TA
ſentire. Verbi gr̄a Facta locatōe p̄dij ruſtici vſqꝫ ad annū. Finito āno tacēte locatoreꝯductor remanet in fundo. ꝯcludit̉ rē recōduxiſſe ꝓ alio āno. ⁊ ſi pͥma locatio erat admaiꝰ tp̄s. puta qͥnquēnium. ſcd̓a videt̉ facta tm̄ ꝓ illo āno. In p̄dijs etiam vrbanisvidet̉ facta noua locatio. ſꝫ alit̓ qͣꝫ ī ruſticisqꝛ tm̄ ꝓ tꝑe qͦ ibi habitat̉. niſi pͥma locatioeſſet facta in ſcpͥtis. qꝛ tūc ſcd̓a nō videt̉ fieri. eo ꝙ nulla ſcpͥtura īteruenit q̄ videt̉ reqͥri ſic̄ in pͥma. l. Itē q̄rit̉. §. fi. ff. de loca. ⁊ cōduc. Patꝫ gͦ ex hͦ ꝙ tacēs habet̉ ꝓ ꝯſentiēteRō ſumit̉ ex ſcīa ⁊ patiētia inhabitationisSꝫ ibi facta locatōe ad annū. ſi in fine anni locator efficit̉ furioſus. ⁊ eo exn̄te furioſo āno finito cōductor remanet. Dic̄ tex. ꝙcōductio nō renouat̉. ⁊ ſic tacere nō ſignificat ꝯſenſū. l. cū ad certa. ff. loca. qꝛ nō p̄t cōcludi in furioſo ꝯſenſus. Certū ē enī ꝙ nōhꝫ ꝯſenſū ſaltem validū ad diſponēdū minus ex patiētia ſua ꝯcludit̉. Et lꝫ ex ꝑte cōductoris remanētis bn̄ ꝯcludat̉ conſenſusnō tn̄ ſuffic̄ ad ꝯͣctū niſi ꝯcurrēte ꝯſenſu pͥoris locatoris. qͥ nō ꝯcurrū ꝓpt̓ fauorē. ItēMpr̄ ꝓ dote dotalicio noīe filie p̄t agere ſi filia nō diſſentit. Et ſi filia ē furioſa pōt agere. qꝛ tūc nō diſſentit. lꝫ etiā nō ꝯſentiat. l. ij§. volūtate. ff. ſol̓. ma. Nec ob. tex. ibi dicēſꝙ credit̉ ꝯſentire. qꝛ dꝫ ītelligi ꝙ veriſil̓e ēꝙ ꝯſentiret ſi furioſa nō eēt. Uel cēſet̉ ꝯſentire qͦ ad effectū. qꝛ qͦ ad materiaꝫ illius. §.idē ē effectꝰ filiā nō diſſentire. ⁊ eā conſentire. cū vtroqꝫ caſu pr̄ agere poſſit. lꝫ qͦ ad reiveritatē nō ꝯſentiat nec diſſentiat. Itē resaīo furādi ſurripit̉ tacēti. ⁊ pone abſenti hͦtacere. nō ſignificat ꝯſenſū nec diſſenſū. qꝛnihil mouet animū ad ꝯſenſū vl̓ diſſenſu.⁊ tn̄ hͦ nō impedit furtū cōmitti. lꝫ furtumdicat̉ ꝯtractio rei aliene dn̄o īuito. Sꝫ ſubaudi. vl̓ nō volēti. Patet qꝛ furioſo dn̄o fieri pōt furtū. lꝫ vere inuitꝰ nō ſit. ſꝫ vere nonvolēs ē. Nec ob. §. vetare. in. l. qͥ phas. ff. d̓fur. Ubi d̓r. Uetare d̓r qͥ nō ꝯſentit. vt. sͣ. d̓filia furioſa. qꝛ vetare videt̉ qͦ ad effectum.Ul̓ d̓r ꝙ reuera diſſentit diſſenſu generaliqͦ qͥlibet vult res ſuas retinere. ⁊ nō ſurripi⁊ diſſentit ſibi eas auferri. ⁊ iſte diſſenſus qͥſemel fuit ī aīo ſꝑ videt̉ ꝑſeuerare. Et gͦ abſens. dormiēs. ignorās. furioſus. diſſentirevidet̉ diſſenſu generali. ⁊ veniēte caſu ꝑticulari habet̉ ꝓ ꝑticulariter diſſentiēte. Et ſic
