QuartūCapitulūLiberPrimus

egypto. Secūdū quidē quādo Blumei vndecimo dominꝰait moyſi Cōgrega mihi ſeptuagnita viros de ſenioribusiſrahel quos tu noſti ꝙ ſenesvopuli ſint ac magiſtri ⁊ auferam de ſpiritutuo tradamqꝫeis ut ſuſtētent tecum onꝰ populi. ⁊ non tu ſolus graueriˢCertium vero regimē vel quaſi idē pōpulus iſrahel ſuſtinuitIudicum decimoſeptimo vbidicitur In diebus illis nō eratrex in iſrahel. ſed vnuſquiſqꝫqd̓ ſibi rectum videbatur hocfatieba dixi autem iſrahelymuerſum in terra primum mōmarcham vnicum habuiſſe.quia ponendo moyſen ſe de celo non de terra eſſe regem iſrahel voluit cuius regimien vſqꝫad tempora ſauldurauit vndeiratus deus iſrahel regem primo deſideranti in terris ad ſainuelem orantem Primi regūoctauo dixit. Audi vocem populi in omnibus que loquuntur tibi. Non enim te abiecerunt. ſed mene regnem ſupereos Et ibidem decimo Samūeſpōpulo ait. Dos hodie ꝓieciſtis deum veſtrū qui ſolusſaluauit vos de vniuerſis malis et tribulacōnibus veſtrisEſt itaqꝫ apud Apū gregemſimilitudo monarchie ſeu reg

ni in quo de grege vnꝰ eſt rex⁊ princeps. Inter formicarūvero multitudinem nullꝰ rexhabetur eiuſdem ſpeciei. Seda natua̓ omnia naturante deoſcilicet regūtur ad fines debitos In hac autem condiconequidam ⁊ pauci homines plebei ⁊ ſimplices formicis ſuntſimiles. quim multis non abhumano impio. ſed reguntura dei mirabuiter conſilio. quales in ml̓tis locis reꝑi. In illisprecipue̓ vbi rarus ⁊ precōſueſt ſermo d̓i ⁊ ī locis iſtis vbiclerus qͥ nō ſolū dū preceptanc̄ca. Verumeciam xp̄i conſilia euāgelica ſuadere deberetnec vitā pretendit nec doctrina ſibi cōmiſſum populū ymopotius ꝑfectōnis vias volentes aggredi pro viribꝰ impedit. Si enim animarum cōditor paterno ſuo inſtinctu ſpeciali in locis taliuſmodi beniuol̓ nō ſubueniret hominibꝫ q̄nec īformātes hn̄t paſtoresnec libros ſacre ſcripture valent a ſeipſis ītelligere vt qͦsmundus et ꝑentela vtplurimum conatur ad malum trahere: quomō q̄ſo in veritateſtaret illd̓ xp̄i quod ſuis cōſolatorie ꝓmiſit math̓. vltio Ecce ego vobiſcū ſūōnibꝫ diebꝰyſqꝫ ad cōſummacōem ſeculi;