C O
ſolidū legaſſe eā rē ꝓbat̉. vt. §. ſi eadē res.inſti. de lega. Et ex cōplexo p̄dictis modisfacto hr̄ hec differētia. qꝛ ex cōplexū re tm̄vel re ⁊ verbis: ſi vnꝰ cōiunctoꝝ deficit. velqꝛ repudiat: vel al̓s nō admittit̉ in ꝑpetuū.vel interim alter nō in totum admittit̉ iurenō accreſcēdi. l. ſi ſeꝑatim. ff. d̓ ꝯͣdi. ⁊ demō.Nā nō pōt ꝑtē agnoſcere ⁊ ꝑtē repudiare.l. neminē. ff. de le. ij. et. l. vnica. §. ſin aūt addeficiētis ꝑſonā. C. de cadu. tol. et res ī ſolidū cuiqꝫ aſſignat̉. d. l. vnica. §. ſi ꝟo. Sedin cōiunctis ꝟbis tm̄ ſi vnꝰ cōiunctoꝝ repudiat vel al̓s deficit alter admittit̉ ad ꝑtēdeficiētꝭ iure accreſcēdi. Et cū onere impoſito ſocio deficiente. vt. l. plane. §. ſi cōiunctim. ff. de le. j. ⁊. l. vnica. §. ne aūt hoc. de cadu. tol. p̄alle. Itē ſi ſocius interim non admittit̉: ſed ſpes eſt ꝙ admittat̉ alter iteꝝ adhāc ꝑtē n̄ admittit̉. l. ſi duobꝰ. ī pͥn. ff. de le.j. Sūt ⁊ alie differētie ex cōplexū vl̓ cōiunctione ꝓueniētes. de qͥbꝰ in tractatu de verbo. ſigni. qͥ incipit. Verbū. Finaliter gͦ cōplexus vel ꝯiunctio ſignificat diuerſimodeẜm qd̓ ſinit ꝯiungēdi modꝰ: vel qd̓ ius aliud ſignificatū ſignificare declarat.Cōiunctio aūt legalis d̓r q̄ lege inducit̉: ⁊ ſignificat id qd̓ ip̄a lex vel alia ex ſuis vel alterius legis. aut ꝟbis. aut aliter quocunqꝫmō ſignificare debeat.Cōtractꝰ eſt duoꝝ vel pluriū in idē ꝯſenſus.Et ponit̉ qn̄qꝫ ꝓ omni pacto cōuentionevel qͣſi ꝯtractu. vt ſi qͥs geſſit alteriꝰ negocin vel tutelā. De hͦ vide archi. in. §. ꝯtrahētes. c. romana. de fo. cōpe. li. vj. in glo. verhi mitis. Ideoqꝫ dicimus ꝙ paciſcēdo diuerſas in vnū trahimus volūtates. vn̄ emptiones. cōductiones et ſimilia cōtractusdicimus. q̄ anīo obligatiōis ex ꝯtractu naſcunt̉. Et nota ꝙ etiā aliq̄ obligatiōes dicunt̉ oriri ex qͣſi ꝯtractu. in qͥbꝰ fingit̉ tacitecōſenſus interceſſiſſe. dato ꝙ nō interceſſerit exp̄ſſe. vtpote Heres adeundo hereditatem obligat̉ creditoribꝰ hereditarijs legatarijs. Et in pluribꝰ alijs caſibus de quibusinfra.Cōtrahenda emptio ẜm Azo. eo. ti. ꝯtrahit̉ſolo cōſenſu.Cōtractus etiā eſt nomē iuris qn̄ naſcit̉ obligatio. l. labeo. §. cōtractū. ff. de ꝟ̓bo. ſig. etibi ꝑ Bar. ſicut in ſimili dicimus de teſtamento. l. tabularū. ff. quēadmodū teſta. ape
