Sermo
lias hn̄t oꝑatiōes ꝯtrarias. Fur enī veniēs addomū alienā. ⁊ inueniēs lumē ardēs extinguitQuia d̓r ī cōi ꝓuerbio. Fur odit lucē. ⁊ ſi inuenit theſaurū accipit. ⁊ hoīes letos ꝑ furtuꝫ fac̄meſtos ⁊ triſtes. Sed ecōtra pater familias inueniēs tenebras ī domo: lumē accēdit. ⁊ hoſpites letos facit. ẜm illud ſapiētis Tullij. Hoſpitibus letū debes oſtendere vultū. Uultus enīletus dādi tibi duplicat cultū. Miſtice. ꝑ furēītelligit̉ diabolus. de qͦ Ioh̓. x. dicit dn̄s. Furodit lucē ⁊ nō venit niſi vt furet̉ mactet ⁊ ꝑdat̉Ideo bn̄ figurat̉ ꝑ coruū. de qͦ dicūt naturaleſꝘ coruus ē auis doloſa res ſurtiue abſtrahēsin locis abſcōdēs abſcōditis ⁊ reponēs. Et pͥncipaliter cupit oculos eruere. ſicut videmꝰ hocī ſuſpēſis qͥbus pͥmitus a coruis oculi eruūtur.Itē dicit Ariſto. in li. de aīalibꝰ. Ꝙ coruꝰ odiaſinū. ideo volat ſuꝑ ip̄m. ⁊ tēptat eruere oculos ſuos roſtro ſuo. Ita diabolꝰ fur fuit ab initio. ⁊ multas aīas deo ſubtraxit. qͣs ī tenebrasinferni poſuit ⁊ abſcōdit. q̄rit tn̄ pͥncipalit̓ oculos eruere. hͦ ē lumē rōnis ⁊ fidē ſine qͣ impoſſibile eſt hoīeꝫ placere deo. ad Heb̓. xj. Un̄ legitur. j. Regꝭ. xj. Ꝙ naas voluit hr̄e pactū cuꝫ viris Iabes in hͦ ꝙ quereret oīuꝫ ocl̓os dextroseruere. Naas interp̄tat̉ ſerpēs ſignificans diabolū. d̓ qͦ Gen̄. iij. Serpens erat oībus callidior animātibus. qͥ vult habere pactū cuꝫ oībushoībus vt eruat oculos dextros .i. fidē. Recteſicut naas voluit viros reddere iabes inutilesad bellū: qꝛ ſiniſter oculus clipeo tegit̉. ⁊ carēsoculo dextro nō pōt videre adu̓ſariū: ⁊ ei reſiſtere. ſic diabolus vellet oēs reddere inutilesſibi ad reſiſtendū qn̄ amitterēt fidē q̄ ſignificat̉ꝑ dextrū oculū. cū qͦ tn̄ eſt ſibi reſiſtendū. ẜm illud. j. Pet̓. v. Aduerſariꝰ veſter diabolꝰ tanqͣꝫleo rugiēs ⁊cͣ. Et ſeqͥtur. Cui reſiſtite fortes infide. Qd̓ aūt diabolꝰ nitit̉ extinguere lumē intellectꝰ qd̓ deꝰ infundit aīe ẜm Ariſto. iij. rethorice. ⁊ etiā fidem. ptꝫ in pͥmis parētibꝰ. Dicuntdoctores ꝙ dn̄s dotauit adā lumine ītellectus⁊ fidei ſuꝑ oēs puros hoīes. vt poſt eū nullꝰ eiſil̓is haberet̉. nec etiā ſalomon qͥ tn̄ ſapientiſſimus dicebat̉. vt habet̉. iij. Regꝭ. xxiiij. Sed hͦlumē intellectꝰ extinxit in eo diabolꝰ: vt poſteabeſtijs eqͣret̉. ẜm illud psͣ. xlviij. Hō cū in honore eēt nō intellexit cōꝑatus ē iumētis inſipientibꝰ. ⁊ ſil̓is factꝰ ē illis. Sil̓iter lumē fidei ineo extinxit ſic̄ legit̉ Gen̄. ij. ꝙ dn̄s dixit ad ipſum. Ex oī ligno paradiſi comede. de ligno aūtſcie boni ⁊ mali ne comedes. qꝛ morte morierꝭ.Serpēs aūt diabolꝰ veniēs ad Euā dixit: Curp̄cepit vob̓ deꝰ ne comede̓tis de ligno ꝑadiſi.Rndit mulier. de fructu lignoꝝ que in ꝑadiſoſunt veſcimur. de fructu vero ligni qd̓ ē in medio ꝑadiſi p̄cepit nob̓ deꝰ ne comederemus. neforte moriamur. Diabolꝰ dixit: Neqͣqͣꝫ morie-
