XIII

vt habet̉ ī cano. Qui diuinationes. xxvj. q. v.Gcd̓o aīalia ſūt famoſa ꝓpt̓ potentiā quā oſtēdunt ſicut leo qͥ on̄dit ſua potentiaꝫ in hͦ ſic̄ dic̄Pli. in ſpe. na. ꝙ in ꝑiculis apparet maxīe glorioſus qn̄ ꝑſequūt̉ eū canes ⁊ venatores nō ſeoccultat: ſed ſedet in cāpis vt ab oībus videat̉Eiꝰ potentia nō ſolū manifeſta ē in hͦ ſꝫ etiaꝫ īillo ꝙ ſanat infirmitates. qꝛ eiꝰ adep̄s ꝯtrariat̉venenis. Si qͥs illo ꝑunctus fuerit. alioꝝ morſus aīaliuꝫ nō timebit. Etiā adep̄s cuꝫ oleo roſeo mixꝰ cutē faciei cuſtodiet a vitijs. oculoruꝫſanat tumores. Fel eiꝰ aque addita oculorumacuit claritatē. cor eiꝰ cibo ſūptū ſolā qͣrtanamfebrē expellit. Ecce quāte potētie eſt leo. Iſtomodo btā ꝟgo Lucia ē famoſa ꝓpt̓ ſuā potentiā aut fortitudinē. tāte enī fuit potentie ⁊ fortitudinis ꝙ ī ꝑiculis paſſionū ⁊ ꝑſecutionū ſe abimpudicis canibꝰ nō abſcōdit qͣꝫuis eēt in iuuenili adhuc etate. ſꝫ ipſos vicit ẜm qd̓ canit̉ depſa. Odiſti q̄ in mūdo ſūt. Ideo potuit dicereMihi mūdꝰ crucifixꝰ ē ⁊ ego mūdo. ad Gal̓..j. Diabolū ī hͦ. cū ait ſanguine ꝓprio inimicūſubieciſti. qd̓ fuit valde mirabile ꝙ fragilis virovicit inimicū tā robuſtū. ſꝫ dn̄s omps tradidit illū ī manu femīe ⁊ ꝯfudit Iudith. xvj. Uicit etiā ꝑ ſuā potētiaꝫ ſeuiciā tormentoꝝ ꝙ violētie hoīuꝫ ⁊ boū amiſerūt ꝟtutē trahēdi. ignisꝟtutē cōburēdi. ferrū ⁊ gladiꝰ ꝟtutē ſecādi. qꝛſpūſſanctꝰ tāto eaꝫ fixit pōdere: vt milie hoīesſec plura paria boū eaꝫ trahere poſſent ad luanar. etiā ī igne poſita ipſaꝫ nō leſit vt dicerepoſſet illud Ecc̄i. lj. In medio ignis non ſumeſtuata Percuſſa etiā ī gutture gladio. īterficinō potuit Ip̄a etiā btā lucia on̄dit potētiā ī miraculoꝝ oꝑatiōe. nā ⁊ ſanauit mr̄em ⁊ copioſūextinxit ignē. id̓o d̓ ea exponi pōt illud Prou̓.vltꝭ. Manū ſuā miſit ad fortia. Ꝙ aūt fuit tampotēs. ecce iō. qꝛ ſepe habuit angelicā ꝯſolationē ⁊ ꝯfortationē qͥ eā ꝯfortauerat dicēs: Forti aīo eſto filia ſcꝫ dei. dn̄s celi dedit tibi gaudin. Tertio aliqͣ aīalia ſunt ꝓpt̓ pulchritudīeꝫuā famoſa. ſic̄ pāthera. d̓ qͦ dic̄ phiſologꝰ. Eſtial pāther cui nō ē pulchrior alter. qꝛ ẜm Pli.iſpe. na. maxīa coloꝝ ⁊ maculaꝝ varietate decorat̉. ſcꝫ albaꝝ nigraꝝ flaueaꝝ. vt tota pellisexteriꝰ maculata videat̉. Iſto mō etiam btā lucia fuit famoſa rōne pulchritudīs. qꝛ erat ornata colore albo ꝟ̓ginitatis mētꝭ ⁊ corꝑis. id̓o dixit ad paſcaſiū. corruptores mētꝭ ⁊ corꝑiſ nūqͣꝫſciui. Et merito pōt d̓ ip̄a exponi illd̓ pͣsͣ. xliiij.Aſtitit regina a dex. tu. in veſti. de au. quo adpulchritudinē corꝑis. circūdata varietate ꝓpt̓pulchritudinē mētis. Erat etiā decorata colorenigro hūilitatis. ī eo ꝙ ſpreuit ſpōſū t̓renuꝫdiuitias ⁊ mundi gl̓iaꝫ ita vt dicere poſſet. Renū mūdi ⁊ om. or. ſe. ꝯtē. Fuit etiā fulcita colore flaueo ꝯſtātie. qꝛ ꝯſtās fuit vſqꝫ ad morteꝫ

