rL
excedūt nūeꝝ teſtiū cū tabellione ſubſcpͥtorū. tabelliōe ꝓ duobꝰ cōputato. Debēt em̄in tot excedere quot ꝑ ſe facerēt plenā ꝓbationē .ſ. in duobꝰ. c. cū Iohānes. de fi. iſtru.tn̄ inuētariū nō improbat̉ ꝑ teſtes ꝓpter nimiā eius ſolēnitatē. C. ar. tute. l. vlti. ⁊ Gof.de ꝓba. §. ſed querit̉. cū ſe. no. in. l. fi. C. vnd̓Lgiti. De herede qui nō facit inuentarium.Breuiter nota ꝙ inuentarium eſt ſcripturaquā heres inchoare dꝫ infra tres dies poſtmortē teſtatoris. vel poſtqͣꝫ ſcit ſe inſtitutūheredē. ⁊ ibi ſcribere omēs res defūcti ſubteſtibꝰ. eāqꝫ ꝑficere infra quadraginta diesvel infra annū ſi res ſint remote. ⁊ tūc nō tenebit̉ creditoribꝰ vltra illud qd̓ inuētū fuerit in hereditate. Si aūt nō fecerit inuētarium tenet̉ inſolidū.eoDeHIIota neutri generis. xv. diſ. c. vlti. vbi ſcpͥtabeati Auguſti. ⁊ alioꝝ ſctōꝝ patrū iubent̉teneri vſqꝫ ad vnū iota.DePIIpſa. de hoc relatiuo vide Io. an. in q̄ſtiōepoſita ſuꝑ regula ꝯtra eū ⁊c̄. in ſcd̓o arti. dere. iur̄. li. vj.De5vIIrregularitas eſt nota ſiue impedimentumcanonicū ex facto ſiue de facto ꝓueniens qͦquis ad eccleſiaſticos ordines ꝓmoueri etiā ꝓmotus in eis miniſtrare ꝓhibet̉. ⁊ degͣdari ſiue deponi qn̄qꝫ meret̉. Ul̓ ſic. Eſt inabilitas q̄dā canonica ꝑ quā quis efficiturinabilis ad ordīes ſuſcipiēdū. Et d̓r ab in.id eſt nō. mutādo .n. in. r. ⁊ regula. qꝛ nō poteſt exigere regl̓as ab apoſtolis ⁊ alijs ſummis pontificibꝰ.Irrogare .i. inferre. vn̄ d̓r. crimē vel damnuꝫirrogat infamiā vl̓ mortē i. infert. C. ex qui.cau. infa. irro. in rubrica.Ironia eſt cū qͥs mīora d̓ ſe dic̄ qͣꝫ ſint. Etiāeſt cū qͥd ꝑ deriſionē .i. ꝑ ꝯͣriū d̓r. ⁊ ſic eſt figura. de qua ⁊ multꝭ alijs vide glo. bonaꝫ.c. forus de ver. ſig.Irreꝑe .i. latēter inualeſcere.Irenarche dicūt̉ qͥ diſcipline publice ⁊ corrigēdis moribꝰ p̄ficiunt̉. vt milites qͥ vadūtꝑquirere latrones. Et dicunt̉ qͣſi arcentes.Nā vel qꝛ ire ſumēde incubitores publice
⁊ pacꝭ. ⁊ qͥ etiā gerūt monarchiā ẜm ꝙ accipit̉. C. de irenarch. li. x.edDeTItaqꝫ nō. Io. calde. in cōmento. decre. poſtceſſionē. de ꝓba.Iter eſt ius eūdi vel ambulādi hoīs ſiue homo eat ſolus. ſiue vehat̉ ſella vel ſcita vl̓ inequo vel in quouis animali. Seorſum ꝟonō pōt iumentū ſecū agere vl̓ vehiculū ducere qͥ iter tm̄ habet. Qn̄qꝫ tn̄ iter d̓r vulgariter ipſum ſolum ꝑ quod iter vel tramitesvel calles trāſeunt. ita ꝙ qͥ actū habꝫ. habꝫet iter. id eſt cōmoditatē itineris ⁊ nō econuerſo. vide infra de via. vt inſtitu. de ſerui.in prin.Iterato quid importat. nota Archi. xj. q. iijc. non vero.Iterū. nota Bern̄. in. c. ſua nobis. de appel.in glo.Itē hec dictio ex ſua ſignificatōne ſignificatadiectionē. ꝯiūctionē ſeu ꝯtinuationē. de qͣBar. ff. de pub. ⁊ vec. l. j. in pͥn. Eſt etiā repetitiua ſeu repetitiōis ſignificatiua. repetit aūt illa qͦꝝ repetitionē ſignificare ꝯcludit qd̓libet mediū ꝓbabile. verbi gr̄a. teſtator dicit. Lego ticio fundū ſeianū ſub ꝯditiōe. Itē fundū ſeianū heres meꝰ damnaseſto. intelligit̉ ſub eadē ꝯditiōe. vt. l. in repetendis. ff. de leg. iij. ⁊ ſumit̉ ſignificatum exdictiōe itē ⁊ ex orōe ſequēte q̄ eſt declaratiua p̄cedētis. Et idē dic in die vel in alia qͣlitate poſita in orōe p̄cedēti. qꝛ repetit̉ ⁊ in ſequēti. Itē ibi teſtator dicit. lego ticio fundū ſeianū ſub ꝯditōe. depoſt ex interuallodicit. Itē fundū ſeianū ticio lego. hͦ caſu legatū valet. ⁊ videt̉ pͥmū reuocatū. nec videtur repetitio ꝯditiōis. vt. l. nō ad ea. Ibi cūdicit ſi priꝰ ſub ꝯditōe. ff. de ꝯdi. ⁊ demon.qꝛ hec diſputatio debet addere ⁊ oꝑari. qd̓nō fieret ſi cōditio repeteret̉. id̓o teſtator videt̉ a ꝯditiōe receſſiſſe ⁊ pure legare voluiſſe. Itē ibi. teſtator pluribꝰ legatis factis filiū heredē īſtituit ⁊ adiecit. ꝙ ſi ip̄e filiꝰ abſqꝫ liberis deceſſerit. relinqͦ ticio centū. Iteꝫrelīqͦ ticio domū. Itē relinqͦ ſempronio fūdū. p̄dicta ꝯditio ſi deceſſerit intelligit̉ repetita in duobꝰ ſequentibꝰ legatis. ⁊ ſic obtinet in tribꝰ p̄dictis legatis. qꝛ ſumit̉ ſignificatū ex legatꝭ pure priꝰ factis ⁊ ex ſignificato ꝯditionis. Nā ex ꝯditiōe ſignificat̉ ꝙ