¶ Sermones Martini or dinis p̄dicatorum peni tentiarij domī pape de tempore et de ſanctis ſu per epl̓as et euagelia cu proptuario exemplorū ¶ Tabula Incipit ta bula preſentis oꝑis Dquire Cre. ij. D. cccix. E Accuſare. ccciiij. Actio. ccxcij. C Adam. ſer. xlij. Aduentus. ſer. vij. F. Ser. cciij.cccxvj Aggreſſio. ẜ. ccj. Q Ager. ſer. xlj. H Agilitaſ. ẜ. cclxxxix. B Agnitio. ẜ. cclxxiiij. H Altare. cccxvij. Amminiſtrato. ẜmo ne. cclviij. B Ammiratio. ſer. clxx vj. Lccxxvij. Bcclxiij. Ammonitio. ccxciiij. Ammonere. ſer. lv. Ammiſſio. ſermone. xxix. M Ambulare. ſer. cxlvij. ſer. cxlviij. ſer. clxxj. Angelus ẜ. lxxxvij. E. Angeli. ccciiij. Anguſtiari. ſermone ccxxvij. C Apparitio. ſer. xxiij Appropinquare ẜmo ne. cxxiij. G Arguere ſer. lxxvj. F. ſer. xcviij. Arma ſer. iij. F Ars. ſer. clxxx. K. Areola. ccxiiij. K Arca. ſer. cclxv. Argentū. ſer. cclxxviij Aſſumptio. cclx. B Aſcendere. ſer. ciij. D ſer. ciiij. ſer. cvj. A Aſcēdit. ſer. cxxvij. A. Audire. ẜ. xcvij. I. K. Auaricia. ſer. ix. V Auarus ſer. cclix. F Eatitu do ẜ. ccxcij. A. Bellare. cxxxiij. Benedictio. ſermone cxxvj. I. Beneficiuꝫ. ſer. clxxiij. ſer. cxciiij. H. ccxxxv. Benignitas. ſer. cxcj. H.ccxxviij. D Bibitio. ccl. C Bonifactio. ſer. cl. A Bonū. ſer. cclxx. M. ante mediū. Baritaſ ſer. xxxviij. C. ſer. cxviij. ſer. clij. ccxxxvj. F.ccxxxviij. B Cathedra.ccxxxviij. Cauſa. ſer. clxxx. L. ccc E. Caro. ſer. clj. F Cecitaſ. ſer. ccxxviij. E Cedrus. ſer. cclvij. Cena. ſer. cxxj. Certificatio. ſermone clxxxvij. A. an̄ finem. Circumciſio. ſermōe xxj. xxij. Citatio. ſer. cv. L. Ciuitas hieruſalem. ſermone. lxviij. Ciuitas. ſer. lxix. ſer. c. xxxix. H. ſer. clxij. T. cc lij. cccxij. Ciuilitas. ſermone. cc xlviij. M Ciues. ſer. ccxlviij. Cogitare. cxliij. A. Collatio. ſer. clxxiij. D Colūba. ſer. cclxij Cōminatō. ſer. lxij P Cōmendatō iohāniſ baptiſte. ſer. ix. L.ccxxx iiij. cclxviij. cclxxvj. B. Cōmendatio. ẜmone clxxv. I Conatus mundi. ſer. cxxviij. A Cōcordatio. ſermone lxvj. H Concupiſcētia. ſermo ne. cxxxv. Conceptio. ſermōe. c. lxxv. H. Cōbinatio. ſermone. ccxxxvij. I. Concutere. ſermone. ccc. j. Cōfeſſio. ſer. xxxvj. Q. ſer. xxxvij. Y. ſermone clxxvij. Congratulatio. ẜmo ne. cccij. Coniugium. ſermōe xxxj. per totū Cōpati. ſer. lxxxiij. S Cōꝑatio. ccxxxvij. I Conſeruatio virgini tatis. cccvj. G Conſolatio. ſer. cxix. C .E.ccxlvij. G.ccxc. B. Conſiliū. ẜ. xxvij. G. Contritio. ẜ. xxxvij. X Contemplatio. ẜmōe cclviij. C. Contemplantes. ſer. c xlv. D Contexio. ſer. cclxxvj. A. poſt mediū Cōuerti. liij. cccxiiij B Conuerſio. cc. N. Cōuiuiū. fer.ccxlv. Conuallis. ſermone. cccxviij. C Creſcere. ſer. clxvij. H. Crux. ſer. cxxvij. A. cc lxxx. F. Crucifixio. ſer. lxxxj. Currere. ſer. xliij. Curſus. ſer. xliiij. Curatō. cxliiij. B. clvj Q. clxxiiij. G. cclxxxiij Q. Contrahere. ſermone xxxviij. A Atio ſpi rituſſancti. cxij. Dare. ſer. cxj. Debitū. ſer. clxx. Declinare maluꝫ. ſer. xxx. A. Defectus. ſer. cxliij. Delatio. ſer. ccv. Deprecatio. ſermone lij. ſer. cxlij Deſcenſus. ſermone. ciij. A.ccxiiij. H. cccx viij. A Deſperatō. ẜ. cxliiij A Deſideria. cxlvij. B Deſertio. ccj. P. Deſertū. ſer. ix. M. cc xxx. K Deus. ſer. clxxxviij Deuotio. ſermo. cxc. cccv̓. Deuoti. ſer. cclix. H Diffinitio. ſer. clv. O. Differētia mortuoꝝ. ſer. ccxcix. A. Differētia laboris ⁊ q̇ etis. ſer. ccxcix. B. Differentia operum. ſer. ccxcix. C Digitus. ccxxxix. F Dignitas. ſer.cclx. A. cclxiiij. N Dignatio. cccxiiij. A Dilecti. ſer. cxciij. E. Dilectio. ſermōe. lxxx ij. ⁊ ſer. cclxxiiij. E. ſer. c lix. ccxlij. H ¶ Tabula Diligere ſer. cix. ccxix. Diligere ſer. clviij Diſceptatio ſermone cv. M Ditare ſer. clvij. C Diuitie. ix. OP. clx. vij. G. clxxvj. L. cclxxx. ij. M Diues ſer. clvij Diuiſio ſpirituſ. ẜmo ne. cxxxviij Doctrina ſer. lxxv. C clxxij. B Docuit ſer. cxxvij. C Dn̄s ſer. clj. D Domus ſer. cccxv Dormire ſer. ccli Ducere ſer. lxj. I cleſia. ſer. cclvi Egreſſus ſer. lxiij Egreſſio ſer. cclxxvj A ſ Elemoſyna ſermone ccliiij. P Electio ſer. cclviij. D cccxix. C. cccxx Epycurus ſermōe. cc lix. G Errare ſer. cj. Euchariſtiaſer. lxxxvj Excitare ſer. ccxj. A ante finem. Exire ſer. ccciiij A Exaltatio ſer. cxcij. Exoratio ſer. clxxxiij F in fine Expectare ſer. clxxxvj Exultatio. clxxxvij. A Acere. Iſer. lxxix. H Iecundat ſer. cxv. k Felicitas ſer. cxxiiij. B Felicitas angelorum cclxxxvij. C Felicior. cccx. F. Ferculū ſermone. ccxl̓ v. B Fermentum ſer. lxxxv ſer. lxxxvj. D Feruētes ſer. cxlv. C Feſtinare ſer. cccxiij Fidelis ſermone. ccij. cccij. S Filius dei ſer.ccxxx. I. Filia ſer.cclxxiiij E Flere. xxxiij. L. ſermo. cxxxix. ccl. C Firmare ſer. ccxxij. Fortuna ſer. clxvij G. Fortitudo ſer. ccxliiij Fructus ſermone. ccc H.cccxxj. D Iuga ſermōe. lxxv. E. ſer. cxcvj. Fur ſer. clxxxv Audiuꝫ ſermōe. ix. A B. Gaudere ſermone. xj ſer. xcvj. D E F Gaudentes ſermone cxlv. C Gratia ſermo. xvij U ſer. lviij. ſer. xiiij. ſermo ne. clxvij. FH Genealogia ſermōe. cclxxv. Genꝰ ſer. cclxxvij. D Genera hominū ſer. cclxxxvij. B Gloria ſer. cxcv A. cc xxix. ccxxxvj. Glorioſior ſer. cccx. k Abitatō ¶ ſer. ccxcij. B Heretici ſer. clx. O Hieruſalem ſermōe. .lxviij. lxix Hominum genera ẜ mone. cclxxxvij. B Hoīes ſer. ccxxxj. Honoratio ſermone. clxxxiij. D Hoſpitales. ſer. cxlv. D Hoſtis ſermone. cclx xxiiij. U Humilitas ſermone xlvj. Tſer. lxxx Humiliatio ſermone cxxij. ſer. clxix. O ¶ Eſus ſer mone. xxij. L Ieſus ſaluator ſermo ne. lij. D Incarceratio ſermōe ccxxxix Ignorare ſer. ccxcvj Iniuria ſer. cclxxiij A Imitari ſer. lxiiij Incarnatio ſermone xviij. xix. ccxiiij. Incipere ẜ. xxxiiij. M cclxix. I Infirmitas. ſermone xlvij. A Immundus ſpirituſ ſer. lxvj. Innouare ſer. cxv. I. cccxij. G Innocentia ſermone cxcv. C Impius ſer. lvj. B Inſtruit ſer. cxv. K Inuentio ſer. xxix. N clxxxj. Inuitatioẜ. clxxviij. E Imitari deum ẜmōe cxxv. E Imitatio ſermone. cl xxix. clxxxij. clxxxiij. E Iudiciū ſermone. cv. Lcclxxxj. H Iuſticia ſer. cxxx. Fſer mone. clxix. Pſermo ne. cclxxxiiij. L Iuſtificatio ſermone cccxiiij. C Ioh̓is baptiſte cōmē datio ſer. ix. Abora ¶Creſer. xlv. R Largitas ẜ. cclxxxix. A Latrones ſer. clxiij O Lepra ſer. xxxv. Pſer cxlix. E Liber. cclxxv. M Lignū ſer. cclxxx Lingua ſer. xcix. Locꝰ ſer. clxj. clxxx Loqui ſer. xcvij. L Luctꝰ ſer. ccxlvij. F Lucrum ſer. ccxviij. Lucerna ſer. ccxxxiij. Lumē ſer. xxiiij. Pan̄ medium Luna. ſer. ccxxxvj. H. ccliij. N Luxuria ſermōe. ix N ſermo. cxxxvj. ſer. cxlix. E. F. ſer. clxxiiij. I Acula. ſer.ccxvj. Machinatio. ſermo ne. cclxxiij. C Magnꝰ ſer. cclxxj Magi. ſer. xxv. Malignitas. cxcj. I. Manꝰ ſer. ccxxxix. F. Manere ſermone. ex A.ccxxj. Mare. ſer. clxij. U Margarita. ẜ. cccviij N Mater. ſer. cclxxiiij. Medicꝰ ſer. cclxxxiij. cccxxj. D Mereri. cxliij. A ¶ Cabula Mendacia ſer. clx. Meror ſer. xcvj. G Meritū ſer. cxcviij. cc xxv. Fcclxx. M ccxciiij. H.cccvij. Militia ſer. ccxxiij Miniſteriuꝫ ſer. cclv. T cclxxxix. E Miniſtrare ſer. cxcix cclv. Miraculum. ccxxxij. Q.cclij. L. Miſſus ſer. ccxxxij Miſeria ſer. cxlvj. Eẜ mone. ccix. D Miſericordia ẜmōe cxxv. Miſericordia ſermo ne. cxxxij. ſermone. cxl vj. Hſer. cxcvij. F Mons ſermone. cclij K.ccxciij. D Monachus ſermōe cccj. L Mortuꝰ ſer. ccxcviij Mori. ccxcviij. H Mors ſer. lxxxiiij. T. poſt principium. ſer. c liiij. G Mulier ſer. cclxxxiiij. Uin medio Mundicia ſer. lxij Mundus. ſermone. clj. E. ccxci Munit ſpūs ſermōe cxv. H Munus ſpūſſanctꝰ. ſer. cxiij. Mutitas ſermone. c xliiij. G Mutatio ſer. cc. O Atiuitaſ ſer. xiij. Kſermo ne. xiiij. N Natiuitatis vtilitas. ſer. xx. E Nauis. cxxvij. Naute ſer. clxij. X Noſtri ſer. cclxxxvij. A Nuncius ſermone. c xxvj. H Nuncij dei ſermone. cliiij. H Nuptie ſer. xxxij. ẜmo ne. clxiiij. Uedien tia ſer. ccxlij. D Obliuio ſermōe. lxxx Occurſus. ſer. ij. M lvij. K Odire ſer. cxx Officium ſer. cclxxxiij Occcrix B Officium angeloruꝫ ſer. cclxxxviij Onus ſer. ccix. D Opera ſpirituſſancti ſer. cxv Officiuꝫ paſtoris. ccc xxj. B Opus euangeliſte. cō lj. H Oratio ſermone. cxlj. ſer. cxlix. G Ortus ſer.ccxij. ccxv. cccxviij. B OAtientia ſer. lxxv. D Panis ſermone. lxx. N. ſer. lxxj. B Paſſio ſermōe. lxxiiij ſer. lxxvij. A. ſer. lxxxiij. ccxxx. cel. cclxxiij. D. cc lxxxj Paſtor ſermōe. xciiij cccxxj Pati ſer. xciij. Paſſus ſer. cxxvij. B Paſtor ẜ. xciiij.cccxxj Paſtoris officiū. ccc xxj. B Pauperes ſermone ccxcv Pax ſer. xcij. G Patientes ſermone. cxlv. D Peccatores ſermōe. lxxvj. I Peccatum ẜ. cxxxj Penitētia. ccxxiiij Penitere ſer. xxvij H Pena ſermone. cxxx ix. K. ſer. clx. Pſermo ne. cxcv. B Penne. cclxij. H Perficere. xxxiiij. O Periculum maris ẜ mone. xxxix. Peregrinus ẜmone xcv. Perficere ſermōe. cc lxix. L Perſecutio ſermone ccxcj. D Petere ſermone. cij. ccxlix Potentia ſer. lxv. C Pontifex ſer. lxxij. ſer. lxxiij. cccj. M Portare. ſermone. c liiij. H Potio ſer. ccvj. L Pugnare ſer. xcj. Pugna ſermōe. clxv ccxxiij. Bccxxv.ccxxvj Purgatio ſer. ccvij Purificatō ſermone ccvj. Puritas ſer. lxxx. C. Puer ſermōe. lxx. N ſer. lxxj. A Puerilia ſermōe. l. Plenitudo ſermone. cclxiiij. O Preceptum ſermōe. cclxvj. A Premium ſermone. cxcviij. I. ccj. R.ccxxv. G.cclxx. N.ccxciiij. I cccvij. L Preparatio ſermōe. cvij Prelatus ſer. ccxl. K. ccxix Principes ſermone. clx. O Preſumptio ẜmone cxliiij. H Prouidere ſermone. cxxxvij. Proſperitas ſermōe cxxxix. I Proficere ẜ. cccij. D. cclxix. K Promiſſio ſermone. cxlv Perere. ſermone. xxv B an̄ medium ſer. xxvj C ſer. lxxxviij. ſer. clij Quinqꝫ ſenſus ẜmo ne. cclxxxiiij. Tin fine. ADIL. E cliij. Ratio ſer. clxviij Reconciliari ẜmone. lvij. cccj. I Recipere ſermōe. cxx iij. I Refugere ſer. cx. B Regreſſus ſermone. lvij. I Regna ſermone. clij. H.cclxxxiiij. Regulus ſermone. c. lxvj. C Religio ſer. lxj. k Religioſi ſunt deſer tum ſer. lxj. G an̄ me. ¶ Tabula Relinquere. c. Relaxatio ſermone. c lxix. P Remedium ſer. ccxxx K.ccxcviij. H Remiſſio ſer. cxlij. V. Remuneratō ſermo ne. cl. C Reſurgere ſermone. lxxxiiij. ſer. lxxxix Reſurrectio ſermōe. xc.ccxcvij. ccc. Reſuſcitatio ſermōe. cliiij. H Reſidere ſer. cliiij. I Reſiſtere ſer. clxv. B. Retributio ſermone ccliiij. R Reuelat ſer. cxv. R Reuertere ſermōe. cc lxxix. B Rex ſer. lxxviij. E Repletio ſpūſſancti ſ mone. cxiiij. Reprehenſio ẜmone ccxlix. B Agena. ſex eccpꝘ Salutatio ſermone. ccxiij. E Sanctitas ſermone. cclxxiij. B Sanctificatō ẜmone cclxxvj. A in fine Samſon ſer. lij. E Satiſfactioſer. xxxvij Lc lxix. O Seminare ſer. xlj. ⁊ xl viij. Semenſer. xlix. Sentire ſer. lxxvij. Seruire ſer. vij. I. Seruitiū. cccij. Q Sequela. cclxxxij. Sex viri ſermone. cxx iiij. ABccix. D Scientia ſer. clxxij. A Signū. cclxj. Signa ſer. v. A. vj. C xx. F Signa natiuitatis. ẜ mone. xvj. ꝑ totū Similitudo ſermōe. cxxix Sol ſer. ccxxxvj H. cc xliij. A.ccliij O Soluere debitum ſer mone. xxxviij. Solutio ſer. ccxlj Somnus ſermone. jͣ. A.ccxj. Sublimitas ẜmone xlvj. U Sublimis cxciij. D. Sunamitis cclxxix Surditas ſer. cxliiij Surgere ſer. pͥmo A Suꝑbia ſer. ix. P Suſtinere ſermone. cclxxxv. C poſt mediū Statꝰ ẜ. ccxlvj. cclviij. ccxc. Stabilire. ccxvij. Stabiles ſer. cxlv. Statꝰ gratie ſermōe cclxxij. A Status glorie. ibidē. Status perſecutoruꝫ Ibidem Status quadruplex ſermone. cccj. Spelunca ſermone. cciiij. E Spes. ſermone. cclxx iiij. I Stella ſermone. xxiij. N. ſermone. ccvj. E. cc xliij. C. cliij. Spiritus ornat ẜmone. cxv. H Studium ſer. xxviij. ꝑ totum Empus A ſer. lix. ccc. I. Templum ſermōe. cc iiij.cccxj. Temptatio ſermone. lx. ſer. lxj. Tenebre ſermone. iij. E Theſaurus ſermone ij. C. ẜ. clxxxiiij. cccvj. E cccviij. M Theſaurizare ſermōe liiij. Teſtamentum ſermo ne. lxvij. cciij. B. ccxxx. Timor ſermone. ccxx. cclxxiiij. G. Timor recidiuandi. c. xliiij. G Turbare ẜ. ccxxvij A. cclviij. C Tuba ſermone. cv. L ccxcvij. F Traditio ſer. lj. Trahere ſermone. cc viij. B Tranſfretare ẜmone. clxij. X Tribulatio ſer. cxxiiij. A. cclxxxvj. D Triduū penitētie ſer. xxix. Nin medio. Trinitas ſermōe. cxvj ſer. cxvij. Triplex bonum ẜmo ne. cccij. R Triplex virginitas ẜ. cccv. C.cccix. B Aꝯ. ſer. cclxxviij. H Uenire ſer. iiij. Y. Uenatio ſermone. lxiij. Q. in medio Veneratio. ſer. clxxvj. M Venti qͣttuor ẜmone. xxxix. D Verbum ẜ. cxxvij. E. Ueſtis ſer. xl. Ueſtigium ſermone. cxcix. L Uictoria ſermone. cc lxxxv. C. Uidua ſer. ccciij. Uidere ſermo. clxxxix. cccxviij. C Uigilare ſer. clxxxv. L ccli. F Uia. ſermōe. clxiij. cc lxvij. ccxc. A. Vita ſer. lxxv. B Uincereſer. xcj. A. Uirginitas ſer. ccxxx ix. F.cccvj. cccix. Uirtus ſer. ccxxxij. S. cclxxvij. Uirga ſer. cclxxvij. Uiſitatō ſermone. iiij T. ſermone. cxxxix. L. clxxvj. N Ungere. cxv. I. Uocare ſer. cxxj B. Vocatio ſer. cxxvj. G ccx. Voluntas ẜ. cxxxiiij Uox ſer. xij. H. Unitas ſermone. clv. cccxix. D Uſurarius. ſermone. xxxviij. A Utilitas ſer. cviij. cclxx iiij. K. cclxxxix. C ¶ Idropi cus ſer. clvj. ¶ Dominica Prima in aduentu Incipiunt ſermones de tempore et de ſanctis ſuper epi ſtolas et euangelia. editi a fratre Martino ordinis predicatoꝝ pe nitentiarij domini pape. cū promi ptuario exemploꝝ. ¶ Dominica prima in aduētu do mini de epiſtola. ¶ Sermo Primus. Cientes qꝛ hora eſt ia nos de ſomno ſurge re. nunc enī propior ē noſtra ſalus qͣꝫ cū cre didimus Roma. xiij. Hic hortat̉ nos apoſtolus ſurgere a ſom nō culpe. ⁊ hoc faciendū oſtēdit ex tribus. ſcꝫ ex cognitōe. qꝛ ſciētes. Itē ex tꝑis breui tate cum dicit: hora eſt. glo. i. breuis opor tunitas. Itē ex ſalutis ꝓpinquitate. cū ſub dit: Nunc enī propior eſt noſtra ſalus qͣꝫ cū credidimus ¶ A ¶ Vere debemꝰ ſu gere a ſomno culpe ꝓpter cognitioneꝫ. q̇ ſcientes. Seruꝰ enī qui ſcit voluntatē ſui dn̄i ⁊ non facit: vapulabit plagis multis. ſicut dn̄s dicit in euāgelio. Unde quanto plus ſcit q̇s quo offendit dominū ſuū. tan to plus eū ledit. Unde plꝰ mali chriſtiani eū ledunt qͣꝫ pagani. plus clerici qͣꝫ ſimpli ces laici. plus religioſi qͣꝫ alij. Vbi enī ma ius donū ſciētie eſt trāſgreſſor maiori ſub iacet culpe. ſicut dicit Gregꝰ. ¶ Itē ꝓpter tꝑis breuitatē eſt ſurgendū. qꝛ hora eſt. id eſt. breuis oportunitas. Neſcimꝰ enī qͥd nobis craſtina dies ꝑitura ſit. ſicut dic̄ ſa lomon Un̄ apl̓s. Dū tꝑs habemꝰ opere mur bonū. Multi enī longe credētes ſe eſ ſe a morte ſubito ꝑierūt vitam amittendo Eſt enī homo vt lucerna vento expoſita. q̄ cito extinguit̉ Prouerb̓. xx. Lucerna hoīs ſpiraculū eius Fragilior eſt vita hominis qꝫ filū aranee. Citiꝰ enī extinguit̉ ab vrēte aduerſitate qͣꝫ filū qd̓ a vento rapit̉. Ode us ī quāto ꝑiculo ſunt peccatores qui ad filū tam debile pendent ſupra puteū infer ni. Fragilior eſt homo aliquo vaſe vitreo. luteo. ligneo. quia ſi vas vitreū poteſt ali quo duro metallo frangi. tn̄ non pōt ſub merſuꝫ deſtrui. Ligneū ſi poteſt vr̄i: ab aqͣ non ledit̉ nec ſubmergit̉ Itē luteū aquam ſuſtinet. et igne ſolidat̉. Homo v̓o ab om nibus iſtis ledit̉ ⁊ deſtruit̉. Poteſt eī a la pide frāgi. igne exuri. aqua extingui. ꝑ ſub tractū aerē ſuffocari. Vere magne fragili tatis eſt homo quē punctio vniꝰ acus int ficit. ⁊ vna febris occidit. Iob. xxj. Ducunt ī bonis dies ſuos ⁊ ī pūcto ad inferos de. Puctꝰ iſte ē aculeꝰ mortis Cū ſit ergo bre uis oꝑtunitaſ. hora ē iā nos de ſō. ſur. Exē plū ī ꝓmptuario ca. v. N ¶ G ¶ It̄ ē t̓tio ſurgēdū ꝓpter ſalutis ꝓpinquitatē. Nū enī eſt ꝓpior noſtra ſalꝰ qͣꝫ cū credidimꝰ Salus hec eſt beatitudo anime ⁊ corꝑis in celeſti iocunditate. que ꝯſiſtit in mali re motione. qꝛ ſicut dicit̉ in apoc̄. Abſterget deus oēm lachrymā ab oculis ſctōꝝ et iā ⁊cͣ. Et in boni adeptiōe Quia ꝙ oculꝰ non vi. nec au. ⁊c. Hec ſalus nūc ꝓpior eſt nob̓ qꝫ fuerit in veteri teſtamēto patribꝰ. Nul lus enī adeo ꝑfectꝰ fuit tūc ꝙ eā conſequi potuiſſet. optabāt quidē ſꝫ intrare non po terant. Unde vnꝰ eoꝝ dixit. Attenuati ſūt oculi mei ſuſ. in excel. Et quia illic ꝑuenire n̄ poterat dixit Vadā ad portas inferi nec mirū. Adhuc enī culpa clauſerat celū. Sꝫ poſtqͣꝫ ieſus.i. ſaluator ſaluū fecit populū a peccatis eorū qd̓ vtiqꝫ cōtigit in paſſiōe qn̄ iuxta beatuꝫ petrū peccata noſtra in li gno ꝑtulit. tunc eternitatis aditū deuicta morte reſerauit. ſicut in paſcali collecta d̓r. In cuiꝰ ſignū latroni dixit: Hodie mecu eris in ꝑadiſo. Qualē vocē an̄ ſancti prēs nunqͣꝫ audierūt. licet plus latrone laboraſ ſent. Pro quo dicit apl̓us. Propior ē no ſtra ſalꝰ. Quia mō bonꝰ qͣꝫcito euolat co ſequit̉ ſaluteꝫ. De qua Eſa. xlv. Iſrael ſal uatus eſt ſalutē eterna. Ad quā nos ꝑdi cat q̇ viuit et regnat. ¶ Dominica prima in aduentu ¶ OIIII. A P. ixxj ¶ De epiſtola. ¶ Sermo. II. Ora eſt iam nos de ſomno ſurgere. nūc enī ꝓpio ¶eſt noſtra ſalꝰ qͣꝫ cū cre. Roꝝ. xiij. ¶ C ¶ Mos eſt bonoꝝ negociatoruꝫ vt cum qͣs d̓ ip̄is lucrū magnū alicuiꝰ regio nis ignote exꝑtꝰ eſt nō ſolū illuc ip̄e tende re feſtinat. ſed etiā amicos ſuos illuc ꝓpe rare inuitat. Sic apl̓s negociator celeſtis regionis. ineſtimabile lucrū ꝑ raptuꝫ exꝑ tus alijs incognitū nō ſolū ipſe illuc tēde bat. ſed etiaꝫ omnes fideles adire monuit dicēs: Hora eſt iā nos de ſomno ſurgere. nūc enī ꝓpior eſt noſtra ſalꝰ qͣꝫ cū cre. In q̇bus v̓bis tria facit. Primo negociatori bus celeſtē theſaurū qͣꝫ magnꝰ ſit indicat. quia eſt ſalꝰ noſtra. Sed qꝛ theſaurꝰ qͣn tumcūqꝫ magnꝰ longe poſitꝰ nō curat̉. iō ſecundo ꝙ ꝓpe ſit inſinuat cū dicit. ꝓpiorē qꝫ cū cre. Certio qͣliter ꝑ vigilantiā bono rum operū acq̇ri debeat informat cū dicit Hora eſt iā nos de ſom. ſur. ¶ VUere ma gnus theſaurꝰ ſalus noſtra excedens om nes theſauros mūdi. Eſt enī glorificatio anime ⁊ corꝑis in celeſti beatitudine. De quo Eſa. xlv. Iſrael ſaluatꝰ eſt ſalutē et̓na. Hec ſalus qͣꝫ magna ſit pēſare poſſumus ex hoc ꝙ tacitis dotibꝰ anime tribꝰ. vnā d̓ quattuor dotibus corꝑis q̄ ſunt minores. rex francie vel alter cū omni theſauro ſuo nō poſſet cōꝑare. ſicut impaſſibilitatē vel agilitatē vel ſubtilitatē vel luciditatē. qͣꝫ ſa lutē qꝛ habemꝰ ꝑ chriſti aduentū. iō legun tur p̄miſſa v̓ba in pͥma dn̄ica aduentus q̄ agit d̓ ſalute noſtra. Otheſaurꝰ ineſtima bilis q̄ nō vt temꝑalis raro viſus abſcōdi tur qꝛ ſemꝑ in ſe videbit̉. et ſemꝑ magis ac magis ad videndū animꝰ noſter afficiet̉. Iuxta illd̓ Eſa. lx. Tūc videbis et ex viſiōe afflues. ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor tuū. Tūc adimplebit̉ v̓bū dn̄i. Vbi eſt theſaurꝰ tuꝰ ibi eſt ⁊ cortuū. Quia hō d̓ ſalute ſꝑ medi tabit̉ Hūc theſaurū habet recōditū pat̓ in horreo celeſti vbi filiꝰ eſt hoſtiū. ſpūſſctūs v̓o hoſtiariꝰ. Vn̄ ibi fures nō furant̉. qꝛ di ligens hoſtiariꝰ ꝯfortauit ſeras portaruꝫ Exemplū in ꝓmptuario ca. xvj. B. ¶ On ſo theſauro ſalutis mox ꝙ nō longe ſit inu it dicens: Propior eſt qͣꝫ cū cre. Vere ꝓpi orqͣꝫ olim ſanctis patribus in veteri teſta mēto fuerit. q̇ licet nobis plꝰ laborauerint quia diutiꝰ viuere potuerūt. tn̄ ad celuꝫ ꝑ uenire nō poterāt. Nec mirū. qꝛ tunc tꝑs fuit ſiccū ⁊ aridū a gratiā ⁊ ſalutē. adeo enī culpa clauſerat celū ꝙ nec ros miẜicordie nec pluuia gratie deſcēdere potuit. Pro pter qd̓ ſancti patres clamabāt. Dn̄e in ce lo miſericordia tua. Sed quando venit iē ſus attulit ſecū faccū gratie in aduētu ſuo. quia venit plenus gratia ⁊ v̓itate. ⁊ rupto ſacco corꝑis ſui in paſſione. miſericordia dn̄i plena eſt terra. et tūc incepit ꝓpter aꝑ tionē regni celoꝝ tꝑs grēet ſalutis. Iuxta qd̓ alias dicit apl̓s. Ecce nūc tē. accep. ecce nūc dies ſalutis. Et qꝛ tūc incepit tꝑs ſalu tis. mox oſtēdit in latrone ſecū crucifixo. q̄ ꝓ modico ſuo labore audiuit. Hodie me cū eris in ꝑadiſo. Quale v̓buꝫ quātūcūqꝫ ſanctꝰ fuit an̄ nō audiuit. Eſt etiā propior noſtra ſalꝰ qͣꝫ erit in futuro. Lōge enim a peccatoribꝰ tūc erit ſalꝰ. Un̄ clamabūt ꝓ ſalute ſed nō exaudient̉ cū diuite nec ī gūt ta aque. Nūc enī propior eſt noſtra ſalus ¶ D ¶ Sꝫqͣliter cōquiri debeat hic the ſaurus.ſ. ſalꝰ noſtra: on̄dit. qꝛ ꝑ vigilantiā bonoꝝ operū. Un̄ dicit: Hora eſt iā nos de ſom. ſur. Quia qͣntūcunqꝫ qͥs ī ſomnis laboret ex tali labore nō ditat̉. Vn̄ q̇ vtilit̓ vult laborare debet vigilās laborare. Ho ra eſt ergo nos de ſom. ſur. ſi volumꝰ hūc theſauꝝ ꝯqͥrere. ¶ Eſt aūt duplex ſomnꝰ hūc theſaurū negligēs.ſ. culpe qͣntū ad cō miſſionē. ⁊ negligētie qͣntū ad omiſſioneꝫ. ¶ Culpe qͦ dormit homo ẜm aīam qn̄ ſcꝫ in mortali pctō ſoporat̉ aliqͥs. ⁊ ob tenebra tur. De quo apl̓us. Surge q̇ dor. ⁊ exur. a mor. ¶ Negligētie ſiue torporis ſomnꝰ ē quo dormit hoẜm corpuſ. qn̄ ſcꝫ torpens corꝑe negligit ꝓ ſalute laborare. De quo ī ꝓuerb̓. Vſqꝫ q̄ piger dormis. Et circa hūc duplicē ſomnū nota tria genera hominū Dominica Prima in aduentu hunc theſauꝝ negligētiū. Quidā enī q̇dā modo loquēdo dormiūt ẜm corpꝰ ⁊ n̄ ẜm aīam. Quidā dormiūt ẜm aīam ⁊ nō ẜm corpꝰ Quidā dormiūt ẜm vtrūqꝫ.ſ. corpꝰ ⁊ aīam ¶ Primi nō dormiūt ẜm aīam ſō nō culpe. qꝛ actualiter nullū mortale ꝯͣmi ſerūt. ſꝫ corꝑe dormiūt ſomno torporis. qꝛ bonū omittūr facere corꝑe. ⁊ hi ſunt longe a ſalutē. Quia licet ꝑuuli baptizati ſi dece dūt hn̄t ſalutē. qꝛ tali ſomno occupati ſūt. quia vigilāt ẜm aīaꝫ ꝑ baptiſmalē innocē tiam. ⁊ dormiūt corꝑe. qꝛ nihil corꝑe ꝓme rent̉. excuſant̉ ꝑ corꝑis impotētiā Vn̄ in fi de alioꝝ tantūmodo ſaluant̉. Sꝫ adultis vigilātibꝰ aīa ꝓpter defectu culpe etiam ſi baptiſmalē innocētiā ẜuauerint nō ꝓdeſt ſi dormiūt ſomno torporis ī corꝑe.ſ. qꝛ cor pore cuꝫ poſſint ꝓ ſalute nolūt laborare. fi des enī in talibꝰ mortua eſt. Vn̄ ſuꝑ illud apl̓i. Ne inuacuū gra. dei reci. dicit Augꝰ Grā dei eſt remiſſio pctōꝝ quā inuacuu recipit ille q̄ poſt ſe nō exercet in bonis. Et tales ſolēt dicere. qͣre debemꝰ ieiunare vel ꝑegrinari. nō ſum adulteratꝰ. nemineꝫ oc cidi. ⁊ hmoi. Sed certe ſi neminē occidiſti malū declinaſti. Sꝫ ſalutē deſiderāti non tantū ſufficit malū declinare. ſꝫ etiā bonuꝫ facere. Malū enī declinādo fugiſ gehenā ſed bonū oꝑando ꝯſeq̄ris gl̓ie ſalutē. Un̄ dicit Bern̄. Nunqͣꝫ bonꝰ fuit q̇ͥ melior eē noluit. Itē hiero. ad occeanu. Dicite mihi quot āni ſunt ex qͣ regenerati ſumꝰ in chri ſto. Cōſider et vnuſq̇ſqꝫ qͣntū in illa celeſti etate ꝓfecerit. Neſcio qͣliter placeāt ꝑenti bus illi infantes q̇ ſunt annoꝝ. v. vel. x. ſi in ea modicitate q̄ nati ſunt ꝑdurāt. Ibūt de virtute in v̓tutē. de bonis ſcripta ſunt chri ſtianiſ. Nos aūt de infirmitate ad infirmi tatē. Uideamꝰ ſi chriſtiani ſimꝰ qͥd in no bis exquo regenerati ſumꝰ v̓tutis acceſſe rit. qd humilitatis ī ꝓſperis. q̇d patīe ī ad uerſis. qͥd felicitatis in damnis. qͥd indul gentie ī offenſis. Alij ꝑ momēta meliores fiūt. nos v̓o. hodie malꝰ. cras peior. hodie auarus. cras auarior ⁊cͣ. ¶ Sꝫ ſecūdi lon gius ſūt a ſalutē qꝛ dormiūt ẜm aīam ſom no culpe grauati. ſꝫ vigilāt corꝑe bōa ope rādo. Hoc ſomno multi religioſi ⁊ alij ml̓ ti laici occupati ſunt. q̇ exiſtētes in aliquo mortali pctō corpꝰ cilicio terūt. ad matuti nas ſurgūt. ꝑegrinatiōes faciūt. ⁊ qꝛ totuꝫ in ſomno culpe faciūt ad ſalutē nō ꝓficiūt qꝛ dona iniquoꝝ nō approbat dn̄s. Exem plū in ꝓmptuario. ca. iiij. R. Aliud exēplū ibidē. ca. ij. Q. ¶ Sꝫ tertij a ſalute ſūt lon giſſimi qͥ dormiūt ẜm vtrūqꝫ.ſ. in aīa ſom no culpe quā cōmittūt. et ſomno torporis in corꝑe reſpectu boni qd̓ omittunt. Et q̇a hi oēs ſupradicti lōge ſunt a ſalute. vt eam acquirāt dicit: Hora eſt iā nos de ſomno ſurgere. ¶ De epiſtola ¶ Sermo. III. Bijciamꝰ opera tenebraꝝ ⁊ īduamur arma lucis Aſic vt in die honeſte ambulemuſ Ro. xiij. In his v̓bis apl̓s tria facit. Prīo monet ad pctōꝝ depoſitionē cū dicit: Ab ijciamꝰ oꝑa tene. Secūdo ad v̓tutū ꝯqui ſitiōꝫ cū ſubdit. Et induamur arma lucis. Tertio on̄dit vtriuſqꝫ laudabilē rōem cū dic̄; Ut ī die honeſte ambulemꝰ. Et bn̄ pͥ mo monēt d̓ pctōꝝ depoſitōe. pꝰ de v̓tutu coquiſitōe. qꝛ iuxta beatū greg̓. Bonū me ritorie nō agit̉ niſi pͥus malū deſerat̉. Abij ciamꝰ ergo oꝑa tenē.i. pctā. Dicūt̉ āt oꝑa tenebraꝝ pct̄a triplici de cā. ¶ E ¶ Pri mo qꝛ ꝓcedūt de tenebris ⁊ cecitate mētis Un̄ apl̓s ad Ro. j. loquēs de pctōribꝰ dic̄ Obſcuratū ē cor eoꝝ. Quia ſi ſciret ꝑfecte pctor quāta mala ꝑ pctūm incurrit faciliꝰ ſe corꝑaliter occidere ꝑmitteret qͣꝫ peccarꝫ ⁊ tacitis ml̓tis incurrit dei a ſe ſeꝑatōꝫ. ⁊ re gni celeſtis exheredatōꝫ. ⁊ ꝑ̄petui carceris incluſionē. Nullꝰ enī tā amicꝰ eſt dei nec ita carꝰ. niſi qͣꝫcito peccet mortal̓r ſeꝑat eū a ſua ſocietate ⁊ ſuorū. ⁊ exheredat eū a re gno ⁊ retrudit eū ꝑpetuo carceri. ſicut ptꝫ in pulcerrimo angl̓o lucifero. Ecc̄. Altiſſi mus odio hꝫ pctōres ⁊cͣ. ¶ Scd̓o dicunt̉ pctā oꝑa tenebraꝝ. qꝛ tenebras q̄rūt. Ioh̓. v. Qui male agit odit lucē. ſic̄ ptꝫ ī furibꝰ ¶ Dominica prima in aduentu et luxurioſis. Un̄ in Ecc̄. xxiiij. d̓ adultero. Quis videt me tenebre circūdāt me. et ne mo circūſpicit me. quē vereor ⁊ n̄ intelligit qͦniā oculꝰ dn̄i oīa videt. Odeus qͣnta de mētia hec ꝙ corā gartione vidēte n̄ facerꝫ deo vidēte facere nō veret̉. Tal̓ nō erat ſcā ſuſanna q̄ dixit: Meliꝰ eſt mihi incidere ī manꝰ hoīm qͣꝫ peccare in ꝯſpectu dei mei Exēplū in ꝓmptuario. ca. ij. Q. Aliud exē plu. ca. iiij. B. Aliud exēplū. ca. j. E. ¶ Ter tio dicunt̉ oꝑa tenebraꝝ pctā. qꝛ ducut ad eternas tenebras. De qͥbꝰ ī matth̓. xxij. Li ga. ma. ⁊ pe. pijci. eū ī tene. exte. Que tante ꝯdēſitatis ſūt vt nullꝰ d̓ eis ſe mouere poſ ſit. Sap̄. xv. Una cathena tenebraꝝ oēs li gati erat. Vn̄ erūt ligati qͣſi lapis ī muro qꝛ nō poterunt ſe mouere ad ſuā volūtatē Quātū tediū ex ip̄is tenebris pctōribꝰ ꝓ ueniat notare poſſumꝰ ī pn̄tibꝰ tenebris. De qͥbꝰ legit̉ Exo. x. Ꝙ vnuſq̇ſqꝫ egyptio rū tꝑe tenebraꝝ. non mouit ſe de loco ſuo. Un̄ nō miꝝ ſi leguntur amariores morte. Iob. x. Ad terrā tenebroſaꝫ ⁊ oꝑtā mor. ca li. Un̄ legit̉ de q̇dā ꝙ raptꝰ ad penas īfer ni illū p̄cipue ſe planctū audiuiſſe. Ve. ve. ve. qͣnte ſūt tenebre. Acq̇eſcētes ergo ſalu bri āmonitioni. abijciamꝰ oꝑa tenebrarū. qꝛ niſi mō ea abiecerimꝰ. pꝰ mortē ſic̄ dia bolo nob̓ inſeꝑabilit̓ adherebūt. Sicut di cit damaſ. Qd̓ diabolo caſus. hͦ hoī mors Abijciamꝰ ergo corde. ⁊ hͦ ꝑ deteſtatiōꝫ ſi ue amaritudinē. Iuxta illd̓. Recogitabo tibi oēs ānos meos ī amaritudīe. nō ī de lectatiōe: aīe mee. Itē abijciamꝰ ore et h̓ ꝑ purā ꝯfeſſiōꝫ Iuxta illd̓ hiere. tre. ij. Effūdo ſicut aquā cor tuū. nō ſicut aliū liqͦrē cuiꝰ l̓ color vl̓ ſapor remanet Itē abijciamꝰ oꝑ ꝑ praue ꝯſuetudinis depoſitōꝫ. Iuxta illd̓ Heb̓. xij. Deponētes oē pondꝰ ⁊ circūſtāſ nos pctūm. ¶ F ¶ Sic igit̉ abiectis oꝑi bus tenebrarū. ſecūdo hortat̉ nos ad co quiſitionē v̓tutū cū ſubdit: Et induamur ar. lu. Et vt faciliꝰ ip̄iꝰ exhortatōi acq̇eſca mus on̄dit nob̓ triplicē vtilitatē bonoruꝫ opeꝝ ſiue v̓tutū. Innuit enī eas eē in tegu mētū cū dicit: Induamur. Itē in munimē tū cū dicit: arma. Itē in ornamētū cuꝫ ſub dit: lucis. Induamur ergo qꝛ ſūt in turpi tudinis tegumētū.i. pctōꝝ Pſal. Beati qͦ rū tec. ſūt pec. Qd̓ cōngit qn̄ ip̄is abolitis v̓tutes ſuꝑponūt̉. Sic ẜm Iac̄. Charitas oꝑit ml̓titudinē pctōꝝ. Itē dicunt̉ v̓tutes ſiue oꝑa bona: arma. qꝛ ſūt ī munimentuꝫ ꝯtrarietatis. Vn̄ apl̓s ad eph̓. v. loquēs d̓ v̓tutibus dic̄. Accipite armaturā. Et enu merat ibi v̓tutes In milite enī chriſti debꝫ eē in capite galea ſpei. in corꝑe lorica iuſti cie. in manu ſiniſtra ſcutuꝫ fidei. in dextera debet habere gladiū ſpūs qd̓ eſt v̓buꝫ dei. ⁊ vt firmꝰ ſtet debet habere ſuccinctos lū bos ꝑ ꝯtinētiā. Itē ſunt ī ornamētū pulcri tudinis ꝓ qͣ lux dicunt̉. Sic̄ enī niger car bo ⁊ turpis ſuꝑueuiēte luce igniſ pulcrior efficit̉ auro ſic pctōr v̓tutibꝰ ſuperpoſitis. Pſal. Oīs gl̓a eꝰ fi. re. abintꝰ ī fimbrijſ au reiſcircūamicta varietate v̓tutū.ſ. ¶Qua re aūt apl̓s ſuaſerit vicioꝝ depoſitōꝫ ⁊ v̓tu tū ꝯquiſitōꝫ: ſubdit laudabilē rōem dicēs Vt in die honeſte ambulemꝰ. vt ītelligat̉ de die illo magno. qn̄ ſic claꝝ erit ꝙ oīa oc culta nuda erūt ⁊ manifeſta. Odeꝰ ſi ī cu rijs p̓ncipū ⁊ in generalibꝰ colloqͥis eſt cō fuſio ī ſordidis veſtibꝰ. ⁊ ī pulcriſ honeſtū ambulare qͣnta tūc ꝯfuſio erit pctōribꝰ in illo generaliſſimo colloq̇o ⁊ tā magͣ curia tā ꝯfuſe ambulare. Hiere. ij. Quō ꝯfūdit̉ fur qn̄ cōp̄hendit̉ ſic ꝯfundet̉. Nam iuxta hiere. Tre. j. Iniq̇tates cōpoſite ⁊ ꝯuolute collo eoꝝ erūt. ⁊ qͣꝫ laudabile erit nob̓ ī illo honeſte ambulare Qd̓ nob̓ preſtet dn̄s ie ſus chriſtus. Qui. ¶ De euangelio Sermo. IIII. Cce rex tuꝰ uenit tibi māſuetꝰ Mat. xxj. Saluator Inoſter more boni p̄lati viſitatiōꝫ ſuā facere volēs in v̓bis p̄miſſis q̄ p̄dixit ꝑ zach̓ ꝓph̓am ⁊ recapitulauit ꝑ math̓. eua geliſtā ſue viſitatōis aduentū p̄dicens ait Dicite filie ſyon. Ecce rex tu. ve. ti. māſue. ¶ C ¶ Uolēs ergo viſitare dn̄s vult vt p̄ ¶ Dominica prima in aduentu nūciet̉ filie ſyon ſuꝰ aduētꝰ. Filia ſyon vt ī nuit glo. eſt q̄libet aīa fidel̓ q̄ eſt filia eccl̓ie triuphātis q̄ d̓r ſyon.i. ſpecula. qꝛ deuꝫ ſpe culat̉ facie ad faciē. Ovoſ ergo p̄dicatore dicite ꝓnūciādo filie ſyon.i. aīe cuilibꝫ chri ſtiane ⁊ maxīe ꝑ pctūm a grā ꝯſtitute. cui ob carētiā dn̄i aduētꝰ ip̄iꝰ ſūme ē neceſſa riꝰ Aīa eī fidel̓ nō ſolū nūero ſꝫ et merito ē filia ſyon eo ꝙ ī charitate manēs ī deo ma net ⁊ deꝰ ī ea. ita ꝙ ip̄aꝫ nūqͣm deſerit. Iu xta illud. Vobiſcū ſū vſ. ad cō. ſe. Sꝫ aīma peccatrix d̓r filia ſyon nūero ſed n̄ merito noīe ſꝫ n̄ re. Hec ē eī quā deflet hieremias Tre. j. dicēs. Et egreſſꝰ ē a filia ſyon oīs de cor eꝰ Quia ſic̄ ibi dic̄ glo. Aīa illecta mal moribꝰ decorē v̓tutū amittit. ⁊ ꝑ ꝯn̄s dn̄ꝫ qꝛ ip̄e eſt q̇ vult hoīs indui decore.i. p̄cigi v̓tute. Tali ergo filie ſyon vt p̄latū ſuuꝫ be nigne viſitantē recipiat. d̓r: Ecce rex tu. ve. ti. mā. ¶ In qͥbꝰ v̓bis duo īnuunt̉. viſita toris aduētꝰ. ⁊ viſitatōis modꝰ. Viſitato ris aduētꝰ cū dic̄. Ecce rex tu. ve. ti. Sꝫ viſi tatiōis modꝰ cū dic̄ Māſuetꝰ. ¶ Innuē do aūt aduētū inſinuat viſitatoris ꝓpinq̇ tatē vt ei ſine mora occurrat̉. Et hͦ cū dicit: Ecce. q. in ꝓmptu ē. Itē inſinuat ip̄iꝰ ſubli mitatē vt pꝰ occurſuꝫ decent̓ ſuſcipiat̉. Et hͦ cū dic̄. rex tuꝰ. Itē inſinuat veniētis vtili tatē vt decent̓ ſuſceptꝰ amicabilit̓ ꝑtractet̉ cū dic̄. venit tibi.i. ad tuā vtilitatē. Ex q̇buſ ribꝰ colligit̉ ꝙ ī pctō ꝑdurās īuenit̉. incu rialis. infidel̓. ⁊ miẜabil̓. Incurial̓ qꝛ p̄lato ſuo in ꝓpinquo exiſtēti noccurrit Infidel̓ qꝛ rege in regnū ſuū nō intromittit. Miſe rabilis. qꝛ ꝯſulentē vtilitati ſue ꝑuipendit. U ¶ Prelatꝰ ergo ꝓpinquꝰ on̄dit̉ cū dr. Ecce. Hoc ei aduerbiū ecce. nō tātū po nit̉ ꝓ facti admiratōe. vt ibi. Ecce v̓. ꝯcipi. Nō ſolū ꝓ reꝝ publicatōe. vt ibi. Ecce ag dei. Sꝫ etiā ponit̉ ꝓ tꝑis vl̓ loci ꝓpinq̇tate vt cū d̓r. Ecce iā veniet. Et h̓. Ecce rex tuuſ Quā ꝓpe aūt ſit ſūmꝰ p̄latꝰ aīe peccatri ci qua cupit viſitare. ip̄e ī apoc̄. iij. on̄dit cū dic̄. Ecce ego ſto ad ho. et pul. Ecce qͣꝫ īcu rialis ſit pctōr in p̄miſſis verbis oſtendit̉. qꝛ nō ſolū tāto p̄lato non occurrit ꝑ liberi arbitrij p̄ꝑatiōꝫ. ſꝫ etiā ad hoſtiū venienti ⁊ pulſanti nō aꝑit. Et pēſanda ſūt verba re deptoris. Ecce inq̇t ego nō angelꝰ meꝰ. nō nūcius. ſꝫ ego ille magnꝰ p̄latꝰ. q̇ creaui. q̇ redemi. ſto. nō iaceo. nō ſedeo. ad hoſtiuꝫ. nō ad angulū ſꝫ ad hoſtiū ꝯſcīe. qd̓ ꝓpria volūtate ſeratū ē. ⁊ pulſo vt mihi aꝑiatur. pulſo inqͣm ſic̄ dicit glo. ꝑ internā inſpira tionē dicēs: O hō vſqꝫ q̄ obliuiſceris me ī fi. vſqꝫ q. auer. fa. tu. a me. qͣꝫdiu ponā ꝯſi lia mea ī aīa tua. Talit̓ pulſatū ſe oſtendit augꝰ. dicens: Opponebas faciē meā mihi vt aduerterē iniqͥtatē meā Certe legit̉ in lu ca de illo q̇ ꝑſeuerauerat pulſans. ꝙ etiaꝫ media nocte ſibi nō tantū aꝑiebat̉. veꝝ eti am qͥd̓ habuit neceſſariū dabat̉ ei. Et ecce ſaluatoris ꝑſeuerātia ī pulſatōe innuit̉. qꝛ nō dicit ſteti ſꝫ ſto. nō dicit pulſaui ſeml̓ vl̓ bis ſed pulſo. in qͣ innuit ꝙ ip̄e ꝯtinuat pul ſatione ad hoſtiuꝫ pctōris. Et pōt bn̄ indi gnari de taliū incurialitate ꝙ tā magno p̄ lato tāto tꝑe vt ſunt ī pctō ſtāti an̄ hoſtiū ſuū nō cōpatiunt̉. etiā pulſanti tot annis nō aperiūt. Vere pulſabūt et ip̄i aliqn̄ ad hoſtiū ſuū dicētes: Dn̄e dn̄e aperi nobis. Et ip̄e rn̄debit. Neſcio vos. Quaꝓpto fi lia ſyon ne hͦ tibi eueniat. iuxta conſilium Amos ꝓph̓e. Preꝑare ī occurſuꝫ dn̄i dei tui ⁊ ī ꝓpinqͣ exiſtēti. Un̄ Bern̄. Nō opor tet te hō maria trāſfretare. n̄ penetrare nu bes. nō grādis tibi inqͣꝫ on̄dit̉ via vſqꝫ ad temetip̄m. Occurre deo tuo vſqꝫ ad cōpu ctionē cordis ⁊ oris ꝯfeſſiōeꝫ. Occurre vt ſaltē exeas de ſterq̇linio miſere ꝯſcīe. quiā indignū eſt auctorē puritatis itrare illuc. ¶ X ¶ Poſtqͣꝫ viſitatoris on̄dit ꝓpinq̇ tate. Secūdo loco on̄dit ip̄iꝰ ſublimitateꝫ cū dicit: Rex tuꝰ Vt ſi p̄dicto modo rōne ꝓpinq̇tatis ſibi occurrat̉. ꝓpt̓ ip̄iꝰ ſublimi tatē decēter ſuſcipiat̉. Eſt ei o aīa viſitator tuus ſublimis. quia rex. et non tantuꝫ rex tuus. ſed rex regū et dn̄s dominantiuꝫ. vt dicit̉ in apoc. xix. Imo qd̓ maius eſt. Rex ē eterne glorie. Iuxta illud pſal. Dn̄s v̓tutū ipſe eſt rex glorie. Huiꝰ enī regis regnum eſt cor humanū. Vn̄ ip̄e in Luca. xvij. dic̄: hominica prima in aduentu Regnū dei intra vos ē. Hoc regnū ſic̄ dic̄ Bern̄. Nō quomō cetera vt fierēt. tātū di xit: Sꝫ pugnauit vt acqͥreret. occubuit vt redimeret. ⁊ poſt laborē in eo reqͥeſcere cu pit dicēs illud ī ꝓuerb̓. viij. Delicie mee eē cū filijs hoīum. Sꝫ aīa peccatrix in pctō ꝑ durās. magnā infidelitatē regi ſuo on̄dit. dū ip̄m in regnū ſuū nō intromittit. Imo ⁊ aliū dn̄m q̇ dicit̉ in apoc̄. Rex abyſſi. Et ī Iob. xj. Rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbie. ſubitro duxit. Magna infidelitas ſeruū dn̄ꝫ ſuū negare. ⁊ maxime a qͣ oīa bona hꝫ. ⁊ aduer ſario ſuo adherere. qd̓ facit q̄libet aīma in pctō ꝑdurās. q̄ dicit cū coequalibus ſuis chriſtū negātibꝰ. Nō habemꝰ regē.i. chri ſtū niſi ceſarē.i. diabolū. Qui reuera ceſar dicit̉ a cedēdo qꝛ ip̄e eſt Ioh̓. x. ille fur qui nō intrat in hoīem niſi vt mactet et perdat Un̄ greg̓. dic̄. Stultū eſt diabolo ẜuire of fenſo q̇ nullo placat̉ obſeq̇o De hac infide litate ꝯquerit̉ dn̄s hiere. ij. dicēs: Quid in uenerūt in me prēs veſtri iniqͥtatis. qꝛ elō gauerūt a me ⁊ ambulauerūt poſt vanita tē. ⁊ vani facti ſūt. Sꝫ certe oēs q̇ te derelin quūt cōfundent̉. quiā ſcꝫ tāqͣꝫ rex in virga ferrea reges eos ⁊ tāqͣꝫ vas figuli ꝯfrīges eos. Propterea o filia ſyon ne hͦ tibi ꝯtin gat collige de regno eiꝰ ſcādala vt auctor puritatis decent̓ ſuſcipiat̉. Et dic cuꝫ pſal Paratū cor meū deus. ꝑatū cor meū. In gredere ergo bn̄dicte dn̄e. quid ſtas foris Exēplū de heremita negāte deū qͣre ī ꝓm ptuario. c. ix. D. Iſy ¶ Poſtqͣꝫ aūt on̄dit ip̄iꝰ ſublimitatē ſubdit veniētis vtilitateꝫ. cū dicit: Venit tibi. Vt ſi ꝓpt̓ ip̄iꝰ ſublimi tatē decent̓ ſuſcipiat̉. etiā ꝓpt̓ip̄iꝰ vtilitatē amicabilit̓ ꝑtractet̉ Et licet multipl̓r vtiliſ ſit eiꝰ aduētꝰ. tn̄ ex multis qͣttuor ponemꝰ ad pn̄s. ⁊ dicamꝰ ꝙ venit tibi. In medicuꝫ tue curatōis In magistrū tue eruditioniſ In ſociū tue tribulatōnis. In p̄miū tue re tributōnis ¶ Uenit ergo pͥmo mō tā qͣm medicꝰ. Ille inqͣꝫ medicꝰ q̇ de ſe dic̄ ī mat theo. Nō eſt opꝰ valē. medi. ſꝫ male habē tibus. Tibi qͥ ſcꝫ deſcendēs ab hieruſalē in hiericho a latronibꝰ infernalibꝰ vulneratus. ſemiuiuus remanſiſti vt ab eo effica ciſſime cureris. Pſal. Qui ſa. omēs infir. tu. Vnde hiere. huic medico dicebat: Sa na me dn̄e et ſanabor. ¶ Itē venit ſecūdo tanqͣm verax magiſter tibi vt te ſanatu vi am veritatis qua ꝓficiſcaris doceat et in ſtruat. Unde ip̄e Ioh̓. xiij. dixit: Ego ſum via et veritas. Huic magiſtro veritatis ſi ne aliqua opinione docēti dicebat dauidꝫ Uiam iuſti. tu. inſtru. me. ¶ Itē terto ve nit tanqͣꝫ ſocius et amicus vt te ſub pōde re penitentie ⁊ tribulatiōis ſuſtentet. Vn de Eſa. xliij. dicit Cū tranſieris ꝑ aquas te cum ero et flumina non operiet te. cū am bulaueris in igne non cōbū. Propter ta lis ſocij cōfidentiā dicebat dauid: Si am bulauero in me. vm. mor. non ti. ma. qn̄iaꝫ tu. me. eſ. Exemplū in Dan̄. iij. de tribus pueris in fornace ignis miſſis. ¶ Iteꝫ qͣr to venit tanqͣꝫ vinee pater familias tibi tā qͣm ſuo cultori in p̄miū retributionis. Ip ſe enim eſt ille diuinꝰ denarius regia ima gine inſignitus qui dat̉ laborantibꝰ. Hūc retributōnis denariū abrae promittebat. cum dicebat. Ego ero merces tua magna nimis. Ecce qͣꝫ miſerabilis ſit anima ī pec cato perdurans. Ex predictis aduerti po teſt ꝙ tā magnuꝫ medicū ꝓ ſua curatione tam peritu magiſtrū pro ſua informatio ne. tam fidelē ſociū in ſua tribulatione. taꝫ largum dominū in ſua retributione par uipendit. ¶ Z ¶ Sed ne peccator dica recognoſco viſitatoris vtilitate. ſed hoc fa cio quia timeo viſitationis auſteritatem. ideo mox ſubdit̉ viſitationis modꝰ. Mo dus inqͣm pius ⁊ benignus. quia māſue tus. et hoc maxime neceſſariū eſt dominā tibus ne quātumcūqꝫ vtiles ſint ꝑ auſte ritatem vileſcant Vnde Ambroſius ī exa meron dicit: Apibus rex natura clarꝰ eſt et inſignis vt magnitudinē preſtet ⁊ ſpeci em̄. et qd̓ in rege precipuū eſt manſuetudi nem. Nam et ſi habeat aculeum non vti tur eo ad iudicandum. Talis certe eſt in hoc aduentu viſitator tuus o anima. Ip̄e enī eſt agnꝰ quem petebat eſa. xvj. dicens. ¶ Dominica ſecunda in aduentu Emitte agnū dn̄e. Et quē publicauit ꝯfir mādo talē eſſe Ioh̓es dicens: Ecce agn dei Nā q̇mō ſine māſuetudine viſitabit. etiā cuꝫ a p̄latis tā duriſſime viſitaret̉. ſic̄ in paſſione legit̉ manſuetiſſimū ſe oſtēdit. Māſuetudinis enī eſt in aduerſis nō irri tari. ⁊ certe ip̄e ſicut ouis ductꝰ eſt. Cū ma lediceret̉ nō maledicebat. et cū pateret̉ nō cōminabat̉ Sꝫ potiꝰ retribuebat bona ꝓ malis. dicēs: Pater dimitte eis nō enī ſci. q̇d faciūt Quia ergo talis ⁊ tā māſuetꝰ ve nit tibi viſitator. gaude et letare filia ſyon occurrēs deo tuo. Alioq̇n ſi manſuete vi ſitantē nō receꝑis ꝑ ſnīam viſitātē ſiue ꝑti cularē ſiue generalē. ſiue velis ſiue nol̓ du riſſimū ſentiēs. Iuxta qd̓ dicit ꝑ ꝓphetam Uiſitabo in virga iniqͥtates eoꝝ. et in v̓be ribus peccata eoꝝ. a qua nos liberet deꝰ q̇ viuit ⁊ regnat. Exemplū in ꝓmptuario ca pitulo. ij. H. ¶ De eadem dominica Eniens veniet et nō tardabit. Abac̄. ij. In his v̓biſ ꝓphete duo aduētuſ tanguntur noſtri ſaluatoris. Primꝰ fuit in carnem. De q̄ Luc̄. xix. Venit filiꝰ hō. q̄rere ⁊ ſal. fa cere. Secūdꝰ aduentꝰ erit ad iudicium. De qͦ Luc̄. xij. Qua hora n̄ puta. fi. ho. ve. De his reqͥre ſermonē inter ſermones de dicatiōis. Venit fi. ho. q̄rere ⁊ ſal. ⁊cͣ. ¶ Dominica ſecunda in aduentu de epiſtola. ¶ Sermo. V. Uecūqꝫ ſcripta ſunt ad noſtraꝫ doctrinā ſcripta ſunt. vt ꝑ patiētiā ⁊ ꝯſolatiōꝫ ſcri L. pturaꝝ ſpem habeamꝰ. Roꝝ. xv. ¶ A ¶ In his v̓bis apl̓s innuit ſacrā ſcripturā n̄ eſſe ꝯtemnēdā. ꝓpter ea q̄ cōtinet. Cōtinet enī ꝓſpera. ꝯtinet ⁊ aduerſa. Aduerſa tan git cū dicit Vt ꝑ patīam. qꝛ patiētia nō eſt niſi ī aduerſis. Sꝫ ꝓſpera tāgit cū dic̄. Cō ſolatiōꝫ. Cōſolatio enī ſurgit ex fauorabili ꝓſperitate. Propterea ad pn̄s epl̓a p̄mit titur euāgelio. Erūt ſigna ī ſole ⁊ luna. q̇s ibi vtraqꝫ ꝯtinent̉. Nā terribilia iudicij et iudiciū p̄cedētia dn̄s innuit cū dic̄. Erunt ſigna ī ſole. vt ſcꝫ p̄ꝑati aīmemur. Proſpe ra v̓o ſiue fauorabilia ſubdit vt ꝯſolemuſ cū dic̄ Leuate capita vrā. ecce appropīqͣbit redēptio veſtra ¶ Uere terribilia ſunt iu diciū p̄cedētia. qꝛ erūt ſigna terribilia ī qͣt tuor. In celo. In terra. In aere. Et in aqua ¶ In celo. qꝛ erūt ſigna ī ſole ⁊ luna ⁊ ſtellis Celū enī in ſignū triſticie obſcurabit̉ Eze chiel̓. iiij. Operiā celos tenebris. Sol ꝯuer tet̉ in tene. ⁊ lu. nō da. lu. ſu. Iohel̓. ij. ¶ Se cūdo etiā terra ī ſignum reuerētie tota tre met. Vnde dic̄. Et terremotꝰ erūt magni. ¶ Itē tertio ſigna erūt in aere. qꝛ aertoni truo agitabit̉. peſtilētijs corrūpet̉ ⁊ exerci tu celoyreplebit̉. Vn̄ ſubdit̉. Nā virtutes ce. mo. Aer enī totꝰ ſct̄īs angl̓is replebitur Mat. xxv. Exibūt angl̓i. ¶ Itē qͣrto in aqͣ ſignum erit qꝛ tumeſcet ⁊ ionabit Un̄. Et p̄ ꝯfuſione ſonitꝰ maris ⁊ fluctuū. Pſal Sonuerūt ⁊ turbate ſūt aq̄ eoꝝ. Vere ter ribilia ſūt iudiciū p̄cedentia. Sꝫ terribilio ra ſūt iudiciū ꝯcomitātia. qꝛ tūc videbunt filiū hoīs ve. cū po. ma. Videbūt inqͣꝫ oēs mortuos ꝯuocatē. mat. xxv. Cōgregabūt̉ an̄ eū oēs gētes. Audiēt eī oēs q̇ in monu mētis ſūt vocē filij dei ⁊ q̇ audierīt viuent. Itē videbūt ſeꝑantē. oueſ qͥdē ſtatuet a de xtris. edos āt a ſiniſtris Mat. xxj. Itē vide būt diſceptāteꝫ. Eſuriui eī ⁊ nō de. mi. mā. Itē videbūt ſnīaꝫ cōſūmantē. Diſce. a me ma. ī ig. et̓. Exēplū ī ꝓmptuario. ca. iiij. P B ¶ Promittit etiā dn̄s in hͦ euā gelio ꝓſꝑa vt ꝯſolemur cuꝫ dic̄. Leuate ca. ve. Promittit aūt duo.ſ. remotōꝫ mali cū dic̄. Appropinqͣbit redēptio vrā. ⁊ collatōꝫ boni cū ſubdit. Scitote qꝛ ꝓpe ē regnū d̓i. Promittit ī redēptōe terminatōꝫ tribula tionū. q̄ ſūt qͣttuor. Demōis. carnis. hoīs ⁊ mortiſ. Hec ſūt qͣttuor a qͦꝝ tribulatōe re dimet. Vn̄ ſctī dicet illd̓ Eſa. xiiij. Quō ceſ ſauit exāctor.i. demon. Ecce pͥmū. Qui exi git penaſ ꝓ culpa vſqꝫ ad nouiſſimū qͣdrā tem. Sic̄ dic̄ dn̄s in matth̓. v. Quieuit tri butū.ſ. carnis. ecce ſcd̓ꝫ. cꝰ tributarij ſumꝰ ¶ Dominica Secunda in aduentu eſcas ꝓcurando. Sed tūc nō eſuriēt neqꝫ ſitiēt ampliꝰ Eſa. xlix Cōtriuit dn̄s baculū impiorū.ſ. hominū ꝑſecutorū. ecce tertiuꝫ Quia ſicut dicit̉ Malach̓. vlt̓. Calcabunt impios. cū fuerint ſicut cinis ſub pedibuſ eoꝝ. Virgā dn̄antiū cedentē ppl̓os. Hec ē mors omniū dn̄antiū dn̄a. ecce quartum que tūc ꝯteret̉. qꝛ morſnō erit vltra. Sicut dicit̉ in apoc̄. xxj. ¶ Itē cōſolat̉ in exhibitō ne boni cuꝫ dicit: Scitote quia ꝓpe eſt re gnum dei. In cuiꝰ adeptione ſanctis qua druplex cōſolatio occurrit. Primū eſt ob uiat. j. Theſ. iiij. Siml̓ rapiemur cū illis Secūd̓ honorabil̓ a chriſto collocatō. qꝛ ſtatuet oues a dex. Tertiū eſt bſanda allo cutio ſiue cōmendatio cū dicit. Eſuriui et dedi. mi. man. Matth̓. xxv. Quartuꝫ felix retributio. cū dicit. Uenite bn̄dicti patris mei ꝑci. reg. Ad q̇d nos ꝑducat. ¶ De euangelio ¶ Sermo. VI. Runt ſigna in ſo le et luna. Luc̄. xxj. Duo innuūtur in hoc euangelio. Primo enīpo nitur ſignū poteſtatiſ iudiciarie. Secūdo ſignū bonitatis iudicis. Primū eſt terro ris. qꝛ erūt ſigna in ſole ⁊ luna. Secunduꝫ cōſolationis. quia his fieri incipientibus re. et leua. ca. ve. ⁊cͣ. ¶ C ¶ Circa primū no ta ꝙ hic ponunt̉ ſigna iudicij et ſigna iudi cis. Signa iudicij inaudita propter tria. ¶ Primo ꝓpter generalē cōmotionem. Mouebit̉ enī creatura inſenſibilis. rōnal̓ ⁊ intellectualis Primo inſenſibilis moue bitur. Tū ex ſuperiori. quia in ſole ⁊ ſtellis Iohel̓. iij. Sol ꝯuertet̉ in tene. Tū ex inferi ori. quia in terris p̄ſſura gentiū et in mari cōmotio. Eſa. xxiiij. Luxit ⁊ elanguit terra Secūdo rōnalis mouebit̉. Tū ex interio ri. qꝛ areſcentibꝰ hominibꝰ. Heb̓. x. Terri bil̓ quidē expec. Tuꝫ ex exteriori. qꝛ p̄ſſura gentiū. Surget enī gens cōtra gentē. Ter tio intellectualis mouebit̉ Tū ex cōuerſio ne ad ſuū ſuꝑius exhibendo reuerentiam Iob. xxvj. Colūne celi cōtremiſcunt Tū ad ſuū inferius exequēdo iuſticiā. Matthei xxj. Exibūt angeli ⁊ ſeꝑabunt ma. Et h̓ no tat̉ ibi. Nā virtu. ce. mouebunt̉. Totū enī vniuerſum mouebit̉ ad aduentū auctoriſ ſui. Exēplū ca. iiij. E. ¶ Secūdo ꝓpt̓ terri bilē expectatōeꝫ ꝓ qͣ dic̄. Areſcētibꝰ hoībꝰ Terribilis inqͣꝫ expectatio iudicij cōmina ta. Terribilis expectata. Sꝫ qͣꝫ terribil̓ ad impleta Vnde tria ponit. Areſcentibꝰ pre timore ꝓpter cōminationē. Abac̄. iij. Au diui et conturbatus eſt venter meus. Et expectatōe ꝓpter ip̄am p̄ſtolationē. Pro uer. xj. Preſtolatō īpioꝝ furor. Que ſuꝑ ueniēt ꝓpter ip̄am adimpletionē. Roꝝ. j. Reuelabit̉ ira dei ſuꝑ omnē impietatem. ¶ Tertio ꝓpter horribilē viſionē. Vn̄ illd̓ Sap̄. vj. Horrēdus ⁊ cito apparebit vobiſ O qꝫ horrendū tūc quādo deſuꝑiꝰ erit iu dex iratus. Amos. iij. Leo rugiet. qͥs nō ti mebit. De inferiꝰ infernꝰ patus. Matth̓. xxv. Qui ꝑatꝰ eſt diabolo. De interiꝰ con ſcientia mordēſ. Ro. ij. Teſtimoniū reddē te cōſciētia eoꝝ. De exterius mūdꝰ ardēs Pſaſ. Ignis an̄ ipſum p̄ce. ⁊ infla. Vide bunt aut eū omnes gētes que nō credide runt. Apoc̄. j. Uidebit eū omnis oculus. Itē iudei q̇ eū crucifixerūt. Zach̓. xij. Aſpi cient eū quē pupugerūt Itē chriſtiani qui cōtempſerunt. Heb̓. x. Irritā qͥs faciēs le gem moyſi ſine vlla miſeratione moritur. quanto magis putatis deteriora mereri ſupplicia qui filiū dei cōculcauerit ⁊ ſāgui ne pollutū duxerit ī qͦ ſcīficatꝰ ē. Apoc̄. vj. Tūc dicēt mōtibꝰ cadite. Exēplū ca. ij. A ¶ D ¶ Signa v̓o iudicis inopinata Vn de. Videbūt filiū hominis. vbi tria viden da oſtēdit chriſtꝰ ¶ Primo naturā quaꝫ aſſumpſit. vn̄. filiū hominiſ. q̄ aliqn̄ poſita fuit in ſignū humilitatis. Luc̄. ij. Hoc vob̓ ſignū ⁊cͣ. Hec fuerūt tunc eius ſigna. ꝑuu lus natꝰ. pannis inuolutꝰ. in p̄ſepio poſi tus. Sed modo eſt poſita īſignū poteſta tis. Matth̓. vlt̓. Data eſt mihi omnis po teſtas ¶ Secūdo gͣtiā quā impēdit. Vn de. Venientē in nube. Illa enī nubes erit ī refrigeriū bonis. et ī incendiū malis. Eſa. xiij. Erit ī vmbraculū diei ab eſtu.ſ. bonis. Dominica ſecundā in aduentu Iob. xx. Pluet ſuꝑ eos bellū.i. ſuꝑ malos. Hec gr̄ā figurata ē in nube p̄cedēte filios iſrael. Sꝫ tūc mutabit tꝑs mal̓ qn̄ nubes illa apꝑebit ¶ Tertio gl̓iaꝫ quam accepit Un̄ In ptāte magͣ. Et ſūt tria ſigͣ irrefraga bilis ptātis Primū ꝑtinet ad vexillū. mat thei. xxv. Tūc apꝑebit ſignū. Scd̓m ad ex ercitū. Mat. xxv. Omnes angeli cum eo. Tertiū ad triumphū. Eſa. xxxiij. Regeꝫ in decore videbūt ¶ E ¶ Circa ſecundū no ta ꝙ dn̄s ꝯſolat̉ ſuos tripl̓r. Prīo cautos facit de ꝑiculo Ibi Reſpicite. Pſal. Dedi ſti metuētibꝰ te ⁊cͣ. Scd̓o ſuſpēſos d̓ p̄mio ibi Leuate capita vrā. Phi. iij. Saluatorē expectamꝰ. Tertio certos de termino. ibi. Appropinquabit re. ve. Mat. xxiiij. Pro pter electos breuiati ſunt dies Rogemuſ ergo ⁊cͣ. ¶ De euangelio Sermo. VII. Unc uidebūt fi lium hoīs venientē in nubibꝰ ce li cū ptāte magna. Lu. xxj. ¶ F ¶ In his v̓bis tria innuunt̉. ¶ Prīo videli cet chriſti ad iudiciū aduentꝰ. cū dic̄. vide būt fi. ho. ve. ¶ Scd̓o veniēdi tꝑs. cū dic̄. Tūc. ¶ Tertio veniēdi modꝰ. cū dic̄. cum ptāte magͣ ¶ Prīo ergo on̄dit̉ eiꝰ aduen tus. on̄dit̉ inqͣꝫ ingratis hoībꝰ de ſuis bn̄ ficijs terribil̓. Sicut eī bn̄ficia hoī ml̓ta cō tulit ꝑ creaturas ⁊ ꝑ ſemetipſum ẜuiendo ſic terrebit ingratū ꝑ oēm creaturā ſibi ex hibitā ⁊ tandē ꝑ ſemetip̄m De pͥmo agit ī p̓ncipio euāgelij. ibi. Erunt ſigͣ ⁊cͣ. De ſcd̓o ibi. Tūc videbunt. Sic̄ pͥmo ẜuiuit ꝑ crea turas. q̇a oēm creaturā viſibilē fecit ꝓpter hoīem. ſic pͥmo impugnabit̉ ingratꝰ ꝑ cre aturas. Armabit eī creaturas in vltioneꝫ inimicoꝝ. ⁊ pugnabit cū eo or. ter. Iure ei ingratū oīa feriūt vt qͦt in hͦ mūdo a crea turis habuit ſolatiā. tot pꝰ ſentiat tormen ta. Infert aūt creatura ẜm oēm ſitū ſuum turbatiōꝫ.ſ. a ſuꝑiori. Vn̄. Erūt ſigͣ in ſo. et lu.ſ. ſigna ī teſtimoniū. ⁊ ſigͣ in tormentuꝫ. In ſignū teſtimonij culpe hoīuꝫ erubeſcet ſol. ⁊ cōfundet̉ luna Eſa. xxx. In ſignuꝫ tor mēti ꝯuertet̉ ſol ī tenebras ⁊ luna ī ſangui nē. Ioel̓. iij. Ab inferiori erit p̄ſſura cōmo tionis ī terra ad euomēdū impios qͣſi im patiēs plꝰ eos ſuſtinere ī ſe. de qͦꝝ ſangui ne iebriata ē Eſa. xxiiij. Cōmotōe cōmoue bit̉ t̓ra. Ab ext̓iori erit p̄ſſura belloꝝ. Sur get ei gens ꝯͣ gentē. Imo qḋ plꝰ eſt tradet pater filiū ⁊ ecōuerſo. ⁊ umici hoīs dome ſtici eiꝰ Et ex iſtoꝝ ꝯfuſiōe p̄ timore areſcet in ſemetip̄o oīs hō. Vn̄ areſcētibꝰ hoībuſ Nec mirū. q̄a iō ⁊ arbuſta ſuꝑabunt ſan guinē. Et poſtqͣꝫ creatura pugnauerit ve niet ip̄e ad iudiciū. Et ip̄iꝰ aduētꝰ tangit̉ ī p̄miſſis v̓biſ. cū dic̄ veniētē ¶ Q ¶ Scd̓o on̄dit veniēdi tꝑs. cū dicit. Tūc.i. poſt pu gnam creaturaꝝ. Oqͣꝫ durū erit tūc. Du rū enī eſſet in hͦ mūdo appere ī iudicio. vbi de culpa nulla eſſꝫ ſpeſ venie vbi n̄ ꝓdeſſēt omnia ꝑ quē culpabiles plerūqꝫ ſolēt eua dere. videlicet allegatio. ſupplicatio. redem ptio. potentia. et fuga. que omnia ī chriſti iudicio fruſtrabunt̉. Nō ergo iuuabit ibi allegato. qꝛ ibi deficiēt ſubſtātialia allega tionis. ſcꝫ rō ⁊ ſapiētia. Legiſtā enī oportꝫ rationabiliter ⁊ ſapiēter allegare. Sed ne qꝫ rō neqꝫ ſapīa ſunt apud inferos qͦ tū ꝓ peras. Vn̄ Bern̄. Veniet dies illa in qua plus valebūt pura corda qͣꝫ aſtuta verba. conſcientia bona qͣꝫ marſupia plena. qui amquidē iudex ille nō fallit̉ v̓bis nec flecti tur donis. Hoc debēt attēdere q̇ multo tē pore ſtudēt in ph̓ia ⁊ nūqͣm in bona vita. Item redēptio ibi nō reputabit̉. Prouer. xj. Nō ꝓderūt theſauri iniqͥtatis. Hoc de berēt auari attēdere q̇ incaſſum theſaurū quotidie cumulāt. Itē ſupplicatio ibi non exaudiet̉. Prouer. j. Cūc inuocabunt me ⁊ nō exaudiā ⁊cͣ. Itē deberēt aduertere qui deum multū miſericordē dicūt ⁊ ī ſpē mi ſericordie a pctō nō recedūt. ¶ H ¶ Ter tio innuit̉ veniendi modus. qͥa cū poteſta te magna. Un̄ ꝑ potentiā nullus ſe eripi et. quia iudex veniet cuꝫ poteſtate magna cui nemo ibi reſiſtere potit. Un̄ Potētes potēter ibi tormēta patientur. et fortibus ¶ Dominica tertia in aduentu fortior inſtat cruciatio. Vn̄ ſtulti ſunt pͥn cipes mūdi q̇ nō curāt qualit̓ dilatāt t̓mi nos potētie ſue. Que potētia ⁊ hic eſt mo mentanea ⁊ ibi nō ꝓfutura. Et fuga ibi n̄ patebit. qꝛ vbiqꝫ coanguſtabit̉ pct̄ōr. ſic̄ di cit anſelmꝰ. Supra erit iudex iratꝰ. infra ī fernꝰ hyanſ. a dextris pctā accuſantia. a q̇ bus ſi poſſet libēter ſe abſcōderet ⁊ negarꝫ Sꝫ iuxta ꝓph̓am. Quō ſi dep̄hendit̉ fur ⁊ cōfundit̉. ſic cōfundet̉ domꝰ iſrael ꝓ ſuis iniquitatibꝰ Mos enī eſt vt furtū furibꝰ in humeris appendat̉. ⁊ ſic cōfuſi ducātur ad ſuſpendiū. Sic inuolute ſunt ⁊ cōpoſi te collo meo iniqͥtates mee. Sic̄ dicit hie remias. Heu qͣnta erubeſcētia corā deo ⁊ angelis. corā vniuerſis iuſtis ⁊ reprobis nudū in iudicio cū multis abominatiōi bus apparere. Primi ꝑentes licet ſoli eſſēt in ꝑadiſo. ꝓpter vniꝰ pomī iniqͥtatē cū co gnouiſſent ſe nudos pudēda cooperiētes perizomatibꝰ abſcōderūt ſe ī medio padi ſi. Reprobꝰ autē in iudicio nec abomina bilia pōt cooꝑire. nec ſe cū ip̄is abſcōdere. Et a ſiniſtris erūt infinita demonia publi cationē ſnīe expectātia. Quid circa ſe.i. an̄ ⁊ retro videbit mundū ardentē. Pctōr ſic dep̄henſus q̇d faciet. Vere tabeſcet vniuſ cutuſqꝫ caro ſtantis ſupra pedes ſuos. ſic̄ dicit̉ in zach̓. quouſqꝫ ꝑ v̓bū aſperū dāna ti.ſ. ite maledicti. peccatis grauati. cadant caſu ꝑpetuo in infernū. Tūc infernꝰ inſati abilis ab initio mūdi inhyans claudet os tanqͣꝫ ſatiatus. ⁊ dn̄s cū poteſtate magna ſic cōfortabit ſeras portarū eiꝰ. vt nec dia bolus nec hō plus exeāt nec ampliꝰ inde videāt ſicut modo faciūt. qͥa mō vidēt glo riam ſanctoꝝ. Oqͣꝫ durꝰ eſt hic ẜmo. quē ſi pctōr aduerteret nunqͣꝫ modo tam letuſ eſſet. qꝛ ⁊ iuſti recogitātes diē iudicij pre ti more contriſtātur. Exemplū de quodā re ge grecie ¶ Dominica tertia aduentus de epiſtola Sermo. VIII Ic noſ exiſtimec bo vt miniſtros chriſti. j. Coꝝ. iiij I ¶ Quoniā ẜm ſanctos in pn̄ti nul lus ſtatꝰ ſpūalis poteſt eſſe indifferēs. qͥn alicui ẜuire debeamꝰ. iō apl̓us in pͥmiſſis v̓bis hortat̉ primo nos vt potiꝰ chriſto qͣꝫ alteri ẜuiamꝰ. cū dicit. Sic nos exiſtimet homo vt miniſtroſ chriſti. nō mūdi. nō di aboli. ſed chriſti Scd̓o vt hͦ ipſum ſeruitiū fideliter expleamꝰ. ⁊ h̓ innuit cū dicit. Hic iā querit̉ inter diſpēſatores vt fidelis quis inueniat̉. ¶ Uere acquieſcendū eſt apl̓o vt potiꝰ chriſto qͣꝫ alteri ẜuiamus triplici rōne. videlicet q̇a iuſtū. quia honeſtū. ⁊ qꝛ vtile. Iuſtū tripl̓r. ¶ Primo qꝛ nos crea uit. Secūdo quia redemit. Tertio qꝛ nob̓ ſeruiuit ¶ Uere iuſtū eſt ei ſeruire. qꝛ noſ creauit. Un̄ pſal. Seruite dn̄o in leti. Et ſubdit. Scitōte q̇ͥa dn̄s ip̄e fec̄ nos Chariſ ſimi indignū eſſet cuilibet ſi res ad ſuū mi niſteriū facta cōtempto eo alteri deẜuiret ſic ⁊ ip̄e ꝑ moyſen de talibꝰ dicit. Prouo cauerūt me in dijs alienis. ⁊ obliti ſūt crea toris ſui ¶ Itē ſecūdo iuſtū eſt ei ẜuire. qꝛ redemit nos. Vn̄ apl̓s. j. Co. vj. Empti enī eſtis p̄cio magno. Et ſubdit mīſteriū. Gl̓i ficate ⁊ portate deū in corꝑe vrō. Que re dēptio qͣnto fuit carior. qꝛ nō corruptibili bꝰ auro vl̓ argēto ſꝫ p̄cioſo ſanguīe. tanto offenſa gͣuior ſi alteri ⁊ n̄ ſibi ẜuiremꝰ. Vr̄ Bern̄. in ꝑſona chriſti dic̄ Quid ē ꝙ inimi co meo veſtroqꝫ libetẜuire magiſqͣꝫ mihi Nō ille vos paſcit. n̄ ille tꝑa vr̄a diſponit. n̄ ille vos redemit. ſꝫ ego ¶ Itē terto iuſtū eſt ei ẜuire. qꝛ nob̓ ẜuiuit. Un̄ in Luc̄. xxij. Ego ſū int̓ vos qͣſi mīſtrator ⁊ ẜuiui vob̓ ī purgatiōe luti ſpūal̓ Un̄ eſa. Seruire me feciſtis ī pctīs veſtris. Et qͣꝫ laborioſe ẜui uit on̄dit petrꝰ. qꝛ pctā nr̄a in ligno ꝑtulit. qn̄ ꝓ pctīs nr̄is paſſꝰ fuit Scd̓o miſtran dū ē chriſto. qꝛ ē honeſtū. Si eī honeſtuꝫ ē nobilibꝰ hꝰ ſecl̓i ⁊ p̓ncipibꝰ ẜuire. ml̓to for tiꝰ honeſtū ē illi ẜuire q̄ ē rex reguꝫ et dn̄s dn̄antiū. Cui ẜuire ẜm greg̓. regre eſt. Un̄ btā agatha dixit Sūma īgenuitas iſta eſt in qͣ ſeruitꝰ chriſti ꝯpbat̉. ⁊ maxīe qꝛ ip̄e ſu os mīſtros n̄ ẜuos vocat ſꝫ aīcos Ioh̓. xv. Iā n̄ di. vos ſer. ſꝫ ami. Vn̄ ī ecc̄. xxiiij. Gl̓a ¶ Dominica tertia in aduentu magna eſt ſequi dn̄m ¶ Itē tertio mīſtrā dū eſt potiꝰ chriſto. qͥa vtile. Et qͣꝫ vtiletā git dn̄s ī joh̓e. Si q̇s mi. mini. ho. eu. p. me us. Honorificabit̉ aūt tripl̓r. In morte ꝑ mīſteriū angl̓oꝝ. Lu. xvj. Factum ē aūt vt more. mē. ⁊ por. ab an. Vere ſolatiū eſt nō ſolū diuītibꝰ ſꝫ etiā mēdicis. ꝙ a tātis pͥnci pibꝰ deportari debent.ſ. angel̓. Exēplū. c. j. H. LItē honorificabit eos ī iudicio. Oqͣn tus honor ī illo generaliſſimo colloq̄o qn̄ collocabit eos a dextriſ. ⁊ corā toto mūdo ip̄oꝝ mīſteriū cōmēdabit dicēs. Eſuriui ⁊ de. mi. mā. Hāc cōmēdatōꝫ appetere debe rēt q̇ hic torneamēta. ⁊ alios ludos faciūt. ⁊ laborāt vt tꝑalit̓ laudent̉ ⁊ qͦꝝ poſtea me moria ꝑit cū ſonitu cāpanaꝝ. Itē honora bit eos regnū celeſte ꝯferēdo dicēs. Veīte bn̄. pa. m. ꝑ̄ci. reg. ⁊cͣ. Si tantū mīſteriū im pēdit̉ a ẜuientibꝰ ſuis dn̄is ꝓ vna villa vel duabꝰ. ml̓to magͦ impēderēt ꝓ vno regno tꝑali ſi illd̓ ſcirēt ſe adipiſci. qͣꝫ maximū tūc deberēt miniſteriū impēdere deo ꝓ illo re gno celeſti ⁊ ineffabili. in qͣ ip̄e creator mi ſtrabit eternal̓r eis. Et trāſiēs inqͥt Lu. xij. mīſtrabit eis. ¶ R ¶ Poſtqͣꝫ aūt apl̓us hortatꝰ ē mīſtros chriſti nos eē. ꝯſequēter hortat̉ nos vt ip̄m mīſteriū fideliter adim pleamꝰ. cū dic̄. Hic iā q̄rit̉ int̓ diſpēſatores vt fide. qͥs iue. Sic ⁊ chriſtꝰ q̄rit inter ſuos diſpēſatores. vt ī illis q̄ eis ad mīſtranduꝫ cōmiſit fideles īueniāt̉. Cōmiſit aut tria.ſ. res corpꝰ ⁊ aīaꝫ. vt ſcꝫ rebꝰ ẜuiat̉ ī elemoſy nis. Iuxta illud Lu. vj. Oīpetēti te tribue. Exēplū ca. iiij. Q. Corꝑe v̓o ī diuerſis obſe quijs. iuxta illud apl̓i Ro. vj. Sic̄ exhibui ſtis corꝑa vrā ẜuire īmū. ita nunc exhibete mēbra vrā ẜuire iuſticie. Sꝫ ſpūin diuīo amore ⁊ deſiderio. Iuxta illd̓ qd̓ dic̄ apl̓us Ro. j. Cuiẜuio ī ſpū meo Et alibi Spū fer uētes dn̄o ẜuiētes. Exēplū ca. j. D. Quoꝝ triū ſi vnū in miniſterio chriſti ſubtrahit̉ ī fidel̓ iudicat̉ Magnū q̇dē ī rebꝰ mīſteriū ſꝫ ī corꝑe maiꝰ. ſꝫ tertiū in ſpū maximū ¶ De euagelio ¶ Sermo. IX VUid exiſtiſ in de ſertū videre arūdinē vento agitatā Mat thei. xj. ¶ L ¶ In his v̓bis cōmendat̉ a do mino joh̓es baptiſta. Que cōmēdatō tri plici de cā eſt cōmēdabil̓. videlicꝫ q̇a v̓a. di ſcreta ⁊ ꝯdigna. Vera ⁊ diſcreta ex ꝑte cō mēdantis Cōdigna ex ꝑte cōmēdati¶ Ue rax ex ꝑte cōmēdātis. qͥa ieſus q̇ ſolꝰ v̓acit̉ v̓itatē nouit ⁊ nil tꝑale ꝓ cōmēdatōne reqͥ rit cepit dicere ad turbas de ioh̓e.ſ. euꝫ cō mēdādo Io. xiiij. Ego ſū v̓itas. Apl̓s Ro. iij. Oīs hō mēdax deꝰ āt verax ē ¶ Diſcre ta et̓ ex ꝑte cōmēdātis qꝛ more ſapiētis di ſcrete cōmēdauit. vt eī vitaret ſuſpitionem adulatiōis nō pn̄teꝫ nec ī pn̄tia ſuoꝝ diſci puloꝝ ioh̓eꝫ voluit cōmēdare ſꝫ ī abſentia. Un̄ illis abeūtibꝰ cepit dicere ad turbas. ¶ Cōdigna ex ꝑte cōmēdati. Dignū enī fuit vt ioh̓es lucerna lucēs ⁊ ardens a ſole iuſticie cōmendatꝰ poneret̉ ſupra cādela brū on̄ſionis. vt vita ſua luceret eis qͥ chri ſtūre ꝓbabāt. qͥbꝰ et digͥtas vite ip̄iꝰ on̄dit̉ cū d̓r. Quid exiſtis ī deſertuꝫ videre arūdi nē vēto agitatā. Fuit ī deſerto q̇dē ioh̓es ſꝫ arūdo deſerti nō fuit ¶ M ¶ Mūdꝰ d̓ deſertū qͣſi deſerēs chriſtū. ⁊ ꝑ ꝯſequēs de ſerēs oē bonū. In hͦ deſerto ꝑegrināt̉ et af fligunt̉ filij iſrael. ī quo eſt ſerpēs flatu ad urēs ſuꝑbie. Scorpio luxurie capite allu dēs ⁊ cauda pungēs. Et dipſas auaricie q̄ leſos nimis ſitire fac̄. Qꝛ ioh̓. iij. d̓r. Oē qͦd eſt ī mūdo aūt ē ꝯcupīa carnis aūt ꝯcupi ſcētia ocl̓oꝝ aūt ſuꝑbia vite. In qͥbꝰ oībuſ beatꝰ ioh̓es dn̄o teſte manes ī mūdo im munis fuit. Nō eī ſic̄ dic̄ dn̄s arūdo fuit ī luto radicatꝰ ꝑ luxuriā. qꝛ v̓go. Intꝰ vacu us ꝑauariciā qꝛ tꝑalia tāqꝫ ſtercora repu tās deſertū pecijt. Nec vēto agitatꝰ ꝑ ſuꝑ biā. qꝛ hūilia ſꝑ ꝯcupiuit. Vn̄ veſtiebat̉ pi lis cameloꝝ ⁊ alijs vilibꝰ. Et qꝛ oībꝰ ī vita diſſil̓is fuit iō p̄ omnibuſa dn̄o dignꝰ fuit cōmēdari. Nō dēmꝰ eē arūdo radicati ꝑ luxuriā illis ꝯſil̓es. d̓ qͥbꝰ Ioel̓. jͣ. Cōputrū erūt iumēta ī ſter. ſuo. Vacui ꝑ auariciaꝫ. Ecc̄. v. Auarꝰ n̄ īplebit̉ pecunia. Vēto agi tati per ſuperbiam. Ecc̄i. v. Non ventiles te in omnem ventum. Iſta enim tria ſunt ¶ Dominica quarta in aduentu que impediūt inuitatos ad eternum con uiuiuꝫ venire.ſ. luxuria. auaricia ⁊ ſuꝑbia. ¶ N ¶ Luxuriā pͥmo pono Hec ē enī fa miliarior peſtis ſꝫ gͣuior ceteris. familiari or eſt habitās nō ꝓcul ſꝫ ꝓpe. nō exteriꝰ ſꝫ ī teriꝰ. nā v̓tus eiꝰ ī lūbis eiꝰ ⁊cͣ. Grauior eſt ceteris. qͥa cuꝫ oē aliud pctūm fac̄ hō extra corpꝰ peccat. q̄ aūt fornicat̉ in corpus ſuū peccat Qd̓ ſic exponit augꝰ. qꝛ ī omni alio pctō rō hoīs libera eſt. in fornicatiōe autē adeo abſorbet̉ hō. vt totꝰ hō nō aliud ſit qͣꝫ caro. Vn̄ ⁊ int̓ inuitatos cū ſe alij rogaret excuſari. ille q̄ vxorē duxit nō rogauit. Vn̄ beatꝰ joh̓es inter tria mūdi delectabilia. pͥ mo ꝯcupiſcentiā carniſpoſuit. Luxuria et eſt peſtis amara q̄ aīaꝫ cōmaculat. corpꝰ eneruat. burſam euacuat. formā deſtruit. famā ꝑdit. deū amittit. ꝓximuꝫ offendit. et ad ignē gehēne ꝑducit. hec oēm etateꝫ cor rūpit. ⁊ oēm ſexū ſoluit. oēm graduꝫ ꝑuer tit. inuadit ſenes ⁊ iuuenes. mares ⁊ femi nas. nō reueret̉ regū purpurā ⁊ pauperū fraglorem nō abhorret. et q̇s pōt eiꝰ diuer ſas peſtes explicare. Hec pentapolim cuꝫ adiacēti regione ſubuertit. Hec her ⁊ ona filios iude ꝑcuſſit. tribū beniamin ꝓ vxorē leuite deleuit. filios hely ſacerdotis in bel lo ꝓſtrauit. vriam occidit. amon interfecit p̄ſbyteroſ lapidauit. ſamſonē ſeduxit ſalo monē infatuauit. ⁊ multos vulnerauit. et fortiſſimi quiqꝫ ceciderūt ꝑ eā ¶ O ¶ Et vt mūdus meliꝰ vacet libidini ꝓpt̓ nutri mentū voluptatis ſe cōuertit ad auariciā Un̄ poeta. Diuitijs alit̓ luxurioſus amor Et ſatyricus. Nulluꝫ crimē abeſt facieſqꝫ libidinis exquo pauꝑtas antiqͣ pit. Legit̉ de romanis quondā pauꝑibꝰ. Auaricia enī radix eſt omniū malorū. Hec ē arūdo vacua. qͥa auarꝰ nunqͣm implet̉ pecunia. Oabyſſus inſatiabilis q̇ nunqͣꝫ dicit ſuffi cit. Quia qͦ plus ſunt pote plus ſitiuntur aque. Terra ſuis limitibꝰ artat̉. Aqua ſu is finibꝰ limitatur. Aer fine ſuo clauditur Auaricia nullo fine terminatur Et quare Quia humanꝰ animꝰ nulliꝰ capax eſt fi naliter niſi ſoliꝰ dei. Nō pōt ergo plenꝰ eē quātūcunqꝫ habeat niſi deū habeat cuiuſ capax eſt. Si vis ergo ſatiari deſinas eſſe cupidus. quia dū cupidus fueris ſatiari n̄ poteris. Pro hac auaricia hō laborans mutat regna. patitur naufragia. ad men daciū currit. federa rumpit. amicicias ſol uit. vincula cōſanguinitatiſ diſſoluit. aua rus offendit deū. offendit proximuꝫ. offen dit ſeipſum. Nam deo detinet debita. pro ximo d̓negat ſua neceſſaria. ſibi ſubtrahit oportuna. quia inuentis miſer abſtinet et timet vti. Auarus ad petendū promptus ad dandū tarduſ. ad negandū preſumptū oſus. Si quid expendit quaſi totuꝫ amit tit. quia grauius torquētur auari amiſſi memores qͣꝫ delectētur habendo. Triſtis querulus ſolicitꝰ ſuſpirat magnificat da tum. vilificat dandū. largus in alieno ſed parcus in proprio. Manuꝫ habet ad dan dum collectā. ſed ad accipiendū apertam Sed certe cum interierit non ſumet om nia neqꝫ deſcendet cum eo gͦoria eiuſ Sꝫ relinquet alienis diuitias ſuas et ſepul cra do. eorum. et in bonis ſuis luxuriabit̉ alius ¶ P ¶ Poſtqͣꝫ autē auarus dita tus fuerit tendit ad honorem. in ſuperbia extollitur preſumens ſe melioreꝫ. quia cer nit ſe ſuperiorem. Priores dedignat̉ ami cos notos ignorat heſternos comites cō temit antiquos. vultum peruertit. cerui cem erigit. grandia loquitur. ſublimia me ditatur. ſubeſſe non patitur. preeſſe molit̉. Sed certe vidi impium ſuperexaltatuꝫ et tranſiui et ecce nō erat ¶ Dominica quarta aduentus de epiſtola ¶ Sermo. X. Audete ī domi no ſemper iteruꝫ dico gaudete. Modeſtia veſtra nota ſit om nibus hominibus. dominus prope eſt. ni hil ſoliciti ſitis. ſed in omni obſecratiōe et oratione petitōes veſtre innoteſcāt apud deū. Phi. iiij. In his v̓bis apl̓s qͣttuor fac̄ ¶ Dominica quarta in aduentu ¶ Primo ad gaudiū ſpūale inuitat cum dicit: Gaudēte in dn̄o ſꝑ iterū dico gaude te. ¶ Secūdo cām gaudij innuit cū dicit Dn̄s ꝓpe eſt. ¶ Tertio impedimētū gau dij notificat cum dicit: Nihil ſoliciti ſitis. ¶ Quarto ꝓmotionē gaudij demōſtrat cū dicit. Sꝫ in oī orōe et obſecratōe. pe. ve. inno. ¶ A ¶ Inuitādo ergo ad gaudiuꝫ ſpūale dicit: Gaudete in dn̄o nō in mūdo nec in pctō ſicut impij faciūt. De q̇bus ꝓ uerb̓. ij. Letant̉ cū malefe. ⁊ exul. in rebꝰ peſ ſimis. Hoꝝ gaudiū eſt miſerabile. Tale ei eſt ac ſi aliqͦs gauderet. ſi cecidiſſet in lutuꝫ fetidiſſimū Peccatū enī qͣꝫ immūdiſſima res ſit patet in angelo quē ſic deturpauit. Un̄ Eſa. xiiij. d̓r. lucifer ꝓpter pulcritudi nem. ⁊ poſt caſum ſequit̉ ibi. ſanie obuolu tus ꝓpter turpitudinē. ¶ Itē gaudete in dn̄o. nō in mūdo ſicut gaudēt mūdani qͥ in tribꝰ gaudēt ſicut habet̉ Hiere. ix. Non gloriet̉ inq̇t ſapiēs in ſapīa ſua. neqꝫ fortis in fortitudine ſua. neqꝫ diueſ in diuitijs ſu is. Hoc enī gaudiū eſt vanū ⁊ inane. Naꝫ ſapīa mūdana ſtulticia eſt apud deū. Si cut dicit apl̓s. Ip̄a eſt enī ſicut ligni putri di lumē. qd̓ apparet in nocte ſꝫ non de die. In tenebris enī pn̄tis vite videt̉ ſapīa. ſed in futuro apparebit ꝙ eſt inſipientia. Pro pter qḋ dicit Ecc̄s. ix. Nec rō nec ſapīa eſt apud inferos quo tu ꝓperas. De fortitu dine etiā corꝑis non eſt gaudendū. Quia fortioribꝰ fortior inſtat cruciatio. Sic̄ dici tur Sap̄. vj. Et qꝛ gaudere de fortitudine corꝑis non eſt gaudere niſi d̓ fortitudine ſui aduerſarij. Corpꝰ enī ſpūi ſꝑ aduerſat̉. Sicut dicit apl̓us Gal̓. v. Exemplū ī ꝓm ptuario. ca. j. B. De diuitijs nō eſt gaudē. dū. qꝛ nō ꝓderūt in die vltionis. Sicut d̓r ꝓuerb̓. vj. Et etiā qꝛ gaudere de diuitijs. n̄ eſt niſi de hͦ gaudere ꝙ habet molam ma gnā ad collū vt citiꝰ demergat̉ in ꝓfundū inferni. Vn̄ Iob. xxj. Ducut in bo. di. ſu. ⁊ in punc. ad infe. deſcē. Un̄ Luc̄. xvj. Mor tuus eſt diues ⁊ ſepul. eſt ī inferno. Vn̄ cū p̄dicta gaudia ſint vana. Apl̓s ad verum gaudiū inducēs ait: Gaudete in domino Ab ac̄. iij. Ego aūt in dn̄o gaudebo Et eſa ias. Gaudens gaudebo in dn̄o. ¶ B ¶ ¶ Cauſam aūt huiꝰ ſubdit cuꝫ dicit: Dn̄s ꝓpe eſt. Hec eſt enī cauſa gaudij.ſ. ip̄ius ꝓ pinq̇tas. Eſt aūt duplex ip̄ius ꝓpinquus aduētus de qͣ debemꝰ gaudere. Videlicet aduētus redēptionis ⁊ retributōis. Pro tāto apl̓s ingemīat gaudiū dicēs. Gaude te in dn̄o iteꝝ dico gaudete ¶ De pͥmo ſcꝫ redēptionis aduētū q̄ venit in carnē dicit̉ Matth̓. xxj. Dicite filie ſyon ecce rex tuuſ venit tibi.i. ꝓ tua redēptione. Venit ei tūc fi. ho. q̄. ⁊ ſal. facere qd̓ ꝑi. Qui aduētꝰ ꝓpe eſt ꝑ repn̄tationē. Hec eſt enīꝓpinqua do minica natiuitati. De cuiꝰ aduētus ꝓpin quitate ml̓tū debemꝰ gaudere. Un̄ ⁊ age lus dixit paſtoribꝰ. Annūcio vo. gau. ma gnū. qꝛ na. eſt vob̓ ſaluator. ¶ De ſecūdo aduētu ſcꝫ retributōnis qͦ veniet ad iudici um. ⁊ de ꝓpinq̇tate eꝰ d̓r apoc̄. vlt̓. Ecce ve nio cito ⁊ merces mea mecū eſt. Et de hoc aduētu multū debemꝰ gaudere ꝓpt̓ retri butionē. Vn̄ Matth̓. v. Gaudēte ⁊ exul ecce mer. ve. ml̓. eſt in ce. Vere multa. quia ip̄e deꝰ q̇ erit oīa in omnibꝰ. Un̄ Gen̄. xv. Ego merces tua magna nimis. Gaudete ergo ꝓ aduētu redēptionis. iteꝝ dico gau dete ꝓ aduētu retributōnis. qꝛ ẜm vtrūqꝫ aduētū dn̄s ꝓpe eſt ¶ C ¶ Tertio īpedimē tum huiꝰ ſpūalis gaudij demōſtrat cū di cit. Nihil ſoliciti ſitis. Solicitudo enī tꝑa lium ⁊ carnaliū eſt maximū impedimētū gaudij ſpūalis Gaudiū enī ſpūale vni d̓o innitit̉ ſed ſolicitudo trahit ad diuerſa. Et hoc innuit dn̄s in maria ⁊ martha. Nam maria vni deo vacabat ad eiꝰ pedes ſedē do ⁊ in illo gaudebat ꝓpter hoc dixit chri ſtus. Porro vnū eſt neceſſariū.ſ. illis qui ſpūaliter volūt gaudere. Sed martha ci. ca plurima verſabat̉. et iō non gaudebat ſꝫ turbabat̉. ideo dixit ei dn̄s: Martha ſoli. es et tur. er. plu. Vnde ⁊ dn̄s apl̓is vt ſpūa liter gaudere poſſent ꝓhibuit tꝑalem ſoli citudinē dicens Matth̓. v. Nolite ſoliciti eſſe dicētes q̇d̓ man. aut q̇d bi. Neqꝫ corꝑ veſtro qͥd indua. Et poſt ſubdit de ſpūali ¶ Dominica quarta in aduentu ¶ Dominica quar gaudio dicens: Primū q̄rite regnuꝫ dei. Exemplū in ꝓmptuario. ca. xvj. A. ¶ T ¶ Quarto on̄dit gaudij ꝓmotionē eē de uotionē cū dicit: Sed in oī obſecratiōe et orōe et grāꝝactiōe petitiōes veſtre innote ſcant apud deū. Deuotō enī eſt feruor bo ne volūtatis quē mens cohibere n̄ valen certis manifeſtat indicijs. Et ponit apl̓us in p̄miſſis v̓bis tria indicia deuotōnis. ſcꝫ orationem. obſecrationē. et gratiaꝝactio nē. Oratio eſt cum deo familiaris locutō. Sed obſecratio eſt maioris inſtātie locu tio. Unde d̓r. Obſecratio qͣſi ꝑ ſacra adiu ratio. ſicut cū dicimꝰ. ꝑ paſſionē tuā. vel ꝑ aliud cōſimile. Gratiarū v̓o actio debꝫ eē de ꝑceptis. ſiue ꝓſperis ſiue aduerſis. Ad p̄dicta monet apl̓us Col̓. iiij. Oroni inſta te ⁊ vigilate in ea in gratiaꝝ actōne. Per hoc ei multū ꝓmouet̉ gaudiū ſpūale. Vn̄ pſal. Exul. la. me. cū cantauero tibi.ſ. ꝑ oro nem obſecrationē ⁊ grāꝝ actionē. Vn̄ au guſtinus de doctrina chriſtiana. Cuꝫ deo nihil digne poſſumꝰ facere admiſit tamē humane vocis obſequiū. et v̓bis noſtris ī laude ſua gaudere nos voluit. Exemplū ī ꝓmptuario. ca. xv. H. Aliud exemplū ibi dem. F. Gaudete ergo in dn̄o p̄dicto mo do. iterū dico gaudēte Qd̓ gaudiū ſpūale nobis p̄ſtare dignet̉ q̇ viuit et regnat ¶ De epiſtola Sermo. XI. I Audete in domi no ſꝑ. iterū dico gaudete. vſqꝫ. ni hil ſol. ⁊cͣ. Phil̓. iiij. In hac epiſto la inuitat nos apl̓s ad gaudiū ſpūale. Et innuit nobis circa ip̄m quattuor neceſſa ria. Videlicet gaudij materiā. frequentiā. diſcretionē. ⁊ cām ¶ Primum ſcꝫ gaudij materiā cū dicit. In dn̄o. ¶ Secundū ſcꝫ gaudij frequētiā vel ꝑſeuerantiā cum ad dit: Semꝑ. ¶ Tertiū ſcꝫ gaudij diſcretiō ſubiūgit cū dicit: Modeſtia vrā ¶ Quar tum ſcꝫ gaudij cauſam on̄dit cū ait: Dn̄s ꝓpe eſt. ¶ E ¶ Volentibus ergo ſpiritu aliter gaudere. Primo ponit apl̓us gau dij materiaꝫ tanqͣꝫ fundamentū. ne aliam gaudij materiā ſicut quidā faciūt ampleꝰ ctantur ¶ Quidā enī gaudēt in inferiori bus. id eſt. in peccatis.ſ. luxurijs. ebrietati bus. et conſimilibꝰ. De q̇bus in ꝓuerb̓. ij. Qui letant̉ cū ma. et exul. in re. peſ. Qui dam in exterioribus. id eſt. tꝑalibus. q̇ ẜm p̄s. In multitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ gl̓iant̉. ¶ Quidā in interioribꝰ.i. bona cōſcientia. Secura enī mens eſt quaſi iuge cōuiuiū. Pſal. Omnis gloria eius filie re. abintuſ infim. au. ¶ Quidā in ſuꝑioribus. id eſt. ī dn̄o et in gloria eius. De qͥbus Abac̄. iij. Ego aūt in dn̄o gaudebo ¶ Primū gau dium eſt damnabile. Tenēt enī tympanū ⁊ cytharā ⁊ gaudēt ad ſonitū organi et in puncto ad infernū deſcendunt. ſicut dicit Iob. xxj. Idem. Gaudiū hypocrite ad in ſtar puncti. ¶ Secunduꝫ gaudiū eſt dete ſtabile. quia nō in v̓itate ſed ī vmbra gau dent. Vnde Sap̄. v. Tranſierūt oīa tāq̄m vmbra. Et Amos. vj. Qui letamini ī nihi li ¶ Tertiū gaudiū eſt approbabile. Quia ſicut dicit̉ in ꝓuerb̓. xvij. Animꝰ gaudens etatē floridā facit Et apl̓us. ij. corint̓. j. Glo ria noſtra hec eſt teſtimoniū ꝯſcientie no ſtre. ¶ Quartū gaudiū eſt laudabile. qꝛ eternis eſt. Quod oculus nō vidit nec au ris au. nec in cor hoīs aſcēdit. Ad hanc vl timā et feliciorē gaudij materiā hortatur nos apl̓us cum dicit: Gaudete in domīo. vt dn̄s quo nihil melius materia ſit gau dij. ¶ F ¶ Sed quia paꝝ eſt ad tꝑs gau dere in domino ⁊ tꝑe tēptationis recedere ideo cōſequēter adiungit gaudij frequen tiam vel ꝑſeuerātiā cū dicit. Semꝑ. Tho. iiij. Omni temꝑe benedic deū. Quātum enī malū ſit in hac gaudij materia nō ꝑſe uerare. modo iudas ſentit qui vnus de di ſcipulis fuit. quādo dn̄s dixit de eoꝝ gau dio Non poſſunt filij ſponſi lugere qͣꝫdiu cum illis eſt ſponſus. Et quia nō ꝑſeuera uit melius ei eſſet ſi natus non fuiſſet. ſicut et āgeli q̇ de tali gaudio ceciderūt Quid autē hominē in hoc gaudio ꝓmoueat. cō ſequenter on̄dit cum dicit: Modeſtia ve ſtra nota ſit omnibꝰ homībꝰ. Modeſtia ¶ Dominica quarta in aduentu ſiue modus diſcretionis. non tantū princi pia verū etiā rerū exitus mētit̉ Multi enī in inchoatione facti modū nō habēteſ. nō ꝑueniunt ad finē facti. Vnde et pͥmus an gelus. quia nimis in principio in gaudio dilatare ſe voluit ad finē gaudij non ꝑue nit. Subſtātia enī ad quā feſtinat̉ minue tur. Sicut dicit ſalomon ꝓuerb̓. xiij. Vnd̓ ⁊ poeta dicit: Eſt modus in rebus ſūt cer ti deniqꝫ fines Quos vltra citraqꝫ neq̇t cō ſiſtere rectū. Modeſtia ergo veſtra nota ſit omnibuſ hominibꝰ. rationabile obſeq̇ um veſtrū oſtendētes ¶ G ¶ Cauſaꝫ au tem huiꝰ tanti gaudij ſubiungit cuꝫ dicit: Dn̄s prope eſt. Vere ꝓpe eſt. quia in ven tre virginis ꝑ carnē aſſumptā In mēte ho minis ꝑ gratiā. In morte cuiuſlibet ꝑ par ticulare ſententiā. In fine mundi ꝑ vniuer ſale iudicium ¶ Primo modo eſt prope quia hec eſt vltima dn̄ica in cuius hebdo māda ſaluatoris natiuitas recolit̓. Can̄. ij. En ip̄e ſtat poſt ꝑie. ¶ Secūdo modo ꝓ pe eſt ſcꝫ ꝑ grām Quia dicitur in apoc̄. iij. Ego ad hoſtiū ſto et pulſo. ¶ Tertio mo do eſt ꝓpe ſcꝫ ꝑ mortē. Sicut dicit̉ ī Mat theo. iij. Iam ſecuris ad radicē poſi. eſt. id eſt. ſentētia mortiſ. Exquo eī homo naſcit̉ ſecū portat mortis ſnīam Unde Luce. xij. Qua hora non putatis filiꝰ ho. ve. ¶ Ul timo modo ꝓpe eſt ꝑ vniuerſale iudiciuꝫ. quia nos ſumus in quos fines ſeculorū ꝑ ue. Nos ergo in dn̄o nō extra dn̄m mane tes de p̓ma ꝓpinquitate ſcꝫ feſtiuitatis de bemꝰ gaudere ꝓpter ſaluatoris noſtri na tiuitatem. Luc̄. ij. Annuncio vobis gaudi um magnū. quia natꝰ eſt vobis ſaluator. De ſecūda ꝓpinquitate ſcꝫ gratie debemꝰ gaudere ꝓpter ip̄ius cōſolationē. Ioh̓. xvj. Paraclitꝰ quē ego mitto vobis ille vos doce. om. ⁊ ſuggeret. De tertia ꝓpinquita te mortis debemus gaudere ꝓpt̓ exilij eua ſionem. Pſal. Heu mihi quia incolatus meꝰ ꝓlongatꝰ eſt. Et apl̓us. Cupio diſſol. ⁊ eſſe cuꝫ chriſto. De quarta ꝓpinquitate ſcꝫ iudicij debemus gaudere ꝓpter corpo rum glorificationē. Quia ſicut d̓r matth̓. xiij. Fulgebūt iuſti ſicut ſol. Et ꝓpter labo rum remunerationē. Pſal. Veniētes aūt veniēt cū exul. portātes manipulos ſuos. Ad quā exultationē vt in ip̄o ſꝑ poſſimuſ gaudere. nos ꝑducat gaudij auctor ieſus chriſtus. Qui vi. ¶ De euangelio ¶ Sermo. XII. Go uox claman tis in deſerto pate viā dn̄i. rec. fa. ſe. dei nri. Ioh̓. j. In his verbis ꝓ phete ⁊ euāgeliſte duo debemus cōſidera re. Et primū de clamore quē tangit cuꝫ di cit. Ego vox cla. Secundū de clamoris in tentione quā innuit cū ſubdit. parate viaꝫ dn̄i rec. faci. ſe. dei no. ¶ H ¶ In primo innuunt̉ duo videlicet ioh̓is officiū. ⁊ hoc in vocis cōꝑatione cum dicit Ego vox. Et chriſti beneficiū in ip̄iꝰ clamatōne cū dicit clamātis.i. chriſti. Iohānes autē cōꝑatur voci ꝑ officiū ml̓tipliciter. Et primo quia miſſus fuit ante chriſtū ſicut vox ante ver bum. Vnde Luc̄. jͣ. dicit̉. Ip̄e p̄cedet ante il lum in ſpiritu et v̓tute helie. Iteꝫ dicit̉ vox ioh̓es Quia ſicut vox ꝓlata perit ſic ioh̓es veniente chriſto et publicato ꝑ morteꝫ diſ paruit. Vnde Iob. xxxviij. Nunquid ꝓ du ces luciferū in temꝑe ſuoLucifer fuit iohā nes qui ſole veniente occubuit Itē dicitur vox ioh̓es. Quia ſicut dicit chryſoſtomꝰ. vox eſt ſonus confuſus. verbū autē aperit ſecretum cordis. Sic iohannes nihil de ſe cretis celeſtibus nunciauit. Sed vnigeni tus filius qui eſt in ſinu patris ille enarra uit nobis. ſicut ioh̓is. jͣ. dicit̉ ¶ Sed chriſti beneficium innuit̉ in ip̄ius clamatiōe cuꝫ dicit: clamantis. id eſt. chriſti. Clamauit ei chriſtus in multiplici deſerto ꝓpter nrām ſalutē. ¶ Et primo in deſerto mundi p̄di cando. Sic clamauit ieſus in die magno feſtiuitatis dicens Si quis ſitit veniat ad me et bibat. ſicut dicit̉ Ioh̓. vij. ¶ Item cla mauit in deſerto crucis ꝓ nobis patiēdo. Sic clamans voce magna tradidit ſpūm Sicut dicit̉ Luc̄. xxiij. Et ad heb̓. v. Cū cla more valido et lachrymis exauditus eſt ꝓ ¶ In natiuitate domini ſua reuerentia. ¶ Item clamat in deſerto cordis pn̄iam inſpirādo. Vnde Eſa. vj. de aīma que recipit grām inſpiratā ad peni tentiā dicit̉ Commota ſunt ſuꝑliminaria cardinū a voce clamātis. qd̓ fit cuꝫ gratia illuminat intellectu et inflāmat affectum. ⁊ domus cōſciētie impleta eſt ex odore fu mi. id eſt. gratie. Sed hac vocē quidā non audiūt. vl̓ ꝓpter diſtantia que fit ꝓpt̓ mul titudinē et diuturnitatē peccatorū. Pſal. Longe a peccatoribꝰ ſalus. Vel ꝓpt̓ ſom nolentiā ſcꝫ torporis et negligētie. Ecc̄. xxij Qui narrat verbū nō audiēti quaſi q̇ exci tat dormientē de graui ſomno. Exempluꝫ capl̓o. vij. G. K. Vel ꝓpter auriū obtura tionem. Pſal. Sicut aſpidis ſur. ⁊ obtu. au. ſu. Aſpis vnā aurē obturatterre appli cando. aliā cauda. Sic faciunt quidā per terrenoꝝ applicationē. et mortis non recor dationē Cōtra qḋ dicit̉ Ecc̄i. xxv. Beatus qui narrat iuſticiā auri audiēti. Vl̓ ꝓpter ſtrepitū ſcꝫ inſtrumentoꝝ vel negocioruꝫ mūdi. Quibꝰ Amos dicit̉. v. Aufer a me tumultū carminū tuoꝝ et cātica lyre Itē clamabit in futuro.ſ. in iudicio in deſerto mundi. qn̄ ſcꝫ mūdus deſeret̉. Mat. xxv. Media nocte clamor factꝰ eſt. Exite ſcꝫ a ſepulcris obuiā ſpōſo. Uere tuc vox toni trui eius. v̓berabit terrā ſicut dicitur ī Iob Canet enī tuba ⁊ mortui reſurgēt de terra incorrupti. id eſt. integri. Hec tuba eſt vox chriſti. de qua in iohāne. Audiet vo. fi. dei ⁊ qui au. viuent ¶I Intentio autē huiꝰ clamoris ē parare vias et rectificare ſemi tas. Vie ſunt p̄cepta. Pſal. Viā mādato rum tuoꝝ cucurri. Sed ſemite ſunt ꝯſilia Prouerb̓. iij. Ducaꝫ te ꝑ ſemitas eqͥtatis quas cū ingreſſus fueris. nō artabuntur greſſus tui. Parat̉ aūt via hec vt ꝑ ipſam currat̉ tollēdo impedimēta. que ſunt lutū luxurie. ſpine auaricie. palea ſuperbie. ⁊ la pides iracundie. His ſublatiſ iuſti currūt per eas expedite de v̓tute in virtutē ꝓcedē do. Pro quo dicit̉. Uie iuſtorū abſqꝫ of fendiculo. Semite vero conſiliorū rectifipaupertas que eſt de conſilio. iuxta illud Matth̓. xix. Vade et vende oīa ⁊ da pau peribus. nō habꝫ circulationē. quādo nec occaſione pietatis. nec alia de cauſa aliq̇d retinet ꝓprietatis Hoc modo direxit ſemi tam hanc petrꝰ cū dixit. Ecce nos reliqui. om. ⁊cͣ. Itē virginitas que eſt de cōſilio. iu xta illud apoſtoli. j. Coꝝ. vij. De v̓ginibus preceptū dn̄i non habeo cōſi. aūt do. non habet circulationeꝫ quādo eſt ſicut carne ſic et mente ⁊ ore pura. Iuxta illud apoſto li. j. Coꝝ. vij. Uirgo cogitat que dn̄i ſūt. vt ſit ſancta corꝑe et ſpiritu. Itē obediētia re gularis que eſt de cōſilio Iuxta illud mat thei. Qui vult venire poſt me abneget ſe metip̄m. rectificat̉ quādo de ſuo nil appo nitur. Talis fuit ille de quo dicit̉ in pͣs. In auditu auriſobediuit mihi. Talis fuit da uid̓ qui dicebat. Vt iumentū factus ſum apud te. Iumentū enī nō maiorē vim fac̄ cū ponit fimꝰ ſuꝑ ip̄m qͣꝫ ſi orneraret̉ mu ſcatis. nec propter hoc magis recalcitrat. ¶ In natiuitate domini de ꝓphetia. ¶ Sermo. XIII Aruulus natꝰ eſt nobiſ. Eſa. ix. In his verbis ꝓphe ta tria inuit nobis. Videlicꝫ chri ſti ẜm carnē natiuitatē. cū dicit natꝰ. Se cundo nati quantitatē. cū dicit ꝑuulꝰ Ter tio noſtrā vtilitatē. cum dicit. nob̓. ¶ K Bene dico natiuitatē carnalē. quia plureſ natiuitates chriſti ſcriptura cōmemorat.ſ. tres. Eternā ex patre. Carnalem ex matre. Spualem in fideliū mente. ¶ Scd̓um pͥ mam.ſ. diuina chriſtus habet patrem ſine matre. De qua p̄s. Dn̄s dixit ad me filiuſ meꝰ es tu ego hodie genui te. Vbi ego di ſcretiue ponit̉ quaſi ego et nō alius ¶ Se cundū carnalē chriſtꝰ habet matrē ſine pa tre. De qua Eſa. vij. Ecce virgo cōcipiet ⁊ pariet filiū ¶ Scd̓m ſpūalē chriſtꝰ habet patrē ⁊ matrē. De qua in euāgelio Mat thei. xij. Si qͥs fecerit voluntatē prīs mei. ille meꝰ pater ſoror ⁊ mater eſt. Has tres natiuitates ſub tribꝰ miſſis hodie repn̄tat ¶ In natiuitate domini eccleſia. ¶ Eterna natiuitas ꝓrſus eſt oc culta. ita vt dicat ꝓpheta. Generationē eꝰ q̇s enar. Ad qd ſignandū pͥma miſſa cāta tur in ꝓfunda nocte ¶ Carnalis natiuitaſ ptim eſt occulta ꝑtim manifeſta. Occulta quātū ad modū. manifeſta qͣntū ad factu Ad qḋ ſignificandū ſecūda miſſa cātatur in aurora. que ꝑtim eſt lucida ꝑtim obſcu ra ¶ Spualis natiuitas ē manifeſta chri ſto manifeſtāte q̇ dicit. Si qͣs diligit me ẜ monē me. ſer. Chriſtus enī ꝑ affectu cōcipi tur. ꝑ effectū naſcit̉. ꝑ cōſuetudinē facti nu tritur. Ad qd̓ ſignificandū tertia miſſa ca tatur in die. Timentibꝰ enī deū orit̉ ſol iu ſticie.i. chriſtus lux que iuſtificat ¶ De ſe cunda ſcꝫ hūana vl̓ carnali natiuitate ẜm quā natus eſt de matre ſine patre: agit hic ꝓpheta cū dicit: Natus eſt ¶ Circa quaꝫ natiuitatē poſſumus ꝯſiderare qͣttuor mi rabilia. Duo ex ꝑte chriſti qui natus eſt.ſ. charitatē ⁊ humilitatē. Duo ex ꝑte matriſ de qua natus eſt.ſ. v̓ginitatē et fecūditateꝫ De pͥmis duobꝰ ſcꝫ charitate ⁊ humilita te dicit Bern̄. Summꝰ omniū factꝰ eſt in fimus omniū. quid fecit hoc niſi amor. Et Hiere. xxxj In charitate ꝑpe. dilexi te. iō at traxi. te miſe. De matris v̓o v̓ginitate et fe cunditate dicit̉ Eſa. vij. Ecce virgo ꝯcipiet ¶ L ¶ Secundū v̓o ſcꝫ nati quātitate in nuit cū dicit ꝑuulus. qd̓ ſine cauſa nō fuit ꝙ ſcꝫ ſic ꝑuulus natꝰ eſt. Potuiſſet ei chri ſtus. nihil enī ei erat impoſſibile. in plena ſi ue in vurili etate natus fuiſſe. Sꝫ natus eſt ꝑuulus. ne ſi alijs hominibꝰ diſſimilis fu iſſet. maiore ſuſpitionē diabolꝰ de eiꝰ īcar natione habuiſſet. Un̄ et habitu inuentuſ eſt vt homo ¶ Itē ꝑuulus natꝰ eſt vt om nibus ad ſe veniētibꝰ. ſicut paſtoribus. tri bus magis ⁊ diſcipulis potiꝰ amorē qͣꝫ ti more inferrꝫ. Vn̄ ip̄e dixit: Iā nō dicā vos ſer. ſꝫ ami. ¶ Itē ꝑuulus natꝰ eſt vt velut puulus cita ⁊ facilē recōciliatione p̄beret peccatori. Propter qd dic̄ Ezech̓. Quacū qꝫ ho. inge. pec. ſal. erit. Exempluꝫ de latro ne cū eo crucifixo. ¶ Itē ꝑuulꝰ natꝰ eſt. qꝛ ip̄e ſicut ꝑuulus in recōciliatōe p̄teritarū iniuriaꝝ nō meminit nec improperat Un̄ Iac̄. Dat omnibꝰ affluēter ⁊ nō imprope rat ⁊cͣ ¶ Itē ꝑuulꝰ natꝰ eſt. qꝛ ip̄e ſicut par uulus ad baiulandū ip̄m manꝰ ſanguine as expaueſcit ⁊ abominat̉. Pſal. Viꝝ ſā gui. et dolo. abominabitur dn̄s Un̄ Eſa. j. Cū extederitis manus veſtras ego nō ex audiā. quia manꝰ veſtre plene ſūt ſangui ne.i. oꝑbus malis. Et licet natꝰ eſt ꝑuulꝰ. nō tamē eo minus vigoroſus. Hic eniꝫ ꝑ uulus vt dicit glo. Celū et terrā fabricauit ¶M ¶ Sꝫ cui natꝰ tertio on̄dit cū dic̄: nobis.i. ad noſtrā ſalutē ſiue vtilitatē. Si cut ei vtilis eſt inſtructor inſipiētibꝰ. egro tis medicus et curator. captiuis liberator exoſis pacificator. lugētibus ꝯſolator. pau peribꝰ ditator. laborātibus remunerator. ſic ip̄e vtilis fuit humano generi. Hō eniꝫ poſt peccatū inſipiēs factus eſt. Quia ẜm Oſee. Perijt ſciētia de terra. Infirmꝰ fa ctus eſt. qꝛ deſcendēs ab hierl̓m ī hiericho incidit in latrones. q̇ plagis impoſitis abi erūt ſemiuiuo relicto Incarceratꝰ etiā fu it pn̄ti exilio. ẜm illud pͣs. Educ de car. ani mā meā. Cū deo diſcordabat. qꝛ pctā nrā diuiſerūt inter deū ⁊ nos. Frequentē fletu habebat. Iuxta illud Fuerūt mi. la. me. pa. die ac noc. Pauꝑ fuit. qꝛ deſcendēs ab hie ruſalē in hiericho ſpoliatꝰ fuit. Sine mer cede laborauit. qꝛ eiꝰ labores qͣſi in ſaccuꝫ ꝑtuſum mittebat. Oqͣꝫ vtilis fuit q̇ omīa iſta remouit. Paruulꝰ enī natus eſt nob̓ vt nos indoctos inſtruerꝫ. Eſa. lxj. Ad an nunciandū māſuetis miſit me. Itē ꝑuulꝰ natus ē vt egrotos ſanarꝫ Un̄ idē. Vt me derer cōtritos corde. Itē nobis natꝰ eſt vt nos captiuos liberaret. Un̄ idē. Vt predi carem captiuis indulgentiā. et clauſis aꝑi tionem. Itē natus eſt nobis vt exoſos pa cificaret. Vnde idem. Vt predicarē annu placabilē. Itē nobis natus eſt vt lugentes conſolaret̉. Vnde idem. Vt cōſolarer om nes lugētes Itē nobis natus eſt vt pauꝑe res ditaret. Vnde idē Et darē eis coronaꝫ ꝓcinere. Itē natus eſt nobis vt laborātes remuneraret. Vnde idē. Et merces eiꝰ cū ¶ In natiuitate domini eo. Exemplū. ca. x. E. G. ¶ De euangelio Sermo. AIIII. xijt edictū a ceſa re auguſto vt deſcriberet̉ vniuer ſus orbis. ⁊ ibāt ſinguli vt ꝓfitere tur in ſuā ciui. Aſcēdit aūt ⁊ ioſeph a gali lea in iudeā ciuitatē dauid. q̄ vocat̉ bethle em̄ ⁊cͣ. vſqꝫ. paſtores erāt. Lu. ij. ¶ N ¶ In hac ꝑte euāgelij deſcribit̉ natiuitas chriſti qͣntū ad tria pͥncipl̓r. videlicꝫ qͣntū ad tꝑs qͣntū ad locū. ⁊ qͣntū ad modū. Quātū ad tꝑs īnuit̉ ip̄iꝰ natiuitas. qꝛ tꝑe auguſti ce ſaris. Quātū ad locū qꝛ ī bethleē ciuitate dauid. Quātū v̓o ad modū īnuit euāgeli ſta. Quia pꝰ qͣꝫ īpleti ſūt dies marie ⁊cͣ. Et quidē oīa hec tria cōueniētia ⁊ ꝯgrua fue rūt natiuitati chriſti ¶ Tꝑs ei ꝯgruū fuit natiuitati chriſti triplici ex cā. ¶ Primo qꝛ tꝑs fuit pacis. Ceſar eī auguſtꝰ tunc or be terre pacatū habebat. ⁊ tali tꝑe chriſtuꝫ q̄ mundū pacificare venerat naſci ꝯgruū erat. Un̄ ⁊ angl̓i tūc cantauerūt. In terra pax ho. bo. vo. Hoc eī diu an̄ ꝓphetatū fu erat. Un̄ p̄s. Oriet̉ in diebꝰ eiꝰ iuſticia et abundātia paciſ. Ite Mich̓. Pax erit ī ter ra nrā dū venerit ¶ Scd̓o q̇a tūc tꝑs fuit copie.ſ. tꝑal̓ abūdātie. Gal̓. iiij. At vbi veīt ple. tē. miſit deꝰ filiū ſuū. Hoc enī tꝑe dece bat chriſtū naſci. qꝛ cū plenitudine graruꝫ veniebat. Plenꝰ enī venit grā ⁊ v̓itate. ſic̄ d̓r Ioh̓. j. Exemplū in ꝓmptuario. ca. x. C. ¶ Tertio qꝛ tūc tꝑs deſcriptōnis fuit. Et certe chriſtꝰ ad hͦ naſcebat̉ vt electos ſuos ſcriberet ī eternitate. Sic̄ dicit greg̓. Un̄ ⁊ ip̄e matth̓. v. dicit. Gaudēte ⁊ exul. qꝛ noīa ve. ſcrip. ſunt in cel̓. ¶ O ¶ Locꝰ etiā natī uitatis ꝯgruꝰ fuit triplici rōe. ¶ Primo qꝛ ſitꝰ fuit ī medio mūdi. ⁊ iō ſicut dic̄ ma giſter. primo ibi deſcripto fieri cepit. Con gruū ei fuit mediatorē q̇ ꝓ ſalute totiꝰ mū di venerat ⁊ cōi omniū ſalute vt in medio mūdi terre.ſ. habitabil̓ naſceret̉. Propter qd̓ ⁊ pſal. dicit. Oꝑatꝰ eſt ſa. in medio ter. ¶ Scd̓o rōe interp̄tatōis. Bethleē eī domus panis interpretat̉. qͣi p̄ſcia ꝙ ibi debe bat panis angeloꝝ naſci. q̇ dicit Ioh̓. Ego ſum pa. vi. q̇ de celo deſcēdi ¶ Tertio con gruꝰ locꝰ fuit rōe generis. Cōgruū eī fuit ip̄ꝫ nalci ī ciuitate generis ſui.ſ. dauid. cui ⁊ promiſſio de ip̄o ex ſe naſcēdo facta fuit Quā rōem aſſignat euāgeliſta cum dicit. Aſcēdit aūt ioſepha galilea ī iudeā ciuita tem dauid. q̇ vocat̉ bethleē. eo ꝙ eēt de do mō ⁊ familia dauid. ¶ P ¶ Modꝰ aūt natiuitatis fuit ꝯgruꝰ ⁊ ſingl̓aris. ⁊ hͦ inu itur in tribuſ ¶ Primo qꝛ peꝑit eū mater ſine leſione v̓ginitatis. qꝛ v̓go in ꝑtū man ſit. Iā enī fuit via viris inuia. Et hoc tāgit euāgeliſta cū dicit. peꝑit filiū ſuū n̄ ioſeph vel alteriꝰ viri. Propter qd̓ etiā dn̄s ſe ſꝑ filiū homīs dixit. nō hominū ſicut nos ſu mus. qͥbus d̓r in p̄s. Filij hoīm vſqꝫ q̄ gra. cor. ¶ Secundo peꝑit ſine dolore. Quia peꝑit poſtqͣꝫ impleti ſunt dies. nō an̄. qꝛ il lud fit cū maximo dolore. Sꝫ beata v̓go ⁊ tꝑe ꝯgruo ⁊ ſine oī dolore peꝑit ¶ Tertio peꝑit ſine debilitatōe. iō d̓r: Panis inuol uit eū.ſ. ipſamēt. qꝛ fortis fuit nec debilita ta fuit ex ꝑtu. Vn̄ ꝑſonal̓r natū reclinauit ī p̄ſepio ſine obſtetrice ¶ De euāgelio Sermo. XV. Cce euangelizo vobis gaudiū magnū q̇d erit oī ppl̓o. qꝛ natꝰ ē vob̓ ſal. q̇ ē chriſtꝰ dn̄s in ciui. dauid. Luc̄. ij. Ad honore natī uitatis dn̄ice q̄ hodie colit̉. hͨ v̓ba ab ange lo ſūt ꝓlata ¶ Q ¶ In qͥbꝰ vidēt̉ in ſūma duo poni. videlicet ingēs admirato ⁊ am miratōnis rō. Primū notat̉ cū dic̄. Ecce. Scd̓m cū ſubdit. Euāgelizo vob̓ gaudiū magnū qd̓ erit oī ppl̓o. Que triplex ē. Pri ma ex ꝑte angeli q̇ dic̄. Annucio vob̓. Se cūdā ex ꝑte hoīs cui dic̄. Gaudiū magnū qd̓ erit oī ppl̓o. Tertia ex ꝑte dei. de qͣ dicit: Quia natꝰ ē vo. ſal. q̇ ē chriſtꝰ dn̄s ¶ Pri ma amiratōis occaſio ē magͣ. ſcd̓a maior tertia maxīa ¶ Magͣ eſt pͥma ex ꝑte āgl̓i. ¶ In natiuitate domini ſi ꝯſideremꝰ qͥs cui locutꝰ ē. Annūcio inq̇t ego.ſ. angelꝰ. vob̓ videlicꝫ paſtoribꝰ O ve magne amiratōis occaſio ꝙ digͣtas ange lice nature cū tam ingenti. ⁊ oībꝰ cōmuni trāſmiſſa miſterio. nō p̄cipuis vt regibꝰ ⁊ p̓ncipibꝰ. nec mediocribꝰ vt baronibus ⁊ militibꝰ. ſꝫ infimis. vt paſtoribꝰ n̄ dedigͣta fuit illud nūciare. Annucio inqͣt vob̓ gau diu magnū ¶ In hͦ at ꝙ ꝑ angelū dn̄s na tiuitatē ſuā nūciat. dignitas nati on̄dit̉. et inuit nob̓ hoc myſteriū eē vnū de p̄cipuis qd̓ etiā ꝑ angl̓os hoībꝰ nūciauit. Que ſūt vj. videlicꝫ ānunciatō. natiuitas. paſſio. re ſurrecto. ī celū aſcēſio. ad iudiciū reuerſio. De his oībꝰ habes in biblia. Paſtoribuſ aūt pͥmo nūciat̉. qꝛ ip̄i forte p̄ ceteris ſꝑan tes id qͣſierūt. qd̓ etiā forte angelꝰ videt̉ in nuere cū dic̄. Inuenietis. Nā on̄dit eos il lud q̄ſiuiſſe. Vel forte paſtoribꝰ ꝯſolatōꝫ ī hͦ mūdo nō habētibꝰ nūciat. ne ſi diuitibꝰ v̓bū ſalutis nūciaret̉ a ſpinis diuitiaꝝ illd̓ ſuffocaret̉. Vn̄ d̓ paſtoribꝰ d̓r. Et venerūt feſtinātes. qꝛ nil temꝑale ip̄os retrahebāt ¶ Secunda aūt ſcꝫ ex ꝑte hoīs maior eſt amiratōis occaſio. qꝛ gaudiū magnuꝫ qd̓ fecit oī ppl̓o. Signū vniuerſale ponēs. inu it ppl̓os eē pl̓es. Et qꝛ tale ſignū ad minꝰ ex igit tria ꝑticularia. iō ad determinatōꝫ ip̄i tres dicere poſſumꝰ ppl̓os q̇bꝰ hͦ magnuꝫ gaudiū factuꝫ eſt.ſ. ſuꝑiorē inferiorē et me dium ¶ Suꝑiorē.i. angelos. q̇ qn̄qꝫ dicū tur ppl̓s. vt ibi. Mortuꝰ ē iacob ⁊ poſitꝰ ē ad ppl̓m ſuū.i. ad angl̓os. Cōſtat eī eū poſi tum fuiſſe ad abraā et iſaac. Sꝫ ſic̄ dic̄ glo. tā pauci ppl̓s dici nō pn̄t. Inferior ppl̓s di cunt̉ illi q̇ in limbo. Mediꝰ ppl̓s q̇ in hͦ mū do. Populo ergo in hͦ mūdo tanqͣꝫ in me dio ꝯſtituto fecit gaudiū magnū dn̄s ip̄ꝫ de vana ip̄iꝰ ꝯuerſatōe redimēdo. vt dicit pe. Nō cor. au. vel ar. ⁊cͣ. Inferiori ppl̓o i. ill in limbo gaudiū magnū fecit ip̄m d̓ carce re limbi eripiēdo. Vn̄ d̓r Zach̓. ix. Tu qͦqꝫ edux. vinc. de la. ⁊cͣ. Suꝑiori ppl̓o i. angelis fecit gaudiū ruinas ciuitatis eoꝝ reſtaurā do. qd̓ ip̄i multū deſiderauerūt dicētes do mino. Benigne fac dn̄e ī bo. vo. tua. vt ree. mu. hierl̓m. Et qꝛ huic triplici ppl̓o fec̄ gau diu magnū ꝯueniēt pōt dici ꝙ fecit gaudi um magnū oī populo. Vel certe factū eſt omni populo. id eſt. eccl̓ie ex omni ppl̓o cō gregate. Vere de pͥmo magna eſt admira tionis occaſio ſed d̓ iſto maior. qꝛ homini in gemitu ⁊ in miſeria cōſtituto adeo exu berauit gaudiū ꝙ ſe ꝑ totū mundū dilata uit. In celū vſqꝫ trāſcēdit et ad inferni lim bum penetrauit. Infelix homo quē tanti gaudij largitas nō aſtringit. ¶ Tertia tn̄ maxima eſt admiratiōis rato. l. ex ꝑte dei. qꝛ natus eſt nobis ſaluator q̇ eſt chriſtus dn̄s. Quid nobis ampliꝰ facere potuit qͣꝫ ſemetip̄m exinanire. Exinanito enī eſt ali cuius magne rei qͣſi incop̄henſibil̓. in ꝑuo aliquo cōphenſio Qd̓ hodie patet in dn̄o Ip̄e ei que totꝰ nō capit orbis. ī ſua ſe clau ſit viſcera. Quia ẜm beatū dionyſiū. ē ſpi rituſ incircūſcriptꝰ. q̇ eſt ſuꝑ oīa. intra om nia. extra oīa. Hodie ſe clauſit ī hūana for ma. exinaniuit ſe formā ẜui accipiēs. vt ait apl̓us. Uere cantate dn̄o quia mirabilia fecit. Hodie quidē multa mirabilia. quia de virgine in diuerſorio natus. in preſepio collocatus. ab angelo nunciatus. a paſto ribuſ viſitatꝰ. ⁊ ſi qͣ ſunt ſil̓ia. que tamē om nia p̄cellit. quia deus eſt homo factꝰ In hͦ enī charitas p̄fulſit. pietas magis enituit grā pleniꝰ radiauit Exēplū in ꝓmptuario ca. x. B. Un̄ et hoīes deuoti ⁊ maxime reli gioſi in credo in vnuꝫ deum. ad homo fa ctus eſt. pro excellenti beneficio grās agūt profunde ſe inclinantes. Exemplū de quo dam monacho cui diabolus alapā dedit quia non inclinauit dicens: Si cātaretur ꝙ deus factus eſſet diabolus. ipſi nunqͣm inclinare ceſſarent. Eſt ei mirabile comer cium ꝙ creator generis humani animatū corpus ſumens de v̓gine naſci dignatus eſt. In hoc autē cōmercio fecit ſicut fidelis pacis reformator. qui ne ab aliqua parte ſuſpectus habeatur. vtriqꝫ parti equali ter ſe conformat. Sic noſtro pacifico in ter deum et nos pacem facere volenti vtri uſqꝫ partis conformitas neceſſaria fuit. ¶ In natiuitate domini Si enī tantū purꝰ fuiſſet deꝰ hoī ſe nō cō formaſſet. Si purꝰ hō alteri ꝑti ſe nō ꝯfor maſſet. Et vt verus mediator eſſet vtriuſ qꝫ ꝑtis ꝯformitatē hn̄s. hodīe natꝰ eſt no bis ſaluator q̇ eſt chriſtꝰ dn̄s. ¶ R ¶ In eo aūt ꝙ tria de nato dic̄. vocas eū ieſuꝫ. i. ſaluatorē. chriſtū ⁊ dn̄m. on̄dit tripliceꝫ na ti vtilitate. qꝛ v̓e ip̄e ſaluator. ip̄e chriſtꝰ. ip ſe dn̄s. Saluator in paſſiōe. qꝛ ibi ppl̓m ſu um a peccatis ſuis ſaluū fecit. Quia ẜm ꝓ phetā pct̄a nr̄a in ligno ꝑtulit. Un̄ Aug ī meditatōibꝰ Quid ē ieſꝰ niſi ſaluator Er go ꝓpter temetip̄m eſto mihi ieſus. Noli dn̄e. noli ſic attendere malū meū vt obliui ſcaris bonū tuū. Odn̄e ſi ego admiſi vnd̓ me dānare potes. tū nō amiſiſti vn̄ ſalua re ſoles. Chriſtꝰ fuit.i. vngēs in ſpūſſancti miſſiōe. Quia tunc. Iuxta ꝙ ꝓpheta dixe rat. Cōputreſcere fecit iugum legis a facie olei. i. grē. An̄ ei adeo apl̓os iugū legis co ſtrinxerat. vt ad gentes declinare et eis coi care nauderēt. ſꝫ pꝰ vngentū effuſū a facie ip̄iꝰ putrefactū iugū legis diruptū ē. Un̄ in oēm terra exeutes oībꝰ oīa facti ſunt. qꝛ vnctio docuit eos de oībꝰ. Dn̄s aūt erit ī corpoꝝ gl̓ificatōe et remuneratōe. qn̄ fide li ẜuo ſuo dicet Euge ẜue bone ⁊ fidelis qꝛ ſuꝑ pauca fui. fi. ſupra mul. te cōſti. intra ī gaudiū dn̄i tui. Ad qḋ nos ip̄e dn̄s ieſuſ q̇ natꝰ eſt ꝑducat. Qui viuit ⁊ regnat ¶ De euangelio ¶ Sermo. XVI Oc uobis ſignū inuenietis infantē panis inuolu tu ⁊ poſituꝫ in p̄ſepio. Luc̄. ij. Ad manifeſtādā chriſti natiuitatē legimꝰ ip̄o die natiuitatis on̄ſa pl̓a ſigna Videlicet ſi gna ī creaturis ⁊ ſigͣ ī creatore ¶ S ¶ In creaturis v̓o vniuerſalibꝰ on̄ſa ſūt ſigͣ mi rabilia in chriſti natiuitate ſicut colligit̉ ex euāgelio ⁊ hiſtorijs. Et pͥmuꝫ ſignuꝫ fuit on̄ſum d̓ celo empyreo.ſ. apꝑito angl̓oꝝ. ⁊ hͦ fuit ſignū mirabile ꝓpt̓ duo. Ꝙ apparu erūt ī claritate. Vn̄ ī euāgelio d̓r. Ꝙ clari tas dei circūfulſit eos. Et qꝛ apparuerūt in ml̓titudinē. qͥa ſubito fct̄ā ē cū angl̓o ml̓titudo celeſtis exercitꝰ ¶ Scd̓m ſignū on̄ ſum ē in ethere. qꝛ legit̉ ī hiſtorijs ꝙ tꝑe na tiuitatis chriſti apꝑuerunt tres ſoles. q̇ pꝰ paululū ī vnū ſūt ꝯglobati ¶ Tertiū ſignū on̄ſum ē in aere. ⁊ hͦ dupl̓r. vnū fuit ſtella. q̇ magis apparuit. Mat. ij. Vidimꝰ ſtellā eiꝰ ī oriēte. Itē aliud fuit v̓go tenes filiuꝫ q̄ apparuit taere octauiano īꝑatori. quā cuꝫ ꝓpt̓ ſuaꝫ ſpecioſitatē adorare voluiſſet di ctu eſt ei ſolū pueꝝ oportere adorare. Exē plū in p̄mptuario ca. x. G ¶ Quartum ſi gnū fuit ī terra. videlꝫ ruina tēpli paciſ. qd̓ cū romani ꝯſtruxiſſent. in reſpoſis demo nū acceꝑant qn̄ v̓go ꝑeret ꝙ tūc corrueret Ex hͦ romani pͥmum ponētes impoſſibile ſubintulerūt ī eternū duratuꝝ. qd̓ ī chriſti natiuitate corruit ¶ Quītū ſignū fuit on̄ ſum ī aqͥs. Fuit ei vna taberna emeritoria rome. vbi ſcꝫ milites ſenes recreabāt̉. ibiqꝫ fōs fuit d̓ qͦ ī nocte natiuitatiſ chriſti fluxit oleū vſqꝫ ī tyberim ¶ Oīa p̄dicta ſigͣ oſtē debat aliqͥd nob̓ myſteriū circa chriſtuꝫ ie ſum q̇ fuit natꝰ Nā angl̓i apparuerūt in ſi gnū dn̄ij ⁊ ptātis Mat. xxvj. Poſſū roga re prem meuꝫ ⁊ exhibebit mihi plꝰ qͣꝫ. xij. le giones angl̓oꝝ Iob. xxv. Nūq̇d eſt nūerꝰ militū eꝰ ¶ Tres ſoles ī ſignū triū ꝑſona rū. qꝛ tota trinitas oꝑata ē incarnationeꝫ. quia in hͦ ꝙ in vnū redierūt vnitas eſſētie deſignat̉. Iuxta illd̓ Ioh̓. v. Tres ſunt q̇ te ſtimoniū dant in celo. pater. v̓bū. ⁊ ſpūſſā ctus. et hi tres vnū ſunt ¶ Stella magoꝝ in ſignū cōuerſionis gentiū q̇ illuminā de erāt a chriſto. qꝛ ip̄e erat lux va q̄ illumīat oēm hoīem. Sicut d̓r Ioh̓. j. Et legit̉ eodeꝫ die. Et illud Eſa. ix. Populꝰ gē. qͣ ambula bat ī tenebris vi. lu. mag. ¶ Uirgo tenens puerū que imꝑator adorauit ſignificabat ꝙ imperiū romanū trāſire debuit ad chri ſtum. quod et factū eſt tempore ſilueſtri ⁊ conſtantini. Eſa. ix. Multiplicabitur eiuſ imperium. et regni eius non erit finis. ¶ Ruina templi pacis fuit in ſignum ꝙ chriſtus non venit mittere pacem ſed gla dium. Sicut ipſe dicit Luce. Uel in ſi gnū ꝙ culture idoloꝝ debebāt per chriſtū ¶ In natiuitate domini ruere. Eſa. xix. Ingrediet̉ dn̄s egyptū et cō mouebunt̉ ſimulacra egypti. Exemplum in ꝓmptuario. capl̓o. x. EF ¶ Fonſolei fu it in ſignū miẜicordie chriſti. Quia natus fuit ex miẜicordia Luc̄. jͣ. Per viſcera miſe ricordie dei no. in qͦ. viſi. noſ ori. ex alto Ad Thi. Nō ex oꝑibꝰ iuſticie q̇ feci. nos. ſꝫ ẜm ſua miſericordiā ſal. nos fecit. Hec oīa pre dicta ſigͣ fuerūt ī creatis ꝓpt̓ creatoris na tiuitatē ¶ T ¶ Sed in ip̄o creatore nato dat angelꝰ paſtoribꝰ in p̄miſſis v̓bis tri plex ſignuꝫ. Videlicet ſignū benignitatis. Signū huilitatis. Et ſignuꝫ liberalitatis. ¶ Nā ī ſignū benigͥtatis pͥmo infans na ſci ⁊ apparere voluit. pro q̇ dicit angelꝰ. In uenietis infante. Ut ſaltē ip̄m que olim ī ſignū terroris tonantē audire nō poterāt dicētes Exo. xx. Nō loquat̉ nob̓ dn̄ſne for te moriamur. Mō in ſignū benignitatis infantē inueniat. Inuenietis inq̇t infantē Illa enī etas plꝰ benignitatis ⁊ amoris qͣꝫ terroris p̄tēdit. Quante aūt benignitatis chriſtꝰ fuerit on̄dit Chryſo. De cuiꝰ beni gnitate dic̄ Omiẜicordia chriſti. o iude de mētia. Ille eī. xxx. vēdebat denarijs. et chri ſtꝰ ei ſanguinē quē vēdidit offerebat. Licꝫ etiā extūc infans exiſtēs noſtrā ſalutē oꝑa ret̉. Un̄ Amb̓. ſuꝑ Luca. Me illi infantie chriſti vagiētis abluūi fletus. mea lachry me ille delicta lauerūt. Pſal. Laboraui a iuuētute ¶ Itē ſecūdo in ſignū hūilitatis. nō purpura ſꝫ panis voluit inuolui Inue nietis inq̇t pannis inuolutū. Cuiꝰ humili tatē ammirās Eſa. dicit. liij. Vidimꝰ eū de ſpec. ⁊ nouiſſimū viroꝝ. De cuiꝰ hūilitate dicit greg. Ad hͦ vnigenitꝰ filiꝰ dei formā noſtre huilitatis accepit. ad hͦ inuiſibilis. nō ſolū viſibilis ſꝫ etiā deſpectus apparuit ad h̓ cōtumeliaꝝ ludibria. illuſionū ꝓbra paſſionū tormēta tolerauit. vt ſuꝑbū non eſſe hominē doceret hūilis deꝰ ¶ Iteꝫ ter tio in ſignū liberalitatis ſiue cōicabilitatiſ in p̄ſepi poni voluit. Inuenietis inq̇t poſi tu in p̄ſepio. Seip̄m ei in mētis p̄buit pa bulū. Un̄ Bern̄. Mōſtrat̉ pijs iumētis p̄ ſepiū. ⁊ ī p̄ſepio fenū de vtero v̓ginali. Qd̓ fecit in ſignū liberalitatis ⁊ cōicabilitatis. Cuiꝰ cōicabilitate comendās amb̓. dicit: Oīa chriſtus eſt nob̓. Si vulnꝰ curare d̓ ſideras ip̄e medicꝰ eſt. Si febribꝰ eſtuas fons eſt. Si gͣuaris iniqͥtate iuſticia ē. Si auxilio indiges v̓tus ē. Si mortē timeſ vi ta eſt. Si celū deſideras via ē. Si tenebra fugis lux ē. Si cibū q̄ris alimētū eſt. Gu ſtate igit̉ ⁊ vid̓te qͣnīā ſuauis ē dn̄s Hoc ergo vob̓ vtiqꝫ ſignū benignitatis. ꝙ inue nietis infantē. Signū huilitatis ꝙ īuenie tis panis inuolutū. Et ſignū liberalitatis ꝙ poſitū in p̄ſepio. ¶ Per pͥmū ſignū ſcꝫ benigͥtatis attrahit penitētes. ſiue incipie tes. Sic̄ herbergarij ꝑ ſignū an̄ domuꝫ ſu ſpēſum attrahūt ꝑegrinos. De qͦ Eſa. Le uabit dn̄s ſignū.ſ. benigͥtatis. ⁊ ꝯgregabit diſꝑſos.i. pͣctōres q̄ ſūt velut oues errātes Ml̓tū ei benigͥtas chriſti ꝓuocat pct̄ōres ad pn̄īaꝫ. Vn̄ ad Ro. ij. An igno. qniaꝫ be nigtas dei ad pn̄iaꝫ te adducit. ¶ Per ſe cūdū ſignū.ſ. huilitatis dirigit ꝓficiēteſ. ve lut ſignū qͥd erigit̉ ꝓpe viā. Un̄ dicit Ioh̓. xiiij. Ego ſū via. Diſcite a me qꝛ mi. ſum et hu. cor. De qͣ ſigno Eſa. Erit ra. ieſſe q̄ ſta in ſignū ppl̓oꝝ. Multū eī valꝫ ꝓficiētibꝰ ī ſpicere h̓ ſignū vt ꝑ viā huilitatis incedāt. vt cū oīa fecerint n̄ p̄ſumāt. ſꝫ dicāt. ẜui iu tiles ſumꝰ Vn̄ greg. Sācti viri q̇ altiꝰ v̓tu tū digͣtate ꝓficiunt eo ſubtiliꝰ ſe indignos eē dep̄hendūt. Et bern̄. dic̄: Ita nimiꝝ di uina ſolet pietas ꝯẜuādē huilitatis grā or dinare vt qͣnto qͣs plꝰ ꝓficit eo minꝰ ſe re putet ꝓfeciſſe. Exēplū ī p̄mptuario. ca. j. L. ¶ Per tertiū ſignū.ſ. lib̓alitatis reficit ꝑfe ctos ſiue ꝯtēplātes. qͥbꝰ ſeip̄m dn̄s cōicat in pn̄ti ꝑ gr̄aꝫ. qͣſi arrā dās ⁊ ſignū certitu dinis de fut̉o. Sic̄ in curia dn̄i pape dat̉ ſi gnū marie pauꝑibꝰ. qͥ pꝰ ītroducēdi ſunt ad prādiū Pro qͣ dic̄ apl̓s. ij. coꝝ. j. Siguit nos ⁊ dedit pignꝰ ſpūs ī cordibꝰ nr̄is. Et ꝑ hͦ tales de futuro prādio certificat Luce xxj. Ego diſpono vob̓ ſic̄ diſpo. mi. pa. me us regnū vt eda. et bi. ſuꝑ me. meā ī regno meo. Ad qͥd nos ꝑducat. ¶ De epiſtola/ Sermo. XVII ¶ In natiuitate domini Pparuit beni gnitas ⁊ humanitas ſal. no. dei ⁊cͣ. Thi. iij. ¶ U ¶ In hac epl̓a innuit̉ ſaluatoris noſtri multiplex gratia ex multiplici effectu ¶ Primo enī apparu it ex gratia benignitas in ip̄ius cōceptiōe. glo. i. larga dei miẜicordia que apparet ī ef fectu ſuo ꝙ ſcꝫ homo fieri voluit Benigni tas enī d̓r quaſi bona igneitas.i. charitas. Illa enī ſola ip̄m fecit ſumere carnem Un̄ dic̄ ꝑ hiere. xxxj. In charitate ꝑpetua di. te. ideo attraxi te miſerans. Bern̄. Sūmus omniū infimꝰ fieri voluit. q̇d fecit hoc niſi amor ¶ Itē apparuit ex gratia humanitaſ in ip̄ius natiuitate ⁊ circūciſione. Quātū ad primū ſcꝫ ꝓpter natiuitateꝫ dicit gloſa. Apparuit humanatus ꝑ carnē in mundo Apparuit ⁊ humanitas in circumciſione. quia tūc vere apparuit ꝙ homo verꝰ erat cōtra hereticos Phil̓. iij. Et habitu inuen tus vt ho. i. v̓e homo. Baruch. iij. In terriſ viſus eſt ⁊ cū ho. cō. Itē apparuit gratia in paſſione ꝓ quo dicit. Ꝙ nō ex oꝑibꝰ iu ſticie q̄ fe. nos. ſꝫ ẜm ſu. mi. ſal. nos fecit. In paſſione ei oꝑatꝰ eſt ſalutē in medio terre. ſcꝫ in hierl̓m. quā ſalutē petebat dauid di cenſ: Saluū me fac dn̄e in miẜicordia tua ¶ Itē apparuit grā in baptiſmo.i. ī baptiſ mi ſuſceptōe et ꝯſecratiōe. ꝓ quo dic̄ Per lauacrū regeneratōis et renouatiōis. glo. id eſt. ꝑ baptiſmū In qͣ depoſita vetuſtate pcti renouamur ī nouitate vite. ⁊ regene ramur filij dei. Nā ip̄e baptiſmo nō eguit ſꝫ ꝑ baptiſmū veterē hoīeꝫ renouas. ſalua tor venit ad baptiſmuꝫ. Et nō ſine cā pͥmo ponit paſſionē ⁊ pꝰ baptiſmū. qꝛ totā v̓tu tē a paſſione traxit baptiſmꝰ. Propt̓ h̓ d̓r Ro. v. Quicūqꝫ baptizati eſtis ī morte ip ſius baptizati eſtis. ¶ Itē apparuit grā in ſpūſſctī miſſiōe. Pro qͣ dic̄. Quē effudit ī nos abudē. Iohel̓. ij. Effundā de ſpū meo ſuꝑ oēm carnē. Quia tūc repleti ſūt omēſ ſpūſctō. ¶ Itē apparuit grā in reſurrectōe Pro q̇ dic̄. Vt iuſtificati grā ip̄ius ⁊cͣ. Re dic̄ apl̓s Ro. iiij. Et pͥus ponit effuſionem ſpūſſctīqͣꝫ reſurrectiōꝫ. vt inuat ꝙ niſi pͥus habeamꝰ ſpūmſctum ꝑ iuſtificatōꝫ reſur gere nō valemꝰ ¶ Ultimo apparuit grā ī aſcēſiōe. Pro quo dic̄: Heredes ſimꝰ ẜm ſpem vite eterne Illis ei patribus qͣs tūc ſe cū duxit. qꝛ captiuā duxit captiuitatem. de dit nō in ſpe ſꝫ ī re hereditatē vite et̓ne Un̄ ſequit̉ ibi Ꝙ dedit dona hominibꝰ. Sed nob̓ dedit in ſpe ꝓ tāto dic̄ heredes ſimus ẜm ſpeꝫ. tūc aūt dabit ī re. Qn̄ dicet. Veni te bn̄dicti pa. mei ꝑci. regnū. Qd̓ qͦtidie de ſideramꝰ dicētes. Adueniat regtu. De qͦ regno ſi placeat loq̄ reqͥre in dn̄ica ī ẜmōe Primū q̄rite regnū dei. ¶ De euāgelio ¶ Sermo. XVIII. Erbū caro factū eſt ⁊ habitauit ī nob̓. In his v̓bis euāgeliū duo inuit. videlicet ſal uatoris noſtri īcarnatiōeꝫ. Et īcarnati cuꝫ hoībꝰ ꝯuerſatōꝫ. Primū ꝯtigit ī ꝯceptōe Quia tūc v̓bū caro factū ē. Scd̓um ī nati uitate. qꝛ tūc habitauit ī nob̓ ꝑ ꝯuerſatōeꝫ ¶ A ¶ Circa pͥmū.ſ. circa īcarnatōeꝫ tria ponūt̉. videlicꝫ ꝑſona cū dic̄ v̓bū. Et vnita eiꝰ nat̉a cū dic̄ caro. Et vnionis forma cū dic̄. factū ē. Et certe ponit̉ ꝑſona cū comen datōe. Nat̉a cū exp̄ſſiōe. Forma cū ammi ratiōe ¶ Cōmēdat̉ āt ꝑſona ſiue v̓bū īcar natu tripl̓r. Videlicꝫ qꝛ ſubſiſtēs et̓nītate. Un̄ In p̓nci. erat v̓. Itē qꝛ ꝑfectum deitate Quia deꝰ erat v̓bū. Itē qꝛ oꝑatiuū ptāte. Quia oīa ꝑ ip̄ꝫ fctā ſūt. Nō ergo nob̓ euā geliū alid̓ on̄dit qͣꝫ ꝙ ab eternitate mortali tas. a diuīa maieſtate huilitas. ⁊ a v̓tute ī firmitas ſuſcipit̉ cū dic̄: Verbū caro factū eſt ¶ Expͥmit̉ āt nat̉a vnita cum dic̄ Caro Nō.n. dic̄ hō ſꝫ v̓bū caro factū ē. Et hͦ ꝓpt̓ triplicē exp̄ſſiōꝫ ¶ Prīo vt on̄derꝫ verā car ne chriſtū aſſūpſiſſe ꝯhereticos q̇ hͦ negāt Un̄ de q̇ magͥ dubitat̉ magͦ exp̄ſſit. Sicut etiā fec̄ apl̓s rō. jͣ. di. Qui factꝰ ē ẜm carneꝫ ex ſemīe dauid. ¶ Scd̓o carnē dicit vt na ture vnite expͥmeret cōdicionē ⁊ ꝓprietatē Aſſumpſit enī nō tantū carnē. ſꝫ et carnis ¶ Dominica infra octauas cōdicionē.i. penalitates. qd̓ meliꝰ noīe car nis deſignat̉. qꝛ ip̄a eſt int̓ ceteras ꝑtes cor poris fragilior ſicut ſūt oſſa nerui ⁊ carti lago. Pro quo d̓r Eſa. liij. Vere lāguores noſtros ip̄e tulit ⁊ dolo. no. ip̄e por. ¶ Ter tio dicit caro vt affectu noſtꝝ ad diligēdū ꝓ nob̓ incarnatū inflāmaret. Nō eniꝫ eſt aliud dicere v̓bū caro factuꝫ eſt qͣꝫ ꝙ ſubli mitas ⁊ ꝓfunditas. creator ⁊ creatura. bea titudo ⁊ miſeria. ꝓpter noſ vnita ſūt. Hoc eſt qd̓ tangit apl̓s phil̓. j. Qui cū in for. dei eſſet. exinaniuit ſemetip̄m formā ẜui acci. Formā v̓o ſiue moduꝫ vnionis innuit cuꝫ dicit: Factū eſt. Nō dicit facta eſt.ſ. caro v̓ bum. qꝛ nō trāſiuit in carnē v̓bū ſed v̓bu qd̓ nō erat aſſumpſit ⁊ tn̄ qḋ erat ꝑmanſit. Olim enī caro voluit fieri v̓bū. cuꝫ voluit eſſe ſicut deꝰ ſciēs bonū ⁊ malū. Un̄ Gen̄. iij. improperatū eſt ei a deo patre. cū dictū eſt ei ironice Ecce adā qͣſi vnꝰ ex nobis fa ctus eſt. Idcirco mō v̓bū factū eſt caro. vt vnde mors oriebatur. inde vita reſurgeret videlꝫ carne carnē liberans. ne ꝑderet qͦs cōdidit. Factū eſt ergo v̓bū caro ꝓpter car nem ſcꝫ vt verbuꝫ culpā carnis detegeret. Un̄ Matth̓. jͣ. poſtqͣꝫ dixit angelus. voca bis nomē eius ieſum: ſubdit. Ip̄e ei ſal. fa. ppl̓m ſuū a pec. eoꝝ. Itē factuꝫ eſt caro ꝓpt̓ carnē. vt opprobriū carnis auferēdo ip̄am exultaret. In ſignū huiꝰ poſt incarnatiō angeli nō ꝑmiſerūt adorari ſe ab homībꝰ ſicut an̄ ꝑmiſerāt. Vn̄ apoc̄. vlt̓. dixit ange lus ioh̓i cū adorare eū voluiſſet. Uide ne feceris ꝯſeruꝰ enī tuꝰ ſum ⁊ fratrum tuoꝝ Itē factū eſt caro ꝓpter carnē vt v̓bū curā carnis ageret. Un̄. j. Ih̓. ij. Aduocatū ha bemus apud patrē ieſum chriſtū ⁊ ip̄e eſt ꝓpiciatio ꝓ peccatis noſtris. Sed tamen factū eſt v̓bū caro p̄ter carnem qꝛ p̄ter ca nis oꝑationē. quia nō ex virili ſemine ſed myſtico ſpiramine. Unde Matth̓. j. dici tur. Qd̓ enī in ea natū eſt de ſpūſancto eſt Item factū eſt caro p̄ter carnem.i. p̄ter car nis conſuetudinē. que eſt Ꝙ ſunt. Sex in lacte dies ter ſunt in ſanguine trini. Biſſe ni corpus ter ſeni membra figurant. Qd̓ tamen in chriſto nō contigit. Quia in eo dem inſtanti fuit ꝑfectus deus. ꝑfectꝰ ho mo ex aīma rationali et humana carne ſb̓ ſiſtens. Vnde Hiere. xxxj. Nouū fa. domi nus ſuꝑ ter. femina circū. viꝝ. Itē factū eſt caro p̄ter carnē.i. p̄ter carnis cōp̄henſionē Caro enī nō cōprehēdit quomo v̓bū caro factū eſt. Vnde Matth̓. vj. dicit̉. Beatꝰ es ſymon bariona. quia caro et ſan. nō reue. tibi. ſꝫ pater meꝰ qui in celis eſt. Exemplū ca. x. F. ¶ Secūdo oſtendit incarnati cuꝫ hominibꝰ cōuerſationē cum dicit: Et ha bitauit in nobis. Et hoc incepit in natiui tate. Unde Baruch. iij. Poſt hec ī terris viſus eſt ⁊ cū hominibꝰ cōuerſatꝰ eſt Ha bitauit aūt inter hoīes ſine habitatōe Un̄ cum quidā ſibi dixiſſet. Magiſter ſequar te quocunqꝫ ieris. Matth̓. viij. Ip̄e rn̄dit: Uulpes foueas habent ⁊ volucres celi ni dos filiꝰ aūt hoīs nō habet vbi caput ſuū reclinet. Itē habitauit cū hominibꝰ ſine re p̄henſione. Un̄ ipſe dixit Ioh̓. viij. Quis ex vobis arguet me de peccato. Peccatu enī nō fecit nec inuentꝰ eſt dolꝰ in ore eiuſ Sicut dicit̉. jͣ. Pet̓. ij. Itē habitauit int̓ ho mines cum iniuriaꝝ ꝑpeſſione. Vn̄ Tre. j. Habitauit inter gen. nec inuenit requiem Sed tunc habitauit inter hoīes qui nunc habitat in hominibꝰ ꝑ gratiā. Pro qͣ dic̄ hic euangeliſta Plenū grā. De cuiꝰ pleni tudine nos omnes accepimꝰ. Sicut dicit euāgeliſta idē. Sꝫ in futuro habitabit cuꝫ hoībꝰ ī gl̓ia. De qͣ hic dicit euāgeliſta. Vt dimꝰ inq̇t gl̓iaꝫ eiꝰ. nūc ſcꝫ ī enigmate. tūc aūt facie ad faciē. Ad quā nos ꝑducat. ¶ Dominica infra octauas de epi ſtola. ¶ Sermo. XIX. Tubi uenit pleni tudo temporis. miſit deus filiuꝫ ſuum factu ex muliere. factū ſub lege. vt eos q̇ ſub lege erāt redimeret. Gal̓. iiij. In his verbis inſinuat apl̓s miſſioneꝫ filij dei in carnē. Circa quā in p̄dictis v̓bis ponūtur quattuor. Videlicet tꝑs. ꝑſona. ¶ Dominica infra octauas modus et cauſa. Tempꝰ cuꝫ dicit. At vbi venit ple. tꝑis Perſona ſcꝫ patris que mi ſit filiū ſuū. Modus. qꝛ factuꝫ ex muliere. Cauſa vt eos q̇ ſub lege erāt redimeret In pͥmo ſcꝫ in tꝑe innuit̉ ip̄ius tꝑis oportuni tas. In ſecūdo ſcꝫ in ꝑſona on̄dit̉ mittētis charitas. In tertio ſcꝫ in modo inſinuat̉ fi lij humilitas. In vltimo ſcꝫ in cauſa tangi tur noſtra vtilitas. Cū ergo pͥmo dicit: At vbi venit plenitū. tꝑis. Innuit̉ tēꝑis opor tunitas. Erat enī tꝑs p̄finitū a patre ī vlti ma ſui diſpoſitōe. et id̓o debuit neceſſario p̄miſſum adimpleri poſtqͣꝫ venerat d̓ pro miſſo tꝑis plenitudo ¶ C ¶ Eſt aūt qua druplex plenitudo.ſ. tꝑis. ventris. mētis. ⁊ leg̓. De plenitudīe tꝑis d̓r. At vbi ve. ple. t. De vētris plenitudine d̓r Hiere. xxxj. Q mulier circūdedit virū gremio vteri.ſ. bea ta v̓go qn̄ filius dei ꝑſonaliter vterū eiꝰ re pleuit. De plenitudine mētis d̓r in Act. ij. Repleti ſūt oēs ſpūſancto. De plenitudi ne legis d̓r in Matth̓. v. Nō veni ſoluere legē ſed ad implere. Et inter has plenitudi nes vnaqueqꝫ ꝓmouet aliā. Ex plenitudi ne eī tꝑis plenitudo vētris venit. Et ex vē tris plenitudine venit plenitudo mentis. Et ex plenitudine mentis venit plenitudo legis. Niſi enī p̄finiti tꝑis plenitudo veniſ ſet. chriſti nō fuiſſet incarnatio. Et ſi nō fu iſſet incarnatio ſpūſſancti nō fuiſſꝫ miſſio. Et ſi ſpūſſancti nō fuiſſꝫ miſſio a nullo ho minū fuiſſet inuēta legis īpletio. ¶ Di ¶ Circa ſecundū ſcꝫ ꝑſonā mittentis tria on̄dunt̉ ẜm triplice abudantiā charitatis. Fuit enī abundās charitas patris in eo ꝙ miſit Abundātior. qꝛ filiū miſit nō angelū nō aliū hominē. Abundātiſſima qꝛ ſuū ꝓ priuꝫ filiū miſit. nō adoptiuū. Ioh̓. iij. Sic deus dilexit mūdū vt vnige. fi. ſu. daret. Et Ro. x. Qui ꝓprio filio ſuo nō peꝑ. ſꝫ ꝓ no. tra. illū ¶ Circa tertiū v̓o.ſ. circa modū ve nientis innuit̉ filij dei triplex gradꝰ humi litatis. Fuit enī humilitas eius magna qꝛ formā ẜui accepit. Vnde. Factū ex ml̓iere. Maior quia legi ſubeſſe voluit cū eſſet ſu pra legē. Maxima qꝛ mortē ſubijt. ꝑ quanos redemit ¶ Ubi ⁊ quartū ſcꝫ cauſa no ſtre vtilitatiſondit̉ que triplex eſt Prima quia a dn̄io peccati nos eripuit Unde vt eos q̇ ſub lege erāt redimeret. Et Roꝝ. vj. Liberati a peccato ſerui facti deo. habetis fructu veſtrū in ſanctificatōe. Secūdo q̇a in filios ſuos nos adoptauit. vn̄ vt adop tionē filioꝝ reciꝑemꝰ. Tertio qꝛ eterne he reditatis regno nos ſociauit. Vnde ꝙ ſi fi lij ⁊ heredes ꝑ deuꝫ. Ad quā hereditatem nos ꝑducat ieſus chriſtus De euangelio Germo Fx Cce poſitus eſt h̓ ī ruinā et ī reſurrectōꝫ ml̓torū in iſrael ⁊ in ſignū cui ꝯtradicet̉ Luc̄. ij. Hoc euangeliū legit̉ in dn̄ica infra octauā natiuitatis chriſti vt ꝑ ꝓphetiam ſymeonis cuiꝰ ſunt hec v̓ba on̄datur vtili tas natiuitatis. On̄dit eī eaꝫ vtilē cuilibet ſtatui. Videlicet incipientiū ſiue penitēti um. pficientiū. et ꝑfectoꝝ Nā incipiētibuſ ſiue penitētibus ꝯuenit vicia deſtruere. et quantū ad hoc dicit: Ecce poſitus eſt ī rui nam.ſ. vicioꝝ. Itē ꝑficiētibꝰ cōuenit ad vir tutes ꝯſurgere. ⁊ qͣntū ad hͦ dicit. Ꝙ erit ī reſurrectōꝫ.ſ. v̓tutū. Itē ꝑfectis ꝯuenit opi bus ꝑfectionis que chriſtꝰ habuit intēde re. et quantū ad hoc dicit. Et in ſignum ſcꝫ ꝑfectionis. ¶ E ¶ Uere vtilis fuit qͣntuꝫ ad pͥmū natiuitaſchriſti.ſ. ad ruinā vicio rum. Ad hoc enī naſci voluit vt reatꝰ dilu eret. et qͥcquid maliꝯͣ ip̄m erectu fuerat de ijceret ⁊ diſſiparet. Vn̄ Eſa. xix. Ecce dn̄s aſcēdet ſuꝑ nubē leuē et candidā. ẜm aliaꝫ interp̄tationē.i. aſſumet carneꝫ a peccatis immunē ⁊ ingrediet̉ ꝑ natiuitatē egyptuꝫ id eſt. mundū tenebrolum. et mouebūtur ſimulacra egypti a facie eiꝰ.i. vicia et pctā Illa enī a facie ſua ruere facit ſicut ad pn̄ti am arche dagon ꝓnuſ corruit in terram. jͣ. Reḡ. v. Et ad pn̄tiaꝫ ioſue muri hiericho corruerunt funditꝰ Hiericholuna interp̄ tatur. et ſignat hunc munduꝫ qui vt luna mutat̉. Hanc autē ruinā pctōrū maxime ¶ Dominica infra octauas poſitꝰ in cruce fecit ſicut petrus dicit. Qui inquit peccata noſtra ꝑtulit ſuꝑ lignū Ibi eni lauit nos a peccatis noſtris in ſangui ne ſuo ſicut dicit̉ Apoc̄. j. Hec aūt ruina n̄ habꝫ effectū niſi ī incipientibus ſiue ī peni tentibus ſicut patet Nā licet paſſio chriſti ad ruinā omniū vicioꝝ eſſet qͣntū ad ſuffi cientiā. in ſolo tn̄ latrone tūc effectū habu it. quia ſolus penitēs fuit dicēs: Nos q̇dē digna factis recipimꝰ. Et poſt. Memēto mei dn̄e dū veneris ī regnū tuū. Fuit ergo et eſt natiuitas chriſti penitentibus vtilis quia eſt ip̄is in ruinā viciorū. Exemplum in ꝓmptuario ca. xj. F. ¶ Secūdo vtilis ē ꝓficiētibus ad ꝯſtructione virtutū. ꝓ quo dicit: Et in reſurrectionē.ſ. v̓tutū. Sicut ei duplex eſt mors.ſ. ſpūalis qua aīa ſeꝑat̉ a deo. Et corꝑal̓.ſ. qua corpꝰ ſeꝑatur ab aīa. Ita duplex eſt reſurrecto. videlicet ſpiritu alis. quādo aīa ꝑ grām et v̓tutes vnit̉ deo De qua in apoc. xx. Beatus q̇ habet ꝑteꝫ ī reſurrectōe pͥma. Et corꝑalis quando aīa corꝑi vniet̉. De qua Matth̓. xxij. In reſur rectione inq̇t dn̄s. neqꝫ nubēt neqꝫ nuben tur. De pͥma que eſt ad v̓tutes loquit̉ hic ſymeon cū dicit. Et in reſurrectionē.ſ. v̓tu tum. Adeo enī primi homīs culpa clauſe rat celū. ꝙ ros gratie q̄ facit creſcere ⁊ ꝓfice re: non potuit deſcēdere. Un̄ clamabant ſancti patres Dn̄e in ce. mi. tua. et vſqꝫ ad nu. ⁊cͣ Sed qn̄ venit in natiuitate attulit ſe cum ſaccū corꝑis ſui. plenuꝫ grā et v̓itate. Un̄ in die natiuitatis poſtqͣꝫ dictū ē. Ver bum caro factū eſt. ſubdit̉ plenū grā et ve ritate. De cuiꝰ plenitudine ſicut dic̄ ioh̓eſ omnes ſcꝫpficere cupientes accipiūt. qꝛ ſi ne me i. ſine mea gr̄ā. inquit dn̄s nihil po teſtis facere. Vn̄ Greḡ. Neminē inqͥt oc culta loca ſine gratia ſaluare pn̄t Quid ce lo ſecurius. q̇d ꝑadiſo iocundiꝰ. et tn̄ āge lus de celo. et homo de ꝑadiſo corruit pec cando. Vn̄ grā poteſt dicere cuilibet ꝓfici enti illud Gen̄. xxx. Modicū habuiſti an teq̄m venirē. glo. bona naturalia. et nūc di ues factus es.ſ. v̓tutibꝰ Bn̄dixitqꝫ tibi do minꝰ ad introitu meuꝫ. et bn̄dicendo dita uit. quia bn̄dictio dn̄i diuites facit. Pro pter qd̓ dicit̉ Sap̄. vij. Venerūt mihi oīa bona ꝑiter cū illa.ſ. grā. Vnde apl̓us et to tum ꝓfectū ſuuꝫ attribuebat gratie dei di cens. j. Coꝝ. xv. Grā dei ſum id qd̓ ſum. ⁊ gͦ tia dei inqͥt in me vacua non fuit Quia ſꝑ in ea ꝓficiebat. Un̄ ſubdit: Abundantius alijs laboraui Et ad idē alios monebat di cens: Hortamur vos ne inuacuū gratiaꝫ dei reci. Qd̓ faciūt illi ſicut dicit glo. q̇ poſt acceptaꝫ grām in bonis oꝑbus ꝓficiēdo ſe non exercēt. Sic ergo fuit chriſti natiui tas vtilis ꝓficiētibus in reſurrectōe v̓tutū ¶ F ¶ Tertio fuit poſitꝰ ꝑfectis in ſignū ſcꝫ ꝑfectiōis. Et poſitꝰ eſt in quadruplex ſi gnu ꝑfectis. Videlicet in ſignū puritatis. In ſignū pauꝑtatis. In ſignū patiētie. Et in ſignū cōtemplatiōis ¶ Quantū ad pri mū ſignū poſitꝰ eſt in gremio vteri v̓gina lis de qua naſci voluit. Vn̄ ꝑfectis d̓r Eſa vij. Hoc vobis ſignū. Ecce vgo concipiet ⁊ pariet. Caſtitas enī ſiue v̓ginitas nō eſt ī p̄cepto ſꝫ in cōſilio. Un̄ ꝑfectos tantuꝫ re ſpicit q̇ tenent̉ ad cōſilia. Un̄. j. ad corinth̓. vij. dicit apl̓us. De v̓ginibꝰ p̄ceptū nō ha beo cōſiliū aūt do. ¶ Quātū ad ſignū ſe cundū.ſ. pauꝑtatis fuit poſitus in p̄ſepio. Un̄ Luc̄. ij. dictū eſt paſtoribꝰ. Hoc vob̓ ſignū. Inuenietis infantē pānis inuolutū nō purpura. ⁊ poſitū in p̄ſepio. nō in pala tio. Quia nō erat ei locꝰ in diuerſorio. Ec ce magna pauꝑtas ꝙ alias locū habere n̄ potuitqꝫ in p̄ſepto. ⁊ in multis alijs. Und̓ nota ſeptē in q̇bꝰ maxime ſua pauꝑtas pa tuit. Pauꝑ enī fuit a domo. Vn̄ in diuer ſorio que fuit domꝰ cōmunis natus fuit. Pauꝑ in loco qꝛ ī p̄ſepio collocatꝰ Pau per in pecunie poſſeſſiōe. qꝛ nō habuit vn̄ vitā redimeret. Pauꝑ in amicis. qꝛ n̄ ha buit q̇ corā iudice ꝓ eo ſtaret. Pauꝑ ī ve ſtibus. qꝛ in cruce nō habuit vn carne coo periret. Pauꝑ in cibi ⁊ potꝰ ſubtractione qꝛ nō habuit qd̓ biberet aūt q̇d comederꝫ. Pauꝑ qͣntū ad membroꝝ libertatē. qꝛ nō habuit mēbrū in paſſione liberū de qͣ ſe iu uare poſſet. niſi linguā aceto ⁊ felle vltimo ¶ In circumciſione domini impeditā. ⁊ in hͦ ꝑfectionis ſignū relinq̄nſ Un̄ quēdā poſt ad idē inducere volēs di xit. Si vis ꝑfectꝰ eē vade ⁊ vē. om. q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ et ſeq̄re me. In hͦ ſtatū apl̓i cōſtituti dixerūt Matth̓. xix. Ecce nos re liqͥmus oīa et ſecuti ſumꝰ te. Glo. dicit hie ro. Qd̓ eſt ꝑfectoꝝ ¶ Quātū ad tertiuꝫ ſi gnū.ſ. patiētie fuit poſitꝰ in cruce. Tūc enī leuauit ſignū dn̄s in natōnibꝰ.ſ. patientie. De quo ſigno Treno. iij. Tetēdit arcum. i populū iudaicū q̇ cōuerſus eſt in arcum prauū. ⁊ poſuit me qͣſi ſignū qd̓ non mo uet̉.ſ. ꝑ īpatientiā. Ibi enī verꝰ moyſes ſte tit qͣſi immobilis in cōfractiōe quā infere bant iudei Ad hāc ꝑfectionē chriſtꝰ indu cebat. qn̄ dicebat Matth̓. v. Si q̇s ꝑcuſſe rit te in vnā maxillā. noli moueri. ſꝫ pbe ei alterā. Et alibi. Bn̄facite inq̇t his qui ode runt vos. Et ſequit̉ Eſtote ꝑfecti. Rācorē enī quilibet tenet̉ dimittere. ſꝫ inimico bn̄ facere nō niſi ꝑfectꝰ ¶ G ¶ Quantuꝫ ad ſignū quartū.ſ. cōtēplatōis fuit poſitꝰ in ſe pulcro. De qͣ Matth̓. xij. Signū dabitu ione ꝓphete. Sicut fuit ionas in vētre ce ti tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰ. ita erit filius hoīs in corde terre Vbi in pace factꝰ eſt lo cus eiꝰ. Dās ꝑfectis ſignū ꝙ ip̄is cōuenit a tumultibus ſegregari ⁊ ſoli deo vacare. Un̄ ip̄is dn̄s dicit ꝑ ꝓphetā. Vacate ⁊ vi dete quoniā ego ſum deꝰ. ¶ Sꝫ heu huic quadruplici ſigno teſte dn̄o a pleriſqꝫ con tradicit̉ ¶ Nā pͥmo puritatis ſcꝫ ſigno cō tradicūt luxurioſi dicētes vltra naturā cō cupiſcētie eſſe flammā eſtuantē extingue re poſſe. viuere ꝯͣhumanā generis legem Et ꝓpter h̓ dicit dn̄s Matth̓. xix. Nō om nes capiūt v̓bū hoc ſed q̇bus datū eſt. qui pōt caꝑe capiat. Perfectoꝝ enī tantuꝫ eſt De q̇bus dicit dn̄s Matth̓. xix. Sunt enī eunuchi q̇ ſe caſtrauerūt ꝓpter regnū dei. nō ad lrām ſed ad modū caſtratorū ſe te nēt Itē ſigno pauꝑtatis ꝯtradicūt ama tores mūdi attendentes illud p̄s. Celū celi dn̄o ter. āt de. fi. ho. Onerāt ſe t̓renis qͣntū pn̄t ⁊ qͣl̓r pn̄t. ſed ꝑfecti terrena omīa arbi trant̉ tanqͣꝫ ſtercora attendētes ſignū ꝑfe ctioniſ.i. chriſtū q̇ dicit. Niſi q̇s renūciaue rit oībꝰ q̄ poſſidet nō pōt meꝰ eē diſcipulꝰ ¶ Tertio ſigno.ſ. patiētie ꝯtradicūt iracū di qui ſunt velut vlcus qui ſe etiā tāgi non ꝑmittūr. īmo paꝝ tacti fumigāt ſic̄ motes vltionē q̄rēdo allegātes vel ſuā innocētiā vel offenſe magnitudinē. vel iniurie freq̄n tiam. vel inferētis ineqͣlitatē Hec chriſtuſ ſuſtinēdo non penſauit. Nā ſine culpa ſu ſtinuit. qꝛ pctūm nō fecit. nec eſt inuentus dolꝰ ī ore eꝰ. Sic̄ dicit petrꝰ. jͣ. Cano. ij. Itē ab inequalibꝰ ſuſtinuit. qͥa filius dei a pec catoribꝰ qͥbus multa bona ꝯtulerat. Un̄ dicit Ioh̓iſ. Multa bona oꝑatus ſuꝫ ī vo bis. ꝓpt̓ qd̓ hoꝝ me lapi. Itē offēſa ml̓ta et magna fuit. qꝛ viliſſimo p̄cio venaliſ expo ſitus Viliſſima paſſus ſic̄ ſpūta ⁊ flagella ⁊ hmōi. In viliſſimo loco crucifixꝰ vbi ſcꝫ dānati puniebant̉ Et viliſſimo ſupplicio.ſ. crucis traditꝰ ⁊ inter latrones ⁊ iniqͥs eſt ſuſpēſus. Propter qd̓ Hiere. vij. dic̄. Nō eſt dolor ſuꝑ dolorem meum. Et Tre. j. O vos oēs ⁊cͣ. Atte. et vi. ſi eſt do. ſi. ſic̄ do. me. Et tn̄ nō ſolū ſibi illata mala patiēter ſuſti nuit. ſꝫ nec nocuit inferētibꝰ. nec nocere vo luit. īmo bona ꝓ mal̓ reddidit. apud prēm ſuos crucifixores excuſando ⁊ ꝓ eis oran do dicēs: Pat igno. eis qꝛ ne. qd̓ fa. Ad hͦ ſignū patiētie qͣntū pn̄t ſe dirigūt perfecti. De qͥbꝰ beatꝰ ſtephanꝰ vnꝰ nō ſolū pati enter ſuſtinuit ſꝫ etiā ꝓ ꝑſecutoribꝰ exora uit ¶ Quarto ſigno.ſ. ꝯtēplatōis ꝯdicunt tumultuoſi q̇ dilexerūt mouere pedes ſu os. etiā dn̄o nō placuit. Sic̄ d̓r Eſa. Ip̄i eī ſunt intꝰ ⁊ extra qͣſi mare feruēs qd̓ q̇eſce re nō pōt. Tales debet fugere ꝑfectꝰ dicēs illd̓ p̄s. Ecce elōgaui fugi. ⁊ man. in ſol̓. Ex pectabā eū q̇ ſaluū me fecit. Exēplū ī ꝓm ptuario ca. xv. G In circumciſione domini Pparuit benigni tas et hūanitas ⁊cͣ. Require ī natiui te domini. ¶ De euangelio Sermo. XXI ¶ In circumciſione domini Oſtquā cōſūma ti ſūt dies octo vt circūcideretur puer: vocatu eſt nomē eius ieſuſ Luc̄. ij. In his v̓bis lucas euāgeliſta on̄dit tria in chriſto ẜm legē expleta Videlicet ip ſiuſ circūciſionē cū dicit: vt circūcideretur puer Tꝑs circūciſionis cū dicit. poſtqͣꝫ co ſummati ſūt dies octo Et noīs impoſitōꝫ cū dicit: vocatū eſt nomē eiꝰ ieſus. In q̇bꝰ tribꝰ innuit̉ forma noſtre reꝑatiōis. Pe pͥmuꝫ ſcꝫ ꝑ circūciſionē facta eſt aīe noſtre a pctō purgatō Per ſecundū ſcꝫ ꝑ tꝑs cor poris noſtri īnuit̉ renouatio. Per tertiuꝫ ſcꝫ ꝑ nomē corꝑis et aīe ſimul in eterna ſa lute collocatio ¶ H ¶ In pͥmo ſcꝫ ī circū ciſione bn̄ innuit̉ aīe a pctō purgato Per ſanguinē enī ſuū pctūm purgauit. Vn̄ in apoc. d̓r. Qui dilexit nos ⁊ lauit nos ī ſan guine. Quē ſanguinē ad noſtrā purgatō nē pͥmo in circūciſione fudit. ⁊ in paſſione purgationē ꝯſūmauit Sic̄ enī alluuione terra paulatim ꝯſumit̉. ſic ex multiplici ſā guinis chriſti fuſione hoīs ꝑduratū pecca tuꝫ paulatim debuit humectari. vt ꝑ dilu uiū paſſionis efficaciꝰ poſſit purgari. ẜm illud Naū. j. In diluuio p̄tereūte cōſūma tionē faciet. Dicit̉ aūt diluuiū paſſio chri ſti ꝓpter ſanguīs abundātiā. tantū eī ſan guinē fudit ꝙ poſitꝰ in ſtatera crucis. pec catū totiꝰ mūdi qͣſi talentū plūbi paleā p̄ ponderauit. Iuxta qḋ p̄dixerat dicēs Ego ſi exaltatꝰ fuero a ter. oīa tra. ad meip̄ꝫ. In cruce enī tā qͣm in ſtatera ſuſtulit pct̄ā mū di. Un̄ cātat in paſſiōe chriſti. Statera fa cta eſt corꝑis. p̄dāqꝫ tulit tartaris. ¶ Vo luit aūt circūcidi multis de cauſis ¶ Pri moppter legis implemētū. Mat. v. Non veni legē ſoluere ſꝫ ad implere ¶ Itē ꝓpter aduerſitatis approbatiōꝫ. In hͦ enī ꝙ tenel lus pati voluit adultis et alijs aliqͥd ſuſti nentibꝰ. exēplū dedit patiētie. Iac̄. Omne gaudiū exiſtimate ⁊cͣ. ¶ Itē vt ſacramētū incarnatōis diabolo occultaret. ꝓpter ta les enī chriſti paſſiōes. vtrū deꝰ eſſꝫ diabo lus dubitauit. ¶ Itē circūciſus eſt vt nos ſpūaliter circūcideremur ¶ Eſt āt triple ſpūalis circūciſio.ſ. incipientiū. ꝓficientiū ⁊ ꝑfectoꝝ. Prima fit a noxijs. Secunda a ſuꝑfluis. Tertia a neceſſarijs. Primā fae̓ iuſticia q̄ reſecat vicia. Secūdā facit miſe ricordia q̄ erogat ſuꝑflua. Tertiā facit ꝑfe cta charitas q̇ etiā dat neceſſaria ¶ Ad pͥ mā inuitauit dn̄s illū q̇ q̄rebat ſpūalit̓ cir cumcidi. dicēs Mat. xix. Quid faciēdo vi tā eternā poſſidebo. Cui dn̄s: Nō occideſ ⁊cͣ. De qͣ hiere. iij. Circūcidimi dn̄o ⁊cͣ. Ta les debet circūcidi in veſtibꝰ ꝯͣ vanā gl̓iaꝫ. In oculis ꝯͣ inuidiā q̄ nō poteſt bonū ꝓxi mi videre. In lingua ꝯmendacia et detra ctiōes. In vnguibꝰ ꝯͣrapinā. In burſa cō tra auariciā. In lūbis ꝯtra luxuriā. In ve tre ꝯgulā ¶ Ad ſecūdā inuitat dicēs mat thei. xv Honora prēm. qd intelligit̉ in loco illo de ſubſidio tꝑali. Et Lu. xj. Qd̓ ſuꝑeſt idē. qd̓ ſuꝑfluū eſt. date pauꝑibꝰ. Exēplū in ꝓmptuario ca. ix. I. ¶ Ad tertiā īuitat dicēs Mat. xix. Si vt ꝑfectꝰ eē vade ⁊ vē de oīa ⁊cͣ. ¶ I ¶ Per ſecūdū ſcꝫ tꝑs ſeptiꝰ me diei bn̄ innuit corꝑis renouatio. Vitā enī pn̄s ꝑ ſeptenariū numeꝝ reuoluit̉ Sꝫ octaua dies incipit in reſurrectōe corpoꝝ Un̄ qꝛ ꝑ ip̄ꝫ tūc reſecabūt̉ corꝑis ſuꝑflua. voluit in corꝑe ſuo octauo die circumcidi De qͣ apl̓s phil̓. ij. Reformabit corpꝰ hūi litatis noſtre ¶ Per tertiū ſcꝫ ꝑ nomē bn̄ ſalutis eterne poſſeſſio īnuit̉. Ieſus eī ſal uator d̓r. Sꝫ qꝛ hͦ nomē habuit pͥuſqͣꝫ ī vte ro ꝯciꝑet̉. non tꝑale ſꝫ eternū eē on̄dit̉. Vn̄ qꝛ hō ꝑ circūciſionē in aīa purificat̉ ⁊ octa uo die in corꝑe renouat̉. ẜm vtrūqꝫ qͥa de buit in eternū palatiū introduci. euangeli ſta circa nomē vtrūqꝫ poſuit. vt ꝑ nomen ieſus ⁊ ꝑ noīs eternitatē eternā ſalutem in quā hō ꝑ ip̄am introduci debuit expͥmerꝫ De qͣ ſalute Eſa. xlv. Iſrael ſaluatꝰ eſt ſalu te eterna. Sic ergo ꝑ eius circūciſionē aīe purgatio. ⁊ ꝑ tꝑs corꝑis renouato. ⁊ ꝑ no mē eterne ſalutis introductō on̄dit̉. Et cō ueniēter hec tria facere debuit. Ip̄e enī eſt. vt dic̄ apl̓us ad heb̓. ſplēdor gl̓ie. Vn̄ vm bras pctī purgare debuit Ip̄e etiā imago ¶ In circumciſione domini ⁊ figura ſub̓e Un̄ hō ad imaginē ⁊ ſil̓itudi nē dei formatꝰ ē. ⁊ ī imagine deturpatꝰ. ex quo renouari debuit ꝑ imaginē dei.i. filiū q̄ ſolꝰ imago dei eſt debuit renouari ſicut ſigillū cere cū renouat̉ ꝑ eiuſdē figure ſub ſtātiam renouat̉. Ip̄e etiam vt dic̄ apl̓us eterne ſalutis nomē hereditauit Vnde ne putaremꝰ ſibi diſplicere ꝙ ſuā hereditateꝫ deberemꝰ poſſidere ꝑ heredē in illā intro ducimur. Cuiꝰ nos ꝑticipes faciat. qui vi uit et regnat ¶ De euāgelio Sermo. XXII. Oſtqua impleti Vſunt dies octo vt circū. pu. voca tu eſt nomē eiꝰ ieſus. qd̓ vocatuꝫ eſt ab angl̓o pͥuſqͣꝫ in vtero ꝯciꝑet̉. Luce. ij. ¶ Hodiernū feſtū duplici rōe decorat̉. vi delicet ex dn̄i circūciſiōe quā tāgit euāgeli um cū dic̄. Poſtqͣꝫ īpleti ſunt dies octo vt circū. pu. Et ex noīs impoſitiōe. quā ſb̓dit cū dicit. vocatū eſt nomē eiꝰ ieſus ¶ Circa pͥmū.ſ. circa circūciſionē duo īplicāt̉. vide licet tꝑis ꝯgruitas. cū dicit: Poſtqͣꝫ īpleti ſunt dies octo. Circūciſi puritas. cuꝫ dici Vt circūcideret̉ puer ¶ K ¶ Primū ſcꝫ tꝑis ꝯgruitas deſeruit ⁊ hiſtorie qͣntuꝫ ad lrām. deſeruit etiā tropologie qͣꝫtū ad mo ralitatē. ⁊ deſeruit allegorie qͣntū ad miſte riū. ¶ Hiſtorie deẜuit tꝑis ꝯgruitas quā tu ad lrām. Quia d̓r Gen̄. xvij. Infans oc to dieꝝ circumcidet̉. Quia an̄ ꝑuenire pe riculoſū erat corꝑi ꝓpt̓ mēbroꝝ teneritudi nē ⁊ ꝑuitatē. vltra v̓o differre dānoſū erat aīe. Vn̄ ibidē ſequit̉. Maſculꝰ cuiꝰ p̄pucij caro circūciſa non fuerit delebit̉ aīa illa de ppl̓o ſuo ¶ Itē hͦ tꝑus ꝯgruit tropologi qͣntū ad inſtructōꝫ. qꝛ octonariꝰ numeruſ deſeruit v̓tuti. Un̄ pe. ij. Can̄. j. dicit: Uos aūt curā oēm ſubinferētes. mīſtrate ī fide veſtra v̓tutē. in v̓tute aūt ſcīam. In ſcīa āt abſtinētiā. In abſtinētia aūt patiaꝫ. In pa tiētia aūt pietateꝫ In pietate fraternitatis amorē. In amore fraternitatis charitateꝫ. Hec enī ſi vobiſcū aſſint nō vacuos nō ſi ne fructu vos ꝯſtituēt. Et ſubdit. Cui autē nō p̄ſto ſunt hec. cecꝰ ē ⁊ manu tēptās. ob liuionē accipiēs purgatōis ſuoꝝ veteꝝ de lictoꝝ. q. d. Nō ꝓdeſt baptiſmꝰ niſi in his exerceat̉. Vn̄ ꝑ p̄dicta octo circūcidit̉ hō a culpa. Vl̓ certe octonariꝰ numerꝰ ſignifi cat octo in q̇bꝰ debemꝰ circūcidi. Videli cet corde. lingua. viſu. guſtu. odoratū. au ditu. ⁊ tactu. ⁊ greſſu. Adapta. ¶ Itē h̓ eti am tꝑs ꝯgruit allegorie qͣntū ad myſteri um. Octonarius enī ſic ſignat octauā eta tem q̄ erit reſurgētiū Un̄ glo. Octauo tꝑe reſurgemꝰ. tūc veriſſime circūciſi a culpa ⁊ a pena ¶ Secūdo inuit̉ circūciſi innocē tia ſiue puritaſ. cū d̓r. puer. Nō ei ſaluator noſter d̓r hic infans vl̓ maſculꝰ vl̓ alia deſi gnatōe. ſꝫ puer a puritate. vt on̄dat̉ ꝙ n̄ fu it ab originali vl̓ alia culpa. ſicut alij circū ciſus. qꝛ puer iſte purꝰ fuit ab originali a mortali ⁊ a veniali. Quia ſicut dicit apl̓s ad Heb̓. vij. Fuit ſanctꝰ innocēs īmacula tus impollutꝰ ſeggregatꝰ a peccatoribus Un̄ nō ꝓpt̓ ſe ſꝫ ꝓpt̓ alia ml̓ta circūcidi vo luit. ¶ Primo vt hūane nature v̓itatem on̄deret. Vn̄ in pͥma can̄. Ioh̓. v. Tres ſūt q̇ teſtimoniū dat in terra.ſ. in carne chriſti ꝙ fuit verꝰ hō.ſ. ſpūs. ſanguis. ⁊ aqͣ. ¶ Itē circūciſus fuit vt circūciſionē patrū an̄ le gem ⁊ ſub lege approbaret. Nō ei eā ſuſce piſſet ſi mala fuiſſet. Propt̓ qͥd dic̄ matih̓. v. Nō veni ſol. le. ſꝫ adimple. ¶ Item fuit circūciſus vt iudeis ſe recipiēdi occaſionē excuſatōis auferret. Propt̓ qd̓ dic̄ apl̓us Ro. xv. Dico chriſtū miniſtrū fuiſſe circū ciſionis ad ꝯfirmādas ꝓmiſſiones patrū. ¶ Itē circūciſus fuit vt p̄ciū noſtre ſalua tionis extūc inchoaret. Un̄. j. Pet̓. j. Non corruptibilibꝰ auro vl̓ ar. ſꝫ p̄cio. ſanguīe redēp. eſtis ¶ Itē circūciſus fuit vt durici am circūciſiōis termiandā demonſtraret ⁊ ita vtrūqꝫ ſcꝫ circūciſionē ⁊ baptiſmū īſe ſuſcepit. vt pͥmū terminaret ⁊ ſcd̓ꝫ ſtatuerꝫ Sil̓e fecit in cena de agno et euchariſtia. Ro. x. Finis legis chriſtꝰ Alias rōes circū ciſiōis habes in p̄cedētiẜmōe ¶ L ¶ Cir ca noīs impoſitōꝫ tria ſūt penſanda. vide licꝫ ip̄iꝰ noīs declaratō. p̄nūciatio. ⁊ inter ¶ In epiphania pretatio ¶ Declarationē ponit euangeli ſta cū dicit: Vocatu eſt nomē eiꝰ ieſꝰ. An̄ enī pluribꝰ nominibꝰ fuit vocatus ẜm ali quā ꝯueniētiā. Sicut Eſa. xj. Vocabit̉ in quit nomē eiꝰ āmirabil̓. ꝓpt̓ natiuitatē. qꝛ de v̓gine natꝰ Hiere. xxxj. Nouū faciet do minꝰ ſuꝑ ter. mu. circū. viꝝ. Cōſiliariꝰ ꝓpt̓ pauꝑtatis p̄dicationē. Mat. xix. Vade et vede oīa ⁊ da pauꝑibꝰ. Deꝰ ꝓpt̓ pctōꝝ re laxationē Mat. Fili remit. ti. pec. t. Nemo enī pctā dimittit niſi ſolꝰ deꝰ. Itē deꝰ etiaꝫ d̓r ꝓpter miraculoꝝ oꝑatiōꝫ. Matih̓. viij. Qualis eſt hic. qꝛ vēti ⁊ mare obediūt ei. Ioh̓. iij. Nemo pōt hec ſigna fa. q̄ tu facis. niſi fuerit deꝰ cū eo. Fortis ꝓpter paſſionē. Pſal. Dn̄s for. dn̄s po. in p̄lio. Pat̓ futu ri ſeculi ꝓpt̓ gl̓ioſam reſurrectiōꝫ. Ip̄e eniꝫ ꝓpter hoc d̓r pater. qꝛ pͥmus glorioſe reſur rexit. quā ⁊ nos habebimꝰ in futuro ſecl̓o Princeps pacis dictꝰ eſt ꝓpter aſcēſionē qꝛ tūc ima ſummis copulauit. Adephe. ij Ip̄e eſt pax nrā q̇ fecit vtraqꝫ vnū ¶ Hoc aut nomē ieſus ab eterno a patre fuit p̄or dinatū. In circūciſiōe a maria et a ioſeph impoſitū. Ab euāgeliſta declaratū. cū dic̄ Vocatu eſt nomē eꝰ ieſus. Ab eterno fuit a prē impoſitū. Vn̄ p̄s. An̄ ſolē ꝑmanꝫ no men eiꝰ. Un̄ glo. ſuꝑ illd̓ Uocabis nomē eiꝰ. Nō tu impones. qꝛ ab eterno īpoſituꝫ eſt ¶ Interp̄tatio v̓o noīs eſt cum effectu Ieſus enī interp̄tat̉ ſaluator. ſiue ſalus. V qꝫ multiplicē ſalutē ꝯſeqͥmur ex huiꝰ noīs effectu. Eſt eī hͦ nomē ieſus fructuoſū Un̄ Act̉. iiij. Nō eſt nomē aliud ſub celo datū hominibus in qͣ oporteat nos ſaluos fieri Itē eſt victorioſum. Vn̄ in titulū victorie ſcriptū fuit in cruce lr̄is hebraicis grecis ⁊ latinis. Ieſus nazarenꝰ rex iudeoꝝ. Oqͥt ſunt q̇ ꝑ hͦ nomē viſibiles ⁊ inuiſibiles ho ſtes a ſe auerterūt. Pſal. In noīe dn̄i vltꝰ ſum in eos. Vltra modū eī valet ad victo riā. Apoc̄. xiiij. dicit̉ de martiribꝰ ꝙ habe bāt nomē eiꝰ.ſ. agni ſcriptū in frontibꝰ ſuiſ Itē eſt nomē ſuaue ⁊ affectuoſuꝫ Ecc̄s. vi. Meliꝰ eſt no. bo. qͣꝫ vngē. p̄ci. Can̄. j. Ole um effuſum nomē tuū. Bern̄. Nomē ieſꝰ paſcit recogitatū. lucet p̄dicatū. inuocatū lenit ⁊ vngit. Idē. Ieſus eſt iubilꝰ in corde mel in ore. melos in aure. Itē eſt patri ſuꝑ omne nomē gratioſū. Un̄ dicit in ioh̓. xvj. Qd̓cūqꝫ petieritis prēm in noīe meo da bit vob̓. Inde ē ꝙ oēs or̄oes nrē termināt̉ ꝑ dn̄m noſtꝝ ieſum chriſtū ¶ In epiphania domini Sermo. XXIII. Ui ſedes ſuper cherubin manifeſtare coram effraim beniamin et manaſſe. p̄s. lxxix. Apparitionē ſaluatoris nr̄i quam hodie feſtiuat eccīa p̄miſſis v̓bis videt̉ ꝓ pheta p̄dixiſſe ⁊ p̄dicēdo deſideraſſe cū dic̄ Qui ſedes ſuꝑ cherubin ⁊cͣ ¶ In qͥbꝰ v̓biſ tria facit. Primo enī apparetis incōp̄hen ſibilē deitatis ſublimitatē inſinuat cuꝫ dic̄ Qui ſedes ſuꝑ che. Secūdo vt ip̄e ideꝫ in humanitate appareat deſiderat cum dicit Manifeſtare Tertio corā q̇bus apparere debeat declarat cū dicit: Corā effra. beni. et manaſſe ¶ M ¶ Volēs ergo ꝓpheta de ſideratā ſaluatoris apparitionē innuere p̄ mittit ip̄iꝰ incōp̄henſibilem deitatis ſubli mitatē. In hͦ ei ꝙ dicit eū ſedere ſuꝑ cheru bin q̇ plenitudo ſciē interp̄tat̉. innuit ꝙ qͥn tumcūqꝫ aliqͣ creatura etiā angelica abū det ſcīa. ip̄ius tn̄ deitatis ſublimitatē non valet cōp̄hendere. qꝛ ſedet ſuꝑ cherubin. i. ſuꝑ oīs creature ſcīe plenitudineꝫ. Pro qͦ Eſa. xlv. d̓r. Vere tu es deꝰ abſconditꝰ. Qꝛ nec ſenſu ꝑcipit̉. Ioh̓. j. Deum nemo vidit vnqꝫ. Nec rōe cōp̄hendit̉ Iob. xj. Forſitan veſtigia dei cōp̄hendes. Nec intellectu ca pit̉. Iob. xxxvj. Memēto ꝙ ignores tꝑs eꝰ Ip̄e enī eſt pax q̇ exuꝑat oēm ſenſuꝫ ꝓ tan to ⁊ dn̄s dicMat. xj. Nemo nouit filiū ni ſi pater. qꝛ ſedet ſuꝑ cherubin.i. ſuꝑ ſciētie plenitudinē ¶ N ¶ Secūdo vt ip̄e in hu manitate appareat deſiderat cuꝫ dic̄. Ma nifeſtare. Licet eī ꝑ carnē in natiuitate viſi bil̓ apparuerit. tn̄ eiꝰ diuītas nube carnis tecta fuit ⁊ mūdo occultata. Iuxta qͦd p̄di xerat deꝰ pat̓ Ezech̓. xxxij. Solē nube tegā ¶ In epiphania Sꝫ vt ī humanitate deꝰ appareat ꝓphetā deſiderat dicēs: Manifeſtare. Qd̓ tali die ꝯtigit.ſ. in diuerſorio die tertiodecimo. In baptiſmo anno. xxx. In nuptiaꝝ cōuiuio. anno. xxxj. ¶ Roe pͥme apparitiōis d̓r hoc feſtū epiphania. eo ꝙ ſtella ſupra incedenſ ip̄m deū eſſe manifeſtauit. Vnde ⁊ reges poſtqͣꝫ ſtella ducēte ad eū ꝑuenerūt. ip̄ꝫ ſic̄ deū adorauerūt ¶ Hec ei ſtella q̄ p̄ter na turā orit̉ ſignat ꝙ ille idē p̄ter naturā ortꝰ eſt de v̓gine. Itē figurabat ortū ſolis iuſti cie. Malach̓. vlt̓. Vob̓ time. de. oriet̉ ſol iu ſticie ¶ Itē hec ſtella ꝯͣnaturalē curſū alia rū ſtellaꝝ incedit. Alie ei mouent̉ ab orien̄ te in occidente. qꝛ mundo occidēti ẜuiunt. Iſta ab oriente in meridiē manifeſtās or tu naſcētis eccīe de gētibꝰ. Un̄ et tribꝰ regi bus q̇ erāt pͥmitie gentiū pͥmo apparuit di riges in meridie.i. in fidei feruore q̇ feruor in ip̄is multipl̓r apparuit. Adapta ¶ Itē hec ſtella cū ſole lucet. manifeſtās illuꝫ eſſe verā ⁊ inacceſſibilē lucē. Illū inqͣm eē qͥ fa bricatꝰ ē aurorā et ſolē. ¶ Itē qn̄qꝫ manife ſtabat̉ qn̄ꝫ occultabat̉ ſignificās ip̄ꝫ debe re eſſe qͥn̄qꝫ occultū ꝑ hūane infirmitatis on̄ſionē. ⁊ maxime tꝑe paſſiōis vbi abſco dita eſt fortitudo eiꝰ. qn̄qꝫ v̓tute miracl̓o rū debere manifeſtari. Un̄ mat. viij. Quiſ eſt hīc. qꝛ vēti et mare obediūt ei. ¶ Item erat ꝓpinqͣ terre. ſi ei eleuata fuiſſet quo ci uitatē diuerſoriūqꝫ on̄deret. In hͦ auteꝫ ꝙ vicina erat terre. illū ſigͥficabat q̇ deſcendit in inferiores ꝑtes terre. Eph̓. iiij. ¶ Rone aūt ſecūde manifeſtatōis q̄ ſcꝫ ꝯtigit ī ba ptiſmo d̓r hͦ feſtū theophania. a theos qd̓ eſt deꝰ. Manifeſtatꝰ eſt enī deꝰ eē celo il luſtrāte. qꝛ tūc celi aꝑti ſunt. Spūſctō inti mante. qꝛ deſcēdit ſicut colūba in ip̄m Vo ce patris atteſtāte. quia vox facta ē dicēs: Hic eſt filius meꝰ dilectꝰ In hͦ ipſo effectū baptiſmi expͥmes. qꝛ baptizatis celū aꝑit̉. na ſoluunt̉ ab omni impedimēto.ſ. culpe quo tenent̉ q̄ ſunt in inferno. ne intrēt ⁊ pe ne qͥ tenent̉ q̇ ſunt ī purgatorio ¶ Itē ſpūſ ſanctꝰ apparuit. qͥa tl̓es grām v̓tutū recipi unt Ezech̓. xxxvj. Poſtqͣꝫ dixit: Effundaꝫ ſuꝑ vos aquā. ſubdit: Et dabo vob̓ ſpūm nouū. Itē vox patris audit̉. qꝛ de filio irefi lius dei efficit̉ ¶ Rōe aūt tertie manifeſta tionis q̄ fuit in nuptijs h̓ feſtū betphania d̓r. Bethenī domꝰ interptat̉. Quia in do mo nuptiaꝝ māīfeſtaſtꝰ eſt. qūbta v̓gine inſtigāte fecit miraculū in vini mutatiōe. Un̄ ſubdit̉: Ꝙ manifeſtauit gloriā ſuam ¶ O ¶ Sꝫ corā q̇bꝰ māifeſtato ꝯtigerit. ꝓpheta innuit cū ſubdit. Corā effraim be niamin ⁊ manaſſe. Per effraim q̇ interp̄ tat̉ frugifer ſiue fertil̓ magi deſignāt̉. qꝛ fer tiles.i. diuītes fuerunt. ⁊ de optimis frugi bꝰ terre munera obtulerūt dn̄o. Gen̄ xliij Iſtis pͥmo ꝑ ſtellā manifeſtatꝰ fuit. Pe beniamin q̇ int̓ꝑtat̉ filiꝰ dextre.i. grē. qͥ ex gͦ tia datꝰ eſt: ioh̓es deſignat̉. Hic eſt benia min q̇ eſt natꝰ in mortē matriſ.i. ſynagoge qꝛ lex ⁊ ꝓph̓e vſqꝫ ad ioh̓em ꝓphetauerūt Mat. xj. Et ei manifeſtatꝰ eſt ī baptiſmo p̄dicto mō. Per manaſſen q̄ interptat̉ ob ſtupeſcēs. deſignat̉ architriclinꝰ. ip̄e ei ob ſtupuit qn̄ guſtauit aquā vinuꝫ facta. vn vocat ſponſum. ¶ De epiſtola ¶ Sermo. XXIIII. Urge illumīare hierl̓m. qꝛ venit lumē tuuꝫ. ⁊ gl̓ia dn̄i ſuꝑte orta ē. Et poſt ſequitur Suꝑ te aūt oriet̉ dn̄s ⁊ gl̓ia eiꝰ ī te videbit̉ Eſa. lx. ¶ In v̓bis iſtis ꝓph̓e duo ponunt̉ videlicꝫ pn̄tis feſtiuitatis inſinuato cū di cit: Venit lumē tuū ⁊ gl̓ia dn̄i ſuꝑ te orta ē Suꝑte aut oriet̉ dn̄s. ⁊ gl̓ia eiꝰ ī te videbit̉ Et ad ſuſceptiōꝫ feſtiuitatis exhortatio cū dicit. Surge illu. hieru. ¶ P ¶ Quia et tribꝰ miracul̓ pn̄tem diē ornatū colimus iō ⁊ feſtiuitatē hꝰ diei tribꝰ noībꝰ exp̄ſſam inuenimꝰ ¶ Hodie eīſtella magoſ duxit ad p̄ſepiū manifeſtādo puerū. Et ſic d̓r p̄ ſens feſtū ephiphania. qͣi ſupra manifeſta tio.ſ. ꝑ ſtellā Et hͦ factū inſinuat ꝓph̓a in pͦ dictis v̓bis cū dic̄. Venit lumē tuū ſcꝫ chri ſtꝰ ⁊ gl̓ia dn̄i ſuꝑ te orta ē.i. ſtella q̄ ad gl̓iā chriſti creata ē ¶ Itē hodie chriſtꝰ. xxx. an nō pꝰ ī ordane baptizari voluit. Et ſic pn̄s In epiphania feſtū d̓r theophania. qͣſi dei manifeſtatio. Tota eī trinitas ibi māifeſtata fuit Et hoc tāgit ꝓph̓a in p̄miſſis v̓bis cū dic̄. Suꝑ te aut oriet̉ dn̄s. ¶ Hodie reuoluto āno pꝰ aquā in vinū trāſmutauit. Et ſic hͦ feſtum d̓r bethfania qͣſi ī domo māifeſtato.ſ. ꝑ mi raculū Et hͦ factum tāgit ꝓph̓a cū ſubdit. Et gl̓ia eiꝰ ī te videbit̉. Cūc enī manifeſta uit gl̓iaꝫ ſuā corā diſcipul̓ ſuis. ¶ Quātu ergo ad pͥmā manifeſtatōeꝫ dic̄: Venit lu men tuū.i. chriſtꝰ. ⁊ gl̓ia dn̄i ſuꝑte orta eſt. .i. ſtella manifeſtās chriſtū Hoc p̄dixit p̄s dicēs. In lumīe tuo.i. in ſtella videbimꝰ lu me.i. chriſtuꝫ q̄ eſt lume vite ſicut ip̄e dixit Ioh̓. viij Qui ſequit̉ me n̄ ambu. in tene. ſꝫ habebit lumē vite. Hoc ē lumē qd̓ fuit ad reuelatōꝫ gētiū q̄ ſtella duce q̇ ad gl̓iaꝫ do mini orta ē ꝑuenerūt ad ip̄m ¶ De ſtelliſ ſi placet loq̄ habes ī duobꝰ alijs ẜmonibꝰ ¶ Chriſtꝰ aūt d̓r lumē triplici rōe ¶ Et pͥ morōe ſue puritatis. Sicut eī lumē l̓ lux purū q̇dē eſt. ſic chriſtuſ in qͣ nulle tenebre ſūt. Cādor eſt eī lucis eterne. ⁊ ſpeculū ſine macula. Sic̄ d̓r Sap̄. ix. Pctūm ei nō fec̄. nec eſt inuētꝰ dolꝰ in ore eiꝰ. Sicut teſtat̉ petrꝰ ¶ Itē d̓r lumē ꝓpter pctōꝝ tanqͣꝫ te nebraꝝ ꝓpulſionē. Un̄ Lu. j. Viſitauit noſ ori. ex al. Illumīare his q̇ in tene. ſunt. Vn̄ ad eph̓. v. dicit apl̓s Eratis aliqn̄ tene. nūc aūt lux ī dn̄o. vt filij lucis ambulate. Sed heu Ioh̓. iij. d̓r. Lux venit ī mundū. ⁊ dilexe rūt hoīes magtenebras.ſ. obſtinati ī pctīſ qꝫ lucē. Vn̄ ſequit̉. Erāt eī illoꝝ mala oꝑa. ¶ Itē d̓r lumē ꝓpter ſui cōicabilitatē. Sic̄ eni lumē ſe oībꝰ cōicat. ſic chriſtꝰ oībus ſe cōicat ſine ꝑſonaꝝ acceptōe. Un̄ illumīat oēm ho. ve. in hūc mū. ſicut d̓r Ioh̓. j. Non enī eſt ꝑſonaꝝ acceptor deꝰ. Sic̄ d̓r Act̉. x. Un̄ oēs hoīes vult ſal. fieri. qͥa cura ē ſibi de oībꝰ Vn̄ Iob. xxv. Suꝑ quē nō fulget lumē illiꝰ. Exqͣ inexcuſabil̓ eſt qͦcūqꝫ nō il lumīat̉. Hoc lumē tali die manifeſtatum eſt magis ꝑ lumē ſtelle. ¶ Secundā autē manifeſtatōꝫ q̄ ꝯtigit ī baptiſmo innuit ꝓ pheta cuꝫ dicit: Suꝑ te āt oriet̉ dn̄s. Dn̄s enīꝑat̓. Dn̄s filiꝰ. Dn̄s ſpūſſctūs. Nō tn̄ tres dn̄i ſꝫ vnꝰ ē dn̄s. De qͣ hic d̓r. Suꝑ te̓ aūt oriet̉ dn̄s. Ibi eī tota trinitas orta fuit idē. māifeſtata. ſicut d̓r qͦtidie oriri ſol. n̄ ꝙ qͦtidie incipiat ſꝫ ꝙ illa hora diei q̇ pͥus ſub terra occultꝰ fuit ſe manifeſtat. ſic tūc ortꝰ fuit dn̄s. qꝛ manifeſtauit ſe tūc pat̓ ī voce. filiꝰ in carne. ſpūſſctūs in colūba q̇ deſcen dit ſuꝑ eū ¶ Tertia aūt manifeſtatō eſt q̄ ꝯtigit ī domo ī vini miraculo. Hāc mani feſtat ꝓph̓a cū dicit: Et gl̓ia eiꝰ ī te videbit̉ Vt aūt gl̓ia miraculi videret̉ affuit mater inducēdo cū dixit. Vinū nō habēt. Filiꝰ ex equēdo cū dixit. Haurite nūc aquas ⁊ fer te architriclino. Itē architriclinꝰ amiran do dicēſ. Seruaſti vinū bonū vſqꝫ adhuc Et ſic manifeſtauit gl̓iaꝫ ſua corā diſcipul̓ ſuis ⁊ crediderūt ī eū. Sic ergo ꝑ tria p̄di cta pn̄tis feſtiuitatis fit inſinuato. ¶ Q ¶ Sꝫ ad feſti ſuſceptōꝫ ſequit̉ exhortatio cū dicit Surge illu. hierū. Et notanduꝫ ꝙ tribꝰ generibꝰ hoīm d̓r ſurge. Dicit̉ eī ſur ge dormiēti. iacēti. et ſedēti. ¶ Dormit ſpi ritualiter ī mortali pctō ſoporatus. iacet a bono oꝑe torpidꝰ. ſꝫ ſedet q̇ in ꝑte ē erectuſ ſcꝫ qͣntū ad affectū ⁊ qͣntū ad effectū eſt ꝓ ſtratꝰ. ¶ Cuilibet taliuꝫ vt feſtū ſuſcipiat d̓r Surge illu. in p̄miſſis v̓bis. qꝛ q̇libet eo rū neceſſe hꝫ ⁊ ſurgere ⁊ illumīari. ¶ Pri mus debet ſurgere ad ſtatū incipientiū vi cia deponēdo. Secundꝰ dꝫ ſurgere ad ſta tū ꝓficientiū v̓tutes ꝯgregādo. Tertiꝰ de bet ſurgere ad ſtatu ꝑfectoꝝ celeſtibus to tus inhiando. ¶ Primo ſcꝫ ī mortali pec cato ſoporato d̓r Eph̓. v. Surge q̇ dormiſ ⁊ exur. a mor. ⁊ illu. te chriſtꝰ. Talis ei ſicut mortuꝰ nihil videt. qꝛ nec gaudia celi que amittit. nec penas inferni ad quas tendit Excecauit ei eū malicia eiꝰ. Tali ergo d̓r. Surge illu. Surge vtiqꝫ relinquēdo pec catū. ⁊ ad baptiſmū in qͣ chriſtꝰ hodie inq̇ natos ſanctificat ꝯuolādo. ⁊ illumīare lu mine eternali. q̇d ē ip̄e deꝰ. Ibi eī aꝑtis cel ſpūſſctūs ī colūbe ſpecie apparuit. Ibi filiꝰ ꝯtingēdo aqͣs ip̄as ſctīficauit. ⁊ vox patriſ filiū dilectū ꝓteſtata fuit. in ſignū tibi ꝙ ſi bn̄ ablutꝰ fueris a pctō baptiſmo flumīs ¶ In epiphania vel flāminis grām ſpūſſancti percipis. de filio ire filiꝰ dilectꝰ dei efficeris. et celos ad te recipiendū aꝑtos inueniſ ¶ Itē d̓r ſecu do iacēti ⁊ a bono oꝑe torpenti Surgelſic̄ dictū eſt Ioſue. vij. Surge cur iaces ꝓnuſ in terra. Et eſa. lij. Cōſurge ꝯſurge īduere for tua ſyon.ſ. ad bonū oꝑandū. Et d̓r tali. illuminare. qꝛ ve ex magna cecitate p̄cedit ꝙ homo q̇ habet trāſfretare de hac vita. et neſcit qua hora nauis ſcꝫ corꝑis ſui debe at recedere. torpes ocio differt ſumptuſne ceſſarioſp̄ꝑare. qꝛ niſi ſecuꝫ portet nihil ibi inueniet. Vn̄ Ecc̄s. ix. Qd̓cūqꝫ pōt facere manꝰ tua inſtāter oꝑare. qꝛ nec opus nec ro nec ſapīa nec ſcīa eſt apud inferos quo tu ꝓperas. Et vt hoc meliꝰ facere poſſis. il luminare ſcꝫ lumīe corꝑali.i. ſtella que ma gos ſua illuſtratiōe ad magnos ⁊ merito rios labores incitauit ⁊ deduxit. qꝛ multū quilibet ad oꝑandū bn̄ ꝓuocatur quādo videt ⁊ penſat tātos reges ꝑtot terraꝝ ſpa cia ſcꝫ ab oriēte hieroſolymā tā feruēter et tam reuerēter q̄ſiuiſſe ſaluatore. ¶ Itē d̓ Surge ſedēti tertio. Sedens q̇ ꝑtim eſt ꝓ ſtratus ⁊ ꝑtim erectꝰ. deſignat homine q̄ vt bene faciat volūtate q̇dē eſt ꝓmptꝰ. ſed carne que infirma eſt dep̄ſſus. Et qꝛ velle adiacet ꝑficere aūt nō inuenit. iō cōtriſtat̉ Propter h̓ dicit dauid. Suꝑ flumina ba bilonis illic ſe. ⁊ fle. dū re. ſyon. Sꝫ certe ta li d̓r. Surge ad nuptiaſ ꝯuolādo et illumī nare ibi ſtella ſingulari.ſ. beata virgine. qꝛ erat mater ieſu ibi vt impleas ꝓ poſſe tuo illud qd̓ docuit dicēs. Qd̓cūqꝫ dixerit vo bis facite Si enī vis ad vitā ingredi ſerua mandata. qꝛ tali manifeſtabit gl̓iam ſuaꝫ. De qua pͣsͣ. Satiabor cū apparuerit gl̓ia tua. Ad qua nos ꝑducat. ¶ De euangelio. Sermo. XXV. Um natꝰ eſſet ie ſus in bethlee ⁊cͣ. ecce magi vene ſrūt ab oriēte hieroſolymā dicēteſ Ubi eſt q̇ natꝰ eſt rex iudeoꝝ. vidimꝰ ſtel lam eiꝰ in ori. ⁊ ve. adora. euꝫ. Matthei. ij. ¶ A ¶ In his v̓bis aduētus innuit̉ ma gorū ad chriſtū. circa que in p̄dictis v̓bis tangunt̉ quattuor nō ſolū ad feſti ſolenni tatē. verū etiā ad noſtrā vtilitatē. videlicet tꝑs quo venerūt. ꝑſone que venerunt. via qua venerūt. ⁊ cauſa ꝓpter qua venerunt ¶ Primo tꝑs eoꝝ ponit̉. tꝑs quidē ꝯgru um ⁊ oportunū. Quia cū natꝰ eſſet ieſus. ¶ Secūdo ꝑſone q̇ venerūt on̄dunt̉. ꝑſo ne nō imbecilles ⁊ fatue ſed ſapiētes et po tentes. Vn̄ magi. Magi enī ꝑſica lingua idē qd̓ apud nos ſapiētes dicunt̉. qui etiaꝫ potētes fuerūt. qꝛ reges fuiſſe legūt̉ ¶ Ter tio viā eoꝝ on̄dit̉. viā inqͣꝫ longa ⁊ laborio ſa. quia ab oriēte hieroſolymā. Vere lōga fuit viā. qꝛ vt ſctī tradūt. ibi alijs iter ſpaci um fuit vnius anni. Sed ꝙ ip̄i tertiodeci mo venerūt diē miraculoſe ꝯtigit. vel pro pter velociſſimos dromedarios quos ha buerunt ¶ Vltimo ponit̉ cauſa eoruꝫ ad uentus. cauſa vtiqꝫ decēs et beata. qꝛ ad qͣ rendū et adorandū ieſum Quid enī eſt be atius qͣꝫ querere ſalutē. Et qd̓ decentiꝰ qͣꝫ adorare ſaluatorē. Vbi eſt inquiūt qui na tus eſt ⁊cͣ. Sic ergo mattheꝰ cū dicit. Cuꝫ natus eſſet ieſus ⁊cͣ. oſtēdit ꝙ tꝑe ꝯgruo et oportuno ꝑſone potētes ⁊ ſapiētes ꝑ viaꝫ longā venerūt ⁊ laborioſam ꝓ cā decenti ⁊ beata ſcꝫ q̄rere ⁊ adorare ieſum. ¶ B ¶ Ex p̄dictis aūt qͣttuor ad nr̄am edifica tione qͣttuor vtilia eliciunt̉ In tꝑe enī quo venerūt tꝑs quo queri debeat deꝰ on̄dit̉ In ꝑſonis que venerūt a q̇bus maxime q̄ ri debeat deꝰ innuit̉. In via qua venerunt ꝑpendit̉. quali modo queſitꝰ inuenit̉. In vltimo ſcꝫ cauſa ꝓpter quā p̄cipue qͣri de bet deꝰ expͥmit̉. Tempꝰ aūt ꝯgruū ad qͦ rendū deū eſt tꝑs miẜicordie vel gre. qd̓ i cepit cū natꝰ eſt ieſus. an ei fuit tꝑs culpe. qd̓ tꝑs fuit aridū ⁊ ſiccū a gr̄a et miſericor dia. Adeo eī culpa clauſerat celū ꝙ nec roſ miẜicordie nec pluuia grē poterat deſcen dere. Propt̓ q̇d ꝓpheta exclamauit. Dn̄e in celo miſericordiā tua. Sꝫ cū natꝰ eſt ie ſus attulit ſecū ſaccū grē. qꝛ ẜm ioh̓em ple nus venit grā ⁊ v̓itate. Et fracto ſacco cor ¶ In epiphania poris ſui in paſſiōe miſericordia dn̄i plēa eſt terra. Un̄ cū natꝰ eſt ieſus.i. ſaluator tē pus ſalutis incepit. Iuxta qd̓ apl̓us. Ecce nūc tꝑs acceptabile. ecce nūc dies ſalutis. In hoc temꝑe reqͦrendus eſt dn̄s. qꝛ ip̄e in quit. Temꝑe accepto exaudiui te ⁊ ī die ſa lutis adiuui te. Queramꝰ ergo dn̄m duꝫ inueniri poteſt. qꝛ ſi diſtulerimꝰ in futurū ſcꝫ vſqꝫ ad tꝑs iuſticie qd̓ incipit poſt finē vite noſtre fruſtra clamabimꝰ cuꝫ diuite quia nō exaudiemur nec in gutta aq ¶ Et licet ab omnibꝰ ſit querēdus tn̄ in magis oſtendit̉ a q̇bus maxime queri debeat de us.ſ. a diuitibꝰ et a ſapiētibus et cōſimili bus q̇ plus ab eo receperūt. ꝑ donū enī qͦd a domino receperūt ſunt ei magis obliga ti. Vnde. Ecce magi venerūt hocipſum re cognoſcētes. Talibus enī ſicut dicit pͣs. de dit dn̄s regiones gentiū et labores ppl̓orū poſſederūt Ad q̇d. vt cuſto. iuſti. ⁊ le. eius reqͥrant. imo ip̄m dn̄ꝫ in lege. Sꝫ heu ple riqꝫ noſtri temꝑis ꝑ donū qͥd̓ a dn̄o reci piunt magis ab ipſo recedunt qͣꝫ accedāt. nō formidātes ꝙ quādoqꝫ cōceſſum repe tet vſqꝫ ad nouiſſimū q̄drantē. imo exiget illud cū vſura. Et certe cui modo plus cō mittitur plus tunc ab eo exiget̉. et vbi erat maius donū ſciētie trāſgreſſor maiori ſub iacebit pene. Et potētes. ſi cōmiſſuꝫ negle xerint potēter tormenta patient̉. Propte. hoc iſti reges et ſapiētia ⁊ potentia ſuꝑ ali os exaltati pre ceteris dominū queſierūt. ¶ Quali autē modo querēdus ſit vt īue niatur. ꝑ viā magorū oſtendit̉ qui nō ſine graui labore ab oriente venerunt hieroſo lymā. Qd̓ eſt ꝯtra illos q̇ ẜm ꝓphetaꝫ dor miunt in lectis eburneis. et laſciuiūt ī ſtra tis ſuis. et tn̄ credūt ſe dn̄m inueniſſe Hoc vtiqꝫ poſſet eſſe ſi in lecto q̇eſcentiū habita ret. Sꝫ in can. a ſpōſa in lecto q̄rit̉ ⁊ mīme inuenit̉. Eſt eī ſaliēs ꝑ mōtes vt d̓r. tranſili ens colles. Vn̄ ip̄m qͣrentē nō oportet pi gritare. ſꝫ grauit laborare. qꝛ enī nō īuenit̉ in terra ſuauit viuentiū. Iō magi ī ſua ter ra ip̄m qͣrere nō attēptauerūt. ſꝫ vt ip̄m in ueniret ꝑ mōtes multos et colles ab orien̄ te hieroſolymā veniēdo laborauerūt Un̄ in Can̄. Egredimi ſilie ſyon de ciuitate ma gna ſcꝫ et opulēta. ⁊ ſic vidēte regē ſalomo nem. Vn̄ qꝛ maria magdalena poſt reſur rectionē dn̄i ip̄m ꝑ alijs cū labore ⁊ afflicti on queſiuit. ip̄a pͥus p̄ceteriſ eū inuenire meruit. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. v. R. ¶ Sꝫ qͥa quidā ip̄m inordinate querunt. ſcꝫ tantū ꝓpter tꝑalē vtilitatē. Sicut illi d̓ qͥbus dn̄ſ. Queritis me nō qͥa vidiſtis ſigͣ ſed qͥa māducaſtis de panibꝰ. iō cā decēs ⁊ beata vltimo on̄dit̉ ꝓ quā maxīe deꝰ q̄ri debet ſcꝫ ad adorandū. Talit̓ ei reqͥrentes dn̄m nō minuent̉ omni bono. qꝛ replebūt̉ omni bono ſ. gre in pn̄ti qͥ eos moneat in ſomnis. h̓ eſt in pn̄ti vitā que qͣſi ī ſomnis agit̉. ꝑ quā viā redeat ī regionē ſuā.ſ. cele ſtē patriā vbi repleant̉ omni bono glorie Uidētes illū ī ſpecie quē adorauerūt ī eni gmate. Ad quā viſionē ꝑducat noſ omni potens deus. ¶ De euangelio Sermo. XXVI Ui eſt qui natuſ eſt rex iudeoꝝ. vidimꝰ eī ſtellā e inoriēte ⁊ venimꝰ adorare eum. Mat. ij. ¶ C ¶ Hec q̄ſtio qͣꝫplurimuꝫ ꝑ pendit̉ deuota. ſi qͣttuor pēſant̉. Et pͥmuꝫ ē q̄ ſūt q̇ querūt. qꝛ magi. Secūdū eſt de qͥ qͣ runt ſcꝫ de rege iudeoꝝ. Vbi eſt inquiūt qͥ natꝰ eſt rex iudeoꝝ. Tertiū ꝑ qͥd qͦrunt. qꝛ ꝑſtellā. Vidimꝰ enī ſtellā eius in oriente. Quartū ꝓpter q̇d q̄rūt. qꝛ adorare. Et ve nimus adorare eū ¶ In pͥmo ſcꝫ ex ꝑte eo rum qui querūt deuotio inuenit̉. ſi querē tium locus ⁊ ſtatus penſat̉ ¶ Locꝰ vtiqꝫ querentiū remotꝰ. quia ab oriente hiero ſolymā venerūt querēdo. Hoc enī fecit de uotio. Deuotō enī eſt feruor bone volū ta tis quā mens cohibere nō valēſ certis ma nifeſtat indicijs. Oqͣꝫ certū fuit indicium deuotionis tantū iter venire ſcꝫ ab oriente hieroſolymā. vbi fuit ſicut tradunt ſancti vniꝰ anni iter querēdi ieſum. Hoc eſt qd̓ predixit Eſa. lx. Filij tui de longe venient. ¶ In epiphania ¶ Status etiā querentium deuotioneꝫ oſtendit. Fuerunt enim ẜm ſtatum poten tes. Vnde in epiſtola dicit̉. Ambulabunt gentes in lumine tuo ⁊ reges in ſplendore ortus tui. Itē fuerūt ſapiētes. qꝛ magi. qd̓ ī ꝑſica lingua ſapiētes d̓r Itē fuerūt diuites qꝛ ab oriēte venerūt. oriētales aūt ſicut die greg̓. ſuꝑ iob. quis dubitet inter alios eſſe ditiores Nō ergo ip̄os terror traxit ad pu erū. qꝛ potētes fuerunt. Nō leuitas aī mo uit eos ad infantulū. qꝛ ſapientes fuerunt Itē nō auaricia reꝝ mouit qͣrere pauperē qꝛ diuites fuerūt. Sꝫ ſola duxit deuotio ⁊ induxit qͣrere ſaluatore. ¶ D ¶ Et hͦ ē ſe cundū in quo innuit̉ eoꝝ deuoto. qͣꝛ talē q̄ runt. Vbi eſt inquiūt qͥ natꝰ eſt rex iudeo rum ¶ In q̇bus v̓biſ on̄dūt circa ip̄ꝫ quē querūt triplicit̓ ſuā deuotionē ¶ Et pͥmo qꝛ queſiuerūt ip̄m ſine dilatione. non ei ex pectauerūt quouſqꝫ creſceret. ſed natū ſta tim queſierūt. Un̄ dicūt: Vbi eſt q̇ natꝰ ē Et in pͥncipio euāgelij d̓r. Ꝙ cū natꝰ eſſet ieſus. ecce magi veniūt ¶ Secūdo on̄dūt deuotionē circa ip̄m in laboris ꝓmptitu dine. in eo ꝙ dicūt. Vbi eſt. Nō ei determi nat locū ad quē ſolū querēdo velint ire. ſꝫ dicūt: vbi eſt. quaſi parati vbiqꝫ quouſqꝫ inueniant laborare. ¶ Tertio on̄dunt de uotionē circa ip̄m que querūt p̄dicādo ip ſum regē ſine formidine. cū dicūt: Vbi eſt q̇ natus eſt rex iudeoꝝ. Magne enī auda cie fuit eſſe in iudea ⁊ aliū regē nūciare na tum eſſe qͣꝫ illū que habebat. Propter qd̓ etiā audies herodeſ rex turbatus eſt ⁊ om nis hieroſolyma cū illo. ¶ In pͥmo ſcꝫ ī eo ꝙ ſtatim natū q̄ſierunt inſtruimur ꝙ chri ſtus queri debeat ſine dilatiōe. Iuxta illd̓ Eccl̓i. v. Ne tardes conuerti ad dn̄m. et ne differas de die in diē. Neſcis enī quid tibi craſtina dies ꝑitura ſit. Propter qd̓ dicit dominꝰ. Eſtote parati qꝛ qua hora n̄ pu tatis fi. ho. ve. Et poeta. Sed ꝓpera nec te venturas differ in horas. Qui nō ē hodie cras minꝰ aptꝰ erit. Exemplū ca. v. A. B. ¶ In ſecundo ſcꝫ laboris eoꝝ ꝓ̄mptitudī ne inſtruimur ꝙ bonis noſtris nunqͣꝫ debemus contenti eſſe. ſed ſemꝑ ad vlteriora prompti eſſe. q̇a dicit Bern̄. Nunqͣꝫ bonꝰ fuit qui noluit eſſe melior. Vnde Re. iij. d̓r. Ꝙ dauid ꝓficiens ſemꝑ ſe robuſtior erat Et Gen̄. xxvj. dicit̉ de iſa ac ꝙ ibat oficiens ⁊ ſuccreſcēs. Exemplū capl̓o. iiij. T. ¶ In tertio ſcꝫ in eo ꝙ ſine formidine de rege na to queſierunt inſtruimur. vt chriſtum co ram regibus et principibus audacter cō fiteamur. quia et talibus magnū donum promiſit. Matthei. x. Qui me cōfitebitur coram homini. confite. et ego eum co. pa tre meo. Tales fuerunt de q̇bus dicit̉ apo calip̄. xiiij Ꝙ ſequēdo agnū habe. nomen eius. et nomen patris ſcriptū in frontibus ſuis. ¶ E ¶ Per tertiū.ſ. ꝑ ſtellā. magnū fomentū deuotiōis habuerunt ad ipſum querendū. et hoc quia ip̄am ſtellā ab om nibus alijs ſtellis viderunt differenteꝫ. Et primo in tempore. Quia omnes alie crea te ſunt in principio creationis. iſta in die natiuitatis. Nec miruꝫ quia ad hoc crea ta fuerat. vt natu chriſtum demonſtraret. Pſalmiſta. In lumine tuo. ſcꝫ ſtelle. vide. lumen. id eſt. chriſtū. Item differebat in lu ce. Alie enim ſtelle in die omnes obſcura bantur a ſole. hec lucebat cum ſole. aliter eī magos non duxiſſet in die. Vnde ambu labunt gentes in lumīe tuo tam die qͣꝫ no cte. et reges in ſplendore ortus tui. ¶ Iteꝫ differebat in motu. quia alie omnes ſtelle mouentur motu naturali ab oriente in oc cidentem. Hec auteꝫ ab oriente in meridi em ẜm ſitum terrarū de quibus veniebāt et ad quas tendebant. ¶ Item alie ſtelle mouent̉ vniformiter. Hec autē aliquādo apparebat aliquādo ſe occultabat. Vnde cum recederēt ab herode. quia ſtellaꝫ per ditam recuperauerant. videntes eaꝫ gaui ſi ſunt gaudio magno valde. ¶ Item dif ferebat in officio. Alie ei ſtelle create ſunt vt ſignent tempora dies et annos Hec au tem ad manifeſtandum natū regem iude orum. ẜm ꝙ predixerat balaā numeri. Ori etur ſtella ex iacob. Vnde peracto officio in priſtinam materiam eſt redacta. Hec ¶ Dominica infra octauas omnia cōſiderātes magi in ſtella dixerūt: Hoc ſignū magni regis eſt. eamꝰ ⁊ in qͣra mus eū ¶ F ¶ Quartū ſcꝫ ꝓpter q̇d que runt ip̄oꝝ cōmendat deuotiōeꝫ. qꝛ veniūt adorare. Hec eſt ſancta ⁊ iuſta cā querēdi deū. In hac aūt adoratiōe triplex eoꝝ inu itur deuotio ¶ Adorauerūt enī reuerent̉ qꝛ ꝓcidētes Signū enī magne reuerentie fuit. qn̄ tres reges corā vno puero maxīe ī ſtabulo ꝓcidebāt. In hͦ enī inſtruit̉ q̇libet ſicut d̓r Ecc̄. iiij. Quāto maior es. hu. te in omnibꝰ. Oīs enī q̇ ſe hu. exalta. et q̇ ſe exal. humiliabit̉: etiā in pn̄ti. Exēplū Dan̄. iiij. de nabuchodonoſor qͥ maximꝰ regū fuit ⁊ ꝓpter ſuꝑbiā ſuā intātū deiectꝰ fuit ꝙ cū beſtijs morabat̉ et fenū ſicut bos comedit ¶ Itē adorauerūt efficaciter. qꝛ obtulerū ei mūera de ſuis theſauris In hͦ docemur ꝙ licet dn̄s bonoꝝ noſtroꝝno egeat. tn̄ vt deuotiōꝫ noſtrā cōmendet vult vt de illis q̄ de manu ſua accepimꝰ. ip̄m ẜm ſtatum noſtrū honoremꝰ. Pro tāto p̄cepit Exo. xxiiij. Nō apparebis ī ꝯſpectu meo vacuꝰ. Et ꝓuerb̓. iij. ſalomon dic̄. Honora dn̄m de tua ſub̓a ¶ Itē adorauerūt prudent̓. qꝛ theſauros offerēdos non herodi nec alijs ī via on̄d̓rūt. ſꝫ ītrātes domū aꝑtis theſau ris ſuis munera obtulerūt. In quo edoce mur vt qn̄ theſauros bonoꝝ opeꝝ. videli cet thus orōis. mirrā mortificatōis ꝑ ieiu niū. ⁊ auꝝ elemoſyne offerimꝰ. nō hoībus ꝓpter laudē on̄dere debemꝰ ſꝫ ſoliꝰ dei in ip̄is laudē q̄rere. Ad hͦ ipſum monet dn̄s Matth̓. vj. Cū oraueris intra in cubiculū tuū. et clauſo oſtio ora prēm tuū. Itē de ie iunio dicit: Cū ieiunas vnge caput tuū et faciē tuā laua ne videaris hominibꝰ ieiu nans. ſꝫ patri tuo q̇ in abſcōſo eſt. et pater tuꝰ q̇ videt in abſcōſo reddet tibi. Itē d̓ ele moſyna dic̄. Te aūt faciēte elemoſynā. ne ſciat ſiniſtra tua q̇d faciat dextera tua. vt ſit elemoſyna tua ī abſcondito. Et ſic iſtis deuote ꝑactis cū magis ꝑ aliā viā reuerta mur ī regionē nrām.ſ. in regionē ꝑadiſi de qͣ dudū exiuimꝰ. Ad quā nos ꝑducat ieſꝰ chriſtus Amen. ¶ Dominica infra octauas epſ phanie de epiſtola SermoXXVII Uſecro uos per miẜicordiā dei vt exhibeatis cor pora veſtra hoſtiā viuētē ſanctaꝫ deo placētē. rōnabile obſequiū veſtꝝ Ro. xij. Iſtud honeſtatis ꝯſiliū efficaciā imple tiōis ſumere dꝫ ex tribꝰ. videlicꝫ ab eo qui monet. ab eo per quē monet. ⁊ ab eo ad qd̓ monet. Ab eo q̇ͥ monet hͦ ē ab hūilitate do ctoris. cū dicit. Obſecro. Ab eo ꝑ quē mo net. hͦ eſt a bn̄ficio cōditoris. cū dic̄. ꝑ miſe ricordiā dei. Ab eo ad qd̓ monet hͦ ē ab vti litate actiōis. cū dicit. vt exhibeatis corꝑa vrā hō. vi. ſanctā d̓o placentē rōnabile ob ſequiū veſtrū ¶ G ¶ Primo ergo ab eo q̄ monet hͦ eſt ꝓpter huilitatē doctoris dꝫ impleri hͦ ꝯſiliū. Magͣ enī hūilitas ꝙ do ctor tā potēs in oꝑe ⁊ ẜmone ī ſuos ſubdi tos nō vtit̉ auſteritate ptātis. ſꝫ ſimplicita te ſupplicatōnis. Nō enī imꝑat ſꝫ ſupplicat dicēs obſecro. Sciebat eī beatꝰ paulꝰ illd̓ qd̓ dicit Seneca Generoſꝰ eſt aīmꝰ hoīs faciliꝰ ducit̉ qͣꝫ trahit̉. Vere facilius ducit̉ bonis v̓bis ⁊ benignis āmonitōibꝰ qͣꝫ tra hit̉ p̄ceptis ⁊ duris increpatiōibꝰ. Pro tā to dic̄ beatꝰ Auḡ. in regl̓a de p̄lato. Pluſ amari appetat qͣꝫ timeri Benigͥtas eī p̄lati amorē. ſꝫ duricia timorē in ſubditis induc̄ Quia duricia ſine benignitate d̓o n̄ placꝫ Iō imꝑꝑabat dn̄s ī ezech̓. qͥbuſdā paſtori bꝰ dicēs. Cū auſteritate īꝑabatis. Oqͣntū ſctūs ſcariothabbaſ amabilē ſe ſuis ſubdi tis fecerat. De cꝰ morte vt ſcribit magiſte ī hiſtorijs ſubditi dolētes incōſolabiliter mortui ſūt. Et ī ſignū miri amoris adhuc cōpaginati vidēt̉ Ergo chariſſimi qͥa pau luſ apl̓s doctor gētiū. n̄ cū auſteritatē īꝑat ſꝫ cū hūilitate obſecrat. acq̇eſcēdū ē eiꝰ ꝯſi lio Itē acq̇eſcēdū ē ip̄iꝰ ꝯſilio ꝓpt̓ bn̄ficiū ꝯditoris ꝑ quē monet cum dic̄. ꝑ miaꝫ dei. Mos ē.n. hoībꝰ vt qn̄ ꝑ ſe obtinere n̄ pn̄t bn̄ficia ſuoꝝ aicoꝝ reducūt ad memoriaꝫ. vt ſaltē ſic ꝓficiant Sic et apoſtolꝰ primo ꝑſe obſecrat et vt facilius ei acq̇eſceremꝰ ¶ Dominica infra octauas miſericordiā dei ꝑ quā monet ad miẜicor diā nob̓ replicat. Vocat aūt miẜicordiam dei illud bn̄ficiū ꝙ ꝓ ſalutē nr̄ā hō fieri vo luit. qꝛ hͦ eſt bn̄ficiū oīm hoīm excedēs me rita. Un̄ apl̓s. Nō ex oꝑibꝰ iuſti. q̇ fe. nos ſꝫ ẜm ſuā mag. mi. ſal. nos fe. ¶ Itē acq̇eſcē dum eſt ip̄iꝰ ꝯſilio ꝓpter vtilitatē actiōis. ad quā nos monet. Monet ei nos vt vti liter pn̄iam agamꝰ. cū dic̄ Vt exhibea. cor. ve. ho. vi. ſā. d̓o pla. rōnabile obſeq̇ū veſtꝝ ¶ H ¶ In q̇bus ponit ſex q̄ debet eē ī vti li pnīa Debet enī pnīa eē debita. ꝓpria. vo luntaria. mūda. recta. ⁊ diſcreta. ¶ Sit er go pͥmo pnīa debita. quā innuit apl̓us cū dicit. Exhibeatis corꝑa veſtra. n̄ res. Hoc enī debitū eſt vt ſicut exhibuimꝰ membra noſtra ẜuire iniqͥtati. ita exhibeamꝰ ea ſer uire iuſticie. vt ſicut ꝑ corpꝰ peccauit ho. ꝑ corpus ſatiſfaciat. Coꝝ. ix. Caſtigo corpuſ meū Qd̓ eſt cōtra multos ſeculares q̇ vi uentes in delicijs carnis ⁊ pctīs. credūt ſa tiſfacere de rebꝰ ſuis. Similes cayn q̄ res ſuas obtulit deo ſeip̄m aūt diabolo. Vnd̓ qꝛ indebite fecit d̓r in Gen̄. Ꝙ ad cayn do minꝰ nō reſpexit nec ad munera eiꝰ ¶ It debet eē pnīa ꝓpria. nō mutuata. Qd̓ inu it apl̓us cū dicit. Corꝑa veſtra non aliena Un̄ apl̓s. Caſtigo corpꝰ meū ſcꝫ propriū. Qd̓ eſt contra multos q̇ gl̓iant̉ de pnīa ⁊ auſteritate alioꝝ ſicut forte filioꝝſuorū in clauſtris ⁊ alioꝝ religioſoꝝ ip̄i in peccatis ꝑmanētes. Sil̓es iudeis q̇ gloriabant̉ in patre abraaꝫ cuiꝰ tn̄ oꝑa mīme faciebant Un̄ dn̄s dicit eis ī ioh̓e. Si filij abrae eſtiſ oꝑa abrae facite. Pro qͦ bn̄ dicit apl̓s: Ex hibete corꝑa veſtra non aliena. Exēplū in pmptuario ca. j. M ¶ Itē pnīa dꝫ eſſe vo luntaria. nō violēta. Qd̓ innuit apl̓us cuꝫ dic̄: Hoſtiā viuentē. nō ſemimortuā. Ecc̄i xviij. Viuꝰ ⁊ ſanꝰ ꝯfiteberis. Qd̓ eſt ꝯml̓ tos q̄ nolūt pnīam agere niſi ī morte timo re mortis coacti. ⁊ tl̓eſ on̄dūt ſe fatuos eſſe Primo qꝛ tūc medico ſpūali on̄dūt infir mitatē aīe cū iā ꝯſiliū nō pn̄t implere. Dū enī infirmi ſunt vel ſenes. impotētes ſunt ad agendā pniam Stultꝰ ei eſt q̇ onꝰ pnīe non vult portare. niſi in infirmitate vel ſe nectute quando habet aſinū corporis ſui debilem Et quomo tunc portabit onꝰ pe nitentie totiꝰ vite ſue cū vix poſſit ſe tūc ba culo ſuſtentare. Et tunc ꝓmittit ſe omnia factuꝝ cum ſciat ſe nihil poſſe. Talis peni tentia dicit̉ violenta. quia timore cogēte et ideo dn̄o non eſt p̄cioſa Eſt enī velut peni tentia latronū. Latrones enī vel fures nō ſolent penitere vel cōfiteri niſi quando vi dent mortē iā parataꝫ. Hanc remouet pe nitentiā apl̓us cū dicit. Hoſtiā viuentem Exemplū in ꝓmptuario ca. ij. F. ¶ Itē de bet eſſe penitētiā munda. vt videlicet n̄ im mundet̉ aliquo peccato. Qd̓ innuit apl̓s cū dicit ſanctā. Sanctꝰ enī idē eſt qͦd mū dus. Qd̓ eſt cōtra multos q̇ ſic penitēt de vno vt tn̄ aliud nō dimittāt. Et talis pnīa eſt inutilis. quia veniā nō cōſequit̉. Non eni vult deus curare ꝑtem ſed totū hoīem Un̄ moyſes Dei ꝑfecta ſunt oꝑa. Vn̄ ver ſus. Summa dei pietas veniā nō dimidi abit. Aut nihil aūt totū ꝓpiciando dabit. Exemplū in ꝓmptuario ca. ij. Q. ¶ Item penitētiā debet eſſe recta. id eſt. recta inten tione facta ſcꝫ ꝓpter deum nō ꝓpter homi nes. Pro quo dicit apl̓us: Deo placentē. Multi ei extermināt faciēs ſuas vt vide ant̉ ab hominibꝰ ieiunātes. Hi ſunt ſil̓es ſepulcris foris dealbatiſ. intꝰ aūt pleni ſūt ſpurcicia peccatoꝝ. Contra qͣs dic̄ apl̓us: Deo placētē ¶ Itē dꝫ eſſe pnīa diſcreta vt videlicet nec nimis ī ea acceleres. plꝰ faci endo qͣꝫ poſſis ferre. nec nimis remiſſe fa ciēdo. Pro qͣ dicit apl̓s. Rationabile ob ſequiū veſtrū. Vn̄ Leuit̓. xv. dn̄s precepit. Quicq̇d obtuleris ſale cōdiet̉.ſ. diſcretōis ¶ Nos aūt frēs chariſſimi bn̄ficiū ꝯdito ris recolētes.ſ. miẜicordiā ip̄iꝰ. cōſilio apl̓i acq̇euimꝰ. Agimꝰ ei pnīam debitā. qꝛ ad ẜuiendū d̓o corꝑa nr̄a exhibuimus. Itē ꝓ priā. qꝛ nrā oīa mēbra deo exhibuimꝰ. Itē voluntariā. qꝛ non coacti. infirmitate vel ſenio ſꝫ bn̄ ſani incepimꝰ. Tria vltima ma nent in conſilio. vt ſcilicꝫ ſanctam. id ē. mū dam pn̄īam agamus. vt cum nullo vicio ¶ Dominica infra octauas bp̄am deprauemꝰ. Itē rectā vt ſcꝫ d̓o place amꝰ ⁊ nob̓ aliū fine nō ꝯſtituamꝰ. Et hoc ip̄m obſequiū noſtꝝ ita rōnabilit ⁊ diſcre te agamꝰ. vt ad bonū finē deducere valea mus. Amen ¶ De euangelio. Sermo. XXVIII Um factꝰ eſſet ie ſus annoꝝ. xij. aſcēdentibꝰ ill̓ hie lroſolymā ẜm ꝯſuetudinē diei fe ſti ꝯſūmatiſqꝫ di. cū re. remā. pu. ſo. ī hieru ſalē. Luc̄. ij. ¶ I ¶ In hͦ euāgelio on̄ditu nobis duplex ſtudiū laudabile. Vnū fuit matris. aliud fuit ꝓlis ¶ Studiū matris oſtēdit̉ in duobꝰ fuiſſe. Uidelicet in v̓a re ligione. ⁊ in ꝓlis ſolicitudine. Studiuꝫ v̓e religionis on̄dit̉ imitabile in tribꝰ ¶ Pri mū eſt in ſanctoꝝ locoꝝ frequētatōe. Et hͦ innuit̉ ibi. Aſcēdētibꝰ ill̓ hieroſolymā ẜm ꝯſuetudinē. Hieroſolyma enī erat ī veteri lege locꝰ ſacratiſſimꝰ. ⁊ hͦ maxīe ꝓpt̓ tēpli venerationē. Vn̄ ⁊ ip̄e chriſtꝰ locū illū fre quētabat ⁊ intrādo illuc pͥmo oīm tēpluꝫ viſitabat. Un̄ d̓r Matth̓. xxj. Et cū intraſ ſet ieſus hieroſolymam intrauit in tem plū. dans nobiſ exemplū: mater cū filio ſa cra loca freqn̄tare. vn̄ dic̄ ibi glo. Ingreſſ vrbē pͥmo tēplū adijt dās formā religiōis vt quocūqꝫ imꝰ domū orōis: ſi ibi eſt ade amꝰ. Exēplū ca. iiij. L. Sꝫ heu mō libētiuſ frequētant̉ taberne ⁊ lupanaria qͣꝫ ſanctu ria. Mō ad implet̉ illud Tren̄. j. Vie ſyon lugēt eo ꝙ nō ſint q̇ veniāt ad ſolēnitateꝫ. ¶ Secūdū ſtudiū religiōis fuit btē virgīs in feſtoꝝ dieꝝ obẜuatōe. Pro qͦ dic̄. ẜm cō ſuetudinē diei feſti. ⁊ hͦ nō ad vnā horā ſꝫ vſqꝫ ad feſti ꝯſūmatiōeꝫ. Pro qͣ ſubditur Cōſūmatiſqꝫ diebꝰ. Implebat eī illud dn̄i p̄ceptū Exo. xxiij. Per ſingl̓os ānos feſta celebrabitis. Qd̓ eſt heu hodie ꝯͣ multoſ. q̄ vel paꝝ celebrāt feſta. l̓ male celebrāt Pro pter qd̓ dic̄ Eſa. j. Solennitates vrās odi uit aīa mea. Et Tre. j. d̓ Viderūt eā hoſteſ et deriſerunt ſabbata eiꝰ. Quia tūc maxīe choreas ducut. luxuriant̉. ⁊ inebriāt̉. Tali bus dic̄ dn̄s malach̓. ij. Diſpergā ſuꝑ vultū veſtrū ſtercꝰ ſolēnitatū vrāꝝ. Exēpluꝫ ī ꝓmptuario ca. ij. B. ¶ Tertiū ſtudiū reli gionis fuit beate v̓ginis ī diuini v̓bi medi tatione ⁊ ꝯuerſatōe. Vn̄ ſubdit̉. Ꝙ mater eiꝰ cōſer. oīa v̓ba ꝯfe. in cor. ſuo. Sciebat enī ꝙ beati ſunt q̇ audiūt v̓bū dei ⁊ cuſto. illud. In hͦ nob̓ exemplū dās ſi diligimus deū ¶ K ¶ Studiū v̓o eiꝰ qͦd fuit in plis ſolicitudine on̄dit̉ imitabile ī tribꝰ. maxīe pueroꝝ ꝑentibꝰ. Illi enī tenent̉ curā ⁊ ſol citudinē habere de pueris ſuis. Vnde ad thi. v. dicit apl̓s. Si q̇s ſuoꝝ et maxime do meſticoꝝ curā nō habet fidē negauit. ⁊ eſt infideli deterior. ¶ Primū eſt ergo ꝙ exe plo beate v̓ginis debent vias ſue ꝓlis dili gēter ꝑquirere. Vnde multū ip̄a queſiuit prolē inter cognatos et notos. et hieroſoli mā redeundo. Multi enī ſunt qui nullaꝫ cuſtodiā habēt de pueris ſuis. Propt̓ qd̓ dicit̉ Ecc̄i. vij. Si filij tibi ſunt erudi illos. ⁊ curua illos a puericia illorū. Si filie tibi ſint ſerua corpus illarū. De mala ei cuſto dia ⁊ nutritiua pueroruꝫ fit frequēter ꝙ fi lij qui non didicerūt niſi in iuuētute lude re deficiente pecunia in ludo vel ī taberna furantur ⁊ rapiunt vbi poſſunt. Et ex hoc poſt capti ſuſpendūtur in damnū ſui ⁊ in opprobrium generis ſui. et hoc quia in iu uentute non fuerūt ſolicite cuſtoditi Un de d̓ quodā tali filio dicit̉ Ꝙ cum ducere tur ad ſuſpendiū rogauit patrē coraꝫ om nibꝰ vt daret ſibi oſculū. Et cū pater oſcu laretur ipſum momordit et morſu naſu pͥ uauit. Cum autē ab omnibus ob hoc ar gueretur reſpondit patris fuiſſe culpaꝫ ꝙ ad illum ſtatu peruenerat. quia de ipſo in iuuentute cuſtodiendo ſolicitus non fue rat. De hoc quere in promptuario capl̓o iiij. H. ¶ Secūdum eſt ꝙ parentes quan do prolem non inueniunt in honeſta ſoci etate multum debent dolere. ſicut fecit be ata virgo quādo non fuit in comitatu pe regrinorum inuētus. cum dolore alias qͣ rebat eum. Pro quo dicebat ei: Dolētes querebamꝰ te. Sed heu multi ſūt parēteſ qui non ſolum curant de pueris ſuis. ſed ¶ Dominica infra octauas etiā gaudent de ip̄is. qn̄ in vana ſocietate ſunt vel mala loquunt̉ vel faciūt. Contra quos Ecc̄. xvj. Ne iocūderis in filijs peſſi mis. nec de lecteris ſuꝑ ip̄os. ſi nō fuerit ti mordei in illis. Et poſt. xxx. dicit: Ne corri deas illi ſcꝫ in malo. ne cōdoleas Sicut cō tigit illi puero qͥnqꝫ annoꝝ. de quo ſcribit ſanctꝰ Greḡ. in dyal̓. Qui de conſuetudi ne maloꝝ verborū ꝑuenit ad blaſphemiā ⁊ cū in gremio patris mala et blaſphema loqueretur. patre arridēte a diabolo ē ſtrā gulatꝰ. et ita pater primo corriſit ⁊ poſtea condoluit. ¶ Tertio debēt parentes pue ros arguere. Vnde e beata virgo dixit. Fi li quid feciſti nobis ſic. et ſi ipſa filium qui in nullo offenderat arguere voluit. multo fortius debent et tenent̉ parentes pueros delinquētes arguere et corrigere. ne forte contingat eis ſicut hely. Quia eo ꝙ noue rat indigne agere filios ſuos. et non corri puit eos ſimul cum filijs ſuis interijt Un̄ Gregoriꝰ in paſtorali. Quia helyfalſa pi etate ſuperatus. ferire delinquentes filioſ noluit apud diſtrictū iudicē ſeipſum cum filijs crudeli damnatione percuſſit. CL. ¶ Studiū vero prolis dupliciter fuit am mirabile. ſcꝫ reſpectu patris. ratione obtē perantie. pro quo dixit: Neſciebatis quia in his que patris mei ſunt oportet me eſſe Itē reſpectu matris ratiōe reuerentie ꝓ q dicit: Ꝙ deſcendit cū illis. et erat ſubditꝰ illis ¶ Obtemꝑabat autē patri triplicit̓. ¶ Primo templū eius honorando. Vn de. inuenerūt eū in templo. Ubi dic̄ Chry ſoſtomꝰ. Propriū erat boni filij. vt veniēſ ad domū currerꝫ patris. Uoluit etiam il lud ⁊ ab alijs honorari. Hoc oſtēdit ioh̓. ij Ubi eiecit vendentes et ementes de tēplo dicēs: Nolite facere domū patris mei do mū negociationis. ¶ Secundo doctoreſ legis veteris approbando. Unde inuene runt eū in medio doctorū audientē ⁊ inter rogantē. hoc etiā fecit Matth̓. xxiij. dicēs Suꝑ cathedrā moyſi ſederūt ſcribe ⁊ pha riſei. quecunqꝫ dixerint vobis facite Ter tio obtemꝑabat patri doctrinā quā audi ierat ab eo ꝓponendo Vnde Ioh̓. vij. Cū iudei mirarent̉ vnde litteras ſciret cū non didiciſſet. rn̄dit: Doctrina mea nō eſt mea ſed eius qui miſit me. Vnde ⁊ hic. Stupe bant omnes ſuꝑ prudētia et reſponſione eius. Ioh̓. vij. Nunqꝫ ſic locutꝰ eſt homo. Propter que omīa dixit: Neſciebatis qꝛ in his que patris mei ſunt oportet me eſſe ¶ Studiū vero reuerētie reſpectu matriſ oſtendit̉ in tribus. cū ipſum arguerꝫ beni gne reſpondendo. Cum dixit: Quid eſt ꝙ me querebatis. In hoc docēs ſemꝑ matri bus benigne eē reſpondendū. et nunqͣꝫ eē prouocādas Ecc̄. vij. Gemitꝰ matris tue ne obliuiſcaris. memor eē debes que ⁊ qͣn ta paſſa ſit pro te. Item Ecc̄i. iij. Eſt maledi ctus a deo qui exaſperat matrem ſuam. ¶ Item ipſam amicabiliter aſſociando. Vnde. deſcendit cū illis. Semper enī pue ri aſſociare deberent parenteſ. vt ſi aliquo indigerent ad miniſtrandū ipſis prompti eſſent. Quantā credimus chriſtuꝫ de ma tre curam habuiſſe omni temꝑe vite. cum etiam moriens de ipſa ſolicitus fuit. diſci pulo fideli eam recōmendando diligēter dicens Ecce mater tua. Legitur de grue ꝙ quando pater ⁊ mater debilitati ſunt. par uuli eoruꝫ prouident eis quādiu ipſi non poſſunt. vel quouſqꝫ ipſi moriantur Et di gne. Quia et ipſi parentes ꝓuiderunt eis cum parui eſſent. Propter quod dic̄ apo ſtolus Ephe. vj. Reddite vicem parenti bus. quia hoc acceptū eſt corā deo. Exem plum capl̓o. xvj. C. ¶ Item illi humiliter obediendo Vnde ſequitur. Ꝙ erat ſubdi tus illis. Et querit beatus Bern̄. Quis cui. Et reſpondet. Deus hominibꝰ. Dās exemplū ꝙ quātumcunqꝫ filius ſit exalta tus et ditatus. tamen ſemper patri et ma tri tenetur ſubeſſe humiliter. Vnde Ecc̄i. vij. Suſcipe ſenectam patris tui. Et ſb̓dit. Ne ſpernas eum in virtute tua. Et ponit rationē ibi. Gloria enī hominiſ ex honore patris ſui. Et dedecꝰ filij pater ſine honore Unde nunqͣꝫ ſpernas ip̄m in gloria virtu tis tue. ¶ Dominica infra octauas ¶ De euangelio. Sermo. XXIX. Oſt triduū inue nerūt eū ī tēplo. Lu. ij. Expoſita ſe rie euāgelij duo pͥncipl̓r notāda ſūt in ip̄o. videlicꝫ ſaluatoris noſtri amiſ ſio. Et hͨ tāgit̉ in pͥncipio euāgelij cū dicit̉: Cū factꝰ eēt ieſus annoꝝ. xij. aſcēdētibꝰ illiſ ẜm ꝯſuetudinē ⁊c remāſit puer ⁊cͣ. Et eiuſ dē inuētio. ibi. poſt triduū inuenerūt eum ¶ M ¶ Primū ſcꝫ eiꝰ amiſſio cauſat̉ ex duobꝰ.ſ. ex feſtiuitate. Vn̄ dic̄. Aſcēdētibꝰ illis ẜm ꝯſue. diei feſti re. pu. in hie. ¶ Iteꝫ ex ml̓titudine ꝓ qͣ dic̄ Exiſtimātes aūt illū eſſe ī comitatu: venerūt iter vniꝰ diei. ⁊ no inueniētes reuerſi ſūt in hierl̓m. O qͦt ſunt hodie q̇ ꝓpter duo p̄dicta.ſ. feſtiuitatem ⁊ multitudinē chriſtū amiſerūt In feſtiuita tibꝰ eī ꝑ potatiōes ⁊ ebrietates q̇ tunc ma xime cōmittunt̉. intellectꝰ hoīs obtenebra tur ⁊ excecat̉. In ſignū cꝰ petrꝰ q̇ agnoſcēſ interp̄tat̉. in feſto azimoꝝ ſtrictiſſime īcar cerat̉. Act. xij. Itē in feſtis ꝑ ludos ⁊ chore as ⁊ ſaltꝰ ⁊ incōtinētiā q̄ tūc maxīe exercēt̉ grā dei amittit̉. In ſignū cꝰ ī feſto natalis herodis ꝓpt̓ herodiadē inceſtuātē ⁊ ꝓpt̓ fi liā ſaltantē. Ioh̓es q̇ grā dei interpretat̉ de collat̉. Itē ī feſtis ꝑ taxilloꝝ ludos ⁊ ꝑblaſ phemiaſ. ꝑ ſpoliatōes. ꝑ homicidia. ⁊ alia ml̓ta q̄ tūc maxīe fiūt deꝰ irritat̉. In ſignū cuiꝰ chriſtꝰ in feſto paſce blaſphemat̉. ve ſtibꝰ ſpoliat̉. ⁊ ſuꝑ veſtes ip̄iꝰ ſortes mittu tur. ⁊ tādē occidit. Oqͣꝫ ml̓tis vtiliꝰ eēt ara re qͣꝫ ſic feſtiuare. Talibꝰ dic̄ dn̄s Eſaie. j. Solēnitates vrās odiuit aīa mea. ¶ Se cudo amittitur chriſtꝰ ī multitudine. In ſi gnū huiꝰ zacheꝰ p̄ turba ieſū videre n̄ po tuit. Propt̓ hͦ dicebat Iob. xxix. Quis mi hi tribuat vt ſim iuxta menſes p̓ſtinos qn̄ deꝰ ſecrete erat mecū. Propt̓ q̇d ⁊ p̄s. mul titudinē declinabat dicēs: Ecce elōga. fu. ⁊ mā. in ſoli. Expec. eū q̇ ſal. me fecit. Et alibi Quoniā ī terra deſerta inuia ⁊ inaquoſa. ſic in ſācto apparui tibi. Un̄ ſeneca. Quo tiēſcūqꝫ int̓ hoīes fui. minꝰ hō redij ¶ N Poſt triduū inuenerūt eū in templo Et ad inuentionē ieſu tria cooꝑatiua ponūt̉ videlicꝫ q̄rendi modꝰ. tꝑs. et locꝰ ¶ Mo dus querēdi innuit̉ debitus. qꝛ cuꝫ dolore Ego inq̇t et pater tuus dolētes q̇rebamuſ te ¶ Tempꝰ v̓o querēdi īnuit̉ oportunuꝫ quia ꝑ triduū pnīe. Vnde poſt triduū in uenerunt eū ¶ Sed locus cōgruꝰ nuſqͣꝫ alias qͣꝫ in templo cōſcientie. Un̄ poſtqͣꝫ ip̄m ſatis alias ſicut ꝑ cognatos et notos ⁊ etiā in comitatū queſiuiſſent ⁊ non inue niſſent vltimo querēteſ ip̄m in templo. ibi ip̄m inuenerūt. ¶ Primo ergo vt poſſit ī ueniri debet queri cū dolore. nec mirū. ma gnum enī eſt ꝙ peccator ꝑdidit. Nā ſi plo ratur lachrymis amiſſa pecunia. vt eris. ſi pater vl̓ mater mortui incōſolabiliter plo rantur. multo fortius debet dolere pecca tor ꝙ illum ꝑdidit in quo omnia habuit. Si mater ī morte vnigeniti ⁊ virgo ī mor te ſponſi dilecti conſolationē non recipit. amariori multo debet triſticiā dolere. qui chriſtū qui in infinitū multo maior eſt per didit. Hiere. vj. Luctum vnigeniti fac̄ tibi Exemplū in ꝓmptuario ca. ix. C. Huc au tem dolorē debet peccator cōtinuare ꝑ tri duum penitētie. Quia hic dicit̉. Ꝙ poſt triduū inuenerunt eū Hoc enī tempuſ eſt congruū ad querendū dominū. Criduuꝫ autē penitētie eſt dolor contritionis in cor de. pudor cōfeſſionis in ore. labor ſatiſfacti onis in opere. Vt videlicet ꝑ hoc purgent̉ peccata. ſcꝫ cogitationis. locutionis. ⁊ ope rationis. Hi ſunt tres mortui quos domi nus ſuſcitauit. ſcꝫ puellā in domo. que co ſenſuꝫ mortalis peccati deſignat. Iuuenē in porta quādo peccatuꝫ ad portaꝫ oris ꝑ locutionē defert̉. Per lazaruꝫ in ſepulcro peccatū oꝑis cū cōſuetudine deſignatur. Sed pēſandū ꝙ puella paucis v̓bis ſuſci tatur. iuuenis cū pluribꝰ etloculi tactu. la zarus vero cū fremitū et clamore et cū ml̓ torum lachrymis ſuſcitat̉. quia talis cum maiori difficultate reſurgit. Hoc eſt tridu um ꝑ qͦd ituri ſolitudinē ad ſacrificādum domino. Exo. viij. Hi ſunt tres dies poſt Dominica prima poſt octauas quos penitēs reſtituit̉ in gradū pͥſtinum. Gen̄. xl. Hi ſūt ergo tres dies pꝰ qͣs ſalua tor īuenit̉. ⁊ hͦ in tēplo ꝯſcīe. Ille enī locꝰ cō gruꝰ eſt ad q̄rendū dn̄m. nō int̓ cognatoſ. nō int̓notos. nō in comitatu. Un̄ talibus Eſa. lij. dic̄. Redite p̄uaricatores ad corE Ecc̄. xxxij. d̓r. Precurre pͥor ī domū tuā et ibi age ꝯceptōes tuas. Bern̄. Nō oportet teo hō maria trāſfretare. nō penetrare nu beſ. nō gͣndis tibi on̄dit̉ via. vſqꝫ ad temet ip̄m occurre d̓o tuo. In tēplo ei cordis tui inuenies ip̄m. Et poſtqͣꝫ īueneris ip̄m ī tē plo cordis vl̓ ꝯſcīe. inuenies ip̄m ī templo gl̓ie. De qͦ dic̄. Et ītēplo eiꝰ oēs dicēt gl̓iaꝫ Ad quā nos ꝑducat ¶ Dominica prima poſt octauaſ epiphanie de epiſtola Ser. XXX. Dientes malum ¶o adherētes bono ⁊cͣ. Ro. xij. ¶ A In his v̓bis hortat̉ nos apl̓s ad ſtatū ꝑfectū q̇ ſurgit ex obẜuātia moraliū preceptoꝝ. q̄ ſūt declinare a malo ⁊ facere bonū. Hec enī p̄cepta ſūt lex ⁊ ꝓph̓e. Pri mū.