ISermo

vt Conſtantiꝰ li. vij. c. iij. dicit. Ꝙ autē ad ꝑfectam rerū cognitionē hec tria requirunt̉. habemus figuram Gen̄. xxvij. vbi legit̉ ꝙ yſaac volens ꝑfectam noticiam habere de iacob ꝙ eſſetpͥmogenitus vt aſſeruit. voluit tactu probare.Ideo dixit: Accede huc fili mi vt tangam te etꝓbem vtrum tu ſis eſau filius meꝰ an non. ⁊ qꝛip̄e pellibus hedoꝝ manus ⁊ collū circūdederat. non cognouit euꝫ. quia piloſe manꝰ ſimilitudinem eſau expreſſerāt. vidēs auteꝫ ꝙ de eoplenam certitudinē non haberet. adhibuit auditum ⁊ queſiuit ab eo. Quis es fili mi? Tu esfilius meus eſau? Et ille inquit. ego ſum. Cuipater: Uox quideꝫ iacob. ſed manus ſunt eſauMoraliter. beatꝰ thomas futurꝰ erat medicꝰanimaꝝ. ita vt cōuenienter ſibi competit illudEcc̄i. xxxviij. Honora medicū ꝓpter neceſſitatem. etenī illum creauit altiſſimꝰ. Ip̄e autē volens ꝑfectam noticiā habere de xp̄o tāqͣꝫ peritus medicus ip̄m tāgere ⁊ audire ⁊ videre voluit. ſic̄ ptꝫ in hiſtoria Ioh̓. xx. qꝛ viderat ip̄minfirmū ante paſſionē. ẜm illud. Uidimꝰ eū nōhabentē ſpeciē virum dolorū ⁊ ſcientē infirmitates. ideo non credidit niſi qn̄ ꝓbauit. et hocteſtat̉ dn̄s in verbis p̄aſſumptꝭ. Probaſti me⁊ cognouiſti me ⁊cͣ. In quibus tria tangūtur.Primo habuit ſolicitudinē in inqͥrendo. ibi. ꝓbaſti me. Scd̓o habuit certitudinē in adherendo. ibi. cognouiſti me Tertio habuit ꝓmptitudinem in diſcernendo: ibi. tu cognouiſti. Primo eſt notandū ꝙ homo volēs tranſire ꝑ fluuium de vno portū ad aliū. ſi nō videt fundū. cōſueuit eſſe ſolicitus de ſcienda fluuij ꝓfunditate ne ſibi periculū imineat ſubmerſiōis. Quiadicit catho. Qd̓ flumen ē placiduꝫ forſitā latetaltior vnda. Ideo legit̉ Ezech̓ .xlvij. Ꝙ angelus mēſurauit aquā funiculo quā debebat trāſire ezechiel que pͥmo attingebat vſqꝫ ad talos.inde vſqꝫ ad genua poſtea vſqꝫ ad renes. ⁊ tādem aqua intumuit ꝙ ꝑtrāſire nō potuit. Id̓ovalde incautū eſt tranſire aquas niſi ſolicite deeius ꝑiculo inquiratur Legitur enī in hiſtoriamagni alexandri. ꝙ quodā tēpore cum exercitu venit ad fluuiū. in cuius medio erat ciuitascomꝑta. ⁊ in circūitu ciuitatis erat aqua quaſiſtadijs quattuor. Quidā autē ex iuuenibꝰ numero .xxvij. exuti inde fluuiū intrauerūt. Sedſurgētes ex eo beſtie q̄ dicunt̉ epothomiſ. ip̄osocciderunt. Ideo alij milites fundū inquirentes fluuij ex alia ꝑte ſalui tranſierunt. Spūaliter ſacra ſcriptura in multis locis chriſtū vocatfluuiū. ſicut dicit psͣ. xlv. Fluminis impetꝰ letificat ciuitatem dei. Et cōparat ſe fluuio. Ecc̄i.xxiiij. Ego quaſi fluuius dorix: ⁊ ſicut aqueductus exiui de paradiſo. Hic fluuius ẜm Iſi. li.xiiij. in armenia orit̉ ex quodaꝫ mōte quaſi fluuius eufrates. qͥ exit de paradiſo: ⁊ cū magna

