LXXI

ſuꝑ caput eius vnguentū fudit ⁊ quando ꝓſtituta lupanar exiuit. tunc diſcipulus ille gehennā intrauit. Cui cōſonat Augꝰ in li. de cōflictuvitiorū ⁊ ꝟtutum dicēs: Meretrix illa beataomni genere fornicationū fuit plena. Ad idemeſt Chry. in li. de iuda traditore qui dicit Paulo ante meretrix. ſubito pudica ꝓceſſit. ⁊ ꝓfundo abrupto peccati. ſerenitatis portū agnouitQuādo illa mercedeꝫ ſui corporis abdicabat.tunc ille p̄cium ſanguinis ſui magiſtri poſtulahat. hec ille Nec dico ꝙ fuit meretrix qꝛ multeC ppter diſſolutos mores dicunt̉ meretrices qͣꝫuis oꝑe non ꝑpetrent luxuriaꝫ. Sed hoc dicoqͣꝫuis peccatrix magna tamen veniā inuenit. ⁊optimā ꝑtem nunc elegit. Sicut ſcribit̉ Luc̄. xEt idcirco qꝛ exceſſit multipliciter cōtra regeꝫdn̄m. more apis ſe puniuit. Naꝫ memorās peccata ſua magna ⁊ exceſſus graues doloroſe inmēte anxiabat̉ ⁊ potuit dicere cū Manaſſe. ijParal̓. xxxiij. O dn̄e peccaui ſuꝑ numerū arene maris ⁊ multiplicata ſūt peccata mea ⁊ nonſum dignꝰ videre altitudinē celi p̄ multitudīeiniqͥtatis. quia irritaui irā tuam ⁊ malū coramte feci. Potuit etiā dicere cum filio ꝓdigo velꝑditionis. Luc̄. xv. O pater peccaui in celum⁊ coram te. ⁊ non ſum dignus vocari filiꝰ tuusfacme ſicut vnū ex miniſtris tuis. Et vere feliciter hec mulier memorata ē tam flebiliter ſuapeccata. Quia dicit ſapiēs. Qui abſcōdit ſcelera ſua non diriget̉ ſcꝫ in viā ſalutis. qui aūt cōfeſſus fuerit ⁊ reliq̄rit miſericordiā cōſequeturProu̓. xviij. Perpēdit etiam dānuꝫ qd̓ incurrit. Ideo potuit dicere illud deuoti amādi qd̓ponit ī horalogio ſapīe. li. j. c. iiij. Quis det̓ mihi mēbranas celi habētes latitudinē. attramētū maris excedens quātitatē. ⁊ calomos tot qͦtarboꝝ folia ⁊ pratoꝝ gramīa vt ꝑſtringere poſſem dolorē ſimulqꝫ damnū irrecuꝑabile qd̓ incurri. qꝛ dilectū meū ꝑdidi. ſcꝫ ꝑ peccatuꝫ. hecille. Refert magiſter. xij. ꝓprie. ꝙ ciconia quādo ex multitudine ſenij ſentit ſe grauatā aquaꝫmarinā amarā ītra roſtrū recolligit quā ꝑ ſtercora in vētrē mittit. q̄ aqua mollit cibi cōpactiduriciā. ⁊ mordicādo inteſtina ſuꝑflua eijcit etexpellit. Ita fec̄ btā maria magdalena. qꝛ ſenſit ſe grauatā multitudine peccatoꝝ vt ꝯueniēter dicere poſſet cū psͣ xxxvij. Quoniā iniquitates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meuꝫ. Ideo abhis vt purgaret̉ recepit aquā amara ꝯtritiōisdoloroſe. qua erat plena vt dicere potuit illudRuth. j. Ne vocetis me noemi .i. pulchrā. ſedvocate me mara. id ē. amarā. qꝛ valde amariiudine repleuit me omnipotēs. Ecce quātū doiorem ⁊ amaritudinē habuit ī ſe feliciſſima peccatrix ꝓ peccatis. ꝙ iſta amaritudo largiſſimelachrymas expelleret. qͥbus pedes dn̄i abūdāliſſime lauaret. Et quātuꝫ ſe mētaliter puniuit

