LXXII

Fircūierunt me aque multe vſqꝫ in aīam meaꝫGimiliter illd̓ psͣ. lxviij. Saluū me fac deꝰ qm̄intrauerunt aque vſqꝫ ad aīam meaꝫ. He ſuntaque peſſime ⁊ amare que fuerūt in hiericho q̄interp̄tatur luna. Et ſignificāt munduꝫ in quoadhuc heu ſūt aque ille amariſſime. et peſſimeaque voluptatū in quibꝰ īmerſa fuit Magdalena. Et adhuc illis multi īmergunt̉. Sꝫ ſicutElizeꝰ Hiericho aqͣs dulcorauit. iiij. Regꝭ. iij.immittēdo ſal ī vas nouū. Sic deus miſit ſpiritūſanctum in cor marie ⁊ illas aqͣs voluptatismutauit in aquas ſanitatis. Ideo pōt dicere illud psͣ. xvij. Miſit de celo .ſ. ſpiritūſanctuꝫ etaſſumpſit me ſcꝫ in ſuā ſponſaꝫ ⁊ aſſumpſit mede aquis multis ſcꝫ variaruꝫ fornicationū ẜmAugꝭ. ⁊ multaꝝ voluptatum. Et poſtqͣꝫ beatapeccatrix exiuit aquas voluptatu vlteriꝰ nonintrauit. ſed ſtatū ſuuꝫ mutauit vt q̄ plena peccatis erat pͥus poſtea abundaret ī gratijs Id̓obene ad laudē ip̄ius hec vexba ſunt aſſumpta.Ubi abūdauit delictū ⁊cͣ. In qͥbus verbis eiꝰſtatus deſcribit̉ a duobus. Primo quo ad ſtatum trāſgreſſionis. ibi. Ubi abundauit delictūScd̓o qͦ ad ſtatū iuſtificationis. ibi. ſuꝑabundauit ⁊ gratia. In pͥmo deſcribit̉ quo ad ſtatūtrāſgreſſionis ⁊ tāgit īmundiciā culpe. cū dicitI vbi abūdauit delictū ⁊cͣ. Circa qd̓ notādū miſerabilis ſtatus huiꝰ mulieris peccatricis colligit̉ ex tribꝰ. Primo ex peccati vtilitate. Uidemus enim ꝙ prudens ⁊ ingenioſus pictor pulchram facit imaginē. ex om̄ī ꝑte bn̄ diſpoſitā ⁊ornatā in oībus corporis lineamētis nullū habēs corrigibile ⁊ defectū. ad quā ſi venit inuidus pictor ⁊ ſuꝑbus videns eā tam pulchre exornatā inuidet illi. ⁊ nōnunqͣꝫ lutū ꝓijcit ſuperip̄am ⁊ totaliter coinqͥnat ⁊ deformat. qͦ qͥdemluto imago ad nihilū redigit̉ niſi ꝑ priorem piEctorem mundet̉. Moraliter. ꝑ ingenioſum pictorē deꝰ omnipotēs deſignat qͥ ſua ꝓuidētiafirmamētū depinxit clariſſimis ſideribꝰ. celumempyreū angelicꝭ ſpiritibus. aīaꝫ qͦꝫ hoīs creauit ⁊ hanc etiā ornauit ad ſuaꝫ imaginē capacēꝟtutum. De hoc dicit Bern̄. aīa inſignita deiimagine. decorata ſil̓itudine. deputata cum angelicis ſpiritibꝰ. depicta fide. redempta chriſtiſanguine. capax beatitudinis. heres bonitatisꝑticeps rōnis. Et ſubdit. Agnoſce o hō qͣꝫ nobilis eſt aīa tua ⁊ qͣꝫ grauia fuerūt eius vulnera. ꝓ qͥbus ncc̄e fuit dn̄m vulnerari. totꝰ ſiqͥdēiſte mūdus ad vniꝰ aīe p̄ciū eſtimari non pōt.Non enī ꝓ toto mūdo deꝰ aīam ſuam dare votuit quaꝫ ꝓ aīa hūana dedit. hec Bern̄. Uidehō qͣꝫ ingenioſus eſt ille pictor qͥ aīam tam pulchram decorauit. qꝛ ẜm Hugo. Pulchrā eamdecebat eē q̄ ad ſui regis thalamū introducenda erat. Sꝫ hanc pulchritudinē aīe nō ꝑpēdēsmaria magda. ſic̄ nec heu alij peccatores. ideo

