Septimus

vellet haurire. cū cipho in mari cecidit ⁊ ſtatiꝫexpirauit. Pater autē amare flens nihilominꝰvotū ſuum ꝑfecit. Veniens igit̉ ad altare ſecūdum obtulit ciphum. ſed ille tanqͣꝫ ꝓiectus cecidit de altari. Cum autē leuaſſet ip̄m ⁊ ſuꝑ altare poſuiſſet iterū longius eſt proiectus. mirātibus omnibꝰ ad tam grande ſpectaculum. eccepuer ſanus ⁊ incolumis aduenit. pͥmū ciphumſuis geſtans manibus. Narrauitqꝫ coram omībus ꝙ quādo in mari cecidit ſtatī. b. Nicolausaffuit ⁊ ip̄m illeſum ẜuauit. Sicqꝫ pater eiꝰ letus effectus vtrūqꝫ ciphū btō Nicolao obtulit.¶ Sermo ſecūdus de eodem ꝓ euāgelio diei.Omo quida nobilis abijt in regionem longinquamacciꝑe ſibi regnū ⁊ reuerti. Ita ſcribitur Lu. xix. Pliniꝰ in ſpe. natu. lib̓. viij. c. v. refert. ꝙ elephas eſt aīmal magnū in corpulentiaqd̓ bene montibus equaret̉. ⁊ tn̄ reſpectu alioꝝmaliū magni corꝑis maxime eſt benignum⁊ hoīem ſingularit̓ diligit. Nam ſi viderit ip̄merrātē in ſolitudine ne ip̄m terreat aliqualit̓ devia ſe ſubtrahit. ⁊ gradum figit paulatimqꝫ ipſum p̄cedens viam ei oſtendit. Et ſi draco ei occurrerit ꝓ hoīe defenſando cū eo pugnat ⁊ viriliter ſe opponit. Myſtice ꝑ elephantē beatuꝫNicolaū nō immerito cōuenit deſignari. recteem̄ ſicut illud aīmal eſt magnū ⁊ facit ſe faciliterplacabile homībus. Ita. b. nicolaꝰ fuit magnꝰẜm generatōem. qꝛ ex diuitibus ⁊ nobiliſſimisparentibus ꝓceſſit. ſicut habet̉ ex legēda vbi leitur. Nicolaus itaqꝫ ex illuſtri ꝓſapia ē ortusCiuis fuit patere vrb̓. quę vna ex nobiliſſimislicie ꝓuincie ciuitatibus tanto quondā famoſiſſima rutilabat quanto ⁊ populoſo frequētabatur acceſſu. parenteſqꝫ eiꝰ inter cateruas ꝓcerūhabebant̉. Fuit magnꝰ ẜm deuotionē. qꝛ vitaꝫtotā ſeruauit in puritate. vt dicere poſſet illudIob .xxxiij. Mundus ſum ego .ſ. a vitijs carnis ⁊ abſqꝫ delicto .i. peccato obmiſſionis ⁊ imnaculatus .ſ. grauibus culpis cōtra deū. ⁊ initas nō eſt in me .ſ. peccatū contra proximum.Non em̄ ſe carnalibus vitijs maculauit. nec aliquid de faciendis obmiſit. nec cōtra deum graui idolatria peccauit. ſed eam eradicauit. Fuitetiam magnus ꝑ exemplorū oꝑatōnem. ip̄e em̄abſens adhuc viuēs notabilia fecit miracl̓a. vtin nautis a tempeſtate liberatis. ⁊ tribus pͥncipibus a conſtantino ceſare incarceratis. iō conuenienter de eo poteſt exponi illud Eccī. xliiij.Ecce ſacerdos magnus qui in diebus ſuis platuit deo. ẜm glo. ꝓpter ſui pnīaꝫ feſtinā. qꝛ adhūc infans incepit penitere qui peccata nō nolit cōmittere. perpendens illud Trenoruꝫ. iij.Sonum eſt viro cū portauerit iugum domī abadoleſcentia ſua. Et non ſolū ſtuduit place̓ deo

