o
Ui bonoꝝ raptoꝝ. Actio vi bonoꝝ raptoꝝUicariꝰ ẜm Goff. eſt qͥ vices alicuiꝰ gerit. ſiue in officio ꝯtētioſo ſiue nō ꝯtētioſo. vt. Cd̓ offi. eiꝰ qͥ vi. ge. ꝑ totū. ⁊ d̓ off. vicar. ꝑ to.⁊ de off. archid. c. j. ⁊ de of. archip̄ſ. c. j. in fi.Et ſciēdū ꝙ illi vicarij d̓ quibꝰ ī legibꝰ ſubilla rubri. poſitꝭ tactat̉ ſunt nō delegati. ſedſubdelegati vel ordinarij iudices. Nā eligebant̉ in certū tp̄s qd̓ ordinarijs p̄fixumvt ip̄i vices ordinarioꝝ pn̄tiū ⁊ viuentiumſupplerēt. Erāt ⁊ alij qui gerebāt vices mortuoꝝ ⁊ abſentiū qui ⁊ ſuffraganei appellabant̉. hij oīa poterāt agere q̄ ꝑtinebant adiuriſdictione p̄ter vltimū ſuppliciū ⁊ mēbriabſciſionē. vt. C. de of. vica. l. ij. ⁊ vicariꝰ eccleſie eſt p̄ſbyter qui vice pͥncipal̓ rectorisdeſeruit eccl̓ie. Et ſūt qͣttuor ſpēs vicarioꝝQuidā ſūt ꝑpetui ad parrochiales eccl̓iasꝯſtituti. vt in. c. G. ꝑpetuꝰ. d̓ fi. inſtru. ⁊. c. extirpāde. de p̄bē. Quidā nō ꝑpetui ſꝫ ad aliquos actꝰ ꝯſtituti vt tꝑales. de quibꝰ in. c.ꝑuenit. de appella. Et iſti dicunt̉ mercēnarij. vij. q. j. nihil. Quidā ſūt ſpeciales nō adcurā ſed ad certū locū: articulū: vl̓ actū ꝯſtituti. de quibꝰ in. c. tua. de offi. vica. Quidānec ꝑpetui: nec ad curā: nec ad certū actū. ſꝫgeneral̓r dant̉ ad omīa. vt vicarij in curijsep̄oꝝ. De hͦ glo. optīa in cle. q̄ de eccl̓ijs. deoffi. vica. Et vide in lectura Imole. Itemvicarij dicunt̉ illi qui vt cuiuſcūqꝫ vicē cōpleant vl̓ gerāt ſūt ꝯſtituti. Un̄ vicariꝰ d̓r.quaſi vicē gerēs.Uicecomes ẜm Spe. e. ti. d̓r ille cui dn̄s tēporat̓ cōmittit executorē iuriſdictōis ſue inaliqͥbꝰ caſtrꝭ. ⁊ ſic talē vocāt vulgarit̓ lumbardi. ⁊ aliqͥ in pr̄imonio btī Petri.Uicedominus ẜm Spe. eo. ti. ꝓprie ẜm iura eſt qui peſt rebꝰ epiſcopalibꝰ. lxx. diſ. Colonus.Uictores ſerui ſūt quos quis habet victosparendi gratia.Uictꝰ noīe intelligit̉ omne illud qd̓ neceſſeeſt homī ad viuendū.Ueſtꝭ vicē hꝫ victꝰ. ff. de v̓. ſig. l. victꝰ.Uidua eſt nō ſolū illa q̄ deſijt eſſe nupta. vtin. c. vidua. xxxiiij. diſ. Ubi reſpectus habetur ad cōmunē vſum loquēdi. Uerū ⁊ proprie etiā illa que nunqͣꝫ fuit nupta. vel quenō habuit virū. ff. e. l. manifeſtuꝫ. Et dicit̉vidua quaſi viro priuata. vel ſine dualitate. vt. l. malū. §. viduā. ff. de ꝟ. ſig.
Uille dicunt̉ edificia ruſtica. ⁊ villa ponit̉ ꝓciuitate. de cēſi. venerabili.Uillici dicunt̉ ſerui qui ad villā mittunt̉. vl̓ſunt qui in villis morant. Itē villicꝰ eſt guXbernator.Uidet̉ int̓dū eſt ſignū ꝟitatꝭ nō fictiōis. l. ſeruum filij. §. ſi qͥs rē. ff. de leg. j. glo. ꝟ. ꝯcor.Et qn̄qꝫ videt̉ ẜcat ſnīam diffinitiuā. vt. c.p̄terea reqͥſiti. de app. ⁊ rn̄det̉ de iure ꝑ ip̄m.vt. c. j. de iudi. li. vj.Uinū abſynthiatū eſt cū melle ⁊ abſynthioconfectum. ẜUinū pyncenū ⁊ thyriacū d̓r a locꝭ. xxiiij. q.iij. c. pleriqꝫ.Uiuarium dicit̉ indago vbi fere ſunt incluſſe. vl̓ dicit̉ locꝰ in quo piſces ſeruant̉ vt ibiviuant. ẜm Io. an. in cle. ne in agro. de ſta.mo. Et differūt viuariū: ſaltus: foreſta: garena: inſula: ⁊c̄.Uinaria ꝓprie ſūt torcularia ſeu dolia ⁊ cetera vaſa vini q̄ etiā ad aliū vſuꝫ trāſferri pn̄tEt tādiu vinaria dicunt̉ qͣꝫdiu vinū hn̄t. vtff. de ver. ſig. l. vinaria.Uinarij dicunt̉ ebrioſi. Etiā vinariꝰ eſt ortꝰvbi creſcit vinū. l. ediles. §. pediꝰ. vt. l. vinaria. ff. de edi. edicē.Uicini ẜm Bar. in. l. ſi tertiꝰ. ff. d̓ aqua plu.ar. dicunt̉. qͦuſqꝫ vox hoīs exclamātis audiri pōt. l. j. eodem tecto. ff. ad ſill̓. Et intelligitur d̓ voce cōmuni nō nimis gracili. nec nimis tubali. ſic̄ vox thauri. Etiā dū clamāsmedio mō ſit nec in tecto vl̓ apice turrꝭ: necin cellario.Uindicta d̓r modꝰ manumittēdi. ⁊ d̓r a noīevindicta p̄torꝭ ꝟga qͣ ip̄e caput ẜui tāgebathec ꝟ̓ba ſolēnia dicēs. Abiuro te libeꝝ more quiritū. Un̄ Perſius. Uindicta poſtqͣꝫmēs a p̄tore receſſit.Uindicta ẜm alios eſt ip̄a libertas q̄ apudiudicē dat̉. ⁊ d̓r data ſortꝭ a iudice ẜuo vitellioꝝ. al̓s liberoꝝ qͥ vindicauit ciuitatem romanā ꝯiuratiōe dn̄oꝝ ſuoꝝ ꝯͣ rēpublicā factam detegēdo. ꝓpter qd̓ apud ꝯſiliū libertatē ꝯſecutꝰ eſt. ſiue libertati a ppl̓o donatꝰ.ſiue ꝑ cōmodū obtētū eſt. vt oīs illa lib̓tasq̄ a ppl̓o dat̉. vl̓ a mgr̄o qͥ vicē ppl̓i gerit d̓rvindicta. Hec Azo. in ſum. C. de vindi. ⁊ liber. et. apd̓ ꝯſul. manumiſiſſet.Uir ⁊ vxor dicunt̉ illi qui matrimoniū ꝯͣxerūt ꝑ verba de pn̄ti. de futuro ſpōſalia. Require. sͣ. Sponſalia.
x