Ex
alij recipiēdo elemoſynas. eo. ti. Cū ꝓ volūtate vl̓ p̄dicādo ſeu mouēdo. e. ti. rn̄deo.Et nota caſum in qͦ qͥs eſt excōicatꝰ vel excōmunicat̉ ſine pctō mortali. in. c. lr̄as. dereſti. ſpol̓. vbi mulier nolēs reddere debitūꝓpter ꝯſcīam ꝯſanguinitatis in qͦ bn̄ facit:tn̄ excōicat̉. Et ſic excludit̉ ab eccleſia militante nō aūt triumphante. c. inqͥſitioni. deſen. excō. qͣꝫuis al̓s niſi ꝓ pctō mortali ſitqͥs excōicandus. c. nemo ep̄oꝝ. xj. q. iij. Etnota ꝑ. xviij. ꝯſtitutiōes Cle. cōprehēſi ſūt.l. caſus. Quoꝝ. xvj. reſeruati ſūt pape. qͥbꝰqͥs ip̄o iure excōmunicationē incurrit exp̄ſſe. et ꝑ duas duo tacite. vide glo. in ꝟ. excōmunicatiōis. in cle. j. de ſen. excō. vbi enumerant̉ loca iſtorum caſuū. Itē excōicatiomaior cōtrahit̉ in. xviij. caſibꝰ ẜm Goff. inſum. de ſen. excō. §. ꝯtrahit̉. Itē excōicatusnihil dare dꝫ ꝓ ſua abſolutione. c. ad aureſ.de ſymo. Si tn̄ ꝓ manifeſta offenſa eſt excōicatus. Primo dꝫ ſatiſfacere ⁊ poſtea abſolui. de ꝟ. ſig. ex ꝑte. Sꝫ pone. ſtatutū ep̄ieſt ꝙ qͥlibet excōicatꝰ an̄qͣꝫ abſoluat̉ dꝫ ſoluere decē ꝓ qͦlibet menſe vtrū valeat ſtatutum. Rn̄det̉ ꝙ non. in. c. ad noſtrā. et. c. nemo. de ſymo. licet in ꝯtrarium determinetHoſti. et Io. an. in. c. ad aures. p̄all̓.Excōſul eſt qͥ deſinit eſſe cōſul. ſimile notat̉de queſtore et exqueſtore. inſtitu. in ꝓemio.§. cum hoc.¶ Excuſatio eſt alicuiꝰ iuſte cauſe allegatio indefenſionē vl̓ ſupportationē alicuiꝰ ne cōgatur cōparere ī iudicio. de qͦ in. l. ij. ff. ſi quiscautionibꝰ. et ī ti. de va. ⁊ excu. numerū.Excuſatio tutoꝝ fit exvarijs cauſis. Et q̄dāinnitit̉ eqͥtati. q̄dā em̄ excuſant̉ ad tꝑus .ſ. qͥcauſa reipublice abeſſe ceperit ⁊ reuerſi adnouā tutelā infra annū nō vocant̉. ſꝫ veterem nō cogent̉ ſtatū reciꝑe. vt īſti. de excu.tuto. vel cura. §. qͥ ſe. et. C. eo. ti. l. j. et. ff. eo.ti. l. j. §. item qͥ reipublice. Eſt ⁊ alia excuſatio a tutela q d̓r excuſatio veteranoꝝ qͥ excuſant̉ a tutela ſi ſint a militia dimiſſi. honeſta cauſa interueniēte ⁊ iuſta. puta ꝓpterinfirmitatē vl̓ aliā cauſam. Sed illa q̄ aliomo fit nō vocat̉ honeſta: ſꝫ cauſaria. vt. ff.de his qͥ no. infa. l. ij. §. cognomine. Et ꝑpetuo qͥ ſoluūt̉ a malitia pꝰ. xx. annos Sꝫ adtꝑs qͥ infra. xx. annos: et hͦ diuerſimode tenet̉. qꝛ ſi infra qͥnqꝫ nullā ſibi vēdicat īmunitatem. ſi vero poſt qͥnqꝫ annos ſolutꝰ fue
