D E
in citatione q̄ fit ꝑ ẜuientē. et nō ꝓcedit niſiex animo iudicis. l. fi. C. de exhi. re.Denūciare eſt crimē alicuiꝰ ſuꝑiori nūciare:ita ꝙ p̄poſitio de augeat denūciationē. vtin fi. ff. depoſi. l. j. in pͥn. Hoſti. aūt in ſum.ti. de accu. et rubri. de denūc. §. j. dic̄. decime facta dilatio ad pnīam agendā. vl̓ aliālegitimā penā imponendā. vl̓ etiā ad vtrūqꝫ. et in. §. ſe. ip̄e diſtinguit qͣndā denunciationē. dicēs ꝙ quedā eſt denūciatio penitētialis ⁊ euāgelica. et ad illā qͥlibet admittit̉.quedā ꝟo iudicialis ⁊ canonica. et ad illaꝫnō qͥlibet admittit̉. vide ibi de illa. Et ī reper. Io. an. c. nouit. de iudi. et Goff. in ſum.de accu. dicit ꝙ mandatū euangelicū ſi pecAgorac. 6 ſſecauerit. ij. q. j. extendit̉ ſolū ad illos qͥ ī magiſtratū ſunt poſiti ſiue clerici ſiue laici. ar.xxxiij. q. iiij. duo iſta noīa. xviij. q. iiij. de p̄ſby. qͦ ad alios aūt eſt ꝯſiliū. et hͦ eſt verū inpctō cōmiſſo. nā in cōmittendo oībus eſtp̄ceptū. xxij. q. v. hoc videt̉. Et dic̄ Goff. ſeapprobare dictū Io. an. et ꝙ qͥlibet admittat̉ ad denunciādū dū bono zelo denūciet.de ſen. et re iudi. cū. j. a. ſꝫ licꝫ īfames ⁊ irregulares non tn̄ admittunt̉ criminoſi qͥ ſuacrimia nō correxerint p̄ſumit̉ ꝙ malo zelodenūciēt aliena. Diſtinguit tn̄ dicēs denūciationē de pctō cōmiſſo eē euāgelicā. Sꝫcōmittēdo canonicā ad quā qͥlibet admittitur. vt de cogna. ſpi. tua. Et ſufficit qͣliſcūqꝫ noticia. vt ī. c. hͦ videt̉. p̄al. Nec turpitudo ꝓpria obſiſtit ī ſpōſalibꝰ. Preterea nec īpedit iuramentū p̄cedēs. xiij. diſ. nerui. Etno. ꝙ nō ſeqͥt̉. iſte denūciatꝰ ē excōicatꝰ publice. et ne dū in iudicialibꝰ ſed etiā in extraiudicialibꝰ euitari. ⁊ a legitimiſ actibꝰ remoueri dꝫ. gͦ eſt excōicatꝰ: qꝛ forte excōicatusnō ē. vt ſi pꝰ appellationē legitimā ſnīa lataſit ī eū: nō tn̄ fuit vt debuit ꝓſecutꝰ appellationē eādē infra tꝑs ab hoīe vl̓ iure ſtatutūad ip̄am ꝓſequēdā. c. licet. de ſen. excō. li. vj.Deniqꝫ. no. Archi. xiiij. di. deniqꝫ.De plano aliqͥd d̓r fieri qd̓ iudex ſine figura ⁊ ſtrepitu iudiciario fac̄. de cuiꝰ ꝟbi ſignificato hēs hodie plene de ꝟ. ſig. ī cle. ſepe.Archi. de elec. c. indēnitatibꝰ. li. vj. ſuꝑ v̓boſtrepitū ⁊ figura. Et de accu. c. ſic̄ olim. vbiſtatuūt̉ ꝑſone idonee ſimpl̓r ⁊ d̓ plano abſqꝫ vlla iuriſdictiōe ſollicite inueſtigātes. d̓rgͦ iudex aliqͥd facere d̓ plano. qn̄ ſcꝫ nō eſt īꝯſiſtorio. vt .ſ. reſidēs ī loco qͦ iudicare cō-
