Druckschrift 
3 (1488) De Sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ISermo

ſi vult habere vitaꝫ gr̄e neceſſario indiget eſcafeliciſſima xp̄i corꝑe. Quia. b. hiero. loquēs decorꝑe xp̄i dixit. Tu es eſca aīme corꝑis. īpīguas mētē ventrē. Tu manducātē vt decetin te trāſmutas vt tui ꝑticipatōe efficiat̉ deus.nec tn̄ in illū trāſmutaris. veluti alia facit eſcacorꝑea Et ſubdit exhortando ad ſuſceptōnemhuius delectabiliſſime eſce. Gaude fidel̓ aīagaude exultare. ne moreris his paſci delitijshoc frui cōuiuio in quo carnes hircorū autthaurorū ſicut olim in lege. ſꝫ verꝰ xp̄s deus et tibi ꝓponit̉. hec ille. Dicūt tn̄ medici ī comeſtionibus corꝑaliū ml̓ta ſunt vitāda. etiaꝫin ſūptiōe huiꝰ eſce mīme ſunt habēda. Primūeſt loci ſublimitas. Quia videmꝰ qͣꝫto aliquidaltiꝰ cernit̉ tāto minꝰ eſtimat̉. Sic̄ liquet de ill̓ in altis mōtibꝰ cōmorat̉. qꝛ ceteris tardiꝰ impinguant̉. Idē declarat Pli. in ſpe. na. de pomis in altitudine arborū ſituant̉. intātūcapiūt ad ſe humorē nutrimētū ſicut illa inferius collocāt̉. qꝛ ab hūore radicis magis elōgant̉. alijs a ventis citiꝰ deijciunt̉. Ita ille vult digne acciꝑe hanc eſcā nobilē ſpūalē aīeneceſſe eſt vt vitet ſublimitatē ſuꝑbie. Quia dicit gl̓oſus doctor Hiero. Tu miſerū arrogāteꝫ ſuꝑbū deteſtaris. diuitē etiā dimittis inaneꝫ vacuū. Tu ſuꝑbū potentē deponis de ſede exaltādo humilē oībus imples diuitijs tuedomꝰ vbertate ſatias. qn̄ ſumus ī extremiſan̄ corpus dn̄icū hūilit̓ nos ꝓſternamꝰ in t̓raꝫhumili clamātes voce. Dn̄e qͥs ego ſum vt ſimdignꝰ vt intres ſub tectū meū. meruit enim hecpctōr. Certe dn̄e ſum dignꝰ. Nūqͥd egoſum melior qͣꝫ omēs pr̄es mei. tu moyſi noluiſtivno ictu oculi mōſtrari. cur te nūc tm̄ humiliaſvt patiaris ad hoīeꝫ deſcende̓ publicanū peccatorē. te ſolū māducare iubeas. hec hier̄.Sic tu miſer depone ſuꝑbiā amplecterehumilitatē infimā accede̓ debes ad eſcā hancſanctiſſimā. Quia dicit psͣ. xxj. Edēt pau. ſa.id eſt hūiles. laudabūt dn̄m. deuotus doctor Amādus in hora. ſap̄. li. ij. c. iiij. docet quēlibet accede̓ ad eſcā iſtā dicēſ. ad altare accedis. neceſſe eſt vt reuerētia debita honorep̄cipuo occurras deo tuo deuotōe qͣdam hūili.Mirare tātꝰ dn̄s ad tātillū ẜuū. tāta nobilitas ad miſeꝝ ꝟmiculū tāta maieſtas ad vilē leꝓſum dignat̉ venire. dic metu reuerētiaDn̄e ſum di. vt in. ⁊cͣ. Sꝫ. d. q. debeo ne meex dicto indignū iudicare? Ad dicūt doctores. qꝛ qͣꝫdiu qͥs ſe indignū iudicat non dꝫaccedere. qn̄ diffinitiue iudicat indignꝰ ſitEtiā ſi al̓s indignꝰ eſſet accedēdo indignusefficeret̉. qꝛ faceret ꝯtra ꝯſcīam. ſic edificaretad gehennā. xxviij. q. j. c. oēs. Nec dꝫ qͥs ſe extemeritate dignū ad hoc ſacr̄m iudicare. Quiadicit Amādus vbi.. Int̓ natos mulieruꝫ non