ſed etiam homībus benignū ſe exhibe̓. ⁊ amabilis fieri. ſicut canit̉ de ip̄o. Beatus Nicolaꝰ pōtificalibus infulis decorus talem ſe exhibuit vtab omībus amaret̉. Ip̄e em̄ paterna benignitate homīes in ciuitate mirrea errantes in idolatria quam diane fecerāt liberauit. ⁊ in viam veritatis reduxit. ꝓ eis contra draconē infernalēſe oppoſuit. Ideo in ꝟbis p̄miſſis nobili homini qui debet eſſe benignus aſſimilat̉. cū diciturHomo qͥdam nobil̓. In qͥbus beatus Nicolaꝰp̄fcipaliter a tribus cōmendat̉. Prīo a ꝟtuoſaoꝑatōne. ibi. Hō qͥdam nobil̓. Scd̓o a miraculoſa reuerſione. ibi. Et reuerti. Tertio a glorioſa deceſſione. ibi. Abijt in regionem longinquāDe pͥmo eſt notandū ẜm Amb̓. in lib̓. hexa. Ꝙapes eligunt regem manſuetudine clariorem. h̓ſi aculeos habuerit. non vtit̉ eis ad vindictamnō em̄ extollit̉ ex hoc ꝙ in regem eligit̉. ſꝫ eſt inter illas ſic̄ vna ex ip̄is. naturali pietate paſciteas in hͦ ꝙ in alueari circūit. ⁊ ip̄as ad laboresexcitat. vt vnaqueqꝫ paſtum ſibi querat. ne ſicin vita deficiāt. ⁊ ob̓ hoc habet circa apes lictores aculeos qui autoritate aſſidua regis ſunt inutiles punientes. vt ait Amb̓. Moraliter perapes poſſunt intelligi ciues ſiue incole ciuitatꝭmirree. recte em̄ ſicut apes ſine rege errāt. ⁊ hīcinde deuiāt. ſic illi errabāt in fide. quia tota predicta regio idolis deẜuiuit. p̄ ceteris nephadediane ſimulachra populus coluit vſqꝫ ad tꝑusiancti Nicolai. Ideo ip̄m elegerūt in regē īmoin medicū animarū ſuarū. ita vt de ip̄is exponipotuiſſet illud. j. Pe. ij. Eratis ſicut oues errātes. ⁊ cōuerſi nunc eſtis ad paſtorem animaruꝫveſtrarū. Et bn̄ btūs Nicolaus ꝑ regeꝫ apumintelligit̉. qꝛ ſicut ille eſt mitis ⁊ humilis ⁊ liberalis. ſic. b. Nicolaus eſt mitis in vitijs remittēdis. humil̓ in dignitatibus nō appetendis. liberalis in elemoſynis tribuendis. Et illud innuit̉ī noīe hō qꝛ homo ẜm Ariſto. li. j. ethi. eſt animal mite ⁊ manſuetū natura humile. dicitur abhumo quod eſt infinitum elementū. qꝛ eſt miſericors ſeu liberale. ẜm illud Lu. vj. Eſtote miſericordes ſicut ⁊ pat̓ veſter miſericors eſt. Dico pͥmo ꝙ beatus Nicolaus fuit mitis in vitijsremittendis. Nam iniuriam ſibi illatā ab homībus malis non ſtatim ſicut ceteri ſancti vindicauit. ſed tāqͣꝫ homo mitis ⁊ patiens. ita vt deip̄o exponi poteſt illud Eccī. xlv. In fide inqͥt⁊ lenitate ip̄iꝰ fecit illū ſanctū. ⁊ elegit euꝫ ex oīcarne. recte ſicut apes eligunt regem mitiorem.Cuius mititatē teſtat̉ dn̄s ꝑ ſapientis dictum.In pace inquit ⁊ lenitate ambalauit mecum. etauertit multos ab iniquitate. De eius mititate/refert Ioh̓es diaconus dicens. Ꝙ qͥdā iudeusvidit beatum Nicolaum virtuoſum ⁊ potentem in miracul̓ faciēdis. imaginē eius ſibi fierifecit. ⁊ eā in ſua domo collocauit. ⁊ cū aliqͦ lon-

B 2

B

C