M I
de offi. p̄fec. vigi. l. ij. §. cognoſcit.Prefectꝰ annone dicebat̉ qui de annona .i. d̓blado curā habebat. Reqͥ. sͣ. Edil̓. ceral̓.Prefectus vrb̓ dicebat̉ cui ab īꝑatore ꝯceſſaeſt vrb̓ admīſtratio. qͥ ceterꝭ mgr̄atibꝰ ex qͣcūqꝫ cā ab vrbe ꝓficiſcētibꝰ ⁊ recedentibꝰ invrbe relictꝭ ius dicebat ⁊ oībꝰ dignitatibꝰ īciuitate an̄cedebat ſua dignitate. qͥ cū ab vrbe ꝓgrediebat̉ nō habuit iuriſdictōnē quāp̄bere tn̄ potuit in ciuitate. Sed ẜm Azo.C. eo. ti. Etiā extra vrbē intra centeſimū miliare hꝫ iuriſdictionē. vide de offi. p̄fec. vr. ꝑtotum.Preiudiciū eſt quaſi quedā p̄latio vel p̄poſitio ſiue p̄locutio vniꝰ rei reſpectu alteriusNā aliqͥd p̄iudicari alteri eſt illud illi p̄ferri. tn̄ hͦ verbū p̄iudicare alteriꝰ mōi ꝯſtructionē ⁊ ampliorē ſignificationē hꝫ qͣꝫ hͦ v̓buꝫp̄ferre. Dr em̄ ꝑſonal̓r exꝓp.ia ꝯfeſſiōe. ī iu010dicio mihi p̄iudicaui .i. ꝯfitēdo mihijp̄i ī iudicio p̄iudiciū feci. Hoc em̄ p̄iudiciū nō ſignificat cōmodū meū eſſe factū. ſed incommodū vt ſi iudex nō ſeqͣt̉ veritatē. ſꝫ meā cōfeſſionē. ita d̓r res iudicata ꝟitati facere preiudiciū nō vt veritas rei iudicate p̄iudicet.id eſt p̄ponat̉. ſed res iudicata veritati. preiudicare igit̉ eſt alicui aliqͥd p̄poni. ⁊ ſic dicimus rē iudicatā ꝟitati facere p̄iudiciū ideſt ei qd̓ p̄iudicandū eſt dato ꝙ nō ſit veꝝnā dato ꝙ ita nō ſit ſicut iudicatū eſt. tn̄ preponit̉ veritati.Preiudiciales actōes ꝓ tanto dici pn̄t ꝙ inip̄iſ tractat̉ d̓ magͦ p̄iudicio. vl̓ qꝛ q̄ſtiōi mote p̄iudicāt. Verbi gr̄a. Agꝭ ꝯͣ me. ⁊ aliqͥdpetꝭ. oppono tibi q̄ſtionē ſtatꝰ. dicēdo ꝙ tues filiꝰ meꝰ vl̓ ẜuꝰ meꝰ ī ptāte mea ꝯſtitutusaūt libertꝰ. ⁊ ſic de ꝯſil̓ibꝰ.Prepoſitꝰ pōt dici qͥlibet qͥ alijs p̄eſt vſus tn̄obtinuit vt p̄poſitꝰ dicat̉ qͥ qͦndaꝫ prioratꝰcurā ſuꝑ alios geſſit. de ꝟ. ſig. qͣꝫuis.Prepoſiti labaꝝ al̓s laboꝝ vl̓ ẜm aliqͦs labioꝝ a labijs dicūt̉. qꝛ forte corrigebāt eos qͥmale d̓ pͥncipe loq̄bant̉. dicūt̉ aūt labaꝝ aſigno bellico qd̓ fecit fieri ꝯſtātinꝰ ex auro ⁊lapidibꝰ p̄cioẜ int̓ alia ſigͣ bellica. ⁊ deriuat̉a laber. qͥ gͦ talibꝰ faciēdis p̄ponebāt̉ dicebāt̉ p̄poſiti. vt. sͣ.Prepoſiti ſacroꝝ ſcrinioꝝ erāt illi qͥ p̄erāt ſcrinijs īꝑialibꝰ qͥ al̓s dicebāt̉ ꝓximi eo ꝙ magis pͥncipi approximabāt qͣꝫ alij. Tria autēerāt ſcrinia ſiue camere. d̓ qͥbꝰ tractat̉. C. eo.
