IV
Et vt dicunt experti qn̄ fatigant̉ in volatu admare ſe deponūt. alā dextera erigūt ꝓ velo etſiniſtra ſe regunt tanqͣꝫ gubernaculo. ⁊ ſic vſqꝫad inſulas ꝑueniūt. interdū volando. ⁊ īterdunauigando. Ad ideꝫ refert Amb̓. in hexa. de ciconijs. qn̄ volant ꝑ mare habent duces cōturnices q̄ cōtra aues infeſtas ſe opponūt. Idemꝑbat̉ qꝛ naute nauigationē nō incipiūt niſi viderint ventū ꝓſperum. Illd̓ etiā ponit̉ in ſcriptura Exo. xiij. de filijs iſrael. qͥ cum deberentire in terrā ꝓmiſſionis ductorem diutius expectabant. ⁊ abſqꝫ duce ire noluerūt. veniēte aūtmoyſe qui fuit ductor cum eo exierūt. Spūalihter autē peccator ꝓpter peccatū ſuū longe eſt adeo. ⁊ deꝰ longe ab eo. ẜm illud Prou̓. xv. Lōge eſt dn̄s ab impijs. Cui concordat psͣ. cxviij.Longe a peccatoribꝰ ſalus. qꝛ ip̄e abijt .ſ. peccator in terrā longinquā cum filio ꝓdigo Luc̄.xv. Ideo ſi ecōtra in viam ſalutis ire volueritoportet ꝙ habeat ductorē bonū. et iſte ē ſanctꝰſpūs. que deſiderabat ꝓpheta dauid cū erraſſet dicēs: Spūs tuus bonus deducet me ī terram rectam. psͣ. cxlij. Similiter de hoc ductoredicit̉ Neemie. x. Spiritū tuū bonū dediſti eisqͥ doceret eos ⁊ duceret Et h̓ ductor figuratuseſt. Exo. xiij. in columna nubis que protexit filios iſrael ab ardore ſolis ꝑ diē ⁊ ducebat eos.Similiter ⁊ ꝑ columnā ignis q̄ lucebat eis pernocteꝫ. De iſta colūna dicit̉ Neemie. ix. Colūna nubis non receſſit ab eis ꝑ diem vt ducereteos ꝑ viam. ⁊ colūna ignis ꝑ noctem vt oſtēderet eis iter ꝑ qd̓ ingrederent̉ ⁊ ſpirituū tuū bonum tribuiſti eis. Spūſſanctus dicit̉ columnalubis. quia in die claritatꝭ ⁊ puritate cordis p̄ſtat homini refrigeriū. ſed in nocte peccati illuminat peccatorē. Ideo beatꝰ Augꝰ dū fuit innocte peccati petijt vt ſpūſſanctus euꝫ illumīaret quādo dixit ī li. ſolilo. c. xxvj. O lux q̄ ſemper luces ⁊ non extingueris illumina me. o vtinam arderem ex te ignis ſancte. qm̄ dulciter ardes. ſacrateqꝫ luces ⁊ qͣꝫ deſiderāter. ve his qͥnon ardent in te. hec ille Quia ad hoc miſſus ēſpūſſanctus vt homīes in eo ardere deberēt eterudiri. ẜm qd̓ teſtat̉ ꝓpheta ī verbis p̄miſſisGe excelſo miſit ignē. id ē. ſpiritūſanctū in oſſibus meis. In quibꝰ ꝟbis duo tāgunt̉. Primoiiſſiōis ſpūſſancti vtilitas. ibi. De excelſo miſit. Secūdo ad ignem illum ſollicitas. ibi. ignēDe pͥmo eſt notandū ꝙ ſpūſſanctus miſſus eſtpͥncipaliter ꝓpter qͥnqꝫ. pͥmo vt mortua viuificaret. qd̓ ꝓbatur ī naturā ſolis. Sol enī habetꝟtuteꝫ viuificatinā. qꝛ nihil pōt viuere vbi nōpōt ꝟtus ſolis ꝑtingere. Ideo dicit Ariſto. ij.phiſi. homo generat hominē ⁊ ſol. Dicit etiamcomētator. iij. methe. ꝙ calidi cineres viuas faciunt muſcas dicēs: Muſce q̄ ſūt in aqua mortue. ſi calidis īmergant̉ cineribꝰ mox euolātes
