Sermo

fuit tractus a tota ſpecie. Recte ſicut magnetiex tota ꝓpͥetate ſpeciei ⁊ nature ſue cōpetit attrahere ferrū. ſic diuine miſcd̓ie cōpetit attrahere ad ſe homīes. Et iō tractus diuīe miſcd̓iehꝫ aliqͣlem ſimilitudinē cū magnete. de quo dicūt naturales ⁊ p̄ẜtim Diaſcorides. ꝙ magneſſeu adamas verꝰ capiti dormientis mulieris ſicaute ſupponit̉ ſcire poterit maritꝰ an ſit caſtavel infidel̓ Si fuerit caſta ⁊ fidel̓. dormiēdo amplecti cogit̉ virū ſuuꝫ. Si ꝟo fuerit infidel̓ abeo ſubito reſilit ⁊ velut p̄ſentia lapidis indigͣſb̓ito de lecto cadit. Sic ſil̓r qͥ tractū diuīe miſericordie in ſe ſentit. ſubito vi hꝰ tractꝰ ī āplexūſe total̓r ꝯuertit dicēdo Can̄. j. Trahe me pꝰ teInfidel̓ aūt de p̄ſumptōne ip̄ius miſcd̓ie a d̓ocito ſe diuertit. Iō iſte gl̓oſus apl̓s Mattheꝰcū tractum hmōia tota ſpecie diuīe nature ſenſit. ad eius amplexꝰ cito ſe totalit̓ conuertit. qꝛſurgens ſęcutꝰ eſt eū. Et hoc quo ad tertiū.¶ Sermo tertius de eodem.Idit ieſus homionem ſedentē in teloneo Mattheū noīe⁊ ait illi. Sequere me. Mat. ix. Mar. ij. Lu.v. Naturalit̓ videmus ꝙ in via lubrica ⁊ lutoſa interdum hoīes maculant̉ ⁊ labunt̉. ideo neceſſe eſt hanc mundā eſſe. Fit aūt mūda dupliciter. aut ꝑ exiccatōeꝫ ſol̓ in eſtate. aut congelatōnem frigoris in hyeme. Scimus nāqꝫ in hycme qn̄ frigus terrā ligat. tunc etiā viā lubricammūdat. Ita in eſtate qn̄ ſol feruētius terraꝫ reſpicit. platee ciuitatū deſiccant̉ ⁊ a lubricitatevie expurgant̉. Myſtice ꝑ viā lubricā intelligitur mūdi amor qͥ eſt lubricus ducēs ad lapſū⁊ ad mortē. vt dicit ſapiēs Prou̓. xiiij. Eſt viaq̄ videt̉ homī iuſta. nouiſſima aūt eius ducuntad mortē. De hac via ponit exemplū Petrusalphuntiꝰ de qͥbuſdam ꝑegrinis qͥ dum irēt inquandā ciuitatē. via illorū eſt diuiſa in duas ꝑtes. quarū vna ꝑ ciuitatē ⁊ vadū. altera ꝑ pontem ducebat. ⁊ cū ſic ſtarent dubij vider̄t ſeneꝫq̄ſierunt q̄ illarū viarū citius duceret ad ciuitaAt ille. Breuior inqͥt eſt via ꝑ vadū duobꝰ miliaribus qͣꝫ ꝑ pontē. ſed tn̄ citius poteſtis ꝑ pōtem qͣꝫ ꝑ vadū tranſire. qd̓ qͥdā audiētes ſeneꝫillū deriſerūt ⁊ ꝑ vadū tranſierūt. ſed aliqͥ ſubmerſi ſunt. alij aūt bona ſua ꝑdiderūt. ſed ipſivix tranſnatauerūt. Illi aūt ꝑ pontē ſalui tranierūt. Spūal̓r aūt nos oēs ſumus ꝑegrini in hͦmūdo. qꝛ nō habemus h̓ manentē ciuitateꝫ ſedfuturā inqͥrimus. ad Heb̓. xiij. Ciuitas aūt adquā tendimꝰ eſt hec de qua dicit psͣ. Gl̓oſa di.cta ſunt de te ci. dei. Ad hāc qͥdaꝫ volūt venireꝑ pontē qͥ eſt artus ⁊ anguſtus ſignificans hācviā de qͣ Mat. vij. Anguſta eſt via qͥ ducit advitā ⁊ pauci ſunt qui inueniūt eam. ⁊ illi in hacvia ambulantes ſunt ſecuri. Alij ⁊ heu qͣſi ma-

