Sermo

quā adhuc pluribꝰ oſtēdit. ⁊ qꝛ angel̓ fuit ſb̓limior. iō in oratōe fuit feruētior. Propt̓ illas eīAorigeras ꝟtutes q̄ in. b. bar. creuerūt a ſponſoxp̄o eſt orto cōꝑata. Ad hūc ortū ſpecioſiſſimūꝟgines. vidue ⁊ cet̓e ꝯiugate ꝑgite. ⁊ p̄dictasherbas ꝟtutū colligite. feniculuꝫ vicꝫ ꝑfecte fidei ⁊ credulitatis. artemeſiā charitatꝭ. roſas caſtitatis. violas hūilitatis. ⁊ rutā deuote or̄ois.Eſt em̄ ſūme nccͣia ml̓eribus fides recta in quacōit̓ plus qͣꝫ viri occupāt̉ ⁊ etiā deuiāt circa ſortilegia. qͣre p̄ceptū eſt Exo .xxij. ſic̄ hr̄ ī hebreoSortilegā ne patiaris viuē ſuꝑ terrā. Eſt etiaꝫnccͣia eis charitas. qꝛ vt frequēt̓ ſunt rixoſe cotra viros. ẜm illud Eccī. xxv. Ml̓er ſi pͥmatūhabet .ſ. in domo. ꝯtraria eſt viro ſuo .ſ. in ꝟbisrixoſis ⁊ factis. Eſt etiā ip̄is nccͣia roſa caſtitatis. qꝛ dic̄ ſapiēs. Circulus aureꝰ in naribꝰ ſuisml̓er pulcͣ ⁊ fatua. Prou̓. xj. Sicut em̄ ſus hn̄scirculū anreū ponit in lutū. ſic ml̓er fatua ornatum pulchritudīs ponit in luxurie lutuꝫ. vt aitglo. lyre. Eſt etiā eis nccͣia viola hūilitatis. ⁊ p̄cipue ꝟginibꝰ. Qꝛ ẜm augꝭ. meliꝰ eſt hūile coniugiū qͣꝫ ſuꝑba ꝟginitas. Eſt inſuꝑ eis vt il̓ rutha or̄onis. qꝛ ſunt debiles ad reſiſtendū tēptatōnibꝰ inimici. ſicut ptꝫ in Eua. Gen̄. iij. q̄ de facili ꝯſenſit hūani generis inimico. Quantū adſcd̓m ⁊ tertiū eſt notādum. Dicūt naturales ꝙſpōſa ſol̓ ſiue ſolſequiū eſt herba quā frigiditaſnoctis claudit. ⁊ ſol̓ calor aperit. Recedēte em̄ſole claudit̉ ⁊ oriēte iterato aperit̉. Per hancherbā pͥmo. b. bar. figurat̉. qꝛ eſt ſpōſa veri ſol̓ieſu xp̄i. quēadmodū ⁊ ip̄e ſpōſam dignatꝰ eſthāc vocare dicēs. Ueni gͣtioſa ſpōſa mea quaꝫꝯcupiuit aīa mea. Oīs em̄ celeſtis hierl̓m te expectat vt introeas thronū gl̓e mee. thronū candidatū celeſtiū angelorū. Sicut legit̉ in quadālegēda. Hec igit̉ ſpōſa veri ſol̓ ⁊ ortus delitiarum btīſſima ꝟgo bar. clauſa fuit a pr̄e ſuo dioſcoro in caritate dei frigido in turri alta. vt imaginis illiꝰ intuitū cernētibus cūctis p̄cluderet.ita vt vultu claritatis nullus hoīm frueret̉. Ethͦ figuratū fuit in azeneth v̓gine pulcerrīa. deqͣ refert Uincen. in ſpe. hi ſto. Phutifar qui fuit nomīatus in curia pharaonis habuit filiamſpecioſiſſimā. iō ꝓpter eius pulchritudinē fecitei pat̓ turrim mirabl̓r ornatā. in qͣ eā cum puell̓int̓cluſit. Interī aūt vt legit̉ Gen̄. xlj. pharaovidit ſomū qd̓ ſibi ioſeph ſapient̓ expoſuit Idcirco tulit rex annulū ſuū in quo lr̄e regie ſigillabant̉. ⁊ tradidit illū ioſeph in ſignū regie poteſtatis. Veſtiuitqꝫ eum ſtola biſſina. Et feciteū aſcendere currū ſuū. Et ꝑcedente p̄cone clamare. vt omēs an̄ eum genuflecterēt. Vocauitqꝫ eū ſaluatorē mūdi. ⁊ dedit illi in vxorē Azeneth filiā Phutifari ſupradicti. Et addit Uincen. vbi ſupra. qͥ de hͦ latius tractat. Ꝙ Ioſephtꝑe copule veniēte in curru aureo mirifice orna