mini. ſcit enī deꝰ quocunqꝫ die comederitis exeo. aꝑient̉ oculi vr̄i: ⁊ eritis ſicut dij ſciētes honū ⁊ malū. Illis ꝟbis crediderūt ⁊ comederū⁊ ſic fidē dei ꝑdiderūt. Illo igit̉ lumīe fidei ertincto accepit ab eis theſauros p̄cioſiſſimos qẜm Bern̄. fuerūt iuſticia. miſcd̓ia. pax. ⁊ veritas. q̄ oēs p̄cellūt theſauros huiꝰ mundi. Et ꝙabſtulit ab eis theſauꝝ teſtat̉ beatꝰ Augꝰ. ⁊ habet̉ de pe. diſ. ij. Princeps oīuꝫ vitioꝝ vidensadam ex limo terre ad imaginē dei factū. pudicicia decoratū. tꝑantia cōpoſitū. charitate ſplēdidum. pͥmos parētes illis donis ac tantis bonis expoliauit ac ꝑiter peremit. Queruloſe gͦdicere potuit illud Iob. xix. Spoliauit me gloria mea. ⁊ abſtulit coronā de capite meo. Fecitetiā triſtē poſtqͣꝫ ſpoliauit euꝫ his theſauris. qꝛeiectꝰ fuit de loco voluptatis .ſ. ꝑadiſi in locuꝫmiſerie. ẜm ꝙ d̓r Gen̄. iij. Emiſit eū dn̄s deparadiſo voluptatꝭ .ſ. paradiſi. in locū miſerie .i.in terrā: vt operaret̉ terrā de qͣ ſumptꝰ ē. Ideopotuit dicere illud psͣ. xxxvij. Miſer factꝰ ſū⁊ curuatꝰ ſum vſqꝫ ī finē: tota die ꝯtriſtatꝰ īgrediebar. Ecce quo fur ille diabolꝰ in pͥmo parēte nr̄o adam: lumē fidei ⁊ rōnis extinxit. ipſūqꝫmeſtū fecit Sic fuit in dilectiſſimo apl̓o thomain qͦ lumē intellectꝰ fideiqꝫ extinxit. dn̄s enī eūdotauit lumīe ītellectꝰ. vt cū alijs apl̓is. xij. intelligeret deū ⁊ hoīem qn̄ in eoꝝ oīuꝫ ꝑſona dixit petrus. Tu es xp̄s filiꝰ dei viui. Mat. xvj.Meruit etiā penetrare ꝓfunditatē diuinitatꝭqn̄ dn̄s ad ſua interrogationē quā fecit dicēs:Dn̄e neſcimus qͦ vadis. ⁊ quō poſſumꝰ viā ſcire. ſic reſpondit: Ego ſum via veritas et vita.Sꝫ qͥ hoc ītellexit ⁊ credidit xp̄o. noluit credere ip̄o poſt mortē abſente. Si enī poſt mortemxp̄m verū deū credidiſſet. de reſurrectiōe nll̓omodo dubitaſſet. Sed eſtimo ꝙ diabolꝰ extinxit ſibi lumē intellectꝰ ⁊ fidei. vt hoc nō credēs.in incredulitate deperiret. Et hoc patꝫ ex noīeDicit̉ enī thomas qͣſi abyſſus: qd̓ vno mō d̓rab a qd̓ ē ſine. ⁊ byſſus claritas. qͣſi ſine cl̓aritate. qꝛ amiſſo lumine ītellectꝰ. tenebras ītelligentie incurrit. ita vt de ipſo exponi pōt illd̓ Gen̄.j. Tenebre erāt ſuꝑ faciē abyſſi. Uel d̓r ab a qd̓ē ſine. ⁊ baſe. qͣſi ſine fundamēto. qꝛ ipſe baſimfidei ꝑdidit. ⁊ ī multa fluctuatione ꝑmāſit. Sꝫxp̄s verus pater familias. de qͦ d̓r illud Mat.xx. Sil̓e eſt regnū celoꝝ hoī patrifamilias. noluit eum mittere in tenebras dubitatiōis. teſteGregꝭ. in omel̓. di. Diſcipulū ſuuꝫ dn̄s poſt reſurrectionē ſuā ſic dubitare deſeruit. ſi c̄ an natiuitatē ſuā habere mariā ſpōſaꝫ voluit. que inad nuptias nō ꝑuenit. Nā ita factꝰ ē diſcipulꝰdubitās ⁊ palpas teſtis vere reſurrectiōis. ſicſponſus fuit mr̄is xp̄s ſue integre ꝟginitalis.hec ille. Accēdit igit̉ fideꝫ xp̄s in btō apl̓o thoma qn̄ eū latꝰ ſuū palpare ꝑmiſit dicēs: Inte
B
C