¶ Dominica decimaquintā

ad bonū faciendū oportunū eſt nūc. Un̄ij. Coꝝ. vj. Ecce nūc tꝑs acceptabile. Pſal.Tꝑs būplaciti deꝰ. Vn̄ dū tꝑs habemusoꝑemur bonū. Alioq̇n cōtinget illud qd̓dicit̉ Tre. j. Vocauit aduerſum me tempꝰSeneca. Oia aliena ſunt. tꝑs tātū noſtrūeſt. turpiſſima aūt iactura eſt q̄ ꝑ negligētiam fit. Exēplū ca. iiij. G ¶ Locꝰ autē adbene faciendū ꝯgruꝰ eſt hic. Quia poſt hͦſeculū nō reſtat alius locꝰ ad oꝑandum.Eces. ix. Qd̓cūqꝫ facere poteſt manꝰ tuainſtanter oꝑare. qͥa nec opus nec rō nec ſapientia nec ſcīa erit apud inferos quotuꝓperas. Nā illis qui moriūt̉ dicit ſpūs vtrequieſcāt a laboribꝰ ſuis oꝑa enī illorumſequunt̉ illos. Vn̄ merito rep̄hendunt̉ inhoc mūdo vbi laborare debet ocioſi. vbi. l.locus eſt cōgruꝰ merendi. Iob. xxiiij. Dedit ei dn̄s locū pn̄īe et ipſe abutit̉ eo in ſuꝑbia. Exemplū ca. ij. K. ¶ Tertiū ſcꝫ fructꝰbenefactionis eſt cōgruꝰ. Sap̄. iij. Bonorum laborū glorioſus eſt fructꝰ. Un̄ q̇nto plus bonuꝫ facimꝰ. tāto plus de fructuglorioſo carpimꝰ. Eadē enī menſura quamēſi fueritis remētiet̉ vob̓ Lu. vj. Exēpluꝫcapl̓o. j. L. ¶ B ¶ Secūdo aūt hortaturnos ad bn̄factiōis cōtinuationē. cuꝫ dicitNō deficiamꝰ. Ad hāc aut cōtinuationēne deficiamꝰ quattuor nos ſuſtētāt ¶Primū eſt fidei fortitudo. qꝛ ip̄a eſt q̄ hominēfortificat. jͣ. Pe. v. Cui reſiſtite fortes ī fideUn̄ Luc̄. xxij. poſtqͣꝫ ſathanas expetiuit vtcribraret ſicut triticū apl̓os temptatiōibꝰdixit dn̄s petro Ego rogaui ꝓ te vt nō deficiat fides tua. Propt qd̓ monet apoſtolEph̓. iij. Peto inq̇t ne deficiatiſ in tribulationibꝰ meis. glo. ne deficiatis fide et oꝑatione. Et Iac̄. j. Patiētia opꝰ ꝑfectū habetvt ſitis ꝑfecti et integri in nullo deficientes¶ Secundū eſt qḋ nos ſuſtinet ne deficiamus a cōtinuatiōe bonoꝝ opeꝝ. ſpei magnitudo de p̄mio. Eſa. xl. Qui ſperāt ī domino mutabūt fortitudinē. aſſument pennas vt aqͥle. volabūt ⁊ nō deficiēt. Et p̄s.Inqͥrētes āt dn̄m n̄ d̓ficiēt ¶ Tertiū eſt qd̓nos ſuſtentat ne deficiāꝰ a bonoꝝ opeꝝcō

An̄. ij. Relectiogum. xxij. Dilatabis greſſus meos. glo. ꝑcharitatē ⁊ nō deficiēt tali mei. Iſte enī eſtignis Leuit̓. vj. q̇ nunqͣꝫ deficiet in altari. ſicut exponit gloſa. quē nutriet ſacerdos. ideſt. rō ſiue homo. ſubijciēs ligna bonoruꝫoperū. Amor enī dei ſicut dicit Hiero. nuqͣm eſt ocioſus. ꝙ ſi oꝑari renuit amor nōeſt. Iſta eſt veſtis nuptialis que vetuſtatenunqͣꝫ ꝯſumit̉. De qͣ Deūt̓. viij. Ueſtimētum tuū q̄ cooꝑiebaris nequaqꝫ vetuſtate defecit ¶ Quartū eſt qͦd nos ſuſtentatne deficiamꝰ a bonoꝝ operū cōtinuatiōeſcꝫ paſſionis dn̄i frequēs recordatio. Un̄Heb̓. xij. Recogitate eū q̄ ꝓ nobis taleꝫ ſuſtinuit cōtradictonē vt nō fatigemini animis veſtris deficiētes. In figura cuiꝰ ⁊ inlibro Mach̓. on̄debant elephātis ſanguinem mori ⁊ vue vt eos ad p̄liuꝫ acuerent.Nā ſicut dicit Bern̄. Miles ſpūalis vulnera ſua ꝑuipendit duꝫ benigni ſui ducisvulnera cōſiderat et aduertit. Exemplumcap̄. xij. P ¶ C ¶ Tertio ſubdit vtriuſqꝫremunerationē. cū ſubdit. Tēꝑe ſuo metemus nō deficiētes. Vbi tria īnuit circa remunerationē. videlicet tꝑis cōgruitatem.cū dicit. Tꝑe ſuo. Hic eſt enī tꝑs noſtꝝ admerendū. ibi v̓o ſuum ad remunerandū.Pſal. Cū accepero tꝑs ego iuſticias iudiItē innuit p̄mij cōpioſitatē. cuꝫ dicit. Metemus In meſſiōe enī notat̉ abundantiaPſal. Qui ſemināt ī lachrymis ī gaudiomētēt. veniētes aut ve. cū exul. por. ma. ſu.ij. Coꝝ. ix. Qui ſemīat in bn̄dictiōibus debn̄dictiōibꝰ ⁊ mētet vitā eternā. Math̓. vMerces vrā copioſa eſt apud deū. Ecc̄i.vlt̓. Modicū laboraui ⁊ multā inueni mihi requiē. Itē innuit remuneratōnis eternitatē. cū dic̄. Nō deficiētes Ioh̓. xvj. Gaudiū veſtrū nemo tollet a vob̓. Ad qd̓ nosꝑducat.¶ De euāgelioSermo. CII.Emo poteſt duo