Sextus
vt ⁊ filij veſtri poſſent que feciſtis explere quatenus cū illis parit̓ ī inferno ampliora patiamītormenta. Hec ille. Iō talis nō fuit beatꝰ Nicolaus qui fuit nobil̓ ꝓgenie. ſicut canit eccl̓a. Cōfeſſor dei nicolaus nobil̓ ꝓgenie. nobilior moribus. Sed fuit ml̓tum liberal̓ more aqͥle. pauperes alendo. captiuos redimēdo. ideo ꝓpter ſuānimiā liberalitatem oliue comꝑat̉ in verbis pͥaſſumptis dum dicit̉. Quaſi oliua pullulans.In qͥbus a duobus laudat̉. Quantū ad pͥmuꝫab officio miſeratōnis ibi. Quaſi oliua. Secundo a celſitudine contemplatōnis ibi. ⁊ quaſi cipreſſus. De pͥmo eſt notādū ẜm naturales Lucifer int̓ alios planetas eſt benignior. qͣꝫuis alijinter eos ſunt etiam benigni. qꝛ hoc neceſſe ē vtdicit Albumaſar vt benignitas beniuolētꝭ ſtelle ꝑ p̄ſentiam male remittat̉. ⁊ ecōtra maliguitas maliuole ꝑ p̄ſentiā beniuole tꝑet̉. Spūal̓rꝑ luciferū ſanctū Nicolaū cōuenit deſigͣri. de qͦcanit eccl̓a. Nobiliſſimis ſiqͥdem natalibꝰ ortꝰlucifer Nicolaꝰ emicuit. iō more luciferi eſt dignior in miſerēdo inter alios cōfeſſores. cum ſepius p̄ alijs inuocat̉. Quia dicit. Ab infantiacreuit mecū miſeratio. ⁊ ab vtero mr̄is egreſſaeſt mecū. Nam oībus qͥ eū in ſuis ꝑiculis inuocant. ſine dubio auxiliado miſeret̉. Refert em̄nethodiꝰ patriarcha. ⁊ ſil̓r Ioh̓es diaconus.Quadā die cū quidā naute ꝑiclitarent̉. ita cuꝫachrymis orauerūt. Nicolae faml̓e dei. ſi veraint que de te audimꝰ. nūc experiamur. Dubijem multū erāt de eius miſeratōne ⁊ auxilio Etox vt oraſſent. qͥdam eis in eius ſimilitudineꝓpparuit dicēs. Ecce aſſum. vocaſtis me (ſic̄ etiiincantatū eſt hodie) ⁊ ſtatim ceſſabat tēpeſtaſ⁊ incepit tranquilitas eis lugentibꝰ amare. Cūautē veniſſent ad eius eccl̓am quam nūqͣꝫ viderant. ſine indice cognouerūt. tunc deo ⁊ ſibi deua miẜicordi liberatōe gr̄as egerūt. Quod illediuine miẜicordie ⁊ eorū fidei nō ſuis meritꝭ attribuere docuit. Iſte nāqꝫ lucifer benigniſſimꝰppter ſuā benignitatē comꝑat̉ oliue hic pulluinti. Prīo qꝛ vberrime de ſe fundit oleū. nec inget ꝑcuſſiōe. Quia dicit Pli. in ſpe. na. li. xvj. ꝙ oliua eſt fertil̓ vberrie de ſe fundēs oleūdiget ꝑcuſſione ad olei effuſioneꝫ. ſicut hͦnt minus cauti. Sed tal̓ ꝑcuſſio cedit adin arboris. ⁊ in damnū ſubſequens. Iſtaietas conuenit beato Nicolao. qꝛ ip̄e fuditpe ſe oleū vberrime miẜicordie pauꝑibus. necet coactōne ad miſericordiā ſaciendā. ſedtarie dedit. Ideo de ip̄o poteſt exponi ilHiere. xj. Oliuā vberem pulcherrimā. frufera. ſpecioſā vocauit dn̄s nomē tuuꝫ. Certeperrima fuit hec oliua ⁊ pulcherrima. qꝛ noſe oleum de ip̄a ꝓceſſit. De quo dicit ſapiensccci. ix. Oleū de capite tuo nō deficiet; quia inannis adoleſcentie ſtatim fudit de ſe oleū miſe-
