RC

etiā ad tp̄s deportatus nudus exulat. vt. ff.de capi. dimi. l. tute. §. j. ⁊ d̓ re iudi. l. ea ſola⁊. C. de pe. deportatoꝝ.Relegatio ē deportatio. qͣꝫuis ꝓprie capiēdodifferāt. qꝛ relegatio fit ad tp̄s. deportatioin ꝑpetuū. Uide de hͦ. ff. de inter. ⁊ releg. l.relegatoꝝ.Religioſi ſunt qͥ vitā regularē ꝓfeſſi ſūt. Etlarge dicūt̉ religioſi qͥ in ꝓprijs domībꝰ religioſe viuūt. qͣꝫuis nō ſint ꝓfeſſi. vn̄ tria ſubna ſlſta ſtātialia vite regularꝭ ꝓfiteri dꝫ religioſusAſcꝫ obedientiā caſtitate cuſtodiā ⁊ ꝓprietatꝭabdicatiōeꝫ. vt. xij. q. jͣ. nō dicatꝭ. xix. q. iij. qͥingrediētibꝰ. nec in his diſpenſandū ē. in. c.ad monaſteriū. d̓ ſta. mo. in fi Nā ꝓfeſſio ēſolēnis ꝓmiſſio religionis in qͣ p̄dicta triaꝯcurrūt. ⁊ religioſi ſic̄ ⁊ alij p̄lati phyſicā ⁊leges nō legant neqꝫ audiāt: et ſi ꝯͣ fecerintip̄o iure ſūt excōicati. c. nō magno. ⁊. c. ſuꝑſpecu. ne cle. vel mo.Religio pͥncipaliter ordinata eſt ad oꝑa vite ꝯtēplatiue que in orōne ⁊ ſtudio ꝯſiſtūt.⁊ ſcd̓ario eſt annexum opus manuum. ẜmIo. an. in. c. ſane. d̓ regula. in nouella. Et q̄religio ſit maior. Subdit idē Io. an. dicēsOportet pͥncipaliter maioritatem ordinuꝫattendi ex ꝑte finis. Scd̓ario aūt ꝓpter exercitium. nam finē q̄rimus ꝓpter ſe. ⁊ exercitiū nō ꝓpter ſe: ſꝫ ꝓpter finē Ex quo ſequiturillā religionē maiorē q̄ eſt ordinata ad finēabſolute potiorem. Uel qꝛ illud eſt maiusbonū ad qd̓ ordinat̉. vl̓ qꝛ ordinat̉ ad plura bona. Si ꝟo vtriuſqꝫ religionis ſit idēfinis attēdit̉ p̄eminētia ſecundario: nō ẜmquātitatē exercitij: ſꝫ ẜm ꝓportionē eiꝰ ad finem intentū. Un̄ beatꝰ Anthonius in collationibꝰ patꝝ p̄tulit diſcretionem ꝑ quamquis oīa moderat in ieiunijs vigilijs nudidatibꝰ elemoſynis ⁊c̄. Nā illa q̄ ſine diſcretione fierēt facile annexū haberēt deficiēdiꝑiculū. De quo in. c. nō mediocriter. d̓ conſe. di. v. quia non ſunt religiones potioresid̓o qꝛ hn̄t obſeruātias artiores. ſꝫ ex eo qꝛobſeruātie ſunt ordinate cū maiori diſcretion ad ſuū finē. Hoc declarat abbas moyſes in collatōe patꝝ dicēs. Ieiunia vigiliemeditatōes ſcripturaꝝ: nuditas ac pͥuatiooīm falcultatū nō ſūt ꝑfectio. ſꝫ ꝑfectionisinſtrumenta deſeruiētia ad eſſentialia religionis q̄ tria ſunt: vt dictū eſt. Nam multiph̓i vt Socrates ⁊c̄. diuitias ꝯtēpſerunt.

nō tn̄ ꝑfecti fuerūt: niſi ſecuti fuiſſent dn̄m:ſꝫ eſt ꝓpriū apl̓oꝝ ẜm beatū Hiero. in omelia ſuꝑ euāgelio. Ecce nos reliqͥmus oīa.Religioſe domꝰ ſūt domꝰ et monaſteria xp̄ſane fidei. ⁊ alia ſil̓ia pia loca ad pios vſusreligiōis deputata quocūqꝫ noīe cenſeant̉.Et ẜm Goſ. religioſe domꝰ dicūt̉ monaſte.ria tēpla hoſpitalia ⁊ alia loca. vt. sͣ. in. c. dezenodocheis. e. ti. ⁊. C. de ep̄i. ⁊ cle. in. l. orphanotrophos. ⁊. l. oīa oratoria. etiaꝫ illaq̄ aliqui ex deuotione iuꝓprijs domibꝰ ep̄iauctoritate cōſtituunt loca religioſa ſūt. vtxlij. di. oratorium.Religioſus locus ē in qͦ mortuꝰ ſepultus eſtvel etiā caput eius. vt. ff. de reli. ⁊ ſum. fu. ꝑtotum. Un̄ mortuo illato in p̄dium ipſumreligioſum cōficit̉ et pignori obligari nonpōt. C. q̄ res pig. ob. poſ. l. j. Pōt tn̄ ius velvſufructus talis p̄dij pignori obligari velven. ⁊ no. ibi. fa. l. qͥd ergo. §. ſꝫ ſi mortuū. ff.de leg. jͣ.Remiſſio eſt cauſe cōmiſſe ad cōmittentē facta miſſio. Item qn̄qꝫ ſignificat ideꝫ qd̓ indulgentia ẜm Spe. Et ſic ſumitur in ti. depe. ⁊ re.Remuneratio nō fit ẜm oꝑa. ſꝫ qͦ ad intētiones. Nā deus nō remūerat bonū qd̓ fit. ſꝫbonū qd̓ bn̄ fit. Ideo d̓r ꝙ deꝰ non ē remunerator nominū: ſꝫ aduerbioꝝ. vt de collu.c. jͣ. vbi glo. neqꝫ ad actus deus reſpicit: ſedad cor: ⁊ ad ſpontaneas voluntates. xv. q.vj. c. j. in fine.Renūciare ē remittere vel negare. Reqͥre. sͣ.Lex aqͥlia. Un̄ d̓r. Liberuꝫ ē vnicuiqꝫ iuriſuo renūciare .i. remittere ius ſuū ⁊ negareeo ſe velle vti. vt ī. c. ad apoſtolica. de regu.⁊. vij. q. j. qͣꝫ ꝑiculoſum. de fo. compe. ſi diligenti. Non pōt tn̄ quis renūciare iuri ſuocū ex ſua renūciatōe etiam iuri alteriꝰ p̄iudiciū generet̉. ne his ꝑ q̄ deo ⁊ homini obligat̉. vt votis pollicitationibꝰ iuramentꝭ.ꝯuētionibus compromiſſis ⁊ matrimonioqͣꝫuis iuri exigēdi debitū bn̄ renūciare poſſit. c. qͥdam. d̓ ꝯuer. ꝯiuga. Itē renunciansbn̄ficio non poteſt illud repetere. c. ſuꝑ hoc)de renun. Niſi vi vel metu renunciauerit.tūc ip̄m non amittit. vt. c. ꝓxi. p̄all̓. ⁊. c. accepta. de reſti. ſpol̓. Et poteſt quis renūciarebn̄ficio ꝑſonali non illi quod ē collegio indultum de pacto nō facto. vt de hoc in. c. ſidiligenti. p̄all̓.

r z