ſ. declinationē mali ſuadet cū dic̄ Odi entes malū. Scd̓m.ſ. executōꝫ boni cū dic̄ Adherētes bono. ¶ Et licet bonū digniˢ ſit malo tn̄ pͥus p̄mittit p̄ceptū de malo de clinādo vt inuat ꝙ qͣntūcūqꝫ bn̄ faciat hō ſtatū ꝑfectū habere nō pōt. niſi pͥus malū deſerat. Dona eī iniqͦꝝ nō ꝓbat altiſſimuſ vt d̓r in Ecc̄. Propt̓ h̓ ergo pͥus dic̄ apl̓us Odiētes malū. ¶ Sꝫ ne credamꝰ oē ma ſū eē odiendū. notādū ꝙ duplex eſt maluꝫ ſcꝫ vocale ⁊ reale. Vocale malū eſt maluꝫ pene. qꝛ pena nō eſt malū. ſꝫ vocat̉ ab hoī bus malū ꝓpt̓ aduerſitatē ſic̄ dicit Gregꝰ ſuꝑ illd̓ Iob. Si bona ſuſcepimꝰ mala āt qͣre nō ſuſti. Reale malū eſt maluꝫ culpe qꝛ culpa ī rei veritate malū q̇d eſt ¶ Be ¶ Itē malū pene ē duplex.ſ. innatū ⁊ illatu ¶ Innatu ē penalitas qd̓ eſt malū ſextu plex.ſ. frigꝰ. calor. fames. ſitis. laſſitudo. e egritudo. q̄ nos oīa comitāt̉ a natiuitate nrā. Un̄ in ezech̓. ſignāt̉ in ſex viris. q̇ veni ebāt de via porte ſuꝑioris. ⁊ vniuſcuiuſqꝫ as īteritꝰ ī manu eiꝰ. Porta ſuꝑior adā ſt. et ab hac ꝓcedunt ſex viri.i. ſex penalita es. q̄ ſunt vaſa interitꝰ. qꝛ vnūqd̓qꝫ ſuffici ns eſt interimere hoīem. ¶ C ¶ Malū ſūt illatū aūt eſt ex ꝑte dei q̇ qn̄qꝫ hoīeꝫ ca tigat. aut corꝑis egritudine. aut alia affli ctiōe. aut ex ꝑte ꝓximi a qͣ ledimur. aut ver bo ꝯtumelie. aūt maligno oꝑe. et hͦ oē ma lū pene nō eſt odiēdū ſꝫ potiꝰ letāter ſuſti nendū. Et hͦ p̄cipue ꝓpter duo. videlicꝫ qͥa ꝑ h̓ malū pene liberabimur a maiori ma lo pene ⁊ ꝓmouemur ad magnū bonum. Maius pene maluꝫ eſt pena purgatorij. excedit enī omnē penā tꝑalem. vt dicit au guſtinꝰ. Exemplū de heremita q̇ potiꝰ ele gerat duobꝰ diebus eſſe in purgatorio qͣꝫ malū ſuſtinere tꝑale ꝑ aliqͦd annos. Que re etiā de hoc exemplū in ꝓmptuario ca. iij A. Et ab hoc malo liberat̉ iuſtus ꝑ maluꝫ temꝑalis pene. Quia quod fornax auro. quod lima ferro. qd̓ flagellū grano hoc tri bulatio iuſto. dic̄ auguſtinꝰ. Et quāto qͥs plꝰ tribulatur tāto purior efficitur. Inqͣn tumcunqꝫ peccator intantū hic poſitꝰ po teſt purgari ꝙ illud purgatoriū penitꝰ de clinabit. Exemplū de latrone crucifixo cū domino q̇ pro iniquitate ſua cruci affixuſ poſtqͣꝫ a dn̄o veniā impetrauit. eandē pe nam crucis poſtqͣꝫ ſuſtinuit. adeo ipſum purgauit ꝙ meruit audire a domiuo Ho die mecum eris in paradiſo non in purga torio. Eexemplū in promptuario capitu lo. ix. B. Sic ergo liberabimur per malū pene temporalis a malo pene purgatorij Promouemur etiā per ipſum maluꝫ ad magnū bonū quod eſt vita eterna. Vnde ⁊ caput noſtrū ſcꝫ chriſtus qui primus il luc intrauit. hoc in ſe nobis oſtendit qd̓ ſcriptum eſt. Oportebat pati chriſtū ⁊ ita intrare in gloriam ſuā. Propter quod et ſuos ſequaces oportet ꝑ multas tribulati ones intrare ibidem. Sicut dicitur in acti bus. Vnde cum iohannes et iacobꝰ con fidentes de cognatione. vnus ad dexteraꝫ ⁊ alter ad ſiniſtraꝫ ſine labore et tribulatio ne illic regnare quererent. dictum eſt eis ¶ Dominica prima pꝰ octauas. Poteſtis bibere calicē queꝫ ego bibiturꝰ ſu. Quaſi diceret. Alit̓ n̄ poſſidebitis. Vn̄ ⁊ btā agatha tortori dixit. Niſi diligenter ꝑfeceris corpꝰ meū a carnificibꝰ attrec. nō pta. m. īꝑa. dn̄i intrare. Quia ergomalū pene intantuꝫ vtile ē ꝙ remouet maiꝰ ma lū ⁊ ꝓmouet ad tantū bonū. iō nō ē odien dū ſꝫ potiꝰ āplectendū. Iō d̓ malo pene ex ꝑte dei illato gaudebāt thobias ⁊ Iob cū dicebāt. Hec ſit ꝯſol̓o mihi vt affligēs me dolore nō ꝑcas Item de malo pene ex ꝑte ꝓximi illato gaudebāt apl̓i cū irēt gaudē tes aꝯſpectu ꝯcilij qͦniam digni habiti ſūt ꝓnoīe ieſu cōtumeliā pati. ¶ D ¶ Ma lū ergo pene nō eſt odiendū ſed culpe. ⁊ hͦ ꝓpter multa. ¶ Primo. qꝛ facit hominē ſui ip̄iꝰ hoſtē ⁊ homīcidaꝫ. pͣs. Qui diligit iniqͦ. odit aīaꝫ ſuā. Et tho. xij. Qui faciunt peccatū hoſtes ſūt aīe ſue. Et ſap̄. xv. Hō ꝑ maliciā occidit aniam ſuā. ¶ Scd̓o. qꝛ facit hoīem in omībus oꝑibus ſuis īnuti lem. ⁊ infructuoſū. Un̄ yſa. lixOꝑa eoruꝫ oꝑa inutilia. j. Coꝝ. xiij. Si omēs faculta tes meas diſt. in ciboſ pau. et corꝰ meū de d̓ro. ita vt ar. Sicut fecitbtus laurentius Caritatē aūt non habeaꝫ mihi nihil ꝓdeſi ſcꝫ ad vitā eternā. Hec pleriqꝫ attēdere de bent ⁊ maxime religioſi qui multis labo ribus.ſ. vigiliaꝝ ⁊ ieiunioꝝ inſudant. ne in uacuū laborēt. Exemplū ī ꝓmptuario ca. vj. H. ¶ Tertio. malum culpe eſt odiend̓ qꝛ facit homīem durum. facit enī homīeꝫ ſimilem rāno. q̇ pͥmo quaſi mollis herba eſt. poſt indurat̉ in arborem ⁊ ſpinā durā Hieremie. xv. Peccatū iude ſcpͥtum ē in vngue adamātino. Maxime qn̄ ſeneſcit homo vt fiat in corde. q. indelebile. Sic̄ eī ꝑ ſpūmſanctū ſit de corde lapideo carneū Sic̄ d̓r Ezech̓. xxxiiij. Ita diabolus facit d̓ corde carneo lapideuꝫ. Sicut d̓r Iob. xlv. Indurabit̉. q. incus malleatoris. Pro tā to dicit Seneca. Peccata iuuenū p̄dicā tur in qͣle. qꝛ ſūt delebilia d̓facili. Peccata ſenū p̄dicant̉ in q̇d. qꝛ eis qͣſi ſubſtantialit̓ adherēt. ¶ Quarto eſt odiendum. quia ſordidat animam ⁊ facit abominatōnem Pſal̓. Corrupti ſunt ⁊ abominabiles fctꝭ ſunt. Nulla eī corꝑalis ſordidatio ita ma culat. Vn̄ Math̓i. xv. De corde exeūt co gitatōnes male. fornicatiōes ⁊ adulteria. Et poſt ſubdit. Hec ſunt que coinquināt animā. Patet autem qͣnta ſit pctī macu la. ex eo ꝙ ita turpiſſima creatura que di citur dyabolus nihil deformitatis habet niſi rōne peccati. qͣꝫdiu eniꝫ ſi ne pctō fuit pulcherrimꝰ fuit. ¶ Quinto odiendum eſt peccatum. quia regno eterno priuat ⁊ ad mortem eternā trahit. Ro. v. Stipen dia peccati mors. Hoc malum nō tantuꝫ eſt declinandū ſed et̄ odiendum. qd̓ maiꝰ eſt. Quod enī quis odit. non ſolum illud in ſe nō recipit ſed nec in ſua ptāte illd̓ eſſe ꝑmittit. Quod eſt contra multos qui cul pam in ſe non admittūt. ſed illā nō odiūt. quia in poteſtate ſua alios ip̄am facere ꝑ mittunt. Non quaſi a facie colubri fugi unt peccatū cum colubrum venenoſum in domicilio ſuo permittunt manere. Ex emplum in promptuario ca. vij. B. ¶ De epiſtola. Sermo. XXXI Ilecto ſine ſimu latione ⁊cͣ. vſqꝫ in finem. Ro. xij. In p̄cedenti ꝑte hodierne epiſto le informat apl̓us p̄latos. in hac vero in ſtruit ꝯiugatos. Quia enī dn̄s in euāge lio ꝑ ſuam preſentiam ⁊ ꝑ miraculum ap probat ꝯiugium tanqͣꝫ bonum. Iō apl̓s in epl̓a coniugatos qualiter ſe habere de beant informat ¶ E ¶ Informat autem ip̄os tripliciter. ¶ Primo. qͣntum ad di lectōem quā debeant habere reſpectu ſui cum dicit. Dilectio ſine ſimulatōe ¶ Se cundo. qͣntum ad deuotōnem. quā debēt habere reſpectu dei. cum dicit. Spū feruē tes domino ſeruientes. ¶ Tertio qͣntum ad exhibitōnem. quā debent habere reſpe ctu proximi. cum dicit. Neceſſitatibꝰ ſan ctoꝝ cōicantes. ¶ F ¶ Quantū ad pͥmū oſtendit apl̓us ꝙ dilectōni ꝯiugum quaꝫ dn̄t habere ad ſeip̄os. qͥnqꝫ ſūt neceſſaria. ¶ Dominica prima poſt octauas. ¶ Debet enī pͥmo dilectio eſſe vera nō ſi mulata. ꝓ quo dicit. dilectio ſine ſimulati one. Multi enī ꝯiungunt̉ non mrīoniali affectiōe ſed aut pecunie cā. Sicut aliqui iuuenes exiſtentes ducūt vetulas. vel ecō uerſo. vel ducūt timoris ꝯpulſionē ꝑentū vel alioꝝ. vl̓ quibuſcūqꝫ alijs modis. qui dilectōem ore aſſerūt ſed corde diſſentiūt. Propter qd̓ dicit apl̓s. Dilectō ſine ſimu latione. Et. jͣ. Ioh̓. iij. Filioli nō diligamus v̓bo neqꝫ lingua tantū. ſed oꝑe et veritate O qͦt ſunt ꝯiugū qui ſimulatorie alterutꝝ diligendo. morteꝫ alter alteri veneno aut modo alio ꝓcurant. Hec eſt dilectio iude cui dixit dn̄s Luce. xxij. Iuda oſculo filiuꝫ hoīs tradis. Vt ergo ſit inter ꝯiuges dile ctio vera nō ficta dicit apl̓s. Dilectio ſine ſimulatōne. ¶ Item ſcd̓o dilectio ꝯiuguꝫ debꝫ eſſe munda non feda. ꝓpter qd̓ dicit. Odientes maluꝫ adherentes bono. Hoc enim ſacramentū ſicut dicit apl̓s magnū eſt. Magnū vtiqꝫ rōne inſtituentiſ. quia ip̄e deus. Itē rōne loci. qꝛ in paradiſo. Itē rōne temꝑis. qꝛ pͥmū eſt. Eſt enī pͥma reli gio qͣꝫ deus inſtituit ꝑ ſe et immediate in ꝑadiſo. Alias.n. religiones ſerui ſui in exi lio ꝯſtituti ꝯſtituerūt. ſicut nigroꝝ ſanctꝰ benedictus. p̄dicatoꝝ dn̄icus. et minoruꝫ franciſcus Et ſic de alijs. Sed hūc ordine inſtituit dn̄s ip̄e. Ergo fortius ligat ꝓfeſ ſio illiꝰ religionis. Sicut plus ligat lex re gis qͣꝫ militis ⁊ plus eſt timenda. Odeus qͣnta cecitas pluriū ſeculariū qui aliaruꝫ religionū apoſtatas. vel male viuentes d̓ teſtant̉. ⁊ de ſe non mirant̉ ſi frangūt legeꝫ dei et ordinē paradiſi. vel cū alia adulterā do tanqͣꝫ apoſtatando. vel et̄ cuꝫ ſua fede ⁊ turpiter viuendo. ſicut equus et mulus quibus nō eſt intellectꝰ. quos tale ꝯiugiū plus damnat qͣm ſaluat. Quia ſicut dicit̉ Tho. vj. In talibus poteſtatem habet de moniū quiꝯiugium ita ſuſcipiūt. vt deū a ſu. mē. excludant et ſu. va. libidini. Qua les fuerunt illi ſeptē viri q̇ ſarā duxerūt. e ſucceſſiue a dyabolo ſtrangulati fuerun Miſerabilis fuit ille caſus. ſed tamē her hodie a paucis penſatur. Et ſi non opter aliud tn̄ ꝓpter effectū turpē qui poſt appa ret in pueris deberent abſtinere. Nam ex h̓ generant̉ leproſi ſurdi ceci claudi et gip poſi filij. qui et̄ ſi prēs ⁊ matres taceāt ipſo rū fedam ꝯmixtionē qͣꝫdiu viuūt ꝑ hmōi deformitates accuſant. Pro tanto apl̓uſ inſtruit vt dilectio ꝯiugatoꝝ ſit mūda cu dicit. Odientes malū. Exemplum in ꝓm ptuario ca. ix. H. ¶ Item tertio debet eſſe dilectio ꝯiuguꝫ mutua ꝯtra diſſenſſioneꝫ Pro quo dicit. Caritatem fraternitatis inuicem diligētes. Vbi dicit glo. Ꝙ pluſ qͣꝫ frēs inuicem caritatē habeant fraterni tatis. Solet enim vt frequentius occaſio ne coniugij diſſenſio eſſe inter fratres Nā plerūqꝫ carnales fratres qui ſe ex natura multum diligunt. ꝓpter coniuges non ſo lum diſſentiunt ſed etiā ſe occidunt. Con tra quod dicit apoſtolꝰ. Caritatem frater nitatis habentes inuicē diligentes. Et ad Hebꝝ. xiij. dicit. Caritas fraternitatis ma neat apud vos. quia non ſolum viri de bent fouere talem caritatem. ſed etiam vxores. ¶ Item quarto dilectō coniu gum debet eſſe diſcreta contra inhono ratōnem. Pro quo dicit. honore inuiceꝫ preuenientes. Debent eniꝫ inuiceꝫ multū ſe honorare. Quod oſtenditur. jͣ. petri. iij. Mulieres inquit ſubdite ſint ꝓprijs viriſ Sic ſara obediebat abrae. dn̄m eū vocās Similiter ⁊ viri debent honorare vxores ſuas. Vnde ſubdit. Viri ſimiliter. q. infir miori vaſculo muliebri imꝑtientes hono rem Quod innuit ip̄e dominus informa tione mulieris. Non enim formauit eā d̓ capite viri. quia noluit ꝙ eſſet dn̄a. nec de pedibus. ne eſſet ancilla. ſed d̓ latere vt eēt ſocia. Vnde pleriqꝫ prēs antiqui vxores ſuas ſorores vocabant. Et licet rōe equa litatis vtriuſqꝫ ſit vna domus. vna mēſa. vna ſcūtella. vnus cibus et vnus potus ⁊ vnus lectus. tamen mulier non equalem ſe viro. ſed ſemper ſubditaꝫ tanqͣꝫ ancillaꝫ debet reputare. Unde. j. Reḡ. xxv. legitur Ꝙ cum dauid abygail vellet recipere in ¶ Dominica prima pꝰ octauas. vxorem. illa ait. Ecce famula tua ſit in an cillā ⁊ vt lauet pedes ſeruoꝝ domini mei. Odeus vbi inueniemus ſcd̓am ab ygail. Tales etiam deberent eſſe bone coniuga te. Ph̓i. ij. In humilitate ſuperiores ſibi inuicem arbitrantes. Ex tali enim hono ratione nutritur cōcordia inter ip̄os que multum placet deo. ſicut dicitur Ecc̄. xxv Ꝙ tria ſunt placita et approbata coram deo et hominibus. Inter que vnum ē vir et mulier ſibi bene conſentientes. Et ſicut deo placent coniugati ꝯſentientes ſic dya bolo placent diſſentientes. maxime quar do ambo ſunt mali. quia tunc dyabolus ex vtraqꝫ parte lucratur ⁊ parentes et fili os. quia vix accidit ꝙ de malis parentibꝰ boni filij naſcantur. ſed potius mali q̇ ſūt teſtes nequicie. Vnde Sap̄. iiij. Ex iniqͥs omnes filij qui naſcuntur teſtes ſunt neq̇ cie aduerſus parentes Propter hoc apo ſtolus vt coniugati concordiam nutriāt dicit. Honore inuicem p̄ueniētes. ¶ Iteꝫ quinto debet eſſe dilectio coniugatoruꝫ operoſa contra ocioſitatem. Pro qͣ dicit Sollicitudine non pigri. Vir enim debet eſſe ſollicitus. non piger extra domum in neceſſarijs procurandis vxori. vt ip̄aꝫ pa ſcat ⁊ veſtiat. et illa debet ſollicita eſſe ī do mo circa curam domus. ⁊ cuſtodiam ac educationem filiorū. et vterqꝫ non piger circa prouiſionem ⁊ eruditōnem eorum. De qua ſollicitudine dicitur Ad Thi. v. Si quis autē ſuoꝝ ⁊ maxime domeſtico rum curam non habet. fidem negauit ⁊ ē infideli deterior. Vnde vtriqꝫ dicit apl̓s. Sollicitudine non pigri. Nō vult enim apl̓us. vt vnus coniugum ſit ſollicitꝰ con quirere et alter ocioſus expendere. ſic̄ heu frequenter contingit. Vnde taliū domuſ non proficit. quia non equaliter trahunt. Iuxta illud Eccl̓. Vnus edificans et alter deſtruens. quid ꝓdeſt illis niſi labor. Vn̄ plus deberet attendi in perſonis coniu gij laboris aptitudo qͣꝫ pulchritudo. Exē plū reqͥre in p̄mptua. ca. xv. B. ¶ Scd̓o informat apl̓us quantum ad deuotionē coniugatos quā debent habere reſpectu dei dicens. Spiritu feruentes domīo ſer uientes. Et ponit tria que ex deuotōne de bent procedere. ¶ Primo debent ex d̓uo tione deo feruenter ſeruire. ſcilicet māda tis eius obtemperando. Pro quo dicit. Spiritu feruentes dn̄o ſeruientes Sicut faciebant illi beati coniuges Zacharias et Elizabeth. De quibus dicitur Luce. j. Erant autem ambo iuſti ante deum. ince dentes in omībus mādatis eius ſine que rela. Vnde et ip̄e zach̓. in cātico dicit Ser uiamus illi in ſanctitate et iuſticia oībus diebus noſtris. ¶ Item ex deuotione de bent eſſe gaudentes. ſcd̓o ꝑ chriſto mala ſuſtinendo. Pro quo dicit. Spe gauden tes. in tribulatione patientes. Hoc ip̄um chriſtus docuit apoſtolos dicens. Cuꝫ eiecerint ⁊ exprobrauerint vos ꝓpter me. gaudete in illa die ⁊ exul. Vnde Actuū. v. Ibant apoſtoli gaudentes a con. concilij quoniam digni habiti ſunt pro nomīe ie ſu contumeliam pati ¶ Item tertio ex de uotione debent eſſe plerūqꝫ oratōni vacā tes. Pro quo dicit. Orationi inſtantes. Ad hoc ip̄um monet coniugatos. j. Coꝝ. vij. dicens. Nolite fraudare inuicem. niſi forte ex conſenſu ad tēpus. vt vacetis ora tioni. Quia enim coniugati pluribus ſūt irretiti de quibus ſe expedire non poſſunt ſine dei auxilio. ideo neceſſe eſt eis ipſum frequenter orationibus interpellare. Un̄ ad Theſ. v. Sine intermiſſione orate. ⁊cͣ. ¶ G ¶ Tertio informat apoſtolus con iugatos. quantum ad exhibitioneꝫ quaꝫ debent habere reſpectu ꝓximi. Pro quo dicit Neceſſitatibus ſanctoꝝ cōmunican tes. Hec autem exhibitio ſiue communi catio fit per opera miſericordie ſubueniē do. quibus precipue debent intendere cō iugati. ¶ Item debent ſe exhibere ꝓximo ſcilicet veſtire. cibare. potare. ⁊ alijs. ⁊ ma xime hoſpitalitati debent intendere. Vnd̓ illaꝫ inter cet̓a oꝑa miſericordie ſpecificat dicens. Hoſpitalitatē ſectantes. Sic facit etiam ad Hebꝝ. xiij. vbi cum moneret ad ¶ Dominica prima poſt octauas. fraternam caritatē ante omnia ſpecificat hoſpitalitatem dicens. Hoſpitalitateꝫ no lite obliuiſci. per hanc placuerunt quidaꝫ deo angelis hoſpitio receptis. ſicut abraā et loth qui fuerunt boni coniugati. ¶ It̓ debent ſe exhibere proximo. iniurias ipiꝰ patienter ferendo. Pro quo dicit. Be nedicite perſequentibus vos Benedicite ⁊ nolite maledicere. Et. j. Pet̓. iij. Nō red dentes malū pro malo. vllo modo. ſꝫ ecō uerſo benedicentes. ſicut fecit chriſtus et beatus ſtephanus. ¶ Item debent ſe ex hibere ꝓximo ſe ſibi in omnibus confor mando. Pro quo dicit. Gaudere cū gau dentibus. rōe proſperitatis. Sic faciebat apoſtolꝰ Phi. ij. Gaudeo ⁊ congratulor omnibus vobis. Item flere cum flentibꝰ rōne aduerſitatis Sicut faciebat ad Coꝝ xj. Quis infirmatur ⁊ ego non infirmor. Et ſic eritis idip̄um inuicem ſentiētes. Et quia cum omnia hec fecerimus. iuxta do ctrinaꝫ dn̄i debemus dicere. Serui inuti les ſumꝰ. Ideo Apl̓s poſt omnia ſubdit de humilitate dicens. Non alta ſapiētes ſed humilibus conſentientes. Quia ſicut dicit Greg. Qui ceteras virtutes ſine hu militate congregat quaſi in ventum pul uerem portat. Rogemus ergo dominū. ¶ De euāgelio. Sermo. XXXII. Uptie facte ſunt in chana galilee. Ioh̓. ij. Iuxta lrē ſuperficiem. principaliter in hoc euangelio tria tanguntur. videlicet. Nu ptiarum celebratio. Aque in vinum com mutatio. Et ex hoc glorie ſaluatoris re uelatio. Primum tangitur in principio ibi. Nuptie facte ſunt. ⁊cͣ. Scd̓m in medio ibi. Cum guſtaſſet. ⁊cͣ. Tertium in fine. Et manifeſtauit gloriam ſuā. ⁊cͣ. ¶ Iuxta oc culte intelligentie ſignificatōneꝫ alia t̓a ex hijs poſſumus elicere. In pͥmo enī ſcilicꝫ ī nuptijs ſignatur in vnū dei ⁊ hoīs copu latio. In ſcd̓o ſcꝫ in aque mutatōne natu re noſtre in melius promotio. In tertio.ſ. in manifeſtatione glorie reꝑate nat̉e eter na fruitō. ¶ H ¶ Circa primū vbi ſcilicꝫ oſtenditur dei ⁊ hoīs copulatio. tria oſtē duntur que ſolent eſſe in carnalibus nu ptijs. videlicet homīs tanqͣꝫ a d̓o ſponſi a ſponſa remota habitatō ibi. Galilee. Dei ad hoīem tanqͣꝫ ſponſi ad ſponſā ex amo re aduentatō. Ibi Chana. Et vtriuſqꝫ per ſpūmſanctum tanqͣꝫ ꝑ ſacerdotem ī tem plo virginis in vnuꝫ cōpulatio. Ibi facte ſunt. Bene āt ꝑ pͥmuꝫ hominis remota a deo oſtenditur habitatio. Galilea enī trā ſmigratio interpretatur. Et certe tranſmi gratio non eſt niſi in locis a ſe diſtantibꝰ Diſtabat aūt homo a d̓o dupliciter. Na turaliter ⁊ occaſionalit̓. Naturalit̓ reſpe ctu deitatis. quia nulla eſt comparatio deitatis ad hoīem. Occaſionalit. qꝛ dum ꝑ gratiam ꝓpe eſſet occaſione peccati lon ge diſceſſit a deo Ip̄e eſt enim filius prodi gus. qui accepta ſubſtantia a deo patre. abijt ꝑ peccatum in regionem longinquā ſeniore filio. id eſt. angelo qui ſenior eſt cre atione cum patre remanente Sed vtrāqꝫ hanc metam diſtantie. ſcilicet nature ⁊ oc caſionis tranſmigrauit deus ductꝰ amo re. Et hoc notatur ibi. chana. Chana enim zelus ſiue amor d̓r. Tranſmigrauit ei me tas nobilitatis ſue quando ipſe qui tāqͣꝫ creator a creatura longe diſtabat. copula tus eſt creature. Vnde Hiere. xxxj. In ca ritate ꝑpe. dilexi te id̓o. ⁊cͣ. Greḡ. Sumus omniū factus eſt infimus omniū. Quid fecit hoc niſi amor. Hec aūt copulatio fcā oſtenditur ꝑ ſpūmſanctū cuꝫ d̓r. Facte ſūt Opere enim ſpūſſancti facte ſunt. Unde dicitur. Conceptus eſt de ſpūſancto. Un̄ non dicit. Nuptie erant. ſed facte ſūt. Qd̓ eſt contra manicheum. Vnd̓ et apoſtolꝰ dicit. Qui factus eſt ẜm carnem. Et poſt ſubdit. Scd̓m ſpūm ſanctificatōnis Hec aut copulatio facta eſt in templo dedica to ſcꝫ in beate virginis vtero. Vnde bene ſubditur. Et erat mater ieſu ibi. qꝛ ī vtero eius celebrate ſunt. ¶ I ¶ Scd̓m vero. l. ex hoc nature noſtre in melius promotio ¶ Dominica ſecunda. notat̉ ibi. Aquā vinum factā. Circa quaꝫ tria tangunt̉.ſ. nature noſtre nimia debili tatio. debilitatōnis diutina ꝓtractio. ⁊ eiꝰ laudabilis in bonū ꝑmutatio. Primum tangitur cum d̓r aqua. Sicut ei aqua ex debilitate ſua ſemꝑ inferiꝰ defluit. ſic hūa na natura ꝓpter debilitate quā habuit ex peccato inferiꝰ.i. in infernū defluxit. Nul lus enī fuit tam potēs. ⁊ tam ſapienſ. qn il luc deſcenderet. Vn̄ in li. Reḡ. xiiij. dicitur Omēs tanqͣꝫ aqua dliabimur. Et hmōi diutina ꝓtractio oſtendit̉ in hͦ ꝙ ſex ydrie replete ſūt Sex enī ydr̄ie ſex ſunt etates ab adam vſqꝫ ad chriſtu. a qͣ debilitas hec ꝑ durauit Per chriſtum aūt aqua debilita tis mutata eſt in vinū. ⁊ hoc laudabiliter. In hͦ enī ꝙ architriclinꝰ vinū ꝑmutatum laudauit ꝯſtat ip̄m fuiſſe pͥmo vino meliꝰ alioqn nō laudaſſet In qͣ ſignat̉ ꝙ hūana natura laudabilior eſt poſt reparatiōꝫ qͣꝫ fuit olim. In futura enī patria v̓e nob̓ ma nifeſtabit gl̓am ſua Primuꝫ eī vinū fuit pͥmus ſtatus.ſ. ante peccatū ¶ K ¶ Ter tium vero l. reꝑate nature eterna fruitio. innuitur ibi. Et manifeſtauit gloriā ſuā.ſ. deitatis ⁊ hūanitatis. vt hō deitate ſpū ſa tietur. ⁊ corpus gl̓a corꝑis in qͣ delectabit̉ ꝓſpicere. Ad hͦ eī vt dicit Augꝰ. vt homo corꝑalit̓ frueret̉ voluit deus homo fieri. ¶ De euāgelio. Sermo. XXXIII. Rāt ibi ſex idrie poſite ẜm purifi. iud̓o. Io. ij. L ¶ Sicut ad purificatōꝫ iudeōꝫ ſex ydrie ponebant̉. ita ad purificatōꝫ ſpū aliū iudeoꝝ. id eſt. ꝯfitentiū peccata neceſ ſarie ſūt ydrie ſex.i. fex genera lacrimaꝝ de oculis qͣi de ydrijs manātes. ¶ Debemꝰ enī flere. Primo ꝓpria ꝯmiſſa ſicut fleuit petrus. Et ſic peccatum purgauit nega tiōins. Math̓. xxvj. Sic et maria magda lena omīa peccata ſua ad pedes dn̄i lacri mis diluit. Exemplū in ꝓmptuario ca. ij. F. ¶ Item debemꝰ flere ſcd̓o ꝓ mūdi pro quibꝰ inpugnamur dolis. Oſee. iiij. Ma ledictū et mendaciū. homicidiuꝫ et furtuꝫ inundauerūt. Et ſequitur. Propter hoc lugebit terra. Vnde ⁊ p̄s. mundum iſtuꝫ vocat vallem lacrimaꝝ. Aſcenſiōes inq̇t in corde ſuo diſpoſuit in valle lacri. Licet enī in p̄dictis gaudeant mundani tanqͣꝫ frenetici. tn̄ de ip̄is flent ⁊ plorant ſctī. Un̄ Io. xvj. dicit dn̄s apl̓is. Plorabitis et fle. vos. mun. at gau. ¶ Item tertio flere de bemus ꝓpter dubiū de hͦ mundo exitum Ecc̄. ix. Nemo ſcit vtrū odio vel amore d̓ gnus ſit. Propter hoc d̓r Iudith. viij. In ſpū ꝯtrito ⁊ huiliato ẜuientes dicamus il li flentes vt ẜm voluntatem ſuā faciat no biſcū miſcd̓iam ſuam. Ber. Heu me miſe rum vbi ſum. qui neſcio vbi futurus ſum Augꝰ. Magna iudicia tua dn̄e ⁊ profū da. q̄ cuꝫ ꝯſidero ꝯtremiſcūt oīa oſſa mea quiam nō ſecurat̉ homo viuēs ſuꝑ terrā. Uidimus eī lucem obtenebraſſe ⁊ d̓ tene bris lucem ꝓceſſiſſe. quiaꝫ publicani ⁊ me retrices p̄cedunt incolas in regno dei. Fi lij aut regni eiciunt̉ foras. Exemplū de he remita ⁊ latrone. ¶ Item quarto d̓bemꝰ flere ꝓ pximoꝝ peccatis. Nueri. xxv. Ecce vir vnus de filijs ilrael intrauit coram fra tribus ſuis ad ſcortum vidente moyſe et omni turba iſrael que flebat ante fores ta bernaculi. ¶ Item debemus flere quito pro eorundem ẜm corpꝰ incōmodis. Hi ere. ix. Quis dabit capiti meo aquam. ⁊ oculis meis fontem lacrimarū ⁊ plorabo interfectōnem populi mei. Ioh̓. ix. Vidēſ ieſus ciuitatem fleuit ſuꝑ illam. ¶ Item vltimo debemus flere pro deſiderio dei ⁊ patrie celeſtis. psͣ. Suꝑ flumina babilo. illic ſedimꝰ ⁊ fle. dum recor. ſyon.i. patrie celeſtis. Et alibi. Fuerunt mihi lacri. mee pa. die ac nocte. ⁊cͣ. Sitiuit anima mea ad deum fontem viuum. Quo nos ꝑducat. ¶ Dominica ſecūda de epiſtola. Sermo. XXXIIII. olite eſſe pruden tes apud vos metipos. nulli ma lum ꝓ malo reddētes. ꝓuidētes ¶ Dominica ſecunda. bona. non tantū coram deo ſed etiam co ram hominibꝰ. Ro. xij. Beatus paulus doctor egregiꝰ tri a docet in hac epiſtola. videlicet viciā extirpare. virtutes aggre gare. et conſilia adimplere. ¶ Primum ſcꝫ vicia extirpare ꝑtinet ad incipientes q̄ bus d̓r. Nolite eſſe prudentes apud vos metipos. nulli malum pro malo redden tes ¶ Secundum ſcilicet virtutes aggre gare. ꝑtinet ad proficientes. quibus dicit Prouidentes bona. non tantū corā deo. ſed etiam coram oībꝰ hoībꝰ. ¶ Tertium ſcꝫ conſilia adimplere. ꝑtinet ad ꝑfectos. quibus d̓r. Cum omnibꝰ hominibus pa cem ha. non vos defendentes. Sed ſi eſu rierit inimicus tuꝰ ci. il. ⁊cͣ. ¶ M ¶ Do cendo ergo pͥmo deponere vicia incipien tes. tangit duo vicia. Vnū qd̓ nos maxīe deordinat reſpectu dei. hoc eſt ſuperbia. Initium enī ſuꝑbie hominis apoſtatare a deo. Sicut d̓r Ecc̄. x. Hoc vicium docꝫ remouere cum dicit. Nolite eſſe pruden tes apud vos metip̄os. Nec ꝓhibꝫ h̓ apo ſtolus eſſe prudentes. cū chriſtus p̄cipiat Math̓. x. Eſtote prudētes. ſed eſſe prudē tes apud vos metipos nolite. quia hoc ē arrogantie. quod contingit tribꝰ modis. ſcꝫ quando quis credit ſe aliquid habere ⁊ hoc a ſe. Sicut illi in p̄s. Labia noſtra a nobis ſunt. quis noſter dn̄s eſt. Quibus dicit apoſtolꝰ. jͣ. Coꝝ. iiij. Quid habes qd̓ non accepiſti. ſi aut accepiſti. q̇d gloriaris qͣi non acce. Item qn̄ gloriat̉ ſe habere qd̓ non habet. Sicut ille cui d̓r Apo. iij. Tu dicis quia diues ſum et nullius ego et ne ſcis. quia miſer es ⁊ miſerabilis et cecus ⁊ pauꝑ ⁊ nudus. Item quando gloriatur ſe excellere alios. Sicut phariſeus Luc̄. xj Gras tibi ago dn̄e. quia nō ſū ſicut ce. ho minū. Et quia hoc eſt arrogātie. ꝓpterea talibus dicit apl̓s. Nolte eſſe pru. ap̄. vos metipos. Quia certe talibꝰ debet̉ ve eter nū. Vnde yſa. v. d̓r. Ve vobis q̇ ſapientes eſtis ioculis vr̄is. ⁊ corā vob̓ metipis pru dentes. Exemplū ca. ix. K. ¶ Uiciū vero qd̓ nos deordinat reſpectu ꝓximi eſt ip̄atiētia qd̓ docꝫ nos vitare cū dic̄. Nll̓i ma. ꝓ ma. red. Et hͦ on̄dit bt̄s petrꝰ In can̄. iij. Nō red. īqͥt. ma. ꝓ ma. qͣntū.ſ. ad factū. nec maledictū ꝓ mal̓. qͣntū ad v̓bū Hoc viciū inpaciētie multū execrabat̉ dauid dicenſ Si reddidi ret. mi. ma. decidā meri. ab ini micis meis ianis. Perſeqͣt̉ inimicꝰ aīam mę. ⁊c Exemplum in ꝓmptuario ca. vj. I ¶ N ¶ Scd̓o informat ꝓficientes qruꝫ eſt v̓tutes aggregare ⁊ on̄dit tria ip̄is ne ceſſaria.ſ. virtutū oꝑa. pro quo dicit Pro uidentes bona. Intentio recta. ꝓ quo dic̄ Coram deo. Et fama bona. ꝓ quo dicit. Coram hominibꝰ. Sint ergo proficien teſ prouidentes bona.ſ. v̓tututum ⁊ oꝑm De quibus bonis d̓r Sap̄. iij. Bonoruꝫ laboꝝ eſt fructus glorioſus. Et de ꝓfectu ip̄oꝝ bonoꝝ operū dic̄ Hie. ad occeanu. Dicite mihi qͦt anni ſunt ex qͣ ſumꝰ regn̓a ti in chriſto. Conſideret vnuſquiſqꝫ in illa celeſti etate qͣntū ꝓfecerit. neſcio qualiter placeant parentibus illi infantes qui ſūt ante annos qͥnqꝫ vel decem ſi in ea modi citate ꝑdurant. in qua nati ſunt. videamꝰ ſi chriſtiani ſumus qd̓ in nob̓ ex quo rege nerati ſumꝰ. virtutis acceſſerit. q̇d humili tatis in proſperis. quid̓ pacientie in ad uerſis. quid felicitatis in damnis. q̇d īdul gentie in offenſis. Sed modū ꝓficiendi ī bonis on̄dit apl̓s. cū dicit. Prouidentes quaſi procul videntes.ſ. antiquoꝝ patrū geſta conſiderantes Multum enī prouo camur ad bonū ſi ſanctoꝝ facta recogita mus. in qͣ nondum attigimus Oquante fuerunt aſperitates apoſtoloꝝ. paſſioneſ ſanctoꝝ. tolerantie patrum. Sicut legit̉ ī vita patrum. Vere in ſolicitudinibꝰ errā tes. circuie. in me. in pel. capri. egē. ang. af flic. quibus dignus non erat mū. Sic d̓r Hebꝝ. xj. Hoc modo mathathias prouo cabat filios ſuoſ ad ꝓfectū v̓tutuMach̓. ij. dicens. Memētote oꝑm patꝝ q̄ fecerūt in generationibus ſuis. ⁊ accipietis gl̓iaꝫ magnā. Et qꝛ in ꝓfectu v̓tutū ſūme eſt ne ceſſaria intentio recta. ideo apoſtolꝰ poſt qͣꝫ dixerat. Prouidentes bona ſubdit. Co Dominica ſecunda. ram deo. vt videlicꝫ fiat bonū ꝓpter deuꝫ. nō ꝓpter fauorem hoīm. Hoc ip̄um chri ſtus docet Math̓. v. dicens. Attēdite ne iuſticiaꝫ vrām faciatis co. hoībꝰ vt videa mini ab eis. Sed qd̓ coram deo facere de beant docet. cum ſubdit. Tu aūt cum ora. intra in cū. ⁊ clauſo oſtio ora pr̄eztu. in ab ſcon. ⁊ pat̓ tuꝰ q̇ videt in abſcon. red. tibi. Eſt etiam p̄ficiētibus neceſſaria fama bona. Pro qͦ addit. Sed et̄ corā hoībus. Et hͦ ꝓpter tria.ſ. vt malus hūiliet̉. Vnd̓. j. Petri. ij. Sic eſt volūtas dei vt bn̄ facien tes obmuteſcere faciatis hoīm inpruden tiū inſipientiā Item vt ꝓximus edificetur Math̓. v. Sic luceat lux veſtra co. ho. vt vi. oꝑa ve. bo. Iteꝫ vt deus glorificet̉. Un̄ .j. Petri. ij. Conuerſatōem vr̄am habētes int̓ gentes bonā. vt in eo qḋ̓ detractant de vob̓ tanqͣꝫ de malefactoribꝰ ex oꝑibꝰ bo nis vos conſiderantes glorificent deum. ¶ O ¶ Tertio docet ꝑfectos qͦꝝ eſt conſi lijs acquieſcere. ⁊ t̓a tangit ip̄is neceſſaria ¶ Primu e oībus ſine exceptōe dimitte re iniurias. Pro qͣ dicit. Cū oībus paceꝫ habentes. Sic faciebat dauid. Qui cum hijs q̇ oderunt pacem erat pacificꝰ Scie bat enī ꝙ beati ſūt pacifici. quiam filij dei vocabunt̉. ¶ Scd̓m eſt iniurijs n̄ reſiſte re. Pro qͣ dicit. Non vos defēdētes cariſ ſimi ſꝫ date locū ire. Sic faciebat chriſtus qn tꝑe paſſiōis dicebat. ꝙ. xij. legiones an geloꝝ habere potuit ad ſui defenſiōeꝫ ſed tamē noluit. Sicut habet̉ Luc̄. xxvj. Imo ⁊ petrum ſe defendere volentē coercuit di cens. Cōuerte gladiū tuū in vaginā Hoc ip̄m int̓ ꝑfectōis regulas poſuit. Math̓. v. dicens. Si quis ꝑcuſſerit te in maxillā. p̄be ei ⁊ alterā.i. ſi velit te in alterā ꝑcutere nō defendas ¶ Tertiū eſt iniuriantibus etiā bn̄ficiū exhibere. Pro qͣ dicit. Si eſu rierit inimicꝰ tu. ciba il. Si ſutit potum da illi. Sic fecit chriſtꝰ qn̄ ꝓ crucifixoribꝰ ora uit dicēs. Pat ignoſ. ill̓ qꝛ neſ. qd̓ fa. Hoc idem docuit int̓ regulas ꝑfectōis Math̓. v. dicēs. Bn̄facite hijs q̇ vos od̓. Et orate ꝓ ꝑſequen̄. vos. Hoc cōſiliū adipleuit bis ſtephanus quando pro lapidatoribus ex orauit. Rogemꝰ. ¶De euangelio. Sermo. XXXV. Omine ſi uis po tes me mundare. ⁊cͣ. Math̓. viij. In hijs verbis duo innuunt̉. Le proſi infirmitas. cū dicit ſe mūdandū. Et dn̄i ſuꝑ infirmitate trāſcendēs poteſtas cum dicit. Dn̄e ſi vis potes me mūdare. ¶ P ¶ Leproſi aūt infirmitas ē genera lis infectio ⁊ corruptio membroꝝ. Et deſi gnat infirmitatē ſpūalem hoīs cui ſenſus ꝑ mortale peccatum ſūt infecti ⁊ corrupti tanqͣꝫ leproſi. Et qꝛ nō vnū ē mortale pec catū hoīem tanqͣꝫ lepra inficiēſ ſed multa ſūt. ſic multiplex ē lepra in ſcpͥtura. multa mortalia peccata deſignāſ ¶ Nota ergo ꝙ ſeptē crimialia pctā deſignāt̉ ꝑ ſeptēpli cem lepra in ſacra ſcpͥtura. ¶ Eſt enim le pra ſuꝑbie. ⁊ hec eſt regͦ ozie q̇ auſu teme rario p̄ſūpſit officiuꝫ ſacerdotis exercere. De quo paralipo. xxij. Et hͨ ſignatur Le uit. xiij. ꝑ lepram in barba ¶ Item ē lepra inuidie. ⁊ hec ē marie qͥ ꝓpter inuidiā q̄m habuit in moyſen inheſit ei. De qͣ Nūeri xij. Ecce mediū carnis iā deuoratum eſt a lepra. Inuidia ei deuorat poſſeſſorē. Vnd̓ hec ē fera peſſima q̄ deuorauit ioſeph. Et hec ſignat̉ per lepram in domo. Lepra enī inuidie eſt ī domo cordis. et eſt tanqͣꝫ ver mis in pomo. qꝛ inuidia in corde tāqꝫ ver mis in pomo naſcit̉. ⁊ ip̄m cor tāqͣꝫ vmis pomū depaſcit ¶ Item eſt lepra ire. ⁊ hec eſt ſimonis. De qua Math̓i. xxvj. Ip̄e ei indignabatur dn̄o quia cū maria loque batur. Et hoc ſignabatur in lepra vlceris. Ulcus enim non ſinit ſe tangi ſic iracun dus. ¶ Itē eſt lepra auaricie. Et hec eſt gieꝫi. Regum. iiij. Qui ꝓpter lucruꝫ tem porale vendidit ſpūale. ⁊ hͦ ſignat̉ in lepra caluicij Leuitici. xiij. Caluus enim ſemper crinibus eget. ſic ſemper auarus eget. ¶ Item eſt lepra accidie. Et hec eſt moyſi. Exodi tredecimo. Qui protulit ¶ Dominica ſecūda. manū ſuā leproſā de ſinu ſuo. Egeſtatem ei oꝑata eſt manus remiſſa. Et hec ſignat̉ in lepra veſtis que eſt leuis. Sic accidioſi leuiter ⁊ tepide viuūt. ponūt enī manum ſb̓ aſcella. Exemplum ca. ij. D ¶ Item eſt lepra gule. ⁊ hec ē illoꝝ leproſoꝝ quattuor qui intrauerūt tentoriā ſyrioꝝ ⁊ comede runt ⁊ biberūt ⁊ abſconderunt. ⁊ poſt nū ciauerunt. iiij. Reḡ. vij. Et hec ē lepra ī ci te. ¶ Item eſt lepra luxurie. Et hec eſt le pra ioab. Reg. iij. Cui dictum eſt vt nō de ficeret fluxus ſeminis. ⁊cͣ. Et hec eſt carnis lepra p̄figurata. quia qui fornicat̉ ī corꝑ ſuum peccat Et hec ſeptentuplex lepra ſpi ritualis inficiens eſt et corrupens totum hominem. q. totum corpus. Reddit eniꝫ graues pedes ad bene ambulandum. ma nus ad bene oꝑandum. anhelitū fetiduꝫ et toruū aſpectum Adapta. ¶ Et talis do lens de infirmitate ſua accedat per cordis ꝯtritōnem ad medicum. qui ſolus pecca ta dimittit. confiteatur potentiam. et expe ctet eius voluntatem dicens Domīe Si vis potes me mundare. Et ſtatim recipi et ſanitatem. Si aūt vis loq̄ de ſeptē mor talium peccatorum curatōne per chriſtū Require dn̄ica. xvij. in ſermone. Ydropi cus erat. ¶ De euangelio. Sermo. AXXVI. Ade oſtende te ſacerdotibus Math̓. viij. In hͦ ꝙ ſanatu leproſum remittit ſa cerdotibus oſtendit ꝙ ſanatis ꝑ ꝯtritiōeꝫ neceſſaria eſt confeſſio ¶ Q ¶ Circa q̄m in premiſſis verbis conſiderantur quiqꝫ. videlicet ꝙ debet eſſe confeſſio feſtina. nu da. ꝓpria. integra. et frequens ¶ Primo ꝙ debet eſſe feſtina innuit cuꝫ dicit. Vade Non dicit ibis. Sed vade in p̄ſenti. quia tantuꝫ bonum in quo conſiſtit ſalus nul latenus eſt differendum. Iuxta illd̓ Iaco bi. v. Cōfitemini alterutrū peccata veſtra vt ſalue. Ad ꝯfeſſionem ſalutiferā feſtinā dum eſt multis de cauſis. ¶ Primo ꝓp incertitudinē hore mortis. Luc̄. xij. Veīet dn̄s ſerui illius in die qua non ſperat. et ī hora qua neſcit. et diuidet eum. et partem eius cum infidelibus ponet. Iteꝫ diuiti ꝓ mittenti ſibi vitam in annos plurimos di ctum eſt. Stulte hac nocte repetēt aīaꝫ. ⁊ Exemplum in promptuario ca. iiij. G. ¶ ¶ Scd̓m eſt quare feſtinanduꝫ eſt ad co feſſionem. quia morans in peccato ſemꝑ accumulat peccatū peccato ⁊ ꝑ conſeq̄ns penam pene. Apl̓s. Qui in ſordibꝰ eſt ſor d̓ſcat adhuc. Apoſtolꝰ. An ignoras quo niam benignitas dei ad penitentiā te ad ducit. Sed ẜm duriciam ⁊ inpeni. cor. the ſauri. ti. irā. Et greg̓. Peccatum qd̓ ꝑ pe nitentiam non diluit̉ mox ſuo pōdere ad aliud trahit. Exemplum in promptuario ca. vj. H. ca. ix. A. ¶ Tertiuꝫ ē quare eſt fe ſtinandum. quia quanto diutius morat̉ quis in peccato tanto longius elongatur a deo ⁊ tanto difficilior eſt regreſſio. Vnd̓ ẜm curſum conſuetum adminꝰ tantum ſpacium temꝑis debet expendere ad deū redeundo. quantum expendit a deo rece dendo. Quod q̇vra raro fit proptera dici tur in p̄s. Qui elongant ſe a te peribunt. ¶ Quartum eſt quare feſtinandū. quia in extrema egritudine vix poteſt aliqͥs vl̓ de peccatis penitere vel etiaꝫ cogitare. Iō cum egritudine depͥmeris vix aliud cogi tare potes qͣꝫ quod ſentis ⁊ illuc rapit̉ intē tio mentis vbi eſt vis doloriſ. Quia vt di cit Augꝰ. Plurima tūc impedimēta cō currunt Nam mors vrget. pena tenꝫ. filij q̇s illicite dilexit. vxor ⁊ mūdꝰ euꝫ ad ſe vo cāt. Tene ergo certu ⁊ dimitte incertuꝫ. id ē. age pnīaꝫ dū ſanꝰ es. Exemplū ī ꝓmptu ario ca. j. F. ¶ Quintū eſt qͣre feſtinand̓ē qꝛ niſi ī pn̄ti vita feceris. n̄ potis poſtea. ſꝫ clamab̓ nec exaudieriſ. Clamauit.n. diueſ ī īferno. ⁊ n̄ ē exauditꝰ. nec ī gutta aqͣ. Feſti na ergo ⁊ vade ⁊ noli ꝓcraſtinare dicens. Sn̄ mō. ſine mō. qꝛ illd̓ mō n̄ hꝫ modum. vt dic̄ Augꝰ. Exemplū ca. ij. N. R ¶ Se cūdo innuit ꝙ ꝯfeſſio dꝫ eē nuda n̄ pallia ta. cum dicit. Oſtende. Non ei quis debꝫ ¶ Dominica ſecundā. vti verbis vel noībus palliatis. ſed ꝓpriū peccatū ſuo noīe ꝓprio qͥntūcunqꝫ turpe expͥmat. ⁊ nō ſolum peccata ſed oēs circū ſtantias qͥntūcūqꝫ turpes ⁊ abominabi leſ vt ſic tota ſanies apoſtematis expellat̉ Debet enī dici. Quiſ q̇d vbi. ꝑ qͣs quotiēſ. cur. q̄modo. qn̄. Quilibet obẜuet anime medicamīa dando. ¶ Quis.ſ. ſi maſcul vel femina. Iuuenis vel ſenex. Nobil̓ aut ignobilis. Solutus vel ꝯiugatꝰ. Clericꝰ l̓ laicus. Cōſanguineꝰ vl̓ affinis ¶ Quid vtrū.ſ. adulteriū vel fornicatio Aut homi cidiū vel hmōi. ¶ Ubi ī loco ſacro. vl̓ viā publica. vel loco nō ꝯſecrato. ¶ Per qͦs ſcꝫ mediatores. qꝛ omēs tales ſūt ꝑticipes criminis et dānationis ¶ Quotiens. dꝫ ei ꝯfiteri ſi poteſt. nō ſolum peccata ſꝫ etiā vices. vt dicat quotiens fornicariā cogno uit vel adultera. ⁊ vtrū vnam aut plures. Et quotiens iterauit iniurias. et hmoi. ¶ Cur vtrum ſponte vl̓ coactus. vtrum cupiditate vel pauꝑtate. ⁊ hmōi. ¶ Quo ſcꝫ de mō agendi vel patiendi. qd̓ melius actu qͣꝫ locutōne ſcitur. ¶ Qn̄ vtrum in tꝑe ſacro. puta aliquibꝰ feſtis vel ieiunijs vl̓ hmōi. ¶ S ¶ Tertio innuit dn̄s ꝙ cō feſſio dꝫ eſſe ꝓpria cū dicit. te. nō alium. ps Deꝰ vi. me. ānū. ti. n̄ alienā. qꝛ alit̓ ſi crimē aliorū diceret. n̄ eſt aliꝰ crimis corrector ſꝫ ꝓditor. vel detractor. Fallit hͦ vbi circūſtā tia talis eſt ꝙ aliter n̄ poteſt ꝯfiteri pecca tum. vt ſi cognouit matrem ſuā. vel filiaꝫ. vel ſimile. ⁊ tūc nō eſt ꝓditor. qꝛ non dicit vt aliuꝫ prodat ſꝫ vt liberet ſe. qꝛ aliter no poſſet ꝯfiteri peccatum. ¶ C ¶ Item in hͦ ꝙ dicit oſtende te ſacerdotibꝰ. innuit ꝙ ꝯfeſſio dꝫ eē integra. Non eī dicit oſtende caput vel manus vel aliud. ſed te totuꝫ. qꝛ nō tantū ꝯfiteri dꝫ qͣs qḋ fecit manibꝰ vel pedibus. ſed et̄ oculis ⁊ auribꝰ ⁊ alijs. vt.ſ. oīa pctā dicat q̄ ip̄e cōmiſit. nō diuidēdo inter diuerſos ſacerdotes ſed vni omnia. Deus eī ſūme bonus imꝑfectōis opus n̄ hꝫ. aut enī totū hoīem ſanat. aut nihil Un̄ verſus. Sūma dei pietas veniā nō dimi diabit. Aut nihil aūt totuꝫ ꝓpiciando dabit. Caue ergo ne ꝓpter verecūdiam diui das ꝯfeſſionē. Ridiculoſi ei erāt nūcij da uid. quibus veſtimēta vſqꝫ ad nates erāt p̄ciſa. ⁊ medietas barbarū raſa. quoniam male cooꝑit̉ cui dorſū nudū apparet. Rex ille qui nuncios dauid ſic deturpauit dy aboluꝫ ſignat qui peccatoribus ſuadꝫ vt quedam peccata detegant. Sꝫ q̇ habitat in celis irridebit eos. Ideo dicit dn̄s ꝑ hie re. Effunde ſicut aquaꝫ cor tuū. Aliqui ei effundūt ſicut oleum. Alij ſicut mel. Alij ſicut vinum. Alij ſicut lac. Cum oleum ef funditur ſemꝑ piguedo in vaſe remanet. Hij ſunt qui partim peccata ſua cōfitent̉ maiora ꝓpter verecundiā retinentes. Si cut mel effundunt qui quidem omīa con fitentur. ſed dulcedinem delectatōnis re tinent ſicut vas mellis. Sicut vinū effun dunt qui odorem retinent ſicut vas vini. hoc eſt quando libenter audiunt tractare ea que incitant ad peccandum. Sicut lac effundunt qui colorem peccati retinent. ſi cut vas lactis candorem. hoc eſt quando delectatōnes mundi libenter aſpiciūt Sꝫ caue ne percutiat te dn̄s pies dealbate. Ef funde ergo ſicut aquam cortuuꝫ poſt cu ius effuſiōꝫ nihil remanet. ¶ U ¶ Quīto oſtendit ꝙ confeſſio debet eſſe frequēs. cū dicit pluraliter ſacerdotibus. Per plureſ ſacerdoteſ innuit frequentiā. quod dupli citer eſt intelligendum. Vno modo vt ſi frequenter ceciderit in mortalia pecca ta frequenter confiteatur. Alio modo vt etiam eadem peccata frequenter confitea tur. Si forte vna inter multas confeſſio nes inueniatur placens deo. et etiam pro pter frequentem pudorem confeſſionis. que magna pars eſt ſatiſfactōnis. ⁊ etiam vt plures habeat orantes pro ſe ¶ De euangelio. Sermo. XXXVII. Um introiſſet capharnaum acceſſit ad eum centurio rogans et dicens. ¶ Dominica ſecūdā. Domine puer meus iacet paraliticus in domo et male tor. Math̓. viij. Centurio cuius puer paliſi torq̄t̉ ſignat peccatoreꝫ. cuiꝰ aīmus torpens a bono accidia vexat̉ Qui vtiq̄ centurio ꝓ curatōne ẜui t̓a fac̄. Primo enī adit medicū. pro quo dicit̉ Cum introiſſet capharnaū acceſſit ad eū. ¶ Scd̓o exponit morbū cum dicit. Pu er me. iacet in do. pali. ¶ Tertio petit ſub ſidiu cum dicit. Tantū dic v̓bo ⁊ ſanabit̉. Sic certe quilibꝫ dco mō infirmꝰ.ſ. ſpūali ꝑaliſi ꝑcuſſus exemplo centuriōis. adeat thronū grē eꝰ ꝑ peccati ꝯtritōem. exponat morbū. ꝑ ꝯfeſſionem. petat ſubſidiū ꝑ ora tionem q̇ eſt pars ſatiſfactōis. ¶ X ¶ In p̓mo.ſ. in peccati ꝯtritōne tria implicatur ꝯtrito neceſſaria. ¶ Primū eſt ex ꝯtritōe ad deū ꝯuerſio ꝓ quo dicit Acceſſit ad eū Zach̓. j. dicit. Conuertimini ad me et ego ꝯuertar ad vos. Id̓ Iohel̓. ij. ꝯſulit. Cōuer timini ad dn̄m deū ve. quiam benignus. in ſe enī nunqͣꝫ iraſcit̉. ⁊ miſericors ē miſe ris ſꝑ miſerando. patiens. qꝛ diu vltioneꝫ ſuſpendit. multe miſeratōnis. qꝛ omībus quicq̇d ad ſaluteꝫ petūt impendit. et p̄ſta bilis ſuꝑ mali. qꝛ ꝓ malis bona rependit. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. ix. A ¶ Se cundū eſt ꝯuerſionis acceleratio. Hāc in nuit in hͦ. Quia ſtatim cū introiſſet in ca phar. acceſ. Sic maria magdalena pecca trix. vt cognouit qꝛ ieſus accubuiſſet ī do mo ſimonis. ad ip̄m tanqͣꝫ ad medicuꝫ ve nit. Ecc̄. v. d̓r. Ne tar. ꝯuerti ad do. Si vis plus loqui de feſtina ꝯuerſione. Require in capite ieiunij in ẜmone Conuertimini. ¶ Tertium eſt ꝯuerſi ſiue ꝯtriti de pecca tis hūiliatio. Et hoc innuit̉ in hͦ ꝙ cēturio qui fuit magnꝰ acceſſit rogans humiliter Ecc. iij. Quanto ma. es hu. te. in omnibꝰ. Und̓ ⁊ dauid rex poſt peccatuꝫ vr̄ie ſe hu miliādo dixit Cor ꝯtritū ⁊ hui. d̓s ne d̓ſpi. ¶ Y ¶ In ſcd̓o.ſ. in explanatōe morbi ta facit. Nam pͥmo on̄dit morbū ⁊ hoc cum dicit. Puer meꝰ ia. ꝑa. Scd̓o tangit infir mitatis locū cū dicit. In domo mea. Ter tio infirmitatis modū cum dicit. Et male torquet̉. ¶ In pͥmo innuit. ꝙ ꝯfitēs mor bū non debet occultare ſed oſtendere pec catū ſuo nomīe expͥmendo dicens Puer meus. id eſt. animꝰ meus. iacet paliticus. a bono oꝑe ꝑ accidiaꝫ torpendo. Accidiā enī eſt tarditas corꝑis metu cōſequentis laboris. Vn̄ Eccl̓iaſtes. iiij. Stultꝰ cōpli cat manus ſuaſ ⁊ comedit carnes ſuas di cens. Melior eſt pugillus cum requie qͣꝫ plena vtraqꝫ manus cū labore ⁊ afflictōe Etiam ſi aliquid boni ꝯcipit extinguitur ꝑanimi accidiam. Quod ſignat̉ Reguꝫ .iij. in muliere que peperat pueruꝫ. Mor tuus eſt inqͥt filius eius nocte dormiens quippe oppreſſit eum. Mulier filiuꝫ parit cum anima bene oꝑari incipit. Sed dor miens ip̄m opprimit cū accidiā dominan te que inceperat nō vult ꝯſūmare. ⁊ ſic ta cet puer. id eſt animus paraliticus ad oē opus bonum torpidus. ¶ Item per locū innuit qualitatem peccati quā confitens debet expͥmere. Nam domus in qua iacꝫ ꝯſcientiam ſignat. et differt ab illo adole ſcente qui ad portam ciuitatis ꝑ oꝑis mē nifeſtatōem defert̉. ⁊ a lazaro qͥ ꝑ cōſueti dinē tumulat̉. De qͥbus ſi vis loq̄ habes in ſermone Adoleſcēs ti. di. ſur. In dn̄ica xj. poſt pente. ¶ Item modū pct̄ī ꝯfiteri docet dicens. Et male torquet̉. Uere ma le torquetur paraliticus ſpiritualis. quia intus in domo conſcientie eſt ignis qui ipſum exurit ſcilicet ſua deſidia. Vnde Prouer. xxiiij. dicitur. Per agrum ſcilicꝫ cordis pigri hominiſtranſiui. et ecce totū repleuerūt vrtice que exurunt. ⁊ operue runt ſuperficiem eius ſpine que pungūt. Tota die enim concupiſcit et deſiderat pi ger. Sicut dicitur Prouer. xxj. Et iō ma le torquetur. quando illud quod deſide rat habere non poteſt. Et in tantum tor quetur. ꝙ ſicut ibidem dicitur. Deſideria occidunt pigrum. ¶ Z ¶ Tertio docet petere ſubſidium. et hoc per orationem qͥ eſt pars ſatiſfactionis cum dicit. Tantuꝫ dic verbo et ſana. puer meꝰ. Tres enī par tes ſatiſfactionis ſunt. Oro. ieiuniū. ⁊ el̓a. ¶ Dominica tertia. Unā tangit h̓.ſ. orōeꝫ. Et docuit orare tri plicit̓. ſcꝫ hūilit̓ cū dixit. Dn̄e n̄ ſuꝫ dignus vt itres ſub tec. meū Vere lꝫ eſſꝫ cēturio tn̄ attēdebat illud. Subditꝰ eſto dn̄o ⁊ ora il lū. Hūiliū ei ⁊ māſuetoꝝ ſꝑ ſibi placuit de p̄catō Un̄ d̓r Ecc̄. xxxv. Oro hūili. ſe pene. nubeſ. ⁊ donec ꝓpinqͣt. noſolabit̉ ⁊ n̄ diſce det donec altiſſimꝰ aſpiciat. Sicut patꝫ in publicano Luc. xviij. Qui reputāſ ſe indi gnū ocl̓os ad celuꝫ leuare ſtatim deſcēdit iuſtificatꝰ ī domū ſuā. ¶ Itē docuit orare fidelit̓ dicēs. Tantū dic v̓bo ⁊ ſana. pu. m Uere iuxta ꝯſiliū bt̄ī iacobi poſtulauit in fide nihil heſitās. Qd̓ et̄ dn̄s on̄dit dicēs. Amen dico vob̓ n̄ īueni tantā fidē in iſrl̓. Orās.n. dꝫ ꝯfidere ꝙ īpetrabit. Vnd̓ dicit Bern̄. Unū d̓ duobꝰ indubitant credere debemꝰ ꝙ dn̄s dabit nob̓. aut illd̓ qd̓ petī aut qd̓ nouit eē vtiliꝰ. licꝫ qn̄qꝫ ꝓtrahat ex audire. vt feruētius ⁊ magis inſtemus. ¶ Un̄ ⁊ centurio docuit orare inſtanter. Poſtqͣꝫ.n. oraſſꝫ dn̄m ⁊ dn̄s nō ſtatim ex audiuiſſꝫ eū. nō iō deſtitit nō id̓o d̓ſꝑauit. Sed poſt allegauit dicēs. Nam ⁊ ego ſū hō ſub ptāte ꝯſtitutꝰ. et dico ẜuo meo fac hͦ ⁊ facit. ſic tu tantum dic verbo ⁊ ſanabit̉ puer meꝰ Et certe melior fuit finis or̄onis qꝫ pͥncipiū. qꝛ ſtatim ſubdit dn̄s. Vade ē ſicut credidiſti fiat tibi. Bonū ē ergo oroi inſtare ſꝫ n̄ ꝑ orois ꝓlongatōꝫ. Vn̄ math̓. vj. dixit dn̄s diſcipulis. Orātes aūt nolite multū loqͥ. Propter qḋ dn̄s ⁊ breuē or̄o docuit ip̄os dicēs. Sic orabitis. Pat no ſter. ⁊cͣ. Volēs vt freq̄ntiꝰ iteret̉. Sic enī d̓r oratio iuſti aſſidua. ẜm ꝙ Iacobus dicit. Un̄ ⁊ in vitis patrū on̄dit angelus cuidā patri ſancto modū orandi vt ſcꝫ frequent̓ ab oꝑe ſurgeret. et facta breui orōe. iteruꝫ laboraret. Ideo dicit dauid. media nocte ſurgebaꝫ. Et ſepties in die laudauit dn̄m Id̓o yſa. xxiij. d̓r. Bene cane. freq̄nta canti cuꝫ. Sicut de btō bartholomeo legit̉ ꝙ cē ties in die ⁊ centies in nocte flexis genibuſ orabat dn̄m. Et ip̄e dn̄s orauit tertio eud̓ ẜmonē. Math̓. xxvj. Exemplū in ꝓmptu ario ca. xv. F. Rogemꝰ ⁊ nos dn̄m vt per ꝯtritōem ⁊ ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactōem de ſpi rituali paralyſi ſi qͣꝫ cōtraximꝰ ſatiſfacere valeamꝰ. Amen. ¶ Dominica tertia de epiſtola Sermo. XXXVIII. Emini quicqua debeatis niſi vt inuicē diligatis. Ro. xiij. Inhis v̓bis monet nos apl̓s de duplici ꝓximi debito. ſcꝫ temꝑali ⁊ ſpūali. Primuꝫ quod ꝯtingit in rebꝰ tē poralibꝰ monet nos ꝙ ſit ſoluendū ⁊ nihil de eo retinendū. cū dicit. Nemi quicquaꝫ debeatis. Scd̓m qd̓ ꝯtingit in rebus ſpu alibꝰ monet nos ꝙ ſemꝑ ſit ſoluendū ⁊ ſꝑ retinendū. cum dicit. Niſi vt inuicem di ligatis. ¶ A ¶ Temꝑale auteꝫ debitum qd̓ eſt ꝓximo ſoluenduꝫ. Aut ꝯtrahit̉ cir ca res ꝓximi. aūt circa ꝑſonā proximi. Si circa res ꝯtrahit̉. hoc fit multipliciter. aut ex violentia. aut ex fraude. aut ex iniqͥtate. Si ex violentia hͦ eſt qꝛ vel violentia ma nifeſta vel occulta. Si ex maīfeſta ſic ꝯtra hut debitum circa res ꝓximi raptores. iu dices ⁊ dn̄i a ſubditis vltra iuſticiā exigē tes. ⁊ taxilloꝝ luſores. Si aūt ex violentia occulta. ſic ꝯtrahūt fures ⁊ eorū cōplices. vt ſunt furtum ementes. ⁊ fures fouentes qui tenentur omēs ad reſtitutōeꝫ. Si aūt ex fraude ꝯͣhit̉ furtū vel debitū. ſic ſunt qͥ bonū aſſerūt ⁊ malū ſubijciūt. vt ſunt plu bum ꝓ argento dantes. cuprum ꝓ auro. ouinum coriū pro caprino. malū pannuꝫ ꝓ bono. vltra vel citra iuſticiam cōputan tes. ⁊ hmōi. Si autem ꝯtrahit̉ ex iniqͥtate ſicut ſunt vſurarij. vſurarius eniꝫ d̓ ſuꝑ fluo ſibi cōmodat indigenti ad vſuram. et ſic ꝯtrahit debitum ex iniquitate. Cum enim ex p̄cepto tenetur quilibꝫ diligere ꝓ ximū ſuum ſicut ſeip̄m. ſuꝑfluū debet ad neceſſitatem ꝓximi erogare. qd̓ q̇ nō facit iniqͥ facit.i. n̄ eque facit. qꝛ n̄ diligit ꝓximū vt ſe. Et tales diuitie q̇ vl̓ ſuꝑflue reẜuant̉ vel ſi ꝓximo non cōmodant dicuntur ini quitatis diuitie. vt dicit gloſa ſuꝑ illud. Facite vob̓ ai. ⁊cͣ. Un̄ vſurariꝰ ē ꝑeior iude ¶ Dominica tertia. quia chriſtū ꝓ minori p̄cio dat qͣꝫ iudas qui qd̓ male accepit ſtatim reddidit. Iteꝫ peior ē latrone. qꝛ latro aliqn̄ quieſcit. ſcꝫ dormiendo ⁊ comedendo. vſurarius nu qꝫ. neqꝫ die neqꝫ nocte. Vnde qꝛ ip̄e vēdi dit requiem fruſtra cantat̉ ei requieꝫ eter nam. Exemplum in ꝓmptuario ca. ij. Y. Item peior eſt iudeo. qꝛ iudeuſ ab alio iu deo non accipit vſurā. Item peior eſt īfer no. qꝛ infernus nihil accipit. niſi qd̓ celum reſpuit. Et qꝛ omēs p̄dicti tenent̉ ad reſti tutōnem. omībꝰ vt ſingulis ſingula reſti tuant̉. d̓r ip̄is ab apl̓o. Nemini quicquā debeatis. qꝛ alit nūqͣꝫ ſaluabunt̉. Nec mi rum ſi ꝓ alienis qͣs damnat̉. cū diues ille purpuratꝰ. qꝛ ſua lazaro nō dederat in in ferno eſt ſepultꝰ. Et ſic̄ cortina cortinā tra hit. ita male fidei poſſeſſor ſequaces ſuos ſecū trahit. cum enim omīa peccata cum actore ſuo moriant̉ vt fornicatio. et hmoi. mala poſſeſſio ſꝑ viuit. Vnde ꝓ vinea na both nō ſolū achab eſt punitꝰ. ſꝫ eꝰ poſte ri vſqꝫ in qͣrtam generatōeꝫ. Solent ei ta liū filij dicere. Iuſte poſſideo qd̓ pat me mihi dimiſit. ⁊ ita pater ſecū trahit filium ad gehennā. ⁊ h̓ qd̓ nō vult h̓ dimittere ꝓ pter amorē dimittit ꝓpt̓ gehennaꝫ. Vnde legit̉ in legenda furſei. q̇ cum eſſet filiꝰ regͥ et regine chriſtū nudus eſt ſecutꝰ. ⁊ cuꝫ q̇ dam tꝑe ꝯpuliſſet neceſſitas eū reciꝑe tu nicaꝫ a q̇dam feneratore. ip̄o mortuo. an geloꝝ ⁊ demonū facta eſt magna ali̓cato ꝓtunica. Cū demones ea hre non poſſent in faciem eꝰ crudelit̓ ſe iniecerūt ⁊ ip̄iꝰ ma xillā miraculoſe fregerūt Que cū pꝰ ange li ad corpꝰ reſtituiſſent ſꝑ ꝯcauitas ī facie eiꝰ fuit. ita vt manꝰ ibi clauſa poſſet circū uolui. Item exemplum d̓ filio vſurarij dā nato cū patre. quere ī ꝓmptuario ca. ij. E. ¶ B ¶ Si autem debitū ꝯtrahit̉ circa ꝑ ſonam ꝓximi. h̓ fit oꝑe aūt v̓bo. Oꝑe ꝑſo nam ꝓximi ꝑ afflictōes debilitando. Ore ꝑſonam eius maledicendo. vl̓ ꝑ detracto nes obfuſcando famā eius. q̇ omēs tenēt̉ ad reſtitututōem. Vnd̓ Salomon. Qui detrahit ꝓximo ſuo in futurum ſe obligat vt.ſ. ei cui detraxit ſatiſfaciat. Iuxta illud euangelij. Si offers munus tu. an̄ al. ⁊ re cor. fue ꝙ frat tuꝰ hꝫ aduerſū te. vade pͥꝰ ⁊cͣ Un̄ de oībꝰ ſupradictis d̓r Nemī qͥcqꝫ de bea. niſi vt inuicē dili. ¶ C ¶ Scd̓o pōīt debitū ſpūale.ſ. vt inuicem diligatis. Naꝫ caritas ſꝑ eſt habenda ⁊ ſemꝑ eſt ſoluēdā Unde glo. Ita eam ſoluite vt eam ſemꝑ debeatis. qd̓ de alijs v̓tutibus non dicit̉. Nam honorem ſi abſens eſt ꝑſona nō te neor exhibere. ſꝫ caritas et̄ abſenti exhibe ri debet. Item ſi video ꝙ aliqͦs de honore ſibi exhibito ſuꝑbiat. non debeo ei eū exhi bere. caritatem aūt ſemꝑ debeo. Hec ē vir tus que qͣnto magis ꝓximo exhibet̉. tāto in exhibente augmentat̉. Vn̄ nota qͣttuo reꝝ differentias. Sunt enī res que cū plu ribus ꝯmunicant̉ diminuūt̉. vt eſt auruꝫ ⁊ hmōi. Iteꝫ ſunt res que cum pluribꝰ co municant̉. nec diminuunt̉ nec augmentā tur. vt ſunt lux et tenebre. Item ſunt res q̇ cum pluribus non cōmunicant̉ diminu untur. cum autē cōmunicantur augent̉ et quanto plus cōmunicantur. tanto ma gis et plus augentur. Et he ſunt due ſcꝫ ſcientia et caritas. Quia dicit Boecius. Scientia eſt nobilis poſſeſſio animi que auaruꝫ dedignatur poſſeſſorem. Niſi pu blicetur elabit̉. Alia res eſt virtus ſiue ca ritas. De qua dicit glo. Cum redditur ab homine creſcit in homine. ⁊ quanto ma gis redditur tāto magis acquirit̉. Quar ta differentia eſt in diuinis que cum plu ribus cōmunicantur in ſe nec minuntur nec augentur. Dant auteꝫ eſſe et bene eſſe quibus participantur. Et ideo quia cari tas extenſa creſcit. Nemini quicqͣꝫ debea tis niſi vt inui. dili. ¶ De euāgelio. Sermo. XXXIX. Omīe ſalua nos Yperimus. Math̓. viij. Hec eora tio apoſtoloꝝ in periculo maris exiſtentium. ⁊ quia nos fratres cariſſimi in periculoſiori mari. videlicet huius mū di ſumus. ideo vt liberemur premiſſam ¶ D ominica tertia. oratōem ad ſaluatorem noſtrū dirigamꝰ dicentes. Dn̄e ſalua nos ꝑimꝰ. In q̇bus v̓bis duo notant̉. Tangit̉ enī in ip̄is peri culum cū d̓r ꝑimꝰ. Et implorat̉ auxilium cū d̓r Dn̄e ſalua nos. ¶ D ¶ Periculū aūt noſtrum magnuꝫ inuenimꝰ ſi maris ꝑiculum ꝑ quod nauigauimuſ. ⁊ nauis ī qua ſumus debilitatē ꝑpendimꝰ. Mare enī hꝰ mūdi int̓ oīa maria plura picl̓a hꝫ quod ꝓbat ſicut dicit btus Bern̄. tranſeū tium paucitas. ⁊ ꝑeuntiuꝫ multitudo. In mari ſiquidem marſilie de qͣttuor nauibꝰ tranſeūtibus vix vna ꝑiclitat̉. In hͦ v̓o mū do nō dico de qͣttuor. imo d̓ qͣdragīta trāſ fretantibus vix euadit vnus. Exēplū d̓ qͦ dam monacho ſancto cui abbas in v̓tute ſancte obedientie p̄ceꝑat vt ſibi pꝰ mortē appareret Et reqͥrēte abbate dixit eadē die mortis ſue ml̓ta milia hoīm d̓ceſſiſſe. et ſe tantū tertiū ſaluatū eſſe It̄ aliud exēplū in ꝓmptuario q̄re ca. xvij. C. E. ¶ Sūt enī in mari hꝰ mūdi tot et tanta ꝑicula. ꝙ qui vult euadere vnū incidit in aliud. Iuxta il lud. Incidit in ſcillā cupiens vitare caribꝰ dim. Frequenter eniꝫ qͣs volens vitare pi culum luxurie abſorbet̉ a voragine auari cie. qͣſi a caribdi. Scilla vero d̓r petulātia maris ſuꝑ arenam maris vl̓ ſcopulos ex defectu ꝓfunditatis. ¶ Eſt etiam h̓ mare mūdi ꝑiculoſum ꝓpter ventoꝝ vehemen tiam ⁊ ꝯtrarietatem Vnde Dan̄. vij. dicit̉ Ꝙ qͣttuor venti pugnabāt in mari. vide licet vanus timor. vana ſpes. vanꝰ dolor. et vanum gaudiū. Que quattuor affcōeſ hoīs nūqͣꝫ ꝯcordant. De quibus Boeciꝰ Gaudia pelle. pelle timoreꝫ. ſpemqꝫ fuga to. nec dolor aſſit ¶ Item ꝑiculoſū eſt ma re hꝰ mundi ꝓpter latronū et pyratarum id eſt. demonū crudelitatē. q̄ crudelitaſ eo rum deſignat̉ Luce. x. in illo q̇ deſcēdit ab hierl̓m in iericho. quem nō ſolū ſpoliaue runt ſed et̄ vulneratum ſemiuiuuꝫ reliq̄ runt. Exemplum in proptuario ca. iij. Z. ¶ Item eſt ꝑiculoſum ꝓpter moſtroruꝫ diuerſitatē. Sūt enī ibi ſyrene adulatorū dulces cantus habentes q̇s cum vlixe ſur da aure trāſire debemꝰ. Exēplū ca. vij. A. Eſt etiam ibi alia beſtia. de qͦ Apoc̄. xiiij. Uidi beſtiā de mari aſcendentē. habentē ſeptē capita.i. ſeptem mortalia ⁊ capitalia peccata. et decē cornua.i. trāſgreſſione de cem mandatoꝝ dei. ꝑ que multū īpugnā tur in hͦ mari nauigantes. ne ad portuꝫ ſa lutis ꝑueniant Sed ecce int̓tot ꝑicula cō ſtituti. aggrauat noſtrū ꝑiculū vaſis ſiue nauis fragilitas. corpꝰ ei noſtrū qḋ ē vas noſtꝝ fragiliꝰ eſt oī vitro. qꝛ vitrū ⁊ ſi fran gi p̄t. ſubmerſū tn̄ in aquā ledi nō p̄t. qd̓ n̄ homo. Item corpꝰ noſtꝝ eſt nauis ꝑfora ta ita ꝙ intrant aque temptationū et ma laꝝ delectationū vſqꝫ ad aīaꝫ ꝑ foramina qͥnqꝫ ſenſuū. Propt̓ qd̓ exclamat dauid Sal. me facd̓s quiā ītra. aqͣ vſ. ad ani. me. Et tre. iij. Inuda. aq̄ ſuꝑ cap me. ⁊ dixi ꝑij. ¶ In tot ergo ꝑiculis ꝯſtituti dn̄i implo remꝰ auxiliū dicentes. Dn̄e ſalua nos. q ſi decreueris ſaluare nos ꝯtinuo liberabi mur. ¶ E ¶ Saluat aūt nos dn̄s triplici ſalute. vicꝫ ſalute nat̄e. grē. ⁊ gl̓ie. Salute nat̉e ſaluat ip̄aꝫ ne ī ſuū p̓ncipiū.ſ. ī nihilū redeat ꝯẜuando. De qͣ pͣs. Hoīes ⁊ iume ta ſal. dn̄e. Salute gre ſaluat aīaꝫ a pctīs purgādo. ⁊ in v̓tutibꝰ ꝓ̄mouēdo De qua Math̓. j. Ip̄e ſal. fa. ppl̓um ſuuꝫ a pec. eoꝝ. Salute gl̓e ſaluat corpꝰ ⁊ aīam et̓naliter btificando. De qͣ yſa. xlv. Saluatꝰ eſt iſrl̓ ſalute eterna. Hanc ergo triplicem ſalutē ne ꝑeamꝰ. imploremꝰ a dn̄o dicēdo. Dn̄e ſal. nos. Sic clamabat Augꝰ. in li. ſolilo quioꝝ petes ſalutis auxiliū. Quādiu īqͦt iactabor miſerī fluctibꝰ mortalitatis mee clamās ad te dn̄e. ⁊ nō exaudis. audi cla mante dn̄e in hͦ mari magno. ⁊ educ me ad portuꝫ felicitatis eterne. Infelices heu nos q̇ ꝑ hꝰ mari magni fluctꝰ ꝓcelloſaſqꝫ voragines trahimꝰ nauem ignoranteſ an ad portū ſalutis ꝑuenire valeamꝰ. guber na refugiū noſtꝝ. nauem nr̄aꝫ tua dextra clauo crucis tue ne ꝑeamꝰ in fluctibꝰ. ex audi nos deꝰ ſalutaris noſter. ſpes oīm fi niū t̓re ⁊ in mari longe In mari turbulēto v̓ſamur. Saluos nos fac dn̄e ꝓpt̓ nomē ¶ Dominica quarta. tuū. Da nob̓ dn̄e int̓ ſcillā et caribdim ī ta tenere mediū vt vtroqꝫ ꝑiculo euitato ſal uis naue ⁊ mercibꝰ ſecuri ꝑueniamus ad portū ſalutis et̓ne. Ad quā nos ꝑdu. ¶ Dominica quarta de epiſtola. Sermo. XL. nduite uos ſicut electi dei viſcera miſcd̓ie. Col̓. iij. Ueſtes ad qͣs nos hortat̉ apl̓us ſūt v̓tutes. Et ſicut corꝑaliū veſtiū. q̇dam ſūt ꝓpter frigꝰ ad calefaciend̓. q̄dam vt in eſtu ad cooꝑiend̓. q̄dam vt in feſtis ad or nandū. q̇dam vt in p̄lijs ad muniēd̓. q̄daꝫ ꝯtra pluuiā ad ꝓtegend̓. Sic ⁊ eaſd̓ ſpūi neceſſarias enumerat apl̓s ī hac epiſtola ¶ F ¶ Ueſtis ad calefaciend̓ ſpūal̓r ē be nignitas. Benigͥtas v̓o d̓r qͣſi bona ignei tas. Hec enī eſt q̇ ad ꝓximi ꝯpaſſioneꝫ ac cendit. Un̄ in euangelio igni ꝯꝑat̉ a dn̄o Luce. xij. Igne veni mittere ī ter. ⁊ qd̓ volo niſi vt ardeat et ardēdo ꝓximū calefaciat Iob. xxxj. Si n̄ de vell̓ibꝰ ouiū meaꝝ cale factus eſt qͣſi dicat. Male accidat mihi ¶ Scd̓m veſtimentū qd̓ eſt ad cooꝑiēd̓. eſt hūilitas. Vn̄ dicit. Hūilitatē. Humili tas ei in electis dei oīa bona cooꝑit. Vnd̓ yſa. l. Induam celos.i. celeſtes viros. tene bris.i. huilitate ⁊ vilitate. ⁊ ponā ſaccū oꝑi mentū eoꝝ. Nam ſicut ſaccus vilis ē ⁊ tn̄ res p̄cioſas ꝯẜuat. ſic hūilitas oēs v̓tutes ⁊ bona oꝑa tegit ne ab infernalibꝰ latroni bus ſpolient̉. Exemplū in ꝓmptuario ca. ij. S. Vnde greg̓. Maligni ſpūs qͣi q̇dā latrūculi iter noſtꝝ obſident Dep̄dari gͦ d̓ſiderat q̇ theſauros ſuos publice porta Vnde neceſſe ē ne ceteras veſtes nobiles amittamꝰ vt cū hūilitate qͣſi cuꝫ vili ſacco cooꝑiamur. Pro q̇ dic̄ Iob. xxvj. Saccū cōſui ſuꝑ cute meā. Ad hͦ oꝑimentū hūili tatis monebat chriſtꝰ apl̓os Luce. xiij. Cū oīa inqͥt q̇ p̄cepta ſunt vob̓ feceritis dicite qꝛ ẜui iutiles ſumus. Exemplū ca. iiij. T. ¶ Tertia veſtis ē ad ornatu. Hec eſt mo deſtia. ꝓ qͦ dicit. Modeſtiā Vn̄ Apꝰ phi iiij. dicit. Modeſtia vr̄a no. ſit oībꝰ hoībꝰ dē. modeſti mores ⁊ ꝯuerſatio modeſta nota ſit oībꝰ hoībꝰ Hec eī veſtis oēſ hoīeſ delectat. Hac veſte cū iacob indutus ad prēꝫ veniſſꝫ delectatꝰ in fragratia dixit. Ec ce odor filij mei ſic̄ odor agri pleni. Odor ei bone ꝯuerſatōis ⁊ modeſtie multū pro uocat. Pro qͣ dicit apl̓s Coꝝ. ij. Chriſtibo nus odor ſu. alijs. ⁊cͣ. Nec miꝝ. qꝛ odor ve ſtimētoꝝ eiꝰ ſicut odor thuris. Qui odor lōge redolet. ſic ip̄e ꝓpter bonā famā. ¶ G ¶ Quarta ē veſtis ad muniend̓. Hec eſt patiētia. Pro q̇ dicit. Patientiā. De hac veſte Ro. xiij. Induamur arma lu. Hanc veſtē chriſtꝰ ꝓmiſit apl̓is ſuis dare ī pente coſ. cū dixit. Act̉. ij. Sedete h̓ donecidu. v̓ ex al. Qua veſte poſtqͣꝫ apl̓i induti fuerūt ſic audaceſfacti ſūt. vt q̇ ſine ip̄a ad ſonitū vocis trebant̉. poſt in p̄lio duris v̓beribꝰ nō ceſſerūt. Exemplū de petro. q̇ ad voceꝫ mulieris negauit. poſt minas imꝑatoris ꝯtēpſit. ⁊ alij apl̓i q̇ ſolo chriſto in plio reli cto oēs fugerūt. poſt hͦ hac veſte īduti ſe īp̄lia letāt igeſſerūt. Act̉. v. Ibāt apo. gau. a co. ꝯci. q. di. ha. ſūt ꝓ no. ie. ꝯtume. pati. ¶ Quīta veſtis ē. q. ꝯtra pluuias oꝑimē tu omniū. q̄ eſt caritas Pro qͣ dicit Suꝑ oīa cari. hn̄. Quia ſicut dicit pe. in ca. iiij. Carita ſoꝑit mul. pec. Hec eſt veſtis dura bilis qꝛ caritas nūqͣꝫ excidet. It̄ ē veſtis le uis Ambꝰ. Om̄īa ſeua ⁊ īmaniā facilia ⁊ ꝓpe nulla facit amor. Augꝰ. Tolerat oīa caritas ī pn̄ti vita. qꝛ oīa credit de fut̉a vi ta. ſꝑnit oīa qͥ h̓ vidēt̉. qꝛ ſꝑat oīa q̄ ibi pro mittūt̉. Ad q̇ nos ꝑducat dn̄s noſt̓. Amē ¶ De euangelio. Sermo. XL. I. Imile eſt regnū celoꝝ hoī q̇ ſemīauit ſemē bonū i agro ſuo. L. Math̓. xiij. In hac ſil̓itudīe v̓boꝝ duo notāt̉. Conditoris no ſtri cca creaturas bn̄ficiū. Et hͦ ibi. Sil̓e ē regnū ce. hōi q̇ ſemīauit Et inimici malefi ciū. Et hͦ ibi. Ueīt umicꝰ ⁊ ſuꝑſemiauit z1 zania MH ¶ Primū.ſ. ꝯditoris bn̄ficiū ex t̓bꝰ pēſat̉ laudabile. vicꝫ ex diſcretōis ſubti litate. qꝛ ī agro ſemīauit n̄ ſuꝑ petroſa. I ¶ Dominica in ſeptuageſima. ex ſemīs qͣlitate. qꝛ.ſ. bonuꝫ ſemē ſemīauit. It̓ ex iuſticie ītegritate. qꝛ ī agro ſuo nō in alieno ſeīauit ¶ Quātū ad pͥmū nō ꝙ aḡ ꝯditoris nrī ē ml̓tiplex ¶ Primꝰ ē celum empyreum. Hic ē agͥ ſangͥnis. Math̓. xx. vij. emptus.ſ. p̄cio ſāgͥnis ieſu chriſti in ſe pult̓aꝫ ꝑeg̓noꝝ. h̓ ē ſcoꝝ q̇ ſe ꝑeg̓nos ī iſto md̓o agnoſcūt. p̄s. Aduena ego ſū ap̄te ⁊ ꝑe. Nā ſepult̓a maloꝝ īfernꝰ ē. Un̄ mor. ē di. ⁊. ſe. ē ī inferno. Exēplū ī pmptu. ca. ij. X ¶ H Scd̓us agͦ ē ꝑadiſꝰ. De qͦ Hiere. xxxij. Eme tibi agruꝫ ī anathot qḋ intp̄tat̉ obedīa. qꝛ ꝑadiſū nemo ītrat niſi ꝑ obediē tiā. ex qͦ hō expulſꝰ ē ꝑ inobedīaꝫ. Qui no bis cōpetit ex ꝓpīq̇tate. qꝛ datꝰ ē prī nrō ī h̓editatē ⁊ filijſeꝰ Sꝫ malꝰ patamiſit nob̓ ip̄ꝫ ¶ Tertiꝰ agēmūdꝰ iſte. De qͦMath̓ xij. Agͥ ē mūdꝰ ¶ Quartꝰ agͦ ē cor hūanū De qͥ ꝓuer. xxiiij. Per agrū pigri homīs trāſiui ⁊ ecce totū repleuerāt vrtice ⁊ lpīe Quia ī agro piḡ cordis n̄ creſcūt niſi ſpīe auaricie ⁊ vrtice carnal̓ ꝯcupiſcētie. In qͣ qͣdruplici agro ſeīauit ſemē bonū ¶ Vbi qͣntū ad ẜm nōͣ ſemīs qͣlitatē. qꝛ bonū. In pͥmo eī agro.ſ. ī celo empyreo ſeīauit ſemē bonū.ſ. āgelicā nat̉aꝫ. q̄ ſt ſemē electuꝫ cui bn̄dixit dn̄s Gen̄. j. In p̓ncipio creauit d̓s celū.i. ꝯtinēs ⁊ ꝯtentū.ſ. celū ⁊ āgelos tāqͣꝫ ſemē In ſcd̓o.ſ. in ꝑadiſo ſeīauit ſemen bo nū.ſ. adā ⁊ euā. Gn̄. ij. Tulit dn̄s adā ⁊ po ſuit eū ī ꝑadiſū. In t̓cio. ſ. ī agᵈ md̓i ſeīauit genꝰ hūanū ⁊ cetas creat̉as. q̇ oīa ẜm ſuā nat̉aꝫ ſt valde bona. In qͣrto ſeīauit ſemīa nat̉alia ⁊ gͣtuita. qꝛ fecit hoīeꝫ ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē ſuā ¶ Quātū ad t̓ciū noͣ ꝙ iu ſticie ītegͥtatē on̄dit. qꝛ ī agro ſuo n̄ in alie nō ſeīauit. qꝛ ⁊ celū ⁊ padiſꝰ ⁊ mūdꝰ ⁊ hūa nū cor oīa ſua ſt̓ ⁊ oīm ꝯditor exiſtit. Io j. Oīa ꝑ ip̄m fcā ſt ⁊ ſn̄ ip̄o factū ē nih̓. Qd̓ ē ꝯͣmanicheos q̇ dicūt. ꝙ oīa corꝑalia et vi ſibilia fec̄ diabolꝰ. Spūalia ſic̄ aīaꝫ ⁊ alia iuiſibilia ſolū fec̄ d̓s Et ita ꝑ oīa ſupradcā ꝯditoris nr̄i inuit̉ bn̄ficiū ¶I ¶ Sꝫ īmi ci ip̄iꝰ īnuit̉ maleficiū. qꝛ oēꝫ agrū iſtuꝫ in fecit zizaniam ſuꝑſeīando. In pͥmo ergo ſuꝑſeiauit ſuꝑbiā. Eze. xxix. Tu ch̓ub extētus. ⁊cͣ. ⁊ qꝛ ſubleuatū ē cor tuū. In ſecūdo īobedīaꝫ. Sap̄. j. Inuidia diaboli mors. ⁊cͣ Gn̄. iij. Neq̄qꝫ moriemī In t̓cio diſcordiā ſectaꝝ vt ī ſtultis ph̓eis et h̓eticis q̇ errant circa creat̉as. Io. j. Totꝰ mū. ī ma. poſitꝰ ē. In qͣrto malas ꝯcupīas ꝑ ſuggeſtiones. Un̄ job. Alitꝰ eꝰ prunas ardere fac̄. Et ita oēs agros īfecit. Exēplum in ꝓm. ca. ij. S. Sꝫ ē vnꝰ ag ſingl̓aris quē īficere n̄ potuit .ſ. bt̄a v̓go. Hic ē agͥ plenꝰ d̓ qͦ dic̄ ad iacob yſaac. Ecce odor filij mei ſic̄ odor agri ple ni cui bn̄. dn̄s. In qͣ pat̓ ſeīauit ſemē bonū .i. chriſtū. qd̓ cecidit ī trā bonā v̓ginalē S ī iſto agꝰ nūqͣꝫ potuit ſuꝑſeīari zizania ab inicio. qꝛ fuit porta clauſa ꝑ oīa. q̄ non pa tuit niſi ſoli pͥncipi.i. chriſto dn̄o. ¶ Domica in ſeptuageſima. Sermo. XI. II. Dā ubi es Gene ſis iij. Hodie mater eccīa ex filijs ade ꝯgregata depoſito cantu leti cie ſicut all̓a. illd̓ flebile ⁊ lugubre v̓buꝫ qd̓ pꝰ caſū ſuū pat̓ oīm et filij ī prē audiuerūt repetit dicēs. Adā vbi ēs. In qͥbꝰ v̓b̓ duo īnuit dn̄s.ſ. gl̓aꝫ quā habuit an̄ peccatū. ⁊ hͦ ſigͣt̉ ī noīe cū dicit Adā. Et miſeriā quā īcurrit ꝓpt̓ peccatū. ⁊ hͦ īnuit̉ ī int̓rogatōe cū dicit. Vbi es. qͣi diceret. Uide in qͣntaꝫ miſeriā deueīſti. ¶ K ¶ Bn̄ āt ꝑ nomen adā hoīs īnuit̉ gl̓a Hoc.n. nomē adā fui hōi an̄ peccatū. ⁊ ẜm ꝯueīentiā illiꝰ ſtatus fuit ei ipoſitū. Gl̓a.n. illiꝰ ſtatꝰ fuit ī hoīs īmortalitate. in vite īnocētia ſiue puritate ⁊ ſtatꝰ iocūda tranq̇llitate. ẜm q̄ ⁊ pͥmꝰ hō nomē accepit. Nā adaꝫ indigena t̓renꝰ et hō int̓p̄tat̉. Indigena.ſ. ꝑadiſi. ī qͦ īmortali tas īnuit̉. Sic.n. ī ꝑadiſo poſitꝰ erat vt ſi d̓ ligno n̄ comederet. ibi mori nūqͣꝫ potuiſſꝫ Un̄ expellēdo eū dn̄s d̓ ꝑadiſo dixit. Vid̓ te ne forte ſumat d̓ ligno vite ⁊ viuat in et̓ nū. Int̓p̄tat̉ et̄ adā t̓renꝰ. ī qͣ īnocētia Naꝫ actuale peccatū in illo ſtatu mīme hēbat. ⁊ ī pctō ſicut alij ꝯceptꝰ n̄ erat. qꝛ d̓ t̓ra for natꝰ erat. Vn̄ t̓renꝰ d̓r. Int̓p̄tat̉ et̄ adā hō ī qͦ īnuit̉ ip̄iꝰ honorificētia. ⁊ hͦ qꝛ rōnalis. ¶ D ominica in ſeptuageſima. ad imaginē ⁊ ad ſil̓itudinē ſcūs. ad imagi nē d̓i factꝰ ē ẜm corpꝰ ⁊ ẜm aīaꝫ Scd̓m cor pꝰ. qꝛ ſicut d̓s ē oīm p̓ncipiū ꝑ creatiōꝫ. ita ip̄e oīm ē pͥncipiū ꝑ ꝓpagatōꝫ. Scd̓ꝫ aīaꝫ qͣntū ad ta q̄ hꝫ aīa ī ſe cū ſit ſimplex. tū ẜm ītelligentiā memoriā ⁊ volūtate q̄ ſimpli ci deitati ꝓpt̓ tnitatē ꝑſonaꝝ adaptantur. Hūc ergo hoīeꝫ tā honorifice creatuꝫ po ſuit ī ꝑadiſo voluptatis vt oꝑaret̉ qͣntum ad corpꝰ. n̄ vtiqꝫ ẜuili oꝑe ſicut dicit augꝰ ſꝫ voluptuoſo ſicut d̓licatiſſima ⁊ puriſſi ma comedēdo. ⁊ aīa cuſtodiret illud.ſ. qd̓ d̓s dederat ī mādatis ſibi iugit̉ adherēdo Od̓s qͣntū hō amiſit. qn̄ t̓a p̄dicta ꝑdidit Si.n. ī pn̄ti amara ē mors hoī pace hn̄ti ī ſb̓ſtātijs ſuis. cū tn̄ ſn̄ hͦ n̄ ſit qn pluribus t̓batōibꝰ moleſtet̉. qͣntū tūc ꝑdidit qn̄ illū ſtatū in qͣ ſn̄ oī moleſtia ſꝑ vixiſſet ꝑdidit. Uiuere.n. ī illa felicitate ſꝑ hoīes d̓buiſſēt ſicut d̓r ī ſcd̓o ſentētiaꝝ. ſenio n̄ deficiētes quſqꝫ nūero adipleto oēs ſil̓ ad maioreꝫ felicitatem trāſlati eēt. It̄ qͣnta fuiſſꝫ illa felicitaſ ex vite puritate ⁊ īnocētia. vbi nec ī pctō cōcepti nec cū ip̄o nutriti fuiſſemꝰ: It̓ qͣntꝰ fuit honor hoīs in illo ſtatu ex trā qͥlla iocūditate vbi corꝰ ſn̄ vllo labore ⁊ do lore deliciaret̉ ⁊ aīa ſn̄ oī āguſtia d̓o famu laret̉. Sꝫ heu hō cū ī honore eēt n̄ ītellexit. ꝯꝑa. ē iu. inſi. ⁊ ſil̓is factꝰ ē ill̓. in labore. ī fa me. ⁊ ī ſiti. ⁊ ī diuerſis īfirmitatibꝰ. ⁊ in di uerſis mēbris. Mutauit.n. gl̓aꝫ ſuā ī ſil̓i tudinē vituli comedētis fenū. Rememo rat̉ ergo ſtatꝰ illiꝰ felicitatis cum d̓r Adaꝫ ¶ L ¶ Sꝫd̓ miſeria in qͣꝫ d̓ueīt. int̓rogat̉ cū d̓r Ubi es Sꝫ ip̄e pat̓ noſtertāqͣꝫ adhuc ī ꝑadiſo ꝯſtitutꝰ ⁊ parū d̓ pena exꝑtus rn̄ dit breuit. Abſcōdi me. qꝛ nūdꝰ era. Certe ſi tūc illa ſenſiſſꝫ q̄ pꝰ ī exilio ſenſit. n̄ ſic bre uit̓ rn̄diſſꝫ. Vn̄ ꝙ adā omiſit tūc. mō eccīa filioꝝ ādā qͦꝝdētes ad vuaꝫ acerbā qͣꝫ pat̓ cōmedit obſtupeſcūt. rn̄det adint̓rogatōꝫ ī officio miſſe hodierne. Cū ergo dic̄ Adā vbi eſ. ꝓ pͥma felicitate.ſ. īmortalitatis qͣꝫ ꝑdidit. rn̄det. Circūde d̓rūt me gemi. mor. īfer. do. c̓cu. me ⁊c. Et bn̄ dicit circūdederūt me. qꝛ n̄ ꝑ vnā viā mors inſidiat̉ ſꝫ qͣi ex oī ꝑte. Aut enī ſupra tonitruo. aut iuxta ꝓxī dolo occidit̉. aut īfra aqͣ ſb̓mergit̉. aut vnꝰ tactꝰ ſerpētis. l̓ canis rabidi. vl̓ alicꝰ vene nati. ⁊ qd̓ gͣuiꝰ ē ex medicamēto ſn̄ qͦ nō p̄t viuere ad mortē tēdit ſicut ē cibꝰ ⁊ potus d̓ qͦ ſepiꝰ ſuffocat̉ l̓ inficit̉. Pro ſcd̓a aūt fe licitate.ſ. īnocētia. rn̄dꝫ. De ꝓfūdis.ſ. vicio rū clamaui ad te. Vn̄ ſtatī ſb̓dit. Si iniq. obſer. qͥs ſuſti. Quaſi dicat. Adeo ſū ꝓfū de ꝙ ſi oēs iniq̇ta. obẜua. qͥs ſuſti. Et h̓ ad apta qͣntū qͦtidie petāꝰ. Pro t̓cia felicita te.ſ. rraqͥllitate. rn̄dꝫ ī epl̓a pͥmo Sic curro ⁊ pugno ⁊ ī agone ꝯtēdo. Et ī euāgꝰ. Apͥ mo mane iuuētutis vſqꝫ ī veſꝑaꝫ ſenectu tis in vinea laboro. Adapta. ¶ De epiſtola. Sermo. XL. III. Eſcitis ꝙ hī qui ī ſtadio currūt. oēs quidē currūt ſꝫ vnꝰ accipit brauiū. 1. Coꝝ. ix. In hac epl̓a hortat̉ nos apl̓s ad curſū grē di cēs. Sic currite vt ꝯp̄hē. ¶M ¶ Hortat̉ āt noſ ad curſū dupl̓r. viczexēplo gētili. cū dicit Neſcitis ꝙ hi q̇ ī ſta. cur. oēs qͥd̓. cur. ſꝫ vnꝰ ac. bra. Et exēplo ſui cū dicit. Ego āt ſic curro n̄ qͣſi ī incertū. In pͥmo cāꝫ currē di. In ſcd̓o mod̓ on̄dit ¶ Triplicē āt cām ī exēplo gētili tāgit. q̄ mouere dꝫ ad currē dū. ¶ Prīa ē ab extiori tāqͣꝫ īpellēs.ſ. loci īportuītas. qꝛ ī ſtadio ¶ Alia ab inferiori tāqͣꝫ ſtimulās.ſ. īſtabilitas vite ⁊ breuitaſ cū dicit. Oēs q̇dē currūt ¶ Tertia a ſuꝑi ori tāqͣꝫ attrahēs.ſ. celeſtis brauij ſuauitaſ cū dic̄. Sꝫ vnꝰ accipit brauiū. ¶ Bn̄dico ꝙ pͥmo exēplogētili aīamur. Gētiles.n. vt legit̉ in hiſtoria. imitatores h̓culiſ. q̇. c. xxv paſſꝰ ſb̓ vno anhelitū cucurrit. ⁊ a ſtādo hͦ qd̓ cūcurrerat ſtadiū appellauit. poſiti int̓ tale ſpaciū loci. ſpe brauij vrgebāt̉ currere Sic ⁊ nos hꝰ md̓i ſpaciū. ītra qd̓ ꝯſiſtimꝰ qͣꝫdiu viuimꝰ vrget nos ad currēd̓. Ad hͦ ei ī ſtadio hꝰ md̓i ſumꝰ poſiti vt merendo currāꝰ ad brauiū. Hō.n. qͥ ſn̄ curſu laboriſ in ꝑadiſo poſitꝰ potuit ꝑtigere ad brauiū celeſtis prīe ꝓpt̓ culpā d̓ ꝑadiſo eiectꝰ. ī hꝰ md̓i ſtādio ꝓpnīa agēda ē poſitꝰ Sꝫ heu ¶ Dominica in ſeptuageſima. multi d̓ſtadio ⁊ exilio ſibi ꝑadiſū ꝯſtituūt qꝛ vbi tāqͣꝫ ī ſtādio d̓ v̓tute ī v̓tutē drēt ꝓ ficere ⁊ pnīaꝫ agere. infecibꝰ pct̄ōꝝ q̄eſcūt. Cām hꝰ on̄dit dn̄s Hiere. xj. Fertilis fuit moabreq̇eſcēs ī fecibꝰ ſuis. Cū tn̄ dn̄ſ ml̓ ta ad currēd̓ vrgētia hōi ī ſtadio hꝰ mūdi poſuitMala.n. q̄ nos h̓ p̄mūt ad d̓ū nos ire ꝯpellūt. Sic̄ dic̄ gregͦ. It̓ vita pn̄s labo ribꝰ plena ē. cū luctu agit̉ ⁊ tn̄ cū lacrimīs amat̉. ſic̄ q̇ delectāt̉ crudū cepe comedere. ⁊ tn̄ lacrimāt̉. It̓ tanta ē miſeria hꝰ vite vt nec vita ſit dicēda ſꝫ potiꝰ mors morte d̓t riorMelior ē.n. mors qͣꝫ vita amara Ecc Lꝫ eī ꝑ aſſuetudīeꝫ n̄ agnoſcāt hoīes magͥ tudīeꝫ pn̄tis miẜie tn̄ vix ē aliqͥs q̄ poſſit vnā die ſn̄ ꝑt̓batōe tͣnſire. ⁊ freq̄nt̓ p̄tbatōe ſibi manu iniciūt Mich̓. Surgite ⁊ ite. qꝛ h̓ n̄ hētis req̇eꝫ. Ergo locꝰ ſtadij ī qͦ ſumꝰ poſiti nos īpellit vt currāꝰ ¶ Scd̓a cā q̄ ē tāqͣꝫ mouēs ad currēd̓ ē vite gn̓al̓ īſtabili tas ⁊ breuitas. qͣꝫ tāgit cū dic̄ Oēs qd̓ cur. Iſte curſꝰ ē ad tꝑalē mortē. Vere hͦ curſu oēs currūt magni ⁊ ꝑui potentes ⁊ ꝯͣcti Hoc.n. curſu currūt ꝑuuli an̄qͣꝫ ſuꝑped̓ſ vadāt Quilibꝫ.n. hō ſingl̓is diebꝰ vnā ma gnā dieta fac̄ admortē. augꝰ Nih̓ alid̓ tꝑs vite pn̄tis ē qͣꝫ curſꝰ ad mortē. Ex qͣ apparꝫ ꝙ fatuū ē ſectari gaudiū ī hͦ md̓o cū potiꝰ fletꝰ ꝑtieat ad eoſqͣꝫ riſꝰ q̇ tēdūt ad mortē Eccl̓. Et riſū repu. er. ⁊ gau. dixi. q̇d. f. Vn̄ fatui vidēt̉ q̇ diu cupiūt h̓ viuere. Vald̓ ei fatuū ē ad locū īceſſant̓ currere ⁊ nolle ad eū ꝑueīre. Vn̄ augꝰ Studia tua ꝯͣrīa ſūt ī labore laſſari ⁊ laborē nolle finiri. Exēpl̓. ī ꝓm. ca. v. D. ¶ Tertia cā currēdi a ſuꝑiori tāqͣꝫ attrahēs eſt celeſtis brauij ſuauitas. Hoc.n. brauiū on̄dit apl̓s n̄ tꝑale eē ⁊ cor ruptibile ſꝫ celeſte ⁊ ꝑpetuuꝫ. eſt ei corona celeſtis. Vn̄ dicit. Et illi q̇dē. vt corruptā coronā ac. nos āt īcorruptā. Corona hͨ eſt tāte p̄cioſitatis ꝙ ocl̓us n̄ vidit nec auris au. nec ī cor ho. aſcē. Ip̄a ē illa ſuauis dul cedo. qͣm āmirat̉ dauid dicēs. Quā magͣ ml̓titudo dul. ⁊cͣ. Pro ſingl̓is horis q̇bus hō ī curſu hͦ laborat fruet pluſqͣꝫ cētuꝫ mi libꝰ ānoꝝ. nō tꝑalibꝰ ſꝫ ill̓ delicijs. qͥbꝰ ip̄e d̓s. p̄s. Melior ē dies vna ī atrijs tuiſ ſuꝑ milia. Exēplū ī pͥm. ca. xvj. B. Ad h̓ braui um ꝑcipiend̓ expectat nos ml̓titudo ſubli miū ꝑſonaꝝ. Bern̄. Expectāt nos angeli vt eoꝝ ruina reſtauret̉. Scī vt eoꝝ gl̓ia cō pleat̉. Deꝰ pat̓. vt nos filios ſuꝑ oīa bona ſua ꝯſtituat. Oqͣntū curreret aliqͥs ad lo cū hꝰ miẜie ſi ad regnū expectaret̉. qͣntū gͦ currere debēꝰ ad locū deliciaꝝ. vbi a tātis ⁊ ad tāta expectamur. qꝛ oēs ad coronam regni. Vn̄ Math̓. xxv. Venite bn̄. pa. mei ꝑci. re. ¶ N ¶ Et qꝛ h̓ brauiū vnꝰ.i. rarꝰ accipit eo ꝙ īdebito mō currēdo illuc no ꝑueniūt. Iō qͣl̓r illd̓ certitudinalit̓ ꝯp̄hēde re poſſimꝰ debitū mod̓ currēdi exemplo ſui on̄dit dicēs. Ego āt ſic curro n̄ qͣi ī īcer. ¶ Debēꝰ ergo exēplo ſui qͣttuor ad curſū expediētia attēdere. vicꝫ locū qͣ currend̓ ē ſcire. Uiā rectiorē tenere. Onera d̓ponere ī curſu. In curſu ꝑſeuerare ¶ Primū gͦ ē locuꝫ ſcire. ꝓ qͦ dicit Neſcitis. q. d. Scire oportet quo currend̓ ſit. qꝛ ſ. ad brauium. Et n̄ ſitis d̓ illis qͦꝝ pedes ad malū currūt De qͥbus p̄s. Neſcierūt nec intellexerūt in te. am. Prouer. Via impioꝝ tenebro ſa neſ. vbi corruāt. ¶ Scd̓m ē viā rectam q̄rere. ꝙ cōſulit̉ Hiere. vij. Int̓rogate inq̇t de ſemitis antiq̇s. ⁊ videte q̄ ſit via bona. Eſt.n. via lata q̄ tēdit ad mortē. ⁊ ml̓ti va dūt ꝑ illā. Et hͦ ē qd̓ īnuit apl̓s cū dic̄. Om nes q̇dē cur. Sꝫ alia ē via arta q̄ ducit ad vitā. ⁊ pauci īueniūt eā. quā paucitateꝫ in nuit apl̓s cū dicit. Sꝫ vnꝰ accipit brauiuꝫ. Gloſa Vnꝰ.i. rarꝰ Hec via ſūt mādata d̓i quā dauid ſe tenuiſſe dicit ad brauiū cur rēdo. cū dicit. Viā mā. tu. cū. Iōqꝫ ad bra uiū vite et̓ne ꝑueīt Quia Math̓. xix. dicit dn̄s. Si vis ad vitā īgre. ſer. māda. Exēpl̓ ca. xviij. C. ¶ Tertiū expediēs ad curſum ē onera d̓ponere. Nemo.n. bn̄ currere p̄t oneratꝰ. vl̓ multis cibis repletꝰ. ꝓ qͣ dicit. Omīs q̇ ī agone ꝯtē. ab oī. ſe abſti. Graue onꝰ ē peccatū. ⁊ nullꝰ monſē gͣuior. Pſal Iniqͦ. mee ſi. onꝰ gͣue gͣua. ſt ſu. me Cum hͦ onere n̄ ſolū n̄ currere. ſꝫ et̓ nec mouere p̄t ſe hō. Propt̓ h̓ dicit apl̓us Hebꝝ. xij. De ¶ Oominica in ſeptuageſima. ponētes oē pō. ⁊ circū. peccatū vt poſſitis currere. Exepl̓ ī ꝓm. ca. vj. H. ¶ Quartu expediēſ ī curſu ē ꝑſeuerātia qͣꝫ inuit dicēſ Sic cur. vt ꝯp̄hē. Tādiu.n. demꝰ currere quſqꝫ ꝯp̄hendāꝰ Incaſſū q̇dē currit̉ ſicut dicit greg. ſi an̄ t̓minū iter deẜat̉. Qui enī currēdo ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē brauiū ac cipi et.i. coronā incorruptā. qꝛ h̓ ſaluꝰ erit Ad quā ſalutē nos ꝑducat. ¶ De ępiſtola. Sermo. XI. IIII. Ic currite ut cō p̄hēdatis. j. Coꝝ. ix. OO ¶ Scd̓ꝫ ſcpͥtaꝫ tres vias curſus poſſumꝰ diſtīguere ¶ Prīa ē curſꝰ ad mortē tꝑalē Hoc curſu currūt oēs. ꝑui ⁊ magni. potē tes ⁊ ꝯͣcti oc tn̄ notād̓ ꝙ ſic̄ ī flūīe n̄ appa ret velox curſꝰ nauis niſi reſpectꝰ habeat̉ ad ſtabilitatem litoris. ſic nec apꝑet velox curſꝰ vite pn̄tis niſi reſpectꝰ habeat̉ ad et nitatē fute vite. Duo at exēpla hꝰ curſꝰ in creatis īuenīꝰ. ¶ Primū ē curſꝰ aqͣꝝ. ij. Reḡ. xiiij. oēſ morimur ⁊. q. aq̄ dilabimur ī t̓ra q̄ n̄ reuertūt̉. Sicut gͦ fatuꝰ ē qͥ curſū aq̄ deflet. ſic fatuꝰ videt̉ eē q̄ mortē morta liū deflet ¶ Scd̓m ē curſꝰ ſyderū. in exem plū nob̓ p̄cipue curſꝰ ſol̓. vn̄ Eccl̓. Oritur ſol ⁊ occidit ⁊ ad loc̄ ſu. re. Quācito ſol or tꝰ ē īcipit currere ⁊ cū hoīe nūqͣꝫ ī eodē ſta tu ꝑmanet. ⁊ cū credit̉ occidiſſe occulte re dit ad locū vn̄ ꝓceſſit Sic hō qͣꝫcito natuſ ē īcipit currere ad mortē. ⁊ cū mortuꝰ cre dit̉ ad aucͣtorē ſuū reuertit̉ vt penā l̓ p̄miū accipiat ¶ P ¶ Scd̓a via ē curſꝰ maloꝫ De qͣ curſu Hie. xiij. Icūs ē curſꝰ eoꝝ ma lꝰ ⁊ fortitu. eoꝝ diſſil̓is Diſſil̓itudo iſta at tēdit̉ ī hͦ ꝙ ip̄i ſūt fortes ad malū ⁊ debiles ad bonū. Curſꝰ iſte nih̓ alid̓ ē qͣꝫ feſtinatō ad motē et̓nā Nūq̇d n̄ ad mortē et̓nā feſti nāt illi q̇ n̄ ſolū d̓ die oꝑāt̉ malū. ſꝫ et̄ de no cte. n̄ ſolū diebꝰ ferialibꝰ ſꝫ et̄ feſtiuis. q̇ nō ſolū duobꝰ pedibꝰ. ſꝫ et̓ oībꝰ mēbriſcurrūt ī īfernū. dū ī oībꝰ mēbris peccāt Vn̄ ꝓuer. vj. hō apoſtata vir īutilis gͣdit̉ ore puerſo ⁊cͣ. De hͦ greg Mag ꝯfuſio ardētiꝰ d̓ſide rāt ſcl̓ares ꝑnicōſa. qͣꝫ nos vtilia alacrius currūt ad mortē qͣꝫ nos ad vitam. Mali hoīes onuſti ſpinis vicōꝝ ad īfernale īcē diu currere feſtināt. nec vel āmonitōibus ſpinas qͥbꝰ incēdi dn̄t volūt d̓ponere. nec ad modicū tꝑs volūt q̇eſcere. ſīgul̓ diebꝰ faciūt vnā dietā illuc. ¶ Q ¶ Tertiꝰ cur ſus ē bonoꝝ. de qͦ Bern̄. Qui amat ardē tiꝰ currit eo velociꝰ De hͦ curſu loqͥt̉ apl̓s h̓. Sic currite vt ꝯp̄. Et ad he. xij. Currā? ad ꝓpo. nob̓ certamē. Hoc curſu currit q̇ īceſſāt̉ bn̄ facit. Iuxta illd̓. Qd̓cūqꝫ p̄t ma nus tua inſtan. oꝑare. ⁊cͣ. Qui v̓o ſic vult currere vt ꝯp̄hēdat duo dꝫ facere. Malū tāqͣꝫ nociuū reicere. ⁊ cū bono dꝫ ſe ad viā habilitare Apl̓s ad heb̓. xij Deponētes oē po. ⁊ circū. peccatū. ⁊cͣ. Ille q̇ bonū agit ⁊ a mal̓ n̄ cauet ī īcertū currit. mō ꝑ viā ꝑadi ſi. mō ꝑ viā īferni. Eccl̓. Ve pct̄ōri īgrediē ti via duplici. Cōtra qḋ dicit apꝰ. Sic cur ro n̄. q. iīcer. Exēplū ca. ij. Q. ¶ De euagelio. Sermo. XI. V. uid hic ſtatis to ta die ocioſi. Ite et vos ī vi. meaꝫ. Math̓. xx. ¶ R ¶ Vt in vinea dn̄i qͥ pn̄s ē eccīa l̓ certe pnīa laborēꝰ. his v̓b̓ dn̄i āmonemur. ⁊ hͦ ꝓpt̓ qͥnqꝫ q̄ ī p̄miſ ſis v̓b̓ tāgūt̉. vicꝫ ꝓpt̓ nat̉e nrē ꝯditōꝫ. ꝓpt̓ loci īportūitatē. ꝓpt̓ tꝑis ꝯceſſiōꝫ. ꝓptor dinis rōeꝫ. ⁊ ꝓpt ꝓcuratoris ꝯuentōnem. ¶ Propt̓ nate nrē ꝯditōꝫ. qꝛ nat̉a nrā ad hͦ ꝯdita ē vt laboret. ꝙ ſi negligīꝰ laborare ꝑ pͥmū a dn̄o rep̄hēdimur cū dicit Quid h̓ ſtatiſ. cū n̄ ſtare ſꝫ laborare debeatis Ꝙ āt ad laborē ꝯditi ſimꝰ ī pͥmi creatōe hoīs on̄dit̉. quē dn̄s pͥmo tulit ī ꝑadiſū. vt oꝑa ret̉. ⁊ ſi hͦ ī ſtatu btītudīs facere debuit. ml̓ to magis ī ſtatu nat̉e a btītudīe deſtitute. Iuxta qd̓d̓r. In ſudore vul. tui. ⁊cͣ. Propt̓ talē nat̉e nrē ꝯditōꝫ d̓r in iob. v. Ꝙ homo ad laborē naſcit̉. Vn̄ qͣꝫdiu viuit tādiu la borare tenet̉. Nec mirū cuꝫ oīs creat̉a qͣꝫ diu voluit̉ pn̄s vita. hꝫ aliqd̓ exercitiuꝫ la boris. Sicut ſuꝑior creat̉a. inferior. ⁊ me dia. Suꝑior.ſ. angeli. q̇ iuxta apl̓m oēs ſt̓ rijſpūs. Et ī Dan̄. Milia mi Dominica in ſeptuageſima. lium mi. ei. Inferior vt omīa volatilia et alia aīalia q̇ oīa ī labore viuūt. Vn̄ tacito d̓ oībꝰ alijs aīalibꝰ ad mimū q̇dē piḡ hō. ſ ad formicaꝫ. ī ꝓuer. trāſmittit̉. vt diſcat ab ip̄a laborare Ꝙ ſicut qd̓ dic̄. Exēplū nob̓ pbet formicā laboris. Et d̓r ꝙ apes n̄ ꝑmit tūt ocioſā apē int̓ ſe viue̓. Mrdia creat̉a vt ſol ⁊ luna ⁊ alia ſup̄ma corꝑa q̄ ſꝑ ſūt ī motu ꝯͣtiuo Un̄ apꝰ Oīs creata igemiſcit Glo. i. oīa elemēta cū labore explēt officia ſua. vt ſol ⁊ luna q̄ n̄ ſn̄ labore explēt ſtatu ta ſibi ſpacia. qd̓ ē cā nr̄i. Un̄ qͣeſcēt nobiſ aſſūptis. vt qn̄ ſol et luna ſtabūt ī hīcacl̓o ſuo. Et cuꝫ oīs ſic laboret creat̉a nos n̄ ſic ſtemꝰ ocioſi ſꝫ iuxta ꝯditiōꝫ nrāꝫ laborēꝰ Exēpl̓ īp̄m. ca. xv. B. ¶ Debēꝰ et̄ laborare ꝓpt̓ loci īportuītatē. qd̓ tāgit̉ cū dic̄. Hic.ſ. ī hͦ md̓o vbi nll̓a q̇es ſꝫ penaꝝ īportuitas. Un̄ dn̄s. In md̓o p̄ſſurā hēbitis. Et certe ſapiēs dꝫ ſemip̄m monere qͣl̓r bn̄ oꝑādo īportūitatē hꝰ md̓i poſſit euād̓e. Mala eī q̇ noſh̓ p̄mūt ad d̓ū ire ꝯpellūt. vn̄ Mich̓ Surgite ⁊ ite. qꝛ n̄ hētis h̓ req̇eꝫ Un̄ ſicut ſtimulꝰ bouē exagitat ſic nos loci īportūt tas ad vitā et̓nā laborare ꝯpellit. p̄s. Ml̓ tiplicate ſt īfirmi. eoꝝ pꝰ ea accelerauerūt. ¶ Propt̓ tꝑis et ꝯceſſiōꝫ debēꝰ laborare qd̓ tagit̉ cū dic̄. Tota die. Glo. i. oī tempe. Or̄.n. tꝑs ꝯceſſū ē nob̓ a deo n̄ ad ociādi ad laborād̓. Vn̄ dn̄s ī euāgꝰ Negociamī dū veio. Et apꝰ Dū tꝑs hē. oꝑe. bo. ad oēſ Sꝫ heu q̇dā hͦ tꝑe abutūt̉ ī ſuꝑbia. Sꝫ ſic̄ dicit bt̄s Ber. Oē tꝑs īpēſū reqͥret̉ a nobiſ qͣlit̓ ſit expēſū. qꝛ ſicut capillꝰ d̓ capite n̄ ꝑi bit ſic nec momētū d̓ tꝑe ¶ Propt̓ ordīs et rōeꝫ dēmꝰ laborare. qd̓ tāgit̉ cū dic̄. Oci oſi. Nos.n. ſꝑamꝰ ad ſuꝑnā gl̓aꝫ ꝑuenire. ſꝫ certe ẜm ordīs rōꝫ n̄ illuc ꝑueniūt ocioſi ſꝫ laborioſi. p̄s. Labores manuūt. qꝛ m. ⁊cͣ. Et apꝰ Qui n̄ labo. n̄ mā. Prīo ponit̉ la bor. pꝰ māducatō Hic.n. ē ordo rōabil̓. vt pͥmo hō deẜuiat. pꝰ recipiat. Un̄ btī joh̓s ⁊ Iacobꝰ hūc ordinē ẜuare nolētes. prius regͣre voluerūt qͣꝫ deẜuirēt. a dn̄o rep̄hēſi ſt. Qua rep̄hēſiōe ſtimulatꝰ bt̄s ioh̓s ad ordīs rōneꝫ laborauit Un̄ ⁊ pꝰ Ego ioh̓s frat̓ veſter ꝑticeps ī t̓bulatōe ⁊ regꝰ Et bn̄ dic̄ ꝑticeps ī tbulatōe. qꝛ niſi fuiſſꝫ ꝑticepſ tbulatōnis n̄ eēt ꝑticeps regni. Hic.n. ē or do verꝰ ⁊ rōabil̓. Hūc ordine ꝯditor noſt̓ ī ſtituit. qn̄ ī creatōe reꝝ pͥmo ſex diebus la borauit. pꝰ ſeptio q̇euit Et qꝛ pͥmꝰ angelꝰ huc ordinē n̄ ẜuauit pͥꝰ ſed̓e volēs ī monte teſtamēti qͣꝫ mīſtrare. iō piectꝰ ē ibi vbi nl̓ lꝰ ordo ſꝫ ſempit̓nꝰ horror inhabitat ¶ S ¶ Debēꝰ et̄ laborare ꝓpt̓ ꝓcuratoris. id ē chriſti ꝯuētōꝫ Chriſtꝰ āt ꝓcurator d̓r Q ſi cut ꝓcurator ī t̓bꝰ tenet̉ dn̄o ſuo.ſ. bōa dn̄i ſui ml̓tiplicare. ml̓tiplicata cuſtodire. cu ſtodita diſpēſare Primū dꝫ facere iuſte.ſ. ml̓tiplicare ꝑ fas ⁊ n̄ ꝑ nefas. Scd̓ꝫ fidelit̓ .ſ. cuſtodire Tertiū prudēt̓.ſ. diſpēſare Sic chriſtꝰ ml̓tiplicauit bōa pr̄is ſui. Un̄ yſa. ſibi d̓r Ml̓tiplicaſti gētē. Ml̓tiplicata cu ſtodiuit Un̄ ī Io. Pat qͣs dediſti mihi. ⁊cͣ Cuſtodita diſpēſauit Un̄ alios dedit euā geliſtaſ. alios doc. ⁊ ꝓph̓aſ. ⁊cͣ. vnicuiqꝫ ẜm ꝓpͥaꝫ v̓tutē. ⁊cͣ. Quo āt pͥmū fecerit iuſte. ſe cud̓ fidelit̓. t̓ciū prudēt̓. adapta ¶ Iſte ꝓcu rator ad vineā nos ꝯducit Un̄ nullꝰ p̄t di cere Nēo nos ꝯduxit. Iſte.n̄. ꝓcurator ve nit ⁊ mercedē porrexit. Vn̄ ī ioh̓. Si n̄ ve. ⁊ locutꝰ fuiſſē eis peccatū n̄ hrēnt. n̄c āt. ⁊cͣ. Sꝫ poſſꝫ q̇s dicere. Verū ē ꝯducti ſumus ſꝫ mercedē denarij tāqͣꝫ ꝑua vilipendimꝰ Hoc ⁊ ego dicerē. ſi h̓ denariꝰ tꝑalis eſſet ⁊ nō et̓nꝰ. Deſigͣt.n. ip̄m ieſū chriſtū q̇dic̄ in Gn̄. Ego ero merces tua ma. ni. Exēpl̓ ī pm. ca. x. B. Hic denariꝰ fabricatus ē de ſubſtātia puriſſimi argēti.ſ. de btā v̓gine. De qͣreq̇re ẜmonē Aufer rubiginē. in na titate marie. Oqꝫ felices ſūt q̇ ī vinea dn̄i fidelit̓ laborāt ⁊ fidelit̓ laborauerunt. qꝛ h̓ denario diurno remuerati noct̉nis nō in uoluēt̉ tenebris āpliꝰ. ſꝫ ꝑ ſplēdorē d̓narij illūiati delectabūt̉ inſpiciētes imaginem deitatis. ⁊ ſuꝑſcpͥtōꝫ hūanitatis Et certe hͦ ē vita et̓na vt cognoſcāt te deū. Exemplū ī vitis patrū d̓ qͦdā ſcō. q̇ cū īfirmaret̉ ⁊ ml̓ to tꝑe nil loq̄ret̉ cū expirare debuit extenſa maū ⁊ clauſa clamauit. Bn̄ mihi iaꝫ rece pi denariū. qͦ dicto expirauit. ¶ Dominica in ſexageſima. ¶ Dominica in ſexageſima. De epiſtola. Sermo. XLVI. Cio hoīem ante annos. xiiij. ſiue ī corꝑe ſiue extra corꝰ. neſcio. d̓s ſcit. raptū vſqꝫ ad t̓ciū celū. ij. Coꝝ. xij. In his v̓bis inuit̉ apl̓i hūilitas ⁊ ſublimitas. Primū.ſ. hūilitas ibi. Scio hoīeꝫ an̄ ānos. xiiij. Sb̓limitas ibi Raptū vſqꝫ ad t̓ciū celū ¶ C ¶ Hūili tas ip̄iꝰ īnuit̉ tpl̓r. Scꝫ ex ꝑte relatōnis cū dicit Scio Ex ꝑte ꝯditōis cū dic̄. hominē Et ex parte temporis cum dicit. an̄ ānos xiiij. ¶ Ex ꝑte pͥmi.ſ. relatōis on̄dit̉ hūili tas. qꝛ tā excellēs factū qd̓ ſibi euenit n̄ re fert ī ſpē tāqͣꝫ d̓ ſe. ſꝫ ī genere dicens. Scio hoīeꝫ. more ſcōꝝ q̇ ꝯmēdabilia oꝑa ipſis ꝯueniētia n̄ ſpecificāt d̓ ſe. ſꝫ ꝓferūt ī genē̓. vt n̄ ꝑſōa ſꝫ tātū factū ſciat̉. Un̄ ioh̓es euā geliſta deſcribēs factū ſuū ait. Hic ē diſci pulꝰ ille quē dili. ieſꝰ Et lucas q̇ ſicut dicit g̓g̓. vnꝰ fuit ex diſcipul̓ eūtiū ī emaus q̇ bꝰ apꝑuit dn̄s ſociuꝫ nomīauit ſꝫ de ſe ta cuit dicēs. Et aliꝰ diſcipl̓s. ¶ It̓ ex ꝑte ꝯdi tōis inuit̉ eꝰ hūilitas. qꝛ cū factū mirificū ẜm ꝙ āgel̓ ſil̓is fuit refert. n̄ tn̄ ſe aūt āgelū ā apl̓m aūt alio noīe exp̄ſſit honeſto. ſꝫ īfir me ꝯditōis ſue noīe. memorās ſe eē hoīeꝫ Cōſuetudo.n. ſcōꝝ ē vt qͣnto plꝰ d̓i bn̄fici is attollūt̉. tāto magͥ ī ſe hūiliant̉. Vnde ⁊ abraā cū frueret̉ d̓i alloq̇o dixit. Loqͣr ad dn̄m me. cū ſiꝫ ci. ⁊ pul. Exēplū ca. v. H. I. ¶ Item ex ꝑte tꝑis inuit̉ eꝰ hūilitas. qꝛ tā gl̓ioſuꝫ factū qd̓ ſibi euenerat. n̄ ſtatī ſꝫ pꝰ ānos. xiiij. publicauit. Mos.n. ſcōꝝ ē ma gnalia ſua an̄ mortē niſi ꝯpulſi magna ne ceſſitate non publicare. et hͦ hūilitatis cā. Un̄ ⁊ ꝯſcioſ fcī adiurāt ne an̄ mortē ip̄oꝝ publicēt. Un̄ dn̄s ad diſcipl̓os ſuos dixit. Uiſiōeꝫ quā vidi. ne. dixeri. ⁊cͣ. Et ī vita btī dn̄ici legit̉ de igro reinaldo ꝙ adiuraui ſctuꝫ dn̄icū ꝙ viſiōꝫ eꝰ an̄ mortē n̄ publica ret. Qd̓ ⁊ apꝰ d̓ raptū eꝰ feciſſꝫ. Sꝫ vt dicit glō. cōpulſꝰ vix pꝰ ānos. xiiij. reuelauit Ut Scd̓m v̓o.ſ. eꝰ ſb̓limitas inuit̉ cū d̓r Raptu vſqꝫ ad t̓. ce. Primū.n. celū vt di cit glō ē corꝑale.i. firmamētū ī qͣ ſt ſyderaScd̓m ē ſpūale.i. ēpyreū. ī qͦ ē regio ſpūuꝫ .i. āgeloꝝ. Tertiū ē ſuꝑintellectuale.ſ. celū t̓nitatis. ⁊ d̓r ſuꝑitellectuale. qꝛ excedit oēꝫ ītellectū Ad pͥmū hoīeꝫ rapi ē magnū. ad ſcd̓ꝫ maiꝰ. ad tciū maximū. ¶ Ad pͥmū.ſ. corꝑale rapti ph̓i ſt ꝑcogͣtōꝫ. vn̄ d̓ motu fir mamenti ⁊ d̓ nat̉is ſtellaꝝ cognouerunt. ¶ Ad ſcd̓ꝫ.ſ. ſpūale rapti ſt ꝓh̓e. vt yſa. dan̄. zach̓. ⁊ alij ph̓e q̄ ab āgelo archana cogno uerūt Ad t̓ciū.ſ. t̓nitatiſ raptꝰ ē paulꝰ vbi vidit plꝰ qͣꝫ ꝓh̓e. qꝛ vidit archāa q̇ n̄ lꝫ hoī loq̄. ī hͦ ꝑpedit̉ eꝰ ſb̓limitas qꝛ adhuc mor tal̓ mag ſb̓limari n̄ potuit. ⁊ bn̄ pͥus hūili tatē pꝰ ſb̓limitatē pōīt. qꝛ q̇ ſe hūiliat exal tabit̉. ¶ De epl̓a. Sermo. XI. VII. ibenter gl̓iabori īfirmeis. ⁊cͣ. ij. Coꝝ. xij. ¶ A No tād̓ ē ꝙ duplex ē īfirmitas. Vna ī qͣ ē ꝯfuſio. alia ī qͣ ē gl̓atio. ¶ Prīa īfirmi tas d̓ qͣ dꝫ hō ꝯfūdi ē culpe. d̓ qͣ p̄s Miſerē mei dn̄e qͣ. infir. ſū ſa. me. Scd̓a d̓qͣ dꝫ eē gl̓iatō ē pene. De qͣp̄s. Ml̓tipli. ſūt infir. eo. pꝰ ea acce. Chriſtꝰ āt volēs ſanare hoīeꝫ īfirmitatē aſſūpſit pene. vt ꝑ illā īfirmitato d̓pellerꝫ culpe Propt̓ h̓ apꝰ. libēt̓ gl̓iabat̉ ī īfirmitatibꝰ pene vt hītaret ī ip̄o vtꝰ chri ſti. n̄ āt ī īfirmitate culpe q̄ repellit chriſtū. De pͥma.ſ. īfirmitate culpe gl̓iāt̉ mūdani De ſcd̓a.ſ. pene gl̓iāt̉ chriſtiāi ¶ Primis d̓r illd̓ p̓s. Quid gl̓ia. ī ma. Letat̉.n. cū ma le fecerit ⁊ exul. ī re. peſ. Gl̓atō iſta tal̓ ē qͣl̓ ē ſi aqͥs gl̓aret d̓ hͦ ꝙ cecidiſſꝫ ī lutū fetidū. Peccatū.n. ē res īmūdiſſīa. Hie. iij. Quā vil̓ fcā es ni. itāſ. vi. tu. It̄ tal̓ ē gl̓iato hͦ ac ſi ml̓r gl̓aret̉ ꝙ peꝑiſſꝫ bufonē. Sic̄ eī mulier nat̉al̓r dꝫ ꝑere hoīeꝫ n̄ buſonē. ſic aīa q̄na tal̓r bōa ē bōa dꝫ oꝑari n̄ mala Un̄ ī ꝯꝑe tōe vinee ſibi d̓r Expectaui vuaſ ⁊ fec̄ labrū ſcas. yſa. v. Sic gl̓iātes ſil̓es ſt̓ pūīs. q̇ d̓ni grādo ſe diabolū effigiāt. ⁊ ſic d̓ſigͣndo di abolū ꝑ villā nudi īcedūt. Exēplū ca. vj. I ¶ Gl̓iato āt chriſtiana ē ī t̓bulatōibꝰ De qͥbꝰ apꝰ h̓ dic̄. libēt̓ glo. ī īfir. ¶ Triplici āt rōe p̄t on̄di ꝙ hō libēt̓ dꝫ gl̓ari dūtribulat̉ ¶ Prīo qꝛ ſic̄ glōſiꝰ ē militi ī exercitu eē qͣꝫ ſed̓e ad ignē. Boeꝰ Virū fortē n̄ d̓cꝫ īdigri ¶ D ominica in ſexageſima. qͦtiēſbellicꝰ īcrepuit tuml̓tꝰ. gre. Pēa int̓ rogat ſi q̇etꝰ qͥs v̓acit̓ d̓ū amat Mileſ.n. n̄ ꝓbat̉ qͣꝫdiu ſedꝫ ad ignē ſꝫ iꝯflictū Scd̓o qꝛ ille q̄ t̓bl̓atōes ſuſtīet. chriſtū īmitat̉. cui aſſil̓ari magne gl̓e ē. Ecc. xxiij. Magͣ ē gl̓a ſeq̇ dn̄m. Sic̄ glōſū ē militi cū d̓fert arma regͦ. ſic gl̓oſū ē chriſtiano cū defert ſtigma ta ieſu chriſti Gal̓. vi Ego ei ſtigmata d. ię. īc. m. p. Stigma.n. d̓r pūctꝰ l̓ nota aliqͦ fer ro fca. Ber. Quiſq̇s h̓ plagā l̓ liuore n̄ ſu ſcepit ī fut̉o iudicio miles īglōſiꝰ apꝑebit. ¶ Certo qꝛ in hͦ aīci d̓i on̄dūt̉ dū t̓bl̓antur Quē eī diligitdn̄s cor. Tribl̓atō.n. ē equꝰ ſūmi reg̓ aſſueri. quē ip̄e ī paſſiōe eq̇tauit Un̄ quēcūqꝫ ip̄e tāqͣꝫ aicū vult honorare ſuꝑ ſuū equū poīt euHūc equū bt̄s ādre as ml̓tū affectabat eq̇tare cū orēt. Obō a crux diud̓ſid̓ata. ⁊cͣ. Exēplū ī ꝓm. c.xvj. E. ¶ Libēt̓ et̄ dēmꝰ ſuſtīere t̓bl̓atōes ꝓpt eoꝝ ml̓tā v̓tutē quā hn̄t. ¶ Prima ē ꝙ frequēt̓ mētē ſanāt. Citiꝰ.n. ꝑuerſi hoīſmētē ſanat vna acuta feb̓ſ qͣꝫ. x. p̄dicatōes Oſee In tri bl̓atōe ſua māe ꝯſur. ad me It̓ bt̄s gre. dic̄ d̓btō bn̄dcō q̇ ꝓpt̓ tēptatiōꝫ carnis ꝓiecit ſe ī ſpīaſ. ⁊ vulnē carnis ſanauit vulnꝰ me tis. Exēpl̓ c. xvj. D Scd̓a qꝛ t̓bl̓atōes d̓bi ta nr̄a ſoluūt. ⁊ ē magͣ mīa d̓i ꝙ ꝓ penis fu tis recipit t̓bl̓atōes pn̄tes Tale.n. ē ac ſi ille cui d̓berēt̉ marce auri vl̓ argēti reciꝑet fa baſ ꝓ eis. ſic ē t̓bulatō pn̄s reſpectu future g̓g̓. Scī pn̄tē penā lucꝝ reputāt. qꝛ ꝑ hāc etnā euād̓e ſe nō ignorāt. Exēplū ca. ij. R ¶ De euāgelio. Sermo. XI. VIII xijt qͥ ſeiāt ſeīare ſe. ſuū. ⁊ dū ſe. alid̓ ⁊cͣ. Lu. viij. B Iuxt̉ expoitōꝫ dn̄i t̓a ſt̓ nonda ī p̄miſſiſ v̓b̓ Unū ex ꝑte ſeīſ. alid̓ ex ꝑte ſato ris. t̓ciuꝫ ex ꝑte loci ſemē recipiētis. In ſeie v̓tꝰ v̓bi d̓i īnuit̉. In ſatore ſtatꝰ p̄dicatoris expͥmit̉. ſꝫ ī diuerſitate loci ſeme recipiētis diuſitas auditoꝝ d̓ſigͣt̉. Uere ī ſeīe v̓tꝰ v̓ bi d̓i īnuit̉. Verbū.n. d̓i velut v̓tuoſū ſemē et̄ pꝰ. xx. ānos fructificat ī hoīe Latz.n. aqn̄ ī corde hoīs ⁊ pꝰ ml̓ta tꝑa g̓mīat ⁊ fructi ficat. vn̄ cū q̇dā ribaldꝰ arguēt̉ d̓ h̓ ꝙ freqͥn tabat ẜmōes rn̄dit Et ſi n̄ mō tn̄ ſemē mō recipio qd̓ aqn̄ creſcet ī fructū ⁊ erit mihi cā emēdatōis Vn̄ ad Col̓. j. de fructificatōe hꝰ ſeīs. In v̓bo v̓itatis euan gelij qd̓ ꝑueīt ad vos ⁊ fructificat ⁊ creſcit ī vob̓ Fructificat āt ꝑ grāꝫ ī pn̄ti ⁊ creſcit ī glāꝫ ī fut̉o. Un̄ ꝓuer. iij. Primi ⁊ puriſſi mi fructꝰ eꝰ Primi qͣntū ad graꝫ ī pn̄ti. et puriſſimni qͣntū ad glāꝫ ī fut̉o. Pro q d̓r in hodierno euāº. d̓ his q̇ v̓bū retinēt ꝙ fruc. affe. ī pa. Exēplū ī ꝓm. c. viij. P. Ad qͣꝫtā d̓ſolatōꝫ d̓ducat hꝰ ſeīs d̓fectꝰ. on̄dit̉ yſa. .j. Niſi dn̄s reliqͥſſet nob̓ ſemē. q. ſodoma fuiſſēꝰ.ſ. ī culpa ⁊ tād̓ ī pena. vn̄ dn̄ſ ī ſignū offēſe magne q̇buſdā ꝯmīat̉ hꝰ ſeīs ſb̓tra ctōꝫ. ī amos. viij. dicēs Mittā ī vos famē n̄ famē paīs neqꝫ ſit ī a q̄ ſꝫ audiēdi v̓bū d̓i ¶ In ſatore āt hꝰ ſeīs ſtatꝰ p̄dicatoriſ expͥ mit̉ cū d̓r Exijt q̇ ſe. ſe. ſe. ſu. Dꝫ.n. p̄dicator eē ſollicitꝰ diſcretꝰ ⁊ bonꝰ Sollicitꝰ ī labo re. diſcretꝰ ī p̄dicatōe. bonus ī ꝯuerſatōne ¶ Primū inuit̉ cū dicit Exijt q̇ ſeīat Nō enī tātū dꝫ p̄dicator tātū ī domo laborare ſꝫ et exire ſollicitꝰ. exēplo dn̄i qͥ circuiuit ci tateſ ⁊ caſtella dicēs Quia ⁊ alijs citatibꝰ oportꝫ me euāgelizare. It̄ exēplo apl̓oꝝ d̓ qͥbꝰ d̓r Ꝙ ī oēꝫ t̓rā exiuit ſo. eoꝝ Un̄ in ꝓ uer. vj. d̓r p̄dicatori. Diſcurre feſtīa ſuſcita ꝓximū tuū ¶ It̓ ꝙ p̄dicator dꝫ eē diſcretꝰ ī p̄dicatiōe. inuit̉ cū dicit Seiare.i. minuta tim ſꝑgere. n̄ ſil̓ ⁊ ſemel totū effūd̓e. Pro qͣlitate.n. auditoꝝ formādꝰ ⁊ adb̓uiādꝰ ē ẜmo. ne q̇dā tqͣꝫ rudes īt̓ pluria nih̓ retine ant. Hoc dn̄s cauit cū dixit diſcipul̓ ſuis. Ml̓ta ha. vob̓ drē. ſꝫ n̄ po. por. mo. Un̄ in pu. xxviij. Tot̉ ſpūꝫ ſuū ꝑfert ſtultꝰ. ſapiēs at reẜuat ī poſterū. vn̄ Seneca Plurimū ꝓficit ẜmo q̇ minutatī aīo irrepit. diſputa tōeſ ꝓperate ⁊ effuſe plꝰ hn̄t ſtrepitꝰ minꝰ vtilitatis ¶ It̓dꝫ bonꝰ eē ī ꝯuerſatōne. qꝛ dꝫ ſeīare ſemē ſuū n̄ ſemēalienū. In ſeip̄o ei dꝫ colligere qd̓ alijsdꝫ p̄dicare Alienu ei ſemē ſeiat. q̄ alioꝝ caritatē. alioꝝ hūilita tē. alioꝝ patiaꝫ q̇ in ſeip̄o mime hꝫ p̄dicat. Tal̓.n. n̄ erat apꝰ Qui dicit. jͣ. cor. ix. Caſti. cor. me. ⁊ in ſer. redi. ne for. cū alijs p̄dicaue ro quod in me nō habeo ip̄e reꝓ. efficiar. Exemplū in pͥm. ca. viij. R. S. ¶ Sed in ¶ Dominica inſexageſima. diuerſitate loci ſemē recipiētis diuerſitas auditoꝝ d̓ſigͣt̉ Nā alid̓ cecidit ſecꝰ viā..i. ſuꝑ cor omī malo ꝑuio. Nam hō tale cor hn̄s expoit oēs ſenſꝰ corꝑis vanitatibꝰ. qꝛ ip̄iꝰ oculꝰ n̄ ſatiat̉ viſu. nec auris auditu. It̓ os mēdacijs ⁊ alijs mal̓ locutōibꝰ. Ta les.n. docuerūt līguā ſuā loq̄ mēdaciū. It̄ cor noxijs deſiderijs. Tota.n. die ꝯcupiſcit ſicut d̓r ī ꝓuer. xxj. In talibꝰ.n. ſeme d̓i ꝯcul cat̉.ſ. cogitatōibꝰ mal̓. ⁊ a volucribꝰ celi. i. demōībꝰ ꝯmedit̉. qꝛ ip̄oꝝ ſuggeſtōe v̓bū d̓i amittit̉. Sꝫ he volucres abigēde ſt exē plo abrae Gn̄. xv. vbi d̓r Deſcēderūt volu cres ſuꝑ cadauera ⁊ abigebat eas abraaꝫ Ad ip̄as āt abigēdas valꝫ timor dn̄i ſicut formidies ī ortis ponūt̉ ad abigēdas aueſ Ualꝫ et̄ ad idē memoria paſſionis dn̄ice Cimet.n. d̓mones vex illū crucis. qꝛ ibi de uicti ſt. Exēpl̓i ꝓm. ca. viij. G. ca. xij. C. ca. x. D ¶ It̓ alid̓ cecidit ſupra petrā Glo. Pe tra ē īduratū cor. nll̓o fid̓i vomere penetra tu. ⁊ hͦ aruit. qꝛ n̄ habuit hūorē deuotiōis ⁊ grē Iō neceſſe ē ſeīanti ⁊ ei q̇ ſeme recipit recurrere ad fōtē diuīe grē ⁊ mīe. vt īpleat ꝓmiſſiōeꝫ fcāꝫ. yſa. xxx. Dabit̉ pluuia ſemi tuo vbicūqꝫ ſeiaueris ¶ Et alid̓ cecidit it ſpinas.i. ī corda diuitū. ſollicitudībꝰ diui tiaꝝ lacerata. ⁊ ſil̓ exorte ſpīe.i. affctōes io diate ſuffocauerūt illd̓. Iō libēt̓ ſeiand̓ ē ī tra ſine ſpinis.i. ī pauꝑibꝰ n̄ hn̄tibuſ ſpīas ditiaꝝ. Exēplo filij d̓i q̇ dic̄ Lu. iiij. Euange lizare pauꝑibꝰ miſit me. vn̄ hie. iiij. d̓r No lite ſerere ſuꝑ ſpīas ¶ It̓ aliud cecidit ſuꝑ trā bonā.i. cor bonū ⁊ docile. Tal̓ ē tra ſtu dioſe clauſa.ſ. ī ſēſibꝰ ext̓ioribꝰ. prudēt irri gata.ſ. d̓uotōe ⁊ lacrimis. ⁊ diligēt̓ culta.ſ. ꝯtritōr ⁊ ꝯfeſſiōe. cꝰ rōnal̓ a vanis eſt expe dita ⁊ ſalubribꝰ intēta. Iraſcibil̓ aduerſita te n̄ tret̉. Cōcupiſcibilis ꝓſꝑitate n̄ allicit̓. Talis tra affert fructū multū in pn̄ti ī grā e tande in gl̓a. ¶ De euangelio. Sermo. XI. IX. Xijt qui ſeīat ſei. ſe. ſuū. ⁊ dū ſe. alid̓ ce. ⁊c. Luce. viij. Salua expoſitōe dn̄i pn̄t et p̄miſ ſa v̓ba exponi d̓ ſeīe oꝑū mīe. De qͦ ſeīe di cit. Apꝰ ad Coꝝ. ix. Qui ꝑce ſe. ꝑce ⁊ me. Un̄ẜm hͦ t̓a pēſāda ſt ip̄miſſis v̓biſ. Vnū ex ꝑte ſeīs. alid̓ ex ꝑte ſatoris. tertiuꝫ ex ꝑte bone t̓re recipiētis ſeme. Nam ī ſemīe el̓a ꝯmedat̉ In ſatore ſtatꝰ faciētiſ el̓aꝫ expͥmi tur In tra bona ſeme recipiēte. cui p̄cipue dāda ſit el̓a demōſtrat̉ ¶ D ¶ Uere el̓a ī ſeīe ꝯmēdat̉. Sic̄.n. ſeme iactu ī tra ꝑdi vi det̉. ſed tn̄ pꝰ multiplicit recipit̉. ita elemo ſina. Ecc. xxix. Perde pecūiaꝫ ꝓpt̓ fratrē. Et ſeq̇t̉. Et ꝓderit tibi plꝰ qͣꝫ auꝝ. Itē ſicut ſeme vno tꝑe ſeiat̉ ⁊ alio recipit̉. ita elemo ſina ī pn̄ti dat̉ ⁊ ī ſtatū gl̓e recipit̉. vn̄ Ia. v Ecce agricola expectat patiēt ꝑ fru. tre do nec accipiat. Cū.n. elemoſinā ī tra das ī ce lo reponis illā. nilqꝫ de rebus tꝑalibꝰ tecu portas. p̄ter elemoſinas qͣs ꝑ manuſ pau perū ad celū p̄mittis. vn̄ dn̄s īMat. The ſaurizate vob̓ theſ. ī ce. Quid ergo grātiꝰ elemoſina qn̄ deſerit date cū ceta deſerāt retinētē. Exēplū ī ꝓm. ca. iiij. Q. It̓ ſicut p̄ cioſa ſeīa n̄ eod̓ āno ſꝫ fut̉o colligunt̉. vilia āt eod̓ āno. ita elemoſina ī caritate ſcā no mō ſꝫ futo tꝑe retribuet̉. In mortali āt fcā n̄ ī fut̉o ſꝫ ī pn̄ti retribuit̉. Un̄ d̓ talibꝰ dn̄s inMat. Amē dico vob̓. rece. merce. ſuaꝫ Niſi.n. ramꝰ el̓e ꝓcedat ex radice caritati n̄ ꝑficit ad fructu vite et̓ne. lꝫ ad ml̓ta alia valeat elemoſina extra caritatē fcā. Vn̄ v̓ Que cuꝫ mortali bōa fiunt dāt bona t̓re. Cor faciūt habile minuuunt tormenta ge henne. Exemplū. ca. x. C. ¶ E ¶ Sed ī ſa tore ſtatus facientis elemoſina expͥmitur De quo d̓r. Exijt q̇ ſeīat ſeīare ſemen ſuuꝫ Ubi de ip̄o tria innuit. videlicet. ꝙ debꝫ eē ſollicitus. diſcretus. ⁊ iuſtus. ¶ Quantū ad primū dicit. Exijt qui ſeminat. Ideo eī vir iuſtus et miſericors debet eſſe ſollicitꝰ ꝙ non ſolū hoſtium ſuum ſicut hoſtium iob viatori pateat. ſed et̄ ip̄e de hoſtio ſuo exeat ⁊ egētes q̇bꝰ bn̄faciat ī diuerſis lociſ req̄rat. Sicut loth in domo ſua n̄ ſolum ꝑegrinos expectabat. ſed etiam ad fores ciuitatis exiuit. Vn̄ ⁊ āgl̓os ꝓ ꝑeg̓nis re cepit. ꝓ qͣ Iac̄. jͣ. d̓r. Religio mūda ē viſita ¶ Dominica in quinquageſima. re pupillos ⁊ viduas ī t̓bulatōibꝰ Sic ẜm p̄s. ſcī prēs eūtes ibāt tbulatos reqͥrēdo. ⁊ flebāt ip̄oꝝ t̓bulatōibꝰ ꝯpatiēdo. mittēteſ ſeīa ſua eos ſuis bn̄ficijs ſb̓leuando. ¶ Et n̄ ſolū dꝫ eē ſollicitꝰ exeūdo ſꝫ et diſcretus ī dādo. Quia dꝫ ſeīare.i. ī diuerſa loca ſpar gere. n̄ oīa vni dare. Vn̄ p̄s. Diſꝑſit dedit pauꝑibꝰ Sic zacheꝰ ī luca dimi. bo. ſu. de. pauꝑibꝰ. n̄ vni pauꝑi It̓ dꝫ eē iuſtꝰ. qꝛ dꝫ ſeīare ſemē ſuū n̄ alienū Un̄ ī ꝓuer. iij. Ho nora dn̄m d̓ tua ſb̓a. Que tua ē t̓pl̓r. Au. ꝯmiſſiōe ſicut primoniū chriſti qd̓ clericiſ ꝯmittit̉. de qͣ fit elemoſina vtiſis. Aut tuo primonio d̓ qͣ fit vtilior. Aut tuo labore ꝓ prio. de qͣ fit vtiliſſima. Sꝫ d̓ ſb̓a furti aut rapie aūt vſure aūt ſimonie deo gͣta el̓a n̄ fit. Vn̄ v̓ſꝰ Cū furto raptꝰ. cū fenore ſimo nis actꝰ. De ſic poſſeſſis el̓a n̄ fit ab iſtis. Ꝙ ecc̄. xxxiiij. d̓r. Qui offert d̓ ſb̓a pauꝑū qͣi q̇ victimat filiū ī ꝯſpec. prīs Unde yſa Ego dn̄s odio hn̄s rapinā inholocauſtiſ Exēplū ca. xv. C ¶ F ¶ Sꝫ qͥbꝰ dāda ſit p̄ cipue el̓a ī bona t̓ra q̄ ſemē ſuſcipiēs mul tuꝫ fructū affert deſigͣt̉. Qui.n. ſemē el̓e ſe cus viā l̓ ſupra petrā vl̓ int̓ ſpīas ſeīat illd̓ ānihilat. Supra petrā ſeīat q̇ ī pctō obdu ratis ſic̄ meretcibꝰ l̓ ſil̓ibꝰ elemoſinaꝫ dat. Et illd̓ areſcit. qꝛ v̓e caritatis nō habuit ra dicē. Quia dicit auctās. Nō minꝰ ē turpi bus dare qͣꝫ ob turpia. It̓ iuxta viā ſeīat q̇ hiſtrionibꝰ q̄ ſꝑ in circuitu ābulant dat. ⁊ illd̓ volucres celi.i. demones cōmedūt. qꝛ hiſtrionibꝰ dare n̄ alid̓ ē qͣꝫ d̓monibꝰ īmo lare l̓ ꝑdere. Sic̄ dicit hieroꝰ. Int̓ ſpīas ſe miat q̇ dītibꝰ dat. ⁊ illd̓ ſuffocat̉. qꝛ ditibuſ dare n̄ ē alid̓ niſi ꝑdere. Sicut caſſiodorꝰ dicit Et hiere. iiij. d̓r. Nolite ſeīare ſuꝑſpi nas. Sꝫ ſicut d̓r eſa. lviij. Frange eſurienti panē tuū. Et ī luc̄. xiiij. Cū facis ꝯuiuiū vo ca pauꝑes. ⁊ bonos pauꝑes q̄ ꝑ bonā ter rā d̓ſignāt̉. qꝛ ſic vtilit̓ ſemīab̓. vn̄ Ecc̄. xij. Da bono ⁊ nō receꝑis pctōrē. Per el̓am eī pauꝑes patronos nrōs ꝯſtituīꝰ apud dn̄m. Vn̄ oportꝫ ꝙ boni ſint Quia iuxta beatū Gre. Cū is q̇ diſplicet ad int̓pellā d̓ mittit̉. irati iudicis animꝰ ad det̓iora ꝓuo cat̉. Un̄ dicit dn̄s. Faci. vob̓ aī. d̓ mā. iniqͦ. vt recipi. vos ī et̓. tab̓. Un̄ talibꝰ danduꝫ ē q̄ poſſint nos reciꝑe in eterna tabernacl̓a Ad q̇ nos ꝑdu. ¶ Dominica in quinquageſima. De epiſtola. Sermo. L. ſū eſſem paruul loq̄bar vt ꝑuulꝰ. ſapiebā vt ꝑuu lꝰ. cogitabā vt ꝑuulꝰ. Cū āt factꝰ ſū vir euacuaui q̄ erāt ꝑuuli. j. Coꝝ. xiij. In his v̓b̓ apl̓i duo ad nr̄aꝫ īſtructiōꝫ ponūt̉. vicꝫ pueriliū īſinuatō cū dic̄ Cū eſſē ꝑuulꝰ ⁊cͣ. vſqꝫ. cogitabā Et eorū d̓ euacuato cū ſb̓ dit Qn āt fcūs ſū vir. euacuaui q̄ erāt par uuli. ¶ G ¶ Puerilia āt t̓a inſinuat q̄ a nob̓ ſt euacuāda ¶ Et pͥmū ē loqͥ puerilit̓ .i. ſn̄ p̄meditatōe. ꝓ qͦ dicit. loq̄bar vt ꝑuu lꝰ Loquūt̉.n. pueri q̇cq̇d veīt eis ad oſ. qd̓ certe n̄dꝫ face̓ ꝓfectꝰ Sꝫ ſicut dicit p̄s. Lin gua eꝰ loq̄. iudiciū.i. exaīatā ⁊ rōnabilem ſnīaꝫ Līgua.n. ē nūciꝰ rōis. Un̄ a rōe regi dꝫ ⁊ ſolū ad īꝑiū rōis dꝫ līgua exire ī actuꝫ loq̄le. Indecēs.n. ē ꝙ nūciꝰ rōis ſn̄ rōe mit tat̉. Hoc āt ꝯtīgit qn̄ vir ſicut puer q̇ caret vſu rōis loq̇t̉. Duplici āt rōe bonuꝫ ē hōi exaīare v̓ba ⁊ loq̇ rōabilit̓. Et pͥmo vt trā ſire valeat in diſtricto iudicio. vbi ſic ut d̓r Math̓. v. de oī v̓bo qḋ locu. fu. ho. reddēt rōꝫ Scd̓o qꝛ īcautū v̓bū ml̓tū nocꝫ. blāde ei egredit̉ ſꝫ gͣuit̓ vulnerat. ſicut dicit Ber. Un̄ Eccl̓. xxviij. Flagelli plaga liuorē facit plaga āt līgue ꝯminuet oſſa. Cordi.n. leta le vulnꝰ īfligit. Qd̓s q̇t hoīes. qͦt ciuitates qͦt ꝓuīciaſ. aliqn̄ vnū īcautū v̓bū ꝯſilij ma li vl̓ detractōis deſtruxit. Nll̓a beſtia ad̓o nocꝫ hōibꝰ ſicut līgua maliloqͣ. Certe plꝰ nocꝫ vnū v̓bū ſuggeſtoris ad deſtructōeꝫ vniꝰ ꝓuīcie qͣꝫ. cc. lupi. vn̄ Eccl̓. xxviij. Lin guatēia ml̓tos ꝯmouit ⁊ diſoſit illos d̓ gē te ī gētē. ciuitates mūitas d̓ſtruxit. ¶ H. ¶ Scd̓m ꝑuerile qd̓ īſinuat apꝰ eſt ſape pueril̓r. ꝓ qͣ dic̄. Sapiebā vt ꝑu. Saꝑe at puil̓r ē ſapiētē eē circa modica. vt ſt nūces poma ⁊ moneta plūbea. Vnus eniꝫ puer daret bn̄ vnū regnū ꝓ vno pulcro pomo ¶ Dominica in quinquageſima. Hāc ſapīam hn̄t illi q̇ circa tꝑalia q̄ modi ca ſūt ſapiētes ſūt circa et̓na q̄ īcōphēſibi lia ſūt īſipiētes. Cōtra qͦs dicit apꝰ Col̓. iij. Que ſur. ſt̓. ſapi. n̄ q̄ ſuꝑt̓. It̓ ꝯcupiſcūt pu eri qͦqꝫ viſu pulcra lꝫ ſibi nociua Qn̄qꝫ ei pueri capiūt carbonē l̓ gladiū nūduꝫ ꝓpt̓ pulcritudinē quā ibi vidēt. ⁊ ſe offendūt. l̓ ꝯburēdo l̓ īcidēdo. Exēplū hēmꝰ d̓ moiſe De qͦ refert ioſephꝰ ꝙ cū occidi d̓buiſſꝫ eo ꝙ coronā a rege ph̓one ſibi impoſitā ꝯcul caſſꝫ ſub pedibꝰ q̇dam puericie hͦ aſcribē tes. examīatꝰ fuit ꝑ cādētes carbones. ad qͦs tāqͣꝫ puer ſtatim palpauit ⁊ ſe ꝯbuſſit. Tales ſt̓ q̇ vidētes pulcritudinē mulieris alicꝰ ꝯcupiſcūt. nō attendētes illd̓ qḋ dicit Hie. Gladiꝰ igneꝰ ē ſpēs mulieris. Exēpl̓ ī pͥm. ca. ix. D. Hāc p̄dcāꝫ puerilitateꝫ diſ ſuadet apꝰ Coꝝ. xiiij. Nolite ef. pueri ſenſi bꝰ ¶ A ¶ Tertiū puerile qd̓ īſinuat ap ē cogitare puerilit̓. ꝓ qͦ dicit. Cogitabaꝫ vt ꝑuulꝰ Cogitatō.n. pueril̓ n̄ ē niſi ītēdere il liſ q̄ placēt. lꝫ ī ſe ſit vilia Un̄ libēt̓ balneāt̉ ī aqͥs pluuialibꝰ ⁊ luteis. Libenter circue unt cū luto. edificādo domos luteas. vno die edificātes alio die deſtruētes. Sic ſūt q̇dā q̇ n̄ cogitāt niſi qͣl̓r ſe maculēt in aqͥs luxurie. De qͣ aqͣ Gn̄. pnl̓t. dictū ē ruben. Propt̓ luxuriā effuſꝰ es ſicut aqͣ. macula ſti cubile pr̄is tui. It̓ n̄ ītendūt niſi domoſ ſuas īſtaurare cū luto auaricie. d̓ qͦ Abac̄. ij. Vſqꝫ q̇ aggͣuat ꝯſe denſū lutū. Tales ſt q̇ edificāt domos luteas. qꝛ t̓renū hn̄t fun damētū.i. cogitatōꝫ Oīs.n. ītētio eoꝝ ē ad talia Exēplū ī pͥm. ca. viij. O. ¶ Puerilia āt hͨ euacuare debēꝰ cū ꝑuenīꝰ ad etatem virilē. Et pͥmo qꝛ mōſtruoſū eēt ſi aliqͣ ar bor tūc flores haberꝫ cū deberet hrē fructꝰ maturos. Talis ſenex maledictꝰ eſt a deo ſicut ficꝰ illa ī qͣ qͣſiuit dn̄s fructꝰ ⁊ n̄ īueīt. ꝓpt̓ qd̓ eā maledixit. Un̄ yſa. lxv. Puer cē tu ānoꝝ maledictꝰ erit. It̄ erubeſcibile eēt alicui barbato ad mamillas mr̄is pend̓e. īmo inſania videret̉. Iuxta illd̓. Lud̓e pa ip̄ar. eqͥtare ī arūdine lōga. Si quē delcāt barbatū. inſaia vetāt. De tali d̓r Oſee. vij. Sed et cani effuſi ſūt. ⁊ ip̄e ignorauit t̄ odibilis ē d̓o ⁊ hoībꝰ ſenex iuueīs. vn̄ Ecc̄. xxv. Senex fatuꝰ enūerat̉ int̓ tres ſpeciēs hoīm q̇ odiūt̉. Ergo p̄dcā puerilia euacu are debēꝰ cū ad ſenilem etateꝫ ꝑuenimus Roge. ergo. ¶ De euangelio. Sermo. I. I. Cce aſcendimuſ Ihieroſolimā ⁊ cōſūma. oīa q̄ ſcpͥ. ſtꝑ ꝓph̓as d̓ fi. hoīs. Tradet̉ eni gen. ad illu. ⁊ fla. ⁊ crucifi. Luc̄. xviij. ¶ B ¶ In hiſ v̓bis p̄dixit dn̄s ſuā traditōꝫ q̄ p̄ ceſſit ſuā paſſiōeꝫ. Circa quā traditiōꝫ po nūt̉ qͥnqꝫ notāda. ſcꝫ. Traditiōis tꝑs. mo dus. locus. ꝑſona. et cauſa. ¶ Prio ergo inuit̉ tꝑs. Tempꝰ inqͣꝫ nō lōge poſitū ſed ſubito vētuꝝ. Et h̓ cū dicit. Ecce. q. ī proxi mo. ¶ Scd̓o v̓o inuit traditōis modū.i. qͣli mō ſit traditꝰ Innuit āt mod̓ n̄ inuitū ſed volūtariū. cū dicit Aſcendimꝰ. Aſcen dere.n. volūtariuꝫ ē. q. di. Nō trahimur inuiti. n̄ ducimur ingͣti. ſꝫ aſcendīꝰ volun tarij. Io. x. Ptātem habeo po. aīaꝫ meaꝫ Yſa. liij. Oblatꝰ ē qꝛ ip̄e voluit. ¶ Tertio dicit traditōis locū. Locū inqͣꝫ ml̓tis bn̄fi cijs ab ip̄o honoratū. cuꝫ dicit Hieroſoli mā. Uoluit āt ī tali loco pati ꝓpt̓ ꝯueniē tiā. Cōueniēs.n. erat vt q̇ totū mūduꝫ ſua paſſiōe ſaluare venerat. ī meditullio totiꝰ md̓i pat̓et̉. ⁊ hͦ fuit ī hierl̓m. Tradit̉.n. a ſa piētibꝰ hierl̓m eē meditulliū ſeu vmibili cū totiꝰ t̓re. Et iuxta ꝓph̓aꝫ. Oꝑatꝰ ē ſalu tē ī medio t̓re. It̓ ꝯueniens fuit pati ibi. vt q̇ ꝑ legem ⁊ ꝓph̓as ſuā paſſiōeꝫ p̄dixerat ibi pateret̉ vbi maxime lex ⁊ ꝓph̓e pullula bāt. ⁊ hͦ fuit hieroſolimis. Et hanc cāꝫ ipſe dn̄s on̄dit in p̄miſſis v̓bis cū poſt oſtēſio nis locū ſubdit. Et ꝯſūma. oīa q̄ ſcpͥta ſūt in le. ⁊ ꝓphetis. ⁊ hͦ in hieruſalem. Et quā tum ad hoc ip̄e p̄figuratus eſt in facto mi rabili cuiuſdā auis que d̓r fenix Ipſe eniꝫ quaſi fenix ſarmenta odorifera arboꝝ in nidum collegit. dum ſcpͥturis ꝓh̓aꝝ et le gis hieruſalem repleuit. Eiſdem āt ſarmē tis ꝯburitur in nido. duꝫ ẜm dicta legis et ꝓph̓aꝝ ī hierlꝫ patit̉ Tertia die auis reꝑat̉ ¶ Dominica in quinquageſima. quia chriſtꝰ t̓cia die reſurrexit ¶ Quarto ſubdit traditōis ꝑſonā. Perſonā inqͣꝫ in nocentē ⁊ īmaculatā cū dicit. Filiꝰ hoīs. n̄ filiꝰ hoīm. q̇ ī macula ꝯcipiūt̉ ⁊ ī pctō nu triūt̉. ſꝫ filiꝰ tantū vniꝰ hoīs.i. btē v̓gīs. Et n̄ dixit planiꝰ. ego tradar. ſꝫ filius hoīs. vt on̄dat ſe n̄ ꝓpt̓ ſuā culpā paſſum. ſꝫ ꝓpter nrāꝫ. ⁊ hͦ magis incitat nos ad ip̄iꝰ dilcōꝫ. qꝛ reuera ex hͦ ſumꝰ multuꝫ obligati ip̄m diligere. qꝛ ſi q̇s innocēs ita diligeret furē vt veſtibꝰ latronis indutꝰ ſe ꝓ latrone ip̄ꝫ q̄rētibꝰ ad ſuſpēdiū offerret. magne dilco nis eſſꝫ ſignū. Hoc fec̄ chriſtꝰ Nos inqͣꝫ ī pctō nefario fuimꝰ dep̄hēſi vſqꝫ ad mortē ſꝫ chriſtꝰ aīcꝰ noſter p̄ dilctōne magna in veſtiariobtē v̓gis carnē nrāꝫ induit. Et ſi cut ī paſſiōe legit̉ iud̓is exeutibꝰ cū gladijſ ⁊ fuſtibꝰ tāqͣꝫ ad latronē ſe exhibuit dicēs Quē q̄ritis. Ego ſū. n̄ latro ſꝫ aicꝰ latrōis ⁊ ſic tāqͣꝫ latro captꝰ ē. ⁊ cū iniqͥs reputatꝰ ē. qꝛ cū latronibꝰ ⁊ ꝓ latronibꝰ ſuſpenſus. ¶ C ¶ Quīto cam traditōis ſubdit. cū dicit. Ad illu. ⁊ fla. ⁊ cruci. Illuſus eſt aūt qͣttuor mōis. In ſpinea corona. In pur pure circūdatōe. In genuflexiōe. Et falſa ſalutatōe ¶ It̓ qͣttuor modis flagellatuſ. v̓gis. arūdie. alapis. ⁊ ſputo. Item qͣttuor mōīs crucifixꝰ. blaſphemātiū acclamatō ne. Iuxta ꝙ marcꝰ tc̄ia hora dicit ip̄m cru cifixū. It̓ clauoꝝ ꝯfixiōe. lanceatōe. ⁊ aceti ⁊ fellis potatiōe. Ecce qͣntū heu. ſicut dicit apl̓s. qui factus nob̓ a deo ſapīa. iuſticia. ſctīficatō. ⁊ redēptō. a nob̓ tā turpit̉ ē d̓ho neſtatꝰ. Factꝰ ē dico nob̓.i. ad nrāꝫ vtilita tē. factꝰ ē ꝑ corꝑis aſſūptōꝫ nob̓ ſapientia in docēdo. Math̓. x. Diſcite a me. Factus ē nob̓ iuſticia exēplū vite dando. Math̓. xvj. Qui vult veīre pꝰ me. Factꝰ ē nob̓ ſctī ficatio.i. mūdatio ſpūm effūdēdo Coꝝ. vj. Sed abluti eſtis ſed ſcīficati eſtis. Factus ē redēptio ī cruce patiēdo. ij. pet̓. ij. Precō ſo ſangͥne redēpti eſtis. Si gͦ chriſtꝰ fuit ſapīa n̄ debuit illudī tāqͣꝫ ſtulticia. Si iu ſticia n̄ debuit tradi vt malicia. Si ſcīfica tio.i. mūdicia ergo n̄ debuit cōſpui vt tui pitudo. Si redēptor n̄ debuit crucifigi vt malefactor. Sꝫ heu ſapīa illudit̉. iuſticia tradit̉. ſcīficatio ꝯſpuit̉. redēptio crucifigit̉ Exēplū ī ꝓm. ca. xj. A. Si ſic pat miſcd̓iaꝝ ꝑcuſſit ꝓ pctōribꝰ baculū ſenectutis et lu mē oculoꝝ. q̇d faciet d̓ nob̓ pctōribꝰ ſi tan tā neglexeimꝰ ſalutē Et iō currāꝰ ad ꝓpoſi tū nob̓ certamē aſpicientes in remunera torē.i. chriſtuꝫ. Aſpiciētes dico tāqͣꝫ ī librū vite. q̄ fuit ſcpͥtꝰ intus ⁊ foris Intus ꝑ ieffa bilē ſapīaꝫ. foris ꝑ t̓bulatōes. Fuit at h̓ lib ſcpͥtꝰ foris nigris lr̄is flagelloꝝ ⁊ capitali bus lis qͥnqꝫ vulneꝝ. Et ſic̄ ſolet affigi pu eris carta ad aſſerē vt pleniꝰ aſpiciāt. ſic ⁊ chriſtus clauis affixus ē tabule crucis. et pͥmo cū ſcopa purgatus. Legāt ergo in hͦ libro nouicij. ip̄m traditū ad illudendum Siq̇deꝫ ⁊ nouicijs p̓ncipes tenebraꝝ plu rimū illudūt. Exemplū in ꝓmp. ca. xij. P Legant ꝓficientes traditū ad flagellāduꝫ Siq̇dem ⁊ ip̄i multis tribulatōibꝰ flagel lant̉. Legāt ꝯtemplati traditū ad crucifi gend̓. qͥbus mūdꝰ crucifixꝰ ē. ⁊ ip̄i mundo Legāt oēs p̄miuꝫ ſue ꝯſolatōis. qꝛ tcia die reſurrexit. vt nos ꝯſedere faceret in celeſti bus. Ad qͦ nos ꝑdu. ¶ De euāgelio. Sermo. LII. eſu fili dauid mi ſere. mei Luc̄. xviij. In his v̓b̓ ceci ꝓlatis ad dn̄m duo ponunt̉. vicꝫ beniuolētie captatio. ⁊ hūil̓ dep̄catō. Pri mum cum dicit. Ieſu fili dauid. Scd̓um cum addit. Miſerere mei. ¶ Vt enim fa cilius hic cecus a domino audiretur con ſueto hominū more. Primo captat beni uolentiam domini commendans euꝫ du pliciter. ẜm naturam ipſius diuinam ſcꝫ ⁊ humanam. ¶ D ¶ Diuinā tangit cuꝫ dicit. Ieſu. Hoc ei nomē dītati attribuit̉. et hoc ꝑpenditur ex angelo. q̇ cum d̓ hoc nomine ioſeph loq̄retur dixit. Vocabis nomē eiꝰ ieſus. vbi dic̄ Origenēs. Nō dic̄ angelus impones nomen tanqͣm chriſto temporaliter nato hoc nomen aſcrib̓etur Sꝫ dixit vocabiſ. qꝛ hͦ nomē chriſto ꝯpete batẜm ditatē ab etno. Ieſus.n. int̓p̄tat̉ ſal ¶ Dominica in quinquageſima. uator. qd̓ fuit chriſtꝰ ab et̓no diuinitꝰ Ip̄o ē.n. verꝰ ſaluator ſaluās ꝑ oēꝫ modū Sal uat.n. t̓pl̓r. ſalute nat̄e. gre. ⁊ gl̓e. ¶alute nat̉e. qꝛ ꝯẜuat oēꝫ nat̉aꝫ ī eſſe. Sicut eī per ip̄m oīa fctā ſt vt eſſēt. ita ꝑ ip̄m oīa ꝯẜuāt̉ ī eſſe ne ꝑeant. Niſi.n. ip̄e oēꝫ ſaluaret crea turā ꝯẜuādo rediret ī ſuū p̓ncipiū.ſ. in ni hilū. De qͣ ſalute dicit p̄s. Hoīes ⁊ iumē. ſal. ¶ Saluat et̄ ſalute grē. ⁊ hͦ facit ī pn̄ti eccīa qͦtidie qn̄ hoīem liberat a pctō ⁊ ꝯſer uat ī bono. Hoc.n. fit mediāte grā. Vnde apl̓s. Ecce n̄c tꝑs ac. ecce n̄c di. ſa. ¶ Sal uabit et̄ ſalute gl̓e. ⁊ hͦ ī vita et̓na. qn̄ pena litate hoīs reſecata corpꝰ corruptibile gl̓i ficabit. De hac duplici ſalute dicit Eſaiaſ xlv. Dabo ī ſyon ſalutē.i. ī pn̄tē eccīaꝫ quo mō ſpeculat̉ ī enigmate. qꝛ ſyō int̓p̄tat̉ ſpe cula. Et ī hierl̓m.ſ. celeſtē vbi v̓e pacis ē vi ſio. gl̓aꝫ meā Hāc āt t̓plicē ſalutē ſaluator noſter inqͣntū ē deꝰ efficit. Et ab hͦ effectu deitatis ꝯmēdat h̓ cecꝰ deū cuꝫ dicit Ieſu. ¶ E ¶ Hūanā v̓o nat̉aꝫ h̓cecꝰ on̄dit cuꝫ dicit. Fili dauid. h̓. n. fuit inqͣntū hō. ⁊ in hͦ ꝙ dicit eū filiū dauid. ꝯmēdat eū a generiſ nobilitate. eo ꝙ a regia ſtirpe deſcēderat. Uel certe filiū dauid vocauit eū ꝓpt̓ actu um idētitatē. q̄.n. in figura geſſit hͨ chriſt ẜm veritatē īpleuit. Dauid.n. oueſ pauit goliā ſtrauit. ꝑſecutorē declinauit. ī hierl̓ꝫ regͣuit. maleficoſtolerauit. ſupplicibꝰ ꝯdo nauit. Sic noſter dauid.ſ. chriſtꝰ fecit qui v̓e fuit dauid.i. maū fortis qn̄ debellauit aereas ptātes. ⁊ vultu d̓ſiderabil̓ ē mō in gl̓a ꝯſtitutis. qꝛ ip̄e ē in queꝫ deſiderāt an geli ꝓſpicere. Sꝫ ī iudicio erit vtrīqꝫ maū fortis reprobis qn̄ dicet. Ite maledicti. ⁊cͣ. Uultu d̓ſiderabil̓ bōis qn̄ dicet. Veīte bn̄ dicti. Iſte dauid oues pauit. Vn̄ dic̄. Ego ſū paſtor bo. Vere bonꝰ. qꝛ qͥs ex nob̓ qui faceret h̓ qd̓ ip̄e fecit. Deſeruit.n. nonagī tanouē oues ī d̓ẜto celeſti ⁊ abtēs ī deẜtuꝫ md̓i q̄ſiuit vnā q̄ abierat ⁊ ꝑierat. Timēs ergo ne ouis ī deẜto hꝰ md̓i vagabūda tā qͣꝫ ſilueſtris effcā paſtorem exhorreret pa ſtor bonꝰ formā ouis aſſūpſit. qꝛ ſil̓ia ſil̓i buſ applaudēt. ⁊ inuētā ī hūeris portauit Goliā et ꝓſtrauit.i. diabolū. Sumēs enī de torrēte penalitatū nrāꝝ penalitates qͥn qꝫ tāqͣꝫ qͥnqꝫ lapides in perā corꝑis ſui ꝯͣ goliā ꝓceſſit. q̄ ſūt qͥnqꝫ de q̇bus ī hodier nō euāgelio agit̉. vicꝫ. ip̄iꝰ traditio. illuſio flagellatio. ꝯſpuitio. ⁊ occiſio. Tradit̉ nā qꝫ v̓tꝰ. illudit̉ ſapīa. flagellat̉ innocētia cō ſpuit̉ gl̓a. ⁊ occidit̉ vita. Tradit̉ dei virtꝰ. d̓ q̄ apl̓s Predicāꝰ chriſtū d̓i v̓tutē. Qua re ergo ſe n̄ defēdit. qꝛ infirmata eſt inquit in p̄s. in pauꝑtate.i. in hūilitate virtꝰ mea Sic ī figura ſua ſampſō ſua volūtate tra dit̉ ligatꝰ philiſteis. Et nō hiſtoriā. Illudi tur et̄ ſapīa. De qͣ apl̓s. Predicāꝰ chriſti dei ſapīam Huic ſapīe illuſio fcā ē coram herode. Sic dauid in figura cōmutat os ſuū corā achis. Flagellat̉ innocētia. De qͦͣ bis petrꝰ. Qui peccatū n̄ fecit. Sic miche as ī figura ꝑcutit̉ ī maxilla. Cōſpuit̉ gl̓ia De qͣ apl̓s. Qui cū ſit ſplēdor gl̓e Sic iob īfigura inuoluit̉ ſterq̇linio. De qͣ alibi di cit. Et faciē meā ꝯſpuere n̄ verent. Occidi tur vita. Vn̄ Io. Ego ſū vita. Exēpl̓. ī ꝓm. ca. xj. A. Sꝫ dn̄s noſter velut verꝰ moyſeſ ſtetit ī ꝯfractōe. Licꝫ ꝯfractōꝫ hūane nat̉e ſuſtineret tn̄ deitate ſtetit incōcuſſus Un̄ ꝑ qͥnqꝫ dictas penalitates in q̇bus abſcō dita fuerat fortitudo eꝰ. diabolū tanqͣꝫ go liam dauid ꝓſtrauit. Et ſicut dauid perſe cutorem ſuū declinauit.ſ. ſaul. ſic ⁊ chriſtꝰ fecit. Vnde ieſus abſcondit ſe et exiuit. ⁊cͣ Ille in figura in hierl̓m regͣuit. ſic chriſtuſ in celeſti hierl̓ꝫ q̇ ē maturā regͣt. Et ſic̄ ille maleficos tolerauit. ſic ⁊ chriſtꝰ tales tolo rat q̇ ſunt h̓etici et tyranni ⁊ mali chriſtia ni qͣs tanqͣꝫ zizaniaꝫ ſinit creſcere vſqꝫ ad meſſem ī medio tritici. Itē ſupplicibꝰ ꝯdo nauit. ſic ⁊ chriſtꝰ. Quacūqꝫ hora pctōꝫ inge. ⁊cͣ. Sic ergo ẜm generis nobilitatē. acuuꝫ ydemtitatem dixit eū filiū dauid ¶ F ¶ Captata ergo beniuolētia ex com medatōe vtriuſqꝫ nat̉e. ſubiungit hūilem dep̄catōꝫ dicēs. Miſerere mei. Hūil̓ ē de p̄catō. qꝛ ī ip̄a miſerū ſe fatet̉ dicēs. Miſe rere ergo q̇ mīaꝫ docuiſti dicē Eſtote mi. c. Miſerere dico q̇ miſeriā exꝑtꝰ es. ap ¶ In capite ieiunij. Nō habēꝰ pōtificē q̇ n̄ ſci. ꝯpa. īfirmi. nrīs It̓ miſerere iuſta petēti qꝛ ī tene. ſcd̓o et lu mē celi n̄ vid̓o. Et qꝛ nūqͣꝫ d̓ſpexit d̓p̄catōꝫ pauꝑis dn̄s hꝫ pauꝑeꝫ exaudiuit ⁊ illūia tus meruit videre illūīatoreꝫ. q̄ illuiat oēꝫ hoīeꝫ qͥ et̄ dignet̉ nos illūiare ī int̓ioribus ocul̓.ſ. ītellectū ⁊ affectu. vt ſic illūiati ꝑue niāꝰ ad prīaꝫ claritatis et̓ne Amen. ¶ In capite ieiunij. de epiſtola. Sermo. I. III. ouertimi ad me in to. cor. ve. in ie. ⁊ fle. et planctu. ¶ Iohel̓. ij. Verba hͦ qͥ legūt̉ ī pͥnci pio qͣdrageſime bn̄ ꝯcordāt cuꝫ tꝑe. Inte aliaſ ei rōes ſtatutū ē hͦ tꝑs qͣdrageſimale vt pctōres q̇ ꝑ āni cculū ſe ꝑ pct̄ā a d̓o elō gauerūt. ad ip̄m hͦ tꝑe ꝑ pnīaꝫ reuertatu In ſignū cꝰ eccīa p̄dcā verba ī p̓ncipio hꝰ tꝑis repetit dicēs. Cōuertimi ad me ī to. cor. ve. ⁊cͣ. In q̇bꝰ v̓b̓ dn̄s ꝑ ꝓph̓aꝫ t̓a facit ¶ Prio ei pct̄ōribꝰ ſuadet reditū cū dicit Cōuertimi. ¶ Scd̓o on̄dit regreſſionis tminū. cum dic̄ Ad me. ¶ Tertio d̓clarat regreſſiōis mod̓. cū ſb̓dit In ieiunio ⁊ fle. ⁊ plāc. ⁊ ſcīdite corda vrā. Et q̇dē regreſſū ſuadet ſb̓itu. qꝛ dꝫ eē ſine dilatōe. Un̄ dic̄. ī pn̄ti ꝯuertimi. Nō dicit. Cōuertemī qd̓ ē fut̉i tꝑis Terminū v̓o on̄dit neceſſariū. cū dicit Ad me. Si.n. te ad alid̓ ꝯuertis ſub uert̓is. Sꝫ ī hͦ tm̄io ſtabilieris. Mod̓ v̓o regreſſiōis inuit d̓bitū. qꝛ ſn̄ claudicatiōe cū dicit In to. cor. ī ie. ⁊ fle. ⁊ planctu ¶ G ¶ Prio ergo pctōribꝰ ſuadꝫ reditū dicēſ Cōuertimi. Peccatū.n. mortale eſt viaē qͣs recedit a dn̄o ⁊ ſe elōgat ab eo. Hec eſt via ꝑqͣꝫ filiꝰ ꝓdigꝰ abijt a pr̄e ⁊ ſe elōgauit ī regiōeꝫ lōgīqꝫ viuēdo luxurioſe. Vn̄ die ibi glo. Abijt ꝑ viā latā q̄ ducit ad morteꝫ Hec ē via q̄ vid̓t̉ hōī recta. ſꝫ nouiſſima eꝰ ducūt ad mortē. Oqͥt ſūt qͥ ꝑ hac viā cur rētes. appropiquerūt vſqꝫ ad portas mor tis. Exēplū ca. vj. K. Talibus ergo ne ꝑue niat ad mortē dn̄s ī p̄miſſis v̓bis ſuadꝫ re ditu dicēs. Cōuertimi. Suadꝫ at redituꝫ ſb̓itu. qꝛ dꝫ eē ſn̄ dilatōe. qꝛ ī pn̄ti dꝫ ꝯuerti Huic āt ſuaſiōi vt ꝯſentiāꝰ t̓a nos īducūt Uicꝫ. ſcpͥt̉a. exēpla. ⁊ ꝑicl̓a. ¶ Scpͥt̉a tplex paganoꝝ. Iud̓oꝝ. ⁊ Chriſtiaoꝝ. Audi pa ganū poetā. Sꝫ ꝓꝑa nec te vētas differ in horas. Qui nē hodie cras minꝰ aptꝰ erit. Audi ſapiētē ī ſcp̓t̉a iud̓oꝝ Eccl̓. v. Nō tar des ꝯuer. ad do. ⁊ ne differas d̓ die in dieꝫ. Audi ſapiētiſſimū ī ſcpͥt̉a chriſtianoꝝ Lu ce. viij. Eſtote ꝑa. qꝛ qͣ hora n̄ pu. fi. ho. ve. ¶ Ad accel̓atōꝫ et̄ ꝯuerſiōis īducut nos exēpla vicꝫ iuſtoꝝ ⁊ pctōꝝ Iuſtoꝝ q̇.ſ. mor talit̓ nūqͣꝫ peccauerūt. ⁊ tn̄ in ip̄a puericia ad dn̄ꝫ ſt̓ ꝯuerſi. ſic̄ pꝫ ī ioh̓e bap. q̇ teneris ſb̓ ānis ātra d̓ẜti petijt It̄ ībto nicolao qui adhuc ī cunabul̓ qͣrta ⁊ vj feriaieiunauit It ībto dn̄ico q̇ adhuc ſb̓ nut̓cis diligētia cuſtoditꝰ vt carnis d̓licias d̓clīaret. lectuꝫ dimittebat ⁊ ſuꝑ nudā humū accūbebat. It̓ inducūt nos exēpla pctōꝝ.i. illi q̇ aliqn̄ pctōres magni fuerūt q̇ cito ꝯuerſi ſūt ad do. Et hͦ ī oī genere pctōꝝ. Attēde gͦ hoī vicio luxurie manes mariā magdalenā q̄ vt cognouit ꝙ ieſꝰ ī domo ſimōīs accubu iſſꝫ ad ped̓s eꝰ veīt. It̄ accipe exēplū ī vicio auaricie ꝯſtitutꝰ ī math̓o euāgeliſta Qui cū ī thelonio ſedēs lucris tꝑalibꝰ inhyarꝫ. ieſu ſibi dicēte. ſeq̄re me nō ꝯdixit. n̄ ꝓcra ſtinauit. ſꝫ ſtatī ſurgēs ſecutꝰ ē eū. Itē attē de qͦſqͥs es tumore ſuꝑbie inflatꝰ pauluꝫ apl̓m q̇ cū ecc̄īaꝫ d̓i ꝑſeq̄ret̉. ⁊ ieſꝰ dixiſſꝫ ſi bi. q̇d me ꝑſequeris. mox obediens rn̄dit Dn̄e qd̓ me vis facere. Aīaduerte petrū q̇ pꝰ t̓nā negatōꝫ poſtqͣꝫ gallꝰ cantauit ſtatī amare fleuit. Hec ergo oīa ſupradcā exē pla inducūt te hō vt ſn̄ dilatōe ꝯuertaris. ¶ Inducūt nihilominꝰ ⁊ ꝑicula. videlicꝫ etatis. infirmitatis. ⁊ mortis. vt ſine dilati on ꝯuertaris. ¶ Etatis periculum eſt. ſi vſqꝫ ad ſenilemetatem differas ꝯuerſiōꝫ. ⁊ hoc ꝓpter tria.ſ. ꝓpter induratōꝫ. Vnde Eccl̓. xxx. Tunde latera eius dum infans eſt. ne forte induret ſicut arbor. Et diffici lius flectitur quando induratur et antiqͣ tur. Pro tanto eſt prouerbium. Ire ca thenatus. neſcit canis inueteratus. Item propter vaſis diutinam corruptionem. ¶ In capite ieiunij. Uix enī vas quod xl. annis corruptū eſt. fermento malicie vel veneno purgari p̄t vt reciꝑe poſſit intra ſe balſamū grē De qͦ d̓r Coꝝ. v. Non in fer. ve. neqꝫ infer. ma. ⁊ ne. ⁊cͣ. Iteꝫ ꝓpter nimiā oneratiōꝫ. Pſal̓. Quoniā iniqͦ. mee ſicut onꝰ gͣue gͣua. ſunt ſuꝑme. Et cum hoc onus grauiꝰ ſit cete ris oneribꝰ etiam montibꝰ. Odeus qūo poteſt hō peccator reſurgere. q̇ quot mor talia pctā hꝫ tot onera grauia ⁊ grauiora montibꝰ ſe depͥmentia habet ſuꝑ ſe. Und̓ iuuenes q̇ minus oneris habent. facilius ꝯuertūt̉. Hoc ip̄m on̄dit dn̄s in tum mor tuoꝝ ſuſcitatōne Puelle Math̓. ix. Ado leſcentis. Luce. vij. Et lazari ſenis. Ioh̓. xj. Puelle tanqͣꝫ iuniores citius ꝯuertutur qꝫ adoleſcentes. ſicut patet in hoc ꝙ fecit dn̄s. Nam puelle dixit dn̄s. Puella ſur ge. et ſtatim ſurrexit. Adoleſcēti plura ver ba dixit. Adoleſcens tibi dico ſurge. Ad lazari aūt ſuſcitatōem multa facta fuerūt Nam turbauit ſe ip̄m ieſus. ſacrimatꝰ eſt voce magna clamauit. Lazare veni foras Quia ſenes a veteri ritu difficile auellunt Nō tardēs ergo ꝯuerti ad dn̄m ¶ Ad hͦ ip̄m etiā monet ſuꝑueniens ꝑiculū infir mitatis. Frequenter eniꝫ grauis infirmi tas ſuꝑueniens tollit potentiā ꝯuertendi vt pratōis ſubuerſione facti amentes ne ſciant quid ſit pnīa. Pro quo ꝯſulitur. Eccl̓. xvij. Viuus et ſanus confiteberis. ¶ Item ꝑiculum mortis monet cito con uerti. Multi enī credentes ſe longe eſſe a morte ſubito corruerūt. Sic pharo ⁊ egy ptij diu credētes viuere. ſubito ſūt ſb̓mer ſi. Exodi. xiiij. Sic dathan et abyron ſubi to ſūt a terra abſorpti. Sic de exercitu ſen nacharib cum filios iſrael impugnarent clxxxv. ſubito ab angelo ſūt incinerati. Re gum. ix. Iteꝫ aliq̇ nimio dolore. alij nimio gaudio ſubito expirant. Item aliq̇ ex ip̄o medicamento ſine q̄ viuere non pn̄t. ſicut eſt cibus et potus ſubito ſuffocant̉. Oqͥt ſūt q̇ ad dn̄m ꝑ pniam redire ꝓpoſuerāt. ſed ſubito morte p̄uenti ꝑierunt. Sap̄. v. Spes impij qͣi lanugo q̇ a vento tollitur ꝓpter p̄dicta ergo ſuadet dn̄s pctōri redi tu ſine dilatōne. cum dicit. in pn̄ti cōuerti mini. Exemplū in promptuario ca. iiij. G ¶ Scd̓o ꝯuerſionis on̄dit terminū vtilꝰ ⁊ neceſſariū. cum dicit Ad me. Ad me in qꝫ tanqͣꝫ ad veſtrū creatorem. Iteꝫ ad me tanqͣꝫ ad veſtrū redemptorem Ad me vti qꝫ tanqͣꝫ ad veſtꝝ remuneratorē. Vt ergo ad ip̄m tanqͣꝫ ad creatorem reuertamur. monet natura cꝰ pͥncipiū exiſtit. Item vt ꝯuertamur ad ip̄m tanqͣꝫ ad redemptore monet gra qua exhibuit Vt reuertamur ad ip̄m tanqͣꝫ ad remuneratorem inducit gloria quam promiſit. Vere ad ip̄m con uerti tanqͣꝫ ad ſuū creatorem monet natu ra tanqͣꝫ ad ſuū p̓ncipium. Omīs enī na tura ſuū petit p̓ncipium. ⁊ ip̄e eſt p̓ncipiū omīs nature Ro. xj. Ex qͣ oīa. ꝑ quem oīa in qͣ oīa. Vnde Augꝰ. Feciſti nos dn̄e ad te et ſicut nil quieſcit niſi in ſuo principio. ſic̄ dic̄ Aug. Inquietū eſt cor meuꝫ donec veniam ad te. Hoc ip̄m innuit hūane na ture conditio. ꝙ ſcꝫ int̓ omīa ad ip̄m tēde re debeat. qꝛ cum cetera aīalia ſint reflexa creata ſolus homo creatus eſt rectꝰ. ſicut dicit Augꝰ Vt.ſ. q̄ ſurſum ſunt ſapiat nō q̄ ſuꝑterram. ſicut faciūt reflexa animalia et qn̄ reflectit̉ ad terrena ꝯꝑatur iumētis inſipientibꝰ ⁊ ſimilis erit illis factꝰ. Pro pter hoc dicit dn̄s. Conuertimini ad me. Ad quem.ſ. inuitat natura. cuiuſ pͥncipiū exiſto. Item ad idem inuitat ⁊ gra. Illa in qꝫ gratia quā exhibuit. de qͦ ad Cituꝫ. Ap paruit grā ſaluatoris noſtri dei. Et poſt ſubdit. Expectantes btām ſpem. ⁊cͣ. Quia v̓o multū monet nr̄am ſpem ꝑueniēdi ad ip̄m cꝰ grā ꝓ nobis exhibita tanta apꝑui qꝛ ꝓ nobis homo factus mortuꝰ ē. Bern̄ Iam me ſpernere non potes bone ieſu. qꝛ caro de carne mea es. ⁊ os ex oſſibꝰ meis. Itē inuitat et gl̓a illa quā ꝓmiſit Math̓ xxv. Uenite benedicti patris mei ꝑcipite regnum nō mundi ſed ſuū ꝙ eſt regnum oīm ſeculoꝝ. vbi ſūt diuitie ⁊ gl̓ia ¶ Ter tio oſtendit ꝯuerſionis modū et hūc debi tum. qꝛ ſine claudicatōne. cū dicit In toto ¶ In capite ieiunij corde in ieiu. ⁊ fle. ⁊ planctu. Integra enī ⁊ nō claudicas ꝯuerſio eſt qn̄ homo corde cōuertit̉ ⁊ oꝑe. Corde ꝑ ꝯtritionē. oꝑe ꝑ ſa tiſfactionē. Que ꝯſiſtit ī ieiunio ⁊ fle. ⁊ plā ctu. Redite ergo p̄uaricatores ad cor. ⁊ co uertimini in to. cor. ve. ⁊ hoc ꝑ peccatoꝝ co tritionē. Pro quo dicit. Scindite cor. ve. ſcꝫ vomere cōpunctiōis ⁊ ꝯuertimini Un̄ dicit Bern̄. Nō te o homo oportet maria trāſfretare. nō penetrare nubes. nō gradiſ tibi on̄dit̉ via. vſqꝫ ad temetip̄um occurre deo tuo. vſqꝫ ad cōpunctiōꝫ cordis occur re vt ſaltē exeas de ſterquilimio miſere cō ſcientie tue. quoniā eſt indignū auctorem puritatis illuc intrare. Et poſtqͣꝫ ſic ꝯuerſi fueritis in toto corde ꝯuertimi etiā ꝑ exte riorē ſatiſfactionē. videlicꝫ ī ieiunio ⁊ fleti ⁊ planctu. vt ſicut tribꝰ modis peccaſtis.ſ. cōcupiſcentia carnis. ꝯcupiſcētia oculorū ⁊ ſuꝑbia vite. ſic ⁊ de eiſdē ꝑ tria p̄dicta ſa tiſfaciatiſ. Cōuertimini ergo in ieiunio vt ꝓ cōcupiſcentia carnis ſatiſfaciatis. Con uertimini in fletū vt ꝯcupiſcentiā oculoꝝ defleatis. Itē cōuertimini in planctū vt ꝓ ſuꝑbia vite ſatiſfaciatis. Et ſi ſic cōuerſi fu eritis ꝑ pnīam ip̄e vtiqꝫ ꝯuertet̉ ad vos ꝑ miſericordiā. Un̄ Augꝰ in libro de ſpū et aīa. Nemo de dei miſericordia diffidat. q̄ niaꝫ maior eſt ſua miſericordia qͣꝫ nrā mi ſeria. Et quiſquis ad eū toto corde clama uerit exaudiet illū. qꝛ miſericors eſt Tardi us ſiquidē videt̉ illi omni peccatori veniā acciꝑe qͣꝫ illi dare. Sic enī feſtinat reuꝫ ab ſoluere a peccato vel tormēto cōſciētie ſue quaſi plꝰ cruciet eū cōpaſſio miſeri qͣꝫ ip̄ꝫ miſeꝝ paſſio ſui. Exemplū in ꝓmptuario. ca. iij. H. Rogemꝰ ergo et nos dn̄m vt cō uertamur ad dn̄m in toto cor. in ie. ⁊ fle. et plāc. vt miẜicordiā inueniamꝰ. p̄ſtāte do mino noſtro ieſu chriſto Amen. ¶ De euāgelio Sermo. I. IIII. Heſaurizate uo bis theſauros ī ce. vbi nec erugo nec tinea demolit̓. ⁊ vbi fures nō effodiunt nec furant̉. Matth̓. vj. In his v̓ bis hortat̉ nos dn̄s vt celeſtē theſaurū cō quiramꝰ. ⁊ in p̄miſſis v̓bis duo fac̄. Pri mo p̄cipit vt cōquirat̉ ſine dilatione cū di cit Theſaurizate vobis theſauros in celo. Secūdo ſubdit rōnem in eius multiplici cōmendatione cū dicit. Vbi nec erugo. ne qꝫ tinea. neqꝫ fures effo. neqꝫ furant̉ ¶ H ¶ Precipit ergo pͥmo dn̄s vt ſine dilatio ne cōquirat̉. Nō ei dicit in futuro theſau rizabitis. ſed in pn̄ti theſaurizate Eſt enī h̓ neceſſariū vt nō differat̉. Quia ſi qͥs mare neceſſario tranſiturꝰ eſſet ⁊ receſſuꝫ nauis ignoraret. qua neglecta aliā penitꝰ nō īue niret. fatuꝰ eſſet ſi ſe expēſis ⁊ alijs neceſſa rijs p̄parare differret. Sic nos ad patriaꝫ tendētes mare huiꝰ mūdi trāſituri ſumꝰ. ſed certe nō ſolū diē vel horā. īmo nec mo mentū receſſus nauis.i. vite noſtre ſcimꝰ: Un̄ fatui ſumꝰ ſi ea ſine qͥbus illuc ꝑueni re nō poſſumus p̄parare diſtulerimꝰ. Er go luxta cōſiliū apoſtoli ad Gala. vj. Du tꝑs habe. oꝑe. bo.ſ. in elemoſynis et ī alijs. O quot ſunt q̇ tēꝑe vite ſue parū boni vo lunt theſaurizare. ſed in morte ꝯſtituti ali is curāt cōmittere ſub ꝯdicione dicentes Si moriar tantū dabis illic. et illic tantuꝫ quaſi dicat. ſi viua ego ip̄e volo retinere. ſꝫ poſt mortē date. Sed q̄ ſibi nequā qͥs illi bonꝰ erit. Un̄ frequēter a filijs vel ab alijſ q̇bus cōmittūt defraudant̉. Cōtra qͣs nō dicit dn̄s in futuro theſaurizabitis. ſed the ſaurizate in pn̄ti. Et bn̄ dicit vobis theſau ros in celo. Quātūcunqꝫ enī fuerimꝰ di uiteſnihil tn̄ noſtruꝫ eſt niſi illud qͦd ꝑ ele moſynas in celū trāſmittimꝰ. Quia ſicut dicit Bern̄. Mūdus inexorabilē ſibi ꝯſti tuit ianitorē.ſ. morte. qui de omnibus que mūdi ſunt nihil ſinit aſportare p̄ter pecca tū. Exemplū cap. v. H. Theſaurizate ergo vob̓ theſauros in celo nō in mūdo vt aua ri faciūt. q̇ nō ſibi ſꝫ alijs theſaurizāt Pſa miſta Theſaurizat ei et ig. cui cōgre. ea Et alibi. Dor. ſom. ſuū. ⁊ nihil inue. oēs vi. di uitiaꝝ ī ma. ſuis. Cōtingit illis ſicut alicui ribaldo q̇ ſomniat ſe diuiteꝫ. excitatꝰ inue nit ſe pauperē. Sic erit ip̄is ī inferno. Un̄ ¶ De penitentia dicent illud Sap̄. v. Quid diuitiarū iactā tia ꝯtulit nob̓ trāſi. hec oīa qͣſi vmbra Sic theſaurizauit ille diueſ in luc̄. alijs q̇ horre is inſtauratis et multis ī annis plurimis repoſitis mox expirauit. Oſi hͦ mō hoīes aduerterēt nō ſic mūdo theſaurizaret Un̄ legit̉ Ꝙ ſaladinꝰ magnuſ imꝑator apud ſaracenos fecit ſibi apportari ſudariū ſuuꝫ cū ſe videret vicinuꝫ morti ⁊ fecit illud cla mādo deportari. Tātū ſecū deportabit pͥn ceps magnꝰ ſaladinꝰ de omnibꝰ bonis ſu is. Exemplū in p̄mptuario ca. xj. B. Item theſaurizate vob̓ theſauros ī celo nō in ꝓ prio corꝑe Sicut faciūt guloſi qͦꝝ omīs la bor in ore eoꝝ ⁊ hͦ ſtultū. qꝛ theſaurizant in ſaccū ꝑtuſuꝫ. De talibꝰ d̓r agg. jͣ. Qui mer ces cōgregauit miſit eas in ſaccū ꝑtuſum. Quibꝰ dic̄ dn̄s: Nolite theſaurizare ī ter ra.i. ī carne Sic theſaurizauerat ille diues purpuratꝰ. q̇ quotidie epulabat̉ ſplēdide ⁊ pauꝑi lazaro nec micā dedit. Un̄ poſt ſe pultꝰ in inferno guttā aq̄ nō meruit. Exē plū in p̄mptuario ca. ij. A. A. Itē theſauri zate in celo nō in inferno. vt peccatores fa ciūt q̇ modo peccata peccatis accumulā do theſaurizat ſibi penas inferni. Un̄ Ro ma. ij. Theſaurizas tibi irā ⁊ indignatiōeꝫ ⁊ tribulatione ⁊cͣ. Sic theſaurizauerat cui d̓r in apoc̄. Quātū dila. ſe in deli. tatū date illi tormētū ⁊ luctū. Theſaurizate ergo vo bis theſauros in celo vt iuſti faciūt ¶ I ¶ ¶ Et ſubdit rōem qͣre potiꝰ hūc theſauꝝ. cōmendās eū tripl̓r. videlicet qꝛ inuetera bilis. incorruptibil̓. ⁊ inamiſſibilis Inuēte rabilis eſt qꝛ erugo q̇ vetuſtū ferrū conſu mit ip̄m theſauꝝ nō ledit. Incorruptibiliſ qꝛ tinea q̄ p̄cioſitatē veſtiū corrupit ip̄m n̄ demolit̓. Inamiſſibilis eſt. qꝛ fures non ef fodiunt neqꝫ furant̉. Otheſaurꝰ īmenſus paucis q̇dē v̓bis cōp̄henſus. ⁊ nos fratreſ cū hic ciuitatē manentē nō habeamꝰ. ⁊ ad theſauri locū.ſ. celū venire p̄ponamꝰ. cuꝫ ignoremꝰ q̇ hora nauis vite noſtre receſ ſura ſit. penſemꝰ vnuſq̇ſqꝫ noſtrū ſi ad re cedendū ꝑati ſimꝰ. ⁊ quantū iā adlocum vbi ſꝑ manere intendimꝰ theſaurū p̄miſerimꝰ. Angeli enī ſancti tāqͣꝫ fideles nūci oīa bona nrā illucdeferūt. Un̄ thobie vnꝰ dixit. Qn̄ orabas ego qͣꝫ obtuli orōem tu am dn̄o. Triplex aūt ſignū eſt ꝙ hō ibi the ſaurizet. Prīo qͥnceleſtia meditat̉. Quia Matth̓. vj. Vbi eſt theſaurꝰ tuꝰ ibi ē ⁊ cor tuū. Secūdo qn̄ celeſtia libent audit ⁊ lo quitur. Quia bonꝰ homo de bono theſau ro cordis ſui ꝓfert bona. Vn̄ de btō marti no d̓r. Ꝙ eiꝰ ori chriſtꝰ nunqͣꝫ abfuit. ſiue iuſticia vel qͥcquid ad vera vitā ꝑtinet. Ex emplū ca. viij. K Tertio qn̄ oꝑe ſiue cōuer ſatione ſua totꝰ illuc erigit̉ dicēs cuꝫ apl̓o Phil̓. iij. Nrā ꝯuerſato in celis ē. Et ſic be atus martinꝰ ocul̓ ac manibꝰ ī celū ſꝑ in tentꝰ fuit. Quia ſicut d̓r Ecci. xxix. Poſue rat theſauꝝ ſuū in p̄cordij ſaltiſſimi. Ibi ei ſunt depoſita nr̄a tanqͣꝫ ī cuſtodia ⁊ tuto loco deponēda. Sic fecerat apl̓s q̇ dic̄ ad Thi.j. Scio cui credidi et certꝰ ſum. qͥa po tēs ē depoſitū meū ẜuare in il. di. Ad queꝫ locū nos ꝑducatieſus chriſtꝰ Amen ¶ De penitentia Sermo. I. V Erelinquat ip̄iꝰ viā ſuā ⁊ vir iniquꝰ cogitatio nes ſuas. ⁊ reuertat̉ ad dn̄m et miſerebit̉ eiꝰ ⁊ ad deū noſtrū quia multuſ eſt ad ignoſcendū. Eſa. lv. Iſtis v̓bis dn̄s alloquit̉ ꝑ eſaiā ꝓphetā quēlibet pctōreꝫ. q̄ v̓ba pia mater eccīa ꝑdite ꝓlis ꝑ pctūm re cuꝑationē ſitiēſ nō ſemel neqꝫ bis hͦ tꝑe re petit. ſed hodierno die in officio incipiens vſqꝫ ad magnā ꝑte qͣdrageſime non ceſſat ea reuoluere. Nec mirū. Sūt eī p̄dicta v̓ ba pctōribꝰ ſalubria. ſūt vtilia. ſūt ⁊ dulcia ẜm ꝙ in ip̄is ꝯtinent̉ tria Primo enī fit in ip̄is pctōribꝰ ſalubris āmonito. Secūdo fit vtilis exhortatō. Tertio fit dulcis ꝑmiſ ſio. Salubris amonitō fit de mali deſertō ne cū dicit ꝓph̓a. Derelinqͥt im. vi. ſu. ⁊ vit iniquꝰ cogi. ſuaſ. Vtilis exhortato fit d̓ bo ni aggreſſiōe cū ſubdit̉. Et reuer. ad dn̄m. Sꝫ ne forte pctor de venia deſperet. ſequit̉ tertio dulcis ꝓmiſſio.ſ. de dei in pctōrē mi ſeratōe. cū addit. Et miſerebit̉ eiꝰ. quoniaꝫ ¶ De penitentia multus eſt ad ignoſcendū. Fidelis ē ergo ẜmo ⁊ omni acceptiōe dignꝰ cuilibet pctō ri in quo ſibi fit tā ſalubris āmonitio. tam vtilis exhortatō. ⁊ tā dulcis ꝓmiſſio ¶ K ¶ Bn̄ dico ꝙ in pͥmis fit ſalubris amoni tio. Lōge ei a pctōribꝰ ſalꝰ: teſte p̄s. Un̄ vt illā cōſequi valeat. pͥmo ſit eis de pctī deẜ tione tanqͣꝫ de obſtaculo ſalutis āmonito Et vt āmonitioni ſue acq̇eſcētes citiꝰ pec catū ſuū deſerant. aggrauat ſtatu peccati tripl̓r. Primo enī on̄dit ſtatu pctī miſera bilem. Secūdo lamētabilē. Et tertio dete ſtabilē. ¶ Miſerabilis enī eſt ille ſtatꝰ in quo q̇s p̄cipue diligēdos.ſ. deū ⁊ ſeipſum offendit. Quā offenſam inuit ꝓph̓a in p̄di ctis v̓bis cū dicit pctōre impiū ⁊ iniquuꝫ Impiuꝫ reſpectu dei. iniquū reſpectu ſui. ¶ Itē ſecūdo lamētabilis eſt ille ſtatꝰ in qͣ qͣs tendit ad mortē. Hic eſt ſtatꝰ pctī. Qd̓ innuit ꝓph̓a ip̄m vie cōꝑando. cū dic̄: De relinqͥt ī vi. ſua. Hō enī ꝑ pctūm tāqꝫ ꝑ vi am tēdit ad mortē eternā. ¶ Itē tertio de teſtabilis eſt ſtatꝰ in qͣ q̇s cōſumit̉. Hic eſt ſtatus pct̄ī. Deſideria ei ꝯcupiſcētie q̇ͥbus abudat ⁊ pctā q̇ nutrit plꝰ ip̄m cōſumunt qꝫ reficiāt. ſicut in ꝓſecutōe poſtea patebit Et hec deſideria ꝑ cogitatōes īnuit ꝓph̓a cū dicit: Et vir iniquꝰ co. ſuas ¶ Quia er go offenſa dina in ſacra ſcriptura īpietas d̓r rōe offenſe dīne ꝓph̓a dicit in p̄dictis v̓ bis pctōre impiū. qͥa v̓e pctor pctūm agen do multipl̓r impiē geſſit in deū. Quia ſcꝫ ſummū bonū ſpreuit. maieſtate ꝯtempſit. miẜicordiā anihilauit. ¶ Summū bonū ſpreuit qn̄ ꝓpter pctī delectatione ſe ab eo auertit. De tali d̓r in deūt̓. Dereliq̇t deum fctō. ſuū ⁊ receſ. a deo ſa. ſuo. Hāc īpietateꝫ deflebat dan̄. dicēs: Impie egimꝰ ⁊ receſſi mus et declinauimꝰ a mādatis tuis. Vti qꝫ ſtultꝰ eſt ille mercator q̇ ꝓ tꝑalibꝰ vēdit eterna Oqͣꝫ felix eſt ille q̇ pōt dicere cū pͣs. Cuſtodiui vi. dn̄i nec impie geſſi a d̓o meo ¶ Itē impie egit peccādo. qͥa maieſtateꝫ cōtempſit. Maieſtati ei diuine debitaꝫ re uerentiam non exhibuit. Quia illd̓ quod cora vno garcione facere nō erubeſcerꝫ co ram deo facere nō erubuit. Un̄ dn̄s dic̄ ꝑ piere. ꝓph̓am pctōri. Frons mulieris me retricis fctā ē tibi. noluiſti erubeſcere Hāc impietatē irreuerētie diſſuadet ſalomo cu dicit. Aufer impietate a vultū regis. Illiꝰ inqꝫ regis q̇ eſt rex regū ⁊ dn̄s dn̄antium Uultꝰ ei dn̄i ſuꝑ faciētes mala. Hoc pct̄or nō recogitat. excecauit enī eū malicia ſua. Exemplū in ꝓmptuario ca. iiij. B. Un̄ le git̉ de quodā religioſo ꝙ cū victꝰ tēptatōe cū quādā femia peccare voluiſſet. et ne for te ab aliqͣ videret̉ circūquaqꝫ reſpiceret. fe mina acceleratrix damnationis ſue dixit. Quid reſpicis. nemo nos videt niſi deus. Et ille ſtatim ī ſe reuerſus rn̄dit: Optime me monuiſti. Oblitꝰ eī erā ꝙ me deꝰ vide ret. Et ſi ꝓpter vnū hoīem multo fortiꝰ ꝓ pter deū dimittā. Un̄ ſuſanna dixit Meli us eſt mihi incidere in manꝰ hoīuꝫ qͣꝫ pec care in ꝯſpectu dei. ¶ Itē impie egit pctōꝫ qꝛ miẜicordiā dei anihilauit. Illā inqͣm d̓ qua dicit apl̓s. Nō ex oꝑibꝰ iuſticie q̄ feci. nos ſꝫ ẜm ſuā miẜicordiā ſaluos nos fecit vt ſcꝫ abnegātes impietate ⁊ ſecularia de ſideria. ſobrie qͣntuꝫ ad nos dicit glo. iuſte qͣntū ad ꝓximū. pie qͣntū ad deū. viuamꝰ ī hͦ ſeculo. Male viuit q̇ impietatē admit tit. Certe fres magna impietas. xxx. annoꝫ ẜuitio nō rn̄dere. Chriſtꝰ ei plus qͣꝫ. xxx. an nis ꝓ mercede aīe noſtre laborauit. quam hō ꝑ peccatuꝫ ſibi ſubtrahit. Verūtn̄ dicit ꝑ ꝓph̓am Preciū meū cogitauerūt repel lere. Et ego ꝓ ea cucurri in ſiti. et in multi alijs erunis. Imo vt eam rehaberet ex ſua magna miſericordia ſeipſuꝫ ꝓ ea tradidit. Hac miẜicordiam vilipedere et anihilare on̄dit q̄ ꝓ modica peccati delectatōe eam vēdit. Nō ſolū enī dei miſeri cordiā ſꝫ etiaꝫ p̄cioſam aīaꝫ ꝑuipendit. Un̄ Auguſtinꝰ. Oanima p̄cioſa nō auro redēpta. vl̓ opi bus. ſed agni immaculati ſanguīe. Atten de qͣnti valeas. q̇d ꝓ te datū ſit cogita. noli te ip̄am tradere. qͥa chriſtꝰ ꝓ te effudit ſan guine Quia ergo pct̄ōr tā multipl̓r impie agendo deū offendit. bn̄ aꝓph̓a d̓r impiꝰ ¶ Dicit̉ etiā iniquꝰ reſpectu ſui. Inique ¶ De penitentia enī agit cū ſeipſo. ita vt iuxta pſal. inuenia tur iniqͥtas ad odiū eius. Quia cū ſe plus ceteris rebꝰ diligere deberet plꝰ ſe odio ha bet. Quecūqꝫ ei habet bona vult habere. ſic̄ dicit Augꝰ. Ip̄e aūt vult malꝰ eē. Pl enī appreciat̉ ſuos ſotulares vel veſtimen tum qͣꝫ ſeip̄m Illa enī bona vult habere. ſe aūt malū. Sic miſer pctōr q̇ diligit iniq̇ta tem odit aīam ſuā. ⁊ intantū odit ꝙ etiam ip̄am occidit. Homo ei ꝑ maliciā occidit aīam ſuā. vt dicit̉ in lib̓. ſap. In hoc enī pec cator ſimilis efficit̉ achitophel et iude. qui podio ſui ſe ſuſpenderūt. dū ꝓ infernali ſu ſpenſione ſeip̄m capit ⁊ funiculos petī ad ſuſpendiū plectit Iniqͥtates enim ſue capi unt impiū. vt d̓r in ꝓuerb̓. Et in funibꝰ pec catorū ſuoꝝ cōſtringit̉. Quia ergo ī ſtatu peccati homo offendit deū ⁊ offendit ſe ip ſum. inſinuat hūc ſtatū beatꝰ bernardꝰ mi ſerabilē dicēs: Miſer ego. quia contrariꝰ deo Ocuſtos hominū quare me poſuiſti cōtrariū tibi. Poſuiſti enī cū non ꝓhibui ſti. Alioq̇n meip̄m poſui et factꝰ ſuꝫ mihi metipſi grauis. ¶ Itē ꝙ pctōr etiā ſit ī ſta tu lamētabili oſtēdit ꝓph̓a ꝑ vie cōꝑatiōꝫ Peccatū enī eſt illa via q̄ videt̉ hoī recta. nouiſſima aūt eiꝰ ducut ad mortē. Exem plū in ꝓmptuario ca. vj. R. Hec via intra tur cū peccatū ſuꝑbie aut auaricie aut lu xurie cōmittit̉. Currit ergo in hac via ſuꝑ bus. Vn̄ Iob. Cucurrit aduerſus deū ere cto collo. Currit auarꝰ. Vnde Salomon poſtqͣꝫ de auaris q̇ implent domos ſuas ſpolijs locutꝰ eſt in ꝓuerb̓. adiunxit: Pe des eoꝝ ad malū currūt. Itē currit luxuri oſus. Un̄ Hiere. Factꝰ eſt curſus eoꝝ ma lus et fortitudo diſſimilis. ꝓpheta nāqꝫ et ſacerdos polluti ſunt. Iſto aut ordine ho mo recedendo a deo circa hāc viā ſe diſpo nit. Primo enī mouet ſe ad eā ꝑ cogitatō nem. accedit ad eā ꝑ delectationem. intrat eā ꝑ cōſenſum. ꝓceditin ea ꝑ opus. elōgat̉ in ea ꝑ cōſuetudinē. Sic homo tūc elōga tus a deo currit ꝑ hāc viā. peccata peccatiſ addēdo. Iuxta illud pͣs. Si videbas fureꝫ currebas cū eo. Ecce auaricia. Et cū adulteris por. tu. ponebas. Ecce luxuria. Nec mirū teſte greg̓. peccatū qd̓ ꝑ pnīam nō di luit̉ mox ſuo pondere ad aliud trahit. Iteꝫ currit in peccatis ꝑdurando. prolongaue runt inq̇t p̄s. iniquitatē ſuā. Penſate frēs chariſſimi ſi iter vniꝰ anni corꝑale cōtinu um longū faciat receſſum a termīo. Oqꝫ longe tūc receſſerūt a deo q̇ pluribꝰ annis cucurrerūt in peccato. Vere d̓ pluribꝰ po teſt dici illud pͣs. Ꝙ appropinquauerunt vſqꝫ ad portas mortis. Sic hō rōnalis n̄ dico ſimilis ſed inſipiētior efficit̉ iumentis Iumēta enī ⁊ bruta alia aīalia naturaliter fugiūt mortē. Hac de cauſa ouis lupū fu git. Hac d̓cauſa auiſcedit lapidi. Oqꝫ mi ſerabilē. irrationabilia fugiūt mortē. et hō rōnalis currit ad eā cū currit platā viam q̇ ducit ad mortē. et vtinā ad mortē iumē torum q̄ tꝑalis eſt. ſꝫ ad mortē eternaꝫ vbi nō morit̉ mors. ⁊ qͥa ibi eſt fletus ⁊ ſtridor dentiū. lamētabilis eſt ſtatꝰ peccati qͥ ten dit peccator tanqͣꝫ ꝑ viā ad illā mortē. De relinquat ergo impiꝰ viā ſuā ⁊ vir iniquꝰ cogitatōes ſuas ¶ Itē on̄dit etiā ſtatum peccati eē deteſtabilē ex deſiderioꝝ ꝯſumē tium incēſione cū dic̄: Et vir ini. cogi. ſuas Deſideria enī pctōris ſūt ꝑuerſe cogitatio nes q̄ ſeꝑant a deo. De qͥbꝰ dn̄s ꝑ eſa. Au ferte malū cogita. ve. ab ocul̓ me. In hͦ aūt ꝙ ꝓpheta poſt viā pct̄ī ponit cogitatiōes on̄dit deteſtatione pctī. qͥa nō imponit fi nem deſiderijs ſꝫ ampliꝰ deſideria incēdit Iā enī aliq̇ͥd eſſet ſi pctō ꝑpetrato ceſſarē deſideria. ſꝫ qͣnto plꝰ peccat aliqͥs. tāto ma gis deſideria eiꝰ creſcūt. Vn̄ glo. ſuꝑ lucā. Uires fornicarij minuūt̉ ſꝫ deſideria mar deſcunt. Tota die dicit̉ in ꝓuerb̓. de pigro cōcupiſcit et deſiderat. Et hͦ deſideria ma gis cōſumūt peccatorē qͣꝫ reficiūt. Vn̄ de amon filio dauid d̓r in libro regū. Ꝙ pro pter cōcupiſcentiā ſororis attenuabat̉ ma cie ꝑ ſingulos dies intantū vt cōſumptus egrotaret. Nec mirū. Deſideria eniꝫ occi dunt pigrū. vt dicit̉ in ꝓuerb̓. Cuꝫ ergo ſta tus peccati ſit deteſtabilis ex deſiderioruꝫ cōſumentiū incēſione. ſit lamentabilis ex ¶ De penitentia eterne mortiſ ꝑductione. ſit miſerabilis ex dei ⁊ ſui offenſione. ſalubri āmonitiōi acqͣ eſcens. derelīquat impiꝰ viā ſuā. ⁊ vir ini. cogi. ſuas ¶ L ¶ Et qꝛ peccatori nō ſuffic̄ malū deſerere niſi ⁊ bonū aggrediat̉. ideo mox ſubdit ꝓpheta. Et reuertat̉ ad dn̄m ⁊ ad deū noſtꝝ. ⁊ hoc vt dixi fit peccatori vti lis exhortatio. Vtilis enī eſt exhortatio va ge mulieri vt reuertat̉ ad maritū gratum. erranti oui ad paſtore piuꝫ. famelico filio ad benignū prem. ſeruo ꝓfugo ad clemen teꝫ dn̄m ¶ Reuertat̉ ergo impiꝰ ⁊ iniquꝰ vtili exhortationi acq̇eſcens. ad dn̄m tāqꝫ vaga mulier ad maritū. vt gratāter ab eo ſuſcipiat̉. Tu aūt inq̇t dn̄s ꝑ hieremiā for nicata es cū amatoribꝰ multiſ. o aīma pec catrix. tn̄ reuertere ad me ⁊ ego ſuſcipiā te ¶ Itē reuertat̉ ad dn̄m tanqͣꝫ ouis errās ad paſtorē piū. vt pij paſtoris humero ad ouile reportet̉. Et ſit de illis ouibꝰ de qͥbuſ dicit pe. Eratis quaſi oues errātes. ſed cō uerſi eſtis ad paſtorē ⁊ ep̄m animaruꝫ ve ſtrarū. ¶ Itē reuertat̉ ad dn̄m tāqꝫ fame licus filiꝰ ad patrē benignū. vt cōuiuio vi tuli ſaginati ſatiet̉. vt dicat filiꝰ ꝓdigus in ſe reuerſus. Ego hic.i. in ſtatu peccati. fa me ꝑeo. ſurgā ⁊ ibo ad patrē meū. Qui di cit in matth̓. Venite ad me ⁊ ego reficiam vos ¶ Itē reuertat̉ tanqͣꝫ ꝓfugus ſeruus ad dn̄m clementē vt ip̄i miſereat̉. Vn̄ h̓ di cit ꝓpheta. Reuertat ad dn̄m et miſerebit̉ eiuſ. Reuertat̉ ergo ad dn̄m. ſed nō ea via qua receſſit.ſ. peccati que lata ē viā duces ad mortē. ſed ꝑ aliā.ſ. penitētie que eſt arta via ducēs ad vitā Hec eſt via cōpēdij qua achymaas.i. portas onꝰ pn̄īe citiſſime per uenit ad verū dauid.i. chriſtū. Exemplū ei habemꝰ in latrone q̇ hora illa qua penitu it audire meruit. Hodie mecū eris ī para diſo. Et qͥa magnus eſt dn̄s quē offendit. vt poſſit eū placare ꝑ p̄dictā viam reuerta tur ad eū in ieiunio ⁊ fletu ⁊ plāctu. Tl̓ibꝰ enī ſolēt ẜui ꝓfugi de magnis offenſis pla care dn̄os ſuos. Hec etiā tria mater eccīa hodie repn̄tat. Nam hodie ieiuniū incho nere caput aſpergit. Reuertat̉ ergo impi us ⁊ iniquꝰ ꝑ viā pnīe ad dn̄m in ieiunio ⁊ fletu ⁊ planctu. In ieiunio vt ꝓ ꝯcupiſcē tia carnis ſatiſfaciat. Itē reuertat̉ ad dn̄m in fletu vt cōcupiſcentiam oculoꝝ defleat Itē reuertat̉ in planctu vt ꝓ ſuꝑbia vite ſa tiſfaciat In hoc aūt ꝙ ꝓpheta addit. ad de um noſtrū. oſtendit ꝙ ſaluator noſter ad placationē ſuā plus reqͥrit qͣꝫ p̄dicta. Illa enī ſufficiūt ſeculari dn̄o ſed non deo. Se cularis enī dn̄s de corde ſerui ſe nō intro mittit. illud enī eſt de foro ſoliꝰ dei. Scru tans ei corda ⁊ renes deꝰ. Quia ergo ma xime deū in corde offendimus. nihil valet extra ſatiſfacere niſi intus ſatiſfiat. Unde iohel poſtqͣꝫ d̓ exteriori ſatiſfactiōe que ꝑti net ad dn̄m ſuaſerat addidit de interiori q̄ ꝑtinet ad deū cuꝫ dixit: Scindite corda ve ſtra. q. d. Reuertat̉ impius ⁊ iniquus ad dn̄m in ieiunio et fletu et planctu. et ad de um noſtrū ſcindendo cor ſuū vt iram dn̄i poſſit placare. Dicat cum beato Bern̄. ex ſciſſione cordis loquēs. Exite exite lachry me. aperiantur cataracte miſeri capitis et erumpāt fontes aquaꝝ ſi forte ſufficiāt ab luere maculas peccatoꝝ quibꝰ irā merui. M ¶ Sed ne forte peccator de venia deſperaret. ſequit̉ ꝓphete dulciſ promiſſio cum dicit: Et miſerebit̉ eius.ſ. omnē offen ſam ſeruo dimittendo. quoniā multuſ eſt ad ignoſcendū. Vnde Auguſtinꝰ. Quid penitenti non ignoſcit̉ cū effuſus ſanguis chriſti noſcitur Et ponit exemplū d̓dauid Qui cū adulteriū ⁊ homīcidiū ꝑpetraſſet et dixiſſet: peccaui. ſtatim remiſſum eſt ei Vnde dicit: Obreue verbū peccaui. o tre ſillabe que portas aperiunt paradiſi. Di xit dauid peccaui. et nathan miſſus a dn̄o ſtatim ſubintulit. Tranſlatū eſt peccatuꝫ tuū. Miſerator enī et miſericors dominꝰ pati. et ml̓. mi. Exemplū in promptuario capl̓o. ix. B. Reuertētes ergo ad ipſum ro gemꝰ vt noſtri miſereatur et dimiſſis pec catis noſtris ꝑducat nos in vitam eternā Amen. ¶ De penitentia ¶ De penitentia Sermo. I. VI Erelinquat ip̄i viā ſuā ⁊ vir iniquꝰ cogitatōeſ ſuas. ⁊ reuer. ad dn̄m. Eſaie. lv. ¶ A ¶ Iſta v̓ba eſa. lv. que modo in. xl. le git eccīa. oſtendūt quia hoc tꝑs ad hoc in ſtitutū eſt. vt homo iniquꝰ qui impietate ſua deū offendit ꝑ anni circulū mō reuer tatur ad deū ⁊ ip̄i recōciliet̉. In q̇bus v̓biſ ꝓphete tria notanda ſunt. ¶ Primo q̇s ſit vir impius ⁊ iniquꝰ. de qͦ hic dicit. Vir impius ⁊ iniquꝰ ¶ Secūdo que ſit via ꝑ quā talis gradit̉ et quā relinquere monet quia dicit Derelīquat viā ſuam ¶ Tertō cauſam relictionis ſubdit. quia ſcꝫ ad do minū ſuū. cui ſcꝫ ſeruire tenet̉. redire debet cū dicit: Reuertat̉ ad dn̄m. ¶ B ¶ Uir ī pius ⁊ iniquꝰ eſt quilibet in mortali pctō ꝑdurans. et cōtra decē p̄cepta agens. De qͥbus ſi placeat loqui require in ſermone. Si p̄cepta mea ſeruaueritis Merito aūt dicit̉ impius ⁊ iniquꝰ in peccato ꝑduras. quia talis impie ⁊ inique agit in deū. ī an gelū. in ſemet ip̄m. in ꝓximū. ⁊ in inferioreſ creaturās. ¶ In deū inique agit dū illud ante oculos ſuos defert qḋ maxime ei dif plicet ⁊ maxime euꝫ grauat ſcꝫ peccatum. Multū enī hoīes ꝓuocant̉ cū ea que ip̄is cōtraria ſunt an̄ oculos deferunt̉. vt eſt ca ſeus ⁊ allia ⁊ hmoi. illis q̇ ea nō cōmedunt Multo fortiꝰ dn̄s de peccato qd̓ ſibi ante oculos defert̉ ꝓuocatur. Vn̄ per Oſee di cit. Prouocauit me iudas in amaritudi nibus ſuis. Peccatorē etiā ſuſtinēdo plꝰ grauat̉ qͣꝫ de aliquo alio onere. Vn̄ cuꝫ te neat orbē terre ⁊ plenitudinē eꝰ in tali one re nō dicit ſe laborare. ſꝫ de pctōre dicit ꝑ ꝓ phetā. Laboraui ſuſtinens. Et alibi dicit: Vos eſtis mihi onus ꝓijciāqꝫ vos ¶ Itē inique in deū agit dū mercedē ſuā ſcꝫ aīaꝫ ꝓ qua triginta annis laborauit. ⁊ vt eaꝫ re dimeret vitā ſuā dedit. nō reſtituit Si enī iniquꝰ eſt ille dn̄s qui vnius āni mercedē ſuo ſeruo detinet. multo fortiꝰ talis. Ecc̄i. Qui fraudeꝫ facit mercen̄. et qui effundit ſanguinē ⁊cͣ Felix eſt ille qui poteſt dicere. modo tibi creatori reddo aīam meā. Iteꝫ inique agit in deū dum mādata ipſius ad que explenda creatꝰ fuit non facit. Iniqui enī ſerui illi a dn̄is ſuis iudicant̉ qui oppo ſita mandatis ipſoꝝ faciūt. Itē in euange lio dicit̉ Seruus qui ſcit voluntatem dn̄i ſui ⁊ non facit vapulabit plagis ⁊cͣ. ¶ Itē in angelū inique agit etiā tripliciter. De qͣ require in ſermone. Exibunt angeli ¶ Itē inique agit in ſeipſum dū ſe potiꝰ vult ha bere malū qͣꝫ bonū. vult eſſe potiꝰ in ſtatu latronis qͣꝫ in ſtatu regis. nihil habentē qͣꝫ omniū bonorū ꝑticipe. Ꝙ potius velit ſe habere malū qͣꝫ bonuꝫ. oſtendit̉. quia ipſe nullis āmonitionibꝰ vult deſerere maluꝫ et bonū acquirere. in quo ſeipſum viliore habet omnibus alijs rebus ſuis. Omnes enī res ſuas vult bonas habere potius qͣꝫ malas. De talibus dicit Auguſtinꝰ. Bo na vis habere ⁊ malus vis eſſe. Talis etiā potius vult eſſe in ſtatu latronis qͣꝫ regis. quia qui eſt in ſtatu mortalis pctī. ad mo dum latronis adiudicādus eſt patibulo ī ferni. Qui vero in ſtatu bono eſt vnctꝰ ad regē eternū Itē talis nihil habet īmo nihil eſt. Iuxta illud apl̓i. Si nō habuero chari tatem nihil ſum. Sed in ſtatu gratie ē om nium bonoꝝ eccīe ꝑticeps Iuxta illud p̄s. Particeps ego ſum omniū timentiuꝫ te. ¶ In ꝓximū etiā inique agit ꝑdurans in pctō tripl̓r. ¶ Primo qꝛ corrumpit eum ſuo exemplo malo. Un̄ Matth̓. Si quiſ peccauerit in te. In me peccat qꝛ ſciēte me ſolo peccat. q̇a me ſuo exēplo malo corru pit. Exēplū in ꝓmptuario ca. ij. FF. ¶ Itē talis peccat in ꝓximū. qꝛ debito auxilio eū defraudat. cū deberet eū iuuare ī pugna? diabolū. ip̄e potiꝰ nocet ei. Diabolꝰ ei po tens efficit̉ hoīs vicio. Sic̄ dicit glo. ſuꝑ il lud p̄s. Bn̄dicite angl̓i do. poten. virtu. ⁊cͣ. Magna ergo iniq̇tas ſociū ſuū ī bello de ſerere ⁊ ad ꝑtē inimicoꝝ ſe v̓tere. Ecc̄i. iiij. Meliꝰ ē duos eē ſimul qͣꝫ vnū. habēt eniꝫ emolimētū ſue ſocietatis Si vnꝰ ceciderit ¶ De penitentia fulciet̉ ab altero. ¶ Itē talis inique agit ī pximū. qͥa ꝓpeccato ip̄ius ſepe punit̉ ꝓxi mus. Vnde legit̉ Ioſue. vij. ꝙ ꝓpter furtū achor. xxx. homines corruerunt. et iuſtus ezechiel cū iudeis peccatoribus deducitur in babilonicā ciuitatē ¶ In creaturas eti am talis inique agit. quia ꝓpter peccatuꝫ ip̄ius qd̓ammodo puniūtur Vnde ſi poſ ſent conq̄ri in die iudicij. ſol diceret. Pro pter peccatū hominis ego claritateꝫ meā amiſi. Itē animalia dicerent: Nos ꝓpter peccatu hominis diluuio ꝑiuimus. Ter ra etiā diceret: Ego ꝓpter peccata homīs maledicta ſpinas et tribulos germinaui. Vnde quia modo plꝰ abundat de pecca to cōſequens eſt vt miſerabilius germiet Sed fatui homines hoc p̄dicatoribꝰ ſeu doctoribus alijs.i. parrochiarū rectoribꝰ qui peccata remouent imponunt. dicēteſ Exquo tales hoīes venerūt. nihil boni ꝓ curatur. Et licet creatura in die iudicij no ꝯqueret̉ verbo. ꝯqueret̉ tn̄ facto. Quia ar mabit deus creaturas in vltionē iniquoꝝ Ut dicit ſap̄. Quia ergo peccator contra tot ⁊ tanta inique egit ⁊ impie. merito a ꝓ pheta in p̄miſſis verbis imꝑius ⁊ iniquuſ dicit̉. cum dicit: Derelinquat impius viā ſuam. et vir iniquꝰ cogitatiōes ſuas ¶ C ¶ Uia autē ꝑ quā talis gradit̉ et quaꝫ re linquere monet̉. eſt via lamentabilis ⁊ mi ſerabilis. Quia hec eſt via de qua dicitur in ꝓuerb̓. Que talibus hominibuſ ꝓpter momentaneā delectationeꝫ peccati videt̉ recta. ſed nouiſſima eiꝰ ducunt ad morteꝫ quia tales ſi decedūt in peccato. ī puncto ad infernū deſcendūt. O qͣꝫ miſerabile eſt ꝙ homorationalis iumentis irrationali bus inſipiētior efficit̉. Irrationalia enī ani malia quorū mors ſubitanea et qͣſi vētus eſt fugiunt mortē. Ouis enī hac de cauſa fugit lupū. et auis accipitrē aut lapidem. ⁊ pullus miluū. Tu autē homo ratōnaliſ ad mortē curris dū ꝑ viā graderis que du cit ad mortē. nō momentaneā ſed mortē ꝑ petuā Vbi enī lamētabiliꝰ eſt eē qͣꝫ ibi vbi mors nō morit̉. optant mori et fugit morſ ab eis. Ergo talis derelinqͣt viā ſuā ¶ D ¶ Huiꝰ aūt potiſſimā cām on̄dit. quia.ſ. ad dn̄m ſuū redire tenet̉. cū dicit. ⁊ reuerta tur ad dn̄m ſuū. Si enī ẜuo alicui ꝓprio n̄ eſt ſalus aīe qͣꝫdiu a dn̄o ſuo vagat̉. ⁊ d̓ ne glecto ẜuitio rōem ſuo dn̄o reddere tenet̉. Multo fortiꝰ q̇ a deo ſalutari ſuo receſſit. nō habebit ſalutē. imo reddet rōem negle cti ſeruitij qͦd ſibi iuſte tenebat̉. qͥa creauit redemit ⁊ educauit eū. Sed ne pctōr tāqͣꝫ ad crudelem dn̄m redire timeat oſtendit ꝓpheta dn̄m noſtruꝫ benignū eſſe in rece ptione cū dicit: Miſericors eſt. Exemplū de filio ꝓdigo. Cui reuertenti occurrit pat̓ letanter. Itē ꝓnū oſtendit in culpe dimiſſi on cum dicit. Quoniā ml̓. eſt ad ignoſcē Nō enī ꝑtē tenet ⁊ ꝑtē dimittit. Sꝫ omne inquit debitū dimiſi tibi. Exemplū de ma ria magdalena. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. ix. D ¶ De penitentia Sermo. I. VII Ixit adoleſcen tior filiꝰ ad prēꝫ. pater da mihi portōꝫ ⁊cͣ. Lu. xv. Hec ꝑabola a dn̄o ꝓlata q̄ agit de pctōris recōciliatione legit mō tꝑe qͣdrageſime qn̄ eſt tꝑs recōci liatōis ⁊ pn̄ie. Nā ſic̄ legit̉ in luc. Cū phari ſei aduerſus ieſū murmuraret. eo ꝙ pctō res reciꝑet triplicē ꝑabolā dignatꝰ ē ꝓpo nere ad phariſeoꝝ ꝯfutatōꝫ ⁊ pctōꝝ ꝯſola tionē. videlicꝫ ouis ꝑ̄dite ⁊ reportate. drac me q̄ſite ⁊ inuēte. filij ꝓdigi recedētis a pa tre ⁊ reuertētis ad pr̄eꝫ. In q̇bꝰ tribꝰ ꝑabol̓ qꝫ magnū ſit gaudiū ip̄i pctōris cōuerſio clemēter on̄dit ¶ E ¶ Ip̄e enī eſt pius pa ſtor q̇ hn̄s. c. oues. nonagītanouē reliqͥt in deẜto.i. ī celo qͦd ab hoīe derelictū fuit. abi it ꝑ nature hūane ſuſceptōꝫ. recuꝑare cēte ſima.i. hoīem. tāqꝫ pia mat. q̇ habes centū filios ludentes in pulcro prato. et vnuꝫ ia centem in luto citius currit ad illū qui in luto iacet vt ipſum extrahat qͣꝫ ad alios. Sic chriſtus reliquit angelos tanq̄m no nagintanouē oues. ⁊ vna ꝑditā.i. hūanaꝫ ¶ De penitentia īaturā humeris ſuis. id ē. brachijs crucis ad ouile celeſte reportauit. Vnde Ambro ſius. Humeri chriſti crucis brachia ſūt. il lic peccata mea depoſui. in illa nobili pati buli ceruice requieui. Et poſt qͣntum gau dium ſit ei de recuꝑatione perditi homīs. ſubdit: Et cōuocat amicos ſuos ⁊ vicinoſ id eſt. angelos. qui ſunt amici quia prece ptis obediunt. Ioha. xvj. Vos amici mei eſtis ſi feceritis ⁊cͣ. Pſal. Miniſtri eiꝰ qui facitis voluntate eius. Dicūtur vicini. ꝗͥa de prope vident. Matth̓. xviij. Angeli eo rum ſemꝑ vident f. p. Et dicit eis. Congra tulamini mihi. quia inueni ouē quaꝫ ꝑdi deram. ¶ F ¶ Itē ip̄e eſt mulier ſapiens. que ꝑdita decima dracma.i. humana na tura. vt eā inueniret lucernā accendit. id ē. in carne viſibilis apparuit. Et vt eam inue niret ſolicite queſiuit tanqͣꝫ pia mater que habes decē filios plus eſt ſolicita d̓ vno fe bricitante. etiā minus dilecto qͣꝫ de reliq̇s. etiā plus dilectis Vn̄ reinuenta in ſignuꝫ magni gaudij cōuocat amicos. et vicinoſ dicēs: Congratulamini mihi ⁊cͣ. ¶ G ¶ ¶ Itē ip̄e eſt clemens pater q̄ filio i. pecca tori ꝑ ſuperbiā recedenti ⁊ humiliter ꝑ pe nitentiā reuertenti occurrit ⁊ ī amplexus ruit. oſculū tradit. ꝑdita reſtituit. cōuiuiū vituli ſaginati inſtituit dicens Epulari et gaudere oportebat. quia hic filiꝰ meꝰ mor tuus fuerat ⁊ reuixit ¶ In hac ergo para bola de filio tria innuunt̉. videlicet pecca toris a deo receſſuſ. et eiuſdē peccatoris ad deum regreſſus. et dei ad ipſum pctōrem occurſus. ¶ Receſſus a deo ſit ꝑ culpam Et hoc innuit̉ cū dicit adoleſcētior filiꝰ ad prēm. Da mihi portione que me cōtingit ⁊ cōgregatis omnibꝰ abijt. ⁊ ꝑegre ꝓfectꝰ eſt. Sed regreſſus ad deū fit ꝑ pniam. et ẜ innuit̉ cum filiꝰ in ſe reuerſus dicit. Qua ti mercēnarij in domo patris mei abudā panibꝰ ſurga et ibo. Et ſurrexit ⁊ abijt. Sꝫ occurſus dei fit ꝑ gram. qͥd̓ innuit̉. Cuꝫ ad hūc longe eēt vidit eū pater ſuꝰ ⁊ occurrē cecidit ſuꝑ collu ¶ Receſſum penſo miſe rabilem. Regreſſum laudabilem. Sed o curſum acceptabilem ¶ H ¶ Uere receſ ſus a deo qui fit per culpā miſerabilis inu itur ꝓpter tria. videlicet quia facit a d̓o elō gare. Vnde hic filiꝰ recedens a patre abijt in regionē longinquā. Itē facit omnia bo na ꝑdere. Vnde hic dicit ꝙ cōſumpſit om nia luxurioſe viuēdo. Itē facit demonibꝰ ſubiacere. In ſignuꝫ cuius adheſit hic cui dam ciuium regionis. qui miſit illum ⁊cͣ ¶ Miſerabilis ergo culpa que facit a d̓o elongare. Ipſa eſt enī illa via que videt̉ ho mini recta. nouiſſima autē eiuſducunt ad mortē. Prouerb̓. xiiij. Vnde glo. de hoc fi lio dicit. Abijt in regionē longinquā. per viā latā que tendit ad morteꝫ incedendo. ¶ Sed penſate quo ordine pctōr a deo re cedendo ad hanc viā diſponit ſe. Primo ei mouet ſe ad ea ꝑ cogitatione. accedit ad eam ꝑ delectationē. intrat ea ꝑ conſenſuꝫ. ꝓcedit in ea ꝑ opus. elongat̉ in ea ꝑ cōſue tudinē. Hic ordo a d̓o recedendi ⁊ elōgan di deſignat̉ in hoc filio ꝓdigo. Primo enī patri dixit ꝑ cogitationē Vnde glo. Dixit id eſt. cogitauit. Secūdo portiōꝫ ſub̓e ele git ꝑ delectatiōꝫ. Vn̄ glo. Sub̓a patris ꝙ viuimꝰ ꝙ loq̄mur ꝙ ſapimuſ. Huiꝰ ſub̓e portiōꝫ petit ſibi dari qn̄ his ſine dn̄io pa tris delectat̉ vti. Et cōgregatis omnibuſꝑ cōſenſum abijt ꝑ opꝰ. ⁊ elōgauit ī regione lōginquā ꝑ conſuetudinē ¶ Sic chariſſi mi ꝑ hāc viaꝫ latā a d̓o recedēdo et elōgā do currit ſuꝑbus. Un̄ Iob. Cucurrit ad uerſus deū erecto collo. Ite currit luxurio ſus. Un̄ hiere. xxxiij. Factꝰ eſt curſus eorū malꝰ ⁊ fortitudo diſſil̓is. Proph̓a nāqꝫ ⁊ ſacerdos polluti ſūt. Itē currit auarꝰ Un̄ ꝓuer. poſtqͣꝫ ſalomo de ill̓ locutꝰ ē q̇ īplēt domꝰ ſuas ſpolijs. ſb̓dit. Pedes eoruꝫ ad malū currūt ¶ Currūt at p̄dicti ꝑ hac viā a deo recedēdo. pct̄a pctīs addēdo. Pſal. Si vid̓bas fu. cur. cū eo. Ecce auaricia Et cū adul. por. tu. po. Ecce luxuria Nec miꝝ qꝛ teſte gre. pctūꝫ qd̓ ꝑ pnīaꝫ n̄diluit̉ mox ſuo pōdere ad alid̓ trahit Itē currūt ī pctīſ ꝑ̄durādo. pͣs. Prolō. iniqͦ. ſibi. Chariſſimi ſi iter ꝯtinuū vniꝰ āni lōgū facit receſſuꝫ a ¶ De penitentia termino. o qͣntuꝫ tūc a deo elongauerūt qͥ multis annis cucurrerūt in peccato. Ue re d̓ pluribꝰ pōt dici illud p̄s. Ꝙ apppin quauerūt vſqꝫ ad portas mortiſ. Miſera bile ergo peccatū qd̓ ſic facit a deo elonga re ⁊ ad mortē eternā appropinqͣre facit eti am oīa bona ꝑdere. In ſignū cuiꝰ hic filiꝰ cōſumptis oībꝰ viuendo luxurioſe cepit egere. Et bene dico oīa bona. qꝛ p̄terita p̄ ſentia et futura. Preterita bona ꝑduntur quia ꝑ ſequēs mortale pctūm mortifican tur ⁊ a demonibꝰ omnia tollunt̉. Tren̄. j. Manū ſuā miſit hoſtis ad omnia deſide rabilia eius. In ſignuꝫ cuiꝰ Iudic̄. vj. dicit̉. Ꝙ poſtqͣꝫ filij iſrael fecerūt malū in ꝯſpe ctu dn̄i. madianite veniebāt et cuncta cuꝫ adhuc in flore eſſent deuaſtauerūt ⁊ nihil omnino ad vitā ꝑtinens relinquebāt Sic demones omīa que florēt ꝑ charitatē per culpā deuaſtāt. et nihil omnino ad vitam gl̓ie aut grē ꝑtinenſ relinquūt. Itē p̄ſentia bona ꝓpter peccatū ꝑdunt̉. qꝛ oīa que fac̄ De genere bonoꝝ mortua ſūt ⁊ deo nō acce pta. Dona enī iniquoꝝ nō ꝓbat altiſſimꝰ id eſt. nō approbat. nec reſpicit oblationes eoꝝ. Ecc̄. xxiiij. Et quare. qͥa ſunt ei abomi nabilia. Vn̄ ꝓuerb̓. xv. Victime impioruꝫ abominabiles dn̄o. Tales ſūt ſimiles ma ri mortuo qͥd nihil generat ꝑtinēſ ad vitā. Eſa. lix. Oꝑa eoꝝ inutilia Ite futura bona ꝑ̄dunt̉. Vn̄ apl̓us ad Gal̓. v. cū enumeraſ ſet fornicationē immūdiciam luxuriam et alia multa pctā mortalia. ſubdit: Qui ta lia agūt regnū dei nō cōſequent̉ ¶ Itē mi ſerabile eſt pctūm. qꝛ facit demonibꝰ ſubie ctum eē. Un̄ hic d̓r. ꝙ adheſit vni ciuiuꝫ re gionis illiꝰ. glo. i. diabolo q̇ excellentia pra uitatis ſingularit̓ pͥnceps mūdi d̓r. Iohā. xiiij. Huic pͥncipi ſe ſubijcit q̇ peccatū fac̄ Pet. ij. A qͣ quis ſuꝑatꝰ eſt eiꝰ ⁊ ſeruꝰ eſt Augꝰ. Bonꝰ hō ſi fuerit liber eſt. malus ſi regnat ẜuus ē. nō vniꝰ hoīs ſꝫ qͦd peiꝰ ē tot demonioꝝ qͦt vicioꝝ. In ſignū cꝰ vnuſ euāgeliſtaꝝ de maria magdalena dicit. ꝙ habuit ſeptē vicia. alter ꝙ habuit ſepteꝫ de monia Et nota ꝙ pͥmo dicit adheſit q̇ volūtatis. poſt dicit miſit illū qͦd ē coactō nis. quia homo ex ꝓpria voluntate diabo lo ſe ſubijcit. Debilis eī eſt hoſtis. et n̄ pōt vincere niſi volentē. Vn̄ vox illoꝝ eſt Eſa. lj. Incuruare vt trāſeamꝰ. Sꝫ poſt ab ip̄o trahit̉ Ideo dicit̉ ꝙ miſit illū in villam ſua id eſt. mūdi cupiditatibꝰ ſubiugauit Vn̄ Luc̄. xiiij. vnꝰ de vaſallis diaboli dixit. Vil laꝫ emi et neceſſe ⁊cͣ. Vt paſcat porcos. glo. Porcos paſcit. cū ea ꝗbus immūdi ſpūſ gaudent oꝑatur. Miſerabilis eſt ergo re ceſſus a deo q̇ fit ꝑ culpā. qꝛ ſic facit elōga re a deo. et ſic omnia bona ꝑdere. ſicqꝫ de monibꝰ ſubiacere ¶ I ¶ Secūdo regre ſus pctōris innuit̉ cū d̓r. In ſe reuerſus di xit. Quāti mercēnarij ī domo patris mei a. pani. Surgaꝫ ⁊ ibo ad patrē me. Et ſur rexit. Vere laudabil̓ regreſſus. qꝛ nō eſt ꝑ viā latā miſerabilē q̄ dūc̄ ad mortē ꝑ quaꝫ receſſerat. ſꝫ ꝑ aliā viā.ſ. artā q̄ ducit ad vi tā. videlicꝫ viā pn̄īe. Hec eſt ei via cōpēdij q̇ achymaas.i. portans onꝰ pnīe citiſſime venit ad dauid.i. chriſtū. Exēplū hēmꝰ de latrōe q̇ eadē hora qͣ penituit audiuit Ho die mecū eris in ꝑadiſo Et dauid poſtqͣm adulteriū ⁊ homicidiū ꝑpetraſſꝫ ⁊ dixiſſet. peccaui. ſtatim ei fuit dimiſſū pctūm. Vn̄ Augꝰ. Obreue v̓bū peccaui. o tres ſillabe q̄ portas aꝑiūt ꝑadiſi. Dauid dixit. Pec caui. Et nathan miſſus a dn̄o ſtatī ſubin tulit. Trāſlatū ē pctūm tuū. Exēplū ī ꝓm ptuario ca. ix. B. Et vide laudabilē modū regreſſiōis ad deū ꝑ pnīam. Quīqꝫ eī ad h̓ ſūt neceſſaria.ſ. ſtatꝰ ſui diſcuſſio. melio ris electō. pctī cū ꝯtritōe deteſtatō. ꝯfeſſio ⁊ oꝑis ſatiſfacto. Primū.ſ. ſtatꝰ ſui diſcuſ ſio inuit̉ cū ſb̓dit̉. In ſe reuer. dixit. Quāti mercē. ⁊cͣ. Et bn̄ dic̄i ſe reuerſꝰ. In corde ei ſtatꝰ diſcutit̉. Un̄ eſa. lij. Redi. p̄ua. ad cor Et bern̄. Oho n̄ oportꝫ te maria trāſfreta re n̄ penetrare nubes. n̄ gͣndis tibi oſtēdit̉ via. vſqꝫ ad temetip̄ꝫ occurre d̓o tuo Hie. .ij. vide viastuaſ ī ꝯuallibꝰ ſcito q̇d feceris Ecc̄. xxxj. p̄curre pͥor ī domū tuā ⁊ ibi age ꝯͣ cep. tu. Et dꝫ diſcutere vnd̓ receſſit. qꝛ a cle mēte prē Un̄ dic̄. Quāti mercē. ī do. pa. m. ¶ De penitentia Et quo abijt. qꝛ in regionē longinquā vſ qꝫ ad portas mortis. Vn̄ dixit. Ego aūt h̓. id eſt. in regione longinqua vbi ſum ẜuuſ diaboli qͥ pͥus fui filiꝰ dei Itē debet diſcute re qͥd amiſit. qꝛ oīm bonoꝝ abundantiam Un̄ dixit: Quāti mercē. in do. p. m. abun. pani. Quid incurrit. qꝛ ſummā egeſtateꝫ. Un̄ dixit: Ego aūt hic fame ꝑeo. Vn̄ poſt talē diſcuſſionē ſequit̉ melioris ſtatus ele ctio cū dicit Surgā ⁊ ibo ad patrē meum Surgā d̓lecto peccati in quo iaceo. ⁊ ibo qui longe receſſi ad patrē qui p̓ncipi tene brarū adheſi et dicā illi queꝫ offendi. Pat peccaui Surgā cum dolore. ibo cuꝫ timo re. dica cū rubore Pater peccaui. Et ſurre xit ꝑ peccati dolore. venit ꝑ ſatiſfactionē. ⁊ dixit ꝑ cōfeſſionē Pater peccaui. Prima duo.ſ. ſtatꝰ ſui diſcuſſio et melioris electio ſunt diſpoſitiua ad pn̄īam. Sedtria vlti ma.ſ. cōtritio. cōfeſſio. et ſatiſfactio. ſunt co ſtitutiua pnīe. que eſt ſufficiens ad omne peccati remedium ¶ k ¶ Taliter ergo re uertenti ꝑpniam occurrit deꝰ pater ꝑ gra tiam. Qui occurſus debet eē peccatori ac ceptabilis ꝓpter qͥnqꝫ. Primo ꝓpt̓ curſuſ accelerationē. Quia cū adhuc longe eſſet vidit eū ⁊cͣ. Secundo ꝓpter benignā ſuſce ptionē. In ſignū cuiꝰ cecidit ſuꝑ collu eiuſ Tertio ꝓpter plenā recōciliationem. In ſi gnū cuiꝰ oſculatꝰ eſt eū. Quarto ꝓpt̓ om nium ꝑditoꝝ reſtaurationē In ſignuꝫ cu ius dixit pater. Cito ꝓfer. ſto. pͥma ⁊cͣ. Qui to ꝓpter dei ⁊ angeloꝝ et ſanctoꝝ cōgratu lationē. In ſignū cuiꝰ ceperūt omnes epu lari. Symphonia et chori audiūtur ¶ O qꝫ acceptabilis debet eſſe peccatori occur ſus dei propt̓ pͥmū videlicet eiuſdeꝫ occu ſus accelerationē. Cū enī adhuc longe eēt vidit eum et occurrit.ſ. ꝑ gratie auxilium. ſicut enī nutrix cū videt puerū inualiduꝫ conari ad ambulandū ſtatim occurrit n. cadat. Ita deꝰ cū quis nitit̉ ꝑ liberuꝫ arbi trium redire ad eū ſtatim occurrit ꝑ grati am. Vnde Iob. xiiij. Operi manuū tuari porriges dexterā. ſicut ſcꝫ nutrix facit. Vn de Oſee. xj. Ego quaſi nutricius effrai po tabam eos in humeris meis. ¶ Itē debet eſſe occurſus acceptabilis ꝓpter benignā ſuſceptionē. In ſignū cuius cecidit ſuper collum eius brachijs ſcꝫ amplexādo. Hāc benignam ſuſceptionē dei innuit eccleſia crucifixū extentis brachijs pingendo. De qua receptione Hiere. iiij. dicit. Uulgo d̓r Si mulier ⁊cͣ. Et pꝰ. Tu autē fornicata es cum amatoribꝰ multis. nō paucis. tamen reuertere ad me et ego ſuſcipiam te. ¶ Itē debet eſſe occurſus acceptabilis ppter per fectam recōciliationē. In ſignū cuiꝰ oſcu latus eſt eū. Oſculū enī eſt ſignuꝫ perfecte recōciliationiſ. Quatuſcūqꝫ enī peccator fuerit cū redierit. non ꝑtem offenſe ſꝫ totū dimittit. In ſignū cuiꝰ marie magdalene que multa peccata habuit penitenti dixit. Fides tua te ſaluā fecit vade in pace. Et la troni dixit: Hodie mecū eris in paradiſo. Bern̄. Vere benignus et miſericors ē dn̄ſ integre remittendo. nec cōfundit exꝓbran do. nec minus diligit rancoreꝫ retinendo. nec imputat beneficiū retrahendo ¶ Iteꝫ debet eſſe occurſuſ acceptabilis propter ꝑ ditorum reſtaurationē. In ſignuꝫ cuiꝰ di xit. Cito proferte ſtolam pͥma et induite il lum ⁊cͣ. Vnde Ezechiel̓. xxxvj. promiſit pe nitentibus. Reſtitua vos ſicut a pͥncipio boniſqꝫ maioribus donabo qͣꝫ habuiſtis ante. Hoc ſignat̉ Gen̄. xl. per viſionē vitis que ſignificat penitentiā in qua erant treſ ꝓpagines. id eſt. tres ꝑtes eius. Qd̓ ſignū fuit pincerne pharaōis ꝙ reſtitueretur in grādū priſtinū. Vnde et Dan̄. iiij. Nabu chodonoſor mutatus in beſtiā ꝓpter pec cata ſua eiectuſ a regno in ſiluis fenum vt bos comedēs. cum eleuaſſet oculos ad ce lum ſenſus reſtitutus eſt ei. et reuocatus ad regnū ꝑdita recuꝑauit. ¶ Itē debet eē occurſus acceptabil̓ ꝓpter ip̄iꝰ ſaluatoris ⁊ oīm angeloꝝ cōgratulationē. In ſignuꝫ cuiꝰ ceperūt oēs epulari Symphonia et chori audiūt̉. Gaudiū eī eſt deo et angl̓is eiꝰ ſuꝑ vno pct̄ōre pn̄īam agēte. Exemplū in ꝓmptuario ca. vj. G Ad qd̓ nos perdu cat. Amen. ¶ Dominica in quadrageſima ¶ Dominica in quadrageſima de epiſtola. Sermo. LXIII Ortamur uoſ ne inuacuū gratiaꝫ dei recipiatis. ij. I Corinth̓. vj. ¶ A ¶ Eſt gratia q̇ drupſex que inuacuuꝫ recipit̉ a peccatori bus. gratia creationis. recreationis. cū di utina expectatione crebre vocatōnis. ⁊ be nigne ſuſceptionis ¶ De gratia creatōis dicit pſal. Creauit te in miſericordia et mi ſerationibꝰ. Et Deūt. Nunq̇d nō ipſe pa ter tuꝰ ⁊cͣ Vere magna miẜicordiā dei. qͥa creauit hoīem digniorē ceteris creaturis. Creauit enī eū ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē ſuā Qd̓ qͣnte ſit dignitatis in ſpecl̓o trinitatis ad cuiꝰ imaginē factꝰ ē hocū illuc ꝑuene rit plene videbit. Hāc grām pͥmus homo in vacuū accepit cū peccauit. qꝛ ꝑ pctūm ſimilitudinē totalit̓ amiſit. ⁊ imagineꝫ ob fuſcauit. Ip̄e enī eſt ille homo qui ꝑ pecca tum deſcendēs ab hieruſalē in hiericho. in cidit in latrones.ſ. demones. qui deſpolia uerunt eū. quantū ad gratuita. et vulnera uerunt quantū ad naturalia ¶ Propter hoc deus adiecit ſecundā grām.ſ. recreati onis. et hoc cū homo ꝓ homine factuſ eſt ⁊ ꝓ ipſo paſſus eſt. Vnde viri religioſi de hoc ꝙ homo factus eſt regratiāt̉ ſibi ī Cre do in vnū deū. ad homo factuſ eſt ꝓfunde inclinātes. Et diabolꝰ fert̉ cuidam mona cho alapā dediſſe. qꝛ nō inclinauit tunc. et dixiſſe. Si deus diabolꝰ factus eſſet ſemꝑ ſibi vellemꝰ inclinare. De hac grā dic̄ apo ſtoluſ. Scitis grām dn̄i noſtri ieſu chriſti quiā ꝓpter nos egenꝰ factꝰ ē cū diues eſſꝫ Nec tantū hō fieri voluit ſꝫ etiā pati volu it. Apl̓s. Dilexit me et tradidit ſemetip̄m ꝑ me. Nō abijcio grām dei. Vel ẜm aliam lrām. Nō ſum ingratꝰ grē dei. Hāc grati am in vacuū recipit qui admittēs pctūm tanti beneficij ꝙ ip̄e chriſtus ꝓpter delen dū peccatū ſeipſum exhibuit immemor ex iſtit. Preterea eccl̓ia ſtatuit vt imago cru cifixi in omnibus eccleſijs chriſtianoꝝ po natur et in tali loco vt aſpectui ingredien tium eccl̓iaꝫ occurrat. Vt homīes memo res paſſionis magne ieſu chriſti quā ꝓp peccata noſtra ſuſtinuit peccare deſiſtant ¶ Ingratitudinē aūt quā peccatores cu ca paſſionē chriſti habet accuſare poterūt infantes qui nō loquunt̉. et fere irrationa biles. et lapides qui non ſentiūt. ¶ Infan tes ꝓpter hoc ꝙ nutrices ſuas naturaliter amant ꝓpter beneficiū lactis qd̓ eis mini ſtrant. et ip̄e ſanguinē eiꝰ. Tho. iiij. dicitur Honorē habebis matri tue oībus diebuſ memor eſſe debes quanta ſit paſſa. Si di ligēda eſt mater que multa paſſa eſt quo modo non diligendꝰ eſt chriſtus. Vbi enī eſt mater que tanta ſuſtineret pro filijs ſu is quanta chriſtus ſuſtinuit pro nob̓. Cer te legimꝰ matres pre timore et pudore pu eros reieciſſe. alias pueros ꝓ conſeruatio ne vite ſue comediſſe. Sed chriſtus vt noſ conſeruaret vitā ſuā dedit Exemplū ī ꝓm ptuario capl̓o. xj. B. ¶ Itē fere bn̄ficia ſen tiunt. Refertur enī de quodā leonē quē q̇ dam miles a ſerpente liberauit. adeo gra tus fuit ꝙ eū deſerere noluit. Quā ergo ex cuſatōne peccator habebit in die iudicij q̇ a liberatore ſuo receſſit. et ſerpenti inferna li adheſit ¶ Itē lapides poterunt accuſare quia petre in paſſione ſciſſe ſūt. et adamas ſanguine hyrcino ſcinditur. Ipſi virtuteꝫ ſanguinis chriſti non ſenſerunt. ¶ B ¶ ¶ Tertiā grām peccatoribꝰ adijcit ſcꝫ di utine expectatiōis et crebre vocatōis. Un̄ apl̓s. An igno. quoniā benig. dei ad peni tentiā te adducit. Ipſe diu expectādo ſtat ad hoſtiū pctōris ⁊ pulſat crebre vocādo ⁊ dicit: Uſqꝫ q̄ obliuiſceris me in fi. vſqꝫ qͣ auer. fa. tu. a me. Quādiu po. ꝯſi. ī aīa tua Hāc grām in vacuū recipiūt obſtinati in peccatis qui vſqꝫ in ſenectā ⁊ ſeniuꝫ cōpu treſcunt in fecibꝰ ſuis. Exēplū in ꝓmptua rio ca. ix. A. ¶ Et licet tales putridos et ſe nes nullꝰ tēꝑalis dn̄s ad ſuū ſeruitiū reci peret. imo penitus ſperneret tamē adhuc dominꝰ talibus quartā gratiā adhibet.ſ. benigne ſuſceptionis. Exemplum de filio prodigo. cui reuertenti pater occurrit. ¶ Dominica in quadrageſima et amplexatus eſt. In cuiꝰ figura chriſtus in cruce manꝰ ſuas expādit vt peccatoreꝫ amplectat̉. caput īclinat ⁊cͣ. Et ſic ſuſceptu nō ꝑtem ſed totū dimittit. nec more ſecula rium dimittēdo improꝑat. Et licꝫ hec gra tia dei ſit ineffabilis ſunt tamē qui eaꝫ eua cuant.ſ. deſperati q̇ dicunt. Maior eſt no ſtra iniq̇tas qͣꝫ vt veniā mereamur. ¶ De epiſtola Sermo. I. IX Cce nunc tempꝰ acceptabile. ij. Coꝝ. vj. In his ver bis debemꝰ duo notare. Primo qd̓ ſit tꝑs acceptabile. Secūdo cui ſit acce ptabile. ¶ C ¶ Tempꝰ acceptabile vt dic̄ apl̓us. nō tantū tꝑs quadrageſime. ſed to tum tꝑs grē qͦd incepit a chriſti aduentu q venit in mundū ⁊ durabit vſqꝫ ad ſecūdū aduentū eius ſcꝫ ad iudiciū ¶ Ttriplex ei tꝑs poteſt diſtingui creature reſpectu ſui creatoris.ſ. tꝑs ſeuicie. qd̓ fuit an̄ incarna tioneꝫ. Itē miſericordie ſiue gratie. qͦd fuit poſt incarnationē. Pſal. Tempꝰ miſeren di eius q̇a venit tꝑs. Itē tꝑs iuſticie quod erit in iudicō ꝑticulari ſiue generali De qͦ pſal. Cū acce. tꝑs ego iuſti. iu. Tūc eniꝫ vni cuiqꝫ reddet ẜm oꝑa ſua ¶ Quare aūt tē pus an̄ incarnationē dicat̉ tꝑs ſeuicie. ⁊ tē pus futurū tꝑs iuſticie patebit in ſermōe ſed pn̄s tꝑs qd̓ eſt miẜicordie vel gratie di cit ſolū tꝑs acceptabile ¶ D ¶ Eſt aūt tē pus gratie acceptabile deo angelis ⁊ hoī bus. ¶ Deo eſt acceptū tanqͣꝫ mercatori magnū theſaurū diu abſconditū habenti cui multū acceptabile eſt tꝑs. qn̄ valet the ſaurū ſuū talibꝰ negociatoribꝰ oſtendere qui illū volunt cōparare. ſic theſaurus re gni celorū diu a negociatoribus humani generis q̇ ad hoc creati erant vt ip̄m cōpa rarent abſconditus fuit. tum ꝓpter ipſius remotionē. tū ꝓpter latronū impedimen tum. Nō enī ẜm ꝓphetā erat exeunti pax p̄tribulationē. Nā cū negociatores hui regionis dehinc egrediebant̉ mox a latro nibus demonū capiebant̉ et in carcerē in ferni retrudebant̉. qͥd durauit vſqꝫ ad chri ſti aduentū q̇ viā vſqꝫ ad ſuū theſauꝝ ten dentē pacificare volens in hunc munduꝫ venit. Vn̄ ⁊ ī natiuitate eiꝰ angeli dixerūt: Et in terra pax hominibꝰ. Et ip̄e poſt paſ ſionem poſtqͣꝫ latrones captiuos in carce rem inferni detruſit ⁊ alios intantū debili tauit ꝙ nō poſſunt ledere niſi volentē dixit negociatoribꝰ. Pax vobis. Exempluꝫ ca. ix. D. Vnde ex illo tēꝑe ꝑgunt qͦtidie fide les negociatores. illū nobilē theſauꝝ vide re. Bene dico nobilem. quia ex nobilitate ſua intantū negociatores delectat et attra hit ꝙ omniū ꝑentū immemores nō curāt repatriare. Et vt magis eos ad ip̄m allice ret de cumulo theſauri more mercatoruꝫ modicū quid theſauri negociatoribus in trāſfiguratione oſtendit. q̇ cū intantuꝫ de lectati ſunt ꝙ obliti de amicis ſemꝑ ibi vo luerūt manere. dicētes Dn̄e bonū eſt nos hic eſſe. Vnde qꝛ modo negociatoribꝰ do minꝰ theſaurū on̄dit eſt tꝑs ſibi accepta bile ¶ Eſt etiā angelis acceptabile tempꝰ gratie. qꝛ hoc tꝑe deformitas corone eorū que facta fuerat ꝑ ruinā p̄cioſi lapidis.ſ. ꝑ hominē reformat̉. qͦd ip̄i deſiderabāt dicē tes: Fac benigne dn̄e ī bona vo. tua. vt edi mu. hieru. De hac materia ſi placet loqui. require in die omniū ſanctoꝝ in ſermone. ¶ Eſt etiā hominibꝰ hoc tꝑs acceptabile nō tantū bonis ſed etiā malis ¶ Bonis ē acceptabile. quia poſt ſeruitiū ſuū regnuꝫ celeſte ſuſcipiūt ſine dilatiōe. qͥd nō fuit ſā ctis in veteri teſtamēto ꝯſtitutis. qui licet dn̄o longiori ſpacio ſeruierūt. qͥa diutiꝰ vi uere potuerūt. tamē nō ſoluꝫ p̄cio frauda bātur ſed etiā in carcerē limbi retrudeban tur. Adeo eī culpa clauſerat celū ꝙ ros mi ſericordie nequaqͣꝫ deſcēdere poterat Un̄ patres clamabāt: Dn̄e in ce. mi. tua. Sed poſtqͣꝫ verbū caro factū eſt. attulit ſecum ſaccū gratie. quia venit plenꝰ gratia et ve ritate. Et rupto ſacco in paſſione: miẜicor dia dn̄i plena eſt terra. Et tūc incepit tem pus gratie ꝓpter indilatā retributionē ac ceptabile. qd̓ ip̄e dn̄s in latrone tūc on̄dit qui quidē modicū tūc laborauerat. tamē ¶ Dominica in quadrageſima ſine dilatione premiū accepit. Amen inq̇t dico tibi: hodie mecū eris in ꝑadiſo. ¶ E ¶ Malis etiā hoc tꝑs acceptabile ē. An̄ enī hoc tꝑs qͣꝫ ſeuus fuerit dn̄s legimꝰ qn̄ ſine dilatione peccata puniebat. ſicut luci ferum mox pro conſenſu ſuperbie deiecit Adam ꝓ vniꝰ pomī furto de ꝑadiſo expu lit. Propter luxuriā totū mundū diluuio deleuit. Et ecce quē pͥuſ cū vno peccato ſu ſtinere noluit. modo cū centū tolerare vi detur. qd̓ facit tꝑs grē in quo reſeruant̉ ho mines ad pnīam. vt purificati a pctō cele ſtem intrēt patriā. Nō enī veſtibus ſordi datis q̇s intrabit illā. Exemplū de regis aſ ſueri palatio. qd̓ in ſacco non licebat intra re. Unde veſtis innocētie ad intrandum idonea eſt Exemplū de nouiter baptizatiſ Hac veſte chariſſimi amicti eſtis ſi tamen veſtis decentiā ꝑ mortale peccatū non cor rupiſtis. Sed rarus eſt talis. Et cū veſteꝫ ad intrandū oportet eſſe integrā deſpera remus vtiqꝫ ſi dn̄s reſartionē veſtis n̄ ad mitterꝫ. Un̄ modo cātat eccīa Tribularet ſi neſcirē mi. tu. ⁊cͣ. Ex miẜicordia ergo dn̄i hoc tꝑs nobis cōceſſum eſt. vt qd̓ ꝑ annuꝫ laniauimꝰ. nūc reſuamꝰ cū acu ꝯtritiōis. filo cōfeſſionis. ⁊ manu ſatiſfactiōis. cum q̇bus tribus etiā ſi multū veſtis innocētie ſic laniata. ſi diligēter reſuat̉. nō peius ſta bit qͣꝫ an̄. Qd̓ patet in beato petro ⁊ ī mul tis alijs. q̇ poſt caſum ⁊ ꝑactā pnīam glo rioſiores effecti ſunt Nec mirū. pnīa enī q̄ cōſtat extribꝰ ſupradictis ſufficienſ eſt ad omne peccati remediū. Hec trinā petri ne gationeꝫ remouit. xv. annos regi ezechie addidit. niniuitis vitā reſeruauit. Si mū dus ad pnīam cōfugiſſet diluuio nō ꝑijſſꝫ Cayn ſi nouiſſet pnīe beneficiū non deſpe raſſet. Sil̓r et iudas de quo dicit Hieroni mus: Ꝙ plꝰ peccauit deſperādo qͣꝫ tradē do. Peniteamꝰ ergo nūc. qꝛ nūc eſt tꝑus acceptabile. In qͣ deus exaudit. Tꝑe īqui accepto exaudiui te Quia ſi indiguerimꝰ poſtqͣꝫ venerimꝰ in tꝑſ iuſticie fruſtra cla mabimuſ cum diuite. quia infra mille an nos non exaudiemur. nec in gutta aq̄. Exemplū ca. xvij. C. ¶ De euangelio. ¶ Sermo. I. X. Uctus eſt ieſus ī deſertū a ſpū vt tēpta. a diabo. ⁊cͣ. Matth̓. iiij. In hͦ euangelio mai theus tria facit ¶ Primo oſtendit ꝙ chri ſtus vt tēptaret̉ volūtarie ſe expoſuit. cum dicit: Ductꝰ eſt ieſus ī deſertū a ſpū. ſcꝫ v̓o luntatis ſue. vt tēptaret̉ a diabolo. ¶ Se cundo on̄dit qualibꝰ aſtutijs tēptator vt ip̄m impugnaret acceſſit. cū dicit: Et acce tempta. dixit. Si fi. dei es dic vt la. iſti pa. fiant. ¶ Tertio innuit qͣliter tēptator a tē ptato victus receſſit. ibi. Tūc reliqͥt eū dia bolus ¶ F ¶ Primo ergo chriſtꝰ vt tem ptaret̉ ſe expoſuit. in hͦ q̇ caput eſt fideliuꝫ on̄dere volēs ꝙ nullꝰ qͥ membrū ſuū vult eſſe pōt pn̄tem vitā ſine tēptatiōe tranſire. Un̄ Ioh̓. xv. dic̄. Nō eſt diſci. ſuꝑ magiſtꝝ ſi me perſe. ſunt ⁊ vos ꝑſequent̉. Et Aug Premonitos vos eē volo neminem chri ſtianū ſuꝑ terrā abſqꝫ temptatōe victurū ſi forte cui tollit̉ aliqͣ ſecurꝰ aliam expectet. Uult enī dn̄s ſuos tēptari ꝓpter multa Et pͥmo ꝓpter v̓tutū exercitiū Quia dicit̉ Ecc. xxxiiij. Qui nō eſt tēptatꝰ pauca reco gnoſcit. Et iō petebat dauid tēptari dicēs Proba me ⁊ tēpta me. Vbi dic̄ glo. Iō di cit tempta. qͥa niſi tēptaret negligētes eſſe mus. Tēptatio enī cui nō ꝯſentit̉ peccatū nō eſt vt dicit Greg. ſꝫ materia exercende v̓tutis. Propter hͦ alibi poſtqͣꝫ dixit: Se derūt pͥn. ⁊ aduerſum me loquebant̉ Sb̓ dit. Seruꝰ tuꝰ exercebat̉ in iuſtificatōibꝰ tuis ¶ Itē ſecūdo vult ip̄os tēptari ꝓpter v̓tutis notificationē. Deut̄. xiij. Temptat vos dn̄s deꝰ veſter vt palā fiat vtꝝ diliga tis eū. Sic tēptauit abraaꝫ vt obedientiaꝫ ſuā notificaret ¶ Itē terto vult ip̄os tem ptari ꝓpter v̓tutū ꝯſeruatiōꝫ. Vn̄ apl̓s di cit Coꝝ. xij. Ne magnitudo reuela. extol. medatꝰ eſt mihi ſtimulꝰ car. mee angeluſ ſatha. q̇ me colaphizet. Suꝑ qͦ v̓bo dic̄ gre go. Cū tēptamur vicijs dīna diſpēſatione nobiſcū agit̉ ne virtutibus q̇bus ꝓficimꝰ ¶ Dominica in quadrageſima xtollamur. Idē. Niſi pſalmiſta ꝑ tribula iones ſe meliꝰ ẜuari noſſet nō dicerꝫ Pro a me deus ⁊ tēpta me ¶ Itē qͣrto vult ip os tēptari ꝓpter alioꝝ ad bonū ꝓuocato iem. Vn̄ Thob̓. ij. Hāc tēptationē iō dn̄s ꝯmiſit euenire illi vt poſteris daret̉ exēplū patie ip̄ius. ¶ Itē vult qͣnto ip̄os tēptari ppter eorum p̄miationem. Vnde Iac̄. j. Beatꝰ vir q̇ ſuffert tēp. quiā cū ꝓba. fu. ac. co. vi. Et Thob̓. iij. Hoc aūt habet ꝓ certo oīs qui colit te ꝙ vita eiꝰ ſi in ꝓbatione fu erit coronabit̉. Et qͥa tāta bona de tēptato ne ꝓueniunt. iō dicit Iac̄. j. Omne gaudiū exiſtimate frēs cum in va. tem. incideritis Exemplū in ꝓmptuario ca. xvj. E. ¶ Ꝙ ¶ Secūdo q̇bus aſtutijs diabolꝰ impu gnauerit caput noſtꝝ et adhuc mēbra im pugnat. oſtēdit cū dicit Et acce. tēpta. dixit ei: Si filiꝰ dei es. Vere de ip̄o pōt dici illd̓ Ecc̄i. xj. Multe inſidie doloſi. Exemplum ca. ij. S Ad hoc ei vt decipiat tēptat. diuer ſis de cauſis. diuerſis locis. et diuerſis mo dis. ¶ Cēptat dico diuerſis de cauſis. Ꝙ de gula cū dicit: Dic vt lapi. iſti panes fiāt Itē de vana gl̓ia cū dicit: Mitte te deorſū Itē de auaricia cū dicit: Hec oīa tibi da. ſi cadens adoraueris me. Hec ſunt tria om nium viciorū genera de qͥbꝰ diabolꝰ tem ptat. Vnde apoc̄. ix. De ore ip̄iuſprocedit ſulphur. qͣꝫtū ad gulā. qͥa fetet. p̄s. Sepul patens eſt guttur eoꝝ. Itē fumus qͣntum ad vanā gl̓iam. qͥa cito trāſit. Eſa. xiiij. Al aquilone fumus veniet et non eſt q̇ effugi at agmen eius. qͥa pauci ſunt q̇ n̄ laborant hoc vicio. Itē ignis quo ad auariciā. qꝛ ſi cut ignis nunqͣꝫ dicit ſufficit. Prouer. vlt̓ O deus qͣntū his tribꝰ tēptando ꝓficit in mundo. qͥa teſte Ioh̓. v. Omne q̇d ē ī mū do aut eſt cōcupiſcētia carnis qͣntū ad gu lam et luxuriā. aut ꝯcupiſcētia oculoꝝ qr tum ad auariciā. aut ſuꝑbia vite qͣntū ad vanā gl̓iam. De q̇bus tribꝰ ſi placet loqu req̇re in tertia dn̄ica aduētus in ſermone Quid exiſtis in deẜ. ¶ Itē tēptauit in di uerſis locis ſcꝫ in deſerto. in tēpli pinnacū lo. et in mote excelſo. In deſerto deſignan religioſi. in tēpli pinnaculo clerici. ſꝫ ī mō te excelſo cōiugati. ¶ Dicit̉ aūt religio de ſertum. qͥa ibi deſerit̉ mūdus ꝑ votuꝫ pau pertatis. carnis laſciuia ꝑ votū caſtitatis. ꝓpria volūtas ꝑ votū obediētie. Ibi maxi me diabolꝰ temptat de gula dicēs. Dic vt lapi. iſti pa. fiāt. id eſt. murmura ꝙ panis ē durus ſicut lapis. Oqͣntū diabolꝰ tēptat religioſos vt ꝓpter gulā murmurent de ci barijs. q̇bus dicit apl̓s Coꝝ. xj. Neqꝫ mur muraueritis ſicut q̇dā illoꝝ mur. et a ẜpē perierūt. Exemplū ca. ij. Q. ca. xij. P¶ Di cunt̉ autē clerici pinnaculū templi. id eſt. culmen. qͥa p̄ſunt templo Et hoſ maxime temptat de ſuꝑbia vel vana gloria dicens Mitte te deorſū. qͥa angeli portabūt te et volabis ꝑ aera. Per hͦ viciū diabolus ſu pra modū infeſtat clericos. ⁊ maxime eos q̄ ſunt in pinnaculo tēpli.i. p̄latos eccl̓iarū ꝑflant enī altiſſima veti.