ncipit prologus formicarijruxta edicōnem fratris Ioh̓isNyder ſacre theologie ꝓfeſſōris eximij qui vitam temporeconcilij conſtācienẜ baſilien̄ſiſqꝫ duxit in humanis felicit̉.Fragrans crebroꝑtes quaſdā. preſerti almamie. querelas nōnunꝙͣ au̓diuipigroꝝ in fide hoīm Curꝭmodo inter criſticoſas; deusnullis eccleſiam yoboret miracuſis: aut ſacris pro fide tuen ⁊da ⁊ virtutibꝰ ad bene viuēdum nō illuminet ſicut oſymreueſacōnibꝰ: Cū perfidis emīiudeis clamitant. Iigna nōſtra non vidimus. iam nō eſtꝓpheta et nos non cognoſcꝫamplius Qd̓ munniur criſticō operate gratiā īcōpeſcere cōnabor in ſequētibus ꝓ p̄ſura q̄ꝓpe et circa noſra tempora.ȳmo nob̓is dūdatū eſt viue̓in humanis mira adeo. velmiracuſa oſtēſa ſunt d̓imitus. cūreuela cōnibus vanijs. et ſanctoꝝ hoīm viritutibꝰ. qͥ ꝯſtātaut viſus mei ul̓ auditus pro ⁊pria experientia aut fide dignorum reſatibus. et ut reorſa.tis exinde facta ſūt credibilia.Meꝝ/ qꝛ in moraſi nunc laboro materia. precor ideo lecto

rem ſequenciū ne demōſtratio ⁊nem querat vbi accommodaſufficit ꝓbabiſitas Nec me ſuſpicetur facilit̓ credere hominibus/ quibuſlibet. preſentimfeminis. quas niſi ſint ꝓbateplurimū ſemper in taſibus delirare ſuſpicorꝭ ꝙ ꝙ ſexus nondeſpitiendꝰ ſit fragiſis In qͣſexu deus ſepe magna fecit utconfundat forcia mundi ẜmapoſtolū. Scio deū iuxta beati Iob vaticimum; noſtro nōegere mendacio ad obſeque ⁊dum ſibi / Scio ꝙͦ faſſitatesdete ſtaturˣ theologicā qua ꝓfeſſus ſum ſcientia. Scio demqꝫ fucatā doctrinam ꝓcuſeſſea̓ vitāſ et qūo fūgor ordine p̄dicatorum ⁊ officio Nec mire.tuy quis ſi qn̄qꝫ loca ⁊ nomina ꝓpriā perſonarum ſilueroqꝛ ita fiei debere frat̓na caitaˢimꝑat et recta ꝑſuadet raciovbi aut confeſſionis ſigillū. a̓ſecretum aliqd̓ notabile. autpericulū cenodoxie ad aliquaſilenda aſtrinxit vel periculūaſiud corꝑis aut anime. v¶ Sub vniꝰ igitur typo voluminis libellos quinqꝫ colligere ſtudui; et preſens opusqd̓ formicarius appellatur.moralizatur In quo pīgerdiſcipuli; et theologus p̄ceptoris habebit offitiū Libelluſ