xima pars ambulat ꝑ aquam voluptatis elatōnis ⁊ cupiditatis. ⁊ illi vt timendū eſt ꝑiclitantur ⁊ ꝑeunt. Vbi inquit Alanus in libro de breuitate vite. ſunt fortes ⁊ nobiles huius mundiamatores quos vmbra mortis obtexit. Hi vtfrequenter in iſta via ambulātes cadunt in ꝓfundum inferni. niſi pijſſimus dn̄s ꝑ frigus tribulationum ⁊ penarum lubricitatem expurgetculpam. quia ẜm Bern̄. in ẜmone. Multī cuꝫſentiunt penam corrigunt culpā. Sicut ptꝫ derege Manaſſe qui vinctus cathenis a rege babylonis correxit vitā ij. Paral̓. xxxiij. Uel niſi ꝙ idem miſericordiſſimus dn̄s qui eſt ſol iuſticie ocul̓ miſericordie ſue r̄ſpexerit peccatorē⁊ exiccauerit lutum peccati ⁊ fetorē. ſicut fecitPetro quem reſpexit poſt negatōem vt exiret⁊ fleret amare. Matth̓ xxvj. Sic etiam fecitMattheo quem reſpexit ẜm Bedam in ome.nō tm̄ corporeo intuitu ſed etiā interne miſeratōnis aſpectu. ⁊ in eo exiccauit omnē lubricitatem terrene cupiditatis. de quo dicit euāgeliūUidit ieſus hominē ſedentē in teloneo. In qͦ qͥdem tria deſcribunt̉. Prīo breuiter ſana reſpectio diuine pietatis. ibi. Uidit ieſus. Secundovna rep̄henſio humane prauitatis. ibi. reſpondentes phariſei. Tertio bona excuſatio ſuꝑnemaieſtatis. ibi ait ieſus nō eſt Circa q̄ ſcienduꝫẜm Ariſto. li. animaliū. Caladrius eſt auis albi coloris nullā habens partē nigredīs. ⁊ huiꝰeſt nature quando aliqͥs graui infirmitate detinetur. ſi egritudo eſt ad mortē. caladrius auertit faciem ſuā ⁊ ſic egrotans ſine dubio morit̉.Si autē infirmus debet cōualeſcere. caladriusviſum ſuū figit in ip̄m ⁊ intendit in eū quaſi applaudens ei. Per hanc autē intelligit̉ dn̄s noſter ih̓us chriſtus qui eſt totus albus ⁊ cādidꝰẜm illud Can̄. v. Dilectus meus candidꝰ rubicūdus ⁊ electus ex milibus. ⁊ nullā habēs maculam nigredinis delictorū. quia eſt candor lucis eterne ⁊ ſpeculū ſine macula. Sap̄. vij Iſtepuriſſimus dn̄s duos habet oculos .ſ. dextruꝫquo reſpicit bonos. ⁊ iſte eſt oculus gͣtie. de hͦdicit̉ Gen̄. iiij. Reſpexit dn̄s abel ⁊ ad muneraeius. Habet ⁊ oculū ſiniſtrū quo reſpicit peccatores. ⁊ iſte eſt oculus miẜicordie. ⁊ hunc ſi abeis auerterit ſine dubio morient̉ eternal̓r. Id̓odauid qͥ fuit ſpūal̓r infirmus petiuit dicēs Reſpice in me ⁊ miſerere mei. qꝛ inops ⁊ pauꝑ ſuꝫego. Si ꝟo xp̄s infirmū peccatorē reſpexerit oculo miẜicordie non morit̉ in pctis. Iſtis duobus oculis r̄ſpexit Mattheū. oculo miſcd̓ie qͥſibi peccata dimiſit. ⁊ oculo gr̄e quo ip̄m ī apoſtolū elegit. Qd̓ ⁊. b. Mattheꝰ teſtat̉ ꝑ ſeip̄min euāgelio hodierno dicens. Uidit hieſus hominē ſedentē in teloneo. Et enumerat hic tres īfirmitates in quibus ante vocatōꝫ laborabat. aquibus ipſum verus caladrius Chriſtus pio

A

C

B