ſ. vane glorie ⁊ ſu perbie Bern̄. Vides omnē eccīaſticum3 lum feruere ꝓ ſola dignitate tuenda. hono ri totuꝫ dat̉. ſanctitati nihil. Idē alibi. Qd ſublime eſt hoc ſalutare dicimꝰ. ⁊ qͦd gl̓iaꝫ redolet hoc iuſtū. Idē de clericis. Intuere quō incedūt nitidi ⁊ ornati circumamicti varietatibꝰ tanqͣꝫ ſpōſa ꝓcedens de thala mo ſuo. Nōne ſi quēpiā taliū eminꝰ ꝓce dentē ꝓſpexeris ſpōſam potiꝰ putabis qͣꝫ cuſtodē ſponſe. ¶ Mons aūt excelſꝰ ⁊ al tus dicunt̉ ꝯiugati rōe pͥme inſtitutionis. Fuit enī cōiugiū inſtitutū in ꝑadiſo q̇ ē lo cus excelſus et ſic altꝰ ꝙ excedit omnē ha bitabilē regionē. Vn̄ ⁊ aq̄ diluuij illuc mi nime ꝑtigerūt. Et iſtis on̄dit oīa regͣ mun di. qͥa maxīe tēptat eos de ꝯcupiſcētia ocu loꝝ.i. auaricia. ꝓpt domos ⁊ pueroꝝ ꝓcu rationē. Et iuxta illd̓ Thi. vlt̓. Qui volunt diuites fieri incidūt ī tēꝑ. et in laq̄. dia. Exē plū. ca. xij. H ¶ Itē tēptat diuerſis modis ⁊ pͥmo ꝯſulēdo cū dic̄ Si fi. dei es dic vt la. iſti pa. fiāt. Pie videt̉ qͣntū ad eſuriēteꝫ cō ſulere. Sic ſepe ſub ſpecie pietatis ꝯſulen do ml̓tos decipit. Propt̓ qd̓ apl̓s Coꝝ. x. dic̄. ꝙ trāſfigurat ſe ī angelū luciſ ¶ Itē ex ſcripturis ſacris argumētādo cum dicit: ¶ Dominica in quadrageſima Scriptū eſt. Angel̓ ſuis mā. de te. Sic̄ dic̄ barlaam diabolꝰ vt ioſaphat ad mortale peccatū ꝑtraheret. intrauit in qͣndā puel lā pulcerrimā gentilē q̄ cepit dicere ꝙ ſtatī vellet baptizari ſi ſel̓ cū ea peccaret. inducē do ml̓tas ſcpͥturaſ tā veteris qͣꝫ noui teſta menti quō in hͦ multū mereret̉. ita ꝙ pene ip̄m ex hͦ ad pctūm inclinauerat. ſi orādo aſtutias diaboli nō cognouiſſꝫ. Oqͣꝫ feli ces ſunt q̇ pn̄t qͣntū ad hͦ dicere Coꝝ. ij. cuꝫ apl̓o. Nō ei ignoramꝰ aſtutias eiꝰ ¶ Itē teptat ꝑmittēdo cū dicit. Hec oīa tibi da. ſ cadēs ado. me. Oīa ꝓmiſit q̇ nihil de ſuo habuit Vn̄ mēdax fuit ī ſua ꝓmiſſiōe Hec eſt ꝑmiſſio neq̄ſſima. q̄ ml̓tos ꝑdidit. Sic̄ d̓r Ecc̄. xxix. Perdidit eī pͥmos pentes qui bus īmortalitatē ꝓmiſit dicēs Neqͣqͣꝫ mo riemi. ⁊ fefellit. Mēdax ei eſt ⁊ pat̓ eꝰ ¶ H ¶ Tertio īnuit euāgeliſta qͣliter diabolꝰ a tēptato victꝰ receſſit. Vicit enī tēptatorē tripl̓r. videlicꝫ ſapiēter rn̄dēdo. patient̓ to lerādo. ⁊ potēter repellēdo. ¶ Sapienter enī rn̄dit v̓bo ſcpͥturaꝝ ſacraꝝ vtēdo. cū di cit: Scriptuꝫ eſt ei. Nō tēpta. do. de. tu. In hͦ on̄dēs potiſſimū eē genꝰ vincendi: v̓buꝫ dei. Vn̄ Sap̄. xviij. Oīpotēs ẜmo tuꝰ dn̄e a regalibꝰ ſedibꝰ venit durꝰ bellator Pro tato ꝯſulit apl̓s Eph̓. vlt̓. in bello ſpiritua li maxīe vtendū v̓bo dei. dicēs: Et gladiuꝫ ſpūs aſſumite qd̓ eſt v̓bū dei. Hoc ſentiēs diabolꝰ nitit̉ multū v̓bū dei īpedire. Vnd̓ dn̄s loquēs de ſemīe v̓bi dei Mat. xiij. dic̄ Uolucres celi i. demones rapiūt illud Et ſi nō pn̄t tollere ſuꝑſemīantzizaniā errorū ⁊ vicioꝝ. vt in ipſis ſuffocet̉. Exēplū ca. viij. G. ¶ Itē vicit patiēter tolerādo. Permi ſit enī ſe a diabolo circūduci. Vn̄ dicit euā geliſta. Aſſūpſit eū in ciuitatē ⁊ ſtatuit ſu pra pinnaculū tēpli. Et iterū. Aſſumpſit ⁊ ſtatuit ſupra montē excelſum In hͦ on̄dēs ꝙ optimū genꝰ armoꝝ ē patia. Vn̄ ī vitiſ patrū legit̉ ꝙ cū q̇dā ſanctꝰ pat̓ demonē a quodā obſeſſo orōibꝰ ⁊ inuocationibꝰ eij cere voluiſſet. ille dedit ſctō patri alapaꝫ. ⁊ ſanctꝰ pater cū ſtatim aliā maxillā ad ꝑcu tiēdū porrexiſſꝫ. ſubito demo exiuit clamā do. Ohumilitas. o patīa. tu me eieciſti. pͥ ma. pe. iij. Si qͥd patimī ꝓpt̓ iuſticiā beati ¶ Itē vicit tēptatorē potēter repellēdo cū dixit Uade ſatha. Et ſeq̇t̉. Tūc reliqͥt eum diabolꝰ. Debil̓ enī eſt hoſtis ⁊ nō pōt vin cere niſi volentē. Propt̓ qͥd d̓r Pet̓. v. Cui reſiſtite for. in fi. Et alibi Reſiſtite diabolo ⁊ fugiet a vob̓. Et tl̓r vincenti veni. angeli ⁊ mi. ei. ¶ De euangelio. ¶ Sermo. I.XI. Uctus eſt ieſus ī deſertū a ſpū vttēpta. a diabolo j Matth̓. iiij. ¶ I ¶ Circa ductū dn̄i qͣttuor īnuit euāgeliſta on̄dens qͥs du ctus. qͥa ieſus. Quo ductꝰ. qꝛ in deſertum A qͦ. qꝛ a ſpū. Ad qͥd vt tēpta. a diabo. Ex qͥbus qͣttuor alia qͣttuor ad noſtrā edifica tionē eliciūt̉. In pͥmo on̄dit̉ tātū bonoꝝ tē ptatio. In ſcd̓o tēptatōis occaſio. In teriō ſpūſſctī ad hͦ inſtigatō In qͣrto ꝑmiſſa dia boli exercitatō In pͥmo. i. in ieſu q̇ ductꝰ eſt ad tēptandū on̄dit̉ ꝙ bonoꝝ ē tēptatio. In hͦ enī ꝙ ieſus an̄ baptiſmū licet multis annis.ſ. xxx. vixerit. nunqͣꝫ a diabolo tēpta tus legit̉. ſꝫ poſtqͣꝫ baptizatꝰ fuit mox tem ptatꝰ eſt. on̄dit̉ ꝙ an̄ baptiſmū aqͣ vel pnīe nō tēptāt̉ a diabolo hoīes. qͥa vnuſq̇ſqꝫ ta liū ẜm apl̓ꝫ adhuc ē filiꝰ ire Vn̄ qͣꝫdiu qͦs ē origīali ſiue actuali pcō ligatꝰ. tādiuē ẜuꝰ illiꝰ q̇ dn̄s eſt pct̄ī. Et cerie ſic̄ dicit beatus gregꝰ. Tales īpulſare nō appetit qͣs q̇etus poſſidꝫ. ſꝫ poſtqͣꝫ hō purificatꝰ ē baptiſmo vl̓ pnīa a pctō eo ꝙ renūciat diabolo ⁊ pō pis eiꝰ. inſequit̉ eū diaboli tēptato. qꝛ cōtē ptus pharao ſurgit ī ſcandalū. Sic̄ legit̉ ī exo. Greg. Diabolꝰ ꝯͣ corda charitate ca lētia ſolicitꝰ vigilat. ī frigidis aūt mētibuſ ſecurꝰ iacet. ⁊ pꝰ totiēs vt recedat a ſanctiſ pūgit̉ qͦtiēs ab eis amore ītimo ad et̓na ſu ſpirat̉. Un̄ in oroe dn̄ica poſtqͣꝫ dn̄s petit vt dimittat pctī debitū. ſubdit̉ de tēptatiōe cū d̓r. Et ne nos īducas ī tēptatōꝫ Quia eī certū eſt ꝙ pꝰ pctī renūciatōꝫ mox ſubſeq̇t̉ tēptatō. iō vt ei reſiſtat̉ auxiliū dn̄i implo rat̉. Un̄ in Ecc̄o d̓r. Fili acce. ad ẜui. dei ſta ¶ Dominica ſecunda in oī timore ⁊ p̄para aīaꝫ tuā ad tēptatiōꝫ Poſtqͣꝫ ei aſcēdit qͣs in nauiculā.ſ. eccl̓ie vel pnīe magnꝰ motꝰ fit ī mari. ⁊ ſic ꝑ pri mū ꝑpendit̉ ꝙ bonoꝝ tātū eſt teptato K ¶ In ſecūdo.ſ. in deſerto q̇ ductꝰ fuit īnui tur tēptatōis occaſio. Nemo ei vt dic̄ glo. tēptat̉ niſi pͥus exierit ī deſertū. Et h̓ ꝑpedi tur ꝑ triplex deſertu.ſ. materiale. ſingulare ⁊ ſpūale Materiale ē ſicut illud ī qͦ fue rūt filij iſrael. xl. annis. q̄ in egypto manen tes de nullo legūt̉ tēptati. Sꝫ poſtqͣꝫ igreſ ſi fuerāt deſertū etiā de vilibꝰ q̄ deſeruerāt in egypto tēptabant̉ ſicut d̓ cepe ⁊ peponi bꝰ. ꝗͥa ibi fuit tēptatōis occaſio. ¶ Deẜtū ſingulare eſt chriſti paſſio. qͥa diſcipuli eo relicto fugerūt. Et qͥa ſolꝰ dn̄s remāſit. d̓r deſertū ſingulare. Vn̄ ꝑ ꝓph̓aꝫ dicit. Sin gula. ſum ego do. trā. Cū de hͦ deẜto loq̄re tur dn̄s cū diſcipul̓ oēs hortabant̉ ſe velle intrare cū illo ⁊ mori ꝓ eo. Sꝫ cū ieſus ad hoc deſertū ꝓceſſit. oēs eo relicto fugierūt. qꝛ ibi fuit tēptatiōis occaſio. Exēplū ī ꝓm ptuario ca. xj. C. ¶ Deſertū ſpūale eſt reli gio. qͥa ibi deſerit̉ mūdus ꝑ votū pauꝑta tis. caro ꝑ votū caſtitatiſ. voluntas ꝓpria ꝑ votū obediētie. Que tria hō in ſecl̓o po ſitus an̄qͣꝫ ip̄a deſerat neſcit q̇d ſit tēptatio Sꝫ poſtqͣꝫ religionē intrauit in pͥmo ꝓpt̓ deſertionem ip̄oꝝ eſt tēptatōnis occaſio ¶ L ¶ In qͣrto inuit̉ ſpūſſctī ad teptandū inſtigatio cū d̓r. Ductꝰ a ſpū. Un̄ alt̓ eua geliſta dicit. Expulit eū ſpūſſctūs qͣſi inui tu. Tēptatio enī ſicut dicit beatꝰ greg. non eſt peccatū. ſꝫ materia exercēde v̓tutis Un̄ vt hō exercitet̉ ⁊ ꝑ hͦ mereat̉ a ſpūſctō ad hͦ inſtigat̉. Vn̄ ⁊ Ezech̓. Et aſſūpſit me ſpūs. Et ſequit̉. Et audiui cōmotione magnaꝫ poſt me ¶ M ¶ In qͣrto inuit̉ ꝑmiſſa di aboli exercitatō. cū dicitur. Ut tēptaretur a diabolo. Bn̄ dico ꝑmiſſa. qͥa nihil pōt ni ſi qͣntū a deo ꝑmittit̉. Vn̄ ⁊ in porcos ītra re nō potuerunt. niſi pͥus a dn̄o īpetrata li centia. Ꝙ aūt dn̄s ꝑmittit facit ꝑpt exerci tiū hoīm. Un̄ dn̄s poſtqͣꝫ debellauit aere as poteſtates. nō oēs in carcerē inferni de truſit. ſꝫ qͣꝫplureſ in hͦ ſeculo reliqͥt vt erudi ret in eis iſraelē. Sicut d̓r in iud̓. Et ip̄e do minꝰ diſcipulis on̄dit cū ſathan expetiuit vt cribraret eos ſicut triticuꝫ. Un̄ nō dixi dn̄s petro. Ego autē ꝓhibui ſꝫ rogaui Ꝙ certe triticū quāto mag cribrat̉ tāto meliꝰ excutit̉. Vn̄ ⁊ dauid petit. Proba me dn̄e ⁊ tēpta me. Exēplū in pmptuario ca. xvj. E Predicta igit̉ qͣttuor euāgeliſta oſtēdit di cens: Ductꝰ eſt ieſus in deſertū ⁊cͣ. ¶ Dominica ſecūda in quadrage ſima de epiſtola ¶ Sermo. I. XII Ec eſt uoluntas dei ſanctificatō vrā. j. Theſ. iiij In Vhis v̓bis ⁊ in ſequētibuſ apl̓s tria facit ¶ Primo on̄dit ꝙ ꝑ nrām mūdiciā dei volūtatē adimplemꝰ. cū dicit. Hec eſt volūtas dei ſctīficatō vrā ¶ Secundo in ſtruit a qͥbꝰ peccatis cauēdo eadē mūdici am ꝯſeruemꝰ. cū dicit: Vt abſtineatis voſ a fornicatōe. Et ne q̇s ſuꝑgrediat̉ neqꝫ cir cuueniat ī negocio frēm ſuū ¶ Tertio on̄ dit cōminatōꝫ vt p̄dicta q̄ inqͣnāt mag̓ cō mittere timeamꝰ. Ibi. Quoniā vindex eſt dn̄s de oībꝰ his ¶ N ¶ Uere pͥmū in qͦ ꝑ nrām mūdiciam dei volūtatem ad imple mus. eſt a nob̓ pēſandū. Moris ē enī ho minibus vt cū alicui ẜuiūt a qͣ magnū ſpe rāt p̄miū ne ꝑirritationē dn̄i ſui pͥmiuꝫ ꝑ dant. ſolicite diſcūt qͣlit̓ ip̄iꝰ obtēperent vo lūtati. Sic ⁊ nos q̇ ſumꝰ dei macipati ſer uitio. a qͦ ⁊ magnā p̄miatiōꝫ.ſ. regnū celoꝝ qd̓ nob̓ ꝓmiſit expectamꝰ. ne illud ꝑdamꝰ neceſſe ē vt ip̄iꝰ volūtati obtpemꝰ. aliter ei ꝓmiſſū p̄miū non habebimꝰ. Un̄ dicitur Mat. vij. Quicūqꝫ fe. vo. pa. m. il. intra. in regnū celoꝝ ¶ Que āt ip̄iꝰ ſit volūtas on̄ dit apl̓s cū dicit. Hec ē volū. dei ſanctifica tio vr̄a. Sāctificato hͦ non eſt aliud qͣꝫ aīe nre a pctōꝝ ſordibꝰ depurato. Nulliſ eniꝫ alijs ſordibꝰ ſpūs qͣꝫ pctōꝝ inqͣnat̉. Quod exp̄ſſe innuit dn̄s Mat. xv. vbi nō alia ſꝫ il la tantū qͥ ex corde exent. ſicut homicidia. furta. ire. rixe. adulteria ⁊ hmoi. dicit hoīeꝫ cōinq̇nare. corꝑalē v̓o immudiciā nō pen ſauit. Quātū aūt pctūm maculet animaꝫ ¶ Dominica ſecunda ꝑpēdere poſſumꝰ ī angelo pͥmo. q̇ cuꝫ eſſꝫ pulcerrimꝰ adeo ꝑ vnū pctūm obſorduit ꝙ abſqꝫ magno horrore videri nō p̄t Heu qͣntū hoīes tūc obſordēt q̇ plurimis pctīſ ſūt inuoluti. Un̄ augꝰ. loquēs de diabo lo dicit. Ecce cuiꝰ horreo nomē. īuenio me horribiliorē. Exēpluꝫ in ꝓmptuario ca. vj. AB. Et cū immūdicia ſpūalis adeo ſit ex ecrabilis. o qͣꝫ ceci ſūt hoīes q̇ de corporali immūdicia quā deꝰ nō reputat ſic ſoliciti ſunt abſtergēda. d̓ ſpūali v̓o īmūdicia mi nime curat Pluries enī in hebdomoda ꝓ corꝑali īmudicia ꝓcurāt balnea Spūaleꝫ v̓o īmūdiciā vtinā ſel̓ in āno bn̄ purgarēt. Pro tato ⁊ eccl̓ia p̄miſſa v̓ba apl̓i q̇ agūt de ſanctificatōe repetit vt ſaltē mō volūta tē dei adimplētes mūdatōꝫ aīe nrē ꝓcure mus. Hec ē inqͣt apl̓s volūtas dei ſanctifi catio vr̄ā. De hac ſpūali mūdatōne ſi vis loq̄ req̇re in purificatōe ſctē marie ¶ V ¶ Scd̓o inſtruit a qͥbꝰ pctīs cauēdo mū diciā q̇ dei volūtatē ad implemꝰ ꝯẜuemū cū dicit: Abſtineatis vos a fornicatōne 2c Et tāgit tria pctā q̄ ſūt genera oīm pctōrū Sic̄ dicit ioh̓es ī can. Suꝑbiā. luxuriaꝫ. ⁊ auariciā A qͥbꝰ tribꝰ hō ſi cauit mūdiciā aīe ꝯẜuabit. ¶ Cōtra luxuriā dicit. Abſti neatis vos a fornicatōe. Hec ē ei q̇ aīaꝫ in quat ⁊ maculat. Apoc̄. xiiij. d̓r. Hi ſūt q̇ cū mulieri. nō ſūt coinqͣnati. Et d̓ ſalomōe in ecc̄o. d̓r. Inclinaſti femora tua mulieri. de diſti maculā in gl̓ia tua. ¶ Cōtra ſuꝑbiaꝫ dicit. Ne qͣs ſuꝑgrediat̉. Suꝑbi.n̄. qͣſi ſuꝑ alios gͣdiunt̉. dū de his volūt facere qͣſi ſca bellū pedū ſuoꝝ Suꝑbia enī eoꝝ q̇ te ode. aſcē. ſem. Pſal. Vn̄ dicit ſalomo Ꝙ inter ſuꝑbos ſꝑiurgia ſūt. Et hec ē ro. qꝛ nullus alio vult eē inferior. Suꝑbꝰ eī ſi ei vnū ver bū d̓r. decē vultrn̄dere. Si māu ꝑcutitur. gladio reꝑcutere vult. Quātū aūt ꝑ hanc aīa inqͣnat̉. ptꝫ ī angl̓o pulcerrimo. cui pꝰ ſuꝑbie caſū Eſa. xiiij. d̓r. Tu at qͣi vir pollu tus ⁊ ſanie obuolutꝰ ⁊cͣ. ¶ Cōtra aūt aua riciā dicit. Neqꝫ circūueniat ī negocio fra trē ſuū. Nō rephēdit negociū vl̓ negocia tionē. ſꝫ eiꝰ circiuētione. Negociatō eniꝫ ī ſe bona ē ⁊ neceſſaria. Ordinauit eī deꝰ vi nulla tra ſibi ſufficeret ī oībꝰ. ſꝫ ſibi mutuo ſubuenirēt. Vn̄ negociatores ſūt oīm mi niſtri. dū eis ꝑiculis fluminū. ꝑicul̓ latro nū. ꝑiculis ī itinere q̄qꝫ neceſſaria deferūt. ⁊ iō oīm merent̉ oroeſ ¶ Quāti āt meriti bonꝰ negociator ſit on̄dit̉ in vitiſ patrum vbi d̓r. cū q̇daꝫ petijſſet a deo ſibi reuelari cui in p̄mio eq̄ri deberet. cui cū dictū fuiſſꝫ cuidā mercatori. īueto illo didicit ꝙ iuſto ꝯq̄rendo egētes q̇bus mīſtraret reqͥrebat De hͦ req̇re in ꝓmptuario ca. ix. IUn̄ nō negociatōꝫ ſꝫ circūuentionē ex negocio qͣ ꝯtingit ī dolo ⁊ fraude rep̄hēdit. Malicia eī hoīm adeo īpleuit fraudibꝰ negociatōꝫ ꝙ ml̓ti negociatores n̄ minꝰ ſūt mali qͣꝫ ra ptores vl̓ vſurarij ꝓpt̓ eoꝝ circūuētionem De qͣ hiere. v. Inuēti ſūt in domo mea im pij inſidiātes qͣſi aucupes laqos ponētes Dāt ei pl̓cra v̓ba ⁊ iuramēta ꝙ ſic emerūt vt ſic circuueniant. Ecc. Potior eſt fur qͣꝫ aſſiduitas viri mēdacis. Itē in mēſuris et pōderibꝰ q̄ ſūt ad iuſticiā iſtituta circūue nint tripl̓r. ¶ Prīo diuerſis pōderibꝰ mi nori dādo. maiori recipiēdo ¶ Scd̓o cuꝫ luſtū pōdus habēdo male mēſurat ⁊ po derāt. ſicut faciūt tabernarij q̇ mēſuraꝫ im plēt ſpūma. ¶ Terto cū ꝓcurat̉ vt res tꝑe vēditōis ſit pōderoſior. ſicut q̇ lanā mādi dāt cū vendūt. vl̓ argētū cū pōderāt. ¶ Itē circūueniūt q̇ res ꝓcurat vt alit̓ appareant cū vendūt̉ qͣꝫ ſint. vt ſutores ī corio. merca tores ī pāno q̇ tenebras eligūt qn̄ pannoſ vendūt. In hͦ ei on̄dūt ſe male velle agere. qꝛ q̇ male agit odit lucē. Sꝫ qꝛ tl̓ibꝰ circū uētionibꝰ aīa ml̓tū inqͣnat̉. d̓r ecc̄. xxxj. Be atꝰ diues q̇ inuē. eſt ſine ma. ¶ P ¶ Ter tio ſb̓dit cominatōꝫ vt p̄dicta tria q̄ inqui nāt magͥ cōmittere expaueſcamꝰ. cū dicit: Quoniā vindex eſt dn̄s d̓ oībꝰ his. Bene dicit ē. qꝛ nō ſolū punit hmoi pctōres ī fu turo ſꝫ etiā in pn̄ti vita. Nā ꝓpt̓ ſuꝑbiam nabuchodonoſor ī pecude cōmutauit. ꝓ pter auariciā adā de padiſo ī hāc miſeriaꝫ quā nos ſentimꝰ expulit. ꝓpt̓ luxuriā tēꝑe nōe mūdū aqͣ deleuit. Et ſi ſic gͣuis vindex ¶ Dominica ſecunda eſt in pn̄ti de his multo gͣuior erit ī futuro Exemplū in ꝓmptuario ca. j. A ¶ De euangelio ¶ Sermo. I. XIII Cce mulier cha Ananea a finibꝰ illis egreſ. Mat. lxv. ¶ Q In h̓ euangelio du plex egreſſꝰ tāgit̉. videlꝫ culpe ⁊ gre. Culpe egreſſꝰ notat̉ ex ꝑte ml̓ieris. cuꝫ dic̄. Et ecce mulier a finibꝰ ill̓ egreſſa. Grē v̓o egreſſuſ īnuit̉ ex ꝑte ſaluatoris. cū dic̄. Egreſſꝰ ieſuſ ſeceſ. ⁊cͣ. Primū egreſſū facit pct̄ōr pctūm deſerēdo. ẜm illd̓ Luc̄. xv. Uadā ad patreꝫ meū. ⁊ di. ei. pat peccaui ⁊cͣ. Secūduꝫ facit chriſtꝰ miẜicordit pctōri occurrēdo Lu. xv Et occurrēs illi. ceci ſu. col. eiꝰ. ¶ Si ergo aīa peccatrix d̓ſiderat miẜicordē chriſti oc curſum egrediat̉ de finibꝰ tyri ⁊ ſydonis. Per tyrū q̄ interp̄tat̉ anguſtians ſigͥficat̉ caro anguſtiās aīaꝫ. Corpꝰ ei qd̓ corrupit̉ aggrauat aīaꝫ. ꝓuer. v. Propt̓ qd̓ dicit ꝑs. Anxiatꝰ ē in me ſpūs meꝰ. Et apl̓s Ro. ij Infe. ego hō q̇s me lib̓. d̓ cor. mor. hꝰ Eſt ei caro qͣſi vſurariꝰ qͥ ꝑticeps vult lucri eē et nō dāni. Vn̄ aug. Nullū peiorē ſociū pa tiorqꝫ carne quā ihabito. mecuꝫ vult coro nari ⁊ n̄ vult mecū decertare Hꝰ ſunt duo fines.ſ. gula ⁊ luxuria. his ei caro intendit Prouer. vlt. Sāguiſuge ſūt due filie que clamāt. aufer aufer. Intēdit dico gule. ⁊ hͦ tripl̓r. Aut exigēdo ampliꝰ qͣꝫ ei debet̉. Cō tra qd d̓r Ecc̄. xij. Prohibe illi panes. Vn̄ augͥ. Sic ſumēda ſūt alimenta qͣi medica mēta. Aut exigēdo anteqͣꝫ debetur Ecc̄. x. Maledicta terra cꝰ p̓nceps mane come dit. Contra qͦd p̄s. Tu das il. eſ. in tꝑe. Aut exigēdo lautiorā ⁊ meliora qͣꝫ ei debēt̉. Cō tra qd̓ apl̓s. jͣ. ad thi. vj. dic̄. Hn̄tes alimer a his ꝯtēti ſimꝰ. Si tn̄ ex his ī aliqͦ bono rn̄ deret eēt tolerabile. Sꝫ peiꝰ oī terra rn̄det Ceteris ei terris fimꝰ apponit̉ ⁊ flores ſua ues odore ⁊ triticū ⁊ aliā qͦqꝫ boa reddūt. ſꝫ terrā carniſ appoſitis p̄cioſis vilia et feti da reddit. Tn̄ ſi in gula caro ſubſiſteret vt vltra alid̓ n̄ intēderet quoq̇mo eēt tolera bile. ſꝫ pꝰ gulā aliū fine intēdit. qꝛ coitu ap petit. hiere. v. Saturaui eos ⁊ mechati ſūt Et ī ezech̓. d̓r. Ꝙ iniq̇tas ſodomē fuit abū. panis. Et h̓ qͣntū placꝫ adapta de luxuria. Et qͣꝫ diuerſos modos excogitat. De q̇bꝰ habes iẜmōe ī die bt̄i petri Nc̄ ſcio v̓e. Ex emplū in ꝓmptuario ca. j. D ¶Et pꝰ hūc egreſſū tyri neceſſe ē aīe peccatrici. vt etiā a finibꝰ ſydonis egrediat̉. Sydon q̄ intꝑ̄tat̉ venato mūdū ſigͥficat cꝰ laq̄us ē expaſus ſuꝑfaciē orbis terre. cꝰ fines ſunt duo. ſic̄ dicit Io. ī can̄.ſ. ꝯcupiſcētia ocl̓oꝝ ⁊ ſuꝑbia vite. Iſtis ei duobꝰ.ſ. diuitijs ⁊ honoribus maxīe mūdan intēdūt ⁊ his duobꝰ mun dꝰ hoīes venat̉. Venat̉ āt tripl̓r.ſ. hlādien do. ingroſſando. ⁊ iebriādo. ¶ Blādit̉ enī vt decipiat. Amb̓. Fructꝰ mūdi ruina eſt. Ad hͦ blādit̉ vt decipiat. Eſt enī vt ioab q̇ amaſaꝫ oſculādo occidit. Eſt vt iudaſ ꝓdi tor qͥ dic̄ demōibꝰ. Quēcūqꝫ oſculatꝰ fue ro.ſ. diuitijs ⁊ honoribꝰ ip̄e ē tene. eū Hic ē ſiml̓ator q̇ ore decipit amicū ſuū Ecc̄. Si auis decipit̉ Fiſtula eī dulce canit volucri dū decipit auceps. De hac venatiōe Tre iij. Venatōe ceperūt me qͣſi auē. ¶ Itē in groſſat ⁊ onerat vt curſū ꝑ artā viā q̄ duc ad vitā int̓cludat exemplo ſimie quā vena tor ꝯſpiciēs ī arbore fingit ſe ſb̓ arbore reſi dēs calceū arena oneratū īduere. ⁊ fortiter circa pedes ligare. ⁊ poſtqͣm receſſerit cal ceo relicto ſimia deſcēdēs ⁊ idē attēptans. qꝛ onerata neq̇t currere mox capitur. Sic mūdus venat̉ auaros. Vn̄ iob. xiiij. Tene bit̉ plāta eꝰ.i. auari laq̄o. Illo inqͣꝫ loq̄o d̓ q̇ dicit apl̓s. Qui volūt diuītes fi. inci. ī tē ⁊ laq̄. dia. Vn̄ gre. Quiſq̇ſ honoribꝰ īflatꝰ vl̓ theſauriſauri dilatatꝰ fuerit ꝑ āguſtuꝫ regni iter trāſire n̄ poterit. O vtinā tl̓es ex emplū formice attēderēt. q̇ cū groſſo gͣno onerata ꝑpartū foramē trāſire nō p̄t. gnuꝫ diuidit. Sic zacheꝰ felix uidēs ꝙ cū gyppi ſarcina foramē acꝰ trāſire n̄ poſſꝫ. gͣnū tꝑa liū in duo diuiſit vt trāſiret dicēs. Ecce di. bo. me. dn̄e do pau. Exēpluꝫ ī ꝓmptuario ca. v. R. ¶ Itē venat̉ mūdꝰ īebriādo. vt in cōmoda mūdi n̄ aduertat. Tren̄. Inebria uit me abſinthio. glo. Ebriꝰ qͥd patit̉ neſcit ¶ Dominica tertia Un̄ in ꝓuer. xxiij. dic̄ ebriꝰ. Traxerūt me ⁊ nō ſenſi. Abſinthio āt iebriat̉ qui leue eſti mat qͥd̓ ꝓ md̓o patit̉. Oqͣntis mūdani pu gunt̉ incōmodis. Greg. Plꝰ tolerat ip̄iꝰ mūdi excogitādo cōmoda qͣꝫ iuſtꝰ tolerā do aduerſa. ſꝫ impij velut ebrij nō ſentiunt Sil̓es iōne q̇ alijs clamātibꝰ ⁊ ꝑiculū ad uertētibꝰ ip̄e ſolꝰ ī tēpeſtate dormiuit ī pe riculo. Et iō alijs euadētibꝰ ip̄e ſolꝰ in pe riculo remāſit. ¶ Ꝙ ergo fines tyri et ſy donis ſūt ſic ꝑiculoſi. egrediat̉ pctōr a fini bꝰ ill̓. Egrediat̉ corde ꝑ pctīꝯtritiōꝫ et dete ſtatōꝫ. Bern̄. Nō oportꝫ te hō maria trāſ fretare. n̄ penetrare nubeſ. n̄ gͣndis tibi via on̄dit̉. vſqꝫ ad temetip̄m occurre deo tuo. vſqꝫ ad cōpuctiōꝫ cordis vt ſaltē exeas de ſterq̇linio miſere ꝯſcīe tue. quiā īdignuꝫ ē auctore puritatis illuc intrare. Itē clamet ore ꝑ pctī ꝯfeſſiōꝫ dicēs Filia mea ma. a de mo. vex. Sic decē leꝓſi ꝓ curatōnē leuaue rūt vocē. ⁊ ſtatī mūdati ſūt. Itē inſtet oꝑe ꝑſeuerāter ꝑ ſatiſfactiōeꝫ etiā qͦqꝫ aduerſa huilit̓ ſuſtinēſ. Sic̄ hͨ mulier cū canis dice ret̉. rn̄dit: Utīqꝫ dn̄e. Iob. Etiaꝫ ſi occidat me in eo ſꝑabo ¶ R ¶ Tl̓r a p̄dictis fini bꝰ egrediēti chriſtꝰ occurrit ꝑ egreſſū miſe ricordie. Occurrit āt tripl̓r videlicꝫ ¶ Be nigne ſuſcipiēdo. qͥd ptꝫ ī allocutōe cū dic̄: Omulier magͣ ē fides tua. Quāta aut be nigͥtate ī ſuſceptiōe pͣctōris moueat̉ hiere. iij. on̄dit̉ vbi d̓r Vulgo d̓r. Si dimiſerit vir vxorē ſuā ⁊ receſ. ab eo duxerit vi. al. nūq̇d reuertet̉ ad eā. Vbi on̄dit ꝙ licꝫ viri vxoreſ pꝰ meretriciū nō libent̓ ſuſcipiāt. ip̄e tamē gaudēter. Vn̄ ſb̓dit. Tu at fornicata es cū amatoribꝰ n̄ paucis ſꝫ ml̓tis. reuertere et ego ſuſcipiā te. Hoc idē on̄dit Lu. xv. ſb̓ tri plici ꝑabola Ouis perdite q̇ reportata ad ouile cū gaudio ⁊ ꝯgtulatōe recipit̉. Item pracme amiſſe ⁊ diligēter q̄ſite ⁊ inuēte cu gratulatōe vicinaꝝ excipit̉ ⁊ cuſtodit̉. Iteꝫ filij ꝓdigi cui reuertēti patoccurrit in am plexꝰ ruit. ⁊ ꝓſuſceptiōe filij magnū cōut uiū ⁊ gaudiū vicinis exhibuit. ꝑ hͦ on̄denſ qͣntū gaudiū ſit d̓o ⁊ angl̓is pctōris ꝯuer ſio. Un̄ ip̄e dn̄s adiugit. Dico vob̓ ꝙ gau diū magnū ē angl̓is d̓i ſuꝑ vno pctōre pe nitētiā agēte. Exēplū ī ꝓmptuario cap̄. vj. B ¶ Itē occurrit pie ⁊ ſine īpropio culpā relaxādo. qͥd īnuit cū dic̄. Fiat tibi ſicut viſ Ecc̄. xiiij. Mag eſt miẜicordiā dei ⁊ ꝓpici tio illiꝰ ꝯuertētibꝰ ad ſe. Qd̓ on̄dit in ma ria magdalena. cui ſine īpropio ml̓ta pec cata dimiſit On̄dit etiā ī adultera Io. viij. cui dixit: Nec ego te ꝯdēnabo. vade ⁊ iam ampliꝰ no. pec. ¶ Ite occurrit miẜicordi ter veniā n̄ ꝓcraſtinādo. Un̄ d̓r h̓ ꝙ ſana ta ē filia eiꝰ ī illa hora. Ezech̓. xiiij. Quacū qꝫ hora īgemū. pec. oīm pctōꝝ ⁊c. Hoc piꝫ in maria magdalena q̄ licꝫ cū pctīs ml̓tis aduenerat ab omībꝰ tn̄ liberata abſceſſit. Nō ſolū āt pctōri ex miẜicordiā veniā nō ꝓcraſtinat. veꝝ etiā nec gl̓iam Vn̄ latroni penitēti dixit: Hodie mecū eris ī ꝑadi.i. in fruitiōe ditatis. Ad quā nos ꝑducat ¶ Dominica tertia in quadrageſi ma de epl̓a ¶ Sermo. I. XIIII Stōte imitato res dei ſic̄ filij chariſſimi ⁊ am bū. ī dilec. Eph̓. v. ¶ A ¶ In his v̓bis apl̓s tria facit Pri mo ei nos ad imitādū deū aīmat cū dicit Eſtote imitatores dei ¶ Scd̓o modū im tatiōis inſinuat cū dic̄. Sicut filij chariſſi mi ¶ Terto in qͦ p̄cipue ſit imitādꝰ demō ſtrat cū ſb̓dit. Et ābulate ī dilectōe Libē ter āt hō dꝫ acq̇eſcere āmonitōi apl̓i qͣ do cet nos debere eē imitatores d̓i n̄ alteriꝰ di cēs: Eſtote imitatores dei. Et hͦ ꝓpt̓ qͣttuor Prīo qꝛ nullū iuſtiꝰ imitamur. Scd̓o qͥa nullū tutiꝰ. Tertio qꝛ nullū gl̓ioſiꝰ. Quar to qꝛ nullū vtiliꝰ. ¶ Dico ergo pͥmo ꝙ nul lū iuſtiꝰ imitamur qꝛ creat̉a creatorē. filiꝰ prēm. ẜuꝰ dn̄m Un̄ dixit moyſes deūt̓. xxij Nūq̇d n̄ ip̄e eſt pat̓ tu. q̇ poſſe. ⁊ fe. et crea. te. Creauit qͣntū ad aīam. fecit qͣntū ad cor pus. poſſedit qͣntū ad vtrūqꝫ. Et qꝛ iuſtū ē filiū ſeq̄ prēm. Iō dicit h̓ apl̓s. Eſto. imita. dei ſic̄ fi. chariſ. Et hiere. iij. dicit dn̄s. Prēꝫ vocab̓ me ⁊ pꝰ me īgredi n̄ ceſſabis.ſ. tāqͣꝫ filiꝰ. Itē nullū tutiꝰ imitamur. quia ip̄e ¶ Dominica tertia errare nō pōt. Iō q̇ ſequit̉ eū nō errat. Un̄ dicit Ioh̓. xiiij. Ego ſū via.ſ. ſine errore. Et Ioh̓. viij. Qui ſequit̉ me n̄am. ī tene. Pro tato dic̄ h̓ apl̓s. vt filij lucis ambulate.ſ. ip ſum imitādo. ¶ Itē nullū imitamur gl̓io ſiꝰ. qꝛ ſi mag gl̓ia ē ſeq̇ regē tꝑalē. ml̓to ma ior regē celeſtē De qͦ Ecc. xxiij. Gl̓ia magͣ ē ſeq̄ dn̄m. Quia eū imitari ⁊ ei ẜuire regre eſt. Sic̄ dicit Greg. Un̄ btā agatha dixit: Sūma ingenuitas iſta ē in qͣ ẜuitꝰ chriſti coꝓbat̉. ¶ Itē nullū imitamur vtiliꝰ. So cios ei in viā ſocios vult hrē ī hoſpitio Iu xta illud Ioh̓. xij. Qui mihi mi. me ſequat̉. ⁊ vbi ego ſū il. ⁊ mi. me. erit Qd̓ eſt magnū ⁊ nō ſolū vult ip̄os hrē in eodē hoſpitio ſꝫ etiā in eadē mēſa. qd̓ maiꝰ eſt. Un̄ dic̄ Lu. xxj. Vt eda. ⁊ biba. ſuꝑ men. me. ī reg. meo. Et nō ſolū ī mēſa ſecū erūt ſꝫ qd̓ maiꝰ ē eti am mīſtrabit illis. Vn̄ Lu. xij. Trāſiēs mi niſtrabit illiſ. Propt̓ ergo p̄dicta dic̄ Eſto te imita. dei ¶ B ¶ Scd̓o modū inuitati onis inſinuat. cū dic̄. Sicut filij chariſſimi Chariſſimi filij dei fuerūt apl̓i. De qͥbꝰ dic̄ dn̄s Mat. ix. Nō pn̄t filij ſpōſi lugere qͣꝫ diu eſt ſpōſus cū ip̄is Hoꝝ modū in ſeqͥn do chriſtū docet nos apl̓s hrē q̇ inueniun tur chriſtū imitati tripl̓r. Videlicet celerit p̓mo Vn̄ de petro ⁊ andrea ⁊ filijs zebedei d̓r Mat. iiij. Cōtinuo ſecuti ſūt eū. Item ſe cūdo imitati ſūt ꝯueniēter. qꝛ nudū nudi qꝛ relictis retibꝰ ⁊ naui ſecuti ſūt eū. Itē ter tio imitati ſūt eū ꝑſeuerāter. ⁊ hͦ innuit̉ ī hͦ ꝙ d̓r. Secuti ſūt eū. ¶ Simꝰ ergo imita tores dei ſicut filij chariſſimi Primo ſicut apl̓i imitemur eū celerit̓ ſine ꝓcraſtinatōe ⁊ ex hͦ dicimur filij cari. Ecc̄i. v. Ne tardes cōuerti ad dn̄m. ⁊ ne dif. de die ī diē. Aug Hec vox cras cras decipit ml̓tos. ⁊ ſubito claudit̉ hoſtiū ⁊ manet foris cū voce corui na q̄ noluit habere gemitu colūbinū Itē imitemur ꝯueniēter ſine tꝑaliū oneratiōe ⁊ ſic erimꝰ filij chariores. Cōuenies enī eſt vt chriſtū pauperē pauꝑes imitemur. Tē poralia enī ſūt onꝰ. vn̄ chriſtū nudū q̇ exu tauit vt gygas ad currēdā viā. onerati tē poralibꝰ ſeq̇ n̄ poſſumꝰ. Pro tāto matth̓. xix. prīo dixit petrꝰ. Ecce reliq̇mꝰ oīa. ⁊ pꝰ ſb̓dit. ſecuti ſumꝰ te. Exēplū ca. v. R. ¶ It īmitemur ꝑſeuerant̉ ſine reuerſiōe. ⁊ ſic eri mus filij chariſſimi Ꝙ ſicut ī matih̓. dicit̉ Nemo mit. ma. ad ara. ⁊ reſ. re. aptꝰ eſt re. celoꝝ. ſꝫ qui ꝑſeue. vſqꝫ ī fi. h̓ ſal. erit. Et tl̓es ſūt filij chariſſimi qͣdruplici d̓ cā. ¶ Prīo qꝛ chariſſime empti. Coꝝ. vj. Empti ei eſtiſ p̄cio magno. Et qͣꝫ magnū ſit p̄ciū oſtēdit petrꝰ. jͣ. can. j. Nō cor. au. ⁊ ar. ſꝫ p̄ci. ſā. agni imma. Licet ei ꝓ oībꝰ ſanguine fuderit. ſo li tn̄ ꝑſeuerātes effectū ꝑcipiūt ¶ Itē ſecū do ſūt filij chariſſimi. qꝛ tenerrime dilecti. Maiorē enī dilec. nēo hꝫ. qͣꝫ vt aīaꝫ ſuā po nat qͥs p amicis ſuis. Hi ſūt ꝑſeuerantes. ¶ Itē terto chariſſimi dicūt̉. qͣſi chariſſimꝰ theſaurꝰ cū ſolicitudīe cuſtoditi Un̄ Eſa. lxij. Suꝑ muros tu. hie. ꝯſti. cuſto. to. die ⁊ to. noc. Et q̄ ſūt cuſtodes on̄dit p̄s. cū di cit: Angel̓ ſuis deꝰ ma. de te vt cuſto. te in oī. vi. tu. ¶ Itē qͣrto filij chariſſimi ſūt. qͥa magͥfica hereditate dotati. Ro. viij. Si fi lij ⁊ heredes. heredes q̇de d̓i coheredēs at chriſti. Iſti eī ſūt filij chariſſimi de qͦꝝ here ditate dic̄ psͣ. Cū dederit di. ſuis. ſom. ecce here. dn̄i ⁊cͣ. Eſtote ergo imi. d̓i ſicut fi. cha. ¶ Sꝫ in qͣ p̄cipue īmitādꝰ ſit demonſtrat cū ſb̓dit. Et ābulate ī dilectōe. Bn̄ dic̄ ābu late. qꝛ pl̓es ſūt vie dilectōis ꝑ qͣs ābulādo erūt filij dei ¶ Debēt ei ambulare ī via di lectōis īimicos diligēdo. Iuxta illd̓ mat. v Dili. īmi. ve. be. his q̇ vos ode. Et pꝰ ſb̓di vt ſitis filij pa. ve. q̇ in ce. e. ¶ Itē ābulare debēt ī viā dilectōis diſcordes pacificādo De qͣ viā d̓r mat. v. Btī paci. qͣni. fi. dei vo. ¶ Itē ābulare debēt ī dilectōe miſeris ſb̓ ueniēdo. Iuxta illd̓ Eccl̓. v. Pupillis eſto miẜicors ⁊ eris tu ſicut filius altiſſimi. Si pl̓es vis vias dilectōis qͥbꝰ diligat̉ deꝰ vl̓ ꝓximꝰ. reqͥre pꝰ pēte. dn̄ica. xviij. in ẜmone Diliges dn̄m deū tuū. Et īẜmōe Diliges ꝓximū tuū ¶ De euangelio. Sermo. I. XV ☞ARat īquit domi ¶ Dominicā tertia nus ieſuſ eijciēs demoniū ⁊ illd̓ erat mutū Et cū eieciſſꝫ demoniū locū. ē mutꝰ ⁊ āmi ſūt tur. Lu. xj. ¶ C ¶ Circa h̓ miraculū qd̓ legit̉ ī hͦ euāgelio tripl̓r ī p̄miſſis v̓bis po tētia chriſti notificat̉. Videlicꝫ reſpectu di aboli q̇ eijcit̉. reſpectu īfirmi q̇ curat̉. reſpe ctu ppl̓i q̇ amirat̉ ¶ Prio reſpectu diabo li ꝑpedit̉ chriſti potentiā ex ip̄iꝰ ꝯtinua de bellatōe ſiue eiectōe. quā inuit euāgeliſta cū dicit. Erat ieſꝰ eijciēs demoniū. Scd̓o reſpectu īfirmi ꝑpēdit̉ ip̄iꝰ potētia ex va lidi morbi curatōe quā tāgit cū dicit Et cū eieciſſet demoniū locutꝰ ē mutꝰ ¶ Tertio ex ꝑte ppl̓i ꝑpendit̉ chriſti potētia ex operū ſuoꝝ amiratōe quā on̄dit cū ſubdit dicēs Et āmirate ſūt turbe ¶ Quātū ad pͥmuꝫ bn̄ dico notat̉ chriſti potētia ex diaboli cō tinua eiectōe quā īnuit euāgeliſta cū in p̄ ſenti dicit. Erat ieſꝰ eijciēs demo. Pn̄s eī tꝑs ē inſtās cuiꝰ ꝑs p̄terijt ⁊ ꝑs futura eſt Sic ⁊ ſaluator noſter triuphauit d̓ diabo lo ī p̄terito. triuphat mō. triuphabit ī futu ro ¶ Triūphauit dico ī p̄terito ip̄m eijciē do de celo. Vn̄ Ezech̓. xxviij. Tu cherub ex tentꝰ ⁊ ꝓtegēs ⁊ poſui te in mote ſācto dei Et ſeq̇t̉. Peccaſti ⁊ eieci te de mōte ſancto meo. Et lu. x. Videbā ſathanā ſicut fulgui cadētē de celo ¶ Itē triūphat de ip̄o in pn̄ ti ip̄m qͦtidie eijciēdo d̓ corde hūano. Vn̄ Lu. xiij. Ecce demoīa eijcio ⁊ ſanitates ꝑfi cio hodie ⁊ craſ. Sic mat. xvj. d̓ maria ma gdalena eiecit ſeptē demoīa ¶Itē triupha bit de ip̄o ī futuro ip̄m eijciēdo de hͦ md̓o in infernū ꝑpetuo. Vn̄ ī ioh̓e. xij. Prīceps hꝰ mūdi eijciet̉ foras. Hoc erit ꝓprie qn̄ di cet ī iudicio. Ite male. ī ig. et. q̇ ꝑ̄ꝑatꝰ ē dia bolo ⁊ angl̓is eꝰ ¶ D ¶ Scd̓o reſpectu ī firmi īnuit̉ potētia chriſti ex validi morbi curatōe Erat eī h̓ homo obſeſſꝰ a diabolo Erat cecꝰ ⁊ mutꝰ. Sicut d̓r mat. xij. Sꝫ do minꝰ vno miracl̓o obſeſſū liberauit. cecuꝫ illumīauit. ⁊ loq̄lā reſtituit. Et ꝑ hec tria ſi gnāt̉ tria mala q̄ facit pctūm ī hoīe ¶ Pri mū eſt ꝙ facit hoīem ſb̓ditu ⁊ ẜuū diaboli Pet̓. ij. A qͦ q̇s ſuꝑatꝰ ē hꝰ ⁊ ẜuꝰ ē. Et hie. xvj. Seruietis dijs alienis.i. demonibꝰ. qͥ nō dabūt vob̓ reqͥē ¶ Itē excecat eū ne vi deat dei bn̄ficia vl̓ et̓na gaudia vel ꝑpetua ſupplicia. Ad hͦ enī tria ꝯtinue deberet hō mētis oculos habere. ſꝫ ꝑ pctūm īpeditur Sap̄. ij. Excecauit eos mali. eoꝝ. ¶ Itē fa cit ip̄m mutū a tribꝰ. a laude d̓i. ab edifica tiōe ꝓximi. a ꝯfeſſiōe pctī. Eſaie. xvj. Canes muti n̄ valētes latrare ¶ E ¶ Terto inui tur eiꝰ potētia ex ꝑte ppl̓i ex opeꝝ ſuoꝝ am miratōe Vn̄ d̓r. Et āmirate ſūt turbe. Tu be amirabāt̉ ꝓpt̓ tria q̄ tangit Iob. v. Que facit magna et inſcrutabilia abſqꝫ nūero. ¶ Oꝑabat̉ enī mag. qꝛ ſuꝑ creature ꝯſue tudinē. Vn̄ Mar. ij. ꝓpt̓ ꝑalitici curatiōꝫ admirabāt̉ oēs dicēteſ. qꝛ nūqͣꝫ ſic vidimꝰ ⁊c. ¶ Itē inſcrutabilia. qͥa ſupra creat̉e ꝯſi deratōꝫ. Vn̄ mat. viij. d̓r. Porro hoīes mi rati ſūt dicētes. Qual̓ ē hic qꝛ veti ⁊ mare obediūt ei. ¶Itē abſqꝫ nūero. qͥa ſupra cre ature capacitatē. Vn̄ Ioh̓. vlt̓. Alia ml̓ta ieſus fecit q̄ ſi ſcribāt̉ ꝑ ſingula nec ip̄m ar bitror mūdū caꝑe. Et ꝓpter hͦ d̓r Ecc. xliij. Terribilis dn̄ſ ⁊ magnimꝰ vehemēt. ⁊ am mirabilis potētia eiꝰ. Rogemꝰ ergo nos dn̄m vt ſi aliqͦd demoniū vel mutū vel ce cū vel ſurdū ſit ī aliqͣ noſtꝝ ip̄e potētia ſua eijciat. et h̓ ſine mora. qꝛ qͣnto diutiꝰ poſſi det. tāto difficiliꝰ dimittit ¶ De euangelio. Sermo. I. XV Un īmūdꝰ ſpūſ exierit ab hoīe ābulat ꝑ loca iaqͣ ſa qͣrēs reqͥē. ⁊ n̄ īueniēs dic̄ reuer tar. Lu. xj ¶ F ¶ In his v̓bis dn̄i tria nob̓ ꝓponūt̉. hūani generis hoſtis deſcriptio. bonoꝝ ab ip̄o ſedula īpūgtio. ⁊ maloꝝ cū ip̄o ꝯcordato. Primū.ſ. hūani generiſ ho ſtis deſcripto cū dicit. Cū īmū. ſpi. Scd̓m cū dicit. Ambulat ꝑ lo. ina q. qͣ. reqͥ. Tertiū ſcꝫ cū ip̄o maloꝝ ꝯcordato cū dicit. Et n̄ in ueniēs dic̄. reuer. ī do. me. ¶ Immūdꝰ āt ſpūs d̓r hūani generis umicꝰ ꝯuenient. qꝛ ſi ille d̓r noſter inimicus qui nititur recipe re res noſtras. ille autē qui corpus maior. maximꝰ pōt dici q̄ nitit̉ aīaꝫ tollere. ⁊ h̓ eſt immūdꝰ ſpūs Gen̄. Da mihi aīas cetera ¶ Dominicā tertia tol. tibi. Quia qn̄ ꝑdit aīaꝫ hō ꝯſequenter ꝑdit corpꝰ ⁊ res celeſtes amittit. Hic autē maximꝰ hoſtis noſter deſcribit̉ a dn̄o du plicit̓.ſ. ẜm naturā cū d̓r. ſpūs. Et ẜm qͣlita tē cū dicit̉. Immūdꝰ Quia ergo noſter ho ſtis ē ſpūs. iō eſt timēdꝰ. qꝛ īmudus. iō eſt abominādꝰ. Timēdꝰ ē hoſtis ſpūs ꝓpter tria ¶ Primo qꝛ īuiſibilis. Vn̄ qn̄ ip̄m a nob̓ lōge putamꝰ ꝓpe nos ē. Exemplū in dyalogo de q̇dā. q̄ cū pigritāti ẜuo diceret Ueni diabole exue calcios mihi. mox ince perūt corrigie diſſolui. Cui ſanctus. Diſce de miſer nō te voco ſꝫ ſeruū. Hoc habet̉ in ꝓmptuario ca. ij. R¶ Scd̓o qͥa infatiga bilis. Vn̄ nos cū ꝓpt̓onꝰ corꝑis fatigati q̄ eſcimꝰ. ab ip̄o q̇ ex onere corꝑis n̄ fatigat̉ īpugnamur ¶ Tertō qͥa durabil̓. Hoſtis ei corꝑis fine mortis intcidit̉. n̄ ſic h̓ hoſtis qꝛ ſpūs ¶ Itē īmūdꝰ d̓r ꝓpt̓tria. Prio qꝛ ī ſeip̄o īmūdꝰ. Vn̄ ī vitis patꝝ pl̓ibꝰ ſe pa tribꝰ ī turpi forma on̄dit. Exēplū ca. iij. I. Scd̓o īmūdꝰ d̓r. qͥa īmūda ſuadꝫ ſic̄ vicia ⁊ pctā. Un̄ ī oſee fornicatōnū ſpūs d̓r. Ter tio īmūdꝰ d̓r. qꝛ ad īmuda ducere nitit̉ ſe ad infernū. vbi fetor ⁊ tenebre ⁊ hmōi. Un̄ ps. Ignis ſulphur ⁊ ſpūs ꝓcel ⁊cͣ. C G ¶ Et h̓ ābulat ꝑ loca ina qͣſa qͣrēs reqͥē ⁊ n̄ in ueniēs. Hic inuit̉ ẜm bonoꝝ.ſ. abip̄o īpu gnatō. Boni.n. dicūt̉ loca inaqͦſa ꝓpt̓ defe ctū hūoris luxurie ⁊ luti pctī exiccati igne ſpūſſctī. Per hͦ loca ābulat. q̄res ī eis req̇ē quā n̄ hꝫ Suū q̄rere n̄ ē niſi īpugre. Vn̄ o rit.i. īpugnat eos vt poſſit ī eis hrē reqͥem quā n̄ hꝫqͣꝫdiū a ſuꝑfluo hūore ſūt inaqͣſi Sic̄ ei porcꝰ delectat̉ hūiditate ſic īmūdꝰ ſpūs ī pctō. Vn̄ ī iob. In locis huidis reqͥe ſcit. Vn̄ qꝛ ſūt aridi ⁊ ſicci vt poſſit ī eis q̇e ſcere q̄rit ip̄oſ ad hūore pctī reclinare. Eſa. Incuruare vt trāſeamꝰ. Querit āt bonoſ ad pctūm īcuruare vt poſſit hrē ī eis reqͥē. dupl̓r.ſ. māifeſte ⁊ occl̓te īpugͣndo Mani feſte.i. ꝑ aliqͦd mediū viſibile. ⁊ hͦ tripl̓r. ſcꝫ aut ī ſpecie ſuꝑioris creat̉e. aut ī ſpē īferio ris creat̉e. aut ī ſpecie medie creat̉e q̄ ē ipſe hō. ¶ In ſpē ſuꝑioris create.i. agl̓i. q ē ſuꝑ hoīeꝫ q̄rit reqͥē. trāſfigurat eī ſe ſic̄ dic̄ apl̓s angeluꝫ lucis. Etiā ī figura chriſti voluit btum martinū deciꝑe Hoc mō expuguit origenē. ¶ In ſpē īferioris.i. ī ſpē irrōnabil̓ creat̉e. q̄ ē.ſ. infra hoīem. q̄rit req̇eꝫ. ⁊ ſic ex pugͣuit pͥmū hoīem.ſ. ī ſpeẜpētis In ſpē create medie.i. ī ſpē hoīs q̇ mediꝰ ē int̓ſuꝑi orē ⁊ inferiorē creaturā qͣrit req̇ē. ſic ml̓tis in vitis patꝝ ī ſpē ml̓iebri ⁊ virili apꝑuit. ⁊ aliqͦſ expugnauit. ſic̄ illū cui ī ſpē hoīs appa rēs docuit ꝙ prēꝫ ꝓ diabolo occidit ſecuri. Itē ī vita ioh̓iſ heremite legit̉ ꝙ q̄ndā here mitā ī ſpē vagabūdē ml̓ieris decepit. Exē plū ī ꝓmptuario ca. xij. C. c. vij. F¶ Occl̓te aūt qͣrit īpugͣre qͣdrupl̓r. videlꝫ ad occaſio nes pctī inducēdo. ſic īduxit dauid vt ābu laret ī ſolario qn̄ berſabee lauabat pedes ſuos ¶ Itē q̄rit ſcd̓o mala ſuggerēdo Vn̄ ſic fuggeſſit dauid vt nūeraret ppl̓m dei. qͥ facto. vt in pal̓. d̓r. ꝯſurrexit ſathan aduer ſus dauid ¶ Itē terto imagīes reꝝ repn̄tā do. ſic maxīe offert dormiētibꝰ ſpēs illuſio nū. vt viris ſpēs mulieꝝ ⁊ ecōuerſo Itē q̄ rit qͣrto affectōnes inflāmādo. De qͣ iob. Alitꝰ eꝰ prunas ardere fac̄. ⁊ ſic q̄rēs reqͥē ī eis ⁊ n̄ īueniēs eo ꝙ ei n̄ ꝯſentiūt dicit. Re uertar ī domū meā vn̄ exiui ¶H ¶ Et hͦ eſt tertiū.ſ. cū ip̄o ꝯcordatō. Mali ei dicūt̉ domꝰ diaboli qꝛ ip̄iꝰ ſūt receptacl̓m. ī quā domū itrat ⁊ exit qn̄ vult. In hac domo ex huore pctī req̇ē hꝫ ſic̄ porcꝰ ī volūtabro. et cū iſtis ꝯcordat. Ꝙ iuxta greg. Illoſ negli git pulſare qͣs q̇etꝰ poſſidet. Oqꝫ miſera bile ⁊ lachrymabile illū eē hoīeꝫ diaboli qͥ debuit eē domꝰ dei. qd̓ qͥſqꝫ ſit cū peccat. n̄ tātū pctō oꝑis ſꝫ etiā pct̄ō ꝯſenſꝰ Per vo lūtate ei pctī ſathanas ī coriude ītrauit. qꝛ an̄qͣꝫ oꝑe traditōꝫ feciſſꝫ: h̓ d̓ ip̄o d̓r. Et ī vi ta hilariōis legit̉ d̓ qͦdā clerico idē exēpluꝫ. Per opꝰ pctī poſſederat mariā magdale nā q̄ in ſe hūit ſeptē demoīa qꝛ qd̓ vnꝰ dic̄ ſeptē pct̄a alt̓ euāgeliſta dic̄ ſeptē demoīa. ondes ꝙ q̇ hꝫ pctūm hꝫ ⁊ demoniū Ꝙ āt in nūero pctōꝝ ⁊ demonū ꝯcordāt ꝑpedit̉ ꝙ ẜm pluralitatē in homine pctōruꝫ. eſt et pluralitas demonum. et cum eſt in ho mine requieſcere volens claudit aditum ¶ Dominica quarta domus ſue.i. ſenſus hoīs. Vn̄ de iſto d̓r ꝙ fuerit mutꝰ Legit̉ aūt de hͦ mō in qͣdrageſi ma vt ſi qͣs ſcit ſe habere peccatū. ſciat etiā ſe habere demoniū. ⁊ eiecto pctō ꝑ ꝯfeſſio nē eijciet̉ etiā ⁊ demoniū Dominica quarta in quadrage ſima de ępiſtola/ Sermo. LXVII Criptum eſt ꝙ abraaꝫ habuit duos filios ⁊cͣ. Et pꝰ ſubdit̉. Hec āt ſūt duo teſtamēta q̄ ſūt ꝑ allegoriā di cta. Gal̓. iiij ¶ I ¶ In his v̓bis vt ptꝫ agit apl̓s d̓ duobꝰ teſtamētis leg̓ ſcꝫ ⁊ grē Pri mū datū eſt ī mōte ſyna Secūdū in mote thabor. Primū fuit mortis. ꝗͥa lrā occidit Scd̓m vite qꝛ ſpūs viuificat. Primū cul pas agguat. qꝛ lex ītrauit. vt abudarꝫ deli ctu. Scd̓m culpas euacuat. Vn̄ lu. iij Ba ptizet̉ vnꝰ qͥſqꝫ ī remiſſiōeꝫ pctōꝝ. Per pri mū hereditatē t̓renā ꝯſeqͥmur. Vn̄ ibi d̓r Audi iſrael mādata vite ⁊ ꝯẜua ea ī corde tuo. ⁊ dabo tibi t̓rā fluētē lac ⁊ mel. Et ꝑ ſe cūdū celeſtē. Un̄ Cētuplū acci. ⁊ vi. et. poſ. In pͥmo v̓itas occl̓tat̉. Vn̄. poſuit moyſes ſuꝑ faciē velamē ne poſſēt filij iſrael ītēde re ī faciē eiꝰ. In ſcd̓o v̓itas reuelat̉. In cꝰ ſi gnū velū tēpli ſciſſū ē. Hi ſūt duo viri por tātes botrū ī vecte. He ſūt due rote qͣrum vna claudit̉ ī alt̓a. Hi ſūt duo mōtes enei. de qͦꝝ medio qͣdrige egrediebāt̉. Hec ſunt duo aīalia ī ꝗͥbꝰ meſſias agnoſcit̉. Hic eſt theſaurꝰ de qͣ ſcriba doctꝰ ꝓfert noua ⁊ ve tera. Hi ſūt duo denarij ꝓlati ī curatiōe ſe miuiui ¶ Sed notādum ꝙ ī teſtamento cōdēdo qͥnqꝫ ſunt neceſſaria.ſ. ꝑſona teſta toris. pn̄tia tabularij. figura teſtamēti. nu merꝰ teſtiū ⁊ ſigͣculū In veteri v̓o teſtamē to teſtator fuit deꝰ. Un̄ ī exo. dixit dn̄s ad moyſen. Vade ⁊ ſctīfica ppl̓m hodīe ⁊ cras vt ſint ꝑati ī die ttia. Tabulariꝰ fuit moy ſes. Un̄ ī exo. Vocauit dn̄s moyſen d̓ me medio caligīs. Figura teſtamēti fuit ipſa ſcpͥtura ſpūſſcī. Vn̄ d̓r ibi. Dedit moyſi ta bulas ſcpͥtas digito d̓i Nec ſolū ſeptēari nuerꝰ teſtiū q̄ ad hͦ reqͥrit̉ fuit ibi. ſꝫ totus ppl̓s ī teſtimoniū Un̄ d̓r ibi. Locutꝰ ē ei do minꝰ ita vt nullū vox effugeret. Sigͣculuꝫ fuit circūciſiōis ſigillū. Vn̄ apl̓s. Et ſignū ab hac hora accepit abraā circumciſionis ¶ Suꝑhec oīa vt ratū ſit teſtamentū ne ceſſariū eſt vt mors teſtatoris intercedat Teſtamentū enī vt ait apl̓s in morte teſta toris cōfirmat̉. Quia ergo antiquꝰ ille di erū qui idē ip̄e eſt ⁊ cuiꝰ anni nō deficiēt nō potuit mori in ꝓpria ꝑſona. moriebat̉ in figura. in multitudine ſcꝫ illaꝝ hoſtiaꝝ nec penitꝰ illud voluit ꝯfirmare. qͥa aliud ſcꝫ grē ꝑ hieremiā ꝓmittebat ſucceſſuꝝ di ces. Hoc teſtamentū qd̓ teſtabor ad illos K ¶ In nouo aūt teſtamēto ſcꝫ grē te ſtator fuit ip̄e chriſtꝰ. Un̄ ī euāgelio. Hic calix noui teſta. ē in meo ſangͥne ¶ Tabu larij fuerūt euāgeliſte. Hi ſūt qͣttuor anuli qͥbꝰ archa ferebat̉. Hi ſūt qͣttuor fabri qui ſunt miſſi ad deijciēda cornua oīm gētiuꝫ Hec ſūt qͣttuor aīalia ezech̓. ¶ Figura te ſtamēti fuit forma v̓boꝝ quā chriſtꝰ ꝓtu lit vitā eternā ꝓmittēdo more teſtatoriſ. qͥ ſolet dicere. Hoc illi deputo. ⁊ illi illd̓. Sic chriſtꝰ dicit diſcipl̓is ſuis Luc̄. xxvj. Uos eſtis q̇ ꝑͥmā. me. ī tēpta. me. ⁊ ego diſ. vobiſ reg. Oqͣle ⁊ qͣntū teſtamētū. De qͦ ſi placꝫ loq̄ reqͥre ī purificatōe ī ẜmōe. Statim ve niet ad tēplū ¶ Numerus etiā teſtiū fuit ſufficiēs.ſ. oēs diſcipuli ⁊ p̄ſertim. xij. apl̓i. qͥbꝰ et dixit. Voſ eritis mihi teſtes ī hieru ſalē et in oī iudea ⁊ ſamaria ⁊ vſqꝫ ad vlti mū terre. ¶ Signaculū vel ſigillū fuit ſi gnū crucis. De qͣ apl̓s. Mihi abſit gl̓iari niſi ī cruce dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Hoc ſigillo fuit ſigillatū vas iudei. ne demones illud violarēt. Sicut ſcribit greḡ. in dialo. Hoc eſt illud thau qd̓ olim ſignatū eſt in fronti bus gementiū. Erat quidē olim theta vel thau nota ignominie. nūc v̓o aureū ſignū victorie. Tranſijt enī a loco damnatoꝝ ad frontes imperatoꝝ. Et qꝛ hͦ teſtamentum perpetuo voluit eſſe ratu. non in figura ſꝫ in ꝓpria ꝑſona mori voluit. Oblatus eſt enim. quia ipſe voluit. In hoc itaqꝫ ſan guine noui teſtamēti cōfirmatiōe eduxit ¶ Dominica quarta pinctos ſuos de lacū in qͦ nō erat aqͣ. Hic eſt ſanguis abel q̇ de terra clamauit. Hic ē ſāguis edi q̇ ioſeph tunicā cruetauit. Hic eſt ſanguis agni paſcal̓ qͦ ſuꝑliminare do mꝰ in egypto tingit̉. Hec eſt medicina ſer pētis enei. q̇ in palo erigit̉. Hic eſt ſanguiſ vituli q̇ ppl̓s ab oībꝰ pct̄īs abluit̉. Hoc eſt oleū qḋ de lechito viduę ſareptane refūdit̉ Oſalutare oleū qd̓ vulneribꝰ ſauciati in fundit̉. q̇ inciderat ī latrones. ⁊ ſemiuiuus redit ad pͥſtinā ſanitatē. Ocolliriū illumi natoriū qd̓ ocul̓ ceci nati apponit̉ et viſꝰ re cuꝑat ſanitatē Op̄dulce ꝓfluuiū ī quo na amā ſyrꝰ abluit̉ et lepre deformitatē depo nit. Hec eſt vnda qͣ emorrōiſſe fluxꝰ deſic catur Hec ſūt natatoriā ſyloeē vbi lōgin lauit oculos ⁊ illuminatꝰ ꝑuenit ad patri am claritatis et̓ne. Ad quā nos ꝑdu. ¶ De epiſtola ¶ Sermo. I.XVIII Ila que ſurſu eſt hierl̓m libera eſt q̇ eſt mater nrā. gal̓. iiij ¶ L Dn̄ica hͨ ſeptiā eab illa qua incepit planctꝰ vel miſeria hūana Et catat̉. Circūdederūt me gemitꝰ mortis Et quoniā doloriſ noſtri eſt finis ſabbatiſ mus animaꝝ qͣrū cepit beatitudo in etate ſeptima. hoc eſt in morte cuiuſcūqꝫ. ꝑficit aut in octaua qͣ eſt reſurgentiū. iō ī hac do minica q̄ ſeptima eſt ⁊ leticiā ſignat aīarū ſonat vox leticie in introitu miſſe. ⁊ d̓r. Le tare hierl̓m. Que v̓ba ſumpta ſunt de eſa. q̇ longo tꝑe an̄ captiuandū ppl̓um cōſola tur. vt qͥ fuerāt in triſticia captiuitatis. de liberatiōe ꝑfecta gauderēt. ad ſignandū ꝙ fideles q̇ in babilonya huiꝰ mūdi captiua ti penalitatibus detinent̉. cōſiderātes futu ram liberationē et beatitudine in qͣ anime ſanctoꝝ ſūt minꝰ ꝯtriſtent̉. Et vt efficaciuſ fideles in pn̄ti ⁊ in futura beatitudīs man ſione poſſint ꝯſolari. inducit eccīa v̓ba pre miſſa apl̓i. in q̇bꝰ apl̓s cōmendat future ci uitatiſ māſionē ¶M ¶ On̄dunt̉ aūt qͣt tuor cōmēdabilia celeſtis ciuitatis. in qͣ fi deles pꝰ tribulatōes pn̄tes recipiēdi ſunt Videlicet ſitꝰ amenitas. cū dicit. Que ſui um eſt. Itē loci libertas. cū dicit Libera ē Item omnis turbatiōis elongatio. cuꝫ di cit. Hieruſalē. Que interp̄tat̉ viſio pacis. Item oſtēdit̉ ip̄ius erga nos affectio. cuꝫ dic̄Mater noſtra. Et hec qͣttuor maxime attendūt homines manſionē bonā appetē tes. ¶ Cōmendat̉ aut ex ſitus amenitate. cum dicit: Que ſurſum eſt. Ea enī que ſur ſum ſunt pulcra ſunt ex ſolis pluſtratione Apoc̄. Ciuitas illa nō eget ſole. Et nō ſolū fulgebit claritate dei ſꝫ ⁊ oīm ſanctorū dei. Quia fulgebūt iuſti ſicut ſol. Itē q̄ ſurſuꝫ ſunt ſana ſūt ꝓpter ſubtilitatē aeriſ. Apoc̄. Mors nō erit vltra Quia aer ibi puriorē Un̄ nō pōt inficere naturā. Augꝰ. Libent̓ pōt homo morari in illa ciuitate in qͣ non poſſet mori. Itē ea que ſurſuꝫ ſunt amena ſunt ex remota viſione. qꝛ non eſt qd̓ ip̄os lateat. qꝛ oīa vidente vident Sicut dic̄ gre gorius. Et Efa. lx. Tūc videb̓. ⁊ afflu. ⁊ mi rabit̉ ⁊ dila. cortuū ¶ Scd̓o cōmedat̉ a li bertate cū d̓r. Libera ē. Iob. Paruꝰ ⁊ ma gnus ibi ſūt. Et ẜuus liber a dn̄o. Apl̓us. Ip̄a creatura liberat̉ a ẜuitute Terto co mēdat̉ a turbatōis remotōe cū d̓r. Hieru ſalē.i. viſio pacis. q̇a hō erit ibi liber a qͣttu or q̄ ſunt pacis ꝑturbatō. De qͥbꝰ req̇re in ẜmone de purificatōne. Vl̓ d̓r ciuitas ſuꝑ na hierl̓m ꝓpt̓ pacis.i. chriſti viſione. qꝛ ſi cut dicit apl̓us. Chriſtꝰ ē pax noſtra qͥ fecit vtraqꝫ vnū quē fideles videbūt facie ad fa ciē. nō tātū ẜm hūanitatē ſꝫ etiā ẜm ditateꝫ qd̓ ē delectabile. In ip̄o ei tāqͣꝫ ī ſpecl̓o oīa cognoſcēt. Argumētū ī trāſfiguratōe vbi petrus moyſen ⁊ helyam quos nunqͣꝫ vi dit agnouit. Itē vtile eſt ꝓpter omniuꝫ bo norū ſatietate que eſt ex viſione dei Pſal. Satiabor cū apparuerit gloria tua. Exem plū ca. x. B. ¶ Sed qꝛ parum valeret cele ſtem ciuitatē ꝑ p̄dicta cōmēdare ſi nos ci uitatis illius ciues nollēt ad ſe reciꝑe. ꝓpt̓ hoc p̄dicte ciuitatis affectuꝫ erga nos ma gnum oſtendit. cū dicit: Que eſt mat̓ nrā Si ergo mat̓nrā ergo diligit ⁊ tanqͣꝫ dile ctos filios ad ſe venire appetit Eſa. vltimo Quōſi cui mater blādiat̉. ¶ Dominica quarta ¶ De epiſtola Sermo. I. XIX Ua que ſurſū eſt hierl̓m libera eſt q̄ eſt mater nrā. Gal̓. iiij. Qn̄ aliqͥs vltra mare eſt vl̓ alias in exilio libent̓ boa de terra ſua au dit ⁊ magnū ſolaciū inde recipit. Sic nos qͣꝫdiu ſumꝰ ī hac vitā tādiu ſumꝰ exules ⁊ ꝑegrini deſiderātes reꝑatriare. Vn̄ libent̓ ſctī q̇ ſe reputāt exules audiūt de patria ce leſti bona referri. Eccīa ergo ad ſolacia eo rū repetēs v̓ba apl̓i cōmēdat celeſtem pa triaꝫ dicēs: Illa q̄ ſurſum ē hierl̓m ⁊cͣ. In hͦ ꝙ dic̄ Surſū. cōmēdat eā a ſitu Et v̓e ē ſur ſum q̇a ī celo empyreo. In hͦ ꝙ dicit eā hie ruſalē comēdat eā a pace. In hͦ ꝙ dic̄ eaꝫ li bera cōmēdat eā a nobilitatē. In hͦ ꝙ dicit eā matrē nrām on̄dit eiꝰ ad nos charitate ¶ Circa pͥmū nota ꝙ ex hͦ ꝙ aliqͣ ciuitas ē in alto ſolēt tria bona ſeqͥ ¶ Primū ē mu dicia quā ꝯſtat ibi eē. Vn̄ apoc̄. xxj. Nō in trabit ī ea aliqͥd coinq̇natū. aut abomina tionē faciēs. ¶ Secūdū ē ſanitas quā co ſtat ibi eē. Nullꝰ eī ibi infirmat̉ vl̓ moritur Apoc. xxj. Mors n̄ erit ibi vl. ⁊cͣ. ¶ Tertiū eſt ſecuritas. nō ei ptꝫ acceſſꝰ hoſtibꝰ qn̄ ci uitas ī alto ſita ē. pͣs. fla. nō appropi. taber. tuo. Que tria ī pn̄ti n̄ ſūt. Un̄ ſic̄ d̓r Iudic̄ xiiij. Surgite aīcēdamꝰ ad eos. vidimꝰ ei trā vald̓ opulētā. noſite negligere. nl̓ꝰ erit labor. intrabimꝰ ad ſecuros ī regionem la tiſſimā Ꝙꝛ ꝙ ibi amat̉ deꝰ.ſ. īmēſus ē q̇ q̇n to a pl̓ibꝰ hēt̉. tāto maiori gaudio ab vno qꝫ habet̉. Et ponit Augꝰ exēpluꝫ de ludo. Quāto aliquis ludū cum pluribꝰ aſpicit tāto magis gaudet. ¶ Itē nota ꝙ celeſtis hierl̓m iuxta noīs interp̄tatōꝫ pacifica eſt Eſa. xxxij. Sedebit ppl̓s meꝰ ī pulcritudīe pacis. In mūdo āt iſto n̄ eſt pax. Quo ei aliqͥs hꝫ pacē in domo in qͣ hꝫ malā vxoreꝫ ⁊ qnqꝫ filios qruloſos q̇ nūqͣꝫ ſatiāt̉. Ma la vxor caro eſt q̄ ſꝑ rebellat ſpūi Gal̓. vlt̓. Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpūm ⁊c Quīqꝫ filij q̄ruloſi ſūt qͥnqꝫ ſenſꝰ q̇ nūqͣꝫ ſatiātur. Ecc̄. j. Nō ſatiabit̉ oculꝰ ⁊cͣ. Itē nec cū deo. nec cū pximo plene pacē ẜuare poſſumuſ. Adapta. Exēplū ca. j. D. ¶ Itē ibi erit eti am libertas. Libertas a ẜuitute pctī. Itē li bertas a carcere corꝑiſ q̇ carcer adeo ſordi dus eſt vt ad feneſtraſ eiꝰ lutū omē exeat Pſal. Educ de carcere aīam meā Ibi aūt abſterget deꝰ oēm lachrymā. ¶ In hͦ aūt ꝙ vocat eū matrē nrām oſtēdit ꝙ ip̄a nos diligat. ⁊ noſ eā diligere debēaꝰ. Adapta. ¶ De euangelio ¶ Sermo. IXX. St puer unꝰ hic hn̄s qͥnqꝫ panes ⁊cͣ. Ioh̓. vj. My ſtice glo. dicit puerū hūc moyſen qͥnqꝫ paneſ.i. qn̄qꝫ libros legveteris qͣs ac cipiēs ieſus fregit exponēdo. Et ẜm hͦ in v bis ꝓpoſitis ponūt̉ tria.ſ. moyſi cōmenda tio cumd̓r puer. Secūdo legis ꝑ ip̄m pro mulgate amaritudo cū dic̄ Hūs qnqꝫ pa nes ordeaceos. Tertio notat̉ in expoſitiōe ip̄iꝰ chriſti miſerato cū d̓r. Quos accipiē ieſus fregit ¶ N ¶ Puer ei d̓r moyſes ꝓ pter qͣndā v̓tute q̄ maxīe patet in pueris.ſ. māſuetudo. Erat eī moyſes māſuētiſſimꝰ Sic̄ d̓r ī deūt. Maſuetudīs enī eſt nō irri tari. nec irritare. Talis fuit moyſeſ. Un̄ cū a ppl̓o lapidabat̉ ꝓ ppl̓o dep̄cabat̉. Et dicit̉ vnꝰ puer ꝓpt̓ ſingl̓aritate māſuetudīs. ꝙ erat māſuetiſſimꝰ ſuꝑ oēs filios iſrael Ul̓ d̓r puer qꝛ pueril̓r.i. iꝑfecte docuit Nemīeꝫ eī lex ſua ad ꝑfectū duxit. ſic̄ dic̄ apl̓s ¶ V QLeḡ aut ꝑipum p̄mulgate amaritudo on̄dit̉ cū ſb̓dit̉. Hn̄s qn̄qꝫ pa. or. Quīqꝫ ei leḡ libri dicūt̉ qͥnqꝫ pāes. qꝛ ill̓ qͦdāmo filij iſrael reficiebāt̉ ſꝑūal̓r. Vn̄ ibidē d̓r. Nō ī ſolo pa. vi. hō ſꝫ ī oī v̓. d̓i Sꝫ n̄ reficiebāt̉ ad ſaturitate. qꝛ erāt pāes ordeacei..i. pugētes ⁊ amari. Amara eī fuit lex ꝓpt tria. videlꝫ ꝓpt̓ p̄ceptoꝝ ml̓titudinē Un̄ pꝰ dixit petr Hoc ē onꝰ ꝙ nec noſ neqꝫ prēs nr̄i portare potuimꝰ Itē amara fuit ꝓpt̓ legꝭ ītelligētie obſcuritate. oīa eī in figura ꝯtigebat illis. Sic̄ dic̄ apl̓us In cꝰ figura moyſes cū p̄ce pta dabat filijs iſrael velamē pōebat ſuꝑ faciē ſuā Itē amara fuit ꝓpt̓ legrigorē. In ea eī dicebat̉ Nl̓a flecteris mīa ſꝫ oculū ꝓ ocl̓o dētē ꝓdēte P. Sꝫ ī explāatōe eꝰ dē ¶ Dominica quarta egis notat̉ miſeratō chriſti cū dicit̉. Acci piens ieſus panes fregit. Incipiēs enī a le ge ⁊ ꝓph̓is aperuit illis ſcpͥturas. Sic̄ d̓r ī finē luc̄. ¶ Primū panē.ſ. geneſim. in q d̓r Diuiſit luce a tenebris. fregit. ex hͦ pctōruꝫ cognitōꝫ p̄dicādo. ⁊ hͦ fecit cū dixit. Quid vides feſtucā in oculo fratris tui. trabē in ocu. tu. n̄ vidēs. ¶ Secūdū panē ſcꝫ librū exodi in qd̓r. ꝙ egyptij ſubmerſi ſunt ī ma ri rubro. fregit ꝯtritionē de cognitis pctīs inſinuādo. cū dixit: pn̄īam agite. ¶ Terti um panē.ſ. librū leuitici. vbi d̓r ꝙ filij iſrael cōfitebant̉ pctā ſua offerētes ꝓ illis. fregit ad ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactionē inducēdo. et hͦ fecit qn̄ leproſo dixit. Vade oſtēde te ſacer dotibus ⁊ offer illis. Vtrūqꝫ ponit ſil̓ con feſſione cū dic̄. Vade on̄de te ſacerdotibꝰ Satiſfactionē cū addit. ⁊ offer illis. ⁊ hͦ fec̄ ꝓpter plura qꝛ vtrūqꝫ de vno pane fregit ſcꝫ de libro leuitico. ⁊ ꝓpterea ponit vtrun qꝫ. Et q̇a magna ꝑs ſatiſfactiōis ē ꝯfeſſio. ¶ Quartū panē ſcꝫ libꝝ nūeri vbi nume rant̉ filij ilrael ad pugnā. fregit ꝯͣ vicia pu gnam indicēdo. cū dixit: Vigilate in oroi bus ne intre. in tēp. ¶ Quintū panē.ſ. libꝝ deuteronomiū. in qͣ de dilectōe dei agitur ⁊ ꝓximi. fregit nō tātū amicū ſꝫ ⁊ inimicu diligendū adijciendo cū dixit. Diligite ini micos vros. Et ſic ex qnqꝫ fractionibꝰ pa nū ſatiauit ieſus qͥnqꝫ milia hoīm. De pri mi panis fractōe ſatiatꝰ fuit matheuſ euā geliſta qn̄ pctōrē ſe cognoſcēſ publicanuꝫ in euāgelio ſe noīauit. De ſcd̓o ſcꝫ ꝯtritio nis comedit maria magdalena qn̄ ad pe des dn̄i fleuit. De terto comedit latro qn̄ crucifigebat̉ ⁊ ꝯfitebat̉ in cruce ꝓ meritis ſuis ſe pati. De qͣrto.ſ. reluctatōiſ comedit apl̓s qn̄ dicebat. Ego aūt ſic pugno. nō qͣt aere v̓berās. De qͣnto comedit ſtephanꝰ. qn̄ lapidatꝰ ꝓumicis exorauit. Et nos fra tres ſi ſpūalit ſatiari volumꝰ hos pāes co medamꝰ. ⁊ hͦ maxīe in qͣdrageſima. Vn̄ et nob̓ p̄miſſa v̓ba hͦ tꝑe legūt̉. Primo ergo habeamꝰ pctōꝝ cognitiōꝫ ⁊ pꝰ habeamuſ de peccatis cognitis contritionem ⁊cͣ. Ad ¶ De euangelio. Sermo. I. XXI St puer unꝰ hic C hn̄s quiqꝫ panes ordeaceos. Et pꝰ. Diſcubue. ergo viri numero qͣſi qͥnqꝫ milia hoīuꝫ. Ioh̓. vj. In his verbiſ tria myſtice nob̓ inſinuant̉. Primū ē ſal uatoris nr̄i ꝯmēdatio. cū d̓r. Eſt puer vnꝰ hic ¶ Secūdū eſt ſeptē ſacramentoꝝ inſi nuato cū dicit: Hn̄s qͥnqꝫ panes ordeace os ⁊ duos piſces ¶ Tertiū eſt oīm fideliū ꝑ eadē refecto cū d̓r. Impleti ſunt qͥnqꝫ mi lia hoīmd̓ qͥnqꝫ panibꝰ ⁊ duobꝰ piſcibus ¶ A ¶ Quātū ad pͥmū notādū ꝙ chriſtꝰ eſt ille puer. de qͣ eſa. ix. Puer natꝰ eſt nob̓ Et qꝛ puer d̓r a puritate. iō in p̄miſſis v̓biſ cū d̓r. Eſt puer vnꝰ hͦ. ip̄iꝰ īnuit̉ comenda tio. Cōmedat̉ aut dupl̓r.ſ. a puritate cū d̓r: puer. Et a puritatis ſingl̓aritate cū d̓r. vnꝰ Fuit enī ſingl̓ariter purꝰ ī qͣttuor. videlicet in ꝯceptōe. qꝛ ꝯceptꝰ fuit de ſpūſctō Mat. .j. Ꝙ enī in ea natu ē de ſpūſctōe. Sꝫ nos alij oēs in uqͥtatibꝰ ꝯcepti ſumꝰ Itē puruſ fuit in cogitatōe. Un̄ illd̓ Iob. xxvij. bn̄ po terat dicere Nō rep̄hedit me cor meum ī oī vita mea. Sꝫ de nob̓ qͦs p̄t dicere Mu dū eſt cor meū. Iō alioꝝ oīm cogitatiōes vane ſunt. Itē purꝰ fuit in locutōe. Unde Pet̓. ij. Nec inuentꝰ eſt dolꝰ in ore eiꝰ S de nobis d̓r. Oīs homo mēdax. Itē puruſ fuit in oꝑatiōe. Un̄ pet. ij. Qui pctūm no fecit nec eſt inue. ⁊cͣ. Sꝫ d̓ nob̓ alijs d̓r. Nō eſt hō q̄ nō peccet. nō eſt enī q̇ faciat bonū nō eſt vſqꝫ ad vnuꝫ. iſtū ſcꝫ de qd̓r hīc. Eſt puer vnus hic. Et quia in omnibꝰ p̄dictis ſingularis fuit. iō dicit ꝑ ꝓphetā. Singul̓r ſum ego do. tra. ¶ B ¶ Secūdū eſt ſeptē ſacramētoꝝ inſinuato cū d̓r Qui hꝫ qͥnqꝫ panes ordē. ⁊ duos piſces. Ip̄e enī omībꝰ ſacramentis v̓tute paſſionis ſue efficaciā dedit Pro tanto dicunt̉ et panes et piſceſ ſui fuiſſe ¶ Primus panis ē ſacramentū pnīe. De quo regū. xvij. d̓r. Mittite viruꝫ iſtū in carcerē ⁊ ſuſtētate eū pane tribula tionis. Et ē ordeaceꝰ ppt̓ pctī amaritudinē ¶ Dominica quarta Un̄ p̄s. Fuerūt mihi la. mee pa. die ac noc. Eſt enī pnīa mala p̄terita plāgere ⁊ plāgē da iterū nō cōmittere.i. ꝓponere nō cōmit tere. Sufficit ei ad vera pnīam vt dū plan git q̇s p̄terita ꝓponat in aīo nō cōmittere plangēda. Hic panis vt comedat̉ in tres ꝑtes debet diuidi. in ꝯtritionē cordis. in cō feſſionē oris. ⁊ in ſatiſfactionē oꝑis. Et ī qͦꝛ libet pecia tāqͣꝫ ordeaceꝰ eſt pungitiuus ⁊ amarꝰ. qͥa in ꝯtritōe cordis ē dolor. in cō feſſionē oris eſt pudor. in ſatiſfactiōe oꝑis eſt labor Pro tāto hūc panē vocat p̄s. pa nem doloris dicēs: Surgite poſtqͣꝫ ſederi tis q̇ man. pa. do. ¶ Secūdus panis eſt cōfirmationis. De qͣ pͣs. Panis cor hoīs ꝯfirmat. Et eſt ordeaceꝰ ꝓpter belli fortitu dinem. In baptiſmo q̇dē cōfert̉ grā ad in nocentiā. In ꝯfirmatōe ad pugnā. Et licꝫ ſtatim morit̓is ſufficiāt regeneratiōis bn̄ ficia. victuris tamē neceſſaria ſūt ꝯfirmati onis auxilia. qꝛ ꝯfirmato aīas armat et in ſtruit ⁊ roborat ad agonias huiꝰ mundi. ruinā carnis. ⁊ inſidias diaboli. Et iō fide les qͣꝫ citius pn̄t debet per ep̄um ꝯfirmari Maioꝝ enī eſt cōfirmare minores. Vnd̓ petro qͣſi maiori dixit dn̄s: Confirma frēs tuos. Et ipſi apl̓i minores cōfirmauerunt Quoꝝ vicē qꝛ tenēt ep̄i: ſubditos ſuos de bent cōfirmare. Iit aūt in fronte ꝓpter bel lice ſtrenuitatis audaciā. qꝛ pͥma et maxi ma ꝑicula bellantibꝰ imminet in fronte. ⁊ etiā qͥa ille locꝰ eſt erubeſcētie Un̄ hiere. iij cuidā d̓r. Frons meretricis fctā eſt tibi no luiſti erubeſcere. Vn̄ ibi fit ꝯfirmato. vt n̄ erubeſcāt publice ꝯfiteri chriſtū Vn̄ ī apo calip̄. xiiij. d̓r de ſequētibꝰ agnū ꝙ habebat nomē eiꝰ ⁊ nomē pr̄is eiꝰ ſcriptū ī frōtibꝰ ſuis ¶ Tertiꝰ panis ē ordinis. Hic eſt pa nis ꝓpoſitōis. q̇ debet̉ ſol̓ ſacerdotibꝰ ⁊ co ſtitutis in ſacris ordinibꝰ. Qui ē ordea ce us ꝓpter votū ꝯtinētie ad qd̓ artat. Sꝫ tn̄ dauid ⁊ q̇ cū eo erāt de hͦ pane comederūt qꝛ laicꝰ etiā ſe ad votū ꝯtinētie pōt obliga re. Et licet votū ꝯtinētie multū artet tn̄ de cens eſt miniſtros chriſti illud habere. q̇ s ſeculi amāt mūdiciā in hiſ q̇ ſibi ſeruiūt maxime cibū p̄parando. iuxta qͦd dicit dauid. Ambulans in via imma. hic mihi miniſtrabat. Multo fortior ille qui paſcit̉ inter lilia mūdis miniſtris delectat̉ maxime ꝓpter ſacramentum euchariſtie. Propter qd̓ ſacerdotes nō hominibꝰ ſed angelis ī puritate ſi poſſibile eſſet ſil̓es eſſe deberēt. Unde ⁊ malachias ꝓpheta ſacer dotem angelū vocat dicēs: Labia ſacerdo tis cuſto. ſciam. Et poſt ſubdit. Angelꝰ do mini exercituū eſt. Imo plus qͣꝫ angelꝰ eſt ꝓpter ſacerdotalē dignitatē. quia n̄ angli ſed ſolis ſacerdotibꝰ cōmiſit deuſ eūchari ſtie cōſecratiōꝫ ⁊ peccatoꝝ relaxatōꝫ. In qͥ bus etiā ſimilis eſt deo. Vn̄ ſuꝑ illd̓. Vos aūt queꝫ me eē dicitis. Dicit glo. Vos ab alijs diſcreti non hoīes ſꝫ dij. Et certe inde cens eſt ꝙ ille ſit immundus vt porcꝰ q̇ eſt vt deus. ¶ Quartꝰ panis eſt extreme vn ctionis Hic eſt panis de qͦ dicit p̄s. Cinerē tanqͣꝫ panē man. Hoc pōt dicere quilibet illud ſacramentū ꝑcipiēs ꝓpt̓ ꝓximā inci nerationē quā expectat. Qui eſt ordeaceꝰ ꝓpt̓ iudicij diſtrictōꝫ in qͣ eſt Hinc ei timet mortē. inde deū iudicē. Hinc infernū. inde diabolū. Pro tanto d̓r panis afflictionis Deūt. xvj. Comedes inqͥt afflictiōis panē Et ſubdit: Vt memineris egreſſionis tue de egypto.i. de hoc mūdo. Un̄ hͦ ſacramē tum dat̉ circa egreſſioneꝫ de hoc mundo. Tūc enī hoī eſt maxima afflicto. qn̄ aīma egreſſura de corꝑe ꝑ violētiā ⁊ maximam difficultatē diſſoluit a nexibꝰ corꝑis. Et hͦ ſit cutāto dolore qͣntū hō pͥus nūqͣꝫ ſenſit Si enī hō qn̄ ꝑticulariter ī oculis vl̓ in dē tibus vel in aliqͣ alio mēbro patit̉ tantuꝫ ſe dolere aſſerit. qd̓ miꝝ ſi tantū dolet qn̄ oīa mēbra ab vnione ſcindūt̉ et ſtatim aīa hꝫ liberā poteſtatē ſciē ſue ⁊ videt oīa q̄ fecit. et videt bonos angl̓os ⁊ malos. ⁊ etiā ip̄ꝫ chriſtū ſi dig eſt iuxta illud apl̓i. Coꝝ. j. Ex pectātibꝰ reuelatiōeꝫ dn̄i nr̄i ieſu chriſti. qͥ ꝯfirmabit vos vſqꝫ in finē ſine crimīe ī die aduētꝰ dn̄i. Qd̓ exponūt doctores d̓ aduē tu ī morte. Vn̄ ⁊ ioh̓es euāge. ī morte ꝯſti tutꝰ dixit Dn̄e ſuſcipe me vt cū frībꝰ meis ¶ Dominica quarta ſim. cum q̇bus veniens viſitaſti me. Exē plum de pauore mortis in ꝓmptuario ca. pͥmo O. ¶ Quintꝰ panis eſt coniugium De quo Gen̄. iij. In ſudore vultꝰ tui veſce ris pane tuo. Et hic eſt ordeaceꝰ ꝓpter vi uendi ſolicitudinē. tribulationē enī habēt hmōi. Sicut dicit̉ Coꝝ. vij. Ip̄a enī diſpen ſato domus. liberorū educato. neceſſitatū cōquiſitio. correptio familiarū. et alia ml̓ ta. tantā anguſtiā inducunt ꝙ nō expedit nubere. ſicut dicit pe. et matth̓. Quia ergo quodlibet ſacramentoꝝ p̄dictoꝝ aliquid aſperitatis habet. iō dicunt̉ ordeacei pāes ¶ C ¶ Sed duo piſces q̇ qͣſi ſunt conedu lium ſunt duo ſacramēta alia q̄ multū ha bent dulcoris. Vnū eſt intrantiū. ſcꝫ ſacra mentū baptiſmi qḋ fit in aqua. De qͣ eſa. l. dicit. Cōputreſcent piſces ſine aqua ⁊ mo riētur. qꝛ niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqͣ ⁊ ſpū n̄ poteſt viuere ſpūaliter nec intrare poterit regnū celorū. Imo putridi piſces ſcꝫ ī pec catis mortui ī hac aqua reuiuiſcūt. In cu ius figurā naaman in aqua iordaniſ a pu trefactione lepre mundat̉. Reḡ. v. Aliud ſacramentū ſcꝫ eūchariſtie eſt ītinerantiū. Corpꝰ enī ⁊ ſanguīs chriſti eſt viaticū pe regrinātiū. Hic eſt piſcis ſuꝑ prunas cru cis poſitꝰ. Luc̄. vlt̓. Vnde glo. Piſcis aſſꝰ chriſtꝰ paſſus. cuiꝰ paſſione totiēs ad me moriā reducimꝰ quotiēs corpus ipſius ⁊ ſanguinē cōficimus ⁊ ſumimꝰ In hoc enī cibo eſt ineſtimabilis ſaporis delectato. ſꝫ illis q̇ palatū corruptū nō habent. Vnde in manna ſignat̉. De quo dicit̉ Sap. xvj. Ꝙ habebat omne delectamentuꝫ in ſe et omīs ſuauitatis ſaporē. Un̄ dicit̉ de qͣdaꝫ moniali quē cū tēptaret̉ d̓ melle ⁊ nulli au deret temptationē ſuā reuelare. in ipſa tē ptatione corpꝰ chriſti cū alijs accepit. ⁊ ſta tim qͣi melle pleniſſime ſaciata fuit. Iſta er go duo ſacramēta dicunt̉ piſces. qꝛ nō ha bent aſperitatē. ſed dulcorat omne amari tudinē qͥnqꝫ panū ordeaceoꝝ. Iſtos autē qͥnqꝫ panes ⁊ duoſ piſces iſte cōmendabi lis puer mirabiliter care emit. Dedit enī ꝑ eis ſeptē talenta q̄ extraxit de burſa corporis ſui.ſ. ſeptē effuſiones ſanguīs. quas emiſit vt daret vim ſacramentis. Et pͥma fuit in circumciſione. Secunda in ſudore Tertia in flagellatiōe. Quarta in corona tione. Quinta in pedū cōfoſſione. Sexta in manuū ꝑforatione Septima in lancea tione Pro tanto dicit pe. j. Nō corruptibi libus auro vl̓ argento redē. eſtis ſed preci oſo ſanguine agni. ¶ D ¶ Tertio oſten ditur oīm fideliū ꝑ eadem ſacramēta refe ctio cū dicit̉. ꝙ ſatiauit qͥnqꝫ milia hoīum Per qͥnqꝫ milia hominū deſignātur om nium credentiū genera q̇ qͥnqꝫ ſenſibꝰ cor poris regunt̉. q̇ omnes an̄ ſeptē ſacramen torū ꝑceptionē fameſcūt. ſed poſt recepto nem ſpūaliter ſatiant̉. ¶ Ip̄a enī animaꝫ ī peccatis ſordidā abluūt. Vnde pͥmū eorū in aqua cōfert̉. In cuiꝰ figura naamā p̄ci pitur vt in iordane ſepties lauaret̉. iiij. regͦ. v. Septies enī in iordane abluit̉. q̇ ſeptē ſa cramētis humiliter ſubdit̉. qꝛ iordanis hu milis deſcēſus interp̄tat̉. Pſal. Humilia tus ſum et liberauit me. ¶ Secūdum eſt ꝙ imaginē in nob̓ informat ⁊ conſolidāt. Vnde ſignificant̉ ꝑ ſeptē ſignacula Apoc̄ v. Et Can. viij. Pone me ſicut ſignaculuꝫ ſuꝑ cor tuū. Et hoc reſpicit cōfirmatione. Per hāc enī ꝯfirmatu cor eius ī certamie nō cōmouebit̉ donec deſpiciat īimicos ſu os. ¶ Tertiū eſt ꝙ aīam nutriūt ⁊ reficiūt Unde ſignificant̉ ꝑſeptē ſpicas plenas at qꝫ pulcerrimas. Gen̄. xlj. In ſpica enī exte rius eſt aſperitas palee ⁊ interiꝰ eſt dulce do grani. Ita ⁊ in ſacramētis exteriꝰ hō. uatur ſed intus reficit̉. Vn̄ Deūt. viij. Af flixi te penuria et dedi tibi cibum manna. Qd̓ ſpēaliter reſpicit ſacramētū corporis chriſti ¶ Quartū eſt ꝙ totū corpus eccīe illumināt ſicut oculꝰ eſt lucerna corporis Unde ſignant̉ ꝑſeptē oculoſ q̇ ſunt in lapi de vno. Zach̓. iiij. Et ad hoc eſt ſpecialit̓ ſa cer ordo q̇ ecciam illuminat ī bono ¶ Qui tum eſt ꝙ oīa membra fouent ⁊ charitate cōiungunt̉. ſic eſt cōiugiū. ꝙ ſeptē oꝑbus miſericordie intēdit. ⁊ ẜm hoc ſignant̉ per ſeptē lampadēs. ī qͥbus ē oleū miẜicordie. ¶ Dominica in paſſione Apoc̄. iiij ¶ Sextū eſt ꝙ animā quotienſ cunqꝫ mortuā in peccatis viuificant. Et hͦ ſpecialiter reſpicit baptiſmum flāminis.ſ. penitentiā. Vnde ſignant̉ ꝑ ſeptē ſpūs dei Apoc̄. iij. Spūs eſt enī qui viuificat Ioh̓. vj. ¶ Septimū eſt ꝙ cōſcientiā ſecurāt et viam ad intrandū regnū celorū dirigunt. Unde ſignant̉ ꝑ ſeptē gradus quibꝰ aſcē debatur in templū. Ezech̓. xl. Et hoc ſpecia liter reſpicit extremā vnctionē. q̄ fit vt con ſcientia ſecuret̉. ⁊ ſi q̇d luti pedibꝰ affectio nuꝫ adheſit. remoueat̉. vt aſcēdere ad tem plum gl̓ie valeamꝰ. Qd̓ nob̓ p̄ſtare. ¶ Dominica in paſſione domini de epiſtola ¶ Sermo. I. XXII. Griſtus aſſiſtenſ pontifex futurorū bonoꝝ ⁊cͣ. He lbre. ix. ¶ E ¶ In his verbis tria nobis circa chriſtū oſtēdit apl̓us Oſtēdit enī primo pontificalē dignitatē in chriſto. cū dicit. pontifex. Secūdo pontificatꝰ ſui ſublimitatē. cū dicit. futuroruꝫ bonorum. Tertio officij vtilitatē. cum dicit. aſſiſtens. ¶ Primo ergo pontificalis dignitas tā gitur in chriſto cū dicit̉. pontifex. Hoc enī nomen pontifex non ſolū tꝑe legis noue verū etiā tꝑe veteris teſtamenti eſt nomē magne dignitatis. Sed chriſtus non ſolū nomine ſed etiā reſicut oſtēdit apoſtolus fuit verus pontifex. ¶ Ipſe enī electꝰ fuit a patri archis ⁊ ꝓphetis q̇ eū deſiderabant videre. Et ſicut canonici cū in capitulo ꝓ prio aliquē dignū nō habent que eligant. poſtulāt de alieno. Sic qꝛ inter puros ho mines nō inueniebat̉ ſufficiens ad redem ptionē hominū. quia ẜm ps. Oēs ſimul ī utiles facti ſunt. nō eſt qui fa. bo. nō eſt vſ qꝫ ad vnū.ſ. chriſtū. Ideo de celeſti capitu lo vnanimiter poſtulabāt filiū dei. Hunc eligebat patriarcha iacob. q̄ primā voceꝫ habet in capitulo. Gen̄. xlix. Ipſe erit expe ctatio gentiū. Hunc moyſes Exo. ij. Obſe crodn̄e mitte quē miſſu. es. Et dauid. Hic eſt deus deꝰ noſter in eternū. Et alibi Tu es ſacerdos in eternū. Sic oēs alij. Can̄. v. Dilectus meꝰ ex milibus. Confirmatuſ fuit in incarnatione quādo pater miſit eū que petebāt. Hec cōfirmatio facta eſt ī ci uitate eccl̓ie in templo v̓ginis. Vn̄ chriſtꝰ ꝑpſal. dicit. In te ꝯfirmatus ſum ex vtero. Et hoc petebant patres dicētes: Cōfirma hoc deus q̇d̓ oꝑatus es ī nobis.i. qd̓ dedi ſti nobis eligere cōfirmes. nō eſt dignum caſſari Ipſe etiā fuit a patre tāqͣꝫ a ſūmo papa ꝑ vnctionē gratie ſuꝑabundantē cō ſecratꝰ. iuxta qd̓ dicit ꝓpheta Vnxit te deꝰ de. tu. oleo le. pͦ ꝑtici. tuis.i. p̄ alijs homībꝰ Quia ei datus eſt ſpūs nō ad menſuram Sed nos de plenitudine eius omēs acce Omnes dico preſentes ſcꝫ p̄teriti ⁊ futuri ¶ Hic eſt vere pontifex q̇ ẜm legē nec ſuꝑ patris nec ſuꝑ matris morticino eſt cōta minatus.i. peccato. Quia de patre tanqͣꝫ de lumine. ⁊ de matre virgine pura ē egreſ ſus. ¶ Hic eſt v̓e pontifex in cuiꝰ morte ꝓ fugi multorū miliū annoꝝ redierūt ad ꝓ pria. De quo in Deut̓. xxx. ¶ Hic pōtife ſacros ordines cōfert ⁊ hoc excellent̓. quia nō tantū in ſacerdotiū ꝓmouet ſed ⁊ in re gnum. Apoc̄. v. Feciſti nos deo noſtro re gnum ⁊ ſacerdotes. Et pe. in can̄. ſua q̇buſ dam iā ab ipſo ordinatis dicit: Vos eſtis regale ſacerdotiū gens ſancta ⁊cͣ. ¶ Itē cō ſecrat templa ſiue eccl̓ias Coꝝ. vj. Tēpluꝫ dei ſanctū eſt q̇d eſtis vos. Et alibi. Sꝫ ab luti eſtis ſed ſanctificati eſtis. Hec ſunt tē pla que ip̄e ſolus aſpergit aqua gratie ſue ea cōſecrādo Itē dat ineffabiles p̄bēdas quia eternas. qͥa eſt pontifex futurorū bo norū. ¶ F ¶ Et hic innuit̉ ſecundū ſcꝫ pō tificatus ſublimitas. non enī eſt in infimiſ ſed in ſuꝑioribus ipſiꝰ pontificatꝰ. non in terrenis ſed ī celeſtibꝰ. quia in futuris bo nis. Sibi quidē illa bona ſemꝑ ſunt p̄ſen tia. ſed nobis peregrinātibꝰ futura. Oqͣꝫ libēter deberemꝰ ei ſeruire q̇tā magnas p̄ bendas habet ꝯferre. Exemplū in ꝓmptu ario ca. xvj. A. Sꝫ nota differētiā. Noſtri pontifices magnas p̄bendas licet tēꝑales cōferendo attendūt p̄cipue ſcīam ⁊ nobili tatem ꝑſonarū Noſter aūt pōtifex maxīe ¶ Dominica in paſſione attendit bonā vitā. Vnd̓ ſiue nobilis ſiue ignobilis. ſiue doctꝰ ſiue indoctꝰ. ip̄i cura eſt de omnibꝰ. qͥa oēs homines vult ſal. fi. Adeamꝰ ergo oēs thronū gratie ipſiꝰ cuꝫ fiducia. Ip̄ius enī officiū eſt vt auxilietur in tꝑe oportuno ꝓ quo ⁊ aſſiſtēs d̓r. gloſa. patri ꝓnobis ¶ G ¶ Ubi tertiuꝫ ſcꝫ offi cij vtilitas expͥmit̉. Exqͣ ei pontifex ē ip̄ius officiū eſt aſſiſtere ppl̓o erga deū. Vn̄ apl̓s Oīs ponti. ex ho. aſſūp ꝓ hoībꝰ cōſtituit̉ ī his que ſunt ad deū vt offerat p̄ces ⁊ hoſti as ꝓ hominibꝰ. Et certe chriſtꝰ verꝰ poti fex noſtre vtilitati cōſulens duobꝰ modis aſtitit nobis circa deū prem Aſtitit enī no bis in ara crucis hoſtia offerēdo et preceſ porrigēdo. Crux ei chriſti d̓r altare. Vnde Eſa. xix. Erit altare dn̄i In hͦ altari volens offerre hoſtia fecit cōfeſſionē ſuā cuꝫ dixit: Sitio. Adiuxit abſolutionē ꝯfeſſiōi latro nis abſoluēs ip̄m ab inferno qn̄ dixit Ho die mecū eris in ꝑadiſo. Poſt obtulit ob lationē.i. ſeip̄m. Eph̓. v. Tradidit ſemetip̄ꝫ Et ſic fuit ip̄e melchiſedechofferēs paneꝫ ⁊ vinū.i. carnē ⁊ ſanguinē Offerēdo auteꝫ ſe porrexit p̄ces. Et pͥmo orauit ꝓ ſe qn̄ di xit: In manꝰ tu. do. co. ſpūm meū. Deind̓ ꝓppl̓o. qn̄ dixit. Pat̓ ignoſ. il. qͥa. neſ. qͥd fa. Termiauit miſſaꝫ qn̄ dixit. Cōſūmatū eſt ¶ Sic ergo noſter potifex ī ara crucis aſti tit nob̓ hoſtiā offerēdo. ⁊ p̄ces porrigēdo. Sꝫ diligēter notāda eſt ip̄iꝰ duplex oratō Illa enī q̇ orauit ꝓ ppl̓o cōſiderata orōe a quātucūqꝫ pctōribꝰ magnis tollit deſpe rationē. Illa aūt q̇ orauit ꝓ ſe ꝯſiderata tol lit a quātucūqꝫ ꝑfectis p̄ſumptiōꝫ ¶ Ue re pͥma tollit deſperatōꝫ a pctōribꝰ dūmo ꝯſideret̉ ꝓ qͥbus orauit. Orauit enī ꝓ illis q̇ ſpeculo angl̓oꝝ multas illuſiones q̄ ſibi amariores erāt morte exhibuerūt. nec hoc ſuffecit. Sꝫ ꝯſpuētes ſplēdorē lucis eterne morte tͣpiſſima īteremerūt Et qͥa dn̄s d̓ tā tiſ pctōribꝰ ſe n̄ vindicauit q̇ vno v̓bo l̓ nu tu ip̄os in nihilū redigere potuit. ſꝫ qd̓ ma ius eſt ꝓ ip̄is vt ꝑceret̉ orauit dicēs Igno ſce eis pat. Quis eſt adeo magnꝰ pct̄ōr qͥ apud ꝑiū ieſum de veniā deſperare poſſit. Imo ſicut dicit beatꝰ hiero. ſuꝑp̄s. Iudaſ plꝰ peccauit deſperādo qͣꝫ chriſtū tradēdo qͥa ſi cū longino milite veniā q̄ſiſſet. īueniſ ſet. Et ſic vt dixi ꝑ hāc orōem tollit̉ a pct̄ōri bus deſperato. Exēpluꝫ in ꝓmptuario ca. ix. B. ¶ Per alia aūt q̇ orauit ꝓ ſe tollit̉ a qͥntūcunqꝫ iuſtis p̄ſumptoſi cā hꝰ orois aduertat̉. Orabat ei ieſus vt magiſter dic̄ in hiſto. ſcola. qꝛ demon cruci aſtitit. ⁊ quē pͥus vincere nō potuit tunc vincere tēpta uit. ⁊ qͣſi alios pres exceꝑat ⁊ rapuerat. ſic ⁊ ip̄m credebat raꝑe Ex qͣ relinquit̉ ꝙ ſi ad illū qui nūqͣꝫ aliqͥd etiā veniale pctūm cō miſit. ī morte audebat accedere. tūc nullꝰ quatucunqꝫ ꝑfectꝰ p̄ſumat de ſe. Un̄ ī vi tis patꝝ legit̉ ꝙ aīa heremite pauli poſtqͣꝫ lxx. ānis dn̄o ẜuierat. aīa eiꝰ trepidabat ex ire. Exēplū in ꝓmptuario ca. iiij. T. Ꝙ āt demon cruci tūc aſtitit ſine cā nō fuit Sē per enim de chriſto vtꝝ deꝰ eēt dubitauit. Qn̄ enī quedā infirmitatis ſig vidit ſicut qn̄ comedit ⁊ bibit vl̓ aliud fec̄. tūc hoīem eū credidit. Qn̄ aūt miracula vidit tūc q̇d eēt dubitauit. Ꝙ aūt chriſtus deitatē ſuā occultauit rō fuit. Fecit enī vt ſapiēs piſca tor q̄ vt piſcē capiat ſub v̓miculo hamum occultat. ¶ De epiſtola ¶ Sermo. I. XXIII Briſtus aſſiſtenſ potifex ⁊cͣ. Heb̓. ix. Hic ꝯſiderāda ſūt quedaꝫ de pōtificis officio. cꝰ officiū eſt triplex. Orare. bn̄dicere. et excōi care. Orare ꝓ afflictis. bn̄dicere bonos. et excōicare malos ¶ Circa pͥmū nota ꝙ hic potifex orauit ꝓ amicis Io. xvij. ꝑ totū Itē ꝓ umicis. Eſa. liij. Et ꝓ trāſgſſoribꝰ orauit Et lu. xxiij. Pat̓ dimit. il. Itē ⁊ adhuc orat ꝓnob̓.ſ. bonis ⁊ malis. Ro. viij. Qui etiaꝫ interpellat ꝓ nob̓. ¶ Circa ſecūdū nota ꝙ bn̄dicit triplici bn̄dictōe.ſ. tꝑali bn̄dictōne Prouer. x. Bn̄dictō dn̄i diuītes fac̄ Gen̄. xxvij. In pinguedie ter. ⁊cͣ In ſpūali. Eph̓. j. Qui bn̄dixit nos ī omī bn̄dictōne ſpūali. Pſal. Bn̄dictōꝫ dabit legiſlator. In et̓na li Mat. xxv. Venite bn̄dic. pa. m. ¶ Circa ¶ Hominica in paſſione tertiū nota ordinē Pōtifex enī pͥmo inter dicit. ſcd̓o deponit. terto excōicat. Sic chri ſtus fecit. Dū ei viſitaret prochiā ſynago ge inuenit eā rebellē. Act. vij. Vos ſꝑ ſpūꝫ ſctūm reſpūiſtis. Et iō interdixit Dan̄. ix. In medio annoꝝ deficiet hoſtia. Oſee. iij. Sedebūt filij iſrael ſine rege. ſine principe ſine ſacrificio. Et iō faciet cōciliū generale Iohel̓. iij. Cōgregabo oēs gētes. Tūc deg dabit ꝯtumaces. Lu. j. Depoſuit poten. d̓ ſede. Eſa. xxij. Expellā te de ſtatiōe tua. Vl timo excōicabit. Mat. xxv. Ite maledicti Euſebiꝰ. Quid erit cuꝫ ſe viderint ab illa bonoꝝ ꝑpetua eccīa excōicatōe ſecludi. ab ip̄a vite radice p̄ſcidi. Ve qͥbus hͨ experien da ſūt potiꝰ qͣꝫ credēda. Tūc extinguēt̉ can dele. Iob. Lucerna īpioꝝ extiguet̉. Et pul ſabūt̉ cāpane. Prouer. xj. In ꝑditiōe ip̄io rū erit laudatio. Exēplū in ꝓmptuario ca iiij. E. I. Sermo. I. XXIIII Sti ſūt dieſs quoſ obſeruare debetis. Dies iſti pleni ſunt pietate ⁊ grā. ¶ A ¶ Per hͦ v̓ba q̄ ſcripta ſūt Leuit. xxiij. mater eccleſia monet nos vt ad īmolatiōꝫ veri agni nos p̄paremꝰ. Nā dn̄ica hͨ d̓r dn̄ica paſſionis. qꝛ mō eccīa incipit agere de paſſiōe dupli ci de cā. ¶ Prīo ꝓpt̓ miraculū lazari. De qͦ legit̉ euāgeliū in precedēti ſexta feria. Et ab illo die cogitauerūt pōtifices ⁊ phariſei interficere eū. Un̄ tūc chriſti paſſio in ma chinatōe iudeoꝝ incepit. Un̄ qꝛ ieſus tūc nō palā ambulabat. in rn̄ſorijs ⁊ ī introi tu ſupprimit̉ gl̓ia patri. ¶ Scd̓a rō ē. qꝛ ec cleſia ī alia ꝑte qͣdrageſime q̄ p̄ceſſit vſa eſt ml̓tis exēplis ad aīandū eos qͥ iā aggreſſi ſūt pn̄īam. nūc qͣſi ī fine qͣdrageſime exem plo efficaciſſimo vtit̉.ſ. chriſti paſſiōe. redu cēs eis dn̄icā paſſionē ad memoriā. Vnd̓ debēt iſti dies reuerent̉ obẜuari p̄ ceteris. Un̄ cātat eccīa. Iſti ſūt dies qͣs obſeruare debemꝰ. Dies iſti pleni ſūt pietate ⁊ gͣtia. Quibꝰ etiā ſceleratoꝝ hoīm mētes ad pe nitentiā ꝓuocant̉ Tāta ei vis ē ſacramēto ruꝫ q̄ diebꝰ iſtis recolūt̉ vt poſſint lapidea ſcindere corda. ¶ Qui a pctīs pͥus nō ca uebat ſaltē hͦ tꝑe dꝫ cauere. Valde ingͣtus eſt redēptori ſi hͦ tꝑe q̄ ꝓ illo crucifixus eſt nō timet eū iteꝝ crucifigere Heb̓. vj. Rur ſum crucifigē. Qui ei nō erubeſcebat pͥu pctūm ſaltē hͦ tꝑe dꝫ de eo erubeſcere. quā do ſol ſacͣco tenebraꝝ ſe oꝑuit. qͣſi erubeſce ret ꝙ ꝓ pctō creature creator ſuꝰ moreret̉. Sicut aliq̇ qui ſūt de aliqͣ cōgregatōe eru beſcūt ſi vnꝰ de ꝯgregatōe illa cōmittit ali qd̓ horribile factū. ¶ Itē q̇ pͥus n̄ dolebat de pctīs ſuis mō dꝫ dolere ⁊ ꝯdolere et tre mere d̓paſſiōe dn̄i audita. ad quam terra tremuit. Alioqͥn pōderoſior videret̉ terra ¶ Itē ſaxa in paſſiōe dn̄i ſciſſa ſunt. Duri ora ſaxis vident̉ corda illoꝝ. q̄ audita paſ ſione dn̄i nō ſcindunt̉. ¶ Itē q̇ pͥus nō cō fitebat̉ pctā ſua. mō ſaltē cōfiteat̉. cum ad mentē paſſio dn̄i ſibi reducit̉. ad quaꝫ mo numēta aꝑta ſūt. alioqͥn labia eiꝰ tenaciuſ vidēt̉ ꝯglutinata. qͣꝫ lapides in monumē. tis cemēto cōpactis ad īuicē. ¶ Itē qͥ pͥus dn̄o ẜuire noluit mō ad minꝰ ẜuiat q̄ tēꝑe ei dn̄s vtilit̓ ẜuiuit. Eſa. xliiij. Seruire me feciſti in pec. tu. Ue illis q̇ nec ẜuire nec la borare volūt ꝓ eo qͥ ꝑ eis tantū laborauit. Imo laborē labori addidit. ⁊ afflictionem afflictōi. qͣntū in eo ē. Hiere xiiij Laboraui rogās. Rogat dn̄s ſuos qͦs ita care emit. vt ſibi ẜuiāt. ⁊ audire ꝯtēnūt Iob. xxix. Ser uū meū rogaui ⁊ nō rn̄dit mihi ore ꝓprio. Eſa.j. Laboraui ſuſtinēs. Cū dn̄s totū mū dū ſupportet. ẜm illd̓ heb̓. Portāſqꝫ oīa v̓ bo. tn̄ nō dicit ſe laborare portādo illū. ſꝫ ī ſuſtinēdo pctōrē. ¶ Ex qͣ ſatis patꝫ qͣꝫ on roſus ſit pctōr. qꝛ nec celū eū ſuſtinere po tuit. qͦd ptꝫ ī lucifero. Ad vltimū nec terra potuit eū ſuſtinere. vn̄ in infernū deſcēdit. Iō dicit dn̄s illiſ q̇ nolūt ꝯuerti. Vos eſtiſ mihi onꝰ ꝓijciāqꝫ vos. Hiere. xxxiij. Nec miꝝ ſi dic̄ ſe dn̄s ſic laborare qn̄ vilis v̓mi culꝰ ita diu facit ſe rogari vt filiꝰ dei fiat. ⁊ ad illā magnā curiā veniat Itē nō eſt miꝝ qn̄ cū tāto dolore laborauit etiā vſqꝫ ad ſu dorem ſangͥnis. ⁊ mercede ſua fraudatur. ¶ Dominica in paſſione Magis affligit mercēnarium q̇ aufert et mercedē eiꝰ qͣꝫ afflixerat eū labor diurnuſ Ex qͣ ſatis ptꝫ qͣntū dn̄m offendūt q̇ aīas ꝓprias auferūt ei. De talibꝰ p̄t dicere Su per dolore vul. me. addiderūt. ¶ De euangelio. Sermo. I. XXV. Uis ex uobiſ ar guet me de pctō. ſi v̓ita. dico qͣre n̄ credi. mihi ⁊cͣ. Io. viij. ¶ B ¶ In h̓ euāgelio ꝓponūt̉ nob̓ de ſaluatore nro quedā ad amiratiōꝫ. ⁊ q̇dā ad imitatione. ¶ Ad āmirationē ſūt eiꝰ vita ⁊ doctrina. Fuit enī vita ſine rep̄henſiōe. Pro qͣ dicit: Quis ex vob̓ ar. me de pec. Fuit doctrina ſine deceptiōe. Pro qͣ dicit. Si v̓ita. dico. ¶ Ad imitatiōeꝫ v̓o ſūt patia ⁊ fuga. Fuit enī patiētia ex māſuetudine. Et hͦ inuit cū ad multas blaſphemias rn̄dit. Ego d̓mo. non ha. Itē fuit fuga cū diſcreta ſui ſubtra ctiōe. Et hͦ innuit̉ cū d̓r. Ieſus at abſcō. ſe ⁊ exiuit de te. ¶ Primo ergo inuit̉ vita. ⁊ hͦ ſine rep̄hēſione ¶ Fuit eī irrep̄hēſibilis in cogitatiōe. Vn̄ v̓e dicere potuit illud Iob xxvij. Nō rep̄hē. me cor me. in oī vita mea. ¶ Itē fuit irrep̄hēſibil̓ in locutiōe. Vnd. Iob. vj. d̓r. Neqꝫ in faucibꝰ meis ſtulticia ꝑſonabit. nec inuenietis ī ore meo iniqͥta tē. Hec enī duo poterat dicere iob ꝑticula riter de aliqͦ ſe excuſando. ſꝫ ī generali n̄ cō ueniūt niſi chriſto ¶ Itē fuit irrep̄hēſibili in oꝑatiōe. qꝛ ſicut dic̄ petrꝰ. pctūm nō fec̄ Et qꝛ in p̄dictis tribꝰ ī quibꝰ pctūm oē cō mittit̉. ⁊ nos oēs in ip̄is delinqͥmꝰ irrepre henſibilis fuit. conueniēter poterat dicere Quis ex vob̓.ſ. pctōribꝰ. arguet me d̓ pec cato. ¶ In p̄dictis āt ip̄m imitari nō poſ ſumꝰ. ſꝫ amirari. Pro tāto dic̄ apl̓s Heb̓. vij. Talis decebat vt nob̓ eēt potifex. Et pꝰ ſubdit. Sanctꝰ.ſ. in corde. innocēs in ore. impollutꝰ ī oꝑe. ⁊ ſic ſegregatꝰ a pctōribꝰ fuit. Un̄ ip̄m ī his imitari non poſſumus nec eſt eī hō q̇ nō peccet. ſꝫ āmirari. Pſal. Scitote quiā mirificauit dn̄s ſctūm ſuuꝫ Exēplū ca. ij. B. ¶ C ¶ Scd̓o on̄ditur ꝙ doctrina eiꝰ fuit ſine deceptōe. Et iō dicit: Si v̓itatē dico. Si ꝓ q̇a. Quia v̓itatē dico ⁊ hͦ ſine deceptiōe. Alij ei qͣntūcūqꝫ docto res magni interdū in ſuo dicere decipiun tur vl̓ decipi pn̄i. Propt̓ qd dic̄ p̄s. Dimi nute ſūt v̓ita. a fi. ho. Solꝰ chriſtꝰ dixit ve ritatē ſine deceptōe. Pro tāto dicit apl̓us Ro. iij. Oīs hō mēdax. deꝰ aūt verax ē. Et ip̄e chriſtꝰ dixit Io. xiiij. Ego ſum veritas. Un̄ q̇a nūqͣꝫ ſic hō locutꝰ ē ſicut ho iſte.ſ. chriſtꝰ. nec vn̄qꝫ loquet̉. Iō ip̄um in hͦ imi tari nō poſſumꝰ. ſꝫ amirari. Vn̄ Mat. vij Ammirabāt̉ turbe ſuꝑ doctrina eiꝰ. Erat enī docēs ſicut ptātē hn̄s. ⁊ nō ſicut ſcribe ⁊ phariſei. ¶ Qualit aūt ad hāc veritatis doctrinā debeamꝰ nos hrē ip̄e dn̄s on̄dit in euāgelio hodierno tripl̓r. Debemꝰ enī eā libeter audire. corde credendo retinere. ⁊ oꝑe adimplere. ¶ Ad pͥmū ſcꝫ ꝙ libēter debeamꝰ audire īducit nos dicēs. Qui ē ex deo v̓ba dei audit. Multū ei ꝯiugit̉ illi et ille deo q̇ v̓ba ſua libēter audit. In ſignū cuiꝰ ml̓tū liberal̓ fuit. q̇ ſeq̄bant̉ eū vt audi rent ip̄m eos inſtruēdo. paſcēdo. ſanādo. ⁊ alias ꝯſolatōes faciēdo. īmo etiā ip̄os be atificādo. Lu. xj. Beati q̇ audiūt v̓buꝫ dei. Et multū on̄dit ſeꝑatos a deo q̇ a ſua v̓ita te q̄ eſt ſine deceptōe auditu auertūt ad fa bulas ſe ꝯuertēdo. cū dicit: Propt̓ea vos nō auditis qꝛ ex deo n̄ eſtis. Multi eī heu patrias leges deſerētes.ſ. euāgelia ⁊ ꝓph̓aſ grecas lrās.i. ph̓oꝝ libros gl̓iam arbitrāt̉. Et tales qꝛ v̓ba dei ꝯtēnūt ex deo nō ſūt. ſꝫ potiꝰ ex diabolo. qꝛ illi ꝑ talia cōiūguntur Un̄ cū q̇dā ep̄s relictis theologie libris in terentio ſtuderet apꝑuit ī horribili valde aſpectu ei diabolꝰ. a qͣ cū qͣreret ip̄e ep̄s q̇ſ eſſet rn̄dit: Ego ſū terētius tuꝰ amicꝰ ⁊ ve ni oſculari te. Et cū timeret deuorari ep̄uſ clamabat dicēs: Promitto deo ⁊ btē ma rie ꝙ de cetero ī libris gētiliū nō ſtudebo ſꝫ in theologia. ⁊ ſtatī diabolus diſceſſit. Ad idē facit exēplū hiero. q̇ ꝑ gͣues caſtigatōeſ a libris gētiliū fuit reuocatꝰ. De hͦ habet̉ ī ꝓmptuario ca. viij. C. ¶ Scd̓o īnuit ꝙ do ctrina eiꝰ audita dꝫ corde credi ⁊ retineri. Un̄ qꝛ illi iudei h̓ nō faciebāt dicebat eis. ¶ Dominica in paſſione Si v̓itatē dico qͣre nō creditis mihi. Cord̓ enī credit̉ ad iuſticiā. Sic̄ d̓r Roꝝ. x. Ad hͦ monebat moyſes iudeos deūt̓. xiiij. dicēs Audi iſrael p̄cep. dn̄i ⁊ ea in corde tuo qͣi ī li. ſcri. credēdo ⁊ retinēdo. Multū ei ꝓuo cat̉ deꝰ ꝯͣ illos q̇ nō credūt v̓bis ſuis. Un̄ Lu. j. d̓r zacharie. Pro eo ꝙ n̄ credidiſti v̓ bis meiſ eris ta. ⁊ nō po. lo. Sꝫ qꝛ abraam credidit d̓o.i. v̓bis dei reputatū eſt ei ad iu ſticiā ¶ Sꝫ qͥa pleriqꝫ ſūt q̇ v̓bū dei libent̓ audiūt. feruēter credūt. nō tn̄ ī oꝑe on̄dūt. Iō tertio on̄dit ꝙ doctrina eiꝰ dꝫ in oꝑe ẜ uari. Vn̄ ſubdit. Amē amē dico vob̓ ſi qͥs ẜmonē me. ſer. mor. nō guſta. in eter. Ser uare ⁊ cuſtodire v̓bū dei nō eſt alid̓ qͣꝫ oꝑe adimplere. Illud intēdit dn̄s cū dic̄ Lu. xj. Beati q̇ audi. v̓. dei ⁊ cuſto. il. Debēt ei au ditores eē vt terra optima purgata ⁊ p̄ꝑa ta q̄ receptū ſemē v̓bi dei ita ẜuet vt faciat fructu multū. aliud triceſimū. alid̓ ſexage ſimu. aliud centeſimū. De qͣ fructificatiōe dicit apl̓s Col̓. j. In v̓bo inq̇t v̓itatis euan gelij qͥd ꝑuenit ad voſ ⁊ fructificat ⁊ creſcit in vob̓ Fructificat aūt in grām ī pn̄ti. ⁊ cre ſcit in gl̓iam ī futuro. Pro tāto dic̄ h̓ dn̄s ꝙ talis ẜuator v̓bi ſui morteꝫ nō guſtabit ī eternū. Exēplū ca. viij. D. K ¶ D ¶ Ter tio īnuit̉ ip̄iꝰ patia ī māſueta ip̄iꝰ rn̄ſione Cū enī blaſphemaret̉ dicēdo demonium habēs. Benigne rn̄dit. Ego demoniū no habeo. De hac ⁊ de vlteriori eiꝰ patiā di pe. iij. Cū malediceret̉ n̄ maledicebat. Qd̓ fuit patīa mag. Sꝫ maior in hͦ. Ꝙ cū pate ret̉ nō cōminabat̉. Sꝫ maxīa in hͦ ꝙ trade bat ſe iudicāti iiuſte. Supexcellēs adhuc fuit ꝙ ꝓſuis crucifixoribꝰ orauit. Et certe hec patia ē ad noſtrā imitatiōeꝫ qͥbꝰ dicit Si me ꝑſecuti ſūt ⁊ vos ꝑſequēt̉. Sꝫ in pa tiētia ve. poſai. ve. ¶ E ¶ Quarto inuit̉ ip̄iꝰ fuga ꝙ fugebat q̇ pati venerat. ⁊ hoc ī diſcreta ſui ſubtractiōe cū d̓r Ieſus abſcō. ſe ⁊ exiuit de tēplo. Nō aūt ſimpl̓r paſſiōꝫ fugebat q̇ pati venerat. Sꝫ qꝛ nōdū paſſi onis eiꝰ tꝑs aduenerat. Licet eī iudeoꝝ tē pus ſꝑꝑatū eēt ad ip̄m occidendū. ip̄iꝰ tn̄ tꝑs nōdū aduenerat. Adhuc eī ſe ꝓ mūdi vtilitate reẜuabat. Hoc idē apl̓is p̄cipiēs qͥbus licet paſſiōis calicē bibēdū p̄dixerat. tn̄ ꝓ vtilitate hoīm qͣꝫdiu poſſent ꝓtelādo hoſtiles inſidias declinaret. Cū inq̇t ꝑſecu ti vos fuerint ī vna ciuitate fugite in aliaꝫ. Un̄ notādū ꝙ dēmꝰ fugere ꝑſecutores ex emplo dn̄i. ¶ Prīo cū deſperat̉ de fructu Sic fecerūt apl̓i Act̉. xiij. dicentes iudeis. Vobis oportebat pͥmū loq̇ v̓bū dei. ſꝫ qͣni am reſpuiſtis illud. ecce conuertimur ad gētes. ¶ Scd̓o cū q̄rit̉ qͥs nō rōe fidei ſed alicuiꝰ odij ꝑſonal̓. Sic iacob fugit a facie eſau. De qͣ fuga Oſee. xij. Fugit iacob ī re gionē ſyrie. Et apl̓s dicit Roꝝ. xij. Date lo cū ire. ¶ Tertio cū ẜuat ſe qͥs maiori vtili tati qͣꝫ ſcit īminere. ſicut chriſtꝰ hic fecit. Et idē apl̓is p̄cipit dicēs: Cū ꝑſe. vos fu. ī vna ci. fu. ī aliā. Rogemꝰ ⁊ nos dn̄m vt ſic no bis det v̓itatē ſui v̓bi audire ⁊ credere vt ẜ uādo ī oꝑe mortē eternā nō guſtemꝰ Qd̓ nobis p̄ſtare dignet̉ ¶ De euangelio Sermo. L XXVI Uis ex uobiſ ar guet me de pctō Ioh̓. viij. ¶ I Scd̓m iuſtū iudiciū innocēs dā nabilem arguere p̄t ſed nō ecōuerſo. Sic chriſtꝰ nos arguere p̄t de pctō qꝛ omēs ſu mus pctōres. Sꝫ nos nō ip̄m qꝛ pctūm n̄ fecit Et h̓ eſt qd̓ in p̄miſſis v̓bis tagit dicē Quis ex vobis.ſ. peccatoribꝰ arguet̉ me d̓ pctō q̇ pctūm nō feci. q. d. nullꝰ. Ex qͦ ſenſu v̓boꝝ tria ſunt on̄dēda. ¶Primo quo chri ſtus eſt ſine pctō Scd̓o quo nos omēs ſu mꝰ pct̄ōres. Tertio quo chriſtꝰ iō arguet pctōreſ ⁊ quādo. ¶ Ꝙ chriſtꝰ ſit ſine pec cato dicit petrꝰ Qui pctūm n̄ fecit ¶ Ꝙ aūt oēs hoīes ſūt pct̄ōres on̄dit ſalomon in libris regū dicēs. Neqꝫ ei eſt hō q̇ n̄ pec cet. Sꝫ nota ꝙ duplex eſt pctūm qd̓ cōmit tit̉.ſ. mortale ⁊ veniale. ¶ Ueniale pōt vo cari pctūm infirmitatis. qͥa cogēte hūani tate infirma. oportet vt cōmittat̉ Vn̄ de hͦ pctō ꝓprie d̓r. Neqꝫ enī eſt hō qͥ nō peccet. Preter ei chriſtū ⁊ beata v̓ginem a tꝑe cō ceptiōis chriſti. ſicut dicit Augꝰ. nullus qͦ ¶ Dominica in paſſione humanitate infirma amictꝰ fuit tali pctō caruit. Quis apl̓is q̇ chriſti imitatores fu erunt ip̄iꝰ doctrina imbuti ⁊ pꝰ aſcēſionē ſpūſctō repleti fuerūt. ſanctior eē pōt. et tn̄ vnꝰ de p̄cipuis illoꝝ dicit: Si dixerimus. qꝛ pctūm nō ha. nos ip. ſedu. ⁊cͣ. Un̄ q̇a in firmitatis pctūm eſt ex tali nō arguet nos ſed reliq̇t nobis ex ſua miẜicordia quotidi anā ip̄oꝝ medicinā Vn̄ v̓ſꝰ. Abluo tūdo cado fateor rogo cōico do Aſpergo ſigno ꝑ q̄ venialia pono. Exemplū qͣliter diabo lus dixit pctūm eē ꝓpriū hoīs. reqͥre ī ꝓm ptuario ca. ij. B. ¶ Peccatū aut mortale vocat apl̓s fermētū malicie ⁊ neqͣcie. q̇a ꝓ prie non infirmitas ſꝫ malicia et nequicia hoīs ad hocip̄m trahit. Si enī ſicut tales dicunt ad hoc cōpelleret humana infirmi tas tūc nullꝰ ī humanitate ꝯſtitutꝰ a mor tali pctō ſibi cauere poſſet. qd̓ falſū eſt Un̄ cū dn̄s dicat hoī. Sub te erit appetitꝰ tuꝰ ⁊ tu dn̄aberis illiꝰ. Peccantes mortaliter aꝑte non infirmitas ſꝫ malicia ⁊ neqͣcia ip ſos nō ſinit eē bonos. Vn̄ ꝯͣ tales q̇ dicūt ſe nō poſſe abſtinere a pctō dicit Seneca Dimitte excuſatiōes. nemo peccat inuit Sicut enī aliqͥs cui venenata apponerent̉ ſciēter diceret nō poſſum bibere. ſic hō po tius deberꝫ dicere. nō poſſum fornicari qͣꝫ nō poſſum ꝯtinere ¶ Sūt ei rōnes q̇bus pōt vti ꝯͣtales. Calis enī cora vno garcio ne fornicari nō auderet quē ſola verecun dia cohibet. qͣnto magͣ corā deo ⁊ angelis eiꝰ ſe deberet cohibere ¶ G ¶ Et qꝛ tales pctōres odio hꝫ altiſſimꝰ. iō arguit eos de pctō. Arguit aūt in pn̄ti. ⁊ arguet ī futuro In pn̄ti arguit ẜm miẜicordiā tāqꝫ piꝰ pa ter filios. In futuro v̓o arguet ẜm iuſticiā ſcꝫ tāqͣm dn̄s ẜuos. vl̓ iudex cōdemnādos ¶ Iuxta ſuā miẜicordiā ī pn̄ti tripl̓r argu it. videlicet ꝑ internā inſpiratiōꝫ. ꝑ exterio rē p̄dicationē. ⁊ ꝑ flagelloꝝ immiſſionem. ¶ De pͥma argutiōe quā dn̄s facit ꝑ ſpi rituſanctū d̓r in euāgelio Cū venerit ꝑacli. il. ar. mū. i. mundanū hoīem de pctō. Ipſe ei eſt q̇ ſtat ad hoſtium cōſciētie pctōris ⁊ pulſat dicens: Oho vſqꝫ q̇ obli. me in fi. qꝫ diu po. ꝯſi. in aīa tua. Huic argutiōi mul ti acquieſcentes de pctīs ſuis cōteruntur. De qͥbus fuit maria magdalena. Ip̄a eſt enī muſca. ẜm Eſa. vij. Cui ſibilauit dn̄s ꝑ internā inſpirationē. Hac argutōe dauid ꝓpter peccatū qd̓ in numeratōe ppl̓i cōmi ſit cōpunctꝰ ꝑcuſſit cor ſuū. Sed de hac ar gutione nō curātibꝰ dn̄s argutiōeꝫ miſe ricordie ſue. addit ſecundā ſcꝫ quā infert ꝑ exteriorē p̄dicatōnē. Hoc mō arguebat io hānes herodem ꝓpter herodiadem Hoc modo arguebat chriſtus peccatores per ꝓphetas ⁊ apl̓os. Ad hanc etiā monebat apl̓us Thi. dicēs. Argue obſecra increpa Ad hanc argutionē nathan ꝓphete corre ctus eſt dauid de pctō vr̄ie cōfitens ſe pec caſſe. Et qꝛ modo plus ſolito in mundo ex uberauit iniq̇tas dn̄s multiplicauit ꝯtra ipſuꝫ argutores p̄dicatores. ita vt mō pro prie poſſit dici. In oēm terrā exiuit ſonus eoꝝ. Quos qꝛ pleriqꝫ cōtemnunt audire dn̄s miẜicordie ſue argutionē tertiā adiu git quā ſcꝫ facit flagellādo De qua iob fla gellato dicit̉. Increpatione dn̄i nō repbes Quem eī diligit dn̄s corripit. Oqꝫ felices pctōres quoꝝ deꝰ vulnera ꝑ vinū caſtiga tiōis purgat vt oleū miſericordie ſue infū dat Pſal. Viſitabo in v̓ga iniqͦ. eoꝝ. ⁊ in v̓ be. pec. eoꝝ miam aut me. non diſꝑ. ab eo. Hoc mō dn̄s pauluꝫ ꝑcuſſum cecitate ar guebat dicēs: Saule ſaule qḋ me ꝑſeq̄ris Hoc mō arguit ezechiā ꝓpter pctūm ꝑcuſ ſum in infirmitate ⁊ correctꝰ eſt. et formaꝫ correctōis illis q̇ ꝑ flagella arguunt̉ reliqͥt Debet enī ſe ꝯuertere ad ꝑiete pctōrū ꝑte ritorū. Pct̄ā enī merito ꝑieti cōꝑant̉. Ꝙ ſicut ꝑies hoīem ab hoīe. ita pct̄a nrā diui ſerunt nos a deo. Ad hūc pietē cōuertere nos debemꝰ ꝑ recognitione dicēdo. Reco gi. tibi oēs an. me. i amari. ⁊cͣ. Oqꝫ infeliceſ ſūt q̇ has tres increpatōes dn̄i neglexerūt qͥs vt pctūm remoueat miẜicorditer īfert. qꝛ in futuro iuſticie argutione neuadent. De qͣ ꝓph̓a. Arguā te ⁊ ſtatuā ꝯͣ fa. tu. A qua argutiōe ſe libēter abſcōderent ſi poſ ſent. dicētes montibꝰ. cadite ſuꝑ nos. Erit ¶ Dominica in palmis enī plena furore dn̄i Un̄ dauid timens eā dicebat. Dn̄e ne in fu. tu. ar. me. Et qͣꝫ into lerabilis ſit furor on̄dit iob in ꝑſona pctō ris dicēs. Quis tribuat vti infer. ꝑte. me. ⁊ abſcōdas me donec ꝑtrāſeat furor tuus In illo inqͣꝫ arguet pctōres. ⁊ ſtatuet omēſ abominatiōes eoꝝ ꝯͣfa. eoꝝ. Quā magne erit h̓ erubeſcētie reqͥre in ẜmone Tunc vi debūt filiū hoīs. Ergo frēs vt hāc argutio ne euitemꝰ. prime argutiōi qua facit in p̄ ſenti miſericordit̉ acq̇eſcamꝰ. ⁊ omīa pct̄a nrā vt nullum remaneat quod in futuro cōtra facie noſtrā ſtatuat ꝑ cōtritiōꝫ ꝯfeſ ſionē ⁊ ſatiſfactione deleamus. Qd̓ nobis preſtare ⁊cͣ. ¶ Dominica in palmis de epl̓a Sermo. I. XXVII Oc enī ſentite in vobis qḋ et in chriſto ieſu Phil̓. ij. Apl̓s in his v̓bis duo facit. In nuit enī chriſti quā ſenſit paſſionē ⁊ horta tur ad eiuſdē imitatiōꝫ dicēs. Hoc enī ſen tite ⁊cͣ. ¶ A ¶ Que aūt ſunt q̄ chriſtꝰ ſen ſit ⁊ nos ſentire debemꝰ eccīa repn̄tat ho die legendo ip̄iꝰ paſſionē. In qͣ on̄ditur qͥ chriſtꝰ ẜm oēs ſenſus cū qͥbꝰ ſentire poteſ ſenſit paſſionē.ſ. viſu. auditu. odoratū. gu ſtu et tactu. Nā in viſu ſenſit lachrymarū abundātiā. In auditu obpprobriorū ſatu ritatē. In odoratū ſputi fetoreꝫ. In guſtu fellis amaritudinē. In tactu clauorū aſpe ritatē. ¶ Ꝙ in viſu ſenſerit lachrymaruꝫ abundātiā manifeſtū eſt. Quia ter fleuiſ ſe legit̉ in euāgelio.ſ. ſuꝑ ciuitatē. ſuꝑ lazaꝝ ⁊ ī paſſiōe. Primo fletu defleuit ciuitatis culparū grauitatē. Per ſecundū defleuit lazari dānoſitatē. Quia dicit glo. ꝙ iō dn̄s ſuꝑlazarū flebat qꝛ ſuſcitauit eū ad erum nas ſeculi hꝰ. Et licet mortuꝰ ad regnū ce loꝝ nō iuiſſet ſꝫ ad lymbū. ibi tn̄ nullaꝫ pe nā infligentē ſenſiſſꝫ q̨̄ hic ſentit̉ ſuꝑ nume rū Per tertiū fletū innuit ſuū dolorem. q cū tāta ſuſtineret. ꝓ toto mūdo ſaluando ſolū latronē lucrabat̉. Vere merito caliga uerūt oculi eius a fletu magno. ſic̄ cantat eccl̓ia. ꝓpter ſupradicta. Idē ⁊ nos ī oculis noſtris ſentiamꝰ.ſ. lachrymaꝝ abundātiā vt ſcꝫ eiſdē de cauſis ploremus. De qͦ reqͥ re in ẜmone. Abſterget deus ¶ B ¶ Iteꝫ in auditu ſenſit opprobriorū ſaturitatem. quedā ſuo honori et maieſta tiderogātia. vt cum euꝫ eē dicerent filiū fabri. qui teſte angelo in luca erat filius altiſſimi. Item q̄ dam ſenſit ſue poteſtati derogantia. vt cū dicerent eum in beelzebub demonia eijce re. per quē omnia facta ſunt. Sicut dic̄ io hānes euāgeliſta de eo. Et cuiꝰ poteſtatē ip̄i demōes in luca ꝯfeſſi ſūt dicēteſ. Quid nob̓ ⁊ tibi ieſu fili dei. veniſti an̄ tꝑs. Si ei cis nos mitte nos ī porcos. Itē ſenſit opꝑ bria ſue ſanctitati derogātia. dicētes euꝫ q teſte petro. pctūm nō fecit. pctōrē. Scimꝰ inquiūt ad cecū in ioh̓e qꝛ hic hō peccator eſt. Et alibi. Blaſphemū ⁊ ſeductore eum appellauerūt Et nos exemplo chriſti ideꝫ ī auditu ſentiamus ſcꝫ opprobria et ꝯtume lias. Quia beati eritis cū maledixerint vo bis hoīs. Exemplū de philoſopho q̇dam qui cōduxerat quendā ꝙ ei cōuiciaretur ¶ C ¶ Itē ſenſit in odoratu fetoreꝫ ſputi. In quo iudei magnā indecentiā exercue runt. Valde enim indecens et ruſticanuꝫ eſſet tam nobile ſpeculū in quo inuiſa ⁊ in cognita ad noticiā reſultarent ratione cō temptus cōſpuere. Et certe ī chriſto petrꝰ tanqͣꝫ in nobili ſpeculo ante inuiſa vidit ⁊ incognita cognouit. ſcꝫ helyam et enoch tranſfiguratione. Odeus et quid poterat dicere tunc celeſtis curia. cū facies in quā deſiderant angeli ꝓſpicere taꝫ turpiter de honeſtabatur. Et bene dico tam turpiter. qꝛ in hominū cōtumelijs nil vilius ⁊ abie ctius qͣꝫ faciem cōſpui. Vere poſſumꝰ di cere cū ꝓpheta. Ꝙ vidimus eū nouiſſi. vi roꝝ. Quia ſpecioſū forma p̄ filijs hoīum. tanqͣꝫ leproſū cōſpuebāt. Suꝑ quē locuꝫ dic̄ beatꝰ greg̓. Onouiſſimū ⁊ altiſſimuꝫ. obuilē ⁊ ſublime. o oppbriuꝫ hoīm ⁊ gau diū āgeloꝝ. neo illo huilior. nēo ſublimior Deniqꝫ ſputis illitꝰ. opꝓbrijs ſaturatus. morte turpiſſima ꝯdēnatꝰ. ⁊ cuꝫ ſceleratis ¶ Dominica in palmis deputatꝰ eſt. Hoc idē exēplo chriſti ī nob̓ ſentiamꝰ. vt qͣntūcūqꝫ vilificamur ab hor bus patient̓ ſufferamꝰ Quia dicit Hiero. Quātucūqꝫ te hūiliaueris chriſto humi lior nō eris. Eſto. pedibus nudis incedas fuſca tunica veſtiaris. eq̄ris pauꝑibꝰ. ino pū cellulas īdeſinēter introeas. cecoꝝ ocu lus ſis. manꝰ debiliū. pes claudoꝝ. Itē ſic ad oē opꝰ ꝑfectꝰ. ligna ꝯcidās. focū extru as. vbi vincula. vbi flagella. vbi alape. vbi ſputā. vbi patibulū. vbi mors ¶ D ¶ Itē ſenſit in guſtu fellis amaritudinē. in qͣ in nuit̉ magna iniqͥtas iudeorū. qͥa cū ex eis multa milia panibꝰ ⁊ piſcibꝰ ſatiauerat. ⁊ vino laudabili ex aqͣ mutato ml̓tos pota uerat. eū inqͣꝫ nō cū multis ſꝫ ſolū in maxi ma neceſſitate ꝯſtitutū nō cū eiſdē ſcꝫ pai bus ⁊ piſcibꝰ. ſꝫ ſicut ip̄e dn̄s dicit ꝑ ꝓphe tam Repleuit ⁊ inebriauit me amaritudī ne. qꝛ dederunt in eſcā meā fel ⁊ in ſiti mea potauerūt me aceto. Sꝫ hͦ ſenſit vt nobis daret exēplū ꝙ nō ſꝑ ſuauia carne mulcen tia ore ſūt ſumēda. ſꝫ etiā aſꝑa. In h̓ vidēt̉ illi ſentire cū chriſto q̇ nec vina nec carnes appetūt ſꝫ ꝑ cibaria leuia caſtigat corpꝰ ſu um ⁊ in ſeruitutē redigūt ¶ Itē ī tactu ſen ſit clauoꝝ aſperitatē. in qͣ notat̉ maginco ueniētia. qͥa ſecuris erigit̉ ꝯͣ eū qui ſe ſecat. Nam manus q̇ hoīem plaſmauerunt ab hoīe cruci affigunt̉. Sꝫ hͦ ſenſit vt etiaꝫ cuꝫ apl̓o ſtigmata eiꝰ ſentiamꝰ ī corꝑe noſtro Quia ſicut dic̄ Greḡ. Nō decet ſub ſpina to capite mēbꝝ delicate viuere. Et ſi ſic pe qnqꝫ ſenſus nr̄os chriſto cōpatimur ī pn ti ꝯregnabimꝰ ī futuro ¶ De euāgelio Sermo. I.XXVIII Lurima aut tur ba ſtrauerūt veſtimēta ſua ī via. alij aut ramos de arbo. cedebant ⁊ ſternebāt ī viā Turbeat q̄ p̄ce. ⁊ q̄ ſeq̄bā. clama. oſanna Matth̓. xxj. ¶ E ¶ Sicut narrat euāgeliſta vaticiniū ꝓph̓e de nr̄o ſaluatorē turba iudeoꝝ ꝓteſtata eſt opere Preuidēs ei zacharias ꝓph̓a chriſti aduē tū hodiernū.ſ. in hierl̓m. tria de ip̄o ītima uit.ſ. veniētis ſublimitate cū dicit. Ecce re tuꝰ. Itē benigͥtate cū dicit. Māſuetꝰ. Iteꝫ vtilitatem cum dicit. Venit tibi. Propter hͦ ⁊ turba occurrit veniēti. Propt̓ venien tis ſublimitatē veſtimēta ſternebāt in via Propt̓ veniētis benignitatē ramoſ oliua rū p̄ferebāt. Itē ꝓpter veniētis vtilitatem clamabāt oſanna.i. ſalua vl̓ ſaluifica Sed heu ꝑ pͥncipū ⁊ ſacerdotū inductione ideꝫ ppl̓us gl̓iam ī ignominiā cōmutauit. Nā pꝰ paucos dies q̇ ſtrauerāt veſtimēta ſua in via. chriſtu ſuis veſtibꝰ expoliauerunt. Et q̇ cū ramis palmarū ⁊ oliuaꝝ obuiaue rūt. poſt cū gladijs ⁊ fuſtibꝰ ꝯeundem exi uerunt. Et qͥ pͥus clamauerūt oſanna. idē ſaluifica. poſt pauca clamauerūt. Saluū fac temetip̄m. Et poſt. Crucifige crucifige ¶ O qͣntꝰ ſtupor vbi tā ſublimis ꝑuipen ditur. qꝛ rex. tā benignꝰ reſpuit̉ qꝛ manſue tus. tā vtil̓ nō curat̉. qͥa venit tibi. ¶ Dicit̉ aūt chriſtꝰ rex tripl̓r. videlicet a regnando Lu. ij. Et reg. in do. ia. in eter. ⁊ reg. eiꝰ n̄ erit finis ¶ Itē d̓r rex a rectificādo. Ip̄e enī re ctificat viā noſtrā. Un̄ pet̓. ij. Gratis ſicut oues errātes ſꝫ ꝯuer. eſtis ad pa. q̄ dic̄ ioh̓. xiiij. Ego ſū viā. Pro tāto orabat p̄s. dicēſ Dirige dn̄e deꝰ meꝰ ī ꝯſpectu tuo vi. meā ¶ Itē d̓r rex a regēdo. pͣs. Dn̄s regit me ⁊ nihil mihideerit. Oqͣꝫ ꝑfectꝰ rector fuit q̇ ſic rexit ꝙ ſuis nihil defuit. Vnde dixit eis. Qn̄ miſi vos ſine pera et baculo. nūq̇d ali quid defuit vobis. Et ip̄i rn̄derunt. Nihil Protanto dixit eis. Nolite ſoliciti eſſe di centes: q̇d mandū. aut quid bibe. aut quo operiemur. Scit enī pater veſter celeſtis. quia his omnibꝰ indigetis ¶ F ¶ Secu do dicitur māſuetus ꝓpter ip̄ius benigni tate ¶ Eſt enī benignus peccatores beni gne expectando. Roma. j. An igno. quiaꝫ benignitas dei ad penitentiaꝫ te adducit. Et Eſa. xxx. Expectat vos deus vt miſerea tur veſtri ¶ Itē benignꝰ alacriter reuertē tes recipiendo. Vnde dicit ꝑ hiere. iij. Cu aūt fornicata es cū ama. mul. reuer. et ego ſuſ te. Et qͣꝫ alacriter oſtēdit in ꝑabola filij ¶ In cena domini p̄digi cui pater reuertēti occurrit. ī ample xus ruit. oſculū dedit. ꝯuiuiū inſtaurauit. ¶ Itē benignꝰ ē recognoſcētibꝰ faciliter ꝑcendo. Pſal. Dixi ꝯfi. ⁊ tu remi. Matth̓ xviij. Oē debitū dimi. ti. quiam roga. me. Nō dicit qͦuiā mare trāſiuiſti vl̓ ieiunaſti vl̓ aliqͥd aliud feciſti. ſꝫ quiā rogaſti me di miſi. Et nō dicit ꝑtē debiti ſꝫ oē debitū. Ex emplū ca. ix. B ¶ G ¶ Itē venit vtilis. q̇a venit tibi.i. ad tuā vtilitatē. Venit enī vt te q̇ ad ip̄m venire nō potuiſti ad ſe ꝑducer Un̄ pe. dixit Ioh̓. xiij. Quo ego vado nō poteſ me mō ſeqͥ. ſeq̄ris aūt poſtea. Quia vbi ego ſum illic ⁊ mīſter meꝰ erit ¶ Item venit vt ꝑ̄ueniēdi viā moſtraret Eſt enim via q̄ videt̉ hoī recta ſꝫ nouiſſima eius du cut ad mortē. Hec eſt via lata ꝑ quā multi heu vadūt. ſꝫ ip̄e on̄dit viā rectā dicēs mat thei. vij. Itē ꝑ anguſtā portā. Arta eſt eniꝫ viā q̄ ducit ad vitā Exēplū ca. vj. R ¶ Itē venit tibi vt te eternal̓r ſaluaret. Venit enī filiꝰ hoīs q̄rere ⁊ ſal. fa. qͥd̓ ꝑierat. ſicut dicit̉ Lu. xix. ¶ Et qꝛ q̇libet noſtꝝ ſꝑat ſe eē filiā ſyon.i. eccīe. ſaluatori nr̄o predicto triplici mo occurrat. Videlicꝫ tāqͣꝫ regi veſtimē ta ꝓſternēdo. Itē tāqͣꝫ benigno ramos ol uaꝝ p̄ferēdo. Itē tāqꝫ vtili ip̄m ꝓ ſalute in uocādo dicēs: Oſanna.i. ſaluifica ī excelẜ ¶ Primū ſcꝫ veſtimēta ꝓſternere ꝑtinet ad incipiētes qͦꝝ eſt vicia ⁊ alia nociua a ſe reijcere. Iuxta illud apl̓i ad phil̓. Oīa arb tratꝰ ſū tāqͣꝫ ſtercora vt chriſtum lucrarer ¶ Scd̓m.ſ. ramos d̓arboribꝰ ⁊ maxime oliuaꝝ p̄ferre ē ꝓficiētiū. qͦꝝ ē bonis oꝑbꝰ ⁊ maxīe oꝑbꝰ mīe inſudare Ip̄oꝝ ei eſt de v̓tute ī v̓tutē ire. Sic̄ d̓r de iſaac Gen̄. xxvj. Ꝙ ibat ꝓficiēs atqꝫ ſuccreſcēs ¶ Tertiū ſcꝫ oſanna clamare ē ꝑfectoꝝ. qͥbꝰ pn̄ſ vita dꝫ eē in tedio. ⁊ futura ſalꝰ ī deſiderio. Un̄ qꝛ ip̄oꝝ ꝯuerſatō in celis ē. ip̄oꝝ officiū eſt deſiderādo clamare Oſanna.i. ſalua in ex celſis. Vbi nos ꝑducat q̇ viuit. ¶ In cena domini de euangelio Sermo. I. XXIX Ritis quid fecerī vobis. Ioh̓. xiij. Felix diſcipulꝰ qͦ ad hāc q̄ ſtioneꝫ valet rn̄dere. Eſt.n. q̄ſtio illiꝰ ſūmi doctoris q̇ hodie dixit ī euāgelio. Ego dn̄ſ ⁊ magiſter. Magiſter vtiqꝫ v̓itatis ⁊ dn̄s maieſtatis. Ꝙ ergo ē magiſter v̓itatis q̄ rit de illis q̄ facit vt ſciamꝰ. Scitis inq̇t q̇d fecerim vob̓. Q dn̄s maieſtatis īperat vt eadē oꝑe cōpleamꝰ Quēadmodū inqui ego feci ⁊ vos faciatis ¶ H ¶ Uult ergo nos ſcire qͥnqꝫ q̄ tali die fecit vt quēadmo dū ip̄e fecit ⁊ nos faciamꝰ ¶ Et pͥmo vult nos ſcire huilitatē quaꝫ on̄dit pedes diſci puloꝝ lauādo ¶ Scd̓o charitatē quā do cuit p̄monē faciēdo. cū dicit. Mādatū no uū do vob̓. ¶ Tertio benignitatē quā on̄ dit pctōres recipiēdo. Sic̄ ptꝫ ī maria ma gdalena q̄ acceſſit ad ip̄m cū alabaſtro vn genti ¶ Quarto diſcretionem quā innu it malos eqͦnimiter tolerādo. ſic̄ ptꝫ de iu da. ¶ Quinto patiam quā on̄dit aduer ſa ſuſtinēdo. Tali enī die captꝰ fuit et alia multa mala ſuſtinuit. ¶ Uerū in pͥmo.ſ. in pedū lotione magnū recipimus docu mentū. ſi conſideramꝰ quō hūilit̓ lauit. qꝛ genua flectēdo. dn̄s lauit pedes ẜuoꝝ. ma giſter diſcipuloꝝ. Si inq̇t ego dn̄s et ma giſter laui pedes veſtros. Item quō lauit feruēter. vt eī ꝓmptior fieret a cena ſurrexi Itē vt eēt aptior veſtimēta depoſuit Item vt maiorē feruorē expͥmeret ip̄e ꝑſonaliter aquā in peluim miſit. ip̄e pedes lauit. ⁊ eti am ip̄e exterſit. qd̓ fuit nob̓ magne hūilita tis exēplū ¶ I ¶ In ſcd̓o ſcꝫ ī ẜmōe ꝑfecte charitatis edidit documētū. ⁊ hͦ ip̄ꝫ pl̓ies ī culcauit. quia tribuſ vicibus ſub precepto dixit: Mandatu nouū do vob̓. Itē Iohā. xiiij. Hoc eſt p̄cep. me. vt dili. inui. ⁊cͣ. Item hec mando vobis vt dili. inui. Inculcauit aūt dilectōꝫ qͣntū ad tria. videlicet qͣntum ad dilectiōis materiā. formā. et finem. D. lectōis materia ē deꝰ ⁊ ꝓximꝰ De dilectōꝫ ne dei dic̄. Manete ī dilectōe mea. De di lectiōe ꝓximi dic̄. Hec mādo vob̓ vt dili. ī uicē. Forma v̓o dilectōis ē diligere vſqꝫ ad mortē. qͥa etiā vitā pn̄tē debemꝰ ſiue ꝓ d̓o ſiue ꝓ ꝓximo exponere Sicut fec̄ chriſtuſ ¶ In cena domini Un̄ dic̄ Ioh̓. xiiij. Maio. hac dile. ne. habꝫ qꝫ vt ai. ſu. po. qͣs ⁊cͣ. Et ioh̓es dic̄ in can. iiij Et nos debemꝰ aīas ꝓ fratribꝰ po. Exem plū in ꝓmptuario ca. xj. C. Finis v̓o dilecti onis eſt ſūmū bonū. Nō enī dꝫ qͣs v̓a dile ctione aliūꝓpter carnalia diligere ſed ꝓpt̓ eterna. ad que ſeip̄m diligit. Un̄ dixit dn̄s Mat. xxij. Diliges pximū tuū ſic̄ teipſum id eſt. ad qd̓ te ip̄ꝫ debes diligere. Iſtū finē dilectioniſ oſtēdit dn̄s hodie in ẜmone di cēs: Diligatis inuicē ſicut dilexi vos Chri ſtus enī non ꝓpter aliud dilexit nos qͣꝫ ꝓ pter ſummū bonū ¶ K ¶ Tertio docuit benignitatē in marie magdalene benigna receptione. q̄ benignitas in tribꝰ emicuit. Primo in ip̄ius ad caput admiſſione Un̄ Matth̓. xiiij. Venit mulier hn̄s ala baſtrū vngēti ⁊ effudit ſuꝑ caput eiꝰ. Acꝫ enī peccatrix fuiſſet nō tn̄ dixit ei. Recede a me ne appropinques mihi. quia mulier polluta es. Imo opꝰ ip̄ius cōmēdauit di cens: Opꝰ bonū oꝑata eſt in me. Exēpluꝫ ca. ix. C. ¶ Itē benignitas emicuit in diſci puloꝝ ꝓ ip̄a rep̄hēſione. Mar. xiiij. Quid moleſti eſtis huic mulieri. ¶ Itē benigni tas emicuit qꝛ nō ſolū factū ip̄ius ad diſci pulos cōmendauit. ſed etiā vt toti mūdo innoteſceret diſcipulis indicauit dicens: Amen dico vobis vbicūqꝫ p̄dicatu fuerit hoc euangeliū in toto mūdo dicet̉ ꝙ hͦ fe. ī me. eiꝰ. ¶ ¶ ¶ Quarto docuit diſcretiōeꝫ in iude reuocatiōe. in hoc maxīe dans pre latis exemplū. Nō enī ſubditū ſuū vere ꝓ ditorē ſtatim cōfundere voluit ſed diſcrete ſtuduit reuocare. Et hͦ tripl̓r. ¶ Primo ad memoriā reuocādo amore. cum dixit: Amice ad q̇d veniſti. Vocat eū amicū vt ſaltē ꝓpter p̄teritū amorē reſipiſcat. Pſal. Si is q̇ ode. meſuꝑ me mala locutꝰ fuiſſet abſcondiſſem me forſitan ab eo. Seneca. Nulla peſtis grauior ad nocēdū qͣꝫ fami liaris inimicus. ¶ Itē reuocat ingerēdo pudorē. Mat. xxvj. dicendo. Qui intingit me. ma. in ꝑabſi. h̓ me tra. Certe magnum pudorē habere potuit tūc iudas. qn̄ ipſuꝫ dicebat ſecū comedere. q̇ ipſum tradebat. pſal. Si inimicꝰ meꝰ male. mihi ſuſ. vtiqꝫ. Tu v̓o hō vna. dux. me. ⁊ no. meus Qui ſi. me. dul. capi. ci. ¶ Itē reuocat incutiendo timorē. Matth̓. xxvj. Ve aūt hoī illi ꝑ quē filiꝰ hoīs tradet̉. Meliꝰ ei erat ſi natꝰ non fuiſſet hō i le. Infelix homo qui ſic fuit de ſperatus ꝙ ip̄m nec tatus amor nec talis pudor. nec tā horrēdus timor a tā nefādo oꝑe traxit. Uere de ip̄o poteſt dici illud ꝓ uerb̓. xviij. Impius cū in ꝓfundū venerit cōtemnit. ¶ M ¶ Quinto docuit pati entiā in multarū aduerſitatū ꝑpeſſiōe. nā ipſa nocte poſt cenā fuit traditus et vendi tus illuſus flagellatus cōſputus. Sic īp̄e ante predixerat Luc̄. xviij. Cōſumabuntur inquit oīa de filio hominis. Tradet̉ enī gē tibus ⁊ illu. ⁊ fla. ⁊ cōſpū. Certe chariſſimi exemplū multū patiēdi nobis pctōribꝰ re liquit. Si conſideremus cōdicionē illius qui tanta et talia ſuſtinuit Traditur nāqꝫ virtus et illudit̉ ſapientia. flagellatur ino centia. conſpuit̉ gloria ¶ Bene dico ꝙ tra ditur virtus. Quia dicit apoſtolꝰ. Predi camus chriſtū dei virtuteꝫ. Sed ſi virtus quare ergo ſe non defendit. quia infirma ta eſt inquit in paupertate. id eſt. in humi litate v̓tus mea. Sic in figura iudicū. xv. ſamſon ſua voluntate tradit̉ ligatus phi liſteis. Adapta hiſtoriā ¶ Itē illudit̉ ſapi entia. De qua apl̓us. Predicamꝰ chriſtu dei ſapiam. Hec illuſio facta eſt corā iude is. qn̄ velata facie illudebāt ei ad collū per cutiendo. ⁊ dicēdo. Prophetiza chriſte qͣs eſt qui te ꝑcuſſit. Et etiā facta eſt coram he rode. Sic̄ in figura dauid corā achis īmu tauit os ſuū. ¶ Item flagellat̉ innocentia De qua dicit̉ Pet̓. iiij. Qui peccatū non fecit nec inuentus eſt dolus in ore eꝰ Sic micheas propheta innocēter ꝑcutitur ad maxillam. Reḡ. xxij. ¶ Itē cōſpuit̉ gloria. De qua dicit apl̓us ad heb̓. jͣ. Qui cum ſit ſplendor gl̓ie. Sic Iob in figura voluit̉ in ſterq̇linio. Chriſto igit̉ ſic paſſo eadeꝫ cogi tatione armamini. ſicut dicit̉ Pet̓. iiij. Qꝛ ſi cōpatimur et ꝯregnabimus. Qd̓ nobis p̄ſtare dignet̉ Amen ¶ In cena domini ¶ De euangelio Sermo. I. XXX xemplū dedi uo bis vt quēadmodū ego feci ſic et 7vos faciatis. Io. xiij. ¶ A ¶ Sal uator noſter hodie duplex exēplū nob̓ reli quit. Vnū humilitatis. Aliud puritatis. ¶ Humilitatis exēplū reliqͥt nobis in pe dum lotiōe. Pro quo dicit: Si ego dn̄s ⁊ magiſter veſter laui vrōs pedes. ⁊ vos alt̓ alteriꝰ debetis lauare pedes ¶ Puritatiſ exemplū on̄dit nobis in corꝑis ſui āmini ſtratiōe. pro qͣ dixit: Hoc facite qͣtienſcūqꝫ ſumitis ī me. come. qꝛ an̄qͣꝫ admīſtraret pͥ us a mēſa ſurrexit ⁊ veſtes depoſuit et lin theo ſe p̄cinxit ⁊ pedes eoꝝ q̇bus ammini ſtrabat lauit. Ad vtrūqꝫ p̄miſſa v̓ba chri ſti referunt̉. vt dicat. exemplū dedi vobis vt quemadmodū ego feci ⁊ vos faciatis. ¶ Ad pͥmū exemplū ſcꝫ humilitatis īdu cit nos nō ſolū exempli ꝓuocatiōe. dicēs: Quēadmodū ego feci vobis ⁊ vos facia tis. Sed etiā rōnis inductiōe cum ſubdit: Si ego dn̄s ⁊ magiſter veſter laui vobis pedes ⁊ vos debetiſ alter alteriꝰ lauare pe des. Quia vere magna ⁊ mirabilis ꝑpedi tur humilitas ſi cōſiderat̉ quis lauit. Ego inqͥt dn̄s ⁊ magiſter. Quibꝰ lauit. vob̓ di cit.ſ. piſcatoribꝰ. Et ꝓpter q̇d lauit. vt quē admodū ego feci vobiſ inqͥt ⁊ vos faciatiſ ¶ B ¶ Si ergo cōſideramꝰ pͥmū ſcilicꝫ. Quis lauit. qͥa dn̄s ⁊ magiſter. ad imitati onē multū ꝓuocamur ¶ Solet enī qͣs di ci dn̄s ꝓpter dominationē ſiue ꝓpter p̄la tionē. ſic dn̄i reſpectu ſeruorū dicunt̉. Aut ꝓpter ſanctitatis reuerentiaꝫ. ſic dn̄i dicūt̉ monachi ⁊ clerici. Aut ꝓpter nobilitatem ſic p̓ncipes ⁊ milites dn̄i memorant̉. Iſtiſ de cauſis chriſtꝰ dn̄s d̓r ¶ Nā ꝓpter nobi litatē. qͥa ex regali ſemine. Luc̄. xviij. a ceco dn̄s d̓r. Qui poſtqͣꝫ dixit. fili dauid. ſubdit Dn̄e vt videā ¶ Itē ꝓpter reuerentiā ſan ctitatis. Ioh̓. iiij. dixit ei mulier. Dn̄e vt vi deoppheta es tu. ¶ Itē ꝓpter dn̄ationē.ſ. qͥa creator ⁊ gubernator. Dixit ei thomas Dn̄s meuſ ⁊ deꝰ meꝰ ¶ Dicit̉ etiā qͣs ma giſter rōe p̄eminētis ſcīe. Scd̓m h̓ d̓r chri ſtus p̄cipue magiſter. Et h̓ tripl̓r ¶ Prio ꝗa peminet in ſcie generalitate. Alioꝝ eniꝫ omniū magiſtroꝝ ſcīa ꝑticularis eſt ip̄iu v̓o de oībꝰ general̓. Un̄ dicit apl̓s. Ꝙ in ip̄o ſunt oēs theſauri ſcīe ⁊ ſapīe abſcōditi Deꝰ enī ſciaꝝ dn̄s eſt. Reḡ. ij. ¶ Itē p̄emi net in ſcīa q̄ntū ad cognitiōꝫ. qꝛ alioꝝ ſcire eſt circa exteriora. Quia hō videt in facie ſꝫ chriſtꝰ ſciebat q̇d eēt in hoīe. Un̄ Mat xij. d̓r. Ieſus ſciēs cogitatōes eoꝝ ¶ Itē p̄ eminet in ſcīā qͣntū ad inſtructiōꝫ. Ip̄e enī ſolꝰ inſtruit interiꝰ. Vn̄ ꝑ ꝓph̓am dic̄. In tel. tibi da. ⁊ inſtruā te. Et qͥa ſibi in his oī bus ſil̓em non habuit. iō ſibi ſoli ꝓprie ma giſtri nomē ꝯuenire on̄dit dicēs Matih̓. xxiij. Ne vocemi ma. vnꝰ eſt enī magiſte veſter chriſtꝰ. ¶ C ¶ Sꝫ h̓ tal̓ actātꝰ dn̄s ⁊ magiſter qͥbꝰ pedes lauerit on̄dit cū dic̄ Vob̓.ſ. hoībꝰ. Chariſſimi legimꝰ homīes hoībꝰ pedes lauaſſe. gen̄. xxiiij. Itē legimꝰ hoīes angl̓is pedes lauaſſe Gen̄. xviij Sꝫ nuſqͣꝫ legimꝰ angl̓os hoībꝰ pedes lauaſſe Sꝫ ecce ſtupēda hūilitas. qꝛ n̄ dico āgelꝰ. ſꝫ angl̓oꝝ deꝰ ⁊ dn̄s hodie lauit pedes hoī bus. Qd̓ magnū attēdēs petrꝰ obſtupuit dicēs. Nō la. mi. pe. ī eter. Hoc idē angelis p̄ciꝑe potuit Sꝫ cām ꝓpt̓ quā fecerit ſb̓dit Exēpluꝫ eī de. vo. vt quēadmo. fe. ⁊ vos fa ¶ Dedit ergo exēplū dn̄s reſpectu nobili tatis. qꝛ nobil̓ piſcatoribꝰ lauit pedes. Itē dn̄s reſpectu ſctitatiſ. qꝛ īnocēs lauit pec catoribꝰ. Itē dn̄s rōe dn̄atōis. qꝛ creator ⁊ gubernator lauit pedes creature ¶ De dit itaqꝫ exēplū nobil̓ nobilibꝰ vt hūiles n̄ ꝯtēnāt. Ecc̄. iij. Quā ma. es hūilia te ī oībꝰ Ad hͦ etiā dꝫ nos ip̄iꝰ nature ꝯdicō moue re. qꝛ oēs ex eodē pre ⁊ ex eadē mrē ſumus. Nō legit̉ dn̄s feciſſe vnū argenteū ex qͦ no biles eſſent. et vnū luteuꝫ ex qͣ ignobiles eſ ſent. Sꝫ vnū luteū ex qͦ oēs ꝓceſſimꝰ. Un̄ Mal̓. ij. Nūq̇d nō pater vnꝰ oīm noſtrū ¶ Itē dn̄s īnocēs lauādo pedes pctōribꝰ dedit exēplū vt pctōres n̄ ſꝑnamus. qͣliter fecit phariſeus q̇ dixit. Non ſum ſic̄ ceteri hoīm ve. etiā h̓ publica. Talis enī credidit In cena domini ꝙ deus nō ſit bonuſniſi ſibi. Sed fatuꝰ eſt qui nō credit alias ſolē lucere niſi ī domo ſua. Bern̄. Nolo vt vnq̄m arbitreris nuſ qꝫ gratiā dei oꝑari niſi in conſcientia tua. Neſcit enī tardā molimina ſpūſſancti grā Unde quādoqꝫ quē ſpernimꝰ tanqͣꝫ pec catorē. forte iam corā deo iuſtificatus eſt. ſicut patet de publicano que phariſeꝰ ſper nebat tanqͣꝫ peccatore. qui tamē iuſtifica tus deſcendit in domū ſuā ¶ Itē dominꝰ tanqͣꝫ creator ⁊ gubernator dedit exēpluꝫ gubernantibꝰ ne ſubditos ſuos ꝑuipēde rent. Pro quo dicit̉ Ecc̄. xxxij. Rectoreꝫ te poſuerunt ciuitatis noli extolli ſed eſto ſic̄ vnus ex illis. Unde Augꝰ. de p̄lato dicit: Timore corā deo ſubſtratꝰ ſitpedibus ve ſtris. ¶ Dedit etiā magiſter exemplū do ctoribus ne rōne ſciētie ſue minus doctoſ ꝑuipendāt. Vnde Hiere. ix. dicit̉. Nō glo rietur ſapiēs in ſapiētia ſua. Qualit̓ eliud gloriatus fuit ꝯtra iob. ⁊ alios ꝑuīpendēs ⁊ ideo a dn̄o ip̄e ſolꝰ reprobatus fuit Pro pter qd̓ cōſuluit apl̓us Ro. xij. docēs Nō alta ſapientes ſed humilibꝰ cōſentientes. Propter p̄dicta ergo omīa dicit. Si ego dn̄s ⁊ magiſter veſter laui pedeſ veſtroſ. ⁊ vos debe. al. alteriꝰ la. pedes ¶ Secundo dedit exemplū hodie puritatis ꝓpter cor poris ſui amminiſtrationē. Tradidit eniꝫ hodie nobis corpus ſuū in cibū dicēs: Ac cipite ⁊ māducate ex hoc omnes. Hoc eſt enī corpus meū. Cunc vere impletū eſt il lud ꝓphete. Pane angeloꝝ ma. homo ro Bern̄. Oāmirabilis mutato. cibus ange lorum cōmutauit ſe in cibū hominū pctō rum. Sed huc cibū qualiter accipiamus digne exemplū puritatis nobis dedit An̄ enīqͣꝫ corpus ſuū daret a cena ſurrexit ve ſtimenta poſuit. lintheo ſe p̄cinxit. ⁊ pedeſ lauit. in q̇bus exemplū puritatis reliq̇t ꝑ cipientibus. ne ſicut caniſ aut porcus ad il lum p̄ſumeremꝰ accedere. cuiꝰ calciamen ti corrigiaꝫ ioh̓es in vtero ſanctificatus et maior omni hoīe tangere formidauit. Ex emplū in ꝓmptuario ca. v. F ¶ Quattu or ergo poſtponere docuit ſi digne hoc ſacramentū velimus ꝑcipere. videlicꝫ gulā. In cuius ſignū a cena ſurgit Itē auaricia In ſignū huiꝰ ponit veſtamēta. Item cat nis luxuriā. Propter qͥd lintheo ſe precin xit. Itē cordis ꝯcupiſcentiā. In ſignū huiꝰ pedes lauit ¶ Surgendo ergo a cena in nuit ꝙ poſtponenda ſit gula et p̄mittēda abſtinentia. Nō eī digni ſunt ſumere hoc ſacramentū. qui nō chriſto ſed ſuo ventri ſeruiunt Vnde ad Heb̓. vlt̓. Habemus al tare de quo edere non habēt poteſtatem q̇ tabernacl̓o deſeruiūt corꝑis ſui Prope qd̓ ⁊ eccleſia ſtatuit ꝙ hoc ſacramentuꝫ ie iuno ſtomacho debꝫ ſumi. et pleriqꝫ deuo ti multa p̄mittunt ieiunia ante ip̄iꝰ ſūptō nem. ¶ In eo aūt ꝙ veſtimēta ponit aua riciā execrandā ⁊ charitatē habendā innu it. Eſt enī ſacramentū charitatis. que non querit que ſua ſunt. Vnde dicit̉ cōmunio Sed auarꝰ non ꝑticipat eo qͥa in ſuis re bus eſt ſingularis. Talis erat iudas q̇ int̓ apoſtolos quibꝰ omnia erāt cōmunia ſo lus fuit fur. et loculos habēs ſingulariter ſibi reſeruans. Et ideo qͥa talis exiſtēs cor pus chriſti p̄ſumpſit acciꝑe. poſt buccellā intrauit in eū ſathanas Sicut d̓r Ioh̓. xii. Vnde cōſuetudo eſt pleriſqꝫ fidelibus ho die veſtimenta pauꝑibus erogare. ¶ Q autē lintheo ſe p̄cinxit luxuriā cohibendā ⁊ caſtitatē habenda innuit Linuꝫ enī mul tis tunſionibꝰ ad candorē ꝑuenit. ſic et co tinētia ml̓tis afflictiōibꝰ carnis ꝑ ieiunia vigilias et alios labores acq̄rit̉. Hoc ē lū bare lineū qd̓ hieremias qui fuit ſacerdoſ p̄cipitur poſſidere. Hiere. xiij. Quia caſti tas maxime debet vigere in ſacerdotibus. qui hoc ſacramentū manibꝰ ſuis ꝑtractāt Unde Exo. xix. d̓r. Sacerdotes q̇ accedut ad dn̄m ſanctificent̉. ne ꝑcutiat eos. Pro tanto eccl̓ia qꝛ ſacerdotes noſtri cōtinuo accedunt ad altare ſacrificando cōtinuaꝫ indixit eis cōtinentiā Sed heu ſequitur in hiere. Ꝙ lumbare cōputruit in aquis eu fratiſ. qd̓ interptatur frugifer. Quia caſti tas in abundatia ⁊ in delicijs periclitatur Vnde ad Thi. v. Vidua viues in delicijs ¶ In paraſceue mortua eſt. Sic ⁊ in clericis luxuriā maxi me nutrit rerū abundantia. Vnde. Fertil̓ fuit mōab requieuit in fecibꝰ ſuis. Exem plum ca. vj. E. Et q̇a hoc ſacramentū om nimodā requirit puritatē. ideo et nō ſolū corꝑales ſordes ſed etiā cordis affectioneſ ante ip̄ius ſuſceptionē on̄dit remouēdas Et hoc in pedū lotione. Vnde Aug. Pe meus eſt amor meꝰ. Vnde iubet apl̓us hͦ ſacramentū in azimis ſinceritatis ⁊ verita tis ſumi. Qd̓ facimus qn̄ etiā ip̄as affecti ones malas lachrymis cōpunctiōis laua mus. ¶ Probet ergo ſe homo quilibꝫ in quattuor p̄dictis. ⁊ ſic de carne edat ⁊ d̓ca lice bibat. Quia q̇ ſic māducat carnē chri ſti e bibit eiꝰ ſanguinē hꝫ vitā eternaꝫ. Ad quā nos ꝑducat ¶ In paraſceue ¶ Sermo. I. XXXI. Urſuꝫ ſibi cruci figentes dn̄m. Heb̓. vj. ¶ D I Apl̓s in his v̓bis innuit dupliceꝫ chriſti crucifixionē.ſ. corꝑalē et ſpiritualeꝫ. Corꝑalē quā in corꝑe eius exercuerunt iu dei. De qua modo cantādo ⁊ legēdo agit eccīa Spūalem quā ei mali hoīes inferūt malis oꝑibuſ. De qua dicit dn̄s per Ma lach̓. Vos me cōfigitis gens tota Vtrāqꝫ tangit apl̓us in hac dictiōe Rurſuꝫ. Per hoc ꝙ dicit rurſum p̄teriti facti reiteratior innuit. Primā legimus amarā ſed ſecun dam amariorē. ¶ Amarā fuiſſe corꝑaleꝫ crucifixionē on̄dit ipſe qui ſenſit dicens: O vos omnes q̇ tranſi. ꝑ viā attēdite ⁊ vi dete ſi eſt dolor ⁊cͣ. Hoc certe ſi ip̄e nō oſtē deret ꝑpendere poſſumꝰ eā fuiſſe amaraꝫ ſi cōſideremus qͣttuor.ſ. cōdicionē patien tis. paſſionē inferentis. cauſam paſſionis ⁊ modū ¶ Circa cōdicione tria inducunt magnitudine doloris.ſ. ꝯdicio nature cor poris. quia nullū corpꝰ humanū teneriuſ corꝑe chriſti qͥd̓ a v̓gine ſumpſit. Virgina lis enī ꝑtus tenerrimus eſt. Scd̓m Auḡ Dolor enī eſt teſtimonium nature bone. Nulla enī natura corꝑis melior ⁊ ideo in nulla natura corꝑis poteſt cōſiderari do lor fuiſſe maior. Vnde in libro regū d̓r Q ſalomo erat quaſi tenerrimꝰ ligni v̓micu lus. Item cōdicio educationis. Cū enī qͦs fuerit a puericia educatꝰ delicate et nutri tus. durius eſt ei poſt dolores tolerare Et quis delicatiꝰ educatus qͣꝫ ip̄e in cuius ꝑ ſona dicit eccīa. Quis delicijs ſic affluit ſi cut ego. Item cōdicio ſtatus. Cū quis fue rit in ſtatu altiori ſi poſt deijcit̉ plꝰ ceteris grauat̉. Et quis ip̄o altior in gloria. q̇s hu milior in pena. De pͥmo apl̓us. Qui cū in forma dei eſſet ⁊cͣ. De ſecūdo p̄s. Ego ſum vermis. ⁊ non homo. Et ita ꝓpter tria p̄di cta nō fuit dolor ſimilis ſicut eius ¶ E ¶ ¶ Itē ex ꝑte paſſionē inferentis. Suſtinu it enī nō ab extraneis. ſed a ꝓximis. Non ab inimicis ſed ab amicis. Nō ab his qͥbꝰ aliqua mala intulit. ſed quibꝰ multa bōa fecit. Unde in ioh̓e Multa bona oꝑa feci vobis. Pſal. Retribuebant mihi mala ꝓ bonis. ¶ F ¶ Itē ex ꝑte cauſe amara fuit̉ paſſio. qͥa nullā cauſam habuit. Sine cau ſa enī inquit flagellis ceciderunt me. Sed quia mos eſt flagellatoꝝ ꝙ dicūt ſe ſine cā puniri. ſicut exempluꝫ ponūt homines de puero flagellato. Ideo ab alijs reqͥramus ſicut ab eiꝰ iudice ſcꝫ pilato qui dic̄. Nihil cauſe inuenio in eo. Itē a latrone q̇bus tn̄ vt pluribꝰ gaudiū eſt ſocios habere pena rum. Nos quidē inq̇t digna factis recipi mus. hic aūt nil mali fecit. Dic et tu tradi tor iudas. Peccaui inq̇t tradēs ſangͥneꝫ iuſtum. ¶ G ¶ Quarto ꝓpter modum amara fuit paſſio in tribꝰ.ſ. ꝓpter generali tatē. ꝓpter genus. ⁊ ꝓpter circumſtantias Generalis enī fuit paſſio. qꝛ a plāta pediſ vſqꝫ ad vertice nō erat in eo ſanitas. Naꝫ in capite ſpina coronatꝰ eſt. arundine per cuſſus. oculis velatuſ. in facie cōſputꝰ. ala pis in genis ꝑcuſſus. collo colaphis ceſus in ore felle potatꝰ. in auribus opprobrijs ſa turatus. ꝑ totū corpꝰ flagellatꝰ brachijs ⁊ pedibꝰ in cruce extētus. vſqꝫ quo dinume rauerūt omnia oſſa eiꝰ Ultimo mucronē diro lancee ꝑforatꝰ eſt. Itē ꝯſiderandū eſt ¶ In paraſceue genus paſſionis. Nullum enim genus tormenti turpiꝰ erat cruce. Unde Sap̄ qͣnto. Morte tu rpiſſima ꝯdemneus eum Augꝰ. Genꝰ tormēti elegit extremū ne ali qd̓ genꝰ tormēti martyres formidarēt Itē ex circūſtantia. Quia tūc nullꝰ aſtabat q̇ eū ꝯſolaret̉. imo q̇ pͥus dicebāt ſe mori vel le ꝓ eo relicto eo oēs fugerūt. Vnde ip̄e la mentat̉ dicēs: Cōſiderabā a dextris ⁊ vide bam ⁊ nō erat q̄ cognoſceret me ⁊cͣ ¶ Pro pter ſupradicta amara fuit eiuſ paſſio cor poralis qua ꝓpter nos ſuſtinuit. Eamus ⁊ nos ⁊ moriamur cū illo ꝑ cōpaſſionem. Sil̓es dauid q̇ mortē filij grauiorē morte ꝓpria reputauit cū diceret. Quis mihi det vt ego moriar ꝓ te fili mi abſalon̄. Un̄ etiā filij q̇ tenere amat matres ſuas moleſtius ſuſtinent ꝑcuti eas qͣꝫ ſe. Sed qͣs dubitat chriſtū magis amandū qͣꝫ matrē carnaleꝫ Que enī mater paſſa eſt tot ⁊ tanta ꝓ filio qͣnta chriſtꝰ ꝓ nobis ſuſtinuit. Nōne ma trē ſuā reliquit ꝓ nobis. Adhuc et animā ſuā. Hiere. xij. Reliqui domū meā ⁊cͣ ¶ L ¶ Sed heu plurimi q̇ ei cōꝑati debuerūt rurſum crucifigūt ſpūaliter dn̄m.ſ. aculeiſ peccatoꝝ ſuoꝝ. ⁊ hec legit̉ ſibi amarior ẜm pſal. Suꝑdolo. vul. me. addiderunt. Nec miꝝ qꝛ peccas pͥuat eū illa re ſcꝫ anima. ꝓ qua ip̄e oīa p̄dicta ſuſtinuit. Nōne plꝰ il le te offenderet qͥ tibi rem emptā qͣꝫ ille q̇ ti bi denarios cū qͥbus emiſſes auferret Un̄ Hugo d̓ ſancto victore in ꝑſona chriſti di cit. O chriſtiane ẜua aīam tuā. ego pro illa mortuꝰ ſum. ſi illā amiſeris iterū mori nō poſſum. ſꝫ nolo vt mihi iniuriā facias. qͥa ſi ſalutē tuā morte mea reſtitutā volunta rie peccādo amiſeris quantuꝫ in te eſt me iterū crucifigiſ. Sꝫ heu mō bn̄ poteſt dice re illud ꝓph̓e. Vos me ꝯfigitis gens tota. q̄ prius corꝑaliter a paucis iudeis crucifi xus ſum. Modo enī a multis ꝓ ꝑuo ven dit̉ aīma. qua nihil p̄cioſiꝰ. qꝛ ꝓ vno dena rio. ſicut patet in auaris. qͥ ꝓ vno denario peierāt. ⁊ in miſeris mulieribꝰ. Tale foruꝫ nō facerēt d̓ ſotularibꝰ ſuis ſi noui eſſent. Itē peccātes eū rurſum crucifigūt dū cauſam crucifixionis reiterāt. Adeo eī de us odio habet pctūm. ꝙ etiaꝫ vt illud dele ret ⁊ tolleret pati voluit ⁊ mori. Vn̄ deum multū ꝓuocat q̄ cauſam crucifixionis rei terant.i. peccatū. Unde ẜm aliā trāſlatio nem dicit dn̄ſ ꝑ hieremiā. Facta eſt heredi tas mea qͣi ſpeluca hyene. Hyena ē aīal fe rociſſimū qd̓ cadauera extrahit d̓ ſepl̓criſ ⁊ deſeuit in ea Nō eſt aliqͥs tā crudelis qͥn hoſte ſuo mortuo ceſſet eius ſeuiciā ī mor tuū. qͣſi diceret deus. Ohomo ſi me mori turū iudicas p̄ce ſaltem mortuo. cur deba charis in mortuū: Si regnante in cel̓ eſti mas. ſicut dicit tibi augꝰ. magis delinqͥt. qͣ cōtemnit regnantē in celiſ. qͣꝫ qui ambulā tem in terra cruci affixit. Et ita duplicē cru cifixionē innuit apl̓us in p̄miſſis v̓bis di cēs. Rurſum crucifigētes dn̄m ¶ De eodem ¶ Sermo. I. XXXII Ecordare pau pertatis ⁊ trāſgreſſionis mee abſinthij ⁊ fellis. Tre. iij. ¶ I ¶ In his v̓biſ ꝓphete hiere. duo nobis dn̄s innuit.ſ. ip̄ius erga hominem dilectionē. et hoīs erga ip̄m obliuionem. Primū ſcꝫ ipſiꝰ dilectionē tāgit cum dic̄: Pauꝑta. ⁊ trāſ. me. ab. Sed hoīs obliui on innuit cū dicit. Recordare. Quia enī ꝓbatio dilectiōis exhibito eſt oꝑis. iō dn̄ſ in p̄miſſis v̓bis nō verbotenꝰ dicit nos di lexiſſe. ſed recolit nobis illud qḋ fecit ꝓpter nos vt ip̄i ex tali exhibitione oꝑis ꝓbemꝰ ⁊ aduertamus eiꝰ erga nos dilectionem ¶ Triplex eſt aut eiꝰ beneficiū in quo ma xime ꝑpendit̉ eiꝰ dilectō ſcꝫ. Exinanito. ab iectio. amaritudinis ꝑpeſſio. Primū.ſ. ex inanitio quā fecit ī incarnatōe. ſecundū.ſ. abiectō quā habuit in ꝯuerſatōe. tertiuꝫ ſ amaritudinis ꝑpeſſio quā ſuſtinuit ī paſ ſione. Et hͦ triplex bn̄ficiū tāgit in p̄miſſis v̓bis dn̄s ¶ Primū.ſ. exinanito notat̉ cū dicit. Trāſgreſſionis mee. Secūdū ſcꝫ ab iectio cū dicit. Pauꝑtatiſ. Tertiū ſcꝫ ama ritudinis ꝑpeſſio cū dicit Abſinthij ⁊ felliſ ¶ Exinanitionē ſui fecit in incarnatione. In paraſceue quia exinanitio eſt alicuiꝰ magne rei ⁊ qͣi incop̄henſibilis in modicū quid redactio Qd̓ factū eſt in filij dei incarnatiōe. Ipſe enī quē totꝰ nō capit orbis. qꝛ eſt ſpūs īcir cumſcriptꝰ. qͥa eſt ſuꝑ oīa. infra oīa. intra oīa. extra oīa. tūc totꝰ eſt cōcluſus in hūa na forma. Et hoc eſt qd̓ tāgit apl̓s. Exina niuit enī ſe formaẜui accipiēs. ¶ Et hanc exinanitionē vocat dn̄s in p̄miſſis verbis trāſgreſſionē. qͥa v̓e in incarnatōe trāſgreſ ſus eſt metas nobilitatis ſue. qꝛ dn̄s factꝰ eſt ẜuus. eternꝰ factꝰ eſt puer. excelſꝰ factꝰ eſt ꝑuulꝰ. īmēſus factꝰ eſt local̓. ſimplex fa ctuſ eſt cōpoſitꝰ. īmortalis factꝰ eſt morta lis. ¶ Uel vocat exinanitionē trāſgreſſio nem ꝓpter mētā triplicē quā trāſgreſſus ē in incarnatiōe.ſ. metā diuine nature. ⁊ me tam angelice creature. ⁊ metā humilitatiſ humane ¶ Diuine nature metā trāſgreſ ſus eſt qn̄ ſimplicitati ſue creaturā cōpl̓a uit. Et ꝓpter huiꝰ mēte trāſgreſſionē dicit̉ minor patre. ¶ Itē angelice nature metā trāſgreſſus eſt qn̄ ſibi creaturā copulauit morti tributaria. qd̓ nō eſt angelica. Et ꝓ pter huiꝰ mēte trāſgreſſioneꝫ d̓r paulomi nus minoratus ab angelis. ¶ Itē metaꝫ humilitatis humane trāſgreſſus ē qn̄ ip̄e hoī ſubiectus fuit.ſ. marie ⁊ ioſeph. ⁊ qn̄ iu dicis paſſus eſt iniuriā. ꝑſequentiuꝫ cōtu meliā. Et ꝓpter huiꝰ mete trāſgreſſionem d̓r minor hoīe. Vn̄ ip̄e dicit ꝑ pph̓aꝫ. Ego ſum vermis ⁊ nō homo opprobriū hoīuꝫ. Et ſic ꝓpter eius p̄dictā exinanitionē quā fecit in incarnatiōe dicit tranſgreſſionem. Et ꝙ hāc fecerit ex charitate quam habuit ad nos on̄dit ꝑ hieremiā dicens. In chari tate ꝑpe. dilexi te. iō attraxi te mi. Et Bern̄. Sūmus oīm factꝰ eſt infimꝰ oīm. q̇d hoc fecit niſi charitaſ ¶ R ¶ Et licet hec exina nitio fuerit ſignū maxime dilectōis. tamē ad indiciū maioris dilectōis exinanitioni addidit abiectiōꝫ ꝯuerſatiōis. Nō enī pri mo voluit apud reges vl̓ alios potētes na ſci. aut cū talibꝰ ꝯuerſari. ſꝫ pauꝑ cū pauꝑi bus factꝰ opprobriū hoīm ⁊ abiecto plebiſ Iuxta illud Eſa. vj. Vidimꝰ eū nouiſſimū ⁊cͣ. Et hāc abiectiōꝫ vocat dn̄s in p̄miſſis v̓ bis pauꝑtatē. Tripl̓r aūt ꝑpendimꝰ ip̄iuſ pauꝑtatē.ſ. in ingreſſu. in ꝓgreſſu. ⁊ egreſſu Pauꝑ enī mūdū intrauit. pauꝑ in mun do vixit. pauꝑ de mūdo exiuit. ¶ Ꝙ pau per mundū intrauit d̓r ī euāgelio. Inueni etis infantē pā. inuo. nō purpura poſitū ī p̄ſepio nō in caſtro. Oqꝫ magͣ fuit hͦ pau pertas. Ip̄e enī ad aggrauatiōꝫ huiꝰ pau pertatis quā ſuſtinuit mundū intrādo. n̄ in eſtate ſꝫ in hyeme. nō in die ſꝫ in nocte. n̄ inter notos ſed inter ignotos naſci voluit Si enī natꝰ fuiſſet in eſtate forte illa tēperi es aeris nō ita nocuiſſꝫ mēbris tenell̓ pau peris matris filio. q̇ vix panniculos ad in uoluendū eū habebat. Itē ſi natꝰ fuiſſet in die forte trāſeuntes aliqͣ pietate moti p̄bu iſſent ei aliqͥd veſtimēti. Itē ſi fuiſſet natus inter notos. forte lectulū ad iacendū ei pre buiſſent. Odeꝰ ⁊ qͥd poterat dicere illa ce leſtiſ multitudo q̄ aſſiſtebat qn̄ videbat ie ſum ſacerdotē magnū ſordidis indutū ve ſtibꝰ. Oſi licuiſſet quomo eū purpura ve ſtiuiſſent. Sꝫ mitiſſimꝰ oīm elegit panniſ vilibꝰ inuolui ⁊ in p̄ſepio reclinari. ¶ Itē pauꝑ in mūdo vixit qꝛ in mūdo nihil poſ ſedit ¶ Sꝫ pauprimꝰ de mūdo exiuit. qͥa nūdꝰ ī cruce ſtetit. Vn̄ ⁊ dixit. Vulpes fo. ha. Et poſt. Filiꝰ aūt hoīs nō habet vbi ca put ſuuꝫ reclinet. Vn̄ inclinato capite tra didit ſpūm. Ꝙ aūt hāc pauꝑtatē pro no ſtra dilectiōe ſuſtinuit on̄dit apl̓s dicens: Cū eſſet diues ꝓ nobis factꝰ eſt egenꝰ. nec hoc ſibi ſuffecit. ¶ L ¶ Sꝫ ad oſtenſioneꝫ magne dilectiōis abiectiōi addidit amari tudinis ꝑpeſſionē. Et hāc tangit cū ſubdit Abſinthij ⁊ fellis. Hic enī tāgit vnū de p̄ci puis q̄ bonꝰ medicꝰ tꝑe paſſionis ꝓ infir mo ſuſtinuit.ſ. amarā potionē De qͦ req̄re inẜmone. Nō egēt q̇ ſani ſūt me. Sꝫ ꝙ hͨ ꝓ noſtra dilectiōe ſuſtinuit on̄dit jo. dicēs Qui dilexit nos et lauit nos ī ſang.ſ. Sic ergo ꝑ triplex bn̄ficiū.ſ. exinanitōnis. abie ctiōis. ⁊ pene ꝑpeſſiōis. on̄dit̉ dn̄i erga ho minē dilectō ¶ M ¶ Sꝫ hoīs obliuionē erga ip̄m innuit dn̄s cū dicit. Recordare. ¶ In paraſceue Hoīs dico mortaliter peccātis Nullꝰ enī poſſet mortaliter qͦlibet genere pctī pecca re.ſ. aut ꝑ ſuꝑbiā. aut ꝑ auariciā. aut ꝑ luxu riam. ſi triplex bn̄ficiū iā p̄dictū haberet ſꝑ in mēte. Nā ipſiꝰ exinanitio quā fecit ī in carnatōe noſtre reſiſtit ſuꝑbie. eiꝰ pauꝑtaſ noſtre auaricie. eiꝰ in carne amara paſſio noſtre luxurie. Quo enī hō q̄ comꝑatus eſt luto fauille ⁊ cineri ſe ſuꝑſe ꝑ ſuꝑbiaꝫ le uaret. cū deū q̇ eſt ſpeculū ſine macl̓a ⁊ ca dor lucis eterne. ꝓpter ip̄m de ſedibꝰ rega libꝰ deſcēdiſſe ⁊ mētas nobilitatis ſue trāſ greſſum eſſe vt ſe exinaniret formā ẜui ac cipiēs recogitaret. Aut quo hō cuiꝰ īgreſ ſus ⁊ egreſſus nūdꝰ eſt. cuiꝰ vita vapor ad modicū parēs ē auaricie inſudaret. cū cre atorē omniū in qͣ erāt in hͦ mundo omnes theſauri abiectu ⁊ pauꝑrimū recogitaret. Itē quo homo cuiꝰ corpꝰ in fetore libidis cōceptū ⁊ ex corruptiōe eſca vermibꝰ p̄pa ratū delicijs ⁊ luxurijs deſeruiret ſi ſalua tore oīm cuiꝰ corpꝰ ſine macula cōceptuꝫ ⁊ corruptiōi mime deputatū abſinthio et felle ⁊ diuerſis cruciatibꝰ ꝓ nobis crucia tum recogitaret. Recogitate euꝫ q̄ taleꝫ ꝓ nobis ſuſtinuit ꝯtradictionē dic̄ apl̓s. Re cordare ergo hō pauꝑtatis chriſti trāſgreſ ſionis. ⁊ abſinthij ⁊ in eternū nō peccabis. ſed ſua ſequēs veſtigia ſibi cōpatiēs ſecuꝫ coregnabis. Qd̓ nob̓ p. ¶ De eodem ¶ Sermo. I. XXXIII Uos omnes qui o trāſitis ꝑ viā attēdite ⁊ vidēte ſi ē dolor ſil̓is ſicut dolor meꝰ. Tre. j. ¶ N ¶ In ꝓpoſitis v̓bis ꝓph̓e dn̄s duo facit ¶ Primo enī inſinuat ſuā vehemen tem paſſione cū dicit. Si eſt do. ſi. ſic̄ dolor meꝰ ¶ Secūdo monet ad cōpaſſione. cū dic̄. O vos oēs at. ⁊ vi. ¶ In pͥmo duo on̄ dit. videlicet vehemētiā paſſiōis ex ꝑſona patietis. qua tangit cū dicit. Dolor meus Et ex incōꝑabilitate paſſiōis. cū dicit: Si eſt dolor ſil̓is. ¶ Uere vehemens inuenit̉ paſſio ex pͥmo ſi ꝯſideret̉ ꝯdicio ꝑſone pati .s. quā tangit cum dicit. Dolor meus ¶ Meus inqͣꝫ q̇ ſuꝫ ſapīa q̄ ex ore altiſſi mi ꝓdij q̇ p̄cioſior eſt cūctis oꝑibꝰ. ⁊ ꝓ taꝫ vili.i. qͣſi ꝓ nullo p̄cio venalis ſu expoſitus Quid vultis mihi dare inqͥt iudas et ego vobis eū tradā. Vbi dic̄ gloſa. Quaſi vile macipiū p̄ciū poſuit in optiōe ementiū di cens: Quid vultis mihi dare ¶ Itē dolor meꝰ q̇ ſum ſpecioſus forma p̄ filijs hoīm. ⁊ cādor lucis eterne ⁊ ita turpiter ſū ſputo dehoneſtatꝰ. Vere poterat dicere illd̓ Iob Iaciē meā ī quā deſiderāt angeli ꝓſpicere cōſpuere nō verent̉. ¶ Itē dolor meꝰ qͥ ſcꝫ ſum rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. ⁊ tanqͣꝫ latro cū latronibꝰ deputatꝰ ſum Marci. xv. Et cū iniq̇s deputatꝰ eſt. Hoc eſt qͦd predixit Eſa. liij. de vilificatiōe tāte ꝑſone cuꝫ dixit: Uidimꝰ eū nouiſſimū viroꝝ. Et poſt ſeq̇t̉ Un̄ nō reputauimꝰ euꝫ. Sic ergo vult vt cōſideremꝰ vehemētiā paſſionis ex ꝑte cō dicionis ꝑſone. cū dicit. Dolor meꝰ ¶ V ¶ Secūdo on̄dit vehemētiā doloris ex i cōparabilitate paſſiōis. quā innuit cū dic̄ Si eſt dolor ſil̓is. Vere nō fuit dolor ſil̓is. qꝛ fuit incōꝑabilis. ⁊ hͦ ꝑpendit̉ ſi tria p̓nci paliter cōſiderant̉. Videlicꝫ nature cōple xio. Iniuriaꝝ illatio. Et paſſiōis vilipēſio. ¶ P ¶ Propt̓ pͥmū ſcꝫ nature ſue bn̄ di ſpoſitā cōplexione: vehemēteꝫ ꝑtulit paſſi onē. Quato enī caro mūdior ē ⁊ minꝰ pu trida tāto vehemētiorē illatā ſentit paſſiōꝫ Et qͣnto cōplexio ē magͣ bn̄ ꝓporcionata tāto fortior eſt pug in diſſolutione ⁊ angu ſtia maior. Cū ergo ī dn̄o ieſu p̄ ceteris fili is hoīm caro fuerit purior ⁊ cōplexio ꝯue niētior. maiorē etiā ſenſit p̄ ceteris ī ip̄a do loris vehemētiā. ⁊ in diſiuctiōe anguſtiaꝫ. Protāto dic̄ Lu. xij. Baptiſmo habeo ba ptizari ⁊ quo coartor vſqꝫ dūꝑficiat̉. In ſi gnū coartatōis hꝰ in agoniā poſitꝰ dū co gitaret de futura paſſione ſangͥnē ſudauit Et qꝛ tale q̇d nec an̄ nec poſt vlli vnqꝫ niſi ſibi euenit. iō bn̄ dixit. Nō eſt dolor ſil̓is ⁊cͣ Q Secūdū ſcꝫ īiuriaꝝ illato fecit in cōparabilē paſſionē. Iniurias aūt ſibi illa tas enumerat qͣttuor Mat. xx. cum dixit: Tradet̉ enī gen̄. ad illū. ⁊ fla. ⁊ cruci. Magͣ ¶ In paraſceue vtiqꝫ ⁊ incomꝑabilis iniuria ip̄iꝰ traditio Si ꝯſideramꝰ quomo v̓tutū deꝰ tradituſ fuit a ẜuo. magiſter celeſtis a diſcipulo. pa terfamilias a diſpēſatore ⁊ burſario ſuo. ⁊ hoc ſecū comedēdo ⁊ ip̄m oſculādo. Item quo tradidit agnū lupis. inocentē homici bis. amicū inimicis. piū imꝑijs. iuſtū iniu ſtis. Propter h̓ ꝯq̄rit̉ dn̄s ꝑ ꝓph̓am. Ho pacis mee q̇ e. p. m. magni. ſuꝑ me ſupplā tatione. Et alibi. Si is q̇ oderat me ſuper me magna locutꝰ fuiſſꝫ abſcōdiſſeꝫ me for ſitan ab eo. tu v̓o hō vnanimis dux meꝰ ⁊ notꝰ meus q̇ dulces mecū capiebas ciboſ ¶ Itē incōꝑabilis fuit iniuria. in ip̄iꝰ illu ſione. Illuſus enī fuit in qͣttuor locis. In domo cayphe. pilati. herodis. et in cruce ¶ Oqͣntū fuit in domo cayphe illuſꝰ vbi faciēs ſua ſole ſplēdidior fuit in ludibriuꝫ velata. alapiſ ceſa. blaſphemijs inhoneſta ta. de ꝓphetizatōe ꝑcutientiū interrogata ¶ Ite qͣntū illuſus fuit in domo pilati. vbi ꝓprijs veſtimētis exuit̉. ⁊ in ludibriū tāqͣꝫ rex fatuoꝝ purpura circūdat̉. ſpinis coro nat̉. deriſorie adorat̉. ⁊ rex vocat̉. ⁊ tāqͣm n̄ valēs ſe ſaluare ſalutat̉. ⁊ arundine caput eiꝰ angl̓is tremēdū ꝑcutit̉. ⁊ tanqͣꝫ fragiliſ ⁊ nulla ſit eiꝰ potētia. baculꝰ arundineꝰ in manu dextra ꝓſceptro regio ponit̉. ⁊ tā q̄ ſit vmis viliſſimꝰ ⁊ īmudiſſimꝰ ꝯſꝑuit̉ al tiſſimi filius rex regū ⁊ dn̄ſ angeloꝝ et gl̓a ¶ Itē qͣnta fuit illuſio regis celoꝝ coram herode terreno ⁊ iniq̇ rege ⁊ toto eiꝰ exerci tu a qͥbꝰ ſpernit̉ ⁊ tanqͣꝫ fatuꝰ indutꝰ veſte alba irridet̉. ⁊ a curia ip̄iꝰ eijcit̉ ⁊ pilato iu dicāduſ remittit̉ ¶ Suꝑ oēs aūt qͣrta illu ſio fuit doloroſa. q̄ ꝯtigit in crucis patibu lo. vbi cū pater miẜicordiaꝝ ꝓ ſalute oīuꝫ hoīm effunderet viſcera mīe ſue a pͥncipi bus ⁊ ſūmis ſacerdotibꝰ ⁊ ſenioribꝰ et po pulis ⁊ militibꝰ ⁊ etiā ab ip̄is cōdēnatis ⁊ crucifixis latronibꝰ. Itē a p̄tereuntibꝰ ⁊ ca pita mouentibꝰ ſubſannat̉ ⁊ blaſphemat̉ ⁊ vituꝑat̉. Poſt ergo tātas ⁊ tot illuſiōes merito poterat dicere Non eſt do. ſil̓is ſic̄ do. meꝰ ¶ Tertiū inducēs incōꝑabilē do lorē fuit flagellato Fuit eī attritꝰ ml̓tis fla gellis.ſ. materialiū flagelloꝝ colaphorum ſpinaꝝ pugentiū. ſputoꝝ. fellis. lancee. cla uorū. De qͥbꝰ omnibꝰ beatꝰ bern̄. dic̄. Se ptē ſunt diſcipline ī qͥbꝰ docet nos chriſtꝰ in flagellis. ſputis. colaphis. ſpinis. potu fellis. clauis. lanceatiōe lateris. Sufficiat nobis hec ph̓ia ſcire ieſum chriſtū ⁊ hunc crucifixū. Ovtinā boe ieſu diſciplina tua me doceat Iuxta illud p̄s. Diſciplina tua ip̄a me docebit. ¶ Quartū inducēs incō parabileꝫ dolorem fuit amara crucifixio. Per totū eī corpꝰ fecit dolorē paſſiōis diſ fundi. Nō enī habuit ꝑticularē vniuſ mē bri dolorē ſꝫ omniū mēbroꝝ vehementiſſi mū. Vulneratꝰ eī eſt ī locis vbi vene ⁊ ner ui cōueniūt totiꝰ corꝑis. in manibus pedi bus ⁊ corde q̇bꝰ diruptis ſanguis de toto corꝑe eſt effuſuſ. ⁊ dolor ꝑ totū corpꝰ diffu ſus. Cui cōpetit qd d̓r Gen̄. vij. Rupti ſūt oēs fontes abyſſi magne. et cataracte celi aꝑti ſunt. Fontes pn̄t dici vulnera chriſti. cataracte vene ⁊ nerui. Et Hiere. x. Taber naculū meū vaſtatuꝫ eſt.i. corpꝰ. oēs funi culi eiꝰ dirupti ſūt. Funiculi vene et nerui ſūt ¶ R ¶ Tertiū pͥncipale iuducēs dolo rem eſt p̄cij tāti vilipēſio Nā ſanguis chri ſti effuſus potuit ſufficere ad oīm hoīm re demptionē ⁊ efficere ſalutē eoꝝ. ⁊ ī ſolo la trone tūc ꝓfecit Inde ergo dolortati nego ciatoris fuit qd̓ p̄ciū qͦd ad ſalutē oīm ſuf fecit tā parū illo tēꝑe effecit. Vn̄ qꝛ merca tor celeſtis tā d̓p̄cioſis mercibꝰ ita paꝝ re portauit. iō ſuꝰ dolor īcōꝑabilis fuit. Hec enī rō potiſſima fuit. qͣre in cruce poſitꝰ fle uit ſic̄ dicit apl̓us. Orans cū clamo. vali. ⁊ la. Un̄ Bern̄. Obone ieſu qͣre fleuiſti cuꝫ potiꝰ eēt gaudēdū. qꝛ oꝑaris ſalutē in me dio terre. Sꝫ fleuit qͥa cū paſſio eiꝰ ſuffice ret redēptioni oīm hoīm effecit tn̄ redēpti onē paucoꝝ. Pro tanto ergo in p̄miſſis v̓ bis dixit. Nō eſt dolor ſil̓is ſi. do. meꝰ. Exē plū ca. xj. F. ¶ S ¶ Secūdo ad p̄dicti do loris inducit cōpaſſione cū dic̄ O vos om nes q̇ trā. ꝑ vi. at. ⁊ vi. ſi ē do. ſil̓is ⁊cͣ. Ad oēſ clamat ꝓ cōpaſſiōe dicēs. O vos oēs. qꝛ ꝓ oībꝰ paſſus ē. Ro. viij. Propͥo fi. ſu. n̄ pe. ¶ In Vigilia paſce ſed ꝓ nob̓ oībꝰ tradidit illū. Quibꝰ oībꝰ dicit. Attē. ⁊ vi. Vidēte ꝯſiderādo. ⁊ Atten dite cōpatiēdo. Ad idē monet Tre. iij. Re cor. inqͣt pau. me. ⁊ traſ. abſin. ⁊ fel. Et rn̄d̓ꝫ ſibi fidelis aīa. Memoria me. ero ⁊ tabeſ. ī me aīa mea.ſ. ꝑ cōpaſſiōꝫ Ad eandē cōꝑaſ ſione inducit beatꝰ Bern̄. dicēs: Reſpice oculo mētali o hoq̄nto debito remunera tiōis aſtringaris dn̄o patiēti ꝓ te. Reſpice ⁊ attēde ſanguineū ſudore. alapaꝝ ꝯtume liā. flagelloꝝ inſtantiā. coronā ſpineā. ſpu ta. ludibria. crucis angaria. patibuli ſuſpē diu. fellica cibaria. acidā pocula. irriſiōes. geminatū crucifige crucifige. et qd̓ plura. viliſſimū mortis ſuppliciū Ad eādē cōꝑaſ ſione monet nos tā rōnalis creatura qͣꝫ ir rationalis creatura ¶ Et pͥmo monet co paſſio bte v̓ginis. cuiꝰ aīam ꝑtrāſiuit gla diꝰ cōpaſſionis tꝑe ſue paſſiōis. Monēt ⁊ nos mulieres q̄ flētes ſeq̄bant̉ dn̄m q̇b ⁊ dixit. Filie hierl̓m nolite ſuꝑ me fle. Mo net ⁊ maria magdalena q̄ nō ſolū viuuꝫ ſꝫ etiā mortuū qͣꝫplurimū defleuit. Vn̄ ſibi dixit dn̄s. Mulier q̇d ploras. Monet vti qꝫ ⁊ ip̄a inſenſibil̓ creatura ad cōpaſſioneꝫ Nā patiēte dn̄o ſol obſcurat̉. aer obtene brat̉. velu tēpli ſcindit̉. terra tremuit. petre ſciſſe ſunt Et vident̉ duriores petris q̇ ſuo ſaluatori nō cōpatiunt̉. In ſignū cōpaſſio nis pleriqꝫ fideles die paſſiōis abſtinēt in pane ⁊ ī aqͣ ⁊ nudis pedibꝰ incedūt. Exea mꝰ ergo chariſſimi ⁊ noſ extra caſtra ſicut ꝯſuluit apl̓s. imꝓperiū eiꝰ portantes ꝑ co paſſione. Quia ſi cōpatimur ⁊ coregnabi mꝰ. Qd̓ nob̓ p̄ſtare. ¶ Alios duos ẜmo nes de paſſiōe reqͥre in dn̄ica an̄ die cineꝝ. ¶ In vigilia paſce de epiſtola Sermo. I. XXXIIII. Icōreſurrexiſtiſ cū chriſto q̇ ſurſum ſūt q̄rite vbi chriſtꝰ ē in dextra dei ſedes. Col̓. iij. ¶ C ¶ In his verbis apl̓us duo facit. ¶ Primo expͥmit noſtrā ꝑfectā ⁊ veram ſpūalē reſurrectōꝫ. cū dic̄. Si core. cū chri Scd̓o monet ad eiuſdē reſurrectōis on̄ ſionē vl̓ cōꝑbationē cū ſubdit. Que ſurlū ſunt qͣrite ¶ Spualē aūt reſurrectōꝫ dico ad differētiā aliaꝝ reſurrectionū. Triple eſt enī homīs reſurrecto. Spūalis q̇ eſt d̓ culpa ad grāꝫ. De q̇ h̓. Si cōreſur. cū chri ſto. Corꝑalis q̇ eſt de morte ad vitā. De qͣ Iob xix. In nouiſ. die de ter. ſur. ſū. Beati tudinis q̇ eſt de pena ad gl̓iam De qͣeph̓. ij. Grā chriſti ſaluati eſtis ⁊ ꝯreſuſcitauit ⁊ cōſedere fecit in celeſtibꝰ ¶ De ſpūali er go reſurrectiōe qͥ eſt de culpa ad gratiam loquēs apl̓us dicit Si cōreſurrexiſtis cuꝫ chriſto. Culpa eī mortaliſ pctīd̓r mors ſpi ritual̓. Quia ſicut d̓r ī li. ſap. xvj. Hō ꝑ ma liciā occidit aīam ſuā. Et hͨ mors culpe di ſponit ſe quēadmodū mors corꝑalis. In morte enī corꝑali pͥmo hō diſtēꝑat̉. poſt ī firmat̉. deinde morit̓. tande effert̉. ⁊ poſtea tumulat̉. Sic etiā in morte ſpūali diſtēpe rat̉ hō ꝑ cogitationē. infirmat̉ ꝑ delectato nē. morit̉ ꝑ ꝯſenſum. effert̉ ꝑ opꝰ. tumula tur ꝑ ꝯſuetudinē. Calit̓ ſpūalit mortuum hortat̉ apl̓s ad ſurgendū cū dicit ad eph̓. v Surge q̇ dormis ⁊ exurge a mortuīs et il lumīabit te chriſtus. Huic āt reſurrectiōi tria ſunt neceſſaria ip̄am efficiētia.ſ. cordiſ cōpunctio. oris cōfeſſio. ⁊ oꝑis ſatiſfactio. Hec tria ſunt qͣi tres dies ſpūal̓ reſurrecti onis. De qͥbꝰ Oſee. vj. Pꝰ duos dies. in die tertia ſuſcitabit nos. Qꝛ pꝰ ꝯtritionē ⁊ ꝯfeſſione in ſatiſfactōne qͣſi in die tertia de morte cl̓pe reſuſcitabimur. Exēplū. c. ix. D Sꝫ pēſandū ꝙ apl̓s expͥmēs ſpūalē reſur rectiōꝫ. n̄ ſolū dicit. Si ꝯreſurrexiſtis. Sꝫ etiā addit. cū chriſto. vt innuat ꝑfectā ⁊ ve rā reſurrectōꝫ ¶ Eſt ei ſpūal̓ reſurrecto tri ꝑlex. ¶ Fantaſtica ⁊ nō v̓a neqꝫ ꝑfecta de ſigta ꝑ reſurrectōꝫ ſamuel̓. Re. j. Suſcita tus ei videbat̉ ſamuel. ſic̄ dicit glo. ſꝫ ꝑ v̓ita te nō erat. Hec ē illoꝝ q̇ de aliqͥbꝰ penitēteſ in alijs delectāt̉. et tn̄ credunt ſe ſatiſfacere. ignorātes ꝙ dei oꝑa ꝑfct̄a ſūt. ſic̄ d̓r ī ioh̓e. Totu hoīem ſanu fec̄ in ſabbato. Q Sū mā dei pietas veniā n̄ dimidiabit. Aut ni hil aūt totū ꝓpiciando dabit. Vn̄ quādiu vnā culpā mortal̓ pctī hn̄t ſuꝑ ſe. pͦ gͣuedi ¶ De paſca ne ip̄iꝰ culpe. impoſſibile eſt quēpiā ſpūa liter reſurgere. licet fingāt ſibi reſurrectio Un̄ Eſa. xxiiij. d̓r. Grauabit eum iniqͥtas ſua. ⁊ corruet ⁊ n̄ adijciet vt reſurgat. ¶Itē eſt alia reſurrectio v̓a ſꝫ nō ꝑfecta ꝓpter re cidiuū ſigͣta ꝑ reſurrectione lazari. q̇ q̇deꝫ v̓e fuit reſuſcitatꝰ. ſꝫ nō ꝑfecte. qꝛ iteꝝ mor tuus ē. Hec eſt illoꝝ reſurrectō q̇ quideꝫ ꝑ ꝯtritionē ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactionē v̓e et nō fantaſtice a pctō reſurrexerāt. ſꝫ nō ꝑfecte. qꝛ poſt tꝑs in pctūm iteꝝ recidiuāt. De qͦ bus pe. in can̄. ij. Canis reuerſus ad vo. lu. ⁊ ſus lo. in vo. lu. Exēplū ca. vij. F. ¶ Item tertio ē reſurrectio v̓a ⁊ ꝑfecta. in pnīa ꝑſe uerās deſignata ꝑ chriſti reſurrectōꝫ. q̇ v̓e reſurrexit ⁊ ꝑfecte. Ꝙ chriſtꝰ reſur. a mor. iā nō morit̉ mors illi vltra n̄ dn̄abit̉. Hāc ꝑfectā ⁊ ſpūalē reſurrectōꝫ expͥmit apl̓s cū dicit. Si ꝯreſurrexiſtis cū chriſto. Exēplū ca. j. E ¶ U ¶ Scd̓o monet ad eiuſdeꝫ re ſurrectionis cōꝓbationē. cū ſubdit. Que ſurſum ſūt q̄rite. Hec ſūt eī v̓a ſigͣhꝰ reſur rectiōis vt iā terrena nō q̄rat ſꝫ ī hac ꝑegri natiōe ſolo corꝑe ꝯſtitutꝰ. cogitatōe ⁊ aut ditate in illa celeſti patria ꝯuerſet̉. q̄ ſurſu ſunt q̄rens. dicēs cū apl̓o. Nrā ꝯuerſatio ī celis eſt. Exēplū ca. viij. K. ca. xij R ¶ P hāc reſurrectiōꝫ ꝑuenit̉ ad ſcd̓am.ſ. corꝑa lem. q̄ eſt d̓ morte ad vitā. De qͣ apl̓s.j. coꝝ xv. In momē. in ictu oculi. in nouiſſi. tu. ca net enī tuba. ⁊ mortui reſurgēt incorrupti Ubi tria inuit apl̓s hāc reſurrectionē effi ciētia. cauſam. modū. ⁊ integritatē ¶ Cau ſam cū dicit. Canet enī tuba.i. vox chriſti qͣ dicet. Surgite mortui ⁊ venite ad iudiciū ¶ Et notādū ꝙ illa vox q̄ facͣ reſurrectōꝫ qͣ tuor modis appellat̉ in ſcriptura. Dicit̉ ei vox filij dei ꝓpter autoritatē. Ioh̓. v. Mor tui qͥ in monumētis ſūt audiet vocē filij d̓i ¶ Itē d̓r vox archangl̓i ꝓpt̓ miniſteriū. qꝛ miniſterio angl̓oꝝ fiet collectō illa pulue rū. jͣ. Theſ. iiij. In voce archangeli ⁊cͣ. ¶ Itē d̓r tuba ꝓpter terribilitatē. Vn̄ ſupra dicit apl̓s. Canet ei tuba ¶ Itē vocat̉ clamor ꝓ pter euidētiā. qꝛ ab oībꝰ audiet̉. Mat. xxv Media noc. cla. fa. ē. ¶ Itē reſurrectiōis modū on̄dit. qꝛ nō moroſe ſꝫ in breui tꝑis ſpacio oēs reſurgēt. qd̓ īnuit apl̓s cū dicit. In momento. glo. i. in breuiſſimo tꝑis ſpa cio. Et ad maiorē exp̄ſſioneꝫ addit. in ictu oculi. glo. i. qͣꝫcito ꝑcutit oculꝰ. q̇ ꝑcutit in ſūma celeritate. ¶ Itē integritate reſurre ctionis on̄dit cū dicit: Et mor. reſur. incor. glo. i. ſine aliqͣ diminutōe mēbroꝝ ¶ Hāc aut reſurrectōꝫ ſeq̇t̉ reſurrectio felicitatis. q̄ eſt de pena ad gl̓iaꝫ. Nō eī reſurgemꝰ vt hoīes penis aſtricti. ſꝫ ſicut angl̓i ab oībuſ penis īmunes. ſicut d̓r ī mat. xxij. In reſur rectiōe erūt hoīes ſic̄ angeli dei. Reſurgēt enī a corꝑis ignominia ad ip̄iꝰ pulcritudi ne. Mat. xxj. Ful. iu. ſic̄. ſol. Itē reſurgēt a gͦ uedine ⁊ groſficie ad ſubtilitatē ⁊ agilitatē Un̄ Sap. iij. d̓r. Et tanqͣꝫ ſcintil. in aru. diſ. Ubi ⁊ agilitas ⁊ ſubtilitas inuit̉ Tāta enī erit ſubtilitas ⁊ agilitas vt vbi volet ſpūs ptinꝰ ſine oī impedimēto aſſit ⁊ corpꝰ Itē reſurgēt a paſſibilitate ad īp̄aſſibilitatem. Nulla enī erit ibi moleſtia corꝑis q̄ h̓ mul ta ē. Apoc̄. xxj. Abſterget deꝰ oēm la. vſqꝫ nec vllꝰ dolor. Quo nos ⁊cͣ. ¶ In die paſce de epiſtola Sermo I. XXXI Vxpurgate uetꝰ fer mentū ⁊c. jͣ. Coꝝ. v. ¶ A ¶ In hiſ v̓bis de tribꝰ agit apl̓s. videlicꝫ d̓ fermēto. de fermēti vetuſtate. ⁊ de fermēti veteris expurgatiōe. ¶ Quātū ad pͥmuꝫ notādū ꝙ ē triplex fermētū.ſ. cordis. oris. ⁊ oꝑis ¶ Cordis fermētū eſt hypocriſis. ⁊ hͦ corrupit ex praua intētiōe actionē. Lu. xij. Atten. a fer. pha. qͥd eſt hypocriſiſ. Et leui. ij. Oīs oblatio q̇ offert̉ dn̄o abſqꝫ fermen to erit.ſ. praue intētiōis ¶ Oris fermentū eſt praua eruditio. qͦd ex tali doctrina cor rūpit fidē. De hͦ fermēto Mat. xvj. Caue te a fermēto phariſeoꝝ. Et ſeq̇t̉. Tūc intel lexerūt ꝙ nō dixit cauēdū a fermēto panū ſꝫ a doctrina phariſeoꝝ. ¶ Oꝑis fermētū eſt qͦdlibet actuale mortale pctūm. ⁊ hͦ cor rupit vicinā ſocietatē. De qͦ Hiere. lj. Ecce ego ad te mons peſtifer q̇ corrūpiſ vniuer QDe paſica ſam terrrā. Qd̓ de malo p̄lato vl̓ ſacerdo te pōt dici. q̇ ſuo malo exēplo corrupit totā prochiā. Et de hͦ ꝓpriē loq̇t̉ apl̓s d̓ illo for nicatore corinthio. jͣ. Coꝝ. v. cū dic̄. Modi cū fer. to. maſ. cor. Glo. Pctūꝫ qͦd cognitu nō arguit̉ oēs ꝯtamīat. Et ſtatī ſubdit. Ex purgate ergo vetꝰ fermētū. Dicit̉ aūt mor tale pctūm vetꝰ fermētū. vt on̄dat̉ illd̓ ideꝫ eē in genere pctūꝫ. qd̓ pͥmū angelū ⁊ pͥmu hoīem corrupit. ⁊ corrupēdo immutauit. Uetꝰ ergofermētū eſt pctūm qd̓ pͥmū an gelū mutauit ī diabolū. pulcerrimaꝫ crea turā ī turpiſſimā. ita vt abſqꝫ magno hor rore videri nō poſſit. ⁊ etiā in tali ſtatu po ſuit. ꝙ meliꝰ eēt ei nō eſſeqꝫ ſic eē. Eſa. xiiij. Quo cecidiſti lucifer q̇ mane orie. Et ſeqt̉ Uerū tn̄ ad infernū detraheris ⁊cͣ. Exēplū ca. ij. C. Hoīem etiā corrūpēdo īmutauitī multis bonis. Nā q̇ in gl̓ia ⁊ honore coro natꝰ erat. cū in honore eēt nō intellexit. vn̄ ꝓpter pctūm de p̄dictis ad magnā ⁊ mul tiplicē miſeriā deuenit. quaꝫ in pͥmo ſtatu nullatenꝰ habuiſſet. Qd̓ bn̄ ſignat̉ Luce. x. in illo q̇ deſcendēdo ab hierl̓m ī hiericho ī cidit ī latro. q̇ expoli. eū. ⁊ ꝑla. impo. abie. ſe mi. reli. Qd̓ glo. exponit de p̓mo hoīe q̇ de ſcēdit peccādo de hierl̓m.i. de ꝑadyſo vbi plenā pacē habuit.ſ. pacē mētis. qͣntuꝫ ad cōcordē cogitationē. pacē corꝑis. qͣntū ad mēbroꝝ obediētia. pacētꝑis. qͣntū ad nul lius hoſtis īpugnatione. Que ꝓpt̓ pctūꝫ oīa amiſit. ⁊ vſqꝫ hodie hō amittit Prope hoc apl̓s bn̄ conſulit tertio loco vt illud di ligēter expurgemꝰ. cum dicit. Expurgate B ¶ Circa qd̓ notādū ꝙ a fermento hͦ ſpūali.ſ. pctō qd̓ aīam corrupit. multiplici ter debemꝰ purgari. ſic̄ infirmꝰ corporaliſ multipl̓r purgat̉ vt curet̉ ¶ Purgat̉ eniꝫ infirmꝰ ꝑ medicinalē potionē. Potio me dicinalis q̇ eſt amara. eſt dolor ⁊ cōpucto cordis Pſal. Potaſti nos dn̄e vino com puctionis. Hec ē medicina de qͦ illd̓ Ecc̄i xviij. An̄ languore adhibe medicinaꝫ. glo pnīam. Et vide ꝙ de terra tua.i. de corpore tuo īuenire poſſis herbas vn̄ medicinam iſtā ꝯficias. Si enī cor tuū ⁊ corpꝰ tuū di ligēter ꝯſideres ⁊ reuoluas ml̓ta inuenieſ vn̄ doleas. Hec ē medicina purgatiua ſcꝫ dolor de pctīs. Unde regͦ. xv. Abſtulit aſa effeminatos de terra. purgauitqꝫ vniuer ſas ſordes. Aſa dolēs vl̓ medicꝰ interp̄tat̉ In qͣ dat̉ intelligi ꝙ q̇ d̓ pctō dolet ſalutife re ſibi medet̉ ⁊ ꝑ amaritudinē doloriſ pur gat et expellit fermentū ſpūal̓ corruptiōis Exēplū ca. ix. B. ¶ Scd̓o purgat̉ q̇s ꝑ vo mitū in qͣ notat̉ oris ꝯfeſſio. Hic eſt vomi tus de qͦ Ecc̄. xxxj. Si coactꝰ fueris ī eden do multū. ſurge ē medio. ⁊ vomē. ⁊ refrige rabit te. ⁊ nō adduces corꝑi tuo infirmita te. Glo. Qui trāſgredit̉ mēſam ⁊ gͣuatur ī carnalibꝰ delicijs. ꝑ cōfeſſioneꝫ pctī fedita tē euomat. Pet. jͣ. Si ꝯfiteamur pctā nrā fidelis ⁊ iuſtꝰ eſt vt nob̓ remittat pct̄a nrā ⁊ emudet nos ab omni iniqͥtate. Eſa. xliij. Narra ſi q̇d habes vt iuſtificeris. Hinc e ꝙ d̓r de iuda. q̄ ꝯfeſſio interp̄tat̉. Mach̓. x. Ꝙ delubra demolitꝰ ē ⁊ purgauit tēpluꝫ. Exēplū ca. iij. B. Sꝫ ſunt heu ml̓ti q̇ pur gationē tēpli ſui ml̓tū differunt facere ⁊ re manēt ⁊ cōputreſcūt ī ſordibꝰ Cōtra qͣs d̓r illud. Qua die tēplum pollutū fuerat con tigit eodē die purgatiōꝫ fieri. Hinc eſt ꝙ d̓ nazareo d̓r Hūeri. vj. Si mortuꝰ fuerit qͥſ piā corā eo. polluet̉ caput ꝯſecratiōis eiuſ qd̓ radetilico in eodē die purgationis ſue Qd̓ glo. exponit de pctō mortali. Un̄ ſic̄ corꝑaliſ vomitꝰ frequēs ē medicinal̓. que admodū ſcribit̉ in epl̓a ariſtotel̓ ad alexan drū. vbi ꝯſuluit ꝙ ſalteꝫ ſemel in mēſe ꝓcu raret eū. Sic laudabilis ē cōſuetudo ꝑ vo mitū ꝯfeſſiōis ſe frequēter purgare ¶ Ter tio purgat̉ q̇s ꝑ ſudorē. Sic certe purgan tur boni laborāteſ bonis opibꝰ inſudādo Hi ſūt q̇ in ſudore vultꝰ ſui veſcunt̉ pane ſuo. Tl̓es nō hn̄t in ẜuitio brachia fracta ſi cut pigri ⁊ tepidi religioſi. Tl̓es in oꝑibus pnīe ſudādo laudabil̓r ſe purgāt. De qua purgatōe Ecc̄i. vij. Purgate cū brachijs. Exēplū ca. ix. H. ¶ Quarto purgat̉ infir mus ꝑbalneationē. Sic ⁊ ſpūalit̓ infirmꝰ purgat̉ cū in lachrymis balneat̉. Vn̄ nue. viij. dixit dn̄s ad moyſen. Tolle leuitas de ¶ De paſca medio filiorū iſrael ⁊ purgabis eos iuxta huc ritu. aſꝑgant̉ aqͣ luſtratōis. glo. lachry maꝝ. qͥbꝰ abluūt̉ pctōꝝ macule. Et Ia. iiij. Emūdate manꝰ pctōres. ⁊ purificate cor da duplices aīo. Et ſb̓dit quo cū dic̄. Mi ſeri eſtote ⁊ lugete ⁊ plorate. riſuſ veſter cō uertat̉ in luctu. ⁊ gaudiū ī merorē. Hinc ē ꝙ d̓r Ioh̓. ij. Erāt ibi lapidee hydrie ſex ẜm purificatiōꝫ iudeoꝝ.i. ꝯfitētiū. Per ſex hy drias ītelligūt̉ ſex cauſe qͣre dēmꝰ flere. De q̇bꝰ ſi placet loq̄ req̇re in dn̄ica pꝰ octauā epiphanie. Exēplū ca. ij. F. ¶ Quīto pur gat̉ infirmꝰ ꝑ deciſionē ſiue minutionem. Sic q̇ vulta pctī putredine purgari debꝫ cultello abſtinētie oēm ſuꝑfluitatē reſcin dere. ⁊ carnē ꝑ abſtinētiā eſce ⁊ potꝰ qͣntuꝫ valitudo ꝑmittit minuere. ⁊ ſic eaꝫ purga bit ⁊ ꝯẜuabit a pctī putredine. Io. xv. Om nē palmitē in me n̄ ferē. fruc. pur. eū vt fru ctū plꝰ afferat. Exēplū cap̄. vj. E ¶ Sexto purgat̉ infirmꝰ ꝑaduſtionē. Sic aīa pur gatur a pctī putredine tribulationis igne Mal̓. iij Ip̄e qͣſi ignis ꝯflās. Et pꝰ Et pur gabit filios leui. De hac purgatōe Nūeri xxxj. Oē qͦd p̄t trāſire ꝑ flamas igne purga bit̉. Et Eſa. j. Et ꝯuerta manū meā ad te. et excoqm ad purū ſcoriā tuam. Augꝰ. Qd̓ flagelluꝫ gno. qͥd lima ferro. qd̓ fornax au ro. hoc tribulato iuſto. Propt̓ hͦ ſctī q̇ ſci unt ꝑtribulatiōꝫ purgari. multū qn̄ venit de ea ꝯſolāt̉. Iob. vj. Hec ꝯſolatio ſit mihi vt affligēs me dolore nō ꝑcat. Exēpluꝫ ca. xvj. DE. Sic ꝑ p̄dicta expurgat̉ hōa vete ri fermēto ⁊ expurgatꝰ ꝯſtitutꝰ in azimis ſinceritatis ⁊ v̓itatis ad epulas agni ima culati ſecure pōt accedere. Qd̓ nob̓ p̄. ¶ De epiſtola Sermo. I. XXXVI. Taqꝫ epulemur ⁊cͣ. nō in fermēto veteri. ſꝫ ī azimiſ Coꝝ. v. ¶ C ¶ Quia hodie ē oī bꝰ tꝑs cōioniſ. iō p̄miſſa v̓ba apl̓i q̄ tractāt de cōione hodie eccīa legit. In qͥbꝰ verbis apl̓s duo fac̄. ¶ Prio hortat̉ ad ꝑceptiōꝫ euchariſtie. cū dic̄. Itaqꝫ epulemur E cundo on̄dit debitū modū ꝑcipiēdi. cū dic̄ Nō in fermēto ¶ Hortādo at ad pͥmū vt mag̓ ad ꝑcipiendū noſ alliciat. inuit nob̓ tria cōmedabilia d̓ euchariſtia. Innuit ei nob̓ eā eſſe cibū nobilē. delectabilē. ⁊ effica cem. Et hͦ totum in hac dictōe epulemur. ¶ Epule eī q̄ ſunt delicie ꝯuiuij fiūt ex no bilibꝰ cibis. ⁊ tal̓ eſt eūchariſtie cibꝰ. q̇ epu lat̉ fidelis aīa. Eſt enī cibꝰ nobil̓. nō enī de terrenis. ſꝫ de celeſtibꝰ. Eſt eī panis viuꝰ q̄ de celo deſcēdit. Vn̄ ⁊ ī mat. d̓r panis ſuꝑ ſubſtātial̓. trāſcēdit eī ſua nobilitate ſub̓aſ oīm ciboꝝ terrenoꝝ ¶ Itē innuit hūc cibu delectabilē cū dicit. Epulemur. Epule enī vt dixi ſunt delicie ꝯuiuij ex diuerſis cibis cōfecte. Vn̄ vnꝰ cibꝰ epule dici nō pn̄t pro prie. niſi aliqͥs cibꝰ adeo eēt delicatꝰ ꝙ mul toꝝ ciboꝝ in ſe repn̄taret ſapore. qd̓ nō eſt inuenire ī cibis tꝑalibꝰ. Sꝫ certe h̓ cibꝰ aīo adeo eſt admirabil̓. ꝙ omniū ciboꝝ aīe ī ſe delicias ꝯtinet. Iuxta illud Sap̄. xvj. Pa nē de celo dedit habētē oēm ſa. ⁊ oē delecta mētū. Vn̄ ſic̄ dicit glo. ſuꝑ epl̓aꝫ ad corint̓ Prefiguratꝰ ē hic cibꝰ ī manna qd̓ bonis ſapiebat vt volebāt ¶ Itē innuit apl̓s hūc cibū efficacē cū dicit. Epulemur. Nā ī cor poralibꝰ n̄ eſt inuenire ſil̓eꝫ efficaciā vt ſcꝫ ſit cibꝰ aliqͦs q̇ nō pn̄tes tantū ſꝫ etiā abſen tes ſua v̓tute ſuſtētaret et recrearet. Qd̓ fa cit hic cibꝰ aīe. Nō enī pn̄tes tantū. ſꝫ etiā abſentes. Nā oēs fideles vbiqꝫ ꝑ mundū recreat. ⁊ etiā in purgatorio poſitos. Exē plum in ꝓmptuario ca. iij. M. N. O. P. Quā huiꝰ cibi efficaciā innuit apl̓s q̇ lon ge tūc a corinthijs poſitꝰ. nō dic̄. epulabor vl̓ vos epulemi tanqͣꝫ a me ſeꝑati et ego a vob̓. ſꝫ ſe ip̄is ꝯiunges tāqͣꝫ p̄ſens dic̄. epu lemur. Hic enī cibꝰ licet corꝑe diſtantes. fi de tn̄ et charitate coherentes oēs recreat ⁊ ſuſtētat. Vn̄ Augꝰ. Vt q̇d paras dentē ⁊ ventrē. crede ⁊ māducaſti. Si ei ꝯficienteſ tantū recrearent̉ eo. nō ſumētiū eſſet magͣ deſolatio. Sed certe eoꝝ cōfection̄ ſume tiū eſt recreatio. Iuxta illd̓ p̄s. Particeps ego ſū oīm ti. te. Cū ergo hic cibꝰ ſit nobiliſ delectabilis et efficax. Itaqꝫ epulemur. ¶ In paſca ¶ D ¶ Sꝫ q̄a pleriqꝫ hūc cibū inordina te ſumētes iudiciū ſibi ſumūt. iō mox debi tu modū docet ſumēdi. cū dicit. Nō in fer mēto. On̄dit aūt debitū modū dupl̓r ſcꝫ ī eiectiōe mali. ⁊ ſuꝑordinatiōe boni. exem plo hoīm q̇ cū in ſuū hoſpitiū magnuꝫ ho ſpite reciꝑe volūt. Primo expurgat inde cētia. poſt aſpergūt odorifera. ſicut flores ⁊ gͣmina. Sic apl̓s expurgatiōꝫ indecētiū ex noſtro hoſpitio docet cū dicit. Nō ī fer mēto ve. Scd̓o ad ſuꝑornamēta bonorū opeꝝ tāqꝫ floꝝ inſtruit cū ſubdit. Sꝫ ī azi mis ſince. ⁊ v̓ita. Malū aūt indecētie qd̓ an̄ ſumptionē expurgādū eſt qd̓libꝫ mor tale pctūm ē. Qd̓ hic inuit apl̓s ſb̓ fermēti cōꝑatiōe. ⁊ hͦ bn̄. qꝛ ſicut fermetū ſibi iuctā materiā corrupit. ita mortale pctūm aīaꝫ. Mortale aūt pctūm ꝯſiſtit ī tribꝰ. ꝗa aut in luxuria. aut ī auaricia. aut ī ſuperbia. ex his ei oīa ꝓcedūt. teſte ioh̓e. Et hec tria pec cata apl̓s diſtinguit ſub triplici fermento veteri malicie ⁊ neqͣcie Fermētū vetꝰ eſt lu xuria. q̄ vetꝰ eſt. qꝛ ī primo hoīe ꝯtracta ē. ⁊ ꝑ hͦ naſcimur omēs ī originali pctō. Fer mentū malicie ē auaricia Fermētū neqͣcie eſt ſuꝑbia. ¶ Primū fermetū corrumpit nos reſpectunri.ſ. luxuria. qͥa q̄ fornicat̉ ī corpꝰ ſuū peccat. Sꝫ fermētū malicie. id ē auaricie corrupit nos reſpectu ꝓximi. quē furto ⁊ rapina peccamꝰ. Sꝫ fermētū neqͣcie.i. ſuꝑbie corrupit nos reſpectu dei. ꝯquēblaſphemādo ⁊ n̄ credēdo peccamꝰ Un̄ q̄ corruptꝰ ē hoc triplici fermeto.i. ali quo mortali pctō. nullo mō dꝫ cōicare. Ex emplū ca. vj. F ¶ Nō ergo ī fermēto vete ri.i. luxurie. ne ꝯtingat nob̓ ſic̄ cuidā q̇ ẜm hebreos qͥa cū vxore ſua iacuit ⁊ archa qͦ figura corporis chriſti fuerat tetigerat idi gne. morte ꝑcuſſus ē a dn̄o Quāto magͦ il li q̇ nō tantū tagūt corpꝰ chriſti ſꝫ etiaꝫ ſu mut. ſi tl̓es fuerint ꝑcutiēt̉ morte et̓na. Iteꝫ neqꝫ ī fermeto malicie.i. auaricie. ne cōtin gat nob̓ ſicut iude q̇ ex auaricia volēſ ven dere dn̄m. ⁊ ī illa volūtate ꝯſtitutꝰ corpus dn̄i ꝑcipiēdo ītrauit ſathanas ī cor eiꝰ. Itē neqꝫ ī fermēto neqͣcie.i. ſuꝑbie. qͥa ſi marie magdalene q̄ in ſpū hūilitatis fuit oſcula ta pedes dn̄i. ⁊ ex aīo ꝯtrito lachrymis la uit ꝓpt̓ ꝑuā ſuꝑbiā cordis q̇ de chriſto ple ne nō credidit. dictuꝫ fuit. noli me tangere Multo fortiꝰ p̄t ille dicere illis q̇ tl̓es ſunt noli me ſumere Sic ergo ꝑ cōꝑatōꝫ tripli cis fermēti pctūm an̄ cōione p̄cipit expur gari. Sꝫ qꝛ ad aduētu hoſpitis pꝰ purga tione dꝫ domꝰ floribꝰ exornari. iō pꝰ eiectī onē vicioꝝ: de v̓tutibꝰ tāqͣꝫ de floribꝰ qͥbꝰ ornādā eſt ꝯſcīa. ſubdit. Sꝫ ī azi. ſin. ⁊ v̓ita. vt ſcꝫ ex pijs affectibꝰ ſinceritas habeatur in mēte. ⁊ v̓itas ī bono oꝑe. ⁊ hͦ mō ſi quis māducauerit ex hͦ pane viuet ī eternū Qd̓ nob̓ p̄ſtare. ¶ De euāgelio ¶ Sermo. L. XXXVII Iderūt iuueneꝫ ſeden. a dex. cooꝑtū ſtola cādida. Marci vlt̓. ¶ E ¶ Duplicit̓ an gelꝰ dei ml̓ieribꝰ reſurrectōꝫ chriſti ē teſta tus.ſ. v̓bo ⁊ facto. Verbo qn̄ dixit. Surre xit. nō eſt h̓. Facto qn̄ viderūt iuuenē ſedē te a dextris cooꝑ. ſto. can. In h̓eī facto an gelꝰ tria d̓ chriſto ē teſtificatꝰ. Videlicet re ſurgētiſ etatē. cū viderūt iuuenē. Reſurgē tis quietē. cū viderūt ſedentē. Et reſurgen tis gl̓ificationē. cū viderūt eū cooꝑtuꝫ ſto la cādida. ¶ Quātū ei ad ſenſum hūanū loquēdo ſi angl̓i ẜm tꝑs creatōis ſue ſe on̄ dere debuiſſent. cū bn̄ qͥnqꝫ miliū annorū fuerit ꝙ creati ſunt potiꝰ in ſenili etate qͣꝫ iuuenili ſe mulieribꝰ exhibuiſſent. Sed qꝛ ad aſtruendā reſurgētis etatē venerāt. an gelus eiuſdeꝫ etatis apparuit cuius etatis chriſtus reſurrexit. Chriſtus enī in eadem etate q̄ mortuꝰ fuit reſurrexit.ſ. trigintatri um annorū. que etas in omnibus p̄ſtanti or eſt ⁊ gratior. Propter hͦ mulieres vide runt iuuenē. ¶ Sed qͥa lazarꝰ ꝑ dominū reſuſcitatꝰ ad labores ⁊ miſerias pͥſtinas reſurrexit. ꝓpter ꝙ etiaꝫ ſicut dicit glo. dn̄s ip̄m reſuſcitādo fleuit. ne crederemꝰ dn̄m taliter reſurrexiſſe. viderunt angelum ſe dentem a dextris. In quo angelus q̇etem ¶ De paſca eternitatis deſignauit. In ſeſſiōe eī angeli qͣes. ī dextris eternitas deſignat̉. Nuſq̄m enī in nouo teſtamēto plꝰ angelꝰ ſediſſe ī uenit̉ niſi hic. Et ꝓtāto ſicut dic̄ magiſter ī hiſtorijs. aliq̇ volūt dicere ſtetit ꝓſedit an gelus. ⁊ male. Ad hͦ enī vt on̄deret ip̄m re ſurrexiſſe ad quietē. viderūt mulieres ſedē dem. ⁊ vt innueret illā quietē nō tꝑalem ⁊ tranſitoriā ſꝫ eternā viderūt ſedenteꝫ a de xtris. Nā ſicut dicit beatꝰ Greg. ī omelia. Per leuā pn̄s vita. ꝑ dextrā eterna deſigͣt̉ Iuxta illud Can̄. v. Leua eiꝰ ſub ca. meo et dex. il. am. me. Hāc quietē eternitatis chri ſtu poſt reſurrectiōꝫ adeptū eē on̄dit mar cus euāgeliſta dicēs: Dn̄s ei ieſus poſtqͣꝫ locutꝰ eſt eis aſſūptꝰ ē in ce. ⁊ ſe. a dex. d̓i Et apl̓s ad heh̓. j. Qui cū ſit īqͥt ſplēdor gl̓e ⁊ fi gura ſub̓e eiꝰ ſedet ad dexterā maieſtatis in excelſis ¶ Itē angelꝰ vt innueret ī reſur gente corꝑis glorificatiōeꝫ viderūt ipſum cooꝑtu ſtola cādida. In ſtola eī corꝑis ve ſtimentū. in cādore eiuſdē gl̓ificatio deſigͣ tur. Hāc gl̓ificatiōꝫ corꝑis ī chriſto angeli in aſcēſione eiꝰ qn̄ dixerunt. Quis ē iſte qͥ venit de edom tinctis ve. de boſra. amira bant̉ dicētes Eſa. xliij. Iſte formoſus in ſto la ſua gradiēs. Nec miꝝ. Gradiebat̉ ei co opertus ſtola cādida ¶ Sic ergo euāgeli ſta in p̄miſſis verbis oſtendit ꝙ angelꝰ cir ca chriſti reſurrectione teſtificatus ē reſur gentis etatē cum dicit ꝙ viderunt iuuenē Et reſurgentis eternā quietē cum viderūt ſedentē a dextris. Et reſurgentis glorifica tionē in eo ꝙ viderunt cooptu ſtola candi da. ¶ F ¶ Et qͥa chriſtꝰ dn̄s ſicut dic̄ apo ſtolꝰ Coꝝ. xv. Primitie eſt reſurgentiū. in ſua ⁊ noſtra reſurrectiōꝫ deſignauit. Ipſe eſt enī cā noſtre reſurrectiōis. ⁊ hͦ in omni genere cauſaꝝ ¶ Eſt enī cā materialis. qꝛ materiā corpoꝝ ſi qͣ defuerit reſtaurabit. ſicut ptꝫ ī ꝑuulis baptizatis ⁊ corꝑe vicia tis. ſicut ſūt qͥ naſcūt̉ ſine manibꝰ l̓ pedibꝰ vel hmoi. qͥa oēs ſicut dicit apl̓s reſurgent incorruꝑti. glo. i. integri. et iuxta mēſuram plenitudinis chriſti. qͥa oēs tā magni et ta les ſicut debuerant eſſe circa trigintatres annos circa quos chriſtꝰ reſurrexit ¶ Itē eſt cauſa efficiēs noſtre reſurrectōis Ioh̓. v. Omnes enī q̇ in monumētis ſunt audi unt vo. filij dei. et q̇ audi. vi. ¶ Itē eſt cau ſa final̓. qͥa ip̄e eſt finis noſtre reſurrectōis ſcꝫ fruitio ip̄iꝰ. Theſ. iiij. Sil̓rapi. cū illis.ſ. q̇ pͥmo reſurgēt in nubibꝰ obuiā chriſto ī aera. ⁊ ſic ſꝑ cū dn̄o erimꝰ. ¶ Itē eſt cā for maliſ. Phil̓. iij. Qui refor. cor. hūili. nrē cō figū. corꝑi cla. ſue Sic̄ reformat ſe aliqͣ mu lier figurā ſuā in ſpeculo vidēdo. ſic ⁊ nos ſpeculū eternitatis vidēdo. et multo effica cius. qꝛ mulier retortū naſum ſuū vel ocu lum que videt in ſpeculo. nō pōt corrigere in ſpeculo v̓o eternitatis oīa corrigūt̉. Cō figurati itaqꝫ erimus corꝑi claritatis ſue. qꝛ reſurgemus iuuenes.i. ad inſtar etatis ſue. Itē quia reſurgemꝰ vt ad dexterā eter ne quietis cū ip̄o ſedeamus. Item quia re ſurgemus cooperti ſtola candida. id ē. cuꝫ corpore glorificato cōfigurato corꝑi clari tatis ſue ¶ G ¶ Reſurgemus ergo iuue nes. hͦ eſt eiuſdē etatis cū chriſto. Vn̄ eph̓. iiij. dicit apl̓s. Donec occurramus omēs. nullū excipit. in virū ꝑfectū. Iſta eī etas ſcꝫ trigintatriū annoꝝ eſt ꝑfectior in qͣ chriſtꝰ reſurrexit. Un̄ ſubdit apl̓s. In menſuraꝫ etatis plenitudinis chriſti. Omnes eī qui vel in vtero vel extra vterū vixerūt q̇ mori potuerūt cuiuſcūqꝫ etatis fuerit reſurgēt ī etate p̄dicta.ſ. trigintatriū annoꝝ ⁊ trium menſiū. qͣntūcūqꝫ etiā ſenes obierit vel in minori etate deceſſerit. ita plene et integre ꝙ nec capillus de capite illorum ꝑibit qui eſſe debeat. vel electis ad decore. vel rephiſ ad laborē. ⁊ in quēcūqꝫ puluerē vel cinereꝫ corpꝰ reſoluat̉. ⁊ in qͣmcūqꝫ alioꝝ corpo rū ſub̓am vel ī ip̄a elemēta ꝯuertat̉. in qru cūqꝫ aīalium vel hominū cibū vel carneꝫ mutet̉. ſicut dicit Auguſtinus in libro de doctrina chriſtiana. virtute dei qui ſimul omnia creauit illi aīme redibit in pūcto tē poris. que illā vt homo fieret. creſceret. vi ueret animauit. etiā ſi monſtrum ⁊ in ma tris vtero ſuffocatū. etiā ſi pueri bimē breſ naſcant̉. ſicut hieronymꝰ accidiſſe refert ī ¶ De paſca oriente hoīem duplicē natū vſqꝫ ad renes tales reſurgēt qͣles ſi gemini nati fuiſſent. In cōueniēti ergo ⁊ decenti etate. qꝛ iuue nes reſurgemꝰ. ps. Renoua. vt aqͣ. iu. tua ¶ H ¶ Sꝫ ad qd̓. nunqͣd ſicut naſcimur ita reſurgemꝰ ad laborē Nō vtiqꝫ ſꝫ potiꝰ ad eternā qͣete. qd ſignauit āgelꝰ a dextris ſedēdo. Nō enī in hͦ mūdo ſedēt ſancti ſed potiꝰ ſtāt. ſꝫ ī regno eterno ſedebūt Apoc̄. iij. Qui vicerit. dabo illi ſedere mecum in throno meo. ſicut ⁊ ego vici et ſedi cum pa tre meo ī throno eiꝰ. Sedere ei quieſcētis eſt. ⁊ tūc v̓e q̇eſcimꝰ. Ibi enī qͥlibet ꝯſtitutꝰ a qͣttuor liber erit q̇ turbāt quietē.ſ. a cūctiſ vicijs. qͥa nō eſt pax imꝑijſ. Eſa. lxix Impi eni quaſi mare ferues qd̓ qͥeſcere non pōt Sꝫ ibi pctūm nō dn̄abit̉ nob̓. Pro qͣ dicit̉ Eſa. lx. Populꝰ tuꝰ oēs iuſti. Itē liber eſt abmentis anguſtijs. qͥa ibi fugiet dolor et gemitus. Eſa. lj. Itē liber eſt ab indebitis ẜ uitijs. Un̄ Ioh̓. xv. Iā nō dico vos ſer. ſed ami. Itē liber eſt ab oīmodis miſerijs Vn̄ Apoc. xxj. Abſterget deꝰ oēm lachrymā.i. oēm cām lachrymādi ab ocul̓ ſcōꝝ. ⁊ iam nō erit ampliꝰ neqꝫ luctꝰ neqꝫ cla. ſed nec vllꝰ dolor. Hec eſt q̇es eterna. ſct̄īs qͣꝫplu rimū accepta. qͥa erit informidabil̓. Eſai xvij. Quieſcēt ⁊ nō erit q̇ exterreat. Itē erit delectabilis. Prouer. iiij. Quieſces ⁊ ſua uis erit ſomnꝰ tuꝰ. Itē erit ſatiabilis. Iob xxxvj. Erit reqͥes menſe tue plena pingue dine. Nec miꝝ ꝗͥa ip̄e ieſus tranſiēs mini ſtrabit illis. Itē erit reqͥes venerabilis Iob iiij. Reqͣeſcerem cū regibꝰ ⁊ ꝯſulibꝰ terre. id eſt. apl̓is ⁊ alijs ſanctis. Oqꝫ venerāda ſociētas in qͣ beata v̓go erit ⁊ apl̓i ⁊ alij ſctī Sed cū quali corꝑe reſurgemꝰ vtiqꝫ ſic̄ et chriſtus ſcꝫ cū glorificato. Qd̓ innuit āge lus qn̄ cooꝑtus ſtola cādida apparuit. In ſtola enī veſtimētū corꝑis quo veſtit̉ aīa intelligit̉. Sic Apoc̄. xvij. d̓r de martyribꝰ Lauerūt ſto. ſu. in ſanguine agni. In cādo re v̓o glorificato corꝑis deſignat̉. quā glo rificationē ſuā chriſtꝰ in noſtra figuratōe deſignauit. Sicut dic̄ glo. Quādo reſplē duit facies eiꝰ ſicut ſol Et eādē gl̓ificatiōeꝫ fidelibus ſuis ꝓmiſit. Matth̓. xiij. Fulge. iu. ſicut ſol in regno patris eoꝝ. Et tūc ſol ſeptēpliciter pulcrior erit qͣꝫ modo. Sicut d̓r Eſa. xxx. In candore enī ſolis vel ī radio inueniunt̉ quattuor.ſ. impaſſibilitaſ. clari tas. velocitas. ⁊ ſubtilitaſ. Que qͣttuor glo rificatoꝝ corꝑibꝰ ꝯferunt̉. Vn̄ apl̓s. j. Coꝝ xv. dicit de corꝑe noſtro ꝙ reſurget ī incor ruptiōe.i. impaſſibile ꝙ ſcꝫ ꝑ paſſiones cor rumpi nō pōt. Itē reſurget in gloria.i. pul crū ⁊ ſplendidū. Itē ſurget in v̓tute qͣntuꝫ ad ſubtilitatē. quia nullū qͥntūcunqꝫ duꝝ ſibi reſiſtere poterit. Item ſurget ſpūale. ī leue quantuꝫ ad agilitatē. quia vbicunqꝫ voluerit ſpūs ibi ꝓtinus erit et corpꝰ Tan ta enī erit tūc in vnoquoqꝫ impaſſibilitas ſiue ſanitas ꝙ nulla corruptōe infirmabi tur. Tanta pulcritudo ꝙ nulla vetuſtate ſicut in preſenti fit deformabit̉. Tanta agi litas ꝙ vbicūqꝫ voluerit homo eē ibi ſtatī erit Itē tāta ſubtilitas ꝙ etiā murus ferreꝰ tranſitū corꝑis īpedire n̄ poterit Ad quā nos ⁊cͣ. ¶ De euangelio ¶ Sermo. I. XXXVIII Eſuꝫ queritis na zarenū. ſurrexit nō eſt hic. Mar. vlt̓. ¶ I¶ Duo in his verbis in nuunt̉. vnū ad imitatiōeꝫ ieſum qͣrere. ali ud ad cōgratulationē ſcꝫ ieſum ſurrexiſſe. ¶ Circa queſitionē que eſt imitāda tria i timātur. ſcꝫ q̄rētiū numerꝰ. modꝰ ⁊ cauſa. ¶ Numerꝰ ad q̄rendū ieſum ꝯueniēs. qꝛ maria magdalene. maria iacobi. et maria ſalomē. ¶ Modꝰ q̄rēdi ieſū exꝑediēs. qͥa valde manecū aromatibus. ¶ Sꝫ cauſa decēs vt veniētes vngerēt ieſum. ¶ Uere numerꝰ q̄rentiū ieſū in marijs īnuit̉ cōue niens Tres ei marie triplicē ſtatū q̄rentiū ieſum repn̄tant.ſ. ſtatum incipientiū. pro ficientium. ⁊ perfectorū. Extra hos ſtatuſ qui querit ieſum nunqͣm inueniet In ma ria magdalena ſtatus ſuſpirantium. ſiue incipientiū. Ip̄a enim longa trahēs ſuſpi ria. meruit veniā pctōꝝ. Lu. viij. In maria ¶ De paſca iacobi ſtatꝰ aſpirantiū ſiue ꝓficientiū. qui luctādo viriliter celeſtē vitam obtinēt. In maria ſalomē qͥ pacifica interp̄tat̉ ſtatꝰ re ſpirantiū ſiue ꝑfectoꝝ q̄ in pace mentis re ſpirant a pugnis. Iuxta illud. In pace ī id ip̄m dor. ⁊ re. ¶ Prima ſcꝫ ſuſpirās ſiue i cipiens q̄rit ieſum.i. ſalutē qͣ a culpa libere tur. ⁊ inſpirās ſiue ꝓficiēs qͣrit crucifixū. v. ſcꝫ cruce ip̄iꝰ imitet̉. Reſpirās v̓o ſiue ꝑfe ctus q̄rit nazarenū.i. cōtēplatōis florem q̄ delectet̉ ¶ K ¶ Modꝰ āt querēdi fuit ex pediēs. qͥa qͣſierūt feſtināter. Unde valde mane qͣꝫcito potuerunt. Qd̓ eſt ꝯͣ ꝓcraſti nātes q̇ differūt vſqꝫ in ſeniū q̄rere ieſum. Ecc̄. v. Ne tardes ꝯuerti ad dn̄m Adapta de ẜmone Euge ẜue bone. in die beati mar tini ¶ Itē queſierūt reuerēter. qͥa cuꝫ aro matibꝰ. Qd̓ eſtꝯͣ negligēteſ Exo. xxiij. Nō apparebis ī cōſpectu meo vacuꝰ. ¶ Itē ſierūt ardent̓. ⁊ iō ad inuicē loq̄bant̉. Flag. bant enī deſiderio vidēdi. ⁊ iō an̄qͣꝫ ꝑueni rēt tractabāt de impedimēto. Qd̓ eſt ꝯͣte pidos. Apoc̄. iij. Vtinā eſſes calidꝰ aut fri gidus ¶ L ¶ Cauſa aūt qͣrendi decēs. q̇a vt veniētes vngerēt ieſum. Querit̉ aūt vn gi tripl̓r In pede. in capite. in corꝑe. Ad pe dem fuit vngentū ꝯtritionis a peccatrice Luc. vij. Ad caput vngētum deuotionis. mat. xxvj. Effudit ſuꝑ caput ip̄iꝰ recūbētiſ Ad corpꝰ.i. ad mēbra ſua vngētū cōpaſſi onis. Ioh̓. xix. Attulit nicodemꝰ mixturaꝫ myrre ⁊ aloēs qͣi libras cētū. Premiſſa er go oīa ſunt ad imitationē. Cū vngēto eni ꝯtritiōis debēt q̄rere ieſum incipiētes. Cū vngēto cōpaſſiōis ꝓficiētes. Et cū vngen to deuotiōis ꝑfecti ſiue cōtēplātes. ¶ M ¶ Sꝫ ꝯgratulato ſequit̉ in hͦ ꝙ dic̄. Sur rexit. Letꝰ rumor. Surrexit q̇dē q̇a cecide rat. Amos. ix. Suſcitabo tabernaculū qͦd cecidit. Itē ſurrexit. qꝛ ſederat. p̄s. Tu cog. ſeſ. me. ⁊ reſur. Item ſurrexit. qꝛ dormierat ps. Ego dor. ⁊ ſom. ce. et exurrexi. Cecidit dū caꝑet̉ in mēbris Eſa. lxiiij. Quaſi foliū cecidimꝰ vniuerſi. Sedit dū crucifigeret̉. Crux eī chriſti cathedra fuit. iij. Re. vl. Da uid in cathedra ſapīret̉. Can̄. v. Ego dor. ⁊ corme. vigi. ⁊cͣ. ¶ De ęuangelio. Ser. I. XXXIX Urrexit non eſt hic. ecce locꝰ. Sꝫ ite dicite diſ. eiꝰ ⁊ petro Mar. vlt. ¶ N ¶ Sic̄ le git̓ hodie ī euāgelio. verba ſunt angl̓i ānu ciātis chriſti reſurrectōꝫ. ¶ Tria autē cir ca hͨ v̓ba dēmꝰ ꝯſiderare. Vnū ex ꝑte chri ſti. aliud ex ꝑte angl̓i. tertiū ex ꝑte nr̄i. Ex ꝑ te chriſti ip̄iꝰ reſurrectōꝫ. q̇ notat̉ ibi. Sui rexit. Ex ꝑte angl̓i reſurrectōis teſtificatio ne. q̄ notat̉ ibi. Nō eſt h̓. ecce locꝰ Ex parte nr̄i reſurrectōis vtilitate q̄ notat̉ ibi Itē di ci. diſ. eiꝰ ¶ Circa pͥmuꝫ ſcꝫ circa dn̄i reſur rectiōꝫ q̄ notat̉ cū dic̄. Surrexit. multa no tāda occurrūt q̇ etiā ī ſpūali reſurrectōne debēt attēdi ¶ Et pͥmo ꝙ dn̄s ſurrexit v̓e n̄ fantaſtice. ſic̄ ſamuel jͣ. reg̓. Sic hypocri te faciūt. Contra qͣs d̓r Lu. xxiiij. Surrexit dn̄s v̓e. Hypocrite ei et ſi apparēt extra vi ui. intꝰ tn̄ v̓e ſūt mortui. Sūt.n. ſic̄ dic̄ dn̄s mat. xxiij. velut ſepulcra dealbata q̄ apꝑēt extra ſpecioſa intꝰ aūt plena ſūt ſpurcicia. Sic̄ ip̄i foris apparēt iuſti intꝰ āt pleni ſūt iniqͥtate Exēplū ī p̄mptuario cap. vij. D. ¶ Scd̓o ſurrexit cito ⁊ cū feſtinatōe. qꝛ ter tia die. ꝯͣ illos q̇ ꝑ annū ⁊ ampliꝰ differūt a pctō reſurgere. jͣ. coꝝ. xv. Surrexit tria die ẜm ſcpͥturas. ¶ Tertō ſurrexit cū decēti ſo cietate. mat. xxvij. Ml̓ta corꝑa ſcōꝝ q̇ dor mierāt ſurrexerūt. Glo. hiero. Nō an̄ ſur rexerūt qͣꝫ dn̄s vt ſit ip̄e pͥmogenitꝰ ī mul tis frībꝰ. Et hi etiā credūt̉ cū dn̄o aſcēdiſſe Sic certe freq̄nt̓ qn̄ vnꝰ magnus pctōr ei maxīe potēs ī ſecl̓o reſurgit. ml̓ti exēplo il liꝰ a pctō reſurgūt. Exēplūc. v. R Quar to ſurrexit facilit. ⁊ ſine oī difficl̓tate. ſic̄ q̇s de facili a ſomno excitat Un̄ ī p̄s. Ego dor mi. ⁊ ſom. ce. ⁊ exurrexi. glo. a morte. Et hie re. xxxj Quaſi d̓ ſomno ſuſcitatꝰ ſū ⁊ vidi ⁊ ſomnꝰ meꝰ dulcis mihi Nec miꝝ. Labora uerat ei ⁊ magnū opꝰ.ſ. nrē redēptōnis cō pleuerat. Ecc̄s. v. Dulcis ē ſomnꝰ oꝑanti. Qd̓ eſt ꝯillos q̇ difficult̓ ſurgūt a peccati ſomno. prouer. vj. Vſqꝫ qͦ piger dor. Et ad ¶ De paſca ephe. v. Surge q̇ dor. ⁊ exurge a mortuis. Exēplū ca. vj. E. ¶ Quinto ſurrexit etnali ter nō ampliꝰ opprimēdus a morte Ro. vt Chriſtꝰ reſur. a mor. iā nō morit̉. mors illi vltra nō dn̄abit̉. Qd̓ eſt ꝯtra recidiuantes ij. Pet̓. ij. Canis reuerſus ad vomitū ſuū. ⁊c. Hiere. ij. Quā vilis facta es nimis īte ras vias tuas. ¶ Vltimo ſurrexit cū gl̓ia ⁊ honore. qꝛ q̇ pͥmo fuerat abiectꝰ ſurrexit gl̓ioſus. Pet. jͣ. Suſcitauit eū inq̇t a mor tuis ⁊ dedit illi gl̓iam. Ita ⁊ nos faciamuſ ſcꝫ veteri vita abiecta in vita honeſta cō uerſemur Ro. vj. Quomo chriſtꝰ ſurre. a mor. ꝑ gl̓iam patris. ita ⁊ nos in nouitate vite ambulemꝰ. Exemplū ca. j. E. ¶ O C ¶ Circa ſecundū ſcꝫ angeli teſtificationē q̄ notat̉ cū dicit. Nō eſt hic. Ecce locꝰ. No ta ꝙ hꝫ reſurrecto chriſti multiplicē teſtifi catione. ¶ Hec enī glorioſa reſurrectio ſi cut ſcriptura teſtificatur. fuit a deo prē lō ge an̄ ꝓmiſſa. Vn̄ act. xiij. dicit paulꝰ Vo bis annūciamꝰ inq̇t eā q̄ ad pres noſtros reꝓmiſſio facta eſt. quiā hāc deꝰ ad imple uit filijs veſtris reſuſcitās ieſum. Et amoſ ix. In die illo. glo. reſurrectōis. ſuſcitabo ta bernaculū dauid qḋ ceciderat. ⁊ reedifica bo aꝑturas muroꝝ eiꝰ. Per tabernaculū dauid qd cecidit pōt intelligi corpꝰ chriſti qd̓ in paſſiōe recubuit. Per aꝑturas mu roꝝ cicatrices vulneꝝ eiꝰ. Hic edauid d̓ q̄ d̓r Hiere. xxiij. Suſcitabo dauid germe iu ſtū ¶ Scd̓o fuit in lege veteri multipl̓r fi gurata. Hic ē Gen̄. xxviij. verꝰ iacob et lu ctator q̇ mane ſurgēs tulit lapidē que ſuꝑ poſuerat capiti ſuo. ⁊ erexit ī titulū fundēſ oleū deſuꝑ Ip̄e enī pꝰ lucta paſſiōis mane pͥma ſabbati ſurrexit. Iuxta illud pͣs. Exur gam diluculo. Lapidē.i. crucē voluntarie capiti ſuo ſuppoſuit. q̇ crux iō lapis d̓r. qͥa ī ea dura ſuſtinuit ⁊ eiꝰ duriciā ſenſit. Sꝫ ꝑ hͦ ꝙ lapis ī titulū erigit̉ chriſti reſurrectio deſignat̉. ſic̄ dicit glo. Suꝑ hūc lapidē ole um fudit. cū cruce ex mīa ſuo ſanguīe ꝑun xit vt iā nō ſit dura ⁊ aſpera ſꝫ ſuauis et le uiſſima vtpote ſangͥne chriſti puncta Hi eſt ſamſon q̇ interp̄tat̉ ſol eoꝝ. De qͦ Iud̓. xvj. Dormiuit ſamſon vſqꝫ ad mediuꝫ no ctis. ⁊ inde ꝯſurgēſ app̄hēdit ambas porte fores cū poſtibꝰ ſuis et ſera. ip̄oſitaſqꝫ hue ris ſuis portauit vſqꝫ ad v̓ticē montis Vt dicit greg̓. in glo. que in hͦ facto ſamſon ni ſi redēptorē noſtꝝ ſignat. qd gaza niſi infer nū. qͥd philiſtei niſi ꝑfidiā iudeoꝝ. Qui cū mortuū dn̄m videret ⁊ corpꝰ eiꝰ ī ſepulcro poſitū cuſtodes ilico deputauerunt ⁊ au ctore vite inferni clauſtris detentū qͣi ſam ſon in gaza ſe dep̄hendiſſe letati ſunt. Sed verꝰ ſamſon media nocte nō ſolū de infer nō liber exijt. ſꝫ etiaꝫ portas inferni deſtru xit ⁊ mōtis verticē ſubijt. qꝛ reſurgendo et aſcēdendo regͣ celoꝝ ꝯſcēdit. ¶ Terto fuit a ꝓphetis multipl̓r ꝓphetata Un̄ act. x. pe truſ. Huc inq̇t deꝰ ſuſcitauit a mortuiſ Et pꝰ ſubdit. Huic oēs ꝓphete teſtimoniuꝫ ꝑhibet. ¶ Quarto ab ip̄o chriſto fuit figu rata in trāſfiguratōe. ⁊ p̄dicta ⁊ manifeſta ta. De pͥmo Mat. xviij. Duxit illos ī mō te excelſum ⁊ trāſfiguratꝰ eſt an̄ illos Glo. Nō ſub̓am carnis amiſit ſꝫ gl̓iaꝫ future re ſurrectiōis on̄dit. De ſcd̓o mat. xvij. Filiꝰ hoīs tradet̉ in manꝰ hoīm ⁊ occidēt eū. et tertia die reſurget. De terto act. jͣ. Quibꝰ p̄ buit ſe ip̄m viuū ī ml̓tis argumētis Qui to fuit ab angel̓ cū gaudio nūciata. Un̄ h dicūt Surrexit. nō eſt h̓. ecce locꝰ Sexto fuit ab apl̓is v̓tute magteſtificata. Unde actu. iiij. Virtute mag red. apo. teſti. reſur. ieſu chriſti dn̄i nr̄i. Itē act̉. ij. dic̄ pe. Hūc ie ſuꝫ reſuſcitauit deꝰ cꝰ nos oēs teſtes ſumꝰ Sic ergo ꝑ p̄miſſa pꝫ reſurrectōꝫ chriſti di uerẜ tꝑibꝰ a diuerẜ ⁊ diuerſimōe teſtifica tā ¶ P ¶ Terto ꝯſiderare dēmꝰ reſurre ctiōis chriſti vtilitate q̄ notatur ibi. cū dic̄ Ite dicite diſcipl̓is eiꝰ. Util̓ ei fuit diſcipul̓ ⁊ nob̓ ad fidē corroborādā. ad ſpē reꝑadā. ⁊ ad charitatē īflāmādā Corroborauit ei vacillātē fide ī apl̓is Un̄ dic̄ mar. vl. Appa ruit il. ie. ⁊ exprobra. incre. ⁊ duriciā cordis eoꝝ. qꝛ his qui viderāt eū reſurrexiſſe non crediderūt. Et act. xvij. dic̄ paulꝰ d̓ chriſto. Fidē p̄bens omnibꝰ ſuſcitās eū a mortuiſ Et. jͣ. Coꝝ. xv. Si chriſtꝰ nō reſurrexit ina Dominica prima poſt paſca nis ē p̄di. no. inanis ē ⁊ fides vrā. Adhuc enī eſtis ī pctīs veſtris. ¶ Itē reꝑauit ꝑ re ſurrectionē ſpem diſcipuloꝝ. ⁊ maxīe ī pe tro. ne deſperaret ꝓpt̓ negatiōeꝫ. Propt̓ hͦ ſpēaliter noīauit petrū dicēs. Ite dicite di ſcipul̓ eiꝰ ⁊ pe. Propt̓ hoc dicit petrꝰ. j. pe. .j. Regenerauit nos ī ſpem vite ꝑ reſurre ctione ieſu chriſti ex mortuis Et roma. xv Qui exurget. glo. a morte. regere gētes. in eū gētes ſꝑabūt. p̄s. Sperate ī eo oīs ꝯgre gato ppl̓i ¶ Itē ꝑ reſurrectōeꝫ inflāmauit diſcipl̓oꝝ charitatē. Vn̄ lu. xxiiij. duo diſci puli. qͥbꝰ apparuit ī via ī emaus eūtibꝰ. di xerūt ad inuicē. glo. iā certi de reſurrectiōe Nōne cornoſtrū ar. erat ī nob̓ dū loq̄ret̉ ī via. Quātū aūt reſurrecto chriſti omnes apl̓os ad amorē ip̄iꝰ inflāmauerat. patꝫ ꝑ effectū. Ꝙ cū iudei d̓ hͦ maxīe ſcādalizare tur ꝙ eū reſurrexiſſe p̄dicabant. ip̄i nec mi nis nec v̓beribꝰ ab h̓ reſtringi potuerunt. Sꝫ ibāt apl̓i gaudentes quiā digni habiti ſūt ꝓ noīe ieſu ꝯtumeliā pati. Charitas eī chriſti vrgebat eos. ¶ De euangelio ¶ Sermo. X( Te nūciate fratri bꝰ meis vt eāt ī galileā Mat. vlt̓ Hic on̄dit dn̄s qͣlit̓ reſurrectiōis annūciatō dꝫ fieri a ml̓ieribꝰ. On̄dit mo dū ꝑſonas ⁊ locū ¶ Modū pͥmo. qͥa dili gent. ⁊ hͦ cū dic̄. Ite. q. d. Vos ipſe exeqͣmī vt ſcꝫ diligētia excludat tarditatē. Vn̄ etiā nō dic̄ Ibitis. ſꝫ ite. Eſa. xviij. Ite āgeli ve loceſ.i. nūcij. ad gētē ꝯuulſaꝫ ⁊ dilaceratā.i. apl̓os ¶ Scd̓o expͥmit ꝑſonas qͥbꝰ facien da ē denuciatō cū dic̄. Fratribꝰ meis Ad iſtū nūciū offerebat ſe pͥmo cum dicebat. Nar. no. tu. fra. me. i. apl̓is vel chriſtianis. Heb̓. ij. Nō ꝯfūdit̉ noſ vocare frēſ. gen̄. xlv Ego ſū ioſeph frat̓ veſter quē vēdidiſtis ī egyp. Ꝙ certe vnꝰ d̓ nob̓ vēdidit eū. Sic cū alicꝰ famulꝰ crimē ꝯmittit. illiꝰ familia d̓r feciſſe. Et pꝰ ſb̓dit ioſeph Nolite timere Bern̄. Puto bōe ieſu ꝙ me ſꝑnere n̄ pote ris. qꝛ os d̓ oſſibꝰ meis. ⁊ caro d̓ carne mea es Tertō on̄dit locū q̇ tēdere debēt ſi deū videre volūt. ī galileā. Uoluit āt dn̄s ī ga lilea pͥmo ꝓpt̓ mīſteriuꝫ. vt dic̄ glo. triplici rōe. ¶ Pria ē. qꝛ galilea int̓p̄tat̉ trāſmi gͣtio Precedit.n. ī galilea ⁊ diſcipl̓i ſequūt̉. ꝑ hͦ ſigͥficās grām trāſmi gͣturā a iudeis ad gē tes. qͦd v̓ificat̉ act. xiij. Vob̓ opor. pͥmū loqͥ v̓bū dei. ſꝫ qͦniā repuliſtis illud ec. ꝯuer ad gētes ¶ Scd̓a rō ē vt nos trāſmi gre doce ret de vicijs ad v̓tutē. l̓ de v̓tute ad v̓tutē. ij. Coꝝ. iij. Nos āt oēs reuelata facie gloriaꝫ dn̄i ſpecū. trāſfor. a clari. ī clari. Exēplū ca. iiij. Q Tertia rō ē qꝛ galilea etiā d̓r reue latō. qꝛ cū trāſmigͣuerimꝰ d̓ hͦ ſecl̓o ad celū reuelabit̉ nob̓ n̄ ī forma ẜui ſꝫ ī ea ī qͣ eqͣlis eſt pri. Quā forſitā viſiōꝫ petebat aīcꝰ dei moyſeſ. d. On̄de mihi facie tuā. p̄s. Satiā bor cū appa. glo. tua. Tho. xiij. Beatꝰ ero ſi fuerīt reliqͥe ſemīſ mei ad vidēdā claritatē hierl̓m. Hāc reſurrectōꝫ tāgit beda ſuper hūc locū. Illuc nos p̄ceſſit vn̄ ad nos veni ens n̄ receſſit. ⁊ qͥ nos p̄cedēs n̄ d̓ſeruit. ip̄a erit btā trāſmigtō d̓ hͦ ſecl̓o ad et̓nitatē. he bre. xiij. Nō hēmꝰ h̓ mane. ciui. ſꝫ fu. īqͦrīꝰ. Exēplū ca. iiij. S. Exēplū ca. ix. I. ¶ Dominica prima poſt paſca de epiſtola ¶ Sermo. XCI Incit mūduꝫ fi des nrā. j. Io. v. In his v̓bis btus ioh̓es inuit pugnā. ⁊ docet victo riā. Pugnā īnuit eē a mnudo. victoriaꝫ a fide cū dic̄. Vincit mū. fi. no. ¶ A ¶ Pu gnatāt mūdꝰ ꝯfideles dupl̓r.