CII
intuitu liberabat. Prima infirmitas. quia fuitterrenꝰ ꝑ cupiditatē quā tangit vidit hoīeꝫ nōvirū. hō d̓r ab humo de qͦ factꝰ eſt Gen̄. ij. Formauit igit̉ dn̄s hoīeꝫ de limo t̓re. Mattheusigit̉ diligēdo ter rena factꝰ ē terrenꝰ. qꝛ dicit. b.Augꝰ Lalis eſt vnuſqͥſqꝫ qualis ē dilectio ſuaSi diligis terrena. t̓ra es. ſi diligis deum deus es. Et bn̄ d̓r auarꝰ hō terra. qꝛ videmus ꝙterra ī ſuꝑficie ē ornata floribꝰ ⁊ herbis. ⁊ ī medio ditata theſauris īnumerabilibꝰ. ⁊ ī infimoē repleta doloribꝰ ⁊ tormētis. qꝛ ī inferioribusterre credunt̉ eē ſupplicia dānatoꝝ. Ita auarſiue diues terrenꝰ decorat̉ in ſuꝑficie corporisfulgētibꝰ veſtibꝰ. quēadmodū ille auarꝰ Luc̄xvj. qui induebat̉ purpura ⁊ byſſo. Interiusꝟo ē ditatꝰ magno theſauro .ſ. aīa de qͦ apl̓s. ij.Corꝭ. iiij. Habētes theſaurū in vaſis fictilibus.i. terrenis. vel etiā ī ciſtis eſt ditatus infinitistheſauris. Sed tn̄ quātūcunqꝫ ſit exteriꝰ ornatus. interiꝰ eſt doloribꝰ plenꝰ ⁊ tormētis. quiahꝫ vermē ꝯſcientie remordentē. ignē auaricieeſtuantē. de qͥbꝰ d̓r Eſa. vltꝭ. Vermis eoꝝ nonmoriet̉ ⁊ ignis eorū nō extinguetur. Et habetſollicitudinē ſuffocantē ⁊ triſticiā exiecātē. ẜmillud Ecc̄s. v̓. Oībus diebꝰ vite ſue comedit ītenebris ⁊ in curis multis ⁊ in erūna atqꝫ triſticia. Scd̓a infirmitas qꝛ erat in bonis oꝑbꝰ remiſſus ꝑ torporē. ⁊ hͦ innuit cū dicit. ſedenteꝫ.hͦ eſt a bono oꝑe ceſſantē. Tria ſunt loca. celuꝫinfernꝰ. ⁊ mūdus. Celuꝫ eſt locus deputatꝰ adſedendū ⁊ quieſcēdū. ẜm illud Mat. xix. Cūſederit filiꝰ hoīs ī ſede maieſtatis ſue ſedebitis⁊ vos ſuꝑ ſedes iudicātes duodecim tribꝰ iſrl̓.⁊ Apoc̄. xiiij. Ammodo iā dicit ſpūs vt requieſcant a laboribꝰ ſuis. Infernꝰ aūt deputatꝰ ēad iacendū. ẜm illud Prou̓. xiiij. Iacebūt mali an̄ bonos ⁊ impij an̄ portas iuſtoꝝ. Ibi proculcitra habēt tineas demolientes. ꝓ cooperimēto vermes corrodentes. ẜm qd̓ p̄dixit Eſa.xiiij. Subter te ſternet̉ tinea ⁊ operimētū tuuꝫvermes. Mūdus vero deputatꝰ ē nō ad ſedēdū nec ad quieſcendū ſed ad ſtandū. hoc eſt adpugnandū ⁊ in bonis ambulandū. ad qd̓ monet apl̓s. State ſuccincti. Sic ſtetit dauid quidixit. Steterūt pedes nr̄i in atrijs tuis hirl̓m.Tertia infirmitas ē ꝙ erat ſecularibꝰ irretitꝰ ꝑſollicitudinē. ⁊ hanc tangit cū dicit in teloneoMattheus enī erat telonariꝰ. qd̓ qͥdē negocium ſit raro ſine peccato. ẜm Gregꝭ. qꝛ cōiter ſumūt vltra p̄ciū a iure cōſtitutū. Sꝫ qꝛ ceſaresteloneū poſuerūt. qd̓ ip̄i ponūt ꝓ iure ſeruat̉.vt habet̉ inſtitu. de iur. gentiū. ⁊ d̓ conſtitu. c.canonū ſtatuta. Tūc pōt eſſę ſine pctō ſi illa pecunia ſeruet̉ ꝓ ſtratis pacificandis et pōtibusreparandis. ⁊ qn̄ capit̉ illud qd̓ iura imꝑialiaſtatuerūt vt a qͣttuor euntibus vnus numus.ab eqͥte dimidiꝰ. a curru onuſto quattuor exeū
