R x

reponunt̉ .ſ. ſepulcrū ſine corꝑe. ⁊ d̓r a moneo. qꝛ extat ad memoriā defuncti. l. monumentu. ff. de reli. ⁊ ſump. fu.Morbꝰ eſt habitꝰ cuiuſcūqꝫ corꝑis ꝯͣ naturāqui vſum eiꝰ ad illud faciat deteriorē. Cuiꝰcā nob̓ natura ſanitatē dedit ſiue ī toto corpore vt febris. ſiue in parte. vt cecitas. ff. deedil̓. edi. l. j. §. ſed ſciendū. ff. de re iudi. l. j. §.ſed q̄ſitum.Mores dicūt̉ freq̄ntes actus hoīm ẜm Io.theo. in pͥn. decre. in glo. ⁊. jͣ. diſ. mos.Morbꝰ ſumpticꝰ al̓s ſonticus eſt qͥ cuiqꝫ reinocet. ff. de ꝟ. ſig. l. morbo. Et dicit glo. ibi.cuiqꝫ rei agēde. vt. ff. d̓ edil̓. edic. l. fi. ff. d̓ reiudi. l. queſitū.Mortuꝰ eſt rebꝰ humanis exēptꝰ. ff. de offi.dele. qͣꝫuis. ⁊. c. ſi delegatꝰ. eo. ti. li. vj. vel eſtviā vniuerſe carnis ingreſſus. c. ſi ſubdelegato. eo. ti. ⁊ li. Uel de medio ſublatꝰ. c. licꝫeo. ti. nā mediū d̓r hec vita. Et qͣre ſic dicat̉no. xxiij. q. iiij. c. hec autē vita. vt ſupͣ. Dicit̉aūt qͥs mortuꝰ ſex modis. Primo ſpiritualiter. Et ſic dupl̓r. ſcꝫ bene ⁊ male. Bn̄ dupliciter. ꝑ baptiſmū. de ꝯſe. di. iiij. on̄dit̉. xvq. j. nec is ⁊c̄. Male tripl̓r. Primo baptiſatus. ab eccl̓ie tn̄ vnitate diuiſus. de ꝯſe. diſ.ij. xp̄s. Scd̓o baptiſatꝰ in eccl̓ie vnitate cōſiſtens tn̄ criminoſus. iij. q. iiij. hi qui. vbidicit̉. Nolo mortē peccatoris ⁊c̄. ⁊. c. canonica. ea. ca. q. v. Tertio baptiſatꝰ ⁊ et̓nal̓rdānatus. de. ꝯſe. di. iiij. filiꝰ. Scd̓o ciuilit̓.vt ab hoſtibꝰ captus. ſeruꝰ effectus. libertꝰin ſeruitutē ob ingratitudinē reuocatꝰ. Etdicit̉ ecōtrario viuere. qꝛ inaniter occiſus ēꝓpter fidē xp̄i. Quare mors ſanctoꝝ frequēter dicit̉ ab eccl̓ia natalis eoꝝ. quaſi ad vitam nati ſint. Tertio ſeculariter vt monachus. vt ſupͣ. ⁊. xvj. q. j. placuit. j. Quarto effectualiter. vt paulus mortuus fuit vt ait.Mihi mūdus crucifixus eſt ⁊ ego mundoxxvij. q. j. q̄ xp̄o. Quinto carnaliter. ⁊ ſextocorꝑaliter. Qui duo modi poni poſſunt ꝓeodē. ⁊ ſic Lazarus mortuus erat. xxiiij. q.j. ſi quē forte.Mortis cā donatio. Reqͥ. sͣ. donatio.Mortuariū d̓r qd̓ qͥs r̄linqͥt ī morte. vt no.in. c. ꝯquerēte. de offi. ī ordi.Moliri eſt conari. c. qꝛ ex eo. de pac. li. vj.Minꝰ no. pau. ī cōmē. decretal̓. ⁊ ſi vnanimiter. de poſtu. p̄la.Mos eſt lōgeua ꝯſuetudo. d̓ moribꝰ tracta

tur. c. mos aūt. diſ. j.Motu ꝓprio gr̄a fieri cēſet̉ qn̄ hͦ exp̄ſſe cautū eſt ī eadē. nec ſufficit ſi ꝓbet̉ ꝙ papa motu ꝓprio fecerit. niſi ꝯtineat̉ in lr̄is. c. ſi motu ꝓprio. d̓ p̄bē. li. vj. ⁊ ibi ꝯcor. in glo. fi.Moretenꝰ .i. ad mortē. xxxiij. q. v. notificaſtite moretenꝰ infirmatū.Mox qͣl̓r capiat̉ eſt glo. ī. ca. qꝛ ꝓpter. d̓ elec.ſuꝑ v̓bo mox. ⁊ in. l. j. ff. ſi cer. pe.UDeMFMucor eſt viciū panis. vn̄ d̓r. Panis muceſcit vel mucidus fit.Mucro eſt enſis. de hͦ vide Archi. in. c. fi. d̓excep. li. vj. ⁊ ſumit̉ qn̄qꝫ ꝓ excōicatione. vtxvj. q. j. c. viſis. vbi in fi. d̓r. Felici mucroneep̄i ſacerdotū piacula reſecent̉ .i. ſalubri excōicatione ep̄i ſacerdotū crimina puniant̉xxiiij. q. iij. corripiant̉.Mulcta eſt aīaduerſio vl̓ pena pecuniariaarbitrio iudicis inflicta ad correctionē maloꝝ moꝝ. Pena eſt aut certa impoſita a lege quā qͥſqꝫ euitare pōt. vt noͣ. in. l. qͥn̄cūqꝫ.in glo. ſuꝑ ver. vl̓ tertio. C. de ſer. fugi. ⁊ in.l. mulcta. ff. de ꝯdi. ⁊ demō. vbi glo. dic̄. ꝙſit pena extraordīaria ꝓ arbitrio. ⁊ ibi a teſtatore imponit̉. Dicit̉ aūt mulcta illa pena que nō eſt a legē ſtatuta vl̓ exp̄ſſa. Namiudices in pluribꝰ caſibꝰ legibꝰ non ſcpͥtꝭ ſicmulctare pn̄t litigātes. Ex hͦ patꝫ differētiainter mulctā ⁊ penā. Nā pena generaliterſumit̉ tā ꝓ pena pecuniaria qͣꝫ ꝓ pena corporali ſeu capitali. Sed mulcta ꝓ pena pecuniaria. ⁊ ꝑ ſnīam a iudice irrogata. vndebn̄ appellat̉ a mulcta n̄ aūt a pena. l. ſi qͣ pena. ff. de ver. ſig. Itē mulcta nō inducit̉ niſia maioribꝰ magiſtratibꝰ. ſed pena a quolibet iudice.Mulctare ē punire ꝓ pecunia. ⁊ eliqn̄ ponitur ꝓ abbreuiare. C. de mō mulcta. l. j.Mulio eſt cuſtos muloꝝ. vn̄ Mulio mulorum. agazo ducit aſellos. l. idem iuriſ. ff. adl. aquil̓.Mulcere eſt lenire placare vel blandiri.Municipiū ē oppidū in italia vl̓ in ꝓuinciaaliqͣ ꝯſtitutū in qͦ pacꝭ obẜuāde cā militesꝯſtituti erāt. ſi aut in municipio nati ſūt nōminꝰ dicunt̉ municipales. vt. l. municeps.ff. de ver. ſi.Municipes dicunt̉ qui cuiuſcūqꝫ municipij maneriei loci ve tenent cuſtodiam. Et