Premonitio circa

cupiſcentijs: qͣꝫuis non ꝓtunc: tamen poſt aīmecum corpore vnionemj. Huius aſſertōnis vltima pars falſa eſt ⁊ erronea atqꝫ damnata vt exſuperioribus conſtat. Non enim poſt vnionemanime cum corpore. ſed verius in ip̄a vnione:nulla preexiſtēte in corpore vel anima ip̄ius infectōne vel macula.¶ Secunda aſſertio inducitur ſtatim poſt. K.vbi poſtqͣꝫ collector ſuperius premiſerat ſententiam aliquorū doctorum tenentium immaculatam virginem eſſe conceptam abſqꝫ labe peccati originalis: dicit: ¶Sed cōtra hoc eſt quaſi totus cetus ſanctorum doctorū ipſam ſic̄ ⁊ alioshomines in peccato originali conceptam aſſerētes. ⁊ ad huius aſſertōnis confirmatōnem adducit Auguſtinum ⁊ quoſdam alios doctoresqui ita ſentire videntur. ¶ Quantū aduerbiumquaſi in iſta aſſertione diminuat: ad preſens nōeſt curandū. Quantuſcūqꝫ etiā iſte cetꝰ doctoꝝſctōruꝫ fuerit: nunqͣꝫ tamen ad diffiniendum inhac materia ſimul fuit congregatus. vnde necaliquid autentice in hac materia determīauit.id autem quod ſingillatim vnuſquiſqꝫ eorumapud ſemetipſum ſua exiſtimatōne ſenſit: nullum ſuperioribus diffinitiōibus affert preiudicium. Adhuc etiam: ſi (vt in ſuperioribus expreſſum eſt) nunc hic eſſent: aliter ſentirent: vl̓ſancti non eſſent. Quod preterea adducit collector ex politicis Ariſtote: contra ſeipſum ducitNuſqͣꝫ enim illa turba ſimul collecta iudicauitneqꝫ vnus vel duo. ſed plures doctiſſimorumbonorūqꝫ virorū ſolennes cetus contra ſuaꝫ diſperſam turbam iudicauerunt. ¶ Tertia aſſertio collectoris quā immediate predictis copulat eſtimatiua eſt. dicit enim. ¶ Et hoc etiaꝫ magis vt eſtimo cedit in laudem dei. Hāc eſtimationem falſam eſſe: ſepe nominate ſanctōes probant. vnde ⁊ ſimilitudo qua probare nitit̉ ſuaꝫeſtimatōnem: non plus qͣꝫ eſtimatio ſua valerepoteſt. ¶ Declinat tandem exagitatꝰ collectorab extremis. ⁊ confugium ſibi in medio eligit:cum ſtatim poſt. L. ſubiungit: Sed quia dicitAriſto. medium in omnibus eſt laudabile. neideo videar ad vnam partem magis qͣꝫ ad aliādeclinare: volo cū ieſu per mediū illoꝝ ire ⁊cͣj.Ꝙuis (vt tactum eſt in premonitiōis exordio)in quibuſdam materijs liceat vnicuiqꝫ ſuo ſenſu abundare. ⁊ tenere alterum extremoꝝ quodlibuerit: vel neutraliter ⁊ pie dubitare: in alijstamen ibidem ſpecificatis ⁊ maxime in autentice deciſis: non licet alicui quod damnatum eſtapprobare: vel dubitando ad medium confugere. Dubius nanqꝫ in fide infidelis eſt: vt habet̉extra de herrticis. in pͥnci. ⁊ ita in his que ad fidem pertinēt: nullus titubare debet. vnde circa canonem. xxiiij. queſti .j. aperte. notat glo.

titubantem in fide: eſſe hereticum. In hac iraqꝫ materia que poſt factas ſaltem deciſiōes adfidem pertinet: non laudabile ſed damnabl̓e eſtmedium. ⁊ per illud ire: nō eſt aliud qͣꝫ ad damnationem ⁊ interitum tendere ⁊ peruenire.Firmiſſime igitur credendum ⁊ nullatenꝰ dubitandum eſt: Mariam digniſſimam dei matrem nulla vnqͣꝫ macula fuiſſe infectam. q̄ cumfilio ſuo ſit in eternum benedicta.¶ Notatio aſſertionum Tertij ſermonis.5In tertio ſermōe collector relicto medio ad quod confugerat: reuertitur ad extremum condemnatum. In principio nanqꝫ inducit proprietatem apis: ⁊ ex illacirca. B. concludit hanc primam aſſertionem.Et exqͦ inquit doctores tradunt virginē mariam in peccato originali cōceptam: decens fuit vt eam altiſſimus ab ip̄o mundaret anteqͣꝫ inea habitaret. ⁊ ad huiꝰ aſſertōis comprobatēnem adducit figuram ex quarto Regū. x. de rege Ioas ⁊cͣ. Hec aſſertio confunditur ex nullipenſione eorum que ſuperioribus deciſionibꝰaduerſantur: a quibuſcunqꝫ doctoribus prolata vel ſcripta fuerint. Vnde ⁊ figura adducta:inpertinens eſt ad propoſitum.Secunda aſſertio ſubiungitur in applicatiōefigure ad propoſitū collectoris ꝓbandū cū d̓r:ꝙ Eua cuiuſlibet hominis naſcentis corpusviolauit per peccatuꝫ: ita vt quilibet dicere poteſt cum propheta: ecce enim in iniquitatibuconceptus ſuꝫ j. Erroneus ⁊ falſus intellectushuius aſſertionis ex ſuperioribus patet. Quāqͣꝫ enim de lege cōmuni ita fieri debuerit: tamēquia talis lex non preiudicat neqꝫ derogat priuilegio ſpeciali: quo immaculata virgo exempta fuit ⁊ immunis preſeruata. ideo contra eaꝫnihil facit. ¶ Tertiam infert cum dicit: Ideneceſſe fuit virginē purgari ⁊cͣj. Ꝙ falſa et impia hec ſit: ſuperius dicta demonſtrant. Nonenim neceſſe quin potius impoſſibile fuit eampurgari: in qua nihil purgandum vnqͣꝫ inuentum eſt. vel ante anime eius infuſionem. aut inip̄a infuſione. vel poſt ip̄ius infuſionem. Faſiſſimo igitur ⁊ damnabili preſuppoſito innitiſhec aſſertio. ¶ Quartam ponit circa iniquam⁊ errone confictam thematis diuiſionem: cumdicit. In quibus principaliter tria deſcribuntur. Primo expiatio culpe precedentis j. Huiꝰaſſertiōis. ſiue autor ſiue defenſor quia maximipiacali reus eſſe cōuincitur: ſanctam ⁊ ſemperimmaculabileꝫ virginem aſſerens piaculi quadoqꝫ maculam contraxiſſe. ideo ſeueriſſima expiatione ip̄e cū ſua aſſertōe dignꝰ iudicat̉.