De quātitate cōtinuaTractatꝰ
parans: ſicut differētia diſtinguit vnamſpēm ab alia. Punctus in potentia eſtpunctus ꝯtinuas ꝑtes linee adinuiceꝫ:quia inter duas ꝑtes ſemꝑ eſt punctꝰ inpotentia medius. Et iſte punctus in potentia nō eſt in fine linee: nec ī pͥncipio:ſed in tota linea vbiqꝫ ꝑ totū. Dicit̉ aūtin potentia vt potentia opponit̉ actui diſtinguē̓di ⁊ ſeparādi: nō actui een̄di: qꝛvere ē aliqͥd poſitiuū exn̄s extra nihil: ſicut ꝑtes linee habētes ſuā entitatē in linea. Et ſic apparet quō ꝑtes linee copulant̉ ad punctum nō in actu: quia ille ētantū in fine linee vel in pͥncipio: ſed inpotētia: quia ille eſt inter quaſtibet partes linee cōtinue: nō vnus numero ſedplures: nō in actu ſed in potentia que ꝑactionē diuidētis cōtinuū reducunt̉ adactum. Si aūt realitas puncti nō remaneret in cōtinuo difficile eēt videre quopunctus ꝯtinuaret lineā ⁊ copulat partes linee. Et ſi arguat̉ ꝙ tunc puncta inlinea ſe habebunt ꝯſequēter ex quo realitates eoꝝ remanēt in continno. ℟º.ꝙ nō ſequit̉ quia nō ſunt ibi ī actu ſꝫ inpotentia: ⁊ ſunt vnus punctꝰ ꝑ carentiādīonis. Vnde cōtinua dicunt̉ quoꝝ vltima ſunt vnum .ſ. ꝑ indionem. De hocdicit Sco. xij. diſt. 4. ſen̄. ꝙ ꝑtes continui in potentia dicunt̉ fieri in actu quādo indiſtincte reducunt̉ ad actū diſtīctūꝙ ꝑtes corporisUlteriꝰ ſciendū copulant̉ ad ſuꝑficiem īmediate: copulant̉ ꝟo ad lineaꝫmediate. Et ſic pōt ītelligi qd̓ dicit̉ d̓ ꝑtibus loci ꝙ cōpulant̉ ad eundeꝫ terminum ad quē corporis ꝑticule nō īmediate: ſed mediate. ¶ Ubi ſciendum ꝙ locus eſt ens ꝑ accidens aggregatū ex rebus diuerſoꝝ generū: et ideo nō eſt ī aliquo vno genere per ſe: nec numeratur aph̓o. 5. metaphīce inter ſpēs quātitatꝭ.Locus aūt vt habet̉. 4. phīcoꝝ eſt vltima ſuꝑficies corporis continentis. Etſic dicit duo .ſ. ſuꝑficiē corporis ꝯtinenui. et vltra hoc addit relationē contētiui ad ꝯtentū que eſt reſpectꝰ extrinſecꝰadueniēs cū nō ſequat̉ naturā fundamē
ti poſito termīo niſi vnū alteri applicet̉.Ille aūt reſpectus videt̉ ꝑtinere ad predicamentū vbi: ſuꝑficies vero ad p̄dicamentū quātitatis: ph̓us autē in loco iſtoloquit̉ ẜm opinione famoſaꝫ temꝑe ſuo.De tꝑe aūt videt̉ ꝙ nō debeat poni int̓ſpēs quātitatis: qꝛ in. 5. metaphīce ponitur quātitas ꝑ accn̄s. Iteꝫ videtur ꝙph̓us ſit hic diminutꝰ: vel in. 5º. meta.ſuꝑfluꝰ: qꝛ ibi enumerat motū nō āt hicAd pͥmaꝫ dico ꝙ Ariſt. 5. metaphiſiceponit duos modos quātitatꝭ ꝑ accidēsquoꝝ vnus eſt ẜm ꝙ aliqua dicunt̉ qͣnta ꝑ accidēs ex hoc ſolū ꝙ ſunt accidentia alicuius quāti: ſicut albū ⁊ muſicuꝫ.Hec nō ſunt de p̄dicamento quātitatis.Alio mō aliqͣ dicunt̉ qͣnta ꝑ accn̄s ex eoꝙ ſunt quāta ꝑ aliud inquātū .ſ. diuidūtur ad dionem alicuiꝰ quātitatꝭ: vt tp̄set motus. Motus em̄ diuidit̉ ad diuiſioneꝫ magnitudinis ī qua fit motꝰ. Tp̄saūt diuidit̉ ad diuiſionē motus. hoc aūtnō impedit qͥn tempꝰ ſit ꝑ ſe in gne qͣntitatis. Nō em̄ ſequit̉ muſca eſt effectīeaīal ꝑ aliud: ergo nō eſt formal̓r aīal: ſicin ꝓpoſito. Ad ſcd̓m dico ꝙ ph̓us nō ēhic diminutꝰ nec in. 5º. meta. ſuꝑfluusIbi em̄ tractat de tꝑe ⁊ motu vt oſtendat quō ſunt quātitates ꝑ accn̄s: hic ātponit tp̄s inter ſpēs quātitatis: nō autēmotum: qꝛ tp̄s formalius importat qͣntitate ꝙͣ motus cū ſit eius menſura. Motus aūt formal̓r eſt actus imꝑfectus: ſeuforma in fluxū ẜm Ariſt. 3. phiſicoꝝ. Etideo ponit̉ ibidē in eodem genere cū rebus ad quas eſt motus: qꝛ tn̄ in acquiſitione eius forme que ꝑ motū acquiriturſuc ceſſio ⁊ cōtinuitas: ideo quo ad hocmotus reductiue poteſt poni in eodē genere cum tꝑe: cum ſit eadē quātitas realiter vtriuſqꝫ: vt videbitur. 4. phīcoꝝ.Nō eſt aūt incōueniēs ꝙ Ariſt. aliqͣ inaliquibꝰ libris omittat: ⁊ illa in alijs exprimat: qꝛ ſacra ſcriptura que eſt maioris auctoritatis ꝙͣ phīa ſepe eadem realiter ſub alijs verbis exprimit: modo omittens aliqua et alibi exprimēs dimiſſa: vt declarat doctor ſubtilis in. 3. ſen̄.