ricordie abundant̉. ꝑpendens hanc doctrinaꝫquā Tobias dedit filio ſuo dicēs. Quantū potes eſto miſericors. ſi multū tibi fuerit abundātrer tribue. Si exiguū fuerit idip̄m libenter impartiri ſtude. Thob̓. iiij. Habuit em̄ ml̓tū btūsNicolaus. qꝛ magnā copiā diuitiarū parentesſibi reliquerūt. ideo abundāt̓ tribuit. Sicut refert Methodius patriarcha. Ꝙ qͥdam cōuicaneus ſuus ſatis nobil̓ ad tantā deuenit inopiaꝫvt tres filias ſuas ꝟgines ob inopiam fornicariconſtituiſſet. vt ſic infami earū comertio aleret̉Qd̓ cum vir ſanctus cōperit. ſcelus abhorruit⁊ maſſam auri panno inuolutā in domum eiusꝑ feneſtram nocte clam ꝓiecit. clamqꝫ abſceſſitMane autē ſurgens hōmaſſam auri reperit. ⁊deo gratias agens pͥmogenite nuptias celebrauit. Nō multū tꝑus egit ꝙ ille ſecūdo reuerſusmaſſam ꝓiecit. ⁊ ille iterū immenſas gr̄as egit.Et decetero ſuꝑuigilare ꝓpoſuit. vt ſciret quiſſue inopie ſubueniſſet. Poſt paucos dies duplicatam auri maſſam in domū ꝓiecit. ad cuiꝰſonitum ille excitat̉. et Nicolaū fugientem inſequit̉. taliqꝫ voce alloquit̉ euꝫ. ſiſte parum teqꝫmeo aſpectui nō ſubtrahas. ſicqꝫ accurrens velocius Nicolaū hunc eſſe cognouit. moxqꝫ humilit̓ ꝓſtratus pedes eius voluit oſculari. qd̓ille refugiēs ab eo exegit. ne eum qͣꝫdiu viueretpublicaret. Tales oliue nō ſunt mō in md̓o. necinter ſeculares nec ſpūales. qͥ tam abundanterfunderēt oleum miẜicordie. Sed ſunt ſil̓es oleaſtro. De quo refert Iſid̓. li. xvij. ꝙ in folijs ſimil̓ eſt oliue ⁊ eius folia ſunt latiora. ſed arborſteril̓ ⁊ amara. ⁊ talis corpꝰ parū vel nichil nutrit. Sic ſunt certi inter ſpūales qui ſūt ſimilesveris oliuis hoc eſt miſericordibꝰ in diuitijs etforte p̄bendas habēt latiores. ſunt tn̄ oīno ſteriles ⁊ erga pauꝑes amari. nō animaduertentesillud Hiero. de vi. ⁊ ho. cleri. Ꝙ omīs poſſeſſioſacerdotū elemoſyna eſt pauperū hominū. ⁊ ſiquid vltra neceſſitatem vite poſſederint. nec inelemoſynā pauperū erogauerint furtuꝫ ⁊ ſacrilegium exiſtit. deo teſte. ideo ꝙ dānandi ſint invia timendū eſt. Quia refert venerabil̓ epiſco ⁊pus apiarius de quodā cācellario pariſien̄. nomine Philippo qui multas habuit p̄bendas. ⁊tamē de his nullas elemoſynas fecit. nec volebat illa beneficia partim in manus eccl̓e reſigͣreHic em̄ dū agoniſaret in mortem. monitus fuitvt omīa beneficia p̄ter vnū reſignaret. qꝛ plura contra ſalutē tenuerat. tenuit ille ⁊ defūctuseſt. Cum autē epiſcopꝰ Guilhelmꝰ pariſienſisqͥ eum monuerat finitis matutinis orare velletvidit iuxta ſe lumen ⁊ vmbrā nimis teterrimā.Quod cū cōiuraſſet ait. Ego ſum CancellariuſPhilippus. Et epiſcopꝰ. Quomō eſt tibi? maleinquit. qꝛ damnatus ſum eterna morte. Et ille.Que eſt cauſa tue damnatiōis? reſpondit. Hec
D
C