Sermo

hͦ .ſ. corporis mei. ⁊ in triduo reediſicabo illud.Secūdo turbati fuerūt ex timore damnatōnisqd̓ ſumpſerūt ex his ꝟbis. Mat. xxvj. Omēsſcandalū patiemī in me in iſta nocte. ⁊ ad petꝝanqͣꝫ galſus cantet ter me negab̓. Nam ſic cogitabant. o ſi maximus cadet int̓ nos ⁊ dānabit̉.qͥd tunc de nob̓ fiet. Contra hͦ eis dixit ꝯſolatorium. In domo pr̄is mei māſiones ml̓te ſunt. qͣſi di. Hac nocte a me fugietis tn̄ ex hͦ non dānabimī. ſed reuocabo vos ad domū pr̄is mei. qͥaeſtis p̄deſtinati. de qͥbus dicit augꝰ. in li. de fid̓ad petruꝫ. Firmiſſime tene p̄deſtinatos perirenō poſſe. Idem de pe. di. iiij. in. c. in domo patris mei. Predeſtinatꝰ nō pōt ꝑire nec dānari.Ulteriꝰ eſt notandū dicit Ari. vij. Pol̓. Omīaamamꝰ amāda. ſed pͥma magis. Naturale ē ꝙpater amat filios ſꝫ tn̄ magis pͥmogenitū. Ideꝫuidemꝰ de aīalibus irratōnalibus ꝙ plus diligunt fetū pͥmo natū. Ita pat̓ celeſtꝭ dilexit oēshoīes tanqͣꝫ filios ſuos. ẜm illud Ioh̓. iij. Sicdeus dilexit mūdū .i. hoīes mūdanos. plus tn̄dilexit pͥmogenitos in fide .ſ. apl̓os. Iō p̄ alijsꝯſolatus eſt eos cū dixit. Nō turbe. cor. ve. Etaliqua miſſalia habēt additā illā particulaꝫ. neqꝫ formidet. Hoc etiā in antiqͥs oſtēdit Nam legitur Gen̄. xxviij. Cū Iacob fugeret eſau fratrem ſuū. ⁊ eſſet in triſticia. ſtatī ꝯſolabatur eūdn̄s cū vidit ſcalā cuiꝰ ſummitas celuꝫ tāgebat⁊ angelos dei aſcendētes ⁊ deſcēdētes. Itē. iij.Re. xix. legit̉ ꝙ cōſolatus eſt Ezechiā. qͥ obſeſſus fuerat a ſennacherib qn̄ interfecit ꝑ ageluꝫin nocte vna in caſtris aſſyrioruꝫ. clxxxv. millaarmatorū. Itē daniel conſolatus eſt in lacu leonum ꝑ ꝓphetā Abachuc Dan̄. vj. Itē Suſannam ibidē. c. xiij. Sic ⁊ nos cōſolabit̓ pꝰ tribulatōnes noſtrās. Sicut de hͦ dixit Tara Tobieiij. Poſt lachrymatōꝫ ⁊ fletū exultatiōeꝫ infundis. Et ſit tunc qn̄ d̓r. Non turbet̉ cor veſtrumq. d. Ego qͥ interdū infundo tribulatōes. potēſtn̄ ſum eas reſume̓. Ideo dicit. b. amb̓. in li. orationū. Conſolatōꝫ a te bone ih̓u iugit̓ expectāꝰq̄ mala nr̄a omīa abbreuiat in gaudiūqꝫ mutatDicit notant̓. In deū creditis. ⁊ in me credite.q. d. ẜm Glo. Augꝰ. Si in deū creditis ꝯn̄s eſtꝙ in me credere debeatꝭ. qd̓ nō eſſet ꝯn̄s ſi xp̄sdeꝰ nō eſſet Un̄ mgr̄. iij. li. ſen. di. xxiij. differūtcredere deū. credere deo. ⁊ crede̓ in deū Credē̓deū eſt credere ꝙ deus ſit. Crede̓ deo eſt crede̓vera eſſe q̄ deus loquit̉. ⁊ ſic mali etiā credunt.Sed crede̓ in deū eſt credendo deuꝫ amare. Etꝑ amorē ei adherere. qd̓ ſoli boni faciūt. Iō dicit credite in me .i. credēdo me amate. Et ſb̓ditp̄miū ip̄m amātibus dicēs. In domo pr̄is meiml̓te māſiones ſunt .i. diu̓ſa pͥmia vl̓ diſtinctiones p̄miorū ẜm qͣlitatē amātiū. Sꝫ nō eſt h̓ reſpectu dei. ſed reſpectu oꝑantiū ẜm merita ſua⁊ he ꝑceptōes diuſe dicunt̉ māſiones. Sic̄ ml̓-

