Fecūdus.liber.Capitulū.ix
tam ſuaui deliciarū edulio delectatus. Cōſidea̓ui ergo nec ſinegͣui dolore cordis qͥd illi bt̄ī viriī multis locis ⁊ ī multis articūlis grauioribꝫ ſuſtinebant qͥ hocvna die nō poteram ſuſtinere.Taceam ergo detalibꝫ q̄ ill̓ frequēter occurrūt. vnū cōſideret̉ab omībꝫ qd̓ ſubiūgo. ī clericisnoſtris triplex viuēdi modꝰ diſtinguit̉. Clerici ſeculares laborāt ī ſtudio. Canonici ſecularesvel regulares horis canēdis iuigilāt. Moͣchi vero et alij religioſi inſtitucōibꝫ regularibus diligēter īſudāt. et in hijs oībꝫ ſuomodo viuendi ſinguli ſūt ꝯtēti.Frēs aūt p̄dicatores vl̓ mīoresꝓut ordo eoꝝ īſtituit ſimul ⁊ ſemel hos tres viuendi modos ſimul ſeruare vidētur. Studēt cūclericis. Cū canonicis horis canendis inuigilant. Cum monachis vero et alijs religioſis inconuentibꝰ ſuis accuſacōes vapulaciones ieiuniū ⁊ ꝓ magnaparte ſilēcium ⁊ cotidianas fereac gn̓ales poſt cōpletoriū diſciplinas preter illa q̄ ītrīſecꝰ ſūtvt ad nudū q̄ in predicatoribꝰdurꝰ funiculus ſuꝑ lūbos veſtisin itinere pedeſtri lanea multisſudribꝫ inſciſſiua. Sū vll̓ poſſeſſionibus viuere elegerunt.O qual̓ et qnͣtus labor frībꝫ mi
noribꝫ inſtat vt ſuum cotidie q̄rāt panē. frībꝫ predicatoribꝫ generaliter ōnibꝫ poſt auguſtū vtꝑ reſiduū tꝑs neceſſariū panēhabeat qͦ minus ſtudiū eoꝝ ip̄ediat̉ aūt ceſſet. O ꝯſtātiſſimiviri non vos pudeat panē peterecū criſtꝰ dn̄s a muliere ſamaritana aquā petierit ad bibendum.non vereamini dici vel eſſe mendici qͦniā beatos pauperes criſtus veritas hos aſtruxit. Teſtant̉ hec ſcripture noui ac veteris teſtamenti. Hāc ⁊ oēs fereph̓i ī ſcripturis ſuis ꝯmēdabilēreliq̄rūt ⁊ p̄cipue ſeneca qͥ pauli doctoris gēciū multis epiſtol̓ꝯmēdatur. Ait ergo idē illuſtrisvir. Nichil magnū ī rebꝰ hūanis n̓ aīmꝰ magna deſpiciēs. Inopie ꝑua deſūt. auaricie omīa.Quietiſſime viuerent hoīes ſiduo ꝓnoīa de mūdo tollerēt̉ ſcꝫmeū ⁊ tuū. Plane ergo ē feliciſſimus cui felicitate vti nō ē opꝰPotētiſſimꝰ. qͥ habꝫ ī poteſtate ſeip̄m. Auaricia pauꝑtatē intulit ⁊ multa ꝯcupiſcēdo ꝑdiditoīa. ſine hoſte patit̉ hoſtilia etcladis cauſas. Si alia deficiuntnimia felicitas ſibi īueīt qͥcqͥdlōga etas multis laboribꝫ multademū diligēcia ſtruxit id vnꝰ dies ſꝑgit ⁊ diſſipat. Eſſet aliqd̓imbecillitatis noſtre ſolacium