SermoI

gius ꝑgeret. ſibi res ſuas cōmendauit dicens.Ecce Nicolae omīa bona mea tibi committo. ⁊niſi omīa bene cuſtodieris. vltionē de te expetam ꝟberibus ⁊ flagellis. Quadā die cum illeabeſſet fures veniūt ⁊ omīa ſibi rapiūt. ⁊ ſolamimaginem dereliquerunt. Iudeus autē veniēs⁊ ſpoliatū ſe videns. imaginem alloquit̉ dicēsDomīe nicolae nonne in domo mea poſui te vtres meas a latronibus ẜuares. cur hoc face̓ noluiſti. ideo ꝓ raptoribus penam lueſ. Arripiēsautē imaginem dire eam verberauit. ⁊ dire flagellauit. Mira res. Diuidentibꝰ furibꝰ qd̓ rapuerunt. ſpūs dei tanqͣꝫ in ſe verbera excepiſſꝫapparuit dicens. Cur tam dire ꝓ vobis flagellatus ſuꝫ. cur ita crudeliter verberatꝰ. ecce quōcorpus meū luit. Ecce qualit̓ effuſione ſanguīsrubet. ꝑgite cito ⁊ cuncta reddite q̄ rapuiſtis.alioquin omīpotentis dei ira in vos deueniet.ita vt ſcelus veſtrū in mediuꝫ publicet̉. ⁊ quilibet veſtrū ſuſpendium patietur. Ad quem illi.Quis es tu qui nobis talia loqueris? Quibusreſpondit. Ego ſum Nicolaus ſeruus ieſu xp̄iquem iudeus ille ꝓ rebus ſuis quas ſibi tuliſtꝭtam grauiter flagellauit. Territi ad iudeuꝫ veniunt. miraculū referunt quid imagini ab eo fecerat audiūt. ⁊ cuncta reddūt. Sicqꝫ ⁊ latroneſredeūtⁱ in viā rectitudinis. ⁊ iudeus viā amplectitur ſalutis. Secūdo btūs Nicolaꝰ fuit humilis in p̄laturis nō appetendis. non em̄ ad p̄laturas (ſicut nunc faciūt) aſpirauit. qd̓ ptꝫ ex hoc.qꝛ inuitus eſt ad epiſcopatū electꝰ. nā cū fuiſſetoſtenſus eſſe dignus ep̄ali dignitate ꝑ voceꝫ lapſam de celo ſicut canit̉. O paſtor eterne. o clemens ⁊ bone cuſtos vſqꝫ dignū ep̄atu nicolauꝫoſtendiſti tuū famulum. ⁊ ille epiſcopꝰ p̄ foribꝰeccl̓e excubaret. vt pͥmum venientem eligeret.Cū veniſſet de nomine q̄ſiuit. Ille aūt vt erathumilis ⁊ colūbina ſimplicitate plenus. inclinato capite dixit. Nicolaus vocor ſanctitatis veſtre ſeruus. Quem in eccl̓am ducētes in dignitatem ſublimauerūt. licet plurimū renitebat. qͥſciuit illud dictū. b. Bern̄. de regiminibꝰ. Nunqͣꝫ in honore ſine dolore. in p̄latōne ſine tribulatōne. in ſublimitate quis pōt eſſe ſine vanitate.ſed licet reniteret̉ fuit tn̄ magnifice ſublimatusQuia dicit̉ in canone. In ſcripturis. viij. q. j.Locus regiminis negandus eſt deſiderantibꝰ.⁊ offerendus eſt fugientibꝰ. Tertio. be. nicolaꝰliberalis fuit in elemoſynis tribuēdis. largiterem̄ elemoſynas tribuit. vt habes. sͣ. ẜmone precedente. Nam ꝑpendit illud. b. Hiero. dictumquod ponit augꝰ. in epl̓a de morte Hiero. Nēoſe excuſans dicit non habeo qͥd fratri pauꝑi tribuam. Si veſtimentū vel aliquid vltra extremam neceſſitatē poſſides. ⁊ pauperi indigentinon ſubuenis. fur es ⁊ latro. Sumus em̄ dilectiſſimi filij in rebus temꝑalibus ſoluꝫ diſpēſa-

