Sermo
doliū feruentis olei igne deſubt̓ candente. mitti iubet̉. ſed nullum dolorē ibi ſenſit. ſed penitexiuit illeſus. Iō in hͦ loco eccl̓a a xp̄ianis fabricat̉. ⁊ dies illa tāqͣꝫ dies ſui martyrij celebraturSextā p̄rogatiua on̄dit ei in morte. ⁊ hͦ in duobus. Prīo ꝙ mortē ei reuelauit dicēs. Ueni dilecte mi ad me. qꝛ tꝑs eſt vt in mēſa cū fratribꝰtuis exultes Et cū ſurge̓t ⁊ pꝰ eū ire vellet. ait.Dn̄ica die ad me venies. Sꝫ de nob̓ dicit̉ illd̓.Ecc̄s. ix. Neſcit hō finē ſuū. Scd̓o ꝙ nō ſenſitdolorē mortꝭ q̄ tn̄ eſt oīm terribilium terribiliſſima. vt dicit Ari. iij. ethi. Iō dicit. b. Hierony.Btūs Ioh̓. tā a dolore mortis extitit exͣneꝰ qͣꝫnoſcit̉ a corruptōe carnis alienꝰ. Septima p̄rogatiuā fuit pꝰ mortē. ⁊ hͦ iterū in duobꝰ. Prīoꝙ eū xp̄s cū alijs ꝑſonalit̓ an̄ceſſit in celū. ⁊ ip̄efuit vltimꝰ. In morte qͦꝫ in ſepulchro eiꝰ inuenit̉ māna ſcaturire in ſignū incorruptōis. Id̓ode ip̄o pōt exponi illd̓ psͣ. xv. Nō dab̓ ſanctumtuū vi. cor. Quantū ad ſecūdū in ꝟbis p̄miſſisinnuit̉ ip̄ius ioh̓is puritatis cādor. cum ſb̓dit̉.Qui paſcit̉ int̓ lilia .ſ. puritatis. ſic̄ vnuꝫ ex ill̓.Circa qd̓ notādū ẜm autore ꝓpͥe. li. xviij Liliūeſt herba lactei colorꝭ ⁊ hꝫ candorem ⁊ mitigatſeu ſanat dolorē. Sic. b. Ioh̓. habuit candoreꝫpuritatꝭ ⁊ mūdicie. qꝛ ē ꝟgo electꝰ ⁊ in euū ꝟgoꝑmāſit. ⁊ hāc puritatē habuit a xp̄o vero ſoleQꝛ d̓r Sap̄. viij. Nō poſſuꝫ eſſe ꝯtinēs niſi deꝰdederit mihi. Et qͣꝫto ꝓpinquiꝰ fuit xp̄o tantocādidiꝰ enituit. Qꝛ videmꝰ natural̓r ꝙ alit̓ recipiūt pulchritudineꝫ a celo alit̓ a ſole corꝑa ꝓpinqͣ aut remota. Corꝑa em̄ ꝓpinqͣ a celo recipiūt claritatē. nō ſolū exteriꝰ in ſuꝑficie. ſꝫ etiaꝫinteriꝰ vt ignis vt aer. Terra aūt qͥ ē remota aſole minꝰ depurat̉ ceterꝭ elemētis. Sic. b. Ioh̓.qͥ ꝓpinqͥor fuit vero ſoli xp̄o ꝑ ſpeculatōꝫ ꝓfundam. iō ꝟtuoſuꝫ retinuit cādorē puritatꝭ. Sedhoīes terreni qͥ ſe raro ſubleuāt ad verū ſolē. licet exteriꝰ luceāt ꝑ bonā ꝯu̓ſatōꝫ. tn̄ interiꝰ manent tenebroſi. Scd̓o. b. Ioh̓. habuit candoreꝫſapīe. ⁊ h̓ eſt cādor lucis et̓ne .i. dei Quia omīsſapīa a dn̄o deo ē. quā abūdāt̓ tribuit. b. Ioh̓iẜm illd̓ Eccī. xv. Impleuit eū dn̄s ſpū ſapīe etintellectꝰ. Ille em̄ eſt alt̓ ſalomō cui deꝰ tribuittātā ſapīam. ita vt excederet ſapīaꝫ oīm oriētaliū ⁊ erat ſapiētior cūctꝭ hoībꝰ. vt d̓r. iij. Re. iiij⁊ bn̄ poſſum h̓ dice̓ de ioh̓e. Qꝛ ẜm. b. augꝭ. Celeſtis hauſtū ſapīe ceteris altiꝰ potauit d̓ pectore xp̄i. in qͦ ſunt oēs theſauri ſapīe ⁊ ſcīe abſconditi. ad Col̓. ij. Tertio. b. Ioh̓. habuit cādoreꝫinnocētie. qꝛ mala oīa in māſuetudīe ſuſtinuit.⁊ nō mordacit̓ ⁊ iracūde murmurauit. Qꝛ dicitEuax de ſigill̓ lapidū. ꝙ liliū extinguit irā ⁊ diſcordiā vniu̓ſam. Et rō hꝰ eſt. qꝛ extinguit cunctas colericas paſſiōes. vt dicit Auic̄. Fōs aūtire eſt ſanguis ⁊ colera. Sic. b. Ioh̓. ꝟtute candoris innocētie ⁊ patīe extinxit ī ſe oēs motꝰ ire
