PE
expoſitio ⁊ legalis. Differunt autē damnūmaleficiū ⁊ pauꝑies. Nāidānū fit cū aīoiniuriādi vl̓ ab habēte aīm iniuriādi. lꝫ nōvtat̉. Alia patēt locis ſuis. de pauperiei actione. Require sͣ. Actio.Paulina actio. Reqͥ. ibidē.Pax ẜm Goffre. eſt diſcordie finis. vt. c. j. detreū. et pa. in glo. j. Itē pax ē vinculū charitatis. vt in. c. nouit. §. ſꝫ forſan. de iudi. Etſunt ſex cauſe ꝓpter qͣs nō eſt pax int̓ hoīes.Prima. qꝛ nō puniunt̉ maleficia. Scd̓a.abundātia tꝑaliū. Tertia. qꝛ nō pugnamꝰcōtra demones. Quarta. qꝛ nō ꝯſideramꝰdamna litis. vbi diuitias. corpus ⁊ animāꝑdimꝰ. Quinta dubiꝰ euētus belli qͥ nō cōſiderat̉. Sexta. qꝛ nō ſeruamus p̄cepta deinec ſoluimꝰ decimas. ⁊ ſic qd̓ nō capit xp̄stollit fiſcꝰ. xvij. q. vij. maiores. Hec ē glo.no. de re iudi. li. vj. ad apl̓ice.DeEPeculiū ē puſilla ſubſtātia. vl̓ pecunia ſeꝑata a rebꝰ ⁊ rōcinijs pr̄is vl̓ dn̄i data vel ꝓmiſſa filio vel ẜuo. ff. de pe. l. depoſiti. §. peculiū. et ē multiplex .ſ. caſtrēſe. vl̓ qͣſi caſtrenſe. ꝓuecticiū. aduēticiū. paganicū. nō paganicū. C. d̓ bo. q̄ libe. l. cū oportet. l. cū ml̓ta.l. cū nō. Itē peculiū d̓r res parafernal̓. ff. d̓iur. do. l. ſi ego. §. dot̉. Itē peculiū ponit̉ ꝓhereditate vl̓ pr̄imonio. C. de ep̄i. ⁊ cle. l. ſiqͥs p̄ſbyter. ff. ad trebel̓. l. cogi.Peculiū caſtrēſe eſt qd̓ miles acqͥrit dū militat ī caſtris. et illud ē filij pleno iure tā qͦ adꝓprietatē qͣꝫ qͦ ad vſufruc.Peculiū palatinoꝝ d̓r etiā caſtrēſe .ſ. militūpalatij qͥ pͥncipē ſequunt̉ ẜm Accur. C. eo.ti. li. xij. in rubri.Peculiū qͣſi caſtrēſe d̓r illud qd̓ aduocatꝰ acqͥrit p̄ſtādo clientul̓ ſuis prociniū ī cauſis.vl̓ qd̓ magiſter grāmaticꝰ. logicꝰ vl̓ thetoricus ī ſcolis ſuo lucrat̉ exercitio. ī. l. fi. C.de inoffi. teſta.Peculiū aduenticiū eſt qd̓ filio aduenit abquo paterno vl̓ materno. vl̓ ab altero. vt exꝓſpera fortuna ⁊ ex teſtamēto agnatoꝝ vl̓cognatorū. et qd̓ ſic filio aduenit ip̄iꝰ eſt qͦad ꝓprietatē. pr̄is ꝟo qͦ ad vſufructu. Et d̓ralio noīe paganicū aduenticiū. Itē aduenticiū ſi ab imperatore vel auguſto datū fuerit cōparat̉ caſtrēſi peculio. in. l. cū ml̓ta. C.de bo. q̄ liber.