in furto neceſſario nō reqͥrit̉ volūtas vl̓ diſſenſus. ſꝫ ſufficit nō ꝯſenſus. vt patꝫ ī ſemꝑfurioſo ⁊ ī infante qͥ nūqͣꝫ habuerūt motuꝫanimi in diſſenſū. Itē ſi frater vnꝰ rē cōmunem cū alio fratre ſuo ip̄o pn̄te ⁊ tacēte donat vxori ſue .ſ. donātꝭ. alter frater tacēs videt̉ ꝯſentire. Et ſic valet donatio ꝓ ꝑte illius tacētis ⁊ nō ꝓ ꝑte donātis. qꝛ inter virū⁊ vxorē eſt. vt in. l. ſi ẜuus cōis. ff. de do. int̓vi. ⁊ vxo. Itē ſi ſciēte creditore ⁊ tacēte debitor vendit pignꝰ. nō id̓o videt̉ creditor pignus remittere. l. ſic̄. §. non videt̉. ff. qͥ. mo.pig. vel hypoth̓. ſol. qꝛ ex illo actu nō pōt īferri conſenſus creditoris ī iure pignoris.nec ex illo actu ius creditoris ledit̉. Ideꝫ ſivēdis fundū ī qͦ habeo ius ẜuitutꝭ paritaTacite intellectu diuerſimode ca (te rōnispit̉ in iure .ſ. ꝑ modū diſpoſitōis. ꝯditiōis.vel alit̓ ꝓut ex diuerſificatōe ſignificati velcā ꝯcludit̉. Verbi gr̄a. In ꝯͣctu ſocietatꝭ facta cōuētiōe ꝙ vnꝰ ſociorū hēat duas ꝑteslucri. ītelligit̉ etiaꝫ tacite ꝙ hēat duas ꝑtesdāni. Et hͦ tacite ītellectu capit̉ ꝑ modū diſpoſitōis ſeu cōuētiōis. vt ī. §. illd̓. Inſti. d̓ſocie. Et ſumit̉ ſignificatū ex eqͣli mente paciſcētiū ī tacito ⁊ exp̄ſſo. Itē ibi ꝯcedendoaq̄ hauſtū ītelligit̉ cōcedi iter ad illū. Et hͦtacite ītellectū ſumit̉ etiā ꝑ modū diſpoſitionis ſꝫ nō pͥncipaliter ſꝫ acceſſorie ſeu cōſecutiue. vt ī. l. iij. ff. d̓ ſer. ruſt. p̄. Rō. qꝛ ī itinere nll̓a ē vtilitas niſi inqͣꝫtuꝫ deſeruit ad aq̄hauſtum. Itē ibi. Promitto partū filie. vl̓fructū fundi ītelligit̉ ſi naſcant̉. l. īterdū. ff.de ꝟ. obl̓. qꝛ niſi naſcāt̉ nihil ē in legato velꝯuētione ⁊ ſic vtilis eſſe nō pōt. Itē ibi. debitū ſub ꝯditōe acceptū fert̉ ſimpl̓r ītelligitur tacite ſi cōditio debiti extiterit qͦ ad effectu acceptilationis nō qͦ ad diſpoſitōeꝫ. vtl. ſub ꝯditione. ff. de accepti. Itē ibi. ꝓmitto tibi decē ītelligit̉ ſi petieris nō ꝑ moduꝫꝯditōis ſꝫ ꝑ modū ammonitiōis ⁊ īterpellatōis vt an̄ nō ſim ī mora poſtea ſic. l. ſi cūpetierꝭ. ff. de ꝟ. ob. Iūcta. l. mora. ff. de vſu.Rō. qꝛ debitor nō ē in mora retinēdo debitū volēte creditore. ſꝫ eo iuito qn̄ fit īterpellatio. Itē ibi pr̄onus oꝑas ſtipulat̉ a liberto ſimpl̓r ītelligit̉ cū fuerint indicte. q̄ adiectio reqͥrit̉ in oꝑis ſic̄ in alia ſtipulatione ītelligit̉ cū petieris. Et ē ratio. qꝛ patronusſtipulat̉ oꝑas ad vtilitatē ſuā.Tacite ineſſe multipl̓r cōtingit. Uerbi gr̄a.