QLLL2

dicitū tuū huc. ⁊ mitte ī latus meū. ⁊ noli eſſeincredulus ſꝫ fidelis. Ioh̓. xx. Fecit eū letū cūiubilāter clamauit. Deꝰ meꝰ et dn̄s meꝰ. Ideopōt exponi illud Ab ac̄. iij. Abyſſus dedit vocē ſuā. hͦ eſt thomas qͥ interp̄tat̉ abyſſus dedit̉vocē exultatiōis ⁊ credulitatis. Et hͦ innuit exviſione xp̄i. ſicut dicit: Quia vidiſti me thomacredidiſti. Sꝫ diceret qͥs: Quare dicit dn̄s notanter h̓. qꝛ vidiſti me thoma credidiſti. cū ẜmGregꝭ. nō eſt fides vbi aliqͥd videt̉. Quia dicitin omel̓. Fides non hꝫ meritū vbi hūana ratiohꝫ experimentū. Si qͥs enī in die videt rem etcredit. iam potius ē cognitio qͣꝫ fides. Quia fides ẜm apl̓m ad Heb̓. xj. ē ſperandaꝝ reꝝ ſubſtātia. argumētū .i. firma adheſio reꝝ nō apparentiū. Ideo potiꝰ dixiſſe debuiſſet. qꝛ tetigiſtiAd hͦ rn̄det Augꝰ ī originali. Ꝙ forte thomasnon tetigit xp̄i vulnera. licet offerebat ſe ad tāendū: qꝛ nō fuit auſus tangere. Sꝫ oppoſituꝫilliꝰ dicit. b. thomas de aqͥno. tertia ꝑte ſue ſūme. Quia thomas ſuꝑ viſu ſuo etiā vulneꝝ tetigit cicatrices. Cui alludit auctoritas eccl̓ie q̄etiā canit. O thoma didime ꝑ xp̄m quē meruiſti tāgere. Sꝫ ad hͦ cū d̓r q̄ vident̉ non hn̄t fidēReſpōdet. b. Gregꝰ ī omel̓. hodierna di. Thomas aliud vidit aliud credidit: vidit hoīeꝫ. credidit eſſe deū. Ideo bn̄ dicit. Quia vidiſti metho. hoīeꝫ ⁊ credidiſti me eſſe deū. Ideo cōcludit Gregꝰ. Uidendo gͦ ⁊ ꝯſiderādo veꝝ hoīeꝫhūc deū quē videre nō potuit exclamauit. ⁊ hͦqͦ ad pͥmū. Quātū ad ſcd̓m notādū illos beatiores qͥ nō viderūt ⁊ crediderūt. oſtēdi pōt ī groſI ſo exemplo naturali. Radix enī herbe in terraabſcōdit̉. nec ſolē īmediate reſpicit. ab eo neqꝫintuet̉. Sed herba q̄ ē ſuꝑ terraꝫ ſolē īmediatereſpicit. ⁊ tn̄ radix plus remunerat̉ a natura qͣꝫherba. qꝛ maioris cōiter ē ꝟtutis. naꝫ oēm ſuccum ⁊ ꝟtutē quā hꝫ herba recipit a radice. Ethāc ecōtra tꝑe hiemis dirigit ac radiceꝫ. Ideodicit. Philaretꝰ in tractatu de creſ. Ꝙ radicesſūt maioris efficatie ī hieme qͣꝫ in eſtate. Idem.dicit Galienꝰ ī antidotario veteri. Sic a ſimilinos xp̄iani qͥ nō xp̄m in ꝑſona ꝓpria vidimusnec eiꝰ paſſionē. reſurrectiōeꝫ. aut alia ſua oꝑa.Sed ſi illa firmiter credimꝰ magis remuneranur ceteris paribꝰ qͣꝫ apl̓i qͥ illa fieri ꝯſpexerūt⁊ p̄ſentes fuerūt. Ideo dicit Gregꝰ ī omel̓. Ꝙin iſto ꝟbo nos ſpecialiter ſignificauit. cū dixitbeati qͥ nō viderūt ⁊ crediderūt. Qui eū carne nō videmꝰ mēte retinemꝰ ſi tn̄ fidem nr̄aꝫ ꝑoꝑa ꝯſeqͥmur. Ille enī ꝟe credit qͥ exercet operando qd̓ credit. qꝛ alias fides ſine oꝑbꝰ morE tua ē. Iac̄. ij. Sed dicēs qͣre dn̄s Luc. x. dixit.Seati ocl̓i qͥ vident q̄ vos videtis. Et h̓ dicit:Seati qͥ nō viderūt. modo vide̓ ⁊ non videreꝯtradicūt. Ad hͦ rn̄det̉ ꝙ duplex ē beatitudo.yna rei. alia ſpei. Prima ẜm venerabilē Boe.

