ISermo
ſi vult habere vitaꝫ gr̄e neceſſario indiget eſcafeliciſſima xp̄i corꝑe. Quia. b. hiero. loquēs decorꝑe xp̄i dixit. Tu es eſca aīme nō corꝑis. īpīguas mētē nō ventrē. Tu manducātē vt decetin te trāſmutas vt tui ꝑticipatōe efficiat̉ deus.nec tn̄ in illū trāſmutaris. veluti alia facit eſcacorꝑea Et ſubdit exhortando ad ſuſceptōnemhuius delectabiliſſime eſce. Gaude gͦ fidel̓ aīagaude ⁊ exultare. ne moreris his paſci delitijshoc frui cōuiuio in quo nō carnes hircorū autthaurorū ſicut olim in lege. ſꝫ verꝰ xp̄s deus ethō tibi ꝓponit̉. hec ille. Dicūt tn̄ medici ꝙ ī comeſtionibus corꝑaliū ml̓ta ſunt vitāda. q̄ etiaꝫin ſūptiōe huiꝰ eſce mīme ſunt habēda. Primūeſt loci ſublimitas. Quia videmꝰ qͣꝫto aliquidaltiꝰ cernit̉ tāto minꝰ eſtimat̉. Sic̄ liquet de ill̓qͥ in altis mōtibꝰ cōmorat̉. qꝛ ceteris tardiꝰ impinguant̉. Idē declarat Pli. in ſpe. na. de pomis q̄ in altitudine arborū ſituant̉. ꝙ nō intātūcapiūt ad ſe humorē ⁊ nutrimētū ſicut illa q̄ inferius collocāt̉. qꝛ ab hūore radicis magis elōgant̉. ⁊ pͦ alijs a ventis citiꝰ deijciunt̉. Ita illeqͥ vult digne acciꝑe hanc eſcā nobilē ſpūalē aīeneceſſe eſt vt vitet ſublimitatē ſuꝑbie. Quia dicit gl̓oſus doctor Hiero. Tu miſerū arrogāteꝫ⁊ ſuꝑbū deteſtaris. diuitē etiā dimittis inaneꝫ⁊ vacuū. Tu ſuꝑbū ⁊ potentē deponis de ſede⁊ exaltādo humilē oībus imples diuitijs ⁊ tuedomꝰ vbertate ſatias. Iō qn̄ ſumus ī extremiſan̄ corpus dn̄icū hūilit̓ nos ꝓſternamꝰ in t̓raꝫhumili clamātes voce. Dn̄e qͥs ego ſum vt ſimdignꝰ vt intres ſub tectū meū. meruit enim hecpctōr hō. Certe dn̄e nō ſum dignꝰ. Nūqͥd egoſum melior qͣꝫ omēs pr̄es mei. tu moyſi noluiſtivno ictu oculi mōſtrari. cur te nūc tm̄ humiliaſvt patiaris ad hoīeꝫ deſcende̓ publicanū ⁊ peccatorē. ⁊ eū te ſolū māducare iubeas. hec hier̄.Sic ⁊ tu miſer hō depone ſuꝑbiā ⁊ amplecterehumilitatē infimā qͥ accede̓ debes ad eſcā hancſanctiſſimā. Quia dicit psͣ. xxj. Edēt pau. ⁊ ſa.id eſt hūiles. ⁊ laudabūt dn̄m. Iō deuotus doctor Amādus in hora. ſap̄. li. ij. c. iiij. docet quēlibet accede̓ ad eſcā iſtā dicēſ. Cū ad altare accedis. neceſſe eſt vt cū reuerētia debita ⁊ honorep̄cipuo occurras deo tuo deuotōe qͣdam hūili.Mirare ꝙ tātꝰ dn̄s ad tātillū ẜuū. tāta nobilitas ad miſeꝝ ꝟmiculū ⁊ tāta maieſtas ad vilē leꝓſum dignat̉ venire. ⁊ dic cū metu ⁊ reuerētiaDn̄e nō ſum di. vt in. ⁊cͣ. Sꝫ. d. q. debeo ne meex hͦ dicto indignū iudicare? Ad h̓ dicūt doctores ꝙ nō. qꝛ qͣꝫdiu qͥs ſe indignū iudicat non dꝫaccedere. qn̄ h̓ diffinitiue iudicat ꝙ indignꝰ ſitEtiā ſi al̓s indignꝰ nō eſſet accedēdo indignusefficeret̉. qꝛ faceret ꝯtra ꝯſcīam. ⁊ ſic edificaretad gehennā. xxviij. q. j. c. oēs. Nec dꝫ qͥs ſe extemeritate dignū ad hoc ſacr̄m iudicare. Quiadicit Amādus vbi. sͣ. Int̓ natos mulieruꝫ non