reuiuiſcunt Et ſi hoc pōt facere natura. multofortius hoc potēs eſt facere creator naturaruꝫſpūſſanctus cum deſcēdit in cor hominis illudviuificat. ⁊ a peccatis excitat. Ideo legit̉ in vitaſpatrū ꝙ abbas nomīe Iohānes dixit: Sic̄pluuia rigat arbores ⁊ terrā vt incipiant vireſcere ⁊ reuiuiſcere. ⁊ bn̄ ꝓducere ramos ⁊ herbas. ſic ē qn̄ ſpūſſanctus deſcēdit in corda peccatorū. vireſcūt quodāmodo ⁊ renouant̉ ⁊ ꝓferūt folia bonorū operum ī timore. Idē legit̉Ezech̓ .xxxvij. Et ſpūſſanctꝰ eduxit ezechieleꝫin medio cāpi plenuꝫ oſſibus mortuoꝝ q̄ erantſicca vehemēter. ⁊ dixit: Fili homīs putas neviuant iſta. Et ſubdit̉ poſt pauca. Ecce īmittāin vos ſpiritūſanctū ⁊ viuetis. Et dixit dn̄s adEzechielē: Uaticinare fili hoīs ⁊ dicēs ad ſpiritū. A quattuor ventis veni ſpūs ⁊ inſuffla ſuper interfectos iſtos ⁊ reuiuiſcāt. qd̓ factuꝫ eſtSpūaliter. ꝑ campuꝫ mūdus pōt intelligi in qͦſunt multa corpora peccatoꝝ mortuoꝝ ſicca .i.anime mortue in peccatis. carētes pinguedinegratie. Ille inquā ſi debēt reuiuiſcere neceſſe ēſpiritūſanctū ad ſe vocare. ideo dicat quelibettalis fidelis aīa. Ueni ſancte ſpiritꝰ ab oriētalivento. qꝛ cognitioneꝫ das qͣ te intelligimus. ⁊hec eſt vita eterna vt cognoſcāt te ſolū deū verum ⁊ quē miſiſti ieſum xp̄m. Ioh̓. xvij. Uenia vento auſtrali fecūdans aīam meā. vt fluantaromata gr̄aꝝactionum. Veni a vento occidētali. ⁊ occide in nobis vitia vt tibi ſoli viuamꝰ.Ueni a vento aqͥlonari. ⁊ repelle a nobis om̄emaluꝫ. Veni ergo ⁊ infla .i. inſpira gr̄am tuamſuꝑ interfectos .i. nos hoīes mortuos in peccatis. ⁊ reuiuiſcant .i. gr̄am vite recipiant. Scd̓omiſſus ē ſpūſſanctꝰ vt īmūdos purificaret. Ethoc ꝓbat̉ in ſole qͥ habet ꝟtutem purificatiuāqꝛ radiorū ſuoꝝ diſperſione ſubtiliat aerem. etfugat aurā peſtilenticā vt dicit autor ꝓprie. li.viij. Uidemꝰ etiā ꝙ in mēſe iunio in qͦ modo ſumus: qn̄ ſol intrat cancrū deſiccat humores inradicibꝰ ⁊ lutū exiccat in plateis. ⁊ via mūdat̉Sic ſol ſpūalis ſpūſſanctꝰ cū venerit ī mēte hominis expellit oēem īmūdiciā vitioꝝ. ⁊ īflāmateā charitate. Et hoc teſtat̉ Amb̓. ī ẜmōe Bulcis ē ignis ſpūſſancti. qͥ cōſumit rubigineꝫ peccatoꝝ. ⁊ cor accendit in amore trinitatis. Ideocanit̉ in ſequētia hodierna. Tu purificator omniū flagitioꝝ ſpūs. purifica noſtri oculū interioris hoīs. Et eſt notandū. Res q̄ debet ꝑfectepurificari. debet lauari in aqua ⁊ poſtea poni īcalore. Quia dicit Theophilꝰ. Uniuſcuiuſqꝫlotio cōſiſtit ī cinere ⁊ calore Ad ꝓpoſitū. Spirituſſanctus dicit̉ aqua munda. Ezech̓. xxxvjEffundā ſuꝑ vos aquā mundā ⁊ mūdabiminiab omnibꝰ inqͥnamētis veſtris. qui hāc aquaꝫſpūſſancti gr̄am vult habere. debet eē humilisqꝛ ſcimus ꝙ aque in montibꝰ nō ꝑmanentſed
M
E