EoL.
meiationibꝰ ⁊ in rebꝰ ſoli tm̄ ꝯſiſtit. Eccleſiaſticꝰ aūt emphiteoſis ꝯſiſtit ī his ⁊ etiam in ip̄is mobilibꝰ q̄ ad hͦ ꝯgrua vident̉iconomo. vt. C. de ſa. ſanc. eccle. ī aut̓. ꝑpetuo. et aut̓. leges qͣs ⁊ alijs gubernatiōibꝰ.et ꝓut cōiter d̓r: tūc emphiteoſis ē media inter locationē ⁊ venditionem. Et ita diffinitZeno imꝑator. īmo dicit dictū ꝯtractū eſſeqͦddā tertiū genꝰ ab emptiōe ⁊ locatiōe ſeparatū. vt. l. j. C. de iu. emphi. q̄ lex ē Zenonis. Sꝫ Hoſti. ſuā diffinitionē ẜm hāc intellexit. vtputa quēadmodū Hoſti. dic̄. ⁊ ēhͦ iō. qꝛ decretal̓ potuit emphiteotā ponereſub ti. de loca. et ꝯduc. qꝛ magꝭ ſil̓is eſt emphiteoſis locationi qͣꝫ vēditiōi cū dn̄iū retineat̉ ⁊ aliqͥd certū annuatim recipiat̉. vide ſpe. d̓ loca. ⁊ ꝯduc̄. §. nūc aliqͣ. Inde emphiteoticꝰ ca. cū. adiectiuū. vn̄ d̓r emphiteoticus cōtractꝰ. emphiteotica ꝯceſſio. ⁊ emphiteoticū inſtr̄m. Inde etiā emphiteotico as .i. emphiteoſim ꝯcedere. et eſt naturahuiꝰ ꝯtractꝰ vt ſoluat̉ pēſio ſic̄ ꝯuentū ē niſi res ex toto pereat. Itē ꝙ licet dn̄o auctoritate ſua emphiteotā ⁊ eiꝰ ſucceſſorē expellere ſi ꝑ trienniū ceſſauerit ſoluere penſionēſed emphiteota eccl̓ie ꝑ bienniū repelli p̄tſi nō ſoluerit penſionēEmphiteota vl̓ emphiteoticariꝰ d̓r ille quiagrū ꝯduxit vl̓ accepit ad tꝑs colendū ſubcerto p̄cio. Cuiꝰ ꝯͣriū dn̄s vuilradꝰ tenuit.vicꝫ ꝙ nūqͣꝫ ad tꝑs: ſꝫ bn̄ ꝑpetuo tꝑe cōducit qͣꝫdiu viuet hereditario iure tenendū ⁊ colendū ſub certo p̄cio ⁊ certꝭ ꝯditionibꝰ ꝓutint̓ ip̄os ꝯͣctū eſt. ꝑ. l. j. C. de iure emphi. ibiꝑpetuo ſtabilitate. ff. ſi ag. vecti. vl̓ emphi.pe. l. j. §. qͥ ī ꝑpetuū. Et dixit hͦ exp̄ſſum eſſein. l. j. §. quicūqꝫ. C. de fun. patri. vl̓ ꝑpetuaſcriptura interueniēte. et ꝯſenſu vtriuſqꝫ .i.dn̄i ⁊ emphiteote adhibito in hͦ ſtatim. ſcꝫvt dn̄s aliqͥd ꝓ re accipiat ẜm ꝙ int̓ eos cōueniret vl̓ pecuniā vel aliā rē. puta p̄diū aliqd̓ vel ſil̓e vt ꝓpriū ſit dn̄i. Itē vt h̓ emphiteota de ceterꝭ annis ſingul̓ vel duos venetos vel ſil̓e ſoluat ī ſpecie redditus. ꝓut aitAzo. ī ſum. C. de iure emphi.Emphiteomata vl̓ emphineumata ẜꝫ Azo.eo. ti. ſunt res meliorate. et ita expouit tex. l.iij. C. eo. ti. vl̓ melioratiōes qͥbꝰ ager laboreſic retinētis melior efficit̉.Empleumata dicūt̉ impoſitiōes. vn̄ emplegrece eſt īpoſitio latine. vel ſūt ſuꝑſtitiōes