ſueuit aliqͣliter inſtructꝰ ſine iurꝭ ſolēnitatealiqͥd facit: ſtatuit aut determinat.Deportare ē aliquē ꝑpetuo exilio dānare ſꝫrelegare ad tꝑs. vt. ff. de interdic. l. ve legatorū. §. differētia.Depoſitū ẜm Hoſti. e. ti. eſt qd̓ cuſtodiēdūalicui vel alicuiꝰ fidei datū eſt vl̓ creditu. īqͦ dꝫ qͥ recipit maximā diligentiā hre. qꝛ indepoſito ꝯͣhit̉ reobligatio. inſti. qͥ. mo. reꝯͣ. ob. §. pe. Et d̓r depoſitūint̓ clericos: cōmodatū ꝟo inter vulgares. Rei aūt depoſite ſic̄ ⁊ cōmodate dn̄iū retinemꝰ vt. ff. cōmodati. l. rei cōmodate. Et d̓r ẜm Hoſti. a deet poſitū: ſic ꝙ p̄poſitio de augeat. vel d̓r ade .i. deorſuꝫ poſitū. al̓s ſeorſū poſitū .ſ. a deponēte. vt on̄dat̉ totū fidei eius cōmiſſumapud quē ponit̉ qͦ ad cuſtodiā. ⁊ videt̉ ſeꝑata cuſtodia a deponēte. Eſt gͦ aliud pono:alid̓ depono. vt. ff. eo. l. j. Quid ſit actio depoſiti directa ⁊ ꝯͣria. reqͥre sͣ. actio depoſiti.Depoſitariꝰ ē apud quē res aliqͣ deponit̉ cuſtodiēda. ita ſumit̉ ī aut̓. ſꝫ iā. C. depoſi. Etdiffert a ſeq̄ſtro. qꝛ depoſitariꝰ ad hͦ preciſetenet̉. vt depoſitori rē reſtituat. Tenet̉ etiaꝫmaximā diligētiā adhibere. ſꝫ ſeq̄ſter neutri litigantiū tenet̉ p̄ciſe eſſe reſtituere. ſedindeterminate illi qͥ vicerit.Derelictū d̓r illud qd̓ caret poſſeſſore: vl̓ qd̓in nulliꝰ ē poſſeſſione. vt inſti. de re. diui. §.hoc amplius. circa fi.Derogare ē diminuere vl̓ in ꝑte tollere vl̓ detrahere. vt. ff. de ꝟ. ſig. l. derogator. Et differt ab abrogare ibidē. Re. sͣ. Abrogare.Deſidere eſt diſcordare.Deſertores dicunt̉ clerici qͥ ꝓprie eccl̓ie miniſterijs deſtitutꝭ ad alia vicio fuge ſe trāſferūt vel ꝯfuger̄t. vt. xxj. q. ij. placuit. et hͦ ẜmcano. Sꝫ ẜm leges deẜtores dicūt̉ militeſvicio fuge ſuā militiā deſerētes. vt. C. e. ti.l. j. et. ij. li. xij.Deſertꝰ ē locꝰ nō habitaiꝰ penitꝰ neqꝫ cultuſvltra memoriā hoīm. vt. c. j. de ꝟ. ſig. li. vj.Deſuetudo ⁊ ꝯſuetudo differūt ẜm Bar. inl. d̓ qͥbꝰ. ff. de leg. ſuꝑ v̓. deſuetudinē. nā cōſuetudo ē qn̄ fit ꝯͣ legē ꝑ ip̄am ꝯſuetudinē.Sꝫ deſuetudo qn̄ nō vtimur aliqͣ lege ī in.re poſita. d̓ hͦ no. ī ꝓemio inſti. ⁊ ī glo. l. p̄al.Deteſtari ē abſenti denūciare teſtibꝰ adhibitis. vt. l. ſubſignatū. §. j. ⁊. l. ſe. ff. de ꝟ. ſig. aliter aūt deteſtari ē facta alicuiꝰ abrenūciareſpernere vl̓ abomīari ſeu n̄ approbare. vel ē