⁊ nō ſolū in ſe ſꝫ etiā in alijs qͦs ad mititateꝫ aīereduxit. Sic̄ ptꝫ de pontifice idolorū ariſtodequē vidēs ex p̄dicatōe ſua iratū. ip̄m bibitioneveneni placauit. vt ptꝫ in legēda. Scd̓o liliumhꝫ odorē quē lōge lateqꝫ diffūdit. ⁊ maxīe qn̄ avēto agitat̉. Sic. b. Ioh̓. fuit ml̓te redolētie. ⁊maxīe in vēto tribulatōis. Naꝫ cū in doliū feruentis olei miſſus fuiſſꝫ. diffudit de ſe odorē vtcredit̉ bn̄dictōis cū pͣsͣ. xxxiij. dicēs. Bn̄dicaꝫdn̄m in oī tꝑe .ſ. etiā tribulatōiſ. ſꝑ laus eius inore meo. Nō ſufficit ſicut mō impatiētes qͥ admodicā ꝑſecutōꝫ vel tribulatōꝫ emittunt de ſefetorē maledictōis ⁊ detractōis. ⁊ ſil̓es ſunt ardee. de qͣ dicit Iſi. li. xij. ꝙ in aqͣ ſtare cōſueuitqͥrens piſciculos qͦs comedit. ⁊ tūc eſt bōe mētꝭſi aūt ab accipitre vel alia p̄dante aue ꝑſequit̉.in aere volās emittit ſtercora. ⁊ ſic fetore ipſumretardat ꝑſequentē. Sic ⁊ illi cū audierint eisaliquē detrahentē. ſtatī ad alta ſuꝑbie rapiuntur. ⁊ a tergo emittūt ſtercora detractōis. de qͥbus dicit Iob. xix. Cū ab eis receſſiſſem detrahebāt mihi. Sꝫ ſic nō fecit. b. Ioh̓s. qͥ hūit odorem patīe cū grarūactōe mala ſuſtinēdo. Tertio liliū mitigat dolorē. qꝛ dicit Bartho. in prima practica. ꝙ mēbra igne leſa liliū ſanat. quiaſuccus eiꝰ eſt maturatiuꝰ ⁊ ſanatiuꝰ aduſtionisapoſtematū ⁊ tumorū. Uel ẜm auctorē ꝓpͥe. li.xvij. Liliū ⁊ folia eius decocta ⁊ impoſita vicꝫad loca cōbuſta dolorē mitigat. Sic corda hūana cupiditate leſa ſanat. b. Ioh̓s. qͥ tā ſedule etardent̓ ꝯtra auariciā p̄dicauit dices illud Senece ad Lucillū in epl̓a. Nēo eſt deo dignꝰ niſiqͥ opes ꝯtempſerit. qͣſi dimittēdo inordinatumamorē. Et hͦ ptꝫ in duobꝰ iuuenibꝰ auaris in legenda. Itē liliū emollit. valet em̄ ꝯtra duricieꝫſplenis. ſi eius ſuccꝰ oleo veteri admixtus ⁊ bn̄coctus ſplenis tergio inungat̉. Sic. be. Ioh̓esemollit ad pietatē quorū cor induratū erat quaſi lapis. Iob. xlj. Et ꝑ ſe miſerias hoīm non ſolum ſpūales ſꝫ etiā corꝑales releuauit. Nā gēmas valde p̄cioſas qͣs Craton ph̓s ob mnd̓i gloriam in foro frangi fecerat. fcā or̄one ſolidauit⁊ ill̓ venditis p̄ciū pauperibus erogauit.¶ Sermo in die pentecoſtes.E excelſo miſitignem in oſſibus meis ⁊ erudiuit̉me. ita ſcribit̉ Thren̄. j. Uald̓ ne-ceſſe eſt homī qͥ vult ire ad alienaꝫregionem. vt habeat bonū cōductorē. ⁊ ꝓbat īnatura irundinū. que cum volunt ire ad marisinſulam hyeme adueniente. ſimul in magna fititudine cumulantur circa litus maris. ⁊ nō ſtatim volant per mare niſi venerit eis bonus ductor. ⁊ iſte eſt ventus flans qui directe eas pellit ad inſulas quas tendunt. ⁊ niſi ſtatim ventūhuiuſmodi habebunt. iter non ſtatim arripiūt
A