Peculiū ꝓfecticiū d̓r illud qd̓ de rebꝰ pr̄nisvl̓ dn̄icis ꝓficiſcit̉ ⁊ filio ẜuo dat̉ vt ī eo negociet̉. ⁊ illud ē pr̄is qͦ ad ꝓprietatē. ſed filijvel ſerui qͦ ad vſufructū. et etiā al̓s d̓r paganicū ꝓfecticium.Peculiū clericoꝝ ē pr̄imoniū clericoꝝ. nā peculiū pr̄imoniū appellat̉. ff. ad trebel̓. l. cōgi. ī pͥn. vn̄ illd̓ qd̓ a clerico velut ꝓpriū poſſidet̉ eiꝰ peculiū d̓r. ſcd̓o mō tn̄ ⁊ vſualiterpeculiū dici ſolet filioꝝ ⁊ ẜuoꝝ pr̄imoniūqd̓ eis a dn̄o vl̓ pr̄e dat̉. vt. ff. e. ti. ꝑ totū.Peculiū clericoꝝ ꝓfecticiū eſt qd̓ de boniseccl̓ie ꝓcedit. vel qd̓ eccleſie ꝯtemplationeacquirit̉.Peculiū aduenticiū eorundē eſt qd̓ acquirit̉ex oꝑa eoꝝ. vel al̓s ꝓuenit ex intuitu ꝑſoneet hoc no. Goff. in ſum. eo. ti. Et d̓r peculiūa pecunia.Pecunia appellat̉ totū qd̓ hoīes hn̄t. ⁊ d̓r apecoribꝰ. qꝛ quicqͥd antiqͥ habebāt totū inpecoribꝰ ꝯſiſtebat. vt. jͣ. q. iij. totū. ⁊ ſic ſumitur cōiter. Qn̄qꝫ tn̄ capit̉ ꝓprie ⁊ ſtricte ſolūꝓ numerata pecunia. vt. xiiij. q. iij. c. putātqͥdā. et ibi glo. al̓s appellatiōe pecunie oēsres ꝯtinent̉. C. de ꝯſti. pecu. l. ij. etiā Proculus ait. noīs pecunie appellatiōe rē ſignificari. ff. de ꝟ. ſig. l. etiā. v̓bi gra. Heres factus hereditate adita vēdit eā ⁊ emptori ꝑſtipulationē ꝓmittit qͣnta pecunia ex hereditate ad ip̄m ꝑuenit ⁊c̄. appellatiōe pecunie oīs res ſignificat̉. qꝛ ſenſus ē. Oīs resq̄ ex hereditate ad me ꝑuenit. et capit̉ ſignificatū ex diſpoſitiōe p̄cedēti .ſ. vēditiōe hereditatis q̄ oēs res ſignificat. Itē ibi lateſignificat dicēdo. Heres mi volo te reſtituere titio pecuniā meā .i. hereditatē meā. vn̄ꝑinde ē acſi dicat hereditatē. bona vel resmeas. vt. l. nāqꝫ. §. fi. ff. ad trebel. ſꝫ ibi ſignificat ſtrictiſſime dū filio familias ꝓhibeturmutuari pecunia. qꝛ ſignificat pecuniā numeratā. l. j. ff. ad ſenatuſconſul. mace. iūctal. ſꝫ ⁊ ſi. §. pecunie. e. ti. Rō vtriuſqꝫ. qꝛ ī pͥori caſus ſubiectꝰ fuit ex fauore. gͦ āpliandꝰ.ſꝫ h̓ caſus ſubiectꝰ ē ex odio. gͦ reſtringendꝰvt in regula odia. de re. iur̄. li. vj.Pedanei iudices. Re. sͣ. Iudex pedanei.Pedagia dicunt̉ q̄ dant̉ a tranſeūtibꝰ ī locūꝯſtitutū a pͥncipe. ⁊ capiēs pedagiū dꝫ dare ſaluū cōductū. et territoriū eius tenere ſecurū adeo ꝙ ſi aliqͥs derobet̉ .i. ſpoliet̉. et ēvulgare gallicoꝝ. tenet̉ ei dn̄s terre rapinā
p 3