Druckschrift 
Bonum universale de proprietatibus apum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iiber.Cxpſtulū.Fecūdus.

ix.

hoſpitibꝫ ſuis poſſūt data refūdere et de ſuo emere qd̓ non habent. Hinc qͥddam memoa̓bileqd̓ ꝯtigit non tacebo. Vallisducis in brabācia moͣſteriū ēnobil̓ dux brabancie heinricusmargarete filie ſue ſub rigoreciſtercienẜ ordīs p̄pa̓uit. huiuspͥmā abbatiſſā vidimꝰ nobiliſſimam aleydē natua̓li īgeniov̓tute et gracia clara fuit. Ad viſitādum aūt moͣſterium abbasvuilhelmꝰ poſtea clareuallenẜẜm ordinem venit. Tento captulo a qͥbuſdaꝫ accuſata ē abbatiſſa fratribꝫ predicatoribꝫminoribꝫ vinū daret piſces tunicas ad pauſandū lotasdas ꝯcederet. et loturā eoꝝ pedibus p̄pararet hec ōnia faceret moͣchis ſui ordinis cuꝫ venirēt. Illa ergo qͣſite optenta licēcia reſpōdendi dixit. Vt accuſant ita eſt. Sꝫ hec racionishabeāt audietis. Fratribꝫ qͥdeꝫpredicatoribꝫ et minoribꝫ vinū piſces qn̄qꝫ poſſū cōfero.qͥa vn̄ emāt habere poſſūt.Veſtris moͣchis adipſū facioquia egrediētibꝫ ut ꝯfido ſciodat̉ pecunia vn̄ poſſūt emerehabere. Fratribꝫ egrediētibꝫ pedes lubricatis ī ceno concedoveſtes mundas tunicas vt nocte poſſūt qͥeſcere. mochi auteꝫ

noſtri eqͥtes vadunt et in manticis ſuis tunicas et veſtes portant. quas voluerīt poterūtꝯmutare. Ioturā pedibꝫ fratribꝫfacio ꝓcua̓ri. qͥa ſudoribꝫ ſordētet luto. Mōchis aūt idem facio quia equis alcioribꝫ inſidentes ab inmundicijs talibꝫ poterunt ꝯẜuari. Hec vt audiuit venerabilis abbas moͣehis ſuisin riſum ſereniſſimū reſoluūturin muliere mentem nobilē et ſapiēciam ꝯmēdantes. Igit̉ qͣlesdefectꝰ fratribꝫ ī ſūmis neceſſitatibꝫ cōtigerīt frequēter audiui. autem et michi ꝯperirevolenti fratribꝫ ꝯtīgerit ī terra natītatis mee ſimplicit̓ enarrabo. Veni pedes in villam ignotam michi ī lōgo itinere fatigatus ītm̄ ut pre debilitate nimiacorde me deficere mox putareꝫ.In greſſi fratres domū p̄ſbiteri nec ſaltē fruſtū panis nigerrimi familia veſcebat̉ poterātoptinere. Inde digreſſi latevillam nichil prorſus niſi in fi.ne ville a quadā pauꝑcula frag panis furfurei habuerūt donum ſatis magnū ymmo michimaximū dotiuū. Reſedimꝰ ergo ſub diuo panem ꝯmedimꝰ.Et licet paleaꝝ ariſte que erātin pane palatum ꝯmedenciū ſtimularēt nūqͣ in vita mea ſū