Sermo
ſuꝑ psͣ. Hic veram agit penitētiā qͥ ſic mala p̄terita deplangit ⁊ futura non admittit Iōdicit Gregꝰ in omel̓. hodier. Cogitāti mihi demarie penitētia libet magis flere qͣꝫ aliquid dicere. cuius enī vel ſaxeū pectus ille huiꝰ peccatricis lachryme ad exemplū penitētie nō emolliant. Cōſiderauit nanqꝫ qͥd fecit ⁊ noluit moderare qͥd faceret. Suꝑ ꝯuiuantes ingreſſa eſtnō iuſſa venit inter epulas lachrymas obtulit.Diſcite qͦ dolore ardet q̄ flere inter epulas nonerubeſcit. et ſubdit. Sed ecce. qꝛ turpitudinisſue maculas aſpexit. lauanda ad fontē miſcd̓iecucurrit ꝯuiuātes nō erubuit. nā qꝛ ſeip̄aꝫ grauiter erubeſcebat intꝰ. nihil eſſe credidit qd̓ verecūdaret̉ foris. Et iteꝝ. Liquet frēs ꝙ illicitꝭactibꝰ mulier pͥus intēta vnguētū ſibi ꝓ odorecarnis ſue adhibuit. qd̓ gͦ turpiter ſibi exhibuerat hͦ iā deo laudabiliter offerebat. Oculis t̓rena ꝯcupierat. ſed hec iam ꝑ pnīam ꝯterens flebat. Capillos ad cōpoſitionē vultꝰ exhibueratſꝫ iam capillis lachrymas tergebat Ore ſuꝑbadixerat. ſed pedes dn̄i oſculans. hoc ī redēptoris ſui veſtigia figebat. Quot ergo habuit ī ſeoblectamēta tot de ſe inuenit holocauſta. Conuertit ad numeꝝ ꝟtutū. numerū criminū. vt totū ſeruiret deo in pnīa qͥcqͥd ex ſe deum ꝯtēpſerat in culpa. Et ſubdit Orig. Aures pͥus delectabāt̉ auditu vario vel bonoꝝ derogatiōibꝰ.ſꝫ nūc ꝯuertit eas ad v̓bū dei audiēdū. Qꝛ frequēter ad pedes ieſu ſedebat ⁊ ꝟbum eiꝰ audiebat. Luc̄. x. In lingua turpia ⁊ vanitates ꝓferebat. nūc ꝯuerſa ē ad bn̄dicendū ⁊ vbū dei p̄dicandū. Fuit etiā doctrix ⁊ apl̓oꝝ apl̓a quosoēs ī fide dubios in morte xp̄i ad fidē ꝯuertit.Pectus qd̓ prius ornauerat nūc deo dedicat.Manꝰ qͣs pͥus p̄tēderat nunc ad elemoſynasextēderat: ⁊ ad lauādū pedes xp̄i. Pedes qͥbꝰad vanitates inceſſerat nunc ad ſequēda veſtigia dn̄i p̄parauerat ⁊ vltra totū corpus ad pedes dn̄i ꝓſternebat qd̓ ieiunijs ⁊ maceratrionibus ⁊ caſtigationibꝰ caſtigauerat. hec ille. Ecce qͣꝫ bn̄ aduertit illd̓ ſapiētis. Per q̄ qͥs peccauit: ꝑ hec ⁊ puniet̉. Et ſil̓iter hic doctrinā pauli. Sic̄ exhibuiſtis vr̄a mēbra ſeruire. ⁊cͣ. Seddiceres. qͣre ita pleniſſime penituit maria magdalena. ⁊ nō ſicut iā faciūt peccatores dicētes.non poſſum penitere. qꝛ nō ſolꝰ pecco ⁊ qͦcunqꝫvenero ſocios habebo. etiā ſi ad infernū venero. O peccator non gaudeas de hac ſocietate.qꝛ dicitur in cano. ij. q. j. c. multi. Et eſt Augꝰ.Nec inqͥt gaudeāt peccatores. qꝛ plures īueniuntur ſibi ſil̓es. nā ꝓpterea nō minꝰ ardebunt:qꝛ cū multis ardebūt. Quia qͥlibet dānatꝰ vnateda ē in inferno. Et ſic̄ ex additione ignis creſcit. ſic ex peccatoribꝰ pena dānatoꝝ. Ad q̄ſtionē dico ꝙ illa felix mulier ita ſolēniter penituitPrimo qꝛ triplex dānū purgauit. qꝛ pctm̄ ẜm