ſiue ſuꝑabudātie. Item empleuma eſt eminēs ſcriptura. Et dic̄. Accur. ī. l. tigni. ff. adexhi. ꝙ empleumata ſunt ornamēta vaſoꝝvel ornatꝰ aut varietates coloꝝ. vt. ff. d̓ vi.tri. et ole. lega. l. iij. §. j.Emolumentū capit̉ ꝓ ſuſtentamēto ī diſpōſitiōe ꝯtēto. et onere ſibi annexo: qꝛ ex emolumēto regulat̉ onꝰ vt onerꝭ vel qͦlibet aliomedio diſponēte ꝯcluſuꝫ videt̉. et materiaſubiecta patit̉. Verbi gr̄a. Lego titio decēet volo ꝙ det ſeio. xv. nō tenet onus in qͥnqꝫ. ⁊ ſic in excedēti qͣꝫtitate. l. imꝑator. §. j. ff.de lega. ij. Rō. qꝛ licet hec ſit volūtas teſtatoris. tn̄ materia ſubiecta nō patit̉ hͦ ſignificatū .ſ. onus eſſe ſine emolumento vel citraemolumentū. qꝛ quē nō honoro eundē nec.onerare debeo. Itē ibi. lego decē tibi vt destitio librū tuū qͥ valet qͥndecim ſi acceptasx. teneris ad onus libri valētis quindecim.l. īꝑator. §. enimuero. de leg. ij. Rō. qꝛ ſignificatū ſumit̉ ex ꝟbis teſtatoris ⁊ acceptatione legati. nā ꝑ acceptationē viderꝭ rē tuam tm̄ extimaſſe in qͣ oneratꝰ es. Itē ibi. teſtator legat tibi decē ⁊ rogat vt ſlichū ſeruū.alienū qͥ valet quindecim titio des. ſi acceptas legatū nō teneris titio vltra emolumentū. l. generalit̓. §. qͥ alienū. ff. de fideicōmiſ. here. Rō. qꝛ acceptās veriſil̓r ignoratvalorē rei aliene. Itē ibi. teſtator legat tibifundū valentē centū: ſi centū dederis heredi alieno. ſi onerarꝭ reſtituere fundū: nō teneris vltra emolumentū. l. ciuitatibꝰ. §. j. ff.de le. ¶Sil̓r ſi fundꝰ legatꝰ ē titio: ⁊ oneratus ē in dādo aliū fundū qͥ eſt maioris valoris: nō tenet onus vltra emolumentum.p̄al. l. imꝑator. Itē ibi. teſtator legat menſam q̄ eſt debitoris ⁊ creditorꝭ: legatariꝰ acceptat et onus debitoris eſt vltra emolumentum: tenet onꝰ. vt ī. l. cū pr̄. §. menſe negociū. ff. de le. ij. qꝛ ex vniuerſitate cōcurritvolūtas teſtātis et acceptātis. Un̄ nota ꝙminꝰ emolumentū nō patit̉ maiꝰ onus ſedtn̄ onꝰ nō cēſet̉ minꝰ qn̄ vere vl̓ ficte ē eqͣle.et ſic diminuto emolumēto diminuit̉ onuſinqͣꝫtū eſſet emolumēto maiꝰ. et hͦ veꝝ niſivbi pōt culpa imputari hn̄ti emolumentūSꝫ tūc nec onꝰ videt̉ maiꝰ: qꝛ eqͥparaſſe videt̉ ei finalit̓ poſt multa dicta Bar. et doc.in. l. plauciꝰ. ff. d̓ ꝯdi. et demō. Cōcludit̉ ꝙemolumētū onꝰ ſibi iniunctū regulat vt voluntas diſponētis vel acceptātis declarat