Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ſū et ī laboribꝰ a iuuētute mea. Fuit etiā betaꝰAlexius amicꝰ dei. ſicut amicorū intereſt ſeruare cōſilia ita ip̄e ſeruauit ꝯſilia quoꝝ ſūt triaCaſtitas Obediētia Pauꝑtas. Que ſpecialiter ꝑtinēt ad religioſos. vt extra de ſtatu monachoꝝ. c. ad monaſteriū. Et qͣꝫuis ip̄e noneēt obligatꝰ ad illa. tamē voluit ob maiorē ꝑfectionē ea ſeruare. Etiā fuit filius dei ſicut hteſtat̉. Ecce odor filij mei ⁊cͣ. ſcꝫ Alexij. et ſic̄ adfilios ꝑtinēt pr̄is volūtatē implere. ſic ip̄e oēmvolūtatē celeſtis pr̄is ſui quotidie adimpleuitIdeo nūc apud ip̄m ſicut volūtariꝰ filiꝰ honorat̉ quē nos debemꝰ ꝓpter dn̄m extollere etlaudare deuote. Qualiter hūc honorem acqͥſiuit. vide in legenda. hoc quo ad ſcd̓m. Sermo pͥmꝰ de ſancta maria Magdalena.Icut exhibuiſtismēbra veſtra ſeruire īmūdicie iniquitati ad iniqͥtatem. ita nūc exhibete ea ſeruire iuſticie ī ſanctificationē ad Roma. vj. Dicūt naturales de certis animalibꝰ debilia capita habentibꝰ. vt ſunt anguille. ſerpētes dracones ex ſono tonitrui multū ꝑturbant̉. qꝛ anguille al̓s capi non poſſunt cuꝫ ſemꝑ iacent in limo. facto magno tonitrui ſono adeo turbāt̉quātūcūqꝫ latitēt in limo extra natant a piſcātoribꝰ capiunt̉. Spūaliter hec animalia ītelligunt̉ peccatores aut peccata. Quia ſicut illaſupradicta animalia capita debilia habēt leſis capitibꝰ moriunt̉ que etiaꝫ leſio leuē puncturam fieri pōt. ſic peccatū mortale ē adeo debile cum leui diſplicētia necat̉ fit nihil. Teſte Leſario in dialogo qui ait: Nullū peccatuꝫeſt mortale ſi diſplicet nullū veniale ſi placet.quia ẜm Augꝭ. vera religione. Et ponit̉. xvq. j. c. qd̓ autē. eſt peccatū niſi ſit volūtariūetſi diſplicet volūtas īmutat̉. ſic peccatū necatur. Qd̓ figuratū fuit in peccato Dauid quiadulteriū ꝑpetrauit militē ſuuꝫfidelē vriāditorie īterfecit. vt habet̉. ij. Regꝭ. xj. Ueniesautē ad ip̄m Natan ꝓpheta ꝓponēs ſibi parabolā ex qua correxit. Qui dixit vnicū ꝟbuꝫPeccaui. Cui natan. Trāſtulit dn̄s peccatuꝫtuū non morieris. ſed filiꝰ tuꝰ tibi natus ē moriet̉. Idem de publicano Luc̄. xviij. Et qꝛ peccata ſunt tam debilia ad occidendū. tn̄ ſi peccator venerit in ꝓfunduꝫ extrahi pōt difficulter.Quia ẜm ſapientē. Peccator ſi in ꝓfundū venerit pctōꝝ cōtemnit Prou̓. xviij. Quid ꝯtemnit? dicit glo. lyre. Deū cuiꝰ monita interioradocumēta p̄dicatoꝝ cōtemnit. id ē. non audit.Cōtemit etiā ſeip̄m qꝛ quolibet vili dat au obolo theſaurū. vt luxurioſus delectabili momētaneo et̓na gaudia. ſic alijs Quivalde grauiter poſſunt capi niſi venerit ſonusdiuine p̄dicatiōis. ſonātis ęterna p̄mia vel to-

