Tractatus De p̄dicamento quantitatis.
ꝑfectior celo quo ad hoc: licet igit̉ qualitas ſit ꝑfectior quātitate: qꝛ tn̄ quātitasinmediatius ineſt ſubſtantie quantū adrōem ſubſtādi. Un̄ alia accidētia inſūtſubſtātie mediāte qͣntitate: ideo pꝰ predicamentū ſub̓e inmediate ponit̉ p̄dicamentuꝫ quātitatis. ¶ Et diuidit auctorquātitatē dicēs: ꝙ ꝙͣtitatis aliud continuū: aliud diſcretū: id ē generis quātitatis: aliud genus ſubalternū eſt quantitas cōtinua: ⁊ aliud quāt itas diſcreta.¶ Si queratur quare nō diffinit auctorquantitatē? ℟ᵐ ꝙ diffinitio ꝓpͥe ſūptadat̉ ꝑ genus et drn̄tiam: quātitas autēnō habet genus ſupra ſe. ¶ Et ſi queratur quare nō notificatur diffinitōne large ſumpta vel deſcpͥtōnē. Quare etiaꝫnō dicitur qͣntitas eſt ẜm quam quāti eſſe dicimur: ſicut qualitas ē ſcd̓m quamquales eē dicimur. Reſpōdeo ꝙ auctordiuidendo qͣntitatē ip̄am implicite deſcribit vel notificat. Notificatur enī qͣntitas qͥnto metaphīce ꝑ diuiſibilitatemtanꝙͣ ꝑ primā eius paſſionē: vt ibi magis videbitur. Un̄ ibi Ariſt. dicit ꝙ qͣntū dicit̉ qd̓ eſt diuiſibile in ea q̄ inſunt:id ē qͣntitas eſt diuiſibilis in ꝑtes q̄ ſūtin ea: ita enī ineſt qͣntitati diuiſibilitasꝙ nihil pōt diuidi niſi mediāte quantitate. Vnde dicit Sco. xij. di. 4. ſen. ꝙſi qualitas eēt ſeꝑata a qͣntitate: eēt indiuiſibilis: vbi dicit ꝙ diuiſibile p̄t capi dupliciter: vel ꝓ eo qd̓ eſt ī potentiaremota vel in potentia ꝓpinqͣ. Dicituraūt diuiſibile in potētia remota qd̓ habet formā ſufficientē: nō tamē ſub modo cōueniēti ſub quo oꝑtet eā haber̄ adhoc ꝙ diuidat̉. Diuiſibile aūt in potentia ꝓpinqua dicit̉ ꝙ ſic habet eā ꝙ ſtatim ceſſante impedimēto pōt ſeqͥ actusAlbedo igit̉ ſeꝑata eſſet diuiſibilis potentia remota. qꝛ eēt forma que ſcd̓m ſeeſſet diuiſibilis: nō tn̄ potētia ꝓpinquaqꝛ nō ſub illo mō een̄di qͥ reqͥrit̉ ad diuiſionē. Eſt aūt quātitas diſcreta illa cuius ꝑtes nō copulātur ad aliquē terminum cōem qͥ ſcꝫ ſit pͥncipiū vnius ⁊ finisalterius: ſed vnaqueqꝫ ip̄arū manet di-
ſtincta et ſeꝑata ab alia: vt numerus etoratio. Vnde ꝑtes numeri denarij queſunt qͥnqꝫ ⁊ qͥnqꝫ: vel tria et ſeptē nō copulātur ad aliquē terminū cōem. Vltīaenī vnitas primi quinarij nō copulaturcū prima vnitate ſecūdi.ad illiꝰ euidētiā ꝙ tripleSciendū ęſt numerus ſcꝫ numerusnumerās: numerus numeratꝰ: ⁊ numerus quo numeramus. Numerus numerās eſt anīa numerās ip̄as res. Numerus numeratus ſūt res numerate. Numerꝰ ꝟo quo numeramus ē ip̄a quantitas diſcreta: de qua in ꝓpoſito. Eſt aūtnumerꝰ ml̓titudo ex vnitatibꝰ aggregaͣSed contra p̄dicta arguiturtripliciter: et videt̉ ꝙ numerꝰ nō ſit qͣntitas diſcreta. et primo ſic. ex nō quātisnō fit quātitas: ſed vnitates nō rūt quāte cū ſint indiuiſibiles: ergo numerꝰ exip̄is cōſtitutus nō eſt quātitas. Itē diffinitio quātitatis diſcrete nō ꝯuenit numero: ergo nō eſt qͣntitas diſcreta. Corſequētia patet a diffinitōne ad diffinitūProbat̉ antecedēs: qꝛ duo numeri quinarij copulātur ad denariū quē cōſtituunt. Itē numerus nō eſt ens reale: ergonō eſt ſpēs qͣntitatis que ē ens reale. cōſequētia ē nota. ꝓbat̉ an̄s: qꝛ accn̄s reale hꝫ vnū ſubicm̄: vt albedo. Numerusaūt nō hꝫ vnū ſubicm̄ ſed plura: vt numerus trinarius eſt ī tribus ſubiectꝭ: ideſt in tribus rebus numeratꝭ. Reſpōſioad pͥmum cū arguit̉ ex nō quātis nō fitquātitas ꝯcedo ex nō quātis actu vl̓ potentia. Vnitates aūt licet nō ſūt quanteactu: tn̄ ſūt quāte ī potētia. Ad ſecūdūquādo dr̄ ꝙ duo qͥnarij copulātur ad denariū reſpōdeo ꝙ nō cōpulātur: id ē nōcōtinuātur: ſꝫ bn̄ aggregātur ad cōſtitutionē ip̄ius. Ad terciū dicit̉ ꝙ numernō eſt vnus niſi tm̄ vnitate aggregatōiſ⁊ illa vnitate habet vnū ſubiectū. Sedꝯͣ qꝛ vnitas aggregatōis ē minima vnitas: vt determinat ſcotus. ij. diſt. pͥ. ſen̄Eſt enī minor vnitas ꝙͣ ſit vnitas entisꝑ accidēs. qꝛ in ente ꝑ accn̄s eſt ī forma