¶ Dominica decimaquinta
In hoc euāgelio dn̄s duo facit. Primo eīinducit ad cōtemptū tꝑaliū. cū dicit. Nemo poteſt duobꝰ dn̄is ẜuire. et poſt. ne ſoliciti ſitis ⁊cͣ. ¶ Secūdo accendit ad amorem eternaliū. ibi. Primū qͣrite regnū dei⁊ iuſticiā eiꝰ. ¶ Circa pͥmū nota ꝙ dominus tagit nobiſtres dn̄os q̇bus a pleriſqꝫſolet ſeruitiū exhiberi. videlicꝫ deū. ibi. Nōpoteſtis deo ſeruire. Itē mundū. cuꝫ dicitEt māmone. Māmona enī ſunt mundidiuitie. Itē corpus noſtrū. ibi. Ne ſolicitiſitis anime veſtre .i. tꝑali vite. qͥd māducetis. neqꝫ corꝑi veſtro q̇d induamī ¶ Primū dominū ponit deū. quia illi p̄cipue tenemur ſeruire Mat. iiij. Dn̄m deū tuumadorabis ⁊ illi ſoli ſeruiēs. nec alter dn̄s ſibi in ſeruitio eſt adhibendꝰ. Propt̓ qͦd etiam dicit. Ꝙ nemo duobꝰ dn̄is ſeruire p̄tſcꝫ cōtrarijs. qd̓ vtiqꝫ ſunt deꝰ ⁊ mundus.Un̄ nemo poteſt ſeruire deo et mūdo. ꝘIa. iiij. d̓r Qui voluerit fieri amicꝰ huiꝰ ſeculi inimicꝰ dei cōſtituit̉. Itē etiā nemo poteſt ſeruire deo ⁊ corꝑi ſuo. q̇a Eſaie. xxvijdicit̉. Coanguſtatū eſt ſtratū ita vt alt̓ decidat. Ro. viij. Qui in carne ſunt deo placere nō poſſunt. ¶ Primū ergo dominūponēdo deū oſtēdit ꝙ illi p̄cipue ſeruitiuꝫeſt exhibendū. et hoc vtiqꝫ ꝓpter tria. videlicet qͥa iuſtū. quia vtile. et quia honeſtuꝫ.¶ Iuſtū tripl̓r ¶ Primo q̇a nos creauitPſal. Seruite dn̄o ī leticia. Et ſubdit cauſaꝫ. Scitote quiā dn̄s ip̄e fecit nos. Et certe chariſſimi īdigne ferret quilibꝫ ſi res adſuū mīſteriū facta cōtempto eo alteri deẜuiret. Sic et ip̄e facit Deut̓. xxxij. vbi conritur Prouocauerūt inq̇t me in dijs alie.⁊ obliti ſunt creatoris ſui. ¶ Secundo iuſtum eſt ẜuire q̇a ip̄e nos emit. Vn̄. j. Co.vj. Empti eſtis p̄cio magno. Et ſubdit ẜuitium. Glorificate inq̇t ⁊ portate deū. Queemptio qͣnto fuit carior qͥa nō corruptibilibuſ auro ⁊ argēto ſꝫ p̄cioſo ſanguine. cuiꝰvna gutta p̄cioſior eſt toto mūdo. tāto offenſa grauior ſi alteri ⁊ nō ſibi ſeruiremuſ.Bern̄. Quid eſt īimico meo veſtroqꝫ plꝰlibet ſeruire qͣꝫ mihi. nō ille voſ paſcit. non
tꝑa veſtra diſponit. non ip̄e vos redemit.¶ Itē tertio iuſtū eſt ſibi ẜuire q̇a nobisſeruiuit. Un̄ Lu. xxij. Ego ſum inter vos ſicut q̄ miniſtrat. Et ſeruiuit nobis ī purgatione luti ſpūalis. Vn̄ Eſaie. xliij. Seruireme feciſtis in pctīs veſtris. Oqͣntū nobisſeruiuit ciuitates ⁊ caſtella circūeundo etſuadēdo ⁊ alia laborioſa pro nobis faciendo ¶ Secūdo ſeruiendū eſt ei quia honeſtu. Si enī honeſtū iudicat̉ pͥncipibꝰ mundi huiꝰ ſeruire. multo magis illi qͥ eſt rexregū ⁊ dn̄s dn̄antiū. cui ẜm gregoriū ſeruire regnare eſt Un̄ beata agatha dixit Sūma ingenuitas iſta eſt in qua ſeruitꝰ chriſti cōprobat̉. Pro tāto d̓r Ecc̄i. xxiiij. Gl̓iamagna eſt ſequi dn̄m. ¶ Tertio ſeruiēdūeſt ei q̇a vtile ꝓ vno enī ſeruitio ⁊ tranſitorio magnā mercedem ⁊ eternaꝫ retribuit.Matth̓. xxv. Venite bn̄dicti patris mei ꝑcipite regnū. Odeꝰ ſi tantū ſeruitiū impepiditur dn̄is tꝑalibus ꝓ vna villa vel duabus. ml̓to maiꝰ impenderēt ꝓ vno regnotemꝑali ſi ſe illud ſperarēt adipiſci. quantomagis tūc deberēt deo ẜuire ꝓ regno celeſti. Pſal. Regnū tuū regnū oīm ſeculorūIn quo regno ip̄e creator eternalit̓ tranſiens miniſtrabit illis ¶ E ¶ Secūdi verodn̄i ſeruitiū ſcꝫ mūdi. eſt timendū. et h̓ propter plura. ¶ Primo qͥa ſeruiētes ſibi ſanos diligit. ſed cū infirmāt̉ abijcit. Qd̓ bn̄ſignatū eſt. jͣ. Reḡ. xxx. in puero egyptio. q̇req̇ſitus a dauid qͥs eſſet. rn̄dit Puer egyptius ego ſum. ſeruꝰ viri amalechite. dereliquit aūt me dn̄s meus. qͥa egrotare cepiQd̓ videmꝰ mundū facere ſeruis ſuis qͦlibet die. ¶ Itē timendū eſt mūdi ſeruitiuꝫq̇a ſeruos ſuos tanqͣꝫ maleficus inebriat.vt tribulatōes magnas ſui ſeruitij n̄ ſentiant. Narrat ſiquidē beatꝰ augꝰ. ꝙ ī qͥbuſdam ꝑtibꝰ ſolēt hoſpites ꝑegrinoꝝ ſuꝑuenientiū bibitōne cuiuſdā herbe aīos īmutare. ita vt credētes ſe equos ⁊ iumenta eēfrumēta ad molēdina in ſacͣcis deportent.et alia grauiſſima faciāt. qͣꝫdiu placet ipſorum hoſpitibꝰ. Sic iſte mūdus ſua dulcedine adeo ſibiẜuiētes īfatuat ꝙ gͣuiſſimos