ſurrexit ex ſola ꝟtute iuſticia opeꝝ ſuoꝝqͣꝫ ex cōdigno ſe ſufficient̓ p̄parare poſſꝫ. etiamſi vnus haberet oīm angelorū naturaleꝫ puritatem oīm ꝯfeſſorū mundiciā. oīmqꝫ viatorum merita vite auſteritatē. ex his oībusfieret idoneꝰ ad tāta myſteria ꝑcipiēda. hec illeEt tal̓ ex temeritate ſe dignum iudicās ſi eſſꝫ dignus ex ſumptōe fieret indignus. Qꝛ ſi dixeriꝰpeccatū habemus noſmetip̄os decipimus. veritas in nob̓ eſt. j. Ioh̓ j. Sed di. indignus debeat accede̓. nec vnqͣꝫ potero medignū iudicare. debeo accede̓. Ad hoc dicunt doctores nullus dꝫ ſe dignū iudicare inhac vita. licꝫ de ſit in gr̄a poſſet hr̄e ſic cōiecturas. tn̄ ſine dei ſpēali reuelatiōe nūc̄vere ſcire pōt an amore vel odio dignꝰ ſit Ecc̄six. Time̓ dꝫ ſe hoīem indignū. ſꝫ nullatenꝰ ſediffinitiue indignū iudicare. Qn̄ auteꝫ vultemēdare peccata p̄terita futura vitare. ẜmdoctorē Amandū vbi ſupra facit qd̓ in ſe eſt adgr̄am ſe humiliādo magis ac magis dꝫ ſe p̄pare plus indignū qͣꝫ dignū iudicare. qꝛ ſuffic̄Nec reqͥrit deus ab hoīe qd̓ vid̓r eſſe impoſſibile. Oncunqꝫ ſuſcipiēs corpus xp̄i facit qd̓ inſe eſt. diuina pietas ſupplet gr̄aꝫ. ad qd̓ puenire ſine gr̄a non pōt. hec Amandꝰ. Ad v̓baaūt centurionis Mat. viij. d̓r. non dicunt temeritatem iudicādo. ſꝫ reputatōis humilitatē.Scd̓m quod vitandū eſt in comeſtiōe cibi ē nimia parcitas. Quia ẜm medicos peior eſt exinanitio qͣꝫ repletio. qꝛ difficilior ad curandū.docuit Bern̄. in epl̓a ad cartuſienſes dicēs Affligendū eſt aliqn̄ corpus .ſ. cibi parcitateꝫ. ſꝫnon ꝯterendū nimiā abſtinentiā. qꝛ modus īoībus eſt habedus Sic parce māducat huncvenerabilē cibum corꝑis xp̄i. peior efficit̉ ī aīaQuia dicit venerabil̓ Richar. de ſan. vi. Inbeatiſſimo ſacramēto xp̄i conſiſtit ſalus fidelisaīme. raro corpus xp̄i comedit ſalutē aīmeſue negligit. Sed in apes ſagatiores inueniuntur. De qͥbus dicūt naturales infirmant̉tunc auidius mel comedūt ꝓpter dilectōꝫ quāad ip̄m habent. Per apes intelligunt̉ hoīesob ml̓titudinē delictorū ſepius in aīa infirmāt̉.Ita vt dicere poſſint psͣ. vj. Miſerere meldn̄e qm̄ infirmus ſum ſana me dn̄e. Sed melintelligit̉ xp̄s. qꝛ ſicut mel eſt dulce. ita corpusxp̄i. Teſte Bern̄. in tractatu de ſacͣmēto. Dulcis em̄ ieſus eſt in voce. dulcis in facie. dulcꝭ inamore. dulcis in oꝑe. dulcior apparebit in diuinitatis viſtone. De iterū ait. Ih̓s decꝰ agelicum. in ore mel mirificū. in corde pigmentumcelicū. in aure dulce canticū. De iſto melle ſepius comede̓ debemus. ſumꝰ infirmi. ꝯſulit̓ ſap̄. Prou̓. xxiiij. Fili mi comede mel. quiabonū ē fauū dulciſſimū gutturi tuo. Qui autaccidioſus fuerit in accipiēdo. fortaſſe ē in via

6