Sermones de cōceptiōe

Pro quinta aſſertōne introducit circa C. exPlinio ꝓprietates taxi ⁊ vulpis. ⁊ eas ad pretenſam pernicioſiſſime aſſertionis ſue declarationem adaptando: per taxum dicens intelligidei filium. qui fecerat ſibi habitaculum in medio terre. id eſt in beata virgine ⁊cͣ. infert hancaſſertionem. Sed hoc ſciens vulpes infernalis: proiecit ibi fimum originalis culpe ⁊cͣ. FO abomīabil̓. execrabil̓. anathematizabil̓. blaphema. deteſtabil̓. maledica imo veriꝰ maledicta ⁊ diabolica comparatio. ⁊ ex ea inducta aſſertio. que non pullulauit nec creuit vn̄qͣꝫ ī animo cuiuſcūqꝫ catholici doctoris ⁊ fidelis xp̄iani: ſed in corde blaſphemo ⁊ diabolico. in quo⁊ ſi fortaſſis euangelicus ille pater familias ſeminauerit bonum ſemen: tamen inimicꝰ eiꝰ diabolus dormientibus hominibus ſuperſeminauit ſciſmatica illa zizania. que abſqꝫ vlla dubitatōne (iuxta infalſificabilem diuine veritatisaſſertōnem) in tempore meſſis colligentur. ⁊ infaſciculos cum ſuis ſatoribus atqꝫ agris alligabuntur ad comburendum. Que enim querensapoſtolus conuentio chriſti ad belial. nullaꝫ fore ſibi voluit reſponderi. aduerſus quem virginis noſtre īmo chriſti detractores hanc conuincunt̉ fateri conuentōem eſſe factam: vt chriſtus in electo ſibi digniſſimo ⁊ ab eterno preordinato habitaculo ceſſerit maledicto belial vulpi illi infernali: poteſtatemqꝫ tradiderit pͥmumrix in eo ſibi fimoſum ⁊ aptum manſioni ſue locumpreparandi: ac poſſidendi primitiaſqꝫ ſuas inibi celebrandi. ⁊ ita contra eiuſdem apoſtoli ſb̓equentem ſententiam: conſenſum fuiſſe ſacratiſſimo dei templo cum demonibus idolorū pͥncipibus. quod longe abſurdius eſt: qͣꝫ ſi cū idolis ſolis. Quo fit vt etiam concedere cogant̉: diuinum illud beatiſſime virginis tabernaculumrius extitiſſe demoniorū execrabile delubrū:qꝫ dei filij ieſu chriſti factoris ſui venerabile tēplum. Quod ſi admittatur: neſcio ſi quid nelius cogitari. impius dici. diſſonantius rectefidei ſentiri. ⁊ pijs auribus abominabilius poſſit audiri. O indignum facinus. flagitioſuꝫ ſcelus. ineffabile nephas: vix habens nomen ſuenpietati congruum. Tale quid enim. ſi de madalena. vel thaide. aut Afra. vel alia qualibꝫfamoſa. vulgari. proſtituta omniqꝫ turpitudinidedita meretrice. poſt libidinis ſue expletōneꝫab errore ad dominū cōuerſa diceretur: non inum fortaſſis diceretur. De matre auteꝫ diniſſima vnigeniti filij dei: hoc cogitare. dicerevel ſentire: inexcuſabilis impietas ⁊ damnabilis blaſphemia eſt. ¶ Decidant igitur defenſores huiuſmodi aſſertōnis a cogitatōibus ſuis.ẜm ml̓titudīem impietatum eorum expelle eos

quoniam irritauerunt te domine. precipita domine ⁊ diuide linguas eoruꝫ. quoniam tu vididiſti iniquitatem ⁊ contradictionem ipſorumin eccleſia ſancta ciuitate tua. Dilexerunt enimmaliciam ſuper benignitatem. iniquitateꝫ magis qͣꝫ loqui equitatem. dilexerunt omnia. verba precipitatōis. lingua doloſa. Propterea tudeus deſtruas eos in finem. euellas ⁊ emigrare facias eos de tabernaculis ſuis ⁊ radiceꝫ eorum de terra viuentium: niſi ab improba. iniurioſa. ⁊ pertinaci aſſertōne ac defenſione deſiſtant. ¶ Confirmat aſſertōnem cum additꝭ ẜmdoctores: que confirmatio iam dudū infirmata ⁊ confutata eſt. ¶ Sextam concludit āte Ddicens in quo ſcilicet fimo originalis culpe omnes homines concipiunt̉. ⁊ ſtatim poſt D. adducit teſtimonia doctorū Auguſtini Gregorij⁊ Anſhelmi. Quid de hac aſſertōne ſentiendūſit: iam patuit circa ſecūdam ſuperiꝰ inductaꝫ.quantum ꝟo valeant teſtimonia adducta: habetur circa primam Hoc vnū circa ea q̄ Anſhelmo aſſcribit. ſciendum eſt: hec falſe ⁊ conficte ſibi attribui: vt doctor ſubtilis teſtatur Nōenim ab Anſhelmo conſcripta ſunt: ſed ꝑ quendam reprobum atqꝫ malignum infernalis vulpis filium ſcriptis eius inſerta. vt euidenter patet antecedentia ⁊ ſequentia legentibus ¶ Infert ſtatim poſtea hanc ſeptimā. ¶ Ideo inquitab ea ſcilicet matre domī: neceſſe fuit hūc fimuꝫſiue maculam purgari ⁊cͣ j. quam ſubſequēterdeclarare conatur per duo exempla. In fine pͥmi iterum falſe ⁊ iniurioſe Anſhelmum pro teſte inducens. ⁊ circa finem ſecundi ſententiamhuius aſſertionis concludens. Hec omīa quiacum tertia ⁊ quinta aſſertionibus conueniunt:eandem cum ipſis reprobatōnis ac condemnationis ſententiam incidunt. ¶ Octaua inducitur poſt. D. verſus finem vbi dicitur. ¶Et illefuit chriſtus: qui ſolus in mundum ſine macula eſt ingreſſus. ⁊ hanc confirmat collector teſtimonio beati Gregorij. xj. moral̓. ⁊cͣ. In quaſi ſolus excludat ceteros omnes tam maſculiniqͣꝫ feminei ſexus homines vt pretendere videtur: falſa ⁊ damnanda eſt: vt ex ſupradictis habetur. Si vero tantū mares: tunc in nullo preiudicat matri domini. ¶ Nona quam ponit circa finem ſermonis. cum dicit: Sic ⁊ ꝟgo Maria ſcd̓m doctores ex origīali fuit corrupta . cūſuperioribus condemnatis aſſertōnibus concordat: ideo pari confutatiōe confunditur atqꝫdamnatur.Concluſio.