nitrua ſeuere cōminatiōis ſonātis eterna ſupplicia. Tūc exeunt peccata de ꝯſcientia ſic̄ dracones ſerpētes de cauerna. qd̓ figuratum eſtApoc̄. xij. vbi legit̉ facte ſunt voces fulgura. ecce viſus ē draco magnꝰ habēs ſeptē capita. hoc ē ſeptē capitalia peccata. Hec beſtia ēmaria magdalena de qua dn̄s eiecit ſepteꝫ demonia. Marc̄. vltꝭ. Sꝫ poſtqͣꝫ audiuit vocemdulciter p̄dicantis. pnīam agite appropinqͣbitenī regnū celoꝝ. Mat. iij. Sil̓iter auſteritateꝫtonantis niſi pnīaꝫ egeritis oēs peribitꝭ. Luc̄.xiiij. Statim exiuit de ꝓfundo vitioꝝ intātūexarſit in dei timore oīa mēbra pͥus ad vanitates pctā extēderat. poſtea illa xp̄o ſeruiebāt. cōplēs dictū pauli dicētis: Sic̄ exhibuiſtꝭmēbra vr̄a ⁊cͣ. In qͥbus duo tangunt̉. Primoexcedentie memoratio doloroſa. ibi. ſicut exhibuiſtis. Scd̓o penitētie recōpēſatio fructuoſaibi. ita nūc ⁊cͣ. De pͥmo ē notandū. Dicūt naturales Amb̓. in hexame. apis ē valde diligēs in officio ſeu obſeqͥo ſui regis. ſi aliqͦ modo ꝯtra ip̄m exceſſerit aut ei nocuerit adeotra ſe iraſcit̉ ſeip̄am tādiu punit quoſqꝫ morit̉. vel ſaltem ab alijs apibꝰ necat̉. Idē refertAlbertꝰ de ꝓſis. tales hoīes ſi excedūt ꝯtraip̄oꝝ regem ſeip̄os puniūt vel ad iuſſum regismox ſuſpendūt̉. Moraliter. apem ſignat̉maria magdalena. qꝛ recte ſic̄ apis multos habet pedes qͦs ſe inuoluit. Ita maria magdalena multas habuit malas affectiōes ad peccata actu ꝑpetrauit. qd̓ teſtat̉ Gregꝰ ſuper illoꝟbo Marc̄. vltꝭ. Surgēs ieſus mane pͥma ſabbati apparuit primo marie magdalene de quaeijcerat ſeptē demonia dicēs: Maria ſeptē demonia habuit vniu̓ſis vitijs plena fuit. Fuitetiā valde diligēs in obſequio diaboli. qꝛ multas aīas p̄ſentauit ſibi quas a ſūmo rege auertit. Ideo dicebat̉ ante ꝯuerſionē magna quaſimanēs rea obligationē ad penam eternā.circa hec bn̄ api cōꝑatur que ſe tot ſceleribꝰ turpibꝰ pedibꝰ inuoluit vt peccatrix publica amiſſo nomine ꝓprio dicebat̉. vt habet̉ Luc̄. vij.Sed diceres. quare tn̄ ip̄a intātū vituꝑat̉ cuꝫfuerit mulier a pluribꝰ dicat̉ virgo fuiſſe. ſedlaſciua diſſoluta ſuperba. Ad hoc dicoſibi hec ad vituperiū nec cōtumeliaꝫ. ſed ad eiextenſam cōmendationē diuine miſericordiemagnā exaltationē dicunt̉. Quia maius eſt deſtercore aurū fabricare puriſſimū. ex eo monile fabricare p̄cioſſimū. qͣꝫ de auro exiſtente monile facere. Ita hic. ſi deꝰ fecit tam p̄cioſiſſimūmonile ex tam fetidiſſima peccatrice maius certe fuit qͣꝫ de alio mūdo ſiue mūda. Nec dicofuit ꝟgo licet multi ſancti doctores vident incontrariū ſonare quoꝝ vnus eſt Leo papa tractans illud Matth̓. xxvj. Tunc abiens vnus duodecim. dicit: An̄ ꝓditionis tp̄s meretrix

A

B