IIII

ris nec naturalibus donis pōt mereri vitā eternam. Quia vita et̓na eſt ſuꝑnaturale bonuꝫ antura incōp̄henſibl̓e. Unde ſi vnꝰ hō haberꝫoīm merita. adhuc nō eſſet dignus. quia oculꝰnō vidit. nec auris audiuit. nec in cor hoīs aſcēdit que p̄parauit deus diligētibꝰ ſe. Ibi em̄ verificat̉ illud. iij. Re. x. Uix media ꝑs ſapientieeſt mihi naurata. Et dicet qͥlibet ſaluatus ẜmhugo. de arca myſtica. Seruaſti bonuꝫ vinuꝫvſqꝫ huc. Et gͦ nō ſunt cōdigne paſſiōes huiusſeculi ad futurā gl̓am ⁊cͣ. ad Ro. viij. ſꝫ ex merito cōgruo. qꝛ congruū eſt poſtqͣꝫ hō ſuuꝫ poſſefecerit. ꝙ dn̄s ſuppleat imꝑfectū. Et ſequitur.quo ego vado ſcitis. Dicit ei Thomas. Neſcimus quo vadis. ⁊ quō poſſumꝰ viā ſcire. Seddi. hec ſunt ꝯtraria. dn̄s dicit viam ſcitis. EtThomas rn̄dit. Neſcimꝰ qͦ vadis? Ad hoc reſpōdet̉. Dicit ph̓s. j. Phi. ꝙ cognitio incipit acōmunioribꝰ vt pueri vocant oēs viros pr̄es ⁊oēs ml̓eres matres. poſtea iudicāt de ſingulis.Et pͥmo qn̄ videmꝰ aliquē hoīeꝫ venire. agͦſcimus pͥmo hoīeꝫ. ſecūdo maſculū. tertio petruꝫvel Ioh̓em. Sic h̓ intelligit̉ ꝙ apoſtoli in communi ſciuerūt ꝙ vt:qꝫ vellet redire ad patrem.Sꝫ thomas dicebat cū ceteris de certitudīe viequā neſcierūt. Iō dicit ei ih̓s. Ego ſum via veritas ⁊ vita. Nemo venit ad pr̄em niſi per me.hec eſt porta ẜm glo. ad vitam eternā .ſ. xp̄usꝑ quem ẜm Hugo. oēs pr̄es iuſti intrauerunt.credentes xp̄m incarnandū. Iō iudei ⁊ paganidamnant̉. qꝛ nō habent viā. Un̄ augꝰ. de verb̓domī inqͥt. Aſſumens humanitatē factꝰ eſt viaad diuinitatē. Et intelligit̉ ſic ẜm Bern̄. Egoſum via ꝑ quā eſt ambulandū. veritas ꝑ quameſt feſtinandū. vita in qͣ eſt manendum. vel ſic.Ego ſum via ſine errore. veritas ſine falſitate.vita ſine morte. vel ſic. Ego ſum via in exēplo.veritas in ꝓmiſſo. vita in p̄mio. Hic timeat ſuhͦ perbus qͥ non amat viā in exēplo. Iſta via habet tres ſemitas. Prou̓. iiij. Ducā te ꝑ ſemitaseqͥtatis. qͣs ſi ingreſſus fueris nō artabūt̉ greſſus tui. Et currēs non habeb̓ offendiculū Prima ſemita eſt. pauꝑtas voluntaria. Scd̓a obedientia. Tertia caſtitas. ⁊ hec eſt arta via ad celum. Mat. vij. Si qͦs igit̉ vult intrare in celuꝫoportet ire ꝑ viā xp̄m. qꝛ hic dicit. Nemo veītad patrem niſi ꝑ me tanqͣꝫ ꝑ viā directā. et vereſelix eſt ille hō qͥ vadit ꝑ hanc viā. qꝛ vtiqꝫ ītrabit regnum celorū.De inuentōne ſancte Crucis. Sermo.Ul me Aueneritinueniet vitā. ⁊ hauriet ſalutē a domīoEccl. xxiiij. Scribit Iſi. li. xvij. de qͣdam arbore q̄ ꝑſides d̓r. ⁊ eſt in india. ⁊ hec ꝓfert fructuſdulciſſimos. ⁊ ad hāc volāt colūbe. ⁊ de fructulius comedūt ſero ⁊ mane. Draco aūt qͥ eſt ini