rit habet immunitatē vniꝰ anni. Poſt octoannos habꝫ immunitatē biennij. poſt duodecim triennij pꝰ. xvij. qͣdriennij. pꝰ vigintiannos habet excuſationē perpetuā. Et eſtalia tutele excuſatio eorū qͥ numero liberorum ſe excuſant vt romē liberorū triū. C.eo. ti. l. j. cū ꝯͣcor. in italia qͣttuor. in ꝓuinciaquinqꝫ. excuſatio eorū qͥ morbo excuſant̉.vt ceci ⁊ ſurdi: muti: furioſi: et ꝑpetua valitudine detēti. C. e. ti. l. vnica.Excuſatio eoꝝ qͥ etate excuſantur. vt maiorxvij. annis. l. vnica. p̄al. et īſti. de excu. tu. vl̓cu. §. itē maior.Excuſatio eoꝝ qͥ numero tutelarū excuſant̉.ſcꝫ qͥ habēt tria onera tutele .i. tres honorestutele ẜm Azo. q̄ oīa habent̉. C. ſub his ti.in rubro ⁊ in nigro. vide de hoc Azo. ibidēin ſum.Excuſator ẜm Azo. in ſpe. e. ti. eſt qͥ venit adꝓponendū cauſas abſentie alicuiꝰ qͥ nō poterat ſil̓ rōe ſui vl̓ cauſe ꝓcuratorē ꝯſtituerevt ī cauſis criminalibꝰ ī qͥbꝰ licet ꝓcuratornō interueniat. vt in. l. j. ff. de publi. iudi. §.rei. excuſat̉ tn̄ allegatꝭ cauẜ abſentie bn̄ admittit̉. vt in. l. abſens. ff. de ꝓcu. vl̓ vocatuserat vt ꝑſonalit̓ cōpareret.Executor ẜm ſpe. e. ti. eſt officialis ꝑ quē litꝭexecutio vel ip̄ius cauſe p̄paratio iubete iudice ſuo expedit̉. Uel ẜm Azo. ꝓprie eſt illeqͥ diſcuſſaꝫ cām ſnīe ⁊ executiōi mādat. vocat̉ etiā in iure apparitor. Reqͥre sͣ. Apparitores. al̓s etiaꝫ vocat̉ in iure diuerſimode.de iſtis modis eſt glo. no. C. de excu. rei iudi. l. ſi vt ꝓponas. quā ꝓſequit̉ Spe. in ti. d̓citatiōe. §. ſequit̉. ꝓpe pͥn. Itē appellatiōe executoris intelligit̉ delegatꝰ. c. ſciſcitatꝰ. dereſcrip. et. c. ſi qͥs ꝯtra. de fo. cōpe. vn̄ executores ſunt illi ꝑ qͦs iudex ſnīam ſuā exequit̉et rē iudicatā mancipat effectui: et mandatexecutioni. Et duplex eſt executor .ſ. meruset mixtꝰ. Executor merꝰ d̓r qn̄ ꝑ nunciū nōeſt demādata aliqͣ cognitio: ſꝫ tm̄ cauſe executio. ⁊ tal̓ nō dꝫ audire exceptiōes. vt. C.d̓ excu. re. iudi. l. ſi vt ꝓponis. p̄al. et. c. de cetero. de re iudi. ⁊. ff. de iudi. l. ſi p̄tor. ⁊ de tali loqͥt̉. c. paſtoral̓. §. qꝛ ꝟo. de offi. dele. vbibona glo. de executiōe duplici. ẜm Hoſti.tn̄ tenet̉ admittere exceptionē excōicatiōis.al̓s appellari p̄t. de hͦ vide Archi. de excep.pia. li. vj. Uel ſic. Executor merus eſt quinō poteſt de fraude īterpoſita cognoſcere