4de Conceptiōe Marie Vgi.

rem impenderet regine celorum ⁊ eterni imperij imperatrici non modo ſponſe ſpūali ſꝫ ⁊ matri ſue naturali qͣꝫ imꝑator terrenus imperatrici cōiugi ſue. voluit autem imꝑator terrenꝰ imperatricem non ſic ſubiectaꝫ eſſe legibus vt nōeiſdem pͥuilegijs gauderet quibus ⁊ ip̄e qui leibus ſolutus eſt. vt habetur. ff. de le. ⁊ ſe. con.l. pͥnceps. vbi ſic lex dicit. Princeps legibus ſolutus eſt. Auguſta autem licet legibus ſolutanon eſt: pͥnceps tamen eadē illi pͥuilegia tribuitque ⁊ ip̄e habet. Aut igitur celeſtis imperatorꝭreuerentia. pietas ⁊ clementia in matrem a terreno ſuperat̉. Aut fateri neceſſe eſt eadem ip̄mmatri pͥuilegia cōtuliſſe que ⁊ ip̄e habuit. quorum ſaltem ip̄a capax fuit: quemadmodū ⁊ huius pͥuilegij p̄ſeruatōnis ab originali capaciſſima fuit. ſi ⁊ inquantū ei filius conferre voluit.Cum itaqꝫ pͥmum omnino impium cenſeatur:neceſſario ſecundū admittitur. vt ſcilicet matriillud contulerit priuilegium.Pro quarta aſſertione introducitur Iordanꝰdicens. Ꝙ celebrātem hoc feſtum oportet dirigere intentōnem ad conceptōem ſpiritus ⁊cͣ j.huius doctoris ⁊ cunctorum in hoc ſecuꝫ concordantium auctoritatibus. derogatur auctoritate ſuperiorū diffinitorū. Nō enim poteſt auctoritas inferioris derogare vel p̄iudicare auctoritati ſuꝑioris: ſed potius econtra. Magisnanqꝫ ſuperiori obediendum eſt qͣꝫ inferiori. etita plus deo qͣꝫ cuiqͣꝫ alteri: cōteſtantibus Petro ⁊ apoſtolis. vt in actibus apoſtolorum ſcribitur. ⁊ habetur in canone. Si dominꝰ. xj. q. iij.⁊. c. qui reſiſtit. ⁊ di. viij. que contra. poſt deuꝫautē. apoſtolice ſedi ⁊ eccleſie romane. vt in canone p̄ceptis. di. xij. ⁊ di. xciij. obedientiā. Sicquoqꝫ magis ſemper aſſentiendum eſt auctoritati ſuperioris ⁊ illi plus obtemperādum qͣꝫ inferioris cuiuſcūqꝫ. Cū igitur apoſtolica auctoritate doctorum ſcripta ⁊ opuſcula approbētur⁊ reprobēt̉. vt habetur in canone. Si romanorum. di. xix. nullius doctoris auctoritas. ſedisillius auctoritati p̄ferenda eſt vel coequanda.vnde nec aliquaꝫ ei p̄iudicare poſſe manifeſtūeſt. ¶ Quinta aſſertio ſubditur cuꝫ dicit̉ (⁊ nōad pͥmaꝫ ſcꝫ ſeminis: que feda extititj. Si aſſertio hec loquat̉ de feditate cuiuſcūqꝫ culpe: falſa. erronea. ⁊ damnata eſt. ¶ Sexta additur.nec ad ſecundam quia in illa contraxit mariamaculaꝫ: ẜm ſanctos doctores ⁊cͣ. j. Hanc aſſertionem eſſe falſam. erroneam. blaſphemā. execrabilem ⁊ damnataꝫ tanqͣꝫ hereſim ſapientē:ſuperius adducta demonſtrant. Neqꝫ pōt auctoritate quorūcūqꝫ doctorum quantūcūqꝫ ſanctorum ſuſtineri. ſaluari. aut verificari. Nam ſitales quicūqꝫ fuerint nunc vitam in humanisagerent: ⁊ illam aſſertōnem defendere conarentur: ſancti non eſſent: nec ſancti vnqͣꝫ fierent: ni-