venit ſecūdus pictor diabolꝰ qͥ ē inuidus ⁊ ſuperbus. ẜm qd̓ dic̄ Bonauētura ſuꝑ. ij. ſnīaꝝ.Mens diaboli duobꝰ vitijs ſcꝫ ſuꝑbia ⁊ inuidia ē poſſeſſa. Hic ꝓiecit lutū ſeptē peccatoruꝫmortaliū ſuꝑ ip̄iꝰ aīaꝫ ⁊ eā turpiter defedauit.Qꝛ dicit Augꝰ Sic̄ lutū fetidū ꝓiectū ſuꝑ pulchram imaginē ip̄aꝫ fedat ⁊ deturpat. ita peccatū aīaꝫ maculat ⁊ deformat. Ideo potuit dicere illd̓ Thren̄. j. Uide dn̄e ⁊ ꝯſidera qꝛ ſū vilis. Hoc etiā dicit Hugo de ſan. vic. Uide inqͥt qͥd feciſti dereliqͥſti ſpōſum tuū ⁊ cū alijs ꝓſtituiſti amorē tuū. corrupiſti ꝟginitatē tuam.diſperſiſti ornamentū tuū. tā vilis ⁊ tā turpisfacta es ꝙ iā ſponſi amplexibus digna nō es.ſpōſo tuo de tātis bn̄ficijs nō gr̄as egiſti. meretrix facta es. ⁊ p̄ nimijs fornicationibꝰ tuis laxata ſūt vbera tua. rugoſa facies tua. gene marcide. languētes ⁊ ſtupētes oculi. labia palloreobducta. crura exiccata. ꝟtus cōfracta. oībusamatoribꝰ odioſa. pulchra facta fueras eiꝰ munere. feda facta es tua iniquitate. Hec hugo d̓qͣlibet aīa peccatrice. Fuit enī maria magda. facta lōge a deo. nō ſolū ī aīa ſꝫ etiā in ſpē corporea q̄ qͥdem fuit occaſio peccādi. qꝛ dic̄ ſapiensProu̓. xj. Circulꝰ aureꝰ ī naribus ſuis mulierpulchra ⁊ fatua. Qꝛ ſus nō ꝑcit circulo aureo.ſꝫ ponit ad lutū. ſic mulier pulchra ⁊ fatua quātecūqꝫ pulchritudīs fuerit. ad luxurie voluptates ſe ꝯu̓tit. Sic̄ ip̄a fecit. Qd̓ teſtat̉ Inno. papa ī ẜmone. Rogabat ieſū. dicēs: Mariā magdale. reſpicies. q̄ mulier erat ī ciuitate peccatrix ad quā oībꝰ patebat acceſſus ⁊ nullꝰ ab earepulſā paſſus ē. ſꝫ dimiſſa ſūt ei pctā ml̓ta qm̄dilexit multū. hec ille Sꝫ xp̄s pictor ingenioſiſſimꝰ lutū abſterſit qd̓ diabolꝰ in eaꝫ ꝓiecit. et hͦcū calidis lachrymis q̄ de oculis eiꝰ ꝓfluxerūttam largiter vt etiā pedes eiꝰ lauaret. Luc̄. vijId̓o o hō ſi ꝯſideras lutū pctōꝝ a diabolo ꝓiectum ſuꝑ aīaꝫ tuā pete dn̄m ꝓ lachrymis queoēm īmudiciā aīe abſtergūt. ẜm ꝙ dic̄ Caſſiodorus ſuꝑ psͣ. xlj. Fuerūt mihi lachryme mee⁊cͣ. fletꝰ ē cibꝰ aīaꝝ. corroboratio ſenſuū abſolutio pctōꝝ. refectio mētiū. ⁊ lauacꝝ culpaꝝ. hecille. Scd̓o cognoſcit̉ ſtatꝰ eiꝰ miſerabilis ex peccati enormitate. Dicunt medici. ſi lepra faciemhomīs occupauerit non ſolū nocet vultui ip̄menormē faciēdo. ſꝫ etiā inficit totuꝫ corpus. oīamēbra corrūpēdo. Ita pctm̄ mortale qd̓ eſt lepra aīe. ip̄iꝰ tollit ſenſus ⁊ corrūpit. excecat enīocl̓os ⁊ viſū ne errorē ſuū cognoſcat ⁊ horrorēextremi iudicij expaueſcat Ꝙꝛ excecat eos malicia eoꝝ. Sap̄. ij. Tollit etiā auditum ne vocidei obediat. Qꝛ dic̄ draco ille antiquus hūanigeneris inimicꝰ lucifer ad quēlibet diaboluꝫ:Exceca cor ppl̓i huiꝰ ⁊ aures eiꝰ ne forte auribꝰſuis audiāt ⁊ corde ītelligāt deū ⁊ ꝯu̓tāt̉. Eſa.vj. Tollit etiā diſcretionis odoratuꝫ reddēs ei

P 3

E