SUI

imꝑio ſciſſo ſtudiū ī multis locꝭ fit et maxime Bononie q̄ legal̓ ſtudij obtinet monarchiā. Sꝫ vtꝝ ī feſtꝭ ⁊ diebꝰ dn̄icꝭ liceat ſtudere. Io. an̄. dic̄ ꝙ ſic dū ſtudiū fiat ſine ſolēnitate non ꝓpt̓ lucrū cū nō ſit opꝰ ẜuile. ſꝫcū ſolēnitate puta ī publicꝭ ſcholiſ nō licetAntho. d̓ But. dic̄ ꝙ cā ꝯſilij dādi vbi neceſſitas ſuadet .ſ. qꝛ cā ē tꝑe ꝑitura vel d̓ loco lōginqͦ. tūc licet ſtudere etiā ad lucꝝ. al̓snō nec ī ſciētijs poſitiuis q̄ ad lucꝝ vel honores tendūt. ſꝫ ī theologia ⁊ ſpeculatiuisſic. ⁊ addit Panor. etiā ī iure canonico cuꝫſit theologia practica. qꝛ talis laborat in vinea dn̄i ⁊ efficit̉ ꝑ hͦ ſpeculatiuꝰ. ⁊ abſtrahitur a vitijs. nō aūt cultꝰ diuinꝰ vl̓ offm̄ ꝑ hͦp̄termittat̉. Saniꝰ enī eſt maioribꝰ ſtudere⁊ mētes occupare qͣꝫ ociū inſeqͥ vel ī laruisvagari. īmo meliꝰ eēt domi manere qͣꝫ feſtaeccl̓iaꝝ ꝓpt̓ dn̄as viſitare. vt no. c. jͣ. de fer. ⁊c. odi ⁊ proieci feſtiuita. vr̄as. xxiiij. q. j. vbietiā vidua q̄ ī corbonā duo minuta poſuerat a ſaluatore oībꝰ p̄fert̉. qꝛ dn̄s nō ea queofferūt̉. ſꝫ volūtatē offerētiū reſpicit. Studeat gͦ diligēs ſcholarꝭ diebꝰ feriatꝭ ⁊ alijsqꝛ nō ſufficit diu fuiſſe ī ſtudijs. ſꝫ bn̄ ⁊ laudabilite. vixiſſe cōmendādū ē. xij. q. ij. gl̓ia32ep̄i. ī fi. Nec aliqͥs repēte fit ſūmꝰ d̓ pe. di. ij.§. hec q̄ de charitate. ⁊ glo. ī. c. tū ex lr̄is. d̓ īinte. reſti. Et nō pōt qͥs modico tꝑe multūaddiſcere. lxviij. di. §. j. qͣꝫuis ingeniū in bn̄ſtudētibꝰ interdum ſuppleat tp̄s. lxxvij. di.monachus. vbi d̓r. Quātū de tꝑe decerpit̉morū hͦ docetur habere ꝓbitas qd̓ ꝓlixiorconſuetudo non contulit. Aduertat etiā dictum iuriſcōſul. ff. d̓ fideicō. liber. in. l. apd̓iulianum. Ubi dic̄. Si vnū pedē tenerē inſepulchro adhuc diſcerē.Stuprū ē illicita ꝟ̓ginis defloratio. qͣꝫuis īvidua cōmitti dicat̉. niſi ſit meretrix. vl̓ illicita ꝯcubina. ẜm leg. ff. de ꝯcu. l. in concubinatū. in fi. Itē cōmittitur in pueris. ff. adl. iul̓. de adul. l. ſtuprum.DeSuSuarij. Reqͥre. sͣ. Porcarij.Suaſio accipit̉ in bona ꝑte vel in mala. ff.de ſer. corup. l. j. §. perſuadere. ⁊. C. de fur. ⁊ſer. cor. l. ſi qͥs.Subgrūda eſt vna ꝑs tecti vniuſcuiuſqꝫ domus q̄ incubit extremis capitibꝰ tignoꝝ tectualiū. vt. ff. de his q̄ deiec. vel effude. l. ſi

ꝟo. §. ſi pretor ait. Et al̓s d̓r ſubgrauida vl̓ſubgrandia.Subrogare eſt aliquē in locū alterius ſubſtituere vel ꝯſtituere. vt officiales vel iudices alios ſubrogāt. Et pōt ſcribi. r. ꝓ. b. cōmutādo. vt ſurrogare.Subornatio ē informatio facta ꝑ aliquemde veritate tacenda. ⁊ falſitate dicenda. ẜmGuilhel. de mon. Lau. in clemen. teſtibus.de teſtibus.Subſignare eſt ſubſcribere. vt teſtes in cyrographo ſolent ſignare. ⁊ quaſdam notulas ſubſcribere. Et qn̄ ſubſcribēs ſe conſentire dicat̉. ⁊ qn̄ non eſt bona glo. in. c. p̄ſbyterorū. In verbo ſubſcripſerit. de re. eccle.non alie.Subſtitutio ē ſecunda conditionalis inſtitutio. qꝛ inſtitutio d̓r pͥmus gradus. ⁊ ſubſtitutio ſecūdus. Et lꝫ ſubſtitutiones in infinitum de vno ī alium poſſunt procedere.tn̄ oīs inſtitutio q̄ fit poſt pͥmā d̓r ſubſtitutio. ⁊ ſecundus gradus ſicut ſcd̓e nuptie dicunt̉ oēs q̄ ſequuntur pͥmas. Et diuiditurqꝛ ſubſtitutionū alia eſt directa. alia obliqͣ.Et nota dr̄iam inter verbum directum. obliquum. ⁊ cōmune. Un̄ directum eſt quodſignificat vt ille cui relinquit̉ vel ī quē diſponit̉ ſua manu recipiat. vt eſt verbū inſtituo. vt ptꝫ. ff. de here. inſti. Itē illd̓. Hereseſto. vt ibidem. Item accreſcat. ſil̓r verbuꝫcapiat vel accipiat. Sed verbum obliquūeſt quod ſignificat vt ille in quem diſponitur vel cui relinqͥtur de manu alterius accipiat. vt eſt verbum reſtituo. Fac̄. l. inſtituta. ff. ad trebel. ⁊ ꝑ totū ti. Itē volo vt qn̄ ꝑfideicōmiſſum ꝑs hereditatis eſt reſtituenda. l. pater filiū. §. fi. ff. de lega. iij. Item verbum Rogo ⁊c̄. Sꝫ verbuꝫ cōmune eſt qd̓vtrāqꝫ ſignificationem ſiue de manu ſua ſiue de alterius recipiat. vt ē ꝟbū ſubſtituo.Sic̄ ī. l. cēturio. ff. de vulga. ſubſti. Habetenī qn̄qꝫ directā ſignificationē. Qn̄qꝫ obliquā. Subſtitutio directa d̓r cū nullo mediāte qͥs capit hereditatē deficiētis. Et directe efficit̉ heres ip̄i teſtatori qͥ inſtituit eūInſti. de vul. ſubſti. §. qͦ caſu. Et hec ſubdiuidit̉. qꝛ alia ē vulgarꝭ. alia pupillaris. aliaexemplarꝭ. alia breuiloqua ſiue reciproca.alia compendioſa.Subſtitutio vulgarꝭ d̓r q̄ de vulgo ⁊ a qͦlibet fieri pōt. dū tamen hͦ teſtm̄ facere. ⁊ ille

t 2