to. quē trahebāt albi equi. ⁊ tunica aurea inqtus. venit vt ip̄aꝫ pꝰ ꝓmiſſuꝫ duceret in vxurQuem cū illa pulcherrima ꝟgo azeneth d̓ mri inſpexiſſet. eius excellentē pulchritudinēmirabat̉ interrogās qͥs h̓ eſſet. Tunc dictuꝫ eſt era miniſtris ꝙ eſſet ioſeph totius regni ſapiensꝓcurator vt eā peteret in vxorē. q̄ cuꝫ audiſſeꝫin copulā eius cōſenſit. Spūal̓r h̓ ꝑ pharaoneꝫceleſtis pat̓ intelligit̉ qͥ verū ioſeph ih̓m xp̄umveſtiuit ſtola alba immortalitatis. ⁊ poſuit ip̄ꝫin curru ſancte crucis ſuꝑ oēſqꝫ exaltauit. ⁊ dedit illi nomē qd̓ eſt ſuꝑ omne nomē .ſ. ih̓s ſaluator mūdi. Et clamat ꝑ p̄conem apl̓m ſuū Paulum ad Phil̓. iij. vt in noīe eiꝰ omne genū flectatur celeſtiū terreſtriū ⁊ infernoꝝ. Et traxit illāin ſponſam btām ꝟginē Bar. q̄ recte ꝑ azenethintelligit̉. qꝛ ſicut illa fuit filia gentil̓ diuitis. etꝓpter ſuā pulchritudinem turri fuit incluſa. ſiciſta fuit filia ſatrape ditiſſimi ⁊ gentil̓. qͥ eam inqͣdam turri ꝓpter ſuā palchritudinem incluſitde qͣ reſpexit xp̄m eſſe ꝓcuratorē totius regni.id eſt mūdi. in thorū eius cōſenſit. cū illumīataa ſpūſancto fidem orthodoxam recepit. Ideodixit xp̄s. Ortus cōcluſus eſt ſancta Barbariſponſa mea ſoror mea.¶ Sermo pͥmus de ſancto Nicolao ep̄o.Taſi oliua pullūlans ⁊ qͣſi cipreſſus in altitudīem ſe extollens. Ita ſcribit̉ Eccī. l. Uidemꝰ em̄ in natura quāto aīal eſt nobiliꝰ tāto eſt liberaliꝰ Sicꝓbat Pli. in ſpe. na. de aqͥla q̄ eſt regina auiuꝫ.cibū quē p̄dādo acqͥrit ſola nō comedit. ſꝫ alijsauibus ſequētibus liberalit̓ diuidit. Ideo multe aues ꝓpter hāc cauſam eā ſequunt̉. Myſtice liberalitas debꝫ eſſe int̓ nobiles huiꝰ mundiqꝛ debent eſſe liberales ⁊ miẜicordes pauperibus eos alēdo. ⁊ nulli calumniā faciēdo. quemadmodū. b. Ioh̓s bap. docuit Luce. iij. dicēs.Nem inē cōcutiatis neqꝫ calūniā faciatis. q. d.ſed pauꝑes nutriatis. Sed heu hic pōt dici deillis hͦ qd̓ ſcripſit Ezech̓ .xxvj. Statue tue nobiles in terrā corruerūt. hoc eſt nobiles qͥ tāqͣꝫ columne dicunt̉ debiles ſuſtētare. in terrenam cupiditatē deueniēt. ⁊ ſolent pauꝑes dep̄dari. vtverificet̉ de eis illd̓ Ezech̓ .xxij. Principes eiꝰin medio eius qͣſi lupi rapiētes p̄dam. ad enundendū ſanguinē ad ꝑdendas aīmas. ⁊ auare ſectanda lucra. Quis em̄ nunc int̓ nobiles ſequitur naturā nobil̓ aquile. vt ſua cū alijs egentibꝰdiuideret: certe pauci. īmo ẜm Hiero. Glorioſiſunt latrones pauperū mer cedē violent̓ depredantes ⁊ eos depͥmunt atqꝫ necant. vt ſe filiosqͦꝫ dicant. Ideo dicit Hiero. ibidem ſanctiulmus vt hr̄ in epl̓a Euſebij. Quid morami duꝫviuitis cōgregantes filijs vr̄is diuitias. honores. potentias vr̄as. augētes nobilitatē ⁊ fams

S

i