ti. li. xij. pͥmū ſcriniū erat camera epl̓aꝝ quepͥncipi mittebāt̉ vl̓ ab eo mittebāt̉. Scd̓mfuit libelloꝝ ꝯuētualiū ⁊ ꝯuētionaliū ⁊ cognitionū vl̓ ꝯuētionū. Tertiū erat diſpoſitionū. ⁊ eſt regiſtꝝ ẜm Accur. ī rubri. e. ti. l. j.prealle.Prerogatīa idē ē qd̓ pͥuilegiū d̓ qͦ. jͣ. dicet̉.Precētores dicūt̉ cātores qͥ ī choro īcipiūt īeccl̓ia collegiata. ī. c. cū olī. d̓ ꝯſue. ⁊ dicunt̉duo genera cātoꝝ ī arte muſica .ſ. p̄cētor qͥvocē ī cātādo p̄mittit. ⁊ ſuccētor qͥ ſubſeq̄nter canēdo rn̄det. ⁊ addit̉ ꝯcētor qͥ ꝯſonat p̄dictꝭ. vt. xxj. diſ. cleros. ꝟ. finē.Preſes ē nomē generale ad oēs ꝓconſules ⁊legatos ceſarꝭ ⁊ oīm ꝓuīciaꝝ rectores ſiuemoderatores. vt. ff. d̓ offi. p̄ſi. l. j.Preſes ꝓuīcie d̓r qͥ ī ꝓuīcijs poſt pͥncipē ſūmā gerebat ptātē. Nā regͣ redacta erat in ꝓuīcias qͣꝝ rectores dicebant̉ p̄ſides. ⁊ ſuntclariſſimi vt baliui. ⁊ ſic ꝓprie capit̉ ſiue ſtricte. ſed general̓r ſumit̉ vt. sͣ.Pn̄tes dicunt̉ qͥ ī eadē ſūt ꝓuīcia. l. fi. C. d̓ p̄ſcrip. xxx. an.Preſertī ponit̉ aliqn̄ ī iure ꝓ maxīe. vt. c. exlr̄is. ij. d̓ homi. Aliqn̄ ꝓ tm̄. vt ibidē ī gl. depe. diſ. xij. c. illd̓. vbi bo. glo.Prelati noīe ītelligit̉ eccl̓ia ⁊ mīſteriū ppl̓i. eteccl̓ia ē ī ep̄o. ⁊ n̄ ecōuerſo. nō tn̄ noīe p̄latiſꝑ ītelligit̉ eccl̓ia. vt ī. c. edoceri. d̓ reſcpͥ. ī gl.Proꝑe ꝓprie .i. nimis cito.Preſbyt̓ grece interp̄tat̉ ſenior latine. ⁊ ē nomē dignitatꝭ nō etatꝭ tm̄. lꝫ alibi dicat̉ nom̄etatis. xciij. diſ. legimꝰ. Nā ꝓpter honorē etdignitatē quā accepit p̄ſbyt̓ noīat̉. ⁊ d̓r qͣſip̄bens iter. ⁊ nō vt quidā interp̄tant̉ qͣſi preſocijs bibens ter. De hͦ. xxj. diſ. cleros. poſtmediū.Preſcpͥtio ẜm Goffr. C. e. ti. Eſt qͦddā ius extꝑe ſubſtātiā capiēs .i. firmitatē. Et hꝫ locuin rebꝰ īmobilibꝰ. ⁊ hec diffinitio impugnatur ab alijs. nā ex p̄ſcpͥtōe nō cōpetit ius ſꝫexceptio. Un̄ ſic diffinit̉. Preſcpͥtio eſt exce ⁊ Xxptio rei ex tꝑe ſubſtātiā capiēs. qͥ diffinitioetiā ab alijs īpugͣt̉. qꝛ p̄ſcpͥtio nō capit ſubſtātiā ex tꝑe. ſꝫ ex auctoritate legū. iō p̄ſcriptio ab alijs ſic diffinit̉. Eſt exceptio rei extꝑe ꝯgruēs ab auctoritate legū vi capiens.negligētibꝰ penā infligēs. ⁊ finē litibꝰ imponēs. qͥ oīno magis videt̉ cōpleta. Inducitaūt p̄ſcriptionē. bona fides. iuſtus titulus.continua poſſeſſio. ⁊ ſine rei vicio ſcꝫ qͣndo