tores ⁊ nō poſſeſſores. quod ſuꝑeſt ſuꝑfluū fratris eſt indigentis. et ſubdit dicēs. Diceres forte miſer. meum eſt. nam mei hͦ dimiſerūt parentes. Sed ſi hoc parētes dimiſerūt. quō potuer̄ttibi dimittere quod ſuū nō erat. a quo habuer̄iaut quis dedit eiſ. quid in mundū portaueruntveniētes. quid recedētes defer̄t. Certe qͥd pauperum poſſidemus in die iudicij coram ocul̓ diuine iuſticie vindictā exclamabunt. Qui hꝫ aures audiendi audiat. qͥ mihi credere non vult.heu qͣꝫ grauiter ſciet cū diuitie ſue tranſierūt inegeſtatem. Hec ſunt ꝟba beati Hiero. Iō beatus Nicolaus diuitias a parentibꝰ ſibi derelictas tanqͣꝫ nō ſuis parentibꝰ eſt largitꝰ. ⁊ ſic dicitur ip̄e qͥdam ſingularis hō ꝓpter vitiorumpͥmordialem ſubpeditatōem. hoīm ſpēalem inuocatōnem. ſuorū fraternalem ſubuentōꝫ Ip̄eem̄ in pͥmordio etatis ſue cōtra vitia triumphauit. ideo dicit̉ a nicos qd̓ eſt victor ⁊ laos quodeſt ppl̓s. inde nicolaus qͣſi victoria populi ⁊ vitiorū. que popularia ſunt ⁊ vilia. qd̓ tamē raꝝeſt valde in pueris aut adoleſcentibꝰ. quia dic̄Iſi. in epl̓ari. In ꝑiculoſis ſemꝑ ip̄a adoleſcentia cannis ꝟſat̉. nunc em̄ fluctuādo diuerſimode ꝑiclitatur. nūc tumultuādo ad vanitates innumeras incitat̉. Ip̄e etiā. b. Nicolaus ab omnibus xp̄ifidelibus p̄ omibus alijs cōfeſſoribꝰſpecialiter inuocat̉. ⁊ nō ab illis ſolum ſed etiāa ꝑfidis iudeis. Ideo refert Methodiꝰ pr̄iarcha. Quidam a iudeo ſummā pecunie mutuauit. ⁊ cū nō haberet fideiuſſorem. ſuꝑ altare ſancti Nicolai iurauit. qd̓ ⁊ ille cōſenſit. tenente illo diu pecuniā. iudeus eā poſtulauit. Sed iſteaffirmat ſibi tradidiſſe. trahit eum ad iudiciuꝫ.⁊ iudicialit̓ fecit ſibi iuramentū. veniēs gͦ baculum auro impleuit ⁊ iurādo iudeo tradidit di.ꝙ ſibi plus qͣꝫ deberet reddidiſſet. Facto iuramento baculū repetijt. Rediēs autē in quodaꝫbiuio ſomno oppreſſus corruit. quē currus cuꝫimpetu necauit ⁊ baculū fregit ⁊ aurum effuditIudeus autē hoc audiēs. ꝑterritus veīt ⁊ fraudem vidit. Cūqꝫ a ml̓tis ſuaderet̉ vt aurum ſumeret. noluit. niſi defunctꝰ. be. Nicolai meritisad vitā rediret. aſſerens ſe ſi hͦ fieret baptiſmuꝫſuſcepturū. Cōtinue qͥ defunctꝰ fuerat ſuſcitat̉⁊ iudeus baptizat̉. Ip̄e em̄ etiā. b. Nico. ſubuenit ſuis famul̓ ⁊ famulabus tuēdo eos a demonibus ⁊ collocādo in celeſtibꝰ. Ideo canitur deeo. Btūs Nicolaus iam triūpho potitꝰ vouitſuis famul̓ p̄bere celeſtia comoda. Dicitur etiāb. Nico. nobil̓ ꝓpter fallacie aut mendacij euitatōem. mūdicie cōſeruatōꝫ. auaricie deteſtatonem. Solent em̄ boni nobiles eſſe veraces in ꝟbis. iuxta illud Prou̓. xvij. Nō decent ſtultumꝟba cōpoſita nec pͥncipem labiuꝫ mentiēs. Itābeatꝰ Nicolaꝰ fuit verus in ꝟbis. ⁊ pōt de eoexponi illud. j. Regꝭ. ix. Eſt vir dei in ciuitate

D