ti qͥ ſedent ad vnā mēſam ⁊ tn̄ iuxͣ diu̓ſas complexiōes vnū ferculū vni alit̓ ſapit qͣꝫ alt̓i varalbi hoīes libent̓ dulcia cōmedūt vt lacticinia.Sꝫ colerici amara. Sic qͣꝫuis ibi habebunt premiū eqͣle eſſentiale. nō tn̄ accidetale. Quia ẜmapl̓m. j. ad Chorꝭ. xv. Stella differt a ſtella ī claritate. vn̄ qͥ h̓ deū dilexerūt ibi clariꝰ faciē eiusvidebūt. Et tn̄ ẜm gl̓oſum doctorē augꝭ. tātuserit ardor charitatis in ſanctis ꝙ vnuſqͥſqꝫ gaudet ſe in altero accepiſſe qd̓ in ſe non hꝫ. Recteſicut pes non inuidet oculo vl̓ capiti. Et ſicut filij ruſticorū nō curāt ſi nō vtant̉ cibis puerorūregū. Ad idē dat exemplū augꝰ. de paruis vaſis ⁊ magnis. quorū qd̓libet dū implet̉ nō pōtampliꝰ caꝑe. Et ſic̄ angeli in ſuꝑioribꝰ chorisclarius vident deū. ſic ⁊ illi qͥ eis ſociabunt̉. Ethe manſiones ẜm electōꝫ ſunt ab eterno createẜm illud Mat. xxv. Uenite bn̄dicti pa. m. poſſidete p̄pa. vob̓ re. an̄ ꝯſti. mūdi. Tunc ſubditdeclarādo ꝙ he manſiones ſunt ſufficiētes di.Si quo minꝰ dixiſſem vob̓ .i. ſi aliqͥd eſſꝫ minꝰillo dicto p̄cedēte de māſionibꝰ ad ſaluādos recipiēdos dixiſſem vob̓ .ſ. ꝙ vellē aſcende̓ et parare. Uel fic. ſi eſſet alit̓ plus vel minꝰ dixiſſemvob̓. qꝛ vado parare vob̓ locū. Hic poſſet dicere aliqͥs. Prius dixit dn̄s quo nihil eſſꝫ minus⁊ nulla carētia. ⁊ tn̄ dicit vado parare. Et ſi fuit ſufficiēs cur aūt eſſet p̄parandū: Ad hͦ rn̄det̉Nihil deficit ratōe p̄deſtinatōis ſꝫ vt nos deẜuire poſſemꝰ voluit xp̄s pati. vt ſic ſua ſuppleret paſſio qd̓ oꝑa nr̄a de cōdigno non poſſunt.Et nūc qͥd facit dn̄s in celo. certe nihil qͣꝫ ꝙ nobis infundit gr̄am qͣ mediāte digni erimꝰ accipere ꝑ merita q̄ ab et̓no ſunt ꝑ pnīam diſpoſitaEt ẜm Bern̄. qͦtiens gͦ vouemꝰ ⁊ oramꝰ. ille p̄parat nob̓ locū Quia d̓r Ioh̓. xv. ſine me nihilpoteſtis face̓. Vel ẜm augꝭ. Preparat nob̓ exhͦ ꝙ iam abſtraxit ſuā hūanitatē. qꝛ fides ml̓tūauget̉ ex hͦ ꝙ nō videmꝰ ⁊ credimꝰ. Et ſequit̉.Si .i. qꝛ abiero ⁊ p̄pauero vob̓ locū iterum venio ad vos .ſ. in fine mortis vr̄e ⁊ accipiam vosad meip̄m. ⁊ vbi ſuꝫ ego vos ſitis. Ex hͦ ptꝫ ꝙdiſcipuli potuiſſent potius exultaſſe qͣꝫ lachrymaſſe. ⁊ de ſalute eorū gaude̓. ẜm illud Eccī. ixUade comede panē tuū ī leticia. qꝛ deo placetoꝑa tua. Ul̓ dic ꝙ nō vult redire ꝓpt̓ ſalutemaīe. qꝛ aīa iuſti poſt mortē ſtatī ſaluabit̉. ẜm illud Sap̄. iiij. Iuſtꝰ ſi morte p̄occupatꝰ fuerit īrefrigerio erit. Permittet em̄ eū redire ī die iudicij ad ſalutē corporū ꝑ reſurrectōꝫ. Hic fueriqͥdam heretici dicētes ꝙ ſancti nō ꝑueniunt adſalutē in aīabus vſqꝫ ad nouiſſimū diē. Cōtraqͦs dicit apl̓s ad Phil̓. ij. Cupio diſſolui ⁊ eſe ꝓcū xp̄o. Hic dubitat̉ an̄ hō ex merito condignopōt mereri vitā eternā. ex qͦ h̓ dicit vbi ego ſuꝫillic ⁊ mīſter ⁊cͣ: Rn̄det ſanctꝰ Tho. in pͥma ſecūde. q. vl. Nēo ex merito cōdigno nec ex gͣtui

D

5