QſE
Senatuſcō. trayanū al̓s caruianū ſtatuit ſiinter plures heredes infans ſit qui fari nōpoſſit. ⁊ ip̄i rogent̉ ſeruū manumittere Nōid̓o libertas ītercidat̉. qꝛ fari nō pōt īfansnec ẜuū pōt vēdere. ſed eſtimatis ꝑtibꝰ ẜuūmanumittāt ſalua portiōe infantis.Senatuſcō. damaſyanū d̓r qͦ cautū eſt ſi abeſt ille iuſta cā qͥ libertatē debet. Et hͦ ꝓnunciatū ſit ꝙ ꝑinde libertas ei cōpetit vt ſi abip̄o directe data eſſet.Senatuſcō. trebel. a nouo iure incremētū ⁊formā hāc accepit vt excluſo ſenatuſcō. pagazyano liceat hereditatē reſtituēti qͣrtā ꝑtē retinere int̓ ip̄m ⁊ fideicōmiſſariū ꝓ rataportiōe dimiſſis actionibꝰ ꝯͣ cōeꝫ ſtipulationē ⁊ ſi totā hereditatē volēs reſtituerit adeū. ⁊ in eū oēs trāſfert ſtipulationes.Senatuſcon. turpilianū qͦ ſtatuit̉ ne qͥs puplici iudicij crimē intentans ab accuſatiōepublici criminis cauſa ordinata .i. poſt inſcriptionē ⁊ fideiuſſionē dataꝫ deſiſtat abolitione nō impetrata.Senatuſcō. velleyanū inductū eſt in fauorēmulierū ſcꝫ illaꝝ q̄ leuitate ſua ⁊ ſexus fragilitate ſe ⁊ ſua obligāt ꝓ alijs fideiubēdovl̓ obligatiōeꝫ ī ſe recipiēdo. ꝑ hͦ ſenatuſcō.eis ſubuenit̉ ⁊ ꝯcedit̉ vt ip̄e indēnes ẜuentur. ⁊ ſi ꝯueniāt̉ pro tali obligatōe pn̄t opponere exceptōeꝫ ſenatuſcō. velleya. ceſſatautē hͦ ſenatuſcon. cum mulier renunciauitvelleya. ⁊ oī auxilio. ff. e. ti. l. vl. Et dictuꝫ ēa velleyano ꝯſule qͥ fuit auctor illius ſtatuti. Et nota ꝙ mulier pōt renūciare velleyanō abſqꝫ alio certioratione. vt no. in. l. iurꝭignorātia. C. qͥ admit. ad bo. poſſ. Et Bal.ibi diſtinguit tria mēbra. Aut mulieris interceſſio vl̓ fideiuſſio ē ẜm leges. Aut p̄terleges. Aut ꝯͣ. Primo caſu non ē q̄rēda certificatio. cū nō ſit opus renūciatiōe. ex qͦ lege ꝑmittēte fideiuſſit. Et ſūt quinqꝫ caſusPrimꝰ ſi ītercedendo aliquā pecuniaꝫ recipit. ⁊ ſic ſe obligat. l. antiqͣ. in pͥn. ff. ad vell̓.Scd̓us ſi ſcd̓o interceſſit. l. ſi mulier ꝑfecteetatis. ff. e. ti. Tertius ſi ꝓ dote fideiubeat.l. fi. eo. ti. Quartus ſi ꝓ libertate alicuiꝰ ⁊ incā pia. Quintꝰ ſi apud minorē ītercedat. ff.de mino. l. ſi apud. Scd̓o caſu. aut ē certificata aut nō. Si pͥmū. valet renuciatio ẜuata ſolennitate. videlꝫ cū inſtr̄o pub. ⁊ teſtiūſubſcriptōe. Si ſcd̓ꝫ. nō valet. Fallit tn̄ induobus caſibꝰ. Primo qn̄ fit renunciatio
