XLVII
damnatōis. qꝛ dicit Hilariꝰ ſuꝑMat. Damnandus ſiqͥdem ille hō iuſto dei iudicio ē qͥ accidioſus eſt carnē xp̄i ſanguinēqꝫ ſumendo Ul̓h̓ ꝑ cibi nimiā parcitatē auaricia deſigͣt̉. q̄ valde eſt vitāda ab eo qͥ debꝫ corpꝰ xp̄i ſume̓. Qꝛdicit Euſebiꝰ in ẜmone. Fruſtra qͥdē ſumit̉ cibus p̄cioſe carnis xp̄i ⁊ ſanguīs. niſi mēs frigida ⁊ extincta fuit hoīs ab omī eſtu praue cōcupiſcētie ⁊ amoris .ſ. auaricie. Tertiū qd̓ vitandum eſt in cōmeſtiōe eſt lubricitas. qꝛ lubrici piſces. vt anguille ⁊ ceteri corrūpunt ſtomachuꝫ⁊ cibariorū aliorū vlteriorē auferūt interdū appetitū. Sic qͥ digne vult māducare corpꝰ xp̄idebet ſe a lubricitate luxurie abſtine̓. ⁊ md̓s eē.Qd̓ figuratū eſt. j. Re. xxj. ꝙ dauid ꝓfugus aſaul. venit ſolus ad achimelech ſacerdotē. Cuiille. Quare tu ſolꝰ es. ⁊ nullus tecū? Rn̄dit illeRex p̄cepit mihi ẜmonē ⁊ dixit. Nēo ſciat reꝫꝓpter quā miſſus es. Nam pueris cōdixi in illum. ⁊ in illū locū. Si gͦ habes qͥd ad manū. vlqͥnqꝫ pāes da mihi aut qͥcqͥd īuenerꝭ. Et reſpōdens ſacerdos ait. Nō habeo panes laicos admanū. ſed tm̄ ſanctū Si mūdi ſunt pueri. maxime a mulieribꝰ manducēt. Rn̄dit dauid. Si demulieribꝰ agit̉ ꝯtinuimꝰ nos ab heri ⁊ nudiuſtertiꝰ qn̄ egrediebamur. Spūal̓r dauid interp̄tat̉ deſiderabil̓. ⁊ ſignificat quēlibet hoīeꝫ quicū deuotōe ⁊ deſiderio dꝫ ad ſumendū corpusp̄i anhelare. ita vt dice̓ poſſit cū xp̄o. Lu. xxijDeſiderio deſideraui hͦ paſca māducare vobiſcuꝫ .i. agnū paſcalē xp̄i. Sꝫ qꝛ ad hūc cibū porrigendū nullꝰ idoneꝰ. niſi ſacerdotes. ẜm ꝙ canitur. Eius officum cōmitti voluit ſol̓ p̄ſbyteris. qͥbus ſic cōgruit vt ſumāt ⁊ dent ceterꝭ Iōvenire debēt ip̄i hoīes ad ſacerdotes. ⁊ ab eisetere panem hūc corpus xp̄i bn̄dictū. Sic̄ fecgl̓oſus doctor Hiero. cū eſſet in articulo mortꝭdixit. Rogo vos domī mei vt afferatur corpi. qͣtenus in ſuo lumīe videā lumē vt firmāsme oculos ſuos det mihi mentis oculum ⁊ſſtruat me in via hac qua nūc exiturus gͣdiarSacerdotes aūt debēt inſtruere quēlibꝫ hoīeꝫpanē hunc angelorū poſtulantē. ⁊ dice̓ ꝙ paīsille nō eſt panis laicus qͥ tranſit in corporꝭ alimentū. ſed panis ſanctꝰ panis aīe. ſub cuiꝰ ſpede eſt corpus xp̄i ꝑ conu̓ſionē. ⁊ ſanguis ꝑ cōexionem. ⁊ aīa ꝑ ꝯiunctōꝫ. ⁊ deitas ꝑ vnionēqͣtuor nō pn̄t diuidi nec ab inde ſeꝑari. vt diqͥdam abbas de aula regia. Et qꝛ ibi eſt ſanlis ꝑ connexionē. cū corpus viuū non ſit ſinenguine. iō nō querāt laici ſub vtraqꝫ ſpē cōnicare. Nā ſub ſpecie panis vterqꝫ cōtinet̉vl qͥs aūt digne comedere voluerit hunc panēanctiſſimū. ille debet eſſe mūdiſſimꝰ. ⁊ pͥncipaſter a mulieribꝰ. Quia dicit Galienꝰ lib̓. vj. mebicinarū. Qui frequent̓ ieiunꝰ biberit aquaman cibū vel aliū potū ei in poſterū cū adſenium