do ⁊ redeundo. Sed a ꝑſonis eccleſiaſticis derebus eoꝝ non debēt exigi telonea. qꝛ ſūt ab illis immunes. Si ab ip̄is exiguntur a perſonisſingularibꝰ. ſunt ip̄o facto excōicati. Si autē acōitatibꝰ. ſubijci debēt interdicto Et ratio qͣreab eis nō ſunt ſumenda telonea nec ab eoꝝ familia. qꝛ debēt deum ꝓ ſalute regni exorare vttotus mūdus eoꝝ orationibus adiuuet̉. Si tn̄p̄ſb̓r vel alij religioſi ducerēt bona ſua vt mercimonia ad vendendū. tūc a teloneo mīme ſūtīmunes. C. de vecti. l. ex p̄ſtatiōe. Et qd̓ dictūē de ſacerdotibꝰ. ē etiā intelligendū d̓ militibꝰqꝛ illi ſunt pro bono cōi. quare merito a doniscōibus ſunt exempti. C. de vecti. ⁊ commiſſis.Etiaꝫ ſcias ꝙ telonea noua inſtituenda nō ſūtnam qͥ ea exigūt ſine cōſenſu pͥncipū aut regū.ſi moniti nō deſiſtāt. cōione careant xp̄iana. vtpatꝫ de cenſi. ⁊ exactio. c. innouamꝰ. ꝑ alexandrū tertiū. ꝙ ſoli reges aut pͥncipes inſtituerehabēt nouoꝝ teloneoꝝ ptāteꝫ. Et ſolū ītelligit̉de rebꝰ q̄ gerunt̉ ad vendendū. qͥ enī faciūt portare vinū vel bladū ad ſuū vſum ⁊ familie. nōtenent̉ ad pedagia vel telonea. etiaꝫ ſi ꝯtrariaꝯſuetudo eēt vt dicit Hoſti. qꝛ nō ſūt dāda telonea niſi de rebus q̄ cauſa negociationis deferunt̉. vt. ff. de publi. vecti. Cōcor. Bern̄. Sedqꝛ nō recte ſeruant̉ telonea. ẜm ea. ideo cōmittunt̉ peccata qͥbus aīa infirmat̉. A qͣ infirmitate ⁊ alijs duabꝰ Mattheū dn̄s eripuit. qn̄ euꝫmiſericorditer inſpexit. ⁊ ad ſe vocauit dicēs.Seq̄re me. nō tm̄ inceſſu pedū. veꝝ etiaꝫ inceſſu moruꝫ. ſicut exponit Beda in omel̓. Et hocẜm eundē diuina ꝓuidentia fieri diſpoſuit. vtnullū enormitas pctōꝝ ſuoꝝ deſperādū veniareuocaret. Id̓o dicit. b. Augꝰ Nemo a dei pietate diffidat. qꝛ maior ē miſcd̓ia eiꝰ qͣꝫ nr̄a miſeria. Quiſqͥs ergo ad deuꝫ toto corde clamauerit. exaudiet illū qꝛ miſericors ē. Et ſic qͥ miſerico:rditer vocauit. b. Mattheū cupiditatibꝰ⁊ lucris inhiantē. multo magis te ſuſcipiet adip̄m fugiētē ⁊ clamātē. Id̓o ꝯtra deſperātes d̓dei gr̄a exclamauit. b. Bern̄. in ſer. O res inqͥtꝯfuſa. o res mōſtruoſa pctōꝝ deſperātiū d̓ deimiſcd̓ia. cū oīa pctā originalia venialia ⁊ mortalia ab origine mundi cōmiſſa. diuine miſcd̓iecōꝑata ſunt qͣſi vna gutta aq̄ ad eā quā pelagꝰtotiꝰ marꝭ ꝯtinet Et illud adu̓tit Mattheꝰ. iōſurgēs ſecutꝰ eſt eū. Circa qd̓ notandū aliqͣ ſūtimpedimēta impediētia xp̄m ſeqͥ. amor diuitiarū. amor parentū. ⁊ tꝑaliū ſollicitudo. de qͥbꝰd̓r Luc̄. ix. ꝙ qͥdaꝫ dixit ad xp̄m. Sequor te qͦcunqꝫ ieris. Cui dn̄s. Uulpes foueas habent⁊cͣ. Ait aūt ad alteꝝ. Seq̄re me. Et ille. Dn̄e ꝑmitte me pͥmū ire ⁊ ſepelīre patrē meū Et alterdixit. Dn̄e ſequar te. ſꝫ ꝑmitte me pͥmū renūciare his qͥ domi ſūt. Ecce ſollicitudo. Sꝫ hec p̄dicta mattheū a ſeq̄la xp̄i nō retrahebāt. Nin
E
E