ſi ab iſto errore reſipiſcerent. Neqꝫ credendumeſt aliquem eorū iſtam aſſertōnem duꝫ viueretſuſtinere voluiſſe: ſi tanta auctoritate ꝓ tunc ſicut nunc damnata fuiſſet. ¶ Sequit̉ ſeptimadicens. ¶ Et qͣꝫuis in iſta conceptōe cōtraxit peccatum originale. tamen ſtatim ⁊ ſi nō in pͥmo inſtanti ꝓpter nature repugnantiam: tamē ſubito poſtea eſt ſanctificata ⁊ purgata: ⁊ hoc triceſima qͥnta die poſt conceptōem ſemīs. Hec aſſertio eadem ſententia qua ⁊ p̄cedens damnat̉Et qꝛ poſſet qͥs obijciendo q̄rere: cū de ꝯceptōefacta triceſima qͥnta die hoc feſtū celebret̉: curgͦ non celebrat̉ eadem. xxxv. ſed potiꝰ pͥma dieſcꝫ conceptōnis ſeminis? Huic queſtioni reſpōdet aſſertio octaua que dicit. ¶ Sed tam̄ voluitMaria illa die hoc feſtum celebrari potiuſqͣꝫtricefima qͥnta: ꝓpter tres ratōes ⁊cͣj. q̄ aſſertopͥmo friuola ⁊ p̄ſumptuoſa eſt quo ad intentōꝫaſſerentis ſomnians marie volūtatem eſſe talē:cum de illa nullā habeat certitudinem vl̓ ex ſcriptura vl̓ ex reuelatōe. de ſcriptura dubium nōeſt. Neqꝫ em̄ credi poteſt ꝙ illa gl̓oſa ꝟgo diffamatoribus ſuis. ⁊ detractoribꝰ ſue fame ⁊ honoris. voluntatem ſuam reuelauerit.ſAſſertio nona ponit̉ poſt. D. vbi dicitur. ¶ Sicut ip̄a hodie in ſua conceptōne a peccatis originalibꝰ eſt mundata: ita ⁊ ip̄a hunc diem colētibus impetrat mundiciā peccatoruꝫ j. Hec qꝛaſſentit ſexte aſſertioni: eadem ſententia qͣ ⁊ illa condemnat̉. ¶ Decima ⁊ vltima aſſertio inſerit̉ poſt. F. in tertio de celebrantibꝰ hūc diemvbi dicit̉. Lrecte ſicut ab originalibus lib̓ata occaſionem accepit gaudij: ſic illis qui hoc feſtuꝫhodie recolūt. ſubuenit in omnibus neceſſitatibus ⁊cͣj. Hec cōcordat cū p̄cedenti. ideo eadeꝫcondemnatōe digna. Sicut em̄ q̄ nūqͣꝫ fuit maculata originali culpa. nūqͣꝫ fuit ab illa mundata: ita q̄ nunqͣꝫ fuit capta vel vincta ſed preẜuata ne caperet̉ vl̓ vinciret̉: nūqͣꝫ fuit lib̓ata Miracula que collector circa fructus ꝓmiſſos hocfeſtum celebrantibꝰ inducit. euidens philoēt teſtimoniū digne condemnatōis ſupradictarumaſſertionū. Que etiā miracula ſicut recte pie ethumilit̓ ſentientes de hac ſancta ꝟginis conceptiōe in vera fide cōfirmāt: ita monet ſifficient̉oēs arrogant̉. ꝑtinacit̓. erronee. ⁊ in pie ſapiētes: vt ab errore reſipiſcāt. Qd̓ vt f aciant: velitip̄a btīſſima ꝟgo cuiꝰ ſancta ⁊ ī naculata cōceptio ſit bn̄dicta in ſecula ſeculrū Amen.Notatio aſſertionum Secūdi ſermonis.Aſſertio Prima ſecūydi ſermonis ponitur ſtatim poſt principiū. vbidicitur: Hec igitur ſcilicꝫ Anna tempore gratie veniente concepit in ſe humidiſſimam virginem Mariam. humidam in gratijs. nō in con-

B