uentū fuerit trement manꝰ. Cuiꝰ ratō eſt ẜmAuicē. Nam tremor capitis ex defectu ꝓuenitnatural̓ ꝟtutis ex ieiunis vt frequent̓ prouenithauſtis. vt aſſerit Galienꝰ. Sic qͥ an̄ cibū nobiliſſimū corꝑis xp̄i ⁊ ſanguīs aquā biberit volūptatis carnal̓. in tremēdo illo iudicio tremet altiſſimi ꝯditoris. Quia dicit Richar. de ſan. victo. Qui nūc carnalē miſcēt dulcedinē xp̄i carni ⁊ ſanguini tenent̉ gehenne atqꝫ ſupplicij ſempiterni. Ue igit̉ ill̓ vt ait Hiero. Heu mihi dn̄eqͥd dicam. Hodie te ſacerdotes comedūt ī altari vt carnes pecudū ⁊ volucrū. Imo peius nocte mulierū vtūt̉ actu turpiſſimo. ⁊ te māe maſticando comedūt. vbi dn̄e latitas. dormis anvigilas? Eſt tibi hͦ acceptū ſacrificiuꝫ. Eſt hecoblatio legis. Exaudies p̄ces eoꝝ de celo. ⁊ deſede maieſtatis tue. Vere ſi hͦ velles ſacrificiuꝫ⁊ libamē. mēdax fieres ⁊ peccatorū ſociꝰ Certedn̄e ſi vera ſunt q̄ locutꝰ es ꝑ os ꝓphetaruꝫ. ſiſolū iuſtis ſupplicatōibꝰ p̄ſtōes. Et ſi tibi placet eqͥtas hͦ tale impedimētū eſt: ſacrificiū ne fiat. qꝛ hmōi ſacrificiū fit ſacerdotibꝰ p̄iudiciuꝫ ⁊damnatio. īmo veriſſime dicā qͥ vitā ſacerdotꝭagnoſcit. ⁊ eū ꝓ ſe celebrare facit. fit eiuſdē pctīꝯſcius. necnō pene ꝑticeps. hec hiero. Nec etiam dꝫ ſolū qͥs an̄ ſuſceptōeꝫ corꝑis xp̄i abſtinere a luxuria. ſꝫ etiā pꝰ ſumptōꝫ. ꝓbat̉ hͦ in ſimili. Dicit Hypo. li. j. aphoriſmoꝝ. Manus ſiqͥdem ſi ſumpto cibo frigide remanēt tēꝑatū etſanū indicāt hoīem vnūquēqꝫ. Ratōꝫ poīt Cōſtan. Quia cū natura cōpos fuerit totū caloreꝫad faciendū digeſtionē cibi de extremitatibusad ſtomachū trahit. Sic ſpūal̓r qͥ ſumit venerabilem cibuꝫ corpus xp̄i. ⁊ ab eſu praue luxuriefrigidus māſerit eternā in ip̄o māducat ſanitatem. Quia dicit Chry. in ẜmōe. Tūc enim ſalꝰadheret corpori ⁊ aīme dū cibo ſumpto ſctē eucha. in oī extinguamur incendio ⁊ ardore cōcupiſcētie mulierū. Quartū qd̓ vitādū eſt ī comeſtione eſt animi iracūditas. Quia dicit Galiēꝰli. viij. medici. Cibꝰ qͥ iratis p̄cordijs ſumit̉ penitus nihil nutrit. Cui cōſonat iohānitiꝰ ī yſagogis de regimīe ſanitatis. Cūqꝫ cibus iratꝭ p̄cordijs ſumit̉ in materiā potiꝰ languoris qͣꝫ cibatōis ꝓtinꝰ tranſmutat̉. Cuiꝰ rō eſt vt ait auicen. Nam cibus vl̓ potꝰ qͥ cū irato aīo ſumiturcolericis mox humoribꝰ ꝑmiſcet̉. omīs aūt humor ẜm Gali. eſt morboſus. qꝛ calorē naturalāa ſua digeſtione impedit ⁊ reſtringit. Sic cibuſille ſalutaris ſanctiſſimi corꝑis ſumendus eſt ſine ira ꝯtra ꝓximū qͥ ſi ſumit̉ irato aīo potiꝰ addānatōꝫ qͣꝫ ad ſalute aīe ordinat̉. Teſte amb̓. īhexa. In dānatōꝫ ꝟgit qͥdē tā corꝑis qͣꝫ aīe ſāctam eucha. irato ꝯtra quēpiā aīo manducareIdcirco ſi qͥs hꝫ irā ꝯtra ꝓximū pͥus ſtudeat ſecū ꝯcordare an̄qꝫ vadat corpꝰ xp̄i ſibi in nocumētū māducare. Qꝛ hͦ ſacr̄m eſt vere dilectōis
K 4