ſ. ꝑ ſuos ⁊ ꝑ ſua. Per ſuos tripl̓r. videlꝫ ꝑ tyrānos vio lent oppͥmēdo. ꝑ hereticos fraudulēt̓ decī piēdo. ꝑ male viuētes ad pctā alliciēdo He ſūt tres beſtie de mari.i. d̓ mūdo aſcēdētēſ dan̄. vij. Leena ferox ꝑ quā tyrāni deſigͣni q̇ viuūt d̓ p̄da Pardꝰ variꝰ ꝑ quē heretici q̄ ſunt varij ⁊ diſcordes int̓ ſe. Vrſus horri dꝰ ꝑ quē male viuēteſ. q̇ exēplo ſuo lacerāt ꝯſcias bonoꝝ. Re. Egreſſi ſūt duo vrſi ⁊ la cerauerūt pueros. Per qͣrtā v̓o beſtiā q̄ ē inoīabil̓ ⁊ cetis crudelior p̄t ītelligi ip̄e dia bolꝰ q̇ ē rector p̄dc̄oꝝ. ꝓ qͦ ⁊ p̓nceps md̓i d̓r a qͦ crudeliꝰ īpugͣmur. ¶ B ¶ Sꝫ p̄dicti ¶ Dominica prima poſt paſca hoſtes a fidelibus omnes ꝑ fidē deuincūt̉ Nam tyrannorū crudelitatē vincūt ꝑ tri plicem fidē. Videlicet ꝑ fidē paſſionis. qͥa cōſiderando dolorē paſſionis chriſti. dolo res ꝓprios ꝑuipendūt. Bern̄. Deuotꝰ mi les ſua vulnera nō ſentit. dū ducis ſui vul nerā intuet̉. Ad hāc cōſiderationē monet chriſtus Tren̄. j. O vos omnes qui tranſi tis ꝑ viāattē. ⁊ vi. ſi eſt do. ſi. ſicut do. meus ¶ Itē vincit crudelitatē tyrannoꝝ ꝑ fideꝫ reſurrectiōis. qͥa fideleſ cōſiderando deco rem corꝑis quē in reſurrectiōe chriſtꝰ ha buit ⁊ etiā ip̄i habebūt libēter ſuſtinēt car nis macerationē Vnde. ij. Mach̓. vij. Ter tius frater poſtulatꝰ a tyranno linguaꝫ ci to ꝓtulit. ⁊ manus cōſtanter expādit. ⁊ cū fiducia ait. Ecelo iſta poſſideo. ſed ꝓpt̓ le ges dei hec ip̄a deſpicō. quoniā ab ip̄o me ea recepturū ſpero ⁊ adeo pulcra ſicut pro miſit Matth̓. xiij. Fulgebūt iuſti ſicut ſol ¶ Itē vincit tyrānos ꝑ fidē vltioniſMa gnam enī vltionē faciet dn̄s ꝓ fidelibus ꝯͣ tyrannos. Vnde Apoc̄. vj. poſtqͣꝫ dixerūt ſancti. vindica dn̄e ſanguinē noſtruꝫ. acce perunt diuinū rn̄ſum Suſtinete modicū tꝑs Pſal. Ut faciāt vindictā in natiōibꝰ increpa. in po. Ad alli. re. eoꝝ in compe. et no. eo ī ma. fer. Vt fa. in eis iudi. conſcrip gloria hec eſt omnibus ſanctis eiꝰ. Mag vtiqꝫ gloria ſanctis q̇ pauꝑes ⁊ humiles fuerūt quādo reges ⁊ principes ligati iace bunt ſub pedibus eoꝝ. Malach̓. vlt̓. Cal cabitis imꝑios cū fuerint cinis ſub plāta pedū veſtrorū. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. iiij. C. ¶ C ¶ Secūdo fideles vincunt hereticos callide decipientes ꝑ fideꝫ tripli citer. Nam ſaracenos qui decepti ſunt ſb̓ ſpecie carnalitatis. qͥa machometꝰ vt eos alliceret. ꝑ̄miſit eis omnes carnis delicias hos vincunt ꝑ aſperitatē. Sic fide moy ſes grandis effectus elegit affligi cū popu lo dei potius qͣꝫ tꝑalis pctī habere iocudi tatem. Coꝝ. ix. Caſtigo corpus meū ⁊ in ẜ uitutē redigo. Exemplū ca. ix. C. D. ¶ Itē vincūt iudeos q̇ decepti ſunt ſub ſpecie cu piditatis. ne ſcꝫ ꝑderent locū ⁊ gentem. ꝑ largitatē. quia ꝓ chriſto et res ⁊ locum di mittunt Sic abraam fide deo obediuit di mittens terrā natiuitatis ⁊ domū patris. Heb̓. xj. Sic et apl̓us. Omnia arbi. eſt vt ſtercora vt chriſtū lucrifaceret Matth̓. xix Uade ⁊ vende oīa que habes ⁊ da paupe ribus ⁊ ſeq̄re me. Exemplū ca. v. R. ¶ Itē vincunt hereticos qui decepti ſunt ſub ſpe cie impunitatis. vel qͥa futurā vitā ⁊ penā nō credunt vt ſunt epicuri. vel qꝛ credun ſe ab omni pena abſolui ꝑ cōſolatos vt ſūt pathereni ⁊ manichei. vel quia credunt̉ ꝙ ꝓpter magnā miẜicordiā dei nullus ſit ha biturus penā ſicut multi ſentiunt. ⁊ d̓r ſen ſiſſe origenes. Hos omnes vincunt ꝑ cōti nuam pnīe ſeueritatē. Attendētes illd̓ qͦd dicit̉ Matth̓. iij. Facite dignos fructus pe nitentie. Sic ſancti circuierūt in melotis ī pellibus caprimis egētes anguſtiati affli cti. qͥbꝰ dignꝰ nō erat mūdꝰ. Exēplū. c. ij I Et hi oēs teſtimonio fidei ꝓbati inuēti ſūt ¶ D ¶ Tertio vincūt fideles male viuē res omne peccatū euadendo. ⁊ hoc per tri plicem fidē. Originale ꝑ fideꝫ baptiſmatiſ Matth̓. vlt̓. Qui crediderit ⁊ bapti. fuerit ſaluꝰ erit. Itē actuale ꝑ fidem confeſſionū quia ore cōfeſſio fit ad ſalutē. Pſal. Dixi cōfitebor ⁊ tu re. impi. pec. Item veniale ꝑ fidē vnctionis ⁊ cōmunionis. Hebreo. ix. Quāto magis chriſti ſanguis emū. cōſci entiā noſtrā ¶ Sic ergo fideles in p̄dictiſ ꝑfidem mundū vincunt ¶ E ¶ Uincūt nihilominus p̓ncipes et rectores mundi.i. demones p̄dictoꝝ cōtra nos incitatores. per fidei feruorē Vnde. j. Pet̓. v. Aduerſa rius veſter diabolus tanqͣꝫ leo rugiēs ci cuit querēs quē deuoret. cui reſiſtite forteſ in fide. Et hoc tripl̓r Et pͥmo ꝑ fidē adiura tionis in nomine chriſti Mar. vlt̓. In no mine meo demonia eijciēt. Sicut patet in act. de paulo ⁊ alijs pluribꝰ. Exempluꝫ ca ij. S. ¶ Secūdo ꝑ fidē orōnis Marci. ix. Hoc genus demo. in nullo pōt exire niſi ī ieiunio ⁊ orōne. Iac̄. j. Poſtulet in fide ni hil heſi. ¶ Tertio ꝑ fidem ſignatiōis q̄ ſit ꝑcrucē. Ezech̓. ix. Signa thau ſuꝑ fronteſ ¶ Dominica prima poſt paſca viroꝝ gementiū Et infra Oēm ſuꝑ quem videritis thau ne occidatis. Exemplum ī dialogo de iudeo. qui cū inter capuā ⁊ ro mam intemplo apollinis deſerto ꝑnoctaſ ſet. in nocte vidit totū templū demonibuſ repletū. ⁊ principē eoꝝ a ſingulis eorū vbi fuiſſent ⁊ q̇d egiſſent interrogantē. Qd̓ vi dens ⁊ audiēs iudeus ſigno crucis ſe mu niuit. fidē habēs ꝙ ꝑ hoc poſſet a demoni bus liberari. Qd̓ ⁊ factū eſt. Adapta. D hoc habet̉ in ꝓmptuario ca. xij. M Aliud exemplū ibidē G. ¶ F ¶ Itē pugnat mū dus cōtra fideles ꝑ ſua tripliciter. ſcꝫ ꝑ di uitias. delicias. et honores. Quia ſicut di citur. j. Ioh̓. ij. Omne qd̓ eſt in mūdo. aut eſt cōcupiſcentia oculorū. aut ꝯcupiſcen tia carnis. aut ſuꝑbia vite. Que tria vin cūt fideles ꝑ fidē Vnde Heb̓. xj. Fide mo ſes grandis effectus. negauit ſe eſſe filium filie pharaonis. ecce cōtemptus honoris. magis eligens affligi cū populo dei qͣꝫ tē poralis peccati habere iocūditatē. ecce cō temptus deliciarū. maiores eſtimās diui tias theſauro egyptiorū improperiū chri ſti. ecce cōtemptus diuitiarū. Hec enim ī ſpū chriſtū cōtemnere p̄uiderat et docere cōtemni. Nā cōtra diuitias docuit pauꝑ tatem qn̄ in cruce nudus remāſit. Contra ſuperbiā docuit humilitatē ⁊ vilitateꝫ qn̄ tam vili genere mortis ⁊ cū latronibꝰ con demnari voluit. Cōtra carnis delicias do cuit aſperitatē. qꝛ affixus clauis. cōfixꝰ lan cea. coronatus ſpinis. ſputis illitꝰ. felle po tatus fuit ¶ De euāgelio ¶ Sermo. X III Ax uobIS. Quia apo Iohan. xx. ſtoli tanqͣꝫ deſolati foribꝰ clauſis ſedebāt ꝓpter metū iudeoꝝ. Iō ſi cut in hodierno euāgelio cōtinet̉ dominꝰ ſtans in medio eoꝝ tripliciter eſt eos con ſolatus. videlicet in verbis q̄ꝓtulit cum di xit. Pax vobis. Itē in ſignis que oſtendit quia on̄dit eis manꝰ et pedes. Itē ī donis que cōtulit. Vnde inſufflauit in eis ⁊ dixit Accipite ſpūmſanctū. In v̓bis que ꝓtulit pacē reddidit quā ꝑdiderāt. Itē in ſignis que oſtēdit fidē cōfirmauit. in qua heſita uerant. In donis que cōtulit amorem in flāmauit in quo tēpuerāt ¶ G ¶ In ver bis aūt nūciauit eis tribꝰ vicibus pacem. ꝓpter triplicē pacē quaꝫ ꝑdiderant. videli cet pacē pectoris. pacētꝑis. ⁊ pacē eternita tis. Pax pectoris eſt trāquillitas mentis qn̄ ſpūſſanctꝰ cōpeſcit motus carnis. De qua p̄s. Pax mul. dili. no. tuū. Pax tēpo ris eſt cōcordia cū ꝓximis ſcꝫ abſqꝫ belloꝝ cōflictu. De qua ezechias Regͦ. xx. Sit tā tum pax et v̓itas in diebꝰ meis. Pax eter nitatis eſt abſentia omnis mali ⁊ p̄ſentia omnis boni. ⁊ hec erit in vita eterna. De qͣ Phil̓. iiij. Pax dei que exuꝑat omnē ſen ſum cuſtodiat corda veſtra. ¶ Primam nō habent mali. qꝛ nō eſt pax impijs. Eſa xlviij. Impij quaſi mare feruens. Eſaie. l. Magna eſt enī pena ⁊ pugna remordenſ cōſcientia. Sap̄. xviij. Semꝑ ſeua p̄ſumit ꝑturbata cōſcientia Exemplū ca. ij. H Se cundā nō habent ſuꝑbi. quia inter ſuper bos ſemꝑ ſunt iurgia. dū enī vnus an̄ ali um querit vſurpare gl̓iam turbant pacē. Bern̄. Oſtulti filij adā cōtemnētes paceꝫ ⁊ gl̓iam appetentes ⁊ pacē ⁊ gl̓iam ꝑdunt. Tertiā habent tantū boni. nunc in ſpe tan dem in re. De qua Ioh̓. xvj. In mūdo preſ ſurā in me aūt pacē habebitis. Et pſal. In pace in idip̄m dor. ⁊ reqͥ. ¶ Primam ſcꝫ pectoris ꝑdiderāt apl̓i ꝓpter infidelitateꝫ. qn̄ relicto eo oēs fugerūt. Secundā.ſ. tꝑiꝰ nō habebāt ꝓpter mētū ⁊ ſuꝑbiā iudeorū. ꝓ quo ⁊ foribꝰ clauſis latebāt. De tertia.ſ. eternitatis reddidit ſpem ⁊ tandē rē. Pro pter quā triplicē pacēter in euangelio ho die dixit eis. Pax vobis. ¶ H ¶ Secun do qꝛ heſitabat in fide cōfirmauit fidē in ſi gnis que on̄dit. Expreſſe enī thomas oſtē dit ſe in fide heſitare cū diceret apl̓is. Niſi videro fixurā clauorū eius. ⁊ mittā manū meā in latus eius nō credā. Un̄ dn̄s oſtē dens ſigna vulnerū dixit thome. Infer di gitum tuū huc et vide inqͣꝫ plagarū multi tudinē plagarū magnitudinē ⁊ plagaruꝫ ¶ Dominica ſecunda poſtpaſca amaritudinē. Multitudinē qͣntuꝫ ad nu merū. quia qͥnqꝫ. Pro quo oſtēdit manꝰ latus ⁊ pedes. Vere fuit in eo illud Eſa. j. Uulnus ⁊ liuor ⁊ plagatumens. Vulnꝰ in clauo. liuor in flagello. plaga in telo. ita ꝙ a pla̓ta pedis vſqꝫ ad verticeꝫ nō erat in eo ſanitas Itē vide plagarū magnitudinē quantū ad miſeriā Vide quale fuit vulnꝰ claui vbi digitꝰ potuit inferri. qualis lan cee plaga vbi manꝰ eſt immiſſa. Itē vide plagarū amaritudinē. quantū ad ſenſum qꝛ in manibꝰ ⁊ pedibꝰ que ſunt magis ſen ſibilia doloris ꝓpter ꝯcurſum neruorum et in latere vbi vitalia. Et ꝙ ex hoꝝ ſignoꝝ oſtenſione fuerit fides cōfirmata. cōfeſſuſ eſt thomas dicēs: Dn̄s meus ⁊ deꝰ meuſ Et dn̄s ſubdit Quia vidiſti me tho. cre. 20 ¶ I ¶ Tertio in dono qͦd cōtulit amorē ip̄oꝝ inflāmauit cū inſufflauit dicens Ac cipite ſpūmſanctū. Si exhibitio oꝑis ꝓba tio eſt dilectiōis. o quantū tūc apl̓i tenebā tur ip̄m diligere. pro tanti muneris colla tione. quia hͦ donū multū ipſos nobilita uit. Hoc enī donū qͥbus cōfert̉ hos reple Un̄ Eſa. xj. Replebit eū ſpūs timoris dn̄i Itē induit. Un̄ iudic̄. vj. Spūs dn̄i induit gedeonē. Itē vngit. Vn̄ Eſa. lxj. Spūs dn̄i ſuper me eo ꝙ vnxerit me. Replet ergo vt fluuiꝰ. Sic repleti ſunt apl̓i ſpūſctō Act̉. ij Pſal. Flumis impetꝰ leti. ci. Itē induit vt vtus. Vn̄ ip̄is dictū eſt Luc̄. vlt̓. Sedēte hͦ donec induamī v̓tu. ex al. Itē vngit vt grā Un̄. j. Ioh̓. ij. Vnctio docet vos de oībus. Replendo igit̉ vt fluuiꝰ fecit eos in cōſci entijs puros. Propter qͦd apl̓s dixit Coꝝ iij. Nihil mihi cōſcius ſum. Induendo vt v̓tus fecit ip̄os in aduerſitatibus duros. Pro quo dicit Ro. ix. Certus ſum ꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita poterit nos a charitate de ſeꝑare. Ungēdo vt grā fecit ip̄os ad infir mos cōpaſſiuos Coꝝ. xj. Quis infirmat̉ ⁊ ego nō infirmor. Rogemꝰ ergo dominū vt nobis pacē offerat. vulnera ſua ad me moriaꝫ reducat et donuꝫ conferat ſpiritu ſancti. ¶ Dominica ſecunda poſt paſca de ¶ Sermo. XCIII. epiſtola Briſtꝰ paſſus eſt ꝓ nobis vobis relinquēs exēplū vt ſeqͣmini veſtigia eiꝰ. j. Pet. ij. ¶ K ¶ In his beatus petrus duo facit. Primo enī paſſionis on̄dit beneficiuꝫ. cū dicit Chriſtꝰ paſſus eſt ꝓ nob̓. Scd̓o oſtē dit hocip̄m eſſe noſtre imitatōis exemplū cū ſubdit. Vob̓ relinquēs exemplū vt ſeqͣ mini ⁊cͣ. ¶ Circa pͥmū ſcꝫ circa paſſiōis bn̄ ficiū tria tāgit. videlꝫ qͥs paſſus ē. q̇d paſſꝰ et qͣre paſſꝰ Quiſ paſſꝰ. qꝛ chriſtꝰ. Uoluit āt beatꝰ petrꝰ patiētē noīe expͥmere ꝓpt̉ qͣt tuor ¶ Primo vt ẜm quā naturā paſſus eſt aduertamꝰ. Saluator enī noſter quia duas naturas ſcꝫ diuinā ⁊ humanaꝫ in ſe habuit duobꝰ fuit nominatꝰ noībꝰ. vt ſic vtraqꝫ natura in duplici noīe notificaret̉. Nā ieſus.i. ſaluator dictꝰ eſt. qꝛ ſaluuꝫ fec̄ ppl̓um ſuū a peccatis eoꝝ. Et hoc ſoli diui nitati cōuenit. Nemo enī pctā dimittit ni ſi ſolus deꝰ. Dictꝰ eſt etiā chriſtꝰ.i. vnctus ⁊ hoc qͣntū ad humanitatē Inqͣntū ei deꝰ fuit vngens. ſed inqͣntū homo fuit vnctuſ Qd̓ vtrūqꝫ tāgit pſal. dicēs: Vnxir te deꝰ deus tuꝰ oleo leticie.i. grē. p̄ cōſortibus tu is.i. alijs apl̓is vel ſanctis. qͥa ſibi datꝰ eſt ſpūs. non ad menſurā. nos aūt oēs de ple nitudine eiꝰ accepimus. Propter hoc et go vt inuat. qꝛ ẜm ꝙ hō paſſus eſt dic̄. chri ſtus paſſus eſt. ¶ Itē nomē patiētis exp̄ſ ſit vt ip̄o noīe in memoria retento paſſiōiſ bn̄ficiū obliuioni nō tradamꝰ. Vn̄ hoīes qn̄ alicuiꝰ factū volūt memorie cōmenda re querūt de noīe. Vn̄ Iudic̄. xiij. dixit pat̓ ſamſonis ad angeluꝫ. Qd̓ tibi nomē eſt vt ſi ſermo tuꝰ fuerit expletꝰ honoremus te Pſal. Memores erunt noīs tui dn̄e. Q certe ſi obliti ſumꝰ nomē dei noſtri. ⁊ ſi ex pandimꝰ manꝰ noſtras ad deū alienum. nōne deus reqͥret iſta. Quia ꝑ cōſequēs ⁊ bn̄ficioꝝ obliuiſcemur. Pſal. Obliti ſunt bn̄ficioꝝ eiꝰ et mirabiliū que oſtendit eis. Pro tāto d̓r Ecc̄. xxix. Grām fideiuſſoris ne obliuiſcaris. dedit enī aīam ſuā pro te Dominica ſecunda poſt paſca Et ad Heb̓. xij. Recogitate eū q̇ talē ſuſti nuit a peccatoribꝰ ꝯtradictōneꝫ ¶ Itē no mē patiētis exp̄ſſit vt in nomīe beneficio paſſionis intellecto de ip̄o ſibi grās refera mus. Phil̓. ij. In noīe ieſu oē genu flectat̉ Et ſubdit cām. Quia chriſtꝰ factꝰ eſt obe vſqꝫ ad morteꝫ. ⁊ mō eſt in gl̓ia dei patris Propter h̓ etiā ⁊ pleriqꝫ fideles flectūt ge nua qͣſi grās referendo qn̄ a ſacerdote in miſſa vel in horis chriſtꝰ noīat̉. Iteꝫ no men patientis exp̄ſſit vt nos q̇ ab ip̄o chri ſto chriſtiani nomīati ſumꝰ. ſi ad ipſū tan qꝫ ad dn̄m noſtꝝ venire volumꝰ ꝑ eandē viā paſſionis tendamꝰ. Oportebat enim chriſtū pati. ⁊ ſic intrare in gl̓iam ſuā Luc̄. xxiiij. Eſa. xxx. Hec ē via ambulate ī ea Vn̄ Act. xiiij. d̓r. Per multas tribu. opor. nos intra. in reg. dei. Exēplū ca. j. A. ¶L ¶ Cir ca ſecundū nota ꝙ on̄dit ip̄m tria paſſum ſcꝫ v̓boꝝ maledictōꝫ. cū dicit. Cū maledice ret̉. Itē verbeꝝ aſperitatē. ibi. cū pateretur. Et mortis vilitateꝫ. ibi. Qui pctā nrā ꝑtu lit ſuꝑlignū ¶ Maledicebat̉ ergo verbis cū tanqͣꝫ peſtifer accuſabat̉. Lu. xxiij. Hūc inuenimꝰ ſubuertētē ppl̓m. Itē cū tāqͣꝫ blaſ phemus arguebat̉. Matth̓. xxvij. Blaſfe mauit. Itē cū tāqͣꝫ fatuꝰ deridebat̉. Mat. xxvij. Vach q̇ deſtruis tēplū dei ⁊ ī tribus diebꝰ illd̓ reedificas. ¶ Sꝫ qͥd patiebatur vtiqꝫ diaboli tēptamenta. iudeoꝝ ſputa ⁊ vincula. alapas ⁊ flagella ⁊ crucis tormen ta. Uere poterat dicere illd̓ hiere. viij. Do lor meꝰ ſuꝑdolorē. ¶ Itē mortis vilitatē ſuſtinuit qn̄ pctā noſtra portauit ſuper li gnū ſcꝫ crucis. Hoc enī genꝰ tormentorū inter oīa viliſſimū. Eſa. liij. Vidimꝰ eū no uiſſimū viroꝝ. Et ſeqͥt̉. Un̄ nec reputaui mus eū. Bern̄. Eſto vilis qͣntum poteris nūqͣꝫ chriſto vilior eris. Ip̄e ſiquidē rex re gū ⁊ dn̄s dn̄antiū viliſſimo p̄cio venalis ē expoſitꝰ. a viliſſimo ppl̓o viliſſima paſſus. in viliſſimo loco crucifixꝰ. viliſſimo cruciſ ſupplicio traditꝰ. ⁊ inter latrones poſitus. cū iniqͥs ⁊ viliſſimis hominibꝰ deputatuſ eſt. ⁊ mō viliſſimo ē tractatꝰ ¶ M ¶ Cer tio on̄dit qͣre paſſus ē. cū dicit. ꝓ nobis. et hoc innuit ex quadruplici bono qͦd ſubdit ¶ Paſſus eī ꝓ nob̓.i. ꝓ noſtra exoneratō ne Un̄ hic d̓r ꝙ pctā noſtra ꝑtulit in corꝑe ſuo. Nullū enī grauiꝰ onꝰ qͣꝫ onꝰ peccati Pſal. Iniqͥta. mee ſic̄ onꝰ gͣue gͣuate ſunt ſuꝑ me. Hoc onꝰ a nob̓ ſubleuauit. ⁊ ī cor pore ſuo portauit. Un̄ Ioh̓. j. Ecce agnus dei q̇ tol. pec. mūdi. Exēplū ca. xj. B. ¶ Itē ꝓ nobis.i. ꝓ noſtra iuſtificatiōe. Un̄ h̓ dic̄. Vt pctīs mortui iuſticie viuamꝰ. Nā ſic̄ dicit apl̓s Ro. v. in vniꝰ delicto mors regͣ uit. multomagis in vita regnabūt ꝑ ieſuꝫ chriſtū. Oſee. vj. Viuificabit nos pꝰ duos dies. Exemplū ca. xj. F. ¶ Itē ꝓ nobis.i. ꝓ noſtra ſanatiōe. Vn̄ d̓r. Cuiꝰ liuore ſanati ſumꝰ. Nō enī ſanauit nos ſicut alij medi ci faciūt vrēdo ſecādo vl̓ potiōes dādo vl aliqͣ alia ſufferēda imponēdo. Sꝫ ꝓ nobiſ ſanguinē ꝓpriū fundēdo. cuiꝰ inq̇t liuore ſanati ſumꝰ. Nec miꝝ. Uirtꝰ enī de illo ex ibat ⁊ ſanabat oēs Oſee vlt̓. Sanabo con tri. eoꝝ. ¶ Itē ꝓ nob̓.i. ꝓ noſtra d̓ exilio ad patriā reductōe. Un̄ hic dicit. Eratis eniꝫ ſicut oueſerrātes. ſꝫ ꝯuer. eſtiſ ad pa. ⁊ epi aīaꝝ veſtraruꝫ. Pſal. Erraui ſicut ouis q̄ ꝑierat req̇re ẜuū tuū dn̄e ¶ N ¶ Secun do docet h̓ipſum qd̓ chriſtꝰ paſſus eſt eſſe noſtre imitatiōis exēplū. cū dicit: Vob̓ re linquēs exemplū vt ſeqͣmini veſtigia eiuſ Et bn̄ dicit vt ſeqͣmini. qꝛ ſecū eqͣliter cur rere non valemꝰ. ⁊ vtinā a remotis eū ſeqͥ poſſemꝰ ¶ Ponunt̉ aūt in epl̓a tria veſti gia in q̇bꝰ vultbeatꝰ petrꝰ vt ip̄m ſeqͣmur ¶ Et pͥmū eſt innocētia. Fuit enī innocēſ pctō. Un̄ dicit. Qui pctūm nō fecit. Fuit ī nocēs v̓bo. Un̄. Nec inuentꝰ ē dolꝰ ī ore eius. Et certe ſi ad ip̄m venire volumꝰ hec veſtigia reliqͥt vt ipſuꝫ ſeqͣmur. p̄s. Quis aſcēdet in mon. dn̄i. aūt q̇s ſta. in lo. ſā. eiꝰ Inno. mani. Et poſt. Nec iurauit in dolo ꝓximo ſuo ¶ Secūdū eſt patiētia. Fuit eī patiēs ꝑſecutoribꝰ nec v̓bo nec facto rn̄dē do Un̄ cū malediceret̉ nō maledicebat. cū pateret̉ nō cōminabat̉. Talit̓ debēt facere chriſti imitatores. Pſal. Si reddidi retri. mihi mala deci. me. ab inimi. meis inanis Dominica ſecunda poſt paſca Et ad Ro. xij. Nulli malū ꝓ ma. red. ¶ Ter tiū eſt charitas. cū pondꝰ pctōꝝ noſtroꝝ ī corꝑe ſuo portauit. Et hͦ tāgit cū dic̄: Qui pct̄a nrā ꝑtulit ī cor. ſuo ſuꝑ lignū. Hocip ſum imitatores ſui dēmꝰ facere ꝓximoruꝫ onera ex charitate ſupportando. Gala. vj. Alter alteriꝰ onera portate ⁊ ſic adimple bitis legē chriſti. ¶ De euangelio ¶ Sermo. XCIIII Goſū paſtor bo nus. Ioh̓. x. QO ¶ In hꝰ euan gelij ſil̓itudine chriſti tāqͣꝫ bōi pa ſtoris reſpectu ouiū. ⁊ ouium reſpectu ſui ponit̉ cōmēdatio. ¶ Chriſti aūt reſpectu ouiū ꝑpendit̉ triplex in hͦ euāgelio cōmē datio. Videlicꝫ ex ouiū redēptiōe. Pro qͣ dicit: Aīam mea pono ꝓ ouibꝰ meis. Itē ex ouiū cognitiōe. Pro qͣ dicit. Et cogno ſco meas. Itē ex ouiū adunatōe Pro q̇ di cit: Alias oueſ oportet me adducere. ⁊ fiet vnū ouile. Redēptio vtiqꝫ reſpicit paſſiōꝫ .jͣ. pet. jͣ. Nō cor. au. ⁊ ar. redēpti eſtis. ſꝫ p̄ci oſo ſangͥne agni incōtaminati Cognitio v̓o ouiū reſpicit gubernatiōꝫ. ij. Thi. ij. Co gnouit dn̄s q̇ ſunt eiꝰ. Sꝫ adu̓natō reſpi cit remuneratiōꝫ. Mat. xxv. Ques q̇dem ſtatuet a dextris ¶ Oqͣꝫ laudabil̓ eſt h̓ bo nus paſtor ex pͥmo ſcꝫ ex redēptōne ſi ꝑpē dimꝰ quo poſuit aīam ſuā ꝑ ouibus ſuis. ¶ Primo ei poſuit aīaꝫ ſuā.i. vitā in ob ſequiū diutini laboris. ouē ꝑditā reqͥrēdo Pſal. Erraui ſic̄ ouis q̇ ꝑie. req̇re ẜ. tu. do. Et certe ip̄e poſuit aīaꝫ ſuā ad labores vt ī ueniret. Vn̄ Eſa. liij. d̓r. Pro eo ꝙ labora uit aīa eiꝰ videbit ⁊ ſaturabit̉. Et qͣꝫdiu la borauerit on̄dit p̄s. In laboribꝰ inq̇ta iu uētute mea. Lōge ei ouis ſcꝫ ī regionē diſſi militudīs abierat. Sꝫ paſtor bonꝰ reqͥrē do ouē. ne ouis ip̄m ꝓpt̓ diſſil̓itudineꝫ ab horreret ouis formā aſſūpſit. ⁊ ſic ouis pꝰ ip̄m ꝯuerſa ſeq̇ cepit. Et hͦ ē q̇d tāgit petrꝰ in hodierna epl̓a dicēs. Eratis ſic̄ oues ei rātes. ſꝫ ꝯuerſi eſtis ad paſtorē ⁊ ep̄m aīaꝝ vrāꝝ ¶ Itē poſuit aīaꝫ ſuā in p̄cium redē ptiōis. Eſa. liij. Si poſuerit aīaꝫ ſuā ꝓ pec cato videbit ſemē lōgeuū.ſ. oēs redēptos Et Ioh̓. xv. Maiorē hac dilectōꝫ ne. hꝫ qͣꝫ vt aīam ſu. po. qͥs ꝓ ami. ſu. Oqͣntū nos q̇ ſic viliẜuitute dep̄ſſi fueramꝰ. hͨ redēptio nobilitauit. Vn̄. jͣ. pet̓. j. Nō cor. au. vl̓ ar. ꝑ q̄ ſcꝫ mūdani nobilitāt̉. redēpti eſtis. ſꝫ p̄ci oſo ſangͥne agni icōtaminati. cꝰ ſanguiniſ vna gutta p̄cioſior fuit toto mūdo. Pro pter qd̓ dicit beatꝰ augꝰ. Oaīa p̄cioſa. nō auro redēpta vl̓ opibꝰ. ſed agni imaculati ſangͥne. attēde qͣnti valeas. qͥd̓ ꝓ te datū ſit cogita. noli teip̄aꝫ vilipēdere qꝛ chriſtꝰ ꝓ te effudit ſangͥnē. ¶ Itē poſuit ⁊ ponit aīam ſuā in bn̄ficiū aduocatiōis. Vn̄. j. Iohā. ij. Aduocatū hēmꝰ apd̓ prēm ieſū chriſtum Et ad Ro. viij. Qui etiā int̓pellat ꝓ nobis Propt̓ qd̓ etiā dicit beatꝰ bern̄. O hō ſe curū habes acceſſū ad prēm vbi filiꝰ ꝓ no bis int̓pellādo patri q̄ ꝓ nob̓ ſuſtinuit on̄ dit vulnera qd̓ eſt efficaciſſimū genꝰ inter pellatiōis ¶ P ¶ Scd̓o on̄dit̉ chriſtus tāqͣꝫ bonꝰ paſtor ꝯmēdabil̓ ex ouiū cogni tōne ip̄as gub̓nādo Pro qͦ dic̄. Et cogno ſco oues meas. Pſal. Dn̄e ꝓba. me ⁊ cog me ⁊cͣ. Cognoſcit atbonꝰ paſtor oues ſuaſ tripl̓r. ꝑ vellꝰ. ꝑ cauteriū. ſic̄ ꝑ inciſionē au ricule vl̓ caude. ⁊ ꝑ balatū. Vellꝰ ouium chriſti ꝑ qd̓ cognoſcūt̉ ē māſuetudo qͣ ne mini iiuriā faciūt. ⁊ patīa qua mala illata ſufferūt. p̄s. Eſtimati ſu. ſi. oues occi. Vn̄ de ip̄is cātat eccīa. Cedūt̉ gladijs more bi dentiū n̄ murmur reſonat n̄ q̄rimonia. ſꝫ cor. ta. ⁊cͣ. Sꝫ q̇dā ſūt q̇ induūt pellē leonis vt ſuꝑbi q̇ volūt tl̓es apꝑere vt timeāt̉. Ex emplū d̓ aſino q̇ vt ab alijs aīalibꝰ timerei pellē leonis īduit. Sꝫ pꝰ dep̄hēſus eē falſꝰ leo amare luit Propt̓ qd̓ ecc̄. iiij. Noli eſſe ſic̄ leo ī domo tua euertēs domeſticos tu os. Quid̓ hn̄t pellē lupi. ſic̄ auari q̇ ſūt ſic̄ lupi rapaces. jo. x. Lupꝰ rapit. q̇dā aūt hn̄t pellē porci. vt luxurioſi. De qͥbꝰ. ij. Pet̓. ij. Sus lo. ī vo. lu. ¶ Itē cognoſcit chriſtus oues ſuas ꝑ cauteriū.ſ. cū ꝑ carniſ macera tionē vl̓ mortificatōꝫ īprimit̉ vel aliā affli ctionē. Sic cognoſcebat̉ apl̓us cū dicebat gal̓. vj. Ego ſtigmata ieſu ī corꝑe meo por ¶ Dominica tertia poſt paſca to. Et. jͣ. coꝝ. ix. Caſti. cor. me. Bern̄. Quiſqͥſ hic plagā l̓ liuorē n̄ ſenſerit. ī futuro mileſ ingloriꝰ apꝑebit. ¶ Itē cognoſcit chriſtu oues ſuas ꝑbalatū q̇ ſcꝫ fit iꝯfeſſiōe pctōꝝ Un̄ dauid poſtqͣꝫ dixerat. Dixi cōfitebor aduerſū me iiuſticiā me. dn̄o. ſtatī ſeq̇t̉. Et tu remi. ini. Ꝙꝛ talē balatū cognoſcit dn̄s Propt̓ h̓ dic̄ can̄. ij. Sonet vox tua ī auri. me. qꝛ vox tua dulcis. Oqͣm cito diu erra būdā ouē ꝑ balatū cognouit cū dixit Me mēto mei dn̄e dū ve. ī regtu. qꝛ ſtatī ipſaꝫ ad ouilereducere ſolicitꝰ fuit. d. Hodie me cū eris ī ꝑadiſo ¶ Q ¶ Tertō on̄dit̉ chri ſtꝰ tāqͣꝫ bonꝰ paſtor cōmēdabil̓ ex ouiuꝫ adunatōe. quā tāgit cū dic̄. Fiet vnū ouile Hoc erit ī generali remūeratōne qn̄ ꝯgre gabūt̉ oēs gētes an̄ eū ⁊ ſeꝑabit eas ab in uicē ſic̄ paſtor ſegregat oues ab edis. oueſ ſcꝫ adunādo ſic̄ dicit mat. xxvEt in illa oui um felici adunatōe reſultabit triplex adu natōiſp̄miū. videlꝫ ī collocatōe. Vn̄ ibi d̓ Ꝙoues ſtatuet a dextris. Itē ī cōmēdatō ne qn̄ dicet ſic̄ ibid̓ d̓r. Eſuriui ⁊ de. mi. mā. ⁊cͣ. Itē regni et̓ni collatōe. qn̄ dicet. Uenite bn̄. pa. mei ꝑ. re. ⁊cͣEt pēſanda ē ineffabil̓ re munerato Si.n. honorē ī hͦ md̓o a dextriſ regis tꝑal̓ corā paucis collocari. qͣnto ma gis erit ī pn̄tia totiꝰ mūdi a dextris et̓ni re gis collocari Et ſi delectat corā paucis ab hyſtrionibꝰ l̓ ab alijs ꝯmēdari. qͣnto magͣ delectabit corā toto mūdo ī generali iudi cio a rege celeſti cōmēdari Et ſi regnū tꝑa le qͦd ml̓tis laboribꝰ mixtū ē diligit̉ cū exhi bet̉. qͣnto magͥ regnū et̓nū qd̓ nūqͣꝫ corrū pet̓. Sic ergo ꝑ p̄miſſa bonꝰ paſtor reſpe ctu ouiū ſuaꝝ cōmēdat̉. ¶ Sꝫ ouiū reſpe ctu paſtoris ſui on̄dit̉ ꝯmēdatō cū dic̄ dn̄ſ Et cog. me mee. Cognoſcūt āt oues ſuum paſtorē ꝑtria. videlꝫ ꝑ habitū. ſic̄ ⁊ leo ma giſtrū ſuū. Itē cognoſcūt ꝑ vocē ⁊ ꝑ ſibilū Habitꝰ chriſti ē ip̄iꝰ ꝯuerſatō Vox ē ip̄iuſ p̄dicatō. Sꝫ ſibilꝰ īterior īſpiratō. Cogno ſcūt āt oues chriſtū ꝑ hītū ip̄iꝰ. ꝯuerſatiōꝫ ſcꝫ eiꝰ aduertēdo ⁊ imitādo. Vn̄ joh̓. x d̓r. An̄ eas vadit ⁊ oues ip̄ꝫ ſequūt̉. Ꝙ ſic̄ di cit jo. ij. Qui dic̄ ſe ī chriſto manere dꝫ ſic̄ il le ābulauit ⁊ ip̄e ābulare. Itē cognoſcūt ꝑ vocē ip̄iꝰ mādatis hūilit̓ obediēdo Pro qͦ dic̄ h̓. Oues mee vo. me. au. Pſal. Hodie ſi vo. e. au. no. ob. cor. ve. Itē cognoſcūt ꝑ ſi bilū eiꝰ inſpiratiōi acq̇eſcēdo. Sic maria magdalēa vt cognouit ꝙ ieſꝰ accubuiſſꝫ ī domo ſimōis ꝓ curatōe ſua ad medicū ſu per ꝯuiuātes īgreſſa n̄ iuſſa venit. Sibila uerat.n. dn̄s muſce.ſ. marie mag. q̇ fuerat ī extremo flumīe egypti. qͣntū ad luxuriaꝫ. ſicut d̓r eſa. vij. Felix iſte īſpiratiōis dīne ſi bilꝰ. qꝛ ī ſibilo dn̄s. ⁊ felices ſūt q̇ hūc ꝑſibi lū inſpiratōis veꝝ paſtorem recognoſcūt. Iob xxxij. Inſpiratō oīpotētis dat intelli. ¶ Dominica tertia poſt paſca de epiſtola ¶ Sermo. XC Uſecro uos tan qͣm adue. ⁊ ꝑegri. abſtinere a car nalibꝰ deſiderijs q̄ militāt aduer ſꝰ aīaꝫ j. pet̓. ij. ¶ A ¶ Cōſuetudo ē vt ꝑe grini ab ill̓ q̇ ſciūt informēt̉. a qͥbꝰ ī diuerẜ locis q̄ ꝑtrāſire debēt cauere debēt ⁊ qͣlite erga hoīeſ ꝑ qͣs trāſire oꝑtet ſe habeāt vt il luc ꝑuenire valeāt q̇ intēdūt. Sic ⁊ noſqͣꝫ diu ſumꝰ ī hͦ md̓o ꝑegrinamur a dn̄o qͣli ad ip̄ꝫ ꝑueniamꝰ a bto petro ī p̄miſſiſ v̓bi edocemur. ⁊ fac̄ tria. Prīo.n. pn̄tē vitā ꝑe grinatōꝫ eē inſinuat cū dicit. Vos tāqͣꝫ ad ue. ⁊ ꝑe. Scd̓o a q̇bꝰ tāqͣꝫ a nociuis in nrā ꝑegrinatōe cauere debeamꝰ det̓mīat. Ibi Abſtinere a car. deſi. q̄ mi. aduer. ani. Ter tio qͣlit̓ cū indigeniſint qͣs trāſimꝰ nos hri oꝑteat īformat ibi. ꝯuerſatōꝫ veſtrā int̓ gē. bn̄tes bonā ¶ Quātū āt ad pͥmū nota ꝙ pn̄tē vitā dicit eē ꝑegrinatiōeꝫ ꝓpt̓ multa. ¶ Et pͥmo qꝛ tāqꝫ ꝑegrini ml̓tis laboribꝰ ⁊ miſerijs exponimur Qd̓ recognouit ia cob gen̄. xlvij. vbi dixit: Dies ꝑegri. mee. c. xxx. ānoꝝ ſūt ꝑui ⁊ mali. Parui dic̄ reſpe ctu patꝝ p̄cedētiū qͥ diutiꝰ vixerūt. Mali dicit reſpectu miẜiaꝝ. Hō.n. natꝰ d̓ ml̓iere bre. vi. tꝑe. qͣntū ad pͥmū. replet ml̓tis miſe rijs. qͣntū ad ſcd̓m Et bn̄ dic̄ ml̓tis. qͦs eī p̄t ībreui oēs miẜiaſ hoīs qͣs ſuſtinet explica re. Quas ī ꝑte tāgit augͥ. ī li. ſolilo. Vita in q̇t mea vita fragil̓. vita caduca. qꝛ qͣꝫto ma gis creſcit. qͣnto n agͥ ꝓce ¶ Dominica tertia poſt paſca mortē accedit. vita fallax plēa laq̄iſ mortiſ nūc gaudeo ſepe triſtor. nūc vigeo ſepe īfir mor. nūc viuo ſtatī morior. nc̄ felix apꝑec ſepe miſer. nc̄ rideo. iā fleo. ſicqꝫ oīa muta bilitati ſubiacēt. vt nec ī vna hora hō ī vno ſtatu ꝑmaneat. hīc timor. hinc tremor. hīc ſitis. hinc fames. hic calor. hic frigꝰ. hīc lan guor. in̄ dolor exuberāt. Sb̓ſeq̇t̉ his ip̄or tuna mors q̄ miẜos hoīes mille modiſ ra pit Huc febribꝰ illū oppͥmit doloribꝰ. hūc ſuffocat aq̇s. hūc īterimit laq̄is. hūc truci dat ferro. hūc corrūpit veneno. aliū ꝑimit flāmis. ⁊ ml̓tis alijs mōis. Sic ergo tāqͣꝫ ꝑeg̓ni pͥmo ml̓tis icōmodis ⁊ miẜijs expo nimur Itē tāqͣꝫ aduene ⁊ ꝑegrini a mun dāis n̄ cognoſcimur ⁊ vilipēdimur. Hoc bn̄ inuit̉ ī lu. vlt̓. ī his duobꝰ qͥ ibāt ī caſtel lū emaus. q̇ dn̄m ī hitu ꝑeg̓ni n̄ nouerunt Un̄ tāqͣꝫ extraneo loq̄ntes dicebāt Tu ſo lꝰ ꝑeg̓ es ī hie. Vn̄ bn̄ pot̓at dicere illd̓ iob .xix. Inq̇lini do. me. ſic̄ ali. habue. me. ⁊ qͣſi ꝑegͦ. fui ī ocu. e. Mūdani.n. ī viris ſcis qͣn tucūqꝫ ꝓpinq̇ ſint eis n̄ alid̓ attēdūt qͣꝫ mū danā vtilitatē. alioqͥn ip̄os tāqͣꝫ extraneoſ vilipēdūt. p̄s. Extraneꝰ fac. ſū fra. me. ⁊ ꝑe. fi. ma. m. Oqͦt ſt vſqꝫ hodie qͥ dītes ī mūdo effecti pauꝑes prēs l̓ frēs. licꝫ ī vita ſcōs vi lipēdēdo ip̄os negauerūt It̓ tqͣꝫ cū adue nis ⁊ ꝑeg̓nis nobiſcū doloſe ⁊ īiqͣ a mūda nis agit̉ oc deſigͣbat̉ gen̄. xv. vbi abrae d̓r Scito p̄noſcēs ꝙ ꝑeg̓nū futuꝝ ſit ſemētu um ī t̓ra n̄ ſua ⁊ ſubijciēt eos ẜuituti ⁊ affli gēt qͣdrigētis ānis. Vbi adapta qͣꝫ doloſe egyptij filios iſraelẜuituti ſb̓iecerūt. ⁊ qͣꝫ gͣ uit pꝰ afflixerūt. Hoc ꝯq̄rebat̉ iacob de la ban gen̄. xxxij Apd̓ laba īqͥt ꝑeg̓natꝰ ſū vſ qꝫ ī pn̄tē diē. de qͦ an̄ ꝯq̄ſtꝰ ē ꝙ decē vicibꝰ ī iuſte ⁊ doloſe egerat cū eo mercedē ſuā cō mutādo. Propt̓ qd̓ ⁊ dn̄s diſcipul̓ ſuis di xit io. xvj. In mu. p̄ſſu. ha. Itē aduenas e ꝑegrinos nos dic̄. qꝛ tāqͣꝫ aduene ⁊ ꝑeg̓n patriā nrāꝫ adhuc lōge poſiti ſalutāꝰ. ⁊ v citiꝰ veniāꝰ exoptāꝰ. Un̄. ij. co. v. Bonā ī q̇t volū. hēꝰ. magͥ ꝑeg̓nari a corꝑe ⁊ pn̄te. eē ad deū. Et qꝛ ꝑ corpꝰ ī hͦ md̓o detiemū tāqͣꝫ ꝑeg̓ni a lōge poſiti patriā nrāꝫ ſalut mꝰ Un̄ heb̓. xj. loq̇t̉ d̓ſcis prībꝰ. Alōge io aſpi. ⁊ ſalu. ⁊ ꝯfi. qꝛ ꝑegͦ. ſūt ſuꝑt̓rā Vn̄ gle Utit̉ apl̓s v̓bo trāſlato a nauigātibꝰ q̄ lō ge ꝓſpiciētes deſid̓ratas citates qͣs an̄qͣꝫ ī grediūt̉ ſalutatōe p̄ueniū Un̄ augͥ. ī li. ſol̓. Pat̓a nrā pat̓a ſecura. lōge te vidēꝰ. ab hͦ mari te ſalutāꝰ. ab hac valle ad te ſuſpirāꝰ ⁊ nitimur cū lacrimis ſi qͦmō ad te ꝑueni amꝰ/ B Scd̓o apl̓s vt illuc ꝑuenire poſ ſimꝰ. a qͥbꝰ tāqͣꝫ ꝑeg̓ni cauere dēꝰ detmi nat. qꝛ a carnalibꝰ d̓ſiderijs q̇ mi. aduer. ai. Carnalia deſideria dic̄ maxīe reſpc̄u luxu rie. ī qͣ caro maxīe delectat̉. De qͥbꝰ d̓ſiderꝭ is. jͣ. theſ. iiij Sciat vnꝰ qͥſqꝫ vas ſu. poſ. ī ſā. ⁊ hō. n̄ ī paſſiōe deſiderij ſic̄ ⁊ gētes q̇ igno. deū. Haimo. Paſſio deſiderij ē qn̄ hō ve lut equꝰ ⁊ mulꝰ qͥbꝰ n̄ ē ītellectꝰ fert̉ ad libi dinē. nec refrenat libidīs ardorē. Ro. j. Ex arſerūt ī d̓ſi. ſu. Que d̓ſideria carnis mili. aduer aīaꝫ qͣdrupl̓r.ſ. īpugͣndo ꝑ cogitatō neſ. vulnerādo ꝑ delectatōes. ſuffocādo ꝑ ꝯſēſū qͣi mēbratī lacerādo ꝑ diuerſas acto neſ. Que qͣttuor btūs job ī ꝑſona carnaliū tāgit. xvj. Circūdedit me.ſ. caro lāceis ſuis .i. cogitatōibꝰ vulnerauit lūboſmeoſ ꝑ de lectatōes. effudit ī t̓ra viſcera mea ꝑ ꝯſēſū ꝯcidit me vulnere ſuꝑ vulnus ꝑ diuerſas oꝑatōes. Bn̄gꝰ dic̄. Obſe. voſ abſti. a car deſi. q̄ ſic mi. aduer. aīaꝫ ¶ ¶ Tertō v̓o q̄ lit̓ nos int̓ eoſ int̓ qͦs ꝑeg̓namur hrē d̓beāꝰ īformat cū dic̄. Cōuer. hn̄tes int̓ gē. bo. vt ī eo ꝙ detractāt d̓ vob̓ tāqͣꝫ de. ⁊cͣ. Ad ꝯuer ſatōꝫ āt bonā vt alioꝝ vitet̉ d̓tractō pl̓a pe g̓no ſt̓ neceſſaria Et pͥmū ē honeſtā ſocie tatē q̄rere qd̓ fec̄ apl̓s ſic̄ dicit. ij. co. viij. vbi loq̇t̉ de luca. Miſimꝰ īqͥt frēꝫ cꝰ laus eſt in euāgelio ꝑ oēs eccīas comes ꝑeg̓natiōis nrē. Ecce qͣꝫ laudabilē hūit apl̓s ſociū Hic eſt ꝙ cū vxor thobie flerꝫ d̓filio. d. heu me fili mi vt q̇d te miſimꝰ ꝑeg̓nari ꝯſolatꝰ ē eā vir ſuꝰ dicēs. Noli t̓bari ſatis eī fidel̓ ē vir ille cū qͦ miſimꝰ eū. Letāt̓ ⁊ cātādo p̄t īcede re ꝑeg̓nꝰ cū tl̓i ſocio. p̄s. Cātabiles mi. erāt iuſti. tu. ī lo. ꝑeg̓. mee. Glo. Cātꝰ releuat la bores ⁊ tollit tediū Itē ꝑeg̓nꝰ cū īdigeniſ ꝓ rebꝰ n̄ dꝫ ꝯtēdere. Mudanoꝝ res ſi deli cie ⁊ honores ꝓ q̇bꝰ ꝑeg̓nꝰ celeſtis n̄ dꝫ ꝯtē dere. ſꝫ potiꝰ tāqͣꝫ gͣue onꝰ ꝯtēnere vt leuiꝰ ceptū iter poſſit ꝑagere. De tl̓i ꝑegrino d̓ deut̓. x. Dn̄s amat ꝑegͦ. ⁊ dat ei vic. et veſti. ¶ Dominica tertia poſtpaſca Hec eī ꝑeg̓no ſufficere debēt. Un̄. j. thi. vj. Hn̄tes ali. ⁊ qͦ. tega. his ꝯtē. ſi. Sꝫ mūdani d̓licijs ⁊ honoribꝰ ītātū ſe onerāt ꝙ an̄qͣm ꝑueniāt deficiūt. ⁊ tamē ꝓ his ꝯtēdere nō deſiſtūt. Vn̄ bonū ꝯſiliū dat̉ celeſti ꝑeg̓no Ecc̄. xxix. Mīmū īqͥt ꝓ mag. pla. ti. ⁊ īppe ꝑeg̓na. tu. n̄ au. ¶ Itē celeſtiſ ꝑeg̓nꝰ ſi vult illoꝝ ꝑ qͣs trāſit deriſiones vitare dꝫ cū di ſcretōis moderamīe dietas ꝯtinuare Un̄ lu. xiiij. d̓r. Ne forte cū viderīt illudāt ei di cētes. Hic hō cepit edificare ⁊ n̄ potuit ꝯſū mare. Qd̓ ē ꝯͣ ml̓tos q̇ ī iuuētute qͣi ī īcho atōe ꝑeg̓natōis ſue ita feruētes ſūt. ita ma gnas dietas faciūt. ꝙ an̄qͣꝫ ad finē ꝑeg̓na tōis ſue.i. ad ſenectutē veniāt deficiūt. Tl̓i bꝰ d̓r. j. pe. iiij. Nolite ꝑe. ī fer. q̇ vo. ad tēp. fit ¶ Itē vir ſcūs tāqͣꝫ ꝑeg̓nꝰ dꝫ hoſpiti bn̄ ſol uere Hoſpes q̇ ī ꝑegnatōe nrā oīa bōa no bis fac̄ dn̄s. Un̄ nos bn̄dēꝰ ei ſoluere. Sꝫ qꝛ oīa bōa q̄ hēꝰ ſua ſt ⁊ d̓ ſuo ſibi ſoluāꝰ ⁊ gtū hēbit. ꝓpt̓ qͦd dicebat ille bōꝰ ꝑeg̓nꝰ da uid. Tua ſt oīa ⁊ q̄ d̓ māu tua accepiꝰ dedi mꝰ tibi. Peregͥni.n. ſūꝰ ⁊ ꝓpt̓ h̓ ſupple bn̄ tibi ſoluere volūꝰ. Sūt et̄ aliq̇ ꝑegnicuri ales q̇ faīlie hoſpitis aliqͥd dāt vt meliꝰ ho ſpitiū hēant. Sic certe pauꝑibꝰ qͥ ſūt d̓ fa milia chriſti dēꝰ munuſcl̓a.i. elemoſynas dare vt nob̓ hoſpitiū bonū p̄ꝑent. Ecc̄. xvj Oīſmīa.i. oē opꝰ mīe faciet vnicuiqꝫ locū ſcꝫ ī celo ẜm meritū oꝑū ſuoꝝ ⁊ ẜꝫ ītellectū ꝑeg̓natōis ſue Qui ei ītelligit ſe ī hac miſe ria ꝑeg̓nū ſapiēs ē ſi ꝑ oꝑa mīe p̄parꝫ ſibi ī celo bonū locū. Qd̓ ⁊ ꝯſulit dn̄s lu. xvj. Fa cite vo. ami. de mā. iniqͦ. vt reci. vos ī etna tab̓nacula. Ad q̄ nos ꝑ. ¶ De euāgelio Sermo. XCVI. Unduſ quidem gaudebit. vos āt ꝯtriſta. Ioh̓. xvj. D Iuxta ſnīaꝫ Eccl̓. q̇ dicit. vij cor ſapiētis vbi t̓ſticia cor ſtulti vbi leticia. duo ī p̄miſſis v̓biſa dn̄o inuūt̉. vicꝫ mūda noꝝ ex pn̄ti gaudio ſtulticia quā tāgit. cū dicit. Mūdꝰ qͥ. gau. Et iuſtoꝝ ex pn̄ti me rore ſapīa. ⁊ hac inuit cū dicit Vos āt ꝯtri ¶ Mudanoꝝ āt ſtl̓ticia ex pn̄ti gaudio pi ſat̉. ſi tria aduertāt̉.ſ. tꝑs locꝰ ⁊ cā. Gaudē eī in tꝑe triſticie. ī loco miẜie ⁊ ī cā malicie Tꝑs t̓ſticie ē tꝑs pn̄tiſ vite Un̄ eccl̓. iij. Eſ tꝑs flē. ē tꝑs ridē. p̄mittit tꝑs flēdi ⁊ ſb̓dit tꝑſ ridēdi. vt on̄dat ꝙ pn̄ſtꝑs ē tꝑs flēdi. ⁊ futu rū tp̄s erit tꝑs ridēdi. Iuxta illd̓ lū. vj. Btī qͥ nūc fle. qꝛ ride. Auḡ. ī ſol̓. Nēo p̄t ī vtroqꝫ ſe culo ꝯſolari. nec p̄t qͥs ī pn̄ti ⁊ ī futuro ſecl̓o gaudere. ſꝫ vnā neceſſe ē vt ꝑdat q̇ alterā vo luerit poſſid̓re. ⁊ pꝰ oret deū vt ī pn̄ti ſibi oīa amareſcāt vt ī fut̉o valeat cōſolari. ⁊ ꝓpt̓ hͦ mūdanoꝝ bn̄ īnuit̉ ſtl̓ticia q̇ ī tꝑe q̄ deberēt flere q̄rūt gaudere. ¶ E Itē ip̄oꝝ ſtulticia ī nuit̉ ex loco. qꝛ gaudēt ī loco miẜie vbi poti us d̓berēt flere Iu. ij. Angelꝰ do. deſcē. ad lo cū flētiū. In ſignū hꝰ oīs hō hūc md̓m tāqͣꝫ locū miẜiaꝝ flēs īgredit̉ vt augͥ xx. li. de ci. d̓ Infātia inq̇t n̄ a riſu ſꝫ a fletū īcipit hͦ quid maloꝝ īgreſſa ſit q̇dāmō neſcia prophetat. Nec miꝝ. Hō ei naͣ. de ml̓ie. bre. viuēſtꝑe re. ml̓. mi. Aſſidue.n. ⁊ īceſſant. vij. tribulatōibꝰ atterit̉ q̄ ſt̓ fames ſitis calor ⁊ frigꝰ laſſitudo īfirmitas ⁊ mors. De qͥbꝰ iob. vj. In. vj. ibl̓a tiōibꝰ lib̓abit. ⁊ ī. vij. n̄ tāget te malū Sꝫ ecce mūdani int̓tor miẜias ꝯſtituti cū t̓ſtari de berēt gaudēt. ad ſil̓itudinē frenetici q̇ cū oēſ aīci ſui flēt ⁊ t̓ſtāt̉ ip̄e ſolꝰ ridet. Itē exēplo io ne q̇ oībꝰ nauigātibꝰ ī ꝑicl̓o ꝯſtitutis ⁊ ꝓpt̓ ꝑiculū clamātibꝰ ⁊ t̓ſtātibꝰ ſolꝰ ip̄e dormīe bat ī ꝑicl̓o. ⁊ iō ip̄e ſolꝰ ī ꝑicl̓o remāſit ¶ I Itē mūdanoꝝ ſtl̓ticia peſat̉ ex gaudij cauſa Gaudij eī eoꝝ cā ē malicia Gaudꝫ.n. ſuꝑbꝰ d̓ alioꝝ ſb̓iectōe. ⁊ illd̓ ꝓhibet̉ lu. x. In hͦ noli. gau. qꝛ ſpi. ſb̓ij. vo. Itē gaudꝫ iracūdꝰ d̓ īimi ci ꝯfuſiōe. ⁊ hͦ ꝓhibet̉ ꝓuer. xxiiij Cū ce. ī. tu. n̄ gau. Et iob. xxj. Si gaui. ſū adrui. eiꝰ q̇ me odē. q. d. Nō ſū gauiſꝰ. Itē gaudꝫ luxurioſ d̓ carnali voluptate Un̄ iob. xxj Tenēt tym. ⁊ citha. ⁊ gau. ad ſo. orga. du. ī bo. di. ſu. ⁊c Itē gaudꝫ auarꝰ d̓ pecule accuml̓atōe. eſa. xxxij Gaudia onagro. paſ. gre. Et lu. xij. de dite qͣ āpliatis horreis ⁊ repoſitis ml̓tis ī ānos pl̓i mos dixit. Aīa m. ha. ml̓ bo. ī an. pl̓i. reqͦ. cō me. ⁊ epū. Itē gaudꝫ mūdꝰ d̓ alioꝝ īfelicitate Baruch. iiij. Gauiſa ē ī rui. tu. ⁊ le. ē ī ca. tuo Mich̓. vij. Ne le. umi. me. qꝛ ceci. ¶G Iu ſtoꝝ v̓o ex pn̄ti merore nōt̉ ſapīa cū dic̄. vos āt ꝯtri. Triſtāt̉.n. qn̄ dn̄t. vbi debēt. ⁊ ꝓpt̓ q̇d̓ on̄t Qn̄ dn̄t t̓ſtāt̉. h̓ ē tꝑe t̓ſticie. qd̓ ē tꝑſ pr̄ tis vite. ⁊ hͦ īnuit btūs petrus ī can̄. j. Mod cum inquit ſi nunc oportꝫ contriſtari Imo quod maiuſ eſt renuunt in pn̄ti ꝯſolari. p̄s ¶ Dominica quarta poſt paſca Renuit ꝯſola. aīa mea. Vn̄ augͥ. in ſol̓. ẜ ſūma v̓tꝰ te ꝑ te rogo vt n̄ ꝑmittas me ī ali qͣ ꝯſolatōne cōſolari qͣꝫ ī te. ſꝫ mihi peto vt oīa amareſcāt vt tu ſolꝰ dulcis apꝑeas aīe mee ¶ Itē triſtāt̉ iuſti vbi debēt ſcꝫ ī huiuſ mūdi lachrymaꝝ valle Un̄ pſal. de viro iu ſto dicit. Aſcē. ī cor. ſu. diſ. ī val. la. in lo. quē po. Cā aūt qͣre h̓ mūdꝰ vall̓ lachrymaꝝ d̓r ⁊ locꝰ triſticie ſupra on̄di ¶ H ¶ Iteꝫ tri ſtant̉ iuſti ꝓpt̓ qd̓ debēt.ſ. ꝓ ꝓprio pctō. ꝓ proximi damno. ⁊ ꝓ ſaluatoris deſiderio ¶ Pro ꝓprio pctō triſtāt̉ qꝛ illd̓ cōmiſe runt. De qͣ triſticia. ij. coꝝ. vij. Gaudeo qꝛ nūc ꝯtriſtati eſtis ad ꝑnīaꝫ. Sic ⁊ triſtata fuit maria magdalena qn̄ ꝓpt̓ pctūꝫ ex tri ſticia lacrimis lauit pedes ſaluatoriſ. Sic ꝯtriſtatꝰ fuit dauid qn̄ ꝓ pctō qͦd cōmiẜat pnīa ductꝰ. ſedit ī cinere ⁊ cilicio. d. Labo raui ī gemi. me. la. ꝑ ſin. noc. lec. me. la. me. ſtra. me. ri. Sꝫ heu vocauit dn̄s ml̓tos. ſic̄ dicit eſa. ad plāctū. ⁊ ad ſaccū.ſ. pnīe ꝓ pctō ſꝫ ecce occidere vitulos ꝓ pctō ad lram co medere carnes ⁊ hmōi videmꝰ. Tales pe nitētes plꝰ curāt de vētre qͣꝫ d̓ mēte ¶ Itē triſtāt̉ iuſti ꝓ ꝓximi dāno. Sic paulꝰ ro. ix dicēs: Triſticia eſt mihi inq̇t ⁊ ꝯtinuꝰ do lor. ⁊ intātū inq̇t ꝙ optabā anathema eē a dn̄o ꝓ frībꝰ meis. Sic hiere. ix. dicit. Quis da. capi. meo fon. la. vt d̓fleā interi. ppl̓i mei Ad hͦ ip̄m ꝓuocauit nos chriſtꝰ qn̄ fleuit ſuꝑciuitate ⁊ ſuꝑ lazaꝝ. Sꝫ heu hodie ml̓ ti magͥ gaudēt qͣꝫ triſtāt̉ d̓ dāno ꝓximi. ⁊ ſi triſtāt̉. plꝰ ꝓpt̓ dānū tꝑale qͣꝫ ſpūale. pau ci eī ſūt q̇ de pctīs ꝑentū vl̓ aīcoꝝ triſtēt̉ vl̓ inq̇rāt. ſꝫ freq̄ntiꝰ ꝑq̇rit̉ ſi amici ſint corꝑe ſani. ſi victū vl̓ veſtitū habeāt. agros vl̓ pe cuniā vl̓ grām p̓ncipū habeāt. ſꝫ pauci ꝑq̇ rūt ſi ſint a vicijs puri. bōis oꝑbꝰ primi. ſi pacē habeāt ad oēs. ¶ Itē triſtant̉ iuſti ex ſaluatoris deſiderio. Sic triſtabat̉ dauid dicēs: Heu mi. qꝛ īco. me. plō. ē ⁊ hītaui. ⁊cͣ. Et alibi. Fuerūt mihi lachryme mee pāes die ac noc. dicēs: Qn̄ ve. ⁊ appa. an̄ faci. dei mei. Et quēadmod̓ deſide. cer. ad fon. aqͣꝝ ita deſi. aīa me. ad te de. Sꝫ ceruꝰ qͣnto plꝰ ꝓꝑat ad fontē tāto plꝰ deſiderat ip̄ꝫ. Talis fuit dauid ⁊ oēs ſci. q̇ qͣnto plꝰ ad finē vite tendebāt tāto maioris feruoris erant Un̄ de dauid d̓r Re. iij Dauid ꝓficiēs ſꝑ ſe me lior erat. Qd̓ eſt ꝯͣ multoſ modernos q̇ ad finē vite tendētes cū d̓ v̓tute in v̓tutē debe rent ꝓficere ſicut cācer retrocedūt. Pauci enī inueniūt̉ eiuſdē deuotiōis ī ſenio ſicut fuerūt ī pͥncipio. Tal̓ ergo iuſtoꝝ triſticia vertet̉ in gaudiuꝫ. qn̄ vnicuiqꝫ iuſto dicet dn̄s. Intra ī gaudiū dn̄i tui. ¶ Dominica quarta poſt paſca de epiſtola ¶ Sermo. XCVII It oīs hō uelox ad audiēdū tardꝰ ad loquenduꝫ. Iac̄. j. ¶ I ¶ Hic ſalubre ꝯſiliuꝫ tanqͣꝫ oībꝰ neceſſariū beatꝰ iacobꝰ vniuer ſalit̓ ꝓponit cū dicit. Sit oīs hō velox. Et ſubdit duplex ꝯſiliū. vt videlicꝫ qͥſqꝫ noſtꝝ ſit velox ad audiēdū ⁊ tardꝰ ad loquēduꝫ Primū eī vt.ſ. qͥſqꝫ ſit velox ad audiendū. ꝯſulit ꝓpt̓ emolimētū. Secundū ſcꝫ vt tar dꝰ ſit ad loq̄ndū ꝯſulit ꝓpt̓ nocumētum. ¶ Sit ergo q̇libet velox ad audiendū tri plicē vocē ꝓpter emolimentū. videlicꝫ vo cē ſaluatoris. vocē ſuꝑioris. ⁊ vocē pauꝑiſ ¶ Primo de voce ſaluatoris dicit pͣs. Ho die ſi vo. eiꝰ audieritis nolite obturare cor da vrā. Et hͦ vtiqꝫ ꝓpt̓ ip̄iꝰ vocis ml̓tiplex emolimētū Vox.n. dn̄i ē in v̓tute. Nā in v̓ tute ſua pctōres viuificat ⁊ iuſtificat Io. v Oēs q̇ in monu. ſūt au. vo. filij dei. ⁊ q̇ au dierint viuēt Verba enī inq̇t que ego loqꝫ ſpūs ⁊ vita ſunt. Ioh̓. vj. Vita ſunt vtiqꝫ gͦ tie in pn̄ti. et gl̓ie in futuro. In ſignū cuiu cū ſuſcitauit puellā adoleſcentē et lazaꝝ di cendo: ſurge et veni foras. ad vocē eiꝰ con tinuo ſurrexerunt ¶ Itē vox dn̄i viuifica tos mūdificat. Hebre. j. Verbo v̓tutis ſue purgationē peccatorū faciēs. Et Ioh̓. xv. Iā vos mūdi eſtis ꝓpter ẜmonē meū Un̄ in vitis patrū legit̉. Ꝙ cū q̇dā diceret cui dā patri ꝙ ꝓpter hͦ recuſabat audire v̓bū dei. qͥa ſtatim obliuiſcebat̉. ille pater tradi dit ei calatū vnū immūdū et ſumo nigru dicens vt ipſum in fontem mergeret. et ſi bi plenum aqua portaret. Quod cum il le ſepius immergendo et replendo eo ꝙ Dominica quarta poſt paſca aqua ſꝑ exibat facere non potuiſſet triſtis redijt dicens ſe inutilit̓ laboraſſe. Rn̄dit ei pat̓. Et ſi aquā nō detuliſti tn̄ calatū mun daſti. Sic ē de corde. licet v̓bū d̓i ſꝑ retine re nō poſſit. tn̄ trāſeūdo mūdat ¶ Itē vox dn̄i mūdificatos ī v̓tutibꝰ creſcere fac̄ Un̄ Mat. xiij. Qui v̓buꝫ dei audit ⁊ intelligit fructū affert. Col̓. j. Verbū v̓itatis euāgeli qd̓ ꝑuenit ad vos fructificat ⁊ creſcit. Et ꝓ uerb̓. iij. Primi ⁊ puriſſimi fructꝰ eiꝰ.ſ. di uine vocis. pͥmi qͣntū ad grām ī pn̄ti. ⁊ pu riſſimi qͣntū ad gl̓iaꝫ ī futuro Exēplū. c. viij L. ¶ Scd̓o veloces dēmꝰ eē ad audiēduꝫ voce ſuꝑioris ſcꝫ p̄lati Talit̓ fecit ille d̓ qͣ d̓r in pſal. In auditu au. obediuit mihi. Ber. Verꝰ obediēs n̄ ꝓcraſtinat mādatuꝫ. Et ad heb̓. vlt̓. Obedite p̄poſitis vrīs ⁊ ſubia cete eis. ip̄i enī ꝑuigilāt qͣſi rōeꝫ reddituri ꝓ aīabꝰ vr̄is. Obediētie v̓o emolimētum on̄dit apl̓s q̇ poſtqͣꝫ dixit de chriſto phi. iij ꝙ factus ē obediēſ vſqꝫ ad mortē. ſubdit ꝓ pter qd̓ deꝰ illū exaltauit. Un̄ ⁊ ī vitis pa trū legit̉ ꝙ q̇dā ſctūs cuꝫ vidiſſet qͣttuor o dines ſaluādoꝝ ſuꝑiorē illū vidit q̇ in pn̄ti ſunt p̄latis ſuis huilit̓ obedientes ¶ R ¶ Tertōdēmꝰ eē veloces ad audiēdū vo cē pauꝑis. Vn̄ ꝓuer. xxj. Qui obturat au rē ſuā ad clamorē pauꝑis. clamabit ⁊ ipſe ⁊ n̄ exaudiet̉. Oqͣꝫ magnū ē emolimentuꝫ hꝰ auditōis. Ꝙ ſic̄ tho. xij. Elemoſyna ho minis faciet īuenire vitā eternā Regnū eī celoꝝ paupeꝝ ē. Btī eī pauꝑes quiā ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. Un̄ ab ip̄is eſt cōꝑanduꝫ. Propt̓ qd̓ dicit dn̄s Lu. xvj. diuitibꝰ. Faci te inq̇t vob̓ ami. d̓ mā. iniqͦ. vt reci. vos ī et taber. Nā ſicut dic̄ augꝰ Nō tā dn̄s fec̄ di uites ꝓpt̓ pauꝑes ſꝫ potiꝰ pauꝑes ꝓpt̓ di uites. vt diuites ī pauꝑibꝰ ſpūale bonū lu crent̉. Un̄ cū ꝑ hoſtia diuituꝫ pauꝑes cui rūt q̇d aliudqꝫ ꝙ regnū celoꝝ qd̓ ip̄oꝝ eſt eis venale exponūt. Fatuꝰ ē ergo diues qͥ nō eſt velox ad audiēdā vocē pauꝑis. mi nima ꝓ maximis. trāſitoria ꝓ et̓nis exhibē tis. laudabil̓ vtiqꝫ ⁊ bona aliqͦꝝ diuītū cō ſuetudo q̇ tꝑe comeſtionis hoſtia domo rū aꝑta ꝓpt̓ paupeꝝ aduētū tenēt. Prope qͦd nō ſolū angl̓os veꝝ etiā ⁊ ip̄m chriſtuꝫ aliq̇ eoꝝ ī ſpecie pauꝑis reciꝑe meruerunt ſicut refertbeatꝰ greg. ī quādā omelia pa ſcali. Sꝫ illoꝝ ꝯſuetudo vituꝑabil̓ qui ho ſtia q̄ ſꝑ tenēt clauſa ad ꝑua exenia aꝑiūt. Sꝫ pauperē regnū celoꝝ p̄bētē nō ſoluꝫ n̄ intromittūt. ſꝫ nec etiā ad ianuā clamāteꝫ audiūt Sic diueſ purpuratꝰ obturauerat aures ſuas ne pauꝑis lazari an̄ ianuā ia cētis micas panis petētis audiret. Et id̓o poſt cū vidiſſꝫ eundē lazarū in ſinu abrae in requie opulēta clamauit ⁊ ip̄e. ſꝫ nō fuit exauditꝰ. nec ī vna gutta aqͣ ¶ L ¶ Scd̓o ꝯſulit beatꝰ iacobꝰ vt qͥſqꝫ tardꝰ ſit ad lo quēdū. Ad hͦ docet etiā nos nat̉a. vt ſcꝫ ve locius audiamꝰ ⁊ tardiꝰ loq̄mur. ¶ Na turā eī dedit duplex inſtrumētū hoī audiē di ⁊ vnū loquēdi vt hͦ ipſo on̄dat̉ ꝙ ho ī du plo plꝰ dꝫ audire qͣꝫ loqͥ. ¶ Itē nat̉a pl̓ibꝰ aīalibꝰ dedit auditū. loq̄lam nō dedit niſi aīali rōnali. Un̄ ex hͦ on̄dit̉ ꝙ loq̄la dꝫ eſſe rōnaliſ. Col̓. iiij. Sermo veſter ſꝑ in grā ſu ſale ſcꝫ ſapīe ꝯditꝰ. Sꝫ heu multi ſūt q̇ qͣſi nullā rōem hn̄tes imp̄meditate loquunt̉. De talibꝰ p̄t dici illud Iob. ij. Quaſi vna de ſtul. mulieribꝰ locū. es ¶ Itē natura de dit inſtrumēta auriū aꝑta. loq̄ndi v̓o clau ſa ſubduabꝰ clauſuris. Hō ei ad audiēdū ſꝑhabet aures aꝑtas. ſꝫ linguā ſub labijs ⁊ dentibꝰ clauſam. Eſt eī lingua ſicut mo nacha q̄ in clauſtro clauſa q̄ nō dꝫ loqͥ niſi de licētia. Mich̓. vij. Cuſtodi clauſtra oriſ tui. Prouenit eī illi q̇ nō eſt tardꝰ ſꝫ potiꝰ velox ad loquēdū ml̓tiplex nocumētū ſcꝫ culpe. qͥa ꝓuerb̓. x. In ml̓tiloq̇o non deerit pctūm. vl̓ alijs detrahēdo. vl̓ mētiēdo. vel ſe iactādo. vl̓ iurādo. ⁊ ī multis alijs Item nocumētū tꝑal̓ pene. Prouer. xiij. Qui in cōſideratꝰ ē ad loq̄ndū ſentit mala. O qͦt ſūt grauit̉ ꝑcuſſi. o qͦt occiſiꝓpt v̓ba incom poſita. Pſal. Vir linguoſꝰ n̄ diriget̉ ī ter Itē nocumētū pene et̓ne. Un̄ lu. xvj. diueſ purpuratꝰ qꝛ ī epul̓ linguā īcōſiderate la xauerat. iō p̄ ceteris mēbris in ea ignis pe nā ſentiebat. Iō beatꝰ iacobꝰ ī p̄miſſis ver bis bn̄ꝯſulit vt oīs hō ſit tardꝰ ad loq̄ndū ¶ Dominica quarta poſt paſca ¶ Dominica quart ¶ De euāgelio Sermo. XCVIII. Um uenerit ille ſpūs v̓itatis arguet mūdū d̓ pec cato ⁊ de iuſticia ⁊ de iudicio Io xvj. ¶ M ¶ In his v̓bis dn̄s duo facit. ¶ Primo ei innuit ꝙ ſpūſſctūs maliciaꝫ mūdi arguet cū dic̄. Ille arguet mundū d̓ pctō ⁊ de iuſticia ⁊ d̓ iudicio ¶ Scd̓o tꝑe argutiōis inſinuat cum dic̄. Cum venerit ¶ Triplicē aūt maliciā on̄dit dn̄s ꝓpter quā ſpūſſctūs mūdū.i. mūdanos arguet qꝛ de pctō qͦd ſcꝫ cōmiſerūt. d̓ iuſticia quē ſcꝫ facere omiſerūt. de iudicio qͦd.ſ. cōtepſe rūt. ¶ Prīo igit̉ arguet mūdū d̓ pctō qd̓ cōmiſerūt. ⁊ h̓ qꝛ nō crediderūt inq̇t ī me Nō dic̄ q̇a nō crediderūt me. nec dic̄. qͥa n̄ crediderūt mihi Sꝫ qꝛ inq̇t n̄ crediderūt ī me. Aliud eī vt dic̄ augꝰ ē credere deū.ſ. tri nū ⁊ vnū. creatorē ⁊ redēptorē. ⁊ hꝰ mōi. ſic̄ demōes credūt ⁊ ꝯtremiſcūt. Aliud ē cre dere deo ſcꝫ v̓bis eꝰ fidē adhibere. ſic credi dit abraā d̓o ⁊ reputatū eſt ei ad iuſticiaꝫ. Aliud ē credere ī deū.i. fide ⁊ charitate et bonis oꝑbꝰ tēdere ī ipſū. hͦ eſt tantuꝫ bo noꝝ ſine pctō mortali exiſtētiū. De qͥbꝰ in Ioh̓. Ois q̇ credit ī me n̄ moriet̉ in eternū. Illi ergo q̇ ſunt ī mortali pctō n̄ credūt in eū. qꝛ charitate ⁊ bonis oꝑbꝰ n̄ tēdūt ī ip̄ꝫ. ſꝫ potiꝰ ꝑ pctūm recedūt ab ip̄o. Vn̄ Eſa. lix. d̓r. Iniqͦtates vrē diuiſerūt inter vos et deū veſtrū. ⁊ pctā vrā abſcōderūt faciē eiꝰ a vob̓. Sic luc̄. xv. filiꝰ ꝓdigꝰ receſſit a prē ⁊ elōgauit ab eo viuēdo cū meretricibꝰ lu xurioſe. Arguet āt ſpūſſctūs mūdanos d̓ pctō. q̇a illud cōmittēdo n̄ crediderunt in chriſtū.i. charitate ⁊ bonis oꝑbꝰ n̄ tende bāt in ip̄m. ſꝫ potiꝰ pillud a chriſto ſaluta ri ſuo receſſerūt ¶ N ¶ Scd̓o arguet de iuſticia quam facere neglexerūt. ⁊ h̓ qꝛ ad prēm vado. Vado inq̇t ꝑare vob̓ locum. Qui vtiqꝫ locꝰ ab initio ꝓpt̓ pctūm primi ꝑentis clauſus fuerat Huc q̇dē chriſtꝰ re parauit. vtinā nos ad ip̄ꝫ ꝑati eſſemꝰ. quā ꝑationē chriſtꝰ on̄dit debere fieri ꝑ iuſtici am. Certe chariſſimi vete. teſta. pres iuſticiā q̇dē fecerūt. tn̄ qꝛ nōdū locꝰ ꝑ chriſtuꝫ ꝑatꝰ fuerat. illuc venire n̄ potuerunt. Qd̓ on̄dit ezech̓. rex. q̇ ī orōe ſua dixit eſa. xxxviij Memēto dn̄e quō ambulaueri corā te in v̓itate ⁊ ī corde ꝑfecto. ⁊ qd̓ bonū eſt ī ocul̓ tuis fecerī. Et ꝓpt̓ hͦ deſiderās ad locū illū ꝑuenire dicebat. Attenuati ſūt oculi mei ſuſpiciētes ī excelſo. Et qꝛ illuc ꝑuenire nō potuit dixit: Uadā ad portas inferi. Illuc ⁊ dauid fatet̉ ſe deductū dicēs. Poſuerūt me ī lacu inferiori. Qui tn̄ dic̄ Feci iudiciū ⁊ iuſticiā. Nec miꝝ. Nōdū eī locꝰ paratꝰ erat. Sꝫ ecce mō locꝰ ꝑ ip̄m ꝑatꝰ ē. duꝫ tn̄ nos ꝑ iuſticiā ꝑati ſumꝰ Merito ergo ſpi rituſſanctꝰ arguet mundanos de iuſticia quā facere neglexerūt Et ſi placꝫ d̓ iuſticia loqͥ. quā hrēdēmꝰ reqͥre īẜmone Stabūt iuſti. vbi īuenies de triplici iuſticia cordis oris ⁊ oꝑis ¶ O ¶ Tertio arguet mūdū de iudicio qd̓ ſcꝫ ꝯtēpſerūt. qd̓ vtiqꝫ nō fe ciſſent ſi attēdiſſent qꝛ p̓nceps mūdi iā iu dicatꝰ ē. ij. Pe. ij. Si ei deꝰ peccātibꝰ āgel̓ nō peꝑcit. Et pꝰ ſb̓dit. Exēplū eoꝝ q̇ impie acturi ſūt ponēſ. Oſi mūdani recogitarēt qͣꝫ miſerabilit̓ pͥnceps mūdi.ſ. lucifer iudi catꝰ eſt q̇ ꝓpt̓ vnū pctūm iudicatꝰ ⁊ eiectꝰ eſt de tāta altitudine ī tātā ꝓfunditātē. de tāta pulcritudine ī tātā deformitatē. de tā ta felicitate in tā ꝑpetuaꝫ pene anxietatē. n̄ vtiqꝫ pctā pctīs accumularēt diſtrictū iu diciū ꝑtimeſcēdo. Exēpluꝫ in ꝓmptuario ca. iij. ī fine. Oqͣntū beatꝰ hiero. iudiciū ꝑti meſcebat q̄ dicebat. Siue comedo ſiuebi bo ſiue qͥcq̇d aliud facio. ſꝑ videt̉ illa vox ī auribus meis reſonare. Surgite mortui venite ad iudiciū. Nec miꝝ ſi tantū iudici um ꝑtimeſcebat. qͥa ſicut dicit Chryſo. In iudicio illo nō erit reſiſtēdi v̓tus. nec peni tentie locus. nec defenſionis tꝑs. nec fugiē di facultas. nec latēdi poſſibilitaſ. nec appa rendi ſecuritas. nec ſatiſfactiōis vtilitaſ. qꝛ nec ꝓderūt diuitie diuitibꝰ. nec ꝑentes pa rentibꝰ. nec angl̓i ꝓ hoībꝰ intercedēt. Vn̄ merito ſpūſſctus arguet mūdū de iudicio q̇d.ſ. mūdani n̄ expauerūt. Nec ſe poterūt excuſare d̓tāti iudicij ignorātia. qꝛ p̓ncepſ Dominica quarta poſt paſca mundi iam iudicatꝰ eſt ꝓpter pctūm. Ex emplū ca. iiij. E. ¶ P ¶ Secūdo tꝑs ar gutionis inſinuat cū dicit. Cū venerit. vti qꝫ in pn̄ti vel in futuro. Pn̄s aūt argutio eſt grē. futura iuſticie. ¶ In pn̄ti auteꝫ ar guit ex grā tripliciter. videlicet ꝑ internā in ſpirationē. ꝑ exteriorē p̄dicationeꝫ. ⁊ ꝑ fla gelloꝝ immiſſionē ¶ De pͥma argutione quā facit ꝑ internā infuſionē d̓r ad ephe. v Oē qd̓ arguit̉ a lumīe manifeſtat̉ Alumi ne vtiqꝫ ſpūſſancti manifeſtatur in corde de qͦ ab ip̄o arguit̉ pctōr Un̄ p̄s. Arguā te ⁊ ſtatuā ꝯtra fa. tu i. ꝯtra ꝯſciam. Ip̄e eniꝫ ſtat ad hoſtiū pctōriſ ⁊ pulſat dicēs Oho vſqꝫ q̄ obliuiſceris me in fi. qͣꝫdiu po. conſi lia in aīa tua. Huic argutiōi acquieſcēteſ de pctīs ſuis cōuertentur. ex qͥbus fuit ma ria magdalena. ip̄a eſt eniꝫ muſca ẜm eſa. cui ſibilauit dn̄s ꝑ interiorē īſpirationem Ex hac argutiōe dauid ꝓpter pctūm q̇d numeratiōe ppl̓i cōmiſit cōpuctꝰ corſuuꝫ ꝑcuſſit ¶ Q ¶ Sꝫ de hac argutiōe nō cu rātibus ex grā ſpūſſctꝰ addit argutionem ſecundā quā facit ꝑ exteriorē p̄dicationeꝫ Predicatores enī nō ſunt niſi inſtrumēta ſpūſſctī. Vn̄ in matth̓. x. dicit dn̄s. Nō enī vos eſtis q̇ loq̄mi. ſꝫ ſpūſſctūſq̇ loq̇t̉ ī vob̓ Hoc ſpū incitatꝰ ioh̓es baptiſta. q̇ teſte li ca repletꝰ fuit ſpūſctō ex vtero matris ſue. arguebat herodē ꝓpter vxoreꝫ fratris ſui. Ad talē argutionem per nathā ꝓphetam correctꝰ eſt dauid d̓ pctō vrie ꝯfitēs ſe pec caſſe. Et qͥa mō plꝰ ſolito exuberauit iniq̇ tas in mūdo. dn̄s multiplicauit ꝯip̄m ar gutores p̄dicatores. ita vt mō ꝓprie poſſit dici. In oēm terrā exiuit ſonꝰ eoꝝ ¶ R G Quos q̇a pleriqꝫ ꝯtēnunt audire dn̄s ex grā tertiā argutionē adiugit.ſ. caſtigatōi De qͣ iob flagellato d̓r. Increpationeꝫ dn̄i ne repbes. quē enī diligit corripit dn̄s. V qͣꝫ felices ſūt pctōres qͦꝝ ſpūſſctūs vulnera ꝑ vinū caſtigatiōis purgat vt oleū grēſue infundat. Uiſitabo inq̇t in v̓ga iniqͦ. eorū ⁊ in v̓beribꝰ pctā eoꝝ. miẜicordiā aūt meā n̄ diſꝑgā ab eo. Exēplū ca. xvj. E. Hoc mō dn̄s paulū ꝑcuſſū cecitate arguebat dicēs Saule ſaule q̇d me ꝑſeq̄ris Hoc modo ar guit ezechiam ꝓpter pctūm ꝑcuſſuꝫ infir mitate ⁊ correctꝰ ē. Propt̓ qḋ decretal̓ di cit vt pͥmo medici ꝯſulāt infirmis vt d̓ pec catis peniteant ne ſi ꝓpt̓ pctā percuſſa ſint fruſtra in eis laborēt. Formā aūt talibuſ qͥ ſic arguūt̉ ezech̓. rex reliqͥt. dꝫ eī ſe ꝯuertere ad ꝑiētē p̄teritoꝝ pctōꝝ. ꝑ recogitatiōeꝫ ip ſoꝝ dicēdo. Recogi. tibi oēs an. me. ī ama ritudine aīe mee. Oqꝫ īfelices ſūt pctōres q̇ argutiōi p̄dicte quā facit ꝑgrām nō ac quieſcūt. qͥa argutionē iuſticie quā faciet in futuro nō euadēt ¶ Arguet aūt tūc eoſ tripl̓r. videlicꝫ ꝑ oēs creaturas ip̄os impu gnando. Sap. v. Pugnabit cū illo orbis terraꝝ ꝯͣ inſenſatos. Et quo: on̄dit̉ Luc̄. xx. Erūt ſigna ī ſole ⁊ luna ⁊ ī terris p̄ſſura gē tiū. vbi on̄dit dn̄s ꝙ pctōr ex oī ꝑte impus bit̉ a creatura.ſ. a ſuꝑiori. ab inferiori ⁊ ab interiori ⁊ ab exteriori. Adapta de ẜmone de ſecūda dn̄ica aduētꝰ dn̄i. Tūc videbūt filiū homīs ¶ Scd̓o arguit eos maliciaſ eoꝝ ip̄is ⁊ alijs manifeſtādo. Un̄ hiere. ij. Arguet te malicia tua. Oquāta tunc erit pctōribꝰ erubeſcētia. Hiere. ij. Quō fur cō fundit̉ qn̄ dep̄hendit̉ ſic ꝯfundēt̉ domꝰ iſ rael ꝓ ſuis iniqͥtatibꝰ. Mos eſt enī vt fur tū furibꝰ ī humeris appendat̉. vt ſic cōfuſi ducant̉ ad ſuſpendiū. Sic in ꝑſona dāna ti dicit hiere. Tre. j. Iniquitates cōuolute ſunt ⁊ īpoſite collo meo. Heu quanta tūc erit pctōri erubeſcētia corā deo et angel̓ ſu is ⁊ vniuerſis iuſtis et reprobis in iudicio cū multis abominationibꝰ apparere. Cer te pͥmi parētes licet in ꝑadiſo ſoli eſſent tn̄ ꝓpter ſolū peccatū pomi. pudenda coope rientes perizomatibus abſcōderūt ſe ī me dio paradiſi. Reprobus autem in iudicio nec abominabilia poterit cooperire. nec ſe cū ip̄is abſcōdere ¶ Tertio arguet eos cū ip̄is diſceptādo ⁊ ip̄os cōdemnando Un̄ in can̄. iude dicit̉. Ecce veniet dn̄s arguere omnes impios de omnibꝰ oꝑibus impie tatis. Dicet enī illudMatth̓. xxv. Eſuriui et nō dediſtis mi. man. ⁊c Et pꝰ ſubdit. Ite maledicti ⁊cͣ. ¶ Dominica rogationum ¶ Dominica rogationū de epiſtola Sermo. XCIX I quis putat ſe religioſum eſſe nō refrenās lin guam ſuā. ſed ſeducēs corſuuꝫ. huiꝰ vana ē religio. Iac̄. j. ¶ A ¶ Quia lingua eſt inquietū malum plena veneno mortifero. Ideo beatꝰ iacobꝰ in p̄miſſis v̓ bis hortat̉ nos ad ip̄ius refrenationē on̄ dens ꝑ ipſam ſi nō refrenat̉ totiꝰ religiōis euacuationē. cū dicit. Si quis putat ſe re ligioſum eſſe nō refrenās linguā ſuā. ſꝫ ſe ducenſcor ſuū huiꝰ vana eſt religio No tandū ergo ꝙ ſcriptura ponit multas lin guaſ ꝑ quas ſignant̉ diuerſa peccata que cōmittutur ꝑlinguā. et tales lingue qꝛ re ligionem euacuant. refrenāde ſunt. ſi non putatiui ſꝫ v̓e religioſi eē volumꝰ ¶ Pri ma ergo lingua eſt doloſa. que eſt ī dupli cibus. ⁊ ꝓditoribꝰ. pͣs. Libera me dn̄e a la bijs iniquis et a lingua doloſa. Que ſit il la linguā doloſa ⁊ qͣꝫ nociua hiere. ix. ſpeci ficatur. Sagitta inquit vulnerās lingua eoꝝ dolū locuta eſt. pace cū amico ſuo loq̄ tur. ⁊ in occulto ponit inſidias. Exemplu in. ij. Regͦ. xx. de ioab. Qui ſalutādo ⁊ de oſculando amaſam ip̄m gladio interfecit Sic ⁊ iudas chriſtu ſalutādo et dicendo: Aue rabi. tradebat ip̄m iudeis ¶ Secun da lingua eſt magnifica. que eſt in ſuꝑbis ⁊ arrogantibꝰ qͥ ſibi attribuūt qd̓ non ha bent. Qui dixerūt: Linguā noſtrā magni ficabimus labia noſtra a nobis ſunt. quiſ noſter dn̄s eſt. Roma. j. Non ſicut deuꝫ glorificauerūt aut grās egerunt dicentes enī ſe eſſe ſapientes ſtulti facti ſunt. ¶ Ter tia lingua eſt ſerpētina lingua vtiqꝫ vene noſa que eſt in inuidis ⁊ detractoribus. Pſal. Acuerūt lin. ſu. ſicut ẜpētes ⁊cͣ. Ecc̄. x. Si mordeat ẜpens in ſilētio nihil eo mi nus habet q̇ occulte detrahit. Sed certe qui detrahit alicui. ſicut ꝓuerb̓. xiij. dicit̉. ī futurū ſe obligat. qꝛ tenet̉ ad fame reſtitu tionē. Exemplū de leone qui occidit ruſti cum detrahentē ſibi. Leo enī audiēs ꝙ ru ſticus dixerat. fortis eſt leo. et cetera v̓tutū eiꝰ adiungeret. ſed habet os fetidū. leo ad ruſticū veniens ꝑcute me dixit cum ſecuri quē tenes in capite. Cui ruſticus obedīes abſceſſit Sequēti die leo redies occidit ru ſticum dicens: Grauiꝰ me ꝑcuſſiſti detra hendo qͣꝫ vulnerādo ſecuri quia illd̓ ſana ri poteſt illud nunqͣꝫ. Vnde Ecc̄. xxviij. d̓r Flagelli plaga liuorem facit. plaga aūt lin gue cōminuet oſſa. Pſal. Detrahenteꝫ ſe creto ꝓximo ſuo. huc ꝑſe. Exemplū in pro mptuario ca. xviij. A. ¶ Quarta lingua ē fallax ⁊ mendax. Sicut in ꝑiurantibꝰ me tientibus falſis teſtibꝰ. Prouerb̓. vj. Sex ſunt q̇ odit dn̄s Oculos ſublimes. lingua mendacē. Hec lingua viget multū in mal mercatoribꝰ qui fallunt ſimplices merce ſuas cōmutando mendaciter. vel certe fa ſis ponderibꝰ numeris ⁊ mēſuris decipie do. Prouerb̓. xxvj. Lingua fallax n̄ amat veritatē ⁊ os lubricū oꝑatur ruinas.ſ. cor poris ⁊ aīe Itē ꝓuer. xxj. Qui cōgregat tho ſauros lingua mendacij vanus ⁊ excors ē et inpinget̉ ad laqueos mortis. ¶ Quīta lingua eſt blanda. que in malis mulieribꝰ eſt. Prouerb̓. vj. Cuſtodi te a muliere ma la ⁊ a blanda lingua extranee. Lingue enī mulierū blandimento ſuo ſicut cantꝰ ſyre narū nauigantes decipiūt ⁊ poſt īterimūt Quas ſi euadere volumus neceſſe eſt ſui da aure cū vlixe tranſire ſicut beatꝰ hiero nymus cōſulit. ¶ B ¶ Sexta lingua eſt tertia q̄ eſt ī lenōībꝰ Ecc. xxviij. Iing tertia mulieres viratas eiecit ⁊ pͥuauit illas labo ribus ſuis. Prima lingua eſt homīs dili gentis mulierē. Secūda mulieris dilecte Tertia lingua eſt nuncij vel nūcie portan tis verba dilecti ad dilectā. Tales ſūt peio res qd̓ammodo demonibꝰ Quia quādo demones ꝑ ſe efficere nō poſſunt median tibus talibꝰ efficiūt. Sicut etiā ſathanas ī trauit in cor iude vt traderet ieſum mediā te ip̄o. Exemplū de quodā qui ob amoreꝫ vnius v̓ginis vt ipſam haberet dyaboluꝫ ſibi in auxiliū inuocauit. et ſe ſibi totaliter tradidit. Sꝫ cū demon circa v̓ginē ꝓficere ¶ Dominica rogationum nō poſſet ꝓmiſit cuidā vetule que talia cō portabat pelles in q̇bus ei apparuerat ſi v̓ ginem deciperet Et poſt deceptione virgi nis cū longe ſtans diabolus a vetula in ꝑ tica longa ſibi ꝓmiſſaſ pelles porrigeret il la mirante cur ꝓpius nō accederet. reſpō dit diabolus. Timeo te quia plena es ma licia. ne decipias me ſicut ⁊ virginem dece piſti ¶ Septima lingua eſt iniqua que ē in adulatoribus. Prouerb̓. xvij. Malus obedit lingue inique. Lingua iniqua ē lin gua adulationis cōfortans hoīem in ma lo ⁊ ad malū. Malus ergo obedit lingue inique qn̄ facit malū adulationibus ꝓuo catus ¶ Octaua lingua eſt que eſt gladi oſa. ⁊ eſt in iracudis et furioſis. qui conui tijs ⁊ opprobrijs occidūt multos. Pſal. Fi lij ho. dentes eorū ar. ⁊ ſagit. ⁊ lingua eoꝝ gladius acutus. ¶ Nona lingua eſt ling magniloqua que eſt in illis qui deū ⁊ ſan ctos blaſphemāt. Pſal. Diſperdat domi nus vniuerſa labia doloſa ⁊ linguam ma gniloquā. Hac lingua loquet̉ antichriſtꝰ De quo dicit̉ Dan̄. xj. Aduerſus deū deo rum loquet̉. Hac lingua loquunt̉ freque ter in ludis taxillorum ⁊ in aduerſitatibꝰ deū blaſphemantes ⁊ ſanctos. Et ob dete ſtatione criminis frequēter tales ſubito ⁊ inſperate ſicut anti chriſtꝰ ſine manibꝰ cō terunt̉.i. improuiſe a dn̄o puniunt̉. Exem plum de quodā qui dū ad taxillos luderꝫ ⁊ nō ad voluntatē ſibi ſuccederet. blaſphe mando deū clamauit. vt cito ſibi arcꝰ ⁊ ſa gitte darent̉. Que cū habuiſſet ⁊ contra ce lum ſagitaſſet cruentata d̓ ſanguine ſagit ta redienſcecidit ante ipſum. quā ſtupefa ctus cum tetigiſſet ſubito igne celeſti con ſumptus eſt. ¶ De euangelio ¶ Sermo. C. ¶Elinquo mūdū ⁊ vado ad patrē. Ioh̓. xvj. ¶ C Quia ſicut dicit Greg Oīs chri ſti actionoſtra eſt inſtructio. exempluꝫ de dit nobis vt ſi ad patrē ire volumus mun dum pͥmo relinquamꝰ. aliter enī illuc per uenire nō poſſumus. Docet ergo dn̄s in p̄miſſis verbis duo. ſcꝫ mali deſertiōeꝫ. cū dicit. Relinquo mundū. Et boni aggreſſi onē. cum ſubdit: Et vādo ad patreꝫ. Et ſic̄ aliquis locus ꝓpter qͣttuor deſerit̉. ſicut ꝓ pter penuriā. ꝓpter corruptuꝫ aerē. ꝓpter malā viciniā. et fraudulentā amiciciaꝫ. ſic et mūdus iſte eſt relinquēdus. ¶ Relinqͣ mus ergo mundū quantū ad pͥmū tanqͣꝫ locū in ſpūalibus cū q̇bus ad patrē nos ꝑ uenire oportet penurioſum. Nō enī appa rebis corā d̓o tuo vacuꝰ. Sed certe hodie fames ſpūaliū bonorū oppreſſit vniuerſaꝫ terrā egypti. hoc eſt vniuerſum mūdum. Propter q̇d̓ homo ſapiēs qui de vita ſua ſcꝫ ſpirituali curat debet mundū relinqͣre. vt alias ſpūaliter poſſit viuere Qd̓ bene fi guratū eſt. iij. Reḡ. xvij. vbi dicit dn̄s helie qui aſcendēs interptat̉. et deſignat illum qͥ ad patrē aſcēdere querit. Recede inqͣt hīs ⁊ vade cōtra orientē ⁊ abſcōdere in torren tem carith ⁊ ibi de torrente bibes. p̄cepiqꝫ coruis vt paſcant te. Carith interptat̉ diui ſio ſiue congregatio et ſignat pn̄īe ſiue reli gionis ſtatu in quo homo a mūdo diuiſꝰ ad cognitionē ſuijpſius redit Ibi helias d̓ torrente bibit ⁊ ſitim extinguit cū ꝑ mace rationē carnis ⁊ afflictionē. ardorē libidi nis cōprimit. Ibi a coruis paſcit̉.i. a p̄dica toribus ſanctis. De q̇bus Luc̄. xij. Cōſide rate coruos quia nō ſemināt neqꝫ metūt. q̇bus nō eſt horreū neqꝫ cellariū. Qui ſcꝫ tꝑalibuſ nō intendūt. ſicut dicit glo. ſed cō templationi celeſtium. ibi inquit a coruis iſtis paſcit̉ penitēs pane verbi dei et carne agni incōtaminati. et hoc veſpere et mane hoc eſt inceſſanter. Exemplū capl̓o. xv. O ¶ D ¶ Secūdo relinquendꝰ eſt mūduſ tanqͣꝫ corruptꝰ locus ⁊ fetidus ne corrum pamur. Mundꝰ enī horribiliter fetet tan qͥm cadauer hoīs mortui appēſum in pati bulo. Cuiꝰ fetorem ſentiēs apl̓us dicebat Gal̓. vlt̓. Mihi mūdus crucifixus ē Et eti am totꝰ ſpūaliter corruptꝰ. Quia omē qd̓ in mūdo eſt aut eſt ꝯcupiſcētia carnis aut ꝯcupiſcētia oculoꝝ aūt ſuꝑbia vite. ꝑ que ¶ Dominica rogationum mundani corruptiet abominabiles facti ſunt in ſtudijs ſuis. qͥa in talibus ſtudent Propter qd̓ dicit. ij. Pet̓. jͣ. Fugiētes inq̇t ea que in mūdo eſt ꝯcupiſcētie corruptiōꝫ Celeriter ergo ip̄m relinquamꝰ ne ab ip̄o corrupamur ⁊ polluamur ⁊ ſic polluti pa trem videre nō poſſimꝰ. Quia beati mu do corde quoniam ipſi deum videbunt. Propter hoc d̓r Eſa. lij. Recedite recedite exite inde. pollutum nolite tangere Et bis dicit recedite vt ſcꝫ recedamꝰ mēte ⁊ corꝑe Exemplū ca. vij. B. ¶ E ¶ Tertio relinq̄ muſmundū tanqͣꝫ malū vicinū ſocium ꝙ ſꝑletat̉ de malo noſtro. Ip̄e enī ridet cum ploramꝰ. gaudet cū triſtamur. Iohan. xv. Plorabitis ⁊ flebi. vos mū. aut gaudebit Et qͣꝫuis ſit tā ꝑuerſa ſocietas mūdanorū multi tamē ip̄oꝝ ſociētatē diligūt. et eoruꝫ facta iniqua imitāt̉. iiij. Reg̓. iij. d̓r de iorā ꝙ peccatiſhieroboā adheſit nec receſſit ab eis. Et de multis alijs in libris regū h̓ ideꝫ legit̉. Propter hoc tales ad prēm ꝑuenire nō pn̄t peccatis irretiti. Un̄ ꝯſulit moyſeſ nūeri. xvj. Recedite a tabernaculiſ hoīm ī pioꝝ ⁊ nolite tāgere que ad eos ꝑtinēt ne ī uoluamini in pctīs eoꝝ. Et ꝓuerb̓. xxij. Ar mā ⁊ gladij in via ꝑuerſi. cuſtos aūt aīme ſue longe recedet ab eis. Exēplū ca. vij. A. ¶ F ¶ Quarto mundū relinquamꝰ tan qͣꝫ amicū fraudulentū. ip̄e enī amiciciaꝫ p̄ tendit rebus tꝑalibꝰ hoīem onerando ſed hoc frudulēter facit ne ſcꝫ ꝑ artā viā q̄ duc̄ ad patrē trāſire valeat. Ip̄e eſt tāqͣꝫ iudas ꝓditor q̇ dicit demonibꝰ. Quēcunqꝫ oſcu latus fuero.ſ. reꝝ tꝑaliū ꝓſperitate. ipſe eſt tenēte eū. Prouer. xj. Simulator ore deci pit amicū ſuū. Un̄ certe nos dicamꝰ ei exē plo dn̄i. Iuda oſculo filiū hominis tradiſ Quia dicitGreḡ. Quiſq̇s honoribꝰ infla tus vel theſauris auri vl̓ argenti oneratꝰ fuerit. ꝑ anguſtū iter regnī trāſire non po terit. Propter hͦ dicit dn̄s Mat. vij. Attē dite a falſis ꝓphetis q̇ veniūt ad vos in ve ſtimētis ouiū intrin. aūt ſūt lu. ra. Hie. xxj. Seduxerūt te viri pacifici tui dimerſerūt in ceno ⁊ lubrico pedes tuos ⁊ receſſerūt a te. Propt̓ hoc dicit̉ hiere. ij. Egredimini d̓ medio eiꝰ.ſ. mūdi. vt ſaluet vnuſqͥſqꝫ aīaꝫ ſuā. ⁊ ne forte molleſcat cor tuū.ſ. per tꝑale oſculū deceptꝰ. Qui ergo p̄dictas cauſas penſando cōtemnit mundū ſecure pōt di cere. relinquo mundū. Exēplum ca. vij. F. ¶ G ¶ Et qꝛ nō ſufficit malū deſerere ni ſi ⁊ bonū faciat. iō ſtatim ſubdit d̓ boni ag greſſione cū dicit: Et vado ad prēm. Et nō dicit vadā tanqͣꝫ in futuro. ſed vado in pn̄ ti. Uado ergo ſine dilatiōe. videlicet qꝛ cō pellor. qꝛ trahor. q̇a terreor. Cōpellor ꝑ fa mem. trahor ꝑ ineffabilē hereditatē. ſed ter reor ꝑ hoſtij clauſionē. ¶ Uado igit̉ vt fa men depellā. Hic enī qͣꝫdiu ſum fame ꝑeo quia nec ſatiat̉ oculꝰ viſu. nec auris audi tu. Sꝫ in domo patris etiā mercēnarij ab undāt pane. Surgā gͦ ⁊ ibo ad prēꝫ vt ſa tiari valeā q̇ ad hocip̄m me inſtāter vocat Mat. xj. Venite ad me ⁊ ego reficiaꝫ vos. p̄s. Satiabor cū apparuerit gl̓ia tua ¶ H ¶ Itē vado ad pr̄em vt hereditatē patnā que trahit poſſideaꝫ. De qua Matth̓. vj. Pater noſter q̇ es in cel̓ adueniat regnū tuum. Ad qd̓ et ip̄e nos inceſſanter vocat Matth̓. xxv. Venite bn̄. pa. me. ꝑci. reg. qd̓ vob̓ ꝑatū eſt. Nec miꝝ ſi hereditas trahit Eſt enī hereditas illa fructuoſa ⁊ delecta bilis. In hac enī nulliꝰ rei eſt penuria. Le uit̓. xx. Dabo vob̓ in hereditatē terrā lacte ⁊ melle manantē. Et eſt delectabilis quia eſt delicijs omnibꝰ ⁊ oī dulcedine referta Ecc̄. xxiiij. Hereditas mea ſuꝑmel ⁊ fauū nō dicit ſicut mel ſꝫ ſuꝑ mel. qꝛ incōꝑabili ter delectabilior ⁊ dulcior ¶ Itē eſt heredi tas p̄cioſa ⁊ nobilis. qͥa omnibus diuitijs ſpūalibꝰ cumulata. Eph̓. j. Nō ceſſo grās agēs ꝓ vobis memoriā veſtri faciēs ī oroi bus meis. Et pꝰ ſubdit Vt ſciatis q̄ ſit ſpeſ vocatiōis eius et q̇ diuitie gl̓ie hereditatiſ eiꝰ. Eſt etiā nobilis. qͥd ptꝫ. qͥa eā ſemꝑ no biles poſſederūt. Ecc̄. xxiiij. Et radicaui in ppl̓o honorificato. ⁊ in ꝑtes dei mei here. il. ſcꝫ ppl̓i honorificati. Et in eodē In iacob in habita. ⁊ ī iſrael hereditare. et ī electis meiſ mitte radices. Vn̄ hereditabūt eā tantuꝫ ¶ Feria ſecūda rogationum electi dei. Eſaie. lxv. Hereditabūt eā electi mei ¶ Itē eſt hereditas iocūdā ⁊ laudabi liſ. Pſal. Viſita nos ī ſalutari tuo ad vidē dū in bonitate electoꝝ tuoꝝ ad letandū in leticia gētis tue vt lauderis in hereditate tua. Oqͣnta iocūditas ibi inerit aīe cū de um ſuū videbit ſine velamīe. cū in ip̄o leta bitur ſine intermiſſiōe. cū ip̄m laudabit ſi ne fatigatōe ¶ Itē eſt hereditas incōꝑabi lis. incōtaminata. ⁊ īmarceſſibilis quā pa ter noſter ꝯſeruat in celis. jͣ. pe. j. Bn̄dictuſ deꝰ ⁊ pater dn̄i noſtri ieſu chriſti. q̇ ꝑ miſe ricordiā ſuaꝫ magnaꝫ regenerauit nos in ſpem vite ꝑ reſurrectiōꝫ ieſu chriſti ex mor tuis. in hereditatē incorruptibilem ⁊ incō taminatā ⁊ īmarceſſibilē ꝯſeruatā in celis Et pēſa ꝙ in hͦ ꝙ dicit incorruptibilē nota tur hereditatis perpetuitas. Pſal. Nouit dn̄s dies īmaculatorū ⁊ hereditas eoꝝ in eternū erit. In hͦ ꝙ dicit incōtaminatā no tat̉ mūdicia eiꝰ ⁊ puritas. nulla enī mixtu ra mali poterit ꝯtaminari. imo nec ipſi q̇ eā hereditabunt. Vn̄ dicit glo. ꝙ nec ſenio nec morbo nec alia mixtura tāgemur Im marceſſibilē dicit qͥa ſꝑerit reces. ſꝑ v̓nanſ ſꝑ grata. mētes bonoꝝ vſu ſuo qͣꝫuis lōgo nullo tn̄ afficiēs tedio. Vn̄dicit gloſa. Ꝙ nec in ip̄iſbonoꝝmētibꝰ hoīm ex lōgo vſu celeſtis illa ꝯuerſatio valet aliqn̄ vileſcere ſicut fluxus pn̄tis ſolis ſolet aliqn̄ ex lōgo vſu in faſtidiū verti. Et hāc hereditatē pat̓ filijs cōſeruat in celis. Vn̄ Gal̓. iiij. Ꝙ ſi fi lius ⁊ heres ꝑ deū. Vn̄ qͣꝫcito mortis ſom nū capimꝰ illā ſi veri filij ſumꝰ poſſidemꝰ Un̄ p̄s. Cū dederit dilectis ſuis ſom. ecce here. do. ⁊cͣ. ¶ I ¶ Itē vado ad prēm non differēdo ꝓpt̓ ianue ſi tardauero clauſiōꝫ. Sicut ꝯtigit qͥnqꝫ fatuis v̓ginibꝰ q̄ qꝛ tar dauerūt foris excluſe remāſerūt. Vn̄ Ecc̄. v. d̓r. Ne tardes ꝯuerti ad dn̄m et ne diffe ras de die in diē ne forte ſubito de terra diſ perdat te. Augꝰ Hec vox cras cras ml̓toſ decepit. ⁊ ſubito claudit̉ eis hoſtiuꝫ. ⁊ ma net foris cū voce coruina. q̇ noluit habere gemitū colūbinū. Propter hͦ cōſulit dn̄s Lu. vij. Contēdite intrare ꝑ anguſtaꝫ por tā an̄ ſcꝫ qͣꝫ claudat̉. Dicamꝰ ergo. Relin quo mundū ⁊ vado ad prēm. Quo nos ꝑ ducat ip̄e pat̓ q̇ viuit ⁊ regnat ¶ In diebus rogationū d̓ epiſtola ¶ Sermo. CI. Ui conuerti fece rit pct̄ōrē ab errore vie ſue ſalua bit aīam eiꝰ Iac̄. v. ¶ R In his verbis tria ſunt diligēter ꝯſideranda. Et pͥ mo q̄ ſit viā erronea ꝑ quā pctōr gradit̉. qꝛ dicit: ab errore vie ſue. ¶ Scd̓o qualit̓ ho iuſtꝰ ſe ad pctōrē habere debeat vt ꝑ ip̄m ab illa reuocet̉. qͥa dicit. Qui ꝯuerti fecerit ¶ Tertio qͣꝫ magnā vtilitatē reuocās cō ſequit̉. qꝛ ſcꝫ ⁊ ꝓximū ſaluat ⁊ ſuoꝝ oꝑit ml̓ titudinē pctōꝝ ¶ Quātū ergo ad pͥmum nota ꝙ via pctōris ꝑ quaꝫ gradit̉ eſt miẜa bilis. Eſt enī via latā q̄ ducit ad mortē De qua via reqͥre ī die cinerū in ẜmone tertio Derelinq̇t impiꝰ viā ſuā. ¶ L ¶ Ad hoc aūt ꝙ hō iuſtꝰ ip̄m reuocare valeat debet ſe multis modis erga ip̄m habere ¶ Pri mū eſt ergo ꝙ nō dꝫ pctōrē deſpicere ſꝫ po tius exēplo dn̄i ſe familiarē exhibere. Luc̄. xv Murmurabāt phariſei ⁊ ſcribe dicen tes. qꝛ h̓ pctōres recipit ⁊ māducat cū illis Et lu. xx. Murmū. oēſ ꝙ ad ho. pec. diuer. Un̄ ꝓpter ſuā benignitatē quā habuit ad pctōres agnꝰ dictꝰ ē. Ioh̓. j. Ecce agnꝰ dei ecce q̇ tol. pec. mū. Propt̓ hͦ dicit apl̓s gal̓. v. Frēs ſi aliqͦs hō poccupatꝰ fuerit in aliqͦ delicto. vos q̇ ſpūales eſtis hmōi inſtrui te in ſpū lenitatis ¶ Scd̓o hō iuſtꝰ q̇ vult reuocare pctōrē nō dꝫ ip̄m pctōrē magni ficare. qͥa hͦ eſſet potiꝰ pctōre in pctīs foue re. Ecc̄. x. Noli magnificare viꝝ pctōreꝫ di uitē. Qd̓ heu faciūt hodie multi adulato res. qꝛ laudat̉ pctōr in deſiderijs aīe ſue. et iniquꝰ bn̄dicit̉. Sꝫ certe dicit dn̄s Eſaie. ii. Popule meꝰ q̇ te beatū dicūt ip̄i te decipi unt ¶ Tertio hō iuſtꝰ dꝫ pctōrē ab errore vie ſue exēplo bono ſuo reuocare. Mat. v Sic luceat lux veſtra corā hoībꝰ vt videāt oꝑa vrā bona. Efficacior enī eſt vox oꝑis qͣꝫ vox oriſ. Vn̄ apl̓s docēs thi. qͣliter alioſ FFeria ſecundā rogationum ab errore vie ſue dꝫ retrahere. int̓ ceter adi xit. Te ip̄m p̄be ī oībꝰ exēplū bonoꝝ opeꝝ ¶ Quarto dꝫ ſi pctōr occultꝰ ē occulte eū corrigere. Mat. xviij. Si peccauerit in te frat̓ tuꝰ. glo. te ſolo ſciente. corripe eū inter te ⁊ ip̄m ſolū. Si v̓o publicū ⁊ notoriū fue rit dꝫ ip̄m publice arguere Un̄ thi. v. Pec cantē corā oībꝰ corrip̄e vt ceteri timorē ha beāt. ⁊ hͦ maxīe ſpectat ad p̄latos. ¶ Qui to dꝫ vt pct̄ōrē emolliat chriſti bn̄ficia que ſūt multa enarrare ¶ Nā pͥmo chriſtꝰ vt pctōres ſaluaret ī mundū venit Un̄. j. thi. j Chriſtꝰ ieſus veīt ī hunc mundū pctōres ſaluos facere. ¶ Itē ſcd̓o vt hoīes a pctīs reuerterent̉ in p̄dicatiōibꝰ ſuis ip̄os ml̓ti plicit̓ monuit ⁊ ad pnīam reuocauit. Un̄ Luc̄. v. Nō ve. vo. iu. ſꝫ pec. ad pe. Un̄ iam nō eſt q̇ ſe poſſit excuſare. Ioh̓. xv. Si n̄ ve niſſem ⁊ locutꝰ eis fuiſſem pctūm n̄ habe rēt. nūc aūt excuſatiōꝫ nō hn̄t de pctō ſuo. ¶ Itē dꝫ tertio ꝓponere ꝙ dn̄s pctōreſbe nigne recipit ⁊ leueꝫ ip̄is pn̄iam iniunxit Un̄ Ioh̓. viij. dixit ml̓ieri dep̄hēſe ī adulte rio. Vbi ſūt q̇ te accuſabāt Nemo te cōdē nabit. Et illa dixit. Nemo dn̄e. Nec ego te ꝯdēnabo. Vade ⁊ ampliꝰ noli peccare Eo ce leuis pnīa ꝓ tāto crimīe Et hͦ deberꝫ ml̓ tū peccatorē monere. ¶ Itē qͣrto dꝫ pctōri ꝓponere ꝙ multū dꝫ pctōrē ad ꝯuerſionē mouere. videlicꝫ ꝙ chriſtus ſedēs ī dextra patris. pctōꝝ dignat̉ eē aduocatꝰ. j. Io. ij. Si qͥs peccauerit aduocatū hēꝰ apd̓ pa trē ieſum chriſtū ⁊ ip̄e ē ꝓpiciatio ꝓ pecca tis noſtris. Et ſi ſic pctōr ꝯuerti nō poterit tūc excuſatiōꝫ nō hꝫ. ¶ Sexto dꝫ ꝑ pctōre vir iuſtꝰ orare. ſic̄ fecit ſtephanꝰ Actu. vij. Poſitis āt genibꝰ orabat dicēs: Dn̄e ieſu chriſte ne ſtatuas illis hͦ pctūm Iacobi. v Orate ꝓ inuicē vt ſaluemī. Sic orabat da uid cū dicebat. Deficiāt pctōres a terra et iniqͦ. ita vt n̄ ſint. glo. ampliꝰ iniqͦ. Exēpluꝫ ca. j. I. ¶ Septimo ꝙ ſi ꝓpt̓ p̄dicta pctōr ꝯuerti noluerit dꝫ vir iuſtꝰ ꝓ eis cōpaſſio ne lugere. Sic Lu. xj. dn̄s vidēs ciuitatē in malicia obſtinatā fleuit ſuꝑ illā. Sic coꝝ xij. dicit paulus. Timeo ne cū venero humiliet me dn̄s apd̓ vos ⁊ lugeā ml̓tos ex vob̓.ſ. q̇ ī malicia ꝑſeuerāt. Pſal. Defecto tenuit me ꝓ pec. ⁊cͣ. ¶ M ¶ Tertio on̄dit qꝫ magnū bonū ⁊ vtilitas cōuerſionē ſeqͥt̉ qͥa ſaluabit ai. eiꝰ.ſ. ꝯuerſi. qͣ vtiqꝫ ī mūdo nihil p̄cioſiꝰ Mat. xij. Quā cōmutationē dabit hō ꝓ aīa ſua. Itē ꝯuertēs oꝑit multi tudinē pctōꝝ ſuoꝝ. ⁊ non ſolū ꝯuertēs ꝑ h̓ delet pctā ſua. ſꝫ etiaꝫ ſicut dic̄ glo. acq̇rit ſi bi infinita p̄mioꝝ gaudia. Ad q̇ nos ꝑdu. q̇ viuit ⁊ regnat ¶ De equem Onfitemini alte rutrū pctā vrā vt ſaluemī Iaco. v De h̓ themate reqͥre ꝓceſſum in ſermone qui incipit. Ore cōfeſſio fit ad ſa lutem. ¶ De euangelio ¶ Sermo. CII. Etite et accipie tis. Lu. xj ¶ N ¶ In v̓bis iſtiſ dn̄s duo fac̄. Primo ad petē dū aīat. cuꝫ dicit. petite. Scd̓o de īpetrādo certificat. cū dicit. ⁊ accipietis ¶ Oqͣntū dēmꝰ ex pͥmo ꝯſolari ꝙ videlꝫ ad petēdū aīamurcū ml̓tū egeamꝰ. et nil boni niſi ab ip̄o hrē poſſimꝰ. Qd̓ vtiqꝫ re cognouit p̄s. dicēs. Pauꝑes facti ſumuſ nimis adiuua nos deꝰ ſalu. noſter. Et nō ſolū ad petēdū aīat. ſꝫ etiā q̇d petere ab eo ⁊ qꝫ magna ſcꝫ meliora q̇ hꝫ petere debeāꝰ informat. Sic eī legit̉ mat. vj. Ꝙ diſcipuli qͥd et qͣliter petere deberēt cū rogarēt ip̄m vt ip̄os informarēt reſpōdit. Sic orabitis Pat̓ noſter q̄ es ī cel̓. Que oro cū petitio nibꝰ ſuis excedit oēs alias ī tribꝰ. videlicꝫ in digͥtate. in breuitate. ⁊ ī vtilitate ¶ In di gnitate excedit. qua alie orationes ſicut pſalmi ⁊ hmōi ⁊ ſi ꝑ ſpūꝫſctūꝫ credūt̉ edite tn̄ ꝑ mediū. Sꝫ hͨ or̄o ſine medio edita ē ꝑ ip̄ꝫ ſaluatorē ¶ Itē ī breuitate excellit. Eſt ei int̓ orōnes breuiſſima. ⁊ hͦ ne qͥs de igno rātia excuſaret̉ ⁊ vt faſtidiū diſcēdi tolleret̉ ⁊ vt deꝰ ꝑatꝰ exaudire mōſtraret̉ ¶ Itē ex cedit ī fecūditate ſiue vtilitate qꝛ ꝯtinꝫ oēs ¶ Feria ſecūdā rogationum petitiōes vite pn̄tis ⁊ future. ſicut patebit ¶ O ¶ An̄qͣꝫ aūt doceat petitionē. docet pͥmo beniuolētie captationē. cū dic̄. Pai noſter q̇ es in celis. Et pꝰ docet adiuratōꝫ ſicut dicit Chryſo. cū dicit. Sanctificet̉ no. tuū Dicamꝰ ergo pat̓ vt de patre miẜicor diaꝝ qͣſi filij cōfidamꝰ. Hiere. iiij. Patreꝫ vocabis me. ⁊ poſt me ingredi n̄ ceſſabis. Itē dicamꝰ pat̓ noſter vt a tāto patre eru beſcamus degenerare. qꝛ filiꝰ ſꝑ ⁊ libenter facit opꝰ patris ſui. Vn̄ filij nobiliū natu raliter amāt militiā. Vn̄ q̇daꝫ imꝑator vi dens filiū ſuū facere molēdina de feſtucis ad riuulos aqͣꝝ. inq̇ſiuit ⁊ inuenit ꝙ erat fi lius molēdinarij ⁊ eiecit eū de regno Pro pter qd̓ dicit apl̓s eph̓. v. Imitatores eſto te dei ſicut filij chariſſimi. ¶ Itē dicamꝰ n̄ ſolū pater. ſꝫ etiā noſter. vt ſcꝫ natiuitateꝫ gͣ tie recolamꝰ. Nō enī ſumꝰ filij ꝑ naturaꝫ ſꝫ ꝑ grām. Un̄ Iac̄. jͣ. Volūtarie enī genuit nos v̓bo v̓itatis. Iteꝫ noſter. ne ſcꝫ ꝯͣ alios ſuꝑbiamꝰ. oīm eī cōmuniter pat eſt. Ma lach̓. ij. Nunq̇d nō vnꝰ patoīm noſtrū. qͣ re ergo deſpicit vnuſq̇ſqꝫ frēm ſuū ¶ Ite cū dicimꝰ Qui es in celis. on̄dimꝰ eternū ⁊ ſuꝑnū. Qui es. eternꝰ ſcꝫ ſine tꝑe Vnde Exo. iij. Ego ſum q̇ ſū. h̓ nomē eſt mihi ab eterno. In cel̓. ſuꝑnꝰ ſine prē. p̄s. Quis ſic̄ dn̄s deꝰ noſter q̇ in altis habi. ¶ Itē cum d̓r. ſanctificet̉ nomē tuū. adiuramꝰ eū per gl̓iam noīs ſui. vl̓ ꝑ ſanctū nomē ſuū ſicut dicit Chryſo. Sic adiurabat. pſal. cū dice bat. Propt̓ gl̓iam noīs tui dn̄e libera noſ ¶ P ¶ Poſt captatiōeꝫ beniuolentie ⁊ adiuratiōis docet petere ſufficienter. Oīs enī petitio aut ē de īpetratiōe boni aut de remotiōe mali. Oē aūt bonū qͦd impetrat̉ aut ē eternale aūt ſpūale aut tꝑale ¶ Eter nale bonū eſt regnū dei. Et hͦ pͥmo ⁊ p̓nci palit̓ petimꝰ cū dicimꝰ. Adue. regtu. Sic̄ ⁊ ip̄e docuit Mat. vj. dicēs: Primū q̄rite regnū dei. Oqͣntū ſtultꝰ iudicaret̉ q̇ v̓bo rū ſuoꝝ p̄cio poſſet emere vnū regnuꝫ tꝑa le ⁊ nollet. multo plꝰ fatui ſūt q̇ nec vnum pat̓ noſter volūt dicere ꝓ regno celorum. ¶ Bonū ſpūale eſt grā ⁊ v̓tutes. Et h̓ ꝯſe quēter petimꝰ cū dicimꝰ. Fiat vo. tu. ſicut in celo ⁊ in terra.i. da nob̓ facere volūtateꝫ tuā in terra. ſicut illi faciūt q̇ ſunt ī celo. id ē da nob̓ ſpūalia dona v̓tutū q̇ aīam ſancti ficant. Quia hec eſt volūtas dei ſanctifica tio vrā ¶ Bonū aūt tꝑale ſūt tꝑalia q̇bu carere nō poſſumꝰ. qꝛ ip̄is ſuſtentamur. Et hͦ petimꝰ cū dicimꝰ: Panē no. qͣti. da no. ho. Et ſic cū p̄dictū triplex bonum pet mus oē bonū petimꝰ ¶ Q ¶ Petimus etiā remoueri oē malū Oē enī malū aut ē p̄teritū. ⁊ illd̓ remoueri petimꝰ cū dicimuſ Dimitte nob̓ debita nrā.i. dimitte nobis pctā noſtra q̄ vſqꝫ ad hāc horā ꝯtraximꝰ Aut eſt futuꝝ. ⁊ illud remoueri petimꝰ cū dicimꝰ Et ne nos īducas ī temptationem Quia eī poſt pctī dimiſſionē ſeqͥt̉ tēptatō non petimꝰ vt n̄ tēptemur. ſed ne p̄ualeat tēptatio ⁊ ne ī tēptatiōe ſuccūbamꝰ. Aut eſt pn̄ſ. ⁊ illud remoueri petimꝰ cū dicimꝰ Sꝫ libera nos a malo. qͥdcūqꝫ ſcꝫ ī pn̄ti ſu ſtinemꝰ ¶ Predicta ergo ſex voluit vt pe teremꝰ. ⁊ aīauit nos ad petēdū. cū dicit. pe tite. Debemꝰ aūt petere hūilit̓ qꝛ huiliū et māſuētoꝝ ſibi ſꝑ placuit dep̄catio. Sic̄ d̓r Iudith. ix. Et Ecc. xxxv. Oro hūiliantis ſe penetrabit nubes. ⁊ donec appropinquet̉ nō cōſolabit̉. et nō diſcedet donec aſpiciat̉ altiſſimꝰ. Itē debemꝰ petere fidelit̓ vt.ſ. fir miter credat ſe īpetrare. Vn̄ Iac̄. j. Poſtu let aūt ī fide nihil heſitās. Itē debemꝰ pete re ꝑſeuerāter. Vn̄ in hͦ euāgelio d̓r. Si ꝑſe uerauerit pulſans. ſurgēs dabit illi. ¶ R ¶ Scd̓o de īpetrādo certificat cū dicit. et accipietis. Nec miruꝫ. Quia qͥcq̇d petere poſſumꝰ pōt ⁊ vult nob̓ dare. Vn̄ ſi petis tꝑalia pōt dare. qꝛ dn̄i eſt t̓ra ⁊ plenitudo eiꝰ. Itē ſi q̄ris ſpūalia pōt dare. qꝛ in ip̄o ſi oēs theſauri ſapiētie ⁊ ſcīe abſcōditi. Itē ſi petis regnū eternū ⁊ illud pōt ⁊ vult dare. Un̄ Lu. xij. dic̄ dn̄s. Nolite timere puſillꝰ grex. qꝛ cōplacuit patri vro dare vobis re gnū. Et Mat. xxv. Venite bn̄dicti ꝑcipite regnū. Itē ſi petis p̄teritoꝝ pct̄ōꝝ remiſſio nē pōt facere. Un̄ Lu. v. dixit ꝑalitico. Cō fide fi. remit. ti. pec. tua Itē ſi petis vt remo ¶ In uigilia aſcenſionis ueat future tēptatiōis dn̄ationē pōt. jͣ. coꝝ x. d̓r. Fidelis dn̄s q̇ nō patiet̉ vos temptari ſupra id qd̓ poteſtis. ſꝫ faciet cū tēptatōne ꝓuentū vt poſſitis ſuſtinere. Exēplū ī ꝓm ptuario ca. x. D. Itē ſi petis preſentis mali amotione poteſt. Quia ſicut d̓r amos. iij. Nō eſt malū ſcꝫ pene qd̓ dn̄s non fecerit. Un̄ p̄t liberare ab eo qn̄ vult. Pſal. Lib̓a deꝰ iſrael ex oībꝰ tribulatiōibꝰ ſuis ¶ In vigilia aſcenſionis de epiſtola Sermo. CIII. Ui deſcendit ip ſe eſt q̇ aſcēdit ſuꝑ oēs celoſ vt ad impleret oīa ¶ A ¶ In his v̓biſ apl̓s ad eph̓. iiij. tria nob̓ innuit ī ſaluatore nro. videlicꝫ ip̄iꝰ deſcēſum aſcēſum et vtri uſqꝫ fructū. Deſcenſum huilē cū dic̄. Qui deſcēdit. Aſcēſum ſublime. ip̄e eſt q̇ aſcen dit ſuꝑ oēs celos. Sꝫ fructu ineffabileꝫ. vt adimpleret oīa ¶ Un̄des ergo deſcēſum ſuū humilem dic̄. Qui deſcēdit. vt on̄dat chriſtū nō tꝑalit̓ in mūdo īcepiſſe. ſꝫ d̓ celis vbi eternaliterat deſcēdiſſe. Deſcēdit aut pͥmo in mundū. Scd̓o ī ſepulcrū Tertio infernū. In mūdū deſcendit ꝑ carniſ aſſū ptionē. De qͦ d̓ſcēſu dic̄ Ecc̄s can̄. vj. Dile ctus meꝰ deſcēdit iortū ſuū.i. in eccl̓iam q̇ ortꝰ ip̄iꝰ d̓r. ad areolā aromatu.i. in vterū marie v̓ginis de qͣ carne aſſūpſit. q d̓r areo la aromatū ꝓpter v̓tutū ⁊ graꝝ plenitudi nē. Hic deſcēſus fuit huilis. Exinaniuit ei ſe formā ſerui accipiēs ¶ Itē deſcēdit ī ſe pulcrū ꝑ corꝑis depoſitōeꝫ. Vn̄ apl̓us ad eph̓. iiij. Qui deſcēdit ī inferiores ꝑtes t̓re. Nō ſolū ſuꝑterrā voluit deſcēdere ſꝫ etiaꝫ in inferiores ꝑtes terre. qn̄ etiā ſub terra ſe peliri voluit. ¶ Item deſcendit ẜm aīam in infernū ad ſctōꝝ patrū inde ereptioneꝫ Un̄ Zach̓. ix. Tu aūt in ſanguīe teſtamēti tui eduxiſti vinctos d̓ lacu ſcꝫ inferni in qͣ nō erat aq. Per aqͣ defectū ſcoꝝ patrū ſiti ⁊ deſideriū ad ip̄iꝰ aduētū innuit̉ Un̄ in ꝑ ſona ip̄oꝝ cātat eccīa. Adueniſti deſidera bil̓. ¶ B ¶ Et q̇ ſic deſcēdit ip̄e ē q̇ aſcēdit. Deſcēdit aūt hūilit̓. ſꝫ aſcēdit ſublimit̉ Ꝙ aſcēdit ſuꝑ oēs celos.i. ſuꝑ omnes angl̓os Hodie eī dixit ei deꝰ pat̓ illd̓ Lu. xiiij. Ami ce aſcēde ſuꝑiꝰ. Qui enī h̓ nouiſſimū locū tenuit. iuxta illud. vidimꝰ eū nouiſſimū vi roꝝ. ibi potiſſimū hrē debuit Und̓ de ip̄o merito cātamꝰ. Tu ſolꝰ altiſſimꝰ Nulli ei angl̓oꝝ dixit deꝰ pat. ſede a dextris meis. ſicut dicit apl̓s. niſi ipſi. Sic ergo aſcendit ad ſublimis loci conſeſſionē. qꝛ ſuꝑ oēs ce los.i. ſuꝑoēs angl̓os. ¶ C ¶ Sꝫ vtriuſqꝫ ſcꝫ deſcēſus ⁊ aſcēſus fructꝰ ſubdit̉. cuꝫ dic̄ Vt ad impleret omīa. videlicet ſuꝑiora in feriora ⁊ mediā. Suꝑiora.i. celū introdu cēdo nouos hītatores.ſ. ſe qͣntū ad carneꝫ. ⁊ alios ſanctos q̇ ſecū aſcēderūt. Eph̓. iiij. Aſcendēs ī al. cap. dux. cap. Inferiora. id ē terrā impleuit mittēdo ſpūmſctum et im plēdo corda diſcipl̓oꝝ. Act̉. ij. Repleti ſūt oēs ſpūſctō. Sap. j. Spus dn̄i repleuit or be terre. Media īpleuit ſcꝫ aera iubilo an geloꝝ ⁊ ſcoꝝ patꝝ. Un̄ p̄s. Aſcēdit deꝰ ī iu bilatiōe. ¶ D ¶ Et nos frēs ſi volumus aſcēdere pͥus oportet nos deſcēdere. qͥa q̄ deſcēdit ip̄e eſt q̇ aſcēdit. nō alt̓. Deſceda mꝰ ergo exēplo chriſti. Primo ī mūdū ꝑ ipſiꝰ ꝑuipēſionē. Scd̓o ī ſepulcꝝ ꝑ mortis meditatiōꝫ. Tertio ī infernū ꝑ acerbaꝝ pe narū diſcuſſionē. ¶ Chriſtꝰ ei in mūdum deſcendēs ip̄m oīno ꝑuipēdit. Un̄ cuꝫ vo luiſſent eū regē facere fugit. ſicut dicit ioh̓. on̄des ꝑ hͦ ꝙ ꝑiculoſū eſt ip̄iꝰ honoribꝰ in herere. Eſt enī tanqͣꝫ mare magnū ⁊ ſuper oīa maria nauigātibꝰ ꝑiculoſū. Et ſicut di cit Bern̄. ꝑiculū ꝓbat trāſentiū paucitas ⁊ ꝑeuntiū ml̓titudo. In magno mari mar ſilie de qͣttuor nauibꝰ vix vna ꝑiclitat̉. in hͦ mūdo de centū trāſeūtibꝰ vix vnꝰ euadit de tāto ꝑiculo. Exēplū ca. xviij. D. Eſt enī corpꝰ hūanū tāq̄m nauis ꝑforata. ita ꝙ in trat aqͥ tēptationū ⁊ malaꝝ delectationuꝫ vſqꝫ ad aīam ꝑ foramīa qͥnqꝫ ſenſuū Hoc ſenties dauid orabat Saluū me fac deꝰ qͦ niā intra. aqͣ vſqꝫ ad ai. mea Mudꝰ eſt ho minū ſicut cetꝰ piſciū deceptor. Cetꝰ emit tit de ore ſuo ſuauē anhelitū. ad quē hauri endū cōueniūt ꝑiſces. qͣs decipieijs cetus ¶ Inuigilia aſcenſionis trāſglutit. Sic mūdꝰ facit. Ecc̄i. Simula torore decipit amicū ſuū. Vn̄ eſt traditor dicēs ad demōēs. Quēcūqꝫ oſculatꝰ fue ro ip̄e ē tenēte eū. Sꝫ tū deſcēde in ipſuꝫ ꝑ ip̄ius ꝑuipenſionē dicēs cum augͥ. Quid ſtrepis o mūde. qd̓ ſtrepis. q̇d euertere co naris. tenere vis p̄teries. q̇d faceres ſi ma neres. quē nō deciꝑes dulcis ſi amarꝰ ali mēta mētiris. Exēplū ca. v. Q ¶ Itē deſcē de in ſepulcrū ꝑ mortis meditatiōꝫ. ⁊ miſe rabilē in ſepulcro cōdicionē. recogita ꝙ ci to es receſſurꝰ de mūdo. qꝛ pn̄s vita eſt va por ad modicū parēs. Si ei vnū eſſꝫ ꝙ ho mini mortē inferre poſſꝫ tūc quoq̇mo ecō uerſo cauēdū ſibi ab illo vitā ꝓtelaret. ſꝫ ec ce qͣꝫplurima ſūt. aut vnꝰ morſuſ canis ra bidi aūt ſerpentis. l̓ tactꝰ alicꝰ venenati. l̓ hauſtꝰ veneni. vl̓ viſus baſiliſci. vl̓ modici aeris defectꝰ. vl̓ fulgur tonitrui. aūt īſidie ī imici. et qͥs pōt oēs dinūerare. ꝑ qͣs mors ꝓperat ad hoīeꝫ. Poſtea ſic mortuꝰ cuiꝰ ſit ꝯdiciōis in ſepulcro audi Bern̄. Quid fetidiꝰ hūano cadauere. q̇d horribiliꝰ mor tuo hoīe. cꝰ in vita erat gͣtioſus aſpectus Quid ergo ꝓſunt diuitie. q̇d delicie. quid honores. Diuitie n̄ liberāt hoīem a morte delicie nō liberāt a v̓me. honores n̄ liberāt a fetore. Qui mō ſolebat diues ⁊ gl̓ioſus ī throno appere. mō iacet in tumulo. q̇ mo delicijs veſcebat̉. nūc a v̓mibꝰ ꝯſumit̉. pau lo an̄ in aula ſua gl̓ioſus ſtabat mō igno minioſus ſepultꝰ iacet. Un̄ in vitis patrū q̇dā pat̓ mente ī ſepulcro deſcēderat. qͥ fere trū in camera ſua an̄ oculos habebat De ſcende ergo o hō in ſepulcrū ⁊ memorare no. tua ⁊ ī eternū nō pecccabis. Exēplū ca. v. R¶ F ¶ Itē deſcēde ī infernū ꝑ penaꝝ diuerſaꝝ pēſationē. Et qͥs p̄t oēs penas in ferni dinuerare. Pſal. Multa flagel. pec. Breuit oēs ſenſus obtinebūt afflictioneꝫ ¶ Auditꝰ vlulatꝰ clamorē. Eſa. lxv. Ser ui mei laudabūt ⁊ vos clamabitis p̄ dolo re cordis. ⁊ p̄ ꝯtritiōe ſpūs vlulabitis. ſatu rabit̉ enī vnuſq̇ſqꝫ opprobrijs ¶ Itē guſtꝰ obtinebit felliſ amaritudinē. quā exꝑtꝰ di ues guttā aqͣ petijt ſuꝑ linguā. qꝛ ſenſerat guſtꝰ acerbitatē. Ignis eī ⁊ ſulphur ꝑs ca licis eoꝝ. Ecce qͥbꝰ ſpēbus cōdit̉ potus dā natoꝝ ¶ Itē odoratꝰ obtinebit fetorē. Io hel̓. ij. Aſcēdebat fetor eiꝰ vt putrēdo Ne miꝝ ſi fetet lacꝰ inferni vbi omēs ſordidi ⁊ ſordēs eoꝝ cōgregant̉. vbi ē ſentina ⁊ latri na hꝰ mūdi Eſa. xxxiiij. De cadaueribꝰ eoꝝ aſcēdet fetor. Oqͣntꝰ fetor tūc erit cum tot cūcti fetidi q̄ defixi fuerunt ī fecibꝰ ſuis. tot cadauera data v̓mibꝰ. ⁊ corroſa ab eis ſil fetorē exalabūt. ¶ Itē viſus lachrymaruꝫ abundātiā obtinebit. ibi enī fletꝰ ⁊ ſtridor dentiū. plꝰ enī tūc flebit vnꝰ pctor qͣꝫ omīa vaſa mūdi poſſent caꝑe. Et rō eſt. qꝛ qͥcq̇d̓ eſt in hͦ mūdo finē habere poterit ſꝫ fletꝰ i ferni ſine fine ē ¶ Itē tactꝰ obtinebit frigo ris ⁊ caloris aſperitatē. Trāſibūt ei ab aqͥſ niuiū ad calorē nimiū. Sic̄ dicit Iob Nec mirū. ſi ſimul ibi ſentient̉ ꝯtrarie qͣlitates cū dicat Augꝰ. in li. de ciui. dei. Ꝙ fons ē in ethyopia tā frīgidꝰ de die vt nō bibat̉. ⁊ tā calidꝰ de nocte vt nō tāgat̉. Itē ſolinus in li. de mirabilibꝰ mūdi dicit fonte eſſe de diebullientē. de nocte glacie emittentem. Sil̓r flumia habētia rip̄as cōgelatas me diū bulliēs. ¶ G ¶ Qui ergo ſic deſcēdit ſcꝫ in mūdū. in ſepulcrū. ⁊ in infernū. cauēſ ampliꝰ pctūm. ip̄e eſt q̇ aſcēdit. ⁊ aſcendet letāter. In aſcēſu enī ſanctoꝝ de hoc exilio. tria leta occurrūt. Leticia in egrediendo. Exēplū in vitis patrū de illo q̇ cū cātu an geloꝝ ⁊ cytharizatiōe dauid eſt egreſſus d̓ corꝑe. Itē pax in ꝓgrediēdo. Angelis ei ſu is mādauit de te vt cuſto. te. Itē applauſuſ ſctōꝝ in ꝑueniendo. Exemplū in ꝓmptua rio ca. iiij. T. De qͥbꝰ tribꝰ Eſa. Cū iocūdi tate exibitis. qͣntū ad pͥmū. ⁊ cū gaudio de ducemi. qͣntū ad ſecūdū Nā ⁊ mōtes.i. an geli. et colles.i. ſancti exiliēt expectātes voſ cu gaudio. qͣntū ad tertiū. Qualis erit illa dies. cuꝫ tibi ⁊ mater ieſu occurret choris cōcomitata v̓gineis tympanū tenens p̄ci nit dicēs: Cantemꝰ dn̄o. gl̓ioſe eī honorifi catꝰ eſt. Tūc tecla tuos. ruet in amplexus. tūc ⁊ ip̄e ſpōſus occurret dicēs. Veni ſpō ſa accipe coronā. Tūc fideliſ aīa ī amplexꝰ ¶ De aſcenſione ſponſi ſubuolabit dicēs: Inueni queꝫ dili git aīa mea. Tūc ille q̇ deſcēdit vt ad imple ret omīa adimplebit nos leticia cū vultū ſuo. intꝰ ⁊ extra. qn̄ ꝯtemplabimur et diui nitatem et humanitatē. ad quā ꝯtēplatiōꝫ ꝑducat ⁊cͣ ¶ In die aſcenſionis Sermo. CIIII. Scendit deuſ in iubilatōe ⁊ dn̄s ī voce tube ¶ H Iuxta illud ꝙ angl̓i hodie d̓ duo bꝰ certificauerūt apl̓os. ſcꝫ de ip̄iꝰ aſcēſiōe ⁊ ad iudiciuꝫ reuerſiōe dicētes. hic ieſus q̇ a vob̓ aſſumptꝰ eſt ſic veniet quēadmodū vidiſtis eū. notari pn̄t in p̄miſſis v̓bis ead̓ duo. videlicꝫ chriſti aſcēſio iocūdā. cuꝫ dic̄ Aſcēdit deꝰ ī iubi. ⁊ ad iudiciū tremēda re uerſio. cū dicit. Et dn̄s in voce tube. ſupple reuertet̉. ¶ Uere iocūdā chriſti aſcēſio qͣt iubilo notat̉. Iubilꝰ eī ſicut dic̄ glo. eſt let cia q̄ lingua eloq̄ nō pōt. Aſcēdit aūt in iu bilo triplici.ſ. ſuijpſiꝰ. angeloꝝ. et patrū an tiquoꝝ. ¶ Suijpſiꝰ iubilo aſcēdit triplici ¶ Primo ꝓpt̓ ſublimis loci cōſcēſioneꝫ. Quia ſic̄ ad eph̓. iiij. d̓r. Aſcēdit deꝰ ſupe oēs celos.i. ſuꝑ oēs angl̓os. Hodie enī di xit ei deꝰ ꝑat̓ illud Luc̄. xiiij. Amice aſcēdo ſuꝑiꝰ Qui eī hic nouiſſimū locū tenuit. iu xta illd̓. vidimꝰ eū no. viroꝝ eſa. liij. ibipotiſ ſimū hrē debuit. Vn̄ de ip̄o merito cātāꝰ Tu ſolꝰ altiſſi. Nl̓li ei āgl̓oꝝ dixit deꝰ pat. ſede a dex. me. ſic̄ dic̄ apl̓s. niſi ſibi ¶ Scd̓o aſcēdit ī iubilatiōe ꝓpter oꝑis ſui ꝯſūmati onē. Hoīes enī multū ſolēt letari cū magͣ lia oꝑa laudabilit̓ ꝑegerint. Sic ip̄e legati onē ſuā optime expleuerat. Un̄ dic̄ Io. vj Opꝰ ꝯſūmaui qͥd d̓diſti mihi. Nā mūdū ꝑpauꝑtatē druicerat. Ioh̓. xv. Cōfidite q̇a ego vici mūdū. Et diabolū ꝑ huilitateꝫ ex pulerat Ioh̓. xvj. Princeps hꝰ mūdi iā iu dicatꝰ eſt. Hoīem ꝑ amaritudinē mortis redimerat. Dederat enī aīam ſuā ī redem ptionē ꝓ ml̓tis. Et ſic opꝰ ſuū ꝑfecte conſū matū on̄dit cū in paſſiōe dixit. Cōſumma tū eſt. ¶ Terto aſcēditī iubilo ꝓpt̓ omniū ſibi ſubiectionē. Pſal. Oīa ſubie. ſub pedi bꝰ eiꝰ. Ad eph̓. j. Oīa ſubiecit ſub pedibus eiꝰ. ¶ I ¶ Itē aſcēdit deꝰ ī iubilatōe ange loꝝ. ⁊ hͦ tripl̓r ¶ Primo ꝓpt̓ noui hoīs vi ſione. Quia ip̄e eſt ſicut dicit petrꝰ in Can̄. in que deſiderat angl̓i ꝓſpicere. etiā quātū ad hūanitatē. ſicut dicit glo. Tāta ē eiꝰ ho minis q̇ paſſus ē ꝓ nob̓. poſterior gl̓ia. vt etiā angelice ī celo v̓tutes. cū ſint etna feli citate p̄dite. nō ſolū īmortalis deitatiſ ma gnificentiā ſꝫ etiā aſſumpte eiꝰ hūanitatis claritatē ſꝑ aſpicere gaudeant ¶ Scd̓o ꝓ pter ſtatꝰ ſui de qͣ lucifer ceciderat reſtau rationē. Ad eph̓. j. Propoſuit ī chriſto re ſtaurare oīa q̄ in cel̓. Sicut etiaꝫ v̓go aliqͣ minꝰ leta eſt de corona capitis ſui vnde la pis ceciderat p̄cioſus. Vn̄ ⁊ ꝑteꝫ illiꝰ coro ne vl̓ ſerti ꝓpt̓ aꝑturā loci qꝛ totaliter eam abſcōdere nō pōt. potiꝰ vtit̉ ea a tergo qͣꝫ an̄. ſic angeli minꝰ decentē corone ſue ap turā de q̇ tāqͣꝫ lapides p̄ciōſi lucifer cū ſuiſ ceciderat gaudet reꝑari. Vn̄ dicunt illud pſal. Benigne fac dn̄e in bo. vo. tua vt edi ficent̉ muri hierl̓m. Que reꝑato qꝛ īcepit ī chriſti aſcēſiōe. iō aſcēdit ī iubilo angelorū ¶ Tertio ꝓpt̓ hūani generis ſocietatē d̓ qͣ multū letant̉. Vn̄ gaudiū eſt eis qͦtidie ſu per vno pct̄ōre pn̄īaꝫ agēte. Exeplu. c. vj G ¶ K ¶ Itē aſcēdit ī iubilo antiqͦꝝ patruꝫ ⁊ h̓ tripl̓r. ¶ Primo ꝓpt̓ infernal̓ carceriſ ereptionē. ¶ Scd̓o ꝓpt̓ celeſtis regni ad eptione. ¶ Tertio ꝓpt̓ hoīm ⁊ angl̓oꝝ de lectabilē ſocietatē. Eſa. lij Leuauerūt vocē .ſ. ꝓpt̓ carceris euaſionē qn̄ ſcꝫ dixerūt Ad ueniſti deſiderabil̓ quē expectabamꝰ Sil̓ laudabūt ſcꝫ celeſtiſ regni māſionē. Quia oculo ad oculū videbūt.ſ. dei ⁊ angl̓oꝝ de lectabilem ſocietatem. Hic ſi vis potes ceſ ſare. ¶ De eodem Sermo. ¶V. T dominꝰ in uo cetube ¶ L ¶ Hic notat̉ ad iudi ciū ip̄iꝰ tremēda reuerſio. Nō ſo luꝫ in voce venire d̓r. ſꝫ in voce tube. Que nō occulta ſꝫ oībꝰ manifeſta ⁊ tremenda ¶ De aſcenſione erit tam bonis qͣꝫ malis. Lu. xxij. Virtutes celoꝝ mouebūt̉. Hiero. Quid faciet v̓gu la deſerti vbi timore cōcutit̉ cedrus padiſi Si igit̉ angelis videbit̉ tremenda. multo fortius hominibꝰ. ¶ Hec vox tube vox ē citationis. qua dicet̉. Surgite mortui ve nite ad iudicium. Itē eſt vox diſceptatōis. qua dicet. Eſuriui et nō dediſtis mihi mā ducere. Hoc dicet quantū ad malol. Et de diſtis. quantū ad bonos. Itē eſt vox diffi nitionis. qua dicet. Ite maledicti. Venite benedicti ¶ De voce citationis dicit dn̄s Matth̓. xxiiij. Mittet angelos cū tuba et voce magna. et cōgregabunt electos eius a qͣttuor ventis celi. De hac voce Hiero. Siue comedā ſiue bibā ſiue aliqͦd alid̓ fa ciam. ſemꝑ mihi videt̉ in in auribus meis illa vox inſonare. ſurgite mortui venite ad iudiciū. Chryſo. Vere magna eſt vox illa cui obediūt oīa. que petras ſcindit. inferoſ aꝑit. monumenta frangit. vincula mortis diſſoluit. celos aperit. ⁊ vniuerſos mortu os ſurgere facit. et ad iudiciū venire cōpel lit. Exemplū ca. iij. in fine. ¶ Hec vox cita tionis amara erit. Amara inqͣm ꝓpt̓ miſe rabilē ip̄orū corporū ꝯdicione. ¶ Erūt enī corꝑa ip̄oꝝ deformia. Thre. iij. Denigta ē ſuꝑ carbones fa. eoꝝ. Et de die in die deni grabunt̉ ab igne infernali. Vn̄ Auḡ. in li. de ciui. dei. Ignis cū ſit formoſus oīa fere que lambit ⁊ lucida et decora deturpat et denigrat. quanto magis ignis inferni ita turpis ⁊ obſcurꝰ. cuiꝰ erūt pabulū ſempit̉ num. Itē ethyopes ſunt nigri a ſolis calo re. quāto magis tl̓es ab igne denigrant̉ in ferni. Iteꝫ ſi ignis iſte q̇ d̓r ſacer. vel inferni hic ſic deturpat mēbra. qͣnto magis ille. cū iſte nō ſit niſi vmbra illiꝰ. ¶ Itē erunt cor pora illoꝝ oīno infirma ⁊ debilia. Si ei ſic efficit̉ hō debilis vt nō poſſit ſurgere nec ſe vertere ab vna infirmitate et dolore. qͣnto magis tūc qn̄ oēſ infirmitates ī ſe habebit Un̄ Iob. xx. Ois dolor irruet ſuꝑ eū. qꝛ nō ſolū dolor p̄turientis febricitatis furentis et ſimilibus. imo vt videbit̉ dānatis omēſ nō ſucceſſiue vna infirmitas poſt aliā ſed ſimulruent. non lente aut temperate ſꝫ cū impetu ruent ſuper eū. vt pondus motis opprimens non in vno membro tantū ſed ſuper eū totum. quia a planta pedis vſqꝫ ad verticē non eſt in eo ſanitas. quia vlce re infirmitatis ꝑcutient̉ corꝑa eoꝝ. ī reſur rectiōe putrida ⁊ fetida erūt. Vn̄ Eſa. xxx iiij. De cadaueribꝰ eoꝝ aſcēdet fetor. Ne. mirū. cū ſint fetidi ⁊ pleni fetore pͣctī. Vnd̓ tanqͣm abominabiles ⁊ leproſi eijcientur a fidelibus. Exibunt enī angeli et ſeꝑabū malos de medio iuſtorum. Matth̓. xx. ẜ qꝫ amara erit vox citationis peccatoribꝰ quia tā magna cōgregatiōe ī tam abomi nabilibus corꝑibus apparebūt. tā abomi nabilia.ſ. oīa pctā oībꝰ aꝑta deferentes. et qꝫ delectabilis erit bonis qꝛ reſurgētes ap parebūt tūc in corꝑibꝰ ꝑlucidis. Fulgebūt enī iuſti tūs ſicut ſol ¶ M ¶ Et licet ama ra ſit multuꝫ vox hec citationis peccatori bus. amarior erit vox diſceptatiōis. De qͣ Iohel̓. iij. Congregabo omnes gētes ⁊ de ducam eas ī vallē ioſaphat et ibi diſcepta bo cum illis. Oqꝫ grauis erit illa diſcepta tio peccatoribꝰ ꝓpter furorē diſceptantis Ita enī grauis erit reprobis ꝙ potiꝰ vellēt ferre mōteſ ⁊ eē potiꝰ ſepulti in inferno qͣꝫ tūc apparere. Vn̄ iob. xxiiij. Quis mihi tri buat vt i inferno ꝓtegas me ⁊ abſcon. me. do. ꝑtrā. fu. tu. Exēplū ca. iiij. S. Diſcepta bit autē dn̄s a maximis incipiens ⁊ vſqꝫ ad minutiſſima ꝑueniēſ ¶ Primo igitur diſceptabit de bn̄ficijs que impēdit. Inci piens a bn̄ficio paſſioniſ. de quo maxime diſceptabit. ꝓ quo et cicatrices reſeruauit. Augꝰ. Dn̄s ideo cicatrices reſeruauit vt in iudicio hoſtibꝰ exprobraret. vt ꝯuincēs eos dicat eis. Ecce homineꝫ queꝫ crucifixi ſtis. ecce deū et homine que credere nolui ſtis. vidēte vulnera que infixiſtis. agnoſci te latus quod pupugiſtis. qd̓ propt̓ vos aptum eſt. nec intrare voluiſtis Tūc pͥmo deflebunt tantū beneficiū neglectū Vnde dicit̉ in Zach̓. Aſpicient in me queꝫ confi xerunt. ⁊ plangēt ſuꝑ eū planctū magnuꝫ quaſi ſuꝑ vnigenitū. Vnde legit̉ de q̇dam ¶ De aſcenſione viro religioſo q̇ cū intētus eſſet in orōe au diuit quandā vocē miſerabilit̓ eiulantem Et cū ip̄e flendo rogaret dn̄m ꝙ intimarꝫ ei qd̓ hoc eēt. rn̄dit vox. Ego ſum aīa vniꝰ pctōris meā dānationē deplorās. ſed inter oīa alia me monent et alios dānatos ad planctū ⁊ luctu grēſaluatoris nobis exhi bite et cōtempte ſcꝫ ꝙ ſpaciū tanti tꝑis ha buimus ad penitendū et amiſimꝰ in cuiꝰ horula tanta pn̄iam facere potuimꝰ ꝙ nu qm dānaremur ¶ Itē diſceptabit de aīa quā infudit. quo eam ſeruauit. eſt enī p̄ci oſus theſaurꝰ. ⁊ ideo ſolicite ſeruādꝰ Coꝝ. iiij. Habemꝰ theſaurū hūc in vaſis fictili bus.i. corꝑibus. Deūt. iiij. Cuſtodi aīaꝫ tu am ſolicite. Eſt ei p̄ciōſa margarita. Cuiꝰ p̄cioſitatē oſtēdit celeſtis negociator ven dens omnia que habuit ⁊ dans ꝓ ea. De dit enī carnē ſuā ꝓ ea ad lacerandū vt d̓ ip ſius vulneribꝰ curaret̉. ſanguinē ad effun dendū vt ꝑ eū viuificaret̉. Bern̄. Ue mihi ſi talentū mihi traditu negligēter ẜuauero ¶ N ¶ Itē diſceptabit de corꝑe quomō illud cuſtodierimꝰ. Eſt enī caſtrū qd̓ tene mus a deo in feudū. Vn̄ in curia illa tāqͣꝫ ꝓditor peſſimus cōdemnabit̉ q̇ dn̄m ab il lo expulit et aduerſario. id eſt. diabolo tra didit. Coꝝ. vj. An neſcitis quoniaꝫ corꝑa veſtra templū ſunt ſpūſſctī ¶ Itē diſcepta bit de bonis collatis Ecc̄i. xj. In bonis ſit cor tuū. et ſcito ꝙ ꝓ his omnibꝰ adducet te deus ad iudiciū ſcꝫ ꝓ diuitijs et delicijs et honoribꝰ. ¶ Itē diſceptabit de omnibus opibus cogitationibꝰ et locutionibꝰ. Vn̄ apl̓us. Stabimus oēs an tribunal chriſti vt referat vnuſq̇ſqꝫ qd̓ geſſit in corꝑe ſuo ſiue bonū ſiue malū. Preſto erit diabolꝰ. ⁊ recitabit v̓ba ꝓfeſſionis noſtre ⁊ obijciēt nobiſ in facie noſtrā qͥcq̇d fecimꝰ ⁊ in qua die peccauimꝰ ⁊ in qͦ loco. Vn̄ q̇dā ſanctꝰ heremita ruminabat dicēs. Oaīa ſcias et recognoſcas q̇d oꝑaris dū poteſtas ī ma nū tua eſt anqͣꝫ venias ad locū in quo eſt iuſticia ⁊ ad portā iudicij in quo leges om nia pctā tua que feciſti in titulo cōſcientie tue. vbi angeli a dextris ⁊ a ſiniſtris cōſilium tuū denudabūt. in vna lance iudicij li brabitur omne bonū tuuꝫ. in altera omne malum tuū. vbi omnes fratres ⁊ amici te deſerent. redemptionē nullā inuenient. te obliuioni tradent. ¶ Ite diſceptabit cum regibꝰ et epiſcopis qualiter ſubditos rexe rint. Exemplū ca. iiij. I. Itē quomo pater et mater filiū ſeruauerint et filiaꝫ. et quo fa miliā. quomo magiſter diſcipulū. ſociꝰ ſo cium. vicinus vicinuꝫ. Ecc̄. xvij. Vnicuiqꝫ mādauit de ꝓximo ſuo. Oqꝫ amara erit hͨ diſceptato qͥa oīs ſpes fruſtrabit̉. Hec vox diſceptatōis qͣꝫ delectabilis erit iuſtis qn̄ in tāta ꝯgregatiōe de p̄dictis ip̄os co mendabit dicēs: Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare ⁊cͣ et ſic de ſingulis. ¶ O ¶ Et licet hec vox damnatis ſit amarior voce ci tationiſ. tamē amariſſima eſt vox diffiniti onis. De qua Zach̓. ix. Dominꝰ in tuba canet ⁊ exibit vt fulgur gladius eius. id eſt ſnīa. Quā dicet Diſcedite maledicti ī ignē eternū. Amara quidē hec vox ī ipſorū a ſe ſeparatione. cū dicit. Diſcedite. Oqꝫ ama rū eſt ab ip̄o ſeparari cui adherere eſt ſuꝑ omē delectabile. pſal. Mihi adherere deo bonū eſt. Sed amarior erit ex penaꝝ acer bitate. Que notat̉ in igne cū dicit In ignē Acerbius enī genus tormentoꝝ eſt ignis cuius vmbra eſt iſte ignis. Si ſaracen de quodā fonte cōficiunt ignē grecū vt ꝑ huc impugnent hoſtes ſuos qui tante acerbi tatis eſt ꝙ non poſſit extingui niſi difficul ter per quedā. quante acerbitatis debet eē ignis ille quē ſumma iuſticia cōſeruat ad punienduꝫ hoſtes ſuos. Vn̄ Sap̄. vj. A que omīa extinguit plꝰ ignis valebat. Et pꝰ. Nix aūt ⁊ glacies ſuſtinebat impetuꝫ ignis ⁊ nō tabeſcebant. Sed amariſſima erit hͦ vox in penaꝝ eternitate. qd̓ notat cu dicit. Ignē eternū Eſa. vlt̓. Ignis eoruꝫ nō extinguet̉. Et quāto fortius eſt cōbuſtiōiſ ſubiectu et durabilius. tanto vehementiꝰ ardet. Vnde ardētius ardet in ferro qͣꝫ in palea. Sic in hoīe erit tūc acerrimꝰ q̇ am plius erit immortalis. A qͣ nos liberet. qͥ cum deo patre ⁊cͣ ¶ De aſcenſione ¶ De eodem ¶ Sermo. CVI. Uiſ eſt iſte queit de edomi tinctis veſtibꝰ de boſra iſte formoſꝰ ī ſtola ſua gradiēs ī multitudīe ⁊cͣ. ¶ A ¶ Sic̄ vult glo. ſuper hūc locū. q̇dā fuerūt agl̓i nō plene cogno ſcētes myſteriū incarnatōis. paſſiōis ⁊ re ſurrectiōis. nec miꝝ. qꝛ deꝰ licꝫ īterris viſ ⁊ cū hoībꝰ ꝯuerſatꝰ ſit poſuit tenebras lati bulū ſuū. vtpote q̇ v̓e erat deꝰ abſcōditus Hi aūt angl̓i ſic̄ dicit glo. vidētes ad celos aſcēdere dn̄m cū multitudīe angl̓oꝝ ⁊ ſcō rum hoīm ꝓpria v̓tute. nō auxilio alieno ammirant ⁊ p āmiratōe q̄rūt. Quis ē iſte ⁊cͣ. Glo. Quā potēs qͣꝫ āmirabil̓ ſcꝫ q̇ veīt cū tāto exercitu in celū.ſ. ſupple aſcendēs ⁊cͣ Huic autē q̄ſtioni rn̄det apl̓us Ephe. iiij. Qui deſcēdit ip̄e eſt q̇ aſcēdit. Nemo eniꝫ aſcēdit ī celū niſi q̇ deſcēdit de celo filiꝰ ho minis q̇ eſt ī celo ¶ In v̓bis ꝓpoſitis duo p̓ncipalit̓ notant̉. Primo enī angeli āmi rant̉ dn̄i aſcēſionē. Scd̓o aſcēdētis digͥta tem. Primū notat̉ ibi. qͥs ē iſte ⁊cͣ. Secun dū ibi. Iſte formoſꝰ ⁊cͣ. ¶ Circa aūt domi ni aſcēſionē tria amirant̉.ſ. aſcēdentis mo dū. terminū. ⁊ meritū. Primū notat̉ cum d̓r. Quis ē iſte q̇ venit Secūduꝫ ī hͦ ꝙ d̓r d̓ edom d̓ boſra. Tertiū ibi. Tinctis veſtibꝰ ¶ B ¶ Modꝰ aūt dn̄ice aſcēſiōis inuit̉ ī hoc. Quis ē iſte q̇ venit. Legit̉ ei enoch ra ptus. Sap̄. iiij. Raptꝰ ē ne malicia muta ret intellectu eiꝰ ⁊cͣ. Helias d̓r curru igneo ſubuectꝰ vt d̓r reg. ij. Chriſtꝰ aūt ꝓpria v̓tu te in celū eleuatꝰ Sic̄ dicit glo. ſuꝑ. iiij. reḡ ij. Vbi fit mētio d̓aſcēſione helie Enoch ꝑ coltu genitꝰ fuit et generauit. Helias au licet ſit generatꝰ nō tn̄ generās. Chriſtꝰ āt nec ſic generās nec ſic genitꝰ fuit. ¶ Pri mꝰ ergo ꝑticeps fuit corruptiōis ī ſe et in origine. ꝗͥa nō v̓go. ⁊ iō ꝯuenit ei eē raptuꝫ qd̓ oīno eſt infirmitatis. qͥa raptꝰ eſt oīno ab agēte extrinſeco. raptꝰ enī violētiam ſo nat. ¶ Secūdꝰ aūt ſcꝫ helias ꝑticeps fuit corruptiōis ſcꝫ nō in ſe ſꝫ ī origine. qꝛ v̓go nō de v̓gine. ⁊ iō ꝯuenit ei eē currū igneo ſb̓uectū.i. oꝑatōe angelicaꝝ v̓tutū Sic̄ dic̄ gloſa ibi. Qd̓ quidē eſt ꝑtim infirmitatis ⁊ ꝑtim dignitatis. Ꝙ enī ſubleuatus ē. di gnitatiſ eſt. Sꝫ ꝙ angelico auxilio infirmi tatis eſt ¶ Tertiꝰ ſcꝫ chriſtꝰ nec ī ſe nec in origine ꝑticeps fuit corruptōis Sicut dic̄ p̄s. Nō dabis ſanctū tuū videre corrupto nem. Quia fuit v̓go de v̓gine. Et iō cōue nit ei ꝓprie n̄ eē raptū vl̓ alieno auxilio eſſe ſubleuatū. ſꝫ venire ꝓpria v̓tute in celum. De hͦ d̓r dan̄. vij. Aſpiciebā in viſu noctis ⁊ ecce cū nubibꝰ celi qͣſi filiꝰ hoīs veniebat ⁊ vſqꝫ ad antiquū dieꝝ ꝑuenit. Reuelatio ꝓphetica viſio noctis d̓r. viſio q̇dē qͥa illūi nabat ad cognitōnē oculoꝝ. ſꝫ viſio noctiſ ꝓpt̓ modū q̄ ſic illumīabat. qꝛ ſub enigma tibꝰ et figuris. Vn̄ dic̄ apl̓s. Oīa in figura ꝯtingebāt illis. Propt̓ hͦ d̓r. ij. pet̓. j. Habe tis ꝓpheticū ẜmonē cui bn̄facitis atten dētes tāqͣm lucerne. Lucerna ei eſt tanq̄m lux in teſta. ⁊ ꝓphetica reuelatō eſt lux oc cultaꝝ reuelationū. ſꝫ ī teſta occultata ꝓpt̓ reuelatiōis qualitate. In hac ergo viſione loquēs de ſe dan̄. dicit. Aſpiciēbā ī viſu no ctis.i. in reuelatiōe ꝓphetica. ⁊ ecce qͣſi filiꝰ hoīs ⁊cͣ ¶ Et nota hic ꝑ ordinē qͥnqꝫ circa dn̄i aſcenſionē.ſ. aſcēſionis euidētia. cū dic̄ Ecce. Aſcēdit eī euident̓ qꝛ de loco euidēti ſcꝫ d̓ montē oliueti. Itē hora euidēti. ſcꝫ cir ca horā ſextā. Itē in pntia apoſtoloꝝ q̇ de bebant teſtes aſcēſionis eiꝰ eſſe ¶ Itē aſcē dentis natura. cū dicit. quaſi filiꝰ homīs Scd̓ꝫ eī naturā diuinā nuſqͣꝫ deeſt. apud quē nō eſt trāſmutatio nec viciſſitudīs ob umbratio ⁊cͣ. vt d̓r Iac̄. jͣ. nō aſcēdit. ſed ẜm humanā quā ſibi vnitā ⁊ iō digniorem et beatiſſimā factā filiꝰ dei filiꝰ hoīs factꝰ ad patris dextrā collocauit. Et iō d̓r Et qͣſi fili us hominis veniebat. Nec eſt hic qͣi nota ſimilitudinis ſꝫ exp̄ſſiuū v̓itatis ¶ In hoc aūt ꝙ dicit̉ veniebat notat̉ v̓tus q̇ ſic aſcen debat. quia non rapiebat̉ nec portabatur. ſed propria virtute vehebatur. quia venie bat. ⁊ hoc cū nubibus celi. in quo honorifi centia eius innuitur. ei enī tanq̄m domīo totius creature tā corꝑalis qͣꝫ ſpūalis oīs ¶ Dominica infra octauas creatura in ſuo genere obſequebat̉. ſcꝫ nu bes q̇ ad corꝑalē. qͥa nubes ſuſcepit euꝫ ab oculis eoꝝ. ⁊ angeli qͥ aſtiterūt iuxta illos intuētes aſcendētē ¶ In hͦ āt ꝙ d̓r ꝙ vſqꝫ adatiquū dieꝝ ꝑuenit on̄dit̉ ſublimitas ie ſtimabilis ⁊ gl̓ia inerrabilis hꝰ aſcenſiōis Antiquꝰ ei dierū d̓r pater. cui ẜm augͥ. ap propriat̉ eternitas. iuxta illud. In pre ma net eternitas. Pater enī omni p̓ncipio ca ret tā duratōis ſcꝫ qͣꝫ originis. Ad ātiquū ergo dierū filius hoīs ꝑuenit. qꝛ ad equa litatē patris attigit filiꝰ dei in natura hūa na et ſi nō ẜm humanā naturā. egreſſꝰ ei eius a patre. regreſſus eiꝰ ad pr̄em Hodie fecit dn̄s nouū nō ſolū ſuꝑ terrā ſed etiam ſuꝑ celū. cū ſuꝑ celū naturā corpoream ſu pra ſpūalia. chriſtū hoīem ſuꝑ oēs choros angeloꝝ natura mirāte. grāineſfabili ope rante collocauit. ⁊ qd̓ admirabiliꝰ ē ad pa tris dextrā in maieſtatiſ equalitate exalta uit. Nō mirū eīgo ſi angeli cōſiderātes ꝙ nec pͥmuꝫ ſimile. nec ſequēs ꝑiter hēbit mi rant̉ dicētes. Quis eſt iſte q̇ venit. vidētes eū taliter ſcꝫ ꝓpria v̓tute ad tantam ſubli mitatē.ſ. ſupra ſe aſcēdere ¶ D ¶ Et ſi ad mirabilis fuit aſcēſio dn̄i rōe modi. nō mi nus rōe termini ſcꝫ a qͦ qui tangit̉ ibi. De edom. de boſra. in quo duplex terminuſ a quo dn̄ice aſcēſionis expͥmit̉. mūdus ſcꝫ et infernꝰ. ẜm glo. ¶ Per edomi ſic̄ dic̄ glo. qͥ terrenꝰ vel ſanguineꝰ interp̄tat̉ mundus ſignificat̉ q̇ ſanguineus eſt ꝑ carnalē volu ptatem. qͥa ſanguis ſanguinē tetigit Oſee iiij. id eſt. voluptas voluptati addit̉. et ter renus eſt ꝑ terrenoꝝ amore ⁊ cupiditateꝫ. Sicut enī dicit augꝰ. Talis eſt vnuſqͥſqꝫ qualis dilectio eius. Vnde de reprobis d̓r Et facti ſūt abominabiles ſicut ea que di lexerunt Oſee. Vnde ſi mūdus terrena di ligit cōgrue terrenus d̓r. He ſunt due ſan guiſuge filie ſcꝫ cupiditas ⁊ voluptas. di centes. Affer affer. Voluptas enī ſicut di cit hiero. ſemꝑ ſui fame patit̉. Et ignis cu piditatis nunqͣꝫ dicit. ſufficit ¶ Boſra au tem ſicut dicit gloſa munita vl̓ firma inter p̄tatur. Infernū ſignat vbi firmiter quaſi ſub multis cuſtodibus anime tenebātur. vbi p̄ſidet ille fortis de quo dicit iob. Ꝙ n̄ eſt poteſtas ſuꝑ terrā que poſſit ei cōꝑari ¶ De edom ergo.i. de mūdo quē dn̄s de uicerat p̓ncipē eius deijciēdo inde. iuxta il lud Ioh̓. pͥnceps mundi huiꝰ eijciet̉ foras aſcendit dn̄s. Vn̄ Ioh̓. xvj. Exiui a patre ⁊ veni in mundū. iterū relinquo mundū et vado ad prem. ¶ De boſra. id eſt. de infer nō quiā ip̄e iuxta verbū Zach̓. ix. Tu aūt in ſanguine teſtamēti tui eduxiſti ⁊cͣ. Oſec xiiij. Eromorſus tuꝰ inferne. Quia ante nondū a mundi exilio aliqͥs ad patriā cele ſtem. nondū de carcere inferni aliqͥs liber redierat. Quia nō erat agnitus q̇ reuerſꝰ erat ab inferis. vt dicit Ecc̄. Ideo mirāt̉ an geli dicētes. Quis eſt q̇ venit de edom de boſra. ¶ E ¶ Sequit̉ tinctis veſtibꝰ. Si cut dictū eſt tangit̉ meritū huiꝰ tā glorio ſe aſcēſionis ſcꝫ tolerātia paſſiōis. Ueſti mentū enī tinctū eſt corpꝰ chriſti ſanguīe cruentatū. quā cruentationē veſtimēti ſe cuta eſt p̄dicta exaltatio. Vn̄ apl̓s phi. iiij. poſtqͣꝫ dixit chriſtū humiliatum vſqꝫ ad mortē crucis. Subdit. Propt̓ qd̓ deus ex altauit illū. In figura cuiꝰ ioſeph poſt tin cturam veſtimenti ſui et rubricationem ī dominū egypti ſublimat̉. Adapta ¶ Dominica infra octauas aſcen ſionis de epiſtola. ¶ Sermo. CVII. Stōte prudenteſ et vigilate in orationibus. an̄ om nia autē mutuā in vobiſmetipſis charita tem cōtinuaꝫ habentes. j. Pet. iiij. ¶ F ¶ ¶ Quia in hodierno euangelio ſpirituſ ſanctus promittit̉. in futura dn̄ica promiſ ſum adimplet̉. ideo vt promiſſuꝫ recipere digni ſimus in hodierna epiſtola ad p̄pa rationem incitamur. cuꝫ dicit. Eſtote pru dentes et vigilate in orationibuſ. ante om nia autē mutuā ⁊cͣ. Docet autē triplex ſtu dium p̄parationis. ¶ Primū eſt deuote orōis. ꝓ quo dicit. Eſtote pru. ⁊ vigi. ī orō ¶ Secūdū ē mutue dilectōis. ꝓ qͣ dic̄ An̄ ¶ Dominica infra octauas omīa aūt mu. in vobiſmetip̄is charitateꝫ cōtinuā hn̄tes ¶ Tertiū eſt grāꝝactioniſ Pro q̇ dicit. Si qͥs miniſtrat tāqͣꝫ ex v̓tu te quā ammiſtrat deꝰ vt ī omnibꝰ honori ficet̉ deꝰ ⁊cͣ ¶ Per pͥmū ſcꝫ deuotā orōem ordinat̉ hō reſpectu ſui. Per ſecūdū.ſ. cha ritatē ordinat̉ reſpectu ꝓximi. Per tertiū ſcꝫ grāꝝactionē ordinat̉ reſpectu d̓i ¶ Pri mū ergo ſtudiū p̄paratiōis ad ſpūſſctī re ceptionē docet eſſe deuotā oroem dicens: Eſto. pru. ⁊ vi. in orōibꝰ Per orōem ei po tiſſime attrahit̉ ſpūſſctūs. Vn̄ p̄s. Os me um aperui.ſ. in orōe ⁊ attraxi ſpūm. Et lu. iij. d̓r. Ꝙieſu baptizato ⁊ orate deſcendit ſpūſſctūs corꝑali ſpecie ſic̄ colūba in ip̄m. Talibꝰ enī ſcꝫ orātibꝰ ꝓmiſſus ē ſpūſſctus Lu. xj. Si inqͣt vos cū ſitis mali noſtis bo na data dare filijs veſtris. qͣnto magis pa ter veſter de celo dabit ſpūm bonū petēti bus ſe. Pronior eſt ei pat̓ celeſtis oī hoīe ad audiendū ⁊ ad exaudiēdū Multi eniꝫ petitionē ſuā libent offerrēt pape vl̓ imꝑa tori. vl̓ alicui regi ſi poſſent ip̄is loq̄. tu aūt ſꝑ potes ⁊ vbiqꝫ loq̄ cū deo tuo ⁊ orare ip ſum. non oportet morari ad ianuā. nec ro gare ianitorē. ſꝑ habꝫ aures patulas vt te orantē audiat ⁊ rogat vt loqͣris qͣtinꝰ audi at vocē tuā. Sonet inq̇t vox tua in au. me is. qͥa vox tua dulciſ. Can̄. vlt̓. Imo qd̓ ma ximū eſt. An̄qͣꝫ inq̇t clamēt ego exaudiaꝫ adhuc illis loquētibꝰ ego audiā Sicut d̓r Eſa. lxv. ¶ Sꝫ penſandū ꝙ beatꝰ petrus in p̄miſſis v̓bis on̄dit ad deuotā orōꝫ tria eſſe neceſſaria. Debemꝰ ei orare prudēter. Pro qͦ dicit. Eſtote pru. ī ora. Itē debemꝰ orare feruent̓. ꝓ qͦ dicit Et vigilate ī orōibꝰ Itē debemꝰ orare frequēter. ꝓ qͦ dic̄ plura liter. in orōibꝰ. ¶ Prudēter āt oramꝰ. qn̄ in orōibꝰ noſtris eterna tꝑalibus. ſpūalia carnalibꝰ p̄ponimꝰ. Iuxta qd̓ docꝫ dn̄s Mat. vj. Primū q̄rite regnū dei ⁊ iuſtici am eiꝰ. ⁊ hec.ſ. tēꝑalia. adijcient̉ vob̓. Sed beu ſūt nōnulli q̇ qꝛ ī carnalibꝰ ⁊ ī tꝑalibꝰ plꝰ delectāt̉ qͣꝫ in ſpūalibꝰ ⁊ eternis. plꝰ ip ſoꝝ orō circa illa v̓ſat̉. Taliū imprudentiā dn̄s in filijs zebedei rep̄hēdit cū dixit. Neſcitis. ecce imprudētia. q̇d petatis. Quia ſi cut dicit hiero. tꝑale dominiū peteābt. qͥa poſt reſurrectōꝫ credebāt chriſtū in hͦ mū do regnaturū. Talibꝰ d̓r Iac̄. iiij. Petitis ⁊ nō accipitis eo ꝙ male petatis. Propter qͦd dicit beatus petrꝰ. Eſtote prudētes in orōibꝰ ¶ Itē docet orare feruēter. cū dicit ⁊ vigi. in ora. vt ſcꝫ attēte ⁊ feruenter oretis Sūt enī nōnulli q̇ ad lrām ī orōibꝰ nō vi gilāt ſed dormiūt. ⁊ heu multi ſunt qui ⁊ ſi corꝑe vigilent ⁊ linguā orēt. tn̄ tāqͣꝫ dormi entes corde nō attendūt q̇d dicūt. Dormi entes enī qn̄ ſomniādo loquunt̉. licꝫ labia ⁊ linguaꝫ moueāt. nō tn̄ aduertunt q̇d di cunt niſi ab alijs ip̄is referat̉. Sic ē de mul tis q̇ in orōibꝰ ſuis cor nō apponūt. Vnde etiaꝫ poſtqͣꝫ horas dixerint nō recolūt ſed vtrū dixerint ab alijs reqͥrūt. Talibꝰ dicit dn̄s Mar. vij. Populꝰ hic labijs me ho norat cor aūt eoꝝ lōge ē a me. Et ſequitur. Inuanū aūt colūt me. Et qͣre. Quia dum cor nō orat inuanū lingua laborat Cōtra qd̓ dicit beatꝰ petrꝰ. Uigilate ī or̄onibus. Qual̓r ioſaphat orauit. De qͣ legit̉. ij. ꝑali. ix. Ꝙioſapat timore ꝑterritꝰ totū ſe cōtu lit ad orādū dn̄m. Et p̄s. Clama. in to. cor. meo exau. me dn̄e. Et apl̓s. j. coꝝ. xiiij. Ora bo ſpū orabo ⁊ mēte. Hoc ē enī olocauſtū qd̓ petit̉ vt pingue fiat. qꝛ alit̓ dn̄s non tri buet orāti ẜm cor ſuū niſi in feruore oratō nis ardeat totū. Talis feruor frequēt̓ totū hoīeꝫ abſorbet ī ſpū ītātū vt neſciat vbi ſit corpꝰ eꝰ. Un̄ ſic et̄ ⁊ paulꝰ dixit ſe raptū fu iſſe ī ꝑadiſū vſqꝫ ad tertiū celū. ſꝫ neſciebat vtꝝ ī corꝑe aut extra corpꝰ fuiſſꝫ. Argumē tū eſt ꝙ ml̓tū feruēt̓ orauerat. Exēplū ī ꝓm ptuario. c. xv. H. ¶ Itē docꝫ orare frequēt̉ cū in pl̓ari dic̄. in oroibꝰ. Ad h̓ ip̄m monet dn̄s lu xviij. Oportet īqͥt ſꝑ ora. ⁊ nu. defi. Et. jͣ. theſ. v. Sine int̓miſſiōe orate Nec mi rū. qꝛ ſumꝰ ī ꝯtinua neceſſitate. Si eī hoīeſ qn̄ domꝰ ip̄oꝝ īcipiūt ardere īplorāt auxi liū. qͣnto magis nos quoꝝ domꝰ corporiſ igne luxurie ꝯtinue ⁊ vſqꝫ ad fine vite nō ceſſat ardere. continuū ne exuramur debe mus orando īplorare auxiliū. Hic ē ignis Dominica infra octauas qui ſic̄ d̓r Iohel̓. jͣ. comedit ſpecioſa deſerti id eſt. ꝯtinētes ⁊ v̓gines. Un̄ p̄s. Iuuenes eoꝝ come. ignis ⁊ v̓gines eoꝝ nō ſūt lamē tate. Quia ei nullꝰ ꝑditionē plangit v̓gini tatis. cū tn̄ incōꝑabilis theſaurꝰ ſit. Aut q̄ modo in mari hꝰ mūdi ꝯſtituti ꝯtinue au xilium nō imploramꝰ. naue corꝑis noſtri ꝑqͥnqꝫ ſenſus tanqͣꝫ ꝑqͥnqꝫ foramīa conti nue aqͣ cōcupiſcētiaꝝ vt aīam demergant cōtinue influūt. Propt̓ hoc clamabat p̄s Saluū me fac̓ deꝰ quiā intrauerūt aq̄ vſ qꝫ ad aīam meā. Et pꝰ. Laboraui clamās rauce facte ſūt fauces mee. Itē implorādū cōtinuū auxiliū ꝯͣ ꝯtinuū impetu inferna lium latronū. j. Pet̓. v. Aduerſariꝰ veſter diabolꝰ tāqͣꝫ leo rugiēs circūit qͣrens quē deuoret. Gregͥ. Maligni ſpūs qͣſi quidaꝫ latrūculi iter noſtrū obſident. Exēpluꝫ ca. ij. S Propter p̄miſſa ergo beatꝰ petrꝰ do cet vt oremꝰ prudēter feruēter ⁊ ꝑſeueran ter ¶ G ¶ Secūdū ſtudiū p̄parationis ad ſpūſſancti receptioneꝫ innuit eē ꝓximi dilectionē cū dicit. An̄ oīa autē mutuā in vobiſmetip̄is cōtinuā charitatē habētes. Hac dilectionē docet eē tripl̓r exhibendaꝫ videlicet in affectu cordis ꝑ cōpaſſionem. Pro qͣ dicit. An̄ oīa in vobiſmetip̄is cha ritatē cōtinuā hn̄tes. q̇a ⁊ ſi ꝓximi miſerijſ cōtinue nō poſſumꝰ ſubuenire. tn̄ ꝯtinue tenemur ꝓximo cōꝑati in nobiſmetipſis Iob. xxxj. Ab infantia creuit mecū miſera tio. Sic cōpatiebat̉ apl̓us. ij. Coꝝ. xj. Quiſ infirmat̉ ⁊ ego nō infir. Itē in effectu oꝑis ꝑ ſubuentionē cū dicit. Hoſpitales inuicē ſine murmuratōe. Heb̓. xij. Hoſpitalitatē nolite obliuiſci. ꝑ hāc quidā placuerūt d̓o angelis hoſpitio receptis. Sicut legit̉ de abraā Gen̄. xviij. Et de loth Gen̄. xix. Iteꝫ in affatu oris ꝑ eruditionē Pro quo dicit Si qͥs loquit̉ quaſi ẜmones dei. Hebre. iij Adhortamini voſmetipſos per ſingulos dies donec hodie cognominat̉ vt non ob duret̉ quis ex vobis fallaciā pctī. Docꝫ er go beatus petrꝰ quemlibet in p̄miſſis ꝓxi mū ⁊ corde diligere ⁊ ope ſubuenire. et ore docere ¶ H ¶ Tertiū ſtudiū p̄paratiōis ad ſpūſſancti receptōnē īnuit reſpectu dei ꝑ gratiaꝝactionē. et ad hͦ tāgit tria ¶ Pri mō eniꝫ monet vt omnia bona nos a deo habere cognoſcamꝰ Pro q̇ dicit. Ammi niſtrat tāq̄m ex v̓tute quā aminiſtrat deꝰ Nihil ei a nobis ſed omīa a deo habemꝰ Eſa. xxvj. Oīa oꝑa noſtra oꝑatus es dn̄e .j. Coꝝ. iiij. Quid habes q̇d non accepiſti. ¶ Secūdo monet vt omnia que facimuſ ad honorē dei faciamus. Pro quo dicit. Vt in omnibꝰ honorificet̉ deus. Omnia que facitis in noīe dn̄i noſtri facite. Mat. v. Sic luceat lux veſtra corā hominibꝰ vt vide. oꝑa ve. bo. et glorificēt prēm veſtrū q̄ in celis eſt ¶ Tertio vt ꝓ omnibꝰ d̓o gra tias referamus Pro quo ſubdit. Cui ē ho nor et gloria ⁊ imperiū ꝑ infinita ſeculorū ſecula. jͣ. Theſ. ij. Gratias agimus deo ſine intermiſſione. Rogemus ergo dominuꝫ. vt det nobis ꝑ p̄miſſa p̄parari vt ſpūm ꝓ miſſum cōſeq̄ valeamꝰ. ¶ De euagenlio. Sermo. CVIII. Um uenerit pa raclitꝰ quē ego mittā vobis a pa tre ſpūm v̓itatis ille teſtimoniuꝫ ꝑhibebit de me. Ioh̓. xv. ¶ A ¶ Vt ferue tius ⁊ affectuoſiꝰ nos ad ſpūſſctī receptōꝫ p̄paremꝰ in p̄miſſis v̓bis ſpūſſctī vtilitas nob̓ in tribꝰ on̄dit̉ ¶ Eſt ei vtil̓ ſpūſſanctꝰ meſtis. qꝛ cōſolator. Pro q̇ dicit̉ hic ꝑacli tus.i. cōſolator ¶ Itē eſt vtilis ignaris. q̇a eruditor. Propter hͦ dicit̉. Spus v̓itatis. ¶ Item eſt vtilis dubijs. qͥa teſtificator. Pro q̇ hic dicit. Ille teſtimoniū ꝑhibebit de me ¶ Primo meſtis vtilis ē ꝑaclitꝰ.i. cōſolator. Meſti aūt ſiue triſtes ſunt om nes fideles qͣꝫdiu in hoc ſeculo ſūt ꝯſtituti q̇bus dicit dn̄s Ioh̓. xvj. Mundus auteꝫ gaudebit vos autē contriſtabimini Nā incipientes de peccatis que cōmiſerūt cō triſtātur. ij. Coꝝ. vij. Que enī ẜm deum tri ſticia eſt pn̄īam in ſalutē ſtabilē operatur ¶ Proficiētes triſtāt̉. qꝛ ꝓpt̓ infirmitatē carnis n̄ tātū bonū vt vellēt oꝑan̉ Vn̄ ad ¶ Dominica infra octauas Roma. vij. Velle adiacet mihi ꝑficere aūt nō inuenio. Et ex hͦ p̄ triſticia ſubdit. Infe lix hō q̇s me liberabit de corꝑe mortis hꝰ. Auḡ. in ſol̓. Qd̓ magis ꝑ me poſſe credidi minꝰ ſꝑ potui. dicebā enim. hoc faciaꝫ. illd̓ ꝑficiaꝫ. fiebatqꝫ poſt nec hoc nec illud. ad erat voluntas. nō erat facultaſ. Mat. xxvj. Spūs quidē ꝓmptus eſt caro autē infir ma. ¶ Perfecti v̓o triſtant̉ ꝙ exiliū eoruꝫ tādiu ꝓlongat̉. Un̄ p̄s. Qn̄ veniā ⁊ appa rebo an̄ faciē dei. Fuerunt mihi lachryme mee panes die ac nocte. Et alibi. Heu mi hi qꝛ incolatꝰ meꝰ ꝓlongatꝰ ē. Et patarſe nius ꝓ fletu quē habebat de deſiderio cele ſtis patrie ſꝑſudariū geſtabat ī manu Et Aug. Heu me qͣꝫdiu dicet̉ mihi. vbi ē deꝰ tuus. qͣꝫdiu dicet̉ mihi. expecta reexpecta. ⁊ nūc que eſt expectato mea none dn̄s. Ex emplū in ꝓmptuario ca. xij. R. ¶ Quos oēs ſpūſſanctꝰ cōſolat̉. Vn̄ Eſa. lxvj. Quō ſi cui mater blādiat̉. ita ego ꝯſolabor vos. ¶ Nā incipiētes cōſolat̉ a pctīs purgan do. ⁊ cōpunctionē cordis inflammando. Un̄ ip̄is dicit̉ Act̉. jͣ. Iohānes q̇dē bapti zauit aqua. vos autē baptizabimi ſpūſctō id eſt. purgabimini Per ſpūmſctum eni pctōꝝ ſordes abluūt̉. Vn̄. j. Coꝝ. vj. Sꝫ ab luti eſtis. ſed iuſtificati eſtis in nomīe dn̄i ⁊ in ſpū d̓i noſtri. Un̄ Eſa. iiij. Si abluerit dn̄s ſordes filiaꝝ ſyon ⁊ ſanguinē hierl̓m lauerit de medio eiꝰ. hͦ vtiqꝫ faciet ī ſpū iu dicij et ſpū ardoris. Vere nulla loto. nulla purgatio ad delēda peccata efficacior. Ip ſe enī quātumcūqꝫ antiq̇ peccatoris ſubi to ad puꝝ excoq̇t ſcoriā pctī in ſpū iudicij ⁊ ſpū ardoris. Qd̓ patet in latrone crucifi xo cum dn̄o. qui ab infantia vſqꝫ ad illud tꝑs eruginauerat in pctīſ tn̄ in ſpū iudicij qn̄ ſcꝫ alio latrone chriſtū iudicate ipſe ex dono ſpūſſctī ſeip̄m iudicauit dicēs. Noſ quidē digna factis recipimꝰ. ⁊ ī ſpū ardo ris.i. feruētis ꝯtritiōis. ita ad purū ſubito ſcoria pct̄ī excocta fuit ꝙ ſtatim audire me ruit Hodie me. eris ī ꝑa. vbi nihil cōinqui natū intrat. Exēplū ca. iij. H. ¶ Itē ꝓficiē tes q̇ ꝓpter infirmitatē carnis oꝑari n̄ pn̄t qͣntū volūt ꝯſolat̉ ip̄is auxiliū p̄ſtādo Un̄ Eſa. xliiij. Noli timere ẜue meꝰ iacob. effū dam ſpūm meū ſuꝑ ſemen tuū. Iacob lu ctator interp̄tat̉. ⁊ ſignat eos q̇ ꝯͣ carneꝫ lu ctant̉. ſemen iacob ſunt illi q̇ eū in hͦ imitā tur. Et iſtis ꝓmittit̉ ſpūſſctus vt ī lucta for tificent̉. Un̄ Ro. viij. Ipſe ſpūs adiuuet ī firmitatē nr̄am. Eph̓. ij In q̇ et vos coedifi camini in habitaculū dei in ſpūſcō. Ip̄e eī ſpūſſctūs adbn̄ oꝑandū inſtruit. ⁊ fortifi cat. Un̄ ad ro. xv. dicit paulꝰ. Vt abūdeti inq̇t in ſpe ⁊ v̓tute ſpūſſcī. glo. i. fortitudine bone oꝑatiōis q̇ dat̉ ꝑ ſpūmſctum ¶ Itē conſolat̉ ꝑfectos quibus vita pn̄s eſt in te dio. ⁊ futura in deſiderio. Cōſolat̉ autē tri pliciter. videlicet ip̄os in virtutibus et bo nis oꝑibus ꝯfirmādo. Un̄ ro. v. dic̄ apl̓us Tribulato patiam oꝑat̉. patiā aūt ꝓbatō nem. ꝓbatio v̓o ſpem. ſpes aūt nō ꝯfundit quia charitas dei diffuſa eſt in cordibꝰ nō ſtris ꝑ ſpūmſctum q̇ datus eſt nob̓ Pſal Spū pͥncipali cōfirma me ¶ Itē cōſolat̉ ꝑfectos celeſtes delectatiōes ꝑ ꝑguſtatio nē imittēdo. Vn̄ Ezech̓. xj. Et eleuauit me ſpūs ⁊ introduxit me ad portā domꝰ dn̄i. Unde frequēter ita ꝑ cōſolatiōes letificat̉ aīa eoꝝ qꝛ nil ſētiūt d̓ īferioribꝰ. nec ſciūt eī vbi ſit corpuſ eoꝝ. Sicut paulꝰ cū ad padi ſum raptus eſſet. p̄ delectatiōe nimia neſci uit vtrū in corꝑe ſiue extra corpꝰ eēt Exem plū ca. viij. K. ¶ Itē ꝯſolat̉ eos ip̄orū vitā eternā eē teſtificādo. Un̄ ro. viij. Ip̄e ſpūs reddit teſtimoniū ſpūi noſtro ꝙ ſimꝰ filij dei. ſi aūt filij et heredes. Et ip̄e ſpūſſanctꝰ eos deducet illuc. Pſal. Spus tuꝰ dedu cet me interrā recta ¶ B ¶ Scd̓o ſpūſſā ctus vtilis eſt ignaris. qͥa eruditor. ꝓ q̇ hic ſpūs v̓itatis d̓r. Et ioh̓. xvj. dicit dominus. Cū āt venerit ille ſpūs v̓itatis docebit voſ omnē veritatē. Eſt enī triplex veritas quā docet ignaros. videlicet veritas quaꝫ cre dimus. veritas quā loquimur. et veritas quā facimus ¶ Ueritas quā credimꝰ eſt ip̄e deus. Ioh̓. xviij. Ego ſum via veritas ⁊ vita. Vere v̓itas q̇a nunqͣꝫ fallēs. Pſal. Fidelis dn̄s in oībus vijs ſuis. Et Ioh̓. iij. In die pentecoſtes Deus verax eſt Hāc veritatē qualiter cre dere debeamꝰ ignoramus niſi ꝑ ſpūmſan ctū informemur. Vnde Ioh̓. xvj. dic̄ dn̄s: Ille me clarificabit quia de meo accipiet ⁊ annūciabit vobis. ¶ Itē ſecūdo veritas quā loquimur eſt ſermoniſ equitas vt ſcꝫ ſicut ſentimuſ corde ꝓferamus ore. Iuxta illud Iac̄. v. Sit aūt ſermo veſter eſt eſt. n̄ non. De qua Zach̓. viij. Loqͥmini v̓itateꝫ vnuſquiſqꝫ cū ꝓximo ſuo. Hac ſermonis veritatē docet ſpūſſanctus. Vn̄ dn̄s dixit diſcipulis Matth̓. xij. Nō enī vos eſtis qͥ loq̄mini ſed ſpūſſctūs. ¶ Itē tertio v̓itas quā facimus eſt operū ſtrenuitas De qͦ. jͣ. Ioh̓. iiij. Chariſſimi nō diligamus verbo ⁊ lingua. ſed oꝑe et v̓itatē. Et Eph̓. iiij. Ve ritatem facientes in charitate creſcamus Et Ioh̓. iij. Qui facit veritatē venit ad lu cem vt nō māifeſtēt̉ oꝑa eiꝰ Et ad hac oꝑe rum veritatē informamur ꝑ ſpūmſanctu Unde Exo. ij. d̓r de bezeleel Repleui eum ſpū dei et ſapiētia et ſciētia ⁊ intelligētia in omni oꝑe ¶ C ¶ Tertio vtilis eſt ſpirituſ ſanctꝰ dubijs. qꝛ teſtificator. Pro quo di cit: Ille teſtimoniū ꝑhibebit d̓ me. Dat āt ſpūſſanctus teſtimoniū chriſto in eo ꝙ te ſtificatur dubia. Que dubia ſunt articuli fidei qui ſunt dubij rōne humane nature. ẜm naturalē viam. ¶ Probat aūt ſpiritꝰ ſanctuſ ⁊ teſtificat̉ fide dupliciter ſcꝫ per ſe. pro quo dicit Ip̄e teſtimoniū ꝑhibebit de me. Et ꝑſuos. pro q̇ dicit. Et vos teſtimo nium phi. ¶ Per ſe ꝓbat ſpūſſctūs ⁊ teſti ficatur fidē de chriſto cordibꝰ fideliū infū dendo. que fides eſt teſtimoniū nō fallax. Propter qd̓ dicit apl̓s. ij. Coꝝ. iiij. Haben tes eundeꝫ ſpūm fidei. qꝛ ſicut dicit glo. ibi. Spuſſanctꝰ facit vt habeamꝰ ſidē. ¶ Itē ꝑſuos teſtificat̉ ſpūſſanctus chriſtū tripl̓r videlicet p̄dicatione. Unde apl̓is dictum eſt Matth̓. xiij. Nō enī vos eſtis qui loq̄ mini ſꝫ ſpūſſctūs. Eph̓. vj. Et gladiuꝫ ſpūs qd̓ eſt verbū dei. ¶ Itē ſecūdo miraculoꝝ oꝑatione. Vn̄ Luc. xj. Si in digito dei eij cio demonia. glo. i. ſpūſancto. Sibi enī at tribuit̉ potiſſime oꝑatio miraculorūj. Un̄ Actu. ij. Loquebant̉ apl̓i varijs lin. prout ſpūſſctūs dabat eloq̄ illis. Et apl̓us. jͣ. coꝝ xij. Vnicuiqꝫ dat̉ māīfeſtato ſpūs ad vtili tate. Alij datur ẜmo ſapiētie. alij ẜmo ſciē tie. alij genera linguarū. alij oꝑatio v̓tutū. Et poſt multa ꝯcludit. Hec omīa oꝑatur vnus atqꝫ idē ſpūs diuidēs ſingulis ꝓut vult. ¶ Itē tertio ꝑ ſuoſ teſtificat̉ ꝑ ſangui nis effuſionē. Vnde Act̉. vij. de ſtephano qui ibidē teſtis fidelis d̓r. Cū eēt ſtephanꝰ plenus ſpūſancto. non ſolū patiēter ſuſti nuit ſed etiā ꝓ lapidātibus orauit. Ip̄e em̄ ſpūſſctus patiētes ne deficiāt ſuſtētat Ro ma. viij. Ip̄e ſpūs adiuuat infirmitatē nō ſtram Propterea ſecure dicebat. ij. Thi. j. Non enī dn̄s dedit nobis ſpūm timoris. ſed virtutis. Exemplū de beato petro qui ante ſpūſſancti miſſione ad vocem ancille negauit. poſt etiā imperatoreꝫ non formi dauit. ¶ In die pentecoſtes de euāgelio Sermo. CIX I qͥs diligit me ſermone meū ſeruabit et pat̓ me. dili. eū ⁊ ad eū veniemꝰ et māſio nem ⁊cͣ. Ioh̓. xiiij. In verbis iſtis dn̄i tria ſunt penſanda ¶ Primo enī oſtendit v̓e dilectiōis terminū cū dicit: Si qͣs dili. me ¶ Secūdo ponit dilectiōis ſignū. cū dic̄ Sermone me ẜua. ¶ Tertio inuit dilecti onis fructu. cum dicit. Et pater meus dili get eū et ad eū veniemꝰ ⁊ māſioneꝫ apud eū faciemꝰ. ¶ Terminꝰ aūt v̓e dilectioniſ non eſt niſi ip̄e deꝰ quē oſtendit cuꝫ dicit Si quis diligit me. Augꝰ. An̄ oīa fratreſ chariſſimi diligat̉ deus. et quare an̄ omīa diligēdus ip̄e et quo. require in ẜmone in ter dn̄icas. Diliges dn̄m deū tuū. ¶ Si gnum aūt v̓r dilectiōis eſt ſeruare ſermo nē dei. pro q̇ dicit. Sermone meū ſeruabit Et hoc tri pl̓r. quia in corde ꝑ̄ meditationē Luc̄. ij. Maria cōſeruabat oīa v̓ba hec co ferens in corde ſuo. pſal. Preuenerūt ocu li mei ad te. dilu. vt meditarer eloquia tua Secūdo in ore ꝑ p̄dicationē. Pſalmiſta. ¶ In die pentecoſtes Pronunciabit lingua mea elo. tua. Item tertio in oꝑe ꝑ executionē. Pſal. In qͣ cor rigit adoleſ. vi. ſu. in cu. ſer. tu. ¶ Fructꝰ au tem ponit̉ magnꝰ ſcꝫ quia a deo diligetur Vnde ⁊ pater meꝰ diliget eū. Et quia a d̓o inhabitabit̉. Vnde dicit: Veniemꝰ ⁊ man ſionē apud eū faciemus. O qualis et quā tus eſt fructus ex tāti hoſpitis inhabitatō ne. cuiꝰ manſionis fructu multiplicem le gimus. Cales enī in q̇bus deus manet in ueniunt̉ in fide feruentes. j. Ioh̓. iiij. Quiſ quis cōfeſſus fuerit. quoniā ieſus eſt filiꝰ dei. deus in eo manet. ¶ Itē inueniūt̉ mā data dei ſeruātes Unde. jͣ. Ioh̓. iij. Qui ẜ uat mādata eius in deo manet ⁊ deꝰ in eo Et hic dicit̉ Si quis diligit me ſermonem meū. id eſt mandata mea ẜuabit. Et poſt ſubdit. Et veniemꝰ ⁊ man. apud eū facie. Itē inueniunt̉ temptatōnibus fortiter reſiſtentes. Un̄. j. Ioh̓. ij. Scribo vobis iu uenes. quoniā fortes eſtis ⁊ verbū dei ma net in vobis ¶ Itē inueniunt̉ p̄cibꝰ et oroi bus vt deū cōſequi valeāt inſtātes. Vnde Ioh̓. iiij. d̓r. Cū veniſſent ad eū ſamaritani rogauerūt eū vt ibi maneret. ⁊ manſit ibi duobus diebus ¶ De eodem ¶ Sermo. CX Eniemꝰ et manſi onem apud eū faciemꝰ. Ioh̓. xiiij l ¶ A ¶ Felix ꝓmiſſio qͥ fit in his verbis homini iuſto. Veniemꝰ inqͥt ⁊ mā ſionem apud eū faciemꝰ. Un̄ notandū q̄ ſunt in q̇bus deꝰ manere diligit. Et q̇ ſunt in q̇bus manere refugit. Anima enī iuſta eſt domus dei. Et ſicut homo libenter ma net in domo qn̄ eſt munda. qn̄ pacifica et quieta. quādo in cibo ⁊ potubū repleta. qn̄ a malefactoribꝰ ſecura. ⁊ qn̄ bn̄co oper ta eſt. Sic ⁊ dn̄s noſter in aīa hominiſ qn̄ in ipſo ꝯcurrūt oīa p̄dicta ¶ Primuꝫ ſcꝫ anime mūdicia habet̉ ꝑfide que corhoīs purgat ⁊ mūdificat Act xv. Fide purificāſ corda eoꝝ. Vnde in talibꝰ tanqͣꝫ ī domo mūda manet dn̄s. jͣ. Ioh̓. iiij. Quiſqͥs ꝯfeſ ſus fuerit ꝙ ieſus eſt filius dei. deꝰ manet in eo ¶ Secundū ſcꝫ ꝙ domus aīe ſit qui eta habet̉ ꝑ verā humilitatē. Vbi enī vera humilitas ibi eſt pax et cōcordia. Eſa. vlti. Suꝑ quē requieſcet ſpūs meuſ. niſi ſuper humilē ⁊ quietū ẜm aliā trāſlationē Non poteſt eſſe quies vbi nō eſt humilitas. ſed ſuꝑbia Prouerb̓. xj. Vbi fuerit ſuꝑbia ibi erit ⁊ ꝯtumelia. Quia ſicut ibidē dicit. In ter ſuꝑbos ſemꝑ iurgia ſunt. Et in v̓o hūi li tanq̄m q̇eto loco libēt̓ manet dn̄s j. Io. i Scribo vobis iuuenes. id eſt humiles. ꝙ niam fortes eſtis et verbū dei manet ī vo bis. ¶ Tertiū bonū ſcꝫ ꝙ domus aīe ſit ci bo ⁊ potu repleta habet̉ cum corpus ⁊ ſan guis chriſti digne recipit̉. Et delectat̉ in ta libus manere dn̄s. Ioh̓. vj. Qui māducat meā carne ⁊ bibit meū ſanguinē ī me ma net ⁊ ego in eo. ¶ Quartū bonū ſcꝫ ꝙ do mus a malefactoribꝰ ſit ſecura habet̉ cum iuſticia exercet̉. Terra ei in qua iuſticia fit a malefactoribus eſt tuta. Et cū talibꝰ.ſ. iu ſticiam exercentibus manet dn̄s. Auc. xix. Zachee feſtinās deſcēde. qꝛ hodie ī domo tua oportet me manere. Zacheꝰ interp̄ta tur iuſtus quā iuſticiā exercuit qn̄ pro de fraudatiōe reddidit quadruplū ¶ Quin tum bonuꝫ ſcꝫ ꝙ domus bn̄ ſit cooꝑta. ha betur. qn̄ deus ⁊ ꝓximus ꝑfecte diligitur. Charitas enī oꝑit multitudine peccatoꝝ. ſicut ignis cooꝑit nigredinē carbonis. Et in talibꝰ manet dn̄s. j. Ioh̓. iiij. Qui manꝫ in charitate in deo manet et deus in eo Et hic dicit̉. Si quis diligit me ⁊ pater meus diliget eū. Et ſubdit. Et ad eū venie. ⁊ man ſione apud eū faciemꝰ ¶ B ¶ Et ſicut in p̄dictis dn̄ſ manere diligit. ſic heu ſūt ⁊ ple riqꝫ alij in q̇buſmanere refugit ¶ Primi quidē ſunt q̇ ipſuꝫ qͣntū in ſe eſt extinguūt qͣꝫuis extingui nō poſſit Hi ſunt qui grati am ſpūſſctī inuacuū recipiūt dū ipſam ce lant ⁊ abſcondūt. ſicut ſunt q̇ poſſunt p̄di care. docere. cōſulere. cantare. et hmōi. et n̄ faciunt. Quibus d̓r. jͣ. theſ. v. Spum noli te extinguere.i. donuꝫ ſpūſſancti nolite ab ſcōdere. quo merito ⁊ vos illud perdatis. In talibꝰ ſicut dicit̉ Sap̄. j. ſpūs diſcipline ¶ In die pentecoſtes ſanctꝰ trāſferꝫ ſe a cogitationibꝰ que ſun ſine intellectu. qͥa nō eſt in actu. Iſti ſunt q̇ lucernā ſubmodio ponūt. Luc. xj. ¶ Se cundi ſunt q̇ ſpūiſancto reſiſtunt. Hi ſunt qui penitere d̓ malicia ſua nolunt. Quibꝰ dicit ſtephanꝰ Act. vj. Dura ceruice et in circūciſi cordibꝰ ⁊ auribꝰ vos ſꝑſpūiſcto reſtitiſtis. glo. quia nunqͣm pniam agitis Hos ꝓpter peccatū ſuū vitat ſpūſſanctuſ ſine quo nihil pn̄t meritorie inchoare Qd̓ enī in ea natū eſt de ſpūſancto eſt. Matth̓ .j. Et Ioh̓. iiij. Qd̓ natū eſt ex carne caro e. ¶ Tertij ſunt q̇ ſpūmſanctū temptant. ſcꝫ credētes aliqͥd facere qd̓ ip̄m lateat. Hi vi dent̉ de ip̄ius ſciētia dubitare. Talibus di cit Pe. Act̉. v. Quid vtiqꝫ cōuenit vobis temptare ſpūm dei Glo. Tēptatio ſpiritꝰ ſancti in hoc erat ꝙ ꝓbauerūt quāta ſit eꝰ ſciētia. et a talibꝰ quia ſunt aīales fugit ſpi rituſſanctꝰ. j. Coꝝ. ij. Animalis hō nō ꝑci pit ea que ſunt ſpūs dei ¶ C ¶ Quarti ſūt qui ſpūiſancto cōtumeliā faciūt. Hi ſunt qui poſtqͣꝫ eū in domū ſuā receperūt ma le viuendo expellūt eū et abijciunt. Heb̓. x Irrita quis faciēs legē moyſi. ſine vlla mi ſeratione duobꝰ vel tribus teſtibꝰ morit̉. quāto magͣ putatis deteriora mereri ſuꝑ plicia q̄ filiū dei cōculcauerit. et ſanguineꝫ teſtamēti pollutuꝫ duxerit in quo ſanctifi catus eſt. et ſpūi gratie cōtumeliaꝫ fecerit. Glo. Spui ꝯtumeliā facit qui eum male viuēdo a ſe abijcit. Vnde Sap. j. Corripie tur.i. expellet̉ a ſuꝑueniēte iniqͥtate. Et d̓ ta li poteſt illud intelligi. gen̄. vj. Non ꝑma nebit ſpūs meus in hoīe. quia caro eſt. Ex emplū ca. ix. D. ¶ Quinti ſunt q̇ ſpūiſcto mentiunt̉. Hi ſunt qui deo vouet ⁊ nō ſol uūt. Act̉. v. dixit pe. ananie. Cur tēptauitſa thanas cor tuū mentiri te ſpūiſcto et frau dare de p̄cio agri Glo. In hoc videt̉ men dacium fuiſſe. quia totū vouerat ⁊ ꝑteꝫ re tinuerat. Meliꝰ eſt aūt nō vouere qͣꝫ poſt vota nō ſoluere ſpūiſcto. Totu eſt de glo Sic mentitus eſt ſaul cū demoliri debuit amalech. ⁊ dixit ſamueli. Impleui p̄ceptū dn̄i. cū tame viliora demolitꝰ fuiſſet. et p̄coſa reſeruaſſet. ſicut legit̉. j. Reḡ. xv. Vnde a talibus recedit ſpūſſctus. Vn̄ ſequit̉ ibi. Spus dn̄i receſſit a ſaul. ¶ D ¶ Sexti ſt ſpūmſanctū blaſphemātes Et hi ſunt om niū peſſimi. Mat. xij. Omne peccatum re mittit̉ hominibꝰ. ſpūs aūt blaſphemie no remittet̉ neqꝫ hic neqꝫ in futuro. Et Lu. xij Qui in ſpūmſanctū blaſphemauerit non remittet̉ ei. Qui enī peccat ex infirmitate peccat in pr̄em cui attribuit̉ potētia. remit tetur ei. Pſal. Miſerere mei dn̄e quoniā infirmꝰ ſum. Qui aūt peccat ex ignorātia peccat in filiū. cui attribuit̉ ſapīa. remittet̉ ei. Unde. j. Thi. j. dicit apoſtolꝰ. Miẜicor diam cōſecutus ſum. ignorans enim feci. Sed qui peccat ex malicia. peccat in ſpiri tumſanctu. cui attribuit̉ bonitas. ⁊ iſti nō remittet̉. Quia ſicut dicit dn̄s Ioh̓. xv. nō habent excuſationē d̓ peccato ſuo. quia ex certa malicia faciunt. ⁊ hoc dupliciter. aut nimis dei bonitatē reſtringēdo. aut nimi ampliando. Reſtrinxit dei bonitate cayn qui putauit ſuā maliciā excedere dei boni tatē dicens: Maior eſt iniquitas mea qͣꝫ vt veniā merear Sic et iudas ꝑ eo ꝙ tradi derat dn̄m ꝓpter magnitudine crimis de ſperauit de venia. et laqueo ſe ſuſpēdit. Et certe ſicut dicit Hiero. ſuꝑ pſal. Plꝰ iudaſ peccauit deſperando qͣꝫ chriſtū tradendo Ampliant autē nimiſ dei bonitatē qui di cunt ꝙ quia miſericordie eius nō eſt finis ſine fine et ſine numero nō timent peccare impunitatē ſibi ꝑmittendo. ideo etiam hic penitentiā cōtemnut ferre. Prouer. xviij. Impius cū in ꝓfundū peccatoruꝫ venerit cōtemnit. Uel certe blaſphemantes ſūt q̇ ad lrām ex certa malia deū et ſanctos ſuoſ ſtudent blaſphemare. vt ſunt luſores taxil lorum. vel in alijs quibuſcūqꝫ aduerſitati bus impatientes. qͥbus vt frequēter nō re mittitur neqꝫ hic neqꝫ in futuro. quia dn̄s tales ſepius ꝓpter immanitatē ſceleris ſu bito percutit ⁊ occidit. ꝙ hi nec penitentiā habere poterūt de peccato. nec remiſſionē Exemplū. iiij. Reg. xix. de ſennacherib. qui qꝛ blaſphemauerat dominū. totū exercitū In die pentecōſtes ſuum ſcꝫ pluſ qͣꝫ centū. lxxx. milia hominū in vno momento noctis incinerauit. Exē plum de antichriſto. q̇ qꝛ deū ⁊ ſanctos ſu os blaſphemabit. ſicut legit̉ ī dan̄. ⁊ ī apoc̄. ⁊. ij. Thi. ij. et dn̄s ip̄m ſb̓ito ſpū oris ſui in terficiet. Exemplū de illo q̇ cū luſiſſet ad ta xillos ꝓuocatus cepit blaſphemare. et ar cum arripiens ſagittā cōtra deū in aera fi xit. que reuerſa eſt quaſi cruentata. Et cuꝫ ille territus vt videret ⁊ eā tetigiſſet. ſtatiꝫ igne diuino cōſumptus fuit. Tales enim nō ſoluꝫ fugit ſpūſſanctus ſꝫ etiā maxime eis aduerſat̉. Vn̄ eſa. Spū labioꝝ ſuoꝝ in terficiet impium De eodem Sermo. CXI. Abo uobis ſpiri tum ⁊ viuetis. Ezech̓. xxxvij. ¶ E In q̇bus verbis circa hoc donuꝫ quattuor ſunt notāda ¶ Primū datoris liberalitas. cū dicit. Dabo. non vendam. ¶ Secundū recipientiū idoneītas. cū dic̄ vobis. ¶ Tertiū doni ſublimitas. cum di cit. ſpūm. ¶ Quartu doni vtilitas. cuꝫ di cit. et viuetis. ¶ In pͥmo ergo qꝛ nullā cō dicioneꝫ apponit notat̉ dantis liberalitas. Dat enī dominꝰ omnibꝰ affluēter et non improperat Iac. jͣ. Omne datū optimū et omne donū ꝑfectū In q̇bꝰ v̓bis īnuit ml̓ ta ipſiꝰ dona. ⁊ omnia valētia. Quia dat donū bonū qͣntū ad tꝑalia Gen̄. j. Et vidit deus cūcta que fecerat ⁊ erat valde bona. Dat meliꝰ qͣntū ad naturalia tā corꝑalia qͣꝫ ſpūalia. In aīa dat optimū qͣntū ad ſpi ritualia ſicut ſūt gratie ⁊ v̓tutes. q̇ auguſti nus maxima dona dicit Que triplicia do na tāgit dn̄s Matth̓. xxv. vbi dicit de ẜuis ꝙ vni dedit. v. talenta. alij autē duo. alij v̓o vnū. Per qͥnqꝫ talēta intelligunt̉ bona tē poralia que qͥnqꝫ ſenſibꝰ verſant̉. videlicꝫ viſu. guſtu. auditu. odoratū. ⁊ tactu. Per duo talēta corpꝰ et anima ⁊ q̇ ipſis inſunt bona naturalia. Tres enī ſunt vires natu rales aīe. ſcꝫ rōnalis. iraſcibilis. cōcupiſci bilis. Bona v̓o naturalia corꝑis ſunt elo quentia. fortitudo pulcritudo et hꝰ modi. Per vnū autē talentū tantū ſpūalia deſi gnant̉. icut ſunt v̓tutes q̇bus hobonꝰ in cipit eſſe. Itē dona ꝑ que homo in bono ꝓ ficit. Itē beatitudines q̇bus homo ī bono ꝑficitur. Et licet bona ſpūalia multa eē vi deātur. tamē vnū talentū dicunt̉. quia ſoli anime inſunt. Sed donū ꝑfectū ſunt cele ſtia. quia ꝑfectū eſt cui nihil deeſt. Adap ta ¶ F ¶ Secūdo recipientiū hͦ donū ido neitas ſubdit̉ cū dicit̉. vobis.ſ. apl̓is nō cui libet. que idonēītas ipſoꝝ in vaſe materia li vbi vinuꝫ debet reponi poteſt deſignari Erāt enī vas firmū ſiue integrū ꝑ patienti am. ſtabile ꝑ conſtantiā. vacuū a ſpū elati onis ꝑ humilitatē. mundū ꝑ cōſcientie pu ritateꝫ. eleuatū a terra ꝑ temꝑaliū reiectio nem. ſupra apertū ꝑ celeſtiū cōtemplatio nem. bene ligatuꝫ ꝑ dei et ſui ⁊ ꝓximi dile ctionem. Que omīa adapta de actibꝰ apo ſtolorū ¶ G ¶ Tertio doni ſublimitas ī nuit̉ cū dicit. ſpūm Nō enī fuit donū terre num ſed celeſte Un̄ factꝰ eſt repēte de celo ſonꝰ tanqͣꝫ adue. ſpi. vehemen. Oqͣꝫ ſubli me ⁊ p̄cioſuꝫ donū qͦd ita nobilitauit ſim plices piſcatores. Nā ſalomon ſuꝑ omēs diuitias petiuit a deo donū ſapīe. Et ecce pluſqͣꝫ ſalomon apl̓i. nā ꝑ ſpūm receꝑunt mirā ſapientiā. Et in ore omniū linguarū noticiā. In corꝑe aduerſus reges ⁊ p̄ſides conſtantiā. Adapta. ¶ H ¶ Quarto do ni vtilitas exprimit̉. cum dicit: et viuetis.ſ. vita gratie in pn̄ti ⁊ glorie in futuro. Ipſe enī ſpiritualē vitā tribuit in pn̄ti. ¶ Prīo a peccati morte liberando. Vnde Roma. viij. Lex ſpūs vite in chriſto ieſu liberauit me a lege peccati et mortis. glo. in chriſto ieſu. id eſt. ꝑ chriſtū ieſum qui dat ipſū ſpi ritum. ¶ Secūdo vt vera vita in ipſo ha bitare poſſit cor preparando Eph̓. iij. dicit paulus. Flecto genua mea ad patrem dn̄i noſtri ieſu chriſti vt det vobis ẜm diuitia gratie ſue virtutē corroborari ꝑ ſpūm eiuꝰ in interiori hoīe. chriſtū habitare ꝑ fidē in cordibus veſtris ¶ Tertio corpꝰ noſtruꝫ qd̓ modo mortificat̉ ꝑ pnīam. in eternum ¶ In die ꝑentecoſtes viuificando. Unde Roma. viij. Si ſpūs eius. glo. patris qui ſuſcitauit ieſuꝫ a mor tuis habitat in vobis. viuificabit ⁊ morta lia corpora veſtra. Glo. Spuſancto nō ſo lum anima ſancta fit ſed etiā ip̄m corpus viuificabit̉. eritqꝫ in natura ſua mundiſſi mum. ſicqꝫ viuemus vita glorie ꝑ ſpiritū ſanctum ip̄m iugiter ꝯtemplando. Ezech̓. xxxix. Nō abſcondā vltra facie meā ab eis eo ꝙ effundaꝫ ſpūm meū ſuꝑ oēm domū iſrael. ¶ De eodem Sermo. CXII. Abit uobis ſpi ritum veritatis vt maneat vo biſcum in eternum. Ioh̓. xiiij. ¶ A ¶ Notandū ꝙ ſpūſſctus dat̉ ſex ge neribus homiuū ¶ Dat̉ enī ꝑ fidē in chri ſtum credentibꝰ. Iohā. vij. Qui credit in me ſicut dicit ſcriptura flumina de ventre eius fluent Hoc aūt dixit de ſpiritū quem accepturi erant credēteſ in eum. Et Actu. xix. Si ſpūmſanctum accepiſtis credētes. Et iſtis dat̉ vt ip̄os lumine vere cognitio nis ꝑfundat vt videlicet ip̄m ꝑ ſui īhabita tionem cognoſcāt. Unde poſtqͣꝫ dixit do minuſ. Dabit vobis ſpūm veritatis. Sta tim ſubiunxit. Quē mūdus nō nouit nec ſcit eum. Vos autē cognoſcetis euꝫ quia apud vos manebit ⁊ in vobis erit. ¶ Se cundodatur in deo ſperantibꝰ Roma. xv Utabundetis in ſpe et virtute ſpirituſſan cti. Et iſtis dat̉ vt gaudiū et leticiā d̓ ſpe ce leſtis glorie infundat. Vnde Ephe. v. Im plemini ſpirituſancto. Et poſt. Loquētes vobiſmetipſis in pſalmis ⁊ hymnis ⁊ can ticis ſpūalibus. cantātes ⁊ pſallētes in cor dibus veſtris dn̄o. De hoc gaudio. j. theſ. .j. Imitatores noſtri facti eſtis et dn̄i exci pientes verbū in tribulatione ml̓ta et gau dio ſpirituſſancti ¶ Tertio dat̉ deū ac ꝓxi muꝫ diligentibꝰ Ioh̓. xiiij. Si diligitis me mādata mea ſeruāte. et ego rogabo prēm ⁊ aliū paraclitū dabit vobis ſpūm verita tis. Et iſtis dat̉ vt ignē charitatis ampliꝰ diffundant. Roma. v. Charitas dei diffu ſa eſt in cordibꝰ noſtris ꝑ ſpūmſctuꝫ q̇ da tus eſt nobis. Et Gal̓. v. Fructus ſpūs eſt charitas. Et ibidem. Per charitateꝫ ſpūs ſeruire inuicē. id eſt. ꝑ charitatē que proce dit de ſpūſſancto. ſicut dicit gloſa. ¶ B ¶ Quarto dat̉ cōtra temptationes virilit̓ luctantibuſ. Eſa. xliiij. Noli timere ẜue me us iacob. effundā ſpūm meū ſuꝑ ſemē tu um. Iacob luctator interp̄tat̉. Semen ia cob ſunt illi qui eum in hoc imitantur. Et iſtis datur ad hoc vt in certamine fortificē tur. ij. Thi. ij. Non enī dedit nobis deꝰ ſpi ritum timoris. glo. quo turbatus petrꝰ ne gauit chriſtum. ſed v̓tutis. glo. i. fortitudīs cōtra aduerſa. Propter hoc dicit̉ in pſal Et ſpiritu oris eius omnis virtus eorum Vnde et ſpiritus fortitudinis dicit̉ Eſa. xj. ¶ Quinto dat̉ ſpūſſanctus in oratione ꝑ ſeuerantibus. Luc. xj. Si vos cū ſitis mali noſtis bona data dare filijs veſtris. qͣnto magis pater veſter de celo dabit ſpūm bo num petentibus ſe. Et Ecc̄i. xxxix. Aperiet os eius in oratione et ꝓdelictis ſuis dep̄ cabitur. ſi enī dominuſ magnus volueri ſpiritu intelligētie replebit eū. Luc̄. iij. Ieſu baptizato ⁊ orante aperti ſunt celi. ⁊ deſcē dit ſpūſſanctus corꝑali ſpecie ſicut colūba in ipſum. Propter hoc et apoſtoli erāt ꝑ ſeuerantes ī oratiōe. actu. ij. Pſal. Os me um aperui et attraxi ſpūꝫ. Et iſtis dat̉ ſpūſ ſanctus vt doceat eos quid expedit poſtu lare. Roma. viij Spus poſtulat ꝑ nobis. gloſa. id eſt. poſtulare facit. gemitibus ine narrabilibus. Zach̓. xij. Effundaꝫ ſuꝑ do mum dauid et ſuꝑ habitatores hieruſaleꝫ ſpūm gratie et precū vt ſcꝫ gratiā p̄ſtetora di. Exemplū capl̓o. ix. D. ¶ Sexto datur ſpūſſanctus ſolitaria loca et quieta a mu di ſtrepitu petentibꝰ. Quia Iohā. xiiij. di citur. Ꝙ mūdus nō nouit eū. Vnde act. ij. dicit̉ de apoſtolis. Ꝙ omnes erāt cōclu ſi in cenaculo montis ſyon. qn̄ factus eſt repente de celoſonus tanq̄m aduenientiſ ſpūs vehementis. et repleuit domum vbi erant ſedētes non in mūdo diſcurrentes. ¶ In die pentecoſtes Pſal. Ecce elongaui fugies ⁊ manſi in ſo litudine. expectaba eū qui ſaluū me fecit a puſillanimitate ſpūs ⁊ tempeſtate Et tali bus maxime dat̉ ſpūſſanctꝰ ad ſcriptura rum ⁊ ad futuroꝝ reuelatōne ⁊ ipſoꝝ dele ctationē. Unde. jͣ. Coꝝ. ij. Oculꝰ nō vidit nec auris au. nec in cor hoīs aſcen. que pre parauit deus diligentibꝰ ſe. nobis autē re uelauit ꝑſpūmſanctū. Tales enī multuꝫ ſentiunt de dulcedine ſpūſſctī Exemplum capl̓o. xv. G De epiſtola. Sermo. CXIII. Epleti ſūt omneſ ſpūſſancto ⁊ ceperūt loqui. Act̉. ij. ¶ C Modie apoſtoli ꝓmiſſū munus a celeſti imꝑatore recipiūt. qd̓ mu nus tripl̓r cōmendat̉ in p̄miſſis verbis. vi delicet. quia copioſum. Un̄ dicit. Repleti ſunt omnes. Itē ſecūdo q̇a p̄cioſum. quia ſpūſancto. Itē tertio qͥa fructuoſuꝫ. ⁊ cepe runt loqui ꝓut ſpūſſanctus dabat eloq̄ ill ¶ Hec tria circa hoc munꝰ ī introitu miſ ſe cantat eccl̓ia. Nā p̄cioſitatē muneriſ. cū dicit: Spūs dn̄i Copioſitatē. cū dicit. Re pleuit orbē terraꝝ. Fructuoſitatē. cuꝫ dicit Et hoc qd̓ cōtinet ora ſcientiā habet vociſ ¶ Copioſitatē ergo muneris beatꝰ lucas euāgeliſta expͥmit dicēs: Repleti ſunt oēs Sꝫ ꝑenſandū ꝙ lucas an̄ copioſi muneriſ collationē. primo idoneītatē recipientiū munus expͥmit. Oſtēdit ei ipſos fuiſſe hu miles. qꝛ erāt diſcipuli. Matth̓. xj. Diſcite a me qͥa mitis ſum ⁊ humil̓ corde. Tl̓es et ip̄m recipiunt. Eſa. vlt̓. Suꝑ quē reqͥeſcet ſpūs meus niſi ſuꝑ humilē. ẜm aliā trāſla tionē. Itē erāt cōcordes. qͥa erat ꝑiter ī eod̓ loco. Vn̄ Eſa. in p̄miſſa autoritate poſtqͣꝫ dixit reqͥeſcere ſpūm ſuꝑ humilē. addit ⁊ qͥ etum. Itē erāt orātes Act̉. j. Erāt vnanimi ter ꝑſeuerātes in oroe Pſal. Os meū ape rui ⁊ attraxi ſpūm. Tales ergo ſunt ſpūſā cto repleti. Et repleti ſūt velociter. quia fa ctus eſt repente de celo ſonꝰ. Neſcit ei tar da molimīa ſpūſſancti grā. Itē repleti ſūt viſibiliter. qꝛ apparuerūt apl̓is diſpertite lingue tanqͣꝫ ignis. Itē repleti ſunt vniuer ſaliter. qͥa oēs. Act̉. x. Nō eſt ꝑſonarū acce ptor deus ¶ D ¶ Repleti ſunt autē non ꝑuo et vili munere ſꝫ p̄cioſo. qͥa ſpūſancto quo munere nihil p̄cioſiuſ. nō enī eſt terre ſtre ſꝫ ſuꝑceleſte. Sicut enī deo nil p̄cioſiꝰ ſic nec hoc munere. q̄a ſpūs eſt deus. Hic eſt ſpūs qui ſicut dicitur in libro Sap. vij. vnicus quidē eſt in ſe. ſed multiplex in effe ctu reſpectu illoꝝ quos replet rōe ſeptem donorū p̄cioſorū que ꝯfert expellēdoſeptē peccata cōtraria. Replēdo eī ꝯfert ¶ Pri mo cōfert donū timoris cū cordis cōtriti one. ⁊ ꝯterendo ⁊ humiliādo animā et ex pellendo ſuꝑbiā. Ecc̄. j. Timor dn̄i expellit peccatū. Suꝑbia enī dicit̉ pctūm antono maſice ¶ Secūdo ſpūſſctūs cōfert donū pietatis cū ꝓximi cōpaſſione. et expellit in uidiā. Eſt ei benignus ſpūs ſapīe. ſicut di citur Sap̄. j. nec ꝑmittit inuidiā aduerſuſ ꝓximū regnare. qualiter regnauit in ſaul cōtra dauid. qͥa ſpūs dn̄i receſſerat ab eo. ¶ Tertio ſpūſſctus cōfert donū ſcīe cuꝫ ꝓ pria cognitione. ⁊ expellit iraꝫ. Qui enī ve cognoſcit ꝓprios defectꝰ nō iraſcit̉ alijs ſꝫ ſibi tantū Ecc̄ſ. j. Qui addit ſcīam addit ⁊ laborē vel dolorē ẜm aliā lrām. ¶ Quar to ſpūſſctūs illis qͣs replet cōfert donū for titudinis cū aduerſoꝝ ſupportatione. et ex pellit accidiā. que maxime venit ex impꝑa tientia. Vn̄ Eſa. xliiij. d̓r. Noli timere ſerue meꝰ iacob effundā ſpūm meū ſuꝑ ſemen tuū. Iacob luctator interp̄tat̉. Semen ia cob ſunt illi qͥ in hoc eū imitant̉. et iſtis dat̉ ſpūs vt in certamine fortificent̉. Tales ſue runt apl̓i de qͥbꝰ Act̉. iiij. d̓r. Ꝙ licet ipſis iudei flagellādo incarcerādo p̄ciperet ne fide chriſti p̄dicarēt. tāto audaciꝰ predica bāt dicētes magis obediendū deo qͣꝫ hoī bus. Talibꝰ d̓r Ecc̄. vj. Subijce humeꝝ tu um ⁊ porta illā ſcꝫ dei ſapīam. et ne accidiē ris in vinculis eius. Ip̄e enī ſpūs adiuuat infirmitatē noſtrā. Sicut d̓r Roma. viij. ¶ Quinto ſpūſſctus cōfert donuꝫ cōſiliſ cū mūdi abiectione. et expellit auariciam. ¶ In die pentecōſtes Matih̓. xix. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vē de omnia que habes ⁊ da pauꝑibꝰ ¶ Se xto cōfert ſpūſſanctꝰ donū intellectus cuꝫ mentis attractione circa ſpūalia cōtēplan da. et expellit gulam. que facit adherere ter re ventrē noſtrū. et impedit aciem mentis Quia ſicut dicit Hieronymꝰ. pinguis vē ter tenuē ſenſum nō gignit. Ecc̄s. ij Cogi taui vt a vino abſtraherē carnē meam vt tranſferrē animū meū ad ſapientiā ¶ Se ptimo ſpūſſanctꝰ cōfert illis quos replet donū ſapiētie cū diuini ſaporis delectatio ne. ⁊ expellit luxuriā. quia ſicut dicit grego rius. guſtato ſpiritu deſipit oīs caro ¶ E ¶ Tertio fructuoſitas tā p̄cioſi muneris ſubdit̉ cum dicit̉. Et ceperūt loqui ꝓut ſpi rituſſanctꝰ dabat eloqui illis. Et de hoc in tribꝰ. Dabat enī ſpūs eloq̇ qͣntū ad gene ralinguaruꝫ. quia oēs linguas ſciuerunt. Act. ij. Nōne illi q̇ loquunt̉ galilei ſunt. et quo audiuimus vnuſquiſqꝫ linguam no ſtrā in qua nati ſumus. Itē dabat eloqui quantū ad ſcripturarū ſcīam. quia omēs ſcripturas intellexerūt. Vn̄ Act̉. iiij. d̓ apo ſtolis d̓r. Ꝙ p̓ncipes ſacerdotū coꝑto ꝙ homines eſſent ſine litteris ⁊ idiote amira bant̉. Itē dabat eloq̇ qͣntū ad debituꝫ mo dum. quia prudēter ꝓpoſuerūt. Iuxta illd̓ Luc̄. xij. Cū autē induxerint vos ad magi ſtratus et poteſtates nolite ſoliciti eſſe qͣlit aut quid reſpondeatis. ſpūs enī ſanctꝰ do cebit vos. ¶ De epiſtola Sermo. CXIIII. Epleti ſūt omneſ ſpūſco. Act. ij. ¶ F In v̓bis iſtiſ duo innuunt̉. videlicꝫ repleto ſpi ritus. tū dicit. Repleti ſunt oēs ſpūſancto Et repletiōis fructꝰ. cū dicit. Et ceperūt lo qui ¶ Notātur ergo octo genera hoīum que repleuit ſpūſſctūs. Et totidē repletōiſ fructus. ¶ Primus eſt ioſue qui repletꝰ ſpūſancto ppl̓o dei p̄ficit̉. Deut̓. xxxiiij. vbi dicit̉ ꝙ ioſue filius nun repletꝰ ē ſpū ſapīe quia moyſes poſuit manus ſuas ſuꝑ euꝫ. ⁊ obedierunt ei filij iſrael. Quia ipſe ē qui veros p̄latoſ in eccīa dei inſtituit. Propt̓ qd̓ dicebat paulus Act. xx. Attēdite vobiſ ⁊ vniuerſo gregi in quo ſpūſſctus vos po ſuit ep̄os. Propterea cōſuetudo eſt ꝙ an̄ electionē p̄latoꝝ ſiue ꝑ miſſam ſiue ꝑ hym nu. veni creator ſpūs. ſpūſſctus inuocatur ¶ Secūdus eſt beſeleel qͥ repletꝰ ſpūſctō ad faciendū omne opꝰ tabernaculi. ſapiēſ efficit̉. Exo. xxxj. Ecce vocaui ex noīe beſele el. et repleui eum ſpū dei. et ſapiētia et ſcīa ⁊ intelligentia in omni oꝑe. Ip̄e enī ad bo num oꝑandū fortificat ⁊ inſtruit. Ro. xv. dicit paulus. Abundetis inqm in ſpe et v̓ꝫ tute ſpūſſancti.i. fortitudine bone oꝑatio nis que dat̉ ꝑ ſpūmſanctū ¶ Tertiꝰ eſt io hannes baptiſta qui repletꝰ in vtero ſpiri tuſancto ſanctificat̉. Luc. j. Spuſancto re plebitur adhuc ex vtero matris ſue. Et de eo intelligit̉ illud Hiere. Prius qͣꝫ exires de ventre ſanctificaui te. Ipſe eſt enī q̇ ani mam ſuā ab omni ſorde peccati ablutam ſanctificat. jͣ. Coꝝ. vj. Abluti eſtis. ſed iuſti ficati eſtis in nomine dn̄i et in ſpū dei no ſtri. Et Act. jͣ. Iohannes quidē baptizauit aqua. vos autē baptizabimini ſpūſctō. Et Eſa. iiij. Si abluerit dn̄s ſordes filiaruꝫ ſy on. et ſanguinē hieruſalē lauerit de medio eius in ſpū iudicij et ſpū ardoriſ ¶ Quar ta eſt elizabeth mater elus que repleta ſpū ſancto matrē dei ⁊ deū in ipſa agnouit Lu ce. j. Elizabeth repleta ſpūſancto exclama uit Vnde hoc mihi vt veniat mater doma ni mei ad me. Ip̄e eſt enī qui lumine v̓e co gnitionis ꝑfundit. ij. Coꝝ. iiij. Habentes eundē ſpūm fidei ſicut ſcriptuꝫ eſt. credidi ꝓpter q̇d locutus ſum. Ubi dicit gloſa. ꝙ ſpūſſanctus eſt cauſa fidei. qꝛ ſpūſſctūs fa cit vt habeamꝰ fide. ¶ G ¶ Quintus eſt zacharias pater ioh̓is baptiſte q̇ repletus ſpūſancto ꝓphetauit dicēs. Benedictꝰ do minus deꝰ iſrael. Ip̄e eſt qui ad laudāduꝫ ⁊ ꝓphetandū os aperit ⁊ laxat. j. Reḡ. xix. dicit̉ de ſaul ⁊ nuncijs eius Factus eſt in il lis ſpūs domini ⁊ ꝓphetare ceperūt. Act̉. ij. Effundā de ſpū meo ſuꝑ omnē cornem ¶ In die pentecōſtes ⁊ ꝓphetabunt filij veſtri et filie veſtre Nu meri. xj. dicit̉. de. lxx. viris cū requieuiſſet in eis ſpūs ꝓphetare ceperunt nec vltra ceſ ſauerunt. ¶ Sextus eſt petrus qui hͦ ſpū repletus p̓ncipes ſacerdotū conſtanter re darguit. Act̉. iiij. Tūc repletus petrus ſpū ſancto dixit ad p̓ncipes ſacerdotū Et poſt Hic eſt lapis q̇ reprobatꝰ eſt a vobis. Ꝙ ipſe ſte qui cora p̓ncipibuſ ⁊ tyrānis ad lo quendū audaciā tribuit. Matth̓. x. Non enī vos eſtis qui loq̄mini ſꝫ ſpūſſanctuse loquit̉ in vob̓. Et Luc. xij. Nolite ſoliciti eē qualiter aūt q̇d rn̄deatis. ſpūs enī ſanctuſ docebit vos in illa hora qͥd oporteat vos dicere ¶ Septimū genus ſūt apl̓i qui re pleti ſpirituſancto varijs linguis loque bant̉ Vnde hic dicit̉. Repleti ſunt omnes ſpūſancto et ceperūt loqui. quia ipſe eſt q̇ predicatoruꝫ corda replet ⁊ eos varijs lin guīs loqui facit. dum quēlibet qualit̓ ẜm diuerſitatē ⁊ capacitatē audientiū predica re debeat inſtruit. j. Corinth̓. xij. Unicuiqꝫ datur manifeſtatio ſpirituſ ad vtilitatem. Et poſt. Alij quidē datur ꝑſpiritū ſermo ſapientie. alij ſermo ſcientie ẜm eundeꝫ ſpi ritum. alij genera linguarū ⁊cͣ. ¶ Octauꝰ eſt ſtephanus qui repletus ſpirituſancto patienter mortē ſuſtinuit et ꝓ lapidātibꝰ interceſſit. Actu. vij. Cū eēt ſtephanus ple nus ſpūſancto intendes in celū. Et pꝰ. La pidabant ſtephanū īuocantē et dicentem Dn̄e ieſu accipe ſpūm meū. Et poſitis ge nibus clamauit voce magna dicēs: Dn̄e ne ſtatuas illis hoc peccatū. Ip̄e enim ſpi rituſſanctuſ patiētes ne deficiāt ſua virtu te ſuſtētat. Roma. viij. Spus adiuuat in firmitate noſtraꝫ. Propterea ſecure dice bat. ij. Thi. j. Nō enī dedit nobis deꝰ ſpūm timoris ſed virtutis. Vnde alibi dic̄. Om nia poſſum in eo qui me confortat. Roge mus ergo ip̄m ſpiritūſanctū vt nos reple re dignet̉. vt effectus predictos cōſequi va leamus Amen ¶ De epiſtola. Germo. CA T ceperūt loqui varijs linguis ꝓut ſpūſſanctꝰ da lbat eloqui illis. Actu. ij. ¶ H ¶ Circa diuerſas ꝑſonas diuerſis tꝑibus di uerſa oꝑa inuenit̉ ſpūſſanctꝰ oꝑatus fuiſ ſe. que vſqꝫ hodie in anima ſancta ſpiritu liter oꝑatur. ¶ Primo ergo gedeoneꝫ in duit. Iud̓. vj. Spiritus dn̄i induit gedeo nem. Quia ip̄e ſpūſſanctus aīam ſancta ī dumētis v̓tutū ornat. Iob. xxvj. Spūſ dn̄i ornauit celos.i. celeſtes viros. De hͦ indu mento Col̓. iij. Induīte vos ſicut electī dei ⁊ ſācti ⁊ dilecti viſcera miẜicordie benigni tatē humilitatē modeſtiā ⁊cͣ. De qͥbꝰ ſi pla cet loqui require in dn̄ica an̄. lxx ¶ Scd̓o in ſamſonē irruit. ⁊ leonē quaſi edū dilani auit. philiſteos ꝓſtrauit. et vincula q̇bus ligatus fuit diſſoluit. Iud̓. xv. Spus dn̄i irruit in ſamſonē. et ſicut ſolent ad ardoreꝫ ignis ligna cōſumi. ita et vincula quibus ligatus erat diſſipata ſunt et ſoluta. Quia ſpūſſanctus cōtra inimicos ſpūales et in ſultus leonis. id eſt. diaboli roborat et mu nit. Vn̄ ſuꝑ illud. Ductꝰ eſt ieſus in deſer tum a ſpū. Quia ip̄e qͣs replet. ad pugna mittit fortes. et ſine hoc ſpū qui ad pugnā vadit cito cadit Propter hoc rogabat ps. Spū pͥncipali cōfirma me ¶I¶ Tertio īſi lijt in ſaul et in virū alterū mutatꝰ eſt. jͣ. regͥ x. Inſiliet in te ſpūs dn̄i et mutaberis in vi rum alterū. qͥa ip̄e ſpūſſanctꝰ qn̄ aīam vi ſitat ſubito innouat ⁊ īmutat. Pſal. Emi te ſpūm tuū ⁊ cre. ⁊ reno. fa. ter. Et ad Eph̓. iiij. Renouamini ſpū mentis veſtre. glo. ꝑ ſpūm qui ducit mentē veſtrā. Pſal. Hec mutatio dextre excelſi. Itē p̄s. Spuꝫ rectū innoua ī viſceribꝰ meis. ¶ Quarto in da uid dirigit̉ ⁊ ī rege īnungit̉. jͣ. Re. xvj Unxit ſamuel dauid in medio fratrū eius et dire ctus eſt ſpūs domini a die illa in dauid. et deinceps. Quia ſpūſſanctus eſt vnctio qͣ electus quiſqꝫ ad habendū regnuꝫ celeſte inungitur. De qua vnctione. jͣ. Iohan. ij. Unctio quā accepiſtis a deo maneat ī vo bis. Glo. Vnctio ſpūſſctī cuiꝰ ſacramētū ¶ De ſancta trinitate eſt in vnctione viſibile ¶ K ¶ Quīto eze chielem eleuat ⁊ occulta myſteria reuelat Ezech̓. viij. Eleuauit me ſpūs inter celuꝫ et terrā. ⁊ adduxit me in hieruſalē in viſione dn̄i. Quia ip̄e ꝓphetis myſteria reuelat ⁊ ꝑora ip̄oꝝ loquit̉. ij. Reg. xxiij. dixit dauid Spus dn̄i locutꝰ eſt ꝑ me ⁊ ẜmo eius per linguā meā. Et. ij. Pe. j. Spūſctō inſpira ti locuti ſunt ſancti dei hoīes. Et. ij. Co. xiiij Spus loquit̉ myſteria ¶ Sexto ſpūſſan ctus in mariā ſuꝑuenit ⁊ eā impregnauit Luc̄. jͣ. poſtqͣm ip̄a dixit. Quo fiet iſtud ⁊cͣ. Spuſſctūſ inq̇t angelus ſuꝑueniet in te ⁊ v̓tus altiſſi. obum. tibi Per ip̄m enī ſpūm ſanctu aīa ꝓleſpūali fecundat̉. Io. iij. Qd̓ natū eſt ex ſpū ſpūſ eſt. glo. i. ſimile ſpiritur Qd̓ enī in ea natū eſt de ſpūſctōe. ¶ Se ptimo varijs apl̓os ornauit donis Vnde ſupra d̓r. Et ceperunt loq̄ varijs linguis ꝓ ut ſpūſſctūs dabat eloq̄ illis. qͥa ip̄e p̄dica tores ẜm diuerſitatē audientiū ⁊ capacita tem inſtruit. jͣ. Coꝝ. xij. Unicuiqꝫ dat̉ mai feſtatio ſpūs ad vtilitatē. Et ecc̄. xv. de p̄di catore d̓r. Impleuit eū dn̄s ſpū ſapīe ⁊ ītel lectꝰ. quādo ſcꝫ in medio eccīe aperuit os eius ¶ De ſancta trinitate de epiſtola. ¶ Sermo. CXVI Ratia domī no f ſtri ieſu chriſti ⁊ charitas dei ⁊ cō municatio ſctīſpus ſit ſꝑ cū oībꝰ vobis Amen. ij. Coꝝ. vlt̓. ¶ A ¶ In his v̓ bis apl̓s duo facit. ¶ Primo eī beneficia ſancte trinitatis notificat cū dic̄. Grā dn̄i noſtri ieſu chriſti ⁊ charitas dei ⁊ cōicatio ſctīſpus. ¶ Scd̓o eadē bn̄ficia nob̓ adap tat cū dicit. Sit ſꝑ cū oībꝰ vob̓ Ame No tificat aut tria bn̄ficia triū ꝑſonaꝝ ꝑ q̄ ſal noſtra ꝯſūmata fuit ¶ Primū bn̄ficiū ē charitas patris q̄ filiū dedit. Pro qͣ dicit Charitas dei. Ioh̓. iij. Sic deꝰ dilexit mu duꝫ vt filiū ſuū vnigenitū daret. ¶ Secū dū bn̄ficiū eſt grā filij qͣ ſe paſſioni obtulit. Pro quo dicit. Gra dn̄i noſtri ieſu chriſti Ecc̄. xxx. Grāꝫ fideiuſſoris dedit enī aīam ſuā ꝓ te ¶ Tertiū bn̄ficiū ē cōicatio ſpūſſctī q̄ ſe fidelibꝰ effudit. Pro q̇ dicit. Cōmunicatō ſpūſſctī. Act̉. ij. Factꝰ eſt repēte de celo ſonꝰ tāqͣꝫ adue. ſpi. vehe. ⁊ repleti ſunt oēs ſpūſctō ¶ Et licet prima ſit ꝑſona patris ī ordine. tn̄ in p̄miſſis v̓biſ apl̓i primo ꝑſona filij ponit̉. ⁊ hͦ ꝓpter tria ¶ Primo q̇a nomē eiꝰ multū deiectū fu erat ī paſſione. Phil̓. ij. Exinaniuit ſemet ipſum formā ẜui accipiēs factꝰ obediens vſqꝫ ad mortē. morteꝫ aūt crucis. Qd̓ fuit viliſſimū genꝰ tormēti ¶ Itē p̄poſuit ꝑſo nā filij vt errorē arriani q̇ dicebat filiū mi norē prē excluderet. qd̓ chriſtꝰ fecit cū dixit. Ioh̓. xiiij. Ego ⁊ pat̓ vnū ſumꝰ. ¶ Itē p̄po ſuit ꝑſonā filij. qͥa ꝑ filium ꝑuenimꝰ ad co gnitionē patris. Vn̄ dicit Ioh̓. xv. Pater manifeſtaui no. tu. oībꝰ hoībꝰ ¶ B ¶ In cipiēdo ergo a patris bn̄ficio q̇ pͥmꝰ in or dine ē ꝑſonaꝝ. qͣꝫ excellēs q̇dlibet fuerit ad uertamꝰ. Nā charitas patris ē ineffabiliſ grā filij incōꝑabil̓. cōicatio ſpūſſctī anmi rabil̓. ¶ Uere ieffabil̓ patris charitas ī fi lij datōe īuenit̉ ſi tria pēſant̉. videlicꝫ q̇s de dit. cui dedit. ⁊ q̇d dedit. Dedit eī deꝰ īmē ſus. Pro qͣ dicit hic. Charitas dei. Dedit mūdo ingto ⁊ īmerito. Vn̄. j. joh̓. iiij. In hͦ eſt charitas d̓i n̄ qͣſi nos dilexerimꝰ eū ſꝫ qꝛ ip̄e pͥor dilexit nos. Dedit magnū. qꝛ filiuꝫ ſuū. vt d̓r Io. iij. Dedit carū. qꝛ vnigenituꝫ Dedit ꝑneceſſariuꝫ ſine q̇ ſcꝫ ſalꝰ eē nō po terat. Pro qͣ ſubdit. Vt oīs q̇ credit ī ip̄m nō ꝑeat ſꝫ habeat vitā et̓nam. Hāc patris charitate āmirās beatꝰ greḡ. exclamando dic̄. Oīeffabil̓ caritas vt ẜuū redimeres fi liuꝫ tradidiſti. ¶ C ¶ Itē grā dn̄i nr̄i ieſu chriſti quā exhibuitſī paſſiōe ē incōꝑabiliſ qꝛ excedit delicta. excedit merita. et excedit teptamēta. ¶ Vere grā paſſiōis chriſti ex cedit pctā. qꝛ licet totꝰ mūdꝰ plenus fuerit pctīs. tn̄ gr̄a paſſiōiſ chriſti totū ſuꝑauit. ⁊ adhuc potēs eſt ſuꝑare. Un̄ ro. v. Vbi ab undauit delic. ſuꝑabun. ⁊ grā. glo. oīa ꝯdo nas Totū ei qd de adā traxiſti. totū quod prauis moribꝰ addidiſti dimiſit totū dele uit. Et ad Ephe. j. In q̇ hēmꝰ redemptiōꝫ ¶ De ſancta trinitate per ſanguinē eius ⁊ remiſſionē peccatorū ẜm diuitias gratie eius. Glo. i. ẜm diuiteꝫ gratiā eius q̇ omnia dimittit. ¶ Itē eſt in comꝑabilis quantū ad merita. quia exce dit merita. Vnde ad thi. iij. Apparuit gͣtia ſaluatoris noſtri dei nō ex oꝑibus iuſticie que fecimus nos ¶ Itē eſt incōꝑabil̓ qͣn tum ad temptamēta Vnde dicit. Heb̓. iiij Adeamus cū fiducia ad thronū grē eius vt miſericordiā cōſequamur ⁊ gram inue niamuſ in auxilio oportuno. Et. ij. Coꝝ. xij. dictum eſt paulo cū multū temptaret̉ ⁊ pe teret ſtimuli tēptationē remoueri. Suffic̄ tibi gratia mea. Exemplū ca. xij. P ¶ D ¶ Itē cōmunicatio ſpūſſancti quā admi rabilē inuenimus. ſi tria penſamꝰ. Cōmu nicat enī ſe nobis ſine dilatione. Un̄ Act̉. ij. Factuſ eſt repente de celo ſonꝰ tanqͣꝫ ad ueniētis ſpūſ. Neſcit enī tarda molimina ſpūſſancti gratia. Itē ſecundo cōmunicat ſe ſine diminutione. Vnde apl̓i repleti ſūt nihil enī vacui ī ip̄is remāſit. Nā ſumma dei pietaſ veniā non dimidiabit. aut nihil aut totū ꝓpiciando dabit. Itē cōmunicat ſe tertio ſine ꝑſonarū acceptione. Vnde di citur in Act. Repleti ſunt omnes. Et Act̉. x. In nationes fuit effuſa gratia ſpūſſancti Dixit petrꝰ. In veritate cōperi quoniam nō eſt ꝑſo. ac. deꝰ ¶ E ¶ Secūdo nob̓ ea dem beneficia adaptat. cū dicit. Sit ſemꝑ cū omnibuſ vobis Amen. Optāt ergo vt cū omnibꝰ nob̓ ſit charitas patris vt ſcꝫ ꝓ tam ineffabili munere.i. ꝓ filio que nobis dedit ip̄m modis omnibus ⁊ ſemꝑ diliga mus Vnde Matth̓. xxij. Diliges dn̄m de um tuū ex toto corde tuo ⁊ ex tota aīa tua ⁊ ex tota mēte tua. Et aduertite chariſſimi ꝙ chriſtus vult vt totꝰ homo cōuertat̉ ad amorē dei patris. Diliges ergo dn̄m deū tuū ex toto corde tuo. qͣntū ad intellectuꝫ. ex tota aīa tua. quantū ad affectuꝫ. ex tota mente tua. qͣntū ad ipſiꝰ ꝯtinuā memoriā Sic exponit beatꝰ auguſtinꝰ Et ſꝑtotum ponit vt nihil remaneati hoīe qd̓ in amo rem dei patriſn̄ cōuertat̉ ¶ Itē oꝑtat vt gͦ tia dn̄i noſtri ieſu chriſti qua ſe ꝓ nobiſ ob tulit in paſſione ſit ſemꝑ nobiſcū. vt ſcꝫ ip ſam ſemꝑ in memoria teneamꝰ Hebre. xij Recogitate inquit eum qui talē ſuſtinuit a peccatoribus aduerſus ſemetip̄m cōtra dictionē. Et Tre. iij. dicit dominus ꝑ ꝓphe tam. Recordare pauptatis mee ⁊ trāſgreſ ſionis abſinthij et fellis. Et ſubdit ꝓpheta in perſona fidelis anime. Memo. me. ero et tabeſcet in me anima mea. Quia vere ſi paſſio chriſti ad memoriā reuocet̉ nihil eſt in homīe qḋ nō tabeſcat. ¶ Iteꝫ optāt vt cōmunicatio ſanctiſpus ſit cū omnibꝰ nob̓ vt ſcꝫ ſine dilatōe. ſine diminutōe. ſine ꝑſonarū acceptiōe nobis dona ſua cōmu nicet. ¶ Cōmunicat aūt pͥmo donū timo ris cū cordis cōtritiōe ꝯterendo ⁊ humili ando animā. ⁊ expellendo ſuperbiā. Ecc̄. j. Timor domini expellit pctūꝫ. Suꝑbia ei dicit̉ peccatū antonomaſice ¶ Secundo cōmunicat ſpūſſanctus donū pietatis cū ꝓximi cōpaſſione. et expellit inuidiā Eſt ei benignus ſpūs ſapientie. nec ꝑmittit inui diam aduerſus ꝓximū regnare. qualit̓ re gnauit in ſaul cōtra dauid. quia ſpūſſctūſ receſſit ab eo ¶ Tertio cōmunicat donuꝫ ſcientie ſpūſſanctus cū ꝓpria cognitiōe. et expellit iram. qui ei vere cognoſcit defectꝰ ꝓprios nō iraſcit̉ alijs ſꝫ ſibi tantū. Ecc̄i. ij. Qui addit ſcīam addit ⁊ labore vl̓ dolore ẜm aliā lram ¶ Quarto cōicat ſpūſſctūs donū fortitudinis cū aduerſoꝝ ſupportati on. et expellit accidiā. que maxime venit ex impatiētiā. Vnde dicit̉ talibꝰ Eſa. xliiij Noli timere ſerue meꝰ iacob. effundā ſpi ritum meū ſuꝑ ſeme tuū. Iacob luctator ī terptatur. Semē iacob ſunt illi q̇ euꝫ ī hoc imitant̉. ⁊ iſtis dat̉ ſpūs vt in oꝑatiōe forti ficent̉ ¶ Quinto cōmunicat ſpūſſanctus donū cōſilij cū mūdi abiectione. et expellit auariciā. Mat. xix. Si viſꝑfectꝰ eſſe vade ⁊ vede oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ Sexto cōicat ſpūſſctus donū intellectꝰ cū mentiſ attractiōe circa ſpūalia cōtemplāda. et ex pellit gulā que facit ventrē terre adherere. ⁊ impedit aciem mentiſ. qꝛ ſicut dic̄ hiero Pinguis venter tenuem ſenſū nō gignit. ¶ De ſancta trinitate Propter hoc dicit ſalomon Ecc̄s. ij. Cogi taui vt a vino abſtraherē carnē meā vt ſic tranſferrē animū meū ad ſapientiā ¶ Se ptimo ⁊ vltimo cōicat ſpūſſanctus donuꝫ ſapientie cū diuini ſaporis delectatōe. ⁊ ex pellit luxuriā. Quia ſicut dicit gregorius. Guſtato ſpū deſipit omnis caro. In cuiꝰ ſignū petrus. iacobꝰ. ⁊ iohānes cū in trāſ figuratione dn̄i guſtaſſent modicuꝫ de di uinā delectatione. ꝑtinus corpora ipſorū in terram corruerunt Rogemus ergo do minū vt tam excellentia beate trinitatiſbe neficia q̄ apl̓s corinthijs exoptauit. ī nob̓ ꝑcipere valeamꝰ Amen. De euangelio. Sermo. CXVII. Y Abbi ſcimꝰ qꝛ a deo veniſti magiſter. nemo enim poteſt hec ſigna facere que tu fa cis. Ioh̓. iij. ¶ A ¶ Felix dyalogꝰ hodier ni euangelij qui verſat̉ inter chriſtū ⁊ nico demū. quia chriſtiane fidei cōfirmat fūda mentū. Oſtendit̉ enī in ipſo beata ⁊ incre ata trinitas ꝑ ſuas ꝓprietates. videlicꝫ pa ter ꝑ principiū. quod dat eſſe. cum dicit. A deo veniſti. Filius ꝑ magiſteriū. qd̓ dat in telligere. cū dicit. Veniſti magiſter. Spūſ ſanctus ꝑ ſpiraculū. quod dat viuere. cuꝫ dicit. Spiritꝰ vbi vult ſpirat. Iuxta hͦ can tat eccleſia. Te ſempide eſſe viuere ⁊ intel ligere ꝓfitemur. Et Actu. xvj. Et in ip̄o vi uimus qͣntum ad viuere. mouemur qͣntū ad intelligere. ⁊ ſumꝰ quantū ad eſſe. In nuendo ergo patre principiū. quod dat eē dicit nicodemꝰ chriſto. A deo ſcꝫ patre ve niſti. quia pater eſt p̓ncipiū ⁊ fons totiꝰ tri nitatis. qd̓ neqꝫ filio neqꝫ ſpūiſancto cōue nit. Unde hoc ꝓpriū eſt patris eſſe princi pium alteriꝰ ꝑ modū generationis. et per modū ſpiratiōis. licet ſpiratio ꝯueniat eti am filio. et ip̄e ſpiret ſpūmſanctū. tamē hͦ ip̄m habet a patre Et ita pater eſt pͥncipiū ⁊ fons totiꝰ trinitatis. qd̓ īnuit nicodemꝰ cum dicit chriſto. Adeo ſcꝫ patre veniſti.ſ. ꝑeterna generationē. qͥa licet filiꝰ ſit prīcipium ratione eternitatis. ſicut dicit̉ Iohā. ix. Ego principiū qui et loquor vobis. tn̄ ē de p̓ncipio ſcꝫ patre. ſicut dicit Augꝰ. ſuꝑ pͥncipiū joh̓. Et ita merito dicit̉ pater p̓nci pium qd̓ dat eē ¶ B ¶ Secūdo innuit̉ fi lius ꝑmagiſteriū. qd̓ dat intelligere. cū di cit. A deo veniſti magiſter. Nec miꝝ ſi ip ſius magiſteriū dat intelligere. qͥa oſtēdit nicodemꝰ ipſiꝰ magiſteriū tripl̓r laudabi le. videlicꝫ qͥa excellēs. efficax. ⁊ verax ¶ Ex cellens ratiōe autoritatis. cū dicit. A deo veniſti magiſter. Ro. x. Quo p̄dicabunt niſi mittāt̉ Hiere. xxiij. Nō mittebam eos ⁊ ipſi currebāt. nō loquebar ad eos ⁊ ip̄i ꝓ phetabant. ¶ Itē efficax fuit magiſteriuꝫ rōne cōfirmationis. oꝑa enī ⁊ miracula v̓ ba ꝯfirmabat Pro quo dicit nicodemus Nemo poteſt hec ſigna facere que tu faciſ niſi fuerit deꝰ cum eo. Vn̄ Mar. vlt̓. d̓r de apl̓iſ. Predicauerūt vbiqꝫ dn̄o cooꝑante ⁊ ſermone cōfirmante ſequētibus ſignis. ¶ Itē verax fuit magiſteriū rōe certitudi nis. Nō enī loquebat̉ ẜm opinionē ſic̄ alij faciunt magiſtri. ſed ẜm certitudinē. Vnd̓ ſubdit chriſtꝰ. Qd̓ ſcimꝰ loqͥmur. et qd̓ vi dimus hoc teſtamur ¶ Et licet magiſteri um chriſti fuerit tā excellēs. tā efficax. et taꝫ verax. tn̄ chriſtꝰ coquerit̉ de cōtēptū dicēs Et teſtimoniū noſtrum nō accipitis. Qd̓ heu pleriqꝫ hodie faciūt. cū tn̄ on̄dat nico demus ipſiꝰ magiſteriū merito ſuſcipien dum. ⁊ ꝓpter autoritatē. Quia a deo inqͥt veniſti magiſter. Et ꝓpter cōfirmationeꝫ. Nemo inqͣt hec ſigna pōt facere q̇ tu faciſ Et ꝓpt̓ certitudinē. qͥa ip̄e chriſtꝰ dic̄. Qd̓ ſcimꝰ loqmur. ⁊ qd̓ vidimus h̓ teſtamur ¶ C ¶ Tertio inuit̉ ſpūſictus ꝑſpiraculū quod dat viuere. cū dic̄ chriſtꝰ. Spus vbi vult ſpirat ⁊ vocē eiꝰ audis ⁊ neſcis vn̄ ve niat aūt quo vadat. Circa qd̓ vitale ſpire culū pēſanda ſunt tria notabilia. videlicet q̇a liberū ꝓ quo dicit. Spus vbi vult ſpi rat. Itē qꝛ ꝓpinquū. p q̇ dic̄. Et voce eꝰ au dis. Itē qͥa occultū. ꝓ qͣ dicit. Et neſcis vn̄ veniat aūt quo vadat ¶ Primū ſcꝫ quia eſt ſpiraculum liberum et vbi vult ſpirat ¶ De ſancta trinitate tollit p̄ſumptionē. Secunduꝫ ſcꝫ qꝛ ſpira culum ꝓpinquū ⁊ vocē eius audiſtribuit cōfidentiā. Sed tertiū qꝛ occultū. quia ſcꝫ neſcis vnde veniat aūt quo vadat. incutit terrorem ¶ Ergo ꝑ primū tollit p̄ſumpti onem. quia ſcꝫ ſpiraculū eſt libeꝝ. non enī eſt in homīs poteſtate et voluntate. ſꝫ vbi vult ſpirat. Nō expectat cōſiliū. Roma. xj. Quis cōſiliariꝰ eiꝰ fuit. q. d. nullus. Vnde vbi vult ſpirat. Itē nō cōprehendit̉ ꝑ ſcru tiniū. Quis enī cognouit ſenſum domini q. d. nulluſ. niſi ip̄e ſpūs qui ſolus oīa ſcru tatur. etiā p̄fundā dei. ſicut. jͣ. Coꝝ. ij. Item non querit mercebis cōductū. Quis eniꝫ prior dedit illi. Pſal. Miẜicordia eiꝰ p̄ue niet me Sap. v Preoccupat ſe hiſ q̇ ſe co cupiſcunt vt illis ſe pͥor oſtendat Vnde ſpi raculū pure eſt gratuitū et liberū. ¶ D ¶ Itē ꝑ ſecundū quia ſcꝫ ſpiraculū eſt ꝓ pinquū dat cōfidentiā. quia vocē eius au dis. Nec mirū. ſtat enī poſt pariete. Cant̓. ij. En ip̄e ſtat poſt pariētē ꝓſpiciens ꝑ can cellos. Imo qd̓ maiꝰ eſt ſtat ad cordis ho ſtium. quod ꝓpria volūtate ſeratum eſt. ⁊ pulſat vt aperias Apoc̄. iij. Ego ſto ad ho ſtium et pulſo ſi quis aperuerit mihi ītra ad illū ⁊ ce. cū illo. Adhuc qd̓ maximū eſt adeo ꝓpinquū eſt ſpiraculū ꝙ etiā ipſum cordis hoſpitiū intrat. Roma. x. Prope ē verbū in ore tuo et ī corde tuo. Bern̄. Nō oportet o homo maria trāſfretare. non pe netrare nubes. intra temetipſum occurre deo tuo. Iuxta hoc dominꝰ dicit Matth̓. xvij. Regnū dei intra vos eſt ¶ Sed heu hocipſum vitale ſpiraculū adeo ꝓpinquū tribus modis repellit̉. videlicet ꝑ maliciaꝫ cordis Vnde Sap. j. Trāſferet ſe a cogita tionibꝰ que ſunt ſine intellectu Item ꝑ im mundiciā carnis. Vnde ibideꝫ dicit̉. Nec habitabit in corꝑe ſubdito peccatiſ. Exem plum ca. ix. D Itē ꝑ fictione cōuerſationiſ Vnde ibidē. Spuſſanctus diſcipline effu giet fictum. Que fictio maxime viget ī hy pocritiſ. qui ſunt foris velut ſepulcra deal bata. intus autē pleni ſpurcicia. Sicut di cit dominꝰ Matth̓. xxiij. Et Act. xxiij. dic̄ paulus tali Percutiet te deus paries de albate. ¶ E ¶ Item per tertiū quia ſpira culum eſt occultū. incutit terroreꝫ. Quia neſcis vnde veniat aut quo vadat. Vere neſcis vnde ad te veniat. Iob. ix. Si vene rit ad me nō videbo eū. Aut quo vadat ſ ad te vl̓ ad aliū. Nam ſicut dicit̉ ad Ro. ix. Inueſtigabiles ſunt vie eius. Et iō nemo ſcit vtrum dignus ſit amore vel odio. Sic dicitur Ecc̄i. ix. Et hoc omni homini incu tit terrorem. Nā inuiſibilia dei per ea que facta ſunt intellecta cōſpicimꝰ. Uidemuſ enī ſicut dicit̉ Matth̓. xxiij. ꝙ de agro huiꝰ mundi. vnus aſſumit̉ et alter relinquitur. Quia ſicut dicit̉ Amos. iiij. Pluit ſuper vnā ciuitatē ⁊ ſuꝑ aliā nō pluit. et ꝑs q̇ no eſt compluta aruit. Vnde Ecc̄s. iiij. dicit̉ d̓ rege ſtulto. Neſcit p̄uidere in poſterū ꝙ d̓ carcere cathenisqꝫ qͥs egrediat̉ ad regnūⁱ ⁊ alius natus in regno inopia cōſummat̉ Exemplū habemus in latrone qui pꝰ car cerem et cathenas. poſtqͣꝫ crucifixus fuit. egreſſus eſt ad regnū qd̓ petiuit a chriſto dicens: Memento mei dn̄e dū veneris in regnū tuū Et iudas qui fuit vnus de filijs regni. inopia virtutū cōſumptus perijt la queo ſe ſuſpendēdo. Exemplū aliud ī ꝓm ptuario ca. iij. H Propter ꝙ dicit beatus Augꝰ. Vidimꝰ dn̄e a patribꝰ noſtris au diuimꝰ ꝙ vtiqꝫ ſine magno tremore non recolo. aſcendiſſe pͥmitus quoſdā vſqꝫ ad celos. poſtmodū ip̄os cecidiſſe vſqꝫ ad ab yſſos. Uidimꝰ viuos moriētes. ⁊ mortu os a mortē reſurgere. ⁊ eos q̇ īter filios dei ambulabant in medio lapidū ignitorum quaſi lutū ad nihilum defluxiſſe. Vidimꝰ lucem obtenebraſſe. ⁊ de tenebris lucem ꝓ ceſſiſſe. quia occultū eſt ſpiraculū ſpirituſ ſancti. et neſcis vnd̓ veniat aūt quo vadat et ideo ꝑtimeſcendū. Rogemus ergo cha riſſimi patrē qui eſt principiū eſſendi. vt ex ipſo ſalubriter ſubſiſtamus. Filiuꝫ qui eſt magiſteriū ꝙ det intelligere vt ꝑ ip̄m faci enda intelligamꝰ Spumſanctū qui eſt vi te ſpiraculū vt in ipſo viuere noſtruꝫ fini ¶ Dominica prima poſt octauas pente. ¶ Dominica prima poſt octauas pentecoſtes de epiſtola. Sermo. CXVIII. Ui manet ī cha ritate in deo manet et deus in eo. Lj. Ioh̓. iiij. ¶ A ¶ Quanta ſit v̓ tus charitatis oſtēdit apoſtolꝰ ex effectu duplici. Iungit enim hominem deo. Pro quo dicit Qui manet in charitate ī d̓o ma net. Et deū iungit homini. Unde ſubdit Et deus in eo. ¶ Iungēdo aūt hoīem d̓o charitas multiplicē effectū oꝑatur ¶ Pri mo ꝙ ipſa cor hoīs mūdat ornat et deo di gnam p̄parat manſionē. Ipſa enī tanqͣm pypſima foras mittit timorē ſcꝫ ſeruileꝫ. et ſic mundato hoſpitio ornat tanqͣꝫ cortina parietes minꝰ pulcros pctā cooperiendo Prouerb̓. x. Uniuerſa delicta operit cha ritas. Et. j. Pet̓. iiij. An̄ oīa in vobiſmetip ſis mutuā charitateꝫ habētes. qꝛ charitas operit multitudinē pctōꝝ. Et ſic mūdato hoſpitio ⁊ ornato. deo dignā p̄parat man ſionē. Pro quo dicit Ioh̓. xiiij. Si qͥs dili git me ſermonē meū ſeruabit ⁊ pater meꝰ diliget eū. Et ſequit̉. Veniemꝰ ⁊ māſioneꝫ apud eū faciemuſ. Et in p̄miſſis verbis d̓r Qui manet in charitate in deo manꝫ ⁊ de us in eo. ¶ Secūdo dat linguis ꝯfitendi ⁊ laudādi deū ſpūalem armoniā. jͣ. Co. xiij. dicit apoſtolꝰ. Si linguis hominū loqͣr.ſ. cōfitendo. ⁊ angeloꝝ.ſ. laudādo. charitatē aūt nō habeā factꝰ ſuꝫ velut es ſonās aut cymbalū tinniēs. ¶ Tertio dat oꝑbꝰ va lorem. j. Coꝝ. xiij. Si diſtribuero omēs fa cultates meas in cibos pauperū. ⁊ ſi tradi dero corpꝰ meū ita vt ardeā. charitatē aūt nō habuero nihil mihi ꝓdeſt. ¶ Quarto dat ſanctis cogitationibus ⁊ v̓tutibꝰ ſubſi ſtentiā ſpūalem. j. Coꝝ. xiij. Si habuero ꝓ phetiā ⁊ nouerim myſteria ⁊ oēm ſcienti am. ⁊ ſi habuero oēm fidem ita vt mōtes tranſferā. charitatē aūt nō habeā. nihil ſū. p̄a eſt enī ſpūale fundamentū in quo ſb̓ ſiſtunt p̄dicta. ⁊ deſtructo fundamēto om nia adnihilāt̉ ¶ Quinto dat in aduerſita tibus reſiſtēdi fortitudinē. j. Coꝝ. xiij Chari tas omnia ſuffert omīa ſuſtinet. Can̄. viij Aque multe nō potuerūt extinguere cha ritatē nec flumina obruēt eā Charitas for titer iungit hoīem deo quaſi fortiſſimuꝫ li gamentū. Vn̄ ⁊ vinculū ꝑfectiōis d̓r. Col̓. iij. Suꝑ oīa charitatē habete. qd̓ eſt vincu lum ꝑfectiōis. Vnde ⁊ apl̓us cōfiſus de hͦ vinculo quia ſentiebat ſe deo fortit̉ iunctū dicebat Roma. viij. Quis nos ſeparabit a charitate chriſti. tribulatio an anguſtia ⁊cͣ. q. d. nihil. ¶ B ¶ Secūdo charitas iū git deū hoī. et facit deo in homine manſio nem. ⁊ hoc tāgit cū dicit. Et deus in eo ſuꝑ ple manet. Oqͣnta eſt charitas que tantu hoſpitē anime introducit. qͦ habito oīa bo na habent̉. ita vt ſecure poſſimꝰ dicere Ve nerunt mihi omīa bona ꝑiter cū illa. ſcꝫ cū dei ſapiētia. et hoc patet ex effectu. Naꝫ ta les in qͥbus deꝰ manet inueniunt̉ fide fer uentes.j. Ioh̓. iiij. Quiſquis cōfeſſus fue rit quoniā ieſus eſt dei filiꝰ. deꝰ ī eo manꝫ. Itē inueniunt̉ mandata dei ſeruātes.jͣ. jo. iij. Qui ſeruat mandata eiꝰ in deo manet ⁊ deꝰ in eo. Itē inueniunt̉ verba oꝑe adim plentes. Ioh̓. xiiij. Si qͥs diligit me ſermo nē meū ſeruabit. Et poſt ſubdit̉. Veniemꝰ et manſionē apud eū faciemꝰ. Itē inueni unt̉ vicijs ⁊ temptationibꝰ fortit reſiſtēteſ .j. Ioh̓. ij. Scribo vobis iuuenes quoniaꝫ fortes eſtis ⁊ verbū dei manet in vob̓. Itē inueniunt̉ precibus ⁊ orationibꝰ inſtātes Iohā. iiij. Cuꝫ veniſſent ad eū ſamaritani rogauerūt eum vt ibidē maneret. ⁊ māſit ibi duobus diebꝰ. ¶ De euagenlio Sermo. CXIX Ili recordare qꝛ recepiſti bona ī vita tua ⁊ lazarꝰ ſimilit̓ mala. nūc aūt hic conſola tur tu v̓o cruciaris. Luc̄. xvj. ¶ C ¶ Bea tus Augꝰ in libro de doctrina chriſtiana dicit. Multī timēt vilē ⁊ malā mortē ⁊ nō reſpiciūt oculis fidei mortē ſanctoꝝ. nec at tendūt qͦniā bona morſdiuitis ī purpura ¶ Dominica prima poſt octauas ꝑente. et hyſſo. ⁊ mala mors ſitientis in tormēto. et guttā aque deſiderātis. qͣꝫ mala mors pauꝑis iacentis an̄ ianuā diuitis. fineꝫ in quit iſtoꝝ reſpicite. Et ſubdit bene inq̇enſ Nō poteſt male mori q̇ bn̄ vixerit ſcꝫ fina liter. Bona aūt vita ꝯſiſtit in duobꝰ ſcꝫ bo na faciendo ⁊ mala ſuſtinēdo. He ſūt due porte ꝑadiſi ꝑ quas ingrediunt̉ iuſti. Nō enīlegitur lazarus ſaluatꝰ ꝓpter bona ali qua que fecerat ſed ꝓpter aduerſa q̄ ſuſti nuit. vt cōfortent̉ illi qui bona aliqua face re nō poſſunt ſed ppter deū aduerſa patiū tur. Recepit enī lazarus ſi forte peccauit ī aliquo mala pene ꝓmalis culpe ad pur gationē in vita ſua. vel ſi nō peccauit rece pit ad maiorē gloriā. Exemplū in ꝓmptu ario ca. xvj. E. ¶ In p̄miſſis autē v̓bis qͣt tuor nobis innuunt̉ ¶ Primo reproboꝝ in hoc mūdo ꝯſolatio. ibi Recepiſti bona in vita tua. ¶ Secundo iuſtorū afflictio. ibi. Et lazarus ſimiliter mala. ¶ Tertō iu ſtorū in futuro cōſolatio. ibi. Nunc auteꝫ hic cōſolatur ¶ Quarto malorū ꝑpetua cruciatio. ibi. Tu v̓o cruciariſ ¶ Circa au tem pͥmū notandū ꝙ cōſolatio reproborū in hoc mūdo in quattuor conſiſtit que ha buit iſte diues. videlicet in diuitijs temꝑa libus. ibi. Erat quidā homo diues. Pſa In multitudine diuitiarū ſuarū gloriant̉. In honoribꝰ ſecularibꝰ. ibi. Induebat̉ pur pura et byſſo. Iac̄. iiij. Exultatis in ſuꝑbi is veſtris. Itē in voluptatibꝰ carnalibus ibi. Et epulabat̉ quotidie ſplendide. ſcꝫ qͣn tum ad ciborū ⁊ vtenſiliū p̄cioſitatē. fercū lorum ⁊ ſaporū diuerſitatē. menſarū ꝓlixi tatem. cōuiuarū ⁊ nugarū multiplicitatē. Phil̓. iiij. Quoꝝ deus vēter eſt. Itē quar to cōſiſtit in mūdanis vanitatibꝰ. ibi. Sꝫ et canes veniebāt. Habebat enī canes ad venandi iocunditatē. Baruch. iij. Qui in auibuſ celi ludūt. ¶ D ¶ Circa ſecundū nota ꝙ multiplex eſt iuſtorū afflictio in hͦ lazaro deſignata. cuꝫ dicit̉. Erat q̇dā mēdi eus. Vere erat quidā id eſt. vnicus. vnd maiori tedio afficiebat̉. mēdicus. id eſt. tā pauꝑ ꝙ panē querere cogebat̉. nomine la zarus. ideo inter cognatos ⁊ notos magiſ cōfundebat̉. qui iacebat. qꝛ hoſtiatim que rere. imo etiā ſtare vel ſedere non valebat ad ianuā eius. ſcꝫ diuitis vbi corā inferen tibus ⁊ efferentibꝰ ꝓpter fercula ⁊ exenia magis eſuriebat. vlceribꝰ plenus. quoꝝ ſa nie ⁊ ſibi ⁊ alijs fetidus diſplicebat. cupiēs ſaturari de micis. quia forte ſatis de bono pane nūqͣꝫ comederat. Et nemo illi dabat quia etiā de familia nullꝰ de ip̄o curabat. Ecc̄.x. Scd̓m iudicē ppl̓i. ſic ⁊ miniſtri eiꝰ. Sed ⁊ canes veniebāt ꝓpter quorū latra tum audiri nō poterat. et lingebant vlce ra eius. quia aliū medicū nō habebat. ⁊ qꝛ ab illis ſe defendere nō poterat. Factuꝫ eſt autē vt moreret̉. vt mortis anguſtia tot et tātis doloribꝰ adderet̉. mendicꝰ. vt etiā in pauꝑtate vita eius miſera finiretur. Ecce chariſſimi quot et quanta mala recepit. ¶ E ¶ Sꝫ eius innuit̉ cōſolatio cum ſub dit. Nunc aūt hic cōſolat̉.