violentia. poſtea in capſiū fluit mare. Sic xp̄ab altiſſimo monte. de quo psͣ. xiiij. Quis reeſcet in monte ſancto tuo. ortum habuit. Sꝫ cuvelocitate ī mare huius mūdi venit. Per iſtūfluuiū chriſtuꝫ oportet nos ꝑtranſire de portumiſerie ad portū ſalutis: quia ip̄e ē via ꝑ quaꝫitur ad celuꝫ. ẜm illud Ioh̓. xiiij. Ego ſum viaveritas ⁊ vita: nemo venit ad patre niſi ꝑ me.Hoc etiam p̄dixit psͣ. lxv. In flumine ꝑtranſibunt pede. ibi letabunt̉ in ipſo. Iſte igit̉ nobiliſſimus fluuiꝰ xp̄s habet ꝓfundam diuinitatēque vt ait ꝓſper: verius cogitat̉ qͣꝫ dicit̉. veriꝰeſt qͣꝫ cogitatur Sed habet ꝓ exteriori ſuꝑficieaquā decurrentē labilē humanitatē. ⁊ hāc apl̓ix. vidētes nec fundū diuinitatis inueſtigātesſtatim in aquam humanitatis ſaltare voluerunt. ⁊ Thome dixerūt: Uidimus dominuꝫ.Ioh̓. xx. Thomas autē cautior illis qͣꝫuis nollet tanqͣꝫ electus ad gloriā ire. ⁊ iſtum fluuiumtranſire. non ſtatim credidit nec tranſiuit. qꝛ d̓fundo deitatis nihil ſibi dicebat̉. ideo fuit ſolicitus ad inueſtigandū ſi fluuius ille eſſet ſecurꝰad eūdū. ſi eſſet ibi deitas in qua pedē firmarepoſſet. Recte enī ſicut vulpes de qua recitantnaturales. Quādo debet tranſire fluuium autaquā gelatā. non ſtatim ꝑtranſit. ſed diligēteraure ſuꝑ glacie poſita ꝓbat an aqua ſubtꝰ currat. ſi audierit aquā. non cōſueuit ꝑtranſire. ſiauteꝫ firmā cōſiderat: ſecura ꝑcurrit. Ideo beatus Thomas audita aqua fluxibili. ſcꝫ humanitate. noluit tranſire neqꝫ credere. ſed facta ꝓbatione ⁊ firma ꝑcepta deitate ī fluuio chriſtocredidit ⁊ trāſiuit ac dixit: Dominꝰ meꝰ et demeus. Ideo d̓ ip̄o exponi pōt illud Ecc̄i. xxxj.Probatus eſt in illo. ⁊ ꝑfectus inuentus eſt. eterit illi gloria eterna. Probatꝰ enī eſt ſicut eqͥꝓbant̉. Dicunt naturales et experti ꝙ bonusequus ita ꝓbat̉. ſi ducit̉ ad fluuiuꝫ. ⁊ bibendobn̄ ⁊ fortiter īmergat roſtrū ⁊ caput vſqꝫ ad fūdum: optimus iudicatur. Si autē ſolū aquambibit in ſuꝑficie. tunc eſt ſignum non boni equiIta oſtendit̉ ꝑfectus eſſe ⁊ fuiſſe beatus Thomas apl̓us in ſua ꝓbatione. quia ceteri apoſtoli miſerūt tm̄ caput in fluuiū xp̄m in ſuꝑficie cōnoſcentes. hoc ē in hūanitate quādo dixerūtUidimus dominū. nec īmiſerūt ſe vſqꝫ ad fundum diuinitatis. Sꝫ thomas os. pedes. manꝰ⁊ aures. ⁊ ſe totum īmiſit. ⁊ vſqꝫ ad deitateꝫ penetrauit. ideo d̓ ipſo verificatuꝫ ē illud Ecc̄i. j.Altitudinē celi ⁊ latitudinē terre ⁊ ꝓfundumabyſſi h̓ dimenſus eſt. Per altitudineꝫ celi pōt̓intelligi ſublimitas diuinitatis. nam ip̄m celūeſt ſublime eo ꝙ ꝑfectius eſt alijs corporibꝰ itaxp̄s quo ad deitatē dicit̉ altitudo celi ꝓpter ſūmam ꝑfectionē quaꝫ habet. ⁊ eſt altior eo. ideoeius veſtigia cōprehēdere non poſſumꝰ. Iob̓atteſtante qͥ ait. c. xj. Forſitan veſtigia dei colū

O

D