in iudicio valet colore ⁊ fauore iudicij Secundo ſi interuenit iuramentum valet ẜmBar. in. l. ſciendū. ff. de ꝟ. ob. ⁊. ẜm Bal. inauc̄. ſacr̄a pubeꝝ. C. ſi aduer. vendi. Tertiocaſu ꝯtingit ꝯͣ legem fideiubere duobꝰ modis. Primo ꝓ marito nō in ſui vtilitatē ſedmariti. Scd̓o omiſſa ſolēnitate inſtr̄i ⁊ teſtium. Hec addit Bal. ſuꝑ additiōibꝰ Io.an. in Spe. ti. de diſpu. ⁊ alle.Senatuſcō. iunianū poſt vocatōeꝫ ad libertatē ꝓducit ꝓpriū heredē ẜuū vl̓ emptū ſiuedn̄s ex iuſta cauſa abſit ſiue latitet. ſiue nōvult manumittere ſit ẜuilis ꝯditiōis ſcitispͥuatꝭ pactꝭ ſuā velit mutare ſnīaꝫ ſiue ꝯditionē pena ꝯͣ colluſorē ꝓmiſſa. ⁊ detegentip̄mia talit̓ donādo. vt de iurepatronatꝰ nāSenatuſcō. voluſianū ſtatuit ꝙ qͥ (ciſcat̉.improbe in litē coeūt aūt qͥcqͥd ex ꝯdēnatione in rem ip̄ius redditū ſiue relatum ſit. l.iulia. de pͥuata vi tenet̉.Senatuſcō. fauia. ī diſſuetudinē abijt introducēs adoptionē fieri ꝑ tres mares adoptātes. et tres intercedētes emācipationes.Senatuſcō. largitianū merito ē abrogatuꝫlatinā inducēs libertatē q̄ qͥs morte ſua recipiebat̉ extra libertatē.Snīa ẜm Azo. in ſū. C. quō ⁊ qn̄ iudex ſen.ꝓfer. dꝫ. Qn̄qꝫ pōt dici cuiuſcūqꝫ orōnis ſignificatio. Qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ opīone magroꝝ.Qn̄qꝫ d̓r qͥcqͥd alicui d̓ re aliqͣ placꝫ. Qn̄qꝫē deportatio. Qn̄qꝫ excōicatio vl̓ īterdictūſꝫ improprie. qꝛ excōicatio vl̓ īterdictū potius punit qͣꝫ finē cauſe īponit. Ideo potiꝰpōt pēa dici qͣꝫ ſnīa vl̓ diffinitio. Qn̄qꝫ ſnīad̓r qd̓cunqꝫ iudicātis p̄ceptuꝫ non nature.nō iuri. nō bonis moribꝰ ꝯͣriuꝫ. Et ẜm hācſignificatōeꝫ diſtinguit̉. Quia ſnīaꝝ alia ēdiffinitiua. alia interlocutoria alia ꝯuētionalis. alia q̄ d̓r preceptuꝫ. alia mulcta. aliadiſpenſatiōis. Et pōt ſic deſcribi ſnīa diffinitiua. Eſt diffinitio iudicialis ꝯtrouerſiefinem imponēs. ff. eo. ti. l. j. Et addut qͥdaꝫad diffinitiōeꝫ indubitata. ⁊ q̄ nullo remedio attētari poſſit. ꝑ. l. elegāter. §. ſi poſt rēiudicatā. ff. de trāſac. Uel ſic deſcribit̉ ſnīadiffinitiua. Eſt diffinitio iudicialis cōtrouerſie finē imponēs ex ꝓnūciatiōe iudicisdānatōeꝫ vel abſolutōeꝫ ꝯtinēſ. Et hec pͥncipalē diffinit qͣſtionē vt qn̄ auditis vtriuſqꝫ ꝑtis allegatōibꝰ cā terminat̉: ⁊ finis pͥncipali negocio īponit̉ quā ſemel latā iudex
S 2