vt eū liberet ꝑ acceptilationē. l. iij. §. nūc deeffectu. ff. de libe. lega. Quia qn̄ teſtator dicit. volo liberari. vel lego liberationē. ſignificat̉ ꝙ vult ab herede liberari ex cōi mō intelligēdi. Itē ibi. Duo ſūt rei ꝓmittēdi qͥ tenent̉ ad idē debitū qͥlibet inſolidū. teſtatorlegat vni liberationē. ſignificat ꝙ ille poſſitagere ꝯͣ heredē vt liberet̉ ꝑ pactu. Sed alter nō liberat̉ niſi ille vnꝰ liberaret̉ ex maiori vi. videlꝫ acceptilatiōe. nā tūc etiā alter liberat̉. ſicut acceptilatio capit̉ ꝓ tali ſolutōeꝙ vno ſoluēte alter liberat̉. ſecꝰ ī pacto. Sꝫcerte pactū liberatōis in ſimplici rōe valettm̄ ſicut acceptilatio. Itē duo ſūt rei ꝓmittendi ſocij vni legata eſt liberatio. ſignificatꝙ ille cuiꝰ nomē ſcpͥtū nō eſt habet̉ ꝓ legatario. Et ſic agere pōt vt liberet̉ ſicut ille qͥnoīatꝰ eſt. Et hͦ ſi teſtator ei ꝓuidere voluitqd̓ ꝓbat̉ ex ſimilibꝰ ꝯiecturꝭ ſufficiēter. qꝛ īꝯtrahēdo ſocij ſunt. Et intellige ſocios ẜmBar. quibꝰ ome lucrū ⁊ damnū eſt cōmune in illo debito. Itē ibi duo ſūt rei ꝓmittēdinō ſocij facti debitores ex pecunia q̄ ꝓuenit ad vtrūqꝫ. vel ꝯuerſa eſt in cōem vtilitatē. teſtator legat lib̓ationē vni nō lib̓abit̉ ꝑacceptilationē ſed ꝑ pactū. Et iſtud pactuꝓficiet etiā alteri in ꝑte ſeu medietate debiti. Et ſic intellige qd̓ no. glo. in. §. nūc de effectu. p̄alle. Cōclude gͦ. aut ſūt ſocij ⁊ liberatio fit ꝑ acceptilatōꝫ. Et ſic fcā vni ꝓdeſtetiā alteri. Sed iſte alter nō legatariꝰ nō poteſt agere niſi vbi teſtator ei ꝓuidere voluitAut nō ſūt ſocij. ⁊ tunc liberatio fit ꝑ pactūde nō petendo ⁊ ꝓdeſt alteri īmediate vt inaltera medietate tm̄ conueniat̉. Itē nota ꝙpactū factū vni ꝓdeſt alteri ꝓut actum eſt ⁊nō alias. nam ſi eſt actū ius ex eo queri tm̄illi cui fit illi querit̉ tm̄. Si vero actum eſtius queri vtriqꝫ. tunc querit̉ vtriqꝫ. In dubio ꝟo pactū factū reo prodeſt fideiuſſori.Sꝫ nō pactū factū fideiuſſori ecōtra ꝓdeſtreo. niſi vbi fideiuſſori fit acceptilatio. ⁊ pͥncipalis obligatus eſt re. Quia tūc hec acceptilatio reſpectu principalis cōtinet pactūqd̓ ſibi ꝓdeſt lege ⁊ ꝑ iuſiū. §. ⁊ ſi fideiuſſoriff. de accept. Poſſet tamē dici ꝙ principalis liberat̉ ip̄o iure. qꝛ hoc fit ꝑ cōſequentiam. vt ibi nota. In acceptilatione autē ſi fitprincipali ꝓdeſt fideiuſſori. Facta aūt fideꝰiuſſori ꝓdeſt ei tm̄ ſi hoc eſt actū. In dubioprodeſt principali licet nō ſemꝑ ꝓut nō. in

l. ſi quis reū. de libe. lega. ⁊ finaliter ꝯcluditur ꝙ liberatio vni perſone in vna re vel invno debito ad aliā ꝑſonā. aliā rem vel aliud debitū extendit̉. Si hͦ diſponentē qͦuisꝓbabili medio voluiſſe ſignificat̉. Et liberatio generalis nō cōprehēdit q̄ ibi nō ꝯtineri aliqd̓ mediū ꝯcludit. Et liberatio conceſſa ſpāliter general̓r inter viuos ⁊ vltimavolūtate ſignificat qd̓ ſignificare quoduismediū ꝓbabile declarat.Libertas eſt res ſpūalis. ⁊ ideo pōt venire īcōmutationē cū alio ſpūali. d̓ re. ꝑmu. c. adq̄ſtiōes. ⁊ de ſer. nō or. c. nullus in glo. vlti.Itē libertas eſt natural̓ facultas eiꝰ qd̓ cuiqꝫ facere libet niſi qd̓ vi aūt iure ꝓhibet̉. inſti. de iur̄. ꝑſo. in prin. Et hec facl̓tas qͣꝫuislate pateat. tamen ei qn̄qꝫ reſiſtit̉ de facto.vt qn̄ nō poſſumꝰ qd̓ deſideramꝰ. vl̓ de iure. vt qn̄ nō facere furtū aūt rapinā prohibemur.Libertas latina fuit libertas que habebat ꝙſi moreretur ille cui dabat̉ libertas. tūc tenuit. ſed ſi ſuꝑuixit tūc nō tenuit. ſed hodieeſt correcta per. l. j. C. de la. lib. tol. Requireſupͣ latini. Et dicebat̉ latina ꝑ ſimilitudinēNam vt romani nomīati ſunt qꝛ romanisſubijciebant̉ et incolumes mittebant̉. licetẜm rem latini vel romani nō eſſent. Et illalibertas latina dicitur cum nō eſſet vera libertas.Libertas dedititia. Reqͥ. ſupͣ dedititia.Libertas fidecōmiſſoria eſt quā teſtator directe nō voluit cōpetere. ſed ꝑ manumiſſionem alterius cuius fidei hoc cōmiſit .ſ. vtmanumitteret.Libertas teſtamentaria eſt que ex ip̄o teſtamento directo cōpetit. vt. C. de teſta. ma. inprin. in glo.Libertas vindicte eſt q̄ fit ꝑ vindictā. C. devin. liber. in prin. glo.Liberti ſiue libertini ſūt qͥ ex iuſta cā a ſeruitute manumiſſi ſūt. Nec eſt inter eos differētia. licꝫ quidā minꝰ prudēter dicūt libertinū eſſe filiū liberti. vn̄ libertꝰ meꝰ vel libertinus d̓r ille qͥ ſeruꝰ meꝰ fuit ſed manumiſieū. Et ego ip̄i dicor patronꝰ. de qͣ ſuꝑ. ꝟ. inſeruitute. inſti. de liberti.Libertus abortiuus eſt qui in teſtamēto eiꝰqui abortus eſt. id eſt mortuus manumittitur.Libertus aſſignatitiꝰ eſt quē patronꝰ eiꝰ ex