ſurrexit qͥ ex ſola ꝟtute ⁊ iuſticia opeꝝ ſuoꝝ tōqͣꝫ ex cōdigno ſe ſufficient̓ p̄parare poſſꝫ. etiamſi vnus hō haberet oīm angelorū naturaleꝫ puritatem ⁊ oīm ꝯfeſſorū mundiciā. oīmqꝫ viatorum merita ꝑ vite auſteritatē. ex his oībus nōfieret idoneꝰ ad tāta myſteria ꝑcipiēda. hec illeEt tal̓ ex temeritate ſe dignum iudicās ſi eſſꝫ dignus ex ſumptōe fieret indignus. Qꝛ ſi dixeriꝰpeccatū nō habemus noſmetip̄os decipimus.⁊ veritas in nob̓ nō eſt. j. Ioh̓ j. Sed di. cū indignus nō debeat accede̓. nec vnqͣꝫ potero medignū iudicare. gͦ nō debeo accede̓. Ad hoc dicunt doctores ꝙ nullus dꝫ ſe dignū iudicare inhac vita. licꝫ hō de hͦ ꝙ ſit in gr̄a poſſet hr̄e ſic⁊ cōiecturas. tn̄ ſine dei ſpēali reuelatiōe nūc̄vere ſcire pōt an amore vel odio dignꝰ ſit Ecc̄six. Time̓ dꝫ ſe eē hoīem indignū. ſꝫ nullatenꝰ ſediffinitiue indignū iudicare. Qn̄ auteꝫ hō vultemēdare peccata p̄terita ⁊ futura vitare. ⁊ ẜmdoctorē Amandū vbi ſupra facit qd̓ in ſe eſt adgr̄am ſe humiliādo magis ac magis dꝫ ſe p̄pare ⁊ plus indignū qͣꝫ dignū iudicare. qꝛ h̓ ſuffic̄Nec reqͥrit deus ab hoīe hͦ qd̓ vid̓r eſſe impoſſibile. Oncunqꝫ ſuſcipiēs corpus xp̄i facit qd̓ inſe eſt. diuina pietas ſupplet ꝑ gr̄aꝫ h̓. ad qd̓ puenire ſine gr̄a non pōt. hec Amandꝰ. Ad v̓baaūt centurionis Mat. viij. d̓r. ꝙ non dicunt temeritatem iudicādo. ſꝫ reputatōis humilitatē.Scd̓m quod vitandū eſt in comeſtiōe cibi ē nimia parcitas. Quia ẜm medicos peior eſt exinanitio qͣꝫ repletio. qꝛ difficilior ad curandū. Iōdocuit Bern̄. in epl̓a ad cartuſienſes dicēs Affligendū eſt aliqn̄ corpus .ſ. ꝑ cibi parcitateꝫ. ſꝫnon ꝯterendū ꝑ nimiā abſtinentiā. qꝛ modus īoībus eſt habedus Sic qͥ parce māducat huncvenerabilē cibum corꝑis xp̄i. peior efficit̉ ī aīaQuia dicit venerabil̓ Richar. de ſan. vi. In h̓beatiſſimo ſacramēto xp̄i conſiſtit ſalus fidelisaīme. qͥ gͦ raro corpus xp̄i comedit ſalutē aīmeſue negligit. Sed in hͦ apes ſagatiores inueniuntur. De qͥbus dicūt naturales cū infirmant̉tunc auidius mel comedūt ꝓpter dilectōꝫ quāad ip̄m habent. Per apes intelligunt̉ hoīes qͥob ml̓titudinē delictorū ſepius in aīa infirmāt̉.Ita vt dicere poſſint cū psͣ. vj. Miſerere meldn̄e qm̄ infirmus ſum ſana me dn̄e. Sed ꝑ melintelligit̉ xp̄s. qꝛ ſicut mel eſt dulce. ita corpusxp̄i. Teſte Bern̄. in tractatu de ſacͣmēto. Dulcis em̄ ieſus eſt in voce. dulcis in facie. dulcꝭ inamore. dulcis in oꝑe. ⁊ dulcior apparebit in diuinitatis viſtone. De hͦ iterū ait. Ih̓s decꝰ agelicum. in ore mel mirificū. in corde pigmentumcelicū. in aure dulce canticū. De iſto melle ſepius comede̓ debemus. cū ſumꝰ infirmi. ⁊ hͦ ꝯſulit̓ ſap̄. Prou̓. xxiiij. Fili mi comede mel. quiabonū ē ⁊ fauū dulciſſimū gutturi tuo. Qui autaccidioſus fuerit in accipiēdo. fortaſſe ē in via
6