ri. Et ẜm alios in auten. ſacramēta pubeꝝ.C. ſi aduerſus vendi. Et in ſuo generali nomine ꝯtractus ꝓlatus ꝯtinet tā innominatos qͣꝫ noīatos cōtractus. vt eſt glo. ſuꝑ verbo. in ſuo noīe. in. l. intelligentiū. ff. de pactꝭEt hoc valet ꝓ ſtatutꝭ. Bal. no. triplicē eēcōtractū. ſcꝫ ꝓpriū. impropiū. et improprijſſimū. Primus eſt qn̄ vltro citroqꝫ .i. hincinde ex vtraqꝫ ꝑte orit̉ obligatio. §. ꝯtractūin. l. labeo. p̄alle. vt ī emptione. locatione.Secundꝰ ſcꝫ impropriꝰ eſt qn̄ ſolū vna ꝑsobligat̉. vt ī donatiōe ſolū donās ad trahēdū. ⁊ aliqn̄ d̓euictōe. vt no. l. areſto. ff. d̓ dona. cau. mor. et in mutuo ſolummō recipiens obligat̉ ad tantundeꝫ reſtituendū. ff. ſicer. pet̓. l. ij. Et in ſtipulatiōe qn̄ ſolummōvna ꝑs obligat̉. nā tūc nō eſt ꝓprie ꝯtraciꝰet ita intelligit̉ glo. inſti. de diui. ſtipu. §. cōuentionales: q̄ eſt ſuꝑ v̓bo. cōtrahendarū.Tertiꝰ ſcꝫ improprijſſimꝰ ē qn̄ ex nulla ꝑteorit̉ obligatio. ſed potiꝰ diſſoluit̉ obligatio facta. vt ē trāſactio facta nudo pacto exqͣ nō agit̉ an̄ cōplementū ꝯditionis. De hͦSalice. in. l. ſiue apud acta. C. de trāſac. vtetiā eſt liberatio per acceptilationē. inſti. qͥ.mo. tol. obli. §. j. et in. l. vbi pactum. C. detrāſac. ꝑ Bar. Et gͦ ſi ſtatutū facit mentionē de ꝯtractu: intelligit̉ de ꝓprio tm̄. qꝛ v̓baſtatutoꝝ ſūt ꝓprie intelligēda. l. j. §. ſi igit̉ qͥnauē. ff. de exerci. acti. niſi diceret oēm ꝯtractum. vt in glo. in. §. cōtractū. p̄alle. Itē cōtractꝰ appellatiōe intelligit̉ de validis: nonde inualidis. vt in aut̓. ſacramēta puberū.p̄alleg. et ꝯtinet̉ inſtrumentū. ff. de duo. re.l. eandē. Itē ꝯtinet̉ donatio. C. qd̓ me. ca.l. ſi donationē. Et generaliter om̄e illud exqͦ naſcit̉ obligatio appellatiōe ꝯtractꝰ intelligit̉. l. ſi labeo. ff. de le. ij.Cōtumax a cōtemnēdo d̓r. Et ẜm Iſi. eſt qͥcū parere debet ī iudicio nō cōparet. Et d̓rqn̄qꝫ vere: qn̄qꝫ ficte vel p̄ſumptiue. Uere)cōtumax d̓r qͥ exp̄ſſe dicit iudici vel eiꝰ ſeruienti ſcꝫ nūcio ip̄m citanti ꝙ nō ꝯparebitcorā ip̄o. vel qͥ dū cōparet illicētiatus rece 2º Ldit. Ficte ꝟo cōtumax ē qͥ citat̉ nō tn̄ venitvel latitat. aut facit ꝙ citatio ad ip̄m nō veniat: aut eū nō apprehēdat. vl̓ qͥ vocē iudicꝭaudire negligit. Sed iſto vltimo caſu potius d̓r vere cōtumax.Cōtumacia eſt erga iudicem vel prelatū cōmiſſa inobediētia. Et eſt multiplex. Aliqn̄