ſ. finita miſeria. quia mortuus eſt mēdicus. ac ꝑ hoc in eo mendicitaſ mortua eſt. ſublimis gloria. qꝛ portatꝰ eſt quaſi victor. Optima ſocietas quia ab angelis. quietis amenitas. qꝛ in ſi num abrae. Maxima digͥtas. Mitte laza ruꝫ. modo petit̉ qui prius petebat. Eterna ſecuritas. Chaos magnū inter nos ⁊ vos firmatū eſt. Dicit chryſoſtomꝰ ſuꝑ lucam Tante pene repente delicijs cōmutant̉ vt portaret̉ ab angelis ⁊ induceret̉. ne ſaltem ambulans laboraret. portat̉ poſt tātos la boreſ. quia defecerat. nec ſuffecerat ad por tandū pauꝑi vnꝰ angelꝰ. ſed ꝓpterea plu res veniūt vt faciāt chorū leticie. Exēpluꝫ ca. j. H. L. ¶ F ¶ Sequit̉ poſt pn̄tem con ſolationē diuitis cruciatio. cū ſubdit̉. Tu v̓o cruciaris. Oquāta et qualia ſunt que ipſum cruciant. Cruciat enī noīs obliuio quia neſcit̉ nomē eiꝰ. ſed hō quidā dictus eſt ſimplicit̓. Oīm rerū amiſſio. erat diues ſed modo nō eſt Quia mortuꝰ eſt diues ⁊ diuitie. Demonū ſocietas. et ſepultꝰ ē nō ab angelis ſed a demonibꝰ. Doloꝝ anxie tas. in inferno. in malo cimiterio. Vbi nul la redēptio. nulla cōſolatio. ſed perpetua ōminica ſecunda poſt octauas ꝑente. ¶ I cruciatio. ¶ Itē cruciat eū ſanctoꝝ viſio vidit enī abraā a longe. iiij. Reḡ. vij. Uide bis oculis tuiſ ⁊ inde nō comedes De glo ria ip̄oꝝ cōfuſio. ⁊ lazarū in ſinu eiꝰ. j. Re. ij. Uidebis emulū tuū in templo ī vniuer ſis ꝓſperis Extrema mendicitas. mitte la zarum. q̄ minima negauit minima petij nec accepit. Quā notabile eſt ꝙ guttā aq̄ petiuit ſuꝑ digituꝫ lazari qui fuerat vlceri bus plenus. Et forte cū eodē digito turgē tia vlcera terſerat. tūc nō fuerat ſic indignā tis nature vt ſolebat. Mille anni ſūt ꝙ pe tiuit nec accepit. Prouerb̓. xxj. Qui obtu rat aurē ſuā ad clamorē pauꝑis clamabit ⁊ ip̄e ⁊ nō exaudiet̉ ¶ Itē cruciat eum tor menti acerbitas. quia crucior in hac flam ma. et merito. qꝛ neglexerat cruciari ī pnīa Oqͣꝫ graue erat ei ſuſtinere cruciatuſ qui aſſuetus erat delicijs. et deiectionē ei qͥ fu erat in honore. et tantaꝫ indigentiā ei qui fuerat in tāta abundātiaMultū conādū eſſet his q̇ honoribus diuitijs et delicijs a ſueuerūt. ne cōtraria inuenirēt. ¶ Itē cru ciat eū bonoꝝ ꝑditoꝝ memoria. Recorda reque.ſ. ꝑdidiſti q̇ nolebas recordari ne ꝑ deres. Sap̄. v. Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia Item euadēdi de miſeria īpotentia. qꝛ cha os magnū inter nos ⁊ vos firmatum eſt. Ecc̄i. vlt. Si ceciderit lignū ad aquilonē ſi ue ad auſtrū. Et qꝛ ip̄e exire deſperauerat ſolicitꝰ erat ꝓ fratribꝰ ne ſi ibidē ꝑuenirēt maiora ex ip̄is ſuſtineret ſupplicia. Vnde ⁊ rogabat ne ⁊ ip̄i veniāt in hūc locum to mentoꝝ. Et bene dicit pluraliter tormēto rum. quia qͦt habuit genera peccatoꝝ. tot ⁊ ſpēs tormētoꝝ. Iob. xx. Iuxta multitudi nem adinuentionū ſuarū ſic et ſuſtinebit. Nā diues hic qui īduebat̉ purpura ⁊ byſ ſo operimentū eiꝰ ſunt vermes. Eſa. xiiij. Nā in inferno peccatorū operimentū nō eſt de varijs pellibꝰ et griſeis ſꝫ de ſerpenti bus ⁊ bufonibꝰ. q̇ nō pungunt vt pulices ſed occidūt ſine fine viuētes. et comedunt linguas maledicorū et blaſphemoꝝ. et ſu gent medullā ⁊ deuorabūt viſcera pctōrū Qui etiā epulabant̉ quotidie ſplendide ⁊ in inferno caput aſpidis ſugent Iob. xx O fames horrenda q̄ peccatorē facis ſugere caput ſerpētis p̄anguſtia famiſ. Vere nul la maior pauꝑtas. ibi miſeri ſeipſos come dunt. ⁊ pictātia eis eſt lingue ⁊ brachia ſin guloꝝ. Apoc̄. xvj. Manducabūt linguas ſuas p̄doloribꝰ. Eſa. ix. Vnuſqͥſqꝫ carneꝫ brachij ſui vorabit. Et q̇d bibēt pſalmiſta demonſtrat dicēs. Ignis ſulphur et ſpūs ꝓcellarū. hoc nō eſt totū ſed ꝑs calicis eoꝝ Odeus ⁊ ſi ꝑs eſt talis quale ē totū. Pro canibus v̓o quos habebat ad venandū ⁊ auibus on̄dit̉ pena in cantico moyſi cum dicit. Deuorabūt eos aues morſu amariſ ſimo. ⁊ dentes beſtiarū ſiue canū immittā in eos cū furore trahentiū. Per que eī qͥs peccat ꝑ hec et torquet̉. Sap. xj. Vn̄ legi tur ꝙ quidā ſanctꝰ vidit quendā militem ardere in inferno ⁊ ſedere in equo igneo ⁊ tenere falconē in manu. et dixit querēti q̇d hoc eſſet. ꝙ equus ille erat diabolus q̇ cuꝫ eo currebat in igne ꝓpter gl̓iam quaꝫ ha bebat in equitādo. et quia cū falcone ſe li benter occupabat. falco quem manu gere bat erat alter diabolꝰ. q̇ comedebat manū eius. et tantū dolorē ei faciebat ac ſi cor ip ſiꝰ de vētre eiꝰ extraheret. Vidit etiā alioſ qui cogebant̉ ludere cū demonibꝰ ad ale as et ſcacos et decios ignitos cū maximo tormēto A qͦliberet dn̄s nos ¶ Dominica ſecunda poſt octa uas pentecoſtes de epiſtola. Sermo. ¶ XX. Olite mirari ſi odit vos mūdus nos ſcimꝰ qͥa V tranſlati ſumꝰ de morte ad vitā .j. Ioh̓. iij. ¶ A ¶ Dlo. Non eſt mirum ſi amor mūdi odit ſeꝑatū ab amore mundi Religio enī peccatori ē abominatio. ⁊ ma li vt frequētius religioſos ⁊ bonos odiūt. Vnde Exo. j. Oderūt filios iſrael egyptij. id eſt. ſanctos amatores mūdi. dicit gloſa. Et nota ꝙ multe ſunt ratōnes huius odij Prima eſt diſſimilitudo vite. Secunda progatiua amoris et grē. Tertia ē pͥuatio ¶ Dominica ſecunda poſt octauas ꝑente. proprij cōmodi Quarta eſt deteſtatio ⁊ ī crepatio vicij. Quinta eſt deteſtatō ⁊ odi um ſui dn̄i ¶ Eſt ergo pͥma cauſa diſſimi tudo vite. Et hāc innuit apl̓us in p̄miſſis vbis. cum dicit. Nolite mirari ſi odit vos mūdus. ſcimus inq̇t quia tranſlati ſumꝰ de morte ſcꝫ culpe ad vitā ſcꝫ gratie. ī quaꝫ nondū ꝑuenerūt. Et qͥa diſſimiles ip̄is ſu mus nolite mirari ſi odit vos mūdꝰ. Un̄ ij. Reḡ. v. ceci in intellectu et claudi in affe ctu oderūt animā dauid. Talibus d̓r Mi ch̓. iij. Odio habetis bonū et diligitis ma lum. Sap̄. ij. dicunt īpij de viro iuſto Gra uis eſt nobis ad videndū qꝛ diſſimilis eſt alijs vita illius et īmutate ſunt vie eius ⁊cͣ Hoc eſt odiuꝫ cayn ad abel Gen̄. iiij. Re ſpexit dn̄s ad abel et ad munera eiꝰ Et ſeq̄ tur. Iratus eſt cayn et cōcidit vultus eiuſ Ecce qͣꝫ grauis erat ei ad videndū. Exem plum cap. xij. K. ¶ Secūda cauſa eſt p̄ro gatiua amoris et gratie. qꝛ eī bonos vidēt apud deū ⁊ apud hoīes in gratia proficere ⁊ amore. odiunt ⁊ dolent. Sic Gen̄. xxvij oderat eſau iacob. Sic Gen̄. xxxvj. vidēte fratreſ ioſeph ꝙ a patre cūctis fratribꝰ plꝰ amaret̉ oderant eū. Exemplū ca. xviij. A. ¶ Tertia cauſa eſt priuatio cōmodi. Iu ſti enī eligunt eſſe pauꝑes in hoc mundo. Et ſicut d̓r Phil̓. iij. omnia tꝑalia arbitrā tur vt ſtercora. Mali autē nō ouē ſꝫ lanaꝫ attendunt. etiā quātūcunqꝫ ſit ꝓpinquuſ ſi ab eo nō lucrant̉ odiunt euꝫ. Prouerb̓. Fratres hoīs pauꝑis oderūt eū. Prouer. xiiij. Proxīo ſuo pauꝑ odioſus ē/ Qua ta cauſa eſt deteſtatio et increpatio vicij. Amos. v. Odio habuerunt in porta corri pientē. et ꝑfecte loquentē abominati ſunt. Pſal. Tu v̓o odiſti diſciplinā. Prouerb̓. ix. Noli arguere deriſorē ne oderit te. Ioh̓ vij. Nō poteſt mūdus odiſſe vos. glo. qui idem vultis qd̓ ip̄e. me aūt odit. qꝛ teſtimo nium ꝑhibeo. qͥa eius opera mala ſunt. ij. Paral̓. xviij. dixit rex iſrael d̓ michea Ego odi eū quia non prophetat mihi bonum. ¶ Quinta cauſa eſt deteſtatio et odium ſui dn̄i. ⁊ ideo ſuos diligere non pn̄t. Hāc cauſam ponit dn̄s Ioh̓. xv. Si mūdꝰ odit vos ſcitōte qꝛ pͥorē me vob̓ odio hūit Glo ſa. Nō poteſt placere ſeruꝰ vbi diſplicꝫ do minus. Mat. x. Et eritis odio oībꝰ hoībꝰ ꝓpter nomē meū ¶ De euāgelio Sermo. CXXI. Omo quidaꝫ fe cit cenā magnā ⁊ vocauit ml̓tos et miſit ſeruū ſuū. Luc̄. xiiij. ¶ A Cena hec ẜm ſanctos eſt ſocietas et̓ne dul cedinis. poſt quā prandiū vel alia refectō non ſequit̉. qꝛ in fine vite vel ſeculi cuilibꝫ p̄parat̉. Et duo pͥncipaliter in hac ꝑabola occurrūt. Primo enī auctor cene cōmen dat̉. ibi. Homo quidā fecit cenā magnam Scd̓o ruſticitas inuitatorū demonſtrat̉. ibi. Et ceperūt ſinguli excuſare. ¶ Auctor cene.i. ſaluator noſter cōmendat̉ triplicit̓ videlicet a largitate. qꝛ magnā cenaꝫ fecit. Secūdo a liberalitate. qͥa ml̓tos vocauit. Tertio a curialitate. qꝛ ꝓ inuitatis ſeruuꝫ miſit. ¶ Digne aūt quantū ad primū cō ditor noſter a largitate cōmendat̉. ſi cena et magnitudo cene penſet̉. Illud enī glori oſum cōuiuiū qͦd ꝑmiſit dn̄s Lu. xxij. fide libus ſuis dicēs: Vt edatis et bibatis ſuꝑ menſam meā in regno meo. cenā hic dn̄s vocauit. qꝛ ad modū cene tūc fercula deli catiora apponētur Ecc̄. xxiiij. Spūs meus ſuꝑ mel dulcis. Itē noti et cariores tūc ad mittent̉. Gen̄. xliij. ioſeph in huiꝰ figura ex cluſit egyptios a menſa ſua. Et Luc̄. xiij. d̓r Cū videritis abraā ⁊ iſaac et iacob et oēs ꝓph̓as in regno celoꝝ. vos āt expelli foras Apoc̄. xxij Foris canes et venefici ⁊ impu dici ⁊ homicide ⁊ idolis ſeruiētes et omīs q̇ amat et facit mendaciū. Itē nulli q̇ tunc intrant deinceps expellent̉ Lu. xvj. Chaos magnū firmatū eſt ¶ Et hec cena magna d̓r. Magna inqͣm in dante. qͥa magnꝰ do minꝰ et laudabil̓ nimis. Ip̄e vtiqꝫ rex glo rie miniſtrabit illis. Lu. xxij. ¶ Magna ī accipiente Nulli eī in illo cōuiuio erūt niſi magni. Lu. xiiij. Beatꝰ erit q̇ manducabit ¶ Dominica ſecunda poſt octauas ꝑente. panē in regno celoꝝ. Nulli eī ibi māduca bunt niſi reges Mat. xxv. Uenite bn̄dicti patris mei ꝑcipite regnū. In figura huiuſ dixit iacob Gen̄. penult̓. Aſer q̇ beatitudo interp̄tat̉. p̄bebit delicias regibꝰ ¶ Itē ma gna in ferculoꝝ varietate ⁊ p̄ciolitate. non enī poſſunt illiꝰ mēſe fercula nūerari. quia multa. nec eſtimari. qͥa magna. nec cōpari id eſt. emi. qꝛ nimis p̄cioſa. nec faſtidiri qͥa delicioſa. nec hic in pn̄ti inueniri. qꝛ ſuꝑna nec finiri qͥa eterna. Vere nō eſurient neqꝫ ſitiēt ampliꝰ. Eſa. xlix. Inter q̄ fercula vnū eſt delicatiſſimū qd̓ ſi alia n̄ eſſēt ſufficerꝫ ſcꝫ viſio dei. Eſa. xxxiij. Regē in decore ſuc videbūt. Ioh̓. xiiij. Dn̄e on̄de nobis prēm ⁊ ſufficit nobis. Pſal. Satiabor cuꝫ appa ruerit gl̓ia tua. Hoc adeo dulce ē ꝙ ſi vnaꝫ guttā haberēt dānati totā inferni amaritu dinē temꝑaret. Exēplū ca. x. B. ¶ Itē ma gna in loci amenitate.ſ. in regno celorum. Eſt enī locꝰ ille pulcer ⁊ clarꝰ. Un̄ d̓r celuꝫ empyreū.i. igneū ꝓpter ſplēdorē. Tho. xiij Beatus ero ſi fuerint reliqͥe ſeminis mei ad vidēdā claritatē hierl̓m. Apoc̄. xxj. Cla ritas dei illuminabit eā. Un̄ Eſa. lx. Non erit tibi ſol ampliꝰ ad lucendū ꝑ diem. nec ſplēdor lune illumīabit te. ſꝫ erit tibi dn̄s ī lucē ſempiternā. Eſt etiā e ſordibꝰ purus. Apoc̄. xxj. Nō intrabit in eaꝫ aliqͥd conta minatū. Eſt enī ſanꝰ. Apoc̄. xxj. Non erit ampliꝰ neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor ſꝫ nec vlluſ dolor. ¶ Itē eſt ad manendū ſpacioſus. Baruch. iij. O iſrael qͣꝫ magna eſt domuſ dei ⁊ ingēs locꝰ poſſeſſiōis eiꝰ ¶ Itē magͣ in ſocietate Matth̓. viij. Multi veniēt ab oriēte ⁊ occidēte. ⁊ recumbēt cū abraā ⁊ iſa ac ⁊ iacob in regno celoꝝ Illa ſocietas erit innumerabil̓. Apoc̄. vij. Vidi turbaꝫ ma gnā quā dinumerare nemo poterat. Erit etiā nobilis illa ſocietas in qͣ erit beata vir go ⁊ angeli ⁊ oēs ſancti ⁊ ſctē. q̇ oēs reges ⁊ regine erūt. ſicut dictū eſt. Erit etiā ama bilis. qͥatātus erit amor inter oēs ꝙ ſingl̓i gaudiā oīm ſua reputabūt. ⁊ ꝓpter nimiā dilectionē hereditas illa oībꝰ vna eſt et ſin gulis tota ¶ Itē magna etiā cena d̓r in iocunditate. Pſal. Iuſti epulent̉ ⁊ exultēt in cōſpectu dei ⁊ delectent̉ in leticia. Vna ho ra illiꝰ gaudij plus valet qͣꝫ totus mūdus Hoc etiā affirmāt q̇ in hac vita experiunt̉ ⁊ guſtāt qͣꝫ dulcis eſt dn̄s. Quid ergo erit in patria Si oēs cātores et cātatrices qui fuerūt ⁊ ſunt ⁊ erūt in toto mūdo cantarēt quāto meliꝰ poſſent cū oībꝰ muſicis īſtru mentis coraꝫ aliqͦ qui poſſet oēs audire ꝑ mille annos. nō ita letificarēt eū ſicut vnuſ angeluſ vna hora cantādo ſicut cantat co ram deo Vn̄ quidā religioſus rogauit de um vt on̄deret ei minimū gaudiuꝫ ꝑadiſi. Et ſtatim ꝑua auicula cepit mirabilit̓ co ram eo cātare. Et cū vellet eā caꝑe ſecutuſ eſt eā in ſiluā. et auſcultādo eā ſtetit ſub ar bore. ccclx. anniſ. Et cū auolaſſet ꝓperauit ad portā Et vidēs totā abbatiā mutatam vix ꝑmiſſus eſt intrare. qͥa non poterat co gnoſci ab aliquo. Cū oēs de illo ⁊ ille de oī bus miraret̉. queſiuit abbas ſb̓ quo abba te exiuit. Allatiſcronicis inuenerūt tot an nos trāſiſſe. Et ille dixit ꝙ nō putabat niſi vna hora defuiſſe. rōne magne dulcediniſ cui intenderat. De hͦ habet̉ in ꝓmptuario ca. xvj. BPſal. Quā magna mul. dul. tu. dn̄e quā abſcō. ti. te. ¶ B ¶ Sꝫ poſſet qͥs dicere. Beati ſunt illi qui ad cena agni vo cati ſunt de ſe nō p̄ſumētes. iō mox domi nus cōmendat̉ a liberalitate cū ſubdit̉. Et vocauit multos. Quia v̓e qͣntuꝫ in eo eſt nullū a cena hac excludere intendit dūmo do hō ip̄e velit ¶ Vocat itaqꝫ multos. qͥa omīa genera hoīm ſcꝫ nobiles et pauꝑes. iuuenes ⁊ ſenes. fortes et debiles. Actu. x. In v̓itate cōꝑi qͦniā n̄ eſt ꝑſonaꝝ acceptor deꝰ. Et nō ſolū multos ſꝫ etiā ml̓tis mōīs vocat. qꝛ qͣttuor.ſ. ꝑ internā inſpirationeꝫ ſicut mariā magdalenā. ſibilauit enī dn̄s muſce q̄ erat ī extremo flumīe egypti Ad apta ¶ Itē vocat ꝑ flagella. ſicut paulum qͥ cadēs in terrā dixit. Dn̄e q̇d me vis face re. Oſee. xj. In funicul̓ adā trahā eos. pſal. Multiplicate ſunt infirmitates eorū po ſtea acce. ¶ Itē ꝑ documēta. ſicut apoſto los ⁊ multos alios. Vn̄ petrus ⁊ andreas ¶ Dominica tertia poſt octauas ꝑente. mox vt vocē dn̄i p̄dicātis audierūt. ſecuti ſunt eū Et Act̉. ij. His auditis cōpūcti ſū corde. ¶ Itē ꝑ bn̄ficia ſicut iudeos quibꝰ dederat regiones gentiū ⁊ labores ppl̓orū poſſederūt. vt cuſtodiāt iuſtificatiōes de et legē eius exq̇rant. De his qͣttuor ꝓuer. .j. Quia vocaui ⁊ renuiſtis. extēdi manuꝫ ⁊ nō fuit q̇ aſpiceret. deſpexiſtis oē ꝯſiliuꝫ meū. ⁊ increpatiōes meas neglexiſtis Ad apta. ¶ C ¶ Tertio cōmendat̉ a curiali tate. Quia ſeruū miſit dicere inuitatis Et on̄ditur ip̄ius curialitas. Primo in fami liaris nūcij miſſione. quia ſeruū ſuū. Se cundo in inuitatoꝝ ſolicitatiōe ibi. dicere ī uitatis vt venirēt. Tertio in cecoꝝ claudo rum ⁊ alioꝝ debiliū receptōe. ibi. Exi cito ī plateas ⁊ vicos. Et pꝰ dicit. Cōpelle intra re. Circa pͥmū in eo ꝙ dicit. Miſit. dicit p̄ dicatoriſ autoritatē Ro. x. Quō p̄dicabūt niſi mittant̉. Seruꝰ dicit ſanctitatē. Luc̄. jͣ. In ſanctitate ẜuiamꝰ dn̄o Quia certe pri mo p̄dicator debet habere autoritatē ī of ficio. ⁊ ſanctitatē in exemplo. ⁊ demū ꝑ ve ritatis documētū pōt ſolicitare inuitatoſ vt venirēt ipſis ꝑmptitudinē beatitudiniſ offerēdo. quia iā ꝑata ſunt oīa. In hoc enī mūdo nihil eſt ꝑfectū. ſed oīa deſꝑata ſūt. illic v̓o oīa ꝑata. Vtinā nos eſſemꝰ parati ad illa. quia q̄ parate erāt intrauerūt cum eo ad nuptias. nō alie. Et nō ſoluꝫ in p̄mi ſis duobꝰ ipſiꝰ curialitas innuit̉. ſed etiam in debiliū receptiōe. cū dicit. Exi cito ī pla teas ⁊ pauꝑes. Nō enī facit vt noſtri nobi les q̇ in ſuis cōuiuijs cōtēnūt habere pau peres. qͥa certe ip̄is debet̉ eternū. teſte ipſo dn̄o q̇ dicit. Beati pauꝑes quoniā ipſorū eſt regnū celoꝝ. non diuitum in hoc mun do conſolationē habentiū et de futuro re gno nō curantiū. Un̄ de talibꝰ bn̄ ſequit̉. Et ceperūt ſinguli excuſare. ¶ D ¶ Ubi notat̉ ſecundū ſcꝫ inuitatoꝝ ruſticitas. Et certe magna ruſticitas fuit tantā curialita tem nō curare. Ceperūt inq̇t ſinguli excu ſare. Nō enī hoc intelligit̉ de pauꝑibꝰ q̇ cō pulſi domū cōuiuij impleuerūt. ſꝫ de diui tibus q̇ ne ad ꝯuiuiū venirent ſe excuſaue runt. Ip̄i enī laborabāt circa munduꝫ. iſti miſeriā ſuſtinebāt in mūdo. Illi tenebant̉ a mūdo. illi cōtemnebāt̉ a mūdo. Detinēt̉ aūt a mūdo ne ad cenā veniāt ꝑ tria.ſ. per villā. ꝑ boues. ⁊ ꝑ vxorē. Nā ſe excuſando ꝓ villa ſuꝑbie. regnū glorie cōtemnūt. pro bobus auaricie pͥmiū copie ꝓ vxore īmū dicie p̄miū delectabile Per villā enim ho nor mūdi intelligit̉. Un̄ cū dicit Uillā emi idē eſt ac ſi diceret. Habeo in tꝑalibus do miniū ⁊ honorē. ⁊ iō nō curo de alio. Per qͥnqꝫ iuga boū qͥnqꝫ ſenſus intelligunt̉. qͥ verſant̉ circa terrena. ſicut boueſterrā ver ſant. Et dicunt̉ iuga boum. qꝛ inſtrumēta ſenſuū cōbinant̉. Duo enī ſunt oculi. due aures ⁊cͣ. Per vxorē luxuria carnis deſigͣi Un̄ Aug. Tertiꝰ vxorē duxit. qꝛ voluptaſ carnis multos īpedit. De qͥbꝰ tribꝰ ſcꝫ ſu perbia auaricia ⁊ luxuria ſi placet loq̇ reqͥ re in aduētu in ẜmone. Quid exiſtis in de ſertū videre. De iſtis tribus etiā habetur exemplū in ꝓmptuario ca. vj. K. ¶ Dominica tertia de epiſtola. Sermo. CXXII. Umiliamini ſub potēti manu dei vt vos exaltet in I die viſitatōis. j. Pe. v ¶ E ¶ In his v̓bis beatꝰ petrꝰ d̓uo fac̄ ¶ Prīo mo net ad meritoriā humilitatē cū dicit. Hūi liamini. ¶ Scd̓o on̄dit humiliatiōis du plicē rōem.ſ. qͥa ſub potēti manu dei ſumꝰ ⁊ vt nos exaltet in die viſitatiōis. ¶ Mo net ergo pͥmo ad humilitatē veraꝫ ⁊ meri toriā. qͥa eſt humilitas q̄ ꝓcedit ex culpa. ſi cut hypocritaꝝ Ecc̄. xix. Eſt q̇ ſe nequit̉ hu miliat ⁊ interiora eiꝰ plena ſunt dolo. Itē eſt humilitas q̄ ꝓcedit ex pena. Pſal. Tri bulauerūt eos inimici eoꝝ ⁊ huiliati ſun ſub manibꝰ eoꝝ Itē eſt humilitaſ q̄ ꝓcedi ex gratia. De qua ꝓuer. Gl̓iam p̄cedit hi militas. Prima deteſtāda. Secūda ſuſt nenda. Tertia appetēda. Et ad hāc horta beatꝰ petrꝰ cū dicit. Humiliamini. ¶ I Ad hāc humiliationē plures ſunt ratōe ſaluis beati petri duabꝰ rōnibꝰ p̄miſſis. Dominica tertia poſt octauas pente. nos inducūt ¶ Prima eſt natura in qua conditi ſumꝰ. Vn̄ eī ſuꝑbire debet ſeme fe tidum in pͥncipio. vas putredine plenū in medio. cadauer vermiū in fine. Mich̓. vj. Humiliatio tua ī medio tui. Ecc̄. x. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis. Hec cōſideratō natu re abraā cū dei alloq̇o frueret̉. humiliauit qꝛ dixit. Loquar ad dn̄m meuꝫ cū ſim pul uis ⁊ cinis. Exemplū ca. v. H. I. ¶ Secū dum eſt qͦd nos ad humiliationē inducit culpa quā cōmiſimus. Pſal. Cor cōtritū ⁊ humiliatū deꝰ nō deſpicias. In ſignū hꝰ et reges ad pedes ꝯfeſſoꝝ ſe humiliauerūt ⁊ rex niniue ꝓpter pctā indutꝰ cilicio ſedit in cinere. Et publicanꝰ nolebat oculos ad celū leuare. Luc̄. xviij. Exemplū capl̓o. i. I. ¶ Tertiū eſt pena quā incurrimꝰ. nō enī ſuꝑbire poſſumꝰ. ſi cōſideramꝰ ꝙ nec puli cibus vel muſcis reſiſtere valeamꝰ. et alie multe penalitates in nob̓ que nos humili ant. De qͥbuſ Iob. vj. Sagitte dn̄i ī me ſūt id eſt. penalitates. quaꝝ indignatio ebibit ſpūm meū.i. adnihilat ſpiritum elationis. ¶ Quartū eſt ſanctoꝝ exempla. Et pͥmo filij dei exemplū. Qui cū in forma dei eſſꝫ humiliauit ſemetip̄m. Matth̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ hūilis corde. Itē exem plum beate v̓giniſ. q̄ cū mater dei ab ange lo nūciaret̉. rn̄dit. Ecce ancilla dn̄i ¶ Quī to inducit nos ad hūilitatē neceſſitas. quā rōem tāgit beatꝰ petrꝰ. Quia ſcꝫ ſub potē ti manu dei ſumꝰ. Hec enī manꝰ ſuperbi reſiſtit Iac̄. iiij. Pro quo angelum de celo ꝓiecit. Eſa. xxxviij. Adā de ꝑadiſo expulit. Gen̄. iij Exercitu ſenna cherib incinerauit Eſa. xxxvij. Nabuchodonoſor in pecudeꝫ cōmutauit. Dan̄. iiij ¶ Sextū qͦd inducit nos ad humiliationē eſt gloria. quā tāgit cū dicit. Vt nos exaltet in die viſitationis Iac̄. iiij. Humiliamī in cōſpectu dei ⁊ exal tabit vos. Hoc eſt rectū p̄miū humiliatio nis.ſ. exaltatō. Quia Luc̄. xviij. d̓r. Oīs q̇ ſe humiliat exaltabit̉. Et certe magna exalta tio vt q̇ ſub manu dei fuerūt ſint in manu dei. Quia Sap̄. iij. Iuſtoꝝ aīe ī manu de ſunt. Et Eſa. lxij. Et eris dyadema regni in manu dei tui. Imo qͦd plꝰ eſt manus de erit ſub ip̄is. Quia Can̄. vlt̓ d̓r. Leua eiꝰ ſb̓ capite meo et dextera illiꝰ amplexabit̉ me. Ad que nos ⁊cͣ ¶ De euāgelio Sermo. CXXIII Rant appropin catores vt audirent illū. Luce. xv. quātes ad ieſum publicani ⁊ pec ¶ G ¶ In hoc euāgelio tria tanguntur. ¶ Primo peccatoꝝ ad ieſum appropinqͣ tio. ibi. Erāt appropinqͣntes. ¶ Secundo ipſoꝝ a ieſu benigna receptō. ibi Pctōres recipit ⁊ māducat cū illis ¶ Tertio ſubdi tur ꝓpter phariſeoꝝ murmur de receptōe peccatoꝝ debita rō. ibi. Quis ex vobiſ hō ⁊c ¶ Circa appropinquationē tria inuun tur.ſ. qui ſunt q̇ appropinquāt. q̇a pctōres Secūdo ad quē. qͥa ad ieſum. Tertio pro pter q̇d. qͥa vt audirēt eū ¶ H ¶ Eranter go pctōres appropinqͣntes. Nec mirū. q̇a neceſſitas cōpellebat. Quia eniꝫ pctōres. iō ceci. famelici. infirmi. ⁊ frigidi Peccatū enī obcecat. eſt eī ſil̓e coruo qui alicui inſi det. pͥmo eruit oculoſ vt cecatū non poſſi euadere. Sil̓r peccatū pͥmo aufert oculoſ rōnis et diſcretōnis vt pctōr nō videat q̇d agat. et corā q̇bꝰ agat. et qͣꝫ ꝓ ꝑuo eternuꝫ bonū ꝑdat ⁊ eternū malū incurrat. Sap̄ ij. Excecauit eos malicia eoꝝ. ¶ Et nō ſo lum pctōres ſunt ceci. ſꝫ etiaꝫ famelici. exqͦ enī elongāt ſe ꝑ peccatū a deo q̇ eſt panis viuus et refecto aīaꝝ carent oī paſtu ⁊ bo nō ſpūali. In ſignū cuiꝰ filiꝰ ꝓdigus pꝰ qͣꝫ ſe elongauerat a patre cepit egere et dixit Quāti mercenarij ī domo patris mei ab undāt pane. ego aūt h̓ fame ꝑeo. Luce. xv ¶ Et nō tantū pctōres ceci ſūt et famelici ſꝫ etiā infirmi ⁊ īp̄otētes. per ſe ei pn̄t ī pec catū cadere ſꝫ ꝑ ſe nō pn̄t reſurgere. Amo v. Cecidit ⁊ nō adijciet vt reſurgat. Tre. j. Dedit me dn̄s in manu forti de qͦ nō pote ro ſurgere. In ſignū cuiꝰ ille q̇ deſcēdebat ab hierl̓m in hiericho q̇ deſignat pctōrem poſtqͣm incidit in latrones ⁊ vulneratus ¶ Dominica tertia poſt octauas ꝑente. ſemiuiuꝰ iacuit ꝑ ſe ſurgere nō potuit. ſed auxilio ſamaritani leuatꝰ fuit. Lu. x. Und̓ Bern̄. dicit. Soli dīne v̓tuti poſſibile ē ſu ſceptū ſemel iugū pctī a ceruicibꝰ excutere Pſal. Quoniā infirmꝰ ſum ſana me dn̄e Exēplū ca. vj. E ¶ Et nō tantū pctōres ſūt infirmi ſꝫ etiā frigidi. qꝛ enī abūdauit iniq̇ tas. refriguit charitas. Vnde d̓r Hiere. vj. Sicut frigidā facit cyſterna aquā ſuaꝫ ſic frigidā facit malicia aīam ſuā. ¶ I ¶ Ꝙ ergo pctōres erant ceci. famelici. infirmi. et frigidi. erāt appropinquātes ad ieſū ¶ Ꝙ ceci appropinquātes erāt tanqͣꝫ ad lucem. Ip̄e enī erat lux v̓a q̄ illumīat oēm hoīem Un̄ p̄s. Accedite ad eū ⁊ illuminamini ⁊cͣ ¶ Ꝙ famelici erāt appropīquātes ad ie ſum tanqͣꝫ ad paſtū. Ipe enī erat panis vt uus q̇ de celo deſcēdit. Propt̓ hͦ vocabat ad ſe dicēs Mat. xj. Venite ad me omneſ q̄ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego refi. vos ¶ Quia infirmi erāt appropinqͣntes ad ie ſum tanqͣꝫ ad medicū. q̇ de ſe dic̄ Mat. ix. Nō eſt opꝰ valētibꝰ medicꝰ ſꝫ male habē tibꝰ. Et ip̄e eſt ꝑfectꝰ medicꝰ. Alij eniꝫ me dici male ſciūt cōdiciones corꝑis. ſꝫ ip̄e ſci ebat nō ſolū cōdiciones corꝑis ſꝫ etiaꝫ mē tis. Ip̄e enī ſciebat q̇d eſſet in hoīe. Iohā. ij ¶ Itēqͥa frigidi erāt appropinquātes ad ieſum tāqͣꝫ ad ignē Deꝰ eī noſter ignis cō ſumēs eſt. Un̄ Luc̄. vlt̓. calefacti ab eo dixe rūt diſcipuli. Nōne cor noſtꝝ ardens erat in nob̓ dū loq̄. in via ¶ K ¶ Erāt aūt ap propinquātes vt audirēt eū. Nec mirū. lo quebat̉ enī dulcit̉. ſalubriter. ⁊ potent̓. Dul citer vt ad audiendū ꝓuocaret Un̄ Can̄. ij Sonet vox tua in auri. me. vox tua dulcis Hoc poterat dicere maria magdalēa qn̄ ſedēs ad pedes dn̄i audiebat v̓ba eiꝰ. Iteꝫ loq̄bat̉ ſalubrit̓ vt vtiliter edificaret Vnde petrꝰ dixit Ioh̓. vj. Dn̄e ad quē ibimꝰ v̓ba vite eterne habes.i. de vita eterna inſtruē tia. nō de vita mūdana. vl̓ de ph̓ia. Itē loq̄ bat̉ potēter. vt ad obediendū flecteret Un̄ Matth̓. viij. Erat eī loquēſ tanqͣꝫ ptātem hn̄s. Qd̓ patꝫ ex effectu. Nam qͣꝫcito dixit mattheo. Seq̄re me. ſtatim ſurgēs ſecutꝰ eſt eū ¶ L ¶ Poſt pctōꝝ ad ieſum appro pinquationē on̄dit̉ ſecūdo ipſoꝝ a ieſu be nigna receptio. ibi. Pctōres recipit et mā ducat cū illis. Signū fuit magne benigni tatis ⁊ familiaritatis māducare cū pecca toribꝰ. Ecc̄. xviij. Magna miẜicordia dei ⁊ ꝓpiciatio illiꝰ ꝯuertētibꝰ ad ſe. Quaꝫ be nignitatē ⁊ miẜicordiā pctōribꝰ ſibi appro pinquātibꝰ on̄dit ī qͣttuor. Recipit enī ip ſos feſtināter. amicabilit̓. vtilit̓. et letanter. Qd̓ vtiqꝫ on̄dit dn̄s cōſequēter in ꝑabo la filij ꝓdigi recedētis a pre ⁊ elōgātis ī re gionē diſſil̓itudinis viuēdo luxurioſe. ⁊ re uertētis cū hūilitate ad prēꝫ. ¶ Recepit ei eū pater feſtināter. Un̄ cū adhuc lōge eſſꝫ occurrit ei ſcꝫ ꝑ gratie auxiliū. Sicut eī nu trix cū videt pueꝝ inualidū conari ad am bulandū ſtatim accurrit ne cadat. ita cum pctōr nitit̉ ꝑ liberū arbitriū redire ad deuꝫ ſtatim deꝰ accurrit ꝑgrām. Vn̄ Iob. xiiij. Oꝑi manuū tuarū porriges dexterā. Exē plū ca. x. D. ¶ Itē recepit eū amicabiliter. In ſignū cuiꝰ cecidit ſuꝑ colluꝫ eiꝰ ⁊ oſcu latus eſt eū in ſignū ꝑfecte recōciliationis ⁊ amicicie. Quātūcūqꝫ enī pctōr fuit quiſ cū appropinquerit ad ieſum. nō in ꝑte ſed totalit̓ ſibi recōciliat̉ Sūma eī d̓i pietas vo niam nō dimidiabit. Un̄ maria magdale ne q̄ multa pctā cōmiſerat poſtqͣꝫ appropī quauit ad pedeſieſu audiuit. Dimiſſa ſū ci pctā multa. Et pꝰ Vade ī pace Et latro ni. Hodie mecū eris ī ꝑadiſo. Exemplum ca. ix. B. ¶ Itē recepit vtilit̓ qꝛ oīa ꝑdita ſi bi reſtituit. Vn̄ dixit pat̓. Cito ꝓferte ſtolā pͥmā ⁊ induite illū. Deꝰ enī ex ſua benigni tate pctōri appropinquāti ſibi ꝑ pnīaꝫ oīa ꝑ pctūm mortificata reſtituit. Un̄ Ezech̓. xxxvj. Reſtituā vos ſicut a p̓ncipio doniſ qꝫ maioribꝰ donabo qͣꝫ an̄ habuiſtis. In ſignū hꝰ Gen̄. xl. pincerna pharaoniſ poſt tres dies.ſ. pnīe reſtituit̉ in gradū pͥſtinuꝫ. Et Leuit̓. xxv. in anno iubileo redibāt om nes ad poſſeſſiōes amiſſas. Exēplū. c. ix. E ¶ Itē recepit letant̓. Un̄ ꝯuiuio inſtaura to ceperūt epulari. qꝛ pct̄ōris ad deū appro pinquatō ⁊ de eiꝰ receptōe eſt deo ⁊ angel̓ ¶ Dominica quarta exultatio. In ſignū hꝰ ſicut ⁊ hic d̓r. cū pec catoribꝰ māducabat. Cōtra hanc ergo be nignitate chriſti ad pctōres murmurabāt phariſei dicētes. Quia hic pctōres recipit ⁊ māducat cū illis. Exēplū ca. vj. G ¶ M ¶ Sꝫ dn̄s tertio de pctōꝝ receptiōe ſb̓dit debitā rōem. cū dicit. Quis ex vobis ho ⁊cͣ Qn̄dit aūt in triplici ꝑabola triplice rōeꝫ. videlicet qͥa ab ip̄o creati. redēpti. ⁊ ī filios regni adoptati Creati nobilit. redepti inco parabilit̓. adoptati ſalubrit ¶ Primuꝫ re ſpicit ꝑabolā d̓ dracma. cū dicit. Que mu lier hn̄s dracmas. x. ⁊ ſi ꝑdiderit dracmam vnā. none ⁊cͣ. Dracma q̄ eſt denariꝰ vſua lis hn̄s imagine imꝑatoris deſignat hūa nam naturā q̇ ad imagine ⁊ ſil̓itudineꝫ ſu mi imꝑatoris eſt creata. Pſal. Signatuꝫ eſt ſuꝑ nos lumē vultꝰ tui dn̄e. Et cum oē animal diligat ſibi ſil̓e. dn̄s tanq̄m mulier ſapiēs decimā dracmā ꝑditā.i. humanaꝫ naturā recuꝑare volēſ benigne recipit pec catores. imo inuēta dracma cōuocat ami cas ⁊ vicinas.i. angelicas v̓tutes dicēs Cō gratulamī mihi qꝛ gaudiū deo eſt ⁊ angel ſuꝑ vno pctōre pnīam agēte ¶ Et n̄ ſoluꝫ qꝛ ab ip̄o nobiliter creati pctōres. ſūt ab ip ſo recipiēdi. ſꝫ etiā q̇a ab ip̄o incōꝑabiliter redempti ſūt. qꝛ ſicut dicit petrꝰ Nō corru ꝑtibilibꝰ aū. ⁊ ar. redepti eſtis. ſꝫ p̄cioſo ſā guine agni incōta. Et hāc redeptione tan git in ꝑabola ouis cēteſime dicens. Quis ex vobis hō qͥ habet centū oues. Hic ē ſal uator noſter q̇ hn̄s centuꝫ oues. nonagīta nouē. ꝑ qͥd angeli deſignant̉ reliqͥt in deſer to celeſti. ⁊ vadit ad illā ſcꝫ ad humanā na turā ꝑ corꝑis humani aſſūptione. ⁊ inuen tam in humeris crucis ad ouile celeſte re portauit. ⁊ hͦ letater. Un̄ dic̄ vicinis ⁊ ami cis. Cōgaudēte mecū ⁊cͣ. Et certe ſi ita care erāt pct̄ōres redēpti. ſi redeūt nō ſunt con temnēdi ¶ Itē nō ſoluꝫ qͥa ab ip̄o incōꝑa biliter redepti pctōres. ab ip̄o ſūt recipiedi ſed etiā qͥa in filios regni ſunt adoptati Et hoc in ꝑabola filij ꝓdigi innuit. qui licet ſu perbe a patre receſſiſſet. ⁊ viuedo luxurio ſe ab ip̄o elōgaſſet. ⁊ filiationē amiſiſſet. tn̄ qꝛ cū humilitate redijt a patre benigne eſt receptus ⁊ ad pͥſtina reſtitutus. Dracma ergo o peccator ſaluator noſter te nomīat vt dignitatē tua qua deo ſimilis es atten das ⁊ peccare erubeſcas. Ouēte nominat vt a lupis infernalibꝰ quibus ꝑ peccatum expoſita es vt dilacereris. ad paſtore ⁊ oui le appropinqͣre feſtines et ſis de ouibꝰ illis iſrael. de q̇bus dicit petrꝰ. j. Pet̓. ij. Eratis ſicut oues errātes ſed ꝯuerſi eſtiſ ad paſto rem et ep̄um animarū veſtraꝝ. Filiū v̓o o peccator te nomīat. vt hereditate celeſtem que tibi debet̉ tanqͣꝫ filio nō p̄das Ro. viij Ip̄e ſpūs reddit teſtimoniū ſpūi noſtro ꝙ ſumꝰ filij dei. ſi āt filij ⁊ heredes. Ad quaꝫ hereditate nos p̄ducat ¶ Dominica quarta de epiſtola Sermo. CXXIIII. On ſūt cōdigne paſſiōes hꝰ tꝑis ad futurā gl̓iam que reuelabit ī nob̓. Roma. viij ¶ A ¶ Quia ſicut dicit apl̓us Act. xiiij. ꝑ multas tribulatiōes oportet nos intra re ī regnū dei. vt faciliꝰ ip̄as ſuſtineamꝰ cō ſolatur nos ꝑ regni quā pēſare debemꝰ fe licitatē. Cōſideratio enī pͥmij minuit vim flagelli. ſic̄ dicit Greg. ¶ Tagit ergo apo ſtolus in p̄miſſis v̓bis tria. videlicet pn̄tis vite quā patimur tribulatōeꝫ. cū dic̄. paſſi ones hꝰ tꝑis. ¶ Secūdo future vite quaꝫ expectamꝰ felicitatē. cū dicit. Ad futuram gl̓iam q̇ reuelabit̉ in nobis ¶ Terto vniꝰ ad alterū.ſ. paſſiōis ad gloriā tollit cōꝑati onem. cū dicit. Nō ſunt ꝯdigne ¶ Tribu lationē aūt pn̄tis vite dicit apl̓s in plurali paſſiones. Quia tria genera paſſionū ſūt quas in pn̄ti vita patimur ⁊ q̇bus tribula mur. videlicet paſſiones innate. illate. et aſ ſumpte ¶ Innate paſſiones ſunt ſex ſcꝫ fa mes. ſitis. frigus. calor. laſſitudo. et egritu do. De qͥbus Iob. v. In ſex tribulatiōibus liberabit te. et in ſeptima q̄ eſt mors nō ta get te malū. Et dicūt̉ innate paſſiōes. quia ab ip̄a natiuitate cōcomitant̉ hoīem. Un̄ Ezech̓. ix. deſignāt̉ in ſex viris q̇ veniebant Dominica quarta de viā porte ſuꝑioris. ⁊ vniuſcuiuſqꝫ vasī teritꝰ ī manu eius. Porta ſuꝑior ada eſt. ⁊ ab hoc ꝓcedūt ſex penalitates predicte. q̄ ſunt vaſa interitꝰ. qā vnaqueqꝫ ꝑ ſe ſuffici ens eſt interimere hoīem. Oqͥt ſunt fame mortui. et ſic de alijs ¶ Illate etiā paſſiōeſ tripliciter in nobis cōtingūt. ſicut dicit be tus ambroſiꝰ. Aliqn̄ enī patimur ab his que a deo ſuſtinemꝰ. vt ſūt flagella. ſic̄ tho bias. Aliqn̄ ab his q̇ a diabolo vt ſūt tem ptamēta. hoc mō paſſus fuit job. Aliquā do ab his q̇ aꝓxio ſuſtinemꝰ vt ſunt dāna ꝯtumelie. ꝑſecutōes. Et tl̓es paſſiōes ſuſti nuerūt apl̓i ⁊ martyres. Act̉. v. Ibāt apl̓i gaudētes a cōſpectu cōſilij quiā digni ha biti ſunt ꝓ noīe ieſu ꝯtumeliā pati ¶ Aſſū pta aut paſſio ſuſtinet̉ pluribꝰ modiſ. aut ꝑieiuniū. aut ꝑ vigilias. aut ꝑ peregrinati ones. ſiue qͥſcunqꝫ alios labores. Exēpluꝫ ca. iij. H. Tales ſunt paſſiōes pn̄tis vite qͣſ ſicut tāgit apl̓s ſuſtinemꝰ ¶ B ¶ Scd̓o on̄dit futurā quā expectamꝰ felicitatē ſcꝫ futurā gl̓iam q̇ reuelabit̉ in nobis. Reue labit̉ autē hͨ gl̓ia ml̓tipl̓r in nob̓. videlicet ī reſurgēdo. j. Coꝝ. xv Semmat̉ in corrupti one ſurget in incorruptiōe. ſeminat̉ ī igno bilitate ſurget in gl̓ia ſcꝫ quattuor dotium que notant̉ ibi. Et Eſa. lij. Cōſurge ꝯſurge induere veſtimētis gl̓ie tue. Itē in aſcēden do qn̄ miniſterio angeloꝝ rapiemur ī nu bibus obuiā chriſto ī aera. Et col̓. iij. Cum chriſtꝰ apparuerit vita vr̄a. tūc ⁊ vos appa rebitis cū ip̄o in gl̓ia. Itē reuelabit̉ gl̓ia in nobis locū inhabitādo. p̄s. Dn̄e dilexi de core domꝰ tue. ⁊ locū habitatiōis gl̓ie tue. De cuiꝰ loci gloria ſi vis loq̄ reqͥre in ẜmo ne. Hō quidā fecit cenā magnā. Iteꝫ reue labit̉ gloriā in nob̓ in laudādo. pͣsͣ. Omēs in tēplo eiꝰ dicent gloriā. Et vt breuit̓ con cludā reuelabit̉ in nob̓ gl̓ia in omniū q̇ de lectari vel appeti pn̄t ſatietate. p̄s. Satia bor cū apparuerit gl̓ia tua. Exēpluꝫ in ꝓm ptuario ca. xvj. B. ¶ Tertio vniꝰ ad alteꝝ ſcꝫ paſſiōis ad gl̓iam tollit cōꝑatiōꝫ. cū di cit. Non ſunt condignē. Uere non ſunt cōdigne in numero. Quia ſap̄. iij. In pau cis vexati. in multiſ bn̄ diſponent̉. Ecc̄. vlt̓. Modicū laboraui ⁊ multā īueni mihi re quiē. Itē nō ſunt cōdigne ī pōdere. qͣntum ad intenſionē. ij. Coꝝ. iiij. Id ei qd̓ in pn̄ti ē momētaneū eſt ⁊ leue tribulatiōis nrē. ſu pra modū ī ſublimitate eternū glie pōduſ oꝑat̉ in nob̓. Nunqꝫ ei in nob̓ tātū intēſa ſa eſt pena qͣntū erit et̓na gl̓ia. Itē nō ſunt ꝯdigne ī mēſura.ſ. duratōis extēſiue. qꝛ pe na tꝑalis ē trāſitoria. gl̓ia eternal̓r ꝑmāſu ra Un̄. j. Pe. v. Vocauit nos deꝰ ī et̓nam ſuā gl̓iam ī chriſto ieſu modicum paſſos. Ad quā gl̓iaꝫ nos ꝑdu. ⁊cͣ. ¶ De euāgelio ¶ Sermo. CXXV Stōte miſericor Ades ſic̄ ⁊ pat veſter miẜicors ē. no lite iudicare. nolite condēnare. di mittite ⁊ dimittet̉. date ⁊ dabit̉ vob̓ Mēſu rā bonā ⁊ cōfertā ⁊ coagi. ⁊ ſuꝑeffluentem dabūt in ſinū veſtrū. Lu. vj. ¶ C ¶ In hiſ v̓bis ſaluatoris qͣttuor notāda ponuntur ¶ Primo enī docemur de mīa. cuꝫ dicit. Eſtote miẜicordes ¶ Scd̓o ſubdit̉ miſeri cordie forma cū dic̄. Sic̄ ⁊ pat̓ veſter miſe ricors ē ¶ Terto expͥmunt̉ mīe officia. ibi. Nolite iudicare. nolite ꝯdēnare. dimittite ⁊ dimittet̉ vob̓. date ⁊ dabit̉ vob̓ ¶ Quar to ſubdūt̉ mīe p̄mia. ibi. Mēſurā bonā et cōfer. ⁊ coagi. ⁊ ſuꝑef. ¶ Prio ergo inſtru it de mīa dicēs. Eſtote miẜicor. In eo aūt ꝙ dic̄ eſtote fac̄ tria. On̄dit ei mīe neceſſita te. arguit ſimulatōꝫ. ⁊ excludit ꝓcraſtinati on. ¶ Dico ꝙ dicēs Eſtote miẜicordes. ondit mīe neceſſitatē.i. qꝛ neceſſario ē a no bis mīa hn̄da Imꝑatiuo enī ⁊ p̄ceptiuo v̓ bo vſus ē dn̄s dicēs. Eſtote. Un̄ Ecc̄.xxix. d̓r. Pone theſauros tu. ī p̄cep. altiſ. Et me rito p̄ceptū dat d̓ illa q̄ ſūme ad ſaluteꝫ no ceſſaria ē. Ip̄a ei eſt hoſtiaria padiſi faciēs vnicuiqꝫ locū ẜm meritū ſuū. Vn̄ Ecc̄. xvj. d̓r. Oīs mīa faciet vnicuiqꝫ locū ẜm meri tu operū illiꝰ. Pro qͦ ⁊ apl̓us voluit vt thi motheus p̄ciꝑet eis mīaꝫ qͣs regebat dicēſ .j. Thi. vj. Diuitibus huius ſeculi p̄cipe fa cile tribuere cōmunicare. theſauriſare ſibi ¶ Dominica quarta fundamentū bonū in futurū. Pro qͣ ⁊ do minꝰ in p̄miſſis p̄cipit mīam dicēs. Eſto te miẜicordes. ¶ Itē in hoc ꝙ dicit Eſtote mi. arguit mīe ſimulationē. Nō enī dicit videamini miſericordēs. ſꝫ eſtote. Multi enī hoīes miſericordes vocant̉ ſed nō ſunt ſicut dicit̉ ꝓuerb̓. xx. Unde ſequit̉. Viruꝫ aut fidelem ſcꝫ ī mīa qͣs inueniet qͣſi raruſ. Un̄ Greg. Sunt pleriqꝫ q̇ cōpaſſioneꝫ ꝓ ximo ſuo nō ſpūalit̓ ſꝫ carnalit̓ impendūt. tales ⁊ ſi vocent̉ miſericordes tn̄ non ſunt. Contra qͣs dicit dn̄s Eſtote miſericordes ¶ Itē dicens. Eſtote excludit mīe ꝓcraſti nationē. Nō eī dicit eritis qͣſi in futuro. ſꝫ eſtote ī pn̄ti. Prouer. iij. Noli dicere ami co tuo vade ⁊ reuertere ⁊ crasdabo tibi cu ſtatim poſſis dare. Tantū eī bonū q̄ medi ante vita eterna poſſidet̉ nō eſt differendū ꝓpter incertu euentū reꝝ ⁊ ꝑſone. Vn̄ au guſtinꝰ. Cōſiderate frēs chariſſimi qͣꝫ ml̓ ti ſubito oīa bona ꝑdiderunt q̄ ſtudioſe re cōdiderāt q̇ dicūt in libro ſapīe. Trāſierūt oīa tanqͣꝫ vmbra. Oquotiens tales peni tuit q̇ vocē dn̄i nō audierūt dicētis. Vade ⁊ vēde oīa que habes ⁊ da pau. ⁊ habebis theſaurū in celis. Exemplū de quodā aua ro qͥ ꝑ vnū panē que iratꝰ pauꝑi piec vitā eternā recuꝑauit. De hͦ reqͥre in ꝓmptua rio ca. iiij. Q. ¶ D ¶ Miẜicordie v̓o for mā ſubdit cū dicit Sicut ⁊ pat veſter mi. eſt. In qͣ forma tripl̓r monet nos ad miſe ricordiā.ſ. rōe eiuſdē origis. rōe eqͣlis cōdi cionis. ⁊ rōe diuine aſſimilatōis ¶ Idem p̓ncipiū ſiue originē tāgit cū dicit. Pater. Ip̄e enī eſt pater oīm. tu rōne creatiōis. tū etiā rōe recreatiōis. Quātū ad pͥmū d̓r in cantico moyſi. Nunqd̓ ip̄e eſt pattuus q̄ poſſedit fecit ⁊ creauit te. Creauit qͣntū ad aīam. fecit qͣntū ad corpꝰ. poſſedit qͣntum ad vtrūqꝫ. Quātū ad ſecūdū ſcꝫ rōe recre atiōis d̓r pater. Gal̓. iiij. in qͦ clamamꝰ ab ba pater. Quia ergo ab vno prē ſumꝰ. om nes recognoſcāt nobilitatē ſuā. et a tanto patre erubeſcāt degenerare. Mal̓. ij. Nū qͥd nō vnꝰ pater omniū noſtrū. nūqͥd nō deꝰ vnꝰ creauit nos. qͣre ergo deſpicit vnꝰ quiſqꝫ frēm ſuū. quaſi. d. rōne eiuſdeꝫ pͥn cipij debemꝰ inuicē cōꝑati nob̓ ⁊ miſereri ¶ Itē debemꝰ etiā miẜeri inuicē rōe eqͣliſ cōdicionis. quā tāgit cū dicit. veſter. vnuꝫ enī nō p̄fert alteri. ſꝫ oēs equaliter tāgit. qꝛ equalis eſt noſtra cōdicio. ⁊ ẜm naturam Nature enī cōdicio equalis eſt. qꝛ oēs de adam Vn̄ augͥ. Si putamꝰ nō eē ꝓximoſ niſi q̇ de eiſdē ꝑentibꝰ naſcunt̉. adā ⁊ euā ī tendamus. ⁊ oēs fratres ſumus. Item ẜm ſtatu gratie etiā equalis cōdiciōis ſumuſ quia ex vno patre chriſto. et vna matre ec cleſia nati eandē hereditateꝫ ꝑpetuo habi turi. in qͣ reges nō excedūt pauꝑes. Et hec equalitas multū debet nos mouere īuicē miẜeri. j. Pet. iij. Eſtote cōpatiētes frat̓ni tatis amatores. Item. ij. Pet̓. j. Miniſtra te in pietate fraternitatis amorē. ¶ Debe mus etiā miẜeri inuicē ꝓpt̓ diuinā aſſimi lationē. quā innuit cuꝫ dicit. ſicut et pater. Hoc eī facit nos maxime aſſimilari patri cuiꝰ miſeratiōes ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Et certe ſicut dicit̉ Ecc̄. xxiij. Gl̓ia magna eſt ſequi dn̄m. Eſtote ergo miẜicordes ſic̄ ⁊ pat̓ ve ſter miſericors eſt. ¶ E ¶ Sꝫ qͥa difficile īmo īpoſſibile ē deū imitari ī mīa ꝑ omīa. cū mīe eiꝰ nō ſit numerꝰ. tāgit dīne mīe qͦt tuor officia in q̇bꝰ ip̄m imitari poſſumꝰ ⁊ debemꝰ. videlicet malos eqͣnimit̉ ſuſtinē do. ipſoꝝ malis cōpatiēdo. iiurias relaxā do. ⁊ neceſſaria mīſtrādo ¶ Ip̄e enī pater celeſtis ex miẜicordia malos eqͣnimit tole rat. Sic̄ patet ī iuda quē multis tēꝑibꝰ to lerauit. et multos alios. Pro qͣ dicit apl̓s Ro. ij. An diuitias bonitatis ⁊ patie et lō ganimitatis eiꝰ ꝯtēnis. Et vos eodem mo do eſtote miẜicordeſ. Pro qͦ dicit. Nolite iudicare.ſ. an̄ tꝑs q̇n potiꝰ eq̄nimiter ſuſti nete quoaduſqꝫ veniat q̄ ⁊ illuīabit abſcō dita tenebrarum et manifeſtabit ⁊cͣ. Mo do enim ſepe fallit̓ humanū iudiciū ¶ Itē eſt miſericors peccatoꝝ malis cōpatiēdo et eorum peccata non aggrauando. Vn de Luce. xv. Afflicto filio miſericordia mo tus occurrit. ī parabola ſamaritani ſauci ato ex miẜicordia vinū ⁊ oleū vulneribuſ ¶ Hominica quinta infudit. Et certe vos eodē mō miẜicordes eſtote. Pro qͣ dicit. Nolite ꝯdēna. qualit̓ phariſei adulterā adductā ad ieſuꝫ ꝯdem nare volebāt. q̇ iuſtiꝰ lapidari debuerant Cui dixit ieſꝰ. Nec ego te ꝯdēnabo. Qua liter phariſei ꝯdēnabant apl̓os q̇ ꝓpter fa mem ſpicas ſabbato ꝯfricādo edebāt ac ſi magnū pctūm cōmiſiſſent. Un̄ dixit dn̄s Matth̓. xij. Si ſciretis q̇d eſt miẜicordiaꝫ volo ⁊ nō ſacrificiū. nūqͣꝫ ꝯdēnaſſetis ino centes ¶ Itē pater celeſtis eſt miſericors peccatū relaxādo. Un̄ Matth̓. xviij. Ser ue neqͣm omne debitū dimiſi tibi quoniā rogaſti me. Vbi innuit offenſe relaxatiōꝫ cū dicit. Dimiſi tibi. Relaxatōnis integri tatē. cū dicit. Omne debitū Relaxationis facilitatē. cuꝫ ſubdit. Quoniā rogaſti me. Nō dicit. quiā mare trāſiſti. vl̓ qͦniā ml̓tū ieiunaſti. ſꝫ qͣniaꝫ rogaſti me. Eſtote ergo ⁊ vos miẜicordes Pro qͣ dicit: Dimitte.ſ. debituꝫ. nō ꝑtē ſꝫ omne. nō cū difficultate ſꝫ facilitate. Mat. v. Si n̄ dimiſeritis vnꝰ q̄ſqꝫ fratribꝰ veſtris d̓ cordibꝰ veſtris. nec pater veſter dimittet vob̓. Un̄ hic poſtqͣ dicit dn̄s. dimittite. addit. ⁊ dimittet̉ vobiſ ¶ Itē pater celeſtis ē miẜicors tꝑalia mi niſtrādo. Vn̄ p̄s. Miſericors ⁊ miſerator dn̄s eſ. de. time. ſe. Itē Mat. v. Solē ſuum facitoriri ſuꝑ bonos ⁊ malos Imo qd̓ plꝰ eſt. nō ſufficit ei dare ſua niſi d̓derit ⁊ ſe Ex emplū de illo q̇ poſtqͣm ſua dederat hiſtri onibꝰ vt eū laudarēt. nō habēs plꝰ. vt oēs in dādo ſuꝑaret ſeipſum ī medio eoꝝ ꝓie cit. Sicut pat miẜicordie poſtqͣꝫ dedit ſu os.ſ. angelos ī miniſteriū. ſua ī ſubſidium tandē ſeipſuꝫ ꝓijciēs in mediū ꝑ natiuita tem. ſe dedit in p̄ciū ꝑ mortē. Eſtote ergo ⁊ vos hͦ modo miẜicordes. Pro qͣ dic̄. Da te ergo ⁊ dabitur vob̓ ſcꝫ in pn̄ti ⁊ ī futuro Un̄. j. Thi. iiij. Pietas ad oīa vtilis eſt ꝓ miſſionē habes vite q̇ nūc ē ⁊ future. Pro uerb̓. xxviij. Qui dat pauꝑi non indigebit qui deſpicit dep̄cante ſuſtinebit penuriaꝫ. Exemplū de q̇buſdā religioſis q̇ cōquere bant̉ ꝙ nō dabatur eis ſicut olim. qͥbꝰ vnꝰ de antiquis fratribꝰ ait. Fuerūt in hac abbatia duo ſocij multū dilecti quorū alterū reieciſtis. ⁊ ideo reliquus vobiſcuꝫ noluit remanere. Hi duo ſocij ſunt date. et dabit̉ vobis. quos dn̄s aſſociauit ſimul in euan gelio. et quia nō vultis dare. non dabitur vobis. Exemplum ca. x. C. ca. xv. C. ¶ F ¶ Quarto ⁊ vltimo miẜicordie ſubdunt̉ pͥmia. cum ſubdit. Menſurā bo. ⁊ cōfer. ⁊ coagi. et ſuꝑeffluen̄. dabūt in ſinu veſtruꝫ. Et nota ꝙ menſura bona dicit̉ qn̄ larga. menſura cōferta quādo plena. coagitata quādo inculcata et bene hinc et bene inde cōcuſſa vt plus capiat. mēſura ſuꝑeffluēs vt bene cumulata hincinde exeat. In q̇buſ omnibꝰ ſuꝑabundātia remuneratiōis ex primitur. Erit ergo menſura bona. id eſt. larga. Quia qd̓ oculus nō vidit. Erit con ferta. quia nec auris audiuit. Plura ei au ris audit qͣꝫ oculꝰ viderit. et ideo ſupra au ditum. Erit coagitata. id eſt. inculcata. qͥa nec in cor hominis aſcendit. et ideo ſupra cogitatū. quia cogitatus plus ſe extendit qꝫ auditus. Item erit ſuꝑeffluens. hincin de exeundo quantū ad omnē ſenſum. Iu xta illud. Et pax dei que exuperat omnem ſenſum. Dabunt in ſinū veſtrū. Et ī hͦ pre dictoꝝ notat̉ ſecuritaſ. q̇a d̓ eo qd̓ tenet hō in ſinu ſuo eſt ſecurus. Ad quod nos per ducat. ¶ Dominica quinta de epiſtola. Sermo. ¶XXVI. NN hoc uocati eſtis ut benedictionem hereditate poſſideatiſ.j. pe tri. iij. ¶ G ¶ In his verbis petrꝰ apoſto lus tangit duo. vocationē. et vocatiōis ra tionem. Primū ſcꝫ vocationē innuit que eſt ad gratiam. cū dicit In hoc vocati eſtiſ Secundū ſcꝫ vocationis rōem tāgit. que reſpicit gloriam. cum ſubdit. vt benedictio nem hereditate poſſideatis ¶ Et bene qͣn tum ad primū dico. vocationem innuit. q̄ eſt ad gratiaꝫ. Eſt enī dei vocatio ad natu ram. et eſt vocatio ad grām. et eſt vocatio ad gl̓iam. ¶ Prima que eſt ad naturam eſt de nō eſſe ad eſſe. De qua Ro. iiij. Qui ¶ Dominica quinta vocat ea que nō ſunt. Vocatio que eſt ad grām eſt de eſſe ad bn̄ eſſe. De qua. j. Coꝝ. j Uidete vocationē veſtrā frēs. q̇a nō ml̓ti ſapiētes. nō multi potētes. nō multi nobi les ⁊cͣ. Tertia vocatio que eſt ad gl̓iam eſt de bn̄ eſſe ad ꝑfectū eſſe. De qua Matth̓. xxv. Venite bn̄dicti patris mei ꝑcipite re gnum ¶ De ſecūda ergo vocatiōe q̄ eſt d̓ culpa ſiue originali ſiue actuali ad gratiā ait hic beatꝰ petrus. cū dicit. In hoc voca ti eſtis ¶ H ¶ Hac aut vocatione vocat dn̄s quadrupl̓r tanqͣꝫ ꝑ quattuor nūcios. ¶ Vocat ei ꝑ p̄dicationē. ſic vocauit apo ſtolos ⁊ plures alios. Matth̓. iiij. Venite poſt me faciā vos fieri piſcatores hoīum. ¶ Secūdo vocat ꝑ inſpirationē. Sic vo cauit mariā magdalenam Luc̄. vij. Vt co gno. qͥa ieſus accubuiſſꝫ venit. Eſa. vij. Sꝫ bilauit dn̄s muſce q̄ eſt in extremo flumi num egypti ⁊cͣ. ¶ Tertio vocat ꝑ bn̄ficia. ſic qͣſi manuducebant̉ vt pueri iud̓i. De qͣ bus pͣs. Dedit eis regiones gentiū ⁊ labo res populoꝝ poſſederūt vt cuſtodiant iu ſtificatōes eiꝰ ⁊ legē eiꝰ exquirāt Sꝫ certe ꝑ hunc nunciū vocati pauci veniūt. qd̓ ip ſe dn̄s ꝯquerit̉ dicēs Oſee ij. Dedi eis fru mentū vinū ⁊ oleū. argentū multiplicaui eis et auꝝ. que fecerūt baal In cant. moyſi Incraſſatus eſt dilectꝰ et recalcitrauit. Et ſequit̉. Dereliqͥt deū factorē ſuū et receſſit a deo ſalutari ſuo. Exemplū ī ꝓmptuario ca. iiij. M ¶ Quarto vocat ꝑ flagella. ſic vocauit paulū qn̄ ꝑcuſſus cecidit. aꝑtiſqꝫ oculis nihil vidit. dicēte dn̄o. Saule ſaul q̇d me ꝑſequeris Iſte nūcius ceteris eſt ef ficacior. Vn̄ ſtatim rn̄dit paulꝰ. Dn̄e q̇d me vis facere. ꝓmptus ad obediēdū. Act̉. ix. Hic eſt nūcius qͥ qn̄ venerit facit a pctō ſurgere. facit vincula delectationū quibꝰ detinebat̉ relinqͣre. facit dei bn̄ficiā cogno ſcere. et futura ꝑicula aduertere Qd̓ ſigni ficatur in angelo petri Act. xij. Qui ꝑcuſ ſo latere petri excitauit eū dicens. ſurge ve lociter.ſ. a culpa. et ceciderūt cathene. ſcꝫ de lectationū. Et cognouit in ſe reuerſus. Et ve illi q̇ per hos nuncios vocatus neglexe rit venire. quia non ſequit̉ ipſum niſi ꝑpe tuus interitus. Unde Prouerb̓. j. Quia vocaui ſcꝫ ꝑ predicatione et renuiſtis. extē di manu meam ꝑ beneficiorū collationeꝫ. et non fuit qui aſpiceret. deſpexiſtis omne conſiliū meū ſcꝫ interioris inſpirationis. ⁊ increpationes flagellorū neglexiſtiſ. ego quoqꝫ in interitu veſtro ridebo ⁊cͣ. Exem plum capl̓o. ij. H ¶ I ¶ Secundū ſcꝫ vo cationis rationē que eſt ad gloriā tāgit cū ſubdit. vt benedictionem hereditate poſſi deatis ¶ Et nota triplicem dei benedictō nem.ſ. fortune gratie et glorie. ¶ Prima ſcꝫ fortune eſt intemꝑalibus. De qua job .j. Operibus manuuꝫ eius benedixiſti. et poſſeſſio eius creuit in terra. Et in Geneſi xxiiij. de abraā dicit̉. ꝙ benedixit illi domi nus ⁊ dedit ei boues et oues argentū ⁊ au rum. ¶ Secunda ſcꝫ gratie cōſiſtit in vir tutibus. De qua pſal. Etenī benedictionē dabit legiſlator. ibunt de virtute in v̓tuteꝫ. ¶ Tertia ſcꝫ glorie conſiſtit in hereditaria eiuſdem poſſeſſione. De qua hic. vt inqͥt benedictonē hereditate poſſideatis Pri mam benedictionē diligunt cū eſau mun dana appetentes. qui poſtqͣm multuꝫ pro tali benedictione flendo eiulaſſet. Geneẜ xxvij. dictū eſt ei. In pinguedine terre et in rore celideſuꝑerit benedictō tua ¶ Secū dam benedictionē ſcꝫ gratie querunt cuꝫ iacob contra vicia luctanteſ. vt ꝑ grām in temptationibꝰ fortificent̉. Unde iacob li ctando dixit Gen̄. xxxij. Non dimittaꝫ te niſi benedixeris mihi. Et benedixit ei in eo dem loco. vt alijs p̄ualere poſſet. ipſum for tificando. Sic et paulo in ſua temptatiōe dictum eſt. jͣ. Corinth̓. Sufficit tibi gratia mea. Illa enim eſt que facit cū temptatiōe puentu vt poſſimus ſuſtinere. ¶ Tertiaꝫ benedictōne que eſt glorie appetunt ꝯtem plationi inſiſtentes. qui dicunt cū apoſto lo. Cupio diſſolui et eſſe cū chriſto. Quibꝰ et dicitur Matth̓. xxv. Veīte benedicti pa tris mei poſſidete regnū. qd̓ vobis ꝑatum eſt. Ad qd̓ nos ꝑducat. Exemplum capl̓o ¶ Dominica quinta ¶ De euangelio. Sermo. CXVII Taſcendit in naͣ uem vnā que erat ſimōīs ⁊ ſedēs docebat de nauicula turbas Lu ce. v. ¶ A ¶ Scd̓m ꝙ gloſa nauiculaꝫ al legorice crucē chriſti dicit. in p̄miſſis v̓bis tria deſignant̉. videlicet ſaluatoris noſtri ī cruce aſcenſio. cū dicit. Aſcendit in naueꝫ Secūdo eiuſdē in cruce ẜm humanitateꝫ nō ẜm diuinitatē paſſio. cū dicit. Sedens Tertio in cruce multoꝝ ſalubriſ inſtructo cuꝫ ſubdit. ⁊ docebat de nauicula turbas. ¶ Bene aut ꝑ nauicule aſcenſionē ſalua toris noſtri aſcēſio in cruce deſignat̉. Na uicula enī crux dicit̉ triplici rōe.ſ. rōne ma terie. rōe forme. ⁊ rōe officij. ¶ Eiuſdē enī materie ſunt crux ⁊ nauis. qa d̓ ligno. Un̄ quantū ad vtrūqꝫ pōt referri illud Sapie xiiij. Exiguo ligno cōmittūt hoīes aīas ſu as ¶ Itē rōe forme. quia ſicut nauiſ eſt in fine ſtricta et in medio lata ⁊ in capite ſtri ctiſſima. ſic fuit crux chriſti. Naꝫ in fine cir ca pedes fuit ſtricta ita ꝙ credit̉ ꝙ vnꝰ pes iuxta alium poni nō poterat ſed vnus ſu pra alium vt vno clauo tranſfigerent̉. In medio latā quia expadit manus ſuas ad populū non credentē ſed cōtradicentem. Eſa. lxv. In capite ſtrictiſſima. quia quar ta ꝑs crucis ſcꝫ illa tabula que fuit circa ca put non fuit appoſita niſi poſt mortē ꝑ hi latum. Vnde filius homīs nō habuit vbi caput ſuū reclinaret. ⁊ ideo inclinato capi te tradidit ſpūm. ¶ Itē rōe officij. Officiū enim nauis eſt de portu ad portū traduce re Sic crux chriſti tranſuehit de portu mi ſerie ad portum glorie. Vnde Luc. vltimo Oportebat pati chriſtū et ſic itrare ī gloriā ſuā. Oqͣꝫcito illū ad portum glorie ꝑduxe rat cui dictū fuit in cruce pendēti. Hodie mecū eris in ꝑadiſo. Ante enī qͣꝫ naue cru cis aſcēdiſſet. ⁊ ſi mille annis laboraſſet nō illuc ꝑueniſſet. ¶ Hāc autē naue chriſtuſ aſcendit volenter. nō enī tractus dicit̉ tan qm inuitꝰ. ſꝫ aſcēdit volūtarius. Eſa. liij. Oblatus eſt quia ipſe voluit Itē aſcendit innocēter. quia peccatū non fecit. jͣ. Pe. ij. Vnde et vnus de latronibꝰ teſtimonium innocentie ſibi ꝑhibuit. Lu. xxiij. Hic inq̇t nihil mali geſſit. Item aſcendit potent̓. In cruce enim debellauit aereas poteſtates. Abac̄. iij. Ibi abſcondita eſt fortitudo eiꝰ. ¶ B ¶ Sꝫ cū chriſtus duas naturas ha buit.ſ. diuinam ⁊ humanā ẜm qua paſſuſ ſit deſignat̉ cū dicit̉. Sedens in nauicula. Qui enī ſedet ꝑtim eſt erectꝰ et ꝑtim pro ſtratuſ. Sic chriſtus ẜm humanā natura in cruce fuit ꝑ penaꝫ ꝓſtratꝰ. ſꝫ qͣntū ad di uinā fuit erectꝰ. qꝛ nihil pati potuit. Hoc liquidē p̄ſignatū fuit in īmolatione abrae quādo filiū ſuū voluit deo īmolare. Gen̄. xxij. Vnde iſidorus in gloſa. Sicut abraā vnicū et dilectū filiū ſuum victimā d̓o ob tulit. ſic deus pater vnigenitū filiū ſuuꝫ ꝓ nobiſobtulit Et ſicut iſaac ligna portabat quibus immolādus erat. ſic chriſtus cru cem in qua crucifigēdus erat. Sed certe iſaac in immolatiōe non tangit̉ ſed aries qui humanā naturā deſignat immolatur Unde gloſa. Caro potuit crucifigi diuiītaſ nō potuit tāgi Hoc idē innuit̉ in pſal. vbi dicit̉. Si non moyſes electus eius ſtetiſſet in cōfractione vt auerteret irā eius. Chri ſtus enī electꝰ moyſes in cōfractione hūa nitatis in cruce ſtetit incōcuſſus diuitate. Si enī totꝰ ꝓſtratus fuiſſet hoīem ꝓſtra tum ſubleuare nō potuiſſet. nec hoſtē hūa ni generis ſuꝑare Sic ergo ī chriſti ſeſſiōe oſtendit̉ ipſiꝰ humane nature nō diuīe in cruce paſſio cū dicit̉. Sedens in nauicula ¶ C ¶ Tertio multoꝝ de cruce ſalubris ab ipſo oſtendit̉ inſtructo. cū d̓r. Docebat de nauicula turbas. Sed quales turbas. certe que ꝑ deſiderio audiendi irruebant vt audirent eū. Immiſerat enī dominus in eos famem. non fame panis neqꝫ ſitim aque. ſed audiendi verbum dei. ſicut ꝓmi ſerat Amos. viij. Ecce dies veniunt dicit dominus. ⁊ mittam famem in terram. nō famem panis neqꝫ itim aque ſꝫ audiendi verbuꝫ dei. Fames itaqꝫ que eſt appetitus ¶ Dominca quinta cibi corporalis ſignuꝫ eſt ſanitatis corꝑis. et ecōtrario faſtidiū huiꝰ cibi ſignū eſt lan guoris ſpūalis. Ineſtbrutis animalibus naturalis appetitus cibi. Un̄ currūt aueſ ⁊ piſces ad cibū ſi eis ꝓijciat̉ Et aues que viuunt de grāno frequentāt vbi ſegēteſ ex cutiūtur. Inexcuſabiles ſunt ergo homīeſ ratione vtentes q̇ cibū ſuū vl̓ n̄ cognoſcut vel negligunt et porrigentes eum fugiunt Quales n̄ fuerūt iſte turbe que irruebant vt audirent eū. et ipſe d̓ nauicula docebat turbas. quia certe tales de nauicl̓a crucis ſalubriter docuit. Exemplum ca. viij. M. Docuit autē facto. docuit et v̓bo ¶ D ¶ Facto docuit tripliciter. Nam contra auariciā docuit paupertatē quādo in cru ce nudus remāſit. Cōtra ſuperbiā docuit humilitatē et vilitatē. quando vili genere mortis et cū latronibus cōdemnari volu it. Contra carnis laſciuiā docuit aſperita tem. quia affixus clauiſ. cōfixus lancea. co ronatus ſpinis. ſputis illitus. felle potatꝰ. Hanc triplicē doctrinā reducit dominus cuilibet ſuo diſcipulo ad memoriā. Thre iij. dicēs: Recordare paupertatis mee. qn̄ tum ad primū. tranſgreſſionis. id eſt. in au dite humilitatis. quantū ad ſecunduꝫ. ab ſinthij et fellis. quantū ad tertiuꝫ. ¶ E ¶ Docuit nihilominꝰ verbo et hoc mul tipliciter ẜm multa verba.i. ſeptē. Que in cruce protulit. ¶ Primuꝫ fuit. Pater di mitte eis quia neſciūt quid faciunt. Luce xxiij. Secundū fuit. Hodie mecū eris ī pa radiſo. Lu. xxiij. Tertiū. Mulier ecce filiuſ tuus. et ecce mater tua. Ioh̓. xix. Quartuꝫ Deus meꝰ deuſ meꝰ vt quid dereliquiſti me. Math̓. xxvij. Quintū fuit. Sitio. Io. xix. Sextum. Cōſummatū eſt. Io. xix. Se ptimum. In manꝰ tuas cōmendo. ſpūm meum. Luc. xxiij. Oquantā et qͣꝫ vtileꝫ do ctrinam in p̄miſſis ſingulis verbis oſten dit. ¶ In primo docuit quantecunqꝫ ma gne offenſe relaxationē. quia nō ſolum in iurias patiēter ſuſtinuit. ſed nec etiaꝫ īimi cis cum nocere poſſet et multas legiones angelorū in defenſionē ſui habere noluit. nec nocere voluit. qd̓ eſt benigͥnoꝝ ⁊ man ſuetorū. Sed horū adhuc lege trāſcendēs bona pro malis reddidit. apud patrē cru cifixores excuſando dicens: Neſciūt quid faciunt. Et pro eis orando. Pater inquit ignoſce eis. Nunqͣm fuit homo qui tātaſ ab inimicis ſuſtinuerit iniuriaſ. ſicut dicit Cre. iij. O vos omnes qui tranſitis ꝑ viā attendite et videte ſi eſt dolorſimilis ſicut dolor meus. Et tamen mox dimiſit. Qd̓ ē contra illos qui etiā minimas iniurias re mittere cōtemnunt. licet ex hoc magnū bo num ſcꝫ ſue offenſe relaxationē cōſequant̉ Matth̓. vj. Si dimiſeritis hominibꝰ pec cata eoruꝫ dimittet et pater veſter celeſtis peccata veſtra. ſi non dimiſeritis. nec pat veſter dimittet vobis. Exempluꝫ capl̓o. v I. ¶ In ſecūdo verbo ſcꝫ quod dixit latro ni tollit a peccatoribus deſperatione et in fert conſolationē. Vnde Anſelmꝰ. Latro qui pro ſuis ſceleribus crucifixuſ eſt. o do mine ieſu tecū vſqꝫ ad ipſius aīme ſingul tum ſemꝑ in peccatis fuit. ſed tamen in ip ſa hoca expirationis ſue. quia maliciaꝫ ſu am confeſſus eſt et culpā clamauit ⁊ miſe ricordiam inuenit. et tecū in ipſa die in pa radiſo fuit. Sed notādum ꝙ latro licꝫ tar de tamē magno feruore chriſto adheſerat In ſignum cuiꝰ blaſphemantē et iniquu redarguit dicens. Neqꝫ tu times deum. Seipſuꝫ accuſauit dicens: Nos quidem iuſte digna factis recipimuſ. Pro chriſto ſtando ipſum iuſtificauit dicēs. Hic vero nihil mali geſſit. Et pꝰ deuote ſupplicauit dicens. Memento mei domine duꝫ vene ris in regnum tuū. Et chriſtus qui dat ſu pra id quod petimus aut rogamus. ſibi ⁊ peccatoribus in ſolatiuꝫ tria ineffabiliter delectabilia promiſit. videlicet dei fruitio nem. que notatur in paradiſo Sicut dicit auguſtinꝰ. Suijpſius aſſociationē. cuꝫ di cit. mecum. Et horū accelerationem. cum dicit. hodīe. Exemplū capl̓o. ix. B. ¶ F ¶ In tertio verbo ſcꝫ cū dixit. Mulier. ec ce filius tuꝰ. Et ecce mater tua. docꝫ pentū curā ⁊ honorationem. licet ad hocipſum ¶ Dominica quinta nos plura inducāt.ſ. ſcriptura exēpla et p̄ mia ¶ Scriptura vtiqꝫ noui ⁊ veteris te ſtamēti. Exo. xx. Honora prēm tuū et ma trē tuā. IdēMat. xix. Itē Ecc̄. vij. Honora prēꝫ tuū ⁊ gemitu matris tue ne obliuiſca ris. memor eē debes qͥ ⁊ quāta paſſa ſit in vtero ſuo ꝓpter te ¶ Itē inducūt exempla inter q̇ maximū eſt exemplū chriſti. Vnde Lu. ij. Deſcēdit in nazareth ⁊ erat ſubditꝰ illis. Et in anguſtia poſitꝰ paſſiōis. et de hͦ ſeculo tranſiturꝰ matrē ſolicite diſcipl̓o cō mendauit dicēs: Ecce mater tua. Iteꝫ ani malia dant nob̓ exempla Dicit̉ enī d̓ grue ꝙ qn̄ pater ⁊ mater deplumati ſunt pulli eoꝝ ꝓuident eis qͣꝫdiu illi nō poſſunt. vel quouſqꝫ moriant̉. et digne. qꝛ ⁊ ip̄i ꝑentes ꝓuiderat eis cū ꝑui eſſent. Eph̓. vj. Reddi te vicē ꝑentibus. qꝛ hoc acceptū eſt coram deo. ¶ Inducut etiā p̄mia. Et pͥmū ē vite plongatio. Exo. xx. Honora prēm ⁊ matrē vt ſis longeuꝰ ſuꝑterrā. Secūdū eſt orōiſ exauditio Ecc̄. iij. Qui honorificauerit pa trem ſuū iocudabit̉ in filijs. ⁊ in die oroniſ ſue exaudiet̉. Tertiū eſt tꝑaliſ ⁊ eterne bea titudinis adeptio. Ecc̄. iij. Honora patreꝫ tuū vt ſuꝑueniat tibi bn̄dictio ſcꝫ pn̄s ⁊ fu tura ¶ G ¶ In qͣrto v̓bo.ſ. vt q̇d me de re liquiſti docet afflictis exhibere cōpaſſiōeꝫ Quia hͦ dixit maxime ꝓ his q̇ erāt ī limbo quorū miſeriā ⁊ derelictionē ſuaꝫ reputa bat. Vn̄ Augꝰ ſuꝑ illud p̄s. Deꝰ deꝰ me reſpice ī me qͣre me dereliquiſti. dic̄ Caput loquit̉ ꝓ mēbris tādiu in limbo derelictis O vtinā exēploſuo miſerias alioꝝ nr̄as ꝑ cōpaſſionē reputaremꝰ. et de ruina ꝓximi mime gauderemꝰ. Sic cōpatiebat apl̓uſ ij. Coꝝ. xj. dicēs. Quis īfirmat̉ et ego n̄ īfir. Exemplū ca. xviij. A ¶ In q̇nto v̓bo cum dixit. Sitio. docuit feruenteꝫ ad vlteriora ſiue dilectionē ſiue deuotionē. Vn̄ ſctī exe plo chriſti quāto plꝰ deū diligūt tātoma gis ip̄m diligere appetūt. q̇ appetitꝰ h̓ ſitis dicit̉. Un̄ p̄s. Sitiuit aīa mea ad deū fon tem viuū. Et quo. Sic̄ ceruus inq̇t deſide rat fontē aqͣꝝ. Ceruꝰ qͣꝫdiu non ꝑuenit ad fontē tādiu deſideriū ⁊ ſitim non remittit. Sic et ſancti. Un̄ Augꝰ. Ofons vite ve na aquarū viuentiū. qn̄ veniā ad aqͥs dul cedinis tue. d̓ terra deſerta inuia et inaqͣſa vt ſatiēſ ex aquiſ miẜicordie tue ſitim meā Pſal. Satiabor cū apparuerit gloria tua. Exemplū in ꝓmptuario ca. xij. R ¶ In ſe xto v̓bo cū dicit. Cōſummatū eſt. docet in bono ꝑſeuerantiā. In cuiꝰ ſignū etiā in le ge precipit̉ vt in ſacrificio cauda cū capite offerat̉. Quia ſic̄ dicit Greg̓. Incaſſū q̇deꝫ currit̉ ſi ceptū iter an̄ terminū deſerat̉ Vr̄ dicit dn̄s. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē h̓ ſaluꝰ erit. Exēplū ca. iij. H ¶ In vltimo v̓ bo cū dicit. In manꝰ tuas comēdo ſpūm meū. docuit ꝙ in fine vite noſtre deo ſpiri tum cōmendare debeamꝰ vt ſcꝫ ſpūs rede at ad dn̄m q̇ dedit illū. Exēplo hꝰ beatꝰ ni colaus ſicut legit̉ in legenda ſua cū viderꝫ ſe fini appropinqͣre. pſalmuꝫ In te dn̄e ſpe raui. cepit cātare. Et cū dixiſſꝫ. In manꝰ tu as dn̄e cōmēdo ſpūꝫ meū. felicit̓ expirauit Exēplū ca. xij. R De euangelio. vermo. CXVIII. Receptor per to tam noctem laborātes nihil cepi mus. Luc̄. v ¶ A ¶ Uerba ſunt beati petri apoſtoli in ꝑſona mūdanoꝝ ꝓ lata. in q̇bus conatus eorū miſerabilis tri pliciter exprimitur. Eſt enī tenebroſus. la borioſus. et infructuoſus. Tenebroſuſ on̄ ditur. cum dicit. per totā noctem. Laborio ſus. cum dicit. laborantes. infructuoſꝰ. cū dicit. nihil cepimus. De his tribus Sap̄. v. dicunt mundani arguentes ſeipſos ī in ferno. Lumen iuſticie non luxit nobis. q̇n tum ad primū. laſſati ſumus. quantuꝫ ad ſecunduꝫ. qd̓ nobis profuit ſuꝑbia aūt di uitiarum iactantia tranſierūt omnia tan qͣm vmbra. quantū ad tertiū. ¶ Quantū tu ad pͥmū pēſandū eſt triplex genus tene braꝝ qͥbꝰ īuoluunt̉ pctōres ¶ Primū ge nꝰ eſt ignorātie. p̄s. Neſcierūt neqꝫ ītelle. ī tenebris ambu. Deut. xxxij. Utina ſapent ¶ Dominica ſexta et intelligerēt ac nouiſſima ꝓuiderēt Se cundū genus eſt culpe. Roma. xiij. Abijci amus oꝑa tenebrarū ¶ Tertiū genus eſt pene Vnde Matih̓. xxij. Agatis manibꝰ et pedibꝰ pijcite eū in tenebras exteriores Et notandū ꝙ tenebre pͥme ſcꝫ ignorantie ducūt ad ſecūdas ſcꝫ culpe. Et ſecunde ad tertias ſcꝫ pene. Quantū ad hec tria dicit pſal. de peccatoribꝰ. Fiat viā illoꝝ tenebre ſcꝫ ignorātie. et lubricū ſcꝫ culpe. et angelꝰ dn̄i p̄ſequēs eos qͣntū ad penam. ¶ B ¶ Circa ſecundū etiā penſare debemꝰ tri plicem labore in conatu mundanoꝝ. vide licet cupiditatis in augēdis diuitijs. volu ptatis in cōſequendis carnalibꝰ deſideri is. ambitionis in adipiſcēdis honoribus mūdanis. De p̓mo labore ſcꝫ in augendiſ diuitijs dicit̉ Ecc̄s. iiij. Cōſiderās aliā reꝑi vanitatē ſub ſole. vnus eſt ⁊ ſecūdū nō ha bet. et tn̄ laborare nō ceſſat. De ſecundo la bore qui ſcꝫ eſt in cōſequēdīs carnalibꝰ de ſiderijs dicit̉ Eccs. vj. Omnis labor homī nis in ore eiꝰ ⁊ anima illiꝰ nō implebit̉ bo nis. De tertio labore qͣ ē in adipiſcēdis ho noribuſ mūdanis dicit̉ Ecēo. x. Labo. ſtul torum ꝑdeteos l̓ affliget eos. De hͦ tripli ci labore multū aggraua De hac materia reqͥre in aduentu in ẜmone. Quid exiſtis in deſertu videre ¶ C ¶ Uere miſerabiliſ labor. ſed miſerabilior tanti laboris infru ctuoſitas. quā recognoſcut cū dicunt. Ni hil cepimus. ¶ Infructuoſus eī labor ho norū. Vnde p̄s. Vidi impiū ſuꝑexaltatuꝫ Ei ſequit̉. Et tranſiui et ecce nō erat. queſi ui. et nō eſt inuētꝰ. Exemplū de ludo ſcha corum. vbi poſt ludū rex et regina equalit̓ cum alijs ī ſaccū.i. interra ꝓijciunt̉. ¶ Itē infructuoſus eſt labor diuitiarum. Pſal. Dormierūt ſomnū ſuū et nihil inuenerūt oēs viri diuitiarū in manibꝰ ſuis. Quia ſi cut dicit Bern̄. Mūdus inexorabileꝫ ho ſtiarium ſtatuit vt nihil p̄ter peccata d̓por tare ꝑmittat. Exemplū d̓ illo qui tres ami cos habēs in q̇bus multū cōfidebat. cū fi deiubere deberent ꝓ ip̄o coraꝫ iudice dice bant ſe ip̄m nō agnoſcere. Sed vnꝰ ex mi ſericordia ꝓmittebat ꝙ ſi ſuſpendi deberet pannū ſuꝑ oculos eiꝰ daret ad ligandum Hic eſt mūdus. Secūdus idē aſſerens ex miẜicordia ꝓmittebat ſe vſqꝫ ad hoſtiū iu dicis venire nō vltra. Hi ſunt ꝑentes vxor ⁊ amici. qui veniunt vſqꝫ ad hoſtiū ſepul cri. Tertius verꝰ amicus eſt chriſtus qui plus qͣꝫ petebat̉ fecit. De hoc in ꝓmptua rio habet̉ ca. xj. B ¶ Itē infructuoſus ē la bor carnaliū deliciarū. Roma. vj. Quem ergo fructū habuiſtis in illis in q̇bus nūc crubeſcitis. q. d. nullū. Nā luxuria nō ſeqͥt̉ niſi labor in pn̄ti. et in futuro dolor. Vnde ſequit̉. Nā finis illoꝝ mors ē. Exemplum capl̓o. ij. FF ¶ Dominica ſexta de epiſtola. Sermo. ¶ XXIX I complātati fa cti ſumꝰ ſimilitudini mortis chri ſti ſimulet reſurrectiōis erimus Roma. vj. ¶ D ¶ In p̄miſſis v̓bis apl̓s oſtendit qualiter duplici ſimilitudini ſal uatoris aſſil̓ari poſſumꝰ. videlicꝫ ſimilitu dini mortis. ⁊ hec eſt in via. qua tangit cu dicit. Si cōplantati facti ſumꝰ ſimilitudi ni mortis chriſti Et ſimilitudini reſurrecti onis. et hec in patria. quā ſubdit cuꝫ dicit Simulet reſurrectionis erimꝰ ¶ Circa pͥ mum nota ꝙ qͥnqꝫ inuenimꝰ ī morte chri ſti que ſequēdo ſibi aſſimilari poſſumus. ¶ Primū eſt humilitas. Phi. ij. Humi liauit ſemetip̄m. Et quia in eodē ip̄m imi tari poſſumus dicit Matth̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. ¶ Se cundū eſt obedientia. Phil̓. ij. Factuſ ob diens vſqꝫ ad mortē. In quo etiā ipſum ſe qui poſſumꝰ. Act. iiij. Oportet deo obedi re magis qͣꝫ hominibꝰ. Et pͣs. Ut iumētū factus ſum apud te. Quia iumentū omīa equaliter portat. n̄ diſtinguit vtrū muſca te ſint vel fimus qͥbus onerat̉. ¶ Tertiū ē immēſa charitas. Ioh̓. xv. Maiorē chari tatē nemo habet qͣꝫ vt aīam ſuā ponat qͣs pamicis ſuis. Ad idē nos inuitat. cuꝫ dic̄ ibidē. Hoc eſt p̄ceptuꝫ meum vt diligatis ¶ Dominica ſexta inuicē ſicut dilexi vos. ¶ Quartū eſt mi ra patientia. quia cū legionibꝰ angeloruꝫ defendere ſe poſſet nō fecit ſed cū maledice retur nō maledicebat. cū pateret̉ nō comi nabatur. j. Pe. ij. Ad idē inuitamur Heb̓ xij. Per patiam curramꝰ ad ꝓpoſitū nob̓ certamē aſpiciētes in auctore fidei ¶ Qui tum fuit ꝑſeuerātia. qͥa in his omnibꝰ vſ qꝫ ad mortē ꝑſeuerauit. Phil̓. ij. Vſqꝫ ad mortē mortē autē crucis. Ad idē nos inui tat Lu. xxiiij. Qui aūt ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluꝰ erit. Exēplū ca. vij. F. ¶ E ¶ Et ſi ſic aſſimilabimur ei in via. ī morte aſſimilabimur vtiqꝫ ⁊ ī reſurrectiōe in pa tria. Et hoc etiā ī qͥnqꝫ q̄ chriſtꝰ ī ſe reſurg do habuit ¶ Primū eſt corꝑis cū debita ꝓportiōe integritas. Theſ. Mortui reſur gent incorrupti. Augꝰ. Poſt mortē d̓ ca daueribꝰ qͥcquid in ſepulcro in ſpūal̓ cor poris nouitatē ex animaliſ corꝑis vetuſta te mutatum reſurget. incorruptiōe atqꝫ immortalitate veſtit̉. ¶ Secundū eſt cor poris luciditas. Matth̓. xiij. Fulgebūt iu ſti ſicut ſol in regno patris eoꝝ. Et Phi. ii. Qui reformabit corpꝰ humilitatiſnoſtre cōfiguratū corꝑi claritatis ſue ¶ Tertiū ē mira agilitas. Quia ſicut dicit Auḡ. Vbi volet ſpūs ꝓtinus erit ⁊ corpus ¶ Quar tum eſt ſubtilitas. qͥa vbicūqꝫ ſine reſiſten tia penetrabit. ¶ Quintū eſt impaſſibili tas. quia nec morteꝫ. nec aliquā penaꝫ. nec aliquid contrarij ſuſtinebunt. De his qͣt tuor corporis dotibus tangitur Sap. iij. Fulgebunt iuſti et tanq̄m ſcintille ⁊cͣ. Ad apta. De euangelio. Sermo. ¶ XXX Iſi abundauerit iuſticia veſtra plꝰ qͣꝫ ſcribaruꝫ et phariſeoꝝ nō intrabitis in regnū celorū. Audiſtis qͥa dictū eſt antiquis. nō occides ⁊c. Matth̓. v. ¶ F ¶ In his v̓bis dn̄i omnibꝰ volentibꝰ regnū celorū intra re duplex via ſiue aditꝰ on̄dit̉. ¶ Primꝰ aditus eſt ſuꝑabundātia iuſticie reſpectu phariſeorū. quā tangit cū dicit. Niſi abū dauerit iuſticia veſtra plus qͣꝫ ſcribarū et phariſeoꝝ nō intrabitis in regnū celorum Secūdus aditus eſt ſuꝑabundātia ꝑ fectiōis reſpectu antiquorū. quā tāgit cuꝫ ſubdit. Audiſtis q̇a dictum eſt antiq̇s. nō occides. Ego autē dico vobis. oīs q̇ iraſcit̉ fratri reus erit. ¶ Per primū ſcꝫ ſuꝑabū dantiā iuſticie ordinamur ad deū. Per ſe cundū ſcꝫ ſuꝑabundantiā ꝑfectionis ordi namur ad ꝓximū. ¶ Quantū ad primuꝫ penſandū ꝙ iuſticia phariſeoꝝ multiplex fuit ¶ Prima fuit qꝛ ſe omnibꝰ in bonita te p̄ferebāt. et ideo alios cōtemnebant. qd̓ patet in phariſeo Lu. xviij. Grās tibi ago dn̄e. qͥa nō ſum ſicut ceteri hoīm raptores iniuſti adulteri. et ideo publicanū tanq̄m malū cōtemnebat Vnde ſubdit. Velut eti am hic publicanuſ. Hocipſuꝫ in phariſeo patet Lu. vij. qui poſtqͣꝫ inuitauerat dn̄m ſe in ſanctitate alijs p̄ferens. mariam ma gdalena peccatricē que ad medicuꝫ vene rat cū ipſo medico cōtemnebat dicēſ. Hic ſi eſſet ppheta ſciret que et qualis eſt. q̄ tan git eū qꝛ peccatrix eſt. Sed certe iuſticiam phariſei pͥmo ſuꝑabudauit iuſticia publi cani humiliter peccata recognoſcētis ⁊ di centis. Deus ꝓpicius eſto mihi peccatori Quia hic deſcēdit ī domū ſuā iuſtificatuſ ⁊ phariſeꝰ manſit peccatis maculatꝰ. Sic ⁊ maria magdalena ſuꝑabundauit phari ſei iuſticiā. quia dimiſſa ſunt ei pctā ml̓ta. phariſeo maculato remanēte ſpirituali le pra. et hoc digne. ſicut cōcludit dn̄s Quia omnis q̇ ſe exaltat humiliabit̉. Hāc ⁊ nos fratres chariſſimi iuſticiā phariſeorū ſuꝑ abundemuſ. vt quatumcunqꝫ nos creda mus ꝑfectos eſſe alios non cōtemnamuſ ſed tanqͣꝫ de ſtatu noſtro dubij in timore ⁊ humilitate nos portemuſ. Multos enī vidimus ſicut dicit apl̓us Gal̓. iiij. Qui ī ſpū inceperūt ⁊ in carne cōſummauerunt Sic ſalomon in ſapiētia incepit ⁊ in fine fe mora ſua inclinas mulieribꝰ maculam in gloria ſua poſuit. Ecc̄. xlvij. Quia a mane vſqꝫ ad veſperā immutat̉ tꝑus. ſicut dicit̉ ¶ Dominica ſexta Ecc̄. xviij. Un̄ beatꝰ augͥ. in li. ſol̓. Contre miſcunt dn̄e oīa oſſa mea. quia nō ſecurat̉ oīs homo viuēs ſuꝑ terrā vt nō ſit ſeruiti um ſine timore ⁊ gaudiū ſine tremore. cuꝫ ignoret hō vtrū amore dignus ſit vl̓ odio. Et ſubdit. Vidimꝰ dn̄e ⁊ audiuimꝰ a pa tribꝰ noſtris. qd̓ vtiqꝫ ſine tremore non re colo quoſdā vſqꝫ ad celoſaſcēdiſſe. ⁊ inter ſidera nidū ſuū collocaſſe. poſtmodū aut cecidiſſe vſqꝫ ad abyſſos. Vidimꝰ lucē ob tenebraſſe ⁊ de tenebris lucē ꝓceſſiſſe. Exē plum in vitis patrū de quodā heremita. ad quē cū veniſſet quidā latro multuꝫ de peccatis ſuis penitēs. que cū deſpexiſſet et in ſocietate reciꝑe noluiſſet. cū latro ſibijp ſi heremitoriū facere voluiſſet arbor p̄ciſa ſubito oppreſſit eum Heremita ille vidit ꝙ angeli ip̄ius aīam ad ꝑadiſum deferebat. Et cū ſcandalizatꝰ dixiſſet ꝙ deus plus fe ciſſet cōſolatiōis latroni qͣꝫ ſibi qͦ. xx. anniſ deo in heremitorio ẜuiuiſſet ⁊ nunqͣꝫ ip̄m ꝑangelos conſolatꝰ fuiſſet. et ex hoc decre uit potiꝰ eſſe latro. ⁊ captus in latrocinio. mox ſuſpēſus fuit. Aliud exemplū in pͥm ptuario ca. iij. H ¶ Itē iuſticia phariſeoꝝ fuit ꝑ oꝑa ſua nō deo ſed hominibꝰ place re. Vn̄ Matth̓. xxiij. Oīa oꝑa ſua faciunt vt videant̉ ab hominibꝰ. Sꝫ ſuꝑabundat iuſticia noſtra huic iuſticie. qui ad hoc tē dimus vt ꝑ oꝑa noſtrano hominibꝰ ſꝫ d̓o placeamꝰ. Et ad hoc monet nos dominꝰ Matth̓. vj. reprobādo phariſeoꝝ ſtultici am dicēs: Attēdite ne iuſticiā veſtra corā hominibꝰ faciatis vt videamī ab eis. Et hͦ quantū ad plura. Et pͥmo quantū ad ora tione. Amant in angulis platearū ſtanteſ orare vt videant̉ ab hominibus. In hoc ī nuit ipſoꝝ vanā iuſticiā. Sed ſubdit ſuꝑ abundantiā cū ſubdit. Tu autē cū oraue ris intra in cubiculū. et clauſo hoſtio ora patre tuū in abſcondito. Itē quantū ad ie iuniū innuit phariſeoꝝ ſimulatā iuſticiaꝫ cū ibidē dicit: Exterminat enī faciēs ſuas vt videant̉ hominibꝰ ieiunātes. ſed docet ſuꝑabundantiā. cū ſubdit. ne videaris ho minibꝰ ieiunās. ſed patri tuo q̇ eſt ī abſcōdito. Itē qͣntū ad elemoſynā innuit eoꝝ iu ſticiam ſtulta Matth̓. vj. dicēs. Tu autē cū facis elemoſynā noli tuba canere an te ſicut hypocrite faciūt. Et docet huiꝰ iuſti cie ſuꝑabundantia. cū ſubdit. Te aūt faci ente elemoſynā neſciat ſiniſtra tua qͥd fa ciat dextera tua. vt ſit elemoſyna tua in ab ſcondito In hac iuſticia ſemꝑ abundabat apl̓us cū in nomine dn̄i omīa faciēs dice bat. Si hominibꝰ placerē ſeruus chriſti n̄ eſſem ¶ Itē iuſticia phariſeoꝝ erat multa loqui ⁊ pauca facereMatth̓. xxxiij. Dicūt enī ⁊ nō faciūt. In qua ſuꝑabundāt imita tores chriſti regnū celorū intrare cupiētel qui pͥus et plus faciūt qͣꝫ dicunt. Iuxta qd̓ de chriſto Act̉. jͣ. d̓r. Cepit ieſus facere ⁊ do cere. Et hoc idem ſuos imitatores docuit Matth̓. viij. Qui inqͥt fecerit ⁊ docuerit h̓ nō ſolum intrabit in regnū celorū. ſꝫ etiaꝫ magnus vocabit̉ in regno celorū. Veri et diſcipuli chriſti ſicut dicit greg. hoc ex ſua vita excipiūt qd̓ alijs dicunt. Iuxta illud apoſtoli Roma. xv. Non ei audeo aliqd̓ hoꝝ dicere qd̓ ꝑ me nō efficit chriſtus. Exe plum ca. viij. R. S. ¶ Itē phariſeoꝝ iuſti cia erat exteriore non interiore mundiciā curare Vnde Matth̓. xxiij. Ve vobis ſcri be ⁊ phariſei qui ſimiles eſtis ſepulcris de albatis. que a foris parent ſpecioſa. intus vero plena ſunt oſſibus mortuoꝝ ⁊ omni ſpurcicia. ſic ⁊ vos a foris paretis homini bus iuſti intus aūt pleni eſtis hypocriſi ⁊ iniquitate. Sed ſuꝑabundantiā huiꝰ iu ſticie eſt plus interiore qͣꝫ exteriore mundi ciam querere. Et hoc idem oſtendit domi nus cū dicit. Phariſee munda priꝰ quod intus eſt vt fiat qd deforis eſt mundū. Fal lax enī gratia ⁊ vana eſt pulcritudo exteri or ſine interiori. Vnde omīs gloria filie re gis ab intus. ¶ Itē iuſticia phariſeorum erat alios ⁊ non ſe penitentijs aggrauare Unde matth̓. xxiij. Alligantonera impor tabilia. ſuo autē digito nolunt ea mouere Sed iuſticia chriſti eſt in qua ſuꝑabudā re debemꝰ potius ſubditos portare qͣꝫ ip̄i a nobis portari exemplo ipſius ſaluatoriſ ¶ Dominica ſeptima qui peccata hominū in corpore ſuo porta uit ſuꝑ lignum. j. Pet. ij. Et ſaul dic̄ ſamu eli tanq̄m p̄lato ſuo. Nunc qͣſo porto pec catum meū. Unde ⁊ Leuit. x. dictū fuit ſa cerdotibus. Vt portetis iniquitateꝫ mul titudinis ⁊ rogetis ꝓ ea in cōſpectu domi ni. Sed heu vſqꝫ hodīe videmꝰ ꝙ ea q̄ im ponunt alijs ſuo digito mouere nolunt Bern̄. Quid iugū ſuꝑ illos aggrauatis q̇ rum onera potiꝰ portare deberetis ¶ O ¶ Secundū aūt aditū regni celorū q̇ eſt ī ſuꝑabundantia ꝑfectōis reſpectu antiqͦꝝ tangit cū dicit. Audiſtis quia dictū eſt an tiquis. nō occides. Hoc implendo crede bant ſe ꝑfectos eſſe. quia lex ſtringebat tā tu manu. Sꝫ chriſtꝰ addit ſuꝑabundatiā ꝑfectōnis. qꝛ nō tantū ſtringit manuꝫ. ſed etiā aīum cum dicit. Ego aūt dico vobis omnis qui iraſcit̉. Hic autē ꝑfecte ordina mur ad ꝓximū. docet enī omnes iniurias ꝓximi nos fugere. et hoc ſub comminati on pene. Omnis enī iniuria ꝓximi aut ē in corde aūt in ore aūt in oꝑe. Quantum ad iniuriā cordis dicit. Oīs qui iraſcit̉ fra tri ſuo. et addit penā. reꝰ erit iudicio. Quā tum ad iniuriā oris dicit. Uis qui dixerit fratri ſuo racha vel fatue debitor eſt pene Vnde reus erit cōcilio. Quantū ad iniu riam opis dic̄. Nō occides. addēs pena. q̄ aut occid̓it reꝰ erit iudicio. De his tribus qͣntū placet adapta ¶ Dominica ſeptima de epiſtola. Sermo. ¶ XXXI. Umeni ſerui eſſe tis peccati liberti fuiſtis iuſticie. quē ergo fructū habuiſtis tūc in illis in q̇bus nūc erubeſcitis. nā finis illoꝝ mors eſt. Roma. vj. ¶ H ¶ In his verbiſ apl̓us ad hoc vt fugiamꝰ ſtatu peccati on̄ dit eum deteſtabilē. et hoc ꝓpter quattuor Primo ꝓpter eiꝰ ignobilitate. cum dicit: Cū enī ſerui eſſetis peccati. Secūdo ꝓpter infructuoſitatē. ibi. Que ergo fructuꝫ ha buiſtis. Tertio ꝓpter erubeſcētie ruboreꝫ. ibi. In q̇bus nunc erubeſcitis. Quarto ꝓ pter mortis temꝑalis et eterne incurſionē ibi. Nam finis illorū mors eſt ¶ Vere de teſtabilis eſt ſtatus peccati ꝓpter ignobi litatem. Nā peccatū de libero facit ſeruuꝫ. Si enī magnū in hoc mūdo reputat̉ libe rum quēpiā effici ꝑ imꝑatoreꝫ. multo ma ior eſt nobilitas collata ꝑ noſtrū ſaluatorē qui eſt rex regū ⁊ dominꝰ dominantium. Talis eſt libertas chriſtianorū. Unde gal̓. iiij. Qua libertate chriſtus nos liberauit. Sed certe de tanta libertate cadit homo ī ignobilitatē ꝑ peccatū mortale. quia tunc de milite chriſti efficit̉ ſeruus pctī et ꝑ con ſequēs ſeruꝰ diaboli. Vnde Iob. viij. Qui facit peccatū ſeruus eſt peccati Et. j. Pe. ij. A quo qͣs ſuꝑatus eſt eius et ſeruꝰ ē. Au guſtinꝰ Bonꝰ homo ſi ẜuit liber eſt. malꝰ ſi regnat ſeruꝰ eſt. nō vniꝰ homīs ſed qd̓ po ius eſt tot demoniorū quot vicioꝝ Exem plū d̓ maria magdalena que ẜm vnū eua geliſtā habuit ſeptē vicia. ⁊ totidē ẜm aliū habuit demonia Exemplū in ꝓmptuario ca. xij. G. ¶ I ¶ Secūdo deteſtabilis eſt ſtatus peccati ꝓpter infructuoſitatē. quā innuit cuꝫ dicit Que ergo fructum habu iſtis in illis in q̇bus nunc erubeſcitis. q. d. nullū. Quia v̓e ex peccatis nullꝰ vnq̄m ſe quit̉ fructꝰ ſed ſolūmodo pena cōſequit̉. Unde Augꝰ Iuſſiſti dn̄e vt omīs motuſ inordinatꝰ pena ſibi ſit. Et vtinā tantā an guſtiā pene ſuſtineremꝰ in merito ꝯqui rendo quantā reprobi ſuſtinet in vicio ꝑ petrando. videlicet auari pecuniaꝫ cumu lando. ſuꝑbi honores ambiēdo. luxurioſi carnis laſciuiā cōcupiſcendo. Propter hͦ dicunt Sap̄. v. Laſſati ſumꝰ in via iniqͥta tis. Itē infructuoſus eſt ſtatꝰ peccati. qͥa et ſi etiā aliqͥd facit peccator boni in genere eſt enī quaſi mortuū. quia nō meritoriuꝫ. ⁊ eſt quaſi mare mortuū qd̓ nihil generat ꝑtinens ad vitā. Eſa. lix. Oꝑa eoꝝ inutilia Bona enī iniquoꝝ nō ꝓbat.i. nō approba altiſſimus. Ecc̄. Tales pn̄t dicere illd̓ Eſa lviij. Ieiunauimuſ ⁊ nō aſpexiſti. humilie uimus animas noſtras et neſciſti. Exem plū ca. vj. H ¶ K ¶ Terto oſtendit ſtatu ¶ Dominca ſeptima peccati deteſtabilē ꝓpter erubeſcentiam ⁊ rubore. cū dicit. ꝓpter qd̓ nunc erubeſcitis Nec miꝝ. ſi boni ſtatū peccati recogitādo erubeſcūt. Moris eſt enī hominibꝰ vt qn̄ aliqd̓ abominabile vidente aliquo fecerūt quotienſcūqꝫ ip̄m viderint erubeſcūt. ⁊ ꝓ pter ruborē faciē dimittūt. multo plus bo ni quādo recogitāt ſe corā deo et angelis ⁊ ſanctis eius aliqͥd turpe ꝑpetraſſe qd̓ co ram vno garcione nō feciſſent. multū eru beſcunt ⁊ rubore ꝑfuſi facieꝫ dimittūt Sic publicanꝰ ꝓpter peccati erubeſcentiaꝫ ad celum oculos leuare nō audebat. Hocip ſum maria magdalena egit qn̄ ad medicū veniens nō ante ſed retro ſecꝰ pedes acceſ ſit quaſi diceret illud Eſore. ix. Dn̄e deꝰ cō fundor et erubeſco faciē meaꝫ leuare ad te ꝓpter multitudinē iniquitatū mearū. V qꝫ felices ſunt qui peccata ſua recolentes erubeſcūt et dicunt illud. Cōfuſio faciei cō operuit me. Sed ve illi cui dicit̉ illd̓ hiere iij. Irons mulieris meretricis facta ē tibi. noluiſti erubeſcere. Exemplū cap. pͥmo. I. ¶ L ¶ Quarto oſtendit ſtatū peccati de teſtabilē ꝓpter mortis incurſionē. cū dicit Nam finis illoꝝ mors eſt. et vtiqꝫ triplex mors.ſ. corporalis. ſpūalis. et gehennalis. ¶ De pͥma Ro. v. In vniꝰ delicto mors regnauit. quia ſi adā nō peccaſſet mortu non fuiſſet. Oquot homines alij ꝑ pecca tum mortē temꝑalē incurrerūt Sicut pro pter auariciā achanquē filij iſrael lapida uerunt. ⁊ vſqꝫ hodie. Adapta. ¶ Item ꝓ pter luxuriā. ſicut her ⁊ onan dn̄s occidit. Gen̄. xxxviij. Et zamri queꝫ finees in lupa nari tranſfodit et de ml̓tis alijs vſqꝫ hodīe ¶ Itē ꝓpter ſuꝑbiā. ſicut blaſphematoris ſennacherib totū exercituꝫ incinerauit. eo ꝙ ſuꝑbe locutus fuerat contra dn̄m. et de multis alijs vſqꝫ hodie qui ꝓpter ſuꝑbia occidūtur. Quia iuxta pſal. viri ſanguinū ⁊ doloſi nō dimidiabūt dies ſuos. ipſi cō uertent̉ et dies pleni inuenient̉ in eis. Sic̄ patet in ezechia. iiij. Re. xx. qui poſt culpaꝫ ꝓpter quā mori merebat̉. xv. annis ſuꝑui xit. ¶ Incurrūt etiā mortē ſpūalem ꝓpter peccatū. quia homo ꝑ maliciā occidit ani mam ſuā Sapie. j. De qua morte. jͣ. Chi. j. Uidua que in delicijs eſt viues mortua ē ſcꝫ in ſpū ¶ Eſt etiā finis peccati mors ge hennalis. De qua pſal. Mors peccatorū peſſima. Mala quidem corporalis. peior ſpūalis. ſed peſſima gehennalis. De qua Matth̓. vij Lata eſt viā que ducit ad mor tem. Quia licet peccatores ibi viuāt tamē ꝓpter acerbitate ⁊ intolerantiā pene morſ dicit̉ Oqꝫ dulcis eſſet ibi mors que hic eſt amara. optant ei mori ⁊ mors fugit ab eis Etiā ſi homo deberet in lecto aureo et ſua ui in eternū iacere libētius mortē eligere. qꝫ ſic eſſꝫ. quāto magis in inferno vbi ī fer uenti igne in gelido frīgore. in tenebriſ pal pabilibus. et in infinitis alijs. ⁊ hec omnia ſine fine. A quibus liberet nos dn̄s Amē. Exēplū ca. j. A ¶ De euangelio. Sermo. CXXXII. Iſereor ſuper turbā qꝛ iā triduo ſuſtinet me Mar. viij. ¶ A ¶ In horū v̓ borum cōpendio duo notant̉ Dei ſuꝑtur bam miẜicordia. cū dicit. Miſereor ſuper turbā. Et mīe cauſa. cū ſubdit. quia iā tri duo ſuſtinent me ¶ Et qͣntū ad primum nō eſt mirū ſi miſeret̉ ſuꝑ turba. quia miſe rationes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eius. Sap̄. Mi ſereris omniuꝫ dn̄e. Nā ex miẜicordiā cre at. Pſal. Qui creauit te in miſericordia et miſerationibꝰ. Itē ex miſericordia creata gubernat. Thre. iij. Miſericordie dn̄i q̇a nō ſumus cōſumpti. Quia ſicut dic̄ gregͦ. Niſi manu gubernantis tenerent̉ omnia redirēt in ſuū p̓ncipiū.ſ. in nihiluꝫ. Item ex miſericordia neceſſaria tā corꝑalia qͣꝫ ſpū alia adminiſtrat. Pſal. Miſericors et mi ſerator dn̄s eſcā dedit timentibꝰ ſe. Iteꝫ ex miẜicordia aduerſantes ſibi tolerat. Eſatē xxx. Propterea expectat vos deꝰ vt miſ reat̉ veſtri. Itē ex miſericordia conuerſos benigne receptat Lu xv. Cū adhuc lōge eſ ſet vidit eū. ⁊ miẜicordiā motꝰ cecidit ſuꝑ ¶ Dominica ſeptima collum eius. Itē ex miſericordia offenſas quātūcūqꝫ magnas relaxat. Luc̄. xvj. Mi ſertus dn̄s dimiſit eū ⁊ debitū dimiſit illi. Itē ex miſericordia cirta cōdignū iudicat. Iac̄. ij. Miſericordia ſuꝑexaltat iudiciuꝫ. Itē ex miſericordia ſupra meritu remune rat. Pſal. Ego autē in multitudine miſe ricordie tue introibo in domū tuā Pſal. Qui coronat te in miẜicordia ⁊ miſeratio nibꝰ. Ip̄e ergo miſerator ⁊ miſericors do minus dicit: Miſereor ſuꝑ turbā. ¶ B ¶ Secūdo miſericordie ſue ſubdit cām. cū dicit. Iā triduo ſuſtinēt me. Licet enim ſint miſeratiōes eius ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. ſpēa li tamē reſpectu miſeret̉ taliū ne deficiant in viā ꝑegrinationis tendētes ad patriam qui ꝑ triduū ip̄m ſuſtinēt ⁊ expectant. Iu xta illud p̄s. Expectās expectaui dominū. Et ſequit̉. Et intendit mihi. Et ꝑ hanc tur bam poſſunt intelligi omnes de peccatis ſuis penitēteſ. Qui dicunt̉ turba. qͥa turbā tur turbatiōe cōpunctionis dicētes illud cum pſal. Miſerere mei dn̄e quoniā infir mus ſum ſana me dn̄e quoniā cōturbata ſunt oſſa mea. ⁊ aīa mea turbata eſt valde Suꝑ tali turba dn̄s miſeret̉. qꝛ in triduo pnīe ipſum ſuſtinent ¶ Ciduū autē pnīe eſt dolor cōtritionis in corde. pudor cōfeſ ſionis in ore. ⁊ labor ſatiſfactionis in oꝑe. vt ſcꝫ ꝑ hec purgent̉ pctā ſcꝫ cogitatiōis lo cutionis ⁊ oꝑationis ¶ Hi ſunt tres mo tui quos dn̄s ſuſcitauit.ſ. puellā in domo Matth̓. ix. Iuuenē in porta Luc̄. vij. Laza rum in ſepulcro. Ioh̓. xj. Puella que ī do mo cōſenſum mortalis peccati deſignat. Per iuuenē īporta qn̄ peccatū ad portaꝫ oris ꝑ locutionē defert̉. Per lazarum ī ſe pulcro peccatū oꝑis in cōſuetudine deſigͣ tur Sed pēſandū ꝙ puella paucis verbis ſuſcitat̉. Iuuenis cū plurimis et loculi ta ctu. Lazarus v̓o cuꝫ fremitū et clamore. et cum multoꝝ lachrymis ſuſcitat̉. qͥa tal̓ cu maiori difficultate reſurgit. ¶ Hoc eſt tri duū quoitur in ſolitudine ad ſacrificādū dn̄o. Exo. viij. Hi ſunt tres dieſpoſt qͣs pe nitentes reſtituūtur in gradū priſtinum. Gen̄. xl. Hi ſunt tres dies poſt quos ieſuſ inuenit̉ in templo celeſti. ¶ C ¶ Primꝰ ergo dies dicit̉ cōtritio. quia ibi cor ꝓpter peccatū confringit̉ et ꝯterit̉ ſicut vas figu li cōtritionē ꝑualida. Eſa. xxx. ita ꝙ nō po teſt ad pͥſtinū inſtaurari. Et hoc fit qn̄ pec cator vehemēter dolet de omnibꝰ peccatiſ ſuis. ⁊ de circūſtantijs. Sicut granū inter duas molas ex toto terit̉. ita ꝙ furfur a fa rina penitus ſeꝑat̉. Et ſicut in torcularibꝰ vinū ab acinis eliquat̉. ita cor cōtritum et humiliatū deꝰ nō deſpiciet. Dicit̉ ⁊ com puctio. quia ſicut caro mortua nec vulnꝰ nec pūcturā ſētit. ſic peccator p̄dn̄ante de lectatione nō ſentit vulnꝰ et plagam ſuaꝫ. ſed tūc virtute gratie peccator cōuertitur in erumna ſua.i. ſentit miſeriā et plagā ſu am quādo cōfigit̉ ſpina. id eſt. dolore ꝯſci entie ſue. Pro quo dicit p̄s. In cubilibus veſtris cōpungimini. Ad hoc eī vlcꝰ acu pungit̉ vt virus ⁊ ſanieſ effundat̉. Et ſicut equus vel bos in luto merſus ſtimulis et calcaribꝰ de luto exire cogit̉. ſic ꝑ cōpuncti onem diabolus de corde peccatoris exire cogit̉ vbi volebat quieſcere. Exempluꝫ de maria magdalena que ſeptē habuit d̓mo nia. ꝓpter cuiꝰ cōpunctioneꝫ quaſi ſtimu latus egreſſus eſt diabolꝰ ante pedes ieſu vbi ꝓſtrata iacebat. vbi etiā dimiſſa ſūt ei peccata multa. et dictū eſt ei. vade in pace. ¶ Vtilitas āt cōtritiōis l̓ ꝯpūctōis magͣ ⁊ ml̓tiplex eſt Nā penā eternā ⁊ purgatoriā cōmutat ī temporalē Quod qͣꝫ magnuꝫ ē require in ſermonē. Redde quod debes. ¶ Secūdo eneruat diabolum Pſal. Cō tere brachiū peccatoris et maligni Hoc fe cit maria magdalena ſeptē habens demo nia iacens ad pedes ieſu. Exemplū ī vitis patrū. vbi legit̉ ꝙ quidā ſanctus pater cuꝫ vidiſſet multos homines eccleſiā intrāteſ inter quos vnuꝫ diabolus comitabat̉. ſed poſtqͣꝫ ipſe legi audiuit ī eccīa. Lauamini mundi eſtote auferte malū. multū ꝯtrituſ de ſuo peccato fuit quaſi in aliū homineꝫ mutatus. diabolū triſtē et lōge ab eo ſtāte ſctūs pater vidit De hoc exēplo vel ſimili ¶ Dominca octaua habetur in promptuario capitulo. vj. G ¶ Item contritio deū homini recōciliat. Ezech̓. xviij. Quacunqꝫ hora peccator ige inuerit omniū peccatorū ſuorū non recor dabor. ¶ Quarto cōtritio animaꝫ regno celorū approximat. ita ꝙ quaſi manu capi poſſit. Pro quo dicit dominꝰ Matth̓. iij Penitentiā agite appropinquabit eniꝫ re gnum celorū. Exemplū de latrone cui ī cō tritione ſtatim dictū fuit. Hodie mecum eris in paradiſo. Propter qd̓ dn̄s in eua gelio dicit. Regnū celorū intra vos eſt. Et Bern̄. dicit. Nō oportet te o homo maria trāſfretare. non penetrare nubes. intra te metipſum occurre deo tuo Sꝫ cum adeo vtilis ſit cōtritio o deꝰ qͣntū eſſet deſiderā da. qͣntū eſſet laborandū ꝓ ea. Sꝫ poſſꝫ qͣs dicere. quo eā habebimꝰ Certe chariſſimi nulla hoīs oꝑatiōe ſꝫ ſola miſerētis dei vi ſitatione. ⁊ hoīs cooꝑatōe habet̉. cooꝑato res enī dei ſumus in ipſa. Nec miruꝫ. ſi to tum diuine v̓tutis eſt effectꝰ Eſt enim cor peccatoris quaſi abyſſus tenebroſū Gen̄. .j. Tenebre erat ſuꝑ facie abyſſi. Et apl̓s ad Eph̓. v. Eratis aliquādo tenebre. Eſt qua ſi lapis induratuꝫ. Iob. xlj. Indurabit̉ cor eius quaſi lapis. Eſt quaſi gelicidiuꝫ infri gidatuꝫ Hiere. vj. Sicut cyſterna frigidā facit aquā ſua. ſic ⁊ malicia frigidam facit aīam ſuā. Oportet ergo vt pͥmū ille qui il luminat omnē homine cor illuminet Ille qui aufert cor lapideū ⁊ dat cor carneum cor peccatoris emolliat. Ille qui ignis con ſumens eſt. deut. iiij. cor calefaciat. ¶ Ad hoc aūt nos debemus eſſe cooperatores. qͣntum ad primū ſcꝫ vt cor cecū illuminet̉ hoſtiū liberi arbitrij et omnes feneſtras.ſ. omnes ſenſus vt lux intret aꝑire debemꝰ ſcꝫ videndo exempla bonorū et intus reci piendo. qui ſunt lux mundi. Matthei. v. Vos eſtis lux mundi. Et audiendo facta ſanctorū ⁊ p̄cipue chriſti oꝑa. Vn̄Mat. iiij. Cum audiſſet iohānes in vinculiſ oꝑa chriſti. Et poſt ſequit̉. Ceci videt. ſurdi au diunt. Quantū ad guſtū ieiunando. et ſic de alijs. ¶ Item quantū ad ſecundū.ſ. cor induratum vt emolliat̉ debemuſ cooꝑari malleo verbi dei exponendo vt cōteratur Sicut dicitur Hiere. xxiij. Nonne verba mea ſunt quaſi malleꝰ conterens petras. Expone ergo illud percutientibꝰ hoc mal leo. id eſt. obiurgationibꝰ ⁊ increpatiōibꝰ vt excipias ictus doctrine et predicatiōis. vel certe diuine flagellationis. que qꝛ pha rao non recepit induratū cor ipſiꝰ reman ſit. Exemplū capl̓o. viij. LM. ¶ Iteꝫ qͣn tum ad tertiū ſcꝫ cor frigidū debemus co operari ad ignem diuinū accedendo. et hͦ per deuotionē ſiue dei dilectionē. Quia ei ex abundantia iniquitatis refriguit chari tas. ideo appropinquet ad igneꝫ charitatiſ qui deus eſt. remouēdo obſtacula ſcꝫ oīs peccati occaſione et mundanaꝫ ſolicitudī nem. et tamdiu teneat ſe ad ignem quouſ qꝫ bene ſentiat ſe calefactū. et ſemꝑ cooꝑẻ ad hoc nutriendo vt ignis non extinguat̉ Iſte enim eſt ignis qui ſemel accenſus nu qm̄ debet extingui. ſicut dicitur Leuit̓. vj. Ignis ī altari ſcꝫ cordis ſemꝑ ardebit quē nutriet ſacerdos. id ē. ratio ſubijciēſ ligna id eſt. recogitando chriſti beneficia. videli cet ꝙ tam ſtudioſe creatus. tam gl̓ioſe for matus. tot bonis naturalibus et temꝑali bus ditatus. qͣꝫ miſericorditer reparatus qꝫ patiēter expectatus. qͣꝫ dulciſſime reuo catus. qͣꝫ hilariter receptus. et quis recogi tando non ardeat ī tanta charitatis flam ma. Exempluꝫ capl̓o. ij. E. ¶ De ſecundo ſcꝫ die confeſſionis ſi placet loqui require in feſto andree. Ore autē confeſſio ſit ad ſa lutem ¶ De tertio ſcꝫ ſatiſfactionis requi re in purificatione. Poſtqͣm impleti ſunt dies purgationis. ¶ Pro his qui in hoc triduo ſuſtinent dominū ſolicitus eſt do minus ne deficiat in via pergentes ad pa triam. Ad quam nos perducat qui viuit et regnat ¶ Dominica octaua de epiſtola. Sermo. ¶ XXXIII. I ſpū factā car nis mortificaueritis viuetis. ¶ Dominica octaua Roma. viij. ¶ D ¶ Si qͥs inter duas ꝑ tes contra ſe bellantes periculoſe cōſtitu tus vitare non poſſet. quin alterā ipſaruꝫ iuuare oporteret. ſi certificari poſſet liben ter audiret cui ꝑti eſſet adherendū ¶ Due partes ſunt caro et ſpiritus. he ſibiinuiceꝫ continuo aduerſant̉. Nam ſicut Gal̓. v. di citur. Caro concupiſcit aduerſus ſpirituꝫ ⁊ ſpiritꝰ aduerſus carnē. Huic bello opor tet noſ intereſſe. quia in nobiſipſis iſti duo aduerſarij ſunt conſtituti. Oquanti ſunt qui in hoc bello incaute ſe habentes mor tem temporalē et eternā incurrerunt. Vn de quia bellum eſt ꝑiculoſum apoſtolus in p̄miſſis verbis reddit nos cautos. et fa cit circa hoc tria Primo enim ſuadet in hͦ bello ſpiritui potius adherendū cum dici tur. Si ſpiritu. Secundo docꝫ qͣꝫ diſcrete contra aduerſariū ſit bellandū. cum dicit: Si facta carnis mortificaueritis. Nō enī vult vt carnē mortificemus. ſꝫ facta carniſ Tertio oſtendit belli fructuꝫ. cum dicit. v uetis. ¶ Eſt aūt potiꝰ ſpūs ſequendus in hoc bello qͣꝫ caro ꝓpter tria. Quia belluꝫ eius eſt iuſtius honeſtius ⁊ ſecuriꝰ ¶ Iu ſtius primo quia carnē tanqͣꝫ ꝓpriū ſeruū domino ſuo rebellantē nititur in ſeruitutē redigere. Propter hoc apoſtolꝰ. j. Coꝝ. ix. ſic adherens ſpūi dicebat. Caſtigo corpu meū ⁊ in ſeruitutē redigo. Etiā caro cū be neficijs habitis aſpiritu ſibi aduerſatur. Quicq̇d enī caro habet pulcritudīs ⁊ for titudinis. qͥcquid in qͥnqꝫ ſenſibꝰ ꝑfectōis totū habet a ſpū. qͥa ⁊ ip̄am vegetationeꝫ habet. q̄a recedēte ſpū qͣlis caro remaneat patet ꝑ effectū. Un̄ iuſtū eſt ſicut dic̄ apl̓s Gal̓. v. Si ſpū viuimꝰ ſpū et ambulemus potiꝰ ſequētes dn̄m qͣꝫ ſeruū ¶ Itē ſecun do bellū ex ꝑte ſpūs eſt honeſtiꝰ. qͥa nititur carnis ꝯcupiſcētias ⁊ īmundicias deſtru ere ne peccatū regnet in nobiſ. Et ꝓpter hͦ apl̓us dicit Gal̓. v. Ꝙ ſpūs cōcupiſcit ad uerſus carnē. Un̄ q̇ poſt carnē ambulant in concupiſcentijs immūdicie ambulant. Sicut dicit̉. ij. Pet̓. ij. Qd̓ certe diſſuādꝫ apoſtolꝰ vt ſcꝫ carnis cōcupiſcentijs non obediamus. ſed potiꝰ ſpiritui. Roma. xiij Curā carnis ne feceritis ī deſiderijs ¶ Itē tertio bellū ex ꝑte ſpūs eſt ſecuriꝰ. qꝛ mors ex illo nō timet. ſed certe ſi ẜm carnē vixeri tis moriemini. ſicut dicit apl̓s ¶ E ¶ Se cundo on̄dit qͣꝫ prudēter nos bellare debe mus ꝯtra aduerſariū.ſ. nō carne ſed facta carnis mortificādo. cuꝫ dicit. Si facta car nis mortificaueritis. Facta aūt carnis ſūt tria. gula. laſciuia. et ocia. His eī tribꝰ ma xime caro intedit ¶ Gula ei eſt vorax eda citas. et hec fit qn̄ caro exigit ampliꝰ qͣꝫ ei debet̉. Luc̄. xxj. Attēdite ne grauent̉ corda veſtra crapula ⁊ ebrietate. Ecc̄. xxxvij. Nō te effundas ſuꝑ omnē eſcam. in pluribꝰ eī eſcis erit infirmitas. Hiero. Multo meli us eſt quotidie parū qͣꝫ raro ſatis ſumere Itē quādo caro exigit anteqͣꝫ debet̉ Ecc̄s. x. Ue tibi terra cuiꝰ rex puer eſt. vl̓ cuiꝰ pͥn cipes libēt mane comedūt. Pſal. Tu das illis eſcā in tꝑe oportuno. Iteꝫ qͥn caro exi git lauciora ⁊ meliora qͣꝫ ei debent̉. ſicut in diuite q̇ epulabat̉ quotidie ſplendide. In legenda ſancti ſebaſtiani legit̉ ꝙ nūqͣꝫ ver chriſtianus fuit qui ciborū lauticiam dil xit. ¶ Secundo caro poſt gulā querit la ſciuiam. Hiere. v. Saturaui eos et inebri ati ſunt. Iac̄. v. Epulati eſtis et in luxurijs enutriſtis corda veſtra. Iſidorus. Libidis ignes ciborū fomentis excitātur. Gregori us. Duꝫ ſatietate venter extendit̉ aculei li bidiniſ excitātur ¶ Item caro querit ocia Nam ſicut dicit pͣs. carnalibus quorū in quītaſ ſcilicꝫ laſciuie prodijt ex adipe gule querunt ocia. Unde ſubdit. In labore ho minum non ſunt. ¶ Sed certe iſta facta carnis mortificare debemus. Gulam per abſtinentiaꝫ. Ecc̄. xij. Prohibe illi dare pa nes ne in ipſis potentior te ſit. prima Thi. .vj. Habentes alimenta non delectamen ta et veſtes non ornamenta. his contenti ſimus. In ſignum huius apoſtoli tranſe untes ꝑ ſata colligebāt ſpicas et manibuſ cōfricabāt. Optimū eſt enī gratia ſtabili re cor. nō eſcis q̄ nō ꝓfuerunt ambulanti bus in eis Hebre. xiij ¶ Item mortificare ¶ Dominica octaua debemus carnis laſciuiā ꝑ aſperitatē ⁊ af flictionē. Ecc̄i. vlt̓. Frequēs meditatio car nis eſt afflictio. Ecc̄i. xxj. Vigilia honeſta tis tabefacit carnes.i. carnis laſciuias. Et ij. Coꝝ. iiij. Semꝑ mortificatione ieſu chri ſti in corꝑe nro circūferēteſ.ſ. ꝑ corꝑis aſpe ritate. Ecc. xj. Malicia vniꝰ hore obliuio nem facit luxurie magne. Sic beatꝰ bn̄di ctus ꝑ aſperitatē ſpinaruꝫ fugauit carnis laſciuia. Exemplū ca. ij. M ¶ F ¶ Itē ter tio mortificare debemꝰ carnis ocia ꝑ ope rationem. Ecc̄i. xxiij. Iugū ⁊ lorū curuant collum durū et ſeruū inclinant oꝑationeſ aſſidue. Et poſt dicit. Mitte illum in oꝑa tionem ne vacet. multa enī maliciā docu it ocioſitas ¶ Tertio oſtendit huius belli fructum cū dicit. viuetis. Cū enī facta car nis ꝑ ſpūm mortificant̉. triplex vita acqui ritur.ſ. nature que ꝓlongatur. Ecci. xxxvij. Qui abſtinēs eſt ſiue a gula ſiue a luxuria adijciēt vitā. Exemplū ca. j. E. Itē acquirit̉ vita grē. Ro. viij. Prudentia ſpūs vita et pax. Exemplū cap. vj. E. Itē acquirit̉ vita glorie. ij. Coꝝ. iiij. Semꝑ mortificationem chriſti in corpe nro circūferētes vt ⁊ vitā ie ſu chriſti ī corꝑe noſtro māifeſtet̉. qͦd erit ī gloria. Exemplū ca. j. I ¶ De euangelio. Sermo. CXXXIIII. Ui facit uolunta tem patriſ mei qui in celis eſt ille intrabit in regnū celoꝝ. Matth̓ vij. ¶ G ¶ Quia volūtas dei expleta ho ſtiaria eſt regni celeſtis. ſicut in p̄miſſis v̓ bis oſtendit dn̄s. magnuꝫ eſt ſcire volūta tem dei. ideo ſancti patres ml̓tū affectabāt ⁊ quaſi ꝑ̄ omnibꝰ alijs ſcire illaꝫ. Vn̄ pſal. Unā petij a dn̄o ſcꝫ petitionē. hāc reqͥram vt videā voluntatem dn̄i. Et alibi dicebat Doce me facere voluntatē tuā. Sed quia Sap̄. ix. d̓r. Quis hoīum poteſt cogitare qd̓ velit deꝰ. ideo dn̄s ꝑ paulū apl̓m ſicut ei ananias p̄dixerat Act. xxij. ſaule inquit frater deus patrū noſtrorū pordinauit te vt cognoſceres voluntatē eius. poſtqͣꝫ raptus fuerat in celū inter cetera archana q̄ viderat voluntatē dei cognoſcēs nob̓ ma nifeſtauit dicēs. j. Theſ. iiij. Hec eſt volun tas dei ſanctificatio veſtra. Et ampliꝰ illā diſtinguēs Ro. xij. dicit. Probetis que ſit volūtas dei bona bn̄places ⁊ ꝑfecta. Et tā git triplicē diuine volūtatis reſpectuꝫ. Eſt enī dei volūtas bona reſpectu ſui. vt ſcꝫ hō reſpectu ſui bn̄ ſe habeat. bn̄placens reſpe ctu ꝓximi. et ꝑfecta reſpectu dei ¶ Facit er go homo voluntatē dei pͥmo reſpectu ſui et hoc in multis videlicet malū deſerendo ⁊ de p̄terito penitendo. Et hoc ip̄e manife ſtatin ꝑabola Matth̓. xxj. dicens. Homo quidā habuit duos filios et vni dixit. Fili vade hodie oꝑari in vineā meā Ille auteꝫ poſtqͣꝫ dixiſſet nolo penitētia ductus iuit. Poſtea dixit alteri ſimiliter Et ille poſtqͣꝫ dixiſſet eo dn̄e. non iuit. Quis inq̇t ex his duobus fecit voluntatē eius. Dicunt ei pͥ mus ſcꝫ qui penituit de malo p̄terito. Un̄ Ezech̓. xviij. Nunquit voluntatis mee eſt mors impij dicit dominꝰ. et nō vt conuer tatur a vijs ſuis et viuat. Sic ergo homo ⁊ malum deſerendo ⁊ de illo penitendo fa cit voluntatē dei ⁊ meret̉ introitum regni celeſtis Vnde Matth̓. iiij. Penitentiam agite appropinquabit enī regnū celorum. Et Matth̓.xxij. dicit dominus phariſeis et publicanis Meretrices precedent vos in regno dei ſcꝫ quia penitent. Sicut patꝫ in mattheo ⁊ in maria magdalena. Exem plum capl̓o pͥmo I. Item a peccatis ꝑ cō feſſione nos mundādo. Volo mundare. ¶ Itē facimꝰ voluntatē dei reſpectu no ſtri corpus ⁊ animā mūde et ſancte cuſto diendo et in bono ꝓficiendo. Vnde pͥma Theſ. iiij. Hec eſt voluntas dei ſanctifica tio veſtra vt abſtineatis vos a fornicatio ne vt ſciat vnuſquiſqꝫ vas ſuuꝫ poſſidere in ſanctificatione et honore. Et. jͣ. Pet̓. iiij. Chriſto paſſo in carne et vos eadem cogi tatione armamini. quia qui paſſus eſt in carne deſijt a peccatis. vt iam non homi num deſiderijs ſed volūtati d̓i qͦd reliquū eſt nūc viuat temꝑis. ſufficit enī preteritū ¶ Dominica octaua tempus ad voluntatē gentiū cōſumman dam q̇ ambulāt ī deſiderijs. Et Roma. xij. Nolite cōformari huic ſeculo ſed renoua mini in nouitate ſenſus veſtri vt ꝓbetis q̇ ſit volūtas dei. gloſa. in vobiſipſis ꝓbetis exꝑimento q̇ ſit voluntas dei bona bn̄pla cens et ꝑfecta. Et hͦ ſit de v̓tute in v̓tuteꝫ ꝓ ficiendo. ⁊ certe pueris ⁊ ꝓficientibꝰ debet̉ regnū celoꝝ. Un̄ Lu. xviij. d̓r. Amen dico vobis q̇cunqꝫ nō recepit regnuꝫ dei vt pu er nō intrabit ī illud ¶ Itē voluntateꝫ dei facimꝰ poſt p̄miſſa tēptationibꝰ ⁊ aduer ſitatibꝰ viriliter reſiſtēdo Vn̄ Heb̓. x. Pa tientia vob̓ neceſſaria eſt vt voluntate dei faciētes reportetis ꝓmiſſionē. illā quā tan git Iac̄. j. Beatꝰ vir q̄ ſuffert tēptationem. quoniā cū ꝓba. fu. acci. cor. vi. qͣꝫ reꝓ. deuſ diligētibus ſe. Et pet̓. iiij. Qui patiunt̉ ẜm voluntate dei fideli creatori cōmēdāt ani mas ſuas. q̇ dicit in apoc̄. Eſto fidel̓ vſqꝫ ad mortē ⁊ dabo tibi coronā. ¶ H ¶ Se cundo eſt volūtas bn̄placēs reſpectu ꝓxi mi quā facere debemꝰ ſi regnuꝫ celoꝝ itra re cupimꝰ. ⁊ hͨ eſt in pl̓ibꝰ. ¶ Et pͥmo ſi in feriores ſumꝰ ſuꝑioribꝰ ſe hūiliter ſubijcie do ⁊ obediēdo. j. Pe. ij. Subiectī eſtote oī humane creature ꝓpter deū ſiue regi qͣſi p̄ excellēti ſiue ducibꝰ ⁊cͣ. Et poſt ſubdit. Ꝙ hec eſt volūtas dei. Et Eph̓. vj. Serui obe dite dn̄is carnalibꝰ cū timore et tremore ī ſimplicitate cordiſ ſicut chriſto nō ad ocu lum ſeruientes quaſi hominibꝰ placenteſ ſed vt ſerui chriſti faciētes voluntateꝫ dei. Un̄ ⁊ ecc̄īa ſtatuit vt ſi ẜuus ſine licētia do mini ſui ad monaſteriū tanqͣꝫ chriſto ẜui turꝰ cōfugeret in piudiciū dn̄i ſui remane re nō deberꝫ. qͥa etiā ẜuiēdo dn̄is volūtatē dei faciunt et regnū merent̉ dei ¶ Itē vo luntatē dei facimus reſpectu ꝓximi ſi ſuꝑi ores ſumus inferiores bene regendo. Eſa. xliiij. Qui dico cyro paſtor meus es ⁊ om nem voluntatē meā complebis ſcꝫ ī bono rum promotōe. delinquentiū correctione et incorrigibiliuꝫ extirpatione. et qͥcq̇d ali ud eſt qd̓ poteſt eſſe ad edificationē ſubdi torum ne pereat debet facere exemplo dn̄i qui dicit Ioh̓. vj. Hec eſt voluntas patris mei q̄ miſit me vt omne qd̓ dedit mihi nō perdā ex eo ¶ Itē voluntatē dei facimꝰ re ſpectu ꝓximi his qui indigent miẜicordiā exhibendo. Vn̄ Oſee. vj. Miſericordiam volo ⁊ nō ſacrificiū. nūqͣꝫ cōdemnaſſetis ī nocentes. Hic quantū placet potes loqui de ſeptē oꝑibꝰ miſericordie. Vn̄ v̓ſus. Ui ſito poto cibo redimo tego colligo condo Et talis miẜicordiā eſt hoſtiaria regni ce leſtis. Vnde Ecc. xvij. Omīs miſericordia faciet vnicuiqꝫ locū ẜm meritū operū illiꝰ ¶ Itē voluntateꝫ dei reſpectu ꝓximi faci mus in omnibꝰ erga quēqꝫ ꝓximū eqͥtatē ſeruādo. Prouer. xj. Statera doloſa abo minatio eſt apud deū. ⁊ pondꝰ equuꝫ vo luntas eius. Glo. Pondus equū vl̓ iudi cij vel pecunie vel cuiuſcunqꝫ rei. Exēpluꝫ .c. ix. H ¶ I ¶ Tertio volūtas dei quā fa cere debemus reſpectu dei ſi regnū celorū intrare volumus eſt ꝑfecta. Et hec cōſiſtit in pluribus. videlicet ip̄m ꝑ verā fidem co lendo. ij. Mach̓. j. Det vobis deus cor oī nibus vt colatis eū et faciatis voluntateꝫ eius. Item in ipſo ⁊ d̓ ipſo gaudēdo. jͣ. theſ. v. Semper gaudete. hec ē eī voluntas dei Et Roma. xij. Spe gaudentes. Iteꝫ ei per amorē adherendo et eius veſtigia imitan do. Numeri. xxxij. Noluerunt ſequi me p̄ ter calephet ioſue filium nun. iſti impleue runt voluntatē meā. Itē prudenter nos ī omnibus habendo. Ephe. v. Nolite fieri prudentes. ſed intelligentes que ſit volun tas dei. His quattuor generibuſ hominū voluntatē facientibꝰ datur regnū celoruꝫ. ſcilicet fidem verā habentibus. ſpe gaudē tibus. charitate feruentibus. et in omnibꝰ ſe prudenter habentibus. Vnde Luce. xiij. Cum videritis abraā iſaac et iacob et om nes prophetas in regno dei Per abraam intelliguntur in fide ſtabiles. per iſaac ſpe gaudentes. per iacob charitate feruentes per prophetas prudentes et ſapientes. et tales videbunt̉ in regno celorū. Ad quod nos ꝑducat qui ⁊cͣ. ¶ Dominica nona ¶ Dominica nonā de epiſtola. ¶ Sermo. CXXXV On ſimus concu piſcentes malorū. j. Co. x. ¶ A In hoc ꝙ apoſtolꝰ ꝓhibēdo ꝯcu cupiſcentias determinat eas et ſpecificat. ſcꝫ cōcupiſcētias malorū. innuit aliquam cōcupiſcentiā eē licitaꝫ. Vnde nota dupli cem eſſe cōcupiſcentiā.ſ. bonorū ⁊ malorū ¶ Bonorū eſt triplex. ſcꝫ incipientiū. pro ficientium et ꝑfectorū. Incipientiuꝫ eſt de clinando peccatū: iuſtificationē et ſaluteꝫ concupiſcere. Pſal. Cōcupiuit aīma mea deſiderare iuſtificatiōes tuas in omī tꝑe. Et alibi. Concupiui ſalutare tuū domine. Proficientiū eſt cōcupiſcere gratiaꝫ et ſa pientiam vt de bono ī melius poſſint cre ſcere. j. Pet. ij. Sicut modo geniti infātes rationabiles ſine dolo lac cōcupiſcite vt ī eo creſcatis in ſaluteꝫ. Sap. v. Cōcupiſcite ẜmones meos ⁊ habebitis diſciplinam Et Ecc̄. j. Fili cōcupiſcens ſapīam ẜua iuſtici am. et deus p̄bebit illā tibi. Perfectorum aūt eſt vilipendēdo pn̄tia celeſtia tantum cōcupiſcere. Pſal. Cōcupiſcit ⁊ deficit aīa mea in atria dn̄i. Et tales ip̄e vocat Ecc̄i. xxiiij. Trāſite ad me oēs qui concupiſcitiſ me. et a generationibꝰ meis adimplemini ¶ B ¶ Maloruꝫ v̓o cōcupiſcētia multi plex eſt. Sicut enī ſunt ſeptē mortalia pec cata que ſūt radix omniū malorū. Sic eti am ⁊ malos cōtigit cōcupiſcere circa om nia illa ¶ Et pͥma cōcupiſcentia eſt glorie mundane. et hec eſt ſuꝑborū. Talibus dic̄ petrus. jͣ. Pet. ij. Iugientes inquit eius q̄ in mundo eſt cōcupiſcentie corruptioneꝫ Suꝑbia ei primū viciū fuit qd̓ creaturā ſiue in celo ſiue ī mūdo corrupit. et adhuc in hoc mundo regnat corrupto. Vix enim aliquis eſt q̇ in hoc mundo non cupiat ex altari aūt alijs p̄poni. Et hoc eſt quod dic̄ paulus. ij. Thi. iij. Inſtabunt inquit tēꝑa periculoſa ⁊ erūt hoīes ſeipſos amāteſ. cu pidi. elati. ſuꝑbi. ¶ Secūdā ꝯcupiſcētia ē ſe vindicare cupientiū. ⁊ hec eſt iracūdorū ⁊ impatientiū. tales cū ꝓximis cōcordare nō poſſunt. Vnde talibus Iacobꝰ dic̄. iiij. Unde bella et lites in vobis. nōne ex ꝯcu piſcētijs veſtris que militāt in mēbris Si cut enī ligna ad ignē ſic homo iracundus ſuſcitatrixas Prouer. xxvj. ¶ Tertia con cupiſcentia eſt ꝓſperitatis aliene. et hec eſt inuidorū Iac. xiij. Ad inuidiā concupiſcit ſpūs Glo. Inde inuidet alij qd̓ non habet ipſe. Talibꝰ ibidē dicit Iacobꝰ. Cōcupiſci tis et nō habetis. occiditis ⁊ zelatis. ⁊ non poteſtis adipiſci. Glo. Qui cupit preferri vel temporalibus abundare odit inuidet. ¶ Quarta cōcupiſcentia eſt pigrorum. et hec eſt accidioſorū. tales enim multa ha bere deſiderant. ſed ad ea manus operato nis extendere nō curant. Prouerbioꝝ. xxj Deſideria occidunt pigrū. noluerunt enī quicqͣꝫ manus eius oꝑari. tota die concu piſcit et deſiderat ¶ Quintā cōcupiſcētia eſt reꝝ temporaliuꝫ. et hec eſt auaroruꝫ. ra ptorum. vſurariorū Ioſue. vij. dicit achan Regulam aureā concupiſcens abſtuli Ex odi. xx. Non concupiſces domū proximi tui. non ſeruuꝫ vel ancillam. non bouē. nō aſinum. nec omnia que illius ſunt. Que oīa tranſgrediunt̉ ſupradicti Pſal. Rapi nas nolite cōcupiſcere. Vnde apl̓us Aci xx. Argentū aūt aurū aut veſtē nulliꝰ con cupiui ¶ Sexta cōcupiſcētia eſt guloſoꝝ Hi ſunt quorū deus venter eſt. et nō alid̓ qꝫ illum replere cōcupiſcūt. et tales d̓o pla cere nō poſſunt. jͣ. Coꝝ. x. Nō in pluribꝰ be neplacitū eſt deo. nā ꝓſtrati ſunt in deẜto. Hec autē facta ſunt in figura noſtri. vt nō ſimus cōcupiſcentes malorū. Talis cōcu piſcentia ſepelit rōnem. Sap̄. ix. Abducti concupiſcētia poſtulauerunt eſcas epula tionis. cōcupierunt concupiſcentiaꝫ in de ſerto Talis ꝯcupiſcentia etiā inducit mor tem tꝑalem. Quia Ecc̄. xxxvij. Propt cra pulam multi perierunt. Et etiā morte eter nam. Un̄ diues q̇ ep̄ū. quoti. ſplen. ſepul. ē in inferno. Lu. xvj. Propt̓ hoc Nūe. xj. vbi dicit̉. ⁊ ꝓpter hanc ꝓſtrati fuerant. dicitur ¶ Dominca nona ꝙ vocatus eſt ille locus ſepulcra concupi ſcentie. Hec eſt etiā que precipue diſponit ad luxuriam. Propter hoc petebat ille ſa piens Ecc̄i. xxiij. Aufer inq̇t a me concupi ſcentiam ventris. et cōcubitus concupiſcē tie ne apprehendat me. Quia ſicut dic̄ hie ronymꝰ. venter mero eſtuas facile deſpu mat in libidinē. Hiere. v. Saturaui eos et mechati ſunt. Propter hoc poſt iſtam cō cupiſcentiā ſtatim ſequit̉ cōcupiſcētia lu xurie. ¶ Septima ergo cōcupiſcētia ē lu xurie. De qua d̓r Dan̄. xj. de antichriſto ꝙ erit in ꝯcupiſcētijs feminaꝝ nec quēqͣꝫ de orū reputabit. Hec ꝯcupiſcētia nemini ꝑ cit. nec etiā ſenibꝰ in q̇bꝰ pene iā totꝰ calor nat̉alis eſt extinctꝰ Dan̄. xiij. Erubeſcebāt ſibi ſenes indicare ꝯcupiſcētiā volētes cō cumbere cū ea. Nec mirū ſi erubeſcebant quia hoc eſt valde deteſtabile inſene maxi me. Hec etiā nō ꝑcit eunuchis q̇ generare nō poſſunt. Ecc̄. xx. Cōcupiſcētia ſpadoniſ deuirginauit iuuenculā. Et ſicut dicit hu go de ſancto victore. nō ꝑcit monachis. et qd̓ peius eſt ip̄os etiā religioſos ꝓſternit Exemplū ca. ix. D. Et qͥa ꝑ ſolū deuꝫ hͨ cō cupiſcentia a nob̓ auferri pōt. rogemꝰ ip ſum cū ſapiēte. qui dicit. Aufer a me cōcu piſcētiā. vt eā auferat. nō eī poſſum eē cōt nens niſi deꝰ det ¶ De epiſtola. Sermo. ¶ XXXVI. On ſimus cōcu piſcentes maloꝝ. j. Coꝝ. x. ¶ C Inter oēs ꝯcupiſcētias maloruꝫ nullā tantū ſancti timent vt cōcupiſcētiaꝫ luxurie. quia eſt ceteris generalior ⁊ ꝑicu loſior. nulli enī ꝑcit ſicut dictuꝫ eſt in p̄cedē ti ẜmone. Vn̄ cū ⁊ nos nō ſimꝰ dauid ſan ctiores. nec ſalomone ſapiētiores. nec ſam ſone fortiores q̇ ꝑ illā victi fuerunt. multū eſt a nobis timenda ⁊ cauenda. multa enī mala oriūtur ex illa ¶ Primū eſt ꝙ homi nem mirabiliter excecat qͣntū ad intellectu Dan̄. xiij. d̓r de ſenibꝰ ꝙ videbāt ſuſannaꝫ ⁊ exarſerunt in concupiſcentia eiuſ ⁊ euer terunt ſenſum ſuū. et declinauerūt oculos ſuos ne viderēt celū.i. celeſtia vt nō cogita rent. neqꝫ recordarent̉ iudiciorū iuſtoruꝫ. glo. ſiue dei ſiue honeſtatis ſiue nature. q̄ omnibꝰ inſita eſt ad bonū. Un̄ dicit aug. ꝙ nihil adeo abſorbet ratōnem vt luxuria ¶ Secundū eſt ꝙ ad malū inflāmat affe ctum. Ecc̄. ix. ꝓpter ſpēm mulieris ml̓ti pe rierunt. et ex h̓ cōcupiſcentia qͣi ignis exat deſcit. Et de ſenibꝰ Dan̄. xiij. ꝙ exarſerunt in ꝯcupiſcentiā eiꝰ. Hec flāma penetrabi lior eſt oī igne materiali. nō ei ignis mate rialis ſic cito hoīeꝫ inflāmat ſicut ignis cō cupiſcētie. ⁊ intantū Iud̓. xij. cū vidiſſet ho lofernes iudithcor eius cōcuſſum eſt. era enī ardens in cōcupiſcētia eiꝰ. Facit etiam obliuiſci patris ⁊ matris ⁊ oīs pene et ho noris. ij. Eſdre. iiij. ¶ Tertiū eſt ꝙ hō ſic ex cecatus ſic inflāmatus de facili a diabolo capit̉. Prouerb̓. vj. Nō cōcupiſcat pulcri tudinē eiꝰ cor tuū. ne capiaris nutibꝰ eius Nutus mulieris ſunt rete diaboli quo ca piunt̉ hoīes miſeri. Ergo pͥmo homo viſi excecat̉. pulcritudine vo inflāmat̉. ſed nu tibus capit̉ et captiuat̉. ¶ Quartū malū eſt ꝙ hominē frequēter inſanu facit. multi enī ꝓpter vxores amentes facti ſunt. vt d̓r ij. Eſdree. iiij. Et Dan̄. xiij. dixit daniel ſeni luxurioſo Spēs decepit te et cōcupiſcētia ſubuertit cor tuuꝫ. Sic etiā mulieres inſa niunt ꝓpter viros. Ezech̓. xxiij. Inſaniuit ſuꝑ eos ꝯcupiſcentia oculorū ſuoꝝ. gloſa. forma eiꝰ veſtituqꝫ decepta. ¶ Quintuꝫ ē ꝙ q̇ eſt hac cōcupiſcētia ſuꝑatus nullū eſt malum qd̓ facere formidat. Un̄ Dan̄. xiij. ſenes dixerunt. Cōmiſcere nobiſcū. Et pꝰ addiderunt. quia ſi nolueris dicemuſ con tra te falſum teſtimoniū. Vn̄ Tulliꝰ Nul lum facinꝰ eſt ad q̇d luxuria non impellit. Exemplū ca. ix. D. ¶ Sextū malū eſt ꝙ ꝑ hanc cōcupiſcentiā maxime malū eternū incurrit̉. Ecc̄. xviij. Poſt cōcupiſcētias tu as non eas. Et poſt ſequit̉. Si eī p̄ſtes aīe tue ꝯcupiſcētias eius faciet te in gaudiuꝫ inimicis tuis. gloſa. id eſt. demonibꝰ. Exē plum ca. ij. FF. ¶ Dominica nona ¶ De euangelio. Sermo. CXXXVII. Ixit aūt uillicuſ intra ſe. quid faciā. quia dominꝰ meus aufert a me villicationem. Fodere n̄ valeo. mendicare erubeſco. ſcio quid faciā vt cū amotuſ ⁊cͣ. Lu. xvj. ¶ A Hanc ſimilitudine villici ideo dominꝰ ꝓ poſuit. vt ſicut ipſe ꝑ bona dn̄i ſui de futu ro ſtatu ſibi ꝓuidit. ſic et nos qui villici ſui ſumus ꝑ bona ſua que nobis cōmiſit no bis de futuro ſtatu ꝓuidere ſoliciti ſimus. Vnde cōcludit dn̄s. Facite vobis amicos de mamona iniquitatis vt recipiant vos in eterna tabernacula ¶ Ad hac aūt in fu turum ꝓuiſione quattuor que in p̄miſſis verbis tangunt̉ nos inducūt. ¶ Primo videlicet ꝓprij ſtatꝰ diſcuſſio. ibi. Dixit au tem villicꝰ intra ſe. Quid facia. ¶ Secū do mortis cogitatio. ibi. Quia dn̄s aufert a me villicationē. Hoc enī cōtigit ꝑ mortē ¶ Tertiū eſt poſt mortē nulliꝰ meriti ope ratio. ibi. Fodere non valeo ¶ Quartum eſt omniū ſuffragiorū deſperato. ibi. Me dicare erubeſco. ¶ Inter omnia ergo. pri mo neceſſaria ē ſtatꝰ ſui diſcuſſio Ecc̄. xxxij Precurre pͥor in domū tua.ſ. cordis. ⁊ ibi age cōceptiones tuas.ſ. ꝑ diſcuſſione. In corde enī ſtatus diſcutit̉. Pro quo et Eſa. lij. d̓r. Redite p̄uaricatores ad cor. Ibi eni tanqͣꝫ in libro p̄terita mala legimꝰ. iij. re. ij. dictū eſt ſemei. Tu noſti omne malū cuiꝰ tibi cōſciū eſt cor tuū. In hoc libro legebat continue dauid cū dicebat. Delictū meuꝫ corā me eſt ſemꝑ Et ibi diſcutiēdo bn̄ficia dei cognoſcimus. Vnde Act. xij. petrus ī ſe reuerſus dixit. Nūc ſcio vere quia miſit dn̄s angelū ſuū ⁊ eripuit me de manu he rodis et de omni expectatione plebis iude orum. Ibi pn̄tes miſerias et defectꝰ ꝑpen dimus diſcutiendo. Vnde Luc. xv. Filiꝰ ꝓ digus in ſe reuerſus dixit. Quanti merce narij in domo patris mei abundat pane. ego autē hic fame ꝑeo. Ibi diſcutiēdo ſta tum ꝑiculoſum de futuro nobis prouide mus. Unde hic dixit villicꝰ intra ſe. Quid faciam. Et poſt ſubdit. Scio quid faciam ¶ B ¶ Secundū eſt qd̓ inducit ad futu ram ꝓuiſionē. mortis cogitatio. que tangi tur ibi. Dn̄s meꝰ aufert a me villicationē. .j. Mach̓. j. Alexāder poſtqͣꝫ cognouit vt moreret̉ diuiſit multiſ regnū. Hiero. Faci le cōtemnit omnia qui ſe cogitat morituꝝ Exemplū ca. v. R. Sed penſandū ꝙ ī hoc ꝙ nō dicit auferet. ſed in pn̄ti aufert notat moriendi continuitatē. quia exquo hō na ſcitur ſtatim morti ꝓpinquare incipit. pro pter hoc dicit apl̓us. j. Coꝝ. xv. Quotidīe morimur. Quia qͥcquid de vita nrā tran ſit mors rapit Vnde. ij. Reḡ. xiiij. Omneſ morimur ⁊ qͣſi aqͣ dilabimur. que n̄ reuer tūtur Sicut enī aque fluuij cōtinue fluūt ad mare ſine reuerſione. ſic ⁊ noſ ad mortē Un̄ Ecc̄. xj. de homīe qui locupletat̓̉ parce agendo et cōfidit ꝙ in his debeat delectari ⁊ morit̉ et neſcit ꝙ tꝑs p̄tereat illū ſcꝫ ſecuꝫ rapiendo ⁊ mors appropinquat et relinq̄t omnia alijs ⁊ morit̉. q. d. Si de ꝯtinuitate mortis cogitaret aliter diſponeret. Sene. In hoc fallimur ꝙ morte nō ꝓſpicimꝰ. pn̄ tem diē cū morte diuidimus. et illa nō ha bet ꝑtem deteriorē. quia totū qd̓ tranſit vi te nr̄e rapit. Itē quotidie morimur. quoti die aliqua ꝑs vite noſtre dirimit̉. et tūc qͣꝫ cum creſcimꝰ vita decreſcit. Propter hͦ et villicus mortis cōtinuitatē penſando dic̄ in pn̄ti. Aufert a me villicationeꝫ. ¶ C ¶ Tertiū eſt qͦdinducit ad ꝓuiſionem fu turā. nulla poſt mortē meriti acquiſitō. qd̓ innuit cū poſt ablationē villicationis dic̄ Fodere nō valeo. Poſt mortē nō eſt tem pus agendi. Apoc̄. Amodo enī iam dicit ſpūs vt requieſcat a laboribꝰ ſuiſ. Modo enī eſt tempꝰ agendi. Gal̓. vj. Dum tēpus habemꝰ oꝑemur bonū. Ecc̄. vj. Qd̓cunqꝫ poteſt manꝰ tua inſtāter oꝑare. qͥa nec ro nec opuſnec ſapīa ſunt apud inferos q̇tu ꝓperas. Hic enī eſt tꝑs ſeminandi. ibi ẜm merita metēdi. Gal̓. vj. Que ſeminauerit homo hec ⁊ metet. Qui ſeminat in carne de carne ⁊ metet corruptionē. q̇ aūt ſemīat ¶ Dominica decima in ſpiritu de ſpū metet vitā eternā. Un̄ hic ſunt anni fertilitatis poſt quos ſequun tur anni ſterilitatis. in q̇buſ nec arari nec ſeminari poteſt. Sic̄ ſigͥficat̉ gen̄. xlj. Et ꝓ pterea q̇libet ſicut fecit ioſephdebet ſibi ꝓ uidere in futurū. Exemplū capl̓o. xviij. C. ¶ D ¶ Quartū qͦd ad idē debet nos īdu cere eſt omnis ſuffragij deſperatio. ꝓ quo dicit: Mendicare erubeſco ab illis ſcꝫ qͦs aliquādo deſpexi. Pauperū enī ſunt eter na tabernacula. quia beati pauꝑes quiaꝫ ipſoꝝ eſt regnū celoruꝫ. Et q̇a ipſos facere ꝑmamonā amicos dū potuit cōtempſit. ideo vt ip̄m recipiāt in eterna tabernacl̓a mendicare erubeſcit. Nec mirū. quia ⁊ di ues purpuratꝰ qui nō recipi ad eterna ta bernacula ſed vnā guttā aque a lazaro q̇n dam mendico petebat. qͥa ip̄m amicuꝫ fa cere ſaltē ꝑ micā panis noluit illud qd̓ pꝰ quātucūqꝫ ꝑuū voluit nō recepit. Un̄ de ſe deſperās ꝓ ſuis fratribuſ interceſſit. nec hoc obtinuit. Ergo et hec ſuffragij deſpe ratio debet nos monere ad futurā ꝓuiſio nem vt faciamꝰ amicos nobis de bonis q̄ a deo recepimꝰ vt ī eterna tebernacl̓a nos recipiāt Amen ¶ Gominica decima de epiſtola. Sermo. C XXXVIII. Iuiſiones mini ſtrationū ſunt ide autē dn̄s. jͣ. Co rinth̓. xij. ¶ E ¶ Ex v̓bis iſtis de tribus eſt agendū. Primo de miniſtrorū chriſti cognitiōe. Secūdo de miniſtratio num diuiſione Tertio de miniſtroꝝ de mi niſtratione mercede ¶ Quantū ad pͥmū notandū ꝙ miniſtri chriſti cognoſcunt̉ ꝑ multa. ¶ Sunt enī immaculati ꝑ caſtita tem. Pſal. Ambulās in via immaculata hic mihi miniſtrabat. Exo. xviij. p̄ceptū fu it ꝙ miniſtri ſui haberēt feminalia quādo appropinquarēt ad altare vt miniſtrarent in ſanctuario. Vnde Mar. j. d̓r de dn̄o ꝙ angeli miniſtrabāt ei. in quo innuit̉ puri tas miniſtrorū dei. ¶ Secūdo ſunt in bo nis oꝑbus expediti ꝑ agilitatē. ij. Para lip̄. xxxv. d̓r ipſis. Preꝑate vos quaſi expe diti ſitis ab omnibꝰ et miniſtrate in ſactu ario. Prouerb̓. xxij. Vidiſti hominē velo cem in oꝑe ſuo corā regibꝰ ſtabit. Pro tā to ⁊ miniſtris chriſti p̄cipit̉ Luc̄. x. vt nemi nem in via ſalutēt ¶ Tertio ſunt ad prece pta dn̄i ſui obediētes ꝑ patientiā. ij. Co. vj. In omnibꝰ exhibeamꝰ noſmetipos ſicut dei miniſtros in multa patientia Ioſue. x. Iecerunt miniſtri vt ip̄is fuerat imꝑatuꝫ. Et Ioh̓. ij. dixit mater ieſu mīſtris Quod cunqꝫ dixerit vobis facite. Pſal. Vt iumē tum factꝰ ſum apud te. Iumentū enī non facit vim ſiue ſint muſcate ſiue fimuſquo onerat̉. Talis fuit q̇ ad omnia equalit̓ obe diebat. q̇d̓ heu plurimi nō faciūt ſed potiꝰ ſi humile vel cōtrariū miniſteriū p̄cipitur ab obediētia recedūt. Taliter nō fec̄ dauid qui dicit. Et ego ſꝑ ſum tecuꝫ. ¶ Quarto ſunt mites ⁊ pacifici ad alios ꝑ humilita tem. illud apl̓i implētes. ij. Coꝝ. vj. Nemi ni dātes vllā offenſionē vt nō vituperetur miniſteriū noſtrū. Seruū enī dn̄i n̄ opor tet litigare ſed manſuetū ad omēs eſſe. Si cut dicit̉. jͣ. Thi. ij. Et Matth̓. xj. Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ huilis corde Quia fi lius homīs non venit miniſtrari ſed mini ſtrare ¶ F ¶ Quantuꝫ ad ſecūdū nota ꝙ inter tales miniſtros fecit chriſtꝰ miniſtra tionū diuiſioneſ. Sicut cōtingit fieri apd̓ nobiles ⁊ magnātes. Quidā enī ſūt iani tores qui indignos arcent ab ingreſſu. Hi nō aliud ſed ſuos ſenſus diligent̓ cuſtodi unt. ne ꝑ ipſorū negligentiā peccatū ꝑ por tas qͥnqꝫ ſenſuū intret ad aīaꝫ. Sicut illis cōtigit qui dicunt Thre. Intrauit mors ꝑ feneſtras noſtras De iſtis ianitoribus et eorū miniſterio d̓r. ij. Paral̓. xxxv. Ianito res ꝑ ſingulas portas obſeruabant ita vt nec in puncto quidem diſcederent a mini ſterio. ¶ Itē alij ſunt diſpēſatores qui res dn̄i et neceſſaria ſunt ꝓ loco et tꝑe fideliter diſpenſantes. Hi ſunt p̄lati eccl̓ie de quoꝝ miniſterio d̓r. j. Coꝝ. iiij. Sic nos exiſtimet homo vt miniſtros chriſti ⁊ diſpēſatores miniſteriorū dei. Sed heu ſtatim ſubdit̉: ¶ Dominica decima Hic iam querit̉ inter diſpēſatores vt fidel̓ quis inueniat̉ Lu. xij. Quis putas eſt fide lis diſpēſator ⁊ pru. que ꝯſti. dn̄s ſuꝑfami. ſua. glo. qͣꝫ rarus eſt. vt det illis in tēꝑe no extra tꝑs. tritici nō palee mēſura. qͣntū ad capacitate ¶ Itē alij ſunt cibaria ꝑ̄ꝑantes ⁊ amminiſtrātes. Hi ſunt p̄dicatores qui dn̄o parat cibū ⁊ amminiſtrāt cū homīes ad fidē ⁊ ad pn̄iam ꝑp̄dicatōis v̓bū attra hunt. Vn̄ glo. ſuꝑ illd̓. iij. Reg. iij. Erat aūt cibus ſalomonis. Chriſtꝰ paſcit̉ fide ⁊ ope ribus bonis. Itē ioh̓. iiij. Ego cibuꝫ habeo manducare quē vos neſcitis. Glo. Cōuer ſionē ſamaritanoꝝ Hac eſcā delectabileꝫ dn̄o miniſtrabat cōci ſpūales.i. apl̓i De qͣ miniſterio d̓r Act. vj Non ē inquiūt equū nos derelinquere v̓bum dei ⁊ miniſtrare mēſis. Glo. Meliora ſunt fercula mentis qꝫ dapes corꝑis. Exemplū in ꝓmptuario ca. viij. R ¶ Itē alij ſunt elemoſynarij. Hi ſunt curā de pauꝑibus hn̄tes. Roma. xv. Nūc igit̉ dicit paulꝰ pficiſcar in hieruſalē miniſtrare ſanctis. Et. j. Coꝝ. xvj. Obſecro vos frēs noſtis domū ſtephane ⁊ fortuna ti q̄ in miniſteriū ſanctoꝝ ordinauerūt ſe ipſos. Et certe miniſtrādo pauꝑibus chri ſto ſeruimꝰ Matth̓. xxv. Qd̓ vni ex mini mis meis feciſtis mihi feciſtis. Exempluꝫ ponit Greg. ī quadā omel̓. paſcali de q̇dā qui ſolebat ⁊ cōſueuerat pauꝑes reciꝑe. qͥ ſemel in forma pauꝑis chriſtū recepit. Ex emplū cap. iiij. Q ¶ Ite alij ſunt cubicula rij. Hi ſunt circa eccīas ⁊ alia ſecreta loca cōtemplationi inſtātes. vbi dn̄s in ipſis et ipſi in dn̄o quieſcūt. dicētes tanqͣꝫ cubicu larij illud Eſa. lvij Veniat pax ⁊ qͣeſcat ī cu bili ſuo Mat. vj. Cu autē cū oraueris ītra in cubiculū ⁊ clauſo hoſtio ora patrē tuū. In tali cubiculo chriſtus libenter quieſcit Pſal. In pace in idip̄m dor. ⁊ reqͥeſcam. Exemplū ca. xv. G. ¶ G ¶ Et licet mini ſtri diuerſi. miniſtratōnes diuiſe. idem tn̄ dn̄s qͣntū ad omniū mercedē Vnde nota mercedē qua ꝓ p̄dictis miniſtrationibus talibꝰ miniſtris reꝓmittit. Ioh̓. xij. Si qͥs mihi miniſtrauerit honorificabit eū pater meus. Et hͦ vtiqꝫ multipl̓r. ¶ In morte ꝑ angelos tanqͣꝫ ꝑ magnos p̓ncipes depor tando. Luc̄. xvj. Mortuꝰ eſt mendicus et portatꝰ ab āgeliſ ¶ Itē pꝰ mortē in genera li iudicio a dexts ſtatuēdo. mat. xxvOues ſta. a dextris Et eos de aminiſtratōe coraꝫ toto mundo cōmendādo dicēs. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi ⁊c Poſt iudiciū honorabit eos reges faciēdo ⁊ regnū ꝯferēdo Mat. xxv. Venite bn̄dicti ꝑcipite regnū ¶ Itē ī regno honorabit eos ad menſam ſua eos locādo ⁊ cū eis cōuiuādo Lu. xxij. Vt eda tis ⁊ bibatis ſuꝑ mēſam mea ī regno meo Et qd̓ maximū eſt ꝓ ipſoꝝ miniſterio eis reminiſtrādo Luc. xij. Et tranſiēs mīſtra bit illis. Ad q̇d nos ꝑ. ⁊cͣ. ¶ De euangelio. Sermo. ¶ XXXIX Idens ieſuſ ciui tatē fleuit ſuꝑ illā dicēſ. quia ſi co Ignouiſſes et tu et quidē ī hac die tua que ad pacēti. ⁊cͣ. vſqꝫ eo ꝙ nō cogno. tꝑs iuſtificatiōis tue. Lu. xix. ¶ H ¶ Ex poſita ſerie euāgelij qͣntuꝫ ad lrām in hac parte euangelij qͣntū ad moralē inſtructi on quattuor ſunt penſanda. ¶ Primo enī ſub noīe ciuitatis deflet dn̄s cecitatem aīe peccatricis. cū dicit. Vidēs ciuitatē fle uit ſuꝑ illā dicēs. Si cognouiſſes. ¶ Se cundo expͥmit rōem cecitatis.ſ. tꝑalē ꝓſpe ritatē. cū dicit. Et quidē in hac die tua que ad pacē tibi ſupple ſūt. ¶ Tertio p̄dicit vē turā pena. cū dic̄ Ꝙ veniēt dies ī te. et coā guſtabūt te vndiqꝫ ⁊ ad terrā ꝓſternēt te ¶ Quarto ſubdit pene cam. cuꝫ dicit. Eo ꝙ nō cogno. tꝑs viſi. tue. ¶ Quantuꝫ ad pͥmū nota ꝙ aīa peccatrix d̓r ciuitas. qͣſi ci uium vnitas. qͥa oēs motꝰ ⁊ oīa interiora eius cōueniūt in vnū ad peccandū. De qͣ pſal. Vidi iniqͥtatē et ꝯtradictionē in ciui. Rōe enī iniqͥtatiſ que eſt in ip̄a cōtradicit factori ſuo tanqͣꝫ rebellis ciuitas regi ſuo. Propter hͦ dn̄s talē aīam tanqͣꝫ rebellem ciuitatē nō intrat Oſee. xj. Ego ſum deꝰ et nō hō ⁊ n̄ ingrediar ī ciuitatē. Tali miſere ¶ Dominica decima anime ꝑiniquitatē ⁊ ꝯtradictionē exceca te dicit chriſtꝰ. Si cognouiſſes. Nō enī co gnoſcit mala pn̄tia ad deſerenduꝫ. nec p̄te rita ad penitendū. nec futura ad p̄cauen dum. De q̇bus Deūt̓. xxxij. dicit Moyſeſ Utinā ſaperēt ⁊ intelligerēt ac nouiſſima ꝓuiderent. Saperet quantū ad preterita. intelligerēt quātū ad pn̄tia. nouiſſima ꝓ uiderent qͣntuꝫ ad futura. Taliter ergo ce cate aīe dicit chriſtꝰ Si cognouiſſes tria p̄ dicta.ſ. et tu ſubaudi fleres. Probabile eſt enī ꝙ multū ꝓuocaret ad fletū patientem futurū malū ſi cognoſceret. exquo intātuꝫ ꝓuocabat cōpatientē ¶ I ¶ Rōem autē huiꝰ ignorātie et cecitatis on̄dit eē tꝑalē ꝓ ſperitatē cū ſubdit Et quidē in hac die tua que ad paceꝫ tibi ſupple ſunt. Bn̄ dicit die tua quaſi nō mea. in qua ſcꝫ letaris et exul tas. Hec ē dies ꝓſperitatiſ. de qͦ Hiere. xvij Diē hoīs nō deſideraui. Que inq̇t ad pa cem tibi ſcꝫ vident̉ illa tibi eueniūt. videlio diuitie delicie ⁊ honores. In q̇bus cōſiſtit ꝓſperitas mundi. que cū cōſequunt̉ pctō res et pacifice poſſident. claudunt oculos eoꝝ ne p̄dicta et maxīe futura mala ꝓſpici ant. ¶ Ꝙ enī diuitie excecāt oculos legi tur Gen̄. xx. Ecce inq̇t abimelech ad ſaraꝫ vxorem abrae. dedi mille argenteos fratri tuo. hoc tibi erit ī velamē oculoꝝ tuorū deus ſi mille argētei denarij velāt oculos cordis. quāto magis mille libre. et adhuc plus mille marce. Hec ſunt ſtercora hyri dinis que excecant oculos thobie. Uiſuſ etiā dicit̉ excecari ad ardentē peluim q̄ re p̄ſentat aureū colorē. ſic ꝯtingit etiā diui tibus hꝰ mūdi. Exempluꝫ in p̄mptuario ca. iiij. M. ¶ Itē ꝙ delicie carnales et ma xime luxuria excecat oculos cordis ne fu tura mala ꝓſpiciāt. on̄dit̉ Dan̄. xiij. Dicit̉ enī ibi de duobꝰ diuitibꝰ ſacerdotibꝰ. qui temptati fuerant de luſanna ꝙ declinaue runt oculos ſuos ne viderent celū neqꝫ re cordarent̉ iudicioꝝ iuſtoꝝ Et ſi ſacerdoteſ q̇ in lege docti fuerāt ⁊ etiā ꝓpter eminēteꝫ ſapīam alioꝝ iudices erāt. ita ꝑ vnū pecca tū luxurie excecati fuerant. vt non recorda rent̉ iudicioꝝ iuſtoꝝ qͣntū ceci ſūt q̇ minuſ ſapiētes pluriū annoꝝ luxuria ſūt īuoluti Propter hͦ dicit augͥ. in li. de arbitrio. Ve eis dn̄e q̇ auertūt ſe a lumīe tuo. et defixi ī carnali oꝑe delectant̉. Nota ꝙ dicit defixi. Exemplū ca. ij. B ¶ Itē ꝙ honores mūdi excecat ne mūdani futura mala ꝓſpiciant on̄dit̉ Sap̄. v. vbi dānati hoc ī inferno po ſiti recognoſcētes dicūt. Quid nob̓ ꝓfuit ſuꝑbia. aut q̇d diuitiarū iactātia contulit nobis. Et ꝙ ſuꝑbia ⁊ iactātia ip̄os omīno excecauerat innuūt ibidē dicētes. Lumen iuſticie nō luxit nob̓. et ſol intelligentie nō eſt ortus nobis. Nec mirum. ſi etiam fu tura mala nō cognoſcūt in honoribꝰ con ſtituti. cū etiā pn̄tes humileſ amicos ſuoſ ⁊ qd̓ maiꝰ eſt etiā ꝑentes ex qͥbus nati ſūt agnoſcere cōtemnūt. De multis enī iā in telleximꝰ qui ī alienis ꝑtibꝰ ſublimati pa tres vl̓ frēs ſuos pauꝑes ſuꝑuenientes ne gauerūt. Exēplū ca. ij. X. Sic̄ ergo p̄dictā cecitatē ⁊ incognitionē on̄dit eē tꝑalem ꝓ ſperitatē ⁊ pacē cū dicit. Et quidē ī hac die tua que ad pacē tibi. ecce ꝓſperitatis pax. nūc aūt abſcōdita ſunt ab oculis tuis. Ec ce cecitas. Sed q̇a hec pax nō eſt pax. imo ī hac pace eſt amaritudo amariſſima. Q ſicut dicit̉. j. Theſ. v. Cū dixerint pax ⁊ ſecu ritas cōtinuo irruet ſuꝑ eos repētinꝰ inte ritus Ducunt enī in bonis dies ſuos et in pucto ad inferna deſcendēt ¶ K ¶ Pro pter qḋ̓ poſt tꝑalem pacē ſtatim venturaꝫ penā innuit cū dicit. Quia veniēt dies ī te ⁊ circūdabūt te ⁊ coan. te vndiqꝫ. et ad t̓rā ꝓſter. te ⁊ filios tuos q̇ in te ſūt. et nō relin quent in te lapidē ſuꝑ lapidē. Et pēſanduꝫ ꝙ pluralit̓ dicit veniet dies. qꝛ duo dies fu turi ſunt penales aīe peccatrici. videlicꝫ di es mortis. et dies iudicij general̓. ꝓ qͣ dicit Ueniēt dies in te. i. ꝯͣ te. Et ſubdit vtriuſqꝫ diei penā. cū dicit. Et circūdabūt te ⁊ coan guſtabūt te vndiqꝫ ⁊ ad terrā ꝓſternent te ⁊ non relin. la. ſuꝑ la. ¶ Quia v̓e die mor tis circūdat̉ pctōr a demonibꝰ q̇ ſtāt ꝑati reciꝑe aīam eiꝰ. Vn̄ Eſa. xxxiiij. Ibi occur rent ei demonia Et Iob. xx. Vadēt ⁊ veni ¶ Dominica decima ent ſuꝑ eū horribiles.i. demones qui tunc horribiles apparebūt. Bern̄. Quantꝰ erit tibi pauor o aīa miſera. cū dimiſſis omibꝰ quorū tibi fuit tā iocūdā pn̄tia. tā gratus aſpectꝰ. tā familiaris cohabitatio. alienaꝫ penitꝰ regionē ī grediēs cateruatiꝫ tibi in finita demonia occurrere videbis dicētes ꝑſeqͥmini ⁊ cōp̄hendite. qͥa nō eſt q̇ liberet eū. Exemplū ca. ij. P. cap. v. F. Et coangu ſtabūt eū vndiqꝫ ſcꝫ peccata quecūqꝫ fecit vt ad deſperationē eū inducat manifeſtā do ⁊ replicādo Sap̄. iiij. Veniet in cogita tione pctōꝝ ſuorū timidi. ⁊ traducēt illos ex aduerſo iniq̇tates eoꝝ. Qd̓ tūc oīa pctā manifeſtēt. exemplū de illo nobili qͥ graui ter infirmꝰ cū moneret̉ a rege vt ꝯfiteret̉. ⁊ ille rn̄diſſet ꝙ adhuc ſatis de tꝑe hrēt. et pꝰ iterato monitꝰ. rn̄dit tardatū eſt. De hoc habet̉ in ꝓmptuario cā. iiij. G. Itē ꝙ ad de ſperationē inducūt. reqͥre in fine exemplū de quodā frē ep̄o agnauie mortuo. Et ad terrā ꝓſternēt te ſcꝫ in corꝑis ⁊ aīe ſeparati on. qn̄ ſcꝫ corpꝰ in terra materiali. ⁊ aīma ſimulcū filijs ſuis.i. oꝑbꝰ in terra inferna li. terra vtiqꝫ miſerie et tenebraꝝ ꝓijcit̉ Lu. xvj. Mortuꝰ ē diues ⁊ ſepul. ē in inferno. Nec relinquēt lapidē ſuꝑ lapidē qͣntū ad oīm mēbroꝝ diſſolutione. Quia ſic̄ d̓r Ge neẜ. iij. Puluis es ⁊ in puluerē reuerteris ¶ Itē in die ſecūdo ſcꝫ ī die iudicij extremi circūdabit̉ pctōr ī oīm creaturaꝝ ꝑturba tione contra eū. Sap. v. Armabit creatu rā ad vltionē inimicoꝝ ⁊ pugnabit cuꝫ eo orbis terraꝝ ꝯinſenſatos. Greg. Qua an guſte vie erūt vndiqꝫ reprobis. ſuꝑius iu dex iratꝰ. ſubtꝰ horrendū chaos. a dextris pctā accuſantia. a ſiniſtris infinita demo nia ad infernū trahētia. intꝰ vrens conſci entia. foris mūduſ ardes. pctor ſic dep̄hen ſus q̇d faciet. latere eſt īpoſſibile. apparere intolerabile ¶ Ite coanguſtabit̉ ī terribi li diſceptatiōe ⁊ accuſatiōe. et nō ſolū a do mino qn̄ dicet. Eſuriui ⁊ non dediſtis mi hī mā. ſed etiā ab angel̓. a ſanctis et a d̓mo nibꝰ. De qͥbꝰ reqͥre in ẜmone. Stabūt iu ſti in magna ꝯſtātia. Exēplū capl̓o. iiij. N. Et nō relinquet̉ lapis ſuꝑ lapidē. qꝛ nilita ꝑuū remanebit inultū qn puniat̉. Unde Mat. v. Nō exibis inde donec reddas vſ qꝫ ad nouiſſimū qͣdrantē ¶ L ¶ Quarto tāte pene ſb̓dit cām. cū dic̄. Eo ꝙ n̄ cogno uiſti tꝑs viſitatōis tue. Eſt aūt triplex tꝑs viſitatiōis qd̓ aīa peccatrix non cognoſcit videlicꝫ pn̄s p̄teritū et futurū. ¶ Preteri ti tꝑis viſitatio eſt mīe. ⁊ hec fuit ī incarna tione. qn̄ſcꝫ ꝑ viſcera miẜicordie viſitauit nos ories ex alto. Sicut d̓r Lu. j. Nō enī ex oꝑbꝰ iuſticie q̄ fecimꝰ nos ſꝫ ẜm miẜicor diā ſuā ſal. nos fecit. Hac viſitationē mi ſericordie quia aīa peccatrix ꝓpter obliui on nō cognoſcit ꝑ apl̓um ad Heb̓. xij. ad memoriā reducit̉. cū dicit. Recogitate euꝫ qͥ a peccatoribꝰ talē ſuſtinuit ꝯtradictiōꝫ. ¶ Preſentis aut tꝑis viſitatio ē grē. De qua Iob. ix. Viſitatio tua cuſtodiuit ſpiri tum meū. Et eſt tꝑis pn̄tis. Un̄ Apoc̄. iij. Ecce ego ſto ⁊ pulſo.ſ. ad hoſtiū cordiſ qd̓ ꝓpria volūtate ſeratū eſt. ſi aperuerit mihi intrabo. In hͦ ꝙ nō dicit ſteti ⁊ pulſaui. vel ſtabo ⁊ pulſabo. ſꝫ ſto et pulſo pn̄tiā conti nuā innuit. Hanc viſitationē grē aīa pec catrix nō cognoſcit. ſpūm gre extinguēdo. ꝯtra qd̓ dicit apl̓s. ij. Theſ. v. Spuꝫ nolite extinguere. ¶ Futuri autē tꝑis viſitatio e iuſticie. De qua. j. Pe. v. Humiliamī ſub potenti manu dei vt vos exaltet in tꝑe viſi tationiſ. Oqꝫ grauis erit hec viſitatio pec catoribꝰ ꝓpter tria. videlicꝫ. qꝛ viſitabit ſa piēter. Soph̓. j. Scrutabor hierl̓m ī lucer nis. ⁊ viſitabo ſuꝑ viros defixos ī fecibus ſuis. Itē ſecūdo qꝛ viſitabit vniuerſaliter. Nullū enī pctūm erit de qͦ nō faciet ſcruti nium. Amos. iij. Viſitaboſuꝑ vos omēs iniqͥtates vrās. Exēplū ca. iiij. P. Item ter tio viſitabit ſubtilit̓. qͥa etiā mīma pctā q̄ ſt̓ in cogitatiōibꝰ Oſee. iiij. Viſitabo ſuꝑ eu oēs vias eiꝰ ⁊ cogitatōnes eiꝰ reddam ei. Hāc viſitatiōꝫ iuſticie aīa peccatrix nō co gnoſcit dū tā magnū examē ⁊ iuſticia no metuit. Rogemꝰ ergo chariſſimi dn̄m vt p̄dictā triplicē viſitatōꝫ cognoſcēdo ⁊ tꝑa lem ꝓſperitatē q̄ cā eſt obliuiōis ꝯtēnēdo. ¶ Dominica undecima ſic defleamus mala p̄miſſa vt futurā quā tetigi penā euadere valeamꝰ. Dominica vndecima de epiſtola. Sermo. CXI. Ratia dei ſū id qd̓ſum ⁊ grā eiꝰ in me vacua no fuit. j. Coꝝ. xv. ¶ M ¶ Quia ſic̄ vita corꝑalis non eſt niſi ab aīa. ita et vita ſpūalis.i. aīe nō eſt niſi a grā. ideo apl̓us q̇ ſuꝑabundauit in grā. ſicut fatētur Ephe. jͣ. circa hͦ in p̄miſſis v̓bis duo facit. ¶ Pri mō enī totū eſſe ſuū ſpūale dono dei.i. grē attribuit cū dicit. Gratia dei ſum id qḋ ſū Propter qͥd etiā grās reddit. ij. Corint. xj. Grās ago deo ſuꝑinenarrabili dono eiꝰ. ¶ Secūdo on̄dit ꝙ tātū donū nō abſcon dit ſed ad vtilitatē alioꝝ expoſuit. cū ſb̓dit. Et grā eius in me vacua nō fuit. glo. i. oci oſa. Un̄ addit apl̓s. Sꝫ abundatiꝰ oībuſ laboraui. ¶ Et merito qͣntū ad pͥmū totū eſſe ſpūale grēdei attribuit. ſi multiplex ef fectus ipſiꝰ grepenſat̉ ¶ Primū enī eſt ꝙ homineꝫ a multiplici malo ſpūali liberat. Ecc̄. xxxiiij. Aliquotiēs ꝑiclitatꝰ ſum hoꝝ cauſa ⁊ liberatꝰ ſum grā dei. Liberat autē a malo triplici. videlicꝫ a pctī onere. a dia boliẜuitute. ⁊ a pctī recidiuatiōe. ¶ Per grām enī peccatū remittit̉. Ro. j. Gra vo bis ⁊ pax. glo. i. peccatoꝝ remiſſio. Roma. v. Ubi abudauit delictū ſuꝑabundauit ⁊ grā. glo. oīa cōdonās Totu enī qḋ ab adā traxiſti. totū qd̓ prauis moribꝰ addidiſti dimiſit totū deleuit ¶ Itē ſecūdo ꝑ hac etī am hō a diaboliẜuitute liberat̉. Eph̓. j. In quo habemꝰ redēptione ꝑ ſanguine eius ⁊ remiſſionē pctōꝝ ẜm diuitias gratie eiꝰ Glo. Redētionē a diaboli ẜuitute. ⁊ remiſ ſionē culpe. ⁊ hoc fecit ẜm diuītias grē ſue id eſt ẜm diuitē grām ſuā que oīa dimittit ⁊ omne ius limici deſtruit. ¶ Itē tertio a recidiuatione ad pctūm cuſtodit ⁊ intem ptatione roborat ⁊ munit. Heb̓. iiij. Adea mꝰ cū fiducia ad thronū grē eius. vt miſe cordiā cōſequamur ⁊ gram inueniamus in auxilio oportuno. ij. Coꝝ. xij. dictum eſt paulo cū tēptaret̉ ⁊ peteret ſtimuli amoti onē. Sufficit tibi grā mea. Sic ergo pͥmo dei grā liberat a ml̓tiplici malo ſpirituali. ¶ N ¶ Secūdo ditat ⁊ replet homineꝫ multiplici bono. jͣ. Co. j. Grās ago d̓o meo ſemꝑ ꝓ vobis in grā dei q̇ data eſt vob̓ in chriſto ieſu. quia in omnibus diuites facti eſtis in illo. Et notandū ꝙ ſpūaliū diuitr arū ſunt tria genera.ſ. bona oꝑa. v̓tutes. et p̄mia ¶ De pͥmis Prouerb̓. xiij. Redem ptio aīe viri ꝓprie diuitie. glo. bonorū ope ruꝫ. De ſecūdis Ecc̄. xiij. Laborauit diues in cōgregatiōe ſub̓e ſue. glo. ſpūalis. ⁊ ī re quie ſua replebit̉ bonis. Et Ecc̄. xliiij. Lau demus viros glorioſos. ⁊ poſt. diuītes in v̓tute. Et Iac̄. ij. Diuītes in fide. De tertij Prouerb̓. viij. Mecū ſunt diuitie et gl̓ia. Hoc aūt triplici genere diuitiaꝝ ꝑ gratiaꝫ dei ditat̉ aīa. ¶ Ipſa enī dei grā meritorie facit oꝑari. j. Coꝝ. xv. poſtqͣꝫ dicit. abūdan tius omnibꝰ laboraui. ſubdit. nō aut ego ſed grā dei mecū. Glo. Cū data fuerit grā incipiūt oꝑa eſſe meritoria. ¶ Itē gr̄ā v̓tu tibus replet. Ecc̄. xl. Grā dei ſicut ꝑadiſus inbn̄dictionibꝰ. Glo. Gra dei q̄ abudat ī fidelibꝰ fructificat ꝑ diuerſas ſpēs v̓tutuꝫ Et pēſa ꝙ dicit in bn̄dictōibꝰ. Un̄ ꝓuerb̓. xiij. dicit̉. Bn̄dictio dn̄i diuites facit. gloſa hic in v̓tutibꝰ. et in futuro bonis omnibꝰ. ¶ Itē grā ad vitaꝫ eternaꝫ ꝑducit. Pſal. Grām ⁊ gl̓iam dabit dn̄s. Ephe. ij. Cuius grā ſaluati eſtis. dabit enī gr̄ām ꝓ gra. gra tiam ſcꝫ glorificatiōis. ꝓ grā iuſtificatiōis Act. xv. Per gr̄am dn̄i noſtri ieſu chriſti credimꝰ ſaluari. Sic ergo ſublato malo. collato bono ſpūali ꝑ grām ſequit̉ totius hoīs renouatio. ¶ O ¶ Tertio ergo grā dei totū hoīem renouat Ecc̄. xxxix. Florete flores ⁊ date odore ⁊ frondete in grām. id eſt renouamini ꝑ grām dei ad ſil̓itudineꝫ arborū q̄ cū florēt ⁊ frondes ꝓferunt reno uant̉ Ephe. iiij. Renouam ī ſpū mētis vrē. ¶ Et nota ꝙ tria ſunt maxīe q̄ valēt ad in terioris hoīs renouationē. ¶ Primū eſt cognitio ꝑ fidē. q̄ renouat ītellectū. Col̓. iij. Induite nouū hoīem q̇ renouat̉ ī agnitōe Dominica undecima dei ¶ Secūdū eſt nouꝰ amor qͥ renouat affectu. Vn̄ ⁊ charitas mādatū nouuꝫ d̓r Ioh̓. xiij ¶ Tertiū ē in tribulatōe patiētia q̇ vicioꝝ eſt efficax purgamētū. ij. Coꝝ. iiij. Licetis q̇ foris ē noſter hō corrupat̉. tuis qui intꝰ eſt renouat̉ de die in diē. glo. auḡ. purior aſſidue a vicijs efficit̉ ꝑ igneꝫ tribu latōis. Hec autē tria facit grā in aīa ¶ In tellectu enī illumīat diuio lumīe veritatis ſcꝫ cognitiōe. ij. Pe. ij. Gra vob̓ et pax adi pleat̉ in cognitiōe dn̄i noſtri. Exodi. xxxiij. Si inueni gr̄am in cōſpectu tuo on̄de mi hi facie tua vt ſciam te ¶ Item affectu illu minat igne charitatis. Prouer. jͣ. Audi fi li mi diſciplinā patris tui. ⁊ ne dimittas le gem matris tue. vt addatur grā capiti tuo Glo. Charitas mēte ardentiꝰ inflammat Ro. v. Charitas dei diffuſa eſt in cordibꝰ noſtriſ ꝑ ſpūmſanctū q̇ datꝰ ē nob̓. Ephe vlt̓. Gra cū oībꝰ q̇ diligunt deū in incorru ptione ¶ Itē patiētiā dat in tribulatione Act. vj. Stephanꝰ plenꝰ grā ⁊ fortitudine Priꝰ ponit grām ⁊ pꝰ fortitudinē. quia ꝑ grām fortitudo habet̉ ī aduerſis. Et ꝓpter hos oēs p̄dictos effectꝰ grē d̓r Hebreo. iiij Optimū ē grā ſtabilire cor ¶ P ¶ Hāc oēm grām dei hn̄s apl̓s nō abſcōdit ſꝫ ad vtilitatē alioꝝ exhibuit. Vn̄ dic̄. Grā eius in me vacua nō fuit. ſꝫ abundantiꝰ alijs la boraui. Inueniūt̉ enī plurimi q̇ gr̄am dei in vanū recipiūt. Alij q̇ ip̄am abijciūt. Ite alij q̇ ab ip̄a excidunt ¶ Un̄ ꝯpͥmos q̇ ſcꝫ inuanū recipiūt. ij. Coꝝ. vj. Hortamur ne inuacuū grām dei recipiatis. Hi ſūt q̇ ꝑ acceptā dei gram bn̄ oꝑari negligūt Glo. Talis non fuit apl̓us q̇ accepta gra abun dantiꝰ alijs laborauit. Et ad idē monebāt diſcipulū ſuū. j. Thi. iiij. Noli negligere gͦ tiam dei q̇ in te eſt. Et. ij. Thi. j. Ammoneo vt reſuſcites gr̄ām dei q̄ in te ē. O qͦt ſunt q̇ indigēt iſta āmonitiōe. ī qͥbꝰ grā dei dor mit. vt reſuſcitarēt eā Exēplū ca. ij. D Cō tra ſecūdos v̓o q̇ grām dei abijciunt dicit apl̓s Gal̓. ij. Nō abijcio grām dei. Hi ſūt q̇ gre dei vltro ſe offerēti et gͣtant. aditu cor dis p̄bere recuſant. eaqꝫ prauis moribus impugnāt. Iob. xxj. Qui dixerūt dn̄o deo recede a nob̓ ſcīam viaꝝ tuarū nolumus. Et Prouer. j. Vocaui ⁊ renuiſtis. Vn̄ et apl̓s ſuis diſcipulis ne ſe grē dei ſubtrahe rent dicebat Heb̓. xij. Cōtemplātes ne qͦs deſit grē dei. glo. quā humane prauitatis meritū a ſe repellit. Exēplū capl̓o. viij. M ¶ Cōtra tertios q̇ ſcꝫ a grā excidunt dicit apl̓s Gal̓. v. Euacuati eſtis a chriſto. qͥ in lege iuſtificamī a gr̄ā excidiſtis. glo. Am bro. i. grām habitā amiſiſtis. Tales ſūt qͥ pꝰ acceptā grām ī baptiſmo vl̓ pn̄īa rede unt ad pct̄ā. De q̇buſ in can̄. iude. Subin troierūt quidā impij dei nr̄i grām tranſfe rētes in luxuriā. Exēplū ca. ix. D Talit̓ no exciderat a grā apl̓s. Vn̄ Ro. v. Iuſtifica ti ex fide pacē habeamꝰ ad deū ꝑdūm no ſtru ieſū chriſtu. ꝑ quē acceſſuꝫ habemꝰ in grām iſtā in qͣ ſtamꝰ.ſ. nō vacillādo. nō ca dēdo. Quia ꝓuer. xxvj. d̓r. Sicut canis q̄ reuertit̉ ad vomitu ſuū. ſic imprudēs q̇ rei terat ſtulticiā. Sicut dicit̉. ij. Pe. ij. Meli us erat eis viā iuſticie n̄ agnoſcere ꝓpter maiore penā in inferno. Quia Lu. xij. ẜuꝰ q̄ ſcit voluntatē dn̄i ſui ⁊ non facit plagis vapulabit multis. Exēplū in vitis patruꝫ de q̇dā ſctō patre q̄ mortuo capite inuēto cū p̄cepiſſet in v̓tute dei capiti. rn̄dit ſe fuiſ ſe ſacerdotē idoloꝝ. ⁊ eē ip̄m ꝓfunde ī infer no. verūtamen chriſtianos ꝓfundiꝰ. Exē plum ca. ij. A ¶ De euāgelio Sermo. C XLI. Eus propicius eſto mihi pctōri. Lu. xviij. ¶ Q Hec eſt oratio publicani de pctīſ ſuis penitētis ⁊ mīam īueniētis. Et nota qͣꝫ affectuoſe rogauerit pēſando dictiōes orationū ¶ Et pͥmo dic̄. Deꝰ. Et iō patiēſ dulcis ⁊ miẜicors ¶ Patiēs pctōrē ad pe nitentiā expectādo Eſa. xxx. Propterea ex pectat vos deꝰ vt veſtri miſereat̉. Sap. xj. Diſſimulās pct̄ā hoīm ꝓpt̓ pnīaꝫ. Ezech̓. xxxiij. Nolo mortē pct̄ōris ſꝫ vt ꝯuertat̉ ⁊cͣ. ¶ Itē dulcis expectatū dulcit reuocādo. ¶ Dominica undecima Can̄. vj. Reuertere reuertere. Eſaie. xliiij. Reuertere ad me qniā redemite ¶ Item miſericors reuocatu miſericordit̉ ſuſcipie do. Lu. xv. de filio ꝓdigo. que pater redeū tē miſericordit recepit. Adapta de ẜmone in qͣdrageſima eiuſdē ꝑabole. Et Hiere. iij. Reuertere ad me ⁊ ego ſuſcipiā te ¶ Pro piciꝰ eſto fragilitatē mea reſpiciēdo Iob. x Memeto qͣſo ꝙ ſic̄ lutū feceris me. Pſal. Recordatꝰ eſt qnīā puluis ſumꝰ. Itē ꝓpi cius eſto pct̄ā ꝯdonādo. Si iniqͥtates ob ſer. dn̄e qͣs ſuſti. Sꝫ hͦ nō faciēs q̇a apd̓ te ꝓpiciatio ē. Itē ꝓpicius eſto pena eterna ī trāſitoriā cōmutādo Iob. vj. Hec mihi ſit ꝯſolatio vt affligēs me dolore n̄ ꝑcat Gre gorius. Sancti tꝑalē penā lucruꝫ putant qꝛ ꝑ hac euadere eterna n̄ dubitāt. Augꝰ. Hic vre hic ſeca. Exēplū in ꝓmptuario ca. iij. H ¶ Mihi quē ſcꝫtū dn̄e feciſti Pſal. Ip̄e fecit nos. Eph̓. ij. Ip̄iꝰ ei ſumꝰ factura Itē mihi quē incōꝑabilit̓ redemiſti. j. Pe. .jͣ. Nō corruptibilibꝰ auro vl̓ argēto redē pti eſtis. Itē mihi cui ab eterno regnū p̄pa raſti. Mat xxv. Venite bn̄dicti patriſ mei ꝑcipite ꝑatū vob̓ regnū ¶ Pctōri ſcꝫ pec catū meū cognoſcēti. Pſal. Iniqͥtatē me am ego cognoſco. j. Reḡ. vlt̓. Ego ſū q̇ pec caui. Et ꝓuer. xxviij. Qui abſcōdit ſcelera ſua nō diriget̉. Itē pct̄ōri ſcꝫ a pctō recede ti. et id ꝯtemneti. Ioh̓. x. Vade iā ampliuſ noli peccare. Ecc. xxj Fili peccaſti nō adijci as iterū. Itē pctōri humilit̓ ꝓ pctīs dep̄cā ti. Un̄ nec oculos ad celū leuabat dicens: Propiciꝰ eſto mihi pct̄ōri. Et qꝛ ſicut dici tur Ecc̄. xxxv. oro humiliātis ſe penetrabit nubes. iō exaudita eſt orō eius. Quia de ſcendit hic iuſtificatus in domuꝫ ſuā. Exē plum ca. j. I ¶ De euangelio. Sermo. ¶ XIII Eus propicius eſto mihi pctōri. Lu. xviij ¶ R In v̓bis et factis publicani for ma v̓e penitelis inuit̉. Duo aūt pͥncipalit̓ circa ip̄m on̄dūt̉. videlicꝫ ſalubris ꝓ pctīs dep̄catio. cū dicit. Deꝰ ꝓpicius eſto mihi pctōri. Et remiſſiōis ꝯſecuto. q̇ notat̉ cum d̓r. Deſcēdit h̓ iuſtifi. ī domū ſua. ¶ Ad hͦ aūt vt ſalubris fieret ip̄iꝰ dep̄catio. tria ip̄ ꝓmouerūt.ſ. timor. pudor. et dolor. Nā ex timore a lōge ſtabat. ex pudore oculos ad celū nō leuabat. et ex dolore pectꝰ ſuū ꝑcu tiebat dicēſ: Deꝰ ꝓpiciꝰ eſto mihi peccato ri. ¶ Timebat ei ꝓpter offenſam leſe maie ſtatis. ꝓpt̓ qd̓ lōge ſtabat exēplo ẜuoruꝫ q̄ qn̄ ꝓpter offenſaꝫ grauē extra curiā dn̄oꝝ ſuoꝝ eijciunt̉. qͣꝫdiu ſunt in odio ad curiaꝫ appropinqͣre non p̄ſumūt. Sic q̄ mortalit̓ peccat grauit̓ maieſtatē dei offendit. intan tū ꝙ nullꝰ eſt adeo amicꝰ ei et ita carꝰ qui qͥmcito peccet mortalit̓ ſeꝑet eū a ſui ſocie tate ⁊ ſuoꝝ. In ſignū hꝰ luciferuꝫ pulcerri mū angeloꝝ qͣꝫcito peccauit. tācito ipſum de curia regni celeſtis eiecit. et adā d̓ curia ꝑadiſi Pro qͣ dicit Eſa. lix. Pctā vrā diui ſerūt int̓ vos ⁊ deū veſtrū. Et qͣꝫdiu eſt qͣs in pctō tādiu eſt in ipſiꝰ odio. Altiſſimꝰ ei odio hꝫ pct̄ōres. Sicut d̓r Ecc. xij. Un̄ pu blicanꝰ hic qͥa ſciebat ſe ex offēſa ī dei odio ad ipſiꝰ ſacra loca tāqͣꝫ ad curiaꝫ timebat appropinqͣre. ꝓ qͦ ⁊ lōge ſtabat. Hic timor eſt bonꝰ ī pctōre. Eſt ei initium bone vite. Un̄ ꝓuer. jͣ. Initiuꝫ ſapie timor dn̄i. Vnde peccatū expellit. Ecc̄. jͣ. Timor dn̄i expelli pctūm. ⁊ p̄parat ad pnīaꝫ Vn̄ Ecc̄. ij. Qui timet deū ꝑꝑabūt corda ſua ⁊ ī ꝯſpectu illi us ſanctificabūt aīas ſuas. Nā hic timor ẜm augͥ. inducit amorē ſic̄ ſeta filū. Ex hoc ergo timore a lōge ſtabat. Exēplū cap̄. j. F. ¶ S ¶ Itē ex pudore oculos ad celū leua re nolebat. Mos ei eſt hoīm vt qn̄ coram aliqͥbꝰ deformia ⁊ abominabilia fecerunt ml̓tu erubeſcūt illos aſpicere. Sic h̓ publi canꝰ nolebat oculos ad celuꝫ leuare. qͥa ꝯ totā celeſtē curiā gͣuit̉ exceſſerat. qn̄ coraꝫ deo ⁊ oīm ſctōꝝ ocul̓ tā deteſtabilia et de formia ꝑpetrauit Nihil enī pctō mortali deformiꝰ ⁊ deteſtabiliꝰ ē. qd̓ ptꝫ ex eo ꝙ tur piſſima et deteſtabilis creat̉a q d̓r diabolꝰ ¶ Dominica duo decima nihil hꝫ deformitatis ⁊ abomīatōis niſi ra tione pctī. qͣꝫdiu enī ſine pctō fuit pulcerri mus fuit ⁊ delectabil̓. ⁊ ꝑ pctūm deformis ⁊ deteſtabil̓ factꝰ fuit. Un̄ pͣs. de pctōribuſ dicit. Corrupti ſūt ⁊ abomīabiles facti ſūt in ſtudijs ſuis Exēplū ca. vj. A. B. Sic cū publicano v̓e ꝯfundebat̉ eſdras d̓ pctō cō miſſo cū dixit. Dn̄e deꝰ meꝰ ꝯfūdor ⁊ eru beſco leuare faciē meā ad te. quiam iniqͥta tes noſtre multe ſūt ⁊ creuerūt vſqꝫ ad ce lū. ibi ei oīa nūdā ſūt ⁊ apta. Hec eſt cōfu ſio bona ⁊ adducēs gl̓iaꝫ. Un̄ Augꝰ. Eſt cōfuſio tꝑalis q̄ eſt ad horā. q̄ quidē ꝓdeſt ſcꝫ turbatio animi reſpiciētis pctā ſua. ⁊ re ſpectione horrentis. ⁊ horrore erubeſcen tis et rubore corruentis. tali confuſione volo confundi non eterna. a qua peccator cupio liberari. Sic ergo publicanꝰ qꝛ ī ce lum peccauerat ꝓpt̓ pudorē nolebat ocu los ad celū leuare. Exēplū ca. j. I. ¶ C ¶ ¶ Itē ex dolore pectꝰ ꝑcutiebat in qͣ ſcꝫ cor erat. vn̄ totū malū ꝓceſſerat. Mos enī eſt pleriſqꝫ vt qn̄ aliq̇ mēbro vl̓ lingua vl̓ ocu lis vel alijs offendūt iſtud ſpēaliꝰ caſtigāt ⁊ arguūt dicētes. cur tātū loq̄ris. Sic pu blicanꝰ qͥa oīa de corde ꝓceſſerūt. ſicut dic̄ dn̄s. d̓ corde exeut homicidia. fornicatōeſ. ⁊ furta ⁊cͣ. iō in ſignū doloris pectꝰ ꝑcutie bat in qͣ cor erat. Dolebat ei ꝙ ꝓpt̓ pctūm adeo dn̄m miſericordē offenderat. cuiꝰ mi ſericordia ab eterno ⁊ vſqꝫ ī eternuꝫ ſuper timētes eū. Itē dolebat ꝙ ſe et̓no regno pri uauerat. Neqꝫ enī fornicatores neqꝫ alij pctōres regnū celoꝝ ꝯſequūt̉. Itē dolebat ꝙ ſe eterne morti obligauerat. Stipendia enī peccati mors. Bonꝰ hic dolor qꝛ licet breuis tn̄ liberat ab eterno. Augꝰ. Meli or eſt modica amaritudo ī faucibꝰ qͣꝫ eter nū tormētū in viſceribꝰ. Exēplū cap̄. ij. K. Sic ergo ex timore a lōge ſtabat. ex pudo re oculos n̄ leuabat. ⁊ ex dolore pectꝰ ꝑcu tiebat dicēs: Deꝰ ꝓpiciꝰ eſto mihi pctōri. In hac aut oroe pͥmo recognoſcit potētiā cū dicit. Deꝰ Nemo eī pōt peccata dimit tere niſi ſolꝰ deꝰ. Itē expoſcit miẜicordiaꝫ. cū dicit. Eſto. Pſal. Quoniā apd̓ te ꝓpici atio eſt. Itē ſuā on̄dit indigētiā. cum dicit Mihi pctōri. Pſal. Quoniā infirmꝰ ſuꝫ ſana me. Propiciꝰ eſto ergo mihi pctōri et hͦ tripl̓r.ſ. mihi pct̄a cōdonādo vt marie magdalene cui dimiſſa ſunt pctā multa q̄ niā dilexit multū. Itē ppiciꝰ eſto mihi.ſ. fu turā penā in tꝑaleꝫ cōmutādo vt latroni. cui dictū eſt. Hodie mecū eris ī paradiſo Un̄ Augꝰ. Hic vre hic ſeca. Excedit eī illa oēm penā tꝑalē. Exēplū ca. iij. H. Itē ꝓpi cius eſto mihi ſcꝫ tāq̄m ouē inuentam ad ouile vite et̓ne reportādo. qͣlit̓ oēs ſanctos q̇ iā ibi ſunt deportauit ¶ U ¶ Uere ſalu bris hec publicani ꝓpter p̄dicta dep̄canti dep̄catio. qͥa ſecuta eſt eā pctōrū remiſſio. qꝛ deſcēdit hic iuſtificatꝰ ī domū ſuā Hec mutatio dextere excelſi. Aſcēdit autē ad tē plū publicanꝰ ⁊ deſcēdit de tēplo iuſtifica tus. ī qͣ innuit̉ ꝙ quātūcūqꝫ ſit pctōr ſi ad eccīam veniēs p̄dicto mō orauerit ibidē a pctō abſoluit̉. Vn̄ in vitis patrū cū paulꝰ ſimplex videret inter intrātes eccīaꝫ quen dam hn̄tē nigrū vultū. a demonibus gau dentibꝰ incathenatū. ⁊ angelos remotos ⁊ triſtes. cūqꝫ ꝯuerteret ſe ad orōem flens ꝓ eo qͦd viderat. ſurgēs vidit illū pulcrum quē pͥus viderat nigrū. et ſolutū. et angl̓oſ circa ip̄m letantes ⁊ demones remotos ⁊ triſtes. Cunqꝫ eū ⁊ alios ꝯuocaret vt vide rēt mirabilia dei. ille adiuratꝰ dixit ſe pctō rem. ſꝫ audito in eccīa v̓bo Eſa. j. Lauamī mūdi eſtotē. auferte malū ab ocul̓ veſtris cōpūctus fuerat ¶ Dominica duodecima de epl̓a ¶Sermo. ¶XL. III On ꝙ ſimus ſu ficiētes cogitare aliq̇d a nob̓ qͣſi ex nob̓. ſꝫ ſufficiētia nrā ex deo eſt ij. Coꝝ. iij ¶ A ¶ In v̓bis iſtis apl̓s duo on̄dit.ſ. noſtrū defectū cū dic̄. Nō ꝙ ſimuſ ſufficiētes aliqͥd cogitare a nob̓. Et diuine v̓tutis effectū. cū ſubdit. Sꝫ ſufficiētia nrā exdeo eſt ¶ Defectū on̄dit oīodū. qͥa nec etiā in mīmo ꝑ nos mereri poſſumꝰ. Tri bus eī modis mereri poſſumꝰ.ſ. cogitatō ¶ Dominica duo decima ne. locutiōe. ⁊ oꝑatōe. In qͥbꝰ oībꝰ ſine d̓o mereri non ſufficimꝰ. Nā nec cogitare ſic̄ hic dic̄ apl̓s. nō ſumꝰ ſufficientes cogitare Nec loq̄ Prouer. Dei eſt gubernare lin guam. Vn̄ Mat. xiij. Nō ei vos eſtis qui loqmini ſꝫ ſpūs patris veſtri q̇ loq̇t̉ ī vob̓. Itē nec oꝑari Eſa. xxv. Omīa oꝑa noſtra oꝑatus es in nob̓ ¶ Primū ſcꝫ cogitare eſt vtile ad merēdū. ſꝫ loq̄ vtiliꝰ. oꝑari aut vtiliſſimū. Sꝫ cū mīmo hoꝝ triū ſcꝫ ī cogi tatiōe ſicut on̄dit apl̓s ad merēdū nō ſuf ficimus ad diuine v̓tutis effectū ꝓ auxilio recurramꝰ vt nrā ſufficiētia ex deo ſit. vti le enī eſt ⁊ meritorie cogitare. Sunt auteꝫ qnqꝫ q̄ vtiliter ⁊ meritorie homo cogitat. ¶ Primū eſt pctā vt defleat. Pſal. Cogi tabo ꝓ pctō meo. Et tria dꝫ de pctō flēdo cogitare.ſ. ꝙ tāta nūero cōmiſit. Pſal. La uabo ꝑ ſin. no. ī. pctā. lectū meū lachr. meiſ ſtra. me. riga. Itē ꝙ tā grauia ⁊ abomīabi lia corā deo ⁊ angel̓ facere nō erubuit. Eſ dre. ix. Dn̄e confundor et erubeſco leuare faciē meā ad te ꝓpt̓ multitudinē iniqͥtatuꝫ Exēplū ca. vj. A. Itē dꝫ cogitare de temꝑe pctōꝝ. ꝙ ſcꝫ tāto tꝑe ī ip̄is ſtetit Eſa. xxxviij Recogita. tibiōēs an. me. in ama. aīe mee ¶ B ¶ Scd̓o dꝫ cogitare quo ī bonis ſpū alibꝰ ꝓficiat. Prouer. xxj. Cogitatiōes ro buſti ſꝑ in abudātia. vt ſcꝫ ſꝑ in bonis abu det. Sicut dauid ꝓficiēs ſꝑ ſe melior appa rebat Reḡ. iij. Ad hūc ꝓfectū debēt eū mo uere tria. videlicet vt temptatiōes diaboli euadat. Hiero. Semꝑ aliqͥd oꝑis facito ne te diabolꝰ īueniat ocioſum. Ezech̓. xvij. Hec fuit iniq̇tas ſodome ſaturitas pāis ⁊ ociū Itē vt tꝑ̄s merēdi n̄ negligat. Gal̓. vj. Dū tꝑs hēꝰ oꝑemur bonū ad oēs. Eccs. ix. Qdcūqꝫ facere pōt manꝰ tua inſtanter oꝑare. qͥa nec ſapīa nec ſcīa nec opꝰ nec ro ſunt apd̓ inferos q̇ tū ꝓperas. Apoc̄. xiiij. Amo enī iā dic̄ ſpūs vt req̇eſcant a labori bus ſuis. oꝑa ei illoꝝ ſequūt̉ illos. Itē vt p̄ miū augmētet. Lu. xvj. Eadē mēſura qua mēſi eſtis remētiet̉ vobis. Pſal. Reddes vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua ¶ C ¶ Tertio dꝫ cō gitare de morte Ecc̄s. vij. Meliꝰ eſt ire ad domū luctꝰ qͣꝫ a ddomū ꝯuiuij. in illa eniꝫ ammonet̉ finis ho. ⁊ viuens cogitat qd̓ fu turū ſit. Et circa hͦ dꝫ qͣttuor cogitare.ſ. mo riēdi neceſſitatē ⁊ facilitatē. ⁊ mortis ꝓpin quitatē ⁊ dubiētatē ¶ De pͥmo.ſ. neceſſita te Pſal. Quis ē hō qui viuit ⁊ nō videbu morte. jͣ. Corint. xiiij. Quotidīe morimur ij. Regum. xiiij. Oēs morimur ⁊ qͣſi aq̄ di labimur ī terra q̇ nō reuertūt̉. Auḡ. Tꝑs pn̄tiſ vite nihil aliud eſt qͣꝫ curſꝰ ad mortē in qͣ nemo paululū tarde vl̓ tardiꝰ ire per mittit̉. ſꝫ oēs pari mō vrgent̉. Sene. In hͦ fallimur ꝙ mortē nō ꝓſpicimꝰ. pn̄tē ei diē cū morte diuidimꝰ. ⁊ illa n̄ hꝫ ꝑte deteriorē qͥa totū qͥd trāſijt vite nrē rapuit. ⁊ nos nō habemꝰ niſi inſtās pn̄s. Nullꝰ raptor vi olētior qͣꝫ mors. qͥcq̇d̓ in manibꝰ eſt de pn̄ ti qͣꝫcito venit totū rapit̉ ¶ Itē de ſcd̓o. ſcꝫ de facilitatē. Prouerb̓. xx. Lucerna dn̄i ſpi raculū hoīs. Quia ſic̄ lucerna vēto expoſi ta de facili extinguit̉. Prouerb̓. xiij. Lucer na ip̄ioꝝ extinguet̉. Fragilior ē enī hō aliqͦ vaſe vitreo. ligneo. luteo. q̄a ſi vas vitreuꝫ pōt aliqͦ duro frāgi. tn̄ nō p̄t ſubmerſū ali quo mō extingui. Itē ligneū et ſi igne vrit aqͣ nō ledit̉ ſubmerſū. Itē luteū aquā tenēt ⁊ igne ſolidat̉. Hō v̓o ab oībꝰ his leditur ⁊ deſtruitur. Poteſt enī homo lapide fran gi. igne exuri. aqͣ extingui. ꝑ corruptū aerē interfici. quod non vas lapideū. Iteꝫ ma gne fragilitatis homo eſt quia ex punctu a vnius acus poteſt mori. etiaꝫ ex eo ſine qn̄ pōt ſb̓ſiſtere ſic̄ ē cibꝰ ⁊ potꝰ frequēter pōt mori. ecc̄. ꝓpt̓ cra pl̓aꝫ ml̓ti obiert̉ ¶ It̄ de trio.ſ. de mortis ꝓpinqitate ī cātico mo yſi. Iuxta eſt dies ꝑditionis. Multi enim ſe longe a morte credentes ſubito corrue runt. Sic pharao et egyptij credentes ſe filios iſrael perſequi ſubito in mari perie runt. Exodi. xiiij. Sic dathan et abyron ſa cerdotium ambientes. ſubito a terra ab ſorpti ſunt. Numeri. xvj. Sic ſennacherib et exercitus eius cum gloriaretur cape hie rijſalē centuoctuagintaqͥnqꝫ milia ſubito ¶ Hominica duodecima incinerati fuerunt. ⁊ ſic de multis alijs Ex emplū ca. v. A. ¶ Itē de quarto ſcꝫ d̓ mor tis dubietate Ecc̄. ix. Neſcit hō finem ſuuꝫ Neſcit hō ſtatū in qͣ moriat̉ ſcꝫ in bono vl̓ in malo. in charitate vl̓ extra charitatē. Itē neſcit homo vtrū ſenex vel iuuenis. diues vel pauꝑ. compos mentis vel mente alie natus Item de loco dubiū eſt. neſcit enim vtrū moriat̉ in mari vel in terra. in patria ſua vel extra. in aere vel igne ¶ Premiſſa autem de morte cogitatio tria bona facit. Facit enim bene diſponere p̄ſentia. Eſaie. .xxxviij. Diſpone domui tue. quia morie ris et non viueſ. Secūdo cōtemnere terre na. Hiero. Facile cōtemnit omīa qui ſe co gitat moriturū Item facit vitare peccata Ecc̄i. viij. Memorare nouiſſima tua ⁊ in eternū nō peccabis Et ecōtrario qui non cogitant de morte omnibꝰ peccatis ſordi dantur. Treno jͣ. Sordes eius in pedibuſ eius. id eſt in affectionibꝰ et non eſt recor data finis eius ¶ D ¶ Quarto debet co gitare iudiciū extremū. vt expaueſcat. De iudicio require ī dominica. Tūc videbūt filiū hominis venientē. De penis inferni debet tria cogitare homo.ſ. penaruꝫ mul tiplicitatem. acerbitatē. et penitatē. De pri mo pſal. Ignis grando nix glaciēs ſpūs ꝓ cellarum. De ſecūdo et tertio Matth̓. xx Ite maledicti in ignē. ecce acerbitas. etnū. ecce ꝑpetuitas. Exemplū capl̓o. j. A. ¶ E ¶ Quinto debet cogitare de preſenti mi ſeria et futura gloria. vt exardeſcat. Pſal. Super flumina babylonis illic ſedimus et fleuimus dum recordaremur ſyon. id eſt. celeſtis ſpecule et beatitudinis. De qua qͣꝫ multa delectabilia cogitare debea mus require in ſermone. Homo quidam fecit cenā magnā. ¶ De euangelio Sermo. CXI. IIII. Oducunt eī ſur dum et mutū et deprecabantur. vt imponat illi manū. Mar. vij ¶ F ¶ Expoſita ad lrām hiſtoria. ad ſpū alem inſtructionē ẜm ꝙ hic ſurdus et mu tus peccatorem deſignat. In premiſſis v̓ bis duo ſunt principaliter conſideranda. Primoqͣꝫ graues infirmitates ſequūtur peccata ſcꝫ ſurditas ⁊ mutitas. ibi. Addu cunt ei ſurdū ⁊ mutum ¶ Secundo que ad curationē horū ſunt neceſſaria. quia ec cleſie et ſanctorū oratio. cum dicit. Et dep̄ cabātur. et manus dei per caſtigationem impoſitio. cum addit. vt imponat illi ma num. ¶ Surditas autē eſt circa audituꝫ verbi dei. mutitas circa confeſſionē ꝓprij peccati. Et hec ſurditas ſpiritualis proue nit ex quattuor iuxta quattuor cauſas ſur ditatis corporalis. ¶ Prima cauſa ſurdi tatis corꝑalis eſt ex improportōne ſonus ad organū. ſicut cōtingit illiſ qui ex immo derato ſono tonitrui obſurdeſcunt. vel aqͣ ſicut illiſ contingit qui circa vehementem ſonum aquarū moratur. ſicut refert Am broſius in libro exameronde illis qui cir ca nilum vbi cadit de montibus morātur vel quorū vehementibus ictibus malleo rum aures innouantur. ſicut contingit fa bris maxime qui caldaria faciunt qui ml̓ tum obſurdeſcunt Sic etiā ſurditas ſpiri tualis cauſatur ex improportione ſonus verbi dei ad intellectum. Vnde Ioh̓is. vj. cum diceret dominꝰ diſcipulis. niſi man ducaueritis carnē filij homīs et biberitis eius ſanguinē non habebitis vitā in vob̓. multi non valentes intelligere abierūt re tro dicentes. Durus eſt hic ſermo ⁊ quis poteſt eum audire. ſicut ⁊ vſqꝫ hodie mul ti facti ſunt heretici. de ſacramento trinita tis et corporis chriſti. et de multis talibus quia intellectū ipſoruꝫ excedebant. ¶ Se cunda cauſa ſurditatis corporalis eſt vē toſitas incluſa tympano capitis vel cōca uitate auris. Iuxta quā ſumitur ſecunda ſurditas ſpiritualis que eſt curioſitas mē tis. quid enim eſt curioſitas niſi quedam ventoſitas in concauitatate mentis. et propterea tales non̄ poſſunt audire niſi ¶ Dominica duodecima mirabilia ⁊ noua ſicut ariopagite. ij. Thi. iiij. Erit tꝑs cum ſanā doctrina non ſuſti nebunt ⁊ a veritate quidē auditū auertēt. ad fabulas autē cōuertent̉. Exemplū cap. viij. A. C. ¶ Tertia cauſa eſt ex aliqua im miſſione auris opilatio. ſicut patet ī aſpi de. que vnā aurē obturat cauda et aliā ter ra vt nō audiat incantatoreꝫ. Et hec fit ſpi ritualiter ꝑ immiſſionem auaricie in cor. Pſal. Sicut aſpidis ſurde ⁊ obturantis aures ſuas q̇ nō exaudiet. Hoc ptꝫ in ado leſcente. Matth̓. xix. Cui cū dixiſſꝫ dn̄s. Si vis ꝑfectꝰ eē vade ⁊ vende oīa ⁊ da pauꝑi bus. Qd̓ iuuenis audiēs abijt triſtis. erat enī multas habens poſſeſſiones ¶ Quar ta cauſa eſt fluxus humorū impediens vi am virtutis auditiue. iuxta que eſt ſpūali ter fluxus carnalis voluptatis. Ecc̄i. xxij. Verbū ſapiens quicunqꝫ audierit ſciens laudabit. audiuit hoc luxurioſus et diſpli cuit ⁊ proiecit illud poſt dorſum ſuū. Pa tet hoc ex herode ⁊ herodiāde. Marci. vj. Non licet tibi habere ⁊cͣ ¶ G ¶ Secūda grauis infirmitas que cōſequit̉ peccatum eſt mutitas. et hoc quantū ad peccati con feſſionem Que aūt ſit cauſa mutitatis on̄ dit euangeliū cuꝫ dicit. Solutū eſt vincu lum lingue eius et loquebat̉ recte. ergo vi culum lingue eſt cauſa mutitatis in cōfeſ ſione. Eſt autē triplex vinculū qd̓ linguaꝫ ligat ne peccatū confiteat̉. ¶ Primū vin culuꝫ lingue eſt timor recidiuandi. Pſal. Crepidauerunt timo. vbi non erat timor. Quia vere de hoc non eſt timor ſi tria cō ſiderātur. videlicet hoſtis debilitas. ſācto rum ſupportans ſocietas. et auxilij diuini ſecuritas. ¶ De primo ſcꝫ de hoſtis debi litate Eſa. lj. Incuruare vt tranſeamꝰ Nō poteſt tranſire niſi pͥmo nos ſponte et vo luntarie incuruemur. Bern̄. Diaboli eſt ꝑ temptationes excitare ſed in te eſt ſi vo lueris dare aut negare aſſenſum. Grego. Debilis eſt hoſtiſqui non poteſt vincere niſi volenteꝫ. Vnde nec Matth̓. viij. ī por cos intrare. nec vnā ouiculam iob potuit auferre niſi ꝑmiſſus. Vnde Iacō. iiij. dicit̉ Reſiſtite diabolo ⁊ fugiet a vobis. Exem plum capl̓o. xij. D. E. F. ¶ Secunduꝫ qͦd timorē tollit eſt ſanctorū ſupportans ſocie tas Peccator enī dum erat in peccatis ſo lus erat. ſed poſt cōuerſionē aſſociatur ex ercitui ſanctorū ⁊ iuſtorū qui ſunt in eccle ſia. De hac ſocietate dicit̉ Iudith. xv. ꝙ aſ ſyrij qui deuorātes interptātur non adu̓ nati. in fugam ibant p̄cipites. filij autem iſrael vno agmine perſequentes debilita bant omnes quos inuenire poterāt Ideo in Cant̓. vj. dicitur. eccleſia terribilis vt ca ſtrorum acies ordinata. Quia Prouer. xviij. Frater qui iuuat̉ a fratre quaſi ciui tas firma. Et adapta quibꝰ modis iuuāt ſe inuicem. ſicut orationibuſ. exhortationi bus. et alijs multis. ſupportantes inuicem in vinculo charitatis. Exemplū capl̓o. vj. E. ¶ Tertium qd̓ tollit timorē recidiuati onis eſt diuini auxilij ſecuritas. Pſalmi ſta. Dominꝰ defenſor vite mee a quo tre pidabo. Idem Dominus adiutor et pro tector eſt omniū ſperantiū in ſe. Auguſti nus. Proijce te in deum quia non ita cru delis vt ſe ſubtrahat et te cadere permittat ¶ H ¶ Secundū vinculum qd̓ linguaꝫ ligat ne cōfiteatur eſt de dei miſericordiā preſumptio. Ecc̄i. v. Non adijcias pecca tum ſuper peccatū. et ne dicas miſerato d̓i magna eſt. multitudinis peccatoruꝫ meo rum miſerebit̉. Hanc autē preſumptionē tollunt tria ſi conſiderātur ſcꝫ iuſticie dei inflexibilitas. pro diutina expectatione ſe ueritas. et future cōminationis aſperitas De prio ſcꝫ de inflexibilitate diuine iu ſticie dicitur Prouerb̓. vj. Zelus et furor viri non parcet. Gregorius Qui legit̉ pa ter miſericordiarū et deus totius conſole tionis. legitur et deus vltionū dominus deuſ vltionū. legitur etiā deus iudex iuſtꝰ legitur etiā terribilis ſuꝑ filios hominum ¶ De ſecundo ſcꝫ de ſeueritate dei ꝓ expe ctatione Eſaie. xvij. Diu ſilui patiens fui. ſicut parturiens loquar. Eccleſiaſtici. v. Ne dixeris peccaui. et quid mihi accidit triſte. altiſſimus eniꝫ eſt patiens redditor ¶ Dominica tredecima Thre. j. Vocauit aduerſum me tꝑs Exem plū ca. ix. A. ¶ De tertio ſcꝫ de aſperitate cōminatiōis. Pſal. Niſi cōuerſi fueritis gladiū ſuū vibra. ar. ſu. tetē. ſagit. ſu. arden. effecit. Soph̓. ij. Viſitabo ſuꝑ viros defi xos in fecibꝰ ſuis. ¶ A ¶ Tertiū vinculū qd̓ ligat linguā ne pctā ꝯfiteat̉. ē ꝓpt̓ mul titudinē ⁊ magnitudinē pctōꝝ remiſſiōis deſperatio. Prouer. xviij. Impiꝰ cū in ꝓ fundū pctōꝝ venerit ꝯtēnit. Hāc āt deſpe rationē tollunt tria ſi ꝯſiderant̉ ſcꝫ pctōris diutina expectato. eiuſdē crebra vocatio. ⁊ benigna pctōꝝ ſuſceptio. ¶ Ꝙ primuꝫ tollat deſperatiōeꝫ ſcꝫ diutina expectatio. Eſa. xxx. Propterea expectat vos deuſ vt miſereat̉ veſtri. Sap̄. xj. Diſſimulās pctā hoīum ꝓpter pnīam. Ezech̓. xxxiij. Nolo mortē pctōris ſꝫ vt ꝯuertat̉ ⁊ viuat. ¶ Q ſecūdū ſcꝫ crebra vocatō tollat deſperatōꝫ patꝫ Can̄. vj. Reuertere reuertere ſunami tis reuertere reuertere. Hiere. Tu autē for nicata es cū amatoribꝰ ml̓tiſ reuertere ad me. ¶ Tertiū q̇d tollit deſperatiōꝫ eſt pec catoꝝ redeūtiū benigna ſuſceptō. Exēplū Lu. xv. de filio ꝓdigo redeūte ad prem cui pat̓ longe occurrēs etiā in amplexus rui oſculū dedit pͥſtinā ſtolā ⁊ alia bona reſti tuit. ꝯuiuiū inſtaurauit. Adapta de ẜm o ne eiuſdē ꝑabole. req̇re in quadrageſima Si iſta pctō ꝯſideraret mutꝰ in ꝯfeſſiōe n̄ remaneret. Sꝫ qꝛ hec nō ꝯſiderat ⁊ ī ſurdi tate ⁊ mutitate remanet. ¶ B ¶ Oſtēdit duo in p̄miſſis v̓bis ad curatiōꝫ horuꝫ ne ceſſaria ¶ Primū eſt ſctōꝝ ⁊ eccīe oro. cū dicit. Dep̄cabant̉ illū. Multū enī tali ꝓfi cit ſctōrū oro. Vn̄. j. Ioh̓. v. Qui ſcit fratrē ſuū peccare pctūm nō ad mortē. petat pro eo ⁊ dabit̉ ei vita. Un̄ Act̉. xij. ꝓ petro icar cerato oratō fiebat ſine intermiſſiōe ab ec cleſia ad deū ꝓ eo. Sic fac̄ ⁊ hodie eccl̓ia ꝓ ſpūalit̓ incarcerato. ¶ Proficit et tali ad curationē manꝰ dei ad flagellationē īpo ſitio Un̄ ſequit̉. Vt īponat illi manum. Hac manu caſtigatiōis ſenſerat Iob. xix. cū dicebat. Miſeremī mei miſeremī mei ſaltē vos amici mei. qͥa manus dn̄i tetigit me. Hec impoſitio manꝰ plꝰ ꝑficit in ſpi ritualit̓ infirmoqͣꝫ aliqͦd genꝰ curationis. plus enī ꝓficit vna grauiſ infirmitas ī pec cato obſtinato ſurdo et muto qꝫ centum p̄dicatiōes. Vn̄ ſequit̉ in euangelio ꝙ ad manꝰ impoſitione ſolutū eſt vinculū lin gue eiꝰ ⁊ loq̄bat̉ recte. Tūc eī humiliatur ſub potēti manu dei. et ꝓ ꝯfeſſore mittit. et loquit̉ oīa recte ꝯfitēdo. aures aperiūt̉ ad cōſilia. ꝓmittit reſtitutiōes. et vtinā tanta poſſet adimplere qͣnta tunc ꝓmittit facere De quo ſi vis plꝰ loq̄ reqͥre in ẜmone Pe trus ad ſe reuerſus dixit. Nūc ſcio v̓e. Exē plū ca. xvj. D. E. ca. ij. G ¶ Dominica tredecima de epl̓a. Sermo. ¶ XI. V Brae dicte ſunt ꝓmiſſiōes ⁊ ſemini eius Gal̓. iij. LC ¶ Gloſa dicit ꝓmiſſiōes. id ē. eterna beatitudo. Et dic̄ pluralit̓ ꝓmiſſio nes q̇a pluries facta ē. ⁊ nō ſolū abrae ſꝫ eti am ſemī eiꝰ.i. imitatoribꝰ. Simꝰ ergo imi tatores abrae ī ſex. vt cū abraā vitā eternaꝫ ꝓmiſſam cōprehendamꝰ. ¶ Simꝰ ergo primo in fide cum abraā firmi et ſtabiles. De quo Roma. iiij. In ꝓmiſſiōe dei non heſitauit diffidētia ſed cōfortatus eſt fide pleniſſime ſciens qꝛ quecūqꝫ ꝑmiſit deus potens eſt facere. Et talibus ꝓmittitur vi ta eterna. Vnde gal̓. iiij. Concluſit ſcriptu ra omnia ſub peccato vt promiſſio ex fide ieſu chriſti daretur credentibus. Vnde be ne hortat̉ apoſtolꝰ Hebre. vj. Non ſegneſ efficiamini imitatores eoruꝫ qui in fide et patientia hereditabunt promiſſioneſ. ſine fide enim impoſſibile eſt placere deo. Un de Hebre. iij. dicitur. Quibus iurauit vi non intrarent in requiē eius niſi illis qui increduli fuerunt. Et videmus quia non potuerūt intrare propter incredulitatem. ¶ Secūdo ſimus cuꝫ abraā ſpe gauden tes. qui ſicut dicitur Ro. iiij. contra ſpem in ſpeꝫ credidit Un̄ Gal̓. iiij. Nos autē ẜm iſaac ꝑmiſſiōis filij ſumꝰ. glo. i. ad ſimilitu dinē iſaac qui interpretatur riſus. in quo ¶ Dominica tredecima ſignatur ꝙ in leticia deo ſeruire debemus. nō ex triſticia vl̓ ex neceſſitate. Totū eſt de gloſa. Et hͦ facere debemꝰ ſꝑantes cōſeq̇ ꝓ miſſum Un̄ Heb̓. vj. Fortiſſimū ſolatium habemꝰ q̇ ꝯfugimꝰ ad tenendā ꝓpoſitam ſpem. quā ſicut anchorā habemꝰ aīe tutā ac firmā intendentē vſqꝫ ad interiora vela minis vbi precurſor ꝓ nob̓ introiuit ieſus ¶ Tertio debemꝰ exēplo abrae eē charita te feruētes De qͦ habemꝰ Gen̄. xviij. qͣꝫ fer uenter tribꝰ viris qui trinitatē ꝑſonaꝝ de ſignabāt ẜuiuit Un̄ ⁊ vxori dixit. Accelera ⁊ miſce tria ſata farine. ⁊ ip̄e cucurrit ad ar mentariū. Itē reſpectu ꝓximi qͣꝫ feruenter ꝓ peccatoribꝰ orauit quādo dixit de ſodo ma. Primo de qͥnquaginta ſi iuſti īueni rent̉ in ea ꝙ ꝑceret. Et ſic orādo deſcendit vſqꝫ ad decē. Qui cū inuēti non fuiſſent. ꝓ liberatiōe lothſolicitꝰ ml̓tū fuit. Certe cha ritas vrgebat eū. Et certe ſic diligentibꝰ ꝓ mittit̉ vita eterna. Vn̄ Iac̄. j. Beatꝰ vir qͥ ſuffert tēptationē. Et ſequit̉. Accipiet coro nā vite quā ꝓmiſit deus diligētibꝰ ſe. De his tribꝰ.ſ. fide ſpe ⁊ charitate Heb̓. xj. Fide abraā demoratꝰ eſt in terra ꝓmiſſionis. et poſt cū iſaac ⁊ iacob coheredibꝰ re ꝓmiſſi oniſ eiuſdē. Sicut exponit gloſa ſuꝑ illud Matth̓. Abraā genuit iſaac. iſaac genuit iacob. Per abraā intelliguntur fide ſtabi les. per iſaac ſpe gaudētes. per iacob chari tate feruentes ¶ D ¶ Quarto debemuſ eſſe cū abraā in tribulatiōe patientes. De abraā dicitur Gen̄. xxj. qualiter patiēs fu it contra eos qui ſibi puteos abſtulerunt. Item de eo legit̉ Hebre. vj. longanimiter feres adeptꝰ eſt repromiſſionē. id eſt. vitā eternam. Vnde vt idē conſequi poſſimuſ dicit apoſtolus ad Hebre. vj. Non ſegne efficiamini verum imitatores eorum qui fide ⁊ patientia hereditabūt promiſſiones glo. id eſt. vitā eternā. Exemplū cap̄. xvj. E ¶ Quinto debemꝰ eſſe cum abraā hoſpi talitatem ſectantes. De cuiꝰ hoſpitalitate et pietate inuenies multa cōmendabilia. Gen̄. xviij. Si inquit inueni gratiā in ocu lis tuis ne tranſeas ſeruū tuū. ſed afferapauxillum aque et lauētur pedes veſtri. ⁊ requieſcite ſub arbore. ponamqꝫ buccellā panis et confortet̉ cor veſtrū. et poſtea trā ſibitis. Curialitatis exemplū dat in hoc ꝙ non expectauit vt ipſi hoſpitiū peterent.