micus colūbaꝝ naturales inſidias poīt eiſ. ⁊ cūad arborē volāt eas trāſglutit ⁊ occidit ⁊ comedit. Sꝫ draco intantū timet arborē ꝙ nec vmbrā audet attinge̓ nec in ea latitare. Si aūt vmbra ꝓtendit̉ ab oriēte draco ad occidentē declinat ⁊ ecōtra. Et hͦ natural̓r ꝑpendētes colūbeſꝑ in vmbra arborꝭ manēt. ⁊ ſic a dracone ſuntſecure. Sed qn̄ arborē dimittūt ⁊ vmbrā eiꝰ. ꝑtinꝰ deglutiūt̉. Spūal̓r ꝑ hāc arborē nobilē ſacta deſigͣt̉ crux. de qͣ dicit. b. Gregꝰ. in hymno.Crux fidel̓ inter oēs ⁊cͣ. Ip̄a crux figurata ē ꝑarborē quā vidit nabuchodonoſor. Dani. iiij.in medio t̓re cuiꝰ altitudo ad celum ꝑtingebat⁊ aſpectꝰ eiꝰ vſqꝫ ad fines vniu̓ſe tre. Folia eiꝰpulcherria fructuſqꝫ eiꝰ nimis dulcꝭ. ⁊ eſca vniu̓ſorū in ea. ſubt̓ eā habitabāt beſtie ⁊ in ramisvolucres celi ꝯuerſatōꝫ habebāt. Sic ſcā cruxerat plantata in medio terre. ẜm illud psͣ. lxxiijOꝑatus eſt ſalutē in medio terre .ſ. in ſcā cruceAltitudo eiꝰ ꝑtingebat ad celū. qꝛ omēs iuſti ⁊eletci in ꝓtectōe ſancte crucꝭ aſcendunt celos ademonibꝰ defenſati. Aſpectꝰ eiꝰ ad oēs terrasqꝛ oēs fideles hn̄t reſpectū ad ſanctā crucē cuꝫſunt in adu̓ſitatibus ꝯſtituti. ⁊ nō ſolū fideles.ſꝫ interdū infideles. vt patꝫ infra de iudeo. Inhac arbore ſancte crucis eſt eſca oīm hoīm Ibipeccatores habēt eſcā redemptōnis. quia in eaſunt miſericordit̓ redempti. Penitētes habenteſcā ſuppletōnis. qꝛ quod nō pōt penitens ſuꝑplet amara paſſio domī nr̄i hieſu xp̄i crucifixi.Ad hanc arborē p̄cioſam volare debēt colūbe.id eſt deuote aīme. ſi volūt hr̄e vitam eternamẜm ꝙ xp̄us ammonet Canricoꝝ. ij. Surge propera amica mea. columba mea. formoſa mea. ⁊veni. Debentqꝫ ſil̓ veniētes in vmbra .i. in ꝓtectōne illiꝰ ſedere. Sicut fidel̓ hec aīma que dic̄Can̄. ij. Sub vmbra illiꝰ quē deſideraui ſedi. ⁊fructus illius dulcis gutturi meo. Sciebat em̄deuota hec aīma. ꝙ ſub vmbra illius arborꝭ ſācte crucis ſecura eſſet. qꝛ draco infernalis diabolus multū timet arborē ſancte crucis. et ſubvmbra eius nō audet apparere. Timet em̄ baculum cum quo eſt ꝑcuſſus. ẜm illud Eſa. iij.Pauebit aſſur ꝟga ꝑcuſſus. vbi ꝑ aſſur intelligit̉ diabolus. Iō dicit btūs augꝰ. in laude crucis in pͥncipio. O nomē crucis occultum myſteriū. In noīe em̄ crucꝭ pax dat̉. O crux q̄ hoīemdeo iunxiſti. ⁊ a dn̄io diaboli ⁊ captiuitate magnifice ſegregaſti. ⁊ dira ẜpētis venena ſalutari pocl̓o depell̓. Ex qͥbꝰ ꝟbis btī doctorꝭ aꝑꝑetꝙ arbor ſcē crucꝭ defēdit colūbas .i. deuotoſ homīes a dracōe īfernali. Iō volētes eē ſecuri fugiāt ad eam. Ideo dicit̉ in ꝟbis premiſſis Quime inuenerit inueniet vitā. In qͥbꝰ duo deſcribunt̉. Prīo vtilitas crucis ⁊ ꝟtus opoſa. ibi. īueniet vitā ⁊cͣ. Scd̓o illiꝰ inuentio gͣtioſa. ibi. qͥme inuenerit. Primo d̓r ꝙ in his verb̓ deſcrl

L 4

A