Et ex illo ptꝫ eiꝰ ſpecioſitas ⁊ ꝟtuoſitas ſeu fortitudo Et hͦ qͣꝫtum ad tertium ⁊ quartū.ermo .j. de ſancto Thoma apl̓o.Vla Vldiſti meThoma credidiſti. btī qͥ nō viderūtet crediderunt. Ioh̓. xx. Amb̓. ī exame. li. v. c.xliiij. dic̄. Fenix ē vnica auis trecētꝭ ac qͥnqͣgīta viuēs ānis. ſꝫ cū finē vite ſue ſenſerit īminere. fac̄ ſibi nidū d̓ thure mirra ⁊ ceteris lignisodoriferis qͥbꝰ accēſis ꝑ flatum vēti ītrat et ibimorit̉. denuoqꝫ viuificat̉. Miſtice. ꝑ fenicē intelligit̉. b. Tho. apl̓us. recte enī ſic̄ fenix ē auisſingularꝭ carēs pari. ⁊ apd̓ arabes naſcit̉ ⁊ vocat̉ fenix .i. ſingularꝭ vt di. iſi. Ita. b. apl̓s tho.int̓ oēs apl̓os ī dubitatiōe fuit ſingl̓arꝭ ẜm ꝙ legitur Io. xx. Poſt reſurrectiōeꝫ venit ih̓s addiſcipl̓os ſuos ianuis clauſis ⁊ ſtās ī medio diſcipuloꝝ dixit. pax vob̓. ⁊ cū dixiſſet on̄dit eislatꝰ ⁊ manꝰ. vidētes āt eū gauiſi ſūt gaudio magno valde ⁊ crediderūt. ⁊ cū h̓ agebat̉ Tho. n̄erat cū eis. iō veniēte eo alij dixerūt. vidimusdn̄ꝫ. ſꝫ ille credere noluit. Sꝫ hͦ non ē factū ſinecā Iō ſuꝑ hec geſta dic̄ ſāctꝰ Gregꝰ. ī omel̓. hodierna. Quid inqͥt frēs chariſſimi īter hec aīaduertitꝭ: nūqͥd cāu geſtū creditꝭ vt electꝰ ille diſcipalꝰ tūc deeſſet. poſt āt veniēs audiret. audiēsdubitaret. dubitās palparet. palpās crederet.nec hͦ cāu ſꝫ diuina diſpoſitiōe factū ē. Egit nāqꝫ miro mō diuina clementia vt diſcipulꝰ dubitās dū ī mgr̄o ſuo vulnera palparet. ī nob̓ vulnera īfidelitatꝭ ſanaret. plꝰ enī īfidelitas thomead fidē qͣꝫ fides credētiū diſcipuloꝝ ꝓfuit. quiadū ille palpādo ad fidē reducit̉. nr̄a mēs oī dubitatiōe poſtpoſita ī fide ſolidatur. Hec GregꝰEtiā ſic̄ fenix ſua recreatione nat̉ali docet noscrede̓ reſurrectiōeꝫ cōeꝫ mortuoꝝ. Ita. b. tho.apl̓s docet nos credere eādē ſua ſingl̓ari dubitatione. Quis enī vt ait. b. Gregꝰ. xiiij. moral̓.credere eā facile potuiſſet cū ſpūs carne ſoluit̉caro ī putredinē vertit̉. putredo ī puluerē redigit̉. ⁊ puluis ī elemēta ſoluit̉. Sꝫ hec tho. ſinedemōſtratōe firmit̓ demōſtrat dicēdo. dn̄s meus ⁊ deꝰ meꝰ. Dic̄. b. Gregꝰ ī omel̓. de aſcēſiōedn̄i. Minꝰ mihi maria magda. p̄ſtitit q̄ citiuscredidit qͣꝫ thomas qͥ diu dubitauit. Hic inquāſāctꝰ apl̓s lꝫ fuit dubiꝰ d̓ reſurrectiōe xp̄i. tn̄ ī illo dubio n̄ ꝑmāſit. Sꝫ more fenicꝭ fec̄ ſibi nidūex thure diuinitatꝭ ⁊ mirrha humanitatꝭ qn̄ dixit Ioh̓. xx. Dn̄s meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ. ⁊ ſic igne charitatꝭ ſuccēſuſ. ⁊ d̓ vetuſtate dubietatꝭ īcineratꝰſurrexit hō nouꝰ ī credēdo. ⁊ hͦ atteſtat̉ dn̄s inꝟbis aſſūptꝭ. qꝛ vidiſti me thoma ⁊cͣ. In qͥbusduo pͥncipalit̓ deſcribūt̉. Primo ortodoxe fidei pͥmiū ⁊ ꝓfectꝰ. ibi. qꝛ vidi. me tho. Secundo ſumē felicitatis mertū ⁊ affectꝰ. ibi. Beati qͥnō viderūt. De pͥmo ē notādū. Fur ⁊ pat̓fni

Cr

A