li. iij. ꝓſa. ij. Eſt ſtatus om̄i bonoꝝ aggregatione .i. cumulatiōe ꝑfectus. ⁊ illa cōſiſtit pͥncipaliter in fruitione ⁊ aſpectu diuinitatis ⁊ cōiter inviſione hūanitatis xp̄i motu dilectōis ad ip̄mEt hac beatitudīe ex meritis ꝓprijs nullꝰ pōteſſe dignꝰ. Quia dicit Origꝭ. de ritu eccl̓ie. Siqͥs bona cūctoꝝ ꝑpetraſſet atqꝫ totius munditormēta ꝑtuliſſet. nōduꝫ tn̄ eterna beatitudinedignꝰ eēt. niſi eam nobis xp̄i fideliſſima paſſiomeruiſſet. ⁊ de hac beatitudine intelligit̉ illudꝟbum xp̄i. Beati ocl̓i qͥ vidēt que vos videtꝭ.qꝛ apl̓i viderūt eiꝰ humanitatē. Et vere ſūmebeatꝰ erit ille hō qͥ ad hanc beatitudinē meru̓itꝑuenire: vbi xp̄m nō ſolū in hūanitate: ſꝫ ī puriſſima videbit deitate. ad quā ꝑuenit. b. tho.vbi ſine fine dei fruit̉ viſione. Et iā non dicit illud ꝟ̓bum futuꝝ psͣ. xvj. Saciabor cū apparuerit gl̓ia tua. ſed p̄teritū ſatiatus ſum gl̓ia tua.Scd̓a beatitudo ē ſpei. q̄ ſolū habet̉ in pn̄ti. etiſta ꝯſiſtit in merito future beatitudinis. Et iōbeatior ē hͦ mō qͥ plus meret̉. plꝰ aūt meret̉ nōvidēs qͣꝫ vidēs. Et de hac pn̄s v̓bū intelligit̉.Beati qͥ nō vi. ⁊ credi. Sꝫ dice̓t laicꝰ. Quid d̓articl̓is fidei credere debeo vt a dn̄o beatificerRn̄det. b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ij. ar. vj. Laici tenēt̉ ſcire pͥncipaliter ſeptē articulos fidei. Primus ē: ꝙ xp̄s natꝰ ē ex maria ꝟgine. Scd̓s ē ꝙbaptizatꝰ ē a Ioh̓e ī iordane. Tertiꝰ ē ꝙ paſſusē īcruce. Quartꝰ ē ꝙ deſcēdit ad inferna. Quītus ꝙ reſurrexit a mortuis. Sextꝰ ꝙ aſcēdit incelos. Septimꝰ ꝙ nouiſſimo die venturꝰ eſt iudicare viuos ⁊ mortuos. Hos articulos tenentur ſcire oēs xp̄iani .ſ. implicite ẜm noīationeꝫSacerdotes vero tenēt̉ eos ſcire explicite quōnatus ⁊cͣ. ⁊ hͦ debēt laicis explicare. Recte ſic̄ait Dionyſiꝰ in celeſti hierarchia. ſuꝑiores angeli ſoluūt infimis dei voluntateꝫ. ⁊ illi vlteriꝰhoībus ſolent reuelare. ſic ſuꝑiores vt ſacerdotes debent clare infimis intimare.¶ Sermo ſecundus. De eodem.Robaſti me et cognouiſti me. tu cognouiſti ſeſſionē me-am. psͣ. cxxxviij. Scd̓m naturales res q̄ debetbene cognoſci. tāgi debet. audiri ⁊ videri. hocptꝫ ī peritis medicis qͥ volūt diſcernere int̓ paſſionem. pͥmo volunt videre vultum ⁊ coloremqꝛ ſi color eſt glaucus ⁊ facies indiſpoſita. iudicant in ſtomacho materiā peccantē. Si autē albus rubedine ꝑmixtus. eliciunt ſanitatē. Deinde volunt infirmū audire loquentē. qꝛ ſi habet vocem cōtinue raucam. tēdit ad leprā. Ultimo etiā tactum adhibēt palpantes pulſū. qꝛſi fuerit fortis. ſcit medicus euenire ex forti calore ⁊ ꝟtute. Si tardus. ſcit cōtingere ex defectu ꝟtutis ⁊ minoratione caloris. Si auteꝫ eſtmedius. iudicat ſanguinē iaudabilē atqꝫ bonū

Cꝫ

F

A