liberCapitulū.Fecūdus..xxix.

Arbor eſt ī ꝑſide et īterpretat̉ꝯtra dexterā. In hac colūbe quefugiūt ſerpentes volatiles. tumꝓpter tutelā. tū ꝓpter fructumeius qͦ mirifice delectant̉. libencius reqͥeſcūt. Nec mirū. nō ſolum enī odor eiꝰ ſꝫ et vmbra ſerpentes vexat. ita vt eam vetentattīgi. Quid ī iſta arbore niſicrux criſti. quid ī dextera nͥ mater eius q̄ iuxta crucem ſtetit.et qͥd in ſerpentibꝫ n̓ demonesqͥ columbas ideſt ſanctas aīasvalide ꝑſequūt̉. Huiꝰ non ſolūodorē v̓tutis quā ī frcū criſtꝰ cōtrahit verūetiā et vmbrā hoc ēcrucis ſignū fugiūt ⁊ abhorrēt.qͥa teſte auguſtīo. Vbicūqꝫ crucis xp̄i ſignū cū fide preceſſerit.nichil ibi nocere poterit īimicꝰ.De hac arbore ſcā eccīa letabūda cantat ī ymno. Crux fidel̓ inter oēs. ⁊cͣ. Huius fructu ī canticis ſponſa dicit dulcē gurturiſuo. Ꝙ aūt arcendꝰ ē aīmus acogitacōe on̄dit ph̓s dicēs. Nōcito ruinā patit̉ nͥ q̄ ruinam timet. Nullꝰ maior eſt ꝯq̄ſtꝰ ꝙ ꝙcoherceas aīm. anteꝙͣ capiat̉.Venes enī aīm effugere potesſiue capi. et hoc plane ꝓbaturſic. Omē pecatū actio. oīs aūtactio volūtatis. ergo omē peccatum volūtariū. Omitte igit̉ excuſacōeꝫ qͥa nemo peccat iuitꝰ.

Sūt qͦꝝ corpꝰ īnoxiū ē et ī mille facinoꝝ fines mēs vicioſa diſcurrit. Nichil peccat oculi ſi nōocul̓ mēs īperꝫ. Qnͣtū aūt malū ſit cogitacōes ꝑu̓ſas fouere ⁊ꝑ eas allici ad ꝯſenſū ſb̓ exēploponimꝰ euidēti. ¶ Vidi viꝝ ī brabācie ꝑtibꝫ decore v̓tutis et forma ꝯſpicuū quē iuuenē puellalaſciuiēs īpetebat. Nephas autē ducēs iuueīs v̓ginē deflorareſtuprū rēnuit. ⁊ aufugit ⁊ ī conſpectu faīlie domꝰ tutꝰ a puellarecedit. Quē illa īuerecūdius īſecuta ſuꝑ eiꝰ genua ſe locauit.et dato graui ſuſpirio animā miſeram euerẜ luminibꝫ exalauit.Qui virum grauiter contriſtatum quaſi reum mortis ſubite īpuella prout potui cōfortaui. ⁊eius conſtanciam ac rectum deiiudicium ī defuncta ſicut debuicollaudaui. ¶ Secunda viā adfornicacōeꝫ eſt luxus oculoꝝ inviſu. Quod iob euidenter conq̄ritur dicēs. Animā meā dep̄datus ē oculus meꝰ. Qd̓ vtiqꝫ patuit ī dauid qͥ incaute viſa bethſabee captꝰ ē oculis ⁊ cū adulterio crime ꝓdicōis et homicidijꝑpetrauit. Et ꝓpter hoc ſollicitus orauit in pſalmo. Au̓te oculos meos nevideant vaītatem.¶ In ꝑtibꝫ ſueuie qͣs alemāniaꝯtinꝫ ſicut a frēwalte̓o quē ſupͣ