ſꝫ ipſos humiliter rogauit vt ad eum decli narent. Domine inquit ſi inueni gratiam corā oculis tuis ne tranſeas. Iteꝫ in hoc ꝙ modicū promiſit et multū preparauit. ꝓ miſit buccellam panis et preparauit vitu lum tenerrimū et optimū. Deuotio vero circa hoſpites notatur in occurſu eorum. in pedum ablutione. in preparationis ac celeratione. itē ꝙ in ꝓpria ꝑſona eis mini ſtrauit. Ad hāc hortat̉ nos apoſtoluſ He breoꝝ. xiij. Hoſpitalitateꝫ nolite obliuiſci. per hanc quidā placuerunt deo. quia ple riqꝫ non ſolū angelos ſed etiā ipſum deuꝫ recipere meruerūt. Sicut oſtendit beatuſ gregorius in omelia paſcali. Exemplū eti am de hoc in ꝓmptuario capitulo. xvij. F. Et talibus vita eterna ꝓmittit̉. Un̄. j. Tbi. iiij. Pietas ad omnia valet. ꝓmiſſionē ha bens vite que nunc eſt ⁊ future. gloſa. ha bens hic diuitias et gloriaꝫ. et in futuro vi tam eternam. ¶ Sexto debemus eſſe cuꝫ abraaꝫ cōtemplationi vacantes Vnde de abraam dicit̉ Gen̄. xxij. ꝙ ipſe cum ad ter ram viſionis. id eſt. contemplationis acce deret ſegregando ſe ab alijs. ſicut contem platio requirit. dixit ad pueros ſuos. Ex pectate hic cum aſino. ego et puer illuc vſ qꝫ properantes. poſtqͣm adorauerimus. reuertemur ad vos. Pſalmiſta. Elonga ui fugiens et manſi in ſolitudine. expecta bam eum qui ſaluū me fecit Et talibus fit promiſſio Vnde Actu. j. Precepit illis ab hieroſolimiſne diſcederent. ſed expectarēt promiſſionem patris. De hac promiſſiōe pͥma Ioh̓is. ij. Hec eſt promiſſio quā ipſe pollicitus eſt nobis vita eterna. Habētes igit̉ promiſſiones predictas. mundemus nos ab omni inquinamento carnis et ſpi ritus vt eas conſequi valeamꝰ. Ad quod nos perducat qui vi. ⁊cͣ. Exempluꝫ capl̓o ¶ Dominica tredecima ¶ De euangelio Sermo. CXXI. VI. Omo quidā de ſcenoebat ab hieruſalem in hieri cho ⁊ incidit in lacrones. Luce. x. ¶ E ¶ In hac ꝑabola duo principalit̓ de ſignātur. videlicet peccatoris miſeria. ⁊ ſal uatoris miſericordia ¶ Miſeria peccato ris innuit̉ ex multorū maloꝝ ꝓpter pecca ta incurſione. que tangit̉ ibi. Homo q̇daꝫ deſcendebat ab hieruſalē ī hiericho ⁊ inci dit in latrones. qui etiā expoliauerunt eū ⁊ plagis impoſitis abierunt ſemiuiuo re licto. ¶ Sed miſericordia ſaluatoris īnu itur in peccatoris omnimoda curatione. ibi. Samaritanꝰ autē quidā iter faciens venit ſecꝰ eū et videns eū miſericordia mo tus eſt. et appropians alligauit vulnera eꝰ infundens oleū ⁊ vinū. ⁊ imponens illum in iumentū ſuū duxit in ſtabulum ⁊ curā eius egit. ¶ Mala autē que homo ꝓpter mortale peccatū incurrit quattuor in pre miſſa parabola innuunt̉ ¶ Primū eſt ꝙ ab eccleſia fideliū ſeparat̉. quod tangit ibi Quia deſcendit ab hieruſaleꝫ in hiericho. Secunduꝫ eſt ꝙ demonibꝰ ſubijcit̉. pro qͣ dicit. ꝙ incidit in latrones. Tertiū eſt ꝙ v̓ tutibus ⁊ omnibꝰ bonis operibus priuat̉ pro quo dicit. ꝙ incidit in latrones qui ex poliauerunt eum. Quartū eſt ꝙ in bonis naturalibꝰ vulnerat̉. pro quo dicit. Et pla gis impoſitis abierunt ſemiuiuo relicto. ¶ Primū eſt ergo ꝙ homo propter pec catum ab eccleſia fideliū ſeparat̉. quia ſta tim cū mortaliter peccat deſcendit ab hie ruſalem. id eſt. eccleſia militāte que hieru ſalem dicit̉ hic. De qua pſal. Hieruſalem que edificat̉ vt ciuitas. Quia ſicut ciuitas edificatur ex politis lapidibꝰ. ſic p̄ſens ec cleſia viuis ex lapidibus edificatur q̇ tun ſionibus et preſſuris expoliti ī vnū corꝑ eccleſie coaptant̉. Propter qd̓ dicit apo ſtolus Corinth̓. xij. Omnes ſumus vnuꝫ corpus in chriſto. ſinguli auteꝫ ſcꝫ fideles alter alteriꝰ membra. Hec mēbra charitaſ in vnū corpus ligat et cōnectit. pro quo et vinculū ꝑfectiōis dicit̉. Col̓. v. Et nō ſoluꝫ ligat membra eccleſie ad inuicē. ſed etiam cum deo tanqͣꝫ cū capite. Unde Deut̓. xj. dicitur. Patribꝰ tuis cōglutinatꝰ eſt dn̄ſ ⁊ amauit eos. Et in hac colligatiōe ꝯſiſtit ꝑfectio eccleſie. pro tanto charitas vincu lum ꝑfectionis dicit̉. Hoc charitatis vin culum ſoluit̉ ꝑ mortale peccatū. quia qͣꝫci to cōmittit̉ tamcito cōmittens a corꝑe dei euellitur Vnde eſa. lix. Iniquitates veſtre diuiſerunt inter vos ⁊ deum. Et Sapīe. jͣ. Peruerſe cogitationes ſeꝑant a deo. Et quantā miſeriā peccator incurrat ex dei ⁊ eccleſie ſeꝑatione. ex nominū interp̄tatiōe innuit̉ cum dicit̉. Ꝙ deſcendit ab hieruſa lem. id eſt. a pace et tranquillitate. qꝛ hieru ſalem viſio pacis interp̄tatur. in hiericho id eſt. in mutabilitatē. quia hiericholuna ī terp̄tat̉. et ſtultꝰ vt luna mutat̉. Quia v̓e ī hieruſalē.i. in corꝑe eccīe cōſtituti pacē ha bemus. Iuxta illud dn̄i Ioh̓. vj. Hec locu tus ſum vobiſ vt in me pacē habeatis. E qͣꝫcito deſcendimꝰ ꝑ peccatū abhieruſalē habꝫ homo inteſtinū bellū. Illa enī ꝑs aīe ẜm qua eſt imago dei agēs vices dei. mo uet hoī bellū remordēdo eū. Propter qd̓ dicit Iob. ix. Quis reſtitit ei et pacē habu it. Illa eī ſindereſis ſonitū terroris fac̄ ſꝑ ī auribꝰ eius. Un̄ non eſt pax impijs dicit dn̄s Eſa. lvij. Et mutant̉ vt luna. Ꝙ Eſaie lvij. d̓r. Impij quaſi mare feruēs q̇d q̇eſce re nō poteſt. ¶ F ¶ Secūdū malū eſt qͥa hō ꝑpeccatū demonibꝰ ſubijcit̉. Pro q̇ di cit. ꝙ incidit ī latrones. Quia ſic̄ dic̄ petrꝰ ij. A quo q̇s ſuꝑatꝰ eſt eiꝰ ſeruꝰ eſt. Vnde augꝰ. Bonꝰ hō ſi fuerit liber ē. malꝰ ſi regͣt ẜuus eſt. nō vniꝰ demonis ſꝫ q̇d̓ peiꝰ ē tot demonioꝝ q̇t vicioꝝ. In ſignū cꝰ cū vnus euāgeliſtarū dixiſſet d̓ maria magdalena. ꝙ habuit. vij. vicia. alt̓ dic̄ ꝙ habuit ſeptem demonia. O ad qͣntā miſeriā deduc̄ pct̄uꝫ q̇a cū ſine ip̄o ē hō oībꝰ demonibꝰ imꝑat. Lu. x. dixerunt. lxxij. diſcipuli. Dn̄e ecce de monia ſubijciunt̉ nobis. Sed qͣmcito pec cat omnibꝰ demonibꝰ ſubiectꝰ eſt. Vnde ¶ Dominica tredecima Iob. xix. Simul venerunt latrones eius. ¶ Dicunt̉ aut latrones demones q̇a tāqͣꝫ latrones vilioribꝰ ſpretis p̄cioſioribꝰ inte dunt Gen̄. xiiij. Da mihi aīmas cetera tol le tibi. Nō ei curat diabolꝰ de md̓i rebꝰ. ne qꝫ de noſtris corꝑibus. ſed tantū de aīma bus. q̇bus in hͦ mūdo nihil cariꝰ. Marci viij. Quā dabit hō cōmutatōne ꝓ aīa ſua qͣſi diceret nullā ¶ Itē ſicut latro cum per vnū aditū ingredi nō poteſt diabolꝰ ꝑ ali um ingredi tēptat. Vn̄ Matth̓. iiij. teptāſ dn̄m in deſerto poſtqͣꝫ eū ꝑ viciū gule de cere n̄ potuit. ad alia vicia ſe trāſtulit. Vn̄ in vitis patrū vni ſancto cū multis pixidi bus apparuit aſſerēs ꝙ qn̄ quis de vno ele ctuario nō vult exhibet de alio. ¶ Itē dia bolus ſicut latrones vbi debilē aditū tāqͣꝫ debile hoſtiū inueniūt intrat. vbi v̓o forte hoſtiuꝫ ꝑtranſeunt. Propter hͦ dicit Iac̄. .iiij. Reſiſtite diabolo et fugiet a vobis ¶ Tertiū eſt quia hō ꝑ peccatū omnibuſ bonis ſpoliat̉. Spoliat enī v̓tutibus q̄ ſūt veſtimēta anime. De q̇bus Apoc̄ xvj Bo atus qͥ cuſtodit veſtimenta ſua ne nuduſ ambulet ¶ Itē ſpoliat̉ omnibꝰ bonis oꝑi bus. quia amittit oīa bona que fecit. Un̄ Eſa. lix. Oꝑa eoꝝ inutilia. Itē ſpoliat̉ etiā bonis eccīe quoꝝ ꝑticeps fuit qͣꝫdiu fuit ī hierl̓m.i. in corpore eccīe. Iuxta illud pfal. Particeps ego ſum oīm timentiū te. Sꝫ poſtqͣꝫ deſcēdit ab hierl̓m ſtatim ſpoliat̉. ¶ G ¶ Quartū malū ſiue miſeria eſt. qꝛ homo ꝑ peccatū ī naturalibꝰ vulneratur. Pro quo ſubdit̉. Et plagis impoſitis ab ierunt. Et nota ꝙ diabolꝰ hoī quem capit ꝑ peccatu oculos eruit. aures et nares pre ſcindit. manꝰ et pedes amputat. lumbos cōuulnerat. Utrūqꝫ oculū eruit. cū pctōr nec deū diligit nec penam inferni metuit. Sic philiſtei ſamſoni ambos oculos eru erunt Iud̓. xvj. Auris p̄ſcindit̉ cū obedien tia mandatis dei nō impendit̉. Naris pre ſcinditur cū diſcretio ſpūalis ſubtrahitur De qͥbus Ezech̓. xxiij. Precidēt aures tu as et nares tuas. Manꝰ p̄ſcindit̉ cū exer citium bonoꝝ operū nō impēdit̉. Pedes amputant̉ cū ꝓgreſſus de bono in meliuſ p̄ſcinpitur. Pedibus enī ꝓgredimur. Iu dicum. j. Cōprehenderūt adonibeſech ceſi ſūmitatibꝰ manuū ⁊ pedū ip̄ius. Lumbi cōuulnerant̉ cum in peccatore carnis con cupiſcentia nō reſtringit̉. Iob. xvj. dicit̉ in ꝑſona peccatoris. Cōuulnerauit lumbos meoſ ¶ H ¶ Saluatoris v̓o miẜicordia innuit̉ in pctōris omnimoda curatiōe. cū ſubdit̉. Samaritanꝰ aūt quidā iter faciēs vidēs eū miẜicordia motꝰ ē. Samaritanꝰ enī qui cuſtodiēs interp̄tat̉ deſigͣt noſtrū ſaluatorē. De quo p̄s. Niſi dn̄s cuſtodie rit ciuitatē fruſtra vigilat qͥ cuſtodit eam. Hic ſamaritanꝰ ſiue cuſtos curat pctōrē quinqꝫ modis. ¶ Primo vulnera pecca toruꝫ alligādo. qd̓ fit qn̄ peccatoruꝫ fluxū reſtringit. Ecc̄. vj. Vincula eius alligatura ſanitatis. Soliꝰ ei miẜicordie dei eſt ſicut dicit Bern̄. ſuſceptū ſemel iugum peccati poſſe excutere ¶ Secūdo curat vinum et oleū infundendo. qd̓ fit qn̄ cōfert gr̄am iu ſtificatiōis. Pro qͣ dicit apl̓s Eph̓. ij. Gra tia ſaluati eſtis. Pſal. Vnxit te deus de us tuus oleo leticie. Illud eſt enī oleū qd̓ cōputreſcere facit iugū peccati. ¶ Tertio ip̄m curat impoſitū iumēto in ſtabulū in ducendo. qd̓ fit qꝛ talē et effectui paſſioniſ ſue q̄ ꝑ iumentū intelligit̉. et meritis eccl̓ie que ꝑ ſtabulū deſignat̉ reſtituit Iuxta illd̓ pſal. Particeps ego ſū oīm timentiū te et cuſtodientiū mādata tua. ¶ Quarto cu ram ipſiꝰ agēdo. qͥa licet oībꝰ p̄ſit maxīe tn̄ de bonis ſolicitꝰ exiſtit. Quibꝰ etiaꝫ dicit: Nolite eſſe ſoliciti in craſtinū. ſcit enī pat̓ veſter qͥd vob̓ neceſſe ſit Propt̓ qͦd etiam pſal. ꝯſulit. Iacta cogitatū tuū in dn̄o ⁊ ip ſe te enutriet. Exēplū. iij. reḡ. xvij. de helya quē ꝑ coruos pauit. Et ī vitis patꝝ paulū heremita. ¶ Quinto ip̄m ſtabulario cō mendādo. qd̓ fit qͥa tales p̄latis tāqꝫ vica rijs ſuis vt cuſtodiāt̉ cōmittit. Vn̄ cuilibꝫ p̄lato dic̄ illud. iij. re. xx. Cuſtodi viꝝ iſtu qͣ ſi elapſꝰ fuerit erit aīa tua ꝓ aīa illiꝰ Qui bus ⁊ duos denarios dat. Quia q̇ bn̄ pre ſunt duplici honore digni ſūt. ¶ Dominica decimaquarta Dominica decimaquarta de epl̓a Bermo. CXI. VII. Piritu ambula te ⁊ deſideria carnis non ꝑficie tis. Gal̓. v. ¶ A ¶ In hac epi ſtola apoſtolꝰ oſtēdit ꝙ eſt ſpū ambulan dum ꝓpter tria. videlicet quia iuſtū. qꝛ ho neſtū. quia vtile ¶ Ꝙ iuſtum eſt on̄dit. quia ſcꝫ ꝑ ip̄m ſpiramus. ꝓpter qͦd et ſpūs dicit̉. Et hoc innuit apl̓us cū dicit de pͥmo Spiritu ambulate. Iuſtū eſt enī vt ſi ab eo habemꝰ vitā et ſpiraculū. ipſum tanqͣꝫ ducē ſequamur. A carne enī nihil hēmus niſi grauamen ⁊ corruptionē Sap̄. ix. Cor pus qd̓ corrumpit̉ aggrauat aīam. Hanc rōem iuſticie tangit Gal̓. v. dicēs. Si ſpū viuimꝰ ſpū ⁊ ambulemus ¶ Itē ꝙ hone ſtum patet. non enī ducit ſpūs ſicut ducit caro ꝑ immūda ⁊ turpia. Vn̄ ſubdit apl̓s. Manifeſta ſunt oꝑa carnis que ſunt for nicatio. immūdicia. impudicicia ⁊cͣ. Sed ſpūs ducit ꝑ honeſta. Unde ſubdit apl̓s. Fructus aūt ſpūs eſt charitas. gaudium. pax. modeſtia. cōtinentia. caſtitas. et plu ra alia ponit. de q̇bus ſicut placet adapta ¶ Itē ꝙ vtile ⁊ fructuoſum oſtendit cum dicit. Et deſideria carnis nō ꝑficietiſ. Que ꝑficiendo homo incurrit mortē perpetuā ⁊ regnū celorū ꝑdit. pro quo dicit. Qui ta lia agunt regnū dei nō cōſequent̉. Ro. viij Si ẜm carnē vixeritis moriemī. Si autē ſpiritu facta carnis mortificaueritis viue tis. Et nota ꝙ apoſtolꝰ non dicit. et deſide ria carnis nō habebitis quia hoc eſt īpoſ ſibile. ſed non ꝑficietis qͥd̓ eſt nobis valde fructuoſum et vtile. Itē in hoc ꝙ non dicit in ſingulari ſed in plurali deſideria. que ſi ſpūm ſequamur non ꝑficiemus. ¶ B ¶ ¶ Un̄ nota ꝙ eſt deſideriū carniſ volupta tis quantū ad gulā. et hoc ſequunt̉ guloſi De quo Numeri. xj. Uulgus ꝓmiſcuuꝫ flagrauit deſiderio carniū. Pſal. Mādu cauerunt ⁊ ſaturati ſunt nimis et deſideri um eorū attulit. Et ſequit̉. Adhuc eſce eo rum erāt in ore ipſorū. ⁊ ira dei aſcēdit ſuꝑ eos. Propter qͦd monet apl̓us Roma. xij Cura carnis ne feceritis in deſiderijs. Ibi glo. augͥ. Nō dico inq̇t in neceſſarijs ad ſu ſtentationē. ſed in deſiderijs illicitis ¶ Itē ex pͥmo ſequit̉ deſideriū carnis voluptatiſ cōplende. ⁊ hoc eſt d̓ſideriū luxurioſoꝝ qꝛ venter ſatiatus luxuriam appetit Hiere. v Saturaui eos et mechati ſunt. De hͦ deſi derio Ro. j. Exarſerunt in deſiderijs ſuis. Et. jͣ. Theſ. iiij. Vt ſciat vnuſquiſqꝫ vas ſu um poſſidere in ſanctificatione et honore nō in paſſione deſiderij ſic̄ et gentes Ter tium deſideriū eſt acq̄rende pecunie. et hͦ eſt auaroꝝ raptorū vſurariorū et cōſimili um. j. Thi. vj. Qui volunt diuites fieri inci dunt in temptationē et in laqueū diaboli. ⁊ deſideria multa inutilia ⁊ nociua. q̄ mer gunt hoīes in interitū ⁊ ꝑditionē. Glo. In interitū corporū ⁊ ꝑditionē animaꝝ Pro pter qd̓ monet apl̓s. j. Theſ. iiij. Rogamuſ vos fratres vt honeſte ambuletis ad eos qui foris ſunt. et nullius aliqͥddeſideretis Oſee. ix. Deſiderabile argentū eoꝝ ⁊ aurū vrtica hereditabit. Et Ecc̄s. vj. Vir cui deꝰ dedit diuitias ⁊ honorē ⁊ nihil deeſt aīme eius ex omnibꝰ que deſiderat. nec tribuit ei deꝰ poteſtatē vt cōmedat ex eo. ſed hō ex traneus vorabit illud. Glo. Auarꝰ dū ml̓ ta bona habeat nimia ꝑcitate ſe cruciat et neſcit cui cōgregat ¶ Quartū deſideriuꝫ eſt carnis quieſcendi vel vacādi. et hoc eſt deſideriū accidioſorū et pigrorū. Prouer bioꝝ. xxj. Deſideria occidunt pigrū. nolue runt enī manꝰ eiꝰ quicqͣꝫ oꝑari. tota die cō cupiſcit et deſiderat. Cōtra qd d̓r Ecc̄s. ix. Qd̓cunqꝫ poteſt manus tua facere inſtā ter oꝑare. quia nec opus nec ratō nec ſapi entia eſt apud inferos quo tu ꝓperas. Ex emplū in ꝓmptuarioca. ij. D. ¶ Quintū deſideriū eſt damnū inferendi ꝓcedens ex impietate. ⁊ hoc eſt iracundorū. Prouer. xxj. Aīa impij deſiderat malū. nō miſerebi tur ꝓximo ſuo Qd̓ ꝓprie cōuenit iracūdo quia tra nō habet miſericordiā. vt d̓r ꝓuer bioꝝ. xxvij. Glo. Vbi ira incanduerit mox pietatis amittit. Exemplū ca. vj. I. ¶ Dominica decimaquarta ¶ Sextū deſideriū eſt obfuſcandi bonuꝫ alienū. qd̓ ꝓpriū eſt inuidoruꝫ. Tales fue runt ſcribe ⁊ phariſei q̇ cum bonitatē chri ſti ꝑfalſos teſteſ obnubilare deſiderarent dixerūt Mar. xiiij. Quid adhuc deſidera mus teſtes. Exemplū cap̄. xviij A. ¶ Se ptimū deſideriū eſt dn̄atiōis ⁊ ſublimatō nis. ⁊ hoc eſt ſuꝑborū qui ſpdominari ap petunt. qͥbus d̓r Ioh̓. viij. Vos ex patrē di abolo eſtis. ⁊ deſideria patris veſtri vultiſ facere. ij. Re. iij. dixit abner ad dauid Sur gam vt cōgregē ad te omnē domū iſrael ⁊ imꝑes omnibꝰ ſicut deſiderat aīa tua. Cō tra qḋ pſal. Deſideriuꝫ peccatorū peribit. Hec ſunt ſeptē carnis ⁊ carnaliū deſideria hoīm. q̄ hō ſpū ambulādo nō ꝑficit. et ſic mortē effugiet ⁊ vitā et̓nam inueniet. Ad quā nos ꝑdu. ¶ De epiſtola Sermo. ¶ XI. VIII. Piritu ambula te ⁊ deſideria carnis nō ꝑficietis. Gal̓. v. ¶ C ¶ Quia caro et ſpi ritus ſibi aduerſant̉ ad inuicē. ſicut on̄ſuꝫ eſt ſupra ī ſermone. Si ẜm carnē vixeritis ⁊ hos duos aduerſarios in nobiſipſis ſen timus. ideo apl̓us in tam ꝑiculoſo bello ī quo mors de facili incurrit̉. cui nobis po tius ſit adherendū in p̄miſſis v̓bis oſtēdit dicēs. Spū ambulate. ¶ Multis āt mo dis homo ſpū ambulat vt ꝑpetuā morte effugiat ¶ Primo cū tribulat̉ de peccatiſ ſuis dolendo. Vn̄ pſal. Sacrificiū deo ſpi ritus cōtribulatꝰ. Tali hoī dicit̉ Eſaie. liiij Vt mulierē derelictā ⁊ merentē ſpū voca uit te dn̄s. Et Eſa. lxj. Vt darē eis coronaꝫ ꝓ cinere oleū gaudij ꝓ luctu. palliū gaudij ꝓ ſpū meroris. ¶ Ite ſecūdo ambulat ſpi ritū carnē ne vlteriꝰ ad peccatū trahat ca ſtigando. Vn̄ Roma. viij. Si ſpū fctā car nis mortificaueritis viuetis. Spus enim concupiſcit aduerſus carnē. Gal̓. v. Et Lu ce. xxiiij. Spūs carnē et oſſa nō habet. Vn̄ apl̓us. 1. Coꝝ. ix. Caſtigo corpus meū ⁊ in ẜuitute redigo. ¶ Tertio ſpū ambulat pꝰ p̄dicta fortis temptationibus ⁊ aduerſita tibꝰ reſiſtēdo. Eſa. xxv. Spūs robuſtoruꝫ quaſi turbo impellēſ pariētē. Et de tali ſpi ritū dicit̉ Prouer. xviij. Spus viri ſuſten tat imbecillitatē ſuā. Hoc mō dicit̉ ieſꝰ du ctuſ in deſertū a ſpū vt temptaret̉ a diabo lo. ¶ D ¶ Quarto ſpū ambulat humili tatem cordis ſeruando. Eſa. liij. In excelſo habitas ⁊cͣ. cōtrito ⁊ humili ſpū vt viuificꝫ ſpūm humiliū Propter qd̓ etiā dicebat il la bona judith. viij. Humiliemus illi aīas noſtras ⁊ in ſpū cōtrito ⁊ humiliato ſerui entes dicamꝰ illi flentes vtẜm voluntateꝫ ſuā faciat nobiſcū miſericordiā ſuā. Et ta lem ſuſcipiet ad gl̓iam Prouer. xxix. Hui lem ſpū ſuſcipiet gl̓ia Propter qḋ dicitur Matth̓. v. Beati pauꝑes ſpū quoniā ip̄o rum eſt regnū celorū. ¶ Quinto ſpū am bulat manſuetū ⁊ mitē ſe alijs exhibendo. Hoc modo ambulabat apl̓us. j. Coꝝ. iiij. Quid vultis in virga veniā ad vos an in ſpū manſuetudinis. Et ad Gal̓. vj. ad idi monebat frēs. Si qͥs ex vobis p̄occupatꝰ fuerit ī aliquo delicto vos q̇ ſpūales eſtis inſtruite hmōi in ſpū lenitatis. ¶ Sexto ⁊ vltimo in ſpū ambulat ad celeſtia ꝑcon templatione ſe eleuādo. Sic iohānes fui in ſpū ī dn̄ica die apoc̄. j. Et apoc̄. iiij. Vo quā audiui dixit. Aſcende huc et on̄dam tibi que oportet fieri cito. et ſtatim fui ī ſpi ritu. Hoc ſignatū fuit. iij. Regͣ. x. Vidēs re gina ſaba omnē ſapīam ſalomonis. et do mū quā edificauit. ⁊ cibos menſe eiꝰ. ⁊ ha bitacula ſeruorū. ⁊ ordines miniſtrantiuꝫ veſteſqꝫ eoꝝ. nō habebat vltra ſpūm. Hoc mō ſpū ambulando deſideria carnis nul lo mō ꝑficiet ¶ De euāgelio Sermo. CXI. IX Acurrerunt ei de ( Ocem viri leproſi q̇ ſteterūt a lōge et leuauerūt vocē dicētes. Ieſu p̄ ceptor miſerere noſtri. Quibus dixit. Ite ondite vos ſacerdotibꝰ. Et dū irent mun dati ſunt. Auc̄. xvij. ¶ E ¶ Hiſtoriā qͣntū ¶ Dominica decimaquarta d littere ſuꝑficiēplana eſt. Quantuꝫ ad noralē inſtructionē tria tangunt̉ in p̄miſ is v̓bis diligēter animaduertēda ¶ Pri nū eſt horū viroꝝ gͣuis morbi inſinuatio. ū dicunt̉ leproſi ¶ Secūdū eorundē pro curatiōe deuota oro. ibi. Qui ſteterunt a lōge ⁊ leuauerūt vocem dicētes: Ieſu p̄ce ptor miſerere noſtri. ¶ Tertiū ipſoꝝ cura tionis ꝓmpta exauditio. ibi. Ite oſtendite vos ſacerdotibꝰ. dū aūt irēt mundati ſunt ¶ Quantū ad pͥmū notādū ꝙ gͣuis mor bus ſpūalis eſt luxuria q̄ hic ꝑleprā deſigͣ tur. ⁊ dicunt̉ decē viri leproſi ꝓpt̓ decē ma la que infert luxuria tāqͣꝫ lepra ¶ Primū eſt qͥa ſicut lepra nō volatil̓ ſed ꝑſeuerans a corruptione interiori incipit. ſic luxuria a corruptione cordis. Vn̄ Matth̓. xv. Ex corde exeūt cogitatiōes male. adulteria ⁊0 Propter qd̓ Dan̄. xiij. d̓r. luxurioſo ſacer doti q̇ de ſuſanna tēptatꝰ fuerat. Cōcupi ſcentia ſubuertit cor tuū ¶ Secūdo lepre luxuria cōꝑat̉. qꝛ ſicut lepra ſic luxuria cor pus inficit. Vn̄ Coꝝ. vj. Qui autē fornica tur in corpꝰ ſuū peccat. Quia ad lrām vi res corporis eneruat. Vn̄ Iob. xxx. Ignis eſt vſqꝫ ad cōſumptionē deuorās et omīa virtutū germīa eradicās. Propter qͦd d̓r Ecc̄. ix Nō des aīam tuā fornicarijs ī vllo ne p̄das te ⁊ aīam tuā ⁊ hereditatem tuaꝫ. Tertio lepre luxuria cōꝑat̉. qꝛ ſic̄ lepra ſic luxuria cōtagione cōinqͣnat Un̄ Pro uerb̓. vj. d̓r. Qui ingredit̉ ad vxoreꝫ ꝓximi ſui nō erit mūdus cū tetigerit eā. qͥa q̇ teti gerit picē inq̇nabit̉ ab ea. Propt̓ qd̓ cōſu lit apl̓us. j. Coꝝ. vij. Bonū eſt hoī mulierē non tāgere. q̇a morbꝰ cōtagioſus eſt Pro pter qḋ Apoc̄. xiiij. d̓r. Hi ſunt q̇ cū mulie ribus nō ſunt coinqͥnati v̓gines eniꝫ ſun ¶ Quarto lepre luxuria cōꝑat̉. qꝛ ſicut le proſus rōe infectiōis fetet. ſic et luxurioſꝰ Un̄ Ecc̄. ix. Ois mulier fornicaria qͣſi ſter cus in via. qd̓ multū fetet. conculcat̉ Vn dicit ph̓us ꝙ leo naturalit̓ ꝑpendit ad fet rem de leoniſſa ſi cōiuit cū alio. vn̄ ipſa fa gax an̄qͣꝫ vadat ad eū lauat ſe. et ſic leon cipit. Exemplum capl̓o. vj. AB. ¶ F ¶ Quinto ſicut leproſus lucē abhorret. ī ignū cuiꝰ leproſi oculos multū pallio co ꝯperiūt. ſic luxurioſus lucē abhorret. Un̄ Iob. xxiiij. Oculꝰ adulteri obſeruat caligi nem dicēs: nō me videbit oculꝰ. et operiet vultū ſuū. Et Iob. xxiiij. Si ſubito apparu erit aurorā arbitrant̉ vmbrā mortis. Q omnis q̇ male agitodit lucē ⁊ nō venit ad lucem vt nō arguātur oꝑa eius. Sicut di cit dn̄s Ioh̓. iij. ¶ Sexto ſicut lepra abo minabilē facit. ꝓpter qḋ et ſeꝑatur a cōſor tio alioꝝ. ſic peccatū luxurie magis reddit infamē ⁊ abominabileꝫ p̄ ceteris peccatis. Ecc̄i. xxiij. d̓r de fornicatore. Hic in plateis ciuitatis vindicabit̉ qͣſi pullus equinꝰ fu gabit̉. et erit dedecꝰ omnibꝰ. Ecc̄i. j. Coꝝ. v. apl̓s p̄cipit fornicatorē expelli. ¶ Septio quia luxurioſus ſicut leproſus ſpeſt in cō tinuo pruritu Un̄ Prouer. xxx. Cria ſunt inſatiabilia. et poſt dicit. infernꝰ et os vul ue.i. luxurie. Vnde gloſa ſuꝑ illud Lu. xvj. de filio ꝓdigo qui cepit egere dicit ꝙ volu ptas ſemꝑhabet famē ſui. Vnde ſuꝑ illud Oſee. iiij. Fornicati ſunt ⁊ noceſſauerunt. dicit gloſa hiero. Voluptas inſatiabilis ē vires fornicari deficiūt. et deſideriuꝫ inar deſcit ¶ Octauo luxuria lepre cōparatur Quia ſicut leproſus leproſum filiuꝫ gene rat. ſic luxurioſus luxurioſum Vnde Ecc̄. xli. Filij abominationū fiūt filij peccatorū. Propter q̇d eccleſia ꝓhibet filios p̄ſbyte rorum ordinari. quia vt frequēter ſunt pa terni ſceleris imitatores. Quia ſicut dicit̉ ſap̄. iiij. Ex iniquis omēs filij qui naſcūtur teſtes ſunt nequicie aduerſus ꝑentes Un̄ ſolent homines dicere tali q̄ diſcordat ab oꝑbus boni patris. nunqͣꝫ fuiſti filius tal̓ hominis ¶ Nono luxuria lepre cōꝑatur quia velut lepra aufert mēbra. aufert eniꝫ oculos intelligētie. aures obediētie. nares diſcretionis. linguā confeſſionis. capillos bone cogitatiōis. barbā fortitudinis. ſuꝑ cilicia ſancte indignatōiſ. manꝰ bone ope rationis. et pedes ſancte affectōnis. Pro pter qd̓ dicit apoſtoluſ. j. Corinth̓. vj. Tol lens ergo membra chriſti faciam membra ¶ Dominica decimaquinta meretricis. abſit ¶ Decimo et vltimo lu xuria lepre cōparat̉. qꝛ ſicut lepra ꝑſeuerā non niſi diuina virtute curat̉. ſic et luxuria antiquata. Unde in libro ſap̄. d̓r viij. Alit̓ nō poſſum eſſe cōtinens niſi deus det. E auguſtinꝰ in libro ſolilo. cōtinentiā iubeſ da q̇d iubes. Exemplū cap̄. vj. E. ¶ G ¶ Propter hoc ſecūdo ꝓ curatione huiꝰ morbi ab his leproſis ad deū fundit̉ deuo ta orato. cū dicitur. ꝙ ſteterūt a longe et ele uauerunt vocē dicētes Ieſu p̄ceptor miſe rere nobis. Vnde dicit dn̄s Matth̓. Hoc genus demoniorū.i. luxuria nō eijcitur ni ſi ieiunio et oratiōe. Predicta autē oratio leproſorū que etiā debet eſſe luxurioſoruꝫ meret̉ exaudiri. ꝓpter tria videlicet q̇a hu milis. quia deuota. ⁊ qͥa fideliſ. ¶ Fuit hu milis. ꝓpter qd̓ ſteterunt a longe tāqͣm in dignos ſe reputātes. Sicut Luc̄. xviij. pu blicanus cū aſcendiſſet in templū ad orā dum longe ſtans ꝑcutiebat pectus ſuum Et talis oratio exaudit̉. Vnde Ecc̄i. xxxv. Oratio humiliantis ſe penetrabit nubes. et donec appropīq̄t nō cōſolabitur. et non diſcedet donec altiſſimuſ aſpiciat. Et pſal. dixit. Reſpexit in orōem humiliū et n̄ ſpre uit precē eorū. Exemplū capl̓o. j. I. ¶ Itē fuit deuota. pro quo leuauerūt voceꝫ. De uotio enī eſt feruor bone volūtatis quam mens cohibere non valens certis manife ſtat indicijs. Sicut dicit augꝰ. Unde iſti leproſi feruorē cordiſ on̄dentes leuauerūt vocem. Sic̄ orabat etiā pſal. cum dicebat Uoce mea ad dn̄m clamaui et exaudiuit me. Et alibi. Clamaui ī toto corde meo ex audi me dn̄e. Exemplū capl̓o. xv. H. ¶ Itē fuit oratio eorū fidelis. Poſtulauerūt eī in fide nihil heſitantes. Sicut cōſulit Iac̄. Nam crediderūt ip̄m ſaluare poſſe Pro quo dixerunt Ieſu. id eſt. ſaluator. Hiere. xvij. Sana me dn̄e et ſanabor. ſaluum me fac et ſaluus ero. Itē crediderūt ip̄m ſine ī poſitione aliorū tantū verbo ſanare. Pro quo dixerūt. Preceptor. Quaſi dicerent Tantu p̄cipe et curabimur. Sicut dixit cē turio Matth̓. viij. Tātū dic verbo ⁊ ſanabitur puer meus. Et ꝓpter hoc ſubiunxit dominꝰ. Nō inueni tantā fidem in iſrael. Item crediderūt ad p̄dicta miſericordem Pro quo dixerūt. Miſerere noſtri. Sic̄ enī impiū eſt negare deū iuſtū. ſic etiaꝫ mi ſericordem. ipſiꝰ enī ꝓpriuꝫ eſt miſereri. ſic̄ dicit gregoriꝰ. Et p̄s. Miſericors et miſe rator dominꝰ ¶ H ¶ Tertio poſt talem orōem ſequit̉ ꝓmpta exauditio. cum dicit Ite oſtendite vos ſacerdotibꝰ. ⁊ dum irēt mundati ſunt In hoc autē ꝙ leproſos trāſ mittit ad ſacerdoteſ. innuit ꝙ luxurioſi cu rantur ſepiſſime ꝑ cōfeſſionem. Exemplū capl̓o. ix. D. Et oſtēdit dn̄s in p̄miſſis ver bis quattuor circa confeſſione ſeruanda. ſcꝫ ꝙ debet eſſe feſtina. pro quo dicit. Ite ī pn̄ti. non dicit. Ibitis quaſi in futuro. Iteꝫ oſtendit ꝙ confeſſio debet eſſe nuda. pro qͦ dicit. Oſtēdite. Itē oſtendit ꝙ debet eſſe ꝓ pria. ꝓpter qd̓ dicit Vos. Itē oſtēdit ꝙ de bet eſſe frequēs. pro quo dicit pluralit̓ Sa cerdotibuſ. De q̇bus ſi placet loqui reqͥre in ſecunda dn̄ica poſt octauā epiphanie ī ſermone. Vade oſtēde te ſacer. ¶ In hoc autē ꝙ anteqͣꝫ ꝑuenirēt ad ſacerdotes mū dati ſunt. oſtendit̉ ꝙ ꝑ cōtritionē cuꝫ ꝓpo ſito confitendi anteqͣꝫ vadat homo ad ſa cerdotē mundat̉ a peccato quantū ad cul pam. qd̓ eſt ſoliꝰ dei. qd̓ etiā innuit p̄s. Di xi cōfitebor ⁊ tu remiſiſti. Quam remiſſio nem peccatorum nobiſ preſtare dignetur Qui viuit ⁊cͣ. ¶ Dominica decimaquinta de epl̓a Sermo. UI. Onum facientes non deficiamꝰ. tēꝑe enī ſuo mete mus nō deficiētes Gal̓. vj. ¶ A In his verbis apl̓s tria facit. Primo mo net ad boni factionē. cū dicit. Bonū faciē tes. Secūdo hortat̉ ad eiuſdē cōtinuatiōꝫ cū dicit. Nō deficiamꝰ. Tertio ſubdit vtri uſqꝫ remunerationē cū addit Tꝑe enī ſuo mētemꝰ nō deficiētes. ¶ Quantū ad pri mū ſcꝫ ad boni factionē tria nos inducūt. videlicet tꝑs. locꝰ. ⁊ fructꝰ. ¶ Tꝑs quideꝫ ¶ Dominica decimaquintā ad bonū faciendū oportunū eſt nūc. Un̄ ij. Coꝝ. vj. Ecce nūc tꝑs acceptabile. Pſal. Tꝑs būplaciti deꝰ. Vn̄ dū tꝑs habemus oꝑemur bonū. Alioq̇n cōtinget illud qd̓ dicit̉ Tre. j. Vocauit aduerſum me tempꝰ Seneca. Oia aliena ſunt. tꝑs tātū noſtrū eſt. turpiſſima aūt iactura eſt q̄ ꝑ negligē tiam fit. Exēplū ca. iiij. G ¶ Locꝰ autē ad bene faciendū ꝯgruꝰ eſt hic. Quia poſt hͦ ſeculū nō reſtat alius locꝰ ad oꝑandum. Eces. ix. Qd̓cūqꝫ facere poteſt manꝰ tua inſtanter oꝑare. qͥa nec opus nec rō nec ſa pientia nec ſcīa erit apud inferos quotu ꝓperas. Nā illis qui moriūt̉ dicit ſpūs vt requieſcāt a laboribꝰ ſuis oꝑa enī illorum ſequunt̉ illos. Vn̄ merito rep̄hendunt̉ in hoc mūdo vbi laborare debet ocioſi. vbi. l. locus eſt cōgruꝰ merendi. Iob. xxiiij. De dit ei dn̄s locū pn̄īe et ipſe abutit̉ eo in ſuꝑ bia. Exemplū ca. ij. K. ¶ Tertiū ſcꝫ fructꝰ benefactionis eſt cōgruꝰ. Sap̄. iij. Bono rum laborū glorioſus eſt fructꝰ. Un̄ q̇n to plus bonuꝫ facimꝰ. tāto plus de fructu glorioſo carpimꝰ. Eadē enī menſura qua mēſi fueritis remētiet̉ vob̓ Lu. vj. Exēpluꝫ capl̓o. j. L. ¶ B ¶ Secūdo aūt hortatur nos ad bn̄factiōis cōtinuationē. cuꝫ dicit Nō deficiamꝰ. Ad hāc aut cōtinuationē ne deficiamꝰ quattuor nos ſuſtētāt ¶Pri mū eſt fidei fortitudo. qꝛ ip̄a eſt q̄ hominē fortificat. jͣ. Pe. v. Cui reſiſtite fortes ī fide Un̄ Luc̄. xxij. poſtqͣꝫ ſathanas expetiuit vt cribraret ſicut triticū apl̓os temptatiōibꝰ dixit dn̄s petro Ego rogaui ꝓ te vt nō defi ciat fides tua. Propt qd̓ monet apoſtol Eph̓. iij. Peto inq̇t ne deficiatiſ in tribula tionibꝰ meis. glo. ne deficiatis fide et oꝑa tione. Et Iac̄. j. Patiētia opꝰ ꝑfectū habet vt ſitis ꝑfecti et integri in nullo deficientes ¶ Secundū eſt qḋ nos ſuſtinet ne defici amus a cōtinuatiōe bonoꝝ opeꝝ. ſpei ma gnitudo de p̄mio. Eſa. xl. Qui ſperāt ī do mino mutabūt fortitudinē. aſſument pen nas vt aqͥle. volabūt ⁊ nō deficiēt. Et p̄s. Inqͥrētes āt dn̄m n̄ d̓ficiēt ¶ Tertiū eſt qd̓ nos ſuſtentat ne deficiāꝰ a bonoꝝ opeꝝcō An̄. ij. Re lectio gum. xxij. Dilatabis greſſus meos. glo. ꝑ charitatē ⁊ nō deficiēt tali mei. Iſte enī eſt ignis Leuit̓. vj. q̇ nunqͣꝫ deficiet in altari. ſi cut exponit gloſa. quē nutriet ſacerdos. id eſt. rō ſiue homo. ſubijciēs ligna bonoruꝫ operū. Amor enī dei ſicut dicit Hiero. nu qͣm eſt ocioſus. ꝙ ſi oꝑari renuit amor nō eſt. Iſta eſt veſtis nuptialis que vetuſtate nunqͣꝫ ꝯſumit̉. De qͣ Deūt̓. viij. Ueſtimē tum tuū q̄ cooꝑiebaris nequaqꝫ vetuſta te defecit ¶ Quartū eſt qͦd nos ſuſtentat ne deficiamꝰ a bonoꝝ operū cōtinuatiōe ſcꝫ paſſionis dn̄i frequēs recordatio. Un̄ Heb̓. xij. Recogitate eū q̄ ꝓ nobis taleꝫ ſu ſtinuit cōtradictonē vt nō fatigemini ani mis veſtris deficiētes. In figura cuiꝰ ⁊ in libro Mach̓. on̄debant elephātis ſangui nem mori ⁊ vue vt eos ad p̄liuꝫ acuerent. Nā ſicut dicit Bern̄. Miles ſpūalis vul nera ſua ꝑuipendit duꝫ benigni ſui ducis vulnera cōſiderat et aduertit. Exemplum cap̄. xij. P ¶ C ¶ Tertio ſubdit vtriuſqꝫ remunerationē. cū ſubdit. Tēꝑe ſuo mete mus nō deficiētes. Vbi tria īnuit circa re munerationē. videlicet tꝑis cōgruitatem. cū dicit. Tꝑe ſuo. Hic eſt enī tꝑs noſtꝝ ad merendū. ibi v̓o ſuum ad remunerandū. Pſal. Cū accepero tꝑs ego iuſticias iudi Itē innuit p̄mij cōpioſitatē. cuꝫ dicit. Me temus In meſſiōe enī notat̉ abundantia Pſal. Qui ſemināt ī lachrymis ī gaudio mētēt. veniētes aut ve. cū exul. por. ma. ſu. ij. Coꝝ. ix. Qui ſemīat in bn̄dictiōibus de bn̄dictiōibꝰ ⁊ mētet vitā eternā. Math̓. v Merces vrā copioſa eſt apud deū. Ecc̄i. vlt̓. Modicū laboraui ⁊ multā inueni mi hi requiē. Itē innuit remuneratōnis eter nitatē. cū dic̄. Nō deficiētes Ioh̓. xvj. Gau diū veſtrū nemo tollet a vob̓. Ad qd̓ nos ꝑducat. ¶ De euāgelio Sermo. CII. Emo poteſt duo ¶ Dominica decimaquinta In hoc euāgelio dn̄s duo facit. Primo eī inducit ad cōtemptū tꝑaliū. cū dicit. Ne mo poteſt duobꝰ dn̄is ẜuire. et poſt. ne ſo liciti ſitis ⁊cͣ. ¶ Secūdo accendit ad amo rem eternaliū. ibi. Primū qͣrite regnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ. ¶ Circa pͥmū nota ꝙ domi nus tagit nobiſtres dn̄os q̇bus a pleriſqꝫ ſolet ſeruitiū exhiberi. videlicꝫ deū. ibi. Nō poteſtis deo ſeruire. Itē mundū. cuꝫ dicit Et māmone. Māmona enī ſunt mundi diuitie. Itē corpus noſtrū. ibi. Ne ſoliciti ſitis anime veſtre.i. tꝑali vite. qͥd māduce tis. neqꝫ corꝑi veſtro q̇d induamī ¶ Pri mū dominū ponit deū. quia illi p̄cipue te nemur ſeruire Mat. iiij. Dn̄m deū tuum adorabis ⁊ illi ſoli ſeruiēs. nec alter dn̄s ſi bi in ſeruitio eſt adhibendꝰ. Propt̓ qͦd eti am dicit. Ꝙ nemo duobꝰ dn̄is ſeruire p̄t ſcꝫ cōtrarijs. qd̓ vtiqꝫ ſunt deꝰ ⁊ mundus. Un̄ nemo poteſt ſeruire deo et mūdo. Ꝙ Ia. iiij. d̓r Qui voluerit fieri amicꝰ huiꝰ ſe culi inimicꝰ dei cōſtituit̉. Itē etiā nemo po teſt ſeruire deo ⁊ corꝑi ſuo. q̇a Eſaie. xxvij dicit̉. Coanguſtatū eſt ſtratū ita vt alt̓ de cidat. Ro. viij. Qui in carne ſunt deo pla cere nō poſſunt. ¶ Primū ergo dominū ponēdo deū oſtēdit ꝙ illi p̄cipue ſeruitiuꝫ eſt exhibendū. et hoc vtiqꝫ ꝓpter tria. vide licet qͥa iuſtū. quia vtile. et quia honeſtuꝫ. ¶ Iuſtū tripl̓r ¶ Primo q̇a nos creauit Pſal. Seruite dn̄o ī leticia. Et ſubdit cau ſaꝫ. Scitote quiā dn̄s ip̄e fecit nos. Et cer te chariſſimi īdigne ferret quilibꝫ ſi res ad ſuū mīſteriū facta cōtempto eo alteri deẜ uiret. Sic et ip̄e facit Deut̓. xxxij. vbi con ritur Prouocauerūt inq̇t me in dijs alie. ⁊ obliti ſunt creatoris ſui. ¶ Secundo iu ſtum eſt ẜuire q̇a ip̄e nos emit. Vn̄. j. Co. vj. Empti eſtis p̄cio magno. Et ſubdit ẜui tium. Glorificate inq̇t ⁊ portate deū. Que emptio qͣnto fuit carior qͥa nō corruptibili buſ auro ⁊ argēto ſꝫ p̄cioſo ſanguine. cuiꝰ vna gutta p̄cioſior eſt toto mūdo. tāto of fenſa grauior ſi alteri ⁊ nō ſibi ſeruiremuſ. Bern̄. Quid eſt īimico meo veſtroqꝫ plꝰ libet ſeruire qͣꝫ mihi. nō ille voſ paſcit. non tꝑa veſtra diſponit. non ip̄e vos redemit. ¶ Itē tertio iuſtū eſt ſibi ẜuire q̇a nobis ſeruiuit. Un̄ Lu. xxij. Ego ſum inter vos ſi cut q̄ miniſtrat. Et ſeruiuit nobis ī purga tione luti ſpūalis. Vn̄ Eſaie. xliij. Seruire me feciſtis in pctīs veſtris. Oqͣntū nobis ſeruiuit ciuitates ⁊ caſtella circūeundo et ſuadēdo ⁊ alia laborioſa pro nobis facien do ¶ Secūdo ſeruiendū eſt ei quia hone ſtu. Si enī honeſtū iudicat̉ pͥncipibꝰ mun di huiꝰ ſeruire. multo magis illi qͥ eſt rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. cui ẜm gregoriū ſerui re regnare eſt Un̄ beata agatha dixit Sū ma ingenuitas iſta eſt in qua ſeruitꝰ chri ſti cōprobat̉. Pro tāto d̓r Ecc̄i. xxiiij. Gl̓ia magna eſt ſequi dn̄m. ¶ Tertio ſeruiēdū eſt ei q̇a vtile ꝓ vno enī ſeruitio ⁊ tranſito rio magnā mercedem ⁊ eternaꝫ retribuit. Matth̓. xxv. Venite bn̄dicti patris mei ꝑ cipite regnū. Odeꝰ ſi tantū ſeruitiū impe piditur dn̄is tꝑalibus ꝓ vna villa vel dua bus. ml̓to maiꝰ impenderēt ꝓ vno regno temꝑali ſi ſe illud ſperarēt adipiſci. quanto magis tūc deberēt deo ẜuire ꝓ regno cele ſti. Pſal. Regnū tuū regnū oīm ſeculorū In quo regno ip̄e creator eternalit̓ tranſi ens miniſtrabit illis ¶ E ¶ Secūdi vero dn̄i ſeruitiū ſcꝫ mūdi. eſt timendū. et h̓ pro pter plura. ¶ Primo qͥa ſeruiētes ſibi ſa nos diligit. ſed cū infirmāt̉ abijcit. Qd̓ bn̄ ſignatū eſt. jͣ. Reḡ. xxx. in puero egyptio. q̇ req̇ſitus a dauid qͥs eſſet. rn̄dit Puer egy ptius ego ſum. ſeruꝰ viri amalechite. dere liquit aūt me dn̄s meus. qͥa egrotare cepi Qd̓ videmꝰ mundū facere ſeruis ſuis qͦli bet die. ¶ Itē timendū eſt mūdi ſeruitiuꝫ q̇a ſeruos ſuos tanqͣꝫ maleficus inebriat. vt tribulatōes magnas ſui ſeruitij n̄ ſenti ant. Narrat ſiquidē beatꝰ augꝰ. ꝙ ī qͥbuſ dam ꝑtibꝰ ſolēt hoſpites ꝑegrinoꝝ ſuꝑue nientiū bibitōne cuiuſdā herbe aīos īmu tare. ita vt credētes ſe equos ⁊ iumenta eē frumēta ad molēdina in ſacͣcis deportent. et alia grauiſſima faciāt. qͣꝫdiu placet ipſo rum hoſpitibꝰ. Sic iſte mūdus ſua dulce dine adeo ſibiẜuiētes īfatuat ꝙ gͣuiſſimos ¶ Dominica decimaquinta labores ⁊ puncturas nō ſentiāt. Vn̄ gloſa ſuꝑ illud Tre. iij. Inebriauit me abſinthio dicit. Ebriꝰ q̇d patit̉ neſcit. Abſinthio aūt inebriat̉ qui leue eſtimat qͦd ꝓ mūdo patit̉ ⁊ certe illud amariꝰ eſt abſinthio. Nulluſ enī meliꝰ nouit amaritudinē mūdi qͣꝫ ſer uus mūdi q̇ experimēto ſētit quātꝰ labor eſt in acqͣrendo. qͣntꝰ timor in poſſidendo quātꝰ dolor in amittēdo. Multi enī p̄ do lore amiſſiōis interemerūt ſeipſos Iſti ſū quorū corda ſpinis ſolicitudinū remanet cruētata ⁊ dilacerata. Eſa. xviij. Ite ad gen tem dilaceratā ⁊ cōuulſam. Et ꝓuerb̓. Cor fatui quaſi vas cōfractū. qd̓ ſapīam verbi dei retinere nō pōt. quia ſpine exorte ſuffo cant illud ¶ Itē timendū eſt mundi dn̄iuꝫ. quia q̇cquid ī ſuo ẜuitio q̇s acq̇ſierit totū in fine recipit. Pſal. Diues cū interierit n̄ ſumet cū eo oīa neqꝫ deſcēdet cū eo gloria eius. j. Thi. vlt̓. Nihil intulimꝰ ī hūc mun dum haud dubiū qͥa nec auferre qͥd poſ ſumꝰ. Quia ſicut dicit Bern̄. Mūdus in exorabilē ſibi cōſtituit ianitorē. ꝗͥa de omī bus nihil aſportare ꝑmittit. Exēplū de illo qͥ dn̄s eſt in auri ⁊ argēti fodina q̄ in fine laboris qn̄ laborātes de fouea extrahit. ſic in ore. in auribꝰ ⁊ vbiqꝫ locoꝝ ꝑq̄rit. vt nil deferre valeāt. Exēplū ca. v. E. ¶ Itē timē dum eſt mūdi diminiū qꝛ tanqͣm traditor ſeruū ſuū quātūcūqꝫ bn̄ ſeruiat hoſtibus tradit. Vnde hec eſt vox ip̄iꝰ ad demones Quēcūqꝫ oſculatꝰ fuero.ſ. tꝑalipſperitate ip̄e eſt tenete eū. Propter hoc dicit domi nus Matth̓. xix. Diues difficile intrabit ī regnū celorū. Exemplū cap̄. v. D. ¶ I ¶ Tertij v̓o dn̄i ſcꝫ corꝑis ſeruitiū eſt con temendū. De cuiꝰ ſeruitio Ro. xvj. dicit apl̓us. Huiuſmodi chriſto dn̄o n̄ ſeruiūt ſed ſuo vētri. Et hec ſeruitꝰ cōtemnēda eſt ꝓpter multa. ¶ Et pͥmo q̇a vilis. Paga norū quidē ẜuitus eſt vilis quia ſeruiūt li gno et lapidi. ſed hec vilior ſcꝫ ventris. q̇a latrina fetidiſſima eſt. Propter hͦ q̇ huic ẜ uituti ſunt ſubiecti fetidiſſimi et īmūdi ſūt Un̄ iudas in can̄. ſua. Hi ſunt in epul̓ ſuiſ macule cōuiuātes. ſine timore. ſemetipſoſ paſcētes ¶ Itē cōtemnēda eſt ſeruitꝰ ven triſquia hominē naturali bono ⁊ tꝑali de pauperat. Quia enī naturali bono. id eſt. ſenſu ⁊ diſcretiōe deſtituit. iō nōnulli ſapi entes. ſicut pariſiꝰ. oīno pueriſ ⁊ nutricibꝰ pueroꝝ ꝓhibēt vinā dari. vt magiſ ī diſcre tione abundēt. Un̄ Ariſto. in pͥmo libro d̓ ſomno ⁊ vigilia dicit. Pueris nō cōferūt vina neqꝫ nutricibꝰ. Differt nihil forſitan pueros bibere ⁊ nutrices Vn̄ exꝑientia di dicimus ꝙ illi q̄ in puericia a forti ⁊ vēto ſo potū nō cuſtodiunt̉. minꝰ poſtea ſapiē tes inueniuntur. Item ꝙ a tꝑali bono de pauꝑat on̄dit̉ ꝓuerb̓. xxj. Qui diligit epu las in egeſtate erit. et q̇ amat pinguia non ditabit̉ ¶ Itē cōtemnenda eſt ſeruitꝰ ven tris quia hoīem ad imaginē dei creatū vi lem tanqͣꝫ porcū facit. ij. Pet. ij. Hi ſūt ve lut irrationabilia pecora. Sen̄. Si ſimus ventri obediētes loco aīaliū numeremur. nō hominū. Et Hiero. Qui poſt carnem ambulāt in ventrē ⁊ libidinē ꝓni qͣſi aīma lia reputant̉ ¶ Itē cōtemnēda eſt ſeruitꝰ corꝑis qͥa eſt laborioſa et afflictoria. Vnd̓ Iob. xx. Cū ſaturatꝰ fuerit eſtuabit ⁊ omīs dolor irruet ſuꝑ euꝫ. Et ecc̄s. v. Saturitas diuitis nō ſinit eū dormire. ¶ Itē cōtem nenda ē ſeruitꝰ ventris q̇a hac cōcomita infirmitas corꝑis ⁊ frequēter mors. Ecc̄i. vj. In ml̓tis eſcis erit infirmitas. Et Ecc̄i. .xxxvij. Propt̓ crapulā multi obierunt ¶ Itē cōtemnēda eſt corꝑis vel vētris ſeꝫ uitus quia totū laborē hoīs reqͥrit. Ecc̄s vj. Oīs labor hoīs ī ore eiꝰ Et ſequit̉ Sed aīa illiꝰ n̄ implebit̉ bonis. gloſa. qꝛ neceſſe eſt iteꝝ comedere. Oſee. iiij. Comedēt ⁊ nc̄ ſaturabūt̉. ¶ Itē vltimo ꝯtenenda eſt ẜui tus corꝑis vl̓ vētriſ. Quia ad eternā famē ꝑducit. Un̄ Lu. xv. Quia diues ml̓tūẜuie rat corꝑi induēdo purpura ⁊ biſſo. epulan do qͦtidie ſplēdide. ⁊ pꝰ ad tātam ſitim per uenit ꝙ nec guttā aqͣ hrē potuit. Un̄ apo calip̄. xvj Quātū gl̓ificauit ſe ī delicijs. tan tū date ei tormētū ⁊ luctū Et hie. xvj. Ser uietis dijs alie. glo. i. demōibꝰ q̇ n̄ dabunt vob̓ reqͥē Et ſeq̇t̉ In fame ⁊ ſiti. Exē. c. iij. B Dominica decimaquinta ¶ De euangelio. Sermo. ¶ LII Rimum querite regnū dei. Matth̓. vj ¶ H ¶ In his v̓bis dn̄s duo facit. Prīo enī qd̓ regnū querere debeamꝰ ſpecificat. cuꝫ dicit. Regnū dei. Secūdo qͣꝫ feruēter que rere debeamꝰ inſinuat. cuꝫ dicit. Primuꝫ id eſt. an̄ omnia ¶ Quia enī plura regna ſunt. iō dn̄s qd̓ regnū querere debeamus ſpecificat. cū dicit. Querite regnū dei. Eſt enī regnū mūdi. regnū diaboli. ⁊ regnum dei. ¶ Regnū mūdi eſt quo mediate po tentia ſeculari hoīes mūdani regnāt. ma iores minores. De quo Luc. xxj. Surget gens cōtra gentē. ⁊ regnuꝫ cōtra regnum. ¶ Regnū diaboli eſt quo mediate pecca to regnat in pctōribꝰ. Vn̄ Ephe. vj. d̓r pͥn ceps tenebrarū.i. peccatorū Maxime aut regnat in ſuꝑbis. Iob. xlj. Ip̄e eſt rex ſuper omnes filios ſuꝑbie. ¶ Regnū dei ē quo regnat deꝰ in ſanctis hic ꝑ grām ⁊ in futu ro ꝑ gl̓iam. De quo hic. cū dicit. Primuꝫ querite regnū dei ¶ De his tribus regniſ ꝑ ordinē Luc̄. xj. tangit̉ cū dicit̉. Oē regnu in ſe diuiſum deſolabit̉ Ecce pͥmū. Si aūt ſathanas ī ſe diuiſus eſt quo ſtabit regnū eius. Ecce ſecundū Porro ſi in digito dei eijcio demonia ꝓfecto ꝑuenit ī vos regnū dei. Ecce tertiū ¶ Primū regnū ſcꝫ mun di eſt cōtemnendū. Et hͦ chriſtꝰ docuit Io hānis. vj. vbi d̓r Ieſus autē cū cognouiſſꝫ quia vellēt eū ī regē raꝑe. fugit. dicēs Ioh̓. xviij. Regnū meū non eſt de hoc mundo. Un̄ cantat̉ d̓ v̓ginibꝰ ſanctis. Regnū mū di ⁊ omnē ornatū ſeculi cōtempſi propter amorē dn̄i mei ieſu chriſti ¶ Secundum regnū ſcꝫ peccati eſt deſtruendū. nō enī de bemus ꝑmittere vt regnet peccatū in nro mortali corꝑe. ſicut ſuadet apl̓us Roꝝ. vj. ¶ Tertiū autē regnū ſcꝫ dei docet chriſtꝰ eſſe querendū. cū dicit. Primū querite re gnū dei. ¶ I ¶ Et eſt querendū quadrū pliciter. videlicet aut vt emat̉. aut vt rapia tur. aut vt furet̉. aut vt donet̉. ¶ Prio mo do ſcꝫ emendo queſierūt patriarche ⁊ ple riqꝫ alij q̇ a pauꝑibus quoꝝ eſt regnū celo rum elemoſynis emerūt. Beati ei paupeſ quoniā ipſoꝝ eſt regnū celoꝝ. Vn̄ cōſulit dn̄s Luc̄. xvj Facite vobis inqͥt amicos vt recipiant vos in eterna tabernacula. Oqͥ modo querebant illud ſolicite patriarche emere. ꝑegrinos ⁊ egenos q̄rēdo. hoſpitio recipiendo. pedes lauādo. corꝑa reficiēdo Sicut patet de abraam loth thobia iob et alijs. Vn̄ de ip̄is d̓r Heb̓. xiij. per hāc.ſ. ho ſpitalitatē quidā placuerūt deo angel̓ ho ſpitio receptis. ¶ Secūdo mō ſcꝫ violent̓ queſierūt martyres habere. q̇a ī martyrio eſt magͣ violētia. Et certe ipſi lapidati ſunt ſecti ſunt. in occiſione gladij mortui ſūt. et multis alijs et grauiſſimis tormētoruꝫ ge neribus. Propter quos dn̄s dic̄ Mat. xj Adiebꝰ ioh̓is baptiſte regnū celorū vim patit̉ ⁊ violēti rapiūt illud An nō rapuit il lud latro q̇ licet an̄ multa mala fecerat. tn̄ ſubito obtinuit regnū cū audiuit. Hodie mecū eris in ꝑadiſo. Qui ergo iaꝫ rapere didicerat. et iam multa an̄ rapuerat: ꝑ cor dis cōtritionē ⁊ corꝑis paſſionē rapuit re gnum celorū. O qualē et qͣntā rapinā fec̄. nunqͣꝫ vltra pauꝑ eſſe poterit Exemplū in ꝓmptuario ca. iij. H ¶ Tertio mō quidā querūt vt furent̉. ſicut fecerūt cōfeſſores. qͥ occultis orōibus ⁊ bonis oꝑbus illud fu rant̉. Tre. iij. Sedebit ſolitariꝰ et tacebit et leuabit ſe ſuꝑ ſe Iuxta illud dn̄i conſilium Matth̓. vj. Cu aūt cū oraueris intra ī cu biculū ⁊ clauſo hoſtio ora patrē tuū An n̄ furabat̉ illa emorrōiſſa q̄ nullo ſciente fim briā veſtimēti ieſu ꝑ quā ſanata eſt tange bat. Exemplū. c. j. E ¶ Quarto ſcꝫ ꝓ dono querūt habere v̓gines. qͥa v̓ginitas ꝑ quā regnū dei cōſequunt̉ ꝓprie donum eſt dei Un̄ Saꝑ. viij. Et ſciui ꝙ aliter nō poſſum eſſe cōtinens niſi deus det. Et Augꝰ. Con tinentiā iubes. da qd̓ iubes. Dono etiam pueri baptizati regnū dei cōſequūtur. ſed hi nō querūt q̇a gratiſ eis cōfert̉ dei regnū Pſal. Pro nihilo ſal. fa. il. Et illd̓. Pro ni hilo habuerūt terrā deſiderabileꝫ ¶ K ¶ Dominica decimaſerta ¶ Secundo qͣꝫ feruenter querere debea mus inſinuat. cum dicit Primū. id eſt an te omnia. ¶ Vere querendū eſt ante om niā regnū dei. et hoc ꝓpter regni immenſi tatē. excedit enī omne regnuꝫ. Pſalmiſta. Regnū tuū dn̄e regnū omniū ſeculorum Tantū enī eſt ꝙ maius cogitari nō poteſt .j. Coꝝ. ij. Qd̓oculꝰ nō vidit nec auris au diuit nec in cor hoīs aſcendit que p̄ꝑauit deus diligētibus ſe. ¶ Itē querēdū eſt an̄ omnia ꝓpter inueniēdi facilitatē. Exēpluꝫ de latrone qui qͣꝫcito dixit: memento mer domine dū veneris in regnū tuū. dictū eſt ei. Hodie mecū eris in ꝑadiſo. Nunqͣꝫ re gnum temꝑale tācito acquirere potuiſſꝫ. in quo rex magnus ⁊ ipſe factus eſt. quia vnuſquiſqꝫ ibi in regē coronabit̉. Can. iiij Ueni d̓ libano veni coronaberis. Oqꝫ fer uenter quilibet curreret ad terrā vbi in re gem coronari deberet. et maxime ī tali re gno. Math̓. xxv. Uenite benedicti patris mei percipite regnum ¶ Itē querendum eſt ante omīa propter ſui quātū ad popu lum intrinſecū tranquillitatē. nulla ei erit ibi in populo ſeditio. Eſaie. xxxij. Sedebit populuſmeꝰ in pulcritudine pacis ¶ Itē ꝓpter ſui qͣntū ad hoſtē extrinſecū ſecurita tem. Pſalmiſta. Nō accedat ad te maluꝫ ⁊ flagellū non appropinquabit tabernacu lo tuo. ¶ Itē ante omnia querendū eſt ꝓ pter regis deſiderantiſſimi continuā viſio nem. Si enī homīes multū gaudent ꝙ re gem tēporalē ad libitū videre poſſunt. qͥn to magiſ regē eternū. Eſaie. xxxiij. Regem in decore ſuo videbūt. Et pſal. Videbūt ta ⁊ letabūtur. ¶ Itē ante omnia querendū ꝓpter ſui fertilitatē. In alijs enī regnis vel vniuerſalis vel ſaltē ꝑticularis inuenitur egeſtas. ſed ibi ſumma ī omnibꝰ fertilitas Pſalmiſta. Satiabor cū apparuerit gl̓ia tua. Et Eſa. xlix. Non eſurient neqꝫ ſitien amplius. ¶ Itē ante omnia querenduꝫ ꝓ pter officij iocunditatē Nullū enim aliud habebunt officium qͣꝫ de ſua gl̓ia laudare deū. Pſalmiſta. Beati qui habitant ī do mo tua dn̄e in ſecula ſeculorū laudabūt te Et alibi. Exultabūt ſancti in gl̓ia letabunt̉ in cubilibꝰ ſuis ¶ Itē an̄ omnia querēdū ꝓpter regni eternitatē. Lu. j. Cuiꝰ regni nō erit finis. Et Dan̄. vij. Et regnū eius qd̓ n̄ corrumpet̉. De quo regno augͥ. in li. ſolil̓. O vere beati qui iā malorū omniuꝫ exuti ſecuri iā de immarceſcibili gl̓ia. ad regnuꝫ decoris ꝑuenire meruerūt. O regnuꝫ eter num. regnū omniū ſeculorū. lumen inde ficiens. et pax dei que exuperat omneꝫ ſen ſem. in qua ſanctoꝝ anime requieſcūt. ⁊ le ticia ſempiternā ſuꝑ capita eorū. gaudiuꝫ obtinebunt et exultationē. et fugiet ab eis dolor et gemitus Ad quod nos perducat qui viuit ⁊cͣ. ¶ Dominica decimaſexta de epl̓a ¶ Sermo. ¶ I III. N charitate radicati et fundati vt poſſitis cōprehendere cū om nibus ſanctis que ſit latitudo. longitudo. ſublimitas ⁊ ꝓfundū. Eph̓. iij. ¶ D ¶ In verbis iſtis apl̓us duo facit. Hortat̉ ei ad charitate. cuꝫ dicit. In charitate radicati. Et oſtendit eiuſdē vtilitatē. cuꝫ ſubdit. Vt poſſitis cōprehendere ⁊cͣ. ¶ Altu enī oſtē dit qḋ omēs ſancti cōprehenderūt. Vn̄ ne ceſſe eſt vt bn̄ radicemur et fundemur ſi ꝑ v̓tutes et bona oꝑa illuc vſqꝫ ꝑtingere vo lumuſ ¶ Radicationē autē ⁊ fundationē noſtrā on̄dit apl̓s in charitate. Ip̄a eſt enī fundamentū v̓tutū ⁊ bonoꝝ inquantū ea ſolidat in edificio ſpūali Ip̄a radix inqͣntū ea viuificat. pullulare et conſcendere facit vſqꝫ ad fructꝰ cōprehenſionem. Et hoc eſt quod tāgit apoſtolus. cū dicit. In charita te radicati ⁊ fundati vt poſſitis cōprehēde re ¶ E ¶ Sꝫ qꝛ inuenit̉ radix nociua que multū impedit nos radicare in charitate. vt illam euellamꝰ ⁊ huic inherere poſſimꝰ nota ꝙ eſt radix bona. et ē radix mala. Ra dix mala triplex ē.ſ. cupiditatis ⁊ volupta tis ac vanitatis. Quidā enī radicant̉ ī are na cupiditatis. quidā in luto voluptatis ¶ Dominica decimaſexta vj. Radix omniū maloꝝ eſt cupiditas. Et ex iſta radice procedūt quaſi quidā rami. furta. rapine. vſure. fraudes. calūnie. et hu iuſmodi. ¶ De ſecūda radicē Ezech̓. xvj. dicit̉ hieruſalē in ꝑſona mulieris luxurio ſe. Generatio tua et radix tua de terra cha naan. Chanaan interpretat̉ zelotes. Vacā tes enim hoc vicio maxime zelotipi ſūt. qꝛ in tali non libēter homo patit̉ conſortem. Propter hoc veniūt ml̓ta homicidia. Et ꝙ de hoc intelligat̉ autoritas. ſequit̉ poſt pauca. Quādo nata es in die ortus tui nō eſt p̄ciſus vmbilicus tuꝰ. In vmbilico no tatur libido in feminis. ſicut in lumbis in viris. ſicut dicit beatꝰ gregorius Vmbili cum ergo p̄ciſum non habet. qui toto tꝑe vacat libidini. Et ex iſta radice procedunt multi mali rami. ſcꝫ fornicatio. ſtuprū. ad ulterium. inceſtus. viciū contra naturam De quibus require in ſermone. Nūc ſcio vere. quia miſit dominꝰ angelū ſuū. In fe ſto ſancti petri ¶ De tertia radice dicitur Eſa. xiiij. De radice colubri egredietur re gulus. Coluber dicit̉ quaſi colēs vmbras. In vmbra vero notat̉ vanitas que nihil ē Regulus dicit̉ ſerpens quidā quaſi domi nans alijs. De radice ergo colubri egredi etur regulus. quia d̓ radice vanitatis ⁊ ſu perbie egrediet̉ deſideriū dominādi. Et ex iſta radice ꝓcedunt ambitiones. contenti ones. emulationes. oppreſſiones. et hmoi. ¶ Has tres malas radices debemꝰ euel lere ſi in bona radice. id eſt. charitate cupi mus radicari. Iuxta qͦd cōſulit apoſtoluſ dicēs: In charitate radicati ⁊ fundati¶ Et primo vt nulla temptatio poſſit nos a de amore auellere. Sic radicatꝰ fuit apoſto lus Roma. viij. cuꝫ dicit. Quis nos ſeꝑa bit a charitate dei. Et poſt ſubdit. Certus ſum q̇a neqꝫ vita neqꝫ morſ neqꝫ vlla alia creatura poterit nos ſeꝑare a charitate d̓i que eſt in chriſto ieſu. ¶ Secūdo vt ſic ra dicati ⁊ fundati tanqͣꝫ arbores bone ī cha ritate poſſimꝰ magis ac magis proficere et creſcere. Ephe. iiij. Veritatē facientes in charitate creſcamꝰ ¶ Tertio vt ſic radica ti et fundati in charitate tanqͣꝫ arbores flo res et ramos virtutū valeamus ꝑ boni ex empli extenſionē ad proximos longe late qꝫ diffundere. pͥma Thimo. iiij. Eſto exem plum fideliū. in verbo. in conuerſatiōe. in charitate. in fide ⁊ ī caſtitate ¶ F ¶ Secū do autē huius charitatis et radicationis ſubdit vtilitatē. cū dicit. Vt poſſitis cōpre hendere cuꝫ omnibꝰ ſanctis que ſit latitu do longitudo ⁊cͣ. O qͣꝫ felix radix que v̓tu te ſua intantū ramos operū noſtrorū pro tendit. vt talē fructū quē omēs ſancti cop̄ henderūt et nos cōprehēdere poſſimus.ſ regnum celeſte. qd d̓lectabile ex quattuor oſtēdit̉. ¶ Ex ſublimitate qͣntū ad dei viſi onem quē ſupra tanqͣꝫ ſpeculū habēt Eſa xxxiij. Regem in decore ſuo videbunt. Et certe hec eſt vita eterna vt cognoſcāt te de um. Si aliud bonū nō eſſet ibi hoc ſolum ſufficeret Ioh̓. xiiij. Dn̄e on̄de nob̓ patrē et ſufficit nobis. ¶ Itē eſt regnū delectab le ex latitudine qͣntum ad ſocietatiſ ampli tudinem charitatē et iocunditateꝫ. Apoc̄. vij. Vidi turbam quā dinumerare nemo poterat ex omnibꝰ gentibꝰ ſtātes an̄ deuꝫ Inter quos etiā lata charitas. qꝛ nulla in ip̄os inuidia. Pſal. Sic̄ letantiū oīm ha bitatio eſt in te. Itē mira iocūditas Pſal. Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocūdū habitare frēs in vnū. Itē exultabūt ſancti ī gl̓ia letabunt̉ in cubilibꝰ ſuis. ¶ Itē eſt regnū delectabile ex ꝓfunditate. qͣntū ad cognitiōꝫ. jͣ. Co. xiij. Nūc cognoſco ex ꝑte. tūc aūt cognoſcā ſi cut et cognitꝰ ſum ¶ Itē eſt delectabile ex lōgitudinē. qͣꝫtū ad et̓nitatē Pſal. Regnū tuū dn̄e regnū oīum ſeculoꝝ. Lu. j. Regni eius nō erit finis. Et h̓ eſt qͦd dicit apl̓s Vt inq̇t poſſitis cōprehēdere cū omnibꝰ ſct̄īs q̄ ſit latitudo longitudo ſb̓li. ⁊ ꝓfūdū. Hec quattuor etiā poſſūt notari Eſa. lx. Tunc inq̇t videbis ſcꝫ dei ſublimitatē. et afflues ꝓpter viſionis eternitatē. ⁊ mirabit̉ ꝓpter cognitiōis ꝓfunditatē. et dilatabit̉ cor tuū ꝓpter ſocietatis in charitate ⁊ iocunditate latitudinem. Ad quam perducat nos ille qui viuit ⁊ regnat ⁊cͣ. ¶ Dominica decimaſexta ¶ De euāgelio Sermo. ¶ IIIII Cceſſit et tetigit loculū. Hi aūt q̇ portabāt ſtete rūt. Et ait ieſus. Adoleſcens ti bi dico ſurge. Et reſedit qͥ erat mortuus et cepit loq̄. et dedit illuꝫ matri ſue. Luce. vij. ¶ G ¶ Expoſita hiſtoria miraculi qͣntū ad lrām duo ſūt qͣntū ad moralē inſtructi onē penſanda. Vnū de adoleſcētis morte quā tāgit euāgeliſta. cū dicit: Ecce defun ctus efferebat̉. Aliud de eiuſdē per dn̄m re ſuſcitatiōe. quā tāgit cū dicit. Acceſſit ⁊ te tigit loculū Et pꝰ ſeq̇t̉. Et reſedit qui erat mortuꝰ ⁊cͣ. ¶ Quātū ad pͥmū notāduꝫ. ꝙ adoleſcēs mortuꝰ q̇ efferebat̉ ꝑ portā ciui tatis deſignat quēlibet pctōrē q̇ ꝑ pctī ma liciā occidit aīam ſuā. Pctūm ei mortale iō morti cōꝑat̉. qͥa ſicut mors corꝑal̓ non eſt niſi ſeꝑatio aīe a corꝑe. ita mors ſpūaliſ q̄ fit ꝑ pctūm non eſt niſi ſeꝑatio aīe a deo Iuxta illud Eſa. lix. Iniqͥtates vrē diuiſe. ī ter vos ⁊ deū veſtrū. Et ſic̄ hō qn̄ morit̉ pͥ mo diſtemꝑat̉. poſtea īfirmat̉. poſtea mo rit̉. poſtea effert̉. ⁊ poſtea ſepelit̓ Sic pct̄ōr pͥmo diſtēperat̉ in cogitatōe. infirmat̉ ī de lectatiōe. morit̉ ꝑ ꝯſenſum. effert̉ ꝑ opꝰ. tu mulat̉ ꝑ cōſuetudinē. Mala quidē mors que eſt ī ꝯſenſu. ſꝫ peior q̄ fit in oꝑe. ſꝫ peſſi ma qͣ eſt in cōſuetudine. De nulla tn̄ ē de ſperandū. Vn̄ ⁊ dn̄s in ſignum huiꝰ tres mortuos ſuſcitauit. Puellaꝫ in domo. iu uenē in publico. lazaruꝫ in ſepulcro. Per puellā intelligit̉ cōſenſus pctī in corde. per iuuenē in porta qn̄ ꝯſenſus exit ī opꝰ. ꝑ la zarū in ſepulcro qn̄ ſepelit̉ in cōſuetudine Et licet ex ꝑte ſaluatoris eqͣlis ſit ptās ſuꝑ quālibet mortē. tn̄ qͣntū ad pctōre vnā diſ ficiliorē altera on̄dit. Nā puelle dixit mat thei. ix. Puella ſurge. ⁊ ſtatī ſurrexit. Ado leſcenti de qͦ hic agit̉ plura v̓ba dixit. Ado leſcens tibi dico ſurge. ⁊ loculuꝫ tetigit. La zarus v̓o fremitū ⁊ clamore ⁊ multoruꝫ la chrymis ſuſcitat̉. qͥa īueterati ī malicia dif ficile auellunt̉ a ꝑuerſa cōſuetudine. Sic ergo euāgeliſta cū agit de adoleſcēte q̇ de functꝰ ꝑ portā efferebat̉. peccatorē qͥ de cō ſenſu exit in opus deſignat. ¶ H ¶ Sed eius reſuſcitationē ꝑ dn̄m innuit. cū dicit Acceſſit ⁊ tetigit loculū Et ponit quedam reſuſcitationē an̄cedētia. cū dicit. Acceſſit ⁊ teti. lo. et dixit. Adoleſcēs tibi dico ſurge Quedā reſuſcitatōꝫ cōcomitātia. cū dicit Et reſedit q̇ erat mortuꝰ Quedā reſuſcita tionē ſubſequētia. cuꝫ dicit. Et cepit loqui ⁊ dedit eū matri ſue. Que omīa cōcurrūt ad ſpūalem reſuſcitationē. Accedit eī dn̄s ꝑ gratie infuſionē. tangit loculū ꝑ flagelli immiſſionē. et ait ꝑ p̄dicationis informati onem. Adoleſcens tibi dico ſurge. Iſti ſūt tres nuncij ſcꝫ gratie inſpiratio. flagelli im miſſio. et predicatio. de qͥbꝰ aliquis vl̓ om nes p̄cedunt faciē ſuaꝫ in omnē locuꝫ quo ipſe venturus eſt. ¶ Primus nuncius.ſ gratie inſpiratio mittit̉ peccatori vt ꝑicu loſum ſtatuꝫ ſuum intelligat. id eſt. intꝰ le gat. Vnde Iob. xxxij. Inſpiratio omnipo tentis dat intelligentiā. Ip̄e enī dominus ſtat hoc modo ad hoſtiū cōſcientie pecca toris et pulſat inſpirando dicēs: Ohomo vſqꝫ quo obliuiſceris me in fineꝫ vſqꝫ quo auertis faciē tuā a me. qͣꝫdiu ponā ꝯſilia ī anima tua. ſcꝫ inſpirationis. Per hūc nū ciū vocata venit maria magdalena. ¶ Et quia multi peccatores huiꝰ nuncij ꝯſiliuꝫ deſpiciunt dicentes: In conſiliū tuū nō ve niat aīa mea. ideo et aliū nūciū ſcꝫ flagella tionis adiungit cum quaſi loculū tangit. Loculum dominꝰ tangit quando flagell̓ corpus atterit. Hic nuncius efficacior eſt alijs. citius enī proficit in obſtinato pecca tore. vna acuta ⁊ alia grauis infirmitaſ qͣꝫ inſpiratio vel predicatio. Vnde Oſee. vj. In tribulatiōe ſua mane conſurgēt ad me Bene dicit. mane cōſurgent. quia iſte nū cius p̄ alijs facit accelerare. Pſal. Multi plicate ſunt infirmitates eoꝝ poſtea accele rauerunt. Exēplū ca. xvj B. Vn̄ ⁊ in hͦ euā gelio dicitur. ꝙ poſtqͣꝫ dominus loculum tetigit. hi qui portabat ſteterunt. Quattu or enī ſunt a q̇buſportat̉ peccator. videlicꝫ ¶ Dominica decimaſeptima amor peccati. tantū enī diligit pctūm ꝙ n̄ vult dimittere. Prouer. j. Uſqꝫ quo ꝑuu li diligitis infantiā. et ſtulti que noxia ſibi ſunt cupiunt. Item timor penitētie Timet enim confiteri ꝓpter verecundiā et ſatiſfa ctionem. Pſal. Trepidauerūt timore vbi nō erat timor. Itē tertiū eſt ꝓſperitas vite quia multū cōfortat peccatoreꝫ: corporis et rerum ꝓſperitaſ. Prouerb̓. jͣ. Proſperi tas ſtultorū ꝑdet illos. Quartū eſt p̄ſum ptio venie. Dicit enī peccator. quia deꝰ mi ſericors totū dimittet. Ecc̄. xxxvij. Op̄ſum ptio nequiſſima. vnde creata es. cooperit omnimodā maliciā quia ꝓmittunt ſibi i punitatem. Hi quattuor protitores ſubſi ſtunt quādo dominꝰ loculū corporis ca ſtigando tangit. ¶ Huic nuncio et tertiū ſcꝫ predicationis adiungit. Unde ſeq̇tur. Et ait predicando Adoleſcēs tibi dico ſur ge. Surge inqͣm qui dormis. et exurge a mortuis et illumīabit tibi chriſtꝰ. Oquot ſunt per hūc nunciuꝫ a morte ſpirituali re ſuſcitati. Nec mirum. Verbū enim dei vi uificat. Vnde fons vite dicit̉. Prouer. xiij. Et Ioh̓. v. dicit dominus. Verba que ego loquor ſpiritus et vita ſunt. Huius exem plum habemus Ezech̓. xxxvij. de campo mortuorū pleno oſſibus. vbi dictū eſt pro phete. Fili hominis vaticinare de oſſibus iſtis et dicēs eis Oſſa aridā audite verbū domini. Et ſequit̉. Hec dicit dominꝰ deꝰ oſſibus his. Ecce ego intromitto ī vos ſpi ritum et viuētis. Vnde Actuū. x. Cum pe trus predicaret gentilibus mortuis ī pec catis. cecidit ſpūſſanctus ſuper omēs qui audiebant eū. Vnde poſt iuſſit eos bapti zare in nomine dn̄i. et ſic mortui ſpūaliter reuixerunt. Vnde hic poſt verbū domini ſequit̉. Et reſedit qui erat mortuꝰ. Exēplū capl̓o. vj. E. ¶ I ¶ Et hoc eſt qd̓ comitat̉ reſuſcitationē ſcꝫ ſeſſio. Reſidꝫ ergo pecca tor qui fuerat mortuꝰ de peccato ſe leuan do. et illud in quo iacuerat abominando. Hanc ſeſſione approbat deus. Vnde pſal. Domine tu cognouiſti ſeſſionē meam et reſurrectionem meaꝫ. Item reſidet peccator qui fuerat ſpūaliter mortuus de pecca tis in qͥbꝰ fuit ſe humiliando. et eadē ex co tritione flēdo. Iuxta illud Eſaie. xlvij. De ſcende ſede ī puluere. Sic rex niniue ſedit in cinere et cilicio peccata deflendo ¶ K Et cepit loq̄ et reddidit eū matri ſue Hic tangit reſuſcitationē ſubſequentia qꝛ vere peccator poſtqͣm reſedit per peccati cōtri tionem incipit loqui per confeſſionem Iu xta illud Eſaie. xliij. Narra ſi quid habes vt iuſtificeriſ. Bene dicit vt iuſtificeris. qꝛ qui abſcondit ſcelera ſua non iuſtificabit̉ Ecc̄. Sed qui narrat iuſtificatur. Vn̄ da uid poſtqͣꝫ homicidiū et adulterium p̄pe traſſet. et confeſſus fuiſſet dicēs ad nathan peccaui. et nathan ex precepto domini ſta tim ſubintulit. tranſlatū eſt peccatū tuuꝫ Vnde dicit Auguſtinus. O breue verbu peccaui. o tres ſillabe. que portas apertūt paradiſi. dixit dauid. peccaui. et nathā ſta tim miſſus a domīo ſubintulit. tranſlatū eſt peccatū tuū. Et reddidit eū matri ſue.ſ. eccleſie ad ſatiſfactionem Peccator enim per ſe cum pauper ſit ſatiſfacere non valet ſed poſtqͣm in gremiū matris ſue reponit̉ participe eum facit mater laborū omniuꝫ bonorum filiorū. Propter quod dicebat pſalmiſta. Particeps ſum ego omnium timentiū te. Unde mater eccleſia d̓ bonis que boni filij theſaurizauerunt ſatiſfacit ꝓ debitis filij redditi et pauperis. Vnde ba rūc. iiij. dicit hieruſalē tanq̄m eccleſia filijs tl̓ibꝰ Uīeq̄ores eſtote filij. Et ſeqͥt̉. Sic̄ enī fuit ſenſus veſter vt erraretis a deo. decieſ tantū iterū conuertentes requiretis eum. quia merita aliorum ſupportant eum Ro gemus et nos dominū vt reſuſcitet ⁊cͣ ¶ Dominica decimaſeptima d̓ epl̓a Sermo. ¶ I. V Oliciti ſeruare vnitateꝫ ſpūs ī vinculo pacis Eph̓. iiij ¶ L ¶ In his verbiſ apl̓s tria fac̄. ¶ Prio monet ad vnitatē ẜ uādā. cū dic̄. ſeruare vni. ſpi. Scd̓o on̄dit ¶ Dominica decimaſeptima modum cōſeruationis. cum dicit. In vin culo pacis ¶ Terto monet ad vtriuſqꝫ ſo licitudinē. cum dicit. Soliciti ſeruare vni tateꝫ ¶ Quantū ad primū nota ꝙ triplex eſt vnitas quā oſtendit nobis neceſſariaꝫ ſcꝫ vnitas intellectuuꝫ. et hec eſt eſt ꝑfidei identitatē. pro quo dicit. Vnus dominuſ vna fideſ. vnū baptiſma ¶ Secunda vni tas affectuū. et hec per rectā et concordem voluntatē. Pro quo dicit. Vnus ſpirituſ ſicut vocati eſtiſ. ī vna ſpe vocatōis veſtre ¶ Tertia eſt vnitas cōuerſationis. et hec fit ꝑ vniformem morū honeſtatē. Pro qͣ dicit. Digne ambuletis cuꝫ omni humili tate et manſuetudine. cū patientia ſuppor tantes inuicē in charitate. Pſalmiſta De us qui inhabitare facit vniuſ moris in do mo. Hanc triplicē vnitatē habuerūt apo ſtoli. De q̇bus dicitur Actuū. iiij. Multi tudinis credentiuꝫ erat cor vnum. qͣntum ad primū. et anima vna. qͣntū ad ſecundū nec aliquis aliq̇d ſuuꝫ eſſe dicebat. ſed erāt illis omnia cōmunia. qͣntum ad tertium. ¶ M ¶ Secūdo oſtendit modū conſer uationis p̄dicte vnitatis. cuꝫ dicit. In vin culo pacis. Inuenit̉ autē triplex vinculuꝫ quod ligat predictā triplicē vnionē ne diſ ſoluatur. videlicet vinculū ſapientie. chari tatis. et pacis. ¶ Uinculuꝫ ſapientie ligat intellectuū vnitatem ne fides diuerſificet̉. Vnde Eccl̓. vj. Audi fili mi. et accipe con ſilium intellectus. Et poſt ſubdit de ſapiē tia. Subijce humerū tuū. id ē. actus tuos ſuppone magiſterio illius. et porta illam. ⁊ ne accidieris in vinculis eius. Sicut illi d̓ quibus. ij. Thimo. iiij. dicitur. ꝙ a veritate auditum auertēt. quia ſanā doctrinaꝫ nō ſuſtinebunt. quā doctrinaꝫ ſi audirēt a ve ritate non auerterent. Uincula enī illius alligatura ſalutis. Sicut dicitur Eccl̓. vj ¶ Sed vinculum charitatis ligat affectu um vnitatē vt voluntas concors habeat̉. Col̓. iij. Super omnia charitatē habentes quod eſt vinculū perfectionis. Et Phi. ij Idem ſapiatis eandē charitatē habentes ¶ Sed vinculum pacis ligat vnitatē cō uerſationis per morū vniformitatē. VUnd̓ hic dicit. Seruare vnitatē ſpiritus in vin culo pacis. Differentia enim moruꝫ vt fre quenter inducit cōtrarietatē animoꝝ Vn de Heſter. xiij. aſſuerus de iudeis ſcripſit ꝙ quia nouis vterētur legibus et contra cō ſuetudinē omniū gentiū facerent. vniuer ſarum cōcordiā nationū ſua diſſenſiōe vi olarent. Propter qd̓ religioſi quos opor tet inſimul habitare vt pacifice viuant ad moruꝫ vniformitatē per regulā et alia ſta tuta regulātur. ¶ N ¶ Tertio monet ad vtriuſqꝫ ſolicitudineꝫ ſcꝫ vt ſolicite cauea mus ne vinculū predicte vnitatis diſſolua tur. cum dicit. Soliciti ſeruare vnitatem. Et ponit in hodierna epiſtola quinqꝫ ad hoc nobis neceſſaria ¶ Primo humilita tem. cū dicit. Cū omni humilitate ne ſcilicꝫ vnus alteri ſe preponat. quod frequenter eſt cauſa diſcordie. pro tāto inter ſuꝑbos ſemper ſunt iurgia. ſicut dicit̉ Prouerbio rū xiij. quia vnus alteri nō patitur ſubeſſe Et bene dicit. cū omni humilitate. Quia triplex eſt gradus humilitatis. ſcꝫ ſubdere ſe maiori. ſubdere ſe pari. ſubdere ſe inferi ori. ſicut dicit gloſa ſuper illud Matthei Sic enim decet nos implere omnē iuſtici am. Et talis humilitas multū ſtringit vin culum vnitatis et pacis. ¶ Secundo po nit manſuetudineꝫ. cum dicit. Et manſue tudine. ne ſcilicꝫ alicui iniuriā inferamus. quod multis ſolet eſſe cauſa diſſenſionis. Manſuetudinis autē eſt neminē irritare Vnde apl̓us thi. p̄cipiebat vt doceret non litigioſos eē ſed modeſtos eſſe oēm on̄dē tes māſuetudinē ad oēs hoīes. Et bn̄ dicit omnē māſuetudineꝫ. qͥa voluit ꝙ nec v̓bo neqꝫ ſigno nec facto aliquē irritarēt. qꝛ ple riqꝫ ſūt ⁊ ſi tacēt v̓bo. nihil faciunt facto. ſi gno tn̄ iniuriā inferūt. Hāc oēm māſuetu dinē on̄dit ſe dauid habuiſſe cū dixit. Me mento dn̄e dauid ⁊ oīs māſuetudinis eiꝰ ¶ Tertio ponit patiam. cū dic̄. Cū patien tia. vt iniurias patiēter ſuſtineamꝰ etiā ſi reddere poſſemꝰ hoc eī multū conſeruat vnitatē ⁊ pacem. Theſ. v. Videte ne quis ¶ Dominicā decima ſeptima malum ꝓ malo reddat vllo mō ſcꝫ nec ver bo nec facto exēplo chriſti. q̇ cuꝫ maledice ret̉ nō maledicebat. cū pateret̉ nō cōmina bat̉.j. Pet̓. ij. Exemplū ca. vj. I ¶ Quarto ponit cōpaſſionem.ſ. graues alioꝝ mores ſupportādo. ꝓ quo dicit. Supportātes īui cem in charitate. Gal̓. vj. Alter alteriꝰ one ra portate. Graue vtiqꝫ onꝰ ꝑuerſitaſmo rum. quia tn̄ ſupportare debemꝰ ꝑ cōpaſſi onē ⁊ offenſe cōdonationē. Vnde Col̓. iij. Supportātes inuicē ⁊ donātes vobiſme ipſis ¶ Quinto ponit charitatē. cuꝫ dicit In charitate ſcꝫ inuicē ſeruiendo. qd̓ ml̓tū vnit ⁊ pacis vinculū ſtringit. Gal̓. v. Per charitatē ſeruite inuicē. Nā chriſtꝰ hoc ex emplū nobis reliq̇t cū pedes diſcipuloruꝫ lauit. ⁊ ſubdit. Exēpluꝫ dedi vob̓ vt et vos ita faciatis ¶ De euangelio. Sermo. CI. VI Idropicus erat yp ante illum ip̄e v̓o apprehēſum ſa nauit eū ac dimiſit. Lu. xiiij ¶ V Notandū ꝙ ſicut dominꝰ olim corꝑalit̓ hydro acū curauit. ſic etiam nūc quotidie curat ſpūalem Un̄ iuxta hoc in premiſſis verbis duo p̓ncipaliter ſunt aduertenda Unū ex ꝑte infirmi.ſ. infirmitatis genus. cum dicit̉ hydropicus. Aliud ex parte do mini. curatiōis ſcꝫ modus. cum dicit̉. Ip̄ vero apprehenſum ſanauit euꝫ ac dimiſit. ¶ Circa primū notandū ꝙ cum predicto genere infirmitatis legimus ſeptē genera infirmitatū ſanaſſe dn̄m ꝑ que intelligun tur ſeptē mortalia pctā ¶ Sanauit enim filiū reguli febricitantē ſcꝫ ꝑ ſuꝑbiā. que ſu perbia notat̉ in hoc ꝙ filiꝰ reguli d̓r Io. iiij Erat quidā reguluſcuiꝰ filius infirmaba tur capharnauꝫ. Et poſt ſequit̉. Rogauit eum vt ſanaret filiū eius. Superbia eniꝫ eſt elatio vicioſa que inferiore deſpiciens ſuperioribꝰ et paribꝰ ſatagit dn̄ari. Pſal miſta. Suꝑbia eorū qui te oderunt aſcen dit ſemper. Vnde Matth̓. xxiij. de ſuꝑbis preſbyteris dicit̉. Amant pͥmos acubitus in cenis. ⁊ primas cathedras in ſynagogiſ et vocari ab omnibꝰ rabi. Sed certe regu lus quia deuote rogabat ieſum pro filio. id eſt. ꝓ anima audiuit. Vade filius tuus viuit. Exemplū capl̓o. xj. G. ¶ Secundo ſanauit cecos ſcꝫ per inuidiam excecatos. Matth̓. xxj. Acceſſerunt ad eum ceci in tē plo et ſanauit eos. Inuidia eniꝫ eſt egritu do animi ex felicitate alterius proueniens naturaliter nocens inuidenti. Vnde ſuo nomine cecitatē animi oſtendit. Inuiduſ ei dicitur quaſi n̄ videns. eo ꝙ bonū alteri us videre nō poſſit. Vnde Iob. ij. Per di em̄ incurrūt tenebras. Quod exponit glo ſa de inuidis dicens: Per diē. id eſt. alte rius proſperitatē incurrunt tenebras. id ē. obcecationē mentis. Unde gregorius In uidi debent ꝑpēdere qͣnta ſit eoꝝ cecitas. quia alieno profectu deficiunt aliena leti cia contabeſcūt. Cyprianus de inuidia di cit. Iſte zelus finem nō habet ꝑmanens iu giter ſine fine cum cetera vicia finiant̉. qͣn to ille profecerit ſucceſſu meliore cui inui detur. tanto inuidus in maius incendiuꝫ liuoris exardeſcit. Huiꝰ vultus minax. tor uus aſpectus. pallor in facie. tremor in la bijs. ſtridor in dentibus. verba rapida. ef frenata conuicia. manꝰ ad violentiaꝫ ꝓm pta. que et ſi gladio n̄ nocet odio tamē furi bunde mentis armata eſt. Exemplū cap̄. .xvij. A. ¶ Tertio ſanauit arreptos a de monio ſcꝫ ꝑiracundiā. Luce. viij. de illo in quo fuit legio. Et. xiij. dixit dominꝰ. Ite di cite vulpi illi ſcꝫ herodi demonia eijcio et ſanitates ꝑficio Vnde de ip̄o dicit̉ Actuū x. Qui tranſijt bn̄faciendo et ſanando om nes oppreſſos a diabolo. Et bene per arre pticios iracundi deſignātur. Ira enim eſt furor concitati animi vlciſcendi libidie fu rens. Vnde Ecc̄i. xxvij. Ira nō habet miſe ricordiam nec erumpēs furor. et impetuꝫ concitati ſpiritus quis ferre poterit. Vnd̓ ſepe ligant̉ ſicut ⁊ a demonio rapti. Vnde oratius. Irabreuis furor eſt aīm regēs Et ſb̓dit. Huc frenis. hunc tu ꝯpeſce cathenis ¶ Dominica decimaſeptima ¶ P ¶ Quarto ſanauit ꝑaliticos ⁊ plu res in lectis languentes.ſ. ꝑ pigriciā et ac cidiam Luce. vij. Inuenerūt ſeruū ſanum qui languerat. Et Ioh̓. v. dixit dominꝰ illi qui. xxxviij. annos habebat in infirmitate. ⁊ iacebat in lecto. Surge inquit. quaſi di ceret. noli ampliꝰ ꝑpigriciā et accidiaꝫ ia cere. tolle grabatū tuū et ambula. ⁊ ſtatim ſanus factus eſt homo. Accidia enī vel pi gricia eſt tarditas corꝑis metu cōſequen tis laboris. Ecc̄. iiij. Stultꝰ cōplicat manꝰ ſuas et comedit carnes ſuas dicēs: Meli or eſt pugillus cū requie qͣꝫ plena vtraqꝫ manus cū afflictiōe. etiā ſi aliquod bonuꝫ concipit extinguit̉ ꝑ accidiā. Qd̓ ſignatur iij. Reḡ. iij. in muliere que peperat puerū. Mortuꝰ eſt inquit filiꝰ eius. nocte dormi ens q̇ppe oppreſſit eū. Mulier filium parit cū aīa bn̄ oꝑari incipit. ſꝫ dormiēs ip̄m oꝑ primit cū pigricia dn̄ante. qd inceꝑat nō vult cōſūmare ¶ Quinto ſanauit manū aridā et cōtractā habentē per auariciam. Matth̓. xij. Extende manū tuā. ⁊ extendit ⁊ reſtituta eſt ſanitati. Auarꝰ enī manum habet ad accipiendū extentā ⁊ ad dādum cōtractā. Sed dn̄s auarū et cupidū ſanat vt pauꝑi manū extendat. Prouerb̓. xxxj. Manu ſuā aperuit inopi ⁊ palmas ſuas extendit ad pauperē. Sic curauit zacheuꝫ Lu. xix. Exemplū in ꝓmptuario capl̓o. xv C. ¶ Sexto ſanauit hydropicū. de quo h̓ legitur. et eſt morbus ſubcutaneꝰ deſigͣns peccatū gule. quia talis quāto plus bibit. tanto plus ſitit Sic guloſus quātūcunqꝫ comedat vl̓ bibat ſemꝑ tamen cutē corpo ris ſui ſitit et deſiderat implere. Vnde tl̓eſ dicunt ſapīe. ij. Vino precioſo et vnguētis impleamꝰ nos. Et dicit gloſa ꝙ hydropi cus habet anbelituꝫ fetidum. qd̓ ſpūaliter ꝑtinet ad guloſum. Pſal. Sepulcruꝫ pa tens eſt guttur eorum. ¶ Septimo ſana uit mulierē patientē fluxum ſanguinis ꝑ luxuriam. Luce. viij. Et ecce mulier erat in fluxu ſanguinis ab annis duodecim et te tigit fimbriā et ſanata eſt. Et bene luxuria per ſanguinis fluxū mulieris deſignatur quia ſicut vnū ita et reliquuꝫ coinquinat Unde Prouerb̓. vj. Qui ingredit̉ ad vxo rem proximi ſui nō erit mundus cū tetige rit eaꝫ. Pro quo Apoc̄. xiiij. d̓r. Hi ſunt q̄ cum mulieribꝰ non ſunt cōinquinati. v̓gi nes enī ſunt ¶ Q ¶ Secūdo ſequit̉ cura tionis modus. ibi. Ipſe v̓o apprehenſuꝫ ſa nauit eū ac dimiſit. Circa quā ſanationeꝫ quinqꝫ ſunt penſanda ¶ Sanauit enī cle menter. nullus eī ip̄m infirmū obtulit. nul lus pro ipſo interceſſit. forte quia ꝓpt̓ pau pertātem nullū amicū habuit. Sꝫ chriſtꝰ ſola ductꝰ clemētia apprehenſum ſanauit Licet enī diuitibus p̄mptus ſit plꝰ tamen pauꝑibus. Quod pauci medicorū faciūt. Luce iiij. Euangelizare pauꝑibꝰ miſit me ſanare contritos corde. Iteꝫ in hoc oſten ditur ſua clementia ꝙ apprehendendo tan gere voluit egrotuꝫ. quod pleriqꝫ medico rum abhorrent facere. Sed que magis ab ominabilis infirmitas. qͣꝫ ſpiritualis que per peccatū incurritur. quod patet in luci fero. qui cū pulcerrimus eſſet angelorū ex ſolo peccato adeo abominabilis factꝰ eſt vt abſqꝫ magno horrore videri non poſſit quanto minus tangi. Sed chriſtus etiaꝫ et talibus intantū ſe familiarem exhibuit. manducando et bibendo cum illis. quod etiam a pluribus ſibi improperatuꝫ fuit. Marci..j. Quare inquiunt cū publicaniſ et peccatoribus māducat magiſter veſter Et ipſe reſpondit Non egent ſani medico ſed qui male habent ¶ Secundo ſanauit perfecte. quia totū hominē et ex toto. quia ſanauit eum ac dimiſit. Quod nō faciunt alij medici. Imo indignabantur ei de hoc illi qui ſibi videbantur medici Vnde Ioh̓. qͣnto dicebat eis. Mihi indignamini. qͥa totū hominē ſanū feci in ſabbato. Et Luc̄. .xiij. Ite dicite vulpi illi. Ecce demonia ei cio et ſanitates perficio Nam ſumma dei pietas veniam non dimidiabit. Aut ni hil aūt totum propiciando dabit. ¶ R ¶ Tertio ſanauit leuiter. non vrendo. non ſecando. nec potiones dando. ſi cut alij medici faciunt. Sed tantum ¶ Dominica decimaoctaua miſerēdo. Vnde euāgeliſta nō plꝰ dic̄ qͦd fecerit niſi ꝙ ſanauit ac dimiſit. Sap̄. xvj. Miẜicordia tua adueniēs ſanabat omēs Sic ſanari petebat dauid cū dicebat Ego dixi dn̄e miſerere mei ſana aīaꝫ meā quia peccaui tibi. Et Matth̓. viij. Tātū dic ver bo ⁊ ſanabit̉ puer meꝰ. Uel etiā ſemel tan gēdo Lu. xvij. Cū tetigiſſet auriculaꝫ ſana uit eū. Vel certe ſetāgi ꝑmittēdo. Luce. vj. Omīs turba querebat eū tāgere. qͥa v̓tus de illo exibat ⁊ ſanabat omēs ¶ Quarto ſanauit gratis. quia nec an̄ nec poſt aliqͥd ab infirmo extorſit. qͥa ſanauit ac dimiſit. Qd̓ certe alij medici nō faciūt. qͥa an̄ et̄ qͣꝫ infirmū velint videre volūt ſalariū habe re. Sed noſter medicus nō aliud q̄rit niſi vt ſibi de curatiōe grās referamꝰ. Hoc fec̄ dauid qn̄ dixit Bn̄dic aīa mea dn̄o. Et pꝰ ſubdit. Qui ſanat oēs infirmitates. Sic Act̉. iij. ille qui ex vtero matris claudus fu erat. poſtqͣꝫ ſanatꝰ fuit ambulabat exiliēs ⁊ laudās deū ¶ Quinto ſanauit euident̓ non in angulis ſicut quidā medici faciūt ne alij ab eiſ informētur. ſed ipſe non. nam coram phariſeis apprehēſū ſanauit Mat. xxj. Acceſſerunt ad eum ceci et claudi in tē plo et ſanauit eos. Sic et mariā magdale nam ſanauit ſpūaliter corā cōuiuātibus. quādo dixit. Remittūtur ei peccata ml̓ta vade fides tua te ſaluā fecit. Rogemus et nos dominū vt ſi aliquam de predictis in firmitatibus habeamus p̄dicto modo ab ip̄o ſanemur Dominica decimaoctaua de epl̓a Sermo. CI. VII Iuites facti eſtiſ in illo. id eſt. in chriſto. j. Corint̓. jͣ. ¶ A ¶ Notandū eſt chariſſimi ꝙ quidam facti ſunt diuites p̄ter illuꝫ. qui dam in illo. et quidā cū illo. Preter illum diuites facti ſunt per diuitias temporaleſ In illo diuites facti ſunt per diuitias ſpiri tuales. Cū illo diuītes facti ſunt ꝑ diuitiaſ eternales. ¶ Prime diuitie ſcꝫ temꝑales ſunt cōtemnende que ſunt p̄ter illū. qꝛ ip̄e de eis nihil habere voluit. Vn̄. ij. Coꝝ. viij Scitis grām dn̄i noſtri ieſu chriſti quiaꝫ ꝓ vobis egenꝰ factꝰ Vn̄ cū ip̄m in regem facere vellēt fugit Ioh̓. xviij. Regnū meuꝫ nō eſt de hͦ mūdo. Imo adeo pauꝑ fuit ꝙ nō habuit vbi caput ſuū reclinaret. Mat viij. Uulpes foueas habēt et volucres ce li nidos. filiꝰ aūt hoīs nō habet vbi caput ſuū reclinet. Hocipſum etiā ⁊ diſcipulos ſuos voluit tenere dicēs Lu. xiiij. Niſi quiſ renuciauerit omnibꝰ q̄ poſſidet nō poteſt meꝰ eē diſcipulꝰ ¶ Secūde diuitie.ſ. ſpūa les ſunt ſolicite acq̄rende. q̄ ſunt grā dona v̓tutes ⁊ hmōi. Eſa. xxxiij. Diuitie ſalutis ſapiētia ⁊ ſciētia ⁊ timor dn̄i. ip̄e eſt theſau rus eiꝰ. Prouer. xiij. Redēptio aīe viri ꝓ prie diuitie. glo. bonoꝝ operū. ꝑ qͣs diuiti as diuites facti ſumꝰ ī illo.i. ꝑ illū. quia ip̄e plenus venit gratia ⁊ veritate. et nos d̓ ple nitudine eius omnes accepimus ⁊ vtinā cōſeruemus ¶ Tertie diuitie ſcꝫ eternaleſ ſunt ſuꝑ omnia appetende. Matth̓. vj. pri mum querite regnū dei ⁊cͣ. Et iteruꝫ. The ſaurizate vobis theſauros ī celo. Et he di uitie ſunt cum illo. ꝓuer. viij. Mecū ſūt di uitie et gloriā ⁊ opes ſuꝑne. Itē ꝓuerb̓. iij. Lōgitudo dierū in dextera eiꝰ ⁊ in ſiniſtra eius diuitie ⁊ gl̓ia. ¶ B ¶ Sunt autē pri me diuitie ſcꝫ tꝑales quas chriſtꝰ contem pſit a nobis cōtemnende ꝓpter quattuor. ¶ Primo qͥa tanqͣꝫ ſpine ſolicitudinibuſ pungūt ſcꝫ in acquirēdo. in poſſidēdo. ⁊ in amittendo. Nā in acquirendo pungūt la bore. in conſeruādo pungunt timore. et in amittendo pungunt dolore. Vnde Luce viij. Quod autē in ſpinis cecidit hi ſunt qͥ audiunt ⁊ a ſolicitudinibus et diuitijs ſuf focantur. Gregorius. Diuitie ſpine ſunt. quia cogitationū ſuarū punctionibꝰ mē tem lacerant. et cum vſqꝫ ad peccatū ꝑtra hunt quaſi inflicto vulnere cruentāt Ecc̄s v. Saturitas diuitis non ſinit eum dormi re. ¶ Secūdo diuitie temꝑales ſunt con temende. quia ī morte hoīem relinquūt Pſal. Diues cū interierit nō ſumet omīa neqꝫ deſcēdet cū eo gl̓ia eius. Dormierū ¶ Dominica decimaoctaua enī ſomnū ſuū et nihil inuenerūt omēs vi ri diuitiarū in manibꝰ ſuis. Et Luce. xij. d. ctum eſt diuiti. Stulte hac nocte repetent aīam tuā a te que autē paraſti cuiꝰ erunt Pſal. Relinquent alienis diuitias ſuas. Iob. v. Bibent ſitientes diuitias eius. Ex emplū in ꝓmptuario ca. v. E ¶ Terto ſūt cōtemnende qꝛ regnū celoꝝ intercludunt. Matth̓. xix. Amen dico vobiſ. quia diueſ difficile intrabit in regnū celorū. Itē facili us eſt camelū ꝑ foramen acus tranſire qͣꝫ diuitē intrare in regnū celorū. ¶ Quarto ſunt cōtemnende qꝛ ad infernū deſcēdere faciunt. Lu. xv. Mortuꝰ eſt diues ⁊ ſepul tus ē in inferno Iob. xxj. Subleuati ſūt cō fortatiqꝫ diuitijs. ſemen eoꝝ ꝑmanet corā eis. Et poſt. Infantes eorū exultāt luſibuſ ducunt in boniſdies ſuos et in puncto ad inferna deſcendūt. Exemplū capl̓o. iiij. D ¶ C ¶ Secūde v̓o diuitie ſcꝫ ſpūales q̇b diuites facti ſumus in illo ſunt et queren de ⁊ diligēter cōſeruāde. Et notandū ꝙ ſic̄ q̇s cōquirendo ditat̉ in tꝑalibus pluribuſ modis ſic cōquirendo in ſpūalibus dita ¶ Ditat̉ enī aliqͥs ꝑce viuendo Ecc̄. xj. Eſt qui locupletat̉ ꝑce agendo. Sic in diuitijſ ſpūalibus ditat̉ homo ꝑ abſtinētiā carna lia deſideria reſecādo. Sic daniel cum ſo cijs ſuis abſtinēdo ⁊ ieiunando ſapientio res ⁊ pulcriores corā deo et hominibꝰ in uenti ſunt. Sed ecōtra de guloſo dicitur Prouerb̓. xxj. Qui amat vinū et pinguia non ditabit̉. Et Ecc̄. xix. Oꝑarius ebrioſuſ nō locupletabit̉ ſed potiꝰ minorabit̉. Sic etiā in ſpūalibus. Unde. iiij. Reḡ. in fine legit̉ ꝙ nabuꝫardan.i. p̓nceps cocorum de ſtruxit muros hierl̓em Princeps cōcorū venter eſt. cui cū magna diligētia ſeruitur a cocis. Sed cū nō reſtringit̉ venter virtu tes aīe ꝑdit. ſicut nabuꝫardan munimēta hierl̓m. Exemplū ca. ij. Q. ¶ Secūdo di tatur homo diſcrete negociādo. Apoc̄. xix. dicit̉ de babilone ꝙ omēs mercatores ter re de v̓tute deliciaꝝ eiꝰ ditati ſunt. Prudē ter negociat̉ q̇ͥ dat carnalia ꝓ ſpiritualibꝰ terrena ꝓ celeſtibꝰ. Prouer. iij. Beatꝰ homo qui inuenit ſapīam. et qui affluit pru dentia. melior eſt acq̇ſitio eiꝰ negociatiōe auri vel argēti. Ille v̓o qui nō negociatur in ſpūalibus. nō ſolū nō ditat̉. ſed qḋ dete rius eſt id qd̓ habet ꝑdit. Qd̓ on̄dit domi nus in parabola illiꝰ ſerui q̇ accepto talē to nolens negociari abſcōdit. Un̄ ablato talento ⁊ illi q. x. habuerat et alia decem lu cratus fuerat collato ſubintulit dn̄s. Om ni habēti dabit̉ et abundabit. ei aūt q̇ non habꝫ.ſ. aliquid ꝑ lucrū. id qd̓ habet aufere tur ab eo. Exemplū ca. ix. I ¶ Tertio dita tur q̇s corꝑaliter laborādo. ſiue ꝓbit̉ agen do. De pͥmo Ecc̄. j. Laborauit diues ī con gregatione ſub̓e ſue. De ſecūdo. j. Re. vij. dauid goliā ſuꝑando diues efficit̉. Un̄ ibi dicit̉. Virū qui ꝑcuſſerit goiā ditabit rex diuitijs magnis. Sic in ſpūalibꝰ ditat̉ ho mo laborando et fortiter ꝯtemptationes agēdo. Exemplū ca. ij. M. Prouerbio. x. Manꝰ fortiuꝫ diuitias parat. Unde et. jͣ. Paral̓. xix. d̓r. Mortuꝰ eſt dauid.i. manu fortis in ſenectute bona plenus diuitijs et gloriā Sed certe egeſtatē oꝑata eſt manꝰ remiſſa. vt dicit̉ ꝓuerb̓. x. Et tales inuacuū gram dei recipiunt quia ſe circa eā non ex ercent. Pro quo dicit apl̓us. ij. Thimo. jͣ. Ammoneo vt ſuſcites grām que in te eſt. ſcꝫ ꝑ exercitiū bonoꝝ operū ¶ Quarto di tatur q̇s largitate. Lu. vj. Date et dabitur vobis. Sic certe dando pauꝑibus elemo ſynas acq̇rimꝰ diuitias ſpūaleſ. Prouer xj. Alij diuidūt ꝓpria ⁊ ditiores ſunt Glo. Centuplū accipiētes in pn̄ti. et vitā et̓naꝫ ī futuro. Talibꝰ enī augmētat incrementa frugū iuſticie. Alij v̓o rapiunt nō ſua ⁊ ſꝑ in egeſtate ſunt Glo. Hic ſemꝑ auarꝰ eget et in futuro gutta aque nō dabit̉ ei ad re frigerandū. Exemplū de diuite qui hic mi cam panis dare noluit. et ibi gutam aque poſtulās nō accepit. Lu xv. Exemplū cap̄. xv. C. ¶ Quinto ditat̉ homo magnos et bonos hoſpites recipiēdo. ſicut vnū comi tem magnuꝫ vel regē. Sic̄ indubitāter di tatur homo ſpūalibꝰ diuitijs ꝑ receptiōeꝫ illoꝝ q̄ dicūt Ioh̓. xvj. Veniemꝰ ⁊ maſionē ¶ Dominica decimaoctaua apud eum faciemꝰ. Tali aīe poteſt dicere dn̄s Gen̄. xxx. Modicū habuiſti anteqͣm venirē. glo. bona naturalia. et nūc diues e fectus es.ſ. diuitijs ſpūalibus. bn̄dixitqꝫ ti bi dn̄s ad introitu meū. ⁊ bn̄dicendo dita uit. et benedictio dn̄i diuites facit. Propt̓ qd̓ dicit̉ Sap̄. vij. Venerūt mihi omīa bo na ꝑiter cū illa ¶ D ¶ Tertie diuitie.ſ. et̄ nales que ſunt cū illo ſunt appetēde. ⁊ hoc ꝓpter quattuor ſcꝫ ꝓpter illarū nobilitatē quia regē faciunt. Matth̓. xxv. Venite bn̄ dicti patris mei ꝑcipite regnū. ¶ Itē ſunt appetende ꝓpter ipſarū iocunditatē. nihil enim timoriſ. nihil ſolicitudinis vel turba tionis inferunt Pſal. Exultabūt ſancti in gloria letabunt̉ in cubilibus ſuis. Pſal. Sicut letan. om. habi. eſt in te. Exempluꝫ capl̓o. xvj. B. ¶ Itē ſunt appetēde ꝓpt̓ ip̄a rum immenſitatē. qͥa qd̓ oculꝰ non vidit. nec auris audiuit nec in cor hoīs aſcēdit q̄ preꝑauit deꝰ diligentibꝰ ſe ¶ Quarto ſūt appetēde ꝓpter eoꝝ ꝑpetuitatē quia fures nō effodiunt. nec erugo nec tinea demolit̉ Matth̓. vj. Theſaurizate vob̓ theſauros in celo. vbi nec erugo nec tinea demolitur ⁊ vbi fures nō effodiunt nec furāt̉. Ad qͣs diuitias nos ꝑdu. De euangelio. Sermo. CI. VIII. Iliges dominū deū tuū ex toto corde tuo. ⁊ ex to ta anima tua. ⁊ ex tota mente tua Matth̓. xxij. ¶ E ¶ Sicut narrat euāge liſta ꝙ quidā q̇ cū quēſiſſet a chriſto quod eſſet p̄cipuū mandatuꝫ. rn̄dit. Diliges do minū deū tuū In quibus verbis tria facit dominꝰ ¶ Primo enī on̄dit p̄cipuū mā datum eſſe de dei dilectione. cū dicit. Dili ges. Vnde ſubdit dominꝰ. Hoc eſt pͥmuꝫ ⁊ maximū mandatū. ¶ Secundo innuit dilectionis rōem. que eſt triplex. ſcꝫ qꝛ dn̄s quia deus. qꝛ tuus. cū dicit dn̄m deū tuuꝫ ¶ Tertio ſubdit dilectionis ſue modū. cū dicit. Ex toto corde ⁊ ex tota anima ⁊ ex to ta mente ¶ Oſtendit ergo pͥmum ⁊ maxi mum mandatū. cū dicit. Diliges. ⁊ hoc iu ſte. quia dilectione nihil eſt digniꝰ. nihil le uius. nihil vtilius. ¶ De pͥmo ſcꝫ dignita te dicit Bern̄. Tanta eſt amoris dignitas tam ſublimis maieſtas. tā excellens ptās vt nec trinitas ſūma ſine nexu amoris ſub ſiſtere queat. Vn̄ Ioh̓. v. pater diligit fili um. Et Ioh̓. Ego diligo patrē. Hec etiam in filio dei reſpectu noſtri multū abunda uit. Ioh̓. xv. Maiorē hac dilectionē nemo habet qͣꝫ vt animā ſuā ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. Vnde Auguſtinꝰ. Charitas vt nos faciliuſ vinceret pͥmo dn̄m ſuꝑauit. vt am plius ei hominē reſiſtere pudeat cū eaꝫ vi deat in deo triumphaſſe. Vulnerauit ip̄aſ ſibilem. ligauit inſuꝑabilē. traxit immuta bilem. eternū fecit mortalē ¶ Itē nihil dile ctione leuiꝰ. quia nihil tā facile ſicut ama re. nihil ita liberū ⁊ in poteſtate hominis. ſicut amor. Vnde nemo pōt ſe excuſare a mādato amoris. vel ꝑ infirmitatē vel per pauꝑtatē vel ꝑ aliā quācūqꝫ excuſationeꝫ Deūt. xxx. Mandatuꝫ q̇d ego p̄cipio tibi hodie nō ſupra te eſt. neqꝫ ꝓcul poſitū. nec in celo ſitū. vt poſſis dicere. quis noſtrum valeat ad celum conſcendere vt deferat il lud ad nos vt audiamuſ illlud ⁊ oꝑe com pleamus. neqꝫ trās mare poſitū vt cauſe ris ⁊ dicas. quis ex nob̓ tranſfretare pote rit mare. ⁊ illud ad nos vſqꝫ deferre vt poſ ſimus audire et facere illud qd̓ p̄ceptū eſt ſed iuxta te eſt ſermo valde in ore tuo ⁊ in corde tuo. vt facias illū ſcꝫ diliges dn̄m de um tuū ex toto corde tuo. Un̄ augͥ. Doce bo te amatoriū ſine veneficio. ſi vis amari ama. ⁊ habebis nō extra ſꝫ intus qd̓ cupis quia q̄ manet in charitate in deo manet et deus in eo. Eſt etiā nihil leuiꝰ. quia leuiſ ſime portat̉. imo verius portat quēadmo dū penne alicuiꝰ auis. portant̉ quideꝫ ab ipſa aue. nō tamē ad onuſ. qͥa auis portat̉ ab ipſis cū ꝑ eas in ſublime fert̉. Bern̄. Li cet ammirari qͣꝫ leue eſt iugū dn̄i aūt non leue. qd̓ nō ſolū nō onerat hominē ſed por tat ¶ Itē nihil eſt dilectiōe vtiliꝰ. Et hͦ ptꝫ in tribꝰ. Nā omnia pctā tegit. Prouer. x. ¶ Dominica decimaoctaua Omnia peccata oꝑit charitas. j. Pet̓. iiij. Charitas oꝑit multitudinē peccatoꝝ. Sꝫ cut carboniger ⁊ turpis qn̄ accendit̉ tegit̉ igne ⁊ pulcrior efficit̉ qͣꝫ aurū. Tre. iiij. De nigrata eſt ſuꝑ carbones faciēs eoꝝ.ſ. pec catorū. Sꝫ charitas ſuꝑueniēs oꝑit nigre dinē ſicut ignis. Exemplū de pctō petri q̇d̓ maximū fuit ſcꝫ negationis. qd̓ amor intē ſus deleuit. Nō enī ab ip̄o queſiuit dn̄s ꝑ ſatiſfactioneꝫ an poſſet ieiunare vel ꝑegri nationes facere ſed ſolū diligere. Symon inq̇t ioh̓is diligis me plus his. Petrꝰ mā ducator. Ama hō deū vt oīa poſſis ſine la bore vincere ⁊ delere pctā. tenere militie ē ⁊ delicati ꝯflictꝰ amore ſolo de tātis crimi nibus reportare victoriā. Itē omne opus acceptabile deo reddit. nā nec bonū cordiſ qd̓ eſt fideſ. nec bonū oris qd̓ eſt confeſſio nec bonū oꝑis qḋ eſt elemoſynaꝝ largito ſine charitate deo placet. Sicut apl̓s oſtē dit. j. Coꝝ. xiij. Si linguis hoīm loquar qͣn tum ad bonum oris. et ſi fidē habeā ita vt montes trāſferā qͣntū ad bonū cordis. ⁊ ſi diſtribuero oēs facultates meas in vſus pauperū. qͣntū ad bonū oꝑis. charitatem aūt nō habeā nihil mihi ꝓdeſt. Itē celeſti bus nuptijs dignū faciMatth̓. xxij. Ami ce quo huc intraſti nō habēs veſteꝫ nupti alem.ſ. charitatē. Et ſequit̉. Eijcite eū in te nebras exteriores. Quia ergo dilectiōe ni hil digniꝰ. nihil leuiꝰ. nihil vtiliꝰ on̄dit do minꝰ pͥmū ⁊ maximū mādatū eē d̓ dilecti on. cū dicit. Diliges ¶ F ¶ Secundo in nuit dilectōis rōem. cū dicit. Dn̄m deum tuū. Ergo diliges deū rōe creatiōis. dn̄m rōe redemptiōis. ſed tuū roe poſſeſſionis Magna quidē ex creatiōe ſequit̉ dilectio ſed maior ex redemptiōe. maxima autē ex ipſiꝰ eterna poſſeſſiōe ¶ Conſidera ergo creationē ⁊ magnā inuenies ad deuꝫ dile ctionis rōem. Creauit enī deꝰ hominēbo num pulcrū et diuitē. ¶ Creauit dico bo nuꝫ imo ⁊ valde bonū Gen̄. j. d̓r. Vidit de us cuncta que fecerat ⁊ erant valde bona. ¶ Itē creauit pulcruꝫ. quia in primo ho mine creato fuit omīs pulcritudo. Quia pulcritudo creatoris. et hoc qͣntū ad aīam que fuit ad ſil̓itudinē dei. et pulcritudo cre ature quantū ad corpus. Ezech̓. xxviij. Tu ſignaculū ſimilitudinis quantū ad aīam. ꝑfectus decore qͣntum ad corpus. Sꝫ per peccatū egreſſus eſt a filia ſyon omnis de cor eius Vnde poſt homo attritus labori bus. exuſtus caloribꝰ. et attenuatꝰ frigori bus. breui viuens tēꝑe replet̉ multis miſe rijs. ¶ Item creauit diuitē. quia cōſtituit eum dominū domus ſue. Omnia enī ſub iecit ſub pedibus eiꝰ oues ⁊ boues vniuer ſas. inſuꝑ ⁊ pecora campi. volucres celi et piſces maris ¶ Conſidera etiā redempti onem et maiorē ad deū inueniēs dilectōiſ rōem. Ambroſius. Infirmitas tua domi ne ſanitas mea eſt. plus debeo tuis iniuri is ꝙ ſum redemptꝰ. qͣꝫ beneficijs ꝙ ſuꝫ cre atus. Conſidera ergo dominū maieſtatiſ pro te acciꝑe formā ſerui. ante luciferuꝫ ge nitum. humilē de virgine naſci. panem an gelorū eſurire. illuꝫ qui eſt via ex itinere fa tigari. illum qui eſt dei virtꝰ et dei ſapiētia illuſionibus affligi. illum qui peccatū no fecit tanqͣꝫ reum flagellari. ſpeculum ſine macula ⁊ ſplendorē glorie conſpui. vitam occidi. Et quō occidi oſtēdit Bernardus Qui dorſo flagellato. latere ſauciato. capi te vepribꝰ puncto. manibus ꝑforatiſ. pedi bus confoſſis. vbiqꝫ habuit doloreꝫ. vbiqꝫ cruorē. vere empti ſumus precio magno. quia nō corruptibilibus auro vel argēto redempti ſumꝰ ſed precioſo ſanguīe agni incōtaminati Sicut dicit. jͣ. Pe. j. Propt̓ hoc dicit̉ Corinth̓. vlt̓. Si quis non amat dn̄m ieſum ſit anathema ¶ Conſidera eti am qualiter tuꝰ erit poſſeſſiōe. et maximā inuenies dilectionis rōnem. Ipſe enim in quo ſunt omnia ſeip̄m dabit nobis. ſicut dicit̉ Gen̄. xv. Ego merces tua magna ni mis. Et quo. oſtendit auguſtinꝰ. Deꝰ in quit erit totus tuꝰ. eū manducabis ne eſu ries. eum bibes ne ſitiēs. ab eo illuminabe ris ne cecus fiaſ. ab eo fulcieris ne deficiaſ poſſidebit te totū integruꝫ. totus integer tuus erit. ¶ G ¶ Tertio on̄dit modū ſue ¶ Dominica decimaoctaua dilectionis. cum dicit. ex toto corde tuo et ex tota anima tua ⁊ ex tota mente tua. Et aduertite chariſſimi ꝙ totuꝫ hoīem reqͥrit dn̄s in amorē ſui ¶ Diliges ergo dn̄m ex toto corde quantuꝫ ad intellectum. ex tota anima quātū ad affectū. ex tota mente qͣn tum ad cōtinuā ipſiꝰ memoriā. ſicut expo nit auguꝰ. ¶ Diliges ergo ex toto corde in intellectu ꝑfidē. Corde eī credit̉ ad iuſti ciam. Ro. x. vt videlicet in ip̄m firmit̉ cor de credendo. p̄ceptis eius. cōſilijs ꝓmiſſio nibus ⁊ cōminationibꝰ fidē adhibeamuſ Ioh̓. v. Si moyſi crederetis.i. dictis moy ſi. crederetis forſitan ⁊ mihi. ¶ Itē ex tota anima.i. affectu. vt ſcꝫ ip̄m ꝑſonis ⁊ rebus p̄feramus. Quia ipſe dicit Matth̓. x. Si quis diligit patrē vel matrē vxorem vel ſi lios aut agros ⁊ hmōi plus qͣꝫ me non eſt me dignuſ. vbi innuit dn̄s ꝙ homo plꝰ de bet affici circa ipſum qͣꝫ circa ſuos. pluſqͣꝫ circa ſua. plus qͣꝫ circa ſeip̄m. ¶ Itē ex to ta mente vt homo ſcꝫ in memoria habēdo beneficia creatiōis. redemptiōis. ſuſtenta tionis et alia ſui nunqͣꝫ obliuiſcat̉. Tre. iij. Recordare pauꝑtatis mee tranſgreſſiōiſ abſinthij ⁊ fellis. Et ſequit̉. Memoria me morero ⁊ tabeſcet in me aīma mea Pſal Ponāt in deo ſpem ſuā ⁊ nō obliuiſcant̉ operū eiuſ. Sꝫ de malis d̓r. Obliti ſūt dn̄ q̄ ſaluauit eos. ¶ De euangelio bermo. ¶ I IX Iliges proximū tuū ſicut teipſū. Mat. xxij. ¶ H In v̓bis iſtis duo facit dominꝰ ¶ Primo enī de dilectōne ꝓximi oſtēdit p̄ceptū. cū dicit. Diliges ꝓximū tuū. Un̄ p̄miſit dicēs: Secundū autē p̄ceptū ſil̓e ē huic. ¶ Secūdo exprimit dilectōnis mo dum. cū ſubdit. ſicut teipſum. ¶ Nota er go qͣntū ad pͥmū ꝙ ſunt tria ad ꝓximi dile ctionē inducētia. videlicet natura. p̄cepta ⁊ exempla ¶ Natura. q̇a Ecc̄. xiij. d̓r Om ne aīal diligit ſimile ſibi. Et Matthei. vj. Quecūqꝫ vultis vt faciant vobis hoīes ⁊ vos faciatis hoc enī vult lex natural̓. Sꝫ certe inter aīalia ſiue volatilia ſiue gradie tia nō inuenit̉ tāta ſimilitudo ſicut int̓ ho minē ⁊ hoīem. quia hō nō ſolū repn̄tat ex teriorem hoīem cuiꝰ ſimilitudo eſt int̓ani malia ſed etiā interiorē cuiꝰ ſimilitudo eſt ad deū. qͥa oēs hoīes ſunt formati ad ima ginē dei ⁊ ſimilitudinē. ⁊ tn̄ heu plus ſe ꝑſe quunt̉ qͣꝫ bruta aīalia que tantūmodo cō municāt in exteriori ſimilitudine ¶ Item inducūt veteris ⁊ noui teſtamenti p̄cepta Matth̓. v. Audiſtis q̇ͥa dictū eſt antiquiſ Diliges ꝓximū tuū. Et Ioh̓. xviij. Hoc eſt p̄ceptū meū vt diligatis inuicē. ¶ Iteꝫ in ducunt chriſti ⁊ ſanctoꝝ exēpla. Iohā. xiij. Exemplū dedi vobis vt quēadmodū ego feci vobis ita et vos faciatis. Inueniūtur ſancti nō ſolū dilexiſſe ꝓximos ſicut ſeip̄oſ ſed et plus qͣꝫ ſeipſos. Vn̄ apl̓s. ij. Coꝝ. xij. Suꝑimpēdar ego ipſe ꝓ aīabꝰ veſtris. Et alibi ex nimio feruoriſ amore dicebat. Op tabā ego ipſe eē anathema a chriſto ꝓ fra tribus meis. Et moyſes Exo. xxxij. Aut di mitte ppl̓o noxam hāc aut deleme de libro tuo quē ſcripſiſti. ¶ I ¶ Ex tribꝰ ergo p̄ dictis inducti addilectionē ꝓximi. triplici ter debemꝰ diligere. videlicet corde ore et oꝑe. ¶ Corde debemꝰ diligere ſex modis. ¶ Primo ꝙ ꝓpter pauꝑtatē vel ignobili tatē vel infirmitatē nō debemꝰ euꝫ cōtene re vel deſpicere Prouerb̓. xiiij. Qui deſpi cit ꝓximū ſuū peccat. ¶ Secūdo ſui miſe reri ex cōpaſſione. ⁊ qd̓ in nos peccauit re mittere. Prouer. xxj. Aīa impij deſiderat maluꝫ. nec miſeret̉ ꝓximo ſuo. Ecc̄i. xxviij. Relinque ꝓximo tuo nocēti te. et tūc dep canti tibi pctā ſoluētur. ¶ Tertio nō debe mus irā in corde tenere nec iniuriā ad me moriā reuocare. Ecc̄. xxviij. Memorare ti morē dn̄i ⁊ ne iraſcaris ꝓximo tuo. Ecc̄i. x. Omīs iniurie proximi tui ne memineris ¶ Quarto nō debemꝰ ipſum in corde in dicare. Iac̄. iiij. Tu qͥs es q̇ iudicas ꝓximī tuū Solet aūt qn̄qꝫ ꝓuenire hͦ temerarii iudiciū ex eo ꝙ nimis de facili credit̉ mali qd̓ dicit̉ de ꝓximo. Cōtra hͦ dicit pſal. Ne Dominica decimaoctaua opprobriū accepit aduerſus ꝓximos ſuos Quinto nō debemꝰ que illiꝰ ſūt male cōcupiſcere. Deut̓. v. Nō cōcupiſces vxo rem ꝓximi tui. nō domū. nō agrū. no ẜuū. nō ancillā. nō bouē. nō aſinū. ⁊ vniuerſa q̄ illiꝰ ſunt ¶ Sexto debemꝰ ꝓximū non ſo lū nō odire. ſꝫ etiā corde diligere. Ecc̄. xxvij Dilige ꝓximū tuū ⁊ cōiungere fide cū illo qꝛ ſunt q̇ loquunt̉ pacē cū ꝓximo ſuo. ma la aūt in cordibꝰ eoꝝ. ¶ K ¶ Itē debemꝰ diligere ꝓximū ore multis modis ¶ Pr mo vt nō detrahamꝰ ei in occulto. Pſal. Detrahētē ſecreto ꝓximo ſuo hūc ꝑſeque bar. Et Roꝝ. j. Detractores deo odibiles. Propter qd̓ dicit̉ Sap̄. j. A detractōe ꝑci te lingue. ¶ Secūdo nō debemꝰ ei in ma lo adulari in aꝑto. q̇a talis adulatio plus nocet qͣꝫ detractio. Pſal. Laudat̉ pct̄ōr in deſiderijs aīe ſue ⁊ iniquꝰ benedicit̉. Et ta lis benedictio potiꝰ eſt maledictio. Pro uer. xxvij. Qui bn̄dicit proximo ſuo voce grandi de nocte cōſurgēs. maledicēti ſil̓is erit. Glo. i. q̇ fauore laudis ſuꝑflue extollē do ¶ Tertio nō debemꝰ ꝯeū falſum teſti moniū ꝓferre corrupti minis p̄ce vl̓ p̄cio. Deut. v. Nō loquaris ꝯͣ ꝓximū tuū falſū teſtimoniū Et ꝓuer. xiiij. Nō ſis teſtis fru ſtra cōtra ꝓximū tuū ¶ Quarto dēmus ipſum de malis ꝓ loco ⁊ tꝑe corriꝑe. Ecc̄i. xix. Corripe ꝓximū tuū ne forte nō dixerit ⁊ ſi dixerit ne forte reiteret. Sꝫ qͥa ſunt qui plꝰ ad ꝑuocationem corripiūt qͣꝫ ad infor mationē. iō ibidē dicit̉. Eſt correctio men dax in ore cōtumelioſi. Sꝫ ordinatā et vti lem correctionē tāgit apl̓us. ij. Thi. iiij. cuꝫ dicit Argue obſecra increpa in oī patiētia ⁊ doctrina. ¶ Quinto debemꝰ ſecreta ꝓxi mi fidei noſtre cōmiſſa nō reuelare. Ecc̄i. xxvij. Dilige ꝓximū tuū ⁊ cōiūgere fide cū illo. ꝙ ſi denudaueris abſcōſa illiꝰ nō ꝑſeq ris poſtea eū. Et ibidē d̓r. De nudare autē amici myſteria deſperatio eſt aīe infidelis ¶ Sexto nō debemꝰ malis ꝓximi cito fi deꝫ adhibere ⁊ illa diffamare Ecc̄. xix. Qui cito credit leuis eſt corde. Et ibidē d̓r. Au diſti verbū aduerſus ꝓximū tuū cōmoria tur in te fidēs ꝙ te nō dirumpet. Sꝫ ſic̄ ibi dem dicit̉. A facie v̓bi ꝑturit fatuus ⁊ qua ſi ſagitta infixa femori eiꝰ ¶ L ¶ Itē debe mus diligere ꝓximū oꝑe ⁊ hoc pl̓ibus mo dis. ¶ Primo enī debemꝰ ſibi ī neceſſita tibus corꝑalibꝰ ſubuenire. Ecc̄i. xxix Fene rare ꝓximo tuo in tꝑe neceſſitatis illiꝰ. Q ſicut ibidē dicit̉. Qui facit miẜiricordiā fe nerat̉ ꝓximo ſuo. glo. in futuro vitā et̓naꝫ. ¶ Secūdo onꝰ ꝓximi charitatiue porta re. Ecc̄i. xxxj. In cōuiuio vini nō arguas ꝓ ximū. Glo. Alter alteriꝰ onera portate Et Gregoꝰ. Vt ꝓximoꝝ mala cū corrigere n̄ poſſit taceat. ¶ Tertio in aduerſis ꝓximi ꝓximo aſſiſtere. Et hec eſt vera ꝓximi dile ctio. Frater enī in anguſtijs cōprobat̉ Lu. x. Quis hoꝝ triū tibi videt̉ ꝓximꝰ illi q̇ inci dit in latrones. Et ait. Ille q̇ fecit miẜicor diā in illo. ¶ Quarto nō debemꝰ eū iniu ſte opprimere vl̓ ledere. Exo. j. dixit moyſes illi q̇ faciebat iniuriā. Cur ꝑcutis ꝓximum tuū. Exemplū ca. vij. E. ¶ Quinto ī repe tendo nrā nō debemꝰ ip̄m anguſtiare ſic̄ faciūt telonearij ⁊ vſurarij. ⁊ hꝰ mōi. Ecc̄i Unuſqͥſqꝫ ꝓximū ſuū nō anguſtiabit. Et Deūt̓. xxiiij. Cū repetes a ꝓximo tuo rem aliquā nō ingredieris domū eiꝰ vt pignꝰ auferas ſꝫ ſtabis foris. et ille tibi offerꝫ qd̓ habuerit. Si aūt pauꝑ ē n̄ ꝑnoctabit apd̓ te pignꝰ. ¶ Sexto debemꝰ ſaluteꝫ ꝓximi omībꝰ modis q̇bꝰ poſſumꝰ ꝓcurare Ecc̄. xix. Recuꝑa ꝓximū tuū ẜm virtutem tuā. Prouerb̓. vj. Diſcurre feſtina ſuſcita ꝓxi mum tuū ¶ M ¶ Scd̓o ſubdit dilectio nis modū. cū dicit. Sicut teipſum.i. eo or dine q̇ teip̄m ſcꝫ infra deū ſuꝑ omīa tꝑalia qd̓ eſt cōtra multos q̇ plꝰ diligūt vna vilē rem qͣꝫ ꝓximū. Prouer. xij. Qui ꝓpt̓ ami cū dānū negligit iuſtꝰ eſt. Itē ſicut teipſuꝫ idē. ad id qd̓ teip̄m.i. ad vitā eternā nō ad res vl̓ ad honores tꝑales. ſic̄ illi faciūt qui filios l̓ nepotes ad talia ſtudent precipu promouere. qui edificant ſion in ſanguini bus. Dminica decimanona de epiſtola Sermo. CL.X. ¶ Dominica decimanona Eponentes men daciū loquimini veritatē Ephe. iiij. ¶ N ¶ Quia ꝓuerb̓. xij. dici tur. ꝙ abominatio eſt dn̄o labiā mēdacia. et quia ꝑdet omēs qui loquunt̉ mendaci um. ideo in p̄miſſis v̓bis apl̓us multū diſ ſuadet illud dicēs Deponētes mendaciū loq̄ mini veritatē. Ad hoc autē vt meliꝰ ea deponamꝰ tria ſunt nobis neceſſaria ſcire Primo quo ſunt mendaciorum genera Secundo quales ſunt q̇ currunt per ipſa Tertio qͣꝫ grauis ſit eoꝝ pena ¶ Ad pͥmū dicenduꝫ ꝙ dicit beatꝰ auguſtinꝰ octo ge nera eſſe mendacioꝝ. ¶ Primū quidem eſt qd̓ fit cōtra fidei doctrinā. Vt cuꝫ chri ſtus aſſerit̉ natꝰ nō fuiſſe de v̓gine. vel veꝝ deū nō fuiſſe. et qͥcquid aliud diceret̉ ꝯtra articulos fidei. ¶ Secundū genus eſt qd̓ nulliˡ ꝓdeſt et alicui nocet ſicut mendaciū detractionis. et falſi teſtis in cā criminali. ¶ Tertiū eſt qͦd obeſt alicui ita tamē ꝙ ꝓ deſt alteri. ſicut falſi teſtis in cauſa pecuni aria. ¶ Quartū qd̓ fit ſola libidine menti endi abſqꝫ omni vtilitate ⁊ cauſa. ¶ Qui tum qd̓ fit ſola cupiditate placēdi. ſic̄ men dacium adulatōis. Et hec qͥnqꝫ genera di cunt a doctoribꝰ eſſe mortalia pctā ¶ Se xtuꝫ eſt qͦd nulli obeſt ⁊ alicui ꝓdeſt ad cō ſeruādū bonū grē. ſicut virginitatē ¶ Se ptimū eſt qd̓ fit ad euitandū ꝑiculuꝫ bone fortune. vt pecunie ⁊ hmōi ¶ Octauū eſt qd̓ nulli obeſt ⁊ alicui tamē ꝓdeſt ad ꝯſer uandū bona nature. vt vitā corporalem ⁊ hmoi. Et hec tria ſub officioſo mendacio cōprehendunt̉. Quidā tn̄ dicūt eē morta le peccatū maxime ꝑfectis. qd̓ tn̄ nō deter minat auguſtinꝰ ¶ O ¶ Et licet ſit omīſ homo mēdax tn̄ aduertendū qui ſint qui maxime currūt ꝑ illa. ¶ Primi quidē ſūt heretici ⁊ mali p̄dicatores. Vnde job dixit xiij. Diſputare cū deo cupio. prius oſten dens vos fabricatores mēdacij et cultoreſ ꝑuerſorū dogmatū. Qd̓ gloſa exponit de hereticis ⁊ malis p̄dicatoribus. Hi ſunt q̇ animarū. ſed temꝑale lucrū ſepiꝰ populū mendacijs ſeducētes. De talibꝰ cōquerit̉ dn̄s Hiere. xxiij. dicēs. Seduxerūt ppl̓um meū in mendacio ſuo ⁊ in miraculis ſuis cū ego nō miſiſſem eos nec mādaſſem eis Itē Ezech̓. xiij. Violabāt me ad ppl̓m meū ꝓpter pugillū ordei et fragmen panis vt i terficerent aīas que non moriunt̉ ⁊ viuifi carent aīas que nō viuūt mentiētes ppl̓o meo credēti mendacijs. Hi ſunt ꝓph̓e peſ ſimi in qͥbꝰ eſt impletū hodiē illud hiere. v Prophete ꝓphetabāt mendaciū et ſacer dotes applaudebāt manibꝰ Qd̓ certe mul ti faciunt ſacerdotes. quia ꝑticipes ſunt lu cri. Et ſequit̉. Et populus meꝰ dilexit tl̓ia. Tales enī p̄dicatores falſi maiorē habent grām a populo ¶ Secūdi ſunt principeſ ⁊ mali prelati. in q̇bus plurimū abundat mendaciū. cū tamen hoc malū valde ma le ſonet in talibus. Prouerb̓. xvij. Nō de cent ſtultū verba cōpoſita. nec principem labiū mendax. Et Ecc̄. xlj. Erubeſce a preſi de ⁊ potente de mendacio. Cū tamen taliſ non ſolū deberet mentiri. ſed etiā nec audi re. Quia dicit̉ ꝓuerb̓. xxix. Princeps qui libenter audit verba mendacij omnes mi niſtros habet impios. Et ꝓpter hoc v̓itas iudicij ⁊ iuſticie quā facere debuerūt pro ſternitur. Eſaie. lix. Concepimus ⁊ locuti ſumus de corde verba mendacij. et cōuer ſum eſt retrorſum iudiciuꝫ. et iuſticia lōge ſtetit. et corruit in plateis veritas et eqͥtas non potuit ingredi. qꝛ veraces non intro mittunt̉ ad tales principes. ¶ Tertij ſunt adulatores qui p̄cipue magnis adulātur Tales enī plurimū mendacijs inuoluun tur. Et de talibus Oſee. vij. In malicia ſua letificauerūt regē. et in mēdacijs ſuis p̓nci pem. que vera non ſunt aſſerentes. Et tl̓es multū nocent anime. quia laudat̉ pctōr ī deſiderijs anime ſue. et iniquus benedicit̉ ¶ Quarti ſunt detractores. et in his pluri mū viget mendaciū duꝫ bonos ⁊ ſanctos nitutur infamare in auribꝰ aliorū de ip̄is mentiendo. De qͥbus Heſter. xvj. Multi in tantū veſanie ꝓruperūt vt eos qui ſibi ¶ Dominica decimanona credita officia diligenter obſeruant. et ita cuncta ꝑagunt vt omniū laude ſint digni. mendaciorū funiculis conent̉ ſubuertere. dum aures principū ſimplices et ex ſui na tura alioſeſtimātes callide decipiunt De talibus dicitur Eſa. xxxij. Fraudulēti vaſa peſſima ſunt. Ipſe enim cogitationes con cinnabit ad ꝑ̄dendos mites in ẜmone mē dacij. Et hie. ix. Sagitta vulnerāſ lingua eorum. dolū locuta eſt. in ore ſuo pace cuꝫ amico ſuo loquitur. et occulte ponit ei in ſidias ¶ Quinti ſunt terrenarū rerū ama tores. vt ſunt vſurarij mercatores et cuiuſ cunqꝫ generis negociatores. in quibꝰ plu rimū abundat mendaciū Mich̓. vj. Nu quid iuſtificabo ſtateram impiā et ſaccel li pondera doloſa. in q̇bus diuites eius re pleti ſunt iniquitate. et habitantes in ea lo quebātur mendaciū. et lingua fraudulen ta in ore ipſorū. Adapta ſingula negocia toribus. Quia ſicut ibi dicit gloſa. Diuiti arum congregationē ſequit̉ mendacium Pſalmiſta. Vani filij hominū. mēdaces filij hominū in ſtateris vt decipiant. Oqͣꝫ difficile negocians exuit̉ a negligētia. ſicut dicitur Ecc̄i. et ideo periculoſum officiu ¶ Sexti ſunt calumniatores et falſi teſteſ in q̇bus abundat mendaciū. De calūnia tore Prouerb̓. xiiij Profert mēdacia ver ſipellis. Et de teſte fallace ibideꝫ. Profert mēdaciū teſtis doloſus. Et Prouerb̓. xij. Qui teſtis eſt repentinꝰ cōcinnat linguā mendacij Tales cū comprehēderent̉ debe rent grauiter puniri. Vnd̓ dicit̉ Deut̓. xix Si ſteterit teſtis mēdax ꝯtra hominē. Et poſt dicitur. Cunqꝫ diligētiſſime ꝑſcrutā tes inuenerint falſum teſtē dixiſſe contra fratrem ſuū mendaciū. reddent ei ſicut fra tri ſuo cogitauerat facere. Exemplum in promptuario cap̄. vij. D. E. ¶ Septimi ſunt hypocrite et male religioſi. in quibus multū abundat hoc vicium. j. Thimo. iiij. In nouiſſimis temporibꝰ diſcedēt q̇dam a fide attendētes ſpiritibꝰ erroris ⁊ doctri nis demoniorū in hypocriſi loquentium mendaciū. gloſa. id eſt. in ſimulationis re ligione vt magis decipiant. Et Apoc̄. iij. dicunt ſe eſſe iudeos et non ſunt. ſed men tiuntur. Et Iac̄. iiij. Nolite inquit gloriari ſcꝫ in apparentia ſanctitatis. et mendaces eſſe aduerſus veritatē. Tales enī promiſe runt ſcꝫ religioſi ſine ꝓprio viuere et tamē ſine prelatorū ſcitu multa abſcondūt. Hi ſunt ſimiles ananie et ſaphire Act̉. v. dixit petrus ananie Cur tēptauit ſathanas cor tuū mentiri te ſpirituiſancto. ⁊ fraudare d̓ precio agri. non es inquit hominibꝰ men titus ſed deo. Gloſa. In hoc iudicat̉ fuiſſe mendaciū ꝙ totū vouerat ⁊ ꝑtem retinuit ¶ Octaui ſunt prompti ad loquendum ſine p̄meditatione. ſine diſcretione. ⁊ tales de facili mentiūtur. Ecc̄i. xx. Opprobriū ne quā in homine mendaciū et in ore indiſci plinatorū aſſidue erit. Hec aſſiduitas val de mala ē. Eccl̓. vij. Noli vellementiri om ne mendaciū. aſſiduitas enī illius non eſt bona. ¶ P ¶ Tertio notanda eſt mētiē tium grauis pena. ⁊ hec qͣdruplex ¶ Pri ma ꝙ cum deprehendūtur cōfuſionis op probrio induntur. Eccl̓i. xx. Opprobrium nequā in homine mendaciū. Multū eru beſcit homo quando deprehēdit̉ cum fui to. ſed magis erubeſcit qui aperte cōuinci tur de mendacio Vnde Eccl̓. xx. Potior ē fur qͣꝫ aſſiduitas viri mendacis. ¶ Secū da quia tales ꝓpter mēdaciū vel a deo vl̓ ab alijs occidunt̉. Vnde Actuū. v. de ana nia dicitur. Anania cur tēptauit ſathanaſ cor tuū mētiri te ſpirituiſancto vt frauda res de precio agri Et ſequitur Audiēs au tem ananias hec verba cecidit ⁊ expirauit Item Hiere. xxviij. dicit̉ d̓ quodā prophe ta. Audi anania. non miſit te dominus ⁊ confidere feciſti populū iſtuꝫ in mēdacio idcirco hec dicit dominꝰ Ecce ego emittā te a facie terre. hoc anno morieris. ¶ Ter tio tales a celeſti hieruſalē excludūt̉. Apo calip̄. xxj Non intrabit in illam aliquid co inquinatū aut abominationē faciēs ⁊ mē dacium. Itē Eccl̓. xxij. Ioris canes et vene fici et impudici et homicide et omnis qui amat et facit mendacium. ¶ Quarto in ¶ Dominica decimanona eterno igne cruciabūtur. Apocalipẜ. xxj. Idolatris ⁊ omnibus mendacibus. pars illorū erit in ſtagno ardenti igne ⁊ ſulphu re. Prouerb̓. x. Suauis eſt homini paniſ mendacij. Et poſtea. Os eius implebitur calculo. Gloſa. In quo membro quis am plius peccauit. in eo plus punietur Vnde qui in lingua magis deliquit. in ea magis arſurus perhibet̉. dum os eius calculo q̄ eſt lapis ignitus implendū dicitur. quod accidit diuiti cū in inferno ardens lingue refrigeriū petebat. que in verbis ſuperbis epulādo defluxerat Rogemꝰ ergo dn̄m q̇ dicit. Ego ſum veritas ⁊cͣ. ¶ De epiſtola. Sermo. CLXI Olite locuꝫ dare diabolo. qui furabatur iā non firetur. Ephe. iiij. ¶ Q ¶ In hac epiſtola tria facit dominꝰ. ¶ Primo enī monet nos ne in nobis locum diabolo de beamus dare. cū dicit Nolite locū dare di abolo ¶ Secūdo oſtendit quali modo ꝓ loco nititur nos expugnare ſcꝫ per vicia et peccata. pro quo dicit. Qui furabatur iaꝫ non furetur ¶ Tertio inſtruit quibus a mis poſſimus ei reſiſtere ſcꝫ virtutibus et bonis operibꝰ. pro quo dicit. Renouami ni ſpiritu mentis veſtre ¶ Et primū ſcꝫ ꝙ non debeamus diabolo in nobis locū da re oſtendit triplici ratōe. Quia meliorem locū in homine vult habere ſcꝫ cor. qd̓ no mine loci intelligit̉ Lu. xxij. Intrauit ſatha nas in cor iude. Et certe nobilior locꝰ nō eſt in homine. quia tota vita ſiue corꝑalis ſiue ſpiritualis inde fluit. Pro quo dic̄ ſa lomon Prouerb̓. iiij. Omni cuſtodia ſer ua cor tuuꝫ quia ex ipſo vita ꝓcedit. Appe tit etiā cor tanqͣm locuꝫ fortiorē. quia ipſo habito totū caſtrū hominis quiete poſſi det. Luce. xj. Cum fortiſ armatus cuſtodit atriū ſuū in pace ſunt omnia que poſſidet Quod glo. exponit de diabolo. ¶ Itē nō debemus ei locū dare quia crudelia nitit̉ ibi exercere. Ioh̓. x. Fur non venit niſi vt fu retur ⁊ mactet ⁊ perdat. furet̉ vitam gratie mactet vitā nature. et perdat vitam glorie Et hanc crudelitatē innuit apoſtoluſ ī no mine. cum dicit. Diabolꝰ. Diabolus enī dicitur a dia qḋ eſt duo et bolus qḋ ē mor ſellus. quia de homine nō intendit facere niſi duos morſellos.ſ. corpus et animam deuorando. j. Pet̓. v. Aduerſarius veſter diabolus tanqͣꝫ leo rugiēs circūit queres quē deuoret. Exemplū capl̓o. ij. Q. ¶ Itē nō debemus ei locuꝫ dare. quia niſi ꝑ nos ſibi detur in nobis locuꝫ habere non pote rit. Propter qd̓ dicit Gregoriꝰ. Debilis ē hoſtis ⁊ non poteſt vincere niſi volentem Vnde Iac̄. iiij. Reſiſtite diabolo et fugiet a vobis. Exemplū capl̓o. xij. C. Certū q̇deꝫ eſt ꝙ lubricus eſt hoſtis. et cum ſibi in ca pite nō reſiſtit̉ ſtatim illabit̉ Propter hoc de ſancta anima poteſt dici illud Gen̄. iij. Ipſa conteret caput tuū ¶ R ¶ Secūdo apoſtoluſ oſtēdit quali modo nitit̉ nos ꝓ loco expugnare. quia per vicia et peccata. tangens triplicē modū mortaliū peccato rum. Omne enī peccatū aut cōmittit̉ cor de aut ore aut opere. Et qꝛ his tribus mo dis nititur expugnare. p̄munit nos apl̓uſ vt ab his tribus tanqͣꝫ ab igneis telis neqͥſ ſimi hoſtis caueamus De peccato cordiſ p̄munit nos. cum dicit. Iraſcimini et no lite peccare. De peccato oris. cū dicit. De ponentes omne mendaciū. De pctō ope ris. cum ſubdit. Qui furabat̉ iam nō fure tur. Et enumerat apoſtolus inter alia pec cata hec tria mortalia. quia de iſtis tribus facilis tranſitus eſt ad alia pctā mortalia Adapta. Et etiā quia ꝑ iſta vt frequentiꝰ poſſidet diabolꝰ ⁊ ip̄is dn̄atur. Un̄ de ira legitur. j. Reḡ. xviij. Iratus aūt ſaul nimiſ dixit. Mihi dederunt mille. et filio iſay. x. milia. Pro quo non rectis oculis aſpicie bat eum. poſt diē alterū inuaſit ſpūs malꝰ ſaul. Et de eodē faul dicit̉ ꝙ exagitabat eū ſpūs nequā. Et bn̄ dicit exagitabat qꝛ illoſ quos poſſidet. de vno furore in aliū p̄cipi tat. Quod bene deſignat̉ Luce. ix. vbi dicit ¶ Dominicā decimanona quidam. Magiſter obſecro te reſpice ī fi lium meū et ecce ſpiritus apprehendit euꝫ. et ſubito laniat ⁊ elidit ⁊ diſſipat eum ſpu mans. Que omīa conueniunt iracundo. Unde Eſa. xxxiij. dicitur. Spiritus veſter vt ignis deuorabit voſ. Propt̓ qḋ dicitur ꝓuerb̓. xviij. Spum ad iraſcendū facilem quis poterit ſuſtinere. Et ꝓuer. xxvij. Im petu cōcitati ſpūs q̇s ferre poterit. ¶ Iteꝫ dn̄at̉ diabolꝰ in homine ꝑ mendaciū. Vn̄ Actu. v. dixit petrus ananie. Cur tēptauit ſathanas cor tuū mentiri te ſpūiſcto. Hic multū dominat̉ ꝓpter mendaciuꝫ in here ticis. falſis p̄dicatoribus. ⁊ diuinatoribus ⁊ alijs ſine diſcretiōe et p̄meditatōe loque tibus. Vnde. jͣ. Thimo. iiij. Diſcedēt q̇daꝫ a fide attendentes ſpiritibus erroris ⁊ do ctrinis demoniorū in hypocriſi loquenti um mendaciū. Itē de diuinatoribus dicit̉ Apoca. xvj. De ore pſeudo prophete vidi exire tres ſpūs immūdos in modū ranaꝝ Glo. Rane in luto morātur. garrule ſunt ⁊ alijs quietē auferunt. Et Reḡ. xxij. Egreſ ſus eſt ſpiritus ⁊ ait. Ego decipiam achab Et ait in quo Ero inquit ſpiritus mendax in ore omniū prophetarū ¶ Itē dominat̉ diabolus homini ꝓpter furtū Vnde ī euā gelio dicit̉ d̓ iuda ꝙ quia fur erat ⁊ loculoſ habens. ſequit̉ ꝙ intrauit ſatbanas ī iudā Hoc deſignatur Luce. xiij. in muliere que habebat ſpiritum infirmitatis annis decē ⁊ octo. et erat inclinata nec omnino pote rat ſurſum reſpicere. Gloſa. Spiritus īfir mitatis ē amor terrenorū Cales inclinant in ſe locum diabolo ¶ S ¶ Tertio oſten dit apoſtolus quibus armis ne in nob̓ lo cum habeat ſibi poſſimus reſiſtere. ſcꝫ vir tutibus et bonis operibus. Quas v̓tutes debemus exercere tripliciter. ſcꝫ corde. ore. ⁊ opere. Corde. ꝓ quo dicit. Renouamini ſpū mentis veſtre ⁊ induite nouū hoīem. Itē ore. ꝓͦ quo dicit Veritatē loqͥmini vnꝰ quiſqꝫ cū ꝓximo ſuo. Ite oꝑe. ꝓ quo dicit. Laboret aūt manibꝰ vt habeat vn̄ tribuat neceſſitate patientibus ¶ De euāgelio Sermo. ¶ LXII. Scendens ieſus in nauiculā trāſfretauit et venit ī ciuitatē. Matth̓. ix. ¶ C ¶ Hec verba dupliciter poſſunt exponi. videlicet allegorice. ⁊ ſic cōueniūt noſtro ſaluatori Et tropologice. et ſic cōueniūt noſtre vtili tati ¶ Quantū ad pͥmū notandū ꝙ ī ip̄is verbis triplex myſteriū tangit̉ ſaluatoris. videlicet paſſionis. reſurrectiōis. ⁊ aſcēſio nis. Nam aſcendit nauiculam in paſſiōe. tranſfretauit in reſurrectione. et venit in ci uitatem ſuā in aſcenſione. Nauicula eniꝫ quā aſcēdit crux chriſti dicit̉. Et hoc tripl ci rōne. Quod reqͣre in ſermone ſupra qͣi cipit. Et aſcendit in nauim ⁊ ſedens doce bat de nauicula turbas. dominica quīta. Tranſfretauit autē tripliciter.ſ. qͣntum ad corpus in ſepulcrū. quantū ad aīam in in fernum. et quantū ad vtrūqꝫ poſtqͣꝫ reſu rexit. ⁊ aſcendit de hoc mundo in celum. et ſic venit in ciuitatē ſuā in aſcenſione. Hec eſt ciuitas regis magni. Pſal. Magnus dominus ⁊ laudabiliſnimis in ciuitate re gis noſtri. Multū enī laudis ſolent habe re reges ex famoſa ciuitate. ſicut rex nini ue et rex babylonie. Sic et pſal. creatorem noſtrū dicit nimis laudabilē ex ciuitate ce leſti. Nec mirū. quia ſicut dicit pſal. Glori oſa dicta ſunt de te ciuitas dei Et que ſunt illa Eſa. on̄dit. xxiij. dicens Sedebit popu lus meus in pulcritudine pacis ī taberna culis fiducie. in requie opulenta. Oſtēdit eni illius ciuitatis gl̓iam eſſe in qͥnqꝫ que nulla alia ciuitas habet nec poteſt habere videlicet in mūdiciā ⁊ pulcritudine. cū di cit. Sedebit populus meus in pulcritudi ne. Apoc̄. xxj. Non intrabit in eaꝫ aliquid coinquinatū aūt abominabile ¶ Itē in ci uium trāquillitate. cū dicit. pacis Eſaie. ij. Nō leuabit gēs contra gentē gladiū. nec exercebunt̉ vltra ad p̄liū. Nulla enī erit ibi materia bellādi. vbi oēs ciues erūt pacifi ci. Eſa. lx. Populꝰ tuꝰ omēs iuſti. Iniuſti ¶ Dominica decimanona eī ⁊ inq̇eti nō habebūt ibi locū. Apoc̄. xxij. Ioris canes ⁊ venefici ⁊ impudici ⁊ homi cide ⁊ idolis ſeruiētes et omīs q̇ amat ⁊ fa cit mendaciuꝫ. ¶ Itē in hoſtiū ſecuritate cū dicit. In tabernaculis fiducie. Nō pate bit ibi inimicis acceſſus. quia ciuitas in al to ſita eſt. pſal. Non acce. ad te malū et fla gel. nō appropinqͣ. taberculo tuo. Pſalmi ſta. Abſcodes eos in abſcō. faciei tue a cō tradictiōe hoīm ¶ Itē ī penalitatis remo tione. qd̓ notat̉ cū dicit. In req̇e. Ibi hō qͥ multis replet̉ miſerijs mō. reqͥeſcet ab ip̄is Apoc̄. xxj. Abſterget deus oēm lachrymā ab oculis ſanctoꝝ.i. oēm lachrymādi cau ſam. ⁊ iaꝫ nō erit ampliꝰ neqꝫ luctus neqꝫ clamor. ſed nec vllus dolor. nō eſurient. ne qꝫ ſitient ampliꝰ. neqꝫ cadet ſuper eos ſol. aut vllus eſtus. ¶ Itē in omniū bonoruꝫ copioſitate. cum dicit. Opulēta. Eſa. xxxiij Oculi tui videbūt hieruſalē ciuitatē opu lentam. Que copia ⁊ opulentia oēm exce dit ſenſum. Ideo dicit apoſtolus Qd̓ ocu lus nō vidit. nec auris audiuit. nec in cor hominis aſcendit que p̄parauit deus dili gentibus ſe ¶ Et ſuꝑ omnia laudabilis ci uitas ab indeficientis lumīs illuſtratione Apoc̄. xxj. Ciuitas illa nō eget ſole neqꝫ lu na. nā claritas dei illumīabit illā. Que cla ritas tanta erit ꝙ fruentes illo lumine ni hil latebit Oquantū erit ibi bonū ſicut di cit auguſtinꝰ. vbi nullū erit malū. nulluꝫ latebit bonū. Vere glorioſa dicta ſunt d̓ te ciuitas dei. Et nos frēs qui nō habemus hic manentē ciuitatē ſꝫ futurā illā inquiri mus feſtinemus ingredi in illā ciuitatem ¶ U ¶ Sed quia mare huiꝰ mundi ma gnū ⁊ ſpacioſum manibꝰ interpoſitū eſt. neceſſe eſt vt exēplo dn̄i nauiculā aſcenda mus vt tranſfretemꝰ ⁊ ad ciuitatē ꝑuenia mus ¶ Dicit̉ autē mūdus mare. qͥa ſicut mare tumet ꝑ ſuꝑbiā. vt in Iona. j. dicitur Mare ibat ⁊ intumeſcebat. Sic etiā ſuꝑ bia eoꝝ qui te oderūt aſcē. ſꝑ Item feruet ꝑ auariciā Eſaie. lvij. Impij quaſi mare fer uens qd̓ quieſcere nō poteſt. Itē fetet ꝑ lu xuriam. In ſignuꝫ cuiꝰ dominꝰ ſuꝑ ſodomam pluit fetoreꝫ ſulphuris. Quia dicit anſelmus. Tolerabiliꝰ fetet canis putridꝰ hominibꝰ qͣꝫ anima peccatrix deo ⁊ ange lis. Exemplū in vitis patrē de angelo q̇ ad aſpectuꝫ iuuenis luxurioſi nares cepit ob ſtruere. qd̓ nō fecerat ad putridū cadauer hominis mortui. cuiꝰ fetorē ſanctꝰ pat̓ ſe peliendo illud cū angelo nō poterat ſuſti nere. Exemplū capl̓o. vj. A B ¶ Hoc ma re mundi ſuꝑ omnia eſt ꝑiculoſum. cuiuſ periculū ſicut dicit Bern̄. probat tranſeun tium paucitas. ⁊ ꝑeuntiū multitudo. In mari magno marſilie d̓ quattuor nauibꝰ vix periclitat̉ vna. In hͦ mūdo vix de qͣdra ginta trāſfretātibus euādit vnꝰ de ꝑicl̓o Sunt enī in mari huiꝰ mundi tot et tāta pericula. vt qui vult euadere vnū incidit aliud Vnde Incidit in ſcillā cupiens vita re caribdim. Frequenter enī volens quis vitare periculū luxurie abſorbetur a vora gine auaricie quaſi a caribdi hoc etiā ma re ꝑiculoſum eſt ꝓpter ventorū vehemen tiam ⁊ cōtrarietate. Vn̄ Dan̄. vij. d̓r ꝙ qͦtꝰ tuor venti pugnabāt in mari. videlicet va nus timor. vana ſpes. vanus dolor. et va num gaudiū. que quattuor hominis affe ctiones nunqͣꝫ concordant. Itē ꝑiculoſuꝫ eſt ꝓpter latronū et piratarū. id eſt. demo num crudelitatē. que crudelitas eorū deſi gnatur Lu. x. in illo qui deſcendit ab hieru ſalem in hiericho. que nō ſolū ſpoliauerūt ſed etiā vulneratū ſemiuiuū reliquerunt. Item eſt periculoſum ꝓpter mōſtruoruꝫ diuerſitatē. Sunt enī ſyrene adulatorum cantꝰ habētes dulceſ. quas ſurda aure de bemus ꝑtranſire. Eſt etiā ibi alia beſtia. d̓ qua Apoc̄. xiij. Vidibeſtiaꝫ de mari aſcen dentem habenteꝫ ſeptē capita. id eſt. ſepteꝫ mortalia ⁊ capitalia pctā. ⁊ decē cornua.i. trangreſſionē decē mandatorū. per q̄ mul tū impugnantur in hoc mari nauiganteſ ne ad ciuitatem celeſtem valeant perueni re. ¶ X ¶ Sed nos vt mare huius mun di tranſfretemus. nauiculā.i. bonā vitam ſiue ꝑ innocētiam cōſeruatā. ſiue ꝑ penite tiam recuꝑatā aſcēdamꝰ. Et d̓r nauicula ¶ Dominica uiceſima diminutiue. quia breuis ē ⁊ ꝑua reſpectu gaudij ciuitatis eterne ad qua per ipſam ꝑuenimꝰ Sap. xiiij. Exiguo ligno credūt homines animas ſuas ¶ Huiꝰ aūt naui cule gubernator eſt chriſtus. pro quo orat eccl̓ia. Guberna tuos famulos quos ſan guine mercatꝰ es. Pſal. Niſi dn̄s cuſto dierit ciuitatē fruſtra vigilāt qͥ cuſtodiunt eā. ¶ Remi nauis per qͦs ꝓgredit̉ ꝑ mare huiꝰ mūdi ſunt ꝯſilia ⁊ p̄cepta. Pſal. De duc me dn̄e in ſemita. qͣntū ad ꝯſilia. Et ali bi. Uiā mandatoꝝ tuoꝝ cucurri. qͣntū ad p̄cepta ¶ Naute aūt huiꝰ mūdi ſunt apl̓i ⁊ ꝓphete ⁊ doctores. De q̇bus vnꝰ iob. ix. dicit. Dies mei trāſierūt tanqͣꝫ naues po ma portātes. que poſt ſe relinqunt odorē. Sic ipſi poſt ſe reliquerūt odoreꝫ exempli ⁊ doctrine. Un̄ apl̓s dicebat. ij. Corinth̓. ij. Chriſti bonꝰ odor ſumꝰ. Et ſicut canes ve natici currūt poſt beſtiā ꝑ odorē. ſic ⁊ nos poſt patres ꝑ doctrinā ⁊ exēpla eoꝝ. Can̄. .j. In odore vnguētoꝝ tuoꝝ currimꝰ ¶ In hac aūt nauiꝫ aliqn̄ ſubintrat aqͣ. ita tamē ꝙ nō patit̉ nauis naufragiū.ſ. cū cōmittit̉ veniale peccatū. Si enī dixerimꝰ ꝙ pecca tum nō habemus noſipſos ſeducimꝰ Sꝫ ne patiatur nauis naufragiū exhauriēda eſt aqua a nauigantibus. Hauritoriū au tem eſt confeſſio. Tre. ij. Effunde ſic̄ aquā cor tuū. Et pſal. Effundite coram illo cor da veſtra. Hoc conſulebat Iac̄. v. dicens: Confitemini alterutruꝫ peccata veſtra vt ſaluemini ¶ Debꝫ etiā in hac naui ꝓpter maiorē ſecuritatē a nauigātibꝰ fieri exone ratio a ſuꝑfluis. vt talē facientes iactu. na uis leuiꝰ valeat ꝑicula ꝑtrāſire. Certe ma gnum fecit iactu zacheus. cū dixit. Dn̄e ec ce dimidiū bonoꝝ meoꝝ do pauperibus. Adhuc maiorē fecerunt apoſtoli qui nō dimidiū ſed totum reliquerunt dicentes. Ecce nos reliquimꝰ omnia et ſecuti ſumꝰ te. Et ſic tranſfretādo mare huiꝰ mūdi ſe cure ad ciuitateꝫ ꝑuenerunt. Ad qua chri ſtus ipſos in nauicula p̄uenit. De qͣ ciui tate in principioẜmonis diximꝰ. Exēpluꝫ capl̓o. v. R ¶ Dominica viceſima d̓ epl̓a Sermo. CLXIII Idete quo cau te ambuletis. Ephe. v. ¶ N Quia in euāgelio ad regales nuptias inuitamur. ideo vt ad ipſas ꝑu nire poſſimus. in qͣttuor nos inſtruit apo ſtolus. ¶ Et primo de viā recta quā debe mus tenere. cum dicit. Intelligentes que ſit voluntas dei. ¶ Secundo ꝙ in ea cau te debemꝰ ambulare. ibi. Uidēte q̇modo caute ambuletis. ¶ Tertio ꝙ in ea diſcre te debemus properare. ibi. Non quaſi in ſipientes. ſed vt ſapientes ¶ Quarto ſi vi am negleximus docet recuperare. ibi. Re dimentes tēpus. ¶ Uia ergo directa quā ad nuptias predictas eundo debemus te nere. eſt facere dei voluntatē. Intelligētes inquit que ſit voluntas dei. De hac via pe tebat dauidedoceri. cum dixit. Notaꝫ fac mihi domine viā in qua ambuleꝫ. Et que ſit illa viā ſtatim ſubdit. Doce me facere voluntatem tuaꝫ. Intelligat ergo vnuſq̇ſ qꝫ et probet ſicut conſulit apoſtolus Ro ma. xij. que ſit voluntas dei bona benepla cens ⁊ perfecta. Bona vt ſcꝫ homo bene ſe portet quantū ad ſeipſum. Beneplacens vt ſcꝫ bn̄ ſe habeat qͣntū ad ꝓximuꝫ. Et ꝑfe cta vt bn̄ ſe habeat qͣntū ad deū. Facit aūt qͣs volūtatē dei qͣntū ad ſeip̄m. in oī ſancti tate mētis ⁊ mūdicia corꝑis ſe ſeruādo ⁊ ī honore bonoꝝ moꝝ cuſtodiēdo. Vnde. jͣ. Theſ. iiij. Hec eſt volūtas dei ſanctificato vrā vt abſtineatis ab oī fornicatōe et ſciāt vnuſqͥſqꝫ vas ſuū poſſidere in honore Itē qͣntū ad pximū in omnibꝰ eqͥtatē ẜuando Prouerb̓. xj. Statera doloſa abominatō eſt apud deū ⁊ pondus equū volūtas eiꝰ gloſa. ponduſ equū vel pecunie vl̓ iudicij vel alterius cuiuſcunqꝫ rei. vt videlicꝫ red dat vnicuiqꝫ qḋ ſuū eſt Itē ſeruat quantū ad deū ſibi ꝑ amorē inherendo et veſtigia eius imitādo. Vnde numeri. xxxij. Nolu erunt ſeq̄ me preter calephfiliū iephone et ioſue filium nun. iſti impleuerunt volun ¶ Dominica uiceſima tatem meā. Tales ſunt miniſtri eius qui faciunt voluntatē eius. Et tales ſunt ī via ad intrandū in regnū celorū. Qui facit in quit voluntateꝫ patris mei ille intrabit in regnū celorū. Matth̓. vij ¶ O ¶ Sed qꝛ hec via a latronibus obſidet̉. ideo apl̓s ſe cundo innuit ꝙ caute ſit ambulandū. cuꝫ dicit. Uidete quomodo caute ambuletis ¶ Sunt aut tria genera latronū nobis ī fidiantiū.ſ. mentales. corꝑales. et ſpūales ¶ Mentales ſunt motꝰ inanis glorie in mente. De qua joh̓es chryſo. Vnus ſoluſ fur eſt q̇ furat̉ theſaurum celi vana gloria Corporales ſunt detractores Oſee. vij Fur ingreſſus eſt. q̇a nō in aꝑto ſed ī occul to facit. ſpolians ſcꝫ bonā famā Vn̄ Ecci. xxviij. Suſurro et bilinguis maledictus. multos ei turbauit pacē habetes. ¶ Spi rituales ſunt demones Luc. x. Homo qui dam deſcēdebat ab hierl̓m in hiericho ⁊ ī cidit in latrones. Quod exponit̉ de pͥmo homine ⁊ demonibꝰ. ¶ Primi latrones ſpoliant. Secūdi vulnerāt. Tertij necant. Motus enī inanis gl̓ie ſpoliāt indumen tis virtutū et gratie. quia ſicut dicit augu ſtinus. Suꝑbia etiā bonis oꝑbꝰ inſidiat̉ vt ꝑeant. Et ſignificat̉ iudicū. in paleſtiniſ qui veniētes quicquit ſeminauerūt filij iſ rael cū adhuc viridia eſſent et in flore gra tie totū deuaſtabant. Detractores d̓o odi biles grauiter vulnerant. et audientem et cui detrahunt. Ecc̄s. x. Si mordeat ſer pens in ſilentio nihil eo minus habet qui occulte detrahit Et Hiere. ix. Sagitta vul nerans lingua eoꝝ. Tales enī multos tur bant pacē habentes. Exemplū ca. xviij. A. Demones vero animaꝫ necant Ioh̓is. x. Fur non venit niſi vt furet̉ et mactet ⁊ per oat. ¶ Inter tot ergo latrones et tā crude les poſiti. videte quomodo caute ambule tiſ. Per latrones vane glorie caute ambu lamus ſi precioſas veſtes virtutū humili tate tanqͣm veſte humili cooꝑiamꝰ Iuxta qd̓ dicit dn̄s Luc̄. xvij. Cū omnia benefece ritis dicite. quia ſerui inutiles ſumꝰ ⁊cͣ. Itē per ſecūdos latrones ſcꝫ detractores qui noſ bona fama ſpoliare nitūtur caute am bulamus ſi patientia armati ſumus. Vn de. j. Pet. iij. Cū modeſtia et timore conſci entiam bonā habētes. vt in eo ꝙ detractāt de vobis cōfundātur. qui calūniantur ve ſtram in chriſto bona conuerſationē. meli us eſt vt benefacienteſ pati qͣꝫ malefacien tes. Quia ipſi ꝑ iniurias fabricant nobis coronā in celis dūmodo patiēter ſuſtinea mus. Unde Apoc̄. iij. Ecce faciaꝫ illos vt veniāt an̄ pedes tuos et ſcient quia dilexi te. quoniā ſeruaſti verbū patiētie mee Et ſeq̇t̉. Tene qd̓ habes vt nemo accipiat cō ronam tuā. Propter hͦ apoſtolus hꝰ moī patiēter ſuſtinebat. Vnde. j. Coꝝ. iij. Ma ledicimur ⁊ benedicimuſ. ꝑſecutione pati mur ⁊ ſuſtinēꝰ. blaſphemamur ⁊ obſecra mus Item cōtra tertios latrones.ſ. demo nes qui nos in anima necare nitutur cau te ambulamus ſi ſcuto fidei noſ munimꝰ Vnde Ephe. vj. Sumentes ſcutum fidei vt poſſitis ignea tela nequiſſimi hoſtis ex tinguere. id eſt. ſuggeſtiones occultas. qͣ non ſentiūtur niſi quādo in homine igne ſcunt. pͥma Pet. v. Cui reſiſtite fortes in fi de. Exemplū capl̓o. xij. G ¶ P ¶ Tertio ne ante terminū deficiamuſ docet ꝙ diſcre te in via predicta debemus ꝓperare. cum dicit. Non quaſi inſipientes ſed vt ſapien tes. Inſipiens enī non reſpicit facti termi num ſed principiū Sapiens vero ſic īcho at facti principium. vt ſecure valeat ad ter minuꝫ peruenire. Exemplū capl̓o. viij. N. Sic et nos in predicta viā ambulare debe mus non quaſi inſipientes ſed vt ſapiēteſ. vt ſcilicet ſit rationabile obſequiū noſtrū. vt ſcilicet non nimiſ in ea acceleremus plꝰ laborando qͣꝫ poſſimus ferre. Multi enī cum magno feruore in via dei currere in cipiunt. et propter inſipientiā et ſua incau telam anteq̄m ad terminū veniant defici unt. et cadunt in illam illuſionē. Luce. xiiij Hic homo cepit edificare et nō potuit co ſummare. Talibꝰ dicit apl̓us Gal̓. v. Cur rebatis bn̄ quis vos impediuit Certe poſ ſūt rn̄dere. indiſcretio Un̄ Leuit̓. xv. p̄cepit ¶ Dominica uiceſima dominꝰ. Quicq̇d inq̇t obtuleris ſale cōdi etur ſcꝫ diſcretiōis. Et ſic ambulāt ſapien tes. Vnde Gen̄. xxxiij. Cum eſau tanq̄m inſipiēs inſtaret iacob vt citius ꝓperaret. ipſe tanqͣꝫ ſapiens reſpōdit. Noſti ꝙ ꝑuu los teneros habeā. quos ſi plus in ambu lando fecero laborare morientur vna die. Et ſeq̇tur. Ego ſequar paulatiꝫ ſic̄ videro poſſe paruulos meos donec veniā ad do minuꝫ meū. Vnde Exodi. xviij. dixit ietro ad moyſen. Stulto labore cōſumeris. vl tra vires tuas eſt negocium. Quod ſtatiꝫ moyſes aduertens diſcretius ordinauit Exemplū de duobus iuuenibus pariſiuſ feſtinātibus. cū ab vna vetula que paula tim ibat queſiuiſſent ſi illo die poſſent ad talem locū peruenire Et vetula reſpondi Si ſic iretis ſicut ego. quod illi irridentes ⁊ plus feſtinantes deficientes in viā remā ſerunt. et vetula irridens eos pertranſiuit Gregorius. Incaſſum quippe currit̉ ſi an te tempus iter deſeratur. ¶ Q ¶ Quar to ſi aliquo modo viā neglexerimus docꝫ per accelerationē tempus recuperare. cū dicit. Redimentes tempus. Mos enī pe regrinis ⁊ viatoribus eſt. vt ſi quando vi am retardant ad hoc vt illuc quo intēdū peruenire valeant laborē augmentāt Sic fecit ⁊ pauluſ apoſtolus ad regales nupti as tendens. Inter alios enī apoſtolos vlti mus iter arripuit. ſed labore recōpenſauit Vnde. j. Corinth̓. xv. poſtqͣm on̄dit ꝙ fue rit nouiſſimus et minimus apoſtolorum adiecit. Sed abundantiuſ illis omnibꝰ la boraui. Redemit eniꝫ feruenti labore tem pus quod neglexerat. Auguſtinꝰ. Non diuturnitas tempoꝝ non oneroſitas ope rum auget meritū. ſed maior charitas me liorqꝫ voluntas. Et Bernardꝰ. Qui amat ardentius currit velocius et peruenit citi us. Odeus qͣꝫ ardēter et qͣꝫ velociter latro qui crucifixus fuit cū chriſto per predictaꝫ viam cucurrit. quia in vltimo puncto ſue vite viam intrauit dicens. Memēto mei domine dū veneris in regnū tuū. Et eodē die ad regales nuptiaſperuenit. Hodie ei inquit dominus mecū eris in ꝑadiſo. Be ne ipſe tempus neglectu amore incenſo et labore redemerat quia ip̄e modico temꝑe laborauit ⁊ multā ſibi inuenit requie. Ad quam nos perducat qui. Exemplum ca. iij. H. ¶ De euāgelio Sermo. CI.XIIII. Imile factum eſt regnū celorū homini regi qui fec̄ nuptias filio ſuo ⁊cͣ. Matth̓. xxij. ¶ R ¶ In parabola huiꝰ euangelij d̓tri bus agitur ¶ Primo d̓ nuptiarū celebra tionē. ibi. Simile eſt regnū celoꝝ homini regi qui fe. nup. fi. ſuo. ¶ Secundo de cele brantis nuptias cōmendatiōe. ibi Miſi ſeruos ſuos dicere inuitatis ⁊cͣ ¶ Terto d̓ inuitatorū digna rep̄henſione. ibi. Illi au tem neglexerūt. et abierūt aliꝰ in villā ſua ⁊cͣ. ¶ Circa primū ſcꝫ circa celebrationem nuptiarū notandū ꝙ in ſcriptura ſacra qͦt tuor genera nuptiaꝝ iuenimꝰ ¶ Primū eſt int̓ viꝝ ⁊ vxorē. De qͦ Io. iij. Nuptie fa. ſunt in cha. gali. Et de iſtiſ pͥmuſ hō adam euigilās ꝓphetauit dicēs Gen̄. ij. Et ꝓpter hoc relinq̇t hō patrē ⁊ matreꝫ ⁊ adherebit vxori ſue ¶ Secūdū genꝰ eſt int̓deū ⁊ ani ma. Et de iſtis dn̄s Oſee. ij. Sponſabo te mihi ī iuſticia ⁊ iudicio ī mīa ⁊ miſeratiōi bus ¶ Tertiū genꝰ ē int̓ v̓bū et humanaꝫ naturā. Et d̓ his dic̄ ſpōſa ī can̄. iij. Egredi mini filie ſyon ⁊ vidēte regē ſalomoneꝫ in diademate q̄ coronauit eū mater ſua ī die deſpōſatiōis ſue ¶ Quartū genꝰ eſt inter chriſtū ⁊ eccīaꝫ. Et de iſtis loq̇t̉ angeluſ ad ioh̓em Apoc̄. xxj. Veni ⁊ on̄dā tibi ſpōſaꝫ vxorē agni. Et hic d̓r. Sil̓e ē regnuꝫ ce. ho. re. qͥ fe. nup. fi. ſuo ¶ Et in quolibet genere iſtarū nuptiarū inuenitur mirabilis vnio ¶ In primo inuenit̉ vnio carnalis. qꝛ per eam efficit̉ vt ſint duo in carne vna. Vnde Mat. xix. dicit dn̄s. Erūt duo ī carne vna. Et ſubiungit. Iam non ſunt duo ſed vna caro ¶ In ſcd̓o genere nuptiaꝝ inuenitur vnio ſpūalis. quia per eaꝫ efficitur vt ſin ¶ Dominica uiceſima duo in vno ſpū. ꝓ quo dicit apl̓s. j. Coꝝ. vj Qui adheret dn̄o vnus ſpūs eſt. Et. jͣ. Io. iiij. d̓r. Qui manet in charitate in deo ma net ⁊ deꝰ in eo. ¶ In tertio genere nuptia rum inuenit̉ vnio ꝑſonal̓. quia ꝑ ea efficit̉ vt ſint duo in vna ꝑſona. Nā ſicut anima rationalis et caro vnꝰ eſt ho. ita deꝰ et hō vnꝰ eſt chriſtꝰ. Pro qͣ dicit Ioh̓. Verbuꝫ caro factū eſt. rōe ineffabilis vnionis In quarto inuenit̉ vnio ſacramētalis. qꝛ ꝑ eā efficit̉ vt ſint nō ſolū duo ſꝫ etiā ml̓ti ī vno corꝑe. Pro qͣ dic̄ a pl̓s Ro. xij. Ml̓ti vnuꝫ corpꝰ ſumꝰ in chriſto. Et. jͣ. coꝝ. x. Vnū cor pus multi ſumꝰ. oēs enī de vno pane ⁊ de vno calice ꝑticipamꝰ. De hͦ genere vltio nuptiarū ꝓponit̉ p̄miſſa ꝑabola. cuꝫ dicit chriſtꝰ. Sil̓e eſt regnū celoꝝ hoī regi q̇ fec̄ nuptias filio ſuo ¶ S ¶ Circa qͣs nupti as quattuor cōſiderāda ſunt videlicꝫ que ſint nuptie. qͣs auctor nuptiaꝝ. qͣs ſpōſus. ⁊ que ſpōſa ¶ Nuptias iſtas intelligimꝰ ẜm expoſitionē ſanctorū cōiunctione chri ſti et eccīe ꝑ ſacramentū incarnationis fa ctam. He ſunt nuptie celebrate in vtero v̓ ginali. Un̄ Gregꝰ. Nuptialis thalamus eſt vterꝰ v̓ginalis. De hͦ thalamo dicit̉ in pſal. Ip̄e tāqꝫ ſpōſus ꝓcedēs de thalamo ſuo. ¶ Auctor v̓o nuptiarū deus pater ē. qui hic ⁊ hō d̓r ⁊ rex. Hō ꝓpter benignita tem Iohel̓. ij. Cōuertimi ad dn̄m deuꝫ ve ſtru quoniā benignꝰ ⁊ miſericors eſt Re aūt d̓r ꝓpter potētie altitudinē. qꝛ eſt rex re gum ⁊ dn̄s dn̄antiū. Pſal. Quis ſic̄ dn̄s deus noſter q̇ in altis habitat ¶ Spōſus v̓o harū nuptiarū eſt filius regis.ſ. chriſtꝰ De quo ps. Deꝰ iudiciū tuū regida et iu ſticiā tuā filio regis. ¶ Spōſa v̓o ē eccl̓ia que hic regnū celorū dicit̉. qͥa regnat in ea viri celeſteſ. q̇ in ipſa ſolo corꝑe ꝯſtituti co gitatione et auiditate ī celeſti patria ꝯuer ſant̉. dicētes illud Phil̓. iij. Nra ꝯuerſato in celis eſt. que enī ſurſum ſunt ſapiūt non que ſuꝑ terrā. Cū hac ergo ſpōſa chriſtus nuptias celebrauit. qn̄ ꝑ incarnatiōis my ſteriū ſibi eccleſiā fideliū cōpulauit ¶ T ¶ Scd̓o auctoriſ nuptiarū ſcꝫ dei patris ſubdit̉ cōmendati o. cū addit̉ Miſit ẜuos ſuos dicere inuitatis vt venirent. Oſtēdit̉ aut cōmendabil̓ tripl̓r. videlicꝫ ī largitate miſericordie. in magnitudine potētie. in ex ecutiōe iuſticie ¶ Primū ſcꝫ largitas ſue miẜicordie apparet in tribꝰ ¶ Prio ī mul toꝝ ⁊ ꝑ multos vocatiōe. Multi enī ſunt vocati ad nuptias incarnatiōis. vt ſcꝫ cre dāt illud ⁊ efficiant̉ de nūero ecc̄īe quā ſibi chriſtꝰ copulauit. Sꝫ heu pauci ſūt electi vt d̓r in fine euāgelij Vocauit etiā ꝑ ml̓toſ Un̄ pluralit̓ d̓r. Miſit ẜuos. glo. i. ꝓph̓as. dicere inuitatis.i. iudeis vt venirēt. ⁊ nole bant venire credēdo. Et qͥa non ſufficit la gitati miſericordie dei ſemel vocare. iteruꝫ miſit alios plures pͥoribus ſcꝫ apoſtolos. ⁊ ſequaces eoꝝ. Quoꝝ in oēm terra exiuit ſonꝰ. et in fines orbis tre verba eoꝝ Pſal. Multiplicabūt̉ in ſenecta vberi ⁊ bn̄ pati entes erūt vt annūciēt. Prouer.j. Sapia p̄dicat foris. in plateis dat vocē ſuā dicēs: Uſqꝫ quo paruuli diligitis infantiā ⁊ ſtu ti que noxia ſibi ſunt cupient. Uere bene ſtulti ſunt qui cum vocantur ad nuptias ad delicata cibaria. primo de ſiliquis por corum ventrē ſuum replere volunt. ¶ Itē largitas miſericordie apparet in nulliuſ a nuptijs reiectione. Unde dixit ſeruis. Ite ad exitus viarum et quoſcunqꝫ inueneri tis vocate ad nuptias. Quod non contin git in regalibus nuptijs huiꝰ mundi. vbi tantū nobiles et magni vocatur. Sꝫ apd̓ regem celeſtē non eſt acceptio perſonarū Sicut dicitur Roma. ij. et Actu. x. ¶ Iteꝫ largitas miẜicordie apparꝫ ī mag ciboꝝ p̄ paratione. Pro quo dicit. Cauri mei ⁊ al tilia occiſa ſunt. ⁊ omnia parata ſunt. veni te ad nuptias. Cauri ſicut dicit gloſa ſunt patres veteris teſtamēti. quibus indulta eſt licentia iniquos quaſi cornu feriendi. Altilia vero ſunt patres noui teſtamenti qui penna contemplationis ſuperna pe tut. Cauri vero et altilia occiſa ſunt. qͥa et veteris teſtamēti ⁊ noui ꝓ fide occiſi ſūt. et oīa ꝑata ſūt. videlicꝫ ⁊ locꝰ ⁊ cibꝰ. Uenite ad nuptias fide ſcꝫ ceteris ꝯcordādo. ſicut ¶ Dominica uiceſima dicit gloſa. In hoc inſinuat̉ ꝙ quicunqꝫ n̄ venerint ad nuptias requirent̉ ab eis mul te expenſe pro eis facte. Requiret ei domi nus ⁊ mortē ſuā et ſanctorū veteris et no ui teſtamēti U ¶ Scd̓o magtūdo potē tie auctoris nuptiarū apparet in tribus. vt delicet ex dominatiōe Vn̄ dicit̉ rex Apoc̄ xix. Ipſe eſt rex regū ⁊ dominꝰ dominatiū ¶ Itē apparet ex miniſtrorū multitudine pro quo dicit. Miſſis exercitibꝰ ſuis. Nō dicit. vno exercitu. Matth̓. xxvj. An putaſ ꝙ nō poſſum rogare patre meū. et exhibe bit mihi plus qͣꝫ. xij. legiones angeloꝝ. Be ne dicit. plus qͣꝫ. xij. Quia ſicut d̓r Dan̄. vij Milia miliū miniſtrabant ei. ⁊ decīēs mi lies centena milia aſſiſtebāt er ¶ Itē appa ret ex hoſtiū vltione. pro quo dicit. Ꝙ ꝑdi dit homicidas illos. et ciuitate eoꝝ ſuccen dit. Nec mirum Ipſe eſt enī deus vltionū ⁊ deus vltionū libere egit Vnde non eſt qͥ de manu ſua poſſit eruere. Sicut d̓r Iob. x ¶ X ¶ Tertio executio iuſticie auctoris nuptiarū apparet in tribus. videlieet in di ligenti circumſpectione. propter quod di cit. Ꝙ intrauit rex vt videret diſcumbēte id eſt. fidem habentes. tales enī videre pla cet ipſi. Vnde Sap. iiij. Reſpectus eius ī ſanctos illiꝰ ¶ Itē apparet in ſolicita inter rogatione. cū dicitur. Amice quomo huc intraſti non habens veſtē nuptialē. Ami ce vtiqꝫ ꝑ fide n̄ ꝑ oꝑationē quo huc intra ſti. id eſt. quomodo nomē chriſtiani vſur paſti cū rem non habuiſti. Nā Exo. xx. d̓r. Non aſſumes nomen dei tui inuanū. id ē non dicaris a chriſto ꝓ nihilo chriſtianus habens nomē chriſti et opera antichriſti. Exemplū capitulo. viij. C. Hanc qͣſtioneꝫ faciet dominꝰ in fine nuptiarū eccleſie cō tra omnes qui ſine veſte nuptiali. id eſt. ſi ne charitate inuenient̉. Cuicunqꝫ eniꝫ hec veſtis defuerit turpitudo eius non ſoluꝫ chriſto ſed etiā toti mundo manifeſta erit Quia Prouer. x. dicit̉. Vniuerſa delicta operit charitas. Vnde qui ſine veſte cha ritatis erit nimis turpis apparebit Propt̓ qd̓ Apoc̄. xvj. Beatus qui cuſtodit veſtimenta ſua ne nudꝰ ambulet ⁊ videant tur pitudinē eius. ¶ Itē apparet executo iuſti cie in debita cōdemnatione Vnde ſequit̉. Ligatis manibus et pedibus. pedibus vt non poſſit effugere. manibus vt non poſ ſit ſe cripere. proijcite eū in tenebras exteri ores.ſ. inferni. gloſa. quia hic tenebras inte riores ſcꝫ cordis habuit ¶ Y ¶ Tertiū ſcꝫ inuitatorū digna reprehenſio ſubdit̉. cum dicitur Illi autē neglexerunt ⁊c. Reprehen dunt̉ autē de tribus. videlicet de mūdana cupiditate. propter quaꝫ nuptias neglexe runt. pro quo dicit̉ Illi autē abierunt aliꝰ in villā ſuam. alius ad negociationem ſu am. Gloſa. In villā ire eſt terreno labori ī moderate inſiſtere Negociari vero eſt ter renis lucris inhiare. Hec duo ad litteram multos a nuptijs retrahūt. Talis cupidi tas retraxit ⁊ illum iuuene qui habēſ mul tas poſſeſſiones potiuſ voluit illis adhere re qͣꝫ chriſto. Exemplū capl̓o. vij. y. ¶ Iteꝫ reprehendunt̉ de crudeli impietate. quia inuitantis ad nuptias nuncios occiderūt Pro quo dicit Reliqui tenuerunt ſeruoſ eius et cōtumelijs affectos occiderūt De quibus Matih̓. xxiij. Ecce ego mitto ad vos prophetas et ſapiētes et ſcribas. et ex illis occidetis et flagellabitis ⁊ crucifigetiſ Hoc vſqꝫ hodie cōtingit nuptiarū nunci is. id eſt. p̄dicatoribus qui ad lram et occi duntur et cōtumelijs afficiūtur. ¶ Iteꝫ re prehendunt̉ de preſumptuoſitate. quia ſcꝫ ad nuptias ſine veſte nuptiali intrauerūt propter quod vni eorū dixit. Amice quo modo huc intraſti nō habens veſtē nupti aleꝫ. Admiratur enī dn̄s inueniēs aliquē ī eccleſia abſqꝫ veſte charitatis. Chryſoſto mus. Si aliqͥs cū nigra veſte inueniatur in nuptijs ſordidat nuptiarū gl̓iam. Ita q̄ habet opera tenebroſa ip̄i chriſtianitati fa cit iniuriam Vnde ẜm locū veſtem eligat. alioquin poſt reprehenſionē penaꝫ condi gnam ſentiet. cum dicetur. Ligatis mani bus et pedibus proijcite eum in tenebras exteriores. A qua nos liberet dominus. Amen. ¶ Dominica uiceſimaprima ¶ Dominica viceſimaprima Sermo. LA Onfortamini in domino et in potētia v̓tutis eius Eph̓. vj. ¶ A ¶ Quia ſicut ī hac epiſtola apl̓us oſtendit. non eſt nobis coſ luctatio tantū aduerſus carnē ⁊ ſanguinē ſed etiā cōtra ſpūalia neq̇ͣtie. id eſt. demōeſ qui ſpūs nequā ſunt. ſicut exponit gloſa. ⁊ hoc in celeſtibꝰ. i. ꝓ celeſtibꝰ. Iō apl̓s ī hac epiſtola duo facit pͥncipaliter. Primo on̄ dit pugnā ꝑiculoſam. Secūdo dat reſiſtē di fiduciā. ¶ Pugnā on̄dit ꝑiculoſaꝫ du pliciter. quia eſt ꝓ magnis.i. ꝓ celeſtibꝰ. ꝑiculū eſt amittere. ⁊ ꝯ magnos. quia con tra ſpūalia nequitie. cōtra quos ꝑiculoſū eſt pugnare. qꝛ multis p̄ualent. ꝓpter qd̓ etiā vocat eos poteſtateſ ⁊ p̓ncipatus ⁊ re ctores tenebrarū harū. qꝛ ſicut dicit gloſa. in omnibꝰ qui mūdana q̇ tenebras appel lat diligūt poteſtatē principatū ⁊ regimē tenent. Et tales heu multi ſunt. Pugnāt ergo nobiſcū ꝓ magnis ſcꝫ ꝓ celeſtibꝰ. nō pro rebus temꝑalibus. nō pro regnis vl̓ ꝓ mundi honoribꝰ ꝓ quibus mundi ama tores frequēter pugnant. ſed demones de talibus nihil curant. dumodo nos celeſti bus priuēt. In quoꝝ amiſſione qͣꝫ magnū periculū et detrimentū incurrit homo. ad apta ¶ Itē eſt ꝑiculoſum bellū quia ꝯtra magnos hoſtes. quia cōtra ſpiritualia ne quitie. id eſt. ſpiritus nequā. vbi multipli citer oſtendit ꝑiculoſum bellū eſſe contra eos ¶ Et pͥmo ratione pl̓alitatis. Vn̄ plu raliter dicit cōtra ſpiritualia Non enim a ſolo illo qui ſpēalius nos temptat impu gnamur. ſed vt melius ille vincat aſſumit alios ſpiritus ſeptem nequiores ſe. Sic dicitur Luc̄. xj. Pſalmiſta. Domine quid multiplicati ſunt qui tribulāt me multi i ſurgunt aduerſum me ¶ Item oſtēdit pe riculoſum bellū ratione inuiſibilitatis. qͥa ſunt ſpiritus. Luce. xxiiij. Spus carnem ⁊ oſſa nō habet. Et tales hoſtes ſunt qͣꝫ plu rimū periculoſi. quia quando lōge eos eē a nobis putamus prope nos ſunt. Exem plum in dialogo de quodaꝫ ſancto ep̄o. qͥ cum ſeruū pigritante vocaret vt ſibi calce os exueret. et diceret. veni diabole. adhuc ẜ uo longe exiſtente corrigie de calceis cepe runt ſubito religari De hoc habetur ī ꝓm ptuario capitulo. ij. R. ¶ Item in hͦ ꝙ di cit hoſtes eſſe ſpirituales oſtēdit infatiga biles. Vnde cum nos corꝑe fatigati quo cunqꝫ modo quieſcimꝰ ipſi nos impugn do nunqͣm quieſcunt. et cōtra tl̓es hoſtes periculoſum eſt pugnare. Hiere. xvj. Ser uietis dijs qui non dabūt vobis requiem neqꝫ nocte neqꝫ die ¶ Item in hoc ꝙ dicit hoſtes ſpirituales oſtendit eos immorta les. quia ſpiritus mori non poſſunt. ⁊ con tra tales periculoſum eſt pugnare. qͥa vlti mum eſt ſolatiū illorum qui fortes aduer ſarios habent ꝙ per morte vindicentur. ſꝫ hoc n̄ eſt in iſtis hoſtibꝰ expectare ¶ Di cuntur aūt nequā propter pugne fraudū lentiam. Qualiter autē nos fraudulenter impugnent occulte et manifeſte. require ī quadrageſima in ſermone. Cum immun dus ſpiritus exierit. Exemplum cap̄. ij. S ¶ B Licet autē propter predicta ꝑicu loſa ſit pugna tamen apoſtoluſdat reſiſtē di fiduciam. cum dicit. Confortamini ī do mino et in potentia virtutis eius. Dat au tem dupliciter fiduciā reſiſtendi ſcilicet ex potenti ſuccurſu cum dicit Confortamini in domino ⁊ ī potētia virtutis eius. Et ex ſpiritualiū armorū vſu. cū ſubdit. Accipi te armaturā dei. ¶ In tam ergo ꝑiculoſo bello confortamini in dn̄o tanqͣꝫ in veſtro auxiliatore. Pſal. Auxiliū meū a domīo. Et alibi. Viriliter agite et cōfortet̉ cor ve ſtrum oēs qui ſperatis ī domino. Talibꝰ dicit̉ Eſa. xxxv. Puſillanimes confortamī ni et nolite timere. ecce deus veſter. quia hͦ promiſit Eſa. xlj. Ne timeas quia ego ſuꝫ tecū. ne declines quia ego deus tuus. con fortaui te et auxiliatꝰ ſum tibi. Item cōfor tamini in domino tanqͣꝫ ī ineffabili remu neratore. Apoc̄. iij. Qui vicerit faciā illuꝫ ſedere ī throno dei mecū. ¶ On̄ſo autē in ¶ Dominica uiceſimaprima bello diuino ſuccurſu. on̄dit et̄ cōfidentiā reſiſtendi ex armorū ſpūalium vſu. cū ſub dit. Accipite armaturaꝫ dei. in qua ſecure poteſtis pugnare. Et vocat dei armaturā quia a deo donat̉. vel quia ipſe filius dei ī ipſa pugnando vicit. Si honor eſt mūda no militi in armis regis pugͣre. multo for tius in armis dei militi ſpūali Armat aūt apl̓us in hac epl̓a militē chriſti ꝑ omnia ⁊ in omnibus. nihil immunitū relinquens Nā caput armat galea ſpei. pedes ſctōrū exemplis. corpus lorica iuſticie. que vndi qꝫ cooꝑit. quia reddit vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt In manu ſiniſtra ponit ſcutuꝫ fidei. ī ma nū dextra gladiū ſpūs. qd̓ eſt verbum dei Et ne arma defluat et ſint potius oneri qͣꝫ honori aut ſaluti. monet vt miles chriſti fortiter ſe ſuccingat ne cadat Vnde dicitur State ſuccincti lumbos veſtros ꝑ caſtita teꝫ. nā luxuria defluere facit et hominē ī v̓ tutibus cadere. Et ſic armati poteſtis ſta re ꝑfecti aduerſꝰ inſidias diaboli. De gla dio verbi dei require exemplū ca. viij. I ¶ De euāgelio Sermo. CI.XVI Rat quidam re gulus cuiꝰ filius infirmabat̉ ca pharnaū. hic cū audiſſet q̇a ieſus adueniret in galileā rogabat eū vt ſanarꝫ filiū eiuſ Ioh̓. iiij ¶ C ¶ Expoſita hiſtoria iuxta littere ſuꝑficie ⁊ moralē inſtructionē in p̄miſſis verbis quattuor ſunt pēſanda. videlicet q̇s ſit iſte regulus de quo dicitur Erat quidā regulus. Secūdo quis infir mans filiꝰ de quo ſubdit̉. Cuiꝰ filius infir mabatur. Tertio qͥs infirmitatis locꝰ. qͥa capharnaū. Quarto q̇s curatiōis modꝰ. quia hic cū audiſſet qͥa ieſus adueniret in galileam rogabat. ¶ Quantū ad primū notandū ꝙ regulꝰ hic quēlibet hominē in vita pn̄ti cōſtitutū ſignat. Et dicit̉ reguluſ ſcꝫ cōparatiue ⁊ diminutiue. Cōparatiue et hoc pͥmo reſpectu dei. q̇ dicit̉ rex reguꝫ ⁊ dn̄ſdominantiū Apoc̄. xix. Item reſpectu geli dicit̉ regulꝰ. qͥa angelus rex d̓r eo ꝙ bene ſe regat. Un̄ et aliud regnū ſcꝫ eccl̓ie ad cuſtodiendū ſibi tradit̉ Iob. iij. Cum re gibus ⁊ cōſulibꝰ terre. Itē dicit̉ regulus di minutiue ꝓpter triplice diminutionē So lent enī reguli vocari q̇ parū poſſidēt. vl̓ qͣ parū poſſunt. vel q̇ ꝑue etatis ſunt ¶ Pri ma eſt ergo poſſeſſionis diminutio. quia etiā ſi totū orbem terre homo poſſidet. tn̄ tota terra nō eſt niſi qͣi vnꝰ pūctꝰ reſpectu firmamēti. ſicut dicit ph̓us ⁊ damaſcenuſ inẜmone. Ecc̄s. ix. Ciuitas ꝑua ⁊ pauci in ea. Secūda diminutō eſt v̓tutis. quia etiā ꝑuam habēdo homo poſſeſſione im potens eſt eā ad regendū. qͥa etiā ei mima aduerſant̉ ſicut muſca et pulex. Un̄ apoc̄ iij. dicit̉. Scio quia modicā habes v̓tuteꝫ. Et Eſa. j. Erit fortitudo veſtra vt fauilla. ¶ Tertia diminutio eſt etatis. ꝑui eī tꝑis eſt homo reſpectu dei q̇ eſt eternꝰ ⁊ princi pio caret. Itē reſpectu angeli. quia ⁊ ſi ha bet angelus p̓ncipium tamē eſt eternus. ⁊ cū mundo incepit. cui plus ſunt qͣꝫ ſex mi lia annoruꝫ. Homo vero tanqͣꝫ puer nuꝑ natus in regimine terre diu non remanet et ꝓpter hoc tanqͣm puer minus bn̄ regit. Ecc̄s. x. Ut tibi terra cuiuſ rex puerē. Ꝙ Ecc̄. x. dicit̉. Rex inſipiens ꝑdet populum Predictis ergo cauſis hō d̓r regulꝰ ¶ D ¶ Huiꝰ reguli filiꝰ animꝰ eſt qui in q̇buſ dam hominibꝰ frequēter infirmat̉. Aīmꝰ enī hoīs pͥmo diſtēperat̉. et hoc in cogitati one. poſt infirmat̉ in delectatiōe. ſed mori tur in cōſenſu. Sed de huiꝰ reguli filio d̓ ꝙ incipiebat mori. deſignās talis homīs animū qui poſt moroſam delectationem tanqͣm poſt grauē infirmitatē inclinat̉ ad cōſenſum vbi animꝰ vel aima morit̉. iuxta illud Matth̓. v. Qui viderit muliereꝫ ad ꝯcupiſcendū eā iam mechatꝰ eſt eā in cor de ſuo ¶ E ¶ Infirmitatis autē locus eſt capharnaū.i. iſte mūdus. et forte a loco in firmitatē habuit. Sicut eī frequēter a cor rupto loco infirmitas cōcipit̉. ſic ⁊ ſpūaliſ ab hoc mundo q̇ ꝑ capharnauꝫ deſignat̉. triplicē enī habet interp̄tationē in qͣ notat̉ triplex cauſa ex qua naſcit̉ hoīs infirmitaſ ¶ Dominica uiceſimaſecunda ſpūalis. Interp̄tatur enī ager pinguedīs. quantū ad diuitiaſ. villa cōſolationis qͣn tum ad carnis delicias. villa pulcerrima. quantū ad honoreſ. His tribꝰ eſt mūdi lo cus totus corruptꝰ. Unde. j. Ioh̓. ij. Om ne qd̓ eſt ī mūdo aūt eſt cōcupiſcētia ocu lorum: aut ꝯcupiſcētia carnis. aut ſuꝑbia vite. Vnde ⁊ hoīes p hec tria corruptoſre trahit a cena eterna. Nā vxor. villa. boueſ cenā clauſe reuocatis. Luc̄. xiiij In hͦ tamē ꝙ īfirmitas huiꝰ reguli filij quā ī caphar nau patiebat̉ ſpecificat̉ eſſe febris qͥ carniſ ꝯcupiſcētiā deſignat. oſtēdit̉ ꝙ hoīes in hͦ mundo maxime ꝑ carnis luxuriā tanqͣꝫ ꝑ febrē infirmant̉. Febris ei eſt calor innatu ralis. curſuꝫ ſuꝑgrediēs nature. Hoc heu in multis facit luxuria. De qua ſi placꝫ lo qui require in die ſancti petri in ſermone. Petrꝰ ad ſe reuerſus. Exemplū cap̄. vj. E ¶ E ¶ Quarto etiā curatiōis modus ex primit̉. cū dicit̉. Hic cū audiſſꝫ. qꝛ ieſꝰ aduē niret in galileā rogabat ⁊cͣ. Innuit̉ autē cu rationis modus dupl̓r. videlicet ꝑ v̓bi dei auditionē. ⁊ ꝑ orōnis feruorē ¶ Primū.ſ. verbi dei auditionē tangit cū dicit Hic cū audiſſet quia ieſus adueniret in galileam Nulla eſt enī efficacior medicina ad cura tionem morbi ſpūalis qͣꝫ audire dei v̓buꝫ Un̄ ſap̄. xvj. Neqꝫ herba neqꝫ malagma ſanauit eos ſꝫ omnipotēs ẜmo tuꝰ qui cū rat omīa. Exemplū ca. viij. P. Hoc ſigni ficatū eſt in ioh̓e baptiſta. q̇ in vincul̓ ꝯſti tutus cū audiſſet oꝑa chriſti miſit mox di ſcipulos ſuos. ſcꝫ intellectū et affectuꝫ. In tellectū ſcꝫ oꝑa recognoſcēs. et circa ea per affectū ſe afficiēs. Et bn̄ dicit ī plurali opa ſcꝫ incarnatiōis. ꝯuerſatiōis ſcꝫ ⁊ paſſiōis que oꝑa chriſti multuꝫ ꝓficit peccatori au dire. Un̄ de hoc regulo d̓r. Cū audiſſet q̇ͥe ieſus adueniret in galileaꝫ. Galilea eī que rota ⁊ volubilis interp̄tat̉. deſignat hun mundū. qui ſicut rota ꝑ ꝓſpera ⁊ aduerſe volubilis nunqͣꝫ in eodē ſtatu permane Oqͣꝫ vtile ergo eſt pctōri audire ꝙ ieſus. peccatoribꝰ venit in galileā.i. in mūdum Venit inqͣꝫ ꝑ hūilē natiuitatē. vixit ī mī popartā cōuerſationeꝫ. exiuit de mūdo ꝑ amarā paſſionē. cōtinuo enī mittet duos diſcipulos ſuos ad ieſum Nā ꝑ intellectū recognoſcēs p̄dicta ꝓ peccatoribus facta nihil aliud reſtat niſi affici circa illa. ⁊ ex af fectu ꝑ deuotā orōem rogare vt ſanet filiū eius.i. infirmitatē animi. Et certe nō alid̓ tali rn̄det dn̄s. vade filius tuus viuit. Exē plum ca. iij. Z Dominica viceſimaſcd̓a de epl̓a. Sermo. ¶ L.XVII Oc oro ut chari tas veſtra magis ac magis abū I det. Phil̓. j. ¶ F ¶ In v̓bis iſtis ꝓ nobis apl̓us exorat. vt in ſalubri abūdā tia ſcꝫ gratie abudemuſ. Sunt auteꝫ tres abundātie. videlicet fortune gratie et gl̓ie. ¶ Prima ſcꝫ fortune cōſiſtit in rebꝰ tꝑa libus. De qua pſal. Abundātes in ſeculo obtinuerūt diuitias. ¶ Secūda abūdan tia ſcꝫ gratie conſiſtit in v̓tutibus ⁊ bonis oꝑibus. De qua. ij. Coꝝ. ix. Potēs eſt de omnē grām abundare facere in vobis. vt in omnibꝰ ſcꝫ v̓tutibus ſemꝑ omnē ſuffi cientiam habētes. abundetis ī omne opuſ bonū. ¶ Tertia abundātia cōſiſtit in pre miorū fruitionibꝰ. De qua ꝓuerb̓. j. Qui me audierit abſqꝫ terrore erit. ⁊ abudātia ꝑſruet̉ ¶ Primā abundantiā ſcꝫ fortune debemꝰ cōtemnere. Pſal. Diuitie ſi afflu ant nolite cor apponere. In ſecūda ſcꝫ grē debemꝰ ꝓficere. Vn̄ hic dic̄. Charitas vrā magis ac magis abūdet. Tertiā ſcꝫ glorie debemꝰ appetere. Pſal. Cōcupiſcit et defi cit aīa mea in atria dn̄i. ¶ G ¶ Debemꝰ aut pͥmā ſcꝫ fortune cōtemnere ꝓpt̓ qͥnqꝫ. ¶ Primo qͥa quātūcūqꝫ hō ꝓ ip̄a habē da laborauerit. finē ip̄iꝰ nō cōſequit̉. Ecc̄i xj. Eſt homo laborās ⁊ feſtinans ⁊ dolēs ī pius. ⁊ tāto magis nō abūdabit Semper eni auarꝰ eget Quia qͦ plus ſunt pote plꝰ ſitiunt̉ aque. Propter hͦ d̓r Lu. xij. Videt. ⁊ cauete ab oī auaricia. q̄a nō in abundan tia cuiuſqͣꝫ vita eiꝰ eſt ex his que poſſidet ¶ Secūdo q̇a ꝑ eā deus contemnitur e ¶ Dominica uiceſimaſecunda ꝓuocat̉. Neemie. ix. Abūdauerūt delicijs a bonitate tua magͣ ꝓuocauerūt aūt te ad iracundiā ⁊ receſſerunt a te. Deut̓. vlt̓. In craſſatꝰ impinguatꝰ dilatatꝰ dereliq̇t deū factorē ſuū ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo. Ex emplū in ꝓmptuario ca. iiij. M ¶ Terto debemꝰ ea ꝯtenere qꝛ in ꝓfundū vicioꝝ ſo let p̄cipitare Ezech̓. xvj. Hec fuit iniquitaſ ſodome. Suꝑbia. ſatietas panis. ⁊ abūdā tia ⁊ ociū. Exēplū de ſalomone. qͥa abuda uit auro ⁊ argēto ⁊ in pace plꝰ qͣꝫ oēs regeſ qui fuerāt an̄ eū. ſuꝑabūdauit ⁊ in mulie ribꝰ. ¶ Quarto debemꝰ eā ꝯtēnere quia v̓bū auſteritatis vel pn̄īe nō ſinit audire. Un̄ Hiere. xxij. Locutꝰ ſum ad te ī abun dātia tua ⁊ dixiſti nō audiā. Iſte eniꝫ ſunt ſpine q̄ ſuffocāt ſemē v̓bi dei. Exēplum ca. viij. M. ¶ Quinto ⁊ vltimo debemꝰ eaꝫ ꝯtēnere. q̇a ad ſūmā egeſtatē inferni dedu cit. Qd̓ optime ſigͥficat̉ gen̄. xlj. vbi d̓r. Ue niēt ſeptē anni fertilitatis magne ī vniuer ſa terra egypti. qͦs ſequent̉ alij ſepteꝫ anni tāte ſterilitatis vt obliuioni tradat̉ cuncta retro abūdantia. In egypto enī hꝰ mundi diuites ſūt ſeptē annis. hͦ eſt oībꝰ annis vi te ſue ī abundātia magͣ. Sꝫ hos ſequūtur ſeptē alij anni future vite magne egeſtatiſ ⁊ fame. qd̓ ptꝫ in illo diuite q̇ epulabat̉ qͦti die ſplēdide. ⁊ poſt guttā aq̄ quā inſtanter petiuit habere nō potuit. ¶ H ¶ In ſcd̓a aūt abundātia dēmꝰ creſcere. Un̄hic dic̄. vt charitas vrā magis ac magͣ abūdet. Et notandū ꝙ bis dicit magis ac magis vt.ſ. innuat ꝙ ⁊ reſpectu dei magis. ⁊ eti ā reſpe ctu ꝓximi magis abūdet in nob̓ charitas ac creſcat. De pͥmo dicit. jͣ. Theſ. iiij. Roga mꝰ ⁊ obſecramꝰ ī dn̄o ieſu vt quēadmod̓ accepiſtis a nob̓ quō oporteat vos ambu lare ⁊ placere deo ſic ābuletis vt abūdetis mag̓. glo. in fide ⁊ dilectiōe. De ſcd̓o ſcꝫ vt creſcamꝰ ī charitate qͣntū ad ꝓximū dic̄. jͣ. Theſ. iij. Deꝰ vos multiplicet ⁊ abūdare faciat charitatē veſtrā in inuicē ⁊ in omēs ¶ Debemꝰ aūt ī charitate reſpectu dei am bulare ⁊ creſcere tripl̓r. ¶ Prīo vt q̇libet noſtrū ip̄ꝫ diligat plꝰ qͣꝫ ſua. Sic fec̄ apl̓s Phil̓. iij. Propt̓ quē oīa detrimētū feci ⁊ arbitratꝰ ſū vt ſtercora vt chriſtū lucriface rem. Et Mat. xix. Ecce nos reliqͥmꝰ oīa et ſecuti ſumꝰ te. ¶ Secūdo vt diligat plus qͣꝫ ſuos. Sic̄ apl̓us Gal̓. j. Cū aūt cōplacu it ei q̇ me ſegregauit. Et pꝰ dic̄. Cōtinuo n̄ acq̇eui carni ⁊ ſanguini.i. cognatis meis ẜm carnē. Deut̓. xxxiij. Qui dixit patri ſuo ⁊ matriſue. ite neſcio vos. ⁊ fratribus ſuis ignoro illos ⁊ neſcierunt filios ſuos. hi cu ſtodierūt eloquiū tuū ⁊cͣ. ¶ Tertio vt dili gat plꝰ qͣꝫ ſe. Sic fecit apl̓s Gal̓. ij. Chriſto affixꝰ ſum cruci. viuo ego iā nō ego. viuit aūt ī me chriſtꝰ. Phil̓. j. Mihi viuere chri ſtus eſt ⁊ mori lucrū ¶ Itē debemꝰ abun dare ī charitate reſpectu ꝓximi tripl̓r. vide licet vt diligamus ꝓximū plꝰ qͣꝫ res eius Sic fecit apl̓s. ij. Coꝝ. xij. Nō q̄ro que vrā ſunt ſꝫ vos. Tulliꝰ. Eos tāqͣꝫ pecora diligi mus qͣs non ꝓpter ſe ſꝫ ꝓpter fructū diligi mus. ¶ Scd̓o vt diligamꝰ corpꝰ ꝓximi plꝰ qͣꝫ res ꝓprias. qͦd fit qn̄ nō ꝑcit̉ rebꝰ vt ſubueniat̉ neceſſitati corꝑis proximi. Ecc̄. xxix. Perde pecuniā ꝓpter frēm ⁊ amicū. ⁊ nō abſcōdas illā ſub lapide in ꝑditioneꝫ ¶ Tertio vt diligamꝰ aīam ꝓximi pluſqͣꝫ corpꝰ ꝓpriū. Sic fecit apl̓s. ij. Coꝝ. xij. Ego aūt libētiſſime īpēdar ⁊ ſuꝑimpendar ip̄e ꝓ aīabꝰ veſtris. Hec eſt abudantia gratie quaꝫ vt habere poſſimꝰ ꝓ nob̓ interpellat apl̓us dicēs. Hoc oro vt charitas vrā ma gis ac maḡ abūdet. ¶ I ¶ De hac abun dātia ꝑuenit̉ ad abūdantiā gl̓ie quā debe mus appetere. De qͣ abūdātia augͥ. In ce lo nihil deeſt. nihil abeſt. nihil extra qd̓ ap petat̉. nihil intꝰ qͦd faſtidiat̉. Que abūdan tia v̓e d̓r abūdātia q̇a plꝰ extēdi nō poteſt. qd̓ oculꝰ nō vidit. nec auris audiuit. nec ī cor hoīs aſcēdit q̇ p̄ꝑauit deꝰ diligētibꝰ ſe Hec ē abūdātia ſctōꝝ. de qͣ ꝓuerb̓. j. d̓r. Et abūdātia ꝑfruet̉ Ad quā nos ꝑducat q̄ in celis ſine fine vi. ⁊ reg. ¶ De euangelio Ser. ¶ LXVIII Imile eſt regnu celoꝝ hoī regi q̇ voluit rationem Dominica uiceſimaſecunda ponere cū ſeruis ſuis ⁊cͣ. Mat. xviij. ¶ K In hac ꝑabola circa rōem quā cū ẜuis ſu is ſaluator noſter eſt habiturꝰ tria nob̓ in timant̉. videlicet diligētia. miẜicordia ⁊ iu ſticia. Diligētia in rois poſitiōe. q̄ tāgitu ibi. Sil̓e eſt regnū celorū hoī regi q̇ voluit rōem ponere cū ẜuis ſuis Miſericordia ī debiti relaxatiōe. ⁊ h̓ ibi. Miſertꝰ aūt dn̄s ſerui illiꝰ dimiſit eū ⁊ debitū dimiſit ei. Iu ſticia aūt innuitur in nequā ẜui cōdēnati on. ibi. Iratꝰ dn̄s tradidit eū tortoribꝰ ⁊c Iuſte enī cōdemnat̉ q̇ poſt tantū miẜicor die bn̄ficiū ſibi impēſum ꝯſerui ſui nec in mīmo voluit miſereri. ¶ Sꝫ notādū ꝙ di ligētia rōis in p̄miſſis v̓bis infert timoreꝫ. Miẜicordia relaxatiōis infert ꝯſolationē Sꝫ iuſticia ꝯdēnationis infert horrorem. ¶ Metuēda eſt vtiqꝫ diligētia rōis ſi cō ſideret̉ q̇s eſt q̇ rōem ponet. cū qͥbꝰ ponet. ⁊ de qͥbꝰ ponet. ¶ L ¶ Oqͣꝫ metuēda eſt ro quā ponet creator oīum. quē latere ni hil p̄t. q̇ in hoc euāgelio ꝑ hoīem qͣntuꝫ ad humanitatē. ⁊ regē qͣntū ad diuinitate de ſignat̉. cū d̓r. Sil̓e eſt regnū celoꝝ hoī regi Apoc̄. xix. rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū d̓r. Ante ip̄m nil occultare poterimꝰ etiā ſi vellem Un̄ apl̓s. j. Coꝝ. iij. Vniuſcuiuſqꝫ opꝰ ma nifeſtū erit. dies enī dn̄i declarabit Idē. iiij Veniet dn̄s ⁊ illumīabit abſcondita tene brarū ⁊ manifeſtabit cōſilia cordiū Bern̄. Rō dilata facit obliuiſci multa. Iō ml̓tuꝫ timēda. qꝛ oīa nuda ⁊ aꝑta. Heb̓. iiij. Hie ro. Videbit̉ ⁊ nudabit̉ pectoris mei ꝯſcīa ⁊ de aꝑto corde videbunt̉ lrē pctōꝝ meorū atqꝫ vniuerſa multitudo aſtātiū leget īpe ctore ſignatas imagines pctōrum meorū ¶ M ¶ Sꝫ cū qͥbꝰ ponet rōem. vtiqꝫ cū ſeruis ſuis. Serui dei dicūt̉ generalit ho mines ꝑ creationē. Vn̄ p̄s. Scitote qꝛ dn̄ſ ipſe eſt deꝰ. ip̄e fecit nos. Et ſequit̉. Serui te dn̄o. Spēalius dicunt̉ ꝑ redemptioneꝫ Un̄. j. Coꝝ. vij. Precio empti eſtis. nolite fieri ẜui hoīum. Spēaliſſime ꝑ bn̄ficioruꝫ collationē. Mat. xxv. Vocauit ẜuos ſuos ⁊ tradidit illis bona ſua. ¶ N ¶ Sꝫ de q̇ bus ponet rōem cū ẜuis ſuis. ¶ Prīo ra tionē ponet de aīa quō eā ẜuauerint. Eſt eī p̄cioſus theſaurꝰ ⁊ toto mūdo p̄cioſior ⁊ iō ſolicite ẜuandꝰ. j. Coꝝ. iiij. Habemus theſaurū iſtū in vaſis fictilibꝰ.i. corꝑalibꝰ Deut̓. iiij. Cuſtodi temetip̄m ⁊ aīam tuaꝫ ſolicite. Ip̄a enī aīa eſt p̄cioſa margarita cuiꝰ p̄cioſitatē oſtēdit celeſtis negociator vendēs oīa que habuit ⁊ dās ꝓ ea habēda Matth̓. xiij. Dedit enī ꝓ ea carnē ad lace randū vt d̓ eiꝰ vulneribus curaret̉. ſangui nem ad effundēdū. vt pillū mundificaret̉ vitā ad occidendū vt ꝑ hͦ viuificaret̉. aīaꝫ ad infernū deducēdā. vt aīa hoīs de infer nō educeret̉. Bern̄. Ve mihi ſi talentuꝫ tra ditū mihi negligēter ẜuauero p̄cioſo ſan guine agni incōtaminati appreciatū. pͥma Thi. vj. Depoſitū tuū cuſtodi Hic precio ſus theſaurꝰ amittit̉ qn̄ delectatiōi morta lis peccati ꝯſentit̉. ¶ Scd̓o rōem ponet d̓ bonis ſpūalibꝰ inter q̇ maxīa eſt grā qua aīa decorat̉ ⁊ in bono ꝯfortat̉. adeo ꝙ ſine ipſa aīa nihil eſt ⁊ nihil pōt. jͣ. Coꝝ. xv. Grā dei ſum id qd̓ ſum. Que qͣꝫ p̄cioſa eſt d̓r ꝓ uerb̓. xxiiij. Suꝑ argentū ⁊ auꝝ grā bona Et Sap. vij. d̓r diuitias nihil eē in cōꝑatō ne illiꝰ. Quā quidā inuacuū accipiūt qui ſcꝫ in bonis oꝑbꝰ ſe nō exercēt. Et cū tl̓ibꝰ rōem ponet de ip̄a. Propt̓ qd̓ dicit apl̓uſ .j. Coꝝ. vj. Hortamur vos ne inuacuū gra tiam dei recipiatis. Et. j. Pet̓. iiij. Vnuſqͥſ qꝫ ſicut accepit grām in alterutrū admini ſtrātes ¶ Tertiū de qͣ ponet rōem eſt cor pus noſtrū quō illud cuſtodiuimꝰ Eſt eī caſtrū qd̓ tenemꝰ a deo in feudū. qd tātuꝫ amamꝰ ꝙ ꝓtoto mūdo nō daremꝰ illud. Un̄ tāqͣꝫ ꝓditor peſſimꝰ ꝯdēnabit̉ q̇ dn̄m ab eo expulerit. et aduerſario.i. diabolo il lud aſſignauerit. Prouerb̓. v. Ne des ali enis honorē tuuꝫ. q̇ eſt vt ſis caſtellanꝰ ſū mi regis. ⁊ annos tuos crudeli. Et poſt d̓r Et gemas qn̄ cōſūpſeris carnē ⁊ corpꝰ tu um. Iſtd̓ caſtrū bn̄ cuſtodit̉ qn̄ caſte ⁊ ſan cte tenet̉. qꝛ tēplū eſt dei viui. j. Coꝝ. vj. An neſcitis q̇a corꝑa veſtra tēplū ſūt ſpūſſctī. Triplici autē iure debemꝰ deo de corꝑe ẜ uire. Primo quia totū corpꝰ de ſuo fecit. ¶ Dominica uiceſimaſecunda Secūdo qꝛ ſuū p̄cioſum corpꝰ in tā duro ſeruitio ꝓ noſtro expoſuit Tertio qꝛ tā p̄ci oſam remuneratione corꝑi nr̄o ꝓmiſit ſcꝫ qͣttuor dotes. Certe rex fracie libēter totuꝫ regnū ſuū daret ſi vnā de dotibuſ cōꝑare poſſet. ſicut eſt impaſſibilitas. ⁊ ſic de alijs Adapta. ¶ Quartū de qͣ ponet rōem ſūt bona corꝑalia. ⁊ ſūt qͣſi qͥnqꝫ talēta q̇ nobiſ tradidit.ſ. corꝑis fortitudo. pulcritudo. iu uenilitas. ſanitas. ⁊ leuitas. De q̇bus ſi be ne ſeruierimꝰ alia qͥnqꝫ ſuꝑlucrabimur.ſ. vt det nob̓ fortitudinē ſine debilitate. pul critudinē ſine deformitate. iuuētutē ſine ſe nectute. agilitatē ſine difficultate. ſanitateꝫ ſine infirmitate. Talibꝰ q̇ ſic lucrati fuerit dicet dn̄s. Euge ſerue bone ⁊ fidelis intra in gaudiū dn̄i tui. ¶ Quintū eſt de qͣ po net rōeꝫ. bona ſcꝫ tꝑalia. Ecc̄s. xj. In boniſ ſit cor tuū ⁊ ſcito ꝙ ꝓ omnibꝰ his adducet te deꝰ ad iudicium. ſcꝫ ꝓ diuitijs delicijs ⁊ honoribꝰ. De diuitijs d̓r Iob. xx. Diuitiaſ qͥs deuorauit euomēt ⁊ de ventre eiꝰ extra het eas deꝰ. De delicijs Apoc̄. xviij. Quā tū fuit in delicijs ⁊ qͣntū glorificauit ſe. tan tum date ei tormentū ⁊ luctū. De honori bus Lu. xvj. Redde rōem villicatiōis tue. iā enī nō poteris villicare ¶ Sexto ponet rōem de tꝑe nob̓ ꝯceſſo Apoc̄. ij. Dedi illi tēpus vt pn̄īam ageret ⁊ nō vult penitere. Iob. xxiiij. Dedit ei deꝰ locū pnīe ⁊ ip̄e ab utit̉ eo in ſuꝑbia. Bern̄. Nō eſt tibi tꝑs vi te impēſum qd̓ nō exigat̉ a te qͣlit̓ ſit expen ſum. Idē. Nihil p̄cioſiꝰ tꝑe. ſꝫ heu hodīe ni hil viliꝰ reputat̉. q̇a in vno momento poſ ſent pctōres lucrari plꝰ qͣꝫ valēt mille mū di ſcꝫ regnū celorū. ſicut ille fecit cui dictuꝫ fuit. Hodie mecū eris ī ꝑadiſo. Oqͣꝫ caru dānati reputarēt ſi vnā horā tꝑis ad agen dam pn̄iam haberēt. iō d̓r. ij. Coꝝ. vj. Ecce nūc tꝑs acceptabile.ſ. ad miſericordiaꝫ ob tinendā. ad grām inueniēdā. ad gl̓iam ꝓ merendā. Ergo duꝫ tꝑs habemꝰ oꝑemu bonū ad oēs. Gal̓. vj. Quia tꝑs qd̓ modo habemꝰ ꝓ nob̓. tūcerit ꝯͣ nos. Thre. j. Vo cauit aduerſum me tꝑs. ¶ Et vt breuite cōcludā. ponet rōem de oībꝰ noſtris cog tationibꝰ. Sap̄. vj. Interrogabit oꝑa vrā ⁊ cogitatōes veſtras ſcrutabit̉. Et ſuꝑ illd̓ Iob.xxij. ipſe cōſiderat vias meas. dic̄ gre gorius. Sic deꝰ vias vniuſcuiuſqꝫ conſi derat. ſic greſſus dinūerat. vt nec minutiſſi me cogitatiōes eiꝰ iudicio. ac v̓ba tenuiſſi ma q̇ apud nos vſu viluerūt eiusdiſtricto examini indiſcuſſa remaneāt. Itē de oībꝰ v̓bis. Matth̓. xij. De omni v̓bo ocioſo q̇d̓ locuti fuerint hoīes reddēt rōnem ī die iu dicij. Itē de omnibꝰ oꝑbꝰ qͣ intētiōe ⁊ vti litate facta ſūt. Ecc̄s. vj. Cūcta q̄ fiūt addu cet deꝰ in iudiciū ⁊ ꝓ oī errato ſiue bonū ſi ue malū ſit Exemplū ca. iiij. F ¶ Itē q̇dam comes pictauiēſis d̓r fuiſſe q̇ voluit exꝑiri oīm officia. ⁊ ad vltimū dixit. ꝙ ip̄e p̄pone ret omnibꝰ alijs officiū mercatoꝝ in nūdi nis q̇bus tradit̉ qͥcq̇d volunt. ⁊ valde ſplē dide viuūt. ſed hͦ ſolum in hoc officio erat odibile ꝙ in fine eis oīa etiā mīma cōputa bātur. q̇ nō ſoluit ſtatim captꝰ detinebat̉. Sic fiet in iudicio. Oēs enī ſtabimꝰ ante tribunal chriſti vt referat vnuſquiſqꝫ ꝓut geſſit ſiue bonū ſiue malū. Roma. xiiij. ⁊. ij Coꝝ. v. Itē Ro. xiiij. Vnuſquiſqꝫ noſtrū ꝓ ſe rōem reddet deo. Et certe ſicut dicit ſob ix. Si voluerit cōtendere nō eſt q̇ reſpōde at ei vnū ꝓ mille. ſcꝫ de beneficijs ꝑceptis Nec tūc etiā poterimꝰ miẜicordiā inueni re in debiti relaxatiōe. Vn̄ mō debita ī cor de noſtro ſi q̇bus obligati ſumꝰ reqͥramꝰ vt futurā rōem euadere poſſimꝰ Ecc̄. xviij An̄ iudiciū interroga teipſum. Quantuꝫ pōtes ait Seneca. ipſe te argue ⁊ inquire. etiā ſi deceꝫ milia talentoꝝ inueneris te te neri ne diffidas quoniaꝫ oblatꝰ eſt ei q̇ de bebat decē milia talētoꝝ ⁊ miẜicordiā iue nit. Exēplū ca. iiij. I. ¶ De euangelio Sermo. ¶ L. XIX Iſertꝰ auteꝫ do minus ſerui illiꝰ dimiſit euꝫ ⁊ de bitum dimiſit ei. Matth̓. xviij. ¶ O ¶ Circa hanc miſericordiā tria po nuntur ex ꝑte ſerui. et tria ex parte domini ¶ Dominica uiceſimaſecunda ¶ Ex ꝑte ſerui videlicet de peccatis hūilia tio. ibi. ꝓcidēs aūt ſeruꝰ Secūdo ꝓ ꝓlōga tione vite ad ſatiſfaciēdū dep̄catio. ibi Ro gabat eū dicēs. Patīam habe in me. Ter tio vt de omnibꝰ ſatiſfaciat ꝓmiſſio. cū di cit. Et oīa reddā tibi. ¶ Primū ē ergo pꝰ cognitionē debitoꝝ de pctīs hūiliato Sic publicanꝰ a lōge ſtetit. nec audebat ocl̓os ad celū leuare. Lu. xviij. Et magdalena ꝓ ſtrata ad pedes dn̄i eos extergebat. Sic rex niniue pctā recognoſcēs indutꝰ ſacco ſedit in cinere. Hoc mō ⁊ eſdras dixit. De us meꝰ cōfundor ⁊ erubeſco leuare facieꝫ meā. qꝛ pctā mea vſqꝫ ad celuꝫ creuerunt. Sic ⁊ in ſignū hūiliatiōis d̓r hic ꝙ ꝓcidēs ẜuus ille rogabat ex hūiliatiōe. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. j. I ¶ Sequit̉ vt vita ad ſatiſfaciendū ꝓtelet dep̄catio. cū d̓r. Pati entiā habe ī me ⁊ oīa reddā tibi.i. quouſqꝫ ſatiſfaciā patiēter ſuſtine me. Meliꝰ ē enī in hac vitā de pctīs ſatiſfacere. qͣꝫ ad penaꝫ purgatorij reẜuare. Pn̄s enī pnīa eſt qͣſi vmbra reſpectu purgatorij. Vn̄ Auḡ. de v̓bis apl̓i. Si bonis oꝑbꝰ pctā nō redimi mus tādiu in illo purgatorij igne moras habebimꝰ qͣꝫdiu pctā mīma cōſumātur. Sꝫ dicet aliqͥs. non curo qͣꝫdiu moras ha bea vt ad vitā ex eā. Nemo dicat hoc frēs. qͥa ignis ille purgatoriꝰ gͣuior eſt qͣꝫ qͥcq̇d penaꝝ in hͦ ſeculo aut excogitari aut ſenti ri poſſit. Propt̓ h̓ alibi Augͥ. dicit. Dn̄e h̓ vre hic ſeca. Exemplū de illo q̇ ꝓ. xxx. ānis quibꝰ fuerat in pctīs rogauerat deū vt to tidē annis in vita pn̄ti puniret̉. Poſtqͣm xxviij. annis infirmatꝰ fuerat grauiſſime. duoſannos q̇ remāſerāt acceptauit ī pur gatorio ꝑficere. In qͣ cū vix vna hora fuiſſꝫ credebat ſe plus qͣꝫ mille annoſcōpleuiſſe Cūqꝫ eiularet ⁊ angelū mendacē clamar q̇ eū ꝓ duobꝰ annis niſi duobꝰ diebus in purgatorio purgari ꝓmiſerat. certificatuſ ꝑangelū petēs reduci ad corpꝰ elegit pōt us vſqꝫ in diē iudicij ſicut an̄ infirmari qͣ ibi reſiduū duoꝝ dierū cōplere. Aliud exe plū ca. vj. K. et ca. iij. A. ¶ Sequit̉ de ſatiſ factiōe ꝓmiſſio. cū dicit. Et oīa reddaꝫ tibi Reddā inqͣꝫ oīa corde ꝑ cōtritionē. Eſale. xxxviij. Recogitabo tibi oēs annos meos in amaritudine aīe mee. Ore ꝑ ꝯfeſſioneꝫ. Eſa. xiiij. Perdā babilonis nomē ⁊ reliq̄ as ⁊ germe ⁊ ꝓgeniē. vt ſcꝫ de oībꝰ cōfitea ris cōmiſſis omiſſis ⁊ circūſtantijs. qꝛ ſi. x. milia pctōꝝ cōfitereris mortaliū ⁊ vnū re ticeres. cōfeſſio nihil valet. Vn̄ Ioſue. x. d̓r Percuſſit oēm terrā. ⁊ ſequit̉. Nō dimiſit in ea vllas reliqͥas. Itē oꝑe ꝑ ſatiſfactionē de omnibꝰ ſcꝫ ſatiſfaciēdo. Vn̄ heſter. xiiij d̓r. Oīa loca in qͥbꝰ antea letari ꝯſueuerat criniū laceratōne cōpleuit. Et maria ma gdalena eiſdē mēbris in q̇bus peccauerat ſatiſfecit. Adapta Lu. vij. Dimiſſa ſunt ei pctā multa ¶ P ¶ Ex ꝑte dn̄i ad cōſola tionē pctōris triplex miẜicordie ſue bn̄fici um īnuit.ſ. debiti relaxationē. cū dic̄ Dimi ſi tibi. Lu. vij. Dimiſſa ſunt ei pctā multa. Itē relaxatōis integritatē. cū dicit. Omne debitū. Sūma enī dei pietas veniā nō di midiabit. Aut nihil aut totū ꝓpiciādo da bit. Ioh̓. vij. Totū hoīem ſanū feci ī ſabba to. Itē relaxatōis facilitatē. cū ſb̓dit. Quo niam rogaſti me. Pſal. Cū inuocarem ex audiuit me deꝰ. Exēplū de latrone q̇ poſt qͣꝫ dixit. Memēto mei ⁊cͣ. audiuit. Hodi. mecū ⁊cͣ. Exēplū ca. iij. H. ¶ Iuſticia aūt ꝯ nequā ſeruū declarat̉. cū d̓r. Iratꝰ aūt dn̄s Iuſte enī ſic cōdemnat̉ q̇ poſt tā magnuꝫ relaxatiōis beneficiū cōſerui ſui. etiā ī mi nimo noluit miſereri. Habuit aūt eius iu ſticia triplicē effectū. Dixit enī ei cōuiciuꝫ ibi. Serue nequā. Improperat ei bn̄ficiuꝫ omne debitū dimiſi tibi Et mittit̉ in ſuppli cium. ibi. Tradidit eum tortoribꝰ. et iuſſit mitti in carcerē. Et certe hec iuſticia īcutit horrorē. Et penſandū chariſſimi ꝙ dn̄s ha bet carcerē. ſtabulū. ⁊ palatiū. Carcer eſt ī fernus. palatiū paradiſus. ſtabulū mūdꝰ in quo hō poſitꝰ eſt. poſtqͣm cōꝑatꝰ eſt iu mentis inſipiētibus ⁊ ſil̓is factus eſt illis In carcere inferni ſunt ſoli mali. in palatō ſoli boni. ī ſtabulo boni et mali. Et ve illis qui diligunt fetorē huiꝰ ſtabuli ⁊ nō curāt ꝑuenire ad pulcritudinem palatij. Si tot ¶ Dominica uiceſimaſecunda pulcra ⁊ delectabilia cōſpiciunt̉ ī ſtabulo quid eſt eſtimandū de palatio. Uere ocu lus non vidit nec auris audiuit nec in cor hominis aſcendit. Ad qͦd nos ꝑducat. Ex emplū ca. xvj. B. ¶ De euangelio Sermo. ¶ I. XX DEdde quod de bes Mat. xviij. ¶ A ¶ Qua druplex inuenit̉ debitū quo ob ligamur. videlicꝫ debitu pene quo obliga mur rōne peccati. Itē debitū miniſterij q̄ obligamur rōe recepti Itē debitū dei quo obligamur rōe exhibiti. Itē debitū ꝓximi quo obligamur rōe p̄cepti. ¶ De pͥmo.ſ. debito pene rōe peccati oramus quotidie cum dicimꝰ. Dimitte nobis debita nrā. i. penā debitā ꝓ peccatis. Et ſicut nullus eſt ſine pctō ita nemo eſt ſine hoc debito. non eſt enī homo qui nō peccet. ſicut d̓r. iij. Re. viij. Vnde. j. Ioh̓. j. Si dixerimꝰ q̇a pctūm nō habemus ip̄i nos ſeducimus. Tamen qꝛ nō vniformiter peccamꝰ diſſimilit̓ etiaꝫ obligamur. Sicut in Deut̓. v. d̓r Pro me ſura peccati erit et plagarū modꝰ. Et apo calip̄. xviij. Quantū ſe glorificauit ⁊ in de licijs fuit. tātū date ei de tormēto ⁊ luctu. Soluit̉ autē hͦ debitū ſcꝫ peneī loco tripli ci. videlicet ī mundo. in purgatorio. ⁊ ī in ferno. Hic triplex locꝰ pene deſignatꝰ fuit ij. Reḡ. vlt̓. quādo dauid poſt peccatuꝫ ſu perbie qd̓ cōmiſit in populi enumeratiōe ꝑnathan ꝓph̓am ex ꝑte dn̄i dictū fuit Tri um tibi dat̉ optio. Aut ſeptē annis veniet tibi fames in regno tuo. aut tribus menſi bus fugies aduerſarios tuos. aut tribꝰ di ebus erit peſtilētia in ppl̓o tuo. Sꝫ dauid pie ac iuſte cogitauit apud ſe. Si famē ele gero nō meū neqꝫ diuitū erit ſuppliciū qui ſatis habebūt. ſed pauperū qui nō pecca uerunt Si victoriā hoſtiū elegero ſupplici um erit exercitꝰ n̄ meū q̄ circumuallabor fortiſſimis caſtris. Eligā ergo plagā com munē regi ⁊ plebi.ſ. peſtilentiā.i. mortalita tem. quia mors cōmunis eſt tā ſimplicibꝰ qͣꝫ pͥncipibus. Per dies tres peſtilentie p̄ ſens pena deſignat̉. per tres mēſes aduer ſitatis pena purgatorij. per ſeptem annos famis pena inferni. ¶ B ¶ Et bn̄ꝑ tres dies deſignat̉ pn̄s pena. tum rōne tꝑis qd̓ eſt momentaneū. tū etiā rōe ponderis q̇d̓ eſt paruū. et hoc reſpectu pene purgatorij In preſenti enī pōt homo luere pctūm. no dico tantū tribus diebꝰ vel vno die ſed eti am vna hora. ſicut patet in latrone qui au diuit. Hodie mecū eris in paradiſo Exem plum capl̓o. iij. H. Quacunqꝫ enim hora peccator ingemuerit omniū peccatorum ſuorū non recordabit̉. Ezech̓. xviij. Pro qͣ peccato forte homo ſtabit ꝑ ſpaciū vnius anni in purgatorio. Vnde Ezech̓. iiij. Fili hominis die pro anno dedi tibi. Vnde ca uendum eſt peccatoribꝰ ne contingat eis ſicut filijs iſrael. qui qͥa cōtra dei bn̄ficium murmurauerūt. ꝑ deſertū grauiſſime qd̓ quadragīta diebꝰ trāſire poterāt quadra ginta annis in eo laborauerūt. Vn̄ nume ri. xiiij. Annus ꝓ die imputabit̉. ⁊ quadra ginta annis recipiētis iniq̇tates veſtras ⁊ ſciētis vltionē meā. Vnde leuius multo ē peccata hic purgare qͣꝫ ad futuruꝫ purga torium reſeruare. Exemplū ca. iij. A. ¶ C. ¶ Sed ꝑquid purgant̉ in pn̄ti pctā. vide licet ꝑ cordis cōtritionē. Eſa. iiij. Si ablue rit deꝰ ſordes filiarū ſyon in ſpū iudicij Et Iac̄. iiij. Purificate corda veſtra. ꝯuertat̉ riſus veſter in fletū ¶ Secundo purificā tur ꝑcōfeſſionē. Pſal. Confeſſio et pulcri tudo in cōſpectu eiꝰ. Nota ꝙ ſtatim poſt qͣꝫ dixit confeſſio. ſtatim ſubiunxit pulcri tudo. quia poſt confeſſionē nihil aliud ſe quitur qͣꝫ conſciētie pulcritudo. In cōfeſſi one aūt ſunt ſex hydrie poſite ẜm purifica tionem iudeorum. id eſt. cōfitentiū. id eſt ſex que exigunt̉ in cōfeſſione ſalutari. De bet enī cōfeſſio eſſe humilis. vera. nuda. in tegra. propria. et frequens. De quibꝰ ſi viſ loqui require in ẜmone de leproſo. Cui di ctum fuit. Vade oſtende te ſacerdotibus. In his hydrijs purificant̉ veri iudei. id eſt vere confitentes. ¶ Tertio ꝑ miẜicordiaꝫ ¶ Dominica uiceſimaſecunda et compaſſionē tanqͣm ꝑ ſatiſfactionē Vn de Prouerb̓. xv. Per miſericordiā ⁊ fidē purgātur peccata. Chob̓. xij. Elemoſyna purgat peccata. Luce. xj. Date elemōſynā et ecce omnia mūda ſunt vobis ¶ Quar to purgat peccata feruēs dei dilectio. jͣ. thi. .j. Finis p̄cepti charitas de corde puro. Et Luce. vij. Dimiſſa ſunt ei peccata multa q̄ niam dilexit multū. Per hec ergo in pre ſenti peccata purgātur. id eſt. debitum pe ne peccatorū dimittitur. ¶ D ¶ Sed ec ce qui in p̄ſenti mundo per p̄dicta nō ſatiſ faciunt. ipſis futurū purgatoriū ml̓to for tius reſeruatur. qd̓ ꝑ tres menſes ſuperiꝰ deſignatur. Menſis dicit̉ a mene quod ē defectꝰ. quia illa pena et ſi grauis ē tamē deficiet Puniūtur autē ibi ſicut dic̄ augu ſtinus. qui tarde ad conuerſionē venerūt pro venialibus peccatis. et pro hoc quod hic minus ꝓ peccatis ſatiſfecerunt. ibi ſuꝑ plent. Excedit autē p̄ſentem penā duplici ter ſcꝫ intenſiue ⁊ extenſiue Intenſiue quā tum ad acerbitateꝫ. Excedit enī ſicut dicit auguſtinꝰ omnē penam p̄ſentem quā vn qͣꝫ paſſus eſt aliquis in hac vita. nunqͣꝫ in carne inuenta eſt tanta pena. licet martꝰ res mirabilia paſſi ſunt tormenta. Exem plum capl̓o. iij. I. Item excedit extēſiue q̇a qd̓ hic vno die poſſet delere. ꝓ illo forſitan xx. annis ſuſtinebit. ſicut ſuperius dictum eſt. Exemplū capl̓o. iij. D. Que tꝑis exten ſio bene in p̄miſſis verbis innuit̉. quia pre ſens pena ꝑ tres dieſ. purgatoria vero per tres menſes deſignat̉. ¶ E ¶ Inferni aūt per ſeptē annos famīs inuit̉. Et hec penā purgatorij extenſiue ⁊ intenſiue excedit in infinitum. quod bene in p̄miſſis verbis ex primitur. In fame enī defectus omnis bo ni exprimit̉. De quo Gregorius. Habent reprobi ī inferno mortē ſine morte. defectū ſine defectu. finem ſine fine. quia mors eſt ibi immortalis. defectus indeficiens. finis infinitus. In ſeptenario numero per queꝫ vniuerſitas deſignatur. vniuerſe pene que vnqͣm eſſe poſſunt ibi eſſe innuūtur. Vnd̓ Iob. Pluet ſuꝑ eos bellum Et ſicut gutte pluuie innumerabiles ſunt ſic pene eoruꝫ Exemplū capl̓o. j. A. Per annū vero eter nitas penaꝝ innuitur. quia annus dicitur ab an quod eſt circa. quia circularis eſt et ſine interruptione reuoluit̉. Vnde in anti quis picturis in ſignū huius in ſpecie ſer pentis tenentis caudā in ore pingebatur. Auguſtinꝰ in libro de ciuitatē dei. Nūqͣꝫ erit homini peiꝰ in morte qͣꝫ vbi erit mor ſine morte Bernardus. Omors qͣꝫ dulciſ eſſes quibus tā amara fuiſti ſi te deſidera tam obtinerent. Ergo o homo leuius eſt tibi in hoc mundo reddere quod debes ꝓ peccatis ¶ F ¶ Secundo debes reddere debitum miniſterij ratione ꝑcepti. Rece piſti enī bona temporalia naturalia et ſpi ritualia Et hoc eſt quod imꝑat nobis ī pa rabola de ſeruis. Matth̓. xxv. quibus tra didit bona ſua. ⁊ vni dedit quinqꝫ talenta alij autē duo. alij vero vnum. Per quiqꝫ talenta intelligūtur bona temporalia que quinqꝫ ſenſibus verſant̉ ſcꝫ viſu. guſtu. au ditu. odoratū. ⁊ tactu. Per duo talēta. ſcꝫ corpus ⁊ anima ⁊ ea que ipſis inſunt bōa naturalia. Cres vires ſunt anime natura les ſcꝫ rationalis. iraſcibilis. et concupiſci biliſ. Bona naturalia corporis ſunt eloq̄n tia. fortitudo. pulcritudo ⁊cͣ. Per vnuꝫ ta lentum tantū ſpiritualia deſignātur. ſicut ſunt virtutes quibus bonꝰ eſſe incipit ho mo. Item dona per que in bono proficit. Item beatitudines quibus in bono hō ꝑ ficitur. Et licet bona ſpiritualia multa eſſe videntur. tamen vnū talentū dicunt̉. quia proprie in ſola anima fundantur. De his donis receptis ſcꝫ temꝑalibuſ naturalibꝰ ⁊ ſpiritualibus. ſi placet loqui habes in p̄ cedenti ſermone. Et de his omnibus obli gamur deo ad miniſteriū ſiue obſequiuꝫ. Vnde cuilibet qui recipit dicit̉ Redde qd̓ debes. ¶ G ¶ Item tertio debes reddere deo debitū viciſſitudinis ratione exhibiti. Exhibuit enim homini honorē. ⁊ hoc ī cre atione. quādo ipſum cū deliberatione cre auit. De alijs enī creaturis dixit ⁊ facte ſūt iamus Item ip̄m ad Dominica uiceſimatertia imaginem ſuā ⁊ ſimilitudinē fecit. Itē ip̄ꝫ alijs creaturis prepoſuit. Oīa enī ſubiecit ſub pedibꝰ eius Oues ⁊ boues vni. inſuꝑ ⁊ peco. cam. volu. celi. ⁊ piſces ma. Ad hec redde qd̓ debes.ſ. viciſſitudine exhibiti. vi delicet honorē honori. Malach̓. j. Si ego pater veſter ꝑ creatione. vbi ē honor meuſ Itē exhibuit nob̓ amoreꝫ in redemptione. Maiorē enī charitatē ac dilectione nemo habet qͣꝫ vt aīam ſuaꝫ ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. Ioh̓. xv. Nō enī corruptibilibꝰ auro ⁊ argento nos redemit ſed p̄cioſo ſanguīe Sicut d̓r. j. Pet̓.j. Et licet tanti amoris vi ciſſitudinē nunqͣꝫ ſibi exhibere poſſimꝰ tn̄ quantū poſſumꝰ ip̄m amare debemꝰ Un̄ .j. Coꝝ. vlt. dicit apl̓us. Si q̇s nō amat do minū ieſum ſit anathema. Itē exhibebit ſe iudicē terribilē. ⁊ hoc in diſceptatiōe. Ter ribilis enī iudex qui ſapīa non vincit̉. mu neribus nō inclinat̉. potētia nō ſuperatur Deūt. x. d̓r. Dn̄s deus veſter ipſe eſt deus deorū ⁊ dn̄s dn̄antiū. deus magnus ⁊ po tens ⁊ terribilil. qui ꝑſona nō accipit ⁊ mu nera. facit iudiciū ⁊ iuſticiā. Et iō debemꝰ ei timorē. Quis enī nō timebit te o rex gē tium Hiere. ¶H ¶ Iteꝫ qͣrto debemus reddere debitū ꝓximo q̇ obligamur rōe p̄ cepti ſcꝫ miſericordiā. Un̄ Lu. vj. p̄cipitur. Eſtote miſericordes. Sunt aūt ſex opera miſericordie in euāgelio. ⁊ ſeptimū ī thob̓. que tenemur ꝓximo impēdere q̇ in hoc v̓ ſiculo cōtinent̉. Viſito. poto. cibo. redimo tego. colligo. condo. De q̇bus Mat. xxvj. omnibus quantū ad ꝓximū dicit̉ Redde quod debes ¶ Dominica viceſimatertia d̓ epl̓a Sermo. CIXXI Uſeruate eos q̄ ita ambulāt ſicut habetis formā noſtrā. Multi enī ambulant qͣs ſepe dicebā vobis. nūc aūt flens dico umi cos cruciſ chriſti ⁊cͣ. Phil̓. iij ¶ I ¶ Quia pegrini ſumꝰ ſicut oēs patres noſtri. iō a ſanctis pn̄s vita aliqn̄ viā. aliqn̄ curſꝰ. aliquādo ambulatio d̓r. ſicut in hac epl̓a. Et quia nec vno modo currit̓ ⁊ ambulatur ī hac vita. quia alius ſic. aliꝰ autē ſic ibat. iō apl̓s in hac epl̓a duplicē ambulationeꝫ. vi delicet bonoꝝ ⁊ malorū inſinuādo tria fa cit ¶ Primo enī monet in ambulādo ad bonorū imitationē. cū dicit. Vbẜuate eos qui ita ambulāt ſicut habetiſ formam no ſtrā. ¶ Secūdo ſubdit vtriuſqꝫ ambula tionis ſcꝫ bonoꝝ ⁊ malorū ſpecificationeꝫ Malorū qͥa eſt circa mūdana. cum dicit: Multi enī ambulāt quos ſepe dicebā vo bis. nunc autē flens dico. inimicos crucis chriſti. quoꝝ deus vēter eſt. ⁊ gl̓ia in cōfuſi one. his q̇ terrena ſapiūt. Bonoꝝ quia eſt circa celeſtia cum dicit. Noſtra aūt cōuer ſatio in celis eſt ¶ Tertio oſtēdit vtriuſqꝫ ambulationis finē. Et maloꝝ quidē miſe rabilem. cū dicit. Quoꝝ finis interitꝰ Bo norū vero felicē. cum dicit. Saluatoreꝫ ex pectamus dn̄m noſtrū ieſum chriſtū. q̇ re formabit corpꝰ hūilitatis noſtre cōfigura tum corꝑi claritatis ſue. ¶ K ¶ Primo ergo ad bonoꝝ imitationē inuitādo dic̄ Obſeruāte eos q̇ ita ambulāt ſic̄ habetis formā noſtrā. Bonos aūt q̇ iuxta formaꝫ apl̓i ambulāt inuenimus ambulare tripli cit. videlicet ſancte. honeſte. ⁊ caute ¶ Sā cte quantū ad deū. Et hāc formam docuit apl̓us Eph̓. v. cū dixit. Vt filij lucis ambu late. gloſa. id eſt. vt filij dei. in qͣ tenebre no ſunt vlle. Pro quo dicit Ioh̓. viij. Ego ſū lux mundi. Vnde et lucidos ⁊ puros vult habere miniſtros. Vnde Leuit. Sctī eſto te quoniā ego ſanctꝰ ſum ¶ Iteꝫ honeſte qͣntū ad ꝓximū Et hāc formā docuit apl̓s Roma. xij. Utin die honeſte ambulemꝰ vt videlicet in inceſſu. ſtatu. habitu. ⁊ ī om nibus motibus veſtris nihil fiat qd̓ cuiuſ qꝫ offendat aſpectū ¶ Itē caute quantuꝫ ad aduerſarium. Et hanc formam docuit Ephe. v. dicens. Vidēte quo caute ambu letis. Maligni enī ſpūs ſicut dicit gregori us quaſi quidā latrunculi iter noſtruꝫ ob dent. Un̄ p̄s. In via hac q̇ ambulabā ab ſconderūt ſuꝑbi laqueū mihi. Et. jͣ. Pe. v. ¶ Dominica uiceſimatertia Aduerſariꝰ veſter diabolꝰ tāqͣm leo rugi ens circuit querēs quē deuoret. Propter qͥd apl̓s docuit caute ambulandū ¶ L ¶Et vt in ambulādo nō vacillemꝰ. ſcd̓o ſubdit ambulatiōis ſpecificationē. Et pri mū quidē maloꝝ vt vitet̉. cum dicit Mul ti enī ambulāt quos ſepe dicebam vobis. nunc autē flens dico inimicos crucis chri ſti. Tales enī in ambulando nō habēt for mam ſanctoꝝ vel hoīum ſed beſtiaꝝ. De quibus p̄s. Homo cum in honore eſſet cō paratus eſt iumētis inſipiētibus. ⁊ ſil̓is fa ctus eſt illis ¶Habēt ei formā lupi. qͣntū ad guloſitatē. Propter qḋ dicit. Quoruꝫ deꝰ venter eſt. Naꝫ ſicut dicit hiero. Vni cuiqꝫ qd̓ magis colit ac diligit hͦ ei deꝰ eſt Talis habet coquinā ꝓ tēplo. frequentius enī ⁊ libentiꝰ coquinā qͣꝫ eccīaꝫ intrat. mē ſam latā p altari. plꝰ enī querit talē mēſaꝫ ⁊ reueret̉ qͣꝫ aſtare. Item habet coquū ꝑ ſa cerdotē. quotidie ei apit ei infirmitateſ cor porales. indicādo p̄parationē ciborū cor poraliū. ſꝫ raro aꝑit infirmitates ſpūales. et vtinā ſemel ī anno ſacerdoti. Itē habꝫ ꝓ thure redolentiā diuerſoꝝ ferculorū et ſa porum. Propter hͦ dicit apl̓s Roma. viij Qui in carne ſunt.i. in carnalibꝰ deſiderijſ deo placere nō pn̄t. q̇a per talia a deo rece dunt. Vn̄ Oſee. iiij. Adimpleti ſunt ⁊ ſatu rati ſunt. ⁊ leuauerūt cor ſuū. ⁊ obliti ſunt mei. Et Deut. xxxix. Incraſſatꝰ impingua tus dilatatꝰ dereliq̇t deū factoreꝫ ſuū et re ceſſit a deo ſalutari ſuo. Et ſic cōtēpto deo venter ſibi deꝰ exiſtit. Et ꝓpt̓ hͦ apl̓s dic̄ de guloſis Quoꝝ deꝰ vēter eſt ¶ Itē habent formā leonis qͣntum ad ſuperbiā ⁊ gl̓iam pro quo dicit apl̓us hic. Et gloria eorū in ꝯfuſione. Gl̓ia enī ſuꝑboꝝ eſt inferiorē de ſpicere ⁊ cōculcare. Qd̓ ꝓpriuꝫ eſt leonis ī ceteris animalibꝰ. Propter hͦ d̓r Ecc̄i. iiij. Noli eſſe ſicut leo in domo tua. Taleꝫ glo riam ſequit̉ cōfuſio. Propt̓ hͦ dicit apl̓us. Et gl̓ia eoꝝ ī ꝯfuſione. Quia ſicut d̓r Eſa. xviij. Pedibꝰ ꝯculcabitur corona ſuꝑbie ebrioſis effraim. et erit flos gl̓ie exaltatōis eius decidēs. ¶ Itē habēt formam talpe quantū ad terrenorū cupiditatē. Talpa eī ſemꝑ terrā fodit. nec aliter viuere pōt niſi ī terra. ſic cupidi ⁊ auari totaliter ſepulti ſūt in terra. et nihil eis aliud ſapit qͣꝫ terrena. Pro quo hic dicit apl̓us. Qui terrena ſa piunt. Hi ſunt q̇ ſicut dicitur luce. xviij. qͥn qꝫ iugaboum. id eſt. quinqꝫ ſenſus qui di cuntur iuga ratiōe cōbinatiōis inſtrumē torum. probant terrā reuerſando ſicut tal pa. Talem ergo ambulationeꝫ que currit per delicias diuitias ⁊ honoreſ. on̄dit apo ſtolus eſſe execrabile. quia inimicū crucis chriſti facit. Exemplū capl̓o. vj. K. Sed ec ce apoſtolus oſtendit ꝙ heu non pauci ſꝫ multi in his tribus ambulant. cum dicit: Multi enī ambulant quos ſepe dicebam vobis. Propter hͦ dicit dn̄s Matthei. vij Lata eſt porta ⁊ ſpacioſa viā que ducit ad mortem et multi ambulant ꝑ eam. Exem plum d̓ cancellario pariſien̄. Aliud exem plum ca. xviij. E. Bonoꝝ v̓o ambulatiōeꝫ oſtendit eē circa celeſtia. cū dicit Noſtra āt ꝯuerſatio in ceſis eſt. Sanctienī in hac peregrinatione ſolo corpore conſtituti in illa celeſti patria cogitatione et auiditate conuerſantur. Et hoc oſtendit ex tribuſ ex quibus maxime cognoſci ſolet alteriuſ re gionis homo. videlicet ex habitu corpori ex loq̄la oris. et ex deſiderio cordis ¶ Pri mo ergo oſtendūt ſe celeſteſ ex habitu cor poris. id eſt. ex candore carnis. talis ē eniꝫ habitus celeſtis Vnde Apocalip̄. iij. Am bulabunt mecum in albis. In celo eniꝫ ne qꝫ nubent neqꝫ nubētur ſed erunt omnes ſicut angeli dei. Sicut dic̄ dominꝰ Mat thei. xxij. In tali habitu ſcilicꝫ candore car nis cōuerſatꝰ eſt apoſtolꝰ et ſui ſequaces Vnde. ij. Corinth̓. x. In carne ambulanteſ non ẜm carnē militamus. In carne enim eſſe ⁊ p̄ter carnē viuere eſt cōuerſatiōis an gelice non humane. et virtutis nō nature. Exemplū capl̓o. xv. E ¶ Itē cognoſcūtur celeſtes ex loquela oriſ. Celeſtis loquela ſo nat in gratiaruactione. Iuxta illd̓ p̄s. Mi ſericordias dn̄i ī eternū cātabo. Sic apl̓s ⁊ ſui ſequaces mīam ſibi factā frequenter ¶ Dominica uicēſimatertia recolebant. et frequēter pro illa tam ſibi qͣ alijs impenſa. gratiaſ referebant. Vn̄ Ro ma. j. Gratias ago deo meo pro vobis In loquela ergo cognoſcuntur ciues celeſtis regionis. quādo recolentes dei beneficia exhibita ⁊ promiſſa. de ipſis iugiter loquū tur. Sed qui de terra eſt de terra loquitur Galileus enī eſt. nam ⁊ loquela ſua mani feſtum eū facit. De qua lingua Ecc̄i. xxiij. Eſt ⁊ alia loquela econtrario in morte. nō inueniatur in hereditate iacob. Exemplū capl̓o. viij. K. ¶ Item cognoſcuntur cele ſtes ex deſiderio cordis. Totu enim eoruꝫ deſiderium eſt illuc peruenire Unde pſal miſta. Concupiſcit et deficit anima mea ī atria domini. In ſignum huius et apoſto lus dicebat Phil̓. iij. Cupio diſſolui et eſſe cum chriſto. Exempluꝫ capl̓o. xij. R. Nec mirū. Ibi enī deus pater a quo diu ꝑegri nati ſumus eſt nos expectans. De qͣ mat. vj. Pater noſter qui es in celis. Item dile cta mater. id eſt. tota triumphans eccleſia videre deſiderans. De qua Gal̓. iiij. Illa hieruſalē que ſurſum eſt. que eſt mater no ſtra. Nunq̄m in p̄ſenti vita aliqua mater filium ſuū ſic cū gaudio recepit ſicut ipſa nos. Vnd̓ Eſaie. ix. In leticia egrediemini ⁊ in pace deducemini. nam et montes. id ē angeli. et colles. id eſt. alij ſancti cantabunt coram vobis laudē. Et Hieronymꝰ dicit: Oqualis erit tibi tunc illa dies cū tibi ma ter ieſu occurrerit choris comitata v̓gine is. tunc tecla tuos ruet in amplexus. tunc ⁊ ipſe ſponſus occurret dicens: Ueni ele cta mea. tunc ⁊ ip̄a ſponſa ſubuolabit ī eiꝰ amplexus dicens. Inueni quē diligit ani ma mea. Deſiderant etiaꝫ ſancti illuc ꝑue nire ꝓpter regnū ad qd̓ inuitant̉ Matth̓. xxv Venite benedicti ꝑcipite regnum Cer te ſi aliquis pauꝑ in hoc mundo inuitare tur ad regnuꝫ. nihil aliud deſideraret qͣꝫ il luc peruenire. ſic et ſancti ad regnum cele ſte inuitati. nil aliud deſiderāt Pſal. Heu mihi quia incolatus meus ꝓlongatꝰ eſt. Sic ergo ſpecificando bonorū ambulati onem. quia eſt circa celeſtia dicit. Noſtra conuerſatio in celis eſt ¶ M ¶ Tertō ſb̓ dit vtriuſqꝫ ambulationis finem. ⁊ malo rum quidē miſerabilē. cum dicit. Quoruꝫ finis interitus. Nam vere diuitias delici as ⁊ honores in quibuſ mali ambulant.