P 2
fundamentū eſt ꝯſenſus ꝑtiū. Nā ſi eſſet error vl̓ titubatio nō fieret ꝓrogatio. l. fi. C. d̓ꝯdi. inde. metꝰ em̄ ⁊ error excludūt ꝓrogationē. l. j. ff. de iudi. qꝛ error excludit ꝯſenſumqui eſt cā ꝓrogatōis.Proſeneta ē ꝑanymphꝰ .i. media ꝑſōa ꝑ quāaliqͥs ꝯͣctꝰ celebrādꝰ aūt ineūdꝰ ꝓcurat̉. ⁊ talis ꝓcurator ī ſpōſalibꝰ d̓r ꝑanymphꝰ qͥ explorat voluntatē hoīm. qͥ ⁊ cū quibꝰ velintꝯͣhere. ⁊ q̄ ſit facultas ꝯͣhētiū vl̓ ꝯͣhere volentiū. cuiꝰ remuneratio vel merces d̓r ꝓſeneticū. Et ꝯſiſtit officiū eiꝰ circa amicitiascōplendas. ⁊ circa aſſeſſores ꝯquirēdos ordinarijs iudicibꝰ. vide. c. j. de hͦ in glo. ij. deteſti. li. vj. Sꝫ vtrū ꝓſeneta vl̓ mediator tal̓poſſit adduci in teſtimoniū: ⁊ cōpelli ī ꝯͣctuī qͦ fuit mediator Rn̄det̉ ꝙ ſic. vtraqꝫ ꝑte cōſentiēte. ⁊ regulare ē ꝙ in ciuilibꝰ d̓ ꝯſenſuꝑtiū admittit̉. al̓s nōͣ. In auc̄. de teſti. §. qm̄ꝟo. coll̓. vij. ſed vtraqꝫ ꝑte ꝯͣdicēte nō admittit̉. Quid aūt altera ꝑte volente ⁊ alteranō d̓r ꝙ hͦ caſu cōpelli nō pōt. ſꝫ volēs teſtificat̉. vide glo. ī ꝟ. ciuil̓r. c. j. de teſti. li. vj. etad pͥn. gl. ī. c. dilectoꝝ. d̓ teſti. cōgē. Itē vtrūꝓſeneta ex ꝯͣctu vſurario teneat̉ ad reſtitutione vſuraꝝ. Dr ꝙ ſic ẜm gl. ſingl̓arē. l. ſi ſciēte. ff. ad. l. pōpe. d̓ pri. ⁊ Bar. facit mētioneꝫī. l. j. §. īcidit. ff. ad turpil. Bal. ī. c. j. §. ſi mulier. in pe. colū. d̓ ꝯtrouerſia īueſti. Feu. ꝯͣrium ponit rōnē aſſigͣns optimā. ⁊ dic̄ Lud.d̓ Ro. ꝙ ip̄i ābo neſciūt qͥd dicūt ſic̄ muſcipula ſuꝑ prunas. ⁊ allegat Inno. ⁊ Io. an̄.ī. c. michael. d̓ vſur. ⁊ Archi. latiꝰ ī. xliij. diſ.Sic̄ nō ſuo. ⁊ Lapꝰ d̓ Caſtiliano ī allegatiōibꝰ ſuis. xciij. pleniꝰ oībꝰ diſcutit.Proſcpͥtio eſt aduerſus abſentē iudicial̓ ꝓnūciatio vt in poſteꝝ ꝓcul agat .i. maneatab imperio. Et tal̓ ꝯͣ quē fit ꝓnunciatio tal̓⁊ cuiꝰ bona palā ⁊ aꝑte ſcribunt̉. d̓r ꝓſcpͥtꝰ.⁊ debēt oīa bona ſcribi ⁊ de ipſis inuentariū fieri ꝯtinēs tam mobiliū ⁊ ſe mouentiūdiuerſas ſpēs ⁊ qͣlitates qͣꝫ īmobilia. vt māſer agroꝝ ⁊ numeꝝ vineaꝝ qͣꝫtū ſit ī vineis:oliuetis. arbuſtis: aratorijs: ⁊ paſcuis. hācp̄ſcriptionē greco vocabulo dicimꝰ pͣgmaticā q̄ſtionē. lꝫ aliqua ſignificatōe q̄ſtio tormentū dicat̉. qꝛ tormētis cōiter ꝟitas inqͥritur. qͣre tortores dicunt̉ q̄ſtionarij. vt infrade queſtiōibꝰ.Proſocer d̓r mariti auus. Proſocrꝰ eſt vxoris auia.
