De p̄dicamēto quātitatisIII
Et tunc etiam ſequit̉ ꝙ num erꝰ minustrit ꝑ ſe in genere ꝙͣ ens ꝑ accn̄s: quodeſt aggregatū ex rebꝰ diuerſoꝝ generū.Et ſic nō erit ſpēs quātitatis. Dico igit̉d in numeris eſt cōſiderare vnitates induplici drn̄a: quia quedā ſunt vnitatesmateriales: ⁊ quedā formales. exēplū.In trinario ſunt tres vnitates maͣles exquibꝰ maͣliter integrat̉: ⁊ ē vnitas a quanumerus trinariꝰ eſt vnus ſpecie que ētius forma ſpecifica vel paſſio ꝯſequēsp̄am. Et ſic numerꝰ nō tm̄ habet vnitatem aggregatiōis. Et tunc ad argumētum qn̄ dicebat̉ ꝙ numerꝰ trinariꝰ nonhabet eſſe in vno ſubiecto ſed intribꝰ.Dico ꝙ illa tria habēt rōem illiꝰ ſubiecti reſpectu numeri que ē forma diſcreta: quia hec eſt rō forme diſcrete ꝙ habeat eſſe in ſubiecto in actu diuiſo ī plures ꝑtes nō copulatas in aliquo termīocōmuni. ¶ Deinde determīat aucͣt. ꝙor̄o eſt quātitas diſcreta di. ꝙ ſimiliterin orone ſill̓e ad nullū terminū cōmunecopulant̉: ſed vna queqꝫ ſeꝑat̉ ab alia.n Ad illiꝰ euidentiam ꝙ orōSclendꝝ poteſt ſumi tripl̓r vl̓ ī mēte: et ſic ꝑtinet ad primā ſpēꝫ qualitatꝭ:vel in ſcripto: ⁊ hoc eſt dupl̓r: vl̓ qꝛ ipſaſumit̉ ꝓ ip̄a materia cuiuſmōi ē incauſtum: et ſic ꝑtinet ad genus ſubſtantie:vel ꝓ tractiōe lr̄aꝝ: et ſic ꝑtinet ad qͣrtam ſpēm qualitatis. Tercio ſumit̉ orōin voce aīatoꝝ: et ſic pōt ſumi triplicit̓.Uno mō ꝓ ipſo ſono vel voce ꝓlata: etſic ē in tertia ſpē qualitatis: quia infertpaſſionē ſenſui. Alio mō ꝓ diſcretioneſiue menſura ſyllabaꝝ ꝓlataꝝ ſibi ſuccedentiū. ⁊ tercio mō ꝓ motu aeris ⁊ inſtrumentoꝝ quibꝰ vox format̉. Ad propoſitū dico ꝙ oratio nō ſumit̉ ꝓ iſto motu nec pro menſura huiuſmōi motꝰ: qꝛtempus eſt mēſura eius. Sed oratio ſumitur pro menſura ſyll̓aꝝ ꝓlataꝝ. Un̄Ariſt. probās orōem eſſe quātitateꝫ diſcretam dicit: menſurat auteꝫ ſyllabas.Item ſcienctet ꝓpoſito ꝓut vox cōꝙ oratio nō ſumit̉plexa diſtinguit̉ a voce incomplexa: ſed
dicit̉ oratio quaſi oris ratio. Unde ſumitur ꝓ menſura vocis prolate ſiue ſit cōplexa ſiue incomplexa.ꝙ oratio ſumitur inItem ſciendūpropoſito a numero: quia numerꝰ ⁊ menſura diſcretoꝝ ꝑmanētiū: oratio aūt ſibi diſcretoꝝ ſuccedentiū. Diſtinguit̉ autē a tꝑe: qꝛ tempꝰeſt menſura cōtinuoꝝ ſucceſſiuoꝝ a pratio uero diſcretoꝝ. qꝛ igitur menſura eſtpaſſio quātitatis: vt patꝫ. 5. ⁊ .10. metaphice: ideo numerꝰ oratio ⁊ tempꝰ q̄ habent rōem menſure ponunt̉ in gnͣe qͣntitatis: lꝫ mēſurata ponant̉ in alijs generibꝰ rerū ad qͣs eſt motus. ⁊ ſic d̓ alijs.Et ſi arguat̉ ꝙ Ari. in. 5º. methaphīcenō poſuit orōeꝫ inter ſpēs qͣntitatꝭ ℟.ꝙ oroem ſatꝭ expreſſit ponēdo duas ſpecies quātitatis .ſ. multitudinē ⁊ magnitudineꝫ. ꝑ multitudinē enī intelligiturnumerus qui eſt menſura diſcretoꝝ ꝑmanentiū: ⁊ oratio que eſt menſura diſcretorum ſibi ſuccedentium.De quātitate cōtinua.Ractat vlteriꝰ aucͣt. de quantitate cōtinua. Vnde quātitas cōtinua eſt cuius ꝑtes copulanturad aliquē terminū cōmunem: vt ꝑtes linee ad punctū: ꝑtes ſuꝑficiei ad lineaꝫ:partes corporis ad ſuꝑficiē: partes vero temporis ad nunc: vt preteritū ⁊ futurū ad preſens. Partes vero loci ad eundem t̓minū ad quē corporis ꝑticule.ꝙ linea ē lōCirca qd̓ ſciendum gitudo ſinelatitudine cuius extrema ſunt duo puncta. Suꝑficies vero eſt longitudo cū latitudine cuius extrema ſunt duo linee.Corpus vero in ꝓpoſito ſumit̉ ꝓ trinadimenſione ſcꝫ longitudine latitudīe ⁊ꝓfunditate. Nō autē pro re habente trinā dimenſionē: qꝛ tūc ꝑtinꝫ ad p̄dicamētū ſubſtātie vt dictū eſt in p̄cedentibus.ꝙ duplex eſt punItem notādu. ctus in linea .ſ. inactu ⁊ in potētia: punctꝰ in actu ē punctus lineam terminās diſtinguens ⁊ ſe-