ſ cut ſupra oſtendit apoſtolꝰ. non ſequitur niſi perpetuus interitus. Sicut patet ī di uite purpurato. Luce. xvj. Nam abunda uit diuitijs Vnde dicitur. Homo quidaꝫ erat diues. Item abundauit in delicijs. qꝛ epulabatur quotidie ſplendide. Item ab undauit in honoribus. quia induebatur purpura et byſſo. cuius ꝑpetuus ſequit̉ ī teritus. quia ſepultus in inferno. Bonoꝝ vero finem quorū conuerſatio eſt circa ce leſtia. oſtendit felicem. cuꝫ dicit. Saluato rem expectamus qui reformabit corpus humilitatis noſtre configuratū corpi cla ritatis ſue. ¶ Primo ergo corpꝰ noſtruꝫ reformabit. poſt reformatū configurabit. ¶ Reformabit autē in reſurrectione. et hͦ tripliciter. Sicut dicit auguſtinꝰ Primo eoſdem cineres vbicunqꝫ fuerint adunan do. Secundo indecentia ⁊ monſtruoſa ſi qua fuerint reſecando Tertio in etatē chri ſti ſiue ſeniores fuerint ſiue iuniores redu cendo ¶ Et ſic reformatum configurabit in glorificatione corꝑi claritatis ſue. Quā claritatem ſuā chriſtus preſignauit in ſua tranſfiguratione. quando reſplenduit fa cies eius ſicut ſol. et eādē fidelibus ſuis ꝓ miſit. Matthei. xiij. dicens. Fulgebunt iu ſti ſicut ſol. In radio autem ſolis quattuor inueniunt̉. ſcilicet impaſſibilitas. claritas. velocitas et ſubtilitas. que quattuor glori ficatorum corꝑibus conferunt̉. Tanta eī erit in vnoquoqꝫ impaſſibilitas et ſanitaſ ꝙ corruptione nulla infirmabitur Tanta pulcritudo ꝙ nulla vetuſtate ſicut in p̄ſen ti fit deformabitur. Tanta agilitas ꝙ vbi cunqꝫ voluerit homo eſſe ſtatim erit. Iteꝫ tanta ſubtilitas ꝙ etiā murus ferreus trā ſitum corpori prohibere non poterit. Ad quam configurationē ꝑducat nos ipſe ie ſus chriſtus ⁊cͣ. ¶ Dominica uiceſimatertia ¶ De euagelio Sermo. C I. XXII. Agiſter ſcimꝰ qꝛ verax es ⁊ viā dei in v̓itate doces g nō eſt tibi cura de aliqͦ. Matth̓ xxij. ¶ A ¶ Iſti phariſei licꝫ p̄ter intētiōeꝫ tn̄ ẜm v̓itatē in p̄miſſis v̓bis cōmēdāt chri ſtū p̓ncipal̓r in duobꝰ. videlicꝫ in eminēti ſcia. ⁊ in excellēti doctrina ¶ Eminēteꝫ ſci entiā in ip̄o on̄dūt. cum dicūt. Magiſter. Hoc enī nomē magiſter ſolet hoībꝰ attri bui rōe alicuiꝰ eminentis ſciē. Sic merito chriſto h̓ ⁊ vbiqꝫ attribuit̉. Eſt ei nō ſolū ī vnaſꝫ ī omni ſcīā eminēs. Vn̄ Ecc̄i. j. Oīs ſapīa a dn̄o deo ē. Propt̓ h̓ jo. xvj. dixerūt ſibi apl̓i. Nūc ſcimꝰ qͥa ſcis oīa. Vn̄ nullꝰ magiſter p̄t docere de oībꝰ niſi ip̄e. Quia ſicut d̓r Heb̓. iiij. Oīa nūda ⁊ aꝑta ſūt ocu lis eiꝰ. Itē eſt eminēs ī eloquētia. Vn̄ joh̓. vij. dixerūt auditores ip̄iꝰ. Nūqͣꝫ ſic locu tus eſt hō. ſicut h̓ hō loqͥt̉. Itē eſt eminēs ī eruditiōe. Ip̄e enī ſolꝰ p̄t docere interiꝰ et nullꝰ alt̓. Pro tāto dicebat Matth̓. xxiij. Unꝰ eſt ei magiſter veſter q̇ͥ ī celis ē. Go. Quia ſolꝰ dat intellectū. Un̄ dic̄ ꝑ ꝓph̓aꝫ Intellectū tibi dabo ⁊ inſtruāte Propter hāc ergo triplicē eminētiā Io. xiij. dicebat. Vos vocatis me magiſter ⁊ dn̄e ⁊ bn̄ dici tis. ſū etenī. Hic aūt magiſter duas habet ſcolas Suꝑiorē ſcꝫ triuphātē eccīam. infe riorē ſcꝫ eccīaꝫ militātē. In ſuꝑiori ſcola hꝫ magiſtroſ ⁊ ꝑfectos ī ſcia baccalarioſ.ſ. an gelos ⁊ ſctōs q̇ ad hͦ ꝑuenerūt ꝙ ī ſummo oīm libroꝝ ſcꝫ trinitatis libro legūt. quē ſic̄ dic̄ auḡ. ſel̓ vidiſſe eſt oīa cognouiſſe Pro q̇ dicebat philippꝰ Io. xiiij. Dn̄e on̄de nob̓ prēm ⁊ ſufficit nob̓. Nullꝰ eī alter liber eſt vltra inſpiciēdꝰ In inferiori ſcꝫ ī pn̄ti eccīa hꝫ minꝰ ꝑfectos ī ſcīa diſcipl̓os q̇ adhuc re manēt inſtruēdi ¶ B ¶ Et reſpectu hoꝝ tripl̓r ī p̄miſſiſ v̓bis on̄dit̉ excellēs ſua do ctrina. videlicꝫ q̇a v̓a. ꝓ q̇ dicūt. Scimꝰ qͥa verax es Itē qͥa ꝓficua ꝓ qͦ dicūt. Et viam dei in v̓itate doces. Ite qꝛ eqͦ. ꝓ q̇ dicūt. Et nō eſt tibi cura de aliqͦ. Verax ergo vel v̓a fuit chriſti doctrina tripl̓r. videlicꝫ qͥa n̄ fu it tanqͣꝫ alioꝝ doctoꝝ.ſ. ẜm opinionē. quia oīa nūda ⁊ aꝑta erāt ſibi. ſic̄ d̓r Heb̓. iiij Et Ioh̓. xvj. dixerūt ſibi diſcipuli. Scimꝰ qͥa ſcis oīa. Nec miꝝ. qͥa oēs theſauri ſapīe et ſcīe in ip̄o erāt abſcōditi. ſicut dic̄ apl̓s Col ij. ¶ Itē verax fuit doctrina chriſti. qͥa ſine fictiōe. nō enī aliud dicebat ⁊ aliud intēde bat vel agebat. imo ex vita ſua accipiebat qd̓ alios docebat. Un̄ Act̉. jͣ. d̓r. Cepit ieſꝰ facere ⁊ docere ¶ Itē v̓a fuit chriſti doctri na qꝛ ſine deceptōe. ꝓ q d̓r. j. Pe. ij. Nec eſt inuētus dolꝰ ī ore eiꝰ. Et p̄s. Fidel̓ dn̄s in oībꝰ v̓bis ſuis. Nullū enī v̓buꝫ dixit dece ptoriū. Et ꝓpt̓ hāc triplicē doctrine v̓itatē docēdo ſine opiniōe. ſine fictōe. ⁊ ſine dece ptiōe d̓r verax. Et Ioh̓. d̓r. Ego ſū veritas ¶ C ¶ Scd̓o on̄dit̉ ip̄iꝰ doctrina excellēs qꝛ ꝓficua cū dicūt. Et viā dei ī v̓itate doceſ ¶ Eſt auteꝫ qͣdruplex via dei quā docuit ¶ Pria ē ꝑnīa. de qͦ Mat. iij. Vox clamā tis in deẜto. ꝑate viā dn̄i. Hanc docuit cū dixit Mat. iiij. Pnīam agite ap. eī reg. ce Et Mat. vij. Arta ē viā q̄ ducit ad vitā. et iō docuit diſcipl̓os ſuos vt ſe ad intrāduꝫ attenuarēt. Lu. xxj. Attendite ne gͣuent̉ cor da vrā crapula ⁊ ebrietate Itē vt a ſuꝑfluiſ ſe exonerarent Mat. v. Ei q̇ tibi vult tolle re tunicā da ei ⁊ palliū. ⁊ hͦ qͥa arta eſt via Exēplū. c. xviij. D ¶ Itē ſecūdā viā dei ſūt dei mādata De qͥ pͣs. Viā mādatoꝝ tuoꝝ cucurri. Quā viā chriſtꝰ docuit cuꝫ dixit. Mat. xix. Si vis ad vitā ingredi ẜua mā data ¶ Tertia via dei ē pax ⁊ hūilitas De qͣ p̄s. Viā pacis n̄ cognouerūt. Et baruch iij. Si ī via dei ābulaſſes habitaſſes ī pace ſuꝑterrā. Quā viā chriſtꝰ docuit Mat. xj. Diſcite a me q̄a mi. ſum ⁊ hu. cor. Mitis qͣntū ad pacē ¶ Quarta via dei qͥ ē oīum ſuꝑior eſt charitas. De qͣ. j. Co. xij. Adhuc excellētiorē viā vob̓ demoſtro Et poſt dic̄ Si linguis hoīm loqͣr ⁊ angl̓oꝝ charitatē aūt n̄ habeā nihil ſū. Iſtā viā n̄ ſoluꝫ diſci pulos ſuos docuit. ſꝫ etiā vt eā tenerēt p̄ce pit dicens Ioh̓. xv. Hoc eſt p̄ceptū meū vt diligatis inuicē ſic̄ dilexi vos. Has autem ¶ Dominica uiceſimaquarta quattuor vias dei pleriqꝫ ſūt qͣ eas etiā do cent. ſꝫ nō ſicut chriſtꝰ in v̓itate. Sūt eī ali qui q̇ docent eas ex cupiditate. ſicut q̄ſtu arij p̄dicatores. q̇ adulterantes v̓bum dei nō querūt ſpūalē fructū ſꝫ tꝑale lucrū De qͥbus Mich̓. iij. Predicāt pacē. ⁊ ſi qͥs nō dederit in ore ipſoꝝ qͥppiā ſanctificant ſuꝑ eū bellū. Itē ſunt alij q̇ p̄dictas vias docet in vanitate. q̄a ꝓpter vanā gl̓iaꝫ. Mat. v. dicit dn̄s. Ame dico vobis q̇a receperunt mercedē ſuā. Loquit̉ enī dn̄s de cōſil̓ibꝰ q̇ ſuā iuſticiā faciebāt corā homībꝰ vt hono rarent̉ ab hominibꝰ. Sꝫ chriſtꝰ viā dei do cuit in veritate. ¶ D ¶ Tertio on̄dit̉ do ctrina eiꝰ excellēs. qꝛ eqͣ. cū d̓r. Et nō eſt tibi cura de aliqͦ. Et notādū ꝙ in duobꝰ nō eſt chriſtꝰ ꝑſonarū acceptor. ſꝫ equꝰ videlicet in iuſtificādo. Un̄ Act̉. x. cū murmuraret iudei ꝯpetrū ꝓpter gētiles dixit petrꝰ. In v̓itate cōperi qͥa nō eſt ꝑſonarū acceptio apuddeū. Quicūqꝫ enī ſine lege peccaue runt ſine lege pibunt. Scd̓o equꝰ eſt in re munerādo. Un̄ Eph̓. vj. apl̓s loq̄ns dn̄is ⁊ ẜuis dicit. Unuſqͥſqꝫ qd̓cūqꝫ fecerit bo num h̓ ꝑcipiet a dn̄o ſiue ẜuꝰ ſiue liber. Et ſubdit Perſonaꝝ accepto nō eſt apd̓ deū Et nos frēs q̇ adhuc ī inferiori ſcola ſumꝰ rogemꝰ ip̄m vt ſic doctrina ſua nos ꝓfice re faciat vt ad ſuꝑiorē ſcolā ꝑuenire valea mus. Amen. ¶ Domīca viceſimaquarta de epl̓a. Sermo. ¶ I. XXIII Ratias agentes 7 deo patri q̇ dignos nos fecit in ꝑ tem ſortis ſctōꝝ in lumīe. q̇ eripu it nos d̓ptāte tenebraꝝ ⁊ trāſtulit ī regnū filij dilectiōis ſue. Col̓. j. ¶ A ¶ Licet d̓ oī bus bn̄ficijs deo grās agere debeamꝰ. tri plex tn̄ bn̄ficiū in p̄miſſis v̓bis tāgit apl̓u de quo maxime vult ⁊ monet vt ſibi grās referamꝰ. videlicet q̇a nos de ptāte diabo li liberauit. Et hͦ tāgit cū dicit Qui eripui nos de poteſtate tenebrarū. Itē q̇a nume ro ſanctoꝝ nos aggregauit. Et hͦ inuit cū dicit. Qui dignos nos fecit in ꝑtem ſortiſ ſanctorum. Itē quia regnū eternū nobis cōtulit. ibi. Et trāſtulit ī regnū filij dilectō nis ſue ¶ B ¶ Dicit̉ aūt diabolꝰ ptās te nebrarū ꝓpter tria videlicet q̇a tenebraſ.i. mūdanos diligit. Itē tenebras.i. pctā con ſulit. Itē ad tenebras.i. ad infernū deducit ¶ Diligit ergo tenebras.i. mundanos. et peſt illis. qꝛ ſedet in inſidijs cū diuitibus occultis. qͥbus etiā mūdaniſdicit dn̄s Lu ce. xxiij. Hec eſt hora veſtra ⁊ ptās tenebra ruꝫ. Et qͥa talibꝰ dn̄at̉. iō et alias a dn̄o pͥn ceps mūdi dicit̉ ¶ Itē cōſulit tenebras. id eſt. peccata q̄ ex tenebris cordis ꝓcedunt ⁊ in tenebris fiunt. De qͥbus tenebris dici apl̓us Eph̓. v. Nolite cōicare oꝑbꝰ infru ctuoſis tenebrarū. Exemplū ca. j. I. ¶ Itē ad tenebras etiā inferni deducit. De q̇buſ Iob. In tenebris ſtraui lectulū meū ¶ De quarū omniū tenebrarū poteſtate chriſtꝰ ꝑ paſſionē ſuā nos eripuit ¶ Nā in cruce fortis impegit ī fortē. et fortior ſuꝑueniēs fortem ſuꝑauit ⁊ alligauit. ⁊ oīa vaſa eius diripui: Et ſic p̓nceps mundi deiectus eſt foris qͣntum ad poteſtatē ¶ Itē tenebras peccatorū noſtroruꝫ ſanguine ſuo abſter ſit. In ſignum cuiꝰ longinus q̇ cecꝰ fuiſſe credit̉. ſicut legitur in hiſtorijſ. poſtqͣꝫ latꝰ chriſti aperuit virtute ſanguinis chriſti il luminatus fuit. Talibus ſcꝫ qui prius fue runt peccatoreſ ⁊ poſt iuſtificati loquitur apl̓s Eph̓. v. Fuiſtis aliqn̄ tenebre nūc aūt lux in domino ¶ Itē ꝑ paſſionē d̓ tenebriſ inferni patres eripuit. Eſa. xlix. Dedite in fedus populi. Et poſtſequit̉. Vt diceres his qui vincti ſunt. exite. ⁊ his q̇ in tenebriſ releuamini. Et Zach̓. ix. Tu aūt in ſangui ne teſtamenti eduxiſti vinctos de lacu ī qͣ nō erat aqua ¶ C ¶ Secundū v̓o bn̄fici um eſt ꝙ nos ſic redemptos ſctōrū nume ro aggregauit Qui inq̇t dignos nos fecit in ꝑtem ſortis ſanctorū. Fecit autē nos di gnos ſorti ſctōꝝ tripl̓r. videlicet nos ad ſor tem ſctōꝝ vocādo. nos in ſorte ſctōrū iuſti ficando. et nos cum ſorte ſanctorū magni ficando. Iuxta illud apl̓i Ro. viij. Quos aūt vocauit hos ⁊ iuſtificauit. quos autē ¶ Dominica uiceſimaquar ta iuſtificauit illos ⁊ magnificauit. ¶ Prīo enī vt ſanctis aggregemur ad ſortē ipſoꝝ vocamur. Vn̄ Eph̓. j. In qͣ ⁊ nos ſorte vo cati ſumꝰ. Sic Actu. j. Cecidit ſors ſuper matthiā ⁊ annumeratꝰ eſt cū. xj. ¶ Itē ſic vocati in ſortē ſctōrū iuſtificamur. lap̄. iij. Dabit̉ illi fidei donū electū et ſors ī tēꝑlo dei acceptiſſima. Per fidē ei iuſtificamur Ro. ix. Iuſtificati ex fide pacē habeamus. ¶ Itē ſic iuſtificatitandē cū ſorte ſanctor magnificabimur. Vn̄ Sap̄. v. Et int̓ ſctōſ ſors illoꝝ eſt Vere tūc ſcꝫ in iudicio coram toto mūdo multū magnificabimur qn̄ cū ſanctis collocabimur a dextris. Mat. xxv Statuet oues a dextriſ. Qn̄ corā toto mū do cum ſanctis de ẜuitijs cōmēdabimur. Matth̓. xxv. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi man ducare. Itē qn̄ in reges ꝑ̄petuos cū ſāctis coronabimur. Dicet eī Uenite benedicti patris mei ꝑcipite regnū. ¶ D ¶ De cu ius regni collatiōe ſtatim ſubinfert apl̓uſ cū dicit. Et trāſtulit in regnū filij dilectōis ſue. De qͣbn̄ficio tanto maiores ſibi grās referre debemus. qͣnto regnū oībꝰ alijs re gnis eſt excellētiꝰ. Pſal. Regnū tuum re gnū omniū ſeculoꝝ. Non enī aliud erit re gnū ad qḋ nos trāſferēt mīſterio angl̓orū qͣꝫ regnū filij dilectōis ſue. q̇ idē eſt ī eſſen tia cū ip̄o. De qͦ regno ſi placꝫ loqui reqͥre inẜmone. Primū q̄rite regnū dei. Cuius regni felicitatē cōſiderās beatꝰ augͥ. in lib̓. ſol̓. exclamat dicēs. O qͣꝫ gl̓ioſum ē regnu in qͣ tecū dn̄e regnāt oēs ſctī. amicti lumis ſicut veſtimēto. ī capite ſuo hn̄tes coronā de lapide p̄cioſo. Oregnū beatitudīs eter ne vbi tu dn̄e ſpes ſctōꝝ facie ad faciē vide ris a ſanctis. letificans eos vndiqꝫ in pace tua. ibi gaudiū infinitum. leticia ſine triſti cia. ſalus ſine dolore. lux ſine tenebris. vita ſine morte. omne bonū ſine omī malo. vbi iuuentꝰ nunqͣꝫ ſeneſcit. vbi decor nunqͣm palleſcit. vbi amor nunqͣꝫ tepeſcit. vbi ſani tas nūqͣꝫ marceſcit. vbi gaudiū nunqͣꝫ de creſcit. vbi dolor nunqͣꝫ ſentit̉. vbi gemituſ nunqͣꝫ audit̉. vbi triſtis nullus videt̉. vbi leticia ſemꝑ habet̉. qd̓ eſt faciē dn̄i v̓tutum ſꝑ videre Qd̓ nob̓ p̄ſtare dignet̉ deꝰ. Exē plum ca. x. B ¶ De euangelio Ser. ¶ I. XXIIII T ecce mulier q̄ ſanguis fluxū patiebat̉. xij. annis acceſſit retro ⁊ tetigit fimbriā ve ſtimēti eiꝰ. Dicebat ei intra ſe ⁊cͣ. Mat. ix. ¶ E ¶ Hec mulier q̄ ſanguis fluxū pati ebat̉ deſignat aīam fluxū ſemīs ꝑ luxuriā viciatā. Vn̄ quātū ad hͦ duo p̓ncipaliter ī p̄miſſis v̓bis tāgunt̉. videlicet infirmitatiſ morbꝰ. cuꝫ dicit. Et ecce mulier q̄ ſanguīs fluxū patiebat̉. Et curatiōis modꝰ. cuꝫ ad dit. Acceſſit retro ⁊ tetigit fimbriā veſtime ti eiꝰ. In hoc autē ꝙ hec mulier ab infirmi tate morbi a mediciſ curari nō potuit niſi ꝑſolū ſaluatorē. innuit̉ ꝙ pctūm luxurie n̄ poteſt reſtringi niſi ꝑ ſolū deū. Sapie. iiij. Aliter non poſſum eſſe continens niſi deꝰ det. Et auguſtinꝰ Cōtinentiā iubes da qͥd̓ iubes ¶ F ¶ Quattuor aut circa pͥmū in nuunt̉ q̄ hominē luxurioſū impediunt ne infirmitatis ſue morbꝰ etiā ab ip̄o deo cu retur ¶ Primū eſt peccati euidētia. ⁊ hͦ ī nuit̉ cū dic̄. Et ecce mulier. qͥa qn̄ q̇s ꝯſide rat pctā ſua ad noticiā aliorū ꝑueniſſe. de ſperat p̄ confuſione. Vnde cayn q̇ occulte frēm ſuū occiderat. poſtqͣm dn̄s imprope rādo ſibi dixit. vox ſanguis fratris tui cla mat ad me de terra. deſꝑauit dicēs. Gen̄. iiij. Maior eſt iniq̇tas mea qͣꝫ vt veniam merear. Et hiere. ij. Dixiſti deſꝑaui. Et ſb̓ dit̉ cā. Quo ꝯfundit̉ fur qn̄ cōphendit̉. ſic ꝯfuſe ſūt domꝰ iſrael ¶ Secūdū ē pctītur pitudo. q̇ notat̉ cū d̓r. Sāguis fluxū. q̄ eſt valde turpis et feda infirmitaſ. Et certe ſic eſt luxuria. propt̓ turpitudinē enī illiꝰ pctī maxime erubeſcūt hoīes confiteri. Unde deſperati inconfeſſi frequēter moriuntur. Ephe. iiij. Deſperantes ſemetipſos tradi derunt impudicicie. ideo deſperauerunt. ¶ Tertiū eſt pctōꝝ multitudo que innui tur in fluxū. Non enī patiebat̉ ſanguinis ſtillicidiū ſed fluxū. Sed certe multitudo ¶ Dominica uiceſimaquinta peccatoꝝ vt frequēter facit hoīem deſpare Prouer. xviij. Impiꝰ cū in ꝓfundū pctōꝝ venerit ꝯtēnit ¶ Quartū eſt diuturnitas in pctō. que notat̉ cū dic̄. ꝙ patiebat̉. xij. an nis. Frequēter enī hoīes q̇ ꝑſeuerāt ī pctō circa mortē ꝯſtituti deſperat. Un̄. j. Ioh̓. v Eſt pctūm ad mortē.i. vſqꝫ ad morte. n̄ di co vt roget ꝓ eo qͥs ¶ Et certe ſaluator no ſter tāqͣꝫ pius medicꝰ vt tollat ab infirmo curatiōis deſperationē oīa p̄dicta genera infirmitatū curauit. ¶ Si ergo deſperas ꝓpter peccati euidētiā cōſidera petrū. qui publice ⁊ frequēter negauit Cōſidera mat theū q̇ etiā ꝓpter hͦ dicit̉ publicanꝰ. qͥa pu blicis actibꝰ ⁊ illicitis deſeruiebat. ⁊ tamē vtrūqꝫ ſalubrit̓ ⁊ laudabilit̓ ſanauit. ita ꝙ ⁊ ip̄i poſtqͣꝫ ab ip̄o edocti multos ſanaue rūt ¶ Itē ſi deſperas ꝓpter pctī turpitudi nem. cōſidera muliere in adulterio dep̄hē ſam. ⁊ tn̄ dictū eſt ei a dn̄o Ioh̓. viij. Vade iam ampliꝰ noli peccare. ¶ Iteꝫ ſi deſꝑas ꝓpter pctōꝝ multitudinē ꝯſidera magda lenā. cui ab ip̄o dimiſſa ſūt pctā multa Lu ce. vij. ¶ Itē ſi deſperas ꝓpt̓ pctī diuturni tatē ꝯſidera latroneꝫ q̇ vſqꝫ ad ſingultum mortis ſue ī pctō ꝑſeuerauit. et tn̄ dictum eſt ei a dn̄o. Hodie mecū eris in paradiſo ¶ G ¶ Sꝫ curatiōis modꝰ ſubdit̉. cū di cit. Acceſſit retro ⁊ tetigit fimbriā veſtimē ti eiꝰ. Dicebat enī intra ſe. Talis ergo infi mus q̇ ab alijs medicis curari non pōt. ſi vult curari a dn̄o. dicat ītra ſe ꝑ cordis do lorem. accedat retro ꝑ ꝯfeſſiōis pudorem. tāgat fimbriā ꝑ oꝑis ſatiſfactionē. et ſana bit̉ mulier.i. aīa peccatrix ex illa hora. Si enī pctōr ad dn̄m ꝑ cordis ꝯtritiōꝫ. oris cō feſſionē. ⁊ oꝑis ſatiſfactionē acceſſerit. ex il la hora ſanabit̉ ¶ Intra ſe ergo d̓ pctīs co gitādo. eadē deteſtādo. ⁊ de ip̄is dolendo dicat illud qͦd dixit ezechias Eſaie. xxxviij. Recogitabo tibi oēs ānos meos in ama ritudine aīe mee. Et ex illa hora ſanabitur Ezech̓. xviij. d̓r Quacūqꝫ hora pctōr inge inuerit omniū peccatorū deus non recor dabit̉ ¶ Itē accedat retro ꝑ cōfeſſiōis pu dorē. ꝑſal. Cōuertant̉ retrorſū ⁊ erubeſcāt Magnā enī erubeſcētiā ſuſtinet hō turpi tudinē ſuoꝝ pctōꝝ alteri reuelādo. Et id̓o ſicut dic̄ augꝰ. Illa erubeſcētia ē magna ꝑi ſatiſfactiōis. ⁊ forte in multis total̓. Pſal. Confitebor et tu remiſiſti. Sic maria ma gdalena ex verecūdia ſuoꝝ pctōꝝ ſtans re tro ad pedes ſūmi ſacerdotis. corde cōfite bat̉. ſciēs ꝙ oīa ſibi nuda erāt ⁊ aꝑta. Un̄ nō erat opꝰ ſibi lingua cōfiteri. ip̄e enī ſcie bat q̇d eſſet in hoīe. Et certe clemens ſacer dos ibidē eā d̓ oībꝰ abſoluit dicēs. Remit tunt̉ ei pctā multa. ¶ Itē tāgat fimbriam veſtimēti chriſti ꝑoꝑis ſatiſfactioneꝫ. Ve ſtimēta enī chriſti ſūt v̓tutes ⁊ oꝑa ipſius Pro qͣ cōſulit apl̓s Eph̓. iiij. Induite no uū hoīem qͥ ẜm deū creatꝰ eſt.i. chriſtū. Et qͣliter induere debeamꝰ ſubdit.ſ. in iuſticia ⁊ ſanctitate ⁊ ſanctificatiōe. Hec eī ſūt chri ſti veſtimēta. Vn̄ Iob. xxix. Iuſticia īdutꝰ ſum ⁊ veſtiui me ſic̄ veſtimēto ⁊ diadema te iudicio meo. De his veſtimētis oſtēdi dauid eccīaꝫ ornatā cū dic̄. Aſtitit regina a dextris tuis ī veſtitu deaurato circūda ta varietate ſcꝫ v̓tutū. Satiſfacimus ergo cū veſtimēta chriſti.i. bona oꝑa tangimuſ imitādo. Et qͥa chriſtū in oībꝰ oꝑibꝰ ſuis ſeq̇ nō poſſumꝰ. q̇d enī hō vt poſſit ſeq̇ fa ctorē. iō ſufficit nob̓ vt ſaltē fimbriaꝫ veſti menti eiꝰ tāgamꝰ in aliqͥbꝰ ⁊ in qͥbꝰ poſſu mus ipſum imitādo. qͥa ⁊ ſic ex illa hora a fluxu carnalis peccati liberabimur. Mar ci. vj. Dep̄cabant̉ eum vt ſaltē fimbriaꝫ ve ſtimenti eius tangerēt. et quotq̇t tāgebāt ſanabant̉ a quacunqꝫ detinebantur infir mitate. Dominica viceſimaquinta d̓ epl̓a Sermo. ¶ I. X. Uſcitabo dauid germen iuſtum et regna. rex et ſa piēs erit ⁊ faciet iudiciū et iuſtici am in terra. Hieremie. xxiij. In his v̓bis ꝓ phete in quibuſ predicit̉ aduentus chriſti on̄dit̉ ipſe ſaluator dupliciter cōmendabi lis. videlicet reſpectu ſui ⁊ reſpectu alioruꝫ Reſpectu ſui oſtenditur commendabis ¶ Dominica uiceſimaquinta et hoc quātū ad ꝯceptionē. cū dicit. Suſci tabo dauid germē iuſtū vſqꝫ. ⁊ ſapi. erit S reſpectu alioꝝ on̄dit̉ cōmendabil̓ qͣntū ad ꝯuerſationē. cū ſubdit. ⁊ faci. iudi. ⁊ iuſti. ī tra ¶H ¶ Cōmendat aūt eū ꝓph̓a qͣntuꝫ ad ꝯceptiōꝫ ī tribꝰ. in q̇bus ſingularis fuit ¶ In iuſticia. cū dic̄. Suſcitabo dauid ge mēiuſtū. Solꝰ enī iuſtus fuit in germie.i. ꝯceptiōe. q̄a ſolꝰ ꝯceptꝰ fuit ſine pctō. Vn̄ Luc jͣ. dixit angelꝰ marie. Qd̓ ei ex te naſce. ſan. vo. fi. dei. Alij aūt hoīes cōcepti ſunt ⁊ cōcipiunt̉ īiuſti ⁊ in pctō Iuxta illd̓ Quo niā in iniq̇ta. ꝯcep. iū ⁊ ī pec. cōce. me mat̓ mea. Propt̓ hoc nulliꝰ cōceptio celebrat̉ niſi ſoliꝰ chriſti. ¶ Itē cōmēdat eū ī poten tia. cū dicit. Et regna. rex Ip̄e enī in inſtāti ꝯceptōis ſue fuit rex. ille inqͣꝫ rex de qͣ apo. xix. Rex regū ⁊ do. do. Et ī eod̓ īſtāti ꝯcep tōis ſue regnauit. regēdo tā celeſtia qͣꝫ īferi ora equal̓r potēs tunc quēadmodū ⁊ mo ¶ Itē cōmēdat eū a ſapīa. cū dicit. Et ſapi ens erit. In ip̄o enī in inſtāti ꝯceptōis ſue fuerūt oēs theſauri ſapīe ⁊ ſcie abſconditi. Sicut d̓r Col̓. ij. Et qͥa nullꝰ vnqͣꝫ hō ab i ſtanti ꝯceptiōis ſue illa tria habuit ſꝫ ſol chriſtꝰ. iō merito on̄dit̉ cōmendabil̓ qͣntū ad ꝯceptōꝫ ¶ I Scd̓o on̄dit̉ reſpectu ali oꝝ cōmendabilis qͣntū ad ꝯuerſationē. cū ſubdit̉. Et faciet iudiciū ⁊ iuſticiā in terra. Ad hͦ enī venit chriſtꝰ in mundū vt ī terra cōuerſando credentes iuſtificaret et incre dulos cōdemnaret. ⁊ hͦ eſt facere iudiciuꝫ ⁊ iuſticiā ¶ Iudiciū facit īcredulos repro bando et cōdemnando. Iuxta qd̓ dic̄ Io. iij. Qui non credit iam iudicatꝰ eſt. qꝛ nō credit in nomīe vnigeniti filij dei. Oqͣntū hoc iudiciū deberēt hoīes ꝑtimeſcere Un̄ Iohā. xvj. dicit dn̄s. ꝙ ſpūſſanctus argue mundū.i. mūdanos de iudicio. ꝙ ſcꝫ ꝯtem pſerunt. qͦd vtiqꝫ nō facerēt ſi attenderēt o p̓nceps mūdi huiꝰ iā iudicatꝰ ē. exqͣ ei an gelo tā pulcro ꝓpter vnū pctūm nō peper cit ſꝫ ſic eternaliter cōdemnauit. multū de berēt timere iudiciū q̇ pluribus ſunt irreti ti Un̄. ij. pet̓. ij. Si enī deus peccātibus an gelis n̄ peꝑcit ſꝫ rudētibꝰ inferni detractoſ in tartarū tradidit cruciādos ¶ Itē faciet iuſticiā credentes iuſtificādo ⁊ ſaluando. Iuſtificati enī ſumꝰ ꝑ grām ip̄iꝰ. Sicut di cit apl̓us Ro. v. Un̄ ip̄e Ioh̓. iij. dicit. Sic deꝰ dilexit mūdū vt filiū ſuū vnigenitū da ret vt oīs q̇ credit ī ip̄m nō ꝑeat ſꝫ habeat vitā eternā Pertimeſcamꝰ ergo frēs iudi cium ne malū faciēdo dānemur. Aduer tamꝰ iuſticiā in eū fide q̄ ꝑ dilectiōeꝫ oꝑat̉ credēdo. vt n̄ ꝑeamꝰ ſꝫ habeamꝰ vitā eter nā. Ad quā nos ⁊cͣ. ¶ De euangelio ¶ Sermo. QI. XXVI Ali aūt hoīes cum ui diſſent qd̓ fecerat ieſus ſignū dicebāt. qͥa h̓ eſt v̓e ꝓph̓a q̄ venturꝰ eſt in mundū. Ioh̓. ivj ¶ K ¶ Ex his verbis on̄dit euāgeliſta ꝙ iſti hoīes tria de ſaluatore noſtro reco gnoſcūt. videlicet poteſtatē. ſanctitatē. ⁊ pi etatē. Nā ammirāt̉ ptātē in ſigni oꝑatiōe Pro qͣ dicit euāgeliſta. Illi aūt hoīes cuꝫ vidiſſent qd̓ fecerat ſignū. Itē venerāt̉ ſan ctitatē ex vite ſingularitate. pro quo dicūt Hic eſt quaſi nō alter vere ꝓpheta. Iteꝫ ꝓ teſtant̉ pietatē ex ipſiꝰ in mundū viſitato ne. cū dicunt. Qui venturꝰ eſt in munduꝫ L ¶ Ad admiratōnē aūt ptātis in ſigni oꝑatione tria ꝯcurrunt. videlicet materia modꝰ. ⁊ numerꝰ ¶ Materia ei quā mul tiplicauit nō fuit lapidū vl̓ p̄cioſoꝝ pāno rū. q̄a hͦ fuiſſet ad vanitatē. Itē nō fuit me tallorū ſicut auri vel argenti. et hoc forte li bentius vidiſſent. quia hoc fuiſſet ad cupi ditatem. Sed materia erat panum. quod fuit ad vtilitatem et neceſſitatē. In hoc in ſtruens ꝙ tantū neceſſaria nature a nobiſ ſunt querenda. Vnde. jͣ. Thimoth̓. vj. Ha bentes alimēta ⁊ q̇bus tegamur his ꝯten ti ſimus. Nam ipſe ſaluator his tantū cō tentus fuit. Nec mirum. Temporalia enī poſſidentem lacerant. Vnde Matth̓. xiij. ſpinis comparāt̉. Item fraternitateꝫ ſepā rant. Geneẜ. xiij. Abraam et loth non qui bant propter temporalia ſimul habitare. et ſeparati ſuit ab inuicem. Item vicia ¶ Dominica uicēſimaquinta utriunt. Vn̄ Ecc̄. xlix. Omnes reges iſra qui multi fuerūt p̄ter tres peccauerunt. Itē ab imitatiōe chriſti impediūt. Exēplu e adoleſcēte q̇ multas habebat poſſeſſio ies. ⁊ id̓o recuſauit chriſtū ſequi. Matth̓ .ix. Aliud exemplū in ꝓmptuario ca. vij. F Itē ad penas eternas deducūt. Luce. xvj. Mortuꝰ eſt diues ⁊ ſepultꝰ eſt in inferno ¶ Modꝰ etiā fuit ad ammirationē qꝛ n̄ creauit nouos panes. ſed creatos ml̓tipli cauit. Nec hͦ ſaluator noſter fecit ſine cau ſa. Sed vt hereticos cōfutaret. q̇ dicūt om nia viſibilia creata eſſe a diabolo. Non ei chriſtuſ oꝑa diaboli multiplicaſſet ſed po tius deſtruxiſſet. Vnde. j. Ioh̓. iij. In hͦ ap paruit filiꝰ dei vt diſſoluat opera diaboli. ¶ Itē numerꝰ fuit maxīe ad āmirationē poteſtatis inſigni oꝑatiōe. Ponit̉ enī tri plex quantitas numeralis in hͦ euangelio in qͣ relucet miraculū Primo ponit̉ diſcū bentiū ingēs numeroſitas. qͥa. v. milia ho minum. Secūdo innuit̉ appoſitoꝝ ciborū paucitas. qͥa qͥnqꝫ panes ordeacei. et duo piſces Tertio reliquiarū que ſuꝑauerant copioſitas. qͥa ſuſtulerūt. xij. cōphinos ple nos fragmentoꝝ. ¶ M ¶ Secundū eſt ꝙ venerant̉ ſanctitatē ex vite ſingularitate cū dicūt. Quia hic eſt v̓e ꝓpheta. Ille inqͣꝫ ꝓpheta de quo dictū eſt Deūt̓. xviij. Pro phet ā vobis ſuſcitabit deꝰ de fratribꝰ ve ſtris. Huiꝰ veritas claruit in tribus. ſcꝫ ī factis. in doctrinis. ⁊ in iudicijs. ¶ Eteniꝫ vera fecit. Ioh̓. xv. Si oꝑa nō feciſſem que nemo alius fecit. ⁊ ſi mihi nō creditis oꝑi bus credite. Oꝑa eī que ego facio teſtimo nium ꝑhibēt de me. Ioh̓. x. ¶ Itē v̓a doci it Ioh̓. viij. Si veritatē dico quare non cr ditis mihi. Priſtianꝰ ⁊ donatꝰ dixerūt d̓ cōſtructione. Ariſtoteles de argumētatꝭ ne. Hypocras ⁊ galienꝰ de corporū cōpl xione. qui licet opinādo dixerint tn̄ cred eis. Solus chriſtꝰ dixit de ſalute aīe n̄ ẜr opinionē ſed ẜm veritatē. ⁊ nō credimꝰ e ¶ Itē īiudicijs vera decreuit. q̇a bona b nis. ⁊ mala malis cū dicit Mat. xxv. Ibi hi in ſuppliciū eternū. iuſti aūt in vita ete iam. De his tribꝰ d̓r chriſto Matth̓. xxij. Magiſter ſcimus quia verax es. Ecce pri mum Et viā dei in vitate doces. Ecce ſecū dum. Et nō eſt tibi cura d̓ aliquo. Ecce te tium O vtinā p̄dicta tria haberēt omēs ꝓ phete ⁊ doctores. Per hec enī ſi habēt ap paret ꝙ v̓e ſūt ꝓphete. Sicut de chriſto di ctum eſt. Hic eſt v̓e ꝓpheta. ¶ N ¶ Ter tio ꝓteſtant̉ pietatē ex ipſiꝰ in mundū viſi tatione cū dicunt. Qui venturꝰ eſt in mū dum. Hoc enī ꝙ in mundū venienſ viſita uit nos oriens ex alto. fecit ꝑ viſcera miſeri cordie ſue ⁊ pietatis. nō enī exoperibus iu ſticie q̄ fecimus nos. ſꝫ ẜm ſuā miſericordi am ſaluos nos fecit. Quare autē venerit in mundū. ſi vis inde loqui require in pri ma dn̄ica aduentus in ſermone. Ecce rex tuus venit tibi. Et alij plures ī media qua drageſima. Exemplum ī promptuario ca pitulo. x. F. ¶ Expliciunt ſermo nes de tempore ſupepiſtolas ⁊ euā gelia fratris Martini ordinis p̄di catorum penitentiarij dn̄i pape. ¶ De ſancto Andrea. ¶ Incipiunt ſermones de ſanctis fratris Martini ordīs predicatorū Penitentiarij domi ni pape. ¶ De ſancto Andrea apoſtolo. Sermo. I. XXVII. Re confeſſio fit ad ſaluteꝫ Roꝝ. x. ¶ A ¶ Scd̓m tri plicem hoīm ſtatuꝫ tplex inuenitur oris cōfeſſio ad ſalutem. videlicet ẜm ſtatum incipientiū proficientiū. et perfectoꝝ. Nam incipien tium oris confeſſio ad ſalutem eſt in pec catoꝝ reuelatōne. De qua Iac̄. v. Confi temini alterutruꝫ peccata veſtra vt ſalue mini. Proficientiū auteꝫ eſt oris cōfeſſio in gratiaꝝ actōne De qua Eccle. lj. Confi tebor tibi dn̄e rex et collaudabo te deū ſa uato. meū Sed perfectoꝝ ē oris cōfeſſio ī fidei aſſertōe. De qua h̓. Ore confeſſio fit ad ſalutem. Et in Math̓. x. Qui me confi tebitur corā homībꝰ. ¶ B ¶ In cōfeſſio ne aūt incipientiū tangit beatus Iacobꝰ quattuor ſubſtantialia quoꝝ ſi vnuꝫ d̓eſt nō proficit ad ſalutem. Cum dicit. Cōfite mini alterutrū peccata veſtra vt ſaluemi Debet enī ꝯfeſſio eſſe feſtina. integra. d̓bi ta. et propria ¶ Feſtinā innuit. qꝛ nō dicit in futuro ꝯfitebimini. ſed in pn̄ti ꝯfitemī Non enī tantū bonū in quo ſalus ꝯſiſtit eſt differenduꝫ propter plura ¶ Primo ꝓpter incertitudinē mortis. Lu. xij. Veīet dn̄s ſerui illius in die qua nō ſperat et di uidet eum. Vnde diuiti ꝓmittenti ſibi vi tam in annos plurimos dictū eſt Stulte hac nocte repe. aī. tu. a te. ¶ Scd̓o feſtina debet eſſe confeſſio. quia morans in pctō ſemꝑ accumulat peccatū peccato. Apoc̄. xxij. Qui in ſordibus eſt ſordeſcat adhuc Quia ẜm greg̓. peccatuꝫ quod ꝑ peniten tiam nō diluitur mox ſuo pōdere ad alid̓ trahit peccatū. ¶ Tertio debet eē feſtina quia morans in peccato diutius. tāto lō gius elongatur a deo. ⁊ tanto ē difficilior regreſſio. quia diabolꝰ difficl̓ter dimittit queꝫ diu poſſedit. Sic̄ patet in illoMar ix. quem poſſederat ab infantia. quia ſtri dens ⁊ diſcerpens reliquit eum Exemplū in promptuario capitu. iij. 2. ¶ Quar to debꝫ eſſe feſtina. quia in egritudine vi poteſt aliquis bene cōfiteri. nec etiā de pe nitentia cogitare. Vnde Hiero. Cuꝫ egri tudine opprimeris vix potes cogitare alid̓ quā ſentis. et illuc rapitur intentio mētis vbi eſt vis doloris. Augꝰ Plurima tunc cōcurrunt impedimenta. nā mors vrget. pena tenet. filij quos dilexit ⁊ vxor ⁊ mun dus ad ſe vocant Viuus ergo et ſanꝰ con fiteberis. Et hoc innuit Iacobus cū ī pre ſenti dicit. Confitemini. Exemplū in ꝓm ptuario ca. j. F. ¶ Item oſtendit ꝙ ꝯfeſſio debet eſſe integra non dimidiata et hoc ꝑ hanc prepoſitōem. ꝯͣ. que tantū facit quā tum ſimul. q. d. Simul fatemini. Nih̓ ſcꝫ ſeꝑando Vnde p̄s Deus vitā meā nūcia ui tibi. nō vnū peccatū ſed totā vitā. Deꝰ enī opus imꝑfectōnis nō habet. Dei eniꝫ ꝑfecta ſunt oꝑa. Unde aūt totū aūt nul lum dimittit peccatū. Vnde v̓ſus. Sum ma dei pietas veniā nō dimidiabit. Aut nihil aut totū ꝓpiciando dabit ¶ Tertio debet cōfeſſio eſſe debita. ⁊ hoc innuit cuꝫ dicit. Confitemī peccata nō v̓tutes. Sūt enī pleriqꝫ qui nō peccata ſed potius v̓tu tes ſi q̄ ſunt referūt. Tales nō ſe mundant in ꝯfeſſione. ſed potius maculant cuꝫ illo phariſeo qui in Auc̄ dixit Ieiuno bis ī ſab bato. deci. do. Non ſū ſicut cet̓i ho rap. in iu. adul. Et ideo magis ꝯtaminatꝰ d̓tem plo abſceſſit. ¶ Quarto oſtendit ꝙ cōfeſ ſio debet eſſe propria. cū dicit Peccata ve ſtra nō aliena. quod multi faciunt. Con tra quos dicit pͣs. Deus vi. me. nō alteriꝰ nūciaui tibi. Aliter enī nō es alieni crimi nis corrector ſed proditor. Fallit h̓ vbi cir cūſtantia talis eſt ꝙ aliter peccatū nō poſ ſet confiteri. vt ſi peccaſſet cū ſorore. vel ali qd̓ ꝯſimile. ¶ C ¶ In ꝯfeſſione etiā pro ¶ De ſancto Andrea. ficientiū tria bn̄fcicia tangunt̉ de quibus deo gratias debent agere. Cum dicitur in Eccl̓iaſtico. Confitebor tibi domine rex Confitetur enī ibi et laudat deum. quia li berauit. quia protexit. et quia adiuuit. Li berauit quidem a reatu peccatoꝝ. prote xit in conflictu temptatōnum. et adiuuit in profectu virtutum. Enumerantur aut in predicta epiſtola ſeptem per que ſeptē mortalia peccata deſignantur. de quibuſ proficiens debet gratias agere ꝙ eū deus ab his liberauit. ¶ Primo ergo dicit L beraſti cor meū a perditione. id eſt a luxu ria per quā totus homo perditur. Pſal̓. Perdidiſti omēs qui fornicantur abs te ¶ Secundo dicit Arugientibus preꝑa tis ad eſcam. per quos motus inordina tos gule intellige qui inſatiabiles ſunt in guloſo. ¶ Item dicit. De manibus que rentium ani. me. id eſt. de motibus inui die. Inuidia enī propriā animā damnifi cat et cruciat plus qͣꝫ alterius. Unde illd̓ Inuidia ſiculi non inuenere tyranni ma ius tormentum. ¶ Item dicit De tribu latōnibus que circumdederūt me. id eſt. a peccato triſticie et accidie que ſemper ī tribulatōne exiſtens propter tediuꝫ gene rat puſillanimitatē et deſperatōem. Pro uer. xxv. Sicut tinea veſtimento et vmis ligno. ſic triſticia nocet cordi. Exemplum in promptuario ca. ij. D ¶ Item a preſſu ra flāme que circum. me. et ī medio ignis non ſum eſtuatus. id eſt. auaricie que cor incendit. Hic eſt ignis qui nūqͣꝫ dicit ſuf ficit. Prouer. xxx. Quia auarus nunquā implebitur pecunia. Ecc̄. v. ¶ Item de al titudinē ventris inferi. id eſt d̓ peccato ire que dicitur venter inferi. Sicut enim ven ter inferi in ſe cruciat quos habet ⁊ de hiſ vindictam exercet. ſic cor iracundi de cru ciatū et vindicta alterius ſemper cogitat. ¶ Septimo dicit A rege iniquo. id eſt. ſuperbia. que ſe extollit inique ſuper alioſ Quia iuxta beatuꝫ Auguſtinū. Super bia etiam bonis operibus inſidiatur vt pereant. ¶ Et non ſolum quia liberauit eum dominus ab his proficiens regrati ari debet deo ſed etiam quia protegit ī pu gna temptatōnum. Pſal̓. Sub vmbra alaꝝ tuarū ꝓtege me. ſcilicet ſicut gallina pullos ſuos a facie miluorū. Pſal̓. Scu. circum. te veri. eius noti. a timo. noct̉no. ¶ Et non ſolum quia protegit. ſed etiā qꝛ adiuuat in profectu virtutum. Vnde do minus in Ioh̓e. x. Sine me nihil poteſtiſ facere. Roꝝ. viij. Spūs adiuuat infirmi tate noſtram. Hec cōfeſſio gratiarū ſiue laudis multuꝫ placet deo. vt ſcꝫ homo fre quenter recolat beneficia dei ſibi collata ⁊ gratias agat dicens cū p̄s. Audite et nar. vob̓ omēs qui timetis deū qͣnta fecit dn̄s anīe mee. Et q̇d. Sequitur. Ad ip̄m ore meo clama. et exul. ſub lin. mea. ¶ D ¶ In confeſſione auteꝫ perfectorū de qua d̓r hic vt fiat ad ſaluteꝫ reqͥrit̉. vt fidei pro teſtatōem nectimor nec verecundia cohi beat. quin publice aſſeratur. Qd̓ innuit dominus dicēs. Qui me confeſſus fueri coram homībꝰ. ⁊cͣ. In ſignum huius ep̄s in confirmatione ſignat in fronte vbi eſt locus euidentie ⁊ ſignum erubeſcentie. q. diceret. De cetero non timeas neqꝫ eru beſcas ꝯfiteri nomen dn̄i. Exēplū ca. j. K. Un̄ et apl̓s tanqͣꝫ perfectus portauit no men chriſti coram reg. et gen. ⁊ filijs iſrael di. illud. Roꝝ. j. Non erubeſco euāgeliū. Sic et bt̄s Andreas nō erubuit euāgeliū portare corde meditando. ore predicādo. opere circa illud ſe guſtando. Legitur ei in legenda ſua ꝙ chriſti euangeliuꝫ circa ſe geſtabat ⁊ virtutes magnas ꝑ illd̓ ope rabatur. Vnde cū dn̄s ſuſcitaſſet quadra ginta iuuenes ſubmerſos in mari a dya bolo. qui veniebant ad ſermoneꝫ eiꝰ. qui dam ſenex nicolaus nomine audito ſer mone eius qui per ſeptuaginta annos fu erat in immundicia luxurie veniebat ad eum hoc confitenſ. cui dedit euangelium in ſinu ſuo portandū. vt duꝫ ardore aſſue to ſtimularetur eius memoria et virtute a peccato reuocaretur. Qui dum inflam maretur libidine. iuit ad ſcortum. Cui cla ¶ De ſancto Andrea. mauit meretrix egred̓e ſenex quia ſuper te video mirabilia. Qui aduertens euan geliuꝫ in ſinu ſuo confuſus redijt ad apo ſtolum dicens. ꝙ non poterat plus conti nere niſi ſibi hoc oratōnibus impetraret. Tunc andreas diu contra illud peccatuꝫ predicans. a tertia vſqꝫ ad nonam ieiuna uit. fleuit et orauit. Et cum non ſentiret ſe exauditum. dixit domino ꝙ non comede ret neqꝫ biberet. niſi exaudiretur. Et cum ieiunaſſet per quīqꝫ dies et oraſſet nec ex audiretur dixit. Domine pro mortuis ſu ſcitandis tuaꝫ obtinuimus miſericordiā quare nō pro iſto qui vult ſaluari. Tunc vox ait. Non eſt parum andrea quia nō es exauditus pro ſene. Sed oportet ꝙ an te per ſex menſes ieiunio et oratōne fatige tur. qui cum hoc feciſſet et venditis omni bus bonis pauperibus erogaſſet. migra uit ad dominū. Et vox ad andream. An drea lucratus es ſenem. quia peruenit ad ſalutem. Merito ergo de ipſo p̄miſſa ve ba leguntur quibꝰ dicitur. Ore confeſſio fit ad ſalutem. Quia cum biduo pēderet in cruce in chriſti confeſſione. non ſolum ſibi ſed et alijs quos docebat fit ip̄ius cō feſſio ad ſalutem. ¶ De eodem Sermo. ¶ LXXVIII. Enite poſt me fa ciam vos fieri piſcatores hoīm. at illi ꝯtinuo relictis reti. ſe. ſt eū. Math̓. iiij. In his v̓bis prouocamur ad ſequendū chriſtum et hoc dupliciter. ſcilꝫ verbo et exemplo. Verbo magiſtri inuita tis cum dicit. Uenite poſt me. Exemplo diſcipuli obedientis. cum ſubditur. At il li continuo relictis retibus ſecuti ſūt euꝫ. ¶ E ¶ Verbo auteꝫ magiſtri tripliciter prouocamur. Primo inuitatōne cuꝫ di cit. Venite. Secundo inuitatōnis deter minatōne. cum dicit. Poſt me. Tertio in uitatōnis vtilitate. cum addit. Faciā vos fieri piſcatores hominū. ¶ Primo ergo inuitatōne prouocamur. cū dicit. Venite Eſt autē duplex chriſti inuitatio Vna ad gratiam. et hec peccatorū. De qua hic. et inMath̓. xj. Venite ad me omnes qui la boratis et onera. eſtis et ego reficiaꝫ vos. Altera ad gloriam. et hec beatorum. De qua in Math̓. xxix. Venite benedicti pa tris mei percipite regnū. ¶ In pͥma que eſt ad gratiaꝫ tria implicantur. que debēt peccatores trahere ad veniendū. ¶ Pr mo multitudo laboris. cum dicit. Qui la boratis. quia vere iuxta ꝓphetam vt inio agerent laborauerunt. Secundo magni tudo oneris. cuꝫ dicit. Et onera. eſ. Quia iuxta pſal̓. Iniqͥtates mee ſicut onus gͣue gͣuate ſūt ſuꝑ me. Tertio copia famis. pro quo ſubdit. Et ego reficiā vos. Sunt enī peccatores omī bono ſpūali famelici. De quā fame Amos. viij. Mittam in vos fa mem. non famē panis. neqꝫ ſitim aque. ſꝫ audiendi verbum dei. In lignum cꝰ filiꝰ prodigus recedens a patre cum portōne ſubſtantie que ip̄m contingebat poſtqͣm conſumpſerat omnia dixit. Quanti mer cenarij in domo pr̄is mei abun. pa. et ego hic fame pereo. ¶ In ſecunda etiaꝫ inui tatōne que eſt bonorum tria implicātur trahentia. ſcilicet patris benedictio. cum dicit. Venite benedicti patris mei. Scd̓o regni percepto. cū dicit. Percipite regnū Tertio eiuſdē regni et̓na ꝯtinuatio. cū ad dit. Qd̓ vobis paratum eſt ab ori. mūdi. Quis fratres nō gaudeat de tanti patris benedictōne. ſi yſaac hominis mortalis benedictio tam deſiderabilis fuit vt eam iacob vt eā eſau vix cum lacrimis obtinu erint. quāto magis deſiderabilis debꝫ eē benedictio patris celeſtis. Si regnū tem porale a multis iam deſiderabile eſt. quā to magis regnum illud quod eſt regnuꝫ omniū ſeculorū et maxime regnuꝫ quod eſt ab origine mundi. et cuius regni non erit finis. ¶ Sed certe quia ad hanc in uitatōnem glorie non peruenitur niſi per inuitatōnem que eſt ad gratiam. ideo pri us dicitur. Uenite poſt me. vbi innuit in uitatōnis determinatōnem. Venite inqͦt ¶ De ſancto Andrea. poſt me. non ante me. quia hoc eſt repre henſibile. Io. x. Omēs quotqͥt ante me ve ne. fu. ſunt et la. Venite inquit poſt me. n̄ contra me. quia hoc eſt damnabile. Vnd̓ Luce. xj. Qui non eſt mecum contra me e Uenite etiā inquit poſt me. non p̄ter me. quia hoc eſt impoſſibile. Ioh̓. x. Sine me nihil poteſtis facere. Venite ergo pꝰ me. vt ſcꝫ ſequamini veſtigia mea. Nam chri ſtus paſſus eſt pro vobis. vt ſequamī ve ſtigia eius. que ſunt tria. ſcꝫ. humilitatis. pauꝑtatis. et aſperitatis Iuxta illd̓ Tren. Recordare pauꝑtatis mee. quia.ſ. in hoc mundo nihil poſſedit. tranſgreſſionis. qꝛ homo factꝰ in humilitate nouiſſimus vi roꝝ fuit. abſinthij et fellis. quia in aſperita te conſimilem dolorem nullus habuit. ¶ Si ergo ſic veneritis poſt me. faciam vos fieri piſcatores hominū. Vbi innuit inuitatōnis vtilitatem. que mirabil̓ fuit. quia conuerſio animaꝝ. Vnde Ia. vltio Qui conuerri fecerit peccatorē ab errore vie ſue ſaluabit animam eius a morte. ⁊. Et bene dico mirabilem vtilitatem. quia mirabilis fuit eoꝝ piſcatio. ſiue conuerſio hominū Non enī fuit ꝑ violentiam. ſed ꝑ verbi veritatem. Vn̄ Damaſus. In vni uerſam terram euangeliuꝫ dei cogtonis p̄dicatū eſt. non bellis et armis exercitus aduerſariorū deuincentes. ſed nudi pau peres et illiterati ꝑſecuti. v̓berati. mortifi cati. crucifixum carne ⁊ mortuū deuꝫ pre dicantes. ſapientibus et potentibus p̄ua luerunt. ſequebatur enī eos omnipotens virtus. Sic ergo prouocamur ad ſeque dum verbo ꝑ inuitatōnem magiſtri ¶ F ¶ Scd̓o ꝓuocamur nihilominꝰ ⁊ exem plo.ſ. ex obedientia diſcipuli. que hic com mendatur ex tribus. qꝛ ꝓmpta Vnde. cō tinuo. Item quia ꝑfecta. Vnde. relictis re tibus. Item quia recta. Vnde. ſecuti ſt eū ¶ Prompta ergo fuit obedientia. quia continuo Nulla ergo fuit procraſtinato. Vnde ꝓuer. iij. Nedicas amico tuo vade et reuertere cras dabo tibi cuꝫ ſtatim poſ ſis. Augꝰ. Hec vox multos decipit. quia dicūt homīes cras. ⁊ ſubito claudit̉ eis ho ſtiū et manet foris cū coruina voce. quia nolūt habere gemitū colūbinū. Item fuit prompta. quia nulla deliberatio. Nec mi rum. qꝛ angelus magni conſilij ꝯtra quē fatua eſt deliberatio. Fatuus enī eſſet cui rex francie ſubito pariſius vellet dare ⁊ il le vſqꝫ mane vellet deliberare. poſſet eniꝫ rex infra noctem volūtatem mutare. Ex emplum in ꝓmptuario ca. ij. N. Iteꝫ ꝓm pta. quia nulla excuſatio. Vnde arguitur ille qui propter oꝑa pietatis ſe excuſauit. Math̓. viij. Dn̄e ꝑmitte me pͥus ſe. pa. et ma. Cui reſpondit dn̄s Sine inqͣt mor ſe. m. ſu. Odeus quot ſunt q̇ p̄tēdūt hāc pietatem et excuſatōnem. ſūtqꝫ cum parē tibus neglecti. Bern̄. Ocrudeles non pa rentes ſed ꝑemptores. quoruꝫ conſolatio mors conſilij. Omira abuſio domus ar det. ignis inſtat a tergo. et fugienti ꝓhibet egreſſus. euadēti ſuadetur regreſſus. Vn̄ diſcipuli iſtius ꝓmpta fuit obedientia. qꝛ ꝯtinuo fuit. ¶ Item ꝑfecta. quia reli. reti. ⁊ naui. Non enī ꝑfecte potuiſſent ſeq̇ niſi pͥus pugentes ſpinas diuitiaꝝ que ſuffo cant verbum reieciſſent ¶ Itē fuit obediē tia recta. quia ſecuti ſūt eum. quod eſt per fectiſſimū. Secuti enim ſūt eum iſti duo fratres tribus modis.ſ. per ꝑfectōem vite per p̄dicatōnem doctrine. ꝑ ꝯformitatem pene. quia ambo crucifixi. Et quia beatꝰ andreas ſic ī ſtatu vie vocatus ē ad gr̄aꝫ. merito in ſtatu patrie peruenit ad gl̓iam. Ad quā nos ꝑdu. ¶ De eodem. Sermo. ¶ LXXIX. On ſum turbatꝰ te paſtorem ſequens Hiere. xvij. Quia bt̄s ādreas ad vniꝰ iuſſiōiſ vocem ſecutuſ eſt dn̄m. merito v̓ba ꝓph̓e hiere. ſibi poſſumꝰ adaptare. vt dicat Nō ſum turba. t. pa. ſe. In quibus verbis duo tanguntur ſcꝫ a btō andrea ſaluatoris ſui imitatio. cū dicit. te. pa. ſe. Et ex imitatōne exultato cū dic̄. Nō ſū t̓ba. ſꝫ potiꝰ ꝯſolatꝰ ¶ De ſancto Andrea. ¶ G ¶ In hoc aūt ꝙ proph̓a ſaluatoreꝫ noſtrū paſtorem nō regem vel imꝑatore vocat imitatōnis facilitateꝫ inſinuat. Fa cilius enī qͣs ſtatū paſtoris qͣꝫ imꝑatoris imitat̉. Vnde nullꝰ de imitatōne ip̄iꝰ po teſt excuſari. Expreſſit aūt ſaluator ip̄e ſta tum paſtoris dupliciter.ſ. qͣntuꝫ ad habi tum. quia tanqͣꝫ paſtor vilibus pannis ē inuolutꝰ. ⁊ qͣntuꝫ ad locū. quia in medio duū animaliū in p̄ſepio eſt collocatꝰ. Vn̄ et paſtores ad eum tanqͣꝫ ad pͥncipem pa ſtoꝝ viſitandi gratiā primi venerūt. Sed poſſet q̇s dicere. h̓ qui eſt imitandus non ſolum eſt paſtor. ſed etiā eſt omniū factor Et dicit ſalomon Ecc̄. ij. Quid eſt homo vt poſſit ſequi factorem ſuū. Vere nō pōt hō ex ſeniſi illius auxilio qui dicit. Sine me nihil poteſtis facere. Vnde dicit Oſee xiiij. Cantūmodo ex me auxilium tuum Vnde ad hͦ vt poſſimus ip̄m ſequi neceſ ſariꝰ eſt nob̓ ip̄iꝰ tractus. Vnde ipſe dicit Io. vj. Nemo venit ad me niſi traxerit eū pater meꝰ. Propter hoc clamat ſponſa ī canticis. Trahe me poſt te. In quo verbo oſtendit ſuū affectu. recognoſcit defectū. petit ſponſi auxiliū. Crahit aūt nos qua druplici funiculo. ¶ Primus eſt caritaſ ab eterno ꝯtinuata. Unde hiere. xxxij. Ir caritate ꝑpe. di. te. iō at. te ¶ Scd̓us eſt fla gella illata et multiplicata. Oſee. xj. In fu niculis adam traham eos. ⁊ dicuntur fla gella funiculi adam. quia omēs penalita tes quas ſuſtinemus ab adaꝫ traximus. que flagella ſiue illata ſiue innata noſtra hunt poſt dominū. Vnde p̄s. Multipli cate ſūt infir. eoꝝ poſtea acce. Greg. Ma la que noſ hic premūt ad deū noſire ꝯpel lunt. Exemplum ca. xvj D ¶ Tertius eſt beneficia. Et hec ſūt vincula caritatis. Et ſuper omīa beneficia eſt efficacia domice paſſionis. Io. xij. Ego ſi exaltatus fuero a tra oīa trahā ad me ¶ Quartus ē verba et exempla exhibita. Sic in figura ī taber naculo cortina cortinam trahebat. Hoc modo traxit dn̄s btum andream. cū dixit Uenite et vidēte. Nam verbo traxit. cum dixit. Venite. Exemplo. cum dixit. Et vi dete. Vnde ſequitur ibi. Et manſerunt ibi die vno. O vtinaꝫ hec quattuor trahe rent homines ad ſequendū dominū. ma xime quia dyabolus multo plures trahit poſt ſe. ſicut de ip̄o dicitur Iob. xxj. Poſt ſe omēm hominem trahit. et ante ſe innu merabiles ¶ Quoſdam enī trahit ꝑtem poralium abundantiam Unde apoc̄. xij. dicitur. ꝙ ſerpens miſit ex ore aquaꝫ poſt mulierem. Serpens h̓ eſt dyabolꝰ. miſit ex ore ſuo ſuggerendo.ſ. aquā. id ē. tꝑaliū abundantiaꝫ. pꝰ ml̓ierē.i. eccl̓iaꝫ vel quā libet aīam. ad quid. vt faceret eam trahi a flumine. Sic traxit illum iuueneꝫ ne ſe queretur dominuꝫ qui habebat multas poſſeſſiones Math̓. xix. Exemplū ī prom ptuario ca. iiij. M. ¶ Item quoſdaꝫ tra hit per carnis voluptatem. Prouer. xxiij. Traxerunt me ſcꝫ demones. dicit ebrius et non ſenſi. Et d̓ luxuria vij. ca. dicit de ve cordi iuuene. Ignorās qḋ ad vincula tra hatur. ¶ Tertio trahit ꝑ finalis penitētie promiſſionem. Vnde in Apoc̄. xij. Vidit ioh̓s ꝙ dracō trahebat cauda ſua ter. par. ſtel. Cauda dyaboli eſt finalis penitentie promiſſio. Hec promiſſio neq̄ſſima mul tos perdidit Ecc̄. xxix. Exemplum. ca. ij. A Unde beatus andreas ne p̄ predicta tra heretur a dyabolo. voluit potius trahi a domino. Vnde mox vt nomē domini au diuit ſecutus eſt eum. Eſt aūt ip̄um ſecu tus ꝑ viam pauꝑtatis. Vnde. relictis reti bus ſecutus eſt eum. Per cōformitatem mortis. quia ſicut chriſtus ita ipſe morteꝫ crucis excepit. Iuxta illud pe. Chriſtꝰ paſ ſus eſt ꝑnobis. nob̓ relinquēs expēlu. ⁊cͣ ¶ H ¶ Hanc autē imitatōnem chriſti ex pleuit letanter. Vnde in p̄miſſis verbis di cit. Non ſum turba. t. paſ. ſe. Vere nō fuit turbatus ex imitatōne. ſed potius cōſola tus In ſignū cuius dicebat. Obona crux diu deſiderata ⁊ iam concupiſcenti anio preparata. ſecurus et gaudens venio ad te. Nec mirum ſi gaudens ad crucem ac cedebat. ſciebat enī ꝙ de cruce illuc trāſire ¶ De ſancto Andrea. debebat quo ille quem imitabat̉ preceſſe rat. Quia hoc ip̄m promiſerat dicēs Vbi ego ſum ibi et miniſter meus erit. Sꝫ vbi es dn̄e Ego inquit Ecc̄. xxiiij. In altiſſimiſ habito. qͣntuꝫ ad regni locum. Item in re quie opulenta quantum ad cōuictum. Eſa. lij. Item in throni faſtigio qͣntum ad conſeſſum. Vnde pſal̓. Thronus tuꝰ deꝰ ī ſecl̓m ſeculi. Oqͣm magna eſt gloria tua domīe. Et reſpondet dn̄s Illic ⁊ miniſter meꝰ erit. Illic inquit. quia ī eodeꝫ regni lo co. Math̓. Venite bn̄dicti pr̄is mei perci pite regnuꝫ. Item illic. qꝛ in eodem menſe cōuictu. Lu. xxij. Vt edatis ⁊ biba. ſuꝑ me ſa meā ī regno meo. Item illic. qꝛ in eodeꝫ cum ip̄o throni conſeſſu. Vnde apoc̄. iij. Qui vicerit dabo illi ſedere mecū in thro nō meo. qd̓ eſt maximum. Ad quem nos ꝑducat. ¶ De eodem. Sermo. CLXXX. Ittentes retia in mare. Math̓. iiij. Circa vocatiōꝫ beati andree notantur tria. ſcilicꝫ locus in quo vocatur. ars a qua vocatur et cauſa propter quā vocat̉. ¶ I ¶ Locus fuit mare galilee. per quod ſignatur mu dus plenus amaritudinibus in quibus rotantur peccatores donec cōfracti proi iciantur in infernū. qꝛ galilea interp̄tatur rota. Et nota triplicem amaritudineꝫ in mundo. videlicet laboris Ioh̓. v. Homo ad labore naſcitur. d̓ qͥ require in ſermōe in feſto Mathie. Venite ad me qui labo ratis. ⁊cͣ. Secūdā amaritudo eſt timoris. Iob. xv. Sonitus terroris in auribus eꝰ. et cum pax ſit. inſidias ſuſpicatur. Tertia amaritudo doloris Iob. xiij. Homo natꝰ de muliere breui viuēs tꝑe re. mul. miẜijs Ecc̄. ij. Cuncti dies doloribus et erumnis pleni ſunt. ⁊ͣ. Prima amaritudo mala. Secunda amarior. Tertia amariſſima. Yſa. xxxiiij. Ecce in pace amari. mea ama. In hoc mari habꝫ dyabolus triplex genꝰ inſtrumenti ad capiendum piſces eius. ſcilicet hamum carnalis concupiſcentie. lagenam auaricie. et rethe ſuperbie. quia per rethe etiam capiuntur aues. Abac. jͣ. Cotum in hamo trahet. His enim tribꝰ iniquus piſcator traxerat mundum. Io. .ij. Omne quod eſt in mundo aūt eſt. ⁊c. Propter hoc dominus vocauit alios pi ſcatores ad extrahendos piſces de captiui tate illius. ¶ K ¶ Ars autem a qua vo cati ſunt fuit piſcatio temporalis. Vnde ſubditur. Erant enim piſcatores. Et nota tria genera hominum qui laborant in te poralibus acquirendis. ad inſtar illoruꝫ qui exercent lucra in mari. Quidaꝫ enim in mari lucrantur per piſcationem. Hi ſunt qui proprio labore viuunt. Pſal̓. Labores manuū tuaruꝫ qꝛ manducabis ⁊cͣ. Quidam per mercatōnem. que raro ſi ne peccato exercetur. Hi ſunt qui per frau des et dolos acquirunt temꝑalia. Eccle .xxvj. Difficile exuitur negocians a negli gentia et nō iuſtificabitur caupo a pecca tis labiorum. Quidam per predicatōem vt pyrate. Iſti ſunt qui per rapinas ⁊ vio lentias ⁊ vſuras multiplicāt temporalia. Yſaie. xxxvj. Ve qui predaris nonne ipſe predaberis. Vnde dixit quidaꝫ. Facta do mus furto durabit tempore curto. Et no ta ꝙ de primo genere dominꝰ multos vo cauit. ſicut Petrum Andream Iacobuꝫ ⁊c. De ſecundo vnum ſcilicꝫ Matheum. De tertio genere nullum. quia tales aut pauci aut nulli conuertuntur propter dif ficultatem ſatiſfaciendi. ¶ L ¶ Cauſa propter quam vocatus eſt. eſt piſcatio ſpiritualis. Vnde poſtquaꝫ dixit Venite. ſubdit. Faciam vos piſcatores hominuꝫ. Et nota tria genera piſcatorum. Quidaꝫ ſunt piſcatores mundi. qui venanturtem poralia. vt auari. Quidaꝫ dyaboli qui pi ſcantur animas. vt heretici et meretrices Quidam dei vt apoſtoli. et alij boni p̄di catores. ¶ De ſancto Nicolao. Sermo. ¶ LXXXI. ¶ De ſancto Nicolao. Quenit gratiam corā oculis dn̄i. Hec v̓ba legunt in epl̓a hodierna ad laudē beati nicolai ⁊ ſūpta ſūt de Ecc̄. xliiij. cā. ¶ M ¶ Et nota ꝙ in ſcpͥtura tā veteris qͣꝫ noui teſtamenti legimꝰ ſeptē ꝑſonas grām dei inueniſſe. ¶ Primꝰ eſt noe Gn. vj. Noe v̓o inuenit grām corā dn̄o. ¶ Secundꝰ abraam. Gn̄. xvj. Si inueni gr̄aꝫ in ocl̓is tuis ne tranſeas ẜuū tuū. ¶ Tertius fuit loth. Gn̄. xix. Queſo dn̄e mi. qꝛ inueīt ẜuꝰ tuus grām corā te. et poſt vt ſaluareſ aīaꝫ meā ¶ Quartꝰ fuit moyſes. Exo. xij. Di xit dn̄s ad moiſen̄. Noui te ex noīe ⁊ inue niſti gr̄aꝫ corā me ¶ Quintꝰ fuit gedeon Iud̓. vj. Dixit gedeon̄ Si inueni gratiaꝫ corā te dā mihi ſignū. ⁊ dedit ei dn̄s ml̓ta ſigna vt ibidē ſequit̉. ¶ Sextꝰ fuit dauid. Act̉. vij. dicit ſtephanꝰ. Vſqꝫ in diebꝰ da uid q̇ inuenit gr̄aꝫ apd̓ dn̄m ¶ Septima ꝑſona fuit beata virgo. Luc̄. jͣ. Ne timeas maria inueniſti grām apud deū. Et ꝑ haſ ſeptem ꝑſonas deſignāt̉ ſeptē genera ho minū grāꝫ dei inuenientiū. ¶ Primi ſūt a malo ſiue ꝑ innocentiā. ſiue ꝑ penitētiā q̇eſcētes. prouer. xiiij. Int iuſtoſ morabit̉ grā Et hī ꝑ noe q̇ reqͥeſcēs īterp̄tat̉ deſignt̉ Taliū ei aīa grā dei ꝑfuſa. reqͥeſcit ſpāliter in tribꝰ ¶ Primo in mētis trāquillitate. p̄s. In pace in idip̄m dor. ⁊ re. Sed dicitur Ecc̄. ij. de illo qͥ caret grā. Cūcti dies eius dolo. ⁊ erūnis ple. ſūt. nec ꝑ noc. mēte reqͥe ſcit. ¶ Scd̓o in certa ſpe beatitudīs fut̉e. Iob. xj. Habebis fiduciā. ꝓpoſita tibi ſpe ⁊ defoſſus ſecurꝰ dormies. reqͥeſces et nō erit q̇ te exterreat Defoſſus ſecurꝰ dormit q̇ oēs latebras cordis ꝑ̄ſcrutat̉ ⁊ n̄ inuēto qd̓ mordeat. ſecurꝰ apd̓ ſe dormit. p̄s. Ca ro mea reqͥeſcet ī ſpe. ¶ Tertio ī celeſtiuꝫ ꝯtēplatōe Gn̄. viij. reqͥeuit archa ſuꝑ mo tes armenie. psͣ. Quis dabit mihi pen. ſi. co. ⁊ vo. ⁊ re Hec āt tria ꝯſeq̇t̉ hō ꝑ grām. Per grām enī dei pax ⁊ trāquillitas cor dis habet̉. jͣ. Coꝝ. j. Grā vob̓ ⁊ pax. gloſa. i js mētis. Vn̄ apꝰ in ml̓tis locis ꝯiūgit iſta duo. grāꝫ.ſ. ⁊ pacē. qꝛ nō ꝑueni tur niſi ꝑ grām ad cordis trāqͥllitatē Ip̄a eī ſola peccatū purgat. qd̓ cor īqͣetat. yſa. .lvij. Impij qͣſi mare feruēs qd̓ q̇eſcere nō pōt. Ip̄a etiā grā ꝑueniendi ad et̓na gau dia ſpem tribuit. Eſt eī ſpes certa expecta tio futurebtitudinis ex meritis ⁊ grā pro ueniēs. ſicut dicit Augꝰ. Ip̄a et̄ grā ad ce leſtiū ꝯtemplatōneꝫ diſponit. Exo. xxxiij. Si inueni grāꝫ coraꝫ oculis tuis oſtende mihi faciē tuā. ¶ N ¶ Scd̓i ſt q̇ gr̄aꝫ d̓i inueniūt in boīs oꝑbus fructificātes. Et hi deſignāt̉ ꝑ abraā q̇ pater ml̓titudīs int̓ p̄tat̉. qꝛ grāꝫ dei q̇ inueīt ml̓titudīe bonoꝝ oꝑm dꝫ adornari. alioqͥn inuacuū grām dei recipit Corinth̓. vj. Glo. Grāꝫ ī vacuū recipit qͥ ſe poſt ī oꝑibꝰ nō exercet. jͣ. Coꝝ. xv. Grā dei in me vacua n̄ fuit. ſꝫ his oībꝰ abundantiꝰ laboraui. Et hͦ maxīe ī opibꝰ miſcd̓ie ē faciendū. opus enī miſcd̓ie grāꝫ .i. pctoꝝ remiſſionē īpetrat. yſa. lviij. Cuꝫ effuderiſ eluriēti aīaꝫ tuā ⁊ aīaꝫ afflictā re pleueris oriet̉ in tenebriſ ſcꝫ pctōꝝ lux tua Item opus miſcd̓ie grām ꝯẜuat. Ecc̄. xxix Eleīa viri. q. ſac. cum ip̄o. et grām homīs. .q. pu. ꝯſeruabit. Item opus miſcd̓ie grāꝫ in homīe augmentat. ij. Coꝝ. ix. poſtqͣꝫ de eleīa locutus eſt. ſubdit. Potens eſt deꝰ oēm grām abundare facere in vobis vt ī oībus omnē ſufficientiā habentes abūde tis in omē opus bonum. Exemplum ca. .iiij. Q. ¶ Tertij ſunt qui grām dei inue niunt malā ſocietatem declinātes. qui de ſignant̉ ꝑloth. qꝛ loth declinans interpre tatur. quod fecit qn̄ ꝑiculoſam ſocietateꝫ ſodomitaꝝ d̓clinauit. Prouer. xiiij. Stul tus illudet peccatuꝫ. ⁊ inter iuſtos gratia morabitur. Eph̓. vj. Gratia dei cum hiſ qͥ diligunt dn̄m ieſum chriſtum. Vn̄ ⁊ loth nō ante ſꝫ poſtqͣꝫ receſſit de ſodomitiſ tūc pͥmo ſe aſſeruit grām dei inueniſſe. Exem pluꝫ in ꝓmptuario ca. vij. A. B. ¶ Quar ti ſūt mundi ꝑicula relinq̄ntes. q̇ deſignā tur ꝑ moiſen̄. q̇ aſſūptus de aqua interp̄ tat̉. in qͣ deſignat̉. ꝙ qui grām dei inueni re deſiderat. ex aqua voluptatis mūdane ¶ De ſancto Nicolao. debet aſſumi. nec in ea ſordidari ampliuſ. ſed vas cordis et corporis munduꝫ cuſto dire. Quia ſic̄ dicit Bern̄. Gratia dei bal ſamus eſt. vnde et mundiſſimum vas re quirit. Debet autem ex triplici aqua aſſu mi. videlicet ex aqua carnalis voluptatis De qua Gn̄. xlix. Effuſus es ſicut aqua. Secunda aqua eſt mundane ꝓſperitatiſ De qua Hiere. ij. Quid tibi vis ī via egy pti vtbibas aquā flumis turbidam. Cer tia aqua eſt mundane vanitatis vl̓ hono ris. De qua ꝓuer. xxx. Terra nunqͣꝫ ſatiat̉ aqua. quia non ſaciatur oculus viſu. nec auris auditu. Debet autem homo ex pri ma aqua aſſumi per corporis mundiciā. et puritatem. a ſecunda ꝑ voluntariā pau pertatem. a tertia ꝑ veram humilitatem. Et per hec tria inuenitur dei gratia. Ipſe enī dat gratiam ſuam mundiciam aman tibus. Sap. iiij. Gratia et miſcd̓ia ī ſctōs id eſt mundos. Item dat pauꝑibus. Act̉. .iiij. dicitur de illis qui vendebant agros et ponebant precium ad pedes apoſtolo rum. ꝙ gratiā magna erat in om̄ībus illiſ Item dat gratiaꝫ humilibus. Ia. iiij. De us ſuperbis re. hū. aūt dat gratiaꝫ. Exem plum in promptuario capl̓o. v. R. ¶ O ¶ Quinti ſunt temptatōnibꝰ viriliter re ſiſtentes. Et hi per gedeon qui temptatio humilitatis ſue interpretatur deſignatur Solet enim dominꝰ quandoqꝫ hos qui gratiam ſuam inueniunt temptatōibus exponere ne de gratia ſuperbiant. ſicut fe cit paulo Coꝝ. xij. Ne magͥtudo reue. ex. me ⁊cͣ. Cemptatur autem a tribus. dyabo lo. carne. et mūdo. contra que iuuat diui na gratia. Nam contra aſtuciaꝫ dyaboli vt aduertatur cor homīs illuminat. Vnd̓ dicebat paulus. Non enim ignoramus aſtutias eius. Vnde et cum temptaretur ab angelo ſathane dixit illi dominus. ſuf ficit tibi gratia mea. ſcilicet ad reſiſtenduꝫ Item contra ardorem carnis refrigerat. Roꝝ. vj. Peccatum vobis non domina bitur. non enim ſub lege eſtis. ſed ſub gra tia. glo. que refrigerat. Item contra mun dum roborat ⁊ confortat. Heb̓. iiij. Adea mus cū fiducia ad thronū gratie eius vt miſericordiam conſequamur ⁊ gratiam inueniamus in auxilio oportuno. Chi. ij. Fili confortare in gratia que eſt ī chriſto. Exemplum in promptuario capl̓o. x. D. ¶ Sexti ſunt ad bene operanduꝫ ⁊ hone ſte conuerſandum alios prouocātes. Et hi per dauid qui manu fortis et vultu de ſiderabilis interp̄tatur deſignantur. De bet enim eſſe talis manu fortis qͣntum ad oꝑatōnem. et vultū deſiderabilis propter honeſtam conuerſatōnem. et ad hoc iu uat gratia. Ipſa enim ad bene operandū iuuat. Coꝝ. x. Gratia dei in me vacua n̄ fuit. ſed abundantius omnibuſ laboraui Ipſa etiam conuerſatiōem decorat. Coꝝ. .j. Non in ſapientiā carnali ſed in grā de conuerſati ſumus in hoc mundo. Heſt̓. ij Erat heſter formoſa valde et incredibili pul. qͣntuꝫ ad bonam oꝑatōeꝫ. omniūqꝫ oculis gratioſa. propter honeſtam cōuer latōnem. Et per hec proximus prouocat Exempluꝫ ca. v. P. ¶ Septimi qui gra tiam dei inueniunt ſunt in amaritudine anime ſue preſentem vitaꝫ propter exiliuꝫ deflentes. Et hi in maria que amarū ma re interpretatur deſignantur. Nulla ama ritudo maior eſt his in quibus eſt gratia qꝫ ꝙ a ſuo conditore tanto tempore elon gantur. Vnd̓ Roꝝ. vij. Infelix ego homo quis in. li. d̓ cor. m. h. Et poſt ſubdit. Gra tia dei per dominum noſtrum ieſuꝫ chri ſtum. Pſal̓. Heu mihi quia incolatꝰ me us prolongatus eſt. Sitiuit anima mea ad deum fontem viuum quando veniaꝫ et apparebo. ⁊c. Exemplum capitl̓o. xij. R. ¶ Per omīa ſeptē ſupradicta beatus ni colaus grām coram oculis dn̄i inuenit. ⁊ ꝑip̄a. q. ꝑſeptē gradꝰ ad thronū veri ſalo monis ꝯſcendit. Nam cū pͥmis ꝑ innocē tiā a malo quieuit. cū ſcd̓is in boīs oꝑbꝰ fructificauit. cū tertijs maloꝝ ſociētatē de clinauit. cū quartis gl̓am mundi ſpreuit. cū qͥntis temptatōnibus viriliter reſtitit. cū ſextis ꝑ honeſtam ꝯuerſatōeꝫ alios ad ¶ De ſancto Nicolao. bonū ꝓuocauit. Cum ſeptimis ad celum totus inhiauit. Adapta de legenda. ¶ De eodem. Sermo. CLXXXII. U infantia mea mecuꝫ creuit miſeratio. Iob. xxxj Hec verba beato nicolao conue nienter poſſunt adaptari. Canguntur ei in ipſis tria ſibi conuenientia. ſcilicet con ditoris ſui imitatio. cum dicit. mecum mi ſeratio. Imitatōnis matura inchoatō. cū dicit. ab infantia. Tertio eiuſdē imitatōis ꝯtinuato. cū dicit. mecū creuit. A ¶ Be ne cum dicit. mecum miſeratio. condito ris ſui innuitur imitatio. In hoc enim ſci licet in miſeratōne conditor noſter maxi me apparet commendabilis. quia ẜm p̄s. miſeratōnes eius ſuper omnia oꝑa eius Omnia opera dicit. quia creatōnis recre atōnis. conſeruatōnis. ⁊ remuneratōnis ¶ Creatōnis. Vnde pſal̓. Creaui te in mi ſericordia et miſeratōibus. ¶ Item recre atōnis. Vnde ad Thi. ij. Apparuit gratia ſaluatoris. Et poſt. Non ex operibꝰ iuſti cie que fecimus nos. ſed ẜm ſuam miſeri cordiam ſaluos nos fecit. ¶ Item cōuer ſatōis. Vnde Tren̄. iij. Miſericordie do mini. quia nō ſumꝰ con. ¶ Itē remunera tōnis bonorum. Pſal̓. Ego auteꝫ in mul titudine miſericordie tue introibo ī do. t. ¶ Item remuneratōnis malorum. Vn̄ Abac̄. iij. Cum iratus fueris miſericordie recordaberis. Nam ⁊ ſi iuſtus eſt miſeri cordia tn̄ eius ſuperexaltat iudi. Vnde qꝛ ipſius eſt miſereri et parcere. ipſe verbo et opere ad miſericordiam nos inuitat di cens. Luc. vj. Eſtote miſericordes ſicut et pater veſter miſericors ē. Miſcd̓iam enī volo et nō ſacri. In hoc aūt btūs nicolauſ bn̄ dn̄m eſt imitatus. qꝛ ipſe veraciter po teſt dicere mecū creuit miſeratō. Ueracit̓ enī habet miſeratōnem q̇ eam incipit ī ſe. et ꝑficit in proximo. In ſe vt ſui ip̄ius miſereatur cauens a peccato ẜm illud Eccl̓ xxx. Miſerere anime tue p. d. In ꝓximuꝫ vt ei cōpatiatur ẜm illd̓. Oportuit ⁊ te mi ſereri ꝯſer. tui. Quod vtrūqꝫ btūs nicola us fecit. Ille enī ſibiipſi eſt īmiſericors qui ſeip̄m occidit. quod facit omnis peccator Homo enim ꝑ maliciam occidit animā ſuam. Sed cum beato nicolao creuit mi ſeratio. qꝛ ab infantia cauit a pctō ſtudēs placere deo. Vnde adhuc puerulus mul to ieiunio macerabat corpꝰ. Naꝫ quarta feria et ſexta ſuggebat ſemel mamas. ⁊ pꝰ qꝫ domī puerilem decurſat etatem. ſpretiſ mundi oblectatōibus. chriſti ſe iugo ſub iecit. Sic ergo miſeratōnem in ſe incepit quam etiam in proximo perfecit. Et quiſ poteſt omēs ipſius miſeratōnes enarra re quas proximo oſtendit. Congrue eni illud Iob poteſt dicere. Bn̄dictio pituri ſuper me veiebat. Sicut tꝑe tempeſtatis. Vnde poſt liberati venerunt naute gra tias ei agentes de beneficio. Cor vidue cō ſolatus ſum. ſcilicet vnam lunaticam ſa nando. Iuſticia indutus ſum quando ſci licet chriſtianuſ eo fideiuſſore poſito a iu deo pecuniam mutuauit. et poſt ꝑ ſophi ſticatōnem baculi arundinei pecuniam deceptorie retinuit. in quo poſt per mor tem eius iuſticia apparuit. Veſtiui me ſi cut veſtimento iudicio. ſicut quando treſ pueros a Daciano prefecto propter pecu niamᵇ condemnatos in loco occiſionis ſpiculatori gladium vibratum recipiens et in terram proijciens ipſos eripuit Ocū lus fui ceco et pes claudo. ſcilicet vtrunqꝫ reſtituendo. Pater eraꝫ pauperuꝫ. ſicut patet in tritico imperatoris quod a nau tis mutuatum pauperibus diſtribuit. et patet in auro quo trium virginū inceſtū fugauit et inopiam. Sic ergo quia beatꝰ nicolaus miſericordiā diligenter exercuit conditoris ſui in hoc innuit̉ ab ip̄o imita tio. ¶ B ¶ Eiuſdem autem imitatōnis matura inchoatio innuitur. cū dicit. abi fantia mea Vnde poteſt dicere illud Ecc̄ vlti. Ambulauit pes meus iter rectum ¶ De ſancto Nicolao. a iuuentute mea. Et quare a iuuētute ē hͦ miſcd̓ia inchoanda inuenies in ſeq̄nti ſer mone. ſcꝫ. Ecce ſacerdos. circa medium. ¶ Eiuſdē aūt miſcd̓ie innuit̉ ꝯtinuatio. cū dicit. Mecū creuit. Naꝫ ſicut vſqꝫ ad ꝑfectam etatē ꝯtinue creuit in corꝑe. ſic et miſeratōem on̄dit ſe ꝯtinue exercuiſſe. cū dicit eam ſecū creuiſſe. Et certe beatus ho q̄ vigilauerit ad fores ſapientie tota die. ſic̄ d̓r in ꝓuer. viij. Quia talis hauriet ſalu tem a dn̄o ſic̄ ⁊ beatus nicolaꝰ hauſit. Et nos frēs ſi ad eand̓ ſaluteꝫ ꝑtingere volu mꝰ ꝑ eoſdem grādꝰ aſcendere debemus. Sit ergo in nobis miſeratio. Primo re ſpectu noſtri. vt miſereamur aīe noſtre.ſ. malū declinādo. Scd̓o reſpectu ꝓximi et bonū faciēdo. Hoc at debemꝰ mature in choare ſcꝫ ab infantia. ⁊ tūc inchoatuꝫ de bemus ꝯtinuare vt ſimꝰ dn̄o ſeruienteſ in ſanctitate oībus diebꝰ nr̄is. Qd̓ nobis p̄ ſtare dignet̉. ¶ De eodem. ¶ Sermo. CLXXXIII. cce ſacerdoſ ma gnꝰ ⁊cͣ. Eccl̓ia ꝑ aduerbiū demo ſtrādi demonſtrat nobis in btō nicolao tria. Primo.ſ. ꝙ eſt honorandus Scd̓o ꝙ ē imitandꝰ. Tertio ꝙ ē exorandꝰ Honorandꝰ eſt pͥmo ꝓpter officij digͥtatē Un̄ dicit. Ecce ſacerdos magnꝰ. Imitan dus ꝓpter vite ſāctitatē. qꝛ in diebꝰ ſ. pla. d̓o ⁊ inue. ē in. Sꝫ exorandꝰ ē ꝓpt̓ ꝓmptaꝫ ſb̓uētiōꝫ. qꝛ ī tꝑe iracūdie ſcusē recōcilia to ¶ D ¶ Uere honorādꝰ ē ab hoībꝰ ꝓpt̓ officij dignitate. qꝛ ip̄e creator oīm ꝑ̄ cet̓is ep̄is qͣdrupl̓r ip̄m honorauit Primo ip̄ꝫ ad h̓ officiū eligēdo. Voce quippe de celo lapſa inſinuatu ē dignū epatu nicolaum Itē ip̄m in hͦ officio innumeris miraculi decorādo. Item pꝰ officij expletōꝫ de ip̄iꝰ corꝑe ſacrū oleū ſudādo. Et qd̓ ſuꝑ omīa eſt ip̄m in celis tanqͣꝫ fidelē miniſtrū gl̓ifi cādo. Un̄ in Io. Si qͥs mihi mi. ⁊cͣ. Que ergo ip̄e rex ſic voluit honorare merito et a nobis eſt honorandꝰ. Ergo laudes btō nicolao ꝯcinat hec concio. ¶ E ¶ Iteꝫ eſt a nobis imitandꝰ ꝓpter vite ſanctitatem qꝛ in diebꝰ ſuis pla. d̓o ⁊ ī. ē iuſ. Vbi tripl̓i vite ip̄iꝰ nob̓ notificat̉ ſcītaſ. vicꝫ in ext̓iori oꝑatōe. ꝓ qͣ dic̄. Inuentꝰ eſt iuſtꝰ In recta intentōe. ꝓ qͦ dicit. Placuit d̓o Et ī vtriuſ qꝫ ꝯtinuatōe. qd̓ innuit cū dicit. In diebꝰ ſuis. Vere in extertori oꝑe inuentꝰ ē iuſtꝰ Habuit enī triplicē iuſticiā.ſ. iuſticiā ſeue ritatis. De qͦ yſa. xxvj. Iuſticiā nō fecimꝰ in terra. ideo non ceciderunt habitatores terre. Item iuſticiam pietatis de qua in pſal̓. Diſperſit dedit pauperibus iuſticia ⁊cͣ. Item iuſticiā humilitatis Vn̄ Math̓ Sic nos decꝫ ad implere omēm iuſticiaꝫ. Primā ſcilicet ſeueritatis habuit adhuc puerulus. quia tunc multo ieiunio mace rabat corpus. Secundaꝫ ſcilicet pietatis maxime exercuit prouectuſ. ſicut de auro virginibus collato. licet enim ab infantia ſecum creuerit miſeratio. tamen tūc maxi me ſuꝑ afflictos pia geſtabat viſcera. S tertiā ſcꝫ humilitatis maxime oſtēdit pre latus. operibꝰ eniꝫ ſanctis hūiliter inſiſte bat. memorās illud Ecc̄. Quāto maior eſ hu. te in oībꝰ Exemplū in ꝓ̄mptua. ca. viij. S. Et qꝛ hanc iuſticiā recta intentōne ex ercebat ideo placuit deo nō mūdo. ſciens illud Apoſtoli. Si hoībꝰ pla. chriſti ſer. n̄ eſſem. q̇ dicit Math̓. vj. Attendite ne iuſ. ve. fa. co. ho. Et hͦ fecit in diebus ſuis. h̓ eſt in tota vita ſua. Ab infantia enim vſqꝫ ad ſenium continuauit. Vnde bene cōue nit ei illud Deutro. penultio. Sicut dies iuuentutis tue. ſic et ſenectus tua. Quia eadem humilitas. eadem aſperitas. eadē pietas ſerauta eſt. ¶ F ¶ In hac ergo vite ſanctitate a nobis imitandꝰ eſt. Pri mo vt iuſti inueniamur in opere premiſ ſam triplicem iuſticiam exercendo. Se ueritatis quo ad nos. pietatis quo ad ꝓ ximum. humilitatis quo ad deum ¶ Se ueritatis iuſticia. qua noſipſos caſtige mus. et hoc maxime in puericia exemplo beati nicolai. Ad hoc ip̄m nos puer ieſus ꝓuocauit. Vnde Bern̄. Hoc enī ſtabulū ¶ De ſancto Nicolao. eius p̄dicat. hoc p̄ſepe clamat. hoc mēbra illa infantilia loquunt̉. hoc lacrime eius ⁊ vagituſ euāgelizant. peligere delicijs mo leſtiaꝫ corꝑalem. Et hoc in iuuentute ē in cipiendū. Primo ꝓpter mortis incertitu dinē. Unde Mat. Veniet dn̄s ſerui illiꝰ in die qn̄ ſꝑ. Neſcit eī hō n̄ ſoluꝫ diem ſed nec horā diei. īmo nec momentuꝫ hore in qua moriatur. Seneca. Neſcis in qͣ loco mors te expectat. ideo tu eam in omni lo co expecta. Idem. Senes habent morteꝫ ante oculos. iuuenes a tergo. Sed lꝫ non videatur qd̓ a tergo eſt tn̄ nocere poteſt et apliꝰ qͣꝫ cū ante ocl̓os eſt. Un̄ multi iuue nes qui qnqꝫ agere penitentiā ꝓponebāt poccupati ſunt morte temporali ⁊ eterna. Exemplum de ſeueritate quo ad nos in promptuario ca. ij. K. ¶ Item imitandꝰ eſt in opere pietatis. quo ad proximū. qͣm .ſ. pietatis iuſticiā zacheus determinauit dicens. Ecce dimidiū bonoꝝ meoꝝ domī ne do pauꝑibus. vbi innuit ꝙ erogauit ꝓ ximo abūdant. quia dimidiū. Un̄ Thob̓. Si mul. tibi. fu. mul. tri. Item erogauit fi deliter. Vnde dicit. Bonoꝝ non maloruꝫ Unde in nūeris. Cū obtuleritis decimas et pͥmicias de optimiſ offerētiſ. Itē eroga uit iuſte. quia meoꝝ non alioꝝ bonorum. ſicut faciunt fures et predones. Ecc̄. Qui offert de iniquo oblatōnem quaſi q̇ victi mat filiū in cōſpectu patris. Itē erogauit pie. Vnd̓ dicit. do pauꝑibus. nō diuitibꝰ non cognatis. Vnde luc̄. xiiij. Cum facis conuiuiū voca pauꝑes et debiles cecos ⁊ claudos. ⁊cͣ. Exemplum ca. x. C. ¶ Item imitandus eſt in humilitate. et hoc in pro ſperis. Vnde.j. pe. v. Humiliamini ſb̓ po. ma. dei. Non ſicut multi reges iuda. de qͣ bus legit̉. Cūqꝫ ꝓſꝑatus eſſꝫ eleuatū ē cor eiꝰ. Exemplū de deuoto h̓emita qui aurū inuenies cellā reliqͥt. ⁊ in curia imꝑatoris magnꝰ effectus ē. Hac at triplicē iuſticia exēplobtī nicolai recta intentōe faciāꝰ. vt ſiue ī ieiunioꝝ ſeueritate ſiue elemoſinaꝝ pietate. ſiue ī huilitate. nō mūdoſꝫ d̓o pla ceamꝰ. vt ꝯſilio apl̓i omīa in noīe domini faciamꝰ. ⁊ hͦ in diebus nrīs ſicut btūs Ni colaus in diebꝰ ſuis placuit d̓o ⁊ inuentꝰ ē iuſtꝰ. Dies nr̄i ſūt dies pn̄tis vite qͥbus tantūmodo bonū facere poſſumꝰ Vnde ſalomon. Qd̓cūqꝫ p̄t facere manꝰ tua in ſtāt̓ oꝑare. qꝛ nec o. nec ro. neqꝫ ſapientia neqꝫ ſcientia ē a. infe. q̇ tu ꝓꝑas. Un̄ apꝰ. Dum tꝑs habēꝰ oꝑemur bonū ¶ Tertō ē bt̄s nicolaꝰ exorandꝰ. qꝛ in tꝑe iracūdie factꝰ ē recōciliatio. Qd̓ tꝑe tēpeſtatis pa tuit. qd̓ tꝑs fuit qͣſi tꝑs iracūdie diuīe. qui bus factꝰ eſt recōciliatio qn̄ ip̄is clamati bus affuit ⁊ tēpeſtas ceſſauit. Et cū beatꝰ nicolaus plus curet de ſpūali qͣꝫ d̓ corpo rali reconciliatōe. exorandus eſt a nobis vt non ſolum in corporali ſed ſpūali po tius reconciliatōne nobis aſſiſtat. Quod nobis preſtare. De eodem. Sermo. ¶ I. XXXIIII. Heſaurꝰ deſide rabilis in habitacl̓o iuſti. Pro uer. xxj. Hec verba ſalomonis bene vidētur beato nicolao ꝯuenire. Un̄ nota triplicē eſſe theſaurum a ſanctis deſi derabilem qui inuentuſ eſt in tabernacl̓o iuſti. hͦ eſt ſancti nicolai vicꝫ theſauꝝ tꝑa lem. ſpūalē. ⁊ eternalē. Tꝑalis qui ē in ag gregatōe rerū tꝑalium. deſiderabilis eſt a ſanctis ad erogandū pauperibus Spūa lis qui ꝯſiſtit in virtutū ⁊ bonoꝝ oꝑm ag gregatōe. ⁊ ille deſiderabil̓ ē ſanctis ad ha bendū. Sꝫ et̓nꝰ theſaurꝰ qͥ ꝯſiſtit in aggre gatōe celeſtis iocuditatis. ⁊ iſte ē ſcis deſi derabil̓ ad ꝯp̄hendend̓. ¶ G ¶ De pͥmo ſcꝫ tꝑali theſauro legit̉ Ecc̄. xxxj. Btūs di ues q̇ pꝰ aurū nō abijt nec ſꝑa. in theſ. pec. Vere beatū eſt nō abire. ſed beatiꝰ eſt non ſpare. ſꝫ btīſſimū diſtribuere. Hic theſau rus inuentꝰ ē ī habitacl̓o iuſti btī nicolai. Erat eī vir nobil̓ ml̓tas hn̄s poſſeſſiones. Et v̓ebts diues qiuentꝰ ē ſn̄ ma. Non.n. poſt aurū abijt. ſic̄ ille iuuenis qui poſtqͣꝫ audierat a ſaluatore vt diſtributis rebus ſequeretur eum. abijt triſtis. erat eī habēs ¶ De ſancto Nicolao. multas poſſeſſiones Exemplū. ca. iiij. M Sed beatus nicolaus non abijt poſt au rum. ſed ſpreuit vt cantatur de ip̄o. Spre tis mundi huius oblectatōnibus Sꝫ bea tior quia non ſperauit ſicut ille diues ī lu ca. qui ampliatis horreis diuitijs aggre gatis. ſperabat in annos plurimos d̓ ip ſis deliciari. ſed poſuit mendacium ſpem ſuam. quia mox omnibus cum vita pͥua tus fuit. Exemplum ca. v. D. Non ſic ſpe rabat beatus nicolaus in pecunie theſau ris qui ipſos retinendi voluntatem non habuit. Vnde legitur de eo ꝙ frequentiꝰ illud cogitabat. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vende omīa que habes ⁊ da pauꝑibus Sed beatiſſimus fuit. quia theſaurum hunc diſperſit. non ſicut ille diues purpu ratus. qui pauperi lazaro micam panis dare noluit. Sed ſanctus nicolaus nō ſo lum triticum. non ſolum veſtitum. ſed po ti ſimū theſauruꝫ quem habuit ſcꝫ auruꝫ diſtribuit. quia auro virginum inceſtuꝫ auro patris earum inopiam. auro pror ſus vtrorūqꝫ deteſtabilem infamiam ad emit. Hic theſaurus eſt deſiderabilis ſan ctis non vt ab eis poſſideatur. ſed vt pau peribus erogetur. Ad hunc conquirend̓ hortatur nos Apoſtolus dicēs Eph̓. iiij. Magis aūt laboret manibus vt habeat vnde tribuat neceſſitatem patienti. Exem plum ca. ix. I. ¶ H ¶ Secundus theſau rus eſt ſpiritualis qui conſiſtit in virtutū aggregatōne. ⁊ hic deſiderabilis eſt ſāctis ad habendū. et ad augendum. Hunc the laurum habuit beatus nicolaus in habi taculo duplici. ſcilicet carnis. quantuꝫ ad virginitatem corporis. et mentis. qͣntum ad varietatem gratie ⁊ virtutis. De pͥmo ſcilicet theſauro virginitatis quem habu it in habitaculo carnis. habetur Math̓i .xiij. Simile eſt regnū celoꝝ theſauro ab ſcondito in agro. Ubi duo notabilia de theſauro hoc a domino innuuntur. Pri mo. quia propter nobilitatem ſuam ne amittatur diligenter obſeruatur. Vnde dicit. Quem qui inuenit abſcondit. quia ſi ſemel amittitur nunquaꝫ recuperatur. Vnde Hieroꝰ. Cum deus omnia poſſit. virginem corruptam non poteſt facere non corruptam Hic eſt enī flos qui efflo rens minime refloreſcit. Vnde bonuꝫ qd̓ amiſſum recuperari non poteſt diligen tius conſeruatur. Pro quo hic theſaur inuentus abſconditur. Exemplum capi. xvij. C. Item ſecundo propter p̄cioſitateꝫ ſuam omnibus preponitur. Vnde dicit dominus Vadit ⁊ vendit omīa que habꝫ et emit agrū illum Non enī eſt digna pō. anime conti. ſicut dicitur in libro Sapiē. Quia ſicut dicit Ambro. Per virginita tem homines angelis aſſimilantur. De theſauro etiam gratie et virtutis queꝫ ha buit in habitaculo mentis. dicitur yſa. xx .xiij. Diuitie ſalutis ſapientia et ſcientia ti mor domini ipſe eſt theſaurus eius. Sa pientia quantum ad preguſtanduꝫ cele ſtia. ſcientia quantuꝫ ad diſponenda tem poralia. ſed timor ad cauenda infernalia. Que tria cuꝫ virginitate carnis oualiter habuit adapta ex legenda. ¶ I ¶ Tertiꝰ theſaurus ſcilicet eternus qui conſiſtit in aggregatōne beatitudinis eſt ſanctis de ſiderabilis ad cōprehendēdū Hic theſau rus eſt iā in habitaculo iuſti.ſ. beati nico lai. In habitacl̓o dico celeſti vbi mō ſctūs nicolaꝰ habitat. de qͣ theſauro Math̓. xj. Theſaurizate vob̓ theſ. ī ce. vbi nec e. necti nea demolit̓. ⁊cͣ. In q̇bus v̓bis dn̄s triplici ter ꝯmendat hūc theſaurū. Primo. quia licet etnus tn̄ inueterabil̓. et iō dicit. Nec erugo. Erugine enī vetuſta ꝯſumūt̉. Iteꝫ qꝛ incorruptibil̓. ꝓ qͣ dicit. Neqꝫ tinea de molit̓. Itē qꝛ iamiſſibil̓. qꝛ fureſ n̄ effodiūt nec fu. Exemplū. ca. xvj. B. Ad queꝫ the ſaurū nos ꝑdu. ¶ De eodem Sermo. ¶ I. XXXV. Iſciret prfamili as qͣ hora fur ve. vi. vtiqꝫ. ⁊ n̄ ſi. ꝑ. do. ſuā Luc̄. xij. Hec v̓ba ſaluato ris ſub ſimilitudine patriſfamilias prola ¶ De ſancto Nicolao. ta protulit dominus ad diſcipulos ſuos et ad ſequaces eoꝝ vt oſtenderet eis qua liter deberent ſe habere aduerſus fureꝫ in fernalem. ſcilicet dyaboluꝫ. qui merito fur dicitur. quia ſicut dicit Io. x. Fur nō venit niſi vt furetur ⁊ mac. et per. Sic dyaboluſ aliud nō intendit in homīs deceptiōe niſi vt furetur vitam gratie peccatū ꝯſulēdo. et mactet vitam nature. et perdat vitā gl̓e Oqꝫ nociuus eſt hic fur. quia non parte ſicut alij fures ſubtrahit. ſed totum donuꝫ hominis. nō tantū preſens. ſed etiaꝫ futu rum. Vnde quanto nociuior eſt tāto ma iordiligentia eſt aduerſus ip̄m habenda. Ponit autem dominꝰ in premiſſis v̓bis tria aduerſus ipſum neceſſaria. videlicet. ſcire. vigilare. et reſiſtere. Si ſciret inquit pater familias qua hora fur veniret. vigi laret vtiqꝫ et non ſineret perfodi domum ſuam. Primum ergo eſt de fure noticia. quia ſi ſciret inquit qua hora. Secundu eſt propter furem vigilantia. quia ſubdit̉ Uigilaret vtiqꝫ. Tertium eſt contra furē reſiſtentia. ibi Et nō ſineret perfodi domū ſuam. ¶ K ¶ Debet ergo pater familias pͥmo ſcire tria de fure. videlicet affectum. ſtudiū. et dolum. ¶ In affectu enī eſt ini quus. quia nō affectat ſicut alij fures res homīs. ſed ip̄m hominē furari. Vn̄ beat Pe. de ip̄o dicit. Aduerſarius veſter dy abolus tanqͣꝫ leo circuit querens que de uoret. Vnde hiere. lj. In ꝑſona damnati dic̄ Comedit me. deuorauit me. abſorbuit me. ſicut draco. Exemplū in dyalogo. vbi dicitur de quodam monacho guloſo qui videbatur abſtinens. ſed in occulto come debat. qui in fine clamauit ꝙ dyabolꝰ ab ſorberet anima eius. ⁊ ſic expirauit. Vide de hoc etiaꝫ in promptuario capl̓o. ij. Q. Item in ſtudio decipiēdi ſollicitꝰ. quia ſi ſolus decipere non poteſt aſſumit ſeptē nequiores ſe. et ingreſſi in homine quem deceperunt. Item ſi non vno modo deci pit. tunc querit alium modū vnde fallere poſſit. Vnde cum quidam ſanctus adiu raret quendam demoneꝫ qui erat in quo dam homine vt diceret quo nomine vo caretur dixit. quia mille artifex. eo ꝙ habe ret infinitos modos decipiendi. ⁊ in vitis patrum apparuit cuidam ſancto patri. va dens ad quādam congregatōne portās multas pixides. et interrogatus a ſancto patre quid ſibi vellent tot pixidēs. Reſpō dit ſe portare ad fratres illos diuerſa ele ctuaria. vt ſi vnus de vno nollet. de altero ſibi porrigeret. Aliud exempluꝫ in prom ptuario ca. ij. S. ¶ Item in dolo occultꝰ Dolus enim eſt cum aliud agitur et alid̓ fingitur. Hunc dolum oſtendit dyabolꝰ in habitū. quia dicit Apoſtolus. Tranſfi gurat ſe in an. lucis. Item in affatu. quia molliti ſunt ſermones eius ſuper oleum Bona enim videtur ſua dere vt malo fine concludat. Sic primis parentibus dixit. Eritis ſicut dij. et nequaqꝫ moriemini. et fefellit. Exemplum in promptuario ca. ij. .I. capl̓o. ix. G. ¶ K ¶ Sciens ergo pater familias affectum. ſtudium. et dolum. ex pedit ei vigilare propter furē. Debet autē triplici vigilia vigilare que tagitur in euā gelio. ſcilicet. prima. ſecūda. et tertta. Pri mam tangit. cum dicit. Beati ſerui illi qͦs cum venerit dominus inuenerit vigilan tes. Alias duas tangit. cum dicit. Et ſi ve nerit in ſecunda vigilia et ſi in tertia vigi lia venerit et ita inue. be. ſunt ſerui illi Pri ma vigilia eſt cuſtodia puericie. que du rat circa. xxj. ānos. Scd̓a vigilia eſt cuſto dia iuuentutis. que durat circa quadra ginta annos. Tertia vigilia eſt cuſtodia ſenectutis. que durat deinceps. Et btī ſūt qui vigilāt ſaltem in ſenectute. beatiores qui in iuuentute. ſed beatiſſimi q̇ vigilant ab adoleſcentia vſqꝫ in ſenectuteꝫ. Si q̇s ergo in adoleſcētia vigilare neglexerit. vt dicit gloſa. nō deſperet vt in iuuētute vel ſaltem in ſenectute reſipiſcat. quia piuſ iu dex moras noſtras patienter expectat Exemplum in promptuario capitulo. vj. .E. Sedſecutiores ſunt contra furē qͥ in oī etate vigilant. incipiēdo ī puericia. ꝓfi ciēdo ī iuuentute. ſꝫ ꝑficiendo ī ſenectute. ¶ De ſancto Nicolao. iuxta illud pſal̓. Aiuuentute et vſqꝫ nunc pronun. mirabilia tua. Quid ergo de illiſ qui nunquā vigilauerunt mali in pueri cia. peiores in iuuentute. ſed peſſimi in ſe nectute. qui quaſi iumēta cōputruerunt in fecibus ſuis. Talibus poteſt dicere do minus illud Math̓. Simon dormis nō potuiſti vna hora vigilare mecuꝫ. ¶ M ¶ Et non ſolum eſt neceſſaria vigilan tia propter furem. ſed etiam reſiſtentia cō tra furem. Unde ſubdit. et non ſineret per fodi domum ſuam. Domus eſt conſcien tia. foſſores demones. foſſoriū temptatio. Et foditur domus ab eo vbi debilior eſt. vt theſaurum anime ſubtrahat. Primo circa oculos attēptat ſpeciēs ſcꝫ concupi ſcentie offerendo ſicut dauid Berſabee. Secundo circa os mendacia ⁊ vana ſug gerendo. et ſic de alijs. Sed bonus pater familias non ſinit perfodi domum ſuaꝫ ſibi viriliter reſiſtendo. iuxta illud Ia. iiij. Reſiſtite dyabolo. et fugiet a vobis Ideo autem premiſſa verba in die beati Nicō lai legūtur. quia ſciens aduerſarij affectū ſtudium et dolum vt non ſineret perfodi domū ſuam triplici vigilia vigilauit. que in hodierno euangelio tangitur. Ab ip̄is enim cunabulis vigilare cepit. ⁊ vſqꝫ in ſe nectam et ſenium vigilauit. Et quia dn̄s inuenit eum vigilantem ſuper omnia bo na ſua conſtituit eum. Ad que nos ꝑdu. ¶ De eodem. ¶ Sermo. CI. XXXVI. t uos ſimiles ho minibus. ⁊cͣ. Luce. xij. In hac ſimi litudine inſinuat dominus qua liter ipſe ſe habeat aduerſus ſuos. et qua liter ſerui ſui ſe debeant habere ad ipſum Ipſe enim eſt dominus cuius egreſſus a nuptijs debꝫ a ſeruis expectari. Quia ẜm Greg. ad nuptias dominus iuit cuꝫ poſt reſurrectōem ſuam nouus homo ſibi ml̓ titudinem angelorū copulauit. Has aūt nuptias dominus in aſcenſione inchoauit quando aſcendit deus in iubilatione. et quotidie auget et cumulat in animarū glorificatōne. conſūmabit autem has nu ptias in generali retributōne quando ex hibebit ſibi totaliter eccleſiam glorioſam. non habentem maculam neqꝫ rugā. De quo Apoc̄. xxj. Vidi hieruſalem nouam deſcendentem de celo ornatā tanqͣꝫ ſpon ſam viro ſuo. ¶ Ponit auteꝫ quattuor in premiſſis verbis. videlicet duo ex parte ipſius. ſcilicet. Ad ſeruos ip̄ius aduentu ſuum. cum dicit Vt cum venerit. Itē pul ſum. cum ſubiungit Et pulſauerit. Ex par te at ſeruoꝝ duo ponit predictis coreſpō dentiā. ſcilicet ipſorum ingens deſideriū. et h̓ qͣntum ad aduentū ſuum. cum dicit. Et vos ſimiles hominibus expectantibꝰ dominū ſum. ſcilicet. per deſideriuꝫ. Item promptū introitum qͣntum ad pulſuꝫ. cū dicit. Confeſtim aperiant ei. ¶ N ¶ Ad uentus autem ipſius qui debet expectari a ſeruis ſuis eſt triplex. videlicet ſpiritua lis. particularis. et generalis. De ſpiritua li autem qui eſt per gratiaꝫ dicitur in Io xvj. Ad euꝫ veniemus et manſionē apud eum faciemus. De particulari qui eſt pe mortis ſententiam dicitur in Mat. xxiiij. Ueniet dominus eius in die qua non cre dit. et in hora qua non ſperat. Sed d̓ gene rali qui eſt per vniuerſale iudiciuꝫ dicitur in Math̓. xxiiij. Videbunt autem filium hominis venientem in poteſtate magna et virtute. Hunc autem triplicem aduen tum debemus expectare per triplex deſi derium. Nam ſpūalem qui eſt ꝑ gratiaꝫ debemus expectare propter ip̄ius iuſtifi catōnem et cōſolatōnem. Vnde ꝑaclituſ id eſt cōſolator d̓r in Io. Paraclitꝰ inq̇t que mittet patī noīe meo. ⁊cͣ. It̄ ꝑticularē q̇ ē ꝑ mortiſ ſnīaꝫ debēꝰ deſiderare ꝓpt̓ mi ſerabil̓ exilij euaſionē. Un̄ dicit̉ in Apoc̄ Amo.n. iā dic̄ ſpūs vt req̇ a la. ſuis Terto generalē aduentum qui eſt per vniuerſa le iudicium. debemus deſiderare propter corporū glorificatōnem. Vn̄ ph̓i. iij. Sal uatorem expectamꝰ dn̄m ieſum chriſtuꝫ ¶ De ſancto Nicolao. qui refor. corpus humilitatis noſtre. ⁊cͣ. CO ¶ Et ſicut triplex eſt aduētus ipſiꝰ ſic et̄ et triplex pulſꝰ ip̄iꝰ Pulſat.n. ī mēte. Pulſat ī morte. Et pulſat in reſurrectōe. Prima pulſatio eſt dilectōnis. et fit per internam inſpirationem. Vnde Cant̉. v. Vox dilecti mei pulſantis. aperi mihi ſo ror mea. Secunda eſt indignatōnis. ⁊ fit per mortis intimatōnem. Vnde prouer. .xvj. Indignato regis nuncij mortis. Ter tia eſt furoris. et fit per iudicij citatōnem. quando dicetur. Surgite mor. venite ad iudi. Et eſa. xxx. dicitur. Ecce nomē domi ni venit de longinquo ardens furor eiuſ. Prima pulſatio comparatur ſibilo pro pter lenitatem. Iob. iiij. Porro dictum ē ad me verbum abſconditum. ⁊ quaſi ſu ſurrij venas audiuit auris mea. Secun da comparatur malleo propter infirmi tatis proſtratōem. Eccl̓. xxx. Uapor ignis id eſt febris exurit carnes eius. et in calore ignis contricatur vox mallei in vo. au. eꝰ. Tertia comparat̉ tonitruo propter horri bilem orbis concuſſionem. Tonabit eniꝫ tunc terribiliter. Vnde Ecc. xliiij. Vox to nitrui eius verberauit terram. Huic autē pulſatōni debemus occurrere apererien̄ do. Oqͣm felix eſt qui ad omnem pulſati oneꝫ paratus eſt aperire. ¶ P ¶ Sicut autem triplex eſt eiuſpulſatio. ſic ⁊ noſtra triplex debet eſſe apertio. Nam pulſatio ni inſpiratōnis de qua dicit Apoc̄. iij. Ec ce ego ſto ad hoſtium et pulſo. debemus aperire per conſenſum. Vnde exemplum de maria magdalena. que ſic pulſata no iuſſa venit. ſed penſanda ſunt verba ſalua toris. Ecce inquit ego ſto. non iaceo. nō ſe deo. ſed ſto ad hoſtium non ad anguluꝫ. ad hoſtium inqͣꝫ qd̓ propria voluntate ſe ratum eſt. et pulſo. et non dicit in p̄terito pulſaui. neqꝫ in futuro pulſabo. ſed pulſo in preſenti. quia qͣꝫdiū quis eſt in peccato tamdiu non ceſſat pulſare. Et bene pote rit indignari de quorūdam ruſticitate qͥ tot annis ſūt in peccato ꝙ ſtanti ante ho ſtium ⁊ pulſanti non compatiuntur. Ex emplum in promptuario ca. ix. A. Pul ſationi autem infirmitatis debemus ape rire per peccati penitudinem. Exempluꝫ de libris regum de ezechia rege qui ſic pul ſatus conuertit ſe ad parietem peccatoꝝ quia ſicut paries diuidit. ita et peccata di uidunt inter nos et deum. Et ad hunc pa rietem debet ſe conuertere. id ē totum ver tere vt de omnibus peccatis peniteat. et flens dicat cum ezechia. Recogitabo tibi omnes annos meos in amari. anīe mee. Et hanc penitentiam debet facere diuīo amore non timore gehenne. qualiter ml̓ti heu penitent. quod bene poſt infirmitatē oſtendunt. quia cum conualeſcunt. peio res efficiuntur. Exemplum in promptu ario capi. xvj. D. Vnde verſus. Peſte ſa thantactus voluit bonus eſſe coactus. Sed ſanus factus ad priores redit actus Tales ſi deceſſiſſent quia carent veſte nu ptiali. hoc eſt diuino amore ad celeſteſ nu ptias non intrarent. Vnde cum quidam ſcolaris pariſius valde compunctus mo ri videretur. apparuit magistro ſuo poſt mortem habens capam de cedulis cōſcri ptam plenam ſophiſmatibus. Et cū que reret quomodo ei eſſet. reſpondit. ꝙ ca pa illa plus ponderaret qͣꝫ aliqua turris de mundo. et ꝙ ſub ea nimis vreretur. et cum diceret magiſter. nonne multum penitens mortuus fuiſti. Reſpondit hoc fuiſſe non amore ſed timore gehenne. Et dicente magiſtro ꝙ non multum videre tur pati ille ſtillauit de ſudore ſuo ſuper manum magiſtri. et perforata eſt ⁊ diſpa ruitMagiſter vero ordinem cyſtercien̄. intrauit dicens hos verſus Linquo coax ranis. cras coruis. vanaqꝫ vanis. Ad lo gicam pergo que mortis non timet ergo. Require de hoc in promptuario ca. j. F. Item pulſationi per iudicium aperire de bemus per futuri gaudij conſolationem quaꝫ tangit dominus Luce. xxj. His fieri incipientibus. leuate capita veſtra ec. ap. redemp. veſtra. Ad quam nos. ¶ De ſancto Thoma. ¶ De ſctō Thoma apoſtolo. Sermo. CI.XXXVII. Idimꝰ dominū Reſpondit thomas. ⁊ͣ. Ioh̓iſ. xx. ¶ In his verbis ⁊ ſequentibꝰ quin qꝫ poſſumus notare. Primū eſt diſcipu lorum ex domini viſione et cognitōne cō gratulatio ibi. Vidimus dominū. Scd̓ꝫ thome dubitatio ibi. Niſi videro in ma. eius fix. ⁊. nō credam. Certium domini certificato ibi Infer digitum Quartū tho me confeſſio ibi. Dominus meus ⁊ deus meus Quintum oīum credentiū beatifi catio. ibi. Beati qui non viderunt ⁊ credi derunt ¶ A ¶ Quantū autem ad pͥmū nota ꝙ multum exultabant cum ſic refe rebant. Vidimus dominum. Viderunt autē et cognouerūt eſſe dominū in tribꝰ. videlicet in verbis que ꝓtulit dicēs. Pax vobis. In figuris quas oſtēdit. quia hoc cum dixiſſet oſtendit eis manus et pedes In donis que contulit. quia inſufflauit et dixit eis. Accipite ſpūmſanctum. In ver biſ autem agnouerunt eum reconciliato rem. cuꝫ dixit. Pax vobis. Et hoc merito Ad quem eniꝫ melius pertinet nunciare pacem niſi ad illum qui fecit pacem. Ip̄e enim eſt pax noſtra qui fecit vtrāqꝫ vnū. In figuris agnouerunt redemptore. ipſe enim ſunt ſigna noſtre redemptōnis qui bus nos redemit. De quibus Eccl̓ xxxvj. Innoua ſigna et immuta mirabilia. In donis agnouerunt viuificatoreꝫ. quia de dit ſpūm vite. Pſal̓. Emitte ſpūm tuuꝫ et crea. et re. Et ideo dicebant. Vidimuſ do minum. Iſtis tribus modis manifeſtat ſe nobis. Nunc per verba reconciliatōis que ingerit auribus. tum ꝑ ſcripturas. tu per predicatores. quoꝝ in omne terraꝫ ex. ſonꝰ. Nunc per ſigna que offertoculis. Unde et ecclelia crucifixi imagine in pu blico ſtatuit. Hebꝝ. xij. Aſpicientes in au ctorem fidei et conſumatoreꝫ ieſum q̇ pro poſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucem Nūc per munera inſpiratōnis que īmittit cordibus. Iob. xxxj. Inſpiratio omīpotentis dat intelligentiam. Oquotiens intonat hec verba peccatoribus. Pax vobis. O quotiens demonſtrat ſigna que pro eis ſuſtinuit. Oſtendit eis inquit manus la tus et pedēs. Oquotiens inſufflat ꝯſilia ſpiritalia dicens. Accipite ſpūmſanctum ⁊ tamen heu aures obturantur. ſicut aſpi dis ſurde. et obtu. aures ſuas. A veritate quidem auertūt auditum. ad fabulas cō uertuntur. Item oculi clauduntur dicen tes illud p̄s. Signā noſtra nō vidimus quia oculoſ ſuos ſtatuerunt declinare in terram. Item corda obſtinatur. quia im pius cum venerit in pro. pec. contemnet. Iuxta illam maledictōem Yſaie. xxvj. Ex ceca cor populi huius. et aures eiꝰ aggra ua. et oculos eius claude. Cales nō erant apoſtoli qui per predicta ꝯgnoſcentes do minū exultando dicebant. Vidimus do minū. ¶ Secundo thome abſentis ſub ditur dubitatio. cum dicit. Niſi vid̓o fixu ram clauoꝝ. ⁊cͣ. n̄ credā Que dubitatō nō tam fuit infidelitatis qͣꝫ diſpenſatiōis. Fu it enim propter tria. videlicꝫ propter diſci puli confirmatōnem. fidei aſſertōnem. et noſtram informatōnem. Uere fuit ꝓpter diſcipuli confirmatōnem. Debebat eniꝫ ipſe verus eſſe teſtis reſurrectōnis. et non debuit eſſe dubius. et ideo non ſufficiebat auditus niſi adeſſet viſus. Vnde dixit Ni ſi videro. Nec adhuc ſufficiebat viſus et auditus niſi adeſſet ⁊ tactus. Vnde ſequi tur. Et mittam ma. m. De auditu eniꝫ te ſtimonium eſt debile. de viſu fallibile. de tactu vero irrefragabile. Et ideo dic̄ Ioh̓. .j. Quod auribus nr̄is audiui. quod ocu lis nr̄is perſpexi. et manus nrē contrecta uerunt. ⁊cͣ. Item fuit dubitatio in fidei aſ ſertione. Vnde dicit Greg. Ꝙ plus ad fi dem nobis contulit thomas qui diu du bitauit. qͣꝫ maria que cito credidit. Vnde nota ꝙ aſſerta eſt fides tripliciter. ſcilicet teſtimonijs duodecim. Tantam haben tes impoſitam nubem teſtium. ⁊cͣ. Item miraculis. Ioh̓. v. Operibus credite. Iteꝫ ¶ De ſancto Thoma. argumentis. Actuū. j. Apparens eis ī ml̓ tis argumentis. De q̇bus hodie quedaꝫ tangūtur. quia ianuis clauſis intrauit. ci catrices on̄dit. Item fuit dubitatio ad no ſtram informatōem vt vicꝫ circa dominū ieſum hos tres ſenſus exerceremꝰ. ſcilicet auditum. viſum. ⁊ tactum. Debemus enī audire eius verbum vt addiſcamꝰ Re. iij Loquere dn̄e qꝛ audit ſeruus tuꝰ. Mat. .xij. Regina auſtri ve. a fi. ter. au. ſa. ſa. Ite videre fide vt agnoſcamus. Coꝝ. xiij. Vi demus nūc ꝑ ſpe. in enig. Lu. xiiij. d̓ zach̓o q̇ querebat ieſū videre. Item tāgere amo re vt inhereamꝰ. ſicut Lu. vj. Omnis tur ba querebat eum tangere. quia virtus. ⁊cͣ. O qꝫ felix q̇ audit ieſum ſine ꝯtradictōne quia beati q̇ audiunt verbum dei ⁊ cuſto diunt illud. Lu. xj. Felicior q̇ videt ſine ob umbratōne. Sic videbat. q̇ dicebat. Vi dimus gloriam eius gl̓am quaſi vnigeiti a patre. Sed feliciſſimus q̇ tangit vl̓ inhe ret ſibi ſine ſeparatōne. quia q̇ adheret d̓o vnus ſpūs efficitur cum illo. Exemplum ī promptuario ca. viij. F. ca. x. B. ca. xij. R ¶ Tertio notatur huius dubitatōis cer tificatio. cum dicit dn̄s. Infer digituꝫ tuū huc ⁊ vide. Vide inqͣꝫ plagarum multitu dinem qͣntum ad numerū. Vnde oſtēdit manus. latus. ⁊ pedes. Vere fuit ī eo illd̓ yſa. j. Vulnꝰ ⁊ liuor ⁊ plagatumēs. Vul nus in clauo. liuor ī flagello. plaga tumēſ in telo. ita ꝙ a planta ſolis vſqꝫ ad v̓ticem non fuit in eo ſanitas. Item vide plagaꝝ magnitudinem qͣntum ad miſeriam. Vi de qualis fuit clauus vbi digitus potuit inferri. qualis lancea vbi manuſ immiſſa Item vide amaritudinē qͣntū ad ſenſum. quia in manibus ⁊ pedibus que ſūt ma gis ſenſibilia doloris ꝓpter ꝯcurſū neruo rum. et ī latere vbi vitalia. ¶ B ¶ Quar to ex hac certificatōne ſequitur ip̄ius cō feſſio. cum dicit. Dominus meus et deu meꝰCognouit enī ieſum deum et domi nū eſſe. ꝑ ſigna mediatōnis. quia ſtetit in medio et dixit. pax vobis. Per ſtigmata redemptōnis. cum dixit. Infer digitū tuū huc. Per argumenta reſurrectōis. quia venit ianuis clauſis. Vnde dixit. Domi nus meus ⁊ deus meus. O vere felix con feſſio propter tria. ſcꝫ. quia ꝓmpta. Vnde ſtatim ſine diſceptatōne dixit. Dominus meus ⁊ deus meꝰ. Item quia patula. Nō enī ſoluꝫ corde credidit. ſed et̄ ore exclama uit. Dominus meus ⁊ deus meus. Item quia integra. Vtrāqꝫ enī naturā cōfeſſus eſt. hūanam. cū dixit. dn̄s. et diuinam. cuꝫ dixit. deꝰ Vtrāqꝫ vnitam. cū dixit. d̓s meꝰ Si ergo dn̄s timēdꝰ. ſi deus colendus. ſi meus diligendꝰ. ¶ Quinto ad talē ꝓfeſ ſionem ſequitur omniū credentiū btīfica tio. cum dicit. Quia vidiſti me thoma cre didiſti. beati. ⁊cͣ. Et notand̓ ꝙ triplex genuſ hoīm beatificatur reſpectu chriſti.ſ. credē tium. ſicut h̓ dicitur. Beati q̇ nō viderunt ⁊ crediderūt. ⁊cͣ. Item videntiū. de quibus Lu. x. Beati oculi q̇ vident q̄ vos videtis. Item baiulantium Lu. xj. Beatus vēter q̇ te portauit. Sed credens beatificat̉ pro pter meritum. quia non viderūt ⁊ credid̓ runt. illa enī fides habet meritum. cui hu mana ratio nō prebet expimentū. ſicut di cit greg. Vidēs beatificatur propter gau diu. Nec mirū multi enī reges ⁊ ꝓph̓e vo luerūt vid̓e. Nec miruꝫ ſi in pn̄ti fuit gau diu videre ip̄m. qꝛ in vita eterna vbi mul tiplex eſt gaudium. h̓ eſt precipuū videre ip̄m. Vnde ip̄e in ioh̓e dicit. Hec eſt vita eterna. vt cog. te ve. d̓ū. ⁊ quē m. ie. chriſtū. Exemplū ca. x. B. Sed baiulās beatifica tur ꝓpter p̓uilegiū Btus inq̇t venter qui te por. Vere btus venter. qꝛ ꝯcepit ſine pu dore. portauit ſine labore. ⁊ peꝑit ſine do lore.ſ. bn̄dictū fructu vētris. cꝰ fructꝰ nos faciat ꝑticipes. q̇ viuit. ⁊cͣ. ¶ De eodem. Sermo. CI. XXXVIII. Ominus meꝰ et deus meꝰ. Hec cōmendatio laudabilis eſt ꝓpter tria. vicꝫ qꝛ v̓a. quia plena. et quia deuota. ¶ Uera ē. qꝛ veriſſime ip̄e ſolus eſt dn̄s. ſolꝰ d̓s. Dicūt̉ ¶ De ſancto Thoma. quidem dij multi. et dn̄i multi. nob̓ aūt. dcͣ Coꝝ iiij. Et qꝛ ſolus dn̄s. ideo ab omībus timendꝰ. Quia ſolꝰ d̓s. ab oībꝰ adorādꝰ. Timendꝰ qꝛ dn̄s. ꝓpt̓ potentiā qꝛ dn̄s vir tutū ip̄e ē. ꝓpt̓ ſapiētiā. qꝛ deꝰ ſciaꝝ dn̄s ē. propter bonitate qꝛ nō ē ſanctꝰ vt ē dn̄s Adorandꝰ. qꝛ deꝰ. quia nec ſenſu ꝑcipit̉ Ioh̓. j. Deum nemo vidit vnqꝫ. Nec rōe cōprehenditur. Iob. xj. Forſitan veſtigia dei ꝯprehendes. Nec intellectu capit̉. ſob .xxxvj. Memento ꝙ ignores opus eius. ¶ Item eſt confeſſio plena. Omne ei cre dibile aut refertur ad humanitatē. aut ad diuinitatē. ẜm diſtinctōem articuloꝝ. ⁊ iō ꝯfitetur. dn̄s meꝰ. qͣntum ad humanitatē et deus meus. qͣntū ad diuinitateꝫ. Pri dixit dn̄s. pꝰ deꝰ. qꝛ ꝑviſibilia ad īuiſibilia aſcendit Roꝝ j. dum ꝑ ea q̄ ſunt hūanita tis ad ea q̄ ſunt diuitatis venit. Dicitur aūt dn̄s ẜm humanitatē rōne p̄ci Pe. iij. Non corruptibilibꝰ auro. ⁊cͣ. Coꝝ. vj. Em pti eſtis p̄cio magno. Dicit̉ d̓s a theaſte id eſt. ꝯſiderare oīa. nulla enī eum latent. ¶ Item eſt ꝯfeſſio deuota. nō enī ſolum corde credidit. ſed exclamauit. Deuotio enī eſt feruor bone voluntatis quā mens cohibere nō valens certis manifeſtat idi cijs. ¶ De eodem. ¶ Sermo. ¶ LXXXIX. Ide manꝰ meas ⁊ mitte manu tuā in latꝰ meum. Ioh̓. xx. Hec ſūt v̓ba dn̄i ꝑ q̇ tho mā diſcipulū ab errore infidelitatis ſue re uocauit. Legit̉ enī in euangelio ꝙ domīꝰ alijs diſcipl̓is poſt reſurrectōem abſente thoma apparuit. Qui cū ſibi reſurrectōeꝫ dn̄i retuliſſent auditā credere renuit dicē Niſi videro fixura clauoꝝ ⁊ mittam ma nū meā in latus ſuū nō credā. Vnd̓ dn̄s die octauo iteꝝ apparens ꝑ v̓ba p̄miſſa di ſcipulū reuocauit ab incredulitate dicēs Uide manꝰ meas. Un̄ thomas poſtquā reſpexit in auctorē fidei rn̄dit. Dn̄s meu ⁊ deꝰ meꝰ. Quibus v̓bis vſqꝫ hodie dn̄alloquit̉ quēlibet pctōrem dicēs Uid̓ ma. me. Quia ſi recte he manꝰ a pctōre cōſide rant̉ dn̄s et deus ſine mora cognoſcitur. Sūt ei manus dn̄i plaſmatrices Un̄ iob x. Manus tue dn̄e fe. me. ⁊ plaſ. me. Sūt redeptrices Vnde yſa. viij. In manibus meis deſcp̓ſite. Et ſūt punitrices Vn̄ iob .xix. Miſeremi mei miſeremi mei ſal. vos amici mei. qꝛ ma. dn̄i te. me. Vid̓ ergo ma nus meas plaſmatrices ⁊ cognoſce potē tia. Hūiliamī inq̇t ſub po. ma. d̓i. j. Pe. v. Uide manus redēptrices ⁊ recogita mi ſericordiā. qꝛ nō ex oꝑibus iuſticie q̄ fe. n. ſꝫ ẜm ſuā mīaꝫ ſal. nos fe. Thi. iij. Vid̓ ma nus meas punitrices ⁊ ꝑtimeſce iuſticiaꝫ De qua Iob. xiij. Manū tuā longe faca me. Si ergo te nō reuocat miſcd̓ia rede ptoris ſaltē reuocet te iuſticia punitoris. ¶ C ¶ Uide ergo peccator manꝰ plaſma trices ip̄aꝝ agnoſcendo potentiā. Ip̄e enī manuſ ſicut potentiā habuerūt de nihilo plaſmandi. ita adhuc potentiam habēt te cū voluerint diſſipandi Adhuc enī ſumꝰ ſicut dicit beatꝰ petrus ſub eadem manu adeo potenti qꝛ nullus ei reſiſtere poteſt. Ergo fatuus eſt ille q̇ differt ei reconcilia ri cuius bn̄ficio ſubſiſtit. In manibus ei dn̄i vita et mors Eccl̓. Hec eſt manꝰ quā in dan balthazar vidit in pariete cōtra ſe ſcribentem. ꝓ quo mox ⁊ regno ⁊ vita ca ruit. Hec eſt manus quā ſennacherib pꝰ qꝫ potentie ip̄iꝰ d̓rogouerat ſenſit. qꝛ vno momento totū exercitu ſuum.ſ. clxxxv. mi lia incinerauit. iiij. Re. xix. Quia ergo ſb̓ manu potenti ſumꝰ. vide manuſplaſma trices ⁊ huiliare ꝑ pniam ſub eis. et ne dif feras de die in die. ſubito eī veīet ira illius ⁊ diſꝑdet te. ſicut d̓r Ecc̄. xv. Exēplū ī ꝓm tuario ca. iiij. D ¶ D ¶ Et ſi te n̄ mouet plaſmatoris potētia ad ꝯuerſionē. ſaltē te mia moueat redēptoris. Vide inq̇t māꝰ meas.ſ. redepices. ī maībꝰ eī meis deſcpͥſi te. yſa. viij. Deſcpͥſi inqͣꝫ n̄ ꝑ impoſitōeꝫ co loris ſicut ſcpͥtores faciūt ſꝫ ꝑ clauoꝝ foſſi one. Oqꝫ dura fuit hͨ ſcpͥtio. vbi ꝓpter ma gnitudine vulnerū et digitꝰ in manum. et ¶ De ſancto Stēphano. manus in latus inferri potuerūt. Infer in qͦt dn̄s ad thomā digitū tuū hūc. ſcꝫ ī vul nus manꝰ. ⁊ mitte manu tuā in latꝰ meū. Bern̄. Obone ieſu qͣꝫ dulciter cū hoībus ꝯuerſatus es. qͣꝫ magna ⁊ abūdant̉ largi tus es. qͣm dura ⁊ aſpera ꝑ eis paſſus es. Dura fuerūt ⁊ verba. duriora v̓bera. du riſſima crucis tormenta. Hec ē mīa quaꝫ reducens apꝰ nobis ad memoriaꝫ ꝑ ip̄aꝫ hortat̉ noſ chriſto recōciliari dicens Ro. xij. Obſecro vos ꝑ mīaꝫ dei vt exhi. corꝑa vra. ⁊c. Hac et̓ chriſtus reducēdo nob̓ ad memoriā dicit. Videte manus meas. Fa cit ei chriſtꝰ more nobiliū q̄ volētes reuo care aues ſuas. rub̓catas eis carnes oſtē dūt. Sic chriſtꝰ volens diſcipulū errantē reuocare ⁊ quēlibet aliū pctōrem. rub̓ca tas ſanguine manus on̄dit dicens Uide manus meas. Ac ſi diceret. Reuertere re uer. ſuna. ne vicꝫ tam magnaꝫ miſcd̓iam anihiles ¶ E ¶ Ꝙ ſi te nō mouet redire miſcd̓ia redemptoriſſaltē te moueat iuſti cia punitoris. Vide ergo manus me. pu nitrices ⁊ ꝑtimeſce iuſticiā. Si eī penſaue ris qͣntā iuſticiā exercet in purgatorio vl̓ in inferno vtiqꝫ ꝑtimeſces. Nam de mau dn̄i quā exercet in purgatorio eſt illa vox Iob. xix. Miſeremi mei miſe. mei. ſal. v. a. mei. qꝛ manꝰ dn̄i tetigit me.ſ. puniendo. Durus eſt h̓ tactꝰ. Excedit ei illa pena ſic̄ dicit Augꝰ. omneꝫ pn̄tem pena. Et licet ſit hꝰ manus tactus durus. durior tn̄ ml̓ to tactꝰ inferni. Un̄ deutro. xxviij. Percū tiet te deus egeſtate febre et frigore. ardo re et eſtu. ⁊ infra. Augebit d̓s plagas tuaſ magnas ⁊ ꝑſeuerantes. infirmitates peſ ſimas ⁊ ꝑpetuas. Durum tam diuerſas punitōnes ſuſtinere. ſed duriſſimuꝫ quia ppetuo Hāc manū petebatioba ſe remo ueri cū dicebat. xiij. Manū tuā longe fac a me. Uide ergo manꝰ meas punitrices. ⁊ ꝑtimeſcēs iuſticiam ad me reuertere. et ego ſuſcipiā te in pn̄ti ꝑ grāꝫ. ⁊ in futuro ꝑ gl̓am. Ad quā nos ꝑducat. ⁊. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. iij. H. ¶ De ſancto Stephano. Sermo. ¶ I Ntendens ī celū vidit glām dei et ait. Ecce video cęlos apertos ⁊ ieſum ſtantem. Act. vij. ¶ F ¶ In his v̓bis ad cōmenda tōem beati ſtephani duo tangūt̉. videlicꝫ ip̄ius deuotio. ⁊ deuotōis fructꝰ ſiue cōſe cutio. Deuotio patet ex eius ꝯtēplatōne qꝛ intendēs in celū. Sed deuotōis ꝯſecu tio in delectabili viſione. qꝛ vidit glām dei et celos apertos ⁊ ieſum ſtantem ¶ Pri mo ergo cōmendabilis eſt ex deuotōis cō templatōne Deuotio ei eſt freuor bōe vo lutatis. quē mens cohibere nō valens. cer tis manifeſtat indicijs. Et certe ip̄ius de uoto certis manifeſtata eſt indicijs. quia erat intendēs in celū. Intendebat āt ī celū tāqꝫ ī theſaurū que p̄miſerat tanqͣꝫ ī refu giū qd̓ in tribulatōne requirebat. Itē tan qꝫ in patriam quā in proximo intrare de bebat. ¶ Intendebat ergo in celū tanqͣꝫ ī theſaurū. qꝛ iuxta ꝯſiliū dn̄i theſaurizaue rat ſibi theſauros in celo.ſ. bonorū oꝑm. Vnde Vbi erat theſaurꝰ ſuꝰ ibi erat ⁊ cor ſuū. Ad hunc theſaurū et̄ btus martinus oculis ⁊ maībus ſꝑ intentus erat. Hunc theſauꝝ ꝑ fideles delatores.ſ. angelos ſctī in celuꝫ tranſmittūt. Angeli ei ſancti oꝑa noſtra ſuſcepta deo offerūt. ⁊ in celeſti ar cha recōdunt. Un̄ thob̓. xij. Qn̄ orabas cū lacrimis ⁊ ſepeliebas mortuos. ⁊ dere linquebas prandiū tuū ⁊ mortuos abſcō debaſꝑ die ī domo tua et nocte ſepeliebaſ eos. ego obtuli orōꝫ tua dn̄o Exemplū in ꝓmptuario ca. viij. B. Penſate ergo frēs cariſſimi. penſate qͣntum theſaurū p̄miſe ritis in celum. vbi ſꝑ manere ꝓportis. Sꝫ heu plurimos videmus terrenos ꝯq̇rere theſauros ī terra vbi erugo ⁊ tinea demo lit̓. Vn̄ ⁊ ocl̓os ſu. ſtatue. d̓cli. ī ter. ⁊ n̄ ī ce. Un̄ legit̉ de qͦdam vſurario diuite q̇ cum in extremis laboraret fecit apportari vaſa aurea ⁊ argentea. ꝓmittens aīe ſue illa. et ampliora ſi adhuc cū eo remaneret. et cū ¶ De ſancto Stephano. magis vrgeret eum dolor infirmitatiſ ait. Exq n̄ viſ mecū morari reddo te dyabolo Et hͨ dicens expirauit. De hͦ habet̉ in ꝓm ptuario ca. v. D. Ita ⁊ ille diues theſauro tꝑali intendebat q̄ bona ml̓ta ī ānos plu rimos depoſuerat. ⁊ illa nocte cū oībꝰ vi ta pͥuatus fuit. Nō ſic bt̄s ſtephanꝰ. q̇ ī ce lū ītēdebat vbi theſauꝝ ſuū hēbat. ¶ Iteꝫ intendebat in celū tanqͣꝫ in ſuū refugium qd̓ in tribulatōe reqͥrebāt. Vn̄ p̄s. Deus no ſter refugiū ⁊ v̓tus. adiu. noſter. Et ali bi. Leuaui ocl̓os me. ī mon. ⁊cͣ. Nullū enī remediū in tribulatōe efficaciꝰ Vn̄ ꝑalip xx. Ioſaphat ī tꝑe magne tribulatōis dixit Et cū in nob̓ hͦ v̓tus n̄ ſit hͦ ſolū reſidui ha bemꝰ vt oculos nrōs ad te d̓s dirigamꝰ In hͦ ergo innuit nob̓ btus ſtephanus ꝙ tꝑe tribulatōis nō hūanū ſed diuinū ma xime īplorandū ē auxiliū Un̄ i p̄s. Nolite ꝯfid̓r in pͥncipibꝰ ī filijs. ⁊cͣ. Un̄ legit̉ d̓ qͦdā ꝙ cū multo tꝑe cuidaꝫ pͥncipi magno ẜui uiſſꝫ ⁊ gͣuit̓ infirmāti pͥnceps aſtaret dicēſ ſe ei multū ꝯdolere. ⁊ ꝙ petet ab eo de qͦcū qꝫ indigeret. Dixit eger ꝙ ꝓ oī ẜuitio euꝫ ab infirmitate liberaret. vel ſaltē ad horaꝫ vnaꝫ īducias ſibi īpetraret. Et cū rn̄deret ꝙ hͦ nō poſſꝫ facere niſi ſolꝰ d̓s. Dixit eger Et ego illi q̇ ſolꝰ p̄t ꝓmitto ꝙ ſi me lib̓aue rit ei īꝑpetuū ẜuiā. Qd̓ ⁊ fecit. Vn̄ beatus ſtephanꝰ qꝛ illi ſoli ẜuiebat ad illū ſoluꝫ tā qꝫ ad refugiū ītēdebat ¶ It̄ intēdebat ī ce lū tāqꝫ in priam ſuā quā ī ꝓxio intrare de bebat. Sci eī more ꝑegͣnoꝝ īꝑeg̓natōe hꝰ vite corꝑe q̇dē ſt̓ ꝯſtituti. ſꝫ corde ī celo tā qꝫ ī prīa cōuerſātur dicētes illd̓ apl̓i. Nrā ꝯuerſatō ī cel̓ ē. Un̄ bt̄s ſtephāꝰ ī hac ꝑegͥ natōe ſolo corꝑe ꝯſtitutꝰ. cogitatōe ⁊ aui ditate ī illa etnā prīa ꝯuerſabat̉. intēdebat ī celū. cupiēs diſſolui ⁊ eē cuꝫ chriſto. Sic ergo ex ꝯtēplatōe qͥ ītēdebat ī celuꝫ notat̉ ip̄iꝰ deuoto. Exēplū ī ꝓmp. ca. xij. R ¶ G ¶ Scd̓o notat̉ deuotōis fructꝰ ſiue cōſe cutio cū ſubdit̉. Vidit gl̓aꝫ d̓i. O qͣꝫ d̓lctā bil̓ fuit hͨ viſio. In hͦ ei ꝙ dicit glām. notat pͥmiū. In hͦ ꝙ dicit celoſ. notat locū. In hͦ at ꝙ dic̄. ieſū. notat datorē p̄mij. Magnu gͦ p̄miū qꝛ ieffabile. qꝛ videt glāꝫ d̓i n̄ md̓i Un̄yſa. lxiiij. Qd̓ ocl̓us n̄ vidit. ⁊cͣ. It̓ ma ius qꝛ ī amiſſibile qꝛ ī celo. vbi.ſ. nec erugo nec ti. demo. ⁊ vbi fures n̄ effo. illd̓Mat. v Iteꝫ maximū. qꝛ delectabile qꝛ a ieſu chri ſto q̇ ē rex regū. ⁊ dn̄s do. Vidit ergo gl̓aꝫ dei ꝑataꝫ ad poſſidend̓. Sed qꝛ illius loci potat oſtiū eē clauſū vidit celos aꝑtos ad recipiend̓ eū. Sꝫ qꝛ ꝑ ſe aſcend̓e n̄ poterat vidit ieſū datorē pͥmij ſtantē ad adiuuād̓ eū ⁊ ſuſcipiēd̓. Vn̄ in p̄s. Ecce d̓s adiuuat me ⁊ dn̄s ſuſceptor ē aīe mee. Rogemꝰ. ¶ De eodem Sermo. CXC I. Apidas eoſ qui ad te miſſi ſūt. Math̓. xxij. ¶ H I l ¶ His v̓bis alloqͥt̉ dn̄s aīaꝫ pec catricem ſub hierl̓m deſigtōe. in quibus duo notant̉. vicꝫ ſaluatoris nrī benigͥtas. ⁊ peccatoris malignitas. Saluatoris be nignitas innuit̉ ī ſuoꝝ nūcioꝝ miſſiōe. cū dicit. qͥ ad te miſſi ſūt. Sed hoīs peccato ris maligͥtas in nūcioꝝ crudeli ꝑtractato ne qd̓ notat̉ cum d̓r. lapidas eos ¶ Uere ſaluatoris magͣ īnuit̉ benigͥtas ī diuerſoꝝ nūcioꝝ ad aīam peccatrice vt cōuertatur miſſiōe. Qd̓ on̄dit dn̄s cū nō ſingulariter dicit. q̇ ad te miſſus eſt. ſed pluralit̓ qui ad te miſſi ſt. Mittit ei nūcios int̓iores. ſupe riores. ⁊ exteriores. Int̓iores ſt̓ diuīe inſpi ratiōes. Suꝑiores angeli. Sꝫ exteriores ſūt p̄dicatores. Ad interiores nūcios ſpe ctat illud qḋ d̓r ī Apo. iij. Ecce ego ſto ad hoſtiū ⁊ pulſo. ſi qͥs aperuerit mihi intro ibo ad illū ⁊ cenabo cū illo. Penſate frēs cariſſimi qͣꝫ ſollicite nos monet de nrā ſa lute ꝑ hos nūcios. Ecce inqͣt ego n̄ āgeluſ vel alter nūcius. ſꝫ ego ille q̄ creaui ⁊ rede mi vos. ſto nō iaceo. neqꝫ ſedeo. ſꝫ ſto. nō ad anguluꝫ. ſꝫ ad hoſtiū ꝯſcīe ſiue cordis. qd̓ ꝓpͥa volūtate ſeratuꝫ ē. ⁊ pulſo vt mihi aperiat̉. Pulſo inqͣꝫ ꝑ internas inſpirati ones ſic̄ dicit glo. Oho vſqꝫ q̇ obliuiſceriſ me in fine. qͣꝫdiu ponā ꝯſilia mea ī a. tua. ¶ De ſancto Stēphano. Opponebas faciē meā mihi vt aduerterē liquitatē meaꝫ Et notand̓ ꝙ n̄ dicit ſteti. ſꝫ ſto. n̄dicit pulſaui qͣi ſemel vl̓ bis. ſꝫ pulſo. in qͣ innuit ꝙ ip̄e ꝯtinuat pulſatōeꝫ ad ho ſtiū pctōris qͣꝫdiu eſt in pctō. Et bn̄ p̄t īdi gnari de taliuꝫ incurialitate ⁊ ruſticitate. qͥ tanti pͥncipis nūcijs. imo ip̄i pͥncipi tan to tēpe vt ſunt in peccatis ſtanti ante ho ſtium ſuū nō ꝯpatiunt̉. et pulſanti tot an nis non aperiunt. Exemplū ca. ix. A. Nec his nuncijs int̓ne inſpiratōnis ſaluatoriſ benignitas cōtenta. mittit ⁊ alios.ſ. ſuꝑio res.i. angelos. de quibꝰ ad Heb̓. j. Omēs ſunt admiſtratorij ſpūs miſſi ꝓpter eos q̇ capiūt h̓editatem ſalutis. Tanta eī eſt di gnitas aīaꝝ vt dicit hieroꝰ. vt vnaqueqꝫ habeat angelū ad cuſtodiaꝫ ſui delegatu Vnde ip̄i ſunt tanqͣꝫ fideles nūcij q̇ omīa bona oꝑa noſtra fideliter cōſcribūt. ⁊ deo offerūt. Vnde thob̓. xij. Qn̄ orabas ego ob. o. t. co. do. Item ꝙ fideliter cōſcribant. legit̉ in vitis patruꝫ ꝙ q̇dam rex bonꝰ ha buit quendam militem probuꝫ in armis ſed in moribus ⁊ vita prauū. ⁊ frequenter ſanꝰ admonitus noluit ſe corrigere. cū at improuiſa infirmitate feriret̉. a rege viſi tatur. ad ꝯfitendū monet̉. qͥ renuit dicens ſatis adhuc eſſe de temꝑe. Cū āt iam iudi caret̉ eſſe in ꝑiculo mortis. viſitat̉ a rege ⁊ ad penitenduꝫ monet̉. Qui rn̄dit. Odn̄e rex iam tarde eſt cū iam ſim iudicatus et damnatꝰ. qꝛ paru anteqͣꝫ huc ingred̓emi intrauerūt domuꝫ iſtā duo ſpecioſiſſimi qͦꝝ vnus ſedit ad pedēs lecti mei. ⁊ aliꝰ ad caput ⁊ dixerūt. Iſte adiudicatꝰ eſt morti. videamꝰ ſi aliqd̓ ius habeamus in eo. Et vnus extraxit de ſinu ſuo libellū ſpecioſiſ ſimū ⁊ valde ꝑuulū ſcpͥtū aureis lrīs. in qͣ q̇ antea lr̄as nelciebā oīa legi. ⁊ vidi ſcpͥta aliqͣ bona licet parua q̄ fecerā ī iuuentute mea an̄qͣꝫ mortalit peccaſſē. Sꝫ cū exulta rē in viſione hoꝝ. ecce duo demoneſ intra uerūt. vnꝰ portauit vnū librū magnuꝫ ad modū turris. in qͣ vidi ſcpͥta oīa pctā ⁊ fla giciā mea. ⁊ dixerunt demones angelis. Quid h̓ facitis cū in eo nullum ius habe atis. cum liber veſter a multis annis nih̓ valeat Cunc dicentes angeli. verū ē. receſ ſerūt. Ex tūc duo demones duos gladioſ hn̄tes mortis ſcindūt me. Vnꝰ ex ꝑte capi tis. alter ex ꝑte pedū. et ecce iam ſciderunt pedes ⁊ oculos ⁊ vtrorūqꝫ vſum perdidi et ſic ad cor accedentes ſubito occiderunt et aīam rapuerūt. Hoc habet̉ in ꝓmptua rio ca. iiij. G. Sic ergo ⁊ angeli omīa oꝑa noſtra bona conſcribunt ⁊ deo offerunt. ¶ Nec adhuc benignitas dn̄i nūcijs iſtiſ ꝯtenta mittit ⁊ nuncios exteriores.ſ. p̄di catores. de q̇bus Math̓. xxij. Miſit ẜuoſ ſuos.i. p̄dicatores. ſicut dicit glo. dicere in uitatis vt venirent. qꝛ iam parata ſūt om nia. Qui iam multiplicati in ſenecta vbe ri vt annuncient. in omnē terraꝫ exiuit ſo nus eoꝝ. ¶ I ¶ Sed anime peccatricis malignitas in nūcioꝝ crudeli ꝑtractatōe expͥmitur. cum ſubditur. Et lapidas eos. Nam nuncios interne inſpirationis lapidāt ſuffocando. ſcilicꝫ peccatis pecca ta addendo. Contra quod monet apoſto lus ad Thi. vltīo. Spum nolite extingue re. quaſi diceret. Poſtqͣꝫ monet vos per internaꝫ inſpiratōnem a peccato ceſſare. nolite vlterius peccare. quia hoc faciēdo ipſum extinguitis. ¶ Item nuncios ſuꝑ iores. ſcilicet angelos lapidant corā ipſis peccando. Vnde Eccl̓. xxij. Qui mittit ſa pidem in volatilia. id eſt. angelos. deijciet illa. ipſos. ſcilicet dehoneſtando. ſicut ho mines honeſti quando vident coram ſe ī honeſta fieri deijciuntur. Vnde Bernar. Quouis loco exhibe reuerentiam ange lo tuo. vt nō audeas eo preſente quod me preſente non auderes facere. Exempu ca. viij. A. ¶ Sed exteriores nuncios. ſcilicꝫ predicatores lapidant ore. predicatōnem contemnendo etblaſphemando. vel ope re lapides mittendo. quod vtrunqꝫ iu dei in chriſtum exercuerunt. quando tu lerunt lapides vt iacerēt in eum et in bea tum ſtephanuꝫ. ſicut in hodierna legitur epiſtola. Rogemus. ¶ De ſancto Iohanne. ¶ Deſancto Iohanne apoſtolo et Euangeliſta. Sermo. ¶XUIII. Xaltauit illu ap ¶IAꝓxios ſuos Ecc̄ xv. ¶ A ¶ Hec jverba legunt̉ in epl̓a hodierna d̓ btō ioh̓e apoſtolo ⁊ euangeliſta. optime emī ſibi vident̉ ꝯueīre. Exaltauit inq̇t euꝫ dn̄s apud ꝓximos ſuos.ſ. inter apl̓os ⁊ h triplicit̓. pͥmo ī progatiua familiaritatis ſcd̓o in cuſtodiā matris. tertio in ſuauita te mortis. ¶ Primū ſcꝫ p̄rogatiua fami liaritatiſ in pͥncipio euāgelij on̄dit̉ ī tribꝰ vicꝫ qꝛ affecto ſpecialior. Uidit inq̇t illuꝫ diſcipl̓m quēdiligebat ieſꝰ familiari ſcꝫ et ſpeciali dulcedine amoris Item qꝛ inſtru ctio ſiue reuelatio altior. Vnde. Qui et re cubuit in ce. ſupra pectꝰ eius. vbi.ſ. archa na diuitatis eiꝰ legit et fluenta p̄ cet̓is po tauit in fonte dn̄ice pectoris. Item auſus ſiue fiduciā amplior. Vnd̓ ſequit̉. Et dixit Dne qͣs eſt q̇ tradet te. Nam hͦ requirere nec ip̄e p̓ncepſ apl̓oꝝ audebat a dn̄o. ſicut legit̉ in ioh̓. xiij. Valde ergo honorandus eſt btus ioh̓es. q̇ ſic dilectꝰ ⁊ amicus fuit regis. Quem diligebat inq̇ͥt ieſus. Sic ſe cretarius fuit regis. ꝙ ⁊ recubuit ī cena ſu pra pectꝰ eiꝰ. Sic etiā familiaris regis ꝙͥ poībus auſus fuit dicere. dn̄e q̇s eſt q̇ tra det te. Sic ergo pͥmo exaltauit illū p̄ cete ris in prerogatiua familiaritatis. ¶ E ¶ Scd̓o exaltauit illū p̄ ceteris in cuſto dia matris. qꝛ v̓gineꝫ v̓gini cōmendauit. Terte cariſſimi ſi theſaurarij regis rōe o ficij p alijs honorant̉. multo magis beatꝰ ioh̓es exaltandꝰ eſt ⁊ honorandꝰ. quia ca leſtis imꝑator p̄cioſiorē theſauꝝ queꝫ ha buit.ſ. mr̄em ſuaꝫ ſibi nō alijs ꝯmendauit dicens. Ecce mater tua. Vnde criſ. Pape qͣnto diſcipl̓m honorauit amore cui cum ip̄e abibat mr̄em ſuaꝫ diſcipulo tradidit Uere multum ip̄m dilexit quem matrif lium deputauit dicens. Mulier ecce filiꝰ tuꝰ. Ad honorem quippe ⁊ ꝯſolatōꝫ alioꝝ ſcōꝝ.ſ. apoſtoloꝝ dicit̉ Act̉. jͣ. ꝙ erāt ī oro. ꝑſeuerantes cum maria. Quantus tunc extitit honor ⁊ conſolatio iohanni de con tinua cum ip̄a manſione Vnde de ip̄o d̓r Accepit eam diſcipulus in ſua. Oquāta ⁊ qͣꝫ dulcia ꝑtot temꝑa cum ip̄a colloq̄a habuit. Vnde non mirū ſi ip̄e velut aqui la ſuꝑ alios euangeliſtas volans de verb incarnatōne altius ſcpͥſit. qꝛ matrem ver bi q̇ eum plenius inſtruere potuit ſecū cō ſeruauit ¶ C ¶ Tertio exaltauit illū p̄ce teris in ſuauitate mortis. Vnde ſuꝑ illud Sic eum volo manere dicit glo. Nolo eū ꝑ martirium finire. ſed expectare eum pla cidam ſue carnis abſolutōnem. quando ego veniens recipiam ipſum in eterna be atitudine Hec eſt inter apoſtolos eius ſo lius prerogatiua. quia omēs alij apoſto li martrrio finierūt. ſꝫ de ip̄o ſcribit hieroꝰ ꝙ cum eſſet grandeuꝰ et terminū ſuū ſibi videret appropinquare. ꝯuocatis diſcipu lis ſuiſ in defoſſum ſibi ſepulcꝝ intrauit. ⁊ oratōne facta. poſt ineſtimabilem lucem que circudederat eum. vacuū ſepulcrum inuenerunt. tam extraneꝰ. ſicut dic̄ hiero. a dolore mortis ſupple violente. qꝛ beatuſ Augꝰ dicit. ip̄m mortuū fuiſſe. qͣꝫ a corru ptōne carnis inuenitur alienus. quia ca ro illius ſicut alioꝝ in ſepulcro nō inueīt̉ corrupta. iuxta illud p̄s. Non dabis ſan ctu. t. videre corruptōnem Et licet fratres cariſſimi beatꝰ iohannes dilectus chriſti ꝑ paſſionē nō finierit. paſſione tamen nō caruit. Calicem enī quē ſibi chriſtꝰ ꝓpina uit dicēs. calicem q̇dem meū bibetis. bibe re nō neglexit. Vnde duriſſimo exilio reli gatus fuit. oleo decoctꝰ. ⁊ veneno potatꝰ aliter eī dextram celeſtis regni quam ſibi mater ip̄ius a dn̄o petiuit. non poſſediſſꝫ Ex hͦ fratres aduertite. ꝙ ſi chriſtus nepo tibus ſuis ⁊ cognatis ſuis regnū dare no luit ſine tribulatōe. ⁊ maxime amico queꝫ ita familiariter dilexit. multo minus alijs dabit. quod etiaꝫ in ſeipſpō on̄dit. Opor tebat enim chriſtum pati. ⁊ ita intrare in gloriam ſuā. Vnde hieronimꝰ Quis int̓ reges ioſya ſanctior. ⁊ h̓ mucrone egiptio interfectus eſt Quid petro pauloqꝫ ſubli ¶ De ſancto Iohanne. mius. ⁊ hi romanū gladiuꝫ cruentauerūt Et vt de omnibus taceā dei filius ſuſtinu it ignominiā crucis. Et tu beatos illos di cis qui delicijs ⁊ felicitatibus huius mu di ꝑfruuntur. In yſa. dicit̉. Popule meꝰ qui te beatum dicunt ipſi te decipiūt tali ſcilicet beatitudine. quia in actibꝰ dicitur. Per multas tribulatōnes oportet nos ī trare in regnum celorum. Ad quod nos perducere dignetur. ¶ De eodem. Sermo. CXCIII. Idit illum diſci pulū quem diligebat ieſus Ioh̓. ī vltimo. His verbis beatus iohā nes ſublimis et humilis demonſtratur. Sublimis in diuina dilectōne quaꝫ tan git. cum dicit. quem diligebat ieſus. Hu milis ex dilectōnis nō oſtentatōe. ī ſignū cuius perſonaꝫ ſuam ſubticet et tanqͣꝫ de alio ſic de ſe ſcribit. cum dicit. Vidit illum diſcipulum. ¶ D ¶ Uere ſublimis ex di uina dilectōne. nam pre omībus alijs in uenitur ip̄m ſpecialius dilexiſſe. Vnde cā tat eccleſia. Qui p̓uilegio amoris iohan nem dilexit apoſtolū. Notandū enī ꝙ ie ſus chriſtus dilexit generaliter omēs. ſpe cialiter iuſtos. ſpecialius apoſtolos. et ex eis ſpecialiſſime aliquos. Dilexit omnes ſicut dicitur Sap. Diligis oīa que ſunt ⁊ nihil odiſti eoꝝ q̄ feciſti. Hec aūt dilctō patuit in paſſione quam pro omībus ſu ſtinuit. Eph̓. v. Qui dilexit nos ⁊ tradidit ſemetip̄ꝫ ꝑ nob̓. Et ī can. pet̓. Qui dilexit nos ⁊ la. nos a pec. ī ſan. ſuo. Sꝫ ſpāliter di ligit iuſtos. Un̄ dicit glo. ſuꝑ malachyaꝫ .jͣ. Ilſos d̓s diligit q̇ vicioꝝ hoſtes ſūt. ⁊ iu ſte q̇deꝫ. qꝛ iuſtꝰ dn̄s ⁊ iuſ. dilex. Sꝫ ſpāliꝰ apl̓os dilexit q̇bus dixit Io. xv. Diligatis inuicem ſicut dilexi vos Inter qͣs familia riter dilexit quattuor. petrum ⁊ andream iacobum ⁊ iohānem q̇ introducūt̉ loqui ei ſecreto Marci. xiij. Cum ſederet ieſus ī monte oliuēti contra templuꝫ. interroga bāt ſeparatim. petrꝰ ⁊ andreas iacobus ⁊ ioh̓es. Sꝫ ex his quattuor tribꝰ ſe magis reuelauit. petro. iacobo. ⁊ iohāni. qͥ fuerūt in ip̄iꝰ trāſfiguratōne Mat. xvij. In ſuſci tatōe puelle. Mat. v. Ex his tribꝰ duobꝰ ſe magiſdilectōe exponebat.ſ. petro ⁊ ioh̓i cū tn̄ cognati n̄ eſſent. q̇ ſimul ad ſepulcrū currūt. Ioh̓. xx. ⁊ in donū pontificis ſimul introeunt. ⁊ in templum ad horā oratōis ſimul aſcendunt. ſicut habetur in Act̉. Et dn̄s hoſ duos pre ceteris dilexit. In ſignū cuius vni eccleſiam. alteri matrem comi ſit. Sed adhuc petro in familiaritatis di lectōne iohanne prepoſuit. Vnde eum in cena ſuper pectus eius recūbere fecit. dile ctam matrem aſſignauit. proditoreꝫ reue lauit. Hanc digͥtatē attendēs ioh̓es. nūqꝫ in euangelio ſuo aliter qͣꝫ dilectuꝫ chriſti ſe appellat. ¶ E ¶ Sed penſandū ꝙ no uem inueniuntur dilecti ⁊ amati a dn̄o in ſcriptura. IacobMal̓. j. Iacob dilexi. Itē moyſes Eccl̓.xlv. Dilectus deo ⁊ homini bus moyſes. Item ſamuel Eccl̓. xlvj. Di lectus a dn̄o deo ſuo ſamuel. Item ſalo mon. ij. Regū. xij. Vocauit nomen eius amabilis domino eo ꝙ diligeret eum do minus. Item adoleſcens quidam Mar ci. x. Intuitus eum ieſus dilexit eum. Iteꝫ mariam martham ⁊ laxarum Ioh̓. xj. Di ligebat ieſus mariam martham ⁊ lazarū Item iohannem. Vnde ſupra Vidit illuꝫ diſcipulū quē diligebat ieſus. ¶ In quo ſignificat̉ ꝙ diligit dn̄s ſibi vacantes ⁊ d̓o Hi ſigͥficant̉ ꝑ iacob De quo d̓r Gen̄. xv. Iacob vir ſimplex habitans in taberna culo. Item diligit de peccatis alios edu centes. Et hi ſignificant̉ per moyſen qui eduxit filios iſrael de egipto. Item diligit intemplo ſibi deuote ſeruientes. Et hi ꝑ ſamuelem intelligunt̉. De quo d̓r. Re. v. Qui erat miniſter in cōſpectu domini in templo. Item diligit que ſurſum ſunt ſa pientes. Hi per ſalomonem accipiuntur qui de ſapientia cōmendatur. Iteꝫ diligit diuine legi obedientes Et hi per adoleſcē tem qui dicit. hec omnia ſeruaui a iuuen ¶ De ſancto Iohanne. tute mea. Itē diligit d̓euote penitētes. Hi ꝑ mariā. It̓ diligit id gētibꝰ ſollicite mini ſtrāteſ. Et hi ꝑ martha. It̓ diligit ī t̓bulato ne patiētes Ethi ꝑ lazaꝝ īfirmū. It̓ diligit mūdos carne ſiue īnocētes. Et hī ꝑ ioh̓eꝫ ¶ F ¶ Hec et̓ requirunt̉ a nobis vt amet nos deꝰ Vnde ẜm duplicem ſtatū fideliū ſcꝫ ꝯtemplatiuoꝝ et actiuoꝝ. hͨ nouē acci piuntur ⁊ quattuor ꝯtemplatiuis ⁊ quin qꝫ actiuis aptant̉. Ad ꝯtemplatiuos p̄ti net ſiquidē deo et ſibi intendere. alios de peccatis orando educere. in templo dn̄i deuote ſeruire. que ſurſum ſunt ſapere et querere. Primo ergo contemplatiuꝰ de bet deo ⁊ ſibi intendere. Unde de iacob qͦ figuraꝫ gerit ꝯtemplatiui d̓r ꝙ habitabat in tabernaculo.ſ. deo ⁊ ſibi vacans. Et an gelus maria nō inuenit vagantem. ſed in tra domum ſedentem et oꝑantem Pſal̓. Uacate ⁊ videte quoniā ego ſum deꝰ. Ex emplum in promptuario ca. xv. G. Item debet alios de peccatis orādo eripere. In huius figurā moiſes poſt collocutōeꝫ cu dn̄o ī ſolitudīe frēs ſuos eduxit de egipto Un̄ ꝓuer. xxiiij. Eos q̇ trahūt̉ ad interitu liberare ne ceſſes orando. Item dꝫ cuꝫ ſa muele dn̄o ī templo deuote ẜuire. Vn̄ d̓r de anna Lu. ij. ꝙ nō diſcedebat de templo ſeruienſ. Bern̄. Cū ad orandū ſiue ad pſal lendū in templo intraueris fluctuantiuꝫ cogitationū tumultū exteriꝰ relinque. fie ri ei nō p̄t vt aliqn̄ cū deo loquat̉. q̇ etiam tacens cū toto corde fabulat̉. Item q̄ ſui ſum ſūt dꝫ ſaꝑe. Vn̄ ad col̓. iij. Que ſurſuꝫ ſūt ſapite nō q̄ ſuꝑ trā. Nihil eī terrenū dꝫ eis ſape Sed qͥnqꝫ reſidua actiuis ꝯueni unt. Ad ip̄os q̇dem ꝑtinet mādata cuſto dire. de negligentijs deuote penitere. indi gentibꝰ neceſſaria mīſtrare. tribulatiōem carnis patient ſuſtinere. thoꝝ imaculatu cuſtodire. Sed omībus his enumeratis ioh̓es in dilectōe ſublimior maior ceteris inuenit̉. ¶ O ¶ Oſtendit̉ etiā in p̄miſſis v̓bis ⁊ humilis cum tantū dilectōnis bn̄ ficiū ſic de ſe tanqͣꝫ de alio pronuciat. Vi dit inquit illum diſcipulum quem dilige bat ieſus. Mos enī ſanctoꝝ eſt vt quāto plus dei beneficijs attolluntur. tāto plus humiliant̉. ſicut maria cum mater domi ni nūciaretur. ancillam humilem ſe dixit. et ſicut abraam in gen̄. cum frueretur dei colloquio cineri ſe ꝯparauit. Rogemꝰ. ¶ De eodem. Sermo CXCIIII. Ic euꝫ uolo ma nere donec veniā. q̇d ad te. tu me ſequere. Io. vlt̓. Sicut ſcribit ipſe ioh̓es euangeliſta cum beatū petrum do minus de genere mortis ſue certificaſſꝫ di cens. ſequere me. id eſt. ſequeris me ꝑ con formitatem paſſionis. petrus autē volēs ſcire de fine confratris ſui. ſcꝫ iohānis euā geliſte dn̄o dixit. Hic aūt qͥd̓. ſupple patiet̉ Premiſſa verba reſpondit dn̄s. Sic euꝫ volo manere. ⁊c. ¶ H ¶ In quibus ver bis duplex prerogatiua tangit̉. Vna btī iohannis. altera beati petri. Beati iohan nis prerogatiua notificatur ꝙ maneat ſi ne dolore in familiaritate amoris. ⁊ hͦ cuꝫ dicit. Sic euꝫ volo manere. Sed beati pe tri ꝙ tranſeat de hoc mundo ꝑ cōformita tem paſſionis. et hoc cum dicit. Tu me ſe quere. Vtrūqꝫ dei donū. vtrunqꝫ bonuꝫ. ſed manere quietius. ſequi laborioſius. ¶ In progatiua at beati iohānis de qua nobis nūc ẜmo. triplex beneficiū inſinua tur. Primo enī dn̄s notificat ad beatum iohannē voluntatis ſue beneplacituꝫ: cuꝫ dicit. volo. Scd̓o ſue ꝯuerſatōiſ certificat ⁊ ꝯfirmat ſtatū. cū dicit. ſic manere. Terto felice inſinuat exitu. cū dicit. donec veniā. ¶ Vere magnū bn̄ficiū pͥmū.ſ. volunta tis diuine bn̄placitū. Si enī regū terreno rū bn̄placitū tantū bn̄ficium reputat̉ vt a plurimis appetat̉. cū tn̄ ip̄oꝝ volūtas n̄ ſꝑ ſuū optineat intentū. vt in remotōe mali vel in promotōne boni. Uellent enī ami cis ſuis vel vt non infirmarentur. vel vt non morerentur. vel ſi quid aliud cum ta men et in talibus circa ſeipſos voluntas ¶ De ſancto Iohanne. ip̄oꝝ impediat̉. Multo ergo fortiꝰ appetē da eſt celeſtis regis beniuolentia cꝰ volū tatiſ bn̄placitū ſꝑ ſuū ꝯſequit̉ effectu Oīa enī qͦcūqꝫ voluit dn̄s fecit. In dicōne eniꝫ ſua cūcta ſunt poſita. ⁊ nō eſt q̇ poſſit reſi ſtere ſue volūtati. Sicut d̓r ī heſt̓. xiij. Hec enī volūtas ſi vult ab infirmitate liberat. Vnde math̓. viij. leproſus cū dixiſſet. dn̄e ſi vis potes me mūdare. rn̄dit dn̄s Volo ⁊ ꝯfeſtim mūdatꝰ eſt. Hec et̄ voluntas cū vult in neceſſitate ꝓtegit Oqͥt aduerſa be atus ioh̓s h̓ ſuſtinuit Ip̄e in remotiſſimū exilium miſſus. ip̄e forti veneno potatus. ip̄e in feruenti oleo decoctꝰ. ſed in his om nibus nō cōſumptus. Nec mirum quia hoc decreuerat diuina voluntas dicens. Sic eum volo manere. ⁊c. Hec eſt volun tas que amicos ſic promouet vt ad patri dextram collocet. Vnde ioh̓. xij. Volo vt vbi ego ſuꝫ illic ſit ⁊ mīſter meꝰ Vere dixit ⁊ facta ſūt. Iam enī ioh̓es cum fratre dex traꝫ regis poſſedit quā ꝑ matreꝫ queſiuit dicentem. Dic vt hi duo filij mei ſedeant vnus ad dextram ⁊ vnꝰ ad ſiniſtram in re gno tuo. Odn̄e doce nos facere volūtatē tuā. vt a tanto bn̄ficio tue beniuolentie n̄ excludamur ¶ I ¶ Scd̓m bn̄ficium eſt ꝙ ſue ꝯuerſatōnis certificat ⁊ ꝯfirmat ſta tu. cum dicit. Sic eū volo manere. ⁊. Qd̓ qꝫ magnū bn̄ficium ſit in nobis aduerta mus. Terte nos pro magno haberemus ſi qͥs nos de genere mortis certificaret ꝙ bono ſtatu termīare deberemꝰ. Neſcit ei homo ſtatum. locum. ⁊ tempus. ⁊ genus mortis. qꝛ neſcit homo ſtatuꝫ in qͣ moriat̉ in caritate vel extra. vel in bono vel ī malo Item qͣntum ad tꝑs neſcit homo vtrū iu uenis vel ſenex. diues vel pauꝑ. ꝯpos mē tis vl̓ mente alienatus Item dubiꝰ d̓ loco neſcit homo vtrū moriat̉ in aqua vl̓ ī t̓ra. vel in pria vel extra. Item neſcit homo ge nus mortis ſue vel infirmitatis. vtꝝ ſuffo candꝰ aquā vel occidendus fulgure vl̓ tē peſtate. gladio vel ſubitanea morte. Eccl̓. Neſcit hō finē ſuū. Et alibi. ix. Nemo ſcit vtrū amore vel odio dignꝰ ſit. Exempluꝫ ca. iij. IMagnū ergo et ſingulare benefi cium btō iohanni dn̄s exhibuit qn̄ ip̄um de bonā ꝯuerſatōe ⁊ de vita ip̄iꝰ ſn̄ dolore certificauit dicens. Sic eū vo. ma. ⁊cͣ. Nec mirum. Tria enī habuit q̄ ſꝑ ꝑmanebūt. ſcꝫ v̓ginitas. de qͣ apꝰ ad Coꝝ. vij. Bonuꝫ eſt ſi ſic ꝓmaneat. Matrimoniū ei nō ſꝑ ꝑmanebit. qꝛ neqꝫ nubent neqꝫ nubentur Mat. xxj. Hec in eo fuit qꝛ volentē nube re dn̄s a nuptijs reuocauit. Uirgo enim eſt electus a dn̄o. Item habuit caritatē. qꝛ caritas nūqͣꝫ excidet. Hāc on̄dit bt̄s ioh̓eſ ſe habere ꝑ ꝯſortiū paſſiōis. Io. xix. Cū vi diſſet inq̇t ieſus matrem ⁊ diſcipulū ſtātē quem diligebat dixit. Ccce mater tua. ⁊cͣ. Omēs ei alij fugerūt. Item hanc on̄dit ꝑ reſurrectiōis gaudiū Ioh̓. xx. Currebant duo ſimul.ſ. petrus ⁊ aliꝰ diſcipulus.ſ. io. hānes. et iohānes ꝑcucurrit citiꝰ. caritas enī vrgebat euꝫ. Tertiū eſt qd̓ ſꝑ manebit ꝯtemplato. ⁊ hͦ eſt optima pars marie qn̄ auferet̉ ab ea. Nunc videmus ꝑ ſpeculuꝫ in enigmate tūc autem facie ad faciē Hāc ꝯtemplatōem exercuit qn̄ fuit in ſpiritu ī dn̄ica die. ſicut d̓r apo. ij ¶ K ¶ Tertium beneficiū inſinuat dn̄s ꝑ beatum exitu cū dicit. donec veniam. Optime donec veni am. Quia non in carneꝫ ad patienduꝫ. qꝛ iam venerat. Luce. xix. Venit filius homī nis querere et ſaluum facere quod peri. Item non inmentem ad habitandum. quia iam inerat. De quo. Ioh̓. ix. Ad euꝫ veniemus ⁊ manſione apud euꝫ faciemꝰ Sed donec veniam. in morte ad inuitan dum. De quo Apo. vltio. Veni dn̄e ieſu. Oqꝫ felix exitus. Oqͣꝫ magnum benefici um. Primo propter ipſius ieſu chriſti ad uentum. Vnde dicit. Donec veniaꝫ. Ap paruit enim caro ſuo iohanni. Item felij exitꝰ ꝓpter ꝯſortiū. qꝛ apꝑuit cuꝫ diſcipl̓is ſuis. Itē exitꝰ felix ꝓpt̓ dulcē inuitatōneꝫ. Ueni dilctē mi. qꝛ tꝑs ē vt ēpuleris in cō uiuio meo cū frībꝰ tuis. De hͦ felici exitu dicit Hiero. Felix exitꝰ q̇ itur ad poſſidēd̓ vitā eternā. Quo nos ꝑducere dignetur. Exemplum ca. ix. I. ¶ De Innocentibus. ¶ De Innocentibus. Sermo. CX¶ V. Idi ſupra mon tem ſyon agnū ſtantē ⁊ cū eo cē tu q̄dragintaquattuor milia ⁊cͣ. Apo. xiiij. In hac epl̓a d̓ pueriſ qͦꝝ h̓ ſolen nitas agit̉ta nob̓ ꝯmēdabilia oſtendunt̉ vicꝫ ip̄oꝝ innocētia. pena. ⁊ gl̓a Innocētia qm̄ habuerūt q̇ notat̉ cū d̓r. Hi ſt̓ q̇ cū mu lieribꝰ n̄ ſt̓ cōi. vir. eī ſt. Pena quā ſuſtinu erūt cū d̓r. Hi empti ſūt d̓ t̓ra pͥmitie d̓o et agno. Gl̓a ad quā ꝑuenerūt. cū ſubditur. Uidi ſupra motē ſyo ag. ſtante. ⁊cͣ. ¶ A ¶ Et qꝛbis ioh̓s ī epl̓a ſua pͥmo ait d̓ ip̄o rū gl̓a tāqͣꝫ d̓ digniori. ⁊ nos ip̄aꝫ tanqͣꝫ di gniorē pͥmo on̄damꝰ Oqͣnta felicitas gl̓e ip̄oꝝ innuit̉ ſi v̓ba btī jo. in epl̓a penſentur Nā felix gl̓a ip̄oꝝ ex loco. felix exꝯſortio. fe lix ex collegio. felix ex ſuaui cātico. ſꝫ feliciſ ſima ex dei inſignio. ¶ Uere felix gl̓ia eoꝝ ex loco. qꝛ ſupra mōtē ſyo ī qͣ h̓editas cele ſtis inuit̉. De qͣ mōte exo. xv. Introduces eoſ ⁊ plātabis ī mōte h̓editatis tue firmiſ ſimo habitaculo tuo qd̓ oꝑatꝰ es domīe. Que d̓r mōs ſyō. i. ſpecl̓m. Ibi.n. ſpecula bimur ſn̄ enigmate. qꝛ facie ad fa. Hic eſt mos d̓ qͦ ī p̄s. d̓r. Quis aſcēdet ī motē dn̄i. ⁊cͣ. ¶ It̓ felix gl̓a ex ꝯſortio.ſ. agni. qꝛ vidi īqͥt agnū ſtāte. In qͣ chriſti hūaītas inuit̉ ī qͣ hūanitate plenuꝫ oī dulcedie gaudiuꝫ ꝯſiſtit. Un̄ petrꝰ d̓ hūanitate chriſti loq̄nſ dicit. Ip̄e ē in que āgeli delectāt̉ ꝓſpicere. Et bt̄s g̓g̓. Quid ei iocūdiꝰ qͣꝫ vid̓e hoīeꝫ hoīs ꝯditorē. quē et̄ āgeli delectāt̉ videre. De hͦ agno d̓r Eſaie. xvj. Emitte agnum dn̄e dn̄atorē t̓re. Exemplū ī ꝓmp. ca. x. B. ¶ It̓ felix ex collegio. qꝛ cū eo. cxliiij. milia Oqꝫ delectabile ē ī tā mag e btā ſocietate eē ſic̄ dic̄ p̄s. Sic̄ letantiū oīm hitato ē ī te ¶ It felix ex regali īſignio. qꝛ hn̄teſ nomē eꝰ ⁊ nomē pr̄is eiꝰ ſcpͥtum ī frōtibus ſuis. ¶ It felix gl̓a eoꝝ ex ſuaui ⁊ ſingl̓ari canti co. qꝛ cāticū nouū catabāt. qd̓ luaue in cy thare armonia deſignat̉. Quaſi inq̇t cy thaderoꝝ cytharizantiū in cytharis ſuis. Item fuit ſingulare qꝛ nemo pot̓at dicere canticū niſi. cxliiij. milia Nec mirū. exceſſe rūt enī alios in agni ꝯformitate. qꝛ pueri cū puero. v̓gies cū v̓gie. martires cū mar tire ꝯformitatē habuerūt. Sic ergo pͥmo felix gl̓a inuit̉. ¶ B ¶ Scd̓o ergo innult ip̄oꝝ pena cū ſubdit̉. Hi epti ſt̄ ex hoībus .i. redēpti a vinculo culpe. in qͣ nati fuerāt ⁊ h̓ p̄cioſo ſangne ſuo. Baptizati ſūt et ⁊ mūdati in ſangne ſue paſſiōis. Quorum paſſio ſiue pena on̄dit̉ ꝯmendabil̓.ſ. quia ſpālis. ⁊ qꝛ p̄mordialis. Spālem oſtendit cū dicit. ex oībus. qꝛ n̄ oībꝰ datū eſt hͦ ſꝫ ſol pueris de bethleem vt ꝓ chriſto occiderēt̉ Item pͥmordialē on̄dit cū dicit. primicie. Chriſti ei ꝓthomartires ſunt. ⁊ oēs alios martires p̄ceſſerūt. ſꝫ qꝛ nihil ꝓfuiſſet nec ꝯmendabile fuiſſet ſic pati niſi cā iuſta fu iſſꝫ. qꝛ nō pena ſꝫ cā facit martirē. ⁊ iō mox cam pene eoꝝ ſubdit cū dicit. deo ⁊ agno. id ē. ad honorē dei ⁊ agni.i. chriſti. Ip̄e enī ad ꝑdendū q̄rebat̉ ⁊ ip̄i loco eꝰ occidebāt̉ ¶ C ¶ Tertio innuit̉ ip̄oꝝ innocētia cuꝫ ſubditur. Hi ſūt q̇ cū mulieribꝰ n̄ ſūt cōi ⁊cͣ. Et īnuit̉ ip̄oꝝ triplex innocētia.ſ. carnis cordis. ⁊ oris. Non enī in carne habuerūt immūdiciā. qꝛ cū mulieribꝰ n̄ ſūt co. Nec in ore fallaciā. qꝛ in ore eoꝝ nō eſt inuentū mendaciū. Nec in corde maliciā. quia ſn̄ macula ſūt ante thronum dei Et nos frēs cariſſimi ſi ad ip̄oꝝ gl̓am ꝑtingere cupiꝰ ⁊ volumus. oportet vt p̄dictam tripliceꝫ innocentiā habeamꝰ. qꝛ qͣs aſcēdet in mo tem dn̄i aūt quis ſtabit in loco ſancto eiꝰ. ſcꝫ innocens maībꝰ ⁊ mūdo corde. Item penā ſuſtineamꝰ. qꝛ ꝑ mul. trib. opor. noſ intrare in re. dei. vt d̓r in Act̉. et ſic ad glo riam. id eſt ad monteꝫ ſyon. vbi. cxliiij. mi lia et agnus requieſcunt perueniamus. Ad quod nos ꝑdu. ⁊cͣ. ¶ De eodem. Sermo. CX ¶VI. Uge in egiptuꝫ A futurum eſt enim vt hero. q. pu ¶ De Innocentibus. ad perden. eū. Math̓. ij. ¶ D ¶ Circa fu gā chriſti duo in premiſſis verbis notant̉. Primo enī fuga precipit̉. cū dicitur Fuge Scd̓o cauſa infert̉. cū d̓r. futurū eſt enī. ⁊c ¶ Precipiendo ergo fugam dicit. fuge Hec enī fuga fuit in remediū. Vnde notā dum ꝙ triplex eſt fuga bonoꝝ ⁊ in triplex remediū. Uidelicet fuga in remediuꝫ car nalis temptatōis. Item fuga in remediuꝫ mundane ꝯuerſatōnis. Item fuga ī reme diū hoſtilis ꝑſecutōnis. ¶ De pͥma q̄ eſt in remedium carnalis temptatōnis dicit Apo. Coꝝ. vj. Fugite fornicatōem. Cū enī cetera vincant̉ vicia pugnando ſicut dic̄ Hiero. luxuria melius fugiēdo qͣꝫ pugnā do vincitur. Eſt ei morbꝰ ꝯtagioſus. Vn̄ ẜm apl̓m Coꝝ. vij. Bonum ē homini mu lierem non tangere. Qui enī tetigerit pi cem inquinabit̉ ab ea. Ecc̄. xiij. Hec fuga p̄ſignata fuit in fuga helye a facie iezabel. Re. xix. Si ergo helyas talis et tantus di uini cultus zelator fugit mulierem. fatuꝰ eſt qui pugnando credit vincere ip̄aꝫ. Ex empluꝫ in promptuario ca. xvij. C. ¶ De ſcd̓a vero fuga que eſt in remediū mūda ne cōuerſationis d̓r zach̓. ij. Fugite a facie aquilonis qui eſt ventus frigidus. Refri guit enī in mundo caritas multoꝝ. Vnd̓ qui ſibi adherent.ſ. mundo. et hoc ꝑ amo rem ſicut dicit Io. deum diligere nō poſ ſunt. ¶ Vere fugiēdus eſt munduſ. quia eſt tanqͣꝫ domus ruinoſa de cuius parie tibus quotidie cadunt lapides ſubito. id eſt. homines per caſus ſubitos et impro uiſos. et tamen homines ſūt ſicut porci. q̄ licet clamēt et griniant cum vnus ſubito ſecuri percutitur. ꝑterriti tn̄ parum mox ad paſtum redeunt vbi ſubito ſimilit̓ oc cidunt̉. ¶ Eſt etiam mundꝰ hic velut do mus plena muſcipulis ad capiendum il los qui ad moduꝫ murium circa terram ſerpunt Sap̄. xiiij. Creature dei facte ſunt in odiū et in temptatōem anime hominū et in muſcipulas pedibus inſipientium. Vnde ambro. Fructus mundi ruina eſt. ad hoc ſtercorat vt cadat. ad hoc blanditur vt decipiat. ¶ Item mundus iſte eſt ſicut domus plena laqueis. ad capiendū viros religioſos. Eccl̓. ix. In medio laque orum ingredieris. Vnde ioh̓es baptiſta licet in vtero fuerit ſanctificatꝰ. tamē mu danam conuerſatōem fugiens antra de ſerti petijt Hec fuga preſignata fuit in fu ga dauid. quando fugit in ſpelūcaꝫ odol lam vt latitaret ibi. Re. xxij. Exemplum in promptuario ca. vij. A. B. ¶ Tertia fu ga eſt in remedium hoſtilis perſecutoniſ De qua dicitur hic. Fuge in egip. Nō au tem ſimpliciter paſſionem fugiebat qͥ pa ti aduenerat. ſed quia nondū tempꝰ paſſi onis aduenerat. Adhuc enim mundum nōdū inſtruxerat verbis. nōduꝫ exemplo informauerat. nondū miraculis illuſtra uerat Vnde pro mundi vtilitate ſe adhuc reſeruabat. hoc idem apoſtolis precipiēs quibus licet calicem paſſionis bibenduꝫ predixiſſet tamē pro vtilitate hominuꝫ qͣꝫ diu poſſēt protelādo hoſtiles inſidias de clinarent. Cum inquit perſecuti vos fue. in vna ciuitate fu. īali. Hec fuga p̄ſigna ta fuit in gen̄. vbi iacob fugit a facie eſau De qua in Oſee. xij. Fugit in regionem ſy rie ¶ E ¶ Cauſa autem fuge oſtenditur cum infertur Futurum eſt enim. ⁊cͣ. Vere futurum eſt vt ſicut herodes puerum. ſic dyabolus deſignatus per herodem. que rit puerum. id eſt. pure viuentem ad p̄dē dum eum. Aduerſarius veſter ſicut dicit beatus petrus. tanquā leo rugiēs circuit querens quem deuoret⁊. Querit autem ſicut herodes tripliciter. ſcilicet fraudulēt indeficienter. et crudeliter. ¶ Fraudulen ter. Vnde dixit ad magos. Ite et interro gate diligenter de puero. vt et ego ve. ado. eū. Cum tamen hoc non intenderet. Sic dyabolus ſpēm boni pretendit. tranſfigu rans ſe in angelum lucis. vt citius decipi at. bona quandoqꝫ conſulit vt malo fine ꝯcludat. Pro q̇ dicit apꝰ. Nō ei ignorāꝰ aſtutias illiꝰ. Pretendit enī pulcrum ca put tanquā ſerpentis ſed venenatuꝫ. De quo dicit̉ in Eccl̓. xxv. Non eſt iniquius De Innocentibus. caput ſuꝑ caput colubri. Sic pͥmis ꝑenti bus bona ꝓmiſit dicens Gn̄. iij. Eritis ſic̄ dij. ⁊ nequāqͣꝫ moriemini. ſꝫ fefellit. Exem plū in ꝓmptuario ca. vij. F. ¶ Iteꝫ querit indeficienter. Pro quo d̓r. futurū ē enī. ⁊cͣ. Non ſolum enī in pn̄ti querit. ſed futurū eſt vt querat. quia qͣꝫdiu ſumus in hac vi ta. tamdiu nō deſinit querere. Qd̓ petrus bene innuit cuꝫ in pn̄ti dixit. pe. v. Aduer ſarius veſter tāquaꝫ leo. ⁊cͣ. Nō eniꝫ dicit̉ Circuiuit. ſꝫ in pn̄ti circuit. Vnde quādo putamus eū longe eſſe tūc ꝓpe e. Exēpluꝫ in dyalogo de ep̄o q̇ cum diceret ſeruo p gritanti. Veni dyabole exue mihi calceoſ mox corrigie ceperūt diſſolui. De hͦ habeſ in ꝓmptuario ca. ij. R ¶ Item querit cru deliter. quia ad ꝑdendum. Non alium qͣꝫ hoīem intendit ꝑ̄dere eternaliter. Vnde ad hͦ vt ieſum perderet omēs pueros ſibi coetaneos occidi p̄cepit. Sic ⁊ dyabolus Unde tāqꝫ leo ru. cir. que. quem deuoret. Sed debilis eſt hoſtis q̇ non pōt vincere niſi volentem Vnde. Reſiſtite ei fortes in fide. Ad quā nos iuuare dignetur. Qui. Exemplum in ꝓmptuario ca. ij. D. ¶ De eodem Sermo. ¶ XCIX. ſqꝫquo domine ſanctus et verus nō vindicas ſā Iguine noſtrū q̇ effuſus eſt. Et di ctum eſt illis vt requieſcerēt adhuc modi cum tempꝰ donec impleret̉ numerus fra trum eoꝝ. Hec v̓ba vt ſcribit beatꝰ ioh̓es Apo. vj. ſunt ex ꝑte eoꝝ plata. q̄ ꝓ teſtimo nio chriſti ſunt occiſi. Ideo ſenſum horuꝫ v̓boꝝ de ip̄is cantat hodie ecc̄īa. In q̇bus v̓bis duplex nobis tempus innuit̉. Tem pus miſcd̓ie. et tempus iuſticie. Cempus iuſticie qd̓ eſt tempꝰ iudicij notat̉ in ſcōꝫ petitōne. cum dicūt. Vſqꝫ q̄ dn̄e ſanctus ⁊ verus nō vindi. ſan. noſtꝝ. id eſt qͣꝫdiu dif fers tꝑs iudicij in quo ſanguineꝫ noſtruꝫ vindicabiſ. Non enī petūt ſancti de perſe cutoribus ſuis in pn̄ti vindictam. cuꝫ po tius petant vt corrigant̉. ſicut patet in btō ſtephano q̇ pro ꝑſecutoribus exorauit. ſꝫ ſcientes qꝛ nō corrigentes ſe in pn̄ti. in iu dicio cōdemnabunt̉. ideo vt illud tempꝰ citius veniat hͦ petūt dicentes. Uſqꝫ quo dn̄e ſanctus et verus. ⁊cͣ. Tunc enī letabit̉ iuſtus cum viderit vindictā. Tempꝰ aūt miſcd̓ie notatur in dn̄i reſpōſionē. cū ſub dit̉. Adhuc requieſcite modicū tempꝰ. ⁊cͣ. F ¶ Sed qꝛ tempus miſcd̓ie qd̓ nunc eſt p̄cedit tempus iuſticie qd̓ erit in iudi cio. ideo congrue de ip̄o pͥmo eſt ꝓcedēd̓. Quod tempus in p̄miſſis verbis duplici ter deſcribitur.ſ. in qͣntitate. cū d̓r. Modi cum. Et ī vtilitatē. cuꝫ d̓r. Donec impleat̉ numerus fratrū. Hoc enī tꝑe cōplet nūe rus fidelium. Quantitas aut tꝑis nō ma gna ſed ꝑua oſtendit̉. qꝛ modicum. Vere modicuꝫ tꝑs miſcd̓ie. qꝛ nō ſemꝑ fuit nec ſemꝑ erit. Incepit enī a pͥmo chriſti aduē tu quo pincarnatōem venit in hūc mun dum et durat vſqꝫ ad ſcd̓m ipſius aduen tum quo veniet. ſiue ꝑ particulare ſiue ꝑ vniuerſale iudiciū Ante ei pͥmū aduentu ſcꝫ incarnatōnis nō tꝑs miſcd̓ie ſed potiꝰ tempus ſeuicie potuit dici. qꝛ tunc dn̄s le gitur oſtendiſſe ſeuiciā ẜm omēꝫ locū. In celo. in paradiſo. in md̓o. In celo quādo luciferū pro vno cogitatu ſuꝑbie mox de celo deiecit. nec ei inducias ad penitendū vnius hore dedit. de quo yſa. xiiij. Item in paradiſo quando pͥmoſ parentes ꝓ vniꝰ pomi auaricia ſine dilatōne de paradiſo eiecit. de quo Gn̄. ij. Item in mundo. quā do pro quorūdam hoīm luxuria totum munduzaquā diluuij deleuit. In pͥmo er go puniuit ſuꝑbiam. In ſcd̓o auariciam. In tertio luxuriaꝫ. Hec tria quaſi genus oīm maloꝝ. ſicut dicit Io. ij. in can̄. qꝛ om ne qd̓ eſt in mūdo. aut eſt ꝯcupiſcētia car. ⁊cͣ. inuenit̉ dn̄s ī veteri teſtamento freq̄n ter puniuiſſe. Nam ꝓpter luxuriā her et onan occidit Gn̄. xxxviij. It ꝓpt̓ ſuꝑbiā ex ercituꝫ Sēnacheribincinerauit. Re. xix et nabuchodonoſor in pecudem cōmuta uit Dan̄. iiij. Item ꝓpter auariciā achan lapidauit. Ioſue. vij. Et in multis hec tria ¶ De ſancto Uincentio. puniuit. Nec mirū. Non enī adhuc vene rat tempꝰ miſcd̓ie. adeo enī culpa clauſe rat celum ꝙ pluuia miſcd̓ie nō poterat d̓ ſcendere. Vnde ſancti prēs clamabāt illd̓ p̄s. Dn̄e in celo miſcd̓ia tua. Sed exqͣ ver bum caro factū eſt attulit ſecum ſaccum miſcd̓ie. quia plenꝰ venit gratia ⁊ verita te. et rupto ſacco corporis ſui in paſſione. miſcd̓ia dn̄i plena eſt terra. Vnde iam nō ſic ſeuit dn̄s. Et hͦ patet. Quia q̇ pͥus pro vno cogitatū ſuꝑbie lucifeꝝ nō tolerauit modo multos non tantū in cogitatu ſuꝑ biam habentes. ſed etiā verbis ⁊ operibꝰ ꝑ multa tꝑa tolerat. Item q̇ furtum vni pomi ſine dilatōne puniuit. mō rapinā ⁊ furtū pecoꝝ equoꝝ ⁊ hereditatū in ml̓tis ꝑmulta temꝑa tolerat. Iteꝫ qͥ ꝓpter luxu riam quorūdā hoīm totū mundū d̓leuit modo pene totum mundū putridum in luxuria tolerat. Nec mirū. eſt enī tempuſ miſcd̓ie. quod tempꝰ non eſt vindicte. ſed vtilitatis. Ad hͦ eī dn̄s modo tolerat pec catores vt cōuerſi impleāt numerū fideli um. Et hoc patet Nam inter ſuꝑbos pau luꝫ ꝑſecutorē eccīe. Inter auaros matheū teloneariū. Item inter luxurioſos mariā magdalenā ꝑ multa tꝑa tolerauit. q̇ con uerſi ſūt effecti de fidelibus numerū ſcōꝝ cōplentibꝰ. Et hͦ tꝑs nō durabit niſi vſqꝫ ad tempꝰ iudicij vel iuſticie. Quod tēpuſ in petitōne ſanctoꝝ notat̉ ſicut dictū ē. cū dicunt. vſqꝫ q̇ dn̄e ſanctꝰ ⁊ verꝰ. ⁊cͣ. ¶ G ¶ Tempus iuſticie in p̄miſſis v̓bis oſtē ditur terribile tripliciter.ſ. ꝓpter venientiſ potentiā. iuſticiā. ⁊ ſapientiā. Potentia innuit̉ in hͦ ꝙ dicit̉. dn̄e. Iuſticia in hͦ ꝙ d̓ ſanctꝰ. Sapientia in hͦ ꝙ d̓r verus. ¶ Et bene ꝑ pͥmū potentia innuit̉. quia hoc no men dn̄s poteſtatis eſt. ⁊ requirit ſub ſe ī feriꝰ. Scd̓ꝫ hͦ ip̄e merito d̓r dn̄s. id eſt. po tens alteriꝰ. quia ſibi curuat̉ omne genu celeſtiū ter. ⁊ infer. psͣ. Quis ſimilis tibi ī fortibus dn̄e ¶ In eo aūt ꝙ ſanctus dicit̉ bene iuſtus intelligit̉. quia ſanctus grece agyos quaſi ſine terrād̓r. Vnde quia ip̄e poteſt eſſe ſine terra. id eſt. ſine terrenis. a iuſticia ꝓpter terrena nō declinabit. Un̄ ꝓuer. vj. Non accipiet pro redemptōe do na plurima. ¶ In eo autē ꝙ verus dicit̉. optime ſapiens deſignat̉. quia ipſe verus eſt q̇ nec fallitur nec falli poteſt. qd̓ ꝓpriū eſt dei. p̄s. Om̄īs homo mendax. Deꝰ āt verax eſt. qꝛ iuxta p̄s. ſapientie eius nō eſt numerꝰ. ¶ Quia ergo potens vinci no poterit. Et ſic tollitur fiducia potentuꝫ. qꝛ ſe ꝑ potētiā eripere nō poterūt. p̄s. Quis ſimilis tui in fortibꝰ dn̄e. Et rn̄dit. Non ē fortis ſicut d̓s noſter. ¶ Item quia iuſtꝰ ꝑ munera flecti nō poterit. Et hͦ tollit con fidentiā a diuitibus q̇ in multitudine di uitiaꝝ ſuaꝝ gloriant̉. quia ſe diuitijs redi mere nō valebūt. quia nō accipiet pro re demptōne dona plurima. Prouer. vj. ¶ Item quia ſapiens falli nō poterit. Et hͦ tollit ꝯfidentiā a ſapientibus qui in ſa pientia ſua contra deū allegare non pote rūt. Deus enī ſcientiaꝝ dn̄s eſt. Regū. ij. De his tribus ſi placet loq̄ Require ī ſer mone Tunc videbūt filiū. Secūda domi nica aduentus. ¶ De ſancto Vincētio. Sęrmo. CXCVIII. Incenti dabo manna abſconditum ⁊ dabo ei calculū cādidū et in calculo nomen nouū ſcpͥtum. quod nemo ſcit ni ſi qui accipit. Apo. ij. In his v̓bis oſtēdit dn̄s ꝙ ex merito vie confert̉ p̄miū patrie. Meritū aūt vie oſtendit in cōtrarioꝝ de uictōne. cū dicit. vincenti. Sed p̄miuꝫ pa trie innuit in multiplici iocūditatis perce ptōne. cū ſubdit. Dabo manna abſco. ⁊cͣ. ¶ H ¶ Contraria aūt q̄ ab omībꝰ p̄mi um patrie deſiderantibus vincenda ſunt ſt tria.ſ. mūdꝰ. caro. ⁊ dyabolꝰ Hec ta apꝰ regna vocat reſpectu maloꝝ in quibꝰ re gnant dicens ad Hebreos. Sancti ꝑ fidē vicerūt regna. Hec ſūt regna q̄ ſub figura filij iſrl̓ tendentes ad terrā ꝓmiſſiōis vice rūt. de quibꝰ in p̄s. Seon regē amorreoꝝ ⁊ og. re. ba. ⁊ oīa regͣ cha. ¶ Seon interp̄ ¶ De ſancto Uincentio. atur calens. et ſigͣt dyabolū. q̇ adeo calēs eſt ꝙ alitus ſuggeſtionuꝫ ſuaꝝ prunas fo mitis nrī ardere facit. Et apꝰ ad Eph̓. vj. ſuggeſtiones ip̄iꝰ ignea tela appellat. Hic eſt rex amorreoꝝ.i. pct̄ōrū. qꝛ ip̄e ē rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbie. ¶ Og interpretat̉ ꝯgre gans ⁊ baſan ꝯfuſio. ⁊ ſigt mundū ⁊ mun danos q̇ nil intendūt niſi ꝯgregare paleā tꝑaliuꝫ. Vn̄ in exo. v. Diſpſus eſt ppl̓us ꝑ totā terrā egipti vt ꝯgregaret palea. Qui bus ⁊ ꝯfuſio ꝯuenit qꝛ teſte apl̓o. gl̓ia eoꝝ in ꝯfuſione q̇ trena ſapiunt. ¶ Chanaan interptat̉ huilis vel motꝰ. ⁊ ſigͣt carne q̇ d̓ humili materia facta eſt.ſ. t̓ra. vel d̓r motꝰ qꝛ ſꝑ mouet̉ ſpūi aduerſando. Huius re gna ſūt qͥnqꝫ ſenſus corꝑis. ¶ Et qꝛ mun dus. caro. ⁊ dyabolꝰ in ſcis regre cupiūt. ꝯtra eos diuerſa mouēt p̄lia. ¶ Primꝰ ſcꝫ caro pugnat voluptate vt maculet ſo brietatē. Propt̓ qd̓ caro ꝯcupiſcit aduer ſus ſpūm ⁊ ſpūs aduerſꝰ carnē. Vn̄ aug Nullū peiorē ſociū habeo qͣꝫ carnē qͣm in habito. mecū vult coronari ſꝫ nō vult me cū decertare. Ocaro caro quare gͣuaſani mā q̄ tibi moleſta non eſt nec tu effugies pena cū ip̄a patiet̉ gehennā. Contra hūc hoſtē hortat̉ nos petrꝰ dicēſ. Obſecro voſ vt abſtineatis a carnalibꝰ deſiderijs q̇ mi litat aduerſus aīam. Hūc hoſtem vincen tius ſuꝑauit. qꝛ nō ſolū carnis curā in de ſiderijs nō fecit. veꝝetiā carnis naturaꝫ ꝑ patiētie īuertibilitatē exceſſit. ⁊ hͦ qn̄ dixit Videbis me plus poſſe dei v̓tute duꝫtor queor qͣꝫ ip̄e q̇ torques. Exemplū in ꝓm ptuario. ca. ij. M. ¶ Scd̓us aūt hoſtis ſcꝫ mūdꝰ. q̇ in maligno poſitꝰ eſt. pugnat malignitate vt frāgat fidei firmitatē. Pu gnat aūt duabꝰ manibꝰ.ſ. dextra ꝓſperita tatis. ⁊ ſiniſtra aduerſitatis. proſperis ſcꝫ alliciens ⁊ aduerſis terrens. Hic eſt iōab qui amaſe mentum dextra tenebat quali deoſculans eum. ⁊ ſiniſtra mortē intulit. O qͥt proſpera dacianus vincentio ꝓmit tebat vt a fide reſiliret. q̇ oīa ip̄e cum apl̓o ph̓i. iij. arbitratꝰ eſt tanqͣꝫ ſtercora vt chri ſtuꝫ lucrificaret. Item q̇t aduerſa ei ītulique oīa ꝑ magnanimitatē ſuꝑauit. atten dens illud Math̓. x. Nolite timere eos q̇ occidunt corpꝰ. ⁊ amplius nō habent qͥd faciant. ¶ Tertius hoſtis ſcꝫ dyabolꝰ pu gnat calliditate Vnde ⁊ ſerpenti cōparat̉ Pretendit enī pulcrū caput ſꝫ venenoſū Bonū enī p̓ncipiū ſepe cōſulit vt maluꝫ finē inferat. De hͦ ſerpente ⁊ de capite eiꝰ d̓r Ecc̄. xxv. Non eſt caput nequius ſuꝑ caput colubri. Exemplū ca. ij. I. Huiꝰ ho ſtis aſtutias vincentius vicit. non ſoluꝫ p̓ncipes ydoloꝝ qͥbus dyaboluſ ſuggere bat qualiter eum torquerent deſpiciēdo. ſed etiā alios ab ydoloꝝ cultura reuocan do Et qꝛ ſic contraria vicit merito a victo ria nomen vincentius qͣſi p̄ſagio habuit. ¶ I ¶ Taliter aut vincenti triplex p̄miū ꝓmittit dn̄s. vicꝫ manna abſcondituꝫ. cal culum candidū. ⁊ nomen nouū ſcriptum In quibus triplex beatitudo inſinuatur. In mana deitatis ⁊ humanitatis fruitio. In calculo candido. corporis glorificato In nomine nouo ſcripto. ineffabilis diḡ tatis ꝑceptio. ¶ Bene aūt ꝑ manna diui nitatis ⁊ humanitatis delectabilis fruito deſignat̉. qꝛ de manna d̓r ꝙ in ſapore erat quaſi ſimile cū melle. Per ſimilā huma nitas intelligit̉. qꝛ ſicut ſimila anteqͣꝫ ad ſa porem ſuū ꝑueniat multis tunſionibus ⁊ contritōnibus ad hoc deducitur. Sic hu manitas chriſti ante glorificatōem ſuam qn̄ p̄cipue d̓lectabilis facta eſt multas tu ſiones et ꝯtritōnes ſuſtinuit. Per mel āt diuinitas innuit̉. Mel enī eſt dulce. mun dificatiuū. ꝯſeruatiuuꝫ. vltra modū ſum ptum ledit. Sic diuinitas eſt dulcis. Vn̄ ps. Dulcis ⁊ rectus dn̄s. Mudificatiua eſt qꝛ teſte yſa. iiij. Abluit ſordes filiarum ſyon. Nemo enī peccata dimittit que ſūt ſordes ſpūales niſi ſolus deꝰ. Item eſt cō ſeruatiua. Omīa enī ꝑ ip̄m ꝯſeruantur eē. Un̄ act. xvj. In ip̄o viuimꝰ. mouemur et ſumꝰ. Et ſicut mel vltra modū ſumptū ledit. ſic īmoderata inquiſitio diuinitatis Perſcrutator enī maieſtatis opprimētur a gloria. Ratōe ergo ſaporis quaſi ſimila a.cto Uincentio. I ſanat cū melle in manna diuinitatis ⁊ hūanita tis delectabilis fruitio p̄mittit̉. qꝛ ex ꝯtem platōne vtriuſqꝫ hͦ dulcedo fruitōis reſul tat. Et d̓r hͦ manna abſconditu. qꝛ illa dul cedo exuperat omēm ſenſum. qꝛ qd̓ ocl̓s nō vidit nec auris audiuit. ⁊cͣ. De hac de lectabili fruitōne dicit Bern̄. Eterna om niū bonoꝝ eſt ſolennitas facie ad faciem deū intueri. eius dulcedine ſine faſtidio ſa tiari. vt quē ſꝑ habent ſemꝑ habere velint eius viſione ſine defectu ꝑfrui. Ibi eſſe no ſtrum nō habebit morteꝫ. ibi noſſe noſtꝝ non habebit errorem. ibi amare noſtrum non habebit offenſionem. Exemplum ca pitulo. x. B ¶ Et nō ſolum hec beatitudo fruitōnis promittitur. ſed etiam glorifica tionis corporis. et hoc in calculo candido Calculus enī eſt lapis candidus. paruus et rotundus. calcantibus duriſſimꝰ. ſicut dicit yſidorꝰ. Merito ergo ꝑ calculū cor poris glorificatio deſignatur. tum qꝛ luci dus in quo claritas. tum quia ſolidus. in quo impaſſibilitas. tum quia rotundus in quo agilitaſ. He ſunt tres dotes corpo ris que tangunt̉ in libro Sap̄. iiij. Fulge bunt iuſti in quo claritas. ⁊ tanqͣꝫ ſcintille in arundineto diſcurrent. in qͣ agilitas. e regnabūt in eternū. in quo immortalitas ſiue impaſſibilitas. ¶ Promittit ⁊ terti um.ſ. dignitatem honoris. cū dicit. ⁊ ī cal culo nomen nouū ſcpͥtum. Hoc nomen eſt ꝑpetuatio filiatōnis. Non enī erimꝰ in patria vt ſerui. ſed vt filij. Habemꝰ qui dē in p̄ſenti vita hͦ nomen ꝙ ſumus filij. nō eſt confirmatuꝫ. Vnde quotidie illud petimus confirmari dicenteſ. Sanctifice tur. id eſt. firmet̉ nomen tuuꝫ. Et ecce pro mittitur cōfirmatio nomīs. qꝛ in calculo ſcpͥtum. id eſt in glorificatiōe corꝑis. quia in corꝑe glorificato apparebit. ꝙ v̓e filij ſu muſ. Et bn̄ dicit̉ ꝙ nemo ſcit niſi q̇ accipit ꝓpter glorificatōnis incōprehenſibilitatē Oculus enī nō vidit deus abſqꝫ te. q̄ pre paraſti diligētibus te. yſa. lxiiij. Ad quod nos ꝑducat. ¶ De eodem. Sermo. ¶ XCIIX. I quis mihi mi niſtrat me ſequatur. ⁊ vbi ego ſum illic ⁊ miniſter meꝰ erit Ioh̓. xij. ¶ K ¶ Quia miniſtri alioꝝ domīoꝝ plus qͣꝫ ip̄oꝝ dn̄i habēt de labore et minꝰ de honore. chriſtꝰ vt magis ad ſuū ẜuitiū alliciat oſtendit mīſtros ſuos minorem habere laborem et equalem cū ip̄o hono rem. Tali ergo dn̄o quilibꝫ libenter deſer uiret. Vnde iuxta hͦ tria facit dn̄s in p̄miſ ſis v̓bis. Primo ſibi miniſtrandū on̄dit. cum dicit. Qui mihi mīſtrat. Scd̓o labo rem miniſtri minorē ſuo innuit. cuꝫ dicit. me ſequat̉. Tertio equalem honoreꝫ pro mittit. cum addit. et vbi ego ſum illic ⁊ mi niſter meus erit. ¶ Innuit ergo pͥmo ſe talem cui eſt miniſtrandū. cum dicit. qui mihi miniſtrat. licet enī multi inueniant̉ in p̄ſenti quibus eſt ſeruiendū ſibi tamen potiſſime eſt mīſtrandū. et hͦ triplici rōne vicꝫ quia iuſtum. qꝛ vtile. et qꝛ honeſtum. De quibus tribus require in qͣrta dn̄ica aduentus in ẜmone Sic nos exiſti. hō vt mīſ. chriſti. ¶ L¶ Scd̓o minorē laboreꝫ miniſtri. ſuo labore on̄dit. cuꝫ dicit. Seqͣt me. Vult q̇dem dn̄s vt ꝑ eandeꝫ viā labo ris ꝑ quā ip̄e ambulauit miniſter ꝓperet. ſed nō vult vt mīſter in labore ip̄um ante cedat vel de pari ſecum currat. ſꝫ ſeqͣt̉ ip̄m Hoc ip̄m petrus in can̄. ij. innuit. cū dicit Chriſtus paſſus eſt ꝓ nobiſ. vob̓ relīquēſ exēplū vt ſeq̄mī veſtigia eꝰ. Triplex āt ve ſtigiū on̄dit nobis btūs petrꝰ ꝯſeqͥnt̓. que chriſtꝰ reliqͥt mīſtris ſuis vt ip̄m ſequant̉ vicꝫ innocētie. Vn̄ dicit. Qui peccatū nō fecit nec inuētꝰ eſt dolꝰ in ore eꝰ It̓ māſue tudīs ſiue patie Un̄ dicit. Qui cū maledi ceret̉ nō maledicebat. cū pateret̉ nō cōmi. It̓ ꝑfecte obediētie. Und̓ dicit. Tradebat at iudicati ſe iniuſte. Ad̓o ei prī obediēs fuit. ꝙ et̄ iniuſti iudicis iiurias n̄ declina uit. Qui ergo mīſtrat mihi. ꝑ hͨ veſtigia me ſeqͥt̉. ¶ Primo ergo ſit miſter immu In conuerſione ſancti Pauli. nis a peccato. p̄s. Ambulans in via īma culata h̓ mihi mīſtrabat. Un̄. j. ad thi. iij. Miniſtrent crimen nulluꝫ hn̄tes. Tales enī vult dn̄s habere mīſtros. Vn̄ ad eph̓ .j. Elegit nos an̄ mūdi ꝯſti. vt e. ſci.ſ. mente ⁊ īmaculati.ſ. corꝑe ī ꝯſpectu eiꝰ.ſ. in recta intentiōe. in caritate vt.ſ. totum ꝓcedat ex amore. ¶ Item mīſter chriſti exemplo eꝰ dꝫ eſſe manſuetꝰ ad ſuſtinēda v̓ba ⁊ v̓bera Un̄. ij. ad thi. ij. Seruū dn̄i n̄ oportꝫ litiga re ſꝫ manſuetū eē. Et. ij. Coꝝ. vj. In oībus exhibeamꝰ noſmetip̄os ſicut d̓i mi. ī ml̓ta patīa. Exemplū ca. vj. I. ¶ Iteꝫ exemplo chriſti mīſter ip̄iꝰ dꝫ eē obediens. p̄s. Mi niſtri eꝰ qͥ facitis voluntatē eꝰ. Et d̓ proni pto miſtro dicit. In auditu auris obe. mi. Talis enī mīſter eſt n̄ ꝓcraſtinās. cui ad huc ſonus p̄cepti eſt in aure. ⁊ iaꝫobedit in oꝑe. Et nō ſoluꝫ deo debet obedire. ſꝫ et̄ hoī. i. p̄lato. Nec ſolum boniſ p̄latis ſed et̄ diſcolis. exemplo chriſti q̇ tradebat iudi canti ſe iniuſte. Quantūcūqꝫ aūt in his ꝓ feceris ſiue laboraueris chriſtū nō antece dis ſed ſequeris. Vn̄ g̓gͦ. Quem laborem reputabit oneroſuꝫ q̇ ꝓ ſe filiuꝫ dei recolit crucifixū. Quicq̓d nobis tꝑalis afflictio nis ꝓpinat aduerſitas. nihil toleramus ſi inſpiciamus quid biberit ad patibulum q̇ nos inuitat ad p̄mium. Exemplū ī ꝓm ptuario ca. xij. P. ¶ M ¶ Et licet mini ſter ſequat̉ in labore. equal̓ tamen erit do mino ī honore. Vn̄ ſubdit. Et vbi ſuꝫ ego ibi ⁊ miniſter meꝰ erit. Sed vbi es domīe Ego inqͥt in altiſſimis habito qͣntū ad re gni locum Eccl̓. xxiiij. Item in reqͥe opulē ta qͣntum ad cōuictum. yſa. xxij. Itē ī thro ni faſtigio. qͣntuꝫ ad ꝯſeſſum. p̄s. Thronꝰ tuus deus in ſcl̓m ſcl̓i. Oqͣꝫ magna ē gl̓ia tua dn̄e. Et rn̄det dn̄s Illic ⁊ miniſter me us erit. Illic inq̇t. qꝛ in eodem regni loco. Vnde math̓. xxv. Venite bn̄dicti pr̄is mei perci. re. Item illic. qꝛ in eodem menſe cō uictu. Lu. xxij. Vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ mē ſam meā ī regno meo. Qd̓ ē maius pͥmo. Item illic qꝛ ī ip̄ius throni ꝯſeſſu. Apo. iij Qui vicerit dabo ei ſed̓e mecū in throno. Et hͦ eſt maximū. Adapta qualiter beatꝰ vincentiꝰ mīſter chriſti fideliter ꝑ p̄dicta veſtigia dn̄m ſubſecutꝰ eſt ⁊ p̄dictū hono rē aſſecutꝰ ¶ In conuerſione ſancti pauli. Sermo. C C. As electōnis eſt mihi iſte vt portet nomen meuꝫ. Actuū. ix. ¶ N ¶ Hec v̓ba dn̄i ad ꝯmendatōem ſci pauli ſūt ꝓlata. In qͣ bus duo on̄dit. Sancti pauli ꝯuerſionē. cū dicit. Vas eleciōis mihi eſt iſte. Et alio rū ꝑ ip̄m inſtructōem. cū dicit. vt por. no. in. co. gē. ⁊ re. ⁊cͣ ¶ Circa pͥmū.ſ. circa ꝯuer ſionēta on̄dit dn̄s. Primo p̄uenientē d̓i miſeratōnem. cū dicit. electōnis. Secūdo in ip̄o mox grēplenitudinē. ꝓpter qd̓ diē eum vas. Tertio officij eius auctoritateꝫ. cum dicit. mihi eſt. ¶ Bene cū dicit dn̄s vas electōnis notat̉ ꝑueniens ꝯuerſioneꝫ dei miſeratio. Ip̄e enī ante ꝯuerſionē fuit vas ꝯtumelie ꝑſequens eccīam dei. ⁊ q̇dē vas aptū in interitū. ſed deꝰ miſcd̓ie ſuſti nuit ip̄m in multa patientia. imo qd̓ plu eſt. cū abundanter exiſtens emulator pa ternaꝝ traditionū p̄ ceteris ꝯtra ſaluato rem ſe erigeret a dei miſcd̓ia ex ceteris p̄ſe cutoribus eſt electꝰ. Unde ⁊ ip̄e paulus nō ſibi ſuam ꝯuerſionē ſed potiꝰ deo attri buit dicēſ. ad Thi. j. Qui pͥmo fui blaſphe mus ⁊ ꝑſecutor. miſcd̓iaꝫ dei ſum ꝯſecutꝰ Oqͣꝫ ꝯmendabilis ē hͨ dei miſeratō. Hec enī ex ꝑſecutoribus paulū ſeuiſſimum ele git. ⁊ electū mox in eccīe ſue ꝓpugnaculo poſuit. Hec vicijs defedatā nō reſpuit. ſic̄ patꝫ ī maria magdalena. q̄ et̄ oīm apoſto loꝝ meruit eē apoſtola. qꝛ pͥma oīm vid̓e meruit reſurgenteꝫ. Hec ſtulta ⁊ infirma mūdi elegit ſpretis fortioribꝰ. ſicut patet ī petro piſcatore. quē ꝯtemptis regibꝰ ⁊ pͥn cipibus eccīe ſue p̓ncipem cōſtituit. Et vt breuiter ꝯcludam. h̓ eſt finis ⁊ p̓ncipium. oīm oꝑm dei. qꝛ miſerationes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Sic ergo in electōe pauli miſera tio dei on̄dit̉. ¶ In hͦ aūt ꝙ d̓r. vas. on̄dit ¶ In conuerſione ſancti Pauli. dn̄s in ip̄o grē plenitudinē. Reſpectu enī grē qͣ ī ꝯuerſiōe repletus fuit d̓r vas. Que grē pleitudo ī actibꝰ apl̓oꝝ innuit̉. vbi d̓r ꝙ mox poſt ꝯuerſionē repletꝰ ſpūſcō ītra bat ī ſynagogas affirmās chriſtū eſſe deū Un̄ ip̄e fuit illd̓ vas d̓ qͦ Ecc̄. l. d̓r. Vas au ri ſolidū ornatū oī lapide p̄cioſo. Aureuꝫ fuit ꝑ ſapīam. j. Coꝝ. ij. Sapīam loqͥmur inter ꝑfectoſ. ⁊ ſi imꝑitꝰ ẜmone nō tamen ſcientia. Item ſolidū fuit. qꝛ decoctuſ fuit igne tribulatōis Coꝝ. xj. Ter v̓gis ceſꝰ ſuꝫ ⁊c. It ornatū fuit oī lapide p̄cioſo.i. grā na turali ⁊ meritoria. ij. Coꝝ. xj. Hebreꝰ ſū. ī qͣ notat grāꝫ naturalē. iſraelita ſū. in qͦ notat meritoriā. It̄ ornatū fuit hͦ vas ꝑ bonā di ſpoſitōꝫ. qꝛ ꝓfundū fuit ꝑ hūilitatē. Ego ī qͦtſū mimꝰ apl̓oꝝ. Latum ⁊ amplū ꝑ cari tatē Coꝝ. vij. Os meū patet ad voſ ocho rinthi. p̄s. Dilatatū ē cor meū It̄ mundū ꝑ v̓ginitatē. Un̄. j. Coꝝ. vij. De v̓ginibꝰ lo quens ait. Volo omēs homīes ſil̓es mei eē. Innuit ergo dn̄s ⁊ ſuā miẜatōꝫ ⁊ pauli gre pleītudinē cū dicit euꝫ vas electionis ¶ Sꝫ tertio on̄dit officij ad qḋ electꝰ erat auctoritatē. cū ſb̓dit. mihi ē iſte.i. loco mei Fuit eī legatꝰ a latere ſūmi pōtificis miſſꝰ .i. chriſti. De qͦ ip̄e in epl̓a ad heb̓. ix. ſcribit Chriſtꝰ aſſiſtēs pon. fu. bo. Et tāto ī aūcte ꝯmendabilior qͣnto in elecōne ⁊ miſſione glorioſior. Alij ei apl̓i adhuc ſūmo ponti fice in veſtibꝰ ẜm zachariā ꝓph̓aꝫ ſordidi exiſtēte.i. in corꝑe adhuc mortali ⁊ paſſibi li electi ⁊ miſſi ſt. Paulꝰ v̓o poſtqͣꝫ ſūmuſ pōtifex poſt reſurrectiōꝫ tabernaculū nō manufactū introiuit. ⁊ veſtibꝰ honoriſ in dutꝰ fuerat. ab ip̄o ꝑ raptū ē vocatꝰ. Vnd̓ cū paulꝰ ꝯſpectui ip̄iꝰ aſſiſterꝫ archana ſi bi celeſtia reuelās. vicariū ſuuꝫ ad gentes ip̄m delegauit. Vn̄ ip̄e coꝝ. ſcribens dicit. Legatione fūgimur ꝓ chriſto recōciliamī deo. Bonꝰ legatꝰ ⁊ fidelis q̇ nō aurū vl̓ ar gentū ſitiebat. ſꝫ tantū hoīm cū d̓o recōci liatōꝫ ¶ O ¶ Oqͣꝫ ſubita ⁊ mirabil̓ mu tatio dextre excelſi. qꝛ ille q̇ ſūmi pōtificis iudeoꝝ legatꝰ effectꝰ fuerat in crudelitatē hoīm. mox ꝯuerſus effectꝰ eſt legatꝰ ſūmi pontificis celoꝝ in ſalutē et inſtructioneꝫ eorūdem. Quā inſtructōem innuit dn̄s. cū ſtatim ſubdit. vt portet nomē meuꝫ co ram gentibꝰ ⁊ regibꝰ ⁊ filijs iſrael. Quod et vere fecit. portauit enī nomē chriſti cor de. ore. ⁊ oꝑe. Corde ꝑ iugem meditatiōeꝫ. Unde ⁊ diſcipulis ſuis ideꝫ p̄cepit dicēs Portate deū in corde et corꝑe vro. It̓ por tauit in ore. et hͦ ꝑ frequentē p̄dicatōꝫ Vn̄ Coꝝ. j. dicit. Predicamus chriſtū dei vir tutem. Item portauit in oꝑe. et hͦ ꝑ paſſio nis chriſti rep̄ſentatōem. Un̄ ad gal̓. viij. Stigmata ieſu in corꝑe meo porto. Et h̓ triplici modo portauit corā tribus generi bus hoīm.ſ. coraꝫ gentibꝰ.i. grecis q̇ tunc gentiliter viuebant. corā regibus.i. roma nis. q̇ tūc vniuerſū mundū regebāt. corā filijs iſrael.i. iudeis. qͥ tūc qͣi ſoli deuꝫ vide bant. Ip̄e enī fuit titulꝰ paſſionis chriſti q̇ ſcpͥtus fuit lr̄is grecis. latinis. ⁊ hebraicis qͣntum ad tria p̄dicta genera hominum. Unde et his tribus generibus hominuꝫ. omēs epl̓as ſuas ſcripſit. Prima ē ad ro manos. vltima ad hebreos. medie omneſ ad grecos. Coram q̇bus oībus tādiu no men chriſti portauit quſqꝫ ab ip̄is ꝓ noīe chriſti vita tempali priuatus fuit. et eter nam inuenit. Ad quam nos perducat. ¶ De eodem. Sermo. ¶ CI. Ece nos reliqui mus oīa et ſecuti ſumus te. quid ergo erit nobis. Mat. xix. ¶ P ¶ Quia bt̄s petrꝰ pluralit̓ hͨ v̓ba ꝓpoſu it. ꝑpendit̉ nō ſolū ꝓ ſe ſed etiam ꝓ ſibi cō ſimilibꝰ hͦ v̓ba ꝓtuliſſe. In q̇bus tā ꝯmen dabilia tangūt̉. vicꝫ mali deſertio cū dicit. Ecce nos reliq̇mus oīa. ſupple mala. non enī bona. ſed mala ſūt relinquēda. Scd̓o notat̉ boni aggreſſio. ibi. et ſecuti ſumꝰ te. Nil enī meliꝰ qͣꝫ ſeq̇ dn̄m. ſicut d̓r Eccc̄. xx iij. Tertio ſubdit̉ ꝓ vtroqꝫ mercedis exqͣ ſitio ibi. Quid ergo erit nobis.i. q̇d inde erit nobis p̄mij. ¶ Et bn̄ pͥmo notat̉ mali In conuerſione ſancti Pauli. deſertio poſt boni aggreſſio. qꝛ teſte greḡ bonū meritorie nō agit̉ niſi pͥus malū de ſerat̉. Und̓ pſalmiſta pͥmo dicit. Declina a malo. ⁊ pꝰ. fac bonū. Sꝫ notand̓ ꝙ īnuē do mali deſertōem innuit ſe apl̓s in cꝰ ꝑ ſone legit eccīa hͦ v̓ba nō vnū malū ſꝫ plu ra reliquiſſe. Reliqͥt enī apl̓s. ſua ſuos. et ſeip̄m. Reliquit ſua. id eſt. tꝑalia. Vnd̓ di cit ad Phi. iij. Oīa arbitratꝰ ſū vt ſter. vt chriſtū lucrifacerē. Item reliq̇t ſuos. id eſt ꝑentes. Vn̄ dicit ad gal̓. j. Cū āt cōplacuit ei qͥ me ſegre. ex v. m. m. ꝯtinuo nō acqͣeui carni et ſanguini.i. ꝑentibꝰ carnalibus et ꝓpinquis. Item reliq̇t ſeip̄m.i. ꝓpriaꝫ vo luntatē. ⁊ hͦ cū dixit Dn̄e qd̓ me vis facere qͦi. d. ꝑatus ſuꝫ volūtatē meā volūtati tue ſubd̓e. ¶ Bene aūt beatꝰ paulꝰ qꝛ chriſtū ſequi voluit pͥmo reiecit tꝑalia. qꝛ ſicut di cit Bern̄. ip̄a ſūt onꝰ Un̄ nudū chriſtum q̇ exultauit vt gygas ad currendaꝫ viam oneratꝰ ſeq̇ nō potuiſſꝫ. Vn̄ ſi ip̄a nō deſe ruiſſꝫ ab eis ne chriſtū ſequeret̉ tanqͣꝫ a la queo detentꝰ fuiſſꝫ Un̄ iob. xxiij. de auaro Detinebit̉ planta eius.ſ. auari laqueo. et exardeſcet ꝯtra eū ſitis. Iſte eſt laqueꝰ cū q̇ dyabolꝰ venat̉ auaros. Vn̄ ad Thi. vj. Qui volūt diuītes fieri inci. int. ⁊ in la. dy aboli. Quā durꝰ laqueꝰ ſint diuitie patꝫ in adoleſcente. Io. xix. Cuiꝰ pedē.i. affectuꝫ cū ſaluator noſter verbis ſalutaribꝰ qua ſi q̇buſdā inſtrumentis euoluere voluiſſꝫ nō ꝓfecit. Abijt ille ſicut legit̉ Math̓. xix. tꝑalibꝰ ligatus triſtis poſt v̓ba ſaluatoriſ erat enī habens multas poſſeſſiones. Un̄ penſate frēs in qͣnto ꝑiculo ſunt qui mul tis tꝑalibus ſūt irrētiti. ⁊ maxīe q̇bus tꝑa lia trāſierūt in affectū cordis. Pro qͦ be̓a tus paulus ne ab ip̄is illaquearet̉ omnia ſua reliqͥt. Exempluꝫ ca. ix. I. ¶ Reliqui etiā ſuos.i. parentes. qꝛ poſt vocatiōeꝫ cō tinuo non acquieuit carni ⁊ ſanguini. Le gerat enī tanqͣꝫ legiſꝑitus illud ꝓphetici obliuiſcere po. tuū ⁊ domū patriſ tui. Al ter enī euangeliū tanqͣꝫ vas electōnis ad alioꝝ inſtructōeꝫ portare nō potuiſſꝫ Vi Exo..iij. moyſes cū ꝓ eductōe filioꝝ iſrae a dn̄o mitteret̉ ⁊ ip̄e cuꝫ vxore ⁊ filijs ꝑge ret. angelꝰ euaginato gladio ſibi in via re ſtitit. Diſplicebat ei dn̄o ꝙ ad tale officiuꝫ cuꝫ vxorē et filijs ꝑgeret. Pro qͣ moyſes matrē cū filijs domi dimiſit. Un̄ beatus hieronimus. ꝓpter ſpūale exercitiū docet parentes ꝯtemnendos eē dicēs. Licet pat in limine iaceat. ꝑ calcatū ꝑge prēm. ſiccis oculis ad vexillū crucis euola. Exempluꝫ ca. xvij. A. ¶ Item reliqͥt ſeip̄m.i. ꝓpriam voluntatē qn̄ dixit Act̉. ix. Dn̄e q̇d me viſ facere. Aliter enī nō potuiſſꝫ ſeq̇ chriſtuꝫ. q̇ dicit in euāgelio Lu. ix. Si qͥs vult poſt me veīre ab. ſemetip̄ꝫ. Propria enī volū tas eſt gubernaculū totius hoīs. Un̄ dic̄ anſhelmꝰ. Quicq̓d faciūt alij ſenſꝰ totum eſt imputādū volūtati. Vn̄ bn̄ dicit bern̄. Tolle ꝓpriam voluntatē ⁊ infernꝰ nō erit Sic ergobeatꝰ paulus nociua deſeruiſſe on̄dit̉ cū d̓ ip̄o illud beati petri legit̉. Ecce nos reliquimꝰ oīa. ¶ Q ¶ Sed qꝛ n̄ ſuf ficit ad ſalutem mala deſerere niſi ſequat̉ et bonū facere ideo cōſequenter boni ag greſſionē innuit cū dicit. Et ſecuti ſumꝰ te Qd̓ eſt ꝑfectoꝝ. ſicut dicit hiero. Nihil ei ꝑfectiꝰ ⁊ vtiliꝰ qͣꝫ ſeq̇ dn̄m. Vn̄ Eccl̓. xxiij. Gloria mag eſt ſeq̇ dn̄m. ſicut caniſ vena ticus ſeqͥt̉ feram. Vnd̓ ſponſa in cant̉. viij Similis eſto dilecte mi capree hynnulo qꝫ ceruoꝝ. ⁊cͣ. Canis venaticꝰ a ruſtico ca ne diſcernit̉ ꝑ tria. qꝛ circa ylia et lūbos gͣ cilis in qͣ ꝯtinentia. Lu. xij. Sint lūbi vr̄i p̄ cincti. Os magnū in qͣ deſiderij magnitu do.ſ. circa eterna. Aures latas ⁊ flexibiles in qͣ obediētie ꝓmptitudo. p̄s. Audi filia ⁊ vide ⁊ inclina aurē tuā. ⁊cͣ. Itē p̄s. Vt iu mentū factꝰ ſū apud te. Iumentū non re calcitrat. ſed eque portat ſaccū cum fimo ſicut cū muſcatis. Et talis canis ꝑtria in ſequit̉ capreaꝫ vel hinnulū ceruoꝝ. ad ve ſtigiū pedū. ad odorem. ⁊ ad ſangͥnis cru ore. Ad hͨ tria apl̓i ſecuti ſūt dn̄m. ⁊ nos ſe qui debemꝰ. Et q̇d eſt veſtigiū pedis niſi exemplū oꝑis. Qui eī dicit ſe ī chriſto ma nere dꝫ quēadmodū ille ambulauit ⁊ ip̄e ambulare.ſ. in hūilitate caritate et hmōi. ¶ In conuerſione ſancti Pauli. Item ad odoreꝫ et̓ debemꝰ ſeq̇.ſ. bn̄ficioꝝ. Cant̉ j. In odore vngentoꝝ tuoꝝ cur. Vn genta chriſti. bn̄ficia chriſti. q̇ q̇dē infinita ſūt. It ad veſtigiū ſangnis debemꝰ ſequi. Ip̄e enī ſex vicibꝰ ſangne ꝓ nobis vt ſeq̄re mur veſtigia eꝰ fudit. Primo in circūciſi one. Scd̓o in orōne. Tertio in flagellatōe Quarto in coronatōe. Quinto in cruci fixione. Sexto in lancee ꝑforatōne. Sꝫ ta ſūt q̄ canis ſequelā int̓cipiunt in tribꝰ pre dictis. Primū eſt puluis q̇ oꝑit pedū ve ſtigiū. ꝑ quem ſignificat̉ abundantia tꝑa lium. q̄ multū impediunt ſequi chriſtum Exemplum d̓ adoleſcente q̇ ſeq̄ noluit. qꝛ multas habuit poſſeſſiōes. Item pluuia delet veſtigiū cruoris ꝑ quā ſignificant̉ d̓ licie carnales q̇ delicie delēt memoriā paſ ſionis chriſti. Item odorem fere quem hꝫ canis facit ꝑd̓e odor floris albe ſpine. per quā intelligit̉ honor et gl̓a hꝰ mundi. que ſicut flos cito decidit. ⁊ tn̄ intercipit odorē bn̄ficioꝝ chriſti q̇ nūc exhibet ⁊ in fut̉o ple nius exhibebit. Qui enī floris ſpine odori intendūt.i. glorie hꝰ mundi. odorē capree ſiue hinnuli.i. chriſti amittūr. Et ꝓpter hͦ apl̓i vt chriſtū ſine impedimento ad p̄ocā tria ſeq̇ poſſent tria p̄dicta impedimenta penitus reliquerūt.ſ. diuitias. delicias. et honores. et ſecuti ſūt dn̄m. ⁊ maxime talē dn̄m q̇ ſeq̄ntes ſe. ꝓtegit. regit. ꝯſolatōibꝰ reficit. ꝓmiſſionibꝰ allicit. Protegit dico ſequentes ſe. ne.ſ. eos aduerſa ſuꝑent Un̄ puer. ij. Qui ꝓtegit gradiētes ſimpliciter. De hac ꝓtectione gloriabat̉ dauid. Dn̄s inqͥt ꝓtector meus. a qͣ trepidabo. Item ſe quentes ſe regit. ne.ſ. a via cepta deuient. Vnde ꝓuer iiij. Ducam̄te ꝑ ſemitas eqͥ tatis. Et ī libro Sap̄. viij. d̓r. Iuſtū d̓duxit dn̄s ꝑ vias rectas. Item ſequentes ſe con ſolatōibꝰ reficit. ne.ſ. eos onus ītineris gͣ uet. Vn̄ p̄s. Scd̓m multitudinē doloruꝫ meoꝝ ī cor. m. ꝯſo. t. leti. ai. m. It ſeq̄ntes ſe ꝓmiſſiōibꝰ allicit. vt.ſ. alacriꝰ feſtinēt. Vn̄ ī math̓. xj. Ueīte ad me oēs q̇ laboratis et onerati eſtis. ⁊cͣ. De his qͣttuor Bern̄. Si ꝯſiſtāt aduerſum me caſtra n̄ timebit cor meū. qꝛ ꝓtector meꝰ fortis. q̄ntū ad pͥmū. gubernator ſapiens. qͣntū ad ſcd̓m. ꝯſola tor clemēſ. qͣntū ad tertiū. remunerator af fluens. qͣntū ad qͣrtū. Et poſt ſubdit. Se curus ergo in eū oēm ſollicitudinē meaꝫ ꝓijcio. cꝰ potentia nō frāgit̉. ſapīa nō falli tur. miſcd̓ia nō fatigat̉. affluētia n̄ eſtimat̉ Hūc ergo ⁊ talē dn̄m apl̓i ſūt ſecuti ¶ R ¶ Sed qꝛ mali deſertio ⁊ boni aggreſſio meret̉ p̄miū. mox p̄miū exqͣrit̉ cum ſubdit Quid ergo erit nob̓. Et dn̄s p̄miū taliuꝫ on̄dit. cū ſubdit. In regeneratōe cū ſed̓rit fi. ho. ī ſe. ma. ſu. ſe. ⁊ vos iudi. ⁊cͣ Qd̓ p̄miū in tribꝰ on̄dit dn̄s ꝯmēdabile. Primo in corꝑis glorificatōe. quā īnuit cū dicit. In regeneratiōe. hͨ enī regeneratio eſt corꝑis glorificatio. quā ꝓmiſit in Mat. xiiij. Ful gebūt iuſti ſicut ſol. Item ꝯmēdabile ē ex laboris reiectiōe. quā inuit cū dicit. Sede bitis.i. ab oī labore qͣeſcetis. ſicut ꝓmiſit ī yſa. xxxij. dicēs. Sedebit ppl̓us meꝰ ī taber naculis fiducie ī req̇e opulēta. It̓ cōmēda bile eſt ex digͥtatis ꝑceptōe. quā innuit cū ſubdit. Iudicantes. Oqͣnta digͥtas pau peribꝰ chriſti erit. qͥ ip̄m ſūt ſecuti. qn̄ aſſeſ ſores chriſti facti. nō tantū reges. ſed etiaꝫ imꝑatores iudicabūt. Iudicabūt eī natō nes ⁊ dn̄abūt̉ ppl̓is. ſicut d̓r in libro Sap̄. .iiij. Et poſtea regͣbūt ineternū. Exemplū ca. iiij. D. Ad qd̓ nos ꝑducat. ¶ De eodem. Sermo. ¶ QII Idelis ſermo et oī acceptōe dignꝰ. qꝛ ieſꝰ chriſtuſ lveīt ī hūc mūdū pctōres ſaluos facere qͦꝝ pͥmus ego ſum. j. ad Thi. j. ¶ S ¶ Si qͥs ẜuus ſeuū dn̄m habēs quem ti meret gͣuiter delinqueret in ip̄m. et aliqͥs venies nūciaret ſibi eundē dn̄m iam mā ſuetatū ⁊ ꝑ oīa benignum effectū. Oqͣꝫ fi delis eēt ẜuo h̓ ẜmo ⁊ oī acceptōe dignus Sic et̄ pctōri cuilibꝫ fideliſē ẜmo ad audi endū ⁊ oī acceptōe dignꝰ. qꝛ chriſtꝰ q̇ oliꝫ fuit ſeuuſ pctōribꝰ māſuetatꝰ veīt pctōre ſaluos facere. Und̓ ẜm hͦ in p̄miſſis v̓bis ¶ In conuerſione ſancti Pauli. poſſunt notari tria. Primū eſt chriſti cō tra pctōres ante aduentū ſeuicia. Pro cꝰ abſentia d̓r peccatoribꝰ. Fidelis ẜmo et or acceptōe dignꝰ Scd̓m eſt chriſti in aduē tu ad pctōres clementia. qꝛ venit pctō. ſal. fa. q̇bus olim infenſus fuit. Sꝫ tertiū eſt ip̄ius clementie euidentia. quā tāgit. cum ſubdit. qͦꝝ ego pͥmus ſum. ¶ Quantū er go ad pͥmū vt a pctōribꝰ ẜmo fidelis et oī acceptōne dignus iudicet̉. chriſti ſeuicia ꝯtra pctōres an̄ aduentū demonſtretur. Adeo enī tūc pctōrē ꝑſecutꝰ eſt vt nullus ei locus tutus eſſet. nec in celo. nec in para diſo. nec in mundo. In celo vt patet in lu cifero. quē ꝓpter peccatū deiecit de tanta altitudine in tantā ꝓfunditatē. d̓tāta pul critudine in tantā deformitatē. de tanta fe licitate in tantā infelicitateꝫ. Oqͣꝫ magͣ vi det̉ fuiſſe ſeuicia. qꝛ ꝓ vno cogitatu ſuper bie ſic ip̄um mox deiecit ꝙ nec ei ſpacium vniꝰ hore ad penitenduꝫ dedit. De qͣ eaſu yſa. xiiij. Qūo cecidiſti d̓ celo lucifer. ⁊cͣ. It in paradiſo qn̄ pͥmoſparentes ꝓ vniꝰ po mi auaricia ſine dilatōne ⁊ ſine penitētie exhibitōne de paradiſo eiecit. De qͦ i Gen̄ .ij. Item in md̓o qn̄ ꝓ qͦrundā hoīm luxu ria totū mundū aqua diluuij deleuit. In pͥmo ergo puniuit ſuꝑbiā. In ſcd̓o auari ciā. In tertio.ſ. ī mūdo luxuriā. In his t̓bꝰ pendet omne factū ſibi ꝯtrariū. qꝛ ſicut di cit ioh̓s in pͥma Can̄. ij. Omne qd̓ ē ī mun do aūt eſt ꝯcupiſcentiā carnis. ecce luxu ria. aut ꝯcupiſcētia oculoꝝ. ecce auaricia. aūt ſuꝑbia vite. ecce ſuꝑbia. Hec tria ergo quaſi genus oīm maloꝝ inuenit̉ dn̄s ī ve teri teſtamēto acriter puniuiſſe. Naꝫ her et onan in gen̄ ꝓpter luxuriaꝫ occidit. In ioſue ꝓpter auariciaꝫ nachor lapidauit. Et in yſa. ꝓpter ſuꝑbiaꝫ exercitū ſennache rib incinerauit. et nabucho. in pecudeꝫ cō mutauit. ¶ C ¶ Sed ecce fidelis ẜmo et oī acceptōne dignꝰ pctōribꝰ. qꝛ ieſus chri ſtus q̇ͥ ſic videbat̉ pctōres ꝑſeq̄ ex ſeuicia. venit pctōres ſaluos facere ex clementia. Propter quā ſaluatōem pctōꝝ medicuꝫ ſe vocat Mat. ix. Nō eſt opꝰ valentibus medicꝰ ſꝫ ma. ha. Et augMagnꝰ veīt me dicꝰ. qꝛ magnus vbiqꝫ iacebat egrotꝰ. Et qꝛ clemens fuit medicꝰ. clement veīt pctō res ſaluos facere. Veīt eī cū pixide corꝑiſ ſui quā velut verus vnguentariꝰ ꝯfectis ex oībus ſpeciebꝰ ꝑadiſi pigmentis reple uerat vt eas in hunc mundū ad īfirmos reportaret. de cꝰ plenitudine poſt aꝑtiōeꝫ pixidis. nos oēs accepimꝰ. ſicut dic̄ Ioh̓. .j. Sicut eī v̓tus medicine nō ſentit̉ niſi in apertōne pixidis. ſic in apertōne pixidis hꝰ ex v̓tute medicine totus mūdꝰ curatuſ fuit. ita ꝙ ille q̇ pixidem pͥmo aꝑuit v̓tuteꝫ ſenſit.ſ. longinus. tradit̉ eī cecus ante fui ſe ⁊ tūc illuīatus. Et hanc medicinā ꝯfece rat medicus q̇ ſeip̄um curauit tertia die a mortuis reſurgendo. Hic eſt medicꝰ qui eſt honorandus ꝓpter ip̄ius magnaꝫ cle mentiā quā on̄dit ꝓpter nrām multimo dam infirmitatē. Quis ei medicoꝝ eſt tā te intelligentie vt grauiter infirmū ſn̄ infir mi ꝑpeſſione curaret. aut ſi hͦ non poſſet. tūc illud qd̓ infirmꝰ pati deberet p īfirmo ſuſtineret. Ecce noſter clemens medicus vtrūqꝫ fecit. Hūanū eī genꝰ ſn̄ ip̄iꝰ ꝑpeſſi one ſanauit. imo qͣttuor p̄cipua q̄ a medi cis infirmis imponunt̉ ip̄e infirmo cōꝑa tiendo in ſeip̄o ꝓ infirmo ꝑtulit. vicꝫ lōgā dietam ſeruando. quadraginta enī diebꝰ ⁊ noctibus ieiunauit Item ſudorē ſangu nis ꝑtotū corpus ſudando ita ꝙ in terraꝫ defluxit. Item potionē amarā ſumendo. vinū.ſ. mirratū. ⁊ acetū cū felle mixtū. Ul timominutōem durā patiēdo. ⁊ hͦ non in vna vena. ſꝫ in maībꝰ et pedibꝰ ⁊ in latere. Uere dura minutio. qꝛ duro flebotomo. .ſ. lancea ⁊ clauis. qͥbus impijminutores nō ex ignorātia ſed ex ſeuicia pͥus foderūt qͣꝫ ꝑcuſſerūt. iuxta illd̓ p̄s. Foderūt manꝰ meas ⁊ pedes meos. Et ex hac ſanguiniſ minutōne infirmꝰ pͥmo curatus fuit. qd̓ ip̄e medicus on̄dit ſub quadā ſimilitudi ne dicens ꝑ ꝓph̓am. Similis factus ſum pellicano. Hec auis cū pullos ſuos. eo ꝙ ip̄am de nido detrudere volunt occiderit poſtea pro pueris dolens roſtro ſuo la ¶ In purificatione. tus ſuū aperit. et pulli ex ſanguinis v̓ture quo reſperſi fuerint reuiuiſcunt. Sic deꝰ cum adam ⁊ euam q̄ pulli ſui fuerūt per creatōnem et de nido paradiſi quaſi ip̄m detrudere vellent. ſimilitudinem deita tis rapere cupientes. ip̄os occidit ſcꝫ mor tem corporalem ⁊ ſpūalem infligendo. et latere aperto in paſſione ſanguīs virtute nos viuificauit. Vnde ad Ephe. j. In quo habemus redemptōnem ꝑ ſanguinem. Sic ergo tanqͣꝫ clemens medicus venit pctōres ſaluos facere. Exempluꝫ ca. xj. B. ¶ U ¶ Sed huius clementie euidētiaꝫ innuit. cum ſubdit. Quoꝝ ego pͥmus ſuꝫ. id eſt. de p̄cipuis peccatoribꝰ quos cura uit. Ne enī nos infirmi peccatis de medi ci deſperaremꝰ ſanatione inſignum et in euidentiam clementie ſue de qualibꝫ gra ui peccatoꝝ infirmitate curauit aliquos. Sic t de luxuria curauit mariā magda lenam. De auaricia matheū teloneariū. De ſuperbia et faſtu paulum eccleſie per ſecutorem. Propter quod paulus dicit. quorum.ſ. peccatorum ego primus ſum. Quia ergo tam efficax et clemens eſt me dicus adeamus ⁊ nos fratres qͥntūcūqꝫ p̄dictis peccatis debilitati cuꝫ fiducia ad thronum clementie eius. Potens eſt en et nos ſaluare in p̄ſenti. ſicut et ip̄os ſalua uit. a culpa. et in futuro a miſeria collocā do ī patria. vbi et ipſos collocauit Quod nobis preſtare dignetur. ¶ In purificatione ſancte Marie virginis. ¶ Sermo. ¶ CIII. Tatim ueniet ad templū ſanctuꝫ ſuū dn̄ator queꝫ vos queritis ⁊ angelꝰ teſtamēti que vos vultis. Mal̓. iij. ¶ A ¶ In his v̓bis ꝓph̓e ⁊ hodierne epl̓e duo nob̓ tan gūt̉. vicꝫ ſaluatoris venerabilis aduētꝰ cū dicit. Stati veīet ad templū ſanctū ſuum dn̄ator ⁊ āgelus teſtamēti. Et ſcoꝝ patrū circa ip̄iꝰ aduentū ineffabil̓ affectꝰ cū dicit Queꝫ vos queritis ⁊ quē vos vultis. Lo quit̉ enī ſanctis patribus q̇ ip̄ius aduen tum toto corde deſiderabant ¶ Vere ve nerabilis ſaluatoris aduentus ſi penſet̉ ꝑ ſona venientis ⁊ locus. Nam qͣntum ad ꝑſonā venerabilis eſt ip̄ius aduētꝰ ꝓpter adueniētis immēſitate. qꝛ dn̄ator ⁊ āgelꝰ teſtamenti. Quantū ad locū venerabilis eſt ꝓpter loci ꝯgruitatem. qꝛ veīet ad tem plū ſanctū ſuū. ¶ Volens ergo ꝓph̓a in nuere ſaluatoris venerabilē aduentū qͥn tum ad pͥmum.ſ. qͣntum ad ꝑſonā oſtēdi tripliciter venientis immenſitatē. qꝛ vere immenſa venientis ſublimitas. quia do minator. immenſa humilitas. quia ange lus. id eſt nuncius. magna humilitas. qꝛ ip̄e dn̄ator voluit eſſe nuncius. Item im menſa vtilitas. quia nuncius non parue rei ſed magne. quia teſtamenti. quod qͣm magnuꝫ ſit patebit in proſecutōne ¶ Eſt ergo īmenſa venientis ſublimitas. qꝛ dn̄a tor. Dn̄ator enī ꝓprie d̓r q̇ a nullo ſed a qͣͦ alij dominiū habent. qd̓ ꝓprie ſoli d̓o con uenit. Nō eſt enī poteſtas niſi a deo. Ro. xiij. In hͦ ergo ꝙ venientē ſaluatorē domi natore aſſerit maīfeſte ip̄m eē deuꝫ on̄dit. Vnde gloſa. Dn̄ator. qꝛ oīm creator. In cuius ſignū ſicut dicit gg. omīa elementa ſibi obſequium p̄ſtiterūt. Celi obſequiuꝫ tanqͣꝫ dn̄atori ſuo p̄ſtiterunt cum in ortu ſuo ꝓtinus ſtellā miſerunt. Mare obſeq̄ um p̄ſtitit cum ſubplantis eius ſe calca bile prebuit. Terra obſequium preſtitit cū tempore paſſionis eius monumenta aperta ſunt et petre ſciſſe ſunt. quaſi iniu riam dn̄atoris ſui ſuſtinere non valentes Infernus obſequiū preſtitit. qꝛ eos quos ab antiquis tꝑibuſ tenuerat ipſo veniēte reddidit. Intuemini ergo cariſſimi quaꝫ īmenſe ſublimitatis ſit cui omne genu fle ctit̉ celeſtiū terreſtriū ⁊ īfernoꝝ. Nec miꝝ qꝛ eſt oīm dn̄ator Cōſeq̄nt̓ on̄dit̉ eꝰ hui litaſ. qꝛ āgelꝰ.i. nūciꝰ. qd̓ factꝰ ē ꝑ hūaītatiſ ſuſceptōꝫ. Hāc ei īmenſā dn̄atoris huilia tiōeꝫ vocat apꝰ exinanitōeꝫ Ph̓i. ij. Exin aniuit inquit ſemetip̄m for. ſerui accipiēſ. ¶ In purificatione. Uere exinaniuit qꝛ dn̄ator factꝰ ē ſeruꝰ. ex celſus factꝰ ē hūilis. immēſus factꝰ ē local̓ ſimplex factꝰ ē ꝯpoſitꝰ. īmortalis factus ē mortal̓. Pēſate cariſſimi qͣnta ſb̓limitas ad qͣntaꝫ huilitatē deueit. Sumꝰ enī oīm ſicut dicit Bern̄. factꝰ ē infimꝰ oīm. qn̄ do mīator oīm factꝰ eſt angelꝰ.i. nūciꝰ hoīm. Hic ē nūciꝰ de qͦ in ꝓuer. xxviij. d̓r. Aqua frigidā aīe ſitienti. nūcius bonus de terra longinq. Terra lōginqua de qͣ h̓ nuncius venit eſt tra viuentiū. de qͣ p̄s. Credo vid̓e boa dn̄i in t̓ra vi. Que q̇dem tra lōgiq d̓r ꝓpter hoīem. q̄ ab ea poſt peccatū longe diſtabat. Certe lōge diceret̉ diſtare illa re gio ad quā laborās ꝯtinue nꝑueīret īfra duos vel tres ānos. Et ecce hūanu genuſ ndico duobꝰ vel tribus ānis. ſꝫ qnqꝫ mili bus ānoꝝ īꝑegrinatōe laboras illuc ꝑue nire nō potuit. De qͣ ꝑegrinatōne dauid Peregrinꝰ ſuꝫ apd̓te ſic̄ oēs prēs mei. Et lꝫ n̄ poſſent ꝑuēīre. more tn̄ ꝑeg̓noꝝ illuc q̇ tedebat pueīre deſiderabāt. Quēadmo dū inqͥt p̄s. deſiderat ceruꝰ ad fōtes aqͣrū ita deſiderat aīa mea ad te d̓s. Sitiuit ī te aīa mea. Sꝫ ecce aīe ſitiēti ſcōꝝ patrū. ac frigida ſitim ip̄oꝝ releuās veīt d̓tra lōgiqͣ Ecce ſimeon iuſtꝰ cꝰ aīa multa ſiti labora bat dicēs. putas videbo. putas durabo. o ſi īueīat me illantitaſ. hodie ꝑnūciū aque frigide a ſitis labore ſe releuatuꝫ recogno uit dicēs. Nūc dimittis dn̄e ẜuū tuū ī pa. qui.