Protector eſt qͥ ſtat armatꝰ cū pͥncipe. Und̓Olliuiꝰ ⁊ Belliſanꝰ erant domeſtici ꝓtectores Iuſtiniani. ẜm Accur. in rubri. C. d̓ domeſti. ⁊ ꝓtect. ꝑ to. li. xij.Proteruia ē crudelitas vl̓ t̓ribilitas. ẜm Io.an. in cle. vnica. d̓ fo. cōpe. vbi allegat Greciſmū dicentē. Improbꝰ eſt aliqͥs ꝟbis: factiſqꝫ ꝓteruus.Pro tutore ſe gerere d̓r qͥ munimīe tutorꝭ fūgit̉ d̓ iure ſiue putet ſe tutorē ſiue ſciat ſe nōeſſe. fingit tn̄ ſe eſſe.Prouiſio: electio: poſtulatio: differūt. d̓ ele.c. j. li. vj. ⁊ ꝓuiſio eſt latū v̓bū qd̓ cōprehendere pōt noīationē: poſtulatōnē: pn̄tationē⁊ collationē. vt eſt glo. in cle. fi. de elec. q̄ allegat iura ꝯcor.Prouincia diuerſimode ꝯſiderat̉ diſtingui.Nā in materia p̄ſcpͥtionū diuerſe ciuitatesºin quibꝰ habent̉ ⁊ exercent̉ diuerſe iurꝭ dictiōes ſeꝑate dicunt̉ ꝓuincie. Qn̄qꝫ diuer ⁊ſitas archiep̄oꝝ facit aliā ꝓuinciā. ⁊ ſic ꝓuīcie qn̄qꝫ modicū diſtāt. vt Pyſana ⁊ florentia. Qn̄qꝫ diſtinguunt̉ ꝓuincie medio fretoꝫvt Hyſpania: gallia: ſicilia: ⁊ ſic ſumit̉ diſtīctio ꝓuinciaꝝ. iij. q. iij. §. ſpaciū. vbi dicit̉ ꝙad ꝓducendū teſtes de eadē ꝓuincia: dant̉tres mēſes. d̓ ꝯtigua. vi. ⁊ d̓ trāſmarinis nouē menſes. de hͦ in. c. vltra tertiā. De teſta.ẜm Inno.Prudētia ē carnal̓ ꝯcupiſcētia. xxxij. q. j Nōem̄ alibi appellat̉ malicia. d̓ deſpō. īpub̓. c.de ill̓. ij. Sic etiā in delictꝭ. de delic. pue. c.pueris. d̓ d̓ſpō. īpub̓. c. tue. in glo. iij.eP UPubertas. Reqͥ. sͣ. impubes.Publicani dicunt̉ qui publico vectigali adminiſtrant vnde eorum nomē deſcendit ſiue ad hoc ꝯſtituti vt publica vectigalia exigant ſiue tributa ꝯducūt. ff. de publi. ⁊ vecti. l. j. Nam etiā dicunt̉ vectigaliū conductores fiſci vel rerum publicaꝝ. ⁊ qui lucravel publica negocia ſecl̓i ſectantur. vt ibidem. l. iij. Aliter publicani dicunt̉ qui publice peccāt. vt in euāgelio Luce. xviij. c. d̓phariſeo ⁊ publicano.Publicarij dicunt̉ qͥ ab aliqͦ delictū ſic enorme in publicū erariū deuoluūt.Publicaria dicunt̉ ea q̄ ob aliqd̓ delictū ſicenorme in publicū erariū deuoluunt̉. ⁊ inde d̓r publicatio bonoꝝ.