LXXXIX

nob̓ dici poſſit illud psͣ. lxxxiij. Ibūt de vtutein ꝟtutē ſancti ⁊ electi dei. Hec beda. Uel ẜmalios hec ꝯtentio potuit eſſe ex elatōe. Naꝫ audiētes a xp̄o diſcipuli Petro ꝓmiſſas claues.Mat. xvj. cū dixit. Tibi dabo claues regni celorū. Etiā Iacobū ⁊ Ioh̓em ductos in montētrāſfiguratōis dn̄i Mat. xvij. nolebāt aliquēſibi p̄ferri. iō ꝯtendebāt in hͦ. Nō miꝝ. quia adhuc carnales erāt ⁊ ſpm̄ſanctū in tāta plenitudine nōdū acceperāt. ⁊ huic opinioni cōcordatlr̄a ſequēs. Et hͦ quo ad pͥmū. Quatū ad ſcd̓mE ponit̉ ſaluatoris fidelitas ⁊ benignitas ī correctōe. cū addit. Dixit aūt eis ih̓s .ſ. ꝓ correctōeReges gentiū dn̄ant̉ eorū. Circa qd̓ notādumPellicanꝰ vt dicit glo. ſuꝑ psͣ. cj. eſt auis ī correctōne pullorū exceſſiua. qꝛ cū pulli exceduntip̄am mr̄em in faciē ꝟberantes. ip̄os reꝑcutitcrudelit̓ ⁊ occidit. Ecōtra aūt aqͥla vt dic̄ Ariaīa. li. vj. cū viderit pullos ſuos nolle exie̓ d̓ nido paulatiꝫ deijcit ⁊ alis ꝑcutit. vt ſic aſſueſcātad volandū Sic ſpūal̓r ſunt qͥdā ꝑentes tā ſpirituales qͣꝫ carnales qͥ more pellicani ī correctōne filiorū nimiū ſunt crudeles Contra qd̓ d̓r incano. di. xlv. c. licet plerūqꝫ. Plꝰ inqͥt erga corrigendos agit beniuolētia qͣꝫ ſeueritas. pluſ coartatio qͣꝫ comminatio. plus charitas qͣꝫ ptās.De carnalibus parētibꝰ refert Ualeriꝰ in pol̓.li. v. c. vj. ꝙ qͥdā pr̄ noīe Brucꝰ cū debebat filios caſtigare ip̄os ad palū alligauit. ⁊ cū ſecuriimmiẜicordit̓ ꝟberauit. Sic idē refert de Caſiqͥ corrige̓ volens filiū ſuū occidi mādauit. Sicilli fuer̄t crudeles correctores. quēadmodū adhuc inueniunt̉ qͥ pueros ſuos crinibꝰ app̄hēdētes ad terrā ꝓijciūt pedibꝰ calcāt. Cōtra qͦs dicit ſapiens Prou̓. xxix. Uirga atqꝫ correctō .ſ.mitis tribuūt puero ſapīam. Iō benigniſſimꝰ aqͥla xp̄s vidēs pullos ſuos .ſ. diſcipulos ī nidoalte ſuꝑbie. eos benigne correxit. ⁊ de nido elatōnis exire cōpulit. ꝓponēs eis exemplū familiare dicēs. Reges gētiū dn̄ant̉ eorū. q. d. Gētes q̄ non credūt vitā aliā poſt illā appetūt p̄latiōes ⁊ dominia. vt ſic dilatēt noīa ſua. ẜm boetiū li. iij. ꝓſa. v. Quāuis late hūana tendanturimꝑia. pl̓es neceſſe eſt gētes relinqͥ qͥbus reguꝫqͥſqꝫ nō imꝑet. Nō em̄ poſſunt noīa eorū ⁊ dominia vndiqꝫ ꝑuenire. Iō exilis eoruꝫ p̄latō ⁊ptas. q. d. Iō vos nō debetis appetere talē poteſtatem. Et d̓r notant̓ Reges gentiū dn̄anturQuia cūcti anhelant vt cōit̓ ad p̄latōes vt preſint. ſꝫ non vt ꝓſint. Sed audiāt. b. Bern̄. ī ſuoappologetico. Ue tibi ſi p̄es ⁊ nō ꝓdes. De hͦGregꝰ. xiiij. moral̓. c. ij. Unuſqͥſqꝫ inqͥt ſuꝑbuſrector totiēs ad culpā apoſtaſie dilabit̉. qͦtienshoībꝰ p̄eſſe delectat̉. Qd̓ ꝯſiderās qͥdam nobilis romanꝰ noīe Malius. de quo refert Ualerius li. v. Cui cū ſenatꝰ offerretur. ꝓpter caliginem oculorū ſe excuſauit. Sꝫ cū illi diligentius

inſtarēt. aliū ait q̄ratis in quē hūc honorē trāſferatis. Nam ſi hͦ me face̓ cogitis ego mores veſtros ferre nō potero. nec vos meū imperiū tolerare. Et ſequit̉. Qui ptātem hn̄t ſuꝑ eos bn̄fici vocant̉. quod de aliqͥbus regibꝰ dici pōt. qͥſuis ſubditis fuerūt bn̄fici ⁊ benigni nimiū. iniuſtoſ nō dep̄dātes. ſed magꝭ nutriētes RefertSindoniꝰ de Tito imꝑatore. Qui adepto imperio ꝯuiuia inſtituit magis iocūda qͣꝫ an̄fecerat. Nulli ciuiū aliqͥd accepit. nullum a ſe ſineſpe ⁊ munere dimiſit. Iō dicit. b. augꝰ. de ꝟbiſdn̄i. ẜ. vj. Bonꝰ ſi fu̓ it qͥ tibi p̄eſt. nutritor tuuſeſt. Malꝰ ſi fuerit tortor tuuſ eſt. Quales ſuntmoderne ptātes. Qui qͥdē volūt vocari bn̄ficinoīe. ſed nō bn̄ficentiā ſubditis on̄dunt in oꝑeſꝫ vt tortores ꝓpͥe qͣſi raptores. ſil̓es ill̓ qͥ plagabant egyptū. Exod̓. viij. qͥ ſanguinē eorū vndiqꝫ extraxerūt. Sic ⁊ nr̄e ptātes extrahunt ſanguinē pauperū ⁊ ſudorē. Sꝫ audiāt ſpm̄ſctūmꝑ ſapientē dicentē. Panis egentiū ē vita eorū⁊ qͥ defraudat eos vir ſanguinū eſt. qͥ aufert inſudore panē .i. deſudāti cibos. qͣſi qͥ occidit ꝓximum ſuū. Eccī. xxxiiij. Sꝫ panis ille quē auferūt pauꝑibꝰ ꝟtet̉ eis in amaritudinē. Iuxͣ illd̓Iob. ix. Panis illiꝰ in vtero ꝟtet̉ in fel aſpidūIō dicit dn̄s ad diſcipl̓os. Vos aūt nō ſic .ſ. deſiderate regͣre. ſed qͥ maior eſt in vob̓ in dignitate. fiat ſicut minor in̄ hūilitate. ẜm illd̓ Eccī. iij.Quātomgior es humilia te in oībꝰ. ⁊ cora deoinuenies gr̄am. Et qͥ p̄deceſſor eſt .ſ. int̓ vos. fiat ſicut mīſtrator. ẜm illud Eccī. xxxij. Rectorem te poſuerūt noli extolli. eſto in ill̓ ſic̄ vnusex ill̓. curā illoꝝ habe ſicut miſter. Nā qͥs maioreſt qͥ recūbit an̄ qͥ nīſtrat. nōne qͥ recūbit? Glo.dicit. Qui recūbit maior eſt qͦ ad iudiciū ſeculiſꝫ quo ad iudiciū dei ſecꝰ eſt. Sꝫ qͥ mīſtrat ſepemaior eſt apud deū. Et poīt ſe xp̄s in exemplūapoſtol̓ dicēs. Ego aūt in medio vr̄m ſuꝫ ſic̄ qͥmīſtrat .ſ. aquam pedibꝰ vr̄is ſuꝑfundendo. lauando ⁊ lintheo extergēdo. Ioh̓. xiij. Doctrinam tribuendo. Mat. iiij. Circūibat ih̓s totaꝫgalileā docens in ſynagogis eorū ⁊ p̄dicās regnum dei. Et infirmitates ſanādo. Ibidē. Sanans oēm languorē ⁊ infirmitatē in ppl̓o. Tuꝫetiā ꝓ peccatoribꝰ moriēdo. Mat. xiij. Ueīt filius hoīs nō mīſtrari. ſed mīſtrare. ⁊ dare aīaꝫſuā in redemptōꝫ ꝓ ml̓tis. Et hͦ qͦ ad ſecundumQuantū ad tertiū ponit̉ in hͦ euāgelio p̄miorūml̓tiplicitas in ꝓmiſſiōe cū ſubiūgit̉. Vos eſtꝭqͥ ꝑmāſiſtis mecū ⁊cͣ. Pro qͦ eſt ſciendū ẜm naturales. Aīal an̄qͣꝫ in eſſe ꝓducit̉. iā hꝫ nutrimtum ſibi diſpoſitū .ſ. ſaltē viuificatiuū. ſi ī vitaꝑmaneat. ſicut ꝓbat Ari. li. vj. aīaliū de pullisgallinarū. qͥ de albugine ouiū excubant̉. ⁊ ſi viui ꝑſeuerāt. ne deficiāt diſpoſitꝰ eſt eis cibꝰ vitellū oui. de quo anteqͣꝫ teſtā exeunt interī nutriant̉. Sic quilibet homo infans vl̓ ſenex ſi eſt