Cęſariū in dialogo pͥuat hoīem oī bono qd̓ ꝓmeruit qd̓ bonū xp̄s nob̓ fecit. ⁊ cōmunione fideliū. Scd̓o penituit ita ꝑfecte ꝓpter amoremqͦ cor eius repleuerat. qꝛ ſicut ignis fac̄ calefieri ollas ⁊ bulire. ſic ignis amoris facit bulire lachrymas ⁊ ſonare deuotionē. Tertio penituitꝓpter penas inferni qͣs ſciuit eē ẜm dictū euāgelij. Ibūt mali in ignē eternū. Mat. xxv. Opeccator ſi ad eternitatē penarū inferni oculosattolleres ſine dubio vitā emēdares. Nā ſic legit̉ feciſſe qͥdam vanus ioculator d̓ quo ī libello de dono timoris. Hic qͣꝫuis eēt vanitatibusſeculi deditus ſemel tn̄ audiēs ī eccl̓ia de penarū eternitate. ⁊ cuꝫ iocaret̉ cogitare cepit. O ſiꝯtinue in lecto molli iacere deberes. ⁊ inde nūqꝫ recede̓. nō poſſes ſuſtinere. quō ergo penasinferni q̄ ſūt ꝑpetue ſuſtinebis. Et hac ꝯſideratione ꝑterritꝰ oīa reliquit et factꝰ ē monachus⁊ poſtea magnꝰ vir ⁊ ep̄s mire ſanctitatis.¶ Sermo ſecundus de eadem.Oi abudauit delictuꝫ ſuꝑabundauit ⁊ gr̄a. ad Roma.v. Ariſto. in li. d̓ animalibꝰ ſcribit cuiuſdā animalis naturam noīe abiles. Primo habitat inaquis ſalſis marinis. ⁊ in his tanqͣꝫ ſibi ꝯuenientibꝰ delectat̉. poſtea autē ſpecies eiꝰ īmutat̉⁊ fit altera ⁊ exit aquas illas ſalſas. tāqͣꝫ amodo ſibi ꝯtrarias ⁊ nutrit̉ in terra. nec vlteriꝰ intrat illas Spūaliter ꝑ hanc beſtiā qͥlibet peccator deſignat̉ qͥ ꝓpter peccata ſua magis meret̉dici beſtia qͣꝫ ho. Qd̓ ꝓbat boeciꝰ li. iiij. ꝓſa. iij.dicēs: Euenit vt quē tranſformatū vitijs videas hoīeꝫ eſtimare nō poſſis. ⁊ cōcludit. ita vt qͥꝓbitate deſerta hō eē deſinit cū in diuinā naturam eē neqͥt vertit̉ in beluaꝫ. hec ille. Qd̓ patuit in rege Nabuchodonoſor. de quo legit̉ Ban̄iiij. Et ponit̉ tranſumptiue in cano. xxiij. q. v.c. remittunt̉. §. hinc notandū. Hic enī in cordeſuꝑbiens dicebat: Nōne hec ē ciuitas magnababylon quā edificaui in domū regni. Statimdeꝰ mutauit rationalē eius mentē ⁊ induit forma beſtialitatis vt ab hoībꝰ fugeret ⁊ cum beſtijs viueret. Sic homīes beſtiales viuūt ⁊ habitāt cum p̄dicto animali in aqͥs marinis volūptatum. q̄ qͣꝫuis dulces eis vident̉ tamē finis eamarus. ẜm ꝙ teſtat̉ ſapiēs Prou̓. v. Fauusdiſtillās labia meretricis. hoc ē carnalis voluptatꝭ. ẜm glo. Paſcaſij. et nitidus oleo guttureius. nouiſſima aūt eius amara qͣſi abſinthiuꝫIdeo debent ip̄i peccatores has aquas marisexire. ⁊ ſpeciē beſtialitatis ecōtra mutare ꝑ penitētiā in ſpeciē humanitatis vt poſſint habitare in terra viuētiū. Ita fecit maria magdalena⁊ exemplū penitētie tribuit. que pͥus totaliterīmerſa fuit aqͥs voluptatū ⁊ culparū. in qͥbusdiutiꝰ habitauit vt dicere potuiſſet cum pͣsͣ.
F
A