nullus expͥmere ſufficit niſi ille qͥ abſcōditaⁱ cordis nouit. Nos igit̉ peccatores vl̓ peccatricesſi cum ip̄a volumꝰ gratiā inuenire oportet nosſicut ip̄am mētaliter punire qn̄ exceſſimꝰ gr̄amꝑ peccata. ſed ẜm Augꝭ. in ẜmonibꝰ cōmunibꝰẜmone. xliij. Impunitū nō pōt eē peccatū. necdecet. non oportet nec ē iuſtū. Et qꝛ nō pōt eēimpunitū puniat̉ a te ne a deo puniat̉. hec ille.Oportet ergo etiā vt cū illa fleamus ẜm quodnos āmonet eccl̓ia dicens: Ploremꝰ corā dn̄ocum maria vt veniā mereamur cū illa. Et merito facere oportet ꝓpter quattuor q̄ ponunt̉ incanone. d̓ peni. diſ. j. c. Si peccatū dauid. Primo qꝛ iniuſte peccādo deū qͥ eſt ſummū bonuꝫ⁊ creatorē noſtrū offendimꝰ. Scd̓o ꝙ nos peccatis vltro obtulimus. ⁊ in illis diu ꝑmāſimꝰ.Tertio ꝙ non ſolū peccauimꝰ ſed interim nosbonis oībus ⁊ ꝟtutibus negligēter ſpoliamusQuarto ꝓximū noſtrū malo exemplo corrūpimus. Et tātū de pͥmo. Ꝙͣtum ad ſcd̓m eſt notādum ẜm Ariſto. in li. de animalibꝰ. Ciconia cūadultera fuerit ſtatim volat ad fontē poſt coitū ſe lauādo ne veniēs ad maſculū fetorē adulterij ſentiat ⁊ ip̄am roſtro tranſuerberet ⁊ occidat. ⁊ niſi hoc faciat ip̄aꝫ ſine dubio cōuocatisalijs iugularet. Sicut hͦ ꝓbat Alexāder in lib̓.de naturis rerū dicens: Ciconia adultera ſe lauab at poſt coitū. ⁊ hͦ qͥdaꝫ miles ꝯſiderās balneū impediuit. Uidēs aūt cōpar ciconie ip̄amadulteram notauit. inde igit̉ exiēs adduxit ciconiaꝝ cohortem ſociāqꝫ deplumauit ⁊ lacerauit ⁊ alteram ſibi in ſodalē ſociauit. Per ciconiā myſtice intelligit̉ maria magdalena. qꝛ ſic̄ciconia tꝑe veris venit. ſic ip̄a venit tꝑe gratieſcꝫ ad fontē gr̄e ⁊ miſcd̓ie ad xp̄m vt ſe lauaretDe qua ꝓpheta Hiere. iij. Fornicata es cumamatoribꝰ multis ẜm certos doctores corꝑaliter vel etiā ſpūaliter ꝑ peccata a deo recedēdoideo dic̄ Augꝰ de ꝯflictu vitioꝝ ⁊ ꝟtutū. Eccemaria magda. īnumeris fornicationū ſordibꝰinqͥnata ad fontē pietatis anxia currēs dn̄i veſtigia lachrymis rigās ē mūdata. De hac ideꝫetiaꝫ in alio loco dicit. Venit ad fontē iuiſcd̓iexp̄m an̄ clemētꝭ dn̄i veſtigia nihil p̄ verecūdiaore de ꝓmēs. ſꝫ ꝑ exteriora obſequij bn̄ficia ſuedilectiōis feruorē intimās. ac ſi ip̄is loq̄ret̉ verbis. O dn̄e ieſu clementiſſime tu oīa ſcis ⁊ cordis inſpector es verꝰ qͥ non vis mortē peccatoris. ſed vt ꝯuertatur ⁊ viuat. tu ip̄e intelligisquid mei depoſcant ſingultus. quid lachrymeab imo erupte flagitent. quid meus amarꝰ exoret gemitus. peccatrix ſum īmunda. ſiue oīuꝫcriminū labe polluta. Cui cōcordat Innoc̄. iij.in ſua ſūma. Venit inqͥt cū fonte lachrymaruꝫad fontē miſericordiaꝝ vt cū largo fletu largamiſcd̓iaꝫ eiꝰ impetraret. hec ille. Ecce qͣꝫ fructuoſa fuit hec recōpēſatio magda. qꝛ dic̄ Caſſio.

Pr

E

D