ſ. multis deſiderijs laborauit. ¶ B ¶ Bn̄ ergo aqͣ frigidā aīe ſitiēti h̓ nūciuſ bonꝰ detra lōginq. Et dicit nūciꝰ bonꝰ. qꝛ ip̄e ve fuit bonꝰ. qꝛ eenlit bonus. nemo ei bonꝰ niſi ſolꝰ d̓s. ⁊ ip̄e fuit d̓s. It̓ d̓r bonuſ nūciꝰ qꝛ boa nūciās. Nūcij ei qͥntūcunqꝫ d̓tra lōginq̄ qͣntūcūqꝫ aīe ſitiēti n̄ libet vi dent̉. ſi aduerſa nūciat. Sꝫ h̓ nūciꝰ tā īme ſi boni eſt nūciꝰ ꝙ hō alijs n̄credidiſſꝫ niſi ip̄e dn̄ator angelꝰ.i. nūciꝰ fuiſſꝫ. Eſt ei an gelus teſtamēti Teſtamētū ē ſcpͥt̉a ꝯtinēſ vltima poſſelloris volūtate expͥmes quid cui qͣntū ve relinqͥt. Sic euāgeliuꝫ chriſti maxīe d̓r teſtamentū. qꝛ ibi exp̄ſſe poſſeſſo ris regni celeſtis vltīā volūtas ꝯͣtinetur. quod et̉ morte teſtatoris cōfirmatum eſt Ubi enī teſtamentuꝫ eſt ſicut dicit apl̓us ad Heb̓. ix. mors neceſſe eſt vt intercedat teſtatoris. Vn̄ in Luca dicit. tꝑe paſſioniſ Hic eſt calix teſtamentū meū. ſcꝫ ꝯfirmāſ ſicut dicit glo. Videamꝰ ergo in euāgelio teſtamentū ab ip̄o diſpoſitū ⁊ ordinatum Itā dicit diſcipulis tꝑe mortis ſue Lu. xxij Vos eſtis q̇ ꝑmanſiſtis mecū in tempta. meis et ego diſ. vo. ſicut diſ. mi. pat̓ meꝰ re vt eda. ⁊ bi. ſuꝑ menſā meā. Hic cariſſimi dn̄s in vltima volūtate ꝯſtitutꝰ in regno ſuo tanqͣꝫ verus poſſeſſor expͥmit. qd̓ cui qͣntū ve. relinqͥt. Cui vob̓ inquit. qui ꝑma ſiſtis mecum in temptatōibus. Quid di ſponis talibus domine. Diſpono inquit vobis regnum nō temꝑale et tranſitoriuꝫ ſed regnum quod nō eſt d̓ hͦ mundo. De quo dauid. Regnum tuū regnum omni um ſeculoꝝ. Sed qͣntum dn̄e. vtrum par tem regni vel totum regnū. Sicut inquit diſpoſuit mihi pater meus. quem.ſ. cōſti tuit heredem vniuerſoꝝ. ita et ego diſpo no vobis.ſ. vt habeatis vniuerſū regnum Sed ne terreretur quis tam magnum re gnum ſuſcipere timens regni ſolicitudi nem ⁊ laborem queꝫ reges ſolent ꝓ defen ſione regni ſui habere. oſtendit illiꝰ regni officium non conſiſtere in ſollicitudīe vel labore. ſed in ſumma delectatōne. vt eda tis inquit et bibatis. ⁊ hoc ſuper menſam meam. non aliam. quod eſt ſignum ma gne dignitatis in eadeꝫ menſa comedere cum imperatore. Menſa iſta ſicut dicit gloſa. eſt eterna iocunditas. Oquot fer cula delicata abundant in menſa iſta. Ca ceo de alijs. ſicut de ſocietate beate virgi nis et angelorum. et de illa delectabili lo ciamenitate. et de alijs qͣꝫ pluribus. ſi nul lum aliud ferculum ibi eſſet qͣꝫ viſio d̓i ſuf ficeret Dn̄e dicit Philippus Ioh̓. xiij. on̄ de nob̓ patre ⁊ ſufficit nob̓. Exēplū c. x. B. Cariſſimi illud ferculū ad̓o ſuaue ē ⁊ dl̓ce ꝙ ſulli qͥ iinferni amaritudinibꝰ ſt d̓eo ad vna guttā guſtaret. ſic pene eoꝝ dulcora rent̉ ꝙ nihil de ip̄is ſentirent. Ecce fratres ¶ In purificatione. qꝫ glorioſum ſtatuit teſtamentū. Sed qͥſ eſt tam īmenſi teſtamēti executor. nullus vtiqꝫ fidelior qͣꝫ ip̄e dn̄ator. Vnde poſt re ſurrectōeꝫ dixit marie magdalene. Vade dic frībꝰ meis tāqꝫ.ſ. regni qd̓ ip̄is d̓legaui coh̓edibꝰ Aſcēdo ad prēꝫ meū ⁊ pa. ve. Et alibi. Vado ꝑare vobis locū. quē.ſ. ī teſta mento delegaui. Cariſſimi ad hͦ teſtamen tu magnū ⁊ nos reſpectu habere debemꝰ dumodo tales ſimus qualibꝰ diſpoſituꝫ eſt. Diſpono iquit domīꝰ vob̓ q̇ per. m. ī tēp. m. Ergo temptationū ⁊ tribulationū ꝯſtantia illud teſtamentū ꝓmeret̉. Vnde in apo. Ecce dyabolus miſſurꝰ eſt ex vob̓ in carcerē vt temptemi et habeatis tribu lationem. Et ſequitur. Eſto fidelis vſqꝫ ad mortem et dabo tibi coronam Quod eſt contra multos q̇ nō dico ad morteꝫ ſꝫ etiam modico temꝑe temptatōibꝰ reſiſte re nolūt. Talibus nō cedit teſtamentum. Vobis inq̇t dn̄s diſpono q̇ ꝑmanſiſtis mecū in temptatōibus meis. Et non ſine cauſa dicit in temptatōibus meis. vt oſtē deret ꝙ etiā ip̄e dn̄s gl̓e ꝑ temptatōnes et tribuſatōeſ illuc intrauit. Si ergo chriſtu oportebat pati ⁊ ſic intrare in gl̓am ſuam quo nos credimꝰ intrare ſine tribulatōni bus gl̓am alienā. Terte iacobꝰ ⁊ iohānes frēs dn̄i. qꝛ illud teſtamentum ſine labore poſſid̓e voluerūt ꝯfidētes de cognatione ⁊ dicētes. Dic vt vnꝰ ſedeat ad dextraꝫ. ⁊cͣ. Audierūt Neſcitis qd̓ petatis. qꝛ ſine de bita via illuc itrare voluerūt. Vn̄ reduxit eos ad debitā viā dicēs. Calice q̇dē meuꝫ bibetis. Nullū ei ſaluator adeo habuit di lectu cui alit ſuū delegaret teſtamentum. Un̄ hiero. Quid int̓ reges ioſya ſanctiuſ ⁊ h̓ mucione egiptio int̓fectꝰ eſt. Quid pe tro pauloqꝫ ſublimiꝰ ⁊ hi romanū gladiū cruentarūt. Et vt de omībꝰ taceā dei filiꝰ ſuſtinuit ignominia crucis. ⁊ tu bonos il los putas q̇ delicijs ⁊ voluptatibꝰ ꝑfruūt̉ ꝑ ml̓tas ergo thulatōes oportet nos ītra rei gl̓aꝫ d̓i. Exēplū c. xvj. D. E. Ad qͣm noſ ¶ De eodem feſto. Sermo ¶ ¶ IIII. Eniet ad templū ſanctū ſuuꝫ. Mal̓. iij. In p̄miſſis v̓bis on̄dit ꝓph̓a ſaluatoris no ſtri aduentu venerabilem qͣntū ad ꝑſonā ex īmenſa veniētis ſublimitate. qꝛ dn̄ator exīmēſa huilitate. qꝛ āgelꝰ.i. nūciꝰ. ex īme ſa eꝰ vtilitate. qꝛ āgelꝰ teſtamēti. In his v̓o v̓bis on̄dit ip̄iꝰ venerabilē aduentū qͣntū ad loci ꝯgruitate cū dicit. veniet ad tēplū ſanctū ſuuꝫ. ¶ C ¶ Nota ergo triplex te plum venerabile ad quod ſaluator venit Templum ſingulare ſcꝫ vterus beate vir ginis. Templum materiale ſcꝫ quod fuit hieroſolimis. Templum ſpūale ſcilꝫ ani ma cuiuſlibet fidelis. Uenit ergo ſalua tor noſter dn̄ator et angelus teſtamenti ad hoc triplex templum. ſed differenter. Ad pͥmum venit per occultam carnis aſ ſumptōnem. Ad ſecundum ꝑ manifeſtā ipſius oblatōnem. Ad tertium venit per ip̄ius beneficam p̄ſentatōnem Veniemꝰ inquit in ioh̓e ⁊ manſionem apud ipſum faciemus. ¶ De primo templo ſcꝫ beate virginis dicit pͣs. Sanctū eſt templū tuū domine mirabile in equitate. Vere bene dicit eam templum. quia ſicut dicit yſi. tē plum dicitur quaſi tectu amplum. quod vtiqꝫ ip̄a fuit. quia que totus nō capit or bis in ſua ſe clauſit viſcera factus homo. Et ppheta non ſolum dicit templum ſed addit. ſanctū. quia ꝑ ſpūmſanctū cōſecra tum. Spūſſanctus inquit angelus ſuꝑue niet in te. ⁊. Et ideo multū venerabile Sꝫ in cuius veneratōne fuit conſecratū. Nō vtiqꝫ petri vel pauli vel alicuius alterius ſancti ſed in veneratōne ſancti ſanctoruꝫ. De quo d̓r. j. Regū. ij. Non eſt ſanctus vt eſt dn̄s. Vnde ſubdit pͣs. Tuuꝫ.i. propter tuā veneratōem ꝯſecratū. Et in alijs tem plis ponitur imago vel depingitur illius ſancti in cuius veneratōnem ꝯſecratum eſt In hoc aūt templo ſacratiſſimo n̄ ima go ſaluatoris. ſed veritas rei. qꝛ ip̄e domi nus in templo ſancto ſuo. Vnd̓ Ecc̄. xxiiij in ꝑſonabeate virginis d̓r. Qui creauit ¶In purificatione. me requieuit in taber. meo. Et hoc tēpluꝫ ornatum fuit non cortinis vel picturis. ſꝫ virtutibus Vnde ſubdit. mirabile ī equi tate. id eſt. in iuſticia que generalis eſt ad omēs virtutes deſignata ẜm beatū Au guſtinū. ꝑ quartū fluuiū paradiſi qui cu cuit omēm terram. Ad hoc venerabile tē plum vt dixi. venit dominator in incarna tione. vt magni conſilij angelus. natꝰ de virgine nobis viſibilis apparens vt teſta mentū cuius erat nuncius intimaret. ¶ D ¶ De ſecundo vero templo ſcilicet materiali dicitur in p̄miſſis verbis. Sta tim veniet ad templum ſanctū ſuū quod tali die contigit. quando ſcꝫ a deuotis pa rentibus oblatus in ip̄o fuit. et a ſctīs ip̄ꝫ deuote expectantibus letanter ſuſceptus quoꝝ letam ſuſceptōnem in introitu miſ ſe eccīā rep̄ſentat exclamans Suſcepimꝰ deus miſcd̓iam tuā in medio templi tui. quaſi dicat. Illum qui olim patriarchis promittebat̉. quia omīa in figura contin gebant illis. Item illū qui in celis occulta bat̉. et tamen a fidelibus preſtolabat̉. Un̄ iquit yſa. Vtinā diſruperes celos ⁊ deſcē deres. Illum inqͣꝫ ⁊ talem nos ſuſcepimꝰ Et vocat eum miſcd̓iaꝫ. ſicut dicit glo. nō iuſticiā. non potentiam. vt oſtenderet ꝙ ſiue ip̄ius incarnatōne ſiue intemplo ob latōnem. ſiue ip̄ius paſſioneꝫ. vel quicq̇d̓ aliud quod pro noſtra ſalute fecit totum ex miſcd̓ia fecit. Non ex operibus iuſticie inquit apl̓us ad Thi. iij. que fecimus noſ ſed ẜm ſuā miſcd̓iam ſaluos nos fecit. ⁊ hͦ in medio templi tui. hoc eſt hieroſolimis vbi erat templū. Et dicit magiſter ī hiſto rijs ꝙ philoſophi de meditullio terre inqͣ rentes. hieruſalem in vmbilico terre eē in uenerunt Vnde dn̄s qui pro ſalute totiuſ mundi venerat in medio omniū offerri ⁊ pati voluit. Iuxta illud pſal̓. Operatꝰ eſt ſalutem in medio terre. Et illud templuꝫ venerabile quia ſanctū. quia ab ip̄ius vi cario. id eſt. epiſcopo eſt conſecratū. Et hͦ qͣntuꝫ placet potes loqui de p̓uilegio tem pli materialis ⁊ de violatoribus p̓uilegij et īmunitatis eccīe. ¶ E ¶ De tertio v̓o templo ſcꝫ ſpūali quod eſt queuis fidelis aīa dicit apl̓us ad Coꝝ. iij. Neſcitis quia templū dei eſtis et ſpūs dei habitat in vo bis. Hoc templū venerabile eſt qꝛ ſanctu. Templū dei inquit apoſtolꝰ ſanctū ē qd̓ eſtis vos. De qua veneratōne inqͥt aug Honorate deū in vobis inuicē cꝰ templa facti eſtis. Vnde violatores templi huiꝰ canonem late ſententie incurrunt. Si qͥs inquit apl̓us templuꝫ dei violauerit diſꝑ det illū deus. Et mox ſubdit rōnem. Tem plum enī dei ſanctū eſt. ⁊cͣ. Oqͥt ſūt in hac dura ſententia. qꝛ omēs in mortali exiſtē tes. qui de templo dei ſiue domo ſpelūcā latronuꝫ fecerūt. Vos inquit dn̄s feciſtis illam ſcꝫ domū meā ſpeluncā latronū. Et videtur dn̄s tangere qͣndam ſatis ſolitaꝫ. licet malā conſuetudineꝫ. Ia ſolet fieri. ꝙ quando aliqui dn̄o ſuo rebellare volunt. et ipſi non habent vt nouas munitōes ex truant. ſubito eccleſias occupant. ſoſſatis circūdant. et ea ſi poſſunt aquis replent. ꝓ pugnacula quibus contra dominū ſuuꝫ pugnent extruunt. ⁊ latrones quos ſortio res inueniunt pro ſui defenſione introdu cut. Sic peccator violando venerabile tē plum ſpirituſſancti. et faciendo ſpeluncaꝫ latronum. id eſt demonū. pͥmum turrim ſuperbie erigit dum conditori ſuo rebella re ꝓponit. Initium enī omīs ſuperbie eſt apoſtotare a deo. Propugnacula d̓ qui bus contra dominū ſuuꝫ pugnet extruit dum diuerſas occaſiones peccatoꝝ inue nit. de quibus frequentius peccas quaſi quibuſdā lanceis et ſagittis dn̄m ſuū im petit. ⁊ quantuꝫ in eo eſt vulnerat et ledit. Rurſus inqͥt apꝰ Heb̓. vj. crucifigentes dn̄m. Foſſatū ꝓfunduꝫ fodit dū ex multi tudine peccatorū deſperans cōtemnit. qꝛ ꝓuer. xviij. Impius cum in profundū pec catoꝝ venerit ꝯtemnit. Foſſatū aquis feti dis et putridis replet dū iam deū oblitus fetide laſciuie ⁊ carnalitati ſe expoit. quia exquo non eſt deus in conſpectu eius in qui nate ſunt vie illiꝰ in omni tempore. In purificatione. Dicitur enī in libro ſapīe. xv. luto vilior vi ta illiꝰ. quiam ignorauit eum q̄ ſe finxit. In tali templo ſic vio lato nō audit̉ cant deuotōis qͣntum ad deū. qꝛ tali nō ſapiūt orōes. Nec inuenit̉ crux ꝯpaſſiōis qͣntuꝫ ad ꝓximū. Nec inuenit̉ lumen cognitōis qͣntū ad ſemetip̄m. qꝛ nec curat recogita re vite breuitate. nec pene ad quā feſtinat ꝑpetuitatē. Sic templū dei ꝓphanatū et vbiqꝫ munitōibus pctōꝝ vallatū ſpelun ca latronū. id eſt. demonuꝫ efficit̉. qꝛ ſicut dicit dn̄s Lu. xj. Ingreſſi habitant ibi. Sic miſer homo inſipientior ē iumentis Nul lum enī p̄ciū vna ouis acciꝑet vt vna die vel nocte ſolitaria cū lupo cōmoraretur Sed heu peccator nō vno die vel nocte. ſꝫ pluribꝰ annis qͦt in peccato mortali ma net cū lupis infernalibus q̇ eū eternaliter mordeat morari nō expaueſcit. Sꝫ ſalua tor noſter cupiēs venire adtempluꝫ tale ꝑ ſuam pn̄tiam ad templi violatorē p̄mit tit amonitiōem dicens illud yſa. Redite puaricatores ad cor. Et bern̄. in ꝑſōa dn̄i. Quid eſt ꝙ inimico meo vroqꝫ potiꝰ ſer uire libet qͣꝫ mihi. Non enī ille vos paſcit nō tēꝑa veſtra diſponit. non ip̄e redemit. Taceo de amonitōne. īmo pͥus laborat ꝓ violatoris recōciliatōe. En inq̇t Apo. iij. ego ſto ad hoſtiū ⁊ pul. Cariſſimi modo acquieſcendū eſt āmonitōni cuilibet pec catori. ⁊ laborandū ꝓ recōciliatōe anteqͣꝫ exequat̉ duriſſimā ꝯtra violatorē ſnīam. qꝛ teſte apl̓o. diſꝑdet illos deꝰ qn̄.ſ. dicet. Ite maledicti in ignē eternū. A qͦ nos libe ret deꝰ Amen. ¶ De eodem feſto. Sermo. ¶ ¶ V. Oſtqua impleti ſunt dies pur. eius.ſ. ieſu l̓ marie. ſicut dicit gloſa. tulerunt illuꝫ in hieruſalem vt ſiſterent eum dn̄o. id eſt. of ferrent Lu. ij. ¶ F ¶ In his v̓bis on̄ditur delatio chriſti ad templum materiale. cir ca quā delatōnem quattuor notanda po nuntur. videlicet tempus quando delatꝰ ibi. poſtqͣꝫ impleti ſunt dies purgationis eius. Secundo ꝑſone a q̇bus delatꝰ. cuꝫ dicit. tulerunt Tertio locus ad quē delatꝰ quia in hieruſalem. Quarto cauſa ꝓpter quā delatus. vt ſcilicet ſiſterent eū domīo In qua chriſti delatōne forma noſtre d̓la tōnis ad templum eternū innuitur. Vnd̓ et predicta quattuor in noſtra delatione neceſſaria ſunt. ſcilicet tempus. ꝑſone. lo cus et cauſa. ¶ Tempus noſtre delatio nis eſt poſtqͣꝫ impleti ſunt dies purgatio nis. non prius. Quia ſi alicui mercatori nobili hoſtis ſuus margaritam p̄cioſam de manu eius in lutum excuteret. et mer cator hoſtem vincens margaritaꝫ requi reret volens eam in archa margaritaruꝫ diligentius ſeruare. nunquid ita polluta ibi reponeret. non vtiqꝫ. Sic creator om nium. margaritam imagineꝫ ip̄ius expri mentem. in manu paradiſi ſcilicet homi nem tenuit. ſed a dyabolo de manu para diſi excuſſam. et luto peccati defedataꝫ ho mo factus. de hoſte triumphans recepit. nec ipſam in archaꝫ celeſtem repoſuit ni ſi prius per ſanguinem paſſionis purga uerit. et quotidie per effectum eius. ſcilicꝫ baptiſmū purgatur. Et quia poſt purga tionem baptiſmi multis homo peccatis inquinatur ex miſericordia dei relinquit̉ ei purgatorium ſatiſfactōnis. et hͦ duplex vnum in hac vita. ſcilicꝫ penitentia. aliud poſt hanc vitam. ſcilicet pena purgatorij. Si purgamur pͥmo modo. ſcilicꝫ ꝑ peni tentiā non ſentiemus ẜm. Exemplum ca. .iij. S. Primū autē purgatorium. ſcilicet penitentia eſt quaſi vmbra et pictura ſe cundi. Sicut eniꝫ vmbra material̓ ignis nulluꝫ īfert dolorē. ſꝫ ip̄e ignis materialis cruciatū īfert ⁊ dolore. ſic ignis penitentie nihil hꝫ amaritudīs vel doloris in ſecūdi ꝯꝑatōe. qꝛ vt dicit Augꝰ. excedit omnem penam temporalē. Vere excedit. ⁊ hoc du pliciter. ſcꝫ intenſiue et extenſiue. id eſt. du ratione. Plus enī intenditur illa pena qͣꝫ aliqua huius ſeculi. Vnde augꝰ. Nūqꝫ in hac vita in carne inuēta eſt tanta pena. ¶ In purificatione. licet martires multa paſſi ſint tormēta Ex emplū d̓ illo q̇ ꝓpter impatientiā infirmi tatis ad exhibitōꝫ angeli libentiꝰ elegit in purgatorio eē duobꝰ diebꝰ qͣꝫ pati tormē ta hꝰ ſeculi duobꝰ annis. Et poſtqͣꝫ ſenſit acerbitatē purgatorij et credidiſſet ſe mul to tꝑe ibi fuiſſe. ꝑcipiens vix modicuꝫ q̇d diei ſuſtinuiſſe. clamauit libētiꝰ ſe vſqꝫ ad diem iudicij in pena huius mundi eſſe qͣꝫ ibi plus manere. Reductꝰ ꝑegit duos an nos. De hͦ habet̉ in ꝓmptuario ca. iij. A. Item excedit duratōne illa pena iſtaꝫ pe naꝫ. De pena enī de qua ſe hō h̓ expedire poſſet ſpacio vnius diei vel hore. forte ibi infra annū nō expediet. Vnde Ezech̓. iiij. Fili hoīs diem ꝓ anno dedi tibi. Vt filijs iſrael factū eſt. q̇ ideo ꝙ male ſe habuerūt deſertū quod infra quadraginta dies trā ſiuiſſe potuiſſent. vix ꝑ qͣdraginta annos trāſiuerūt Vnde Nūeri. xiiij. Annus pro die putabit̉. Purgemꝰ ergo nos in pn̄ti ꝓ peccato ſatiſfaciendo. et h̓ ꝑ tres partes ſatiſfactōnis.ſ. elemoſina. ieiunio. et orōe. Hec ei tria adeo purgant a peccato ſicut tria potiſſima materiaꝝ purgamēta. ſcilꝫ aqua. lima. ⁊ ignis Elemoſina ei tanquaꝫ aqua purgat. qꝛ ſicut aqua extinguit ignē ita el̓a extinguit peccatū. Vn̄ dn̄s in euan gelio Luce. xj. Date elemoſinā ⁊ oīa mun da ſunt vobis. Qd̓ aūt ei remanet hͦ ieiu niū tanqͣꝫ lima purgat. ſuꝑflua carnis de cidendo. ẜm illd̓ apl̓i Coꝝ. ix. Caſtigo cor pus meū. Quod autē lima ieiunij nō p̄ hͦ ignis orōnis purgat. Sicut eniꝫ ignis vrit et ſurſum tendit. ſic oratio eſt pius af fectus in deum protendens. vt dic̄ Aug Et p̄s. Dirigat̉ orō mea ſicut incen. ī con tuo. Felix eſt qui his tribus purgat̉ ī pn̄ti et ad plenum. alioquin purgabitur in fu turo et grauius. qꝛ non deferetur ad eter num templum niſi poſtqͣꝫ impleti ſūt di es purgatōnis. ¶ G ¶ Scd̓o oſtendit̉ circa talem delatōnem obſequentiuꝫ an geloꝝ pluralitas. cum dicit. tulerūt. Per angelos enī omnes ſancti illuc deferunt̉. Unde in euangelioMortuus eſt mendi cus et por. ab an. in ſi. abrae. Et bene dicit dn̄s pluraliter ab angelis. quia nō tantū ab illo angelo cuſtode. ſed etiā ab angeliſ multis. Et hoc patet in tranſitū beati mar tini. Vnde cū hic non dubiū ſit qn vnus tulerit puerum. tn̄ d̓r tulerunt. forte ꝓpter p̄dictum miſterium. Exemplum ca. j. D. .L. ca. ix. H. ¶ H ¶ Terto quo deferatur oſtēditur. quia in hierl̓m. ꝑ qd̓ celeſtis pa tria deſignatur. Vn̄ apꝰ ad Gal̓. iiij. Hie ruſalem que ſurſum eſt que eſt mater no ſtra. Ibi enī vere eſt pacis viſio. qꝛ quilibꝫ ibi conſtitutus a quattuor liber eſt q̄ ſūt pacis turbatio. ſcilicet a cunctis vicijs. qꝛ non eſt pax impijs. Yſa. xliiij. Sed ibi pec catū nō dominabit̉ nobis Un̄ yſa. xl. Nō audiet̉ vltra inq̇tas in terra tua. Itē liber eſt a mentis anguſtijs. qꝛ fugiet dolor et gemitꝰ Yſa. lj. Item liber eſt ab indebitis ẜuitijs. Un̄ ioh̓. xv. Iam non dicā vos ſer uos ſꝫ a. Item liber eſt ab oīmodis miẜijſ Und̓ apo. xxj. Abſterget d̓s oēm la.i. oēm cam lacrimandi. ab oculis ſanctoꝝ. ¶I ¶ Quarto qͣre illuc portet̉ cā ſubiungit̉ cū d̓r. vt ſiſterēt eū dn̄o.i. p̄ſentarēt. Hec eī fuit p̓ncipalis cā ꝙ hō creatꝰ ē ⁊ recreatꝰ .ſ. vt frueret̉ d̓o Vn̄ h̓ ꝯtra qͣſdam on̄dit̉ ꝙ hō qͣntuſcūqꝫ ſit peccator. ſi cōpleuerit di es purgatōis in celeſteꝫ hierl̓m delatꝰ ab angelis. p̄t vid̓e deuꝫ ⁊ frui eo. Ad quā vi ſionē ꝑducere nos dignet̉. Qui. ¶ De eodem feſto. Sermo. ¶ ¶ VI. Oſtqua impleti ſunt dies purgatōnis. ⁊c. Luce. ij. ¶ K ¶ In h̓ euāgelio de tribus p̓ncipalibus agit̉. vicꝫ de beate v̓ginis pu rificatōne. et hͦ cū dicit. poſtqͣꝫ impleti ſūt ⁊cͣ. Scd̓o de ſymeonis obuiatōne. et hͦ ibi Cum inducerēt puerū. ⁊cͣ. Tertio de lumi nis illuſtratōne. et hͦ cū dicit. lumen ad re gen. Scd̓m hoc iſtud feſtum tribꝰ noībꝰ nominat̉.ſ. dies purgationis. dies lumīs ſiue candelaꝝ. ⁊ dies ypapanti dn̄o. id eſt. uiatōis. ¶ Dies purgatiōis vocatur ¶ De purificatione. nō qꝛbtā virgo indigeret purgari. que ꝑ partum filij dei purior erat. Sꝫ more mu lierū veteris teſtamēti quadraginta dies obſeruās. hodie tāqͣꝫ qͣd̓rageſima die ad templū cū puero aſcendit. ¶ Dies vero luminū dicitur. quia hodie omnes fid̓les ad honorem eterni luminis quod reuela tum eſt gentibus. id ē chriſti. ⁊ ad honoreꝫ ſui matris ardentes cereos manibus ge ſtāt. Hec ꝯſuetudo taliter inoleuit Olim eni gentiles februariū menſem nferis de dicauerunt. eo ꝙ ſic̄ ipſi putabant ſꝫ erra bant in pͥncipio haius menſis pro ẜpina rapta fuerat a plutone. quaꝫ quia mater eius ceres facibus accenſis in ethna to ta nocte ꝑ ſyciliam queſiſſe credebatur. et ipſi ad commemoratōnem ipſius in prin cipio menſis vrbem luſtrabant. Cum au tem ſancti patres conſuetudinē hanc no poſſent penitus extirpare. conſtituerunt vt in honore veri luminis et matris ipſiꝰ cereos accenſos portarent. et quod priuſ fiebat ad honorem cereris vel proſerpine modo fit ad honorem marie. ¶ Dies ve ro ypapanti. id eſt obmatōnis dicit̉. quia ineo ſymeon qui de chriſto ante mortem videndo per ſpirituꝫ certificatus fuit. do mino obuiauit. quando ip̄m in vlnas ac cepit. ¶ L ¶ Moraliter auteꝫ in his tri bus predictis triplex ſtatus hominuꝫ de ſignatur. ſcilicet ſtatus incipientiuꝫ. profi cientiū ⁊ perfectoꝝ. Nam purgatio ad in cipientes pertinet. candelarum in mani bus portatio ad ꝓficientes. ſed domīo ob uiatio ad perfectos. Ad incipientes enim qui purgatōne indigent loquitur apl̓us cum dicit̉. Expurgate vetus fermentum. id eſt. qd̓libet mortale peccatū. quod qua ſi fermentū corrupit animā. Et dicit vetꝰ quia multa temꝑa tranſierūt exqͣ morta le peccatū initium habuit. ſcꝫ ī pͥmo ange lo ⁊ in pͥmo homine Sed ad hanc purga tōnem vt melius ſit efficax neceſſe eſt vt p̄ cedat potio. ſicut in corꝑali purgatōe fit. Illa enī amaritudine ſua extrahit quicq̇d vicioſum eſt in ſingulis membris. ſcilicet in oculis. in capite. ⁊ in alijs. ⁊ in vnū glo bum redigit. et natura poſtea eijcit. Spi ritualis aūt que ſumpta eſt ab incipiente idem facit quod corꝑalis. ⁊ ꝯficitur ex tri bus tanqͣꝫ ex tribuſ pillulis. dum videlicꝫ peccator quaſi bibendo recogitat chriſti ꝓ peccatis amara paſſionem. ſctōꝝ ꝓpter pctā durā punitōeꝫ. ⁊ maloꝝ ꝓpter pecca ta eternā damnatōnem ¶ Vere pͥmum grānum maſticatū amaricabit interiora peccatoris. quia d̓urior eſſet ille peccator ſaxiſ que in paſſione chriſti ſciſſa ſunt. ſi re cogitando cum quanto dolore ⁊ cū qua ta cōtumelia rex angeloꝝ peccatū noſtrū deleuit. quod ip̄e ita de facili iteruꝫ comi ſit. nō turbaretur in corde ſuo ⁊ nō amari caretur ꝓ eo. Vnde apoſtolꝰ ad Heb̓. xij. Recogitate eū qui pro nobis tantam ſu ſtinuit contradictiōem ⁊. Et phie. dic̄ do minus Tren̄. iij. Recordare paupertatis et tranſ. me. abſinthij et fellis. Et poſtea ſubdit. Memoria memor ero et tabeſcet in me anima mea. Hec eſt reſpōſio cuiuſ libet fidelis. Et ꝓ tanto crucifixus in eccle ſijs ī aperto loco poīt̉. vt ad memoriā paſ ſio chriſti reducat̉. Exemplum ca. xiij. P. ¶ Scd̓m granū maſticatū. id eſt. ſancto rum ꝓpter peccata punitio ſi recogitatur amaricabit peccatore. qꝛ ſi recogitat quaꝫ magnū ſancti peccatuꝫ mortale penſaue rūt ꝓ quo ne ꝯmitterent a ſe ⁊ ab alijs di uerſa tormenta ſuſtinuerūt. Aſe ſicut ille qui vt euaderet meretricem. linguaꝫ ſuaꝫ abmordēs ſpuit in faciem meretricis. Et in vitis patrū quidam vt carnalem cōcu piſcentiā extingueret oēs digitos crema uit. vt habet̉ in ꝓmptuario capi. ij. M. Et ſctūs benedictꝰ in ſpinas ſe nudus ꝓiecit. Item ab alijs ſuſtinuerūt. ſic̄ btā agnes ⁊ btā agatha ⁊ alie ml̓te v̓gies. qͥ qꝛ Htinen tie ꝯſentire noluerūt multa ſuſtinuerunt Certe de multis commiſſis quilibet pec cator dolere poteſt ſi recogitat quāta ſan cti pro vnius vitatione ſuſtinuerunt. ¶ Tertium etiam granū maſticatū. id eſt. maloꝝ propter peccatū ꝑpetua cruciatio ¶ In purificatione. amaricabit et commouebit interiora. Si eniꝫ diues ille purpuratꝰ de quo nō legit̉ aliud peccatū niſi qd̓ fuit īmiſericors. tan tu ſuſtinuit cruciatū. q̇d erit de illis q̇ cuꝫ multis peccatis decedūt. Hec ergo tā gra na ſi a peccatore maſticata fuerint.ſ. ea re uoluēdo. amaricabūt eū ⁊ extrahet ꝗͥcq̇d̓ vicij fuit ī ſingulis membris. ⁊ in vnū glo bū redigēt. que incipiēs vt ſalubriꝰ eijciat ꝑ ꝯfeſſionē ip̄m pͥus bn̄ coqͣt ī olla cordis cū aqua ꝯpuctōis. ⁊ eſt verū ſignū ꝙ tunc peccatum in olla cordis bene excoquitur cum olla cordis prenimio ardore contri tionis aquā ſuꝑbulliens ꝯpuctiōis eijcit ꝑ oculoꝝ lacrimatōꝫ Et poſtqͣꝫ eiecit ꝑ cō feſſionē p̄t ꝓcedere ad ſtatu ſcd̓m.ſ. ꝑficien̄ tiū. qͥ ſignificat̉ in luminū portatōne. De bet aut portare lumen tripl̓r. vicꝫ corde. et hͦ ꝑ rectā intentōem. de qͦ lumine Luce. xj. Uide ne lumen quod in te eſt te. ſint Iteꝫ ore ꝑ vtilem locutiōeꝫ. Pſal̓. Lucerna pe dibus meis v̓bum tuū. Item manu ꝑ bo naͣ operatōem. de qua Lu. xij. Lucerne in manibus veſtris. id eſt. bone oꝑatōnes. Et ſic de virtute in virtutē ꝓficiens ꝑueīet ad ſtatū ꝑfectōnis q̇ eſt vt ꝑatus expectet obuiare dn̄o cū venerit. deſideriuꝫ habēs diſſolui et eſſe cum chriſto. dicens cum ſimeone. Nūc dimittis ſer. t. do. ẜm ver. t. in pace Non pace tꝑis ſiue mūdi. quia in mundo p̄ſſuram habebitis. ſed pace eter nitatis. de qua yſa. xxij. Sedebit populuſ meꝰ in multitudine pacis. Ad quaꝫ nos ¶ De eodem feſto. Sermo. C ¶VII. Oſtqua impleti Yſūt dies pur. ⁊cͣ. Luce. ij. In hoc euangelio ad nrām informato nem. pͥmo agit̉ de purificatōne ibi. Poſt qͣꝫ. ⁊cͣ. Scd̓o de dn̄i a ſymeone ſuſceptōne ibi. Accepit eū in vl. ſu. ¶ Et bn̄ pͥmo pu rificatio poſt dn̄i ſuſcepto tangit̉. vt oſten dat̉ ꝙ nullꝰ dn̄m ſuſciꝑe meret̉ niſi prius purget̉. Inuenimꝰ aūt multiplices reruꝫ purgatōnes. ad quaꝝ inſtar etiā nos d̓be mus purgari. Purgat̉ enī aurū ꝑ lique factōem. corpꝰ ꝑ potiōem ſiue medicinaꝫ. domꝰ ꝑ ſcoꝑatōem. vitis ſiue arbor ꝑ pu tatōem. pannus ꝑ lotionē. granū ꝑ flagel latōem. reus ꝑ teſtificatōem. Purgemꝰ et nos pͥmo ꝑ liquefactiōem. id eſt. diuini amoris feruore. Quia caritas oꝑit multi tudinē peccatoꝝ. Sic purgata fuit maria magdalena. cui dimiſſa ſūt pctā multa qꝛ dilexit multū. Scd̓am purgatōem que ē ꝑ potōnem oꝑat̉ v̓a ꝓ peccatis cordis cō tritō. ẜm illud Eze. Recogi. ti. oēs an. me ī ama. aīe mee. Hec eſt amara potio bibē tibus illā. Tertiam que eſt ꝑſcōꝑatōnem operat̉ cōfeſſio. que eſt ſpūalis ſcopa. p̄s Exercitabar ⁊ ſcopebā ſpūm meū. Quar tam que fit ꝑ putatōnem facit elemoſina rū largitio. Unde dn̄s Lu. ix. Date elemo ſina ⁊ oīa mūda ſūt vob̓. Quintā que eſt plotōem. facit lacrimaꝝ effuſio. pͣsͣ. Laua bo ꝑ ſingl̓as noc. lec. me. ſcꝫ ꝯſcīe lacrimis meis. Sextam q̄ eſt ꝑ flagellatōem facit in nobis tribulatō. Un̄ augꝰ Qd̓ fornax auro. qd̓ flagellum grano. qd̓ lima ferro h̓ tribulatio iuſto. Septimā q̄ eſt ꝑ teſtifi catōem. facit in nobis bonoꝝ oꝑm multi plicatio. Un̄ dn̄s in Io. Oꝑa qͣ ego facio illa teſtimoniū ꝑhibet de me. De hac pur gatōne Eccl̓. vij. Honora deuꝫ ex tota ani ma tua. ⁊ honora ſacerdotē. ⁊ purgate cū brachijſ i. bonis oꝑbꝰ. ¶ Ergo frēs ſicut maria nō renuit ſubire lege purgatōnis cū eſſet mūdiſſima. ſic ⁊ nos cū immundi ſimꝰ n̄ renuamꝰ purgatōꝫ p̄dcoꝝ modoꝝ vt cū ſymeōe ieſū digne ſuſciꝑe valeamꝰ. Tres enī ꝑſonas legimꝰ imitādas q̄ dn̄m ſuſceperūt. Suſcepit enī eū zacheꝰ qͥ feſti nas deſcēdit ⁊ excepit illuꝫ gaudēs quem imitamur ſi ablata reſtituimꝰ. ⁊ bōa nrā pauꝑibꝰ erogamus. ſicut ip̄e fecit dicens Ecce dimidiū bonoꝝ meoꝝ do pauꝑibꝰ ⁊ ſi qd̓ aliquē defraudaui. reddo qͣdruplū Item ſuſcepit eū martha. d̓ qͣ Lu. x. Intra uit ieſus ī quoddā caſtellū ⁊ mulier q̄daꝫ martha nomīe excepit illū in domū ſuaꝫ Hanc imitamur ſi neceſſitatem patiētibꝰ ¶ De ſancto mathia. per oꝑa miſericordie frequenter miniſtra mus. Vnde de ip̄a d̓r. ꝓpter oꝑa miſcd̓ie. Satagebat cir. fre. mi. Item ſuſcepit eum ſimeon. De quo in hoc euangelio. Acce pit puerū in manibus. Quem īmitamur ſi quiſqꝫ noſtꝝ ſit talis qualis h̓ ſimeon d̓ ſcribitur. vt ſcꝫ ſit homo ꝑ manſuetudinē qꝛ homo eſt animal natura manſuetum. Item vt ſit in hierl̓m et in templo ꝑ religi oſitatē ⁊ deuotōnem Item vt ſit ſimeon ꝑ cōpaſſionē. qꝛ ſimeon interp̄tatur audies merorem Item vt ſit iuſtuſ ꝑ iuſticie ope ratōnem. Item vt ſit timoratus ꝑdn̄i re uerentiā. Item vt ſit in eo ſpūſſanctus ꝑ inhabitatōnem. Si auteꝫ aliquod iſtorū deficit dn̄m digne non ſuſcipit. Suſcepit aut eum ſimeon tripliciter. Primo in re ſponſis. qꝛ rn̄ſum acceperat a ſpūſancto. ⁊cͣ. Scd̓o ſuſcepit eum in brachijs. Vnde accepit euꝫ in vlnas ſuas. Tertio ſuſcepit eum in p̄cordijs. pro quo dixit. Nunc di mit. ſer. tuū do. ⁊cͣ. Quā nobis.ſ. pace etiā p̄ſtabit ſi ſic ſuſceꝑimus ip̄m. N cathedra ſctī petri. Require ſermones in die eiuſdem. ¶ De ſancto Mathia apoſtolo. Sermo CCVIII. Enite ad me om nes q̇ laboratis et onerati eſtis ⁊ ego reficiam vos. Mat. xj. ¶ A ¶ Iſta inuitatio ſaluatoris noſtri qua ī uitauit beatum mathiaꝫ cuiꝰ hodie feſtu colitur. ⁊ alios apl̓oſ. ꝓuocatiua aduenie dum tria ponit. vicꝫ. veniendi terminum. venientiū ſtatum. et aduentus fructum. Terminū veniēdi īſinuat felicē. cū dic̄. ad me. Venientiuꝫ vero ſtatum innuit miſe rabilem cum ſubdit. qui laboratis et one rati eſtis. Sed aduentus fructum on̄dit delectabilem. cum dicit. et ego reficiā vos Uere omīa trahunt. omīa alliciūt. ⁊ tmi nus felix ad quem vocat. ⁊ ſtatus miſera b. lis a quo vocat. et fructus delectabilis ꝓpter quem vocat. ¶ Vere felix terminꝰ ad me. Queſierat petrus in ioh̓e vj. Do mine ad quem ibimꝰ. Et h̓ rn̄det dn̄s Ve nite ad me. Uenite ergo ad me ad quem veniendū inuitat. natura. gratia. ⁊ gloria. Natura cuius p̓ncipium extitit. grā quā exhibuit. et gloria quā ꝑ̄miſit. ¶ Uere na tura inuitat tanqͣꝫ ad ſuū p̓ncipium ⁊ ip̄e eſt pͥncipium omīs nature. Vnde Augꝰ Feciſti nos dn̄e ad te. ⁊cͣ. Ab ip̄o ei natura accepit eſſe. ⁊ ꝑmanentiā eē. ⁊ ordinatōeꝫ eſſe. Vnde Ro. xj. Ex ip̄o et ꝑ ip̄m ⁊ in ip̄o Quia ex ipſo ſumus. et ꝑ ip̄m manemuſ. ⁊ in ip̄ꝫ ordinamur. Hoc ip̄m innuit hu mane nature ꝯditio. ꝙ ſ. ad ip̄m inter om nia tendere debeat. qꝛ ſicut dicit Augꝰ. ce tera animalia ſic creata ſunt. vt reflexa ter ram ſempaſpiciant. homo vero erectus conditus eſt vt ſuꝑiora ꝯtempletur. Vn̄ cū q̇dam ph̓us a qͥdam rege quereret̉ ad qd̓ factus eſſet homo Rn̄dit. vt ꝯtēpletur celum ⁊ celi lumina. Pro qͣ dicit Apl̓us. Que ſurſū ſunt ſapite. ſicut.ſ. hoīes decet. no q̄ ſuꝑ terra vt faciunt reflexa animalia Vnde ẜm apl̓m. Gloria eoꝝ in ꝯfuſione. qͥ terrena ſapiunt. Ex hͦ enī homo ꝯparat̉ iumentis inſipientibꝰ ei ſimilis illis effici tur. qn̄ ſicut iumentis plus ſapit fetor ſta bili qͣꝫ ſuauitas etnī palacij. plus delectat in fetore huius mūdi remanere qͣꝫ ſurſuꝫ tanqͣꝫ ad ſuū p̓ncipium tendere Contra hͦ dicit. Venite ad me. Quia ad hoc inuitat natura ¶ Item ad h̓ etiam inuitat gratia Illa inqͣꝫ quā exhibuit de qͦ ad thi. Appa ruit grā ſaluatoris noſtri dei. Et poſt ſub dit. Expectantes btam ſpem. Quia vere multū mouet noſtra ſpem ꝑueniendi ad ip̄m cuius gr̄a ꝓ nobis exhibita tanta ap paruit ꝙ ꝓ nobis homo factꝰ eſt. mortuꝰ eſt. Pro q̇ dicit Bern̄. Iam me ſpernere nō potes bone ieſu qꝛ caro de carne mea es. ⁊ os ex oſſibus meis. ¶ Itē inuitat ad ip̄m ⁊ gloria illa quā ꝓmiſit. qꝛ ſeip̄um in gloria ꝓmiſit in premiū dicens in gen. xv. abrae. Ego merceſ tua magna nimis Ve e ergo ad me tanqͣꝫ ad p̄miū. qꝛ ip̄e deꝰ ¶ De ſancto mathia. erit omīa in omnibꝰ. ſicut d̓r Coꝝ. ij. Ipſe enī deus erit rōni plenitudo lucis. ⁊ volū tati multitudo pacis. ⁊ memorie cōtinua tio eternitatis. Exemplum ca. x. B. ¶ B ¶ Scd̓o trahit ⁊ miſerabil̓ ſtatus a qͣ vo cat quem innuit. cū dicit. Qui laboratiſ ⁊ onerati eſtis. In duobus innuit noſtruꝫ ſtatum miſerabilē. ſcilꝫ in labore et onere. ¶ Impellit ergo pͥmo multitudo laboꝝ. Oquanti labores huius ſtatus. qꝛ et ẜm naturā. et ẜm culpam. et ẜm gram. ¶ La bores nature iob tangit cū dicit. Homo ad laborē naſcit̉. qꝛ mox natus replet̉ mul tis miſerijs. Vnde Gen̄. iij. In ſudore vu tꝰ tui veſ. pa. t. Vide ergo qͦt labores qͦt ſu dores. ⁊ penſabis miſerabilem ſtatū. D hͦ p̄s. Labor eſt ante me donec intrem in ſanctu. CHic labor q̇dem miſerabilis. ſꝫ miſerabilior ẜm culpam. qꝛ ad maiorem penam trahit. De quo Sap̄. v. Laſſati ſu mus in via iniquitatis. Laborat enī luxu rioſus voluptatibus Hiere. xxiij. Factus eſt curſus eorū malus et fortitudo diſ. qꝛ vt inique agerent laborauerūt. Iteꝫ labo rat auarꝰ in cupiditatibus. Ecces. iij. Nō recogitat dicens. cui laboro. p̄s. Labor la bioꝝ ip̄oꝝ oꝑiet eos. qꝛ adulādo. poſtulā do. canendo. Exemplū. xv. C. ¶ Item eſt labor ⁊ ẜm grāam. de quo Sap. x. Reddet deus mercedē laboꝝ ſanctoꝝ ſuoꝝ. Oqͣn tum laborant orantes in orando. psͣ. La boraui in ge. m. la. ꝑ ſin. noc. ⁊cͣ. Item predi catores p̄dicando. ij. Thi. vltio. Tu v̓o viꝰ gila. in omībus labora. ¶ Scd̓m impel lens eſt magnitudo onerū. quā inuit. cuꝫ dicit. et onerati eſtis. Graue onus moreſ fratrū ꝑuerſoꝝ. De qͦ Gal̓. v. Alter alteri us onera portato.ſ. equanimit̉ ſufferēdo. Sed grauius onus noſtroꝝ corporum. De quo Sap̄. v. Corpus qd̓ corrupit̉ aut ꝑ penalitates. aut ꝑ infirmitates. aut per ꝓnitates. aggrauat animaꝫ. Sed grauiſ mū ꝓprioꝝ ſceleꝝ. de qͣ p̄s. Iniqͥtates mee ſicut onus graue gͣuate ſūt. ⁊. ¶ C ¶ Ter tio trahit et allicit fructus delectabilis. ꝓ pter quē vocat. cū dicit. ⁊ ego reficiaꝫ vos. Oqͣꝫ onerabilis refectio ⁊ delectabil̓ vbi ip̄e imꝑator erit miniſter. Ego inqͣt refici am. nō alter. qꝛ vere ip̄e erit miſter. ipſe ci bus. qꝛ ip̄e deus erit oīa in omībus. Vnd̓ augꝰ. ſuꝑ psͣ. Deus erit totus tuꝰ. tūc eu manducabis ne eſuriaſ. eū bibes ne ſitiaſ ab eo illumīaberis ne cecus fias. ab eo ful cieris ne deficias. poſſidebit te totū ītegru totus integer. Ad qḋ nos ꝑducere digne tur. ¶ De eodem Sermo. C CIX. Enite ad me om nes q̇ laboratis et onerati eſtis ⁊ ego reficiā vos. Math̓. xj. In hi v̓bis duo nobis on̄dunt̉. vicꝫ hoīs miẜia. et ſaluatoris miſcd̓ia. Hoīs miſeria inuit̉ in ip̄ius ꝑpeſſione. cum dicit. Laboratis ⁊ onerati eſtis. Dei miſcd̓ia in eꝰ ad ſe vo catōne. cum dicit. Venite ad me ⁊ ego re ficiam vos. ¶ D ¶Hoīs aūt quā patit̉ miſeria cauſat̉ ex duobꝰ.ſ. ex pena ⁊ ex cul pa. Ꝙ cauſet̉ ex pena oſtēdit iob dicens. Homo natus de muliere replet̉ ml̓tis mi ſerijs. Et poſt innuit penas. Qui qͣſi flos egredit̉ ⁊ ꝯterit̉ ⁊ fu. velut vmbra. Item ꝙ cauſet̉ ex culpa homīs miſeria on̄dit ſalo mon in ꝓuer. xiiij. dicens. Miſeros ppl̓os facit peccatū. Miſeriaꝫ q̇ cauſat̉ ex pena on̄dit dn̄s in p̄miſſis v̓bis. cū dicit. labora tis. Sed miſeriā culpe innuit cū dicit. one rati eſtiſ. gloſa. vicijs ⁊ peccatis ¶ Pena aūt q̄ infert homini miſeriā ⁊ qͣ hō laborat in pn̄ti eſt ſextuplex. ſcꝫ fames. ſitis. calor. frigus. laſſitudo egritudo. Has ſex penaſ vocat iob tribulatōnes dicens. In ſex ibu latōnibus liberabitte. Et poſt enumerat dicens. In fame ⁊ nuditate. ⁊cͣ. Et propter haꝝ ſex tribulationū cōtinuū laborē dicit iob. ꝙ homo ad cōlaborem naſcit̉. quia ex quo naſcit̉ mox ꝯmitant̉ eū. Un̄ in ezech̓. .ix. ſignant̉ in ſex viris q̇ veniebant de via porte ſuperioris et vniuſcuiuſqꝫ vas inte rius in manu eꝰ. Porta ſuꝑior adam eſt Et ab h̓ ꝓcedunt ſex penalitates predicte ¶ De ſancto mathia. que ſunt vaſa interitꝰ. Quia vnaqueqꝫ ꝑ ſe ſufficiens eſt interimere hoīem. Oqͥt ſt ſola fame mortui ⁊ ſic de alijs. Haꝝ ergo penalitatū tangit dn̄s laborē. cuꝫ dicit. la boratis. ¶ Scd̓aꝫ aūt miſeriā q̇ eſt ex cul patangit dn̄s. cū dicit. et onerati eſtis. ſcꝫ peccatis. Cōparat̉ aūt mortale peccatum oneri ꝓpter qͣttuor. ¶ Prīo qꝛ qͣi qd̓daꝫ onus grauat ꝯſciam. Vnde p̄s. de iniq̇ta tibus loquens ſic dicit. Sicut onus gra ue grauate ſūt ſuꝑ me Quia ſicut dicit gͦgͦ Nonūqꝫ ꝯueniūt culpa oꝑis ⁊ rephenſi bilitas cordis. ¶ Scd̓o qꝛ qͣſi quoddam onus corpꝰ peccantis debilitat. Vnde p̄s Non eſt pax oſſibus meis a facie peccato rū meoꝝ. Vulnerāt̉ enī ꝑ peccatū natura lia. ſicut patet in illo q̇ d̓ſcendit ab hierl̓m ī hiericho. ¶ Tertio qꝛ impij ſub peccato quaſi ſub quodā graui onere runt ī infer nū ſubito. Vnde iob. xxj. Et in puncto ad inferna deſcendūt. Ex quo patet ꝙ nil in mundo grauius eſt peccato qd̓ tot locoꝝ ſpacia tam ſubito tranſuehit. ¶ Quarto comꝑatur oneri. qꝛ ſicut fur in iudicio fur to in collo ſuſpenſo onerat̉. ſic pctōr in iu dicio peccatis onerat̉. iuxta illud. Tren. j. Iniqͥtates ꝯuolute ſunt ⁊ impoſite collo meo. Tunc enī vnuſquiſqꝫ onꝰ ſuū porta bit. ſicut dicit apꝰ. Sic ergo dn̄s inuit vo catoꝝ ex pena et ex culpā miſeria. cū dicit. laboratis ⁊ onerati eſtis. ¶ E ¶ Sꝫ dn̄i notat̉ miſcd̓ia ī taliū ad ſe vocatōe. cū di cit. Venite ad me. In hͦ ꝙ dicit. venite. re trahit a malo. In hͦ aūt ꝙ dicit. ad me. tra hit ad bonū. Nil enī melius qͣꝫ venire ad deū. pͣsͣ. Mihi aūt adh̓ere deo bonuꝫ eſt Uenite ergo a malo.ſ. pene et culpe omēſ q̇ laboratis.ſ. pena. ⁊ onerati eſtis.ſ. culpa Ueīte inqͣꝫ ad me et ego q̇ ſū ſūmū bonū reficiā vos. p̄dcā a vobis remouēdo. Ue nite ergo pena ſextuplici laborādo ad me. qꝛ aufera a vobis omēm laborē cū.ſ. poſu ero vos in requie opulenta. Ibi enī ſcī ab oībus p̄dictis liberant̉ īcōmodis. ſic̄ dicit Io. in apo. xxj. de ſcīs loquēs. Seruient in q̇t deo die ac nocte. Ecce remotio laſſitu dinis. Et poſt ſubdit Nō eſuriēt neqꝫ ſiti. ampliꝰ. neqꝫ cadet ſuꝑ eos ſol neqꝫ vllus eſtꝰ. Et poſt de remotōe ſeptē penalitatū dicit. Et abſterget d̓s oēꝫ lacrima. gloſa. i ōēꝫ dolorē. Propter hoꝝ ergo ꝯphenſiōꝫ veīte oēs q̇ laboratis.ſ. pena. ⁊ venite qui onerati eſtis. culpa. ad me q̇ ſolus culpaꝫ dimitto. Nemo ei pct̄a dimittit niſi ſolus d̓s. ſicut d̓r in Io. Item ad me venite q̇ ve nientem benigne ſuſcipio. Vn̄ iohel. De relinqͣt impiꝰ viā ſuā. ⁊ reuertat̉ ad dn̄m. quiam benignꝰ eſt. Exemplū de filio ꝓdi go cui pat veīenti occurrit et ī amplexus ruens benigne ſuſcepit. Qd̓ ⁊ chriſtꝰ fac̄ Un̄ argumentū hꝰ in crucis ſigno ꝑpedi mus vbi ꝯtra cor vulnꝰ aꝑtū hꝫ. vt pctōri affectu cordis on̄dat. brachia extēſa habet vt iamplexꝰ veniētis pct̄ōris ruat. Caput inclinatū hꝫ. vt pctōri veniēti oſculuꝫ p̄be at. Item venite ad me q̄ pctā dimitto con tra ꝯſuetudinē hoīm. qꝛ nulli pctā quātū cūqꝫ grauia imꝓpero Dat enī oībꝰ afflu enter ⁊ nō imꝓperat. Et ego tande reficiā vos cū vos receꝑo in eterna tabernacula Ad q̇ nos ꝑdu. d̓s. ¶ De eodem. Sermo. ¶ ¶ X. Enite ad me om nes q̇ laboratis et onerati eſtis ⁊ Lego reficiam vos. Mat. xj. ¶ F In hac vocatōne dn̄i qͣttuor notanda ſūt que in oī alia vocatōne notantur. ſcꝫ quis vocat qꝛ ieſus. qͥ etiā dic̄. veīte. Quo vocat. qꝛ ad me inqͥt. Quos vocat. oēs in q̇t q̇ la. ⁊ oner. eſ. Ad qd̓ vocat. ⁊ ego inqͥt reficiā vos. ¶ In pͥmo.ſ. ī ieſu q̇ vocat no tat̉ eiꝰ benignitas. In eo enī ꝙ illos vocat ſine qͥbus eē poteſt ⁊ q̇ ſine illo nullatenꝰ eē poſſūt. an̄qͣꝫ ip̄m reqͥrant vocat. benigͣ tatē magnā on̄dit. Bern̄. Benignꝰ ieſus pͥmus ē in acceſſu. vltimus in receſſu. Ip̄e ei ē illa clara ſapīa q̇ nūqͣꝫ marceſſcit. cuiꝰ ſpūs ē benignꝰ. ſicut d̓r ī libro ſap. qꝛ poc cupat q̇ ſe ꝯcupiſcūt. vt illis pͥor ſe oſtēdat ¶ G ¶ In ſcd̓o.ſ. in eo ꝙ ad ſe vocat no ¶ De ſancto gregorio. tatur eꝰ bonitas. In hͦ enī ꝙ ip̄e q̇ habitat lucē inacceſſibile n̄ ſꝑnit ſibi diſſimilia. ſed potiꝰ vocat in ſuā ſociētatē magne boīta tis ē indiciū. nō eī eſt faſtuoſꝰ ⁊ illis ꝯſimil̓ q̇ iuxta amos ꝓph̓am viā hūiliū declināt Et yſa. lxv. dicūt. Recede a me n̄ appropin ques mihi qꝛ īmundꝰ es. Hoc vtiqꝫ dn̄s cuilibet poſſet dicere. Recede a me. qꝛ vir pollutꝰ es. in cꝰ ꝯſpectu oēs iuſtīe nr̄e qͣſi pannꝰ menſtruate reputate ſt. ſꝫ ex ſua bo nitate lꝫ reſpectu ſui polluti ſimꝰ n̄ a ſe. ſed ad ſe potiꝰ vocat dicēs. Ueīte ad me oēs. ¶ H ¶ In tertio.ſ. ī eo ꝙ laborātes ⁊ one ratos vocat. vocatorū expͥmit̉ neceſſitas. neceſſe eſt eī laborātes ⁊ oneratos venire ad releuatōꝫ ¶ I ¶ In qͣrto.ſ. in eo ad qd̓ vocat. eorūdē on̄dit̉ vtilitas. cū d̓r. Et ego reficiā vos. Vtilis ē enī laborantibꝰ ⁊ one ratis refectio. Suā ergo ſaluator on̄denſ benigͥtatē ⁊ bonitateꝫ ad ſe vocat dicens. Uenite ad me. Vocat at ad ſe qͣttuor mo dis.ſ. ꝑ publicā p̄dicatōeꝫ. ꝑ internaͣ inſpi ratōeꝫ. ꝑ tp̄aliū collatōeꝫ. ⁊ ꝑ flagelloꝝ im miſſionē. De qͥbꝰ d̓r ī ꝑabo. Quia inquit vocaui.ſ. ꝑ p̄dicatiōeꝫ. ⁊ renuiſtis. extendi manu meā.ſ. ꝑ tꝑaliū collatōꝫ. deſpexiſtis ꝯſiliū. qd̓ fuit ꝑ inſpiratōꝫ. ⁊ increpaſiōes neglexiſtis.ſ. caſtigatōis. Per pͥmū nun ciū vocatōis vocati ſūt apl̓i ad dominuꝫ. ⁊ alij fideles multi. Per ſcd̓m.ſ. ꝑ tꝑaliuꝫ collatōem vocati ſūt iudei in veteri teſta mēto. Ip̄i enī ꝑ tꝑalia trahebāt̉ ad deū. de dit eī eis regiōes gentiū ⁊ labores ppl̓orū poſſed̓. vt cuſtodiāt iuſtificatōes eꝰ ⁊ legē eꝰ requirāt. Per tertiū.ſ. inſpiratōnis vo cata eſt maria magdalena. Per qͣrtum.ſ. caſtigatōis vocatꝰ eſt paulꝰ Sꝫ iſtis tem poribꝰ multū ſt̓ pigri nūcij iſti. qꝛ paucos adducūt ꝑ p̄dicatōeꝫ. ⁊ vocati pauci ven unt ꝑ inſpiratōꝫ. pauciores ꝑ caſtigatōeſ ꝑtꝑalia pauciſſimi. ¶ Modo eni bn̄ p̄t dicere dn̄s Uocaui.ſ. ꝑ p̄dicatōeꝫ ⁊ renui ſtis. qꝛ multi mō venire renuūt ad p̄dica tōem. citius eī currūt ad tabernā qͣꝫ ad p̄ dicatōem. Exemplū ca. viij. M. ¶ Item mō p̄t dicere dn̄s Deſpexiſtis oē ꝯſilium meū. qd̓ fit ꝑ internā inſpiratiōeꝫ. Ip̄e enī ſtat ad hoſtiū ꝯſcīe et pulſat ꝑ inſpiratōꝫ. et dicit. O hō vſqꝫ q̄ obliuiſceris me ī fine. vſqꝫ q̄ auer. faciētu. a me. Quādiu ponā ꝯſilia in aīa tua.ſ. inſpiratōis. Sed vos d̓ ſpexiſtis oē ꝯſiliū meū dicentes. In ꝯſiliū eꝰ nō veīat aīa mea ¶ Item mō p̄t dicere extendi manu meaꝫ.ſ. tꝑalia ꝯferendo. ⁊ n̄ fuit q̇ aſpiceret.i. qͥ recognoſceret. quia ſi pauꝑ deū nouit. diueſ effectꝰ deū a q̇ hꝫ di uitias nō recognoſcit. Incraſlatus inpin guatus ⁊ dilatatꝰ recalcitrauit. ⁊ receſſit a deo ſalutari ſuo. et oblitꝰ ē dn̄i ſaluatoriſ ſui. Exemplū de hemita q̄ pauꝑrimus ex iſtens deū multū dilexit. Poſt quodam interueniente ad deū ꝓ eo. et fideiubente. ab heremo fugit. Exemplum in ꝓmptua rio ca. iiij. M. ¶ Sed vltimus nūciuſ ſcꝫ caſtigatōis multū plus ꝓficit. citius eniꝫ in aliqͣ obſtinato ꝓficit vna acuta. qͣꝫ decē p̄dicatōes. Exemplū ca. xvj D ¶ His er go quattuor modis vocat deꝰ ad ſe dicēs Uenite ad me oēs inq̇t. nō tantū diuites. ſed etiam pauꝑes. nō tantū iuuenes. ſꝫ eī ſenes. Non enī acceptor ꝑſonaꝝ eſt deus ſed ip̄i cura eſt de oībus. Omēs enī vult ſaluos fieri. Oēs inqͥt qͥ laboratiſ. ſcꝫ pena et onerati eſtis. ſcꝫ culpa. venite inq̇t one rati vt a pctōꝝ onere alleuiemi. laborātēſ in pena vt quiete adepta cōſolemi et ego reficiam voſ. Bern̄. Chriſtus clamat. ego reficiā. Dyabolus clamat. ego decipiā. Mundus clamat. ego deficiaꝫ. Caro cla mat. ego inficiam. quem ſequeris. Terte potius reficientē. De qͦ require in ẜmone Homo q̇daꝫ fecit cenā magnā. ¶ De ſancto Gregorio papa. ſcce ſacerdos ma gnus. Require in die ſancti Ni Acolai. et alios ibidem. Et etiaꝫ in die beati martini ep̄i. ¶ De eodem. ¶ Sermo ¶ CXI. gilate qꝛ neſci ¶ De Annunciatione. tis qͣ hora dn̄s veſter venturꝰ ſit. Mat. xx iiij. ¶ A ¶ Verba p̄miſſa dn̄i ꝯpetūr cō feſſoribꝰ. ⁊ maxīe btō gregorio. qꝛ gregori us vigilās interptat̉. In q̇bꝰ v̓b̓ duo facit dn̄s. Primo a malo ſono excitat. cū dicit vigilate. Scd̓o cam excitatōis īſinuat. cū dicit. Quia neſcitis q̇ hora dn̄s veſt vetu rꝰ ſit ¶ Malū ſomnū dico ad differentiā alioꝝ. qꝛ qͣdruplicē ſomnuꝫ ſacra ſcpͥt̉a co memorat.ſ. nat̉e. grē. gl̓e. ⁊ culpe. Primuſ .ſ. nat̉e ſomnꝰ ē tolerabil̓. d̓ qͦ dn̄s Math̓ xxvj. Dormite iā ⁊ reqͥeſcite. Et poeta Qd̓ ſatis ē dormi. Scd̓us gre ſomnꝰ ē ꝯmēda bilis. de qͦ i Can̄. v. Ego dormio ⁊ cor meū vigilat. Tertiꝰ ſomnꝰ gl̓e ē delcabil̓. d̓ qͦ p̄s In pace ī idip̄m dor. ⁊ re. Quartꝰ.ſ. culpe ē miſerabilis. de qͦ apo. Surge q̇ dormis et ex. a mor. De pͥmis ergo t̓bꝰ non excita mur. ſꝫ de qͣrto.ſ. culpe. q̇ ē ſomnꝰ miẜabil̓. cū dicit dn̄ſ. Vigilate. Hō eī exiſtēs ī mo tali pctō d̓r dormire ꝓpt̓ multa. Prīo qꝛ dormīēs d̓ veredis diſcooptis n̄ vecūdat̉ ſic qͣꝫcito veīt hō ī culpā mortal̓ pctī diſco oꝑit eū dyabolꝰ oībꝰ boīs. In cꝰ figuram hoīeꝫ deſcendente ab hierl̓m ī hiericho la trones deſpoliauerunt. Exēplū ca. ij. E. C Item dormiēdo hon ſatiat̉ ſicut dicit yſa. xxix. Sicut ſomniat eſuries ⁊ comedit cū at fuerit exꝑgefactꝰ vacua eſt aīa eꝰ. Sic n̄ ſatiabit̉ auarꝰ. nec luxurioſꝰ Hec eī duo ſt due ſil̓es ſāguiſuge q̄ ſꝑ dicūt. affer. affer It̓ dormiēdo laboras n̄ lucrat̉. nam ſiue ſcribat ī ſōnis. ſiue alid̓ faciat. nihil lucrat̉ Sic pctōr ī culpa exiſtēſnihil lucrat qͣꝫtū ad vitā etnā. Dona eī iniqͦꝝ n̄ ꝓbat deus ſicut d̓r ī Eccl̓xxxiij. Et qꝛ ſōnꝰ cl̓pe ſic ē mi ſerabil̓. iō ab eo excitamur. Excitamur at tripl̓r ſicut ⁊ a ſōno corꝑali.ſ. clamore Sic ſamuel excitatꝰ ē ⁊ alij ml̓ti vſqꝫ hodie p̄di catōis clamore. qͥbꝰ d̓r. Vigilate. Exēpluꝫ ca. viij. H. It̓ qn̄qꝫ excitamur flagello per cuſſi. ſic d̓r d̓ petro ī actibꝰ xij. Percuſſoqꝫ iqͥt late petri excitauit eū. Et mox cadūt ca thene pctī d̓ maū pctōris. It̓ qn̄qꝫ viſione ꝑtriti. Gen̄. xlj. d̓r d̓ ph̓one. Euigilās ph̓o vidit ſōniū. Hoc ꝯtigit ꝑ intnā īſpiratiōꝫ. ꝑ quā hō videt pēſando celeſtia q̄ a mitte pt. ⁊ infernalia q̇ incurrere p̄t. ⁊ ex hͦ terret̉ ¶ B ¶ Cām at excitatōis ſubdit. cū dicit qꝛ neſcitis q̇ ho. do. ve. ven. ſit. Cām vtiqꝫ ad vigiland̓ ꝑneceſſariā Quia ſi q̇s ſeruꝰ dn̄m tribilē hrēt. que īcertꝰ de aduētū ſuo expectare deberet. fatuꝰ eēt ſi ip̄m dormiē do expectaret. Sic dn̄s potes ē ⁊ tribilis. qͥ ptātem hꝫ aīam ⁊ corpꝰ noſtꝝ mittere ī gehennā. De cꝰ aduētū ad nos qꝛ ſumꝰ incerti. fatui ſumꝰ ſi ip̄m dormiēdo expe ctamꝰ. qꝛ ſi inuenerit nos dormiētes. gla dio ſue iuſticie ſcīdet nos ꝑ mediū. aīam nr̄am a corꝑe ſeꝑando. ꝑteqꝫ meliorem.i. aīam nrām ī inferno cū infidelibꝰ ponen do. A qͣ nos liberet dn̄s. De ſancto Benedicto. N feſto bene dcī Require ẜmones in die martini ⁊ etiā nicolai et auguſtini. ¶ De Annunciatione beate Ma rie virginis. Sermo. ¶ CXII. gredietur uirga de radice yeſſe et flos d̓ radice eꝰ aſcēdet ⁊ requieſcet ſuꝑ eū ſp̄s. ⁊cͣ Yſa. xj. ¶ C ¶ In his v̓bis ꝓph̓e duo no bis on̄dūt̉. vicꝫortus mr̄is et ortus ꝓlis. ⁊ vterqꝫ laudabilis. Ortus mr̄is innuit̉ in egreſſu. cuꝫ dicit. Egrediet̉ v̓ga de radice yeſſe Sed ortus ꝓlis in aſcenſu. cū ſubdit Et flos de radice eꝰ aſ. ⁊ reqͥ.ſ. eu. ⁊cͣ ¶ Cir ca aūt mr̄is egreſſū notand̓. ꝙ ip̄a inueni tur egreſſa. ꝓgreſſa. ſuꝑgreſſa. ⁊ ingreſſa. Egreſſa laudabilit̓ ⁊ hͦ intitate. Progreſ ſa incōꝑabilit. ⁊ hͦ ī ꝯuerſatōnē. Suꝑgreſ ſa mirabilit. ⁊ hͦ ī ꝓcreatōe. Sꝫ ingreſſa fe liciter. ⁊ hͦ in aſſūptōne. ¶ Vere egreſſa laudabilit in ntītate on̄dit ꝓph̓a ꝓpt̓ duo vicꝫ ꝓpter n̄tītatis puritatē quā inuit. cū dicit. Egrediet̉ v̓ga. Et generis nobilitatē qꝛ de radice yeſſe. ¶ Puritas āt n̄titatis bn̄ ꝑ v̓ge egreſſiōꝫ deſignat̉. Aliter ei a ra dice ꝓcedit ramuſculꝰ. adheres circa t̓rā naturam ſeruans ⁊ cōditōnem radicis ¶ De Annunciatione. aliter v̓o ꝓcedit v̓ga ſuꝑ terram. q̄ lꝫ in ſui p̓ncipio radici adhereat. nō tn̄ poſtmod̓ trahit radicis ꝯditōem. qꝛ nō manet circa terrā. nec reflectit̉ ad terrā. Sic ntītas ce teroꝝ hoīm ramuſculo radici ī tra īherēti ⁊ ſuꝑ terrā egreſſo iteꝝ ꝯͣradicē reflexo cō parat̉. Origo enī ceteroꝝ hoīm tā ī conce ptōne qͣꝫ in n̄tītate egredit̉ cū original̓ cor ruptōis vicio. Sed btā v̓go egreſſa eſt de radice yeſſe vt v̓ga. quia et ſi eam in origi ne ꝯceptōis ſue ꝯtigit habere radicem ori ginalis corruptōis. in egreſſu tn̄ natītatiſ oīno depoſuit ꝯditōem radicis. vt n̄ ſicut ramuſculus reflecteret̉. ſꝫ ſicut v̓ga abſqꝫ peccati curuitate recta naſceret̉ et ſancta. ps. Uirga directōis v̓ga regni tui. Exem plū ca. xiij. A. ca. xv. A. ¶ Itē laudabilis ē egreſſus ntītatis eiꝰ ꝓpter generis nobili tatē. fuit ei exorta de tribu regia. qꝛ de radi ce yeſſe. q̇ fuit pater dauid. ſicut oſtēdit lu cas. Un̄ cantat eccīa. Regali ex progenie maria exorta refulget. ⁊cͣ. Sic ergo beata v̓go eſt egreſſa laudabilit̓ in n̄titate ꝓpter ntitatis puritatē ⁊ nobilitatē. ¶ Iteꝫ ē ꝓ greſſa incōꝑabilit̓. ⁊ hͦ in ꝯuerſatōe. Vnd̓ cant̉. vj. Que ē iſta q̄ ꝓgredit̉ ſicut aurora ꝯſur. pulcra vt luna. electa vt ſol. Vbi ī tri bus innuit̉ incōꝑabilis. Aurora enī qͣͦ ru bicūda eſt. deſignat mētiſ martiriū. De qͣ in luc̄. ij. Tuāip̄iꝰ aīam ꝑtrāſibit gla. Alio rū enī ſcōꝝ martiriū fuit in corꝑe. ſꝫ ip̄iuſ ī aīa. ⁊ iō vehemētiꝰ. Un̄ roſe q̇ rubore ſuo patīam deſignat ꝯꝑat̉ in eccl̓. xxiiij. Qua ſi inqͥt plantatio roſe in hiericho. Luna qͦ frigida eſt caſtitatis incōꝑabile liliū ip̄iꝰ deſignat. de qͦ Bern̄. Que etiā vel āgelica puritas illi v̓ginitati audeat ꝯꝑari. pro qͣ ⁊ cedro q̇ imputribilis eſt ꝯꝑat. Quaſi in q̇t cedrus exal. ſum in libano. Sol qͥ fons eſt caloris innuit caritatis ſiue affectōniſ ip̄ius incendiū. Vnde bern̄. de hͦ loquenſ dicit. Si pomū in manu media die tentū relinq̇t odorē in manu reliqͣ ꝑte diei. qͣntū tūc ip̄am v̓tus pietatis affecit q̇ in ip̄a no ue menſibꝰ reqͥeuit. ꝓ qͣ cynamomo ⁊ bal ſamo q̄ calidē ſūt nature ꝯꝑat̉. Sicut īq̇t cynamonum ⁊ balſamum aromatizās odorē dedi. ¶ Item ſuꝑgreſſa eſt mirabi liter. ⁊ hͦ in ꝓcreatōe. Vn̄ in ꝓuer. d̓r. Ml̓ te filie ꝯgregauerūt diuitias tu ſuꝑgreſſa es vniuerſas. Uere multe cōgregauerūt diuitias. Quedam v̓ginitatis vt v̓gines q̇ eſt magnus theſaurꝰ. qꝛ n̄ ē diḡ pōdera tio aīe ꝯtinētis. vt d̓r Eccl̓. xxvj. Quedam fecūditatis. vt matres Oꝑ qͣntis diuitijs matres ꝯputant ortū plis. Exemplū. Re. ij. de anna matre ſamuelis. Item anna in thob̓. diuitias ꝯputabat hͦ ꝙ videbat filiū ſuū. Sed btā v̓go ſuꝑgreſſa ē vniuerſas. qꝛ ⁊ fecunditatem habuit. ⁊ v̓ginalē pudi ciciam nō amiſit. Vnde de ip̄a d̓r in cant̉ Uenter tuus ſicut aceruus tritici ꝓpter fecūditatē. vallatuſlilijs ꝓpter multiplicē v̓ginitatem. Fuit einꝫ v̓go mente. fuit vir go corꝑe. fuit v̓go ꝓfeſſione. Marie pͥuile giū nō dabit̉ alteri. ſicut dicit Bernardꝰ. ¶ Item ingreſſa eſt feliciter. ⁊ hͦ ī aſſūptō ne. In hꝰ figura regina ſaba ītrauit hieru ſalem cū multo comitatū ⁊ aromatibus q̄ obtulit regi ſalomoni. Sic beata virgo in aſſumptōne intrauit in hierl̓m celeſteꝫ feliciter. qꝛ cum multo comitatū angeloꝝ ⁊ ſctōꝝ. ⁊ quod felicius qꝛ innixa ſuꝑ dile ctu ſuū.ſ. verum ſalomoneꝫ. cui et̄ qꝛ deli cijs affluens intrauit aromata v̓tutū ob tulit. Laudabil̓ ē ergo ꝓpter duo p̄dicta ortus matris ¶ D ¶ Sed multo lauda bilior ortus ꝓlis que īnuit yſa. cum dicit. Et flos de radice eꝰ aſ. Quia lꝫ ortꝰ natiui tatis beate v̓ginis ſit laudabilis. nō tn̄ or tus ꝯceptōnis. Sed plis ortus et̄ ꝯcepto nis eſt laudabilis. ⁊ hͦ ꝓpter duo videlicet ꝓpter mirabilem ꝯceptōnem. quā innuit cū dicit. et flos de radice eꝰ aſ. ⁊ ꝓpter om nis gratie plenitudinē quā tangit. cū dic̄ et requieſcet ſuꝑ eū ſpūs. ⁊. Abinſtanti eī ꝯceptōnis ſue plenus fuit oī grā ¶ Vere mirabilis innuit̉ ꝯceptio eꝰ ꝑ floris aſcen ſū. ⁊ hͦ tripliciter. Flos eī ſine labore hoīm naſcitur. ſic ip̄e ſine virili ſemine ſed miſti co ſpiramine. Item flos illud non ledit d̓ quo egredit̉. ſic ip̄e in ortu ſuo v̓ginitateꝫ De Annunciatione. matris nō leſit ſed integrauit. Item ſicut flos illud de quo egredit̉ v̓tutis odore ꝑ fundit et reficit. ſic ipſe cōceptus in matrę tanto eam virtutis odore et gratia ꝑfudit ꝙ nunqͣꝫ amplius etiam venialiter pecca re potuit. Ab illo enī inſtanti tante ſancti tatiſ fuit qua ſub deo maior cogitari non poſſit. ſicut dicit Anſhelmus. Vnde Au guſtinus. Cum de peccatis agitur de ma ria ꝓpter honorem dn̄i volo nullam pror ſus fieri mentiōem. ¶ Item laudabilis ē ortus conceptōnis ꝓpter omnis gl̓ie ple nitudinem. que innuitur in ſeptem doniſ ſpūſſancti. cum dicit. Et requieſcet ſuꝑ eū ſpūs domini. ſpūs ſapientie ⁊ intellectus ſpūs conſilij et fortitudinis. ſpūs ſcientie et pietatis. et replebit eum ſpiritus timo ris domini In quibus ſeptem donis vni uerſitas gratiaruꝫ deſignatur. qua ſalua tor noſter ab inſtanti ꝯceptōnis ſue ad̓o plenus fuit ꝙ d̓ plenitudine eius nos om nes accepimuſ. Et quia neceſſe eſt vt ſi flo rem comprehendere volumus. virgaꝫ. id eſt. mariam manu deuotōnis ex qͥnqꝫ di gitiſ cōpacta flectamꝰ.ſ. in eam ſperando amando. laudando. orādo. imitando. Et ip̄a eſt valde flexibilis. qꝛ viſcera miſcd̓ie nulli claudit homiui. vnde ⁊ mater miſe ricordie d̓r. ¶ Superius in preſenti ſermone in duobus locis dicit Martinꝰ auctor ho rum ſermonum. ꝙ beata virgo ſit conce pta in originali peccato. Cuius oppoſituꝫ nūc p̄dicat in eccl̓ia. ¶ De eodem feſto. Sermo. ¶ CXIII. ue gratiā plena dn̄s tecū. bn̄dicta tu ī mulieribꝰ Luce. j. ¶ E ¶ In his v̓bis ange li duo notant̉.ſ. angelica ſalutato. cū dicit. Aue. et btē marie ꝯmēdatio. cuꝫ dicit. grā plena. dn̄s tecū. ⁊cͣ. In ſalutatōne malū ab ip̄a remouet̉. qꝛ aue d̓r. ab a qd̓ ē ſine et ve Sꝫ in ꝯmēdatōe oī bonitate ꝑſpicua oſtē dit. cū dicit̉. grā plena dn̄s tecū benedicta tu in mulieribꝰ ¶ Malū āt qd̓ ab ip̄a in ſalutatōne remouet̉ ē duplex.ſ. generale ⁊ ꝑticl̓are ¶ Malū āt gnaͣle ſiue ve ē t̓plex .ſ. luxurie. ſuꝑbie et auaricie. qd̓ triplex ve d̓r generale. qꝛ inficit oīa genera hoīm In ficit ei nō tantū mares ſꝫ ⁊ femīas. n̄ tātuꝫ nobiles. ſꝫ et̄ ignobiles. n̄ tantū iuueneſ. ſꝫ et̓ ſenes. Vn̄ ꝓpter hꝰ triplicis ve genera litatē d̓r in Apoc̄. ter. ve. ve. ve. habitātibꝰ in terra. Quia ſicut dicit Io. in cano. Oē qd̓ eſt ī md̓o. aut ē ꝯcupiſcētia car. aut cō cupiſcētia ocl̓oꝝ. aūt ſuꝑbia vite. Sꝫ hͦ tri plex ve generale remouet angelꝰ a btā vir gine. cū dicit. Aue. qꝛ volens carere ip̄am eo. fuit v̓go ꝯpͥmum. pauꝑ contra ẜm. ſed hūilis ꝯtertiū. ¶ Fuit dico v̓go. ⁊ nō tātū v̓go. ſꝫ v̓go v̓ginū. ⁊ h̓ dico reſpectu tꝑis ⁊ reſpectu puritatiſ. Reſpectu tꝑiſ fuit v̓go v̓ginū. qꝛ ip̄a fuit pͥma tꝑe q̄ maledictū le gis ſuſtines v̓ginitatē d̓o obtulit. Qd̓ p̄s. inuit dicēs. Adducēt̉ regi v̓gīes poſt eam Exemplū ca. xv. A. Itē reſpectu puritatis d̓r v̓go vginū. qꝛ lꝫ pꝰ eā multe v̓gīes ſe d̓o obtulerūt. tn̄ talē puritatē hrē n̄ potuerūt Un̄ Bern̄. Que vel angelica puritas illi puritati audeat ꝯꝑari. ¶ It̓ ꝙ fuerit hui ꝯſuꝑbiā patet. Bern̄ dicit. Quāta humi litatis in ea v̓tus fuerit. patet ꝙ cū ab āge lo mater d̓i nūciaret̉ n̄ ſe ex hͦ dn̄am. ſꝫ hu milem ancillam p̄dicauit. Ecce inquit an cilla domini. fiat mihi ẜm verbum tuum. ¶ Iteꝫ ꝙ fuerit ꝯauariciā pauꝑcula patꝫ qꝛ victum ſuum nō de allodijs vel villis habuit. ſed ꝑ laborem ꝓprium cōquiſiuit Unde et beatus Hieronimus vocatip̄aꝫ queſtuariaꝫ. Et quia caruit hͦ triplici ve generali. merito ſibi d̓r. Aue. ¶ Fuit etiaꝫ ſine ve ꝑticulari. qd̓ eſt triplex. vicꝫ cōcipe re cum pudore. portare cum labore. et pa rere cum dolore. Quod triplex ve dicitur particulare. quia non conuenit viris ſed tantum mulieribus. nec omnibꝰ mulieri bus ſed tantum proleꝫ generātibuſ. Sed beata virgo in ſua procreatione contra predictum triplex ve cōcepit ſine pudore. quia non ex virili commixtiōe que infert ¶ De Annunciatione. pudorē. ſꝫ ſpūſcō ſuꝑueniēte. Item porta uit ſine labore. ⁊ hͦ patet qꝛ alie muliereſ gͣ uide. nō tantū grauant̉ ire. ſed etiam ſede. Sed maria iā grauida vt d̓r in Luc̄. aſcē dit in montana cū feſtinatōne. Magnuꝫ fuit ꝙ aſcēdit. ſꝫ ꝙ ī motana hͦ maiꝰ. cuꝫ fe ſtinatōe h̓ maximū. Item ꝙ peꝑit ſn̄ dolo re. patet qꝛ alie mulieres an̄ ꝑtum cruciā tur. ſed maria iuxta ꝓph̓am yſaiā anteqͣꝫ ꝑturiret peꝑit. Et qꝛ caruit tam generali qꝫ ꝑticulari ve. merito ab angelo d̓r ei aue ¶ F ¶ Et poſt mali remotōꝫ ſubdit ip̄i ꝯmendatiōem on̄dens ip̄am oī bonitate ꝑſpicua. Omē enī bonū. aut ē reſpectu d̓i. aut reſpectu ſui. aut reſpectu ꝓximi. Bo nū reſpectu ſui on̄dit̉. cū d̓r. grā plena Bo nū reſpectu d̓i. cū d̓r. dn̄s tecu. Sꝫ bonum reſpectu ꝓxi. cū addit̉. bn̄dcā tu ī ml̓ieribꝰ In bono reſpectu ſui ꝯmēdat̉ ex virtutuꝫ plenitudīe. cū d̓r. grā plena In bono reſpe ctu dei ꝯmendat̉ ex dei ſibi obtēꝑatiōe. cū d̓r. dn̄s tecū. In bono reſpectu ꝓxi ꝯmēda tur ex pͥuilegij ſingularitate. cū d̓r bn̄dicta tu ī mulieribꝰ. ¶ In hͦ at ꝙ dicit. grā plēa nō exterior ſꝫ interior grā ꝯmēdat̉. Extior eni grā vana ē vt ē pulcritudo extior et no bilitas. ⁊ hmoi. ꝓuer. vlt̓. Fallax grā et va na ē pulcritudo. Sꝫ int̓ior q̇ ꝯſiſtit ī virtu tū ꝑfectōe ē laudabil̓. p̄s. Om̄īs gl̓ia fi. re. abintꝰ. Pro qͣ ⁊ maria d̓r grā plena. S magis qͣꝫ ſtephanꝰ. de q d̓r in actibꝰ ꝙ ple nus fuit grā. Sꝫ minꝰ qͣꝫ chriſtus. de q d̓r Io. j. Ꝙ veīt plenꝰ grā. Prima pleītudo .ſ. ſtephani ⁊ alioꝝ ſcoꝝ ſufficit Vn̄ paulo dictū ē Act̉. xij. Sufficit tibi grā mea. Se cūda.ſ. chriſti ſuꝑfluit. qꝛ d̓ ple. eꝰ nos oēs ac. Tertia.ſ. beate v̓gis ꝑfca fuit. qꝛ nihil ei defuit Un̄ elizabeth dixit ei. Btā q̄ credi diſti qnīā ꝑficiēt̉ ī te ea q̄ dcā ſt̓ tibi a dn̄o. ¶ Poſtqͣꝫ āt eaꝫ ꝯmedauit reſpectu ſui. ꝯmedat eā reſpectu d̓i.ſ. rōne obtēꝑatōis cū dicit dn̄s tecū. Alij ei ſcī dicūt̉ eē cū d̓o ſicut in gen̄. v. de enochlegit̉. Enochābu lauit cū d̓o. qꝛ.ſ. obediuit eꝰ volūtati. Sed dn̄s cū maria eſt. qꝛ obediuit eꝰ volūtati. Un̄ d̓r ī Lu. ij. Et erat ſubditus ill̓. Et q̇rit Bern̄. Quis qͥbꝰ. et reſpondꝫ deꝰ hoībꝰ ¶ Sed qualis fuerit reſpectū ꝓxī.ſ. ī pͥui legioꝝ ſingularitate ſubdit. cū d̓r. bn̄dicta tu in mulieribꝰ.i. ſupra mulieres. qꝛ oꝑa meliora fuerūt in te qͣꝫ in alijs. Virgo pe periſti. prēm tuū genuiſti. portantē te por taſti. nutriente te tū lactaſti. huilis ⁊ ſubli mis. pauꝑet diues in vnū fuiſti. quod an̄ in nulla alia muliere potuit inueniri. Un̄ ſuꝑgreſſa es vniuerſas. Vel benedicta in mulieribus.i. inter muliereſ. ſicut dicit eli zabeth. Quia q̇daꝫ mulieres ſūt bn̄dicte vt v̓gīes. ſed nō fecūde vt katherina. ⁊ alie Quedam fecunde. ſed nō v̓gines. vt eliza bethmater ioh̓is. Sola maria ⁊ v̓go ē ēt fecunda. ⁊ ideo inter bn̄dictas benedicta. Ecc̄. Inter bn̄dicentes bn̄dicet̉. Bern̄. Ec ce ſi in maria laudauero v̓ginitatem mul te vident̉ v̓gines poſt eaꝫ offerri. Vnū eſt in qͣ nec pͥmā ſimilē habere viſa eſt nec ha bere ſequentē.ſ. gaudiū mr̄is cū v̓gitatis honore. Ad ea ergo tanqͣꝫ ad fontem gra tie nr̄a ſitibunda aīa ꝓperet. vt bn̄dicta in mulieribus de plenitudine gratie nobis ꝯferat. vt poſſimus illuc venire vbi nō ta tum dn̄s nobiſcum. ſed etiam nos cū deo poſſimus eſſe. Quod nobis preſtare ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXIIII. Ilectus meus de ſcendit in ortū ſuū ad areolā aro matū vt paſcat̉ ī ortis ⁊ lilia colli gat. Cant̉. vj. Hec v̓ba ī caticis cant̉. ſcpͥta. hodierne ꝯpetūt ſollēnitati. ſūt ei ſic̄ īnuit gloſa. v̓ba eccīe agētis d̓ chriſti īcarnatōe Duo pͥncipalit notāt̉ in ip̄is.ſ. ſaluatoris nr̄i īcarnato. cū dicit Dilectꝰ meꝰ d̓ſcē. ior ſu. ad areo. aro. ⁊ īcarnatōis ro. cū ſubdit. vt paſcat̉ ī or. ⁊ li. col. ⁊c ¶ O ¶ Quatuor at cͥca pͥmū.ſ. c̄ca īcarnatōꝫ n̄ ſolū notāda ſꝫ et̄ dulciter a nobis amplectenda ponu tur. ¶ Primum eſt preambula dei ante incarnatōꝫ erga hoīeꝫ dilcto. cū pͥmo dic̄ dilectꝰ meꝰ ¶ Scd̓ꝫ ē eꝰ ex dilcōe īī carna ¶ De Annunciatione. natione humiliatio. cum dicit. deſcendit. ¶ Tertiū eſt eccīe ꝓ qͣ incarnari voluit de ſignato. cū dicit in ortū ſuū. ¶ Quartū ē beate v̓ginis de qͣ incarnatus ē ꝯmēdato cū dicit. ad areolā aromatū. ¶ Volēs er go eccīa agere de incarnatōe chriſti p̄mit tit erga genꝰ hūanū p̄ambulā ip̄iꝰ dilctōi cū pͥmo dicit. dilectus meꝰ. qꝛ an̄qͣꝫ deſcē diſſet in incarnatōe dilexit nos. Dilexit ei nos ſicut apl̓s dicit Eph̓. j. ⁊. ij. dicēs Pro pter nimia caritatē q̄ dilexit nos. cū eēm mortui pctīs ꝯuiuificauit nos an̄ mundi ꝯſtitu. Et nō hoīs merita ſꝫ ip̄iꝰ mira dile ctio. ad hͦ vt hūanā naturā ſibi vniret īdu xit. ſicut ꝑ hiere. ꝓph̓aꝫ dicit. In caritatē ꝑ petua dilexi te. id̓o attraxi te miſe. Hoc er go inſinuas eccīa pͥmo dicit. dilectuſ meꝰ Cōuenient̓ āt eccīā illum de qͣ agit dilecti appellatiōe īnuit. qꝛ ip̄e ꝑ excellētiā dilect d̓r. qꝛ ip̄e dilectꝰ ex dilecto. dilectꝰ de dilctā dilectꝰ in dilecto. Dilectꝰ dico ē ex dilecto prē. ⁊ hͦ ꝑ eternā generatōꝫ. Vn̄ in cant̉. d̓r v. Qualis ē dilectꝰ tuus.ſ. filiꝰ ex dilecto.ſ. prē a qͣ ē ꝑ eternā generatōꝫ. tāqꝫ d̓s d̓ deo lumen de lumīe. Eſt etiā dilectꝰ de dilecta ſcꝫ matre. ⁊ hͦ ꝑ tꝑaleꝫ ꝓcreatōeꝫ. Sicut de ea expoit Bern̄. illud in cant̉. Ego dilecto meo ⁊ dilectꝰ meꝰ mihi. Et tūc fuit dilectꝰ de dilecta. qn̄ tanqͣꝫ ſpōſus pceſſit de tha lamo ſuo. Eſt et̄ dilectꝰ ī dilecto.ſ. fratre. et h̓ ꝑ internaꝫ inſpiratōem. Quicūqꝫ inq̇t inMath̓. xij. fecerit volūtate meā ille me. frat̓. Et nō tātū frater. ſꝫ et̄ dilectꝰ frat̓. Un̄ in Io. xij. dicit. Qui audit mādata mea ⁊ ſeruat ea ille ē q̇ dili. me. Et ſubdit. Et ego diligaꝫ eū. et ad e. ve. ⁊ man. ap eū fa. Oqͣꝫ nobile tricliniū in qͣ ſcā trinitas ꝯquieſcit Hic ergo dilectꝰ q̇ eſt ex dilecto. q̇ eſt de di lecta. q̇ ē ī dilecto. h̓ ē d̓ q̇ eccīa dic̄. Dilectꝰ meꝰ Et bn̄ dicit meꝰ. qꝛ lꝫ diligat oīa q̄ ſūt ſicut d̓r in libro ſap̄. Spāl̓r tn̄ diligit ecc̄aꝫ q̄ ei fide ⁊ amore adheret. Qd̓ apl̓s inuit ſub ꝯparatiōe vehementiſſimi amoris. q̄ ſolet eē inter virū et mulierē. Viri diligite vxores vrās ſicut et chriſtus dilexit eccīaꝫ Pro tanto et ip̄a in p̄miſſis verbis dicit. Dilectus meꝰ. ¶ H ¶ Sꝫ ne diceret q̇s. O eccīa exhibitio oꝑis eſt ꝓbatio dilecto nis. in qͣ apparet ꝙ te p̄ ceteris dilexerit. Il la omiſſis oībus alijs illud qd̓ potiſſi mu eſt bn̄ficiū oſtendit. cū dicit. Deſcēdit. qͣſi diceret. In hͦ apparet dilectꝰ meꝰ. qꝛ nec ꝓ pter angelū nec ꝓpter aliam creaturā. ſed ꝓpter me deſcendit. Et in hͦ innuit̉ ſcd̓m.ſ. eius in incarnatōe huiliatio. intantū eī ſe huiliauit ꝙ iuxta apl̓m. exianiuit ſe formā ſerui accipiēs. Quia certe dn̄s factus eſt ſeruus. eternus factus eſt puer. excelſꝰ fa ctus eſt huilis. immenſus factus eſt loca liſ. ſimplex factus eſt compoſitus. immor talis factus eſt mortalis In hoc autem ꝙ dicit. deſcendit. non tantū ip̄ius humilia tōnem innuit. ſed etiā quaſi gradatam. ſi cut cōtingit illi q̇ deſcendit. qꝛ v̓e ip̄e eſt q̇ in incarnatōne qͣi gradatim ſe huiliauit. Deſcendit enī ſub ſeip̄um. Deſcendit ſub angelum. Et deſcendit ſub hoīem Sub ſe ip̄m deſcendit quādo ſimplicitati ſue cre aturam copulare voluit ẜm ꝙ minor pa tre dicitur. Pater inquit in Ioh̓e maior me eſt. Sub angelum deſcendit quando aſſumpſit creaturam penalitatibus ob noxiam. et morti tributariam. quod ange lus non eſt. iuxta ꝙ paulominus minora tus ab angelis dicitur in pſal̓. Sub homi ne deſcendit quando homini ſubditꝰ eſſe voluit. ſicut marie et ioſeph. ⁊ quando iu dicis paſſus eſt iniuriam. perſequentium contumeliam. iuxta ꝙ inferior homine di citur. pſal̓. Ego ſum vermis et nō homo. opprobrium hominum et abiectio plebiſ. Innuens ergo eccleſia talem humiliatio nem eius dicit. deſcendit. ¶ I ¶ Sꝫ quo deſcenderit ſubdit. cum dicit. in ortuꝫ ſuū. vbi ponitur tertium ſcilicꝫ preſentis eccle ſie pro qua incarnari voluit deſignatio. et hoc per ea que orto conueniūt. Ortus enim vt vtilis fiat pͥmo ſepto munit̉. exco litur. ſeminatur. et irrigat. ſic dn̄s eccleſiā ſuam tanqͣꝫ ortum muro cuſtodie ſue ne ab hoſtibus profanaretur concluſit. Vn de in canticis. Ortus concluſus dicitur. ¶ De Annunciatione. gloſa. dei ꝓtectōne cuſtoditꝰ Un̄ ī yſa. dic̄ Suꝑ muroſ tuos hierl̓m ꝯſti. cuſto.i. an gelos. Item ea tanqͣꝫ ortū ſuū ꝑ ſe ⁊ per di uerſos p̄dicatores vomere p̄dicatōnis ex coluit. Primo ei mane cepit ꝯducere ope rarios ex denario diurno. et adhuc hora vndecima ꝯducere n̄ deſiſtit vt d̓r ī Mat. Item tanqͣꝫ ortū excultū ſemīe bn̄dicto.ſ. v̓tutū ⁊ miraculoꝝ ꝯſeuit. Hoc eſt ſemen de q̇ yſa. jͣ. Niſi dn̄s reliq̇ſſet nob̓ ſe. qͣi ſod. fuiſ. ⁊cͣ. Itē fonte grēne deficeret irrigauit. Vnde ecc̄īa in ꝑſona chriſti. ſicut dic̄. glo. Rigabo ortū plātatōis mee ⁊ inebriabo ptus mei fructū. Huc ortum ſaluator no ſter cōſeuit arboribꝰ cūcti generis. ſicut d̓r in ecc̄. de ſalomone. Et certe plus qͣꝫ ſal̓on h̓. Eſt eī in orto eccīe cedrus imputribilis in v̓ginibꝰ. oliua pietatis in ꝯfeſſoribus. palma victorie in martiribus. He ſūt ar bores cūcti generis. qꝛ oēs ſcti aut ſunt in ſtatu v̓ginū. aut ī ſtatu ꝯfeſſoꝝ aūt ī ſtatu martirū Propt̓ hͦ ergo p̄dcā eccīa in quā chriſtus deſcendit tꝑe incarnatōnis orto ꝯparatur ¶ K ¶ Sed qꝛ moris eſt nobi libus in ortiſ magnis ſegregare areolam in qua plantant herbas aromaticaſ. ſicut ſaliuā etrutam ⁊ hmōi. ad quā maxīe de lectant̉ acced̓e. Sic cōditor noſter in orto generalis eccīe ſegregauit ſibi areolā aro matu.ſ. btām v̓ginē. ad quā ꝑ incarnato ſpāliſſime deſcēdit. Un̄ poſtqͣꝫ in p̄miſſis v̓bis dixit. Deſcēdit in ortū ſuū. ſubdit. ad areolā aromatū. Et h̓ tangit̉ qͣrtū.ſ. beate v̓gīs ꝯmendatio. ¶ Fuit ei ip̄a tanqͣꝫ are ola aromatū in orto eccīe ꝑ ſpālem ſācti ficatōem in ntītate eiꝰ ſeꝑata. et nō ſolum a pctō ſed et̄ a fomite tanqꝫ a ſuꝑflua her ba ꝑ ſpūmſanctū eſt purgata Pro tanto d̓r ei in ſalutatōne. Aue. qͣſi ſine ve culpe. ¶ Item fuit odorifera ex v̓tutum plenitu dine. Fuit enī areola nō lapidum q̇ nō re dolent. ſed aromatū.i. v̓tutū ⁊ bonoꝝ ope rū q̄ in ſe ꝯtinebat. Pro tanto d̓r ei ī ſalu tatōne. grā plena ¶ Item fuit hͨ areola la ta. qꝛ que totꝰ nō capit orbis in ſua ſe clau ſit viſcerā factus hō. In ip̄a eī qͣi in areola ſeminauit deus pater granū ſynapis.i. fi liū ſuū paruū q̇dem tanqͣꝫ granū ſynapiſ hūilitatē. ſꝫ feruente caritate. qͥ poſt adeo extendit ramos ſue hūanitatis. ꝙ et̄ volu cres celi.i. angeli in eis reqͥeſcat ꝑ delecta tōem. qꝛ ip̄e eſt et̓ẜm hūanitatē in que an geli delectant̉ ꝓſpicere. ſicut innuit petruſ et ex hac filij dei ꝯp̄henſione d̓r ei in ſaluta tōne. dn̄s tecum. ¶ Item fuit hͨ areola in orto eccīe palijs exaltata. quia fuit mater ⁊ v̓go. qd̓ nūqͣꝫ ꝯtigit alteri mulieri. ⁊ id̓o d̓r ei in ſalutatōne. Benedicta tu in muli eribus. ¶ De eodem feſto. xermo. ¶ ¶ XV. Tpaſcatur in or tis et lilia colligat. Cant̉. vj. Hic ī nuit̉ ſcd̓m p̄miſſe diuiſionis. ſcilꝫ incarnatōnis ratio q̄ eſt ſalubris homīs reparatio. quā innuit duplicit. Scd̓ꝫ ſta tu vie. cū dicit. vt paſcat̉ ī ortis. gloſa. vt de lectet̉ ſcoꝝ deſiderijs et bonis oꝑibꝰ. Iteꝫ qͣntum ad ſtatum patrie. cum dicit. ⁊ lilia colligat. gloſa. i. ſanctos ꝑfectos nitore v̓ tutum ad celeſtia regna ꝑducat. Prima reparatio.ſ. vie fit ꝑ gram. Scd̓a.ſ. patrie ꝑ gloriam. ¶ L ¶ Sed penſanduꝫ circa pͥmum ꝙ iuxta lrē ſuꝑficiem minus cō uenienter videt̉ dictū. deſcendit in ortum vt paſcat̉ in ortis. ſꝫ iuxta intelligentie ſigͣ ficatōem optime dictum eſt. In orto eniꝫ generalis eccl̓ie multos particulares or tos chriſtꝰ habet. queuis enī anima fidel ortus chriſti eſt. Vnde bern̄. ſuꝑ illud Io. Illa exiſtimās eū ortulanū eſſe. alloqͥt̉ ma riā magdalenaꝫ ī ꝑſona chriſti dicēs. Bn̄ exiſtimaſti me ortulanuꝫ. qꝛ mens tua or tus meꝰ ē. Scd̓us ego adā. ego opor illū. fletus tuus. deſideriū tuū. meū opus eſt. In talibus ergo ortis paſcit̉ cum fideliuꝫ animarum deſiderijs et operibuſ delecta tur. Oqͣꝫ felix refectorium in quo ſanctuſ ſanctorum epulatur. quia dum ipſe pa ſcitur non depaſcit. ſed potius palcit. ¶ De ſancto georgio. mihi intrabo ad illū et cenabo cū illo. nō dicit tantū ego cenabo. ſed addit cum illo vt vterqꝫ.ſ. qui recipit et qui recipit̉ ſatiet̉. Perambulate ergo fratres in medio do mus vrē ⁊ vidēte ſi templuꝫ dei ſanctū eſt quod eſtis vos. nō enī habitat in corpore ſubdito peccatis. ſed tranſfert ſe ab īmun dis ⁊ prauis cogitatōibus. et ſubintrat in imicus hūani generis q̇ talibus delectat̉. iuxta illud iob. In vmbra dormit in ſecre to talami. ⁊cͣ. Adapta tribus p̓ncipalibus vicijs. Et cuꝫ ip̄e talibus paſcit̉. depaſcit. Mors inqͥt pͣs. depaſcet eos. Calibus ne ceſſe eſt ſi voluerint ꝙ chriſtꝰ paſcat̉ in eis vt ſe tanqͣꝫ ortum excolant vomere cōfeſ ſionis. irrigent lacrimis ꝯpuctōnis. ⁊ ſuꝑ ſeminēt ſemen bone oꝑatōnis. Iſte ſunt eſce quibus ſaluator noſter libent veſcit̉. Un̄ Bern̄. Cibus eꝰ pnīa mea. Cibus eiꝰ ſalus mea. Cibus eius ego ipſe. māducor cū arguor. glutior cū inſtituor. decoquor cū īmutor. digeror cū tranſformor. viuor cū ꝯformor. Et ꝑ hͨ lylia effecti ꝑ gr̄aꝫ col ligemur ad gloriā. Vnde ſubdit̉. Et lylia colligat. ¶ M CHec eſt enī ſcd̓a et ⁊ po tiſſima incarnatōnis ratio. vt ſcōs ꝑ lylia deſignatos colligat ad gl̓am. Bene auteꝫ colligendi deſignant̉ ꝑ lilia. Lilia enī ſūt d̓ terra naſcentia. ſuꝑ terrā eminētia. cando renitentia. ardore fragrantia. In pͥmo in nuitur colligendoꝝ huilitas. In ſcd̓o ſuꝑ norū auiditas. In tertio vite puritas. In qͣrto bone oꝑatōnis ſuauitas. Tales īue nimus ſanctos fuiſſe q̄ collecti ſūt a dn̄o. ¶ Nā ex eo ꝙ de terra nati fuerant qͣꝫtu cūqꝫ dei buficijs ſiue tꝑalibus ſiue ſpūali bus attollerent̉. de ſe huilia ſentiebāt. Un̄ abraam cū dei frueret̉ colloquio dicebat. Loquar ad dn̄m meuꝫ cū ſimpul. ⁊ci. Et beata v̓go cū mater dei nūciaret̉ nō ſe ex hͦ dn̄am ſꝫ hūilem ancillā p̄dicauit. Exēplū ca. j. L ¶ Item ſuꝑ terrā eminebāt ꝑ cele ſtiū ꝯtemplatōem et auiditatē. Nō ei ad heſit ī terra venter eoꝝ. ſꝫ terrena cū apl̓o. tanqͣꝫ ſtercora reputantes. eleuabāt ſe ſu per ſe dicentes illud apl̓i. Noſtra ꝯuerſa tio in celis eſt. Exemplū ca. viij. K ¶ Iteꝫ tanqͣꝫ lilia candore nitebāt ꝑ vite puritatē Unde de eis in Tre. iiij. d̓r. Cādidioreſna zarei eꝰ niue. Attendētes illd̓ dn̄i. Btī mū do corde qͦniā ip̄i ⁊ n̄ alij deū videbūt Exē plū ca. vj. F. ¶ Itē fuerūt tanqͣꝫ lilia odore fragrātes. ꝑ bonā opinionē. Dieſ eī ip̄oꝝ in marihꝰ mundi ſicut d̓r in iob. ix. tranſie rūt tanqͣꝫ naues poma portātes. qͥ poſt ſe odorē ſuauē relinquūt illū inqͣm d̓ qͥ dicit apl̓us. Chriſti bonꝰ odor ſumꝰ. Et qꝛ dile ctus deſcendit in ortum ſuuꝫ vt talia lilia colligeret. Rogemꝰ ip̄m vt meritis et īter ceſſione areole aromatum. h̓ eſt mr̄is ſue faciat et nos lilia in preſenti. et colligat in eterna tabernacula Amen. ¶ De ſancto Georgio. Sermo. C CXVI. Eatus diueſ qui Dinuentus eſt ſine macula. Ecc̄. xx xj. ¶ A ¶ Iſta v̓ba in hodierna epl̓a lecta bn̄ ꝯueniūt ſctō georgio q̇ tāqꝫ nobil̓ miles ⁊ potēs diues legit̉ fuiſſe. Eſt ergo ī p̄miſſis v̓bis informatio diuitū. vt ſi btī volūt eē ⁊ ꝑ tꝑalia bona trāſire ad et na cūbto georgio ſine macula debēt inue niri. Notand̓ āt qͣdruplicē eē maculā ī le ge deteſtabilē ſine q̄ diues dꝫſiueiri ſi vult btus eē. videlicꝫ maculā rei offerēd̓. Leui. xxij. Si maculā habuerit nō offeretis nec erit acceptabile. It̄ maculā ꝑſōe. Vn̄ leui. xxj. Hō q̇ habuerit maculā n̄ offeret panē deo It̓ maculā veſtimēti. vn̄ Leui. xiij. Si habuerit maculā ſiue in ſtamine ſiue ī ve ſtimento ꝯburet̉ flamīs. It̄ maculā in do mo. vnde Leuit. xiiij. Si fuerit plaga ī edi bus ſacerdos faciet erui lapideſ reſperſoſ maculis. ¶ Prima macula.ſ. reru cōtra hitur ex iniuſta ꝯquiſitōne ip̄aꝝ ſicut per rapinam. furtum. vſuram. calumniam. et per aliam aliquā proximi deceptōnem Hanc maculam impropat dominꝰ diui ti. phiere. ij. Inuentꝰ eſt inquit ſanctꝰ ſan guis pauperū et innocentum in alis tuis ¶ De ſancto georgio Ale diuitis ſūt diuitie quibus eleuatur ⁊ ſuper alios volare videtur. Et in his alis inuenit̉ macula ſanguinis qn d̓ rebꝰ pau peruꝫ quas ip̄i ſuo ſudore ⁊ ſanguine cō quiſierant ditantur. Per taliū rerū obla tionem beatitudo non acquirit̉. ſꝫ potius maledictio. qꝛ qui offert de rapina quaſi qui victimat filium in ꝯſpectu pris. Eccl̓. O qͣꝫ beatus eſt diues qui inuenitur ſine hac macula. qui.. labore manuū ꝯquirit vt habeat vnde tribuat neceſſitatē patien tibus. ſicut ꝯſulit apl̓us. Exemplū. ca. ix. I ¶ B ¶ Scd̓a macula ſcꝫ ꝑſone cōtrahit̉ ex vicio corꝑis ſiue carnis. Sed rarus eſt diues qui inuenitur ſine hac macula. Di uitie enī ſunt occalio carnaliū peccatorū. ſcꝫ gule et luxurie. Unde hiere. xlvj. Fertil̓ fuit moab ab adoleſcentia ſua. requieuit in fecibus ſuis. Moab fertilis ab adole ſcentia ſua eſt puer diues a ꝓgenitoribus ſuis. tales ei maxime requieſcut in fecibꝰ ſuis gule et luxurie. De macula gule rep hendūtur diuītes in can. iude. ij. Hi ſunt inquit in epulis macule. cōuiuantes ſine timore paſcentes ſemetip̄os Hanc macu lam gule ꝯtraxerat ex diuitujs ille purpu ratus. de quo d̓r Lu. xviij. Homo quidā erat diues. Et ſubditur. Et epulabat̉ quo tidie ſplendide. et paſcebat ſemetip̄m Un̄ pauperi lazaro nec micam panis dabat. Et quia iuxta Hieronimuꝫ. venter mero eſtuans facile ſpūmat in libidinem. Ideo ex macula gule ꝯtarbitur macula luxurie Vnde ſalomon qui inter omēs reges iſrl̓ magis ſplendidaꝫ menſam habuit ſuper omēs etiā reges in numero mulierū excel ſit ⁊ maculam ꝑſone ꝯtraxit. Vnde Eccl̓. .xlvij. Collegiſti quaſi auricalcum anruꝫ et vt plūbum collegiſti argentum. ⁊ incli naſti femora tua mulieribus. poteſtatem habuiſti in corꝑe tuo. dediſti maculaꝫ in gloria tua. Oqꝫ felix eſt diues qui inuētꝰ eſt ſine hac macula. ¶ Tertia macula ſcꝫ veſtis naſcitur ex ip̄ius p̄cioſitate. Augꝰ. Ueſtis pulcra circūdetur non ad pulcri tudinem ſed ad neceſſariū tegimen. ne dū exquiſitis veſtiris alteram turpitudineꝫ aſſumas. ſcꝫ maculam anime. Unde gͣg. ſuper Lucam. Si cultus precioſaꝝ veſti um culpa non eſſet. ſermo dei non tam vi gilanter exprimeret ꝙ diues purpuratus et byſſo indutus apud inferos torqueret̉. Ecce diues qui his delectatur cuꝫ pericu lo anime ſue gerit. Vnde oculoſ hominū paſcit. potiꝰ ei vult bona ſua in oſtenſiōe ſui prebere qͣꝫ eccleſie vel pauperibuſ ero gare. Hec etiam macula cōtrahitur ex ve ſtis extraneitate. quando ſcꝫ quis vult ha bere veſtes extraneas alijs diſſimileſ. Vn̄ ſopho. j. Viſitabo ſuper p̓ncipeſ qui indu ti ſūt veſte peregrina. Ecce cariſſimi ſi do minus p̓ncipibus propter hoc minatur qui ſe ratione dignitatis ſolent excuſare. quanto plus ſimplicioribus diuitibus q̄ heu modo quāto rariores poſſunt veſteſ excogitare. tanto ipſis gratiores. ita ꝙ a planta pedis vſqꝫ ad verticem non eſt in eis ſanitas. Nam in capitibus per variaſ mitras criſtati ſunt vt pauoneſ. ī corpore per veſtium varios colores ſunt vt pardi ſed in calcijs ſunt roſtrati vt aues. cum ta men animal non habeat roſtrum ī pede Hec etiam macula inuenitur ⁊ in veſtibꝰ mulierum. Nam tacito ornatu facieruꝫ per picturā in quo deo magnam faciunt contumeliam. quia potius volunt habe re faciē quā pictor pingit qͣꝫ ill ā quā d̓s fe cit. Maculas veſtium oſtendamus ⁊ pri mo peplicrocei que maxima eſt. cū tamē magis decentem colorem album babeat quod patet. quia corpus dn̄i non croceo panno ſed albo inuoluitur. Vnde de ipſo filio dei dicitur ꝙ eſt candor lucis eterne. Et candida debet eſſe anima in qua ipſe ſedere elegerit. In ſignum huius in tranſ figuratiōe veſtimenta eius facta ſūt non crocea ſed candida ſicut nix. Exemplum ca. vj. F. Hic color placet et angelis. Vnde Math̓. vltimo. Angelus apparuit in ſto la candida. Econtra veſtis crocea placet dyabolo. Vnbe peplum croceum ſedes ē ip̄ius Exemplū de demone qui hoc dixit. ¶ De ſancto georgio. Preterea circa corpus tacitis alijs veſti bus habēt cingulos diuerſis metall̓ one ratos. cū ſaccus tn̄ bono frumento plen bene ligat̉ fune vnius obuli. Nō modica fatuitas eſt querere talem corrigiaꝫ ad li gandū ſaccū īmundicia plenū. Dolium bono vino plenū lignei circuli ligant ſuf ficienter. ergo ridiculū ē habere circulos deauratoſ. ⁊ hmōi. ad ligandum vas ven tris ſpurcicia plenū. Circa pedes ſi domi nus eos cum caudis creaſſet. forte ipſis multum diſplicuiſſet. et cum de natura nō habeant. naturā anialium ſequentes de veſtibus caudas ꝓcurant. in q̇bus ſibi pulices ꝯgregant. et hoībus puluerē mo uent. Chriſtum v̓o in pauꝑibus nudum aſpicientes nō operiūt. Exempluꝫ de de mone q̄ cū in tali cauda ſediſſet ⁊ cecidiſſꝫ alter irriſit eum. Si forte q̇s dicat. Nōne heſter q̄ ꝯmēdat̉ in ſcriptura ſe plurimis veſtibus exornabat. Vtiqꝫ. Sed hoc faci ebat ſicut legitur heſter. vj. in die oſtentati onis. Ornatū enī ſuū non ferebat niſi qn̄ marito ſe oſtendebat. In qͦ rep̄henſibiles ſunt noſtri tēꝑis mulieres. qͥ qn̄ in publi cū ꝓcedunt ſe magis ornant. ⁊ tn̄ dicūt ꝙ ꝓpter maritos ſuos faciant. Oqͣꝫ beatus eſt diues q̇ inuentus eſt ſine hac macula. ¶ D ¶ Quarta macula.ſ. domus ꝯtra hitur ex vicio familie. Inueniri ergo deb diues ſine macula domꝰ.i. familie. Non enī ſufficit ꝙ ſit bonus in ſe niſi et̄ habeat ordinatam familiā. p̄s. Ambulans ī via īmaculata h̓ miſtrabat mihi. Vnd̓ Re. ij. helylicet eſſet bonus tn̄ reprobatus eſt qꝛ malos fouebat filios Qui extrahebāt ca nes de caldario. hͦ qͣntum ad gulam ⁊ ra pinā. et dormiebant cū mulieribus qͣntuꝫ ad luxuriā. Et ſi hely reprobatus ē ꝓpter filios malos. multo plus reprobant̉ pleri qꝫ diuites ꝓpter iniquos ſeruos. Beatuſ ergo eſt diues qui inuentuſ eſt ſine macu la domꝰ Adapta ſcō. Radendi ergo ſunt lapides maculoſi per caſtigatōnem. et ſi macula iteꝝ recreuerit tūc ſūt oīno expo nēdi ⁊ extra domū eijciēdi. ſic̄ legit̉ ī Leui. ¶ De eodem. Sermo. ¶ CXVII. Tabilita ſūt bo na illius in dn̄o Ecc̄. xxxj. ¶ E In his v̓bis prudentiā beati di uitis q̇ inuentus eſt ſine macula ꝯmēdat̉ quia.ſ. ſtructuram laboris ſui locauit in īmobili fundamēto.ſ. in dn̄o. Pro qͦ h̓ d̓r. Stabilita ſunt bona illiꝰ in dn̄o. Item in dn̄o nō in mundo q̇ inſtabile habꝫ funda mentū. qꝛ mundus tranſit ⁊ ꝯcupiſcentia eius Item in dn̄o nō in corꝑe ꝓprio. quia corpus eſt ſicut ſaccus ꝑtuſus q̇ in ſe po ſita nō retinet. ſicut d̓r Agḡ. j. In mūdo lo cat bona ſua auarꝰ. In corꝑe guloſus. ſꝫ in dn̄o ſanctus. ¶ Sed auarus ſtultuꝫ ſe oſtendit. deponēdo ibi bōa ſua vbi omēs anteceſſores ſui theſauros ſuos amiſe rant ſcꝫ in mundo iſto. Vnde dn̄s ꝑoſee. Factus eſt effraim quaſi colūba ſeducta. nō habens cor. i. ſapientiaꝫ Hec enī eſt in ſipientia colūbe ꝙ pullos ſuos ponit vbi omnes ꝑdit. Vnde greg̓. Erras ſi credis iſta temꝑalia manſura q̄ ꝑ tot manꝰ tran ſierunt. Vnde merito illi diuiti dictum ē. Stulte hac nocte aīam tuā repetēt a te. qͥ nō in deo ſed in mundo habens fiduciaꝫ. horreis ampliatis multa bona in annos plurimos repoſuerat. Lu. xij. Hoc modo Act̉. v. anania et ſaphyra nō deo ſꝫ mun do theſaurizantes in defraudatōne p̄cij agri mox expirauerūt ⁊ alij pecunias poſ ſederūt. Uere theſaurizat mūdāꝰ ⁊ igno rat cui ꝯgregabit ea. Exemplū ca. v. D. G Sic enī contīgit hoībus in mundo. ſicut ꝯtigit in ludo ſcacario. alius rex. alius mi les. alius ſacerdos. alij minores. aliꝰ in al bo campoſcꝫ ꝓſperitatis. alius in nigro ſcꝫ aduerſitatis. ⁊ tandē collecti. ſingula tim. rex cū milite. ſacerdos cū alijs ſine ho noris differentia omēs equaliter in ſaccū ſcꝫ terre trudūt̉. Vnde ille q̇ multuꝫ mūdi delectatōibus intendit nō penſans inſta bilitatē eaꝝ ſimilis eſt homini d̓ qͦ legit̉ in barlaā qui timens vnicornē inſequenteꝫ ¶ De ſancto georgio. cecidit in foueam. qui in ſuo caſu adheſit arbori in fouea aſcendenti. ad cuiuſ arbo ris pedem erat puteus ſine fundo et duo mures maximi. Vnus albus ⁊ aliꝰ niger inceſſanter radicem arboris corrodētes. q̇ tn̄ licet ſentiret ꝓpter muriū corroſionē arboris vacillatōnē. ⁊ vicinū caſū ī puten. tn̄ ex pomoꝝ collectōe delectatꝰ ꝑiculi ſui obliuiſcit̉. Audienſh̓ q̇dam amicꝰ. accur rens porrigit ei ſcalā ex oppoſito inculcāſ ſibi ſubitu et irrecuꝑabileꝫ caſum. Ille āt cū differret ꝓpter fructus collectōeꝫ ſubi to corroſa arbore in puten cecidit. Hic hō eſt q̇libet ſecularis. vnicornis eſt mors tē poralis. fouea mundꝰ. arbor vita p̄ſens fructꝰ arboris delectatōnes vite p̄ſentis puteus infernuſ. mus albus dies. mulni ger nox. amicus accurrēs eſt predicator. ſcala eſt ꝯſilium pnīe faciende. Dū auteꝫ differt mundanꝰ hō ſalutari ꝯſilio acqui eſcere illectus delectatōne ſcl̓ari. ſubito vi ta deficiente cadit ī puten inferni. Adue tens ergo h̓ ſanctus inſtabilitatē reruꝫ tē poralium ſtabiliuit bona ſua in dn̄o non in mundo ¶ F ¶ Itē ſtabiliuit bona ſua in dn̄o n̄ vt guloſꝰ in corꝑe ꝓprio. Guloſi enī quoꝝ deus venter omēm laborē ſuuꝫ ꝯuertūt ad ventrem. Un̄de tali dictum ē Eccl̓. vj. Omnis labor homīs in ore eius. Nec mirū. ſeruit enī cuidā dn̄e.ſ. gule. cui nullus poteſt ſeruire ad volūtatem ſuaꝫ. que vult quotidie ꝑari ſibi noua fercula. Nunqꝫ viſa eſt dn̄a q̄ tanta a ſubditis ex qͥreret ⁊ taꝫ ꝑuo tꝑe in exquiſitis regnaret Regnat enī cum in eſcis delectat̉. ⁊ ille lo cus delectatōnis vix duoꝝ habꝫ latitudi ne digitoꝝ. nō enī durat delectato niſi qͣn tum durat tranſitus ille ꝑ gulam. ⁊ ꝓ illo ſubito tranſitu vult ſibi dn̄a gula tāta pa rari q̇ oīa pene poſtqͣꝫ tranſierit ꝓijcit in locum turpitudinis.ſ. in ſaccū ventris De qͥ pͣs. Concidiſti ſaccū meū.i. corpꝰ meuꝫ. Hic eſt ſaccus ꝑtuſus de quo agg. ij. in qͣ depoſita nō ſtabiliunt. ⁊ ſi quid ꝓ corꝑis ſuſtentatōne ſtabilit̓. hoc vermibꝰ eſca pa ratur. Satis videt̉ vanus ille labor q̇ homo laborat vt vermes ſplendide paſcat. Non multū curandū eſſet qualē carnem vermes inuenirēt ſiue pinguem ſiue ma cilentā. Carnem ergo īpiguare eſt vermi bus eſcam parare. Exemplum ca. v. H. I. Quia ergo bona carnis ſūt inſtabilia ſic̄ patet in illo diuite q̇ in pn̄ti vita epulabat̉ quotidie ſplendide. et poſt ad tātam pau pertatem deuenit ꝙ et̄ vnam guttaꝫ aque deſiderauit. ideo h̓ ſanctus ſtabiliuit bōa ſua in dn̄o nō ī corꝑis cōmodo ¶ Stabi lita at ſūt in dn̄o tanqͣꝫ in ſingulari ⁊ per petuo fundamento. Fundamentū enī ne mo aliud poteſt ponere p̄ter id qḋ poſitu eſt. quodē chriſtus ieſus. jͣ. Coꝝ. iij. Si qͥs ſuꝑedificauerit ſuꝑ fundamentū hͦ bona ſua nō diſſipant̉ ꝑ mortem ſicut p̄dictoꝝ ſed tanqͣꝫ in ꝑpetuo fundamento ſtabili untur. Vnde Ioh̓. in apoc̄. poſtqͣm dixit. Beati mortui qui in dn̄o moriunt̉. ſb̓dit. Opera enī illoꝝ ſequūt̉ illos. Unde licet p̄ſens vita huius ſancti trāſiuerit. elemo ſinas tn̄ ip̄iꝰ qͣs in ea fecit tanqͣꝫ ſtabilitas in dn̄o enarrat oīs eccīa ſcōꝝ. ¶ De eqpem I quis uult ueni re pꝰ me. ⁊cͣ. Req̄re ẜmonē ī vigl̓a ſacti laurentij de hoc themate. et alios ſi placet. et in die vincentij. nec nō pe tri martiris.ſ. nemo militans. ¶De eodem. Sermo. ¶ CXVIII. uid prodeſt ho mini ſi vniuerſū mūdum lucret̉ anime v̓o ſue detrimentū patiat̉ aūt quā dabit hō ꝯmutatiōem ꝓ aīa ſua filius hoīs veniet in gloria patris ſui cuꝫ agelis ſuis et tūc reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Math̓. xvj ¶ G ¶ Ne ꝑtꝑale huiuſ mundi lucrum detrimentū patiamur. vi delicet multiplicando culpaꝫ. amittendo gloriam. incurrendo penam. dn̄s dehor tat̉ nos ab ip̄o in p̄miſſis verbis on̄dens ip̄m lucrū eſſe inutile. ⁊ h̓ tripl̓r. ¶ Inuti ¶ De ſancto georgio. le enī on̄dit qͣntū ad tꝑalem poſſeſſionem et h̓ ꝓpter poſſeſſionis breuitateꝫ. cū dicit Quid ꝓdeſt homini ſi vniuerſū munduꝫ lucret̉ aīe v̓o ſue. ⁊cͣ. ¶ Item qͣntuꝫ ad aīe redemptōem. ⁊ hͦ ꝓpter ip̄ius anīe p̄cioſi tatem. cū dicit. quā dabit ho co. ꝑ aīa ſua. ¶ Item inutile qͣntum ad iudicis placa tionē. ⁊ hͦ ꝓpter iudicis equitatē. cū ſb̓dit. filiꝰ āt ho. ve. ⁊cͣ. vſqꝫ. reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. ¶ Vere inutilis eſt tꝑalis lucri poſſeſſio ꝓpter breuitatem. qꝛ qͥntūcunqꝫ magnuꝫ ſit nihil de eo in morte defertur. ſꝫ totum relinquit̉. Pro q̇ dicit dominꝰ. Quid ꝓdeſt hoī ſi vniuer. mun. lu. Pſal̓. Dormierūt ſomnū ſuum et nihil inuene rūt omēs viri diuitiaꝝ in manibus ſuis. Hanc momentaneā exiſtentiā lucri dam nati recognoſcūt Sap̄. v. cū dicūt. Quid diuitiaꝝ iactātia ꝯtulit nob̓ trāſierūt oīa ſicut vmbra ⁊ tanqͣꝫ nūcius p̄curres. ⁊ tā qꝫ nauis q̄ ꝑtranſijt fluctuante aqua. aut auis q̄ tranſuolat in aere. aut tāqꝫ ſagitta emiſſa. In q̇bus v̓bis mūdi tꝑalia quiqꝫ comꝑant̉. vicꝫ vmbre tranſenti. nūcio pre currenti. naui fluctuanti. aui trāſuolanti et ſagitte emiſſe. ¶ Umbre comꝑat̉. quia ſicut vmbra ſoliditatē non habent. Vnd̓ Eccl̓. ij. dicit ſalomon. Magnificaui oꝑa mea. edificaui domos. et plantaui vineaſ feci ortos et pomeria. et extruxi piſcinas. poſſedi ẜuos et ancillas. ⁊ familiā multā. coaceruaui mihi aurū ⁊ argentū. feci mi hi cantores et cantatrices. Et ꝙ hͨ oīa ſint vmbra. ſubdit. Et vidi in oībꝰ vanitatem. Exemplū ca. v. E. Cariſſimi ſtultus eſſꝫ q̇ ſuꝑ glacie cōſtrueret. multo plus ille qui ſuꝑ vmbrā q̄ minus ſolida eſt. Sic ille di ues in Luc. xij. edificauerat. q̇ horreis am pliatis ⁊ bonis in annos plurimos repo ſitis ſe ſꝑabat deliciari. ⁊ ꝓxima nocte om nibꝰ ⁊ vita p̓uatꝰ fuit. Vn̄ merito ſibi ſtul te d̓r. Oqͥt ſūt qͥ ꝓpter vmbrā tꝑaliū veri tatē vite et̓ne amittūt Contingit ip̄is ſicut cani de qͦ legit̉ in eſopo. q̇ natans ꝑ aquaſ fruſtū carnis portans in ore cū vmbram maiorē carnis in aqua vidiſſꝫ rapere eaꝫ volens totū amiſit. ¶ Item temꝑalia nū cio cōꝑant̉. Omēs enī creature nūcij dei ſūt. Augꝰ. Interrogaui ſolem ⁊ lunam et ſtellas de deo meo. et rn̄derūt mihi. nō ſu mus nos ſed ip̄e fecit nos. Item nūcio cō parant̉. quia ꝑ ip̄a tanqͣꝫ ꝑ nūciū ad deuꝫ vocamur. psͣ. Dedit eis regiones gentiū ⁊ labores gentiū poſ. vt cuſ. ⁊cͣ. Sed fatur ſunt illi qͥ ſic delectant̉ in nūcio ꝙ obliui ſcūt̉ de dn̄o. Aduertere eī deberet qꝛ ſi ſic delectabilis eſt tranſiens nūciꝰ. multo de lectabilior eſt ꝑpetuus dn̄s. j. Pet. ij. Sꝫ tn̄ guſtatis qniam dulcis eſt dn̄s. Parū ip̄e petrus in tranſfiguratōe guſtauerat. et de toto mundo oblitus fuerat in mon te ſemꝑ cupiens manere dicens. Dn̄e bo num eſt nos h̓ eſſe. Exemplum ca. ij. E. E ¶ Item tꝑalia comꝑant̉ naui fluctuanti Nauis eniꝫ fluctuans in ꝑiculo eſt dubi tans vtrū ꝑueniat ad portū. Sic in mari huius mūdi diuites ponūt ſe in nauicl̓a fluctuante. et ideo dubiū eſt vtruꝫ ꝑueni ant ad portum vite eterne. Vnde domīꝰ Mar. x. Quā difficile q̇ pecunias habēt in regnū dei introibūt Multa enī ⁊ mag ꝯicula incurrūt aīe q̇ lucris hꝰ mundi an helant. ita vt qn̄ volūt vnū euitare cadut in aliud. Vnde incidit in ſcillaꝫ cupiēs vi tare caribdim. Frequenter enī cadunt in ſcillam luxurie. modo in voragineꝫ auari cie quaſi ī caribdim. Vn̄. jͣ. ad thi. vj. Qui volūt diuites fieri incidūt in temptatōꝫ ⁊ laqueum dyaboli. ⁊ in deſideria multa q̄ mergunt hoīem in interitū ⁊ in ꝑditōem. ¶ Item mundi lucra aui cōparant̉. quia inaniter extolli faciūt ſicut auis ꝑtempuſ in aera extollit̉. Iob. xxx. Eleuaſti me et qͣi ſuper ventum ponens eliſiſti me valide. ¶ Item ſagitte ꝯꝑant̉. qꝛ vulnerant ⁊ cru entant. ꝓpter qd̓ ⁊ ſpine dicunt̉ a domino cum labore enī acquirunt̉. cuꝫ timore poſ ſidentur. cum dolore dimittunt̉. Sed hec vulnera mundi amatores non ſentiunt. Prouer. xxiiij. Vulnerauerūt me et non ſenſi. Stultiores ſunt pueris. qui quādo vnū barbatuꝫ deoſculant̉ ꝓpter ꝑunctio ¶ De ſancto Adalberto. nes amplius oſculari abhorrēt. Sed ipſi lꝫ a ſpinis mūdi multiplicit̓ pungantur. ip̄m tn̄ nō abhorrēt. ſimileſ illis hoībus q̇ cepe crudū et̄ flendo cōmedūt. Sic ergo on̄dit dn̄s mūdi lucruꝫ inutile ꝓpter poſ ſeſſionis breuitateꝫ. cuꝫ dicit. Quid ꝓdeſt hōī ſi vniu̓ſū md̓m lucret̉ anīe v̓o ſue d̓tri mentū patiat̉ ¶ H ¶ Scd̓o on̄dit inuti le qͣntū ad aīe redemptōꝫ. ⁊ hͦ ꝓpter ip̄ius aīe p̄cioſitatē. cū dicit. Quaꝫ dabit hō cō mu. paīa ſua. q. d. nullā. Qd̓ pꝫ ex duobꝰ qꝛ nec appreciari p̄t Un̄ iob. xxviij. Neſcit hō p̄ciū eꝰ Qd̓ patet. qꝛ ſolo p̄cio ſangnis chriſti redimi potuit. jͣ. Pet. jͣ. Nō cor. au. ⁊ ar. redempti eſtis ſꝫ p̄. ſan. agͥ. i. Oaīa p̄ cioſa nō auro redēpta ⁊ opibꝰ. ſꝫ agni im maculari ſangͥne. attende qͣnti valeas. q̇d ꝓ te datū ſit cogita. noli temetip̄m vilipe dere qꝛ chriſtꝰ ꝑ te effudit ſangnē. Itē pa tet eius p̄cioſitas qꝛ nec cōmutari p̄t. ꝓ qͦ dn̄s dicit. quā dabit hō ꝯmu. ꝓ ania ſua. Iob. xxviij. Non dabit̉ ꝓ ea auꝝ obrizum nec appendet̉ argentū in ꝯmutatōne eius Nec mirū. ip̄a enī nobilior eſt ceteris cre aturis ꝓpt̓ imaginē. Un̄ ſap̄. ij. Nō iudi cauerūt honorē aīaꝝ ſcāꝝ. quiam d̓s crea uit hoīem ad imagineꝫ ſimilitudinis ſue. In ſignū hꝰ oīa ſubiecit ſub pedibus eiuſ Qua ergo dabit hō ꝯmu. ꝓ aīa ſua. ¶ I ¶ Tertio on̄dit mundi lucrū inutile q̇n tum ad iudicis placatōem. cū dicit. filius hoīs venturꝰ ē in gl̓ia prīs ſui cuꝫ angelis ſuis. ⁊ tūc reddet vnicuiqꝫ ſcꝫ ſine ꝑſona rū acceptōne. Reddet vtiqꝫ iuxta opera nō iuxta munera. nō enī recipiet ꝓ redem ptiōe dona plurima ſicut d̓r ꝓuer. vj. Vn̄ ſap̄. vj. Int̓rogabit oꝑa vrā ⁊ cogitatōneſ ſcrutabit̉. Bern̄. Veniet dies illa in qͣ pluſ valebūt pura corda qͣꝫ aſtuta v̓ba. cōſcīa bona. qͣꝫ marſupīa plena. quiaꝫ q̇dem ille iudex nō fallit̓ v̓bis. nec flectet̉ donis. Cuꝫ ergo iudex ſit oīno īplacabil̓. q̇d prodeſt hōī ſi vniuerſū mundū lucret̉. ¶ De ſancto Adalberto martire vl de alio martire. ¶ Sermo. ¶ C XIX. Ui amat patreꝫ ſuū vel mrēꝫ vel vxo. vel fi. plꝰ qͣꝫ me nō ē me dignꝰ. Et q̇ nō tollit crucē ſuā ⁊ ſeq̇t̉ me. nō ē me dignꝰ. Hec v̓ ba dn̄iMat. x. ſcpͥta legit eccīa d̓ vno mar tire ¶ R ¶ In q̇bus v̓bis duo on̄dit dn̄ſ Primo ꝙ ꝑ dilectōꝫ haberi poſſit dn̄s in ſinuat qꝛ.ſ. ve amās eſt dignus eo. Scd̓o mōdū ve dilectōis declarat. qꝛ diligi debꝫ plus qͣꝫ pater vel mat̓ vl̓ vxor. ¶ In pͥmo facilē ſui ꝯſecutiōem innuit. ꝓ illo enī ꝓ qͣ paꝝ p̄t hō ꝯſeq̄ in hͦ mūdo.ſ. ꝓ dilectione. deum q̇ eſt ſuꝑ oīa p̄t ꝯſeqͥ. Quis ei reguꝫ regnū ſuū alicui daret extneo eo ꝙ aſſere ret ſe illū.ſ. regēnimis diligere. aūt qͣs pͥn cipū alicui pauꝑi filiā ſuā ꝓpter aſſertiōꝫ mutue dilectiōis daret. aut q̇s mercator nobili pāno alique nudum veſtiret. eo ꝙ ip̄um diligere mercatorē affirmaret. ⁊ bre uiter et̄ minima rōne dilectōis talis ꝯſeq̄ nō poſſūt. Sed ecce cū qͣ vt dictū eſt in hͦ mūdo paꝝ vel nihil acquirit̉. d̓s nō aliter qm̄ ꝑ ip̄am habet̉. et̄ ſi mille regna ſn̄ ipſa darem d̓o. totum fruſtrat̉ iuxta illud apl̓i Si diſtribuero omēs facultates meas in vſus pauꝑum. ⁊ corpꝰ meū tradidero ita vt ardeā. qd̓ maiꝰ eſt caritatē āt nō habeā nihil ſū. Oqͣꝫ nobile ē p̄ciū qḋ ꝓ deo habē do īpendit̉. qd̓ ad̓o ꝯmune ē. ꝙ nec pauꝑ nec diues. nec fortis nec infirmꝰ. a poſſeſ ſione dei excludit̉. qꝛ v̓e oēs poſſūt ipſum diligere ꝑ qḋ ſolū poſſidet̉. nō eī dilecto d̓i pendet in diuitijs. nec in fortitudīe corꝑiſ. ſꝫ in corde hoīs Diliges inq̇t dn̄s ī Mat. .xj. dn̄m deū tuuꝫ ex toto corde tuo. Non dixit Dilige dn̄m ex diuitijs. qꝛ ſic de deo pauꝑes deſperarēt. Nō dixit Diliges ex fortitudīe corꝑis. qꝛ ſic de deo habēdo de ſperarent debiles. Sed dixit. Diliges ex corde. quod omībus cōmune eſt. Un̄ cuꝫ p̄cium ſit ꝯmune. nemo de deo non habē do poterit ſe excuſare. Si enī aliqͦs de deo habendo deſperare debuiſſꝫ. hͦ debuit la tro. qui et rebus pauꝑ in cruce qꝛ nudus ¶ De ſancto Marco. ⁊ corꝑe impotēs. qꝛ cruci affixꝰ ſolū corde credidit. ⁊ ore ꝯfeſſꝰ chriſto dignꝰ fuit. ¶ L ¶ Modū at v̓e dilectōis declarat cū dic̄ Si qͥs amat pr̄em vel mrēm. ⁊cͣ. Oſtendit ei dn̄ſ ꝙ q̇ v̓e ip̄ꝫ diligere vult. dꝫ eū dilige re plus qͣꝫ ſuos. plus qͣꝫ ſua. plus qͣꝫ ſeip̄ꝫ. ¶ Primū tagit cū dicit. Si qͥs amat pa trē ſuū l̓mreꝫ vl̓ vxorē l̓ filios plus qͣꝫ me nō eſt me dignꝰ Hūc grādū dilectōis trā greſſus eſt adā. q̇ nolens ꝯtriſtare vxoreꝫ ſuā. ſicut dicit augꝰ. p̄ceptū dei trāſgreſſꝰ eſt. et niſi poſt attritus penituiſſꝫ deū nū qͣꝫ ꝯſecutꝰ fuiſſꝫ. qꝛ h̓ dicit. Qui amat prēꝫ vel mnrēꝫ l̓ vxorē l̓ filios plꝰ qͣꝫ me. nō ē me dignꝰ Oqͥt hodie hūc grādū dilectōis ex cedūt q̇ occaſiōe ꝑentū l̓ filioꝝ deū gͣuiter offendūt. Adapta. ¶ Scd̓m gradū dile ctōnis tranſgreſſus eſt adoleſcēs ille q̇ vo lēs ſcire viā ad vitā poſtqͣꝫ audiuit a dn̄o ꝙ dimiſſis ſuis ſequeret̉ ip̄m. magis dili gens ſua qͣꝫ dn̄m. illa ē ſecutꝰ. ⁊ ita īdignꝰ fuit dn̄o. qꝛ h̓ dicit dn̄ſ. q̇ nō ſeq̇t̉ me potiꝰ qͣꝫ ſua nō eſt me dignꝰ. ¶ Tertiū graduꝫ dilectōis trāſgreſſuſ ē petrꝰ q̇ dilexit ſe plꝰ qͣꝫ deū. qꝛ vitā ſuaꝫ timens ꝑdere dn̄m ne gauit. Un̄ niſi illud amare defleuiſſꝫ dn̄o indignꝰ fuiſſꝫ. qꝛ h̓ dicit. Qui nō tollit cru cem ſuā.ſ. corpꝰ ſuū tribulatiōibꝰ exponē do. nō eſt me dignus. Exempluꝫ ca. xj. C. ¶ Hoc triplici gradū beatꝰ adalbertꝰ ſic̄ ⁊ alij ſancti diligendo ip̄m ē aſſecutꝰ Naꝫ plus qͣꝫ ſua deū dilexit. qn̄ ꝓpter eum non patrimonia. ſed et̄ epātꝰ ſui tꝑalia dimiſit Pluſqͣꝫ ſuos dilexit qn̄ ip̄iſ in boemia di miſſis ꝓpter deū ad gentes tranſijt. Pluſ qꝫ ſeip̄ꝫ deū dilexit. qꝛ corpꝰ ſuū martirio expoſuit Et nos frēs ſi h̓ triplici grādū di lexerimus. ip̄o ſine dubio digni erimus. ¶ Alios ẜmones ſi placet reqͥre in feſto Laurentij et vincentij. ¶ De ſancto Marco. Sermo. CCXX. Ui timet deum faciet bona. ⁊cͣ ¶ M ¶ Hec ver ba ſcpͥta Eccl̓. xv. eccīa legēdo ad honorē euangeliſtaꝝ duo facit Primo ti morē v̓tuoſū ſpecificat. cum dicit. Qui ti met deū. Scd̓o eiuſdem timoris vtilitatē inſinuat. cū dicit. faciet bona. ¶ Circa pr mū notandū ꝙ eſt timor vicioſus. et eſt ti mor v̓tuoſus. Timor vicioſus ē triplex.ſ. mundanꝰ. humanꝰ. et ſeruilis. ¶ Timor mundanus eſt qn homo timens amittꝭ temꝑalia vel deficere in eis peccat morta liter. Hoc timore peccauit herodes occi dens pueros innocentes querēs int̓ip̄os chriſtuꝫ occidere. timens ne auferret ei re gnū. Sic peccauerūt iudei in chriſtū īſur gendo dicētes. Ne forte veniant romani ⁊ tollant locū noſtrū et gentem. Oqͥtiēs vſqꝫ hodie hoīes hͦ timore peccant. q̇ qͦti die ꝓpter temꝑalia mentiunt̉. ꝑiuri effici unt̉. et multis homicidijs et alijs crimini bus illaqueant̉. Hic timor longe eſt a bo nis. qꝛ temꝑalia cum apl̓o tanqͣꝫ ſtercora reputantes ip̄a amittere nō timent dicen tes cū iob. Dn̄s dedit dn̄s abſtulit VUn̄ in dyalogo. iiij. legit̉. ꝙ q̇dam malicioſꝰ cum incendiſſet oīa bona cuiuſdam boni viri. et alij plangerent damnū eꝰ. ip̄e gaudens dicebat ſe nihil amiſiſſe. ſed potiꝰ exonera tum eſſe. ¶ Scd̓us timor vicioſꝰ ē timor hūanꝰ. q̇ ē qn̄ qͣs nimiſ timet corꝑi ſuo. q̄ tūc eſt mortale peccatū qn̄ penā corporis plus timet qͣꝫ deuꝫ Hoc timore peccauit petrus qn̄ timore mortis corꝑalis ter ne gauit dn̄m. Item diſcipuli q̇ timore mor tis omēs relicto eo fugerūt. Exempluꝫ in ꝓmptuario ca. j. E. Hic timor longe ē a ꝑ fectis. q̇ iuxta v̓bū dn̄i nō timent eos q̇ oc cidūt corpꝰ. certi pulchriꝰ ſe a d̓o receptu ros ẜm ꝙ vnus de ſeptē frībuſ. ij. Mach̓. vij. dixit. Ecelo iſta poſſideo ſꝫ ꝓpter dei le ges nūc hͨ ip̄a deſpicio qꝛ ab ip̄o me ea re ceptuꝝ ſpero. Hec dicebat membra expo nens martirio. Item quidam dicebat nō debeo timere amittere aſinū miſerum in ẜuicio dn̄i fideliſſimi q̇ ꝓ eo reddet dextra rium nobiliſſimū. qꝛ amittit̉ corpus d̓for me ⁊ corruptibile. ⁊ recipiet̉ ſplēdidiſſimū et incorruptibile ¶ Tertiꝰ timor vicioſus ¶ De ſancto Marco. ſt timor ſeruilis. qui eſt quand̓o aliquis timore gehēne nō peccat. nō habēs reſpe ctum ad amorem iuſticie vel offenſaꝫ dei. De quo augꝰ. Inaniter ſe putat victoreꝫ peccati qui timore nō peccat ſiue tempo ralis pene ſiue future. Tales ſunt mirabi liter fatui qui magis timent penam incur rere qͣꝫ deum offendere. qꝛ ex illo timore in ordinato fit vt penas quas timent n̄ eua dant Hunc timorem habuit pharao. qui temꝑe afflictōnis timebat dn̄m. ꝓmittēs ſe parere diuine voluntati. ſed ceſſante pe na dicebat. Neſcio dn̄m. Sic heu multi ſunt vſqꝫ hodie. qui tēꝑe infirmitatis vel aduerſitatis mirabiliter timent. plurima vouent ⁊ ꝓmittunt. ſed ſequens ſtatus ꝑ uerſus manifeſtat ī quo timore ſi mortui fuiſſent deceſſiſſent. Talis etiā timor ſi vi deatur lacrimoſus eſſe nō liberat ab infer nō Vnde cum q̇dam ſcolaris pariſiꝰ mo ri videretur valde penitens et cōpunctꝰ. apparuit poſt mortem magiſtro ſuo. ha bens capam de cedulis conſcpͥtam diuer ſis ſophiſmatibus. Et cum quereret ma giſter eius qualiter ei eſſet. reſpondit. ꝙ ca pa illa plus ponderaret qͣꝫ aliqua turris de mundo. ⁊ ꝙ intus incōꝑabilit̓ vreret̉. At ille. quomodo hoc. cum ita cōpunctꝰ mori viſus eſſet. Reſpōdit. ꝙ ille lacrime plus ex timore mortis et gehenne proceſſe rant qͣꝫ ex dei amore et offenſa eius. Et cuꝫ diceret magiſter ꝙ non videretur ſic pati. extendit ille manum ſuā et vnam guttaꝫ ſudoris ſui ꝓiecit ſibi ſuꝑ manuꝫ eiꝰ. que ſtatim ꝑforata eſt. et mox euanuit. Ma giſter vero ſtatim clauſtruꝫ intrauit. De hoc habetur in ꝓmptuario ca. j. F. Hic ti mor longe eſt a bonis. qꝛ ip̄oꝝ ꝑfecta car tas foras mittit timorē hunc. Unde non timor pene ſed caritaſ chriſti vrget eos ad bene operandū. ¶ N ¶ Timor aūt v̓tu oſus eſt timor d̓i quem ſpecificat in p̄mi ſis verbis. cum dicit. Qui timet deuꝫ. h̓ te mor duplicatur.ſ. in initialem ⁊ in filialeꝫ ¶ Initial̓timor ſꝑē cū caritate q̄ quis ti met penam. ſed plus dei offenſam. Hic nor habet duos oculoſ. dextrū amoris iu ticie ad declinandū mala culpe. ſiniſtruꝫ d infernū pene. Hunc timorē habens fi it cuꝫ abraā tabernaculū ſuuꝫ int̓ bethel thay.i. int amorem paradiſi et timorem nferni Iſte ſunt due ancille que introdu cut. Heſter ad aſſuerū. Heſter. xv. Timor ꝯpͥmit defluentia veſtimenta v̓tutum. et amor ea ſuſtentat. ¶ Filialis v̓o timor eſt q̇ nullā reſpiciēs pena eſt cū ꝑfecta carita te. Hic timor ē ꝑfectoꝝ. qꝛ ꝑfecta caritas foras mittit timore. Qui huc timorem h cauet offenſā pr̄is celeſtis ſicut bonꝰ filiꝰ et̄ ſi ſciret ex illa offenſa nil mali ſibi acci dere. Ad hūc timorē hortat̉ p̄s. cum dicit. Timete dn̄m oēs ſcī eꝰ. Huc duplicem ti more v̓tuoſuꝫ eccīa notat cū dicit. Qui ti met deū. ¶ O ¶ Sed eiuſdē timoris vti litateꝫ inſinuat cū dicit. faciet bona. vtiqꝫ magna bona. vicꝫ. qꝛ h̓ timor culpas eua cuat. penā futurā extenuat. ⁊ et̓na gl̓am p̄ parat. ¶ Uere h̓ duplex timor q̇ ē timor dn̄i culpam euacuat. Un̄ ecc̄. j. d̓r. Timor dn̄i expellit peccatū. ⁊ q̇ ſine hͦ timore ē no iuſtificabit̉. Un̄ Lu. xviij. d̓r ꝙ publicanꝰ p timore ſtans a longe ⁊ nō audēs ocl̓os ad celū leuare. ſed ꝑcutiens pectus ſuū re ceſſit iuſtificatꝰ ¶ Item h̓ timor penaꝫ ex tenuat. Un̄ iob. xlj. Territi purgabūt̉ Un̄ g̓g̓. in dyal̓. dicit. ꝙ aliqn̄ ſācti timēt ī mor te vt pauor ille purget ſi aliqͥd in eis pur gandum inuenit. Et ponit exemplū de qͣ dam q̇ in morte multū timuerat. ⁊ poſt in ſplendidā ſtola apparens dixit ꝙ ille timor omino eum purgauerat. Exemplum in ꝓmptuario ca. j. N. O ¶ Item hic timor gloriam eternam preparat. Unde Eccl̓.j Timor dn̄i gloria. Vnde dn̄s latroni ar guenti alium ꝙ non timebat deum. oſtē dens ſe ex hoc timere. ꝓmiſit dicens. Ho die mecum eris in paradiſo. Talibus enī debet̉ ille locus. Pſal̓. Dediſti heredita tem timentibuſ nomen tuū dn̄e. Ad quā hereditatem ꝑducat. ¶ De eodem Sermo. CCXXI. ¶ De ſancto Marco. Ui manet in me et ego in eo. h̓ fert fructu multuꝫ Ioh̓. xv. Quia teſte dn̄o ſine ip̄o nihil poſſumꝰ facere. ¶ P ¶ In p̄miſſis verbis oſtendit vt ſi fructu ferre volumꝰ neceſſe eſt vt ip̄e in nobis et nos in eo ma neamꝰ. Et hͦ eſt ꝙ dicit Qui manet ī me ⁊ ego in eo h̓ fert fructum. ¶ Nota autē ꝙ nos in eo manere debemꝰ tripliciter. ⁊ ip̄e in nobis quadrupliciter. vt feramus fru ctu multū tripliciter. ¶ Dico ꝙ qͥſqꝫ de bet in deo manere tripl̓r.ſ. fide. ſpe. ⁊ carita te. Fide quiſqꝫ in eo manet recte in euꝫ cre dendo. Unde Ioh̓. iiij. d̓r. Qui ꝯfeſſus fu erit qꝛ ieſus eſt filius dei in eo manet. Re cte autem credit cuius fides eſt viua. ſim plex. et integra. ¶ Uiua fides eſt ꝑ opera Fides enī ſine operibus mortua eſt Ia. ij. Und̓ dicit augꝰ. ꝙ credere in deum nihil aliud eſt qͣꝫ bonis oꝑbus in ip̄m tēdere. Und̓ ad Coꝝ. xiiij. Si eſtis ex fide ip̄i vos ꝓbate ꝑ oꝑa. Talis fides viua videt̉ dif ferre. ſicut in cādela viua lux flamine dif fertur a lumīe qd̓ remanet poſt extincto candele. qd̓ ꝓpter ſui ꝑuitatem inſufficiēſ eſt ad regendos greſſus ad on̄denduꝫ la queos vel foſſas. et ad diſcernendū quod pulcrum qḋ deforme. ¶ Item ſimplex fi des eſt ſimpliciter credere. qꝛ q̄ ambulat ſimpliciter. ambulat ꝯfidenter. Prouer. x Vnde ambroꝰ. Aufer argumenta vbi fi des querit̉. nō enī recipienda ſūt argumē ta fidei ꝯtraria. qualia ſolent facere de re ſurrectōne dubitantes. vel trinitateꝫ ī vni tate inueſtigantes. Exemplī d̓ magiſtro lanfrando q̇ poſt berengariū h̓eticū deui cit. ¶ Item fides eſt integra qn̄ omēs ar ticuli credunt̉. ſiue implicite. ſiue explicite Rara enī hereſis eſt niſi aliquē articuluꝫ credat. ſed nō ſufficit ad fidem catholicaꝫ niſi integre credat. Vnde athanaſiꝰ dicit. Hec eſt fides catholica qͣꝫ niſi qͥſqꝫ i. inui. ſer. abſqꝫ. du. in et̓. ꝑi. ¶ Q ¶ Item debꝫ q̇ſqꝫ manere in deo ꝑ ſpem ſcꝫ totaꝫ ſpem in eo ponendo. Iud̓. v. Nos aliū deuꝫ ne ſcimus p̄ter dn̄m in qͦ ſperamus. Hec eſt ſpeſ que nō ꝯfundit Ro. v. Vbi dic̄ gloſa Augꝰ. Confundit̉ q̇ qḋ ſperat nō īuenit. Sic ſperauit golyas in fortitudinē et cō fuſus eſt. qꝛ in funda deiectus eſt Re. xvij Sic lucifer ſpem habuit ī ſapientia et pul critudine et ꝯfuſus eſt. qꝛ ꝓiectus vtrūqꝫ amiſit Yſa. xiiij. et Ezech̓. xxviij. Sic diues in Lu. xij. ſpem poſuit in horreis amplia tis et in annis plurimiſ ⁊ ꝯfuſus eſt. quia mox nō ſolum illis ſed et vita p̓uatꝰ fuit. Dei aūt ſpes nec fallit nec fallere pōt. p̄s. In te ſperauerūt pres noſtri ſꝑauerunt ⁊ nō ſūt ꝯfuſi. Bonū eſt ergo ſperare ī dn̄o ¶ R ¶ Item manet ī eo quis ꝑ caritate ip̄m toto corde diligendo. Io. iiij. Deus caritas eſt ⁊ qͥ manet in caritate ī deo ma net. Hic aūt amor tria exigit. vicꝫ vt ſit pu rus. vt.ſ. deus ꝓpter ſe ametur non ꝓpter tꝑalia. Multa q̇dem ſunt mouentia ad dilectōnem. ſicut eius bn̄ficia ſpūalia. cor poralia. et temꝑalia. de quibꝰ beatꝰ augꝰ dicit. Celum et terra ⁊ omīa que in eis ſūt dicūt vt amem te deus. Sed hec oīa ſunt tanqͣꝫ incitamenta ad purum amorem. Cauſa enī diligendi deū deus eſt. ſicut di cit Bern̄. Vnde ipſe alias dicit. Purus amor mercenarius nō eſt. Vnde q̇ ꝓpter temꝑalia deum diligit. cōtumeliā ſibi fac̄ temꝑalia enī p̄fert ei. Augꝰ. Hoc ab vno quoqꝫ p̄fertur ꝓpter quod vnūqd̓qꝫ ama tur Vnde et tullius dicit. Eos tanqͣꝫ peco rā diligimus quos nō ꝓpter ſe ſed ꝓpter vſum diligimꝰ. Talis amor eſt caninus. Canis enī os nudatū carne deſerit. ¶ Itē debet amor eſſe ſtrenuus Vnde poeta di cit. Militie ſpeciēs amor eſt. diſcedite ſeg nes. Item nil certe eſt quod nō effreno ca ptus amore hauſit. Hoc de apl̓o dici pōt q̇ amore diuino ſuccenſus qͣſi innumera bilia ſuſtinuit. Vnde Coꝝ. xj. Periculis flu. ꝑi. la. et poſt dicit. ter v̓gis ceſus ſum. ter naufragiū feci. et multis talibus enu meratis ſuā ſtrenuitateꝫ innuit dicēſ. Sꝫ in his omībus ſuꝑamus ꝓpter eum q̇ di lexit noſ. Strenuꝰ ei amor dolores corꝑiſ ¶ De ſancto Petro martire. nō ſentit. neqꝫ hͦ hacit ſtupor ſꝫ amor. Sb̓ mittitur eī ſenſus nō āmittit̉. nec deeſt do lor ſed ꝯtemnit̉. ſicut dicit Bern̄. ¶ Item debet eſſe amor letus dum tolerat ꝓ eo qd̓ amat. Sic act. v. Ibāt apl̓i gau. a con. cō ci. q. d. habiti ſūt ꝓ no. ieſu. ⁊ ¶ S ¶ Qui ſic ergo in deo manet tripl̓r.ſ. ꝑ fideꝫ. ſpem et caritatem. ⁊ deus manet in eo. Augꝰ. Uiciſſim inq̇t in ſe habitant qui ꝯtinet et qui ꝯtinetur. habitas in eo vt cōtinearis habitat in te deus. ſed vt ꝯtine at ne cādaſ. quo cadet quem deus cōtinet. Pſal̓. Im pulſus euerſus ſum vt caderem et domi nus ſuſcepit me. Exemplum capl̓o xij. C. ¶ Manet autem in eo deus quadrupli citer.ſ. tanq̄m ſurculus in trunco vim ma lā auferendo. ⁊ in ſui ſimilitudinē ꝯuertē do. Ezech̓. v. Laui te aqua. emundaui ſan guinē tuū ex te. Pro tanto Ia. dicit ip̄m inſitum v̓bum qd̓ poteſt ſaluare animaſ ſcilꝫ mala auferendo. Item manet in eo tanqͣꝫ candela in domo ip̄m illuminādo. Pſal̓. Quoniā tu illūias lucernā meaꝫ. id eſt rōneꝫ. Item manet in eo tanqͣꝫ nau ta in naui. ip̄m in mari huius mūdi regē do. Pſal̓. Dn̄s regit me et nihil mihi de erit. Item manet in eo tanqͣm miles in ca ſtro. ip̄m ab hoſtibus defēdēdo. p̄s. Dn̄s ꝓtector vite mee. ¶ T ¶ Qui ergo ſic tri pliciter manſerit in eo. ⁊ ip̄e in eo quadru pliciter. h̓ fert fructum multū triplicit̓. ſcꝫ Cogitatione. locutione. et opere. His enī tribus quiſqꝫ fructificare debꝫ. qd̓ ſn̄ ipſo nequaqꝫ facere poſſumꝰ. qꝛ nec bene cō gitare. Coꝝ. iiij. Non ꝙ ſimus ſufficiētes cogitare aliquid a nobis tāqͣꝫ a nob̓. ſꝫ ſuf ficientia noſtra ex deo eſt. Item nec bene loqͥ. ꝓuer. xvj. homīs eſt p̄parare aīm. dei eſt aut gubernare linguam. Mat. x. Nō ei vos eſtis q̇ loquimini ſꝫ ſpūs pr̄īs vrī q̇ loqͥt̉ in vob̓. Item nec bn̄ oꝑari Yſa. xxvj. Omnia oꝑa nrā oꝑatus eſt in nob̓. Qui ergo manet in deo ⁊ deus in eo. hūc in tri bus p̄dictis ad merendū dirigit. vt ex ip̄iſ multū fructū ferat in pn̄ti. Qui fructꝰ ma net in futuro. qͣntum ad p̄mium. Ad qd̓ nos perducat. Qui. ⁊cͣ. ¶ De ſancto Petro martire vel de alio martire. Sermo ¶ CXXII. Irmabitur in il lo. ⁊cͣ. vſqꝫ. ⁊ noīe eterno h̓e. il. dn̄ſ Ideꝰ noſter. Eccl̓ xv. ¶ U ¶ Hec v̓ba que legunt̉ de euangeliſtis merito be ato petro martiri poſſunt attribui q̇ euā gelium per euangeliſtas traditum fideli ter predicando expoſuit. et idem per ſuaꝫ paſſionem confirmauit. Quantum autē ad triplicem ſtatum quem habuit beatꝰ petrus ſcilicet martiris. virginis. et predi catoris. triplex munus in premiſſis ver bis tangit̉ ſibi diuinitus collatum. Quā tum enim ad ſtatum martiris innuitur ſibi data pugne conſtantia. ibi. Firmabit̉ in illo et non flectetur. Quantū ad ſtatū virginis vite continentia. ibi. Et ꝯtinebit illum ⁊ nō confundet̉. Quantū ad ſtatū predicatoris gratie excellentia. cuꝫ ſubdit. Et exaltabit illum apud proximos ſuos. Oqꝫ ſtrenua innuitur ſancti hꝰ conſtan tia. quia in pugna inflexibilis. firmabitur inquit in illo et non fle. Quaꝫ laudabilis cōtinentia. quia in tota vita in cōfuſibilis Continebit inquit illum et non ꝯfundet̉. Quā excellens gratia. quia in predicatio ne hominibus deſiderabilis ⁊ honorabil̓ Exaltabit inquit illum apud ꝓxios ſuos ¶ Nec mirum ſi impugne conſtātia hu ius ſeculi fuit inflexibilis. quia firmatus fuit in loco forti. Firmabitur inquit ī illo. id eſt in chriſto qui ſolus eſt inflexibile fir mamentū. Pſal̓. Dn̄s firmamentū meū Eccl̓.j. Reſpicite filij natiōes hoīm quis enim ſperauit in dn̄m et confuſus eſt. per manſit in illo et derelictꝰ eſt. Omīs alius locus ruinoſus eſt. quia flexibiliſ. Quod patet. Sunt enī qui firmantur indiuitijs ps. Ecce hō q̇ nō poſuit deū adiutorē ſuū ſꝫ ſperauit in multitudine diuitiaꝝ ſuarū Alij ī potentibꝰ amicis Hiere. xvij. Ma ¶ De ſancto Petro martire ledictꝰ hō qͥ ꝯfi. ī ho. ⁊ poīt car. bra. ſu. Alij in viribus corꝑis Iob. viij. Qui īnitit̉ ſuꝑ domū ſuā ⁊ nō ſtabit. Sꝫ oēs iſti qꝛ flexi bile habēt firmamentū corruūt. ¶ Nam pͥmi innitūt̉ vmbre. Vn̄ ſap̄. v. d̓r. Oīa trā ſierūt ſic̄ vmbra. Pro q̇ ꝓuer. xj. d̓r. Qui ꝯfidūt in diuitijs ſuis corruēt.i. ſil̓ ruent. Quia ſicut dicit g̓g̓. Qui labēti initit̉ ne ceſſe ē vt cū labēte labat̉. Exemplū Lu. xij. de diuite q̇ in horreis āpliatis ꝯfidebat ī annos plurimos ⁊ illa nocte ⁊ vita ⁊ rebꝰ p̓uatus fuit. Exemplū ca. ij. Z. ¶ Illi aūt qͥ ꝯfidūt in potentibꝰ amicis initut̉ arun dini ꝯfracto. Vn̄ dictū ē ezechie regi Yſa xxxvj. Cōfidis ſuꝑ baculū arundineū cō fractū iſtū ſuꝑ egiptū. Vn̄ p̄s. Nolite ꝯfi dere in filijs hoīm ī qͥbꝰ n̄ ē ſalꝰ. Exemplū de holoferne q̇ confidebat in potentia na bucho. regis. q̇ tn̄ nō potuit eum liberare quin miſerabiliter per feminam rueret. ¶ Tertij qͥ ꝯfidunt in viribus corꝑis ini tunt̉ parieti inclinato. Cariſſimi parieſ in clinatꝰ cito ruit. ſic hō ſnīe mortis acclina tus. qͣntūcūqꝫ ſit fortis viribꝰ cito ſuccu bit. Exemplum de golya q̄ cum in fortitu dine corꝑiſ p̄ſumeret ⁊ ſingulare certamē quereret. modico lapillo corruit. Exēpluꝫ ī ꝓmptuario ca. v. A. ¶ Propt̓ hͦ iſte ſan ctꝰ noluit firmari ī p̄dictis. Sꝫ firmabit̉ ī q̇t in illo ⁊ nō flectet̉. Nec miꝝ ſi īflexibiliſ qꝛ n̄ vno mō firmatꝰ fuit ſꝫ tribꝰ. qꝛ ꝑ fidē. ſpem. ⁊ caritatē. ¶ Per fidē firmatꝰ fuit in chriſto. ſicut domꝰ ſupra firmā petrā q̄ ſtabile hꝫ firmamentū. qꝛ nemo aliud fū damentū p̄t ponere p̄ter id qḋ poſituꝫ eſt. qd̓ ē chriſtꝰ ieſus Coꝝ. iij. De qͣ domo d̓r Mat. vij. q d̓ſignat cor viri iuſti. qꝛ vene rūt flūia. deſcenderūt pluuie. flauerūt vē ti. ⁊ nō potuerūt euertere illam. Pluuia deſcendens de celo ſunt aeree poteſtates ſiue demones ſuggerentes mala. flumia diuitiarum et deliciarū. venti terrores et mine hereticoꝝ. que omīa non potuerūt euertere eam. Exemplum capitulo. j. C. ¶ Item ꝑ ſpem firmatus fuit in chriſto ſicut nauis in mari per ancoram. quam ſicut ait apoꝰ ad Heb̓. vj. habemus tutā ⁊ firmā. que ſi bene fixa eſt nō timet fluctuſ. Sic tu o homo iacta cogitatū tuū in dn̄o quia ip̄e ineternuꝫ nō dabit fluctu. iuſto. ¶ Item firmatus fuit in chriſto ꝑ carita tem. ſicut arbor in terra ꝑ radicem. Vnde Ephe. iiij. In caritate radicati. Et ideo fe cit fructum multum Quia ip̄e dicit. Qui manet in me ⁊ ego in eo hic fert fructum multum Mali autem qui non ſūt firma ti in ipſo nequaquā faciunt fructu. quia radix eoꝝ exiccata eſt. ſicut dicit̉ Oſee. iiij. ⁊ ideo modico impulſu temptatiōis euel luntur. ¶ Non ſic btūs petrus q̇ͥ firmatꝰ fuit in chriſto ꝑ tria p̄dicta. et ideo pugna uit inflexibiliter dicens illud p̄s. Si conſi ſtant aduerſū me ca. n̄ ti. ⁊cͣ. Et illud Apo. Ro. iiij. Certus ſum quia nec mors neqꝫ vita neqꝫ aliqͣ creatura poterit me ſeꝑare a ca. dei qͥ eſt in chriſto ieſu. Hanc autem inflexibilitatem nō a ſe habuit. ſed ab eo ī quo firmatus fuit. Ip̄e enī dedit illi certa men forte vt vinceret. ſicut d̓r Sap̄. x. Ex dono enī ſuo eſt pugnare et vincere ¶ X ¶ Et ſicut fuit in conſtantia pugne infle xibilis ſic fuit in vite continentia incōfuſ bilis. continebit inquit illū et nō ꝯfundet̉ Continens aūt dicitur reſpectu fluxus qͣ effluunt peccatores Criplex aut ē fluxus quo effundunt ſe peccatores ſcilicet ꝑ lu xuria. Vnde Gen̄. xlix. dictū eſt ruben. E fuſus es ſicut aqua. Item fluūt ꝑ gulam Eccl̓. xxvj. Noli eē ī epulatōe et n̄ te effun das ſuꝑ oēm eſcā. Iteꝫ fluūt ꝑ auariciam Eccl̓. x. Auaro nih̓ ē ſceleſtiꝰ. h̓ eī aīaꝫ ſuā venalē hꝫ et ꝓijcit ī t̓ra itima ſua. Et hͨ oīa ꝯfuſiōe diḡſt. ſicut pꝫ. Nā rubē ꝓpt̓ luxu riā ꝯfuſꝰ pͥmogeīta amiſit. ſic̄ legit̉ ꝑali. ix. Holofernes ꝓpt̓ gulā vini ꝯfuſibil̓r a mu liere ē occiſus. Iudas ꝓpt̓ auariciaꝫ ꝯfuſi bilit̓ eſt mortuꝰ. qꝛ ſuſpenſꝰ crepuit medi us. Pro tāto h̓ ſctūs vt n̄ ꝯfund̓et̉ ꝯͣ luxu riā ꝯtinuit ꝑ v̓gitateꝫ carnis. ꝯgulā ꝑ ab ſtinētiā oris. ꝯauariciā ꝑ ꝯtēptū t̓rene poſ ſeſſiōis. Et d̓ his t̓bꝰ qͣꝫtū placꝫ adapta. Et bn̄ d̓r ī p̄miſſis v̓bis ꝯtineb ¶ De ſancto Petro martire. nō enī ꝯtinentiā a ſe ſed a dei munere ha buit. Vn̄ ſap̄. iiij. d̓r. Aliter nō poſſuꝫ eē cō tinens niſi deus det. Oqͣꝫ p̄cioſū munus ꝯtinentia cui deus dederit. qꝛ nō ē digna ponderatio aīe ꝯtinētis vt d̓r in ecc̄īaſtico Et tn̄ heu apleriſqꝫ ꝓ nihilo reputat̉ et vē ditur. Exemplū ca. xvij. B. ¶ Y ¶ Et nō ſolū h̓ ſanctus fuit in vite ꝯtinētiā incōfu ſibilis. ſꝫ et ꝓpter p̄dicatōnis excellētiā ho norabilis. ꝓ qͣ ſubdit̉. et exaltabit illū apd̓ ꝓxi. ſu. Nō ſeip̄ꝫ exaltauit. qꝛ q̇ ſe exal. hu. ſꝫ exaltauit inq̇t eū.ſ. d̓s. Exaltauit āt eum apud ꝓxios ſuos.ſ. hoīes ⁊ āgelos. ¶ In eccīa hoīm exaltauit eū in v̓tute ẜmonis qꝛ dn̄s dabit v̓bum euāgeli. v̓tute multa Propter hͦ poſt p̄dcā v̓ba ꝯſeq̄nt̓ ſubdit̉ In medio ecc̄īe aꝑuit os eiꝰ ⁊ īpleuit eum dn̄s ſpū ſapīe. ita vt nemo poſſꝫ h̓eticorū ſapīe et ſpūi reſiſtere q̇ loq̄bat̉. ¶ It̄ apd̓ ꝓxios ſuos.ſ. angelos q̇ in triūphati eccīa ſūt ſibi ꝓxi. exaltauit eū triplicit. vicꝫ qͣntū ad futurā corꝑis glorificatōeꝫ. Pro qͣ d̓r Stola gl̓e induit eū. ¶ It̓ qͣntū ad ineffa bilem mō aīe felicitatē. ꝓ qͦ d̓r. ꝙ iocūdita tē ⁊ exultatōꝫ theſaurizabit ſuꝑ euꝫ. Item qͣntū ad eternā vtriuſqꝫ poſſeſſionē. pro o ſubdit̉. ⁊ noīe et̓no h̓editabit illū dn̄s deuſ noſter. Qd̓ nob̓ p̄ſtare dignet̉. ¶ De eodem. Sermo. ¶ CXXIII. emo militas deo impli. ſe ſcl̓a. negͦ. ¶ A ¶ Notā dū ꝙ eſt militia gl̓e. et eſt militia gratie. et eſt militia culpe. Prima militia ſcꝫ glorie militāt angeli. de qͣ Lu. ij. Facta eſt cū angelo multitudo militie cele. exer. Scd̓a militia.ſ. grēmilitant boni. de qua Iob. xiiij. Cūctis diebus q̇buſ nūc milito expecto donec veniat īmutatio mea. Cer tia militia.ſ. culpe militāt mali qͥ ẜm cōcu piſcētias viuūt. Quibꝰ dicit bt̄s pe. ca. ij. Obſecro vos abſtinere a carnalibꝰ d̓ſide rijs q̇ militāt aduerſꝰ aīaꝫ. De q̇bꝰ apo. ix Et vidi equos et q̇ ſedebāt ſuꝑ eos habe bant loricas igneas. et de ore eoꝝ ꝓcedit fumus ⁊ ignis. et ſulphur. ſumus ſuꝑbie. ignis auaricie. et ſulphur luxurie. ¶ Pri ma militia.ſ. angelica militando legitur feciſſe triplicem victoriā. ¶ Primā ꝯtra luxuriam ſodomitarū Gen̄. xix. Venerūt duo angeli ſodomam veſꝑe. ⁊ ſequitur ꝙ de mane ſubuerterunt eam. ¶ Secūdaꝫ contra auariciam egiptioꝝ. Exo. xiiij. vbi d̓r ꝙ tollens ſe angelus dei qui p̄cedebat caſtra iſrael abijt poſt eos. et poſt ſequit̉ ꝙ ſubuertit in mari rotas curruū fereban turqꝫ in profundum. ¶ Tertiam contra ſuꝑbiam aſſyrioꝝ. Yſa. xxxvij. Deſcendit aut angelus dei et percuſſit in caſtris aſ ſyriorum centū octuagintaquinqꝫ milia ¶ Hec glorioſa militia aſſueta eſt pugna re. quia incepit a principio creatōnis ſue pugnare. et pugnabit vſqꝫ ad iudicium. ¶ Primo in celo cōtra angelos malos Apo. xij. Factum eſt prelium magnum ī celo. Michael et angeli eius pugnabant cum dracone. ¶ Secundo in terra quā do bonos homines contra malos ange los iuuant. Apo. xij. Poſtquā proiectuſ eſt draco abijt facere prelium cū reliquis de ſemine eius. ¶ Tertio in iudicio. quā do boni angeli pugnabunt cōtra malos homines. Math̓. xxv. Exibunt angeli et ſeparabunt malos de medio iuſtorum. ¶ In prima pugna fuit Michael capi taneus. Apo. xij. Michael et angeli eius preliabantur. In ſecunda eſt coadiutor Dan̄. x. Ecce michael venit in adiutoriū In tertia erit executor. Danielis. xj. In tē pore illo conſurget michael. et veniet tem pus quale non fuit exquo gentes eē cepe runt vſqꝫ ad tempus illud Et quia in om nibus predictis michael inter alios ange los nominatur. ideo et feſtum omnium angelorum ab ipſo principaliter denomi natur. ¶ B ¶ Secunda militia ſcilꝫ bonoꝝ militādo facit tres victorias. Pri mā ꝯtra mūdū. d̓ qͣ. j. Io. v. Hec ē victoria que vincit mundū fides noſtra. Scd̓am contra dyabolū. de qͣ dicit Io. j. Ioh̓is. ij. Scribo vobis adoleſcētes. quiaꝫ viciſtis ¶ De ſancto Petro martire. malignū Tertiā ꝯͣ carnē q̄ ſꝑ ꝯcupiſcit ad uerſꝰ ſpūm. De q̇ Coꝝ. ix. Caſtigo corpuſ meū ⁊ inẜuitutem redigo. De qͣ pugͣ ⁊ vi ctoria ſi plus placet loqͥ. req̇re in pͥmo ſer mone Sancti ꝑ fidē vicerūt regͣ. In feſto ſcī mauricij. ¶ Ad hͦ āt vt boni in p̄dicta pugͣ nō ſuccūbāt qͣttuor ſunt ip̄is neceſſa ria ¶ Primo enī debēt ſecularia reijcere tanqͣꝫ impedimētuꝫ. ꝓ qͣ dicit h̓ apoꝰ. Ne mo mili. d̓o īpli. ſe ſcl̓aribꝰ negͥ. Gloſa Si bonus miles eē vis nō te īplices. Propt̓ h̓ athlete nudi ſolebāt luctari. ne aliquid eſſet in eis ꝑ qḋ poſſent teneri. Exemplū ī ꝓmptuario c. ix. I ¶ Scd̓o debēt ſpūalia arma ſumere ī munimētū. de q̇bus apo dicit ad Eph̓. vj. Propt̓ hͦ accipite arma turā d̓i vt poſſitis ſtare. Vbi apoꝰ armat militē chriſti ꝑ oīa ⁊ in oībꝰ nihil īmunitū relinquēs. Nam caput armat galea ſpei pedes ſcōꝝ exemplis. corpꝰ lorica iuſticie q̄ vndiqꝫ cooperit. qꝛ reddit vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. In manu ſiniſtra ponit ſcutū fid̓i. in manu dextra gladiū ſp̄s. qd̓ ē v̓bū dei. Et ne arma defluant ⁊ ſint potiꝰ oneri qͣꝫ ſaluti. monet vt miles chriſti ſe fortit̉ ſucci gat ne cadat. Pro q̇ ibidē dicit State ſuc cincti lūbos vros.ſ. ꝑ caſtitatē. Animā eī luxuria defluere facit ⁊ ī v̓tutibus cadere Exemplū ca. ix. D. ¶ Tertio debēt habe re p̄dictoꝝ armoꝝ ꝯtinuū exercitiū. Sic̄ ei in materialibꝰ armis n̄ aſſuetis graue ē pugnare. ꝓpter qd̓ ⁊ dauid d̓poſuit arma cū ꝯͣ golyā pugnare debebat. nō enī habe bat vſū armoꝝ. ſicut legit̉. j. Reḡ. xvij. ſic eī ꝯtigit in ſpūalibꝰ armis. Propt qd̓ apo monēs thymotheū ad ꝯtinuuꝫ exercitiuꝫ dicit. Labora ſicut bonꝰ miles chriſti. Et hieroꝰ. Sēꝑ aliqͥd oꝑis facito. ¶ Quar to debent īplorare dei auxiliū. qꝛ ſn̄ ip̄o ni hil̓ poſſumus facere. Propt̓ hͦ dicebat da uid. Auxiliū meū a dn̄o Et alibi. Dn̄s de fenſor vite mee a qͦ trepidabo Idē Impul ſus euerſꝰ ſū vt caderē ⁊ dn̄s ſuſcepit̉ me ¶ Hic qͣntū placꝫ adapta qͣlit̓ btus petr tanqͣꝫ bonus miles t̓a pdcā vicit. ⁊ ne ſuc cūberet qͣttuor p̄dictis fulcitus fuit. ¶ C ¶ Tertia militia.ſ. maloꝝ militat dānabi lit̓ tripliciter. vicꝫ opprimēdo pauꝑeſ. falſa crimina imponēdo. ⁊ indebita tributa ex igendo. Contra q̄ ioh̓s ſic̄ legit̉ Luc̄. iij. de dit eis cuꝫ ip̄m requirerēt ſuꝑ ſalute ſua tres regulas. Nam ꝓpter pauperum op preſſionem dixit eis. Nemine cōcutiatis ſcꝫ opprimendo. Propter falſi crimis im poſitōnem dicit. neqꝫ calumniā faciatis. Propter indebitoꝝ tributoꝝ exactōnem dicit. contenti eſtote ſtipendijs veſtriſ. Ex emplum ca. ix. K. ¶ De eodem Sermo. CCXXIIII. I quiſ uult ueni ⁊ tollat crucē ſuā ⁊ ſequatur me. nire poſt me abneget ſemetip̄m Math̓. xij. ¶ D ¶ In his verbis domi ni forma ꝑfecte penitentie expͥmitur. Po nunt̉ aūt qͥnqꝫ in p̄miſſis verbis que per tinent ad ꝑfectam penitentiā. Debet eniꝫ penitentia eſſe volūtaria. debita. auſtera. propria. et recta. ¶ Dico ꝙ debet eē volū taria non coacta. quod innuit dominus cum dicit. Si quis vult. quaſi diceret. nō compello. Coacta enim ſeruitia deo non placent. Quod attendens dauid dicebat Voluntarie ſacrificabo tibi. Hoc etiaꝫ fe cit beatus petrus martir quando ſe pͥmo ordini vt penitentiam ibi ageret volunta rie ſubiecit. Quod vtinam attenderent q̄ niſi coacti nolunt penitere. ſicut illi qui ni ſi morte vrgente penitentiam agunt. Et tales ſe oſtendunt fatuos. quia tunc me dico ſpirituali aperiunt infirmitatem cuꝫ iam conſilium eius implere non poſſunt dum enim infirmi ſunt impotentes ſunt ad agendam penitentiam Stultus eſt eī qui onus penitentie non vult portare ni ſi in infirmitate vel in ſenectute quando habet aſinum ſui corporis debilē. et quo modo tunc portabitonus penitentie to tius vite ſue. cum ſe tunc vix baculo po teſt ſuſtentare. Et quia talis penitentia eſt morte cogente. non eſt deo accepta. ¶ De. S. Philippo et Iacōbo. Eſt eī velut pnīa latronū Latrones eī nō ſolēt penite niſi morte vrgēte. Sꝫ dn̄s ac ceptā pnīaꝫ on̄dit debere eē volūtariā. cū dicit. Si qͥs vult. Exemplū. c. j. F. ¶ Item pnīa dꝫ eē debita. qd̓ fit qn̄ cū illo qͦ peccat hō.ſ. cū corꝑe ꝓp̓o ſatiſfacit Qd̓ īnuit dn̄s cū dicit. Abneget ſemetip̄m. Hoc eī cōue niēs ē. vt ſicut exhibuimꝰ mēbra nrā ſerui re īmūdicie. ita exhibeāꝰ ea ẜuire iuſticie. Qd̓ ē ꝯͣ multos q̇ ī delicijs viuētes ⁊ ī pec catis ẜm carnē. credūt ſe ſatiſfacere de re bus ſuis. Sil̓es cayn q̇ res ſuas obtulit deo. ſeip̄m dyabolo. Vnd̓ ip̄i dictū eſt ẜm aliā trāſlatōꝫ. Si recte offeras et nō recte diuidas peccaſti Tales ei cū cayn recte oſ ferūt. qꝛ creaturā creatori. ſꝫ nō recte diui dūt. qꝛ qd̓ meliꝰ eſt.ſ. ſeip̄os offerunt dya bolo. Exemplū ca. iij. B. Cōtra qd̓ dicit h̓ dn̄s. Abneget ſemetip̄m. h̓ eī ſacrificium maxīe cupit deꝰ Un̄ p̄s. Holocauſtum ꝓ pctō meo nō poſtulaſti. tūc dixi. ecce ve. Sic fecit btūs petrꝰ res dimittēdo mūdo ad religionē veīt. ibi ſeip̄m.i. ꝓpͥaꝫ volūta teꝫ abnegando. ¶ E ¶ Item dꝫ pnīa eſſe auſtera nō delicata. Sic eī aliq̇ volunt fa cere pnīam vt nullā ſentiāt afflictōneꝫ. qꝛ ſi ieiunāt. tunc tot ⁊ tam delicata fercula piſciū habēt. ꝙ et̄ p̄pond̓ant carniū fercul et in alijs magis ſuauia requirūt. Exēplū de qͥbuſdam monialibꝰ q̄ ꝓ magno exceſ ſu cū cauda vulpis diſciplinabat̉. Cōtra qd̓ dn̄s on̄dit pnīam debere eē auſteram cū dicit. Tollat crucē ſuā. Crux q̇ppe ſicut dicit g̓gͦ. a cruciatu d̓r. qꝛ penitētes debēt cruciari. Vn̄ gal̓. v. Qui chriſti ſūt carnē ſuā crucifixerūt. Exemplū ca. iij. H. Oqͣꝫ auſtere btūs petrꝰ ꝑ totū tꝑs vite ſue car nē ſuā crucifixit affligendo et ad vltimuꝫ martirio ꝯſūmādo. Adapta de legenda. ¶ Quarto dꝫ eē pnīa ꝓpͥa. qd̓ īnuit dn̄s cū dicit. tollat crucē ſuā nō alienā. On̄dit eī in ſua pnīa fiduciā eē ponendā. Qd̓ ē ꝯͣ multos q̇ ī mutuata pnīa plus gloriātu qͣꝫ ī ꝓpͥa. qn̄.ſ. gloriāt̉ de paſſiōibꝰ fratruꝫ ſue religiōis ip̄i nil taliū in ſe exꝑientes. ſi miles iudeis q̇ gl̓abant̉ de prē abraā cuiꝰ tn̄ oꝑa mīme faciebant. Un̄ dixit eis dn̄s Ioh̓. viij. Si filij abrae̓ eſtis oꝑa abrae fa. Propter h̓ dicit et̄ h̓ dn̄s. tollat crucē ſuā nō alienā. Adapta btō petro. Exempluꝫ ca. j. M. ¶ Quinto dꝫ eē pnīa recta ꝑ in tentione. vt.ſ. fiat ꝓpter deū. nō ꝓpt̓ hoīes. qd̓ tāgit dn̄s cuꝫ dicit. et ſequat me. nō ho minū fauorē. ſicut hypocrite faciūt. exter mināt ei facies ſuas. vt appareāt hoībꝰ ia iunātes. h̓ nō fecutbtūs petrus. Adapta. Exemplum ca. iiij. F ¶ De ſanctis Philippo et Iaco bo. Sermo. CCXXV. Tabūt iuſti ī ma gna cōſtantia aduerſus eos q̇ ſe L aguſtiauerūt Sap̄. v. ¶ F ¶ In v̓bis iſtis q̇ eccl̓ia legit ad honoreꝫ apl̓oꝝ tria innuit ſpūſſanctꝰ de ip̄is. vicꝫ iuſticie meritū. cū dicit. iuſti. Btītudīs p̄miū. cuꝫ dicit. ſtabūt Et ꝯͣ aduerſarios triūphū cū dicit. in magͣ ꝯſtātia aduerſus eos q̇ ſe an guſtiauerūt. ⁊ q̇ abſtu. ⁊cͣ ¶ Et bn̄ in pͥmo expͥmit̉ ip̄oꝝ merituꝫ. cuꝫ d̓r. iuſti. Habue rūt enī iuſticiā in corde. in ore. et in opere ¶ In corde ipſam deſiderando et ſitien do. Ipſi enī ſunt illi quibus dixit dominꝰ Beati q̇ eſuriunt et ſitiunt iuſticiā. quia ip̄i ſaturabunt̉. Iniqui ſitiunt pecuniam quia illi nunqͣꝫ ſatiantur. Auarꝰ enī nun qꝫ implet̉ pecunia. quia q̄ plus ſunt pote plus ſitiuntur aque. Et hic qͣntum placet de hac materia loquens. ¶ In ore ha buerūt iuſticiā ꝑ ip̄iꝰ aſſertōꝫ ⁊ p̄dicatōeꝫ dicētes illud cū apl̓o Ro. j. Nō enī erube ſco euāgeliuꝫ chriſti. Iuſticia eī reuelat̉ ex eo de fide in fidē. p̄s. Si v̓e vtiqꝫ iuſti. loq̄. recte iudi. fi. hoīm. ¶ In oꝑe autē habue runt tripliceꝫ iuſticiaꝫ. vicꝫ reſpectu ſui. re ſpectū ꝓxī. et reſpectu d̓i. ¶ Reſpectu ſui iuſticia fit corpꝰ ꝓpriū ꝑ caſtigatōeꝫ ſpiri tui ſubijciēdo. De qͦ yſa. xxvj. Iuſticiā nō fecimus in terra. id eſt in carne q̄ ē d̓ terra id̓o nō ceciderūt habitatores terre. Habi tatores carnis ſūt motꝰ carnales. q̄ vtiqꝫ in pugna ſpirituali nō cadunt ſi iuſticia ¶ De. S. Philippo et Iacōbo. caſtigatōnis nō fit. Unde dan̄. vij. Non me ꝯtaminauerūt.ſ. motus carnis. qꝛ cō ram eo iuſticia inuēta eſt in me. Et yſa. xj. Erit iuſticia cingulū lūboꝝ. Exemplū ca. ij. C C. ca. vj. E. ¶ Reſpectu ꝓxī habuerūt iuſticiā ꝑ ſuꝑfluū pecunie neceſſitati ꝓxi ſubueniendo. p̄s. Diſꝑſit dedit pauꝑibuſ iuſticia eꝰ manet in ſcl̓m ſeculi. Iuſtū ē ei vt qn̄ nobis ſatiſfecimꝰ. ꝑ reſiduū neceſſi tati ꝓxī. quē eque ſicut nos diligere debēꝰ ſuccurramꝰ. qd̓ ſi nō facimꝰ. māmonam iniquitatis.i. ineqͣlitatis qꝛ n̄ eque ſic̄ nos diligimꝰ ꝓximū. retinemꝰ Propt̓ qḋ tali bus dicit dn̄ſ. Facite vobis amicos.ſ. pau peres vt recipiant vos in et̓na tabernacl̓a quiam ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. Exemplum ca. ix. I. ¶ Reſpectu dei habuerūt iuſtici am ꝑ iugem huiliatiōem. de qͣ Math̓. iij. Sic eī decet nos īplere oēm iuſticiā. glo. id eſt. hūiliatōem. Ecc̄. iij. Quanto maior es hūilia te in oībus. Lu. xvj. Cū oīa bn̄fe ceritis dicite ſerui inutiles ſumꝰ. ¶ Hec triplex iuſticia habita ꝯſeruat a caſu. ne re cidiuemꝰ. ꝓuer. xxvj. Iuſticia cuſtodit in nocentis viā Scd̓o cuſtodit ab errore ne deuiemꝰ. p̄s. Iuſticia an̄ eum ambulabit ⁊ ponet ī via greſ. ſu. Tertio cuſtodit a vi olentia ne opprimamur. Eph̓. vj. Induti lorica iuſticie vt poſſitiſ ſtare. Rone ergo triplicis iuſticie deſignat̉ ip̄oꝝ meritū. ci dn̄r iuſti. ¶ G ¶ Sed beatitudinis ipſo rum tangit̉ p̄mium. cū de ip̄is d̓r. ſtabunt Status enī opponit̉ caſui. Item ꝯtrariat̉ mutabilitati. ⁊ ꝯgruit ꝯtēplatōi. ¶ Caſꝰ ſpūalis in p̄ſenti vita ē duplex. Vnꝰ in do mo ⁊ hͦ ꝑ veniale peccatū. qꝛ ꝑ hͦ n̄ cadit ex tra domū eccīe. De qͣ ꝓuer. xxiiij. Septieſ cadit iuſtꝰ ⁊ totiēs reſurgit. Vbi dic̄ Hie roꝰ. Si iuſtꝰ. qūo cadit. Si cadit. qūo iu ſtus. Sꝫ iuſti inq̇t vocabulū nō amittit o qͦtiens cadit totiēs reſurgit. Scd̓us caſꝰ ē extra domū. ⁊ h̓ ē p̄ mortale peccatū. hic ē caſꝰ ochozie. iiij. Regū. j. Vbi d̓r. Cecidit ochozias ꝑ cācellos ⁊ mortuꝰ ē. ¶ Itē ſta tus opponit̉ mutabilitati.ſ. pn̄tis vite. ⁊ h̓ duplicit̓.ſ. aīe ⁊ corꝑis. Aīa mutat̉ qͣi omī hora ꝑ qͣttuor affectōnes. mō enī gaudet. mō triſtat̉. mō ſꝑat. mō timet. Sꝫ in beati tudine ſctī ſtāt. qꝛ ꝑ iſta nō mouēt̉. Yſa. lj. Fugiet dolor ⁊ gemitꝰ. gaudiuꝫ et leticiā obtinebūt. Corpus v̓o mutat̉ ꝑ diuerſas etates ⁊ penalitates. Iob. xiiij. Hō natus de ml̓iere bre. vi. t. re. ml̓. mi. q̇ qͣi flos egre ditru ⁊ fugit velut vmbra ⁊ nunqͣm in eo dem ſtatu ꝑmanet. Sꝫ in btītudīe ſtabūt qꝛ nō erit ampliꝰ neqꝫ luctꝰ. neqꝫ clamor ſꝫ nec vllꝰ dolor ¶ Ite ſtatuſ ꝯgruitꝯtem platōni. Un̄ Reg̓. iij. d̓r ſalomoni Beati qui ſtant coram te. Et dan̄. vij. Centena milia aſſiſtebant ei. ¶ De tertio.ſ. de tri umpho contra aduerſarios. Require in ſeqnti ſermone. ¶ De eodem feſto. Sermo. ¶ CXXVI. Tabūt iuſti ī ma gna ꝯſtantia aduerſus eos q̇ ſe anguſtiauerūt ⁊ q̇ abſtulerūt la bores eoꝝ Sap̄. v. ¶ H ¶ In his verbis Sap̄. ſpūſſanctus on̄dit qd̓ futurum eſt in extremo examīe.ſ. ſanctoꝝ contra repro bos pugnam. et pugne cauſam. Primū cum dicit. Stabunt iuſti in magna ꝯſtā tia. Scd̓m cū addit. aduerſꝰ eos q̇ ſe āgu ſtiauerūt. ⁊ q̇ abſtulerūt labores eorum. ¶ Pugnā āt terribilē faciūt t̓a.ſ. īpugnā tiū pluralitas. quā notat cū dicit. ſtabūt. ī plurali. It eq̇tas quā īnuit cuꝫ dicit. iuſti. It īflexibilitas q̄ notat̉ cū dicit. ī magͣ ꝯſtā tia ¶ Impugͣbūt eī ſcī malos eos accuſā do ⁊ teſtificādo ꝯͣ eos. qd̓ īnuit̉ ī hͦ ꝙ dicit̉. Stabūt. Sctī eī ī iudicio ⁊ ſtare ⁊ ſed̓e di cūt̉. Sꝫ ſede dn̄r inqͣꝫtū iudicabūt. inqͣꝫtū v̓o īpugͣbūt ſtare dn̄r. Hāc āt īpugͣtōꝫ fa ciet terribilē. Prīo accuſātiū ⁊ teſtificatiū pluralitas q̇ notat̉ vt dixi. cū dic̄ ī plurali ſtabūt. qꝛ v̓e omēs ciues celeſtis curie ſta būt ꝯͣ pctōres. qꝛ oēs eand̓ cāꝫ bellandi ha bebūt. qꝛ.ſ. ſe āguſtiauerūt ⁊ abſtu. la. eoꝝ Prio ergo ſtabit accuſādo chriſtꝰ. ſcd̓o āgeli. tertio oēs ſcī ¶ Prīo dico ſtabit ac cuſādo chriſtꝰ adu̓ſꝰ eoſ q̇ ſe āguſtiauerūt ¶ De. S. Philippo et Iacobo. paſſionē inferendo. ⁊ q̇ abſtulerūt laboreſ eius paſſionis mercedē nō reddēdo. De pͥmo dicit chriſtꝰ Math̓. xxiiij. Tūc appa rebit ſignū filij hoīs ī ce. Criſoꝰ. Non erit tūc locꝰ defenſiōis. vbi videbūt chriſtū ex hibentē teſtimonia ſue paſſiōis Tūc q̄rēt angeli illd̓ Zach̓. xiij. Quid ſūt iſte plage in medio manuum. Et reſpondebit. His plagatus ſū in domo eoꝝ q̇ dilexerūt me. Ideo enī retinuit dn̄s cicatrices vt eas in iudicio pctōribꝰ on̄d̓et ⁊ exprobraret Un̄ augꝰ Fortaſſe dn̄s iō cicatrices in corpore ſuo ẜuauit vt vulnera cordiū diſcipuloꝝ ſanaret. ⁊ vt hoſtibuſ in iudicio exprobra ret. vt ꝯuincens eos dicat. ecce hoīeꝫ quē crucifixiſtis. ecce deū ⁊ hoīeꝫ quē credere noluiſtiſ. vidēte vulnera q̄ infixiſtiſ. agno ſcite latꝰ quod pupugiſtis. qd̓ ꝓpter vos apertū eſt. nec intrare voluiſtis. q̇ non re dempti eſtis meo ſanguine mei non eſtis diſcedite a me maledicti in ig. et̓. Et nō ſo lum ſtabit aduerſus eos q̇ ſe anguſtiaue rūt paſſionē inferendo. ſed et̄ aduerſꝰ eos q̇ abſtulerūt labores eiꝰ paſſionis merce dem ſubtrahendo. qd̓ facit q̇libꝫ peccator in mortali decedens. qꝛ aīam ꝓ qͣ plus qͣꝫ annis trigita laborauit. ⁊ p̄cio ſanguinis emit ſibi abſtulit Coꝝ. Empti eſtis precio magno. Odeus ſi ẜuus aliqͦs ꝓ mercede vnius anni ꝯquerit̉. qͣntū tūc chriſtꝰ con queret̉ ꝓ p̄cio tot annoꝝ. ⁊ nō ſolū ꝓ labo re ſꝫ et̄ ꝓ ſangͥne quē vt illā emeret effudit Oqꝫ terribile erit bellum h̓ reprobis qn̄ pater miſcd̓iaꝝ ita crudelis apparebit eis. Yſa. xxx. Ardens furor eꝰ ⁊ grauis ad por tanduꝫ. Facilius portarēt oēs montes qͣꝫ tūc iram dei Lu. xxiij. Tūc dicēt mōtibus cadite ſuꝑ nos. ¶ Item ſtabūt āgeli im pios accuſantes. Accuſabunt aūt eos qꝛ ſe anguſtiauerūt. debitā reuerentiā nō ex hibendo. qn̄ abominabilia q̄ ꝓpter garti onis ꝯtuitū dimiſiſſent ꝓpter eos facere nō erubuerūt. Bern̄. Quouis loco reue rentiā habeas tuo angelo. nō audeas eo p̄ſente facere qd̓ me p̄ſente facere n̄ aud̓es Item ſtabūt accuſando. qꝛ abſtulerūt la bores eoꝝ in pctō ꝑmanēdo. qꝛ fructu la boris eoꝝ circa ip̄os qͥbꝰ deputati fuerāt ad ſalutem fruſtrati ſunt dum in peccato ꝑ̄manſerūt. Omnes enī ſicut dicit Apo Heb̓. j. Amminiſtratorij ſpūs ſunt in mi niſterium miſſi ꝓpter eos q̇ hereditatem capiūt ſalutis. Oqͣꝫ terribilis hec pugna erit peccatoribuſ. quia ſi tam ſancti homi nes et innocentes vt fuit ioh̓es Apo. j. et Dan̄. eiuſdem. viij. viſo vno angelo qua ſi mortui ceciderunt. cum tamen mitterē. tur ad ip̄orū conſolatōnem. quid facturi ſunt peccatores in iudicio vidētes tot an gelos accuſantes eos ad ipſorū damna tionem De hoc habetur in promptuario ca. iiij. E. ¶ Item accuſabunt reprobos omnes ſancti. quia ſe anguſtiauerunt tri bulatōnem eoꝝ corporibus inferendo. et quia abſtulerunt labores eoꝝ res ipſoruꝫ quibus luſtentari debuerant ⁊ pauperi bus deſeruire auferendo. Adapta. Sed tūc ſtabunt iuſti accuſando. tenētes gla dios ancipites in manibus ad faciendaꝫ vindictam in nationibus. Modo enim ſunt mali tanqͣꝫ virga et baculus ꝑ quos deus pater flagellat bonos tāqͣꝫ dilectos iuxta illud Yſa. x. Ue aſſur. virga furoris mei eſt aſſur ⁊ baculus meus eſt ip̄e. E ſicut pater poſtquaꝫ virga percuſſit filiū ſuum ad placandum eum dat ei virgam vt faciat de ea quod vult. fragendo et in ignem mittendo. ita deus in manus ſan ctorum tradet impios. vt ad voluntatem ipſoꝝ proijciantur in infernum. Mal̓. vl timo Calcabitis impios cum fuerit ſicut puluis. In cuius ſignum legitur in beati Ypoliti paſſione. ꝙ decius imperat or ar reptus a demone clamauit. Ypolite ca thenis aſperis ducis me. Valerianus cla mauit. O laurenti cathenis igneis trahiſ me. qui ſtatim preſente decio expirauit. Decius vero poſt triduuꝫ grauiter vexa tus obijt. De his require ī promptuario capitulo. iiij. C. D. Sic ergo inuitur īpu gnatio malorum a ſanctis. cum dicit. Stabunt. ¶ I ¶ Scd̓o innuit ſpirituſ ¶ De. S. Philippo et Iacobo. ſanctus impugnatiōis equitatē. cū dicit. Iuſti. Iuſtiſſime enī accuſabūt. nec patri nec mr̄i. nec p̄cio nec amore. nec odio d̓fe rendo. Vn̄ Chriſoꝰ. Non ꝓderūt ibi diui tie diuitibꝰ. nec parētes parētibꝰ. nec āge li ꝓ hoībus int̓cedent. imo letabit̉ iuſtꝰ cū viderit vindictaꝫ. Vere tumultuabit̉ pu er ꝯtra ſenē. ⁊ ignobilis ꝯͣ nobilē. pater ob iurgabit filiū. ⁊ ecōuerſo. Vn̄ glo. ſuꝑ illd̓ Luc̄. xvj. Int̓ noſ ⁊ vos chaos. dicit ibi. Iu ſtoꝝ aīe. auctori ſuo cōiuncte. tanta recti tudine ꝯſtringūt̉ vt nulla ꝯpaſſione ad re ꝓbos moueant̉ ¶ R ¶ Tertio notat̉ pu gne inflexibilitas cū dicit. in magna ꝯſtā tia. Stabūt enī inuincibiles ſentiētes ſuā auctoritatē ⁊ dignitatē. ꝓuer. xxxj. Nobil̓ in portis vir eius qn̄ ſed̓it cuꝫ ſena. Sede būt enī et ip̄i ſuꝑ ſedes duodecī iudicātes Et maloꝝ vilitatē. Mal̓. vlt̓. Calcabitis ī pios cū fuerint puluis. Exempluꝫ in ꝓm ptuario ca. iiij. C. D. Item ſtabūt in magͣ ꝯſtantia videntes ſuā claritatē ⁊ agilitate ⁊ reproboꝝ deformitatē ⁊ ponderoſitatē. Sap̄. iij. Fulgebūt iuſti ſicut ſol. ⁊ ſeq̇t̉. iu dicabūt natōes. Item ſtabūt in magͣ con ſtantia ſcientes ſuam impaſſibilitatē et ī pioꝝ infirmitatem. ſicut aliqͥs cōſtant̓ pu gnat qn̄ ſcit ꝙ nec ferro nec igne nec aqua nec aliqͣ alio ledi pōt. ſic ⁊ ip̄i. Vnd̓ ſap. iij. Spes illoꝝ īmortalitate plena eſt. ¶ De eodem feſto. Sermo. ¶ CXXVII. Identes turba bunt̉ timore horribili ⁊ mirabū tur in ſubitatōne inſperate ſalu tis gemētes p̄ anguſtia ſpūs. Sap̄. v. A ¶ In his verbiſon̄ditur grauis ſtatꝰ ma loꝝ in futuro. et h̓ extribus. vicꝫ ex ipſorū turbatōne. āmiratōe. ⁊ anguſtiatōe. Tui babunt̉ eī ex horribili viſione ꝓ quo dicit̉. Uidētes turba. ti. hor. Ammuabūt̉ ī ſcōy felicitate. ꝓ q d̓r. ⁊ mirabūt̉ in ſub. inſpe. ſa Sed anguſtiabūt̉ ex ſpūs afflictōe ꝓ q d̓: h̓. gemētes p̄anguſtia ſp̄s. ¶ Turbabū tur ergo pͥmo ex horribili et graui viſiōe Uidebunt enī ſupra ſe furentis dei iudi ciuꝫ. qd̓ nec prece nec precio. nec potentia nec fuga poterunt euadere. de quo ſi pla cet loqui Require in ſermone Tunc vide bunt filiū hominis. in ſcd̓a dominica ad uentus. Item videbunt circa ſe a dextris omnia peccata que geſſerunt accuſantia. Hiere. ij. Arguet te malicia tua. Item vi debunt a ſiniſtris infinita quibus obedi erunt demonia ad ſe trahentia. Item vi debunt infra ſe inferni ſupplicia ad mergē dum expectantia. De quibus omnibus Require in predicto ſermone. Tūc vide bunt. ¶ B ¶ Secundo ammirabuntur ſanctoꝝ felicitatem et hͦ ꝓpter tria. quia fe licitas ip̄orū erit ſpecioſa. honorificata et copioſa. Nam de hoc ammirabunt̉ vt qͦſ habuerūt inderiſuꝫ ꝓpter ip̄oꝝ humilita tem et deiectōnem videbūt in ipſis inſpe rate ſalutiſfelicitatem. ⁊ hoc quantum ad ſpecioſitateꝫ. quia fulgebūt ſicut ſol. ſicut dicitur Math̓. xiij. Tunc dicet quilibꝫ ſā ctorum illud Yſa. lxj. Gaudens gaude bo quia induit me dominꝰ veſti. ſa. id eſt. corpore glorificato qd̓ fulgebit ſicut ſol. Item ammirabuntur debonoruꝫ hono rificentia quia illos quorum putabant fi nem ſine honore videbunt computari in ter filios dei. Hic eſt honor de quo dicit dominus Ioh̓is. xij. Si quis mihi mini ſtrauerit. ho. e. pater meus. Iteꝫ ammira bunt̉ de ip̄oꝝ felicitatis copia quando vi debunt eos quorum vitam eſtimabāt in ſaniam eo ꝙ mundana penitus contem nebāt celeſtia adeptos eſſe. pro quo dicūt Et inter ſanctos ſors illorum eſt. Oqͣꝫ co pioſa eſt illa ſors que eſt communis omī bus ſanctis cum ſufficiētia. Pſal̓. Reple bimur in bonis doꝰ tue. ¶ C ¶ Tertio anguſtiabuntur ex ſpūs afflictōne. erūt enim ex anguſtia ſpiritus gementes. Ge ment autem propter quattuor. videlicet pro omiſſis. pro commiſſis. pro immiſſis pro amiſſis. ¶ Gement dico ꝓ omiſſis q̄ ſcꝫ facere contēpſerūt dicenteſ illd̓ Hiere. viij. Tranſijt meſſis. finita eſt eſtas. ⁊ nos ¶ De. S. Philippo et Iacōbo. ſaluati nō ſumus. Propter qḋ d̓r pctōri. Prouer. v. Ne des alienis honorē tuū. ⁊ annos tuos crudeli.i. dyabolo. ⁊ gemas ī nouiſſimo qn̄ ꝯſūpſeris carnē ⁊ corꝰ tuū. ¶ Item gement de cōmiſſis q̄.ſ. inprudē ter fecerūt De qͣ gemitu d̓r ſap̄. xj. Duplex illos accepat tediū ⁊ gemitꝰ cū memoria p̄teritoꝝ. Et eze. xxj. d̓r. Ingemiſce iꝯtritōe lumboꝝ tuoꝝ.i. qꝛ cōtriuiſti ad turpitudi nē lumbos tuos. Item gement de īmiſſis ſcꝫ penis quas ſuſtinebūt ꝓ qͣ quilibꝫ dā natus dicet illud p̄s. Circudederūt me ge mitus mortis dolores īferni. Et qꝛ iſte ge mitus nūqͣꝫ quieſcet nūqͣꝫ recipiet cōſola tōeꝫ. ideo in ꝑſona dānati dicit Hiere. xlv. Ue mihi miſero. laboraui ī gemitu meo et requieꝫ nō inueni. Exemplū in ꝑmptu ario ca. j. A ¶ Item gement de amiſſis.ſ. gaudijs eternis. vicꝫ dei viſionē. ſuā glori ficatōem. loci amenitatē. ſcōꝝ ſocietatē. ⁊cͣ. De quibus ſi placet loqui Req̇re ī dn̄ica Homo q̇dam fecit cenā magnā ¶ De eodem feſto. Sermo ¶ CXXVIII. Anto tempore vobiſcum ſum ⁊ non cognoui ſtis me. Ioh̓. xiiij. ¶ D ¶ Ir his v̓bis duo notant̉. Saluatoris noſtri magna benignitas. Et apoſtoloꝝ miſera bilis cecitas. Primuꝫ.ſ. ſaluatoris noſtri magna benignitaſnotat̉ in ip̄ius diutina cū hoībus ꝯuerſatōe. quā tangit cū dicit Tanto temꝑe vobiſcū ſū. Scd̓m.ſ. apl̓oꝝ miſerabilis cecitas notatur in ſaluatoris ſui nō aduerſione. quā tangit cū dicit. et n̄ cognouiſtis me. ¶ Bene maximā beniḡ tatem innuit. cū dicit. tanto tꝑe vobiſcum ſum. qꝛ magna benignitas fuit ꝙ hō fieri voluit. quod notat cū dicit ſum. Sed ma ior in hͦ ꝙ homo exiſtens innocens cū ho minibꝰ pctōribꝰ ꝯuerſari voluit. qd̓ notat cū dicit. vob ſcū Sꝫ maxīa ī hͦ ꝙ tā diutīo tꝑe cū talibꝰ hōibus pctōribꝰ ꝯuerſari vo luit. qd̓ notat cū dicit. tanto tꝑe. ¶ Innuē do ergo ſuā benignitatē dicit. Tanto tꝑe vobiſcū ſū. miracula faciēdo. Vn̄ Ioh̓. ij. Hoc ſignū fecit ieſus coraꝫ diſcipul̓ ſuis. Item vobiſcū ſum ſecreta celeſtia reſeran do. Vn̄ Io. xv. Omīa q̄ audiui a prē meo nota feci vobis. Item vobiſcū ſuꝫ celeſtia regna ꝓmittendo. Vn̄ Lu. xxij. Diſpono vobis ſic̄ diſpoſuit mihi pater meꝰ regnū Et cū h̓ t̓plici modo vobiſcū fuerim. vos non cognouiſtis me. ¶ E ¶ Ubi innuit ſcd̓m.ſ. ip̄oꝝ miſerabilē cecitatem. Eſt enī miſerabilis cecitas nō cognoſcere creato rem. amatorem. ⁊ remuneratorē. ¶ Pri mū enī l. miraculoꝝ factio on̄dit eū crea torem. in hͦ ſ. ꝙ creatura ei tanqͣꝫ creatori in oībus obtēꝑabat. Vnde quidam vnuꝫ exꝑtus miraculū ip̄um ante ſecula fuiſſe qd̓ eſt ſolius creatoris ꝓclamauit dicens Io. ix. A ſcl̓o nō eſt audituꝫ qꝛ qͥs aperuit oculos cecinati. Un̄ bn̄ cecitas apl̓oꝝ mi ſerabilis on̄dit̉. q̇ tāto tēꝑe miracl̓a viden tes ip̄m deū oīm creatore adhuc minime eſſe cognouerūt. iuxta quod ip̄e in hodier nō euangelio on̄dit dicenſ. Creditis ī deū et in me credite. Et poſt hͦ ſubdit. Si autē mihi nō creditis oꝑibus credite. oꝑa eni q̄ ego facio teſtimoniū ꝑhihent de me. Ec ce qūo ꝑ oꝑa miraculorū teſtificat̉ ſe eſſe creatore. ¶ Per ſcd̓m aūt.ſ. ꝑ ſecretoꝝ re uelatōem on̄dit ſe ip̄oꝝ amatorē. Vnd̓ in Ioh̓. xv. dicit. Vos aūt dixi amicos. quia oīa que audiui a prē meo nota feci vobis Et talem amatoreꝫ nō cognoſcere eſt mi ſerabile ¶ Item ꝑ tertiū.ſ. ꝑ celeſtis regni ꝓmiſſionē oſtēdit ſe laboris eoꝝ remune ratorē. ⁊ ꝓ labore remuneratorē futurū n̄ cognoſcere ē miſerabilis cecitas. Suā er go innuendo benignitatē et apl̓oꝝ cecita tem dicit. Tanto temꝑe vobiſcū ſū ⁊ non cognouiſtis me. ¶ Et qꝛ ſaluator noſter etiā nobiſcū eſt p̄ſentialiter iuxta illd̓ Vo biſcū ſū vſqꝫ ad ꝯſūmatiōeꝫ. licet alio mō qͣꝫ tūc fuit cum apl̓is. iō eiſdē v̓bis ⁊ nos pt alloqui. inuendo ip̄ius erga nos beni gnitatē. ⁊ nrāꝫ reſpectu ip̄iꝰ cecitatē dicēs Tanto tꝑe vobiſcū ſum.ſ. vitam veſtram ne in nihilum redigat̉ vegetando. Si enī ¶ De Inuentione ſancte crucis. ip̄e vitam nobis datam non ꝯſeruaret. re digeret̉ in ſuū p̓ncipiuꝫ Tren. iij. Miſeri cordie dn̄i qꝛ nō ſumus ꝯſumpti. Vnd̓ di cit in deutero. Ego ſum q̇ viuere facio Sꝫ vos nō cognouiſtis me. vitam vrām alie nis ſeruicijs occupando Hiere. xv. Ser uietiſdijs alieniſ. Contra qd̓ dicit p̄s. Sci tote qꝛ dn̄s deus ip̄e fecit nos. Et poſt ad dit. Seruite dn̄o in leticia. ¶ Itē vobiſci ſum tꝑalibꝰ bn̄ficijs vos attollendo Un̄ dicit ad dauid. Iui tecum in omnibꝰ vbi cūqꝫ ambu. fir. r. t. ineternū. Omīa enī no ſtra ſunt ſua ſicut dicit dauid in ꝑali. j. vlt̓ Et nō cognouiſtis me. Impigͣuatꝰ ei ⁊ di latatꝰ recalcitrauit. dereliqͥt deū creatorē ſuū. et receſſit a deo ſalutari ſuo. et oblitꝰ eſt dn̄i creatoris ſui. ſicut d̓r in can̄. moyſi Propter hͦ ſalomon diuitias nō petiuit ne forte ſaciatꝰ negaret dn̄m. Exemplum in vitis patrū de q̇dā q̇ pauꝑ exiſtēs opti mus fuerat ſed ad impetratōeꝫ cuiuſdaꝫ prīs ditatus mox ab heremo fugit ⁊ in cu ria p̓ncipis magnꝰ effectus eſt ⁊cͣ. Diuitie eni quibus cor apponit̉ excecāt mentem. Vnde p̄s. Diuītie ſi affluāt nolite cor ap ponere. Vnde plato pondus auri ꝓiecit ī mare dicens. Melius eſſe ꝙ aurū abſor beret̉ a mari. qͣꝫ ip̄e abſorberetur ab auro. Item vobiſcū ſū grāꝫ infundēdo. Vn̄ Apo. Ego ſto ad oſtiū ⁊ pulſo. ⁊cͣ. Sꝫ voſ nō cognouiſtis illū repellēdo. Iob. Dixe rūt dn̄o deo. recede̓ a nobis ſciam viaruꝫ tuaꝝ.i. grām q̄ facit ſcire vias nolumꝰ ¶ In inuentione ſancte crucis. Sermo. CCXXIX. Ihi abſit gloria ri niſi in cruce dn̄i noſtri ieſu chr ſti. per quem mihi mundꝰ cruci fixus eſt ⁊ ego mūdo. Gal̓. vj. ¶ F ¶ In his v̓bis īnuit apl̓s tripliceꝫ gl̓iam.ſ. hoīs ſpūalis. et hoīs ſecularis. et hoīs carnalis Primā.ſ. hoīs ſpūalis tangit. cum dicit. Mihi abſit gloriari niſi ī cruce dn̄i nrī ie ſu chriſti. Scd̓am.ſ. hoīs ſecularis on̄dit cū ſubdit. ꝑ quē mihi mundꝰ crucifixꝰ eſt Homo enī ſecularis gloriat̉ in his q̄ ſunt ſeculi ſiue mūdi. Cōtra qd̓ dicit apꝰ. Pe quē mihi mundꝰ crucifixus ē. q̇ in nullo q̄ ſūt hꝰ mūdi delectat̉. tanqͣꝫ ſi mūduſcruci fixus eſſet ⁊ nō eſſet. Tertiā gloriatōem.ſ. hoīs carnalis īnuit. cū addit. et ego md̓o ſubaudi. crucifixꝰ ſū. Homo enī carnalis nō eſt mūdo crucifixꝰ. qꝛ ꝑ oꝑa carnalia viuit mūdo. Un̄ ſicut dicit dn̄s. In talibꝰ mūdus qd̓ ſuuꝫ eſt diligit. Cōtra qd̓ dicit apoꝰ ſe mūdo crucifixū.i. tanqͣꝫ mortuuꝫ mūdo inutilem. Et qꝛ tales q̄ crucifixi ſūt mūdo qꝛ nō ſūt de mundo ſicut dicit dn̄s ꝓpterea odit eos mūdꝰ. Illū enī odit mū dus q̇ nūqͣꝫ arridet mūdo. hͨ eſt ergo diffe rentia int̓ hoīem ſecularē ⁊ hoīem carna lem. Seculari hoī viuit mūdꝰ. ⁊ nō ē cru cifixus ei mūdꝰ. Hō āt carnalis viuit mū do ꝑ oꝑa ſua et nō ē mūdo crucifixꝰ ¶ Et lꝫ in p̄miſſis v̓bis apoꝰ pͥmo ponat gl̓am ſpūalē tāqͣꝫ diḡorē. tn̄ qꝛ ſola hꝫ meritū et recipit p̄miū. iō cū ip̄a finē ſermonis ꝯclu demꝰ incipiētes ad vltima. ¶ Hō ergo carnal̓ qͥ n̄ ē cū apl̓o crucifixꝰ ſꝫ viuit ⁊ flo ret mūdo gloriat in tribꝰ. vicꝫ in generis nobilitatē. in corꝑis pulcritudine. ⁊ in pec cati multitudine Sed pͥma gloriatio.ſ. in generis nobilitate eſt viliſ qꝛ ignominio ſa. qꝛ ſicut dicit Oſee. ix. gl̓a eoꝝ a ꝑtu ⁊ ab vt̓o ⁊ a ꝯceptū. A ꝯceptū pat̓no qꝛ.ſ. d̓ no bili prē ꝯcepti ſūt. ab vtero materno qꝛ.ſ. ī nobilis matris vtero iacuerūt. ⁊ a ꝑtu glo rioſo qꝛ.ſ. in pompa ſeculi nati ſūt. Scd̓a āt gloriatio inanis eſt qꝛ vana.ſ. in corꝑis pulcritudine. Quia ſicut d̓r in ꝓuer. vltio Fallax grā et vana eſt pulcritudo. Tertia gloriatio.ſ. in pͣctī multitudīe ē miſerabil̓. qꝛ dānoſa. Letant̉ eī cū male fecerīt ⁊ exul tant in rebus peſſimis. ſicut d̓r in ꝓuer. ij. ¶ Uere gloriari in carnis nobilitate q̄ ē a ꝑtu ab vtero ⁊ a ꝯceptu Oſee. ix. ē igno minioſū. qꝛ et̄ cogitare eſt ignominioſū. qͣnto magis gloriari. qualis fuerit homo in ꝯceptū. in vtero. et in ꝑtu. Nō eī valeo expͥmere qͣm d̓ feda materia prīs ī ꝯceptu ꝯceptus ſit. quā de vili matris materia in ¶ De Inuentione ſancte crucis. vtero nutritus ſit. et in partu cum quāot dolore matris natꝰ ſit. et qͣm ignominio ſe egreſſꝰ. Quāta āt in his apd̓ ſapientes ignominia ſit penſare poſſūꝰ in ꝑſis q̇ tꝑe Cyri dū ab hoſtibꝰ fugerēt. egreſſe matreſ denudatis vuluis obuiauerūt eis dicen tes. Nūq̇d iterato in nrās vuluas vultis itrare. Quibꝰ viſis ꝑſe adeo erubuerunt ꝙ potiꝰ ad hoſtes redire voluerūt et illos vincere qͣꝫ ad matres appropinqͣre. ¶ Itē gloriari in corꝑis pulcritudine ē vanum. qꝛ ſicut dic̄ yſa. xl. Oīs caro fenū. ⁊ oīs gl̓a eiꝰ tāqͣꝫ flos agri. exiccatū ē fenū ⁊ cecidi floſ. Auri ei nobilitas. luteā ſi veſtiat ollā nō ideo ſeq̇t̉ hāc minꝰ eē lutū Exemplum in ꝓmptuario ca. v. I ¶ Item gloriari in peccati multitudine ē miẜabile. Miſera bile ē ei hoīeꝫ gloriari in eo qd̓ ip̄i adeo eſt dānoſuꝫ ꝙ eū mortificat. Hō eī ꝑ maliciā occidit aīaꝫ ſuā. ſic̄ d̓r ī libꝰ ſapīe. xvj Quid ergo gloriaris ī malicia. Hec eſt gl̓a ſil̓is furi q̇ gloriat̉ qꝛ ducit̉ ad ſuſpendiū ꝑ pra ta ⁊ flores. Hec gͦ ſūt in quibꝰ gloriat̉ ho carnalis ¶ G ¶ Sed hō ſcl̓aris cui nō ē mūdꝰ crucifixꝰ gloriat̉ in his q̄ ſūt mūdi. ſcꝫ ſapīa. diuitie. et potentia. Sꝫ in his nō eſt gloriandū. qꝛ hͨ poſt p̄ſentē vitā que ē vapor ad modicū parēſ. tꝑe q̄ maxīe neceſ ſaria nob̓ eſſent.ſ. tēꝑe iudicij. in nullo ſūt nobis ꝓ futura. Nō enī ſapīa ibi allegare poſſumꝰ. nec diuitijs redimere. nec potē tia eriꝑe. ſicut habes de his pleniꝰ ī ẜmōe. Tūc videbūt filiū Nō ergo ſicut d̓r hiere. ix. gloriet̉ ſapiens in ſapīa ſuaº. ſicut fecit elyud in iob. ⁊ pꝰ reꝓbatꝰ fuit. neqꝫ potēſ in potentia. ſicut fecit olofernes. ⁊ pꝰ a iu dith muliere occiſus fuit. nec diues ī diui tijs ſuis. ſicut fecit epulo. q̇ cū gloriaret̉ ſe multa habere in ānos plurimos eadē no cte aīa pͥuatus fuit. ¶ H ¶ Homo auteꝫ ſpūalis gloriat̉ in cruce dn̄i. d̓ qͣ gl̓ificatōe dicit apꝰ h̓. Mihi inq̇t abſit gloriari niſi ī cruce dn̄i noſtri ieſu chriſti. ¶ Gloriat̉ āt in ea triplicit̓ tanqͣꝫ in nobili margarita. Nobilis eſt eī illa margarita q̄ effectu ſuo ignē ⁊ alias tribulatōnes nō facit ſentire. et hͦ eſt crux. Vnde beatꝰ laurentiꝰ. Aſſa tus ſum. ⁊cͣ. Benignus eī miles dū intue vulnera p̓ncipis ſua non ſentit. ſicut dicit Bern̄. Crux chriſti eſt illa p̄cioſa marga rita ꝓ qͣſancti martires dant oīa et̄ corꝑa ſua et comꝑant eā. ¶ Item gloriat̉ hō ſpi ritualis in cruce tanq̄m in gladio bono q̇ accinctus ſuꝑfemur ſuum pugnat cōtra hoſtes potentiſſime. Bonꝰ eſt ille gladiꝰ q̄ nō tātū ſecttionē ſed etiā vibratōne ſua fugat hoſtes. ſic crux chriſti nō tantū ex ſe ſed etiā ſigno ſuo fugat demones. qꝛ ad ſi gnū crucis multa milia demonuꝫ fugiūt. ſic̄ dicit Hieroꝰ. Exemplū in dyalogo de iud̓o. De hͦ quere in ꝓmptuario capitl̓o xij. M. Alia exēpla ibidē. D G ¶ Itē glo riatur in cruce tanquā in equo agili et ho norabili. Crux enī honorabilis eſt equus. qꝛ rex oīm ip̄am aſſellauit et equitauit. et tanqͣꝫ verus aſſuerus quē maxīe vult ho norare hunc equū facit aſcendere. Vnde multū andreas ip̄m deſiderabat dicens. Obona crux diu deſiderata. Eſt et̓ tanqͣꝫ agilis equus. Ille equus agilis diceretur qui vno ſaltu tranſſaltaret albeā. vel ſeca nā. Agilior q̇ trāſſaltaret renū. Agillimꝰ q̇ tranſſaltaret mare nouiſſimū. Hoc fac̓ crux. ꝑ illā eī homo tranſſaltat p̄ſenteꝫ pe nā tanqͣꝫ ſecanā. tranſſaltat purgatoriuꝫ tanqͣꝫ renū qd̓ eſt maius. tranſſaltat infer nū tanqͣꝫ mare nouiſſimum. qd̓ eſt maxi mū. ⁊ trāſportat in celū. Vnde iniuriā fa cit martiri qͥ ꝓ ip̄o orat. Pro tanto dicit apꝰ Mihi autem abſit gloriari niſi in cru ce dn̄i ⁊cͣ ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXXX. Portet exaltari filium hoīs vt oīs q̇ credit ī ip̄m nō peat ſꝫ habeat vitā et̓nā Io. iij ¶ I ¶ In v̓bis p̄poſitis duo tangūt̉. vid̓ licet paſſio ſaluatoris. cū dicit. Oportꝫ ex altari filiū hoīs. Et fructꝰ paſſiōis cuꝫ dic̄ vt omīs q̇ credit in ip̄m nō pereat ſed ha beat vitam eternā. ¶ Circa pͥmū.ſ. circa ¶ De Inuentione ſancte crucis. paſſionē tria innuunt̉.ſ. patientis ꝑſona modus. ⁊ neceſſitas. Perſona cum dicit filiū hoīs. Modus. cū dicit. exaltari. S neceſſitas. cū dicit. oportet. ¶ Licet āt ſal uator noſter fuerit filiꝰ dei. ⁊ filius hoīs. n̄ tn̄ ſuā ꝑſonā voluit ꝑ digniꝰ ſꝫ ꝑhūiliuſ hͦꝫ ⁊ in multis locis expͥmere. freq̄ntius ſe no minādo filiū hoīs. qͣꝫ filium dei. ⁊ hͦ ꝓpter ſex cauſas. ¶ Prima ē vt on̄deret differē tiā int̓ ſuā ⁊ nr̄am generatōꝫ. Ip̄e eī ſolus filius hoīs.i. matris. Un̄ ip̄e dicit in pſal. Ego ſum vermis ⁊ nō hō. Quia ſicut ver mis ex ſola matre naſcit̉. ſic ip̄e ex v̓gīe ſn̄ prē. Nos v̓o ex prē ⁊ matre. Vn̄ nobis in p̄s d̓r. Filij hoīm vſqꝫ qͣ gͣui corde. ¶ Se cūda rō eſt ꝓ repͥmenda ſuꝑbia qͦrunda q̇ in genere gloriant̉. Qui cū hūiles parē tes habeant maiores tn̄ ſui generis ſepiꝰ noīant. Exemplū de mulo. Sic iudei fece runt dicentes. Nos filij abrae ſumus. ⁊cͣ. ¶ Tertia rō eſt. vt innueret hūane natu re olim dep̄ſſe ſublimatōem. Un̄ et āgeli q̇ olim admiſerant adorōes. pꝰ īcarnatōꝫ chriſti renuerūt. Apo. xxij. d̓r ioh̓i. Vide ne feceris ꝯſeruꝰ ei tuus ſū. ⁊cͣ. ¶ Quarta rō eſt. vt in extremo iudicio fiduciā nobiſ daret. Dicit̉ ei in vulgari ꝙ ſecure quiſqꝫ ꝓperat ad iudiciū vbi prēm vl̓ frēm ſcit iu dicem. Et ip̄e ẜm ꝙ filius homīs et frate noſter eſt. ⁊ futurū iudiciū tenebit. Dedit enī pater ei ptātem iudiciū facere. qꝛ filiꝰ homīs eſt Io. v. Bern̄. Iam me nō potes ſpernere bone ieſu. qꝛ os de oſſe et caro de carne mea es. ¶ Quinta rō ē ad ꝓpoſitū vt vicꝫ ẜm quā naturaꝫ pateret̉ innueret. ſcꝫ ẜm ꝙ filius hoīs. Vnd̓ p̄s. Stetit moy ſes in ꝯfractōne. Stetit vtiqꝫ inflexibilis d̓itatē. ſed frangebat̉ in hūanitate ¶ Sex ta rō eſt. vt paſſionis īmanitatē expͥmeret. Ip̄e enī q̇ ſolus fuit filius hoīs.i. v̓ginis. ſuꝑ oēs hoīes tenerū corpus habuit. Vir ginalis enī partus tenerrimꝰ eſt. ſicut di cit augꝰ. Et ſicut nullus hō ip̄o tenerior. ſic et̉ nulliꝰ dolor ip̄iꝰ dolore maior. Pro qͦ dicit Tren̄. j. O vos oēs q̇ trāſi. ꝑ viā at. ⁊ vi. ſi eſt do. ſimilis ſic̄ dolor meus. ¶ K ¶ Tacta ꝑſona patientis. ſcd̓o oſtendit moduꝫ paſſionis. cum dicit. Exaltari.ſ. in cruce. Quā exaltatōem on̄dit p̄ſignatam in lege Nūeri. xxj. cū dicit. Sicut moyſes exal. ſerpē. in deſer. Preſignatio aūt hͦ cō ſiderat̉ tripliciter. vicꝫ rōne rei q̄ fuit ẜpēs in palo. Item rōne loci. qꝛ in deſerto. Iteꝫ rōne remedij. qꝛ q̇cūqꝫ ꝑcuſſuſ aſpiciebat ſerpentē curabat̉. ¶ Serpens enī ī palo p̄ſignabat chriſtū in patibulo. qꝛ ſicut ſer pens eneus fuit ſine veneno. ſic chriſtꝰ ſi peccato. Yſa. liij. Qui peccatum non fecit Hic poſitꝰ fuit in ligno.i. crucis patibulo ꝓ ſigno recordatōniſ Can̄. viij. Pone me ſicut ſignaculū Tren̄. iij. Recordare pau pertatis et trāſ. ⁊cͣ. Item ꝓ ſigno ſignifica tionis. Pſal. Dediſti metuentibꝰ te ſig Quia Lu. xxiij. Si in viridi hͦ fa. in arido q̇d fiet. Item ꝓ ſigno recōciliatiōis Gen̄. ix. Ponā arcū meū in nubibus celi. ⁊ erit ſignū federis int̓ me et terrā Hūc q̇ ꝑcuſſꝰ aſpexerit viuet. ¶ Deſertuꝫ v̓o ī qͣ ꝑegri nant̉ filij iſrael ad terram ꝓmiſſionis ten dentes deſignat hunc mundū. in quo qͣ diu ſumus ꝑegrinamur a dn̄o. In q d̓ſer to ſicut filios iſrl̓ ſic et nos tria genera ſer pentuꝫ moleſtant. vicꝫ ſcorpio luxurie. qꝛ capite alludit et cauda pungit. Sic et lu xuria in pͥmo delectat. poſt in ꝯſcīa vel in pena cruciat. Item dipſas auaricie qui le ſos ſiti interficit. Sic ſemꝑ auarus eget. Item ſerpens flatu adurens eſt ſuperbia. q̄ flatu ſuo viriditatē bonoꝝ oꝑm adurit Quia ſicut dicit augꝰ. Suꝑbia eī bonis operibus inſidiatur vt pereant. Omē enī ꝙ eſt in mundo aūt eſt ꝯcupiſcentia ocu loꝝ aūt ꝯcupiſcentia carnis aut ſuperbia vite. Oqͥt ſūt ꝑcuſſi qͦt mortui ab his t̓buſ generibus ſerpentū. Exemplum ca. vj. K ¶ Sꝫ ecce cariſſimi hꝰ ꝑcuſſionis p̄ſigna tum on̄ditur remediū. Qui inq̇t ſerpentē ī ligno.i. chriſtū in crucis patibulo aſpexe rit viuet. Illuc enī aſpiciendo leget ſuper bus hūilitatē qn̄ ꝯſiderabit ꝙ rex āgeloꝝ factus nouiſſimꝰ viroꝝ. viliſſimo genere ſupplicij eſt ꝯdēnatꝰ. Itē curabit̉ a carnis ¶ De Inuentione ſancte crucis. petulantia caſtigando corpus ſuū ⁊ ī ſer uitutē redigendo. qn̄ ꝯſiderabit illud cor pus chriſti tenerrimū tot ſpinis ꝑforatū. tot clauis ꝯfoſſum. tot ſupplicijs attrituꝫ. Exemplū ca. xij. P. Item extinguet aua riciā qn̄ reſpexerit chriſtuꝫ qui diues erat in oībus ſic in cruce depauꝑatū. ſic veſti buſ ſpoliatum. Reſpice ergo cariſſime in faciem chriſti tui et curaberis. qꝛ qͥ ꝑcuſſꝰ reſpexerit eum viuet. Pro tanto dicit ip̄e dn̄s. Sicut moyſes exal. ſerpen. in deſerto ita exal. opor. fi. hoīs ¶ Sed penſandum cariſſimi ꝙ penā crucis q̄ fuit ignominio ſa vocat exaltatōnem ꝓpter tres cauſas. Primo qꝛ cauſa fuit ſue exaltationis. Phi. ij. Propter qd̓ deꝰ il. exal. Oquāta ip̄iꝰ ieſu exaltatio vt ita excellent noīet̉. qꝛ dedit illi nomen qd̓ eſt ſuꝑ omne nomen Act̉. iiij. Non eſt aliud nomē ſub celo da tum hoībus in qͣ oporteat nos ſaluos fie ri. Ita vniuerſaliter adoretur. Un̄ In no mine ieſu oē genu fle. cele. ter. et infernoꝝ. Ita magnifice collaudet̉. qꝛ et omīs lin gua cōfiteat̉. quia dominus ieſꝰ chriſtꝰ ē ⁊cͣ. ¶ Scd̓a cauſa eſt noſtra ꝑ ip̄m exalta tio. Vnde in Io. xij. Ego ſi exaltatus fuero oīa traham ad me.i. hoīem ꝓpter quē oīa ¶ Tertia cauſa vt ꝓpter hͦ ip̄e ꝑ nos exal tetur. et hͦ tripliciter.ſ. corde. ore. et opere. ¶ Corde ẜm tres vires aīe. Scd̓m rōna lem cuius eſt credere. vt.ſ. ſibi et v̓bis eius plus qͣꝫ mundo vel alijs credamꝰ Item ꝑ iraſcibilē cuius eſt ardua appetere. vt ſcil ꝓpter ip̄m plus qͣꝫ ꝓpter aliū aduerſa ſuf feramꝰ. Item ꝯcupiſcibilē cuius eſt affici vt ſcꝫ ip̄m ſuꝑ oīa diligamꝰ. Qd̓ heu mul ti nō faciūt. ⁊ ideo ip̄m nō ſupra ſꝫ ſubtus ponūt. qui meretrices ⁊ alia plus ip̄o dili gūt. Et de alijs adapta. Pſal. Poſuerūt me in loco inferiori. ¶ Item ore dꝫ exalta ri ꝑ grāꝝactōem ⁊ p̄dicatōem. Pſal. Lin gua mea exultabit iuſticiā tuā ¶ Itē oꝑe dꝫ exaltari ꝑ paſſiōis rep̄ſentatōꝫ Gal̓. vli Ego ſtigmata ieſu ī corꝑe meo porto. L ¶ Sed paſſionis neceſſitas expͥmit̉. cū d̓r Oportet. Neceſſe eī erat ip̄m patiendo mori. Mori vtiqꝫ ꝓpter teſtamenti cōfir matōem. ſed patiendo ꝓpter dilcōis oſtē ſionē. Vicinus eī morti dn̄s magnū ordi nauit teſtamentū. ſicut legit̉ Luc. xxij. vbi dicit. Ego diſpono vob̓ ſic̄ diſpoſuit mihi pater meꝰ regnū. ⁊cͣ. Et certe hͦ teſtamētuꝫ neceſſe erat morte teſtatoriſ ꝯfirmari Vbi enī teſtamētū ē ſic̄ dic̄ apꝰ heb̓. ix. mors ne ceſſe ē vt intercedat teſtatoris. Sꝫ pēſate cariſſimi ordinatōꝫ tanti teſtamēti Teſta mentū eī eſt vltima volūtas poſſeſſoris ex pͥmēs q̇d cui qͣꝫtū ve relīqͣt̉. Sic chriſtꝰ vl timā voluntatē expͥmens tanqͣꝫ verus re gni et̓ni poſſeſſor ſtatuit. qͥd cui qͣꝫtū ve re linqueret. cū dixit. Uos eſtis q̇ ꝑmāſiſtiſ mecū ī temptatōibꝰ meis. et ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pater meus re gnū. ⁊cͣ. Quid ergo diſponis dn̄e. Diſpo nō inq̇t regnū. Cui dn̄e. Uobis inq̇t qui ſcꝫ ꝑmāſiſtis mecū ī tēptatōibꝰ. Sꝫ qͣntū dn̄e. vtrū ꝑtē regni vel totū. Sicut inq̇t di ſpoſuit mihi pat. quē.ſ. ꝯſtituit hedeꝫ vni uerſoꝝ. ſic et ego diſpono vob̓. vt.ſ. habea tis vniuerſū regnū. Adaptatōꝫ hꝰ aucto ritatis reqͥre in purificatōe in pͥmo ẜmōe Sic ergo neceſſe fuit mori ip̄um ꝓpter te ſtamenti ꝯfirmatōꝫ. ſed patiendo ꝓpt̓ di lectōis on̄ſionē. Oſtendit̉ eī dilecto tplici ter. agendo. dando. patiendo. Multa q̇ dem egit deus ꝓ hoīe ſicut ad imagineꝫ ⁊ ſil̓itudinē ſuā ip̄m faciendo. et ip̄m creat̉iſ p̄ponendo. p̄s. Oīa ſubieciſti ſb̓ pedibus eius. Item angelos ſibi in cuſtodes depu tando. p̄s. Angelis ſuis d̓s māda. de te. ⁊ Sic d̓s ab initio multa egit ꝓpt̓ hoīeꝫ in ſignū dilectōis. Sꝫ plus dilcōis oſtendit qn̄ ei donū qḋ eſt ſuꝑ oīa dona dedit. De dit ei ei donū p̄cioſiſſimū. de qͦ Io. iij. Sic deuſdilexit mundū vt filiū ſuū vnigenitū daret. Sꝫ qꝛ maius ſignū dilcōis eſt pati ꝓ amico qͣꝫ aliqͥd facere vel dare. id̓o non ſuffecerūt p̄dicta. ſꝫ et̄ pati ꝓ hoīe voluit ī ſignū magne dilectōis Vn̄ ⁊ ip̄e dixit Io. xiiij. Maiorē hac dilectōnem nemo habꝫ vt ai. ſuā po. qͥs ꝓ. ⁊cͣ. Sic ergo ⁊ ꝑpt̓ teſta mēti ꝯfirmatōꝫ ⁊ ꝓpter dilcōis onſionem ¶ De ſancto Iohanne baptiſta. neceſſe fuit ip̄m pati. ¶ M ¶ Sed paſſi onis fructus innuit̉ cū ſubdit̉. vt oīs q̇ cre dit in ip̄o nō ꝑe. ſꝫ ha. vi. et̓. O qual̓ ⁊ qͣnt h̓ fructus. Ondit enī ip̄e ſaluator hūc fru ctū oībus ꝯmunicabilem. cū dicit vt oīs.ſ. ſiue iudeꝰ. ſiue gentil̓. ſiue nobil̓ ſiue igno bilis. Act̉. x. Non eſt ꝑſonaꝝ acceptor d̓s Item on̄dit hūc fructū ad habendū facilē cū dicit. q̇ credit. Non dicit q̇ diuitias hꝫ. ſic enī ip̄ꝫ habere nō poſſent pauꝑes. Nō dicit q̇ fortis ē et pulcer corꝑe. qꝛ ſic exclu derent̉ debiles. Sed dicit. q̇ credit. qd̓ pōt eſſe ꝯmune oībꝰ. Corde enī credit̉. Exem plū ca. ij. DD. Item on̄dit fructum dele ctabilem cū dicit. habeat vitā et̓nā. Ecc̄. xx iiij. Trāſite ad me oēs q̇ ꝯcupiſcitis me et a generatōibꝰ meis adiplemi Sp̄s eī me us ſuꝑmel dulcis. ⁊ h̓editas mea ſuꝑ mel et fauū. Ad quā nos ꝑducat. Exemplum ca. xvj. B. ¶ De ſancto Iohanne baptiſta. Sermo. CCXXXI. Rit enī magnuſ coram dn̄o Luc̄. j. ¶ N ¶ Ex hiſ v̓bis dn̄i notanda ſūt qͣttuor ge nera hoīm. Quidā enī ſūt magni coram dn̄o. parui corā mūdo. Quidā ꝑui coraꝫ dn̄o. ſed magni corā mūdo. Quidā ⁊ ma gni corā dn̄o ⁊ magni corā md̓o. Quidā et ꝑui corā dn̄o ⁊ ꝑui corā md̓o. In ſūma gͦ nō ꝙ magnū facit corā dn̄o bōa vita. ſꝫ ꝑuū corā ip̄o facit mala vita. Itē magnuꝫ fac̄ corā md̓o md̓i fortuna. ⁊ puū fortune abſētia ¶ Sūt ergo pͥmi magni corā dn̄o ꝓpt̓ bonā vitā. ſꝫ ꝑui corā md̓o ꝓpt̓ fortūe abſentiā. Ex his eſt beatꝰ ioh̓es ⁊ pleriqꝫ fideles. Bone ei vite btus ioh̓s facile oſtē dit̉ ſi textꝰ euāgelij ꝑcurrat̉. Qn̄ eī ip̄e ī ci bo peccauit q̇ vt dicit euāgeliſta locuſtaſ ſolumodo ⁊ mel ſilueſtre cōmedit. Quid de qͣlitate tegimīs ſui rep̄hēſibile reliqͥt. qͥ cameloꝝ pilis corpꝰ oꝑuit. Quid d̓ loqͣci tate offend̓e potuit q̇ diſiūctꝰ ab hoībꝰ de h̓emo n̄ receſſit. et ſic viuēs magnꝰ erat co rā dn̄o. Hāc magͥtudinē ip̄iꝰ on̄dit dn̄s ī qͣttuor. Primo qꝛ ꝑ archangelū natītatē eꝰ tāqͣꝫ ꝑ magnū pͥncipē p̄nūciauit Scd̓o qꝛ ꝑ illū archangelū ꝑ quē ⁊ ſuā natītateꝫ p̄nūciauit. pilluꝫ et̄ eꝰ ntītatē p̄nūciauit.ſ. ꝑ gabrielē. Tertio qꝛ in vt̓o ip̄m ſcīficauit. Quarto qꝛ ip̄m in prēꝫ ſpūalē elegit.ſ. qn̄ ab ip̄o baptizari voluit. Ex his magnus ad̓o on̄dit ꝙ teſte dn̄o. int̓ natos mulierū non ſurrexit maior. Sed certe puus erat corā md̓o qꝛ fortune md̓i nō inheſit. īmo ip̄am ꝯtēnens in deſertū ceſſit. Vn̄ et mū dus ip̄m ꝓ ꝑuo reputauit. qꝛ ⁊ ip̄m ꝓ pa uo ⁊ vili p̄cio vendidit. qꝛ ip̄e amicꝰ ſpōſi ipſe q̄ maior int̓natos mulieꝝ nemo ſur rexit. ille ſic ꝓph̓a ꝙ et̄ plus qͣꝫ ꝓph̓a. a mū do in carcere mittit̉. ⁊ ꝓ ꝑuo puelle p̄cio. ſ ſaltatu capite trūcat̉. et vir tante ſeuerita tis ꝑ riſu turpitudīs morit̉ ¶ O ¶ Item q̇dam ſunt magni corā mūdo ⁊ ꝑui corā dn̄o.ſ. q̄ fortune mūdi inherent male viuē tes. De qͥbus fuit h̓odes q̇ ioh̓em d̓colla uit. et oēs ꝯſimiles. Oqͣꝫ fuit diues coraꝫ mūdo q̇ induebat̉ purpura et biſſo. ⁊ epu labat̉ qͦtidie ſplēdide. ſꝫ ꝑuus coram dn̄o. qꝛ poſtea ab ip̄o guttā aque habere n̄ po tuit. ¶ P ¶ Item q̇dam ſūt et magni co ram dn̄o ⁊ corā mūdo. q̇ bene viuēteſ mū di fortunā habent. Tales fuerūt abraam yſaac. et iacob. et dauid. ⁊ alij. qͥ magni co rā dn̄o et corā mūdo magni fuerūt. Et qꝛ hͨ duo nō bene ſe ꝯpatiūt̉ ſimul ꝓpt̓ea ml̓ ti vtrūqꝫ volētes eē.ſ. et magni corā dn̄o ⁊ corā mūdo. a potiori ceciderunt. ꝑ tꝑalia excecati. Talis fuit ppl̓us iſraeliticꝰ q̇ ipin gͣuatꝰ. dilatatus. recalcitrauit et receſſit a deo ſalutari ſuo. Hoc et hodie in multis videmus q̇ rogant deū vt magni ſint co ram mūdo. et poſtqͣꝫ ſūt obliuiſcūt̉ deum Exemplū in vitis patrū de q̇dam h̓emita q̄ pauꝑ fuit bonꝰ. ⁊ diues effectus malus Exemplū in ꝓmptuario ca. iiij. M. Vnd̓ ſci vt melius poſſint eē magni coraꝫ dn̄o appetūt ꝑui eſſe corā mūdo. Vn̄ ſi tēꝑalia habent ꝑ que magni ſūt corā mundo. illa reijcientes cū apl̓o oīa arbitrant̉ tanquā ſtercora. Exempluꝫ nobile in barlaam de MIAncto. ohanne baptiſta. ¶5 ſAto Io rege ioſaphat. q̇ regno dimiſſo in deſerto habitauit. et de ſcō alexio q̇ ſpretis nuptijſ ⁊ pompa ſeculi ab vrbe roma ſe ſubtraxit ¶ Item q̇dam ſūt ꝑui corā dn̄o et coram mundo. qui nec res mundi nec bonaꝫ vi tam habent. et tales ſunt miſerabiles. ⁊cͣ. ¶ De eodem Sermo. ¶ CXXXII. Uit homo miſi a deo cui nomen erat ioh̓s. Io. j. ſ ¶ Q ¶ In his v̓biſta tangun ſcꝫ p̄curſoriſdn̄i natura. auctoritas. ⁊ grā Natura cū dicit. Fuit hō. qd̓ ideo dic̄ euā geliſta. qꝛ q̇dam h̓etici dixerūt euꝫ fuiſſe r̄ hoīem ſed angelū. habentes illud ꝓ ſe qd̓ dictū eſt de ip̄o. Ecce mitto angelū meuꝫ Scd̓m ſcꝫ auctoritas tangit̉ cū d̓Miſſꝰ a d̓oMagne autoritatiſ vtiqꝫ fuit legatꝰ qꝛ a ſūmo pontifice.ſ. deo miſſus fuit Te tiū v̓o ſcꝫ grā notat̉ cū d̓r. Cui nomē erat ioh̓eſ. Iohānes intp̄tat̉ grā. Fuit ergo hō nō angelꝰ. miſſus a deo n̄ a dyabolo. vt q dam h̓etici aſſerebant. ¶ Ꝙ āt ioh̓s mi lus ſit a deo triplex ē in euangelio ꝓbatio Prima a ꝯceptōe. Scd̓a a collatōe. Ter tia a ꝯparatōne. Aꝯceptōne miracl̓oſa a collatōne gratioſa. et a ꝯꝑatōne v̓tuoſa Primū.ſ. conceptio miraculoſa fit ex an gelica annūciatōne. Lu. j. Elizabeth cōce pit filiū in ſenectute ſua. Scd̓um ſcꝫ colla tio gratioſa fit ex matris ꝯfabulatōe. Lu. iij. Abijt maria ī montana ⁊ ſalutauit eli zabeth. Tertiū.ſ. ꝯꝑato v̓tuoſa fit ex helye ꝯuerſatōne. Lu. j. Ipſe p̄ibit an̄ ip̄m ī ſpū ⁊ v̓tute helye. ¶ Primū.ſ. ꝯceptio fit mi raculoſa ꝓpter tria. Primo qꝛ gabriel eꝰ baiulus fuit. Lu. j. Aſtitit ei angelꝰ Scd̓o qꝛ zacharias incredulus obmuteſcit. Vn̄ ibidem. Eris tacens ⁊ non poteris loqui. Tertio qꝛ vterqꝫ parēs vetulus concepit Minus enī eſſꝫ miraculoſū ſi vnus eſſet vetulꝰ. ſꝫ h̓ fuit vterqꝫ. qd̓ fuit maximum miraculuꝫ tales ꝯciꝑe. Lu. j. Elizabeth cō gnata tua ⁊ ip̄a concepit in ſenectute ſua. Ergo qꝛ ꝯceptio ꝑ angelum innoteſcit. za charias obmuteſcit. ⁊ ſenectuſ refloreſcit digne d̓r miraculoſa. ⁊ a tali ꝯceptōe ꝓba tur miſſus a deo. ¶ R ¶ Scd̓o ꝓbatur a collatōne gratioſa. Vere collatio grato ſa. Uirgo maria mater grē ſalutat. Eliza. bethex gratiā ꝓphetat. Iohannes ipſe in gratiā exultat. Salutat maria matrē pre curſoris. Lu. j. Venit in domū elizabeth ⁊ ſalutauit elizabeth. Elizabeth ꝓphetauit aduentuꝫ ſaluatoris. Vnde dixit. Vnde mihi vt veniat mater dn̄i mei ad me. In vtero iohannes exultauit de preſentia ſal uatoris. Exultauit enī infans. Et ex hiſtri bus d̓r collatio gratioſa. per quā etiā pro batur miſſus a deo. ¶ S ¶ Tertio pro batur ex comꝑatōne v̓tuoſa cum dicitur p̄e p̄ibit ante ip̄m in ſpū et virtute helye ⁊c. In ſpiritu enī propheta. in vrrtute nota tur perfecta iuſticia. in preparatōe plebis notatur exemplū et doctrina. Per pͥmuꝫ eſt cōmendabilis reſpectu dei. per ſecuu dū reſpectu ſui. ꝑ tertium reſpectu ꝓximi In ſpū enī eſt ꝓpheta. per quod chriſtuꝫ p̄dixit. ⁊ p̄ſentem digito demonſtrauit di cens. Ecce agnus dei. In v̓tute autem no tatur eius v̓tutis abundantia qua ſeip̄m rexit. et ꝓpterea a chriſto laudari meruit ſic. Inter natos mulieꝝ nō ſurrexit maior iohanne baptiſta. In preꝑatōne āt notat̉ exemplū ⁊ doctrina. ꝑ qͥ ꝯuertit̉ ꝓximus. Un̄ d̓r de ip̄o ſicut de helya. vt conuertat corda patꝝ ad filioſ. ⁊cͣ. Et a tali ꝯparatōe v̓tuoſa ꝓbat̉ fuiſſe miſſus a deo. Fuit ergo miſſus. ⁊c. ¶ De eodem Sermo ¶ CXXXIII. Ohanneſ erāt lu cerna ardens et lucens. ⁊cͣ. Ioh̓. v ¶ ¶ ¶ In hͦ breui v̓boꝝ cōpen dio t̓a dn̄s poſuit ad ꝯmendatōꝫ ſui p̄cur ſoris. in q̇bus tribꝰ on̄dit eū fuiſſe omī bo nitate ꝑſpicuū Nam triplex eſt reſpectus bonitatiſ. reſpectu cꝰ bonitas exercet̉.ſ. d̓s ip̄e homo. ⁊ ꝓximꝰ. Qualit̓ aūt btūſ ioh̓s ¶ De ſancto Iohanne baptiſta. ad hūc tripliceꝫ terminū ſe habuit oſtēdit dn̄s in p̄miſſis v̓bis Nam reſpectu ſalua toris fuit lucerna. reſpectu ſuiip̄iꝰ fuit ar dens. reſpectu ꝓximi lucēs. In pͥmo oſtē dit̉ officij dignitas. In ſcd̓o vite ſanctitas In tertio ꝓximoꝝ vtilitas. Nā qͣntuꝫ ad digͥtatē officij d̓r lucerna. qͣntū ad vite ſan ctitatē d̓r ardens. qͣntū ad ꝓximoꝝ vtilita tē d̓r lucēs. ¶ Fuit eī h̓ hō miſſus a deo vt officio lucerne teſtimoniū ꝑhiberet de lu mine. Un̄ et deus pater ꝑ ꝓph̓aꝫ d̓ ip̄o di cit. Paraui lucernaꝫ chriſto meo. Quia ipſe fuit lucerna pedibꝰ dn̄i qn̄ p̄currens ip̄m clamabat. Parate viā dn̄i. Hec aūt lucerua parata fuit a dn̄o in conceptōne. qꝛ ꝯtra parentū ſpem d̓ino miraculo ē cō ceptꝰ. ſtabilita fuit in aīe infuſione. accen ſa fuit qn̄ in vtero ſanctificatꝰ fuit. expoſi ta fuit in deſerto quando p̄dicauit dicēs. ego vox clamantis. ⁊c. emuncta fuit in ba priſmo qn̄ chriſtuꝫ baptizauit. extincta fu it in martyrio quando expirauit. Vnde dn̄s dicit. Iohanes erat lucerna. Propt̓ talem dignitatē officij d̓r etiā angelꝰ Un̄ in Mar. j. Ecce mitto angelum meum. ⁊ In ſignuꝫ talis officij beati iohānis. ſicut dicitbtūs augꝰ. ſuꝑ illud p̄s. paraui lucer nā chriſto meo. in ꝓfeſtis diebus vnuꝫ ſo lū lumē p̄cedit euangeliū. in feſtiſ v̓o duo quod ſignat qꝛ ẜm aduentū duo p̄cedent ſcꝫ hel yas ⁊ enoch ¶ U ¶ Qualis aūt hͨ lucerna reſpectu ſui fuerit on̄ditur cū d̓r. ardens.ſ. ardore coritatis. ſicut dicit gloſa caritas enī ignis ē ille de qͦ dicit dominus Lu. Igneꝫ veni mittere in terrā. ⁊ q̇d volo niſi vt ardeat. Ipſa ē ille ignis de qͦ in lege p̄cipit̉ vt ſꝑ ardeat in altari cordis noſtri. Ꝙ āt ꝯtinue h̓ ignis fuerit in ioh̓e on̄dit̉ a dn̄o. cū nō p̄teritū vel futuꝝ ſꝫ p̄ſens po ſuit dicēs. ardens. Preſens ei eſt cꝰ pars p̄terijt etꝑs futura ē. Ardere eī cepit cum in vtero ſcīficatꝰ fuit. ⁊ arſit quſqꝫ ꝑ mar tiriuꝫ exunctꝰ fuit. Quod aūt in caritate ꝯſiſtit bonē vite ꝑfectio on̄dit apoꝰ dupli citer ſcribens ad Coꝝ. xiij. Primo qꝛ non habita ip̄a. nulla habent̉ bona. Scd̓o qꝛ ip̄a habita. cetera habentur bona. ¶ Q ſine ipſa ceterā bona non valeant oſten dit tripliciter reſpectu trium bonoꝝ circa que conſiſtit omīs boni perfectio. Prīo reſpectu boni quod eſt oris. cū dicit. Si lī guis ho. lo. ⁊ ang. Līguis hoīm loquit̉ q̇s confitendo. laudando. que omīa non va lent ſine caritatē. Vnde dicit. Caritatē aūt nō habeā nihil ſum. Scd̓m reſpectu bo ni quod eſt cordis. cum dicit. Et ſi noue rim miſteria et fidem habeā. corde enī cre ditur ad iuſticiā. caritatem autem nō ha beam. ⁊cͣ. Tertio reſpectu boni qd̓ eſt ope ris. Vnde ſi diſtribuero omēs facultateſ. īmo qd̓ eſt maius. ſi tradidero corpꝰ me ita vt ar. ⁊cͣ. Et ſic oſtendit ꝙ nulluꝫ opus conſiſtit ſine caritate. ¶ Secundo oſten dit ꝙ habita caritate habent̉ oīa. ⁊ ẜm hoc multa ponit que omīa ꝯplectit̉. Caritas patiens eſt. benigna ē. ⁊cͣ. Et cū btūs iohā nes ardens fuerit caritate. oēs effectꝰ on̄ dit in ſe caritatis. Nam patiēs fuit in paſ ſione. benignus in reſponſione. ſicut mili tibuſ ⁊ alijs eum interrogantibꝰ. nō emu labatur.i. non torquebat̉ de aliena felicita te ſicut oſtēdit ſuis diſcipulis q̇ inuidebāt ꝙ chriſtus baptizabat. nō egit ꝑperā. id ē. ꝑuerſe ſe chriſtū aſſerendo. non inflabat̉ ſcꝫ in ſuꝑbiā in chriſti baptiſmo. ⁊ in oībꝰ motibus ſuis. qualiter nō fuit ambitioſꝰ et qualiter non queſiuit q̄ ſua ſunt. et alia que ſequuntur adapta. Quia ergo arde bat caritate in qua ſūt oīa. ꝯuenient̓ dn̄s on̄dit ip̄ius vite ſanctitatem ꝑ caritatem. ¶ X ¶ Qualis āt reſpectu ꝓximi fuerit ondit̉ cū d̓r lucēs. Lucebat eī ad hoīm vti litatē. et hͦ triplicit̓. ꝑ p̄dicatōꝫ. et correctōꝫ ⁊ ꝑ ꝯuerſatōꝫ. In pͥmo lucebat veritatem p̄dicando. qn̄ dicebat Non ſū ego chriſtꝰ q̇ poſt me. ⁊cͣ. In ſcd̓o lucebat zelum corre ctionis oſtendēdo. cum dicebat. Genimi na viperarum. ⁊cͣ. In tertio lucebat in ſe ſanctitatem repreſentando. Vnde hero des metuebat eum. ſciens ſanctum. ¶ De ſancto Iohanne baptiſta. ¶ De eodem. Sermo. CCXXXIIII. Rit enī magnuſ C corā dn̄o. vinū ⁊ ficeraꝫ nō bibet ⁊ ſpūſctō re. ad hͦ ex vt̓o mr̄is ſue. ⁊ multos filioꝝ iſrl̓ ꝯuer ad dn̄m d̓ū ip̄oꝝ Lu. j. ¶ A ¶ In his v̓bis āgelꝰ cōmedat beatū ioh̓eꝫ tripl̓r. vicꝫ reſpectu chriſti. re ſpectu ſui. ⁊ reſpectu ꝓxi Reſpectu chriſti ꝯmēdat ip̄m ī officij digͥtate. cū dicit. Erit magnꝰ corā dn̄o. Reſpectu ſui cōmēdat ip̄m ī vite ſcītate. cū dicit. vinū ⁊ ſice. n̄ bi. ⁊ ſpūſcō re. ad. ex. v. m. ſue. Reſpectu ꝓxī cō mēdat ip̄m ī vtilitate. cuꝫ dicit. ml̓tos fi. iſ. ꝯuer. ad dn̄ꝫ. ¶ Officij āt digͥtas ẜm quā ꝯmēdat̉ reſpectu chriſti fuit ī tribꝰ. vicꝫ in ꝓph̓atōe. ꝓ qͣ dicit chriſtꝰ Mat. xj. Quid exiſtis ī deẜtū vid̓e ꝓph̓aꝫ. et̄ dico vo. p. qͣꝫ ꝓph̓aꝫ. qꝛ alij ꝓph̓e chriſtū futuruꝫ ꝓph̓a uerunt. hic autem digito demonſtrauit It̓ fuit ī baptizatōe. qꝛ meruit ip̄m chriſtū baptizare. Qd̓ qꝛ magnū fuit mirabatur ioh̓s dicēſ Mat. iij. Ego a te debeo bapti zari ⁊ tu ve. ad me. It̓ fuit ī vie p̄ꝑatōe Qd̓ officiū ē magnū ī curia pͥncipū Io. j. Ego vox cla. ī deẜ. para. vi. dn̄i. Et Mar. j. Ecce mitto ange. qͥ p̄ꝑabit viā tuā an̄ te. Luc̄. j. p̄bis an̄ faciē dn̄i ꝑa. vi. eꝰ. ¶ Scd̓o ꝯmē dat angelꝰ beatū ioh̓eꝫ reſpectu ſui qͣntuꝫ ad vite ſcītatē. ⁊ hāc on̄dit dupliceꝫ. vicꝫ ꝑ ext̓iorē auſteritatē. cū dicit. vinū ⁊ ſice. nō bi. Et ꝑ īt̓iorē ſcītatē. cū dicit. ⁊ ſp.ſ. re. adhͨ ex v. m. ſue. Fuit enī ī ext̓iori p̄cus in victu qꝛ eſca eꝰ erat locuſte ⁊ mel ſil. ſic̄ d̓r Mat. iij. It̓ fuit ſobriꝰ ī potū. qꝛ vinū ⁊ fice. nobi. ſic̄ h̓ d̓r. ꝑ q̄ ītellige oēꝫ potū q̇ īebriare p̄t. It̓ fuit durꝰ in veſtitu. qꝛ hēbat veſtimen tū de pilis cameloꝝ. Exemplū ca. j. E. Cō mēdat et̄ eū ab int̓iori puritate. cū dicit. et ſpūſcō re. ad. ex. v. ma.ſ. Exqͣ on̄dit āgelus triplex bonū ī ioh̓e. vicꝫ purgatōeꝫ ab ori ginali. cū dicit. adhuc ex vtero matris. qꝛ cū adhuc eſſꝫ in vt̓o ꝑ ſpūmſanctū purga tus fuit ab originali pctō. It̓ on̄dit ſecuri tatē a mortali. cū dicit. ſpūſcō re. qꝛ licꝫ veniale ꝯpatiat̉ ſe cū grā ſpūſſctī ſicut īnuit j0. cum dixit. Si dixerimꝰ qꝛ peccatū non habemꝰ. ip̄oſ nos ſeducimꝰ. nō tn̄ morta le. Vnd̓ ex qͣ repletꝰ fuit ſpūſcō peccatum mortale in ip̄o locū habere nō potuit. Itē aſſecutōeꝫ boni.ſ. v̓tutes. vn̄ ſeq̇t̉. ip̄e ī ſpū p̄ibit ⁊ v̓tute. ¶ Tertio ꝯmēdat̉ reſpectu ꝓxī qͣntū ad vtilitatē. cū dicit. et multos fi. iſ. ꝯuer. ad dn̄m. Cōuertit āt eos triplicit ad dn̄m. vicꝫ p̄dicando. Vn̄ Mat. iij. Ve nit ioh̓s p̄dicans in deſerto iudee ⁊ dicēs. Pniam agite. ap. eī re. ce. It̄ cōuertit eos baptizando. qꝛ ꝑ ſuū baptiſmū preꝑabat eos ad baptiſmū chriſti. Vnd̓ Math̓. iij. Tunc exibat ad euꝫ hieroſolima et omīs iudea ⁊ baptizabāt̉ ab eo ī iordane ꝯfiten tes pctā ſua. Quibꝰ dixit. Ego vos bapti zo īaqͣ. q̇ āt poſt me veīt ille baptizabit in ſpūſco. Item ꝯuertit eos arguēdo. Vnde Math̓. iij. dixit phariſeis. Progenies vi peraꝝ qͥs vob̓ demō. fu. a ven. ira. Sic ar gͣuebat hodē ꝓper herodiadem. licet ipſe tanquā obſtinatus argutōnem ꝯtempſe rit ¶ De eodem. Sermo. ¶ CXXXV. Riuſ quā te for. i vtero noui te. ⁊ an̄qͣꝫ exi. de ven. ſci. te. ⁊ ꝓph̓aꝫ in gē. de. te. Hiere. j. ¶ B ¶ Hec v̓ba hiere. ꝓph̓e legit eccl̓ia ad honorē ſcī ioh̓is baptiſte Quattuor āt bn̄ficia btō iohāni a ꝯditore nrō exhibita in p̄miſſis v̓bis tāgūt̉. vicꝫ qꝛ ip̄m nouit. formauit. ſcīficauit. ⁊ ꝓph̓aꝫ dedit. Nouit vtiqꝫ ip̄m an̄qͣꝫ eēt. formauit vt eēt. ſcīfica uit vt bn̄ eēt. ⁊ ꝓph̓am dedit vt prodeſſet. Nouit ergo an̄qͣꝫ eēt ꝑ p̄deſtinatōneꝫ. for mauit vt eēt ꝑ ꝯceptōeꝫ. ſcīficauit vt bene eſſet ꝑ gratie infuſionē. ſed ꝓph̓am dedit vt ꝓdeſſet ꝑ legatōem. ¶ Ꝙ autē noue rit ip̄m anteqͣꝫ eſſet ꝑ p̄deſtinatōꝫ apparet ex qͣttuor. Primo qꝛ a ꝓph̓is p̄nūciatus. Un̄ Mat. iij. Hic ē de q̇ dictū ē ꝑ yſaiam ꝓph̓am. Vox clamātis in deẜto ꝑate viā dn̄i. Item fuit antequā eſſet per angelum ¶ De ſanctis Petro et paulo. nunciatꝰ. Un̄ Lu. j. Ne timeas zacharia exaudita ē orō tua ⁊ elizabeth vxor tua pa riet tibi filiū. Item an̄qͣꝫ eſſꝫ ab eodē ange lo ē p̄noīatꝰ. Un̄ dixit. Et vocabit̉ nomen eius ioh̓s. Item an̄qͣꝫ eſſꝫ ab angelo qͣꝫtū ad meritū multiplicit ꝯmēdatꝰ cum dicit Erit eī magnꝰ corā dn̄o vinū ⁊ ficerā n̄ bi bet. ⁊ alia q̄ ſequūt̉ adapta de p̄cedēti ſer mone. ¶ C ¶ Scd̓o formauit ip̄m vt eēt ꝑ ꝯceptōem. Nat̉a ei ꝑentū eꝰ ꝯceptōem ip̄iꝰ nullatenꝰ feciſſꝫ ſi miracl̓oſe ip̄am d̓s nō formaſſet. ꝓ q d̓r in p̄miſſis v̓bis. pͥuſqͣꝫ te for. Vn̄ Luc̄. euāgeliſta vt on̄deret ꝯce ptōꝫ ſuā totā d̓ina virtute fuiſſe factaꝫ tri plicē defectū īnuit ī ip̄is fuiſſe. Et pͥmuꝫ ꝓ paginis. cū dicit. Et nō erat illis filiꝰ.i. nu qꝫ. Item defectu naturalis v̓tutis eo ꝙ eēt ſterilis elizabeth. Itē defectū etatis. cuꝫ di cit. ⁊ ambo ꝓceſſerāt in diebus ſuis. n̄ pat̓ tantū qꝛ bn̄ poſſꝫ generare ſenex de iuue ne muliere. ſꝫ ambo ꝓceſſerāt ī diebꝰ ſuis Hoc āt ꝓcuratuꝫ ē a dn̄o ſicut dicit gloſa vt ꝑentes gͣtiores eēt ꝓ hͦ dono. ppl̓i vene ratores eēt pro pͥuilegio. v̓tus etiam dn̄i magis eluceret ꝓ hͦ mrracl̓o. ¶ D ¶ Ter tio vt bn̄ eſſet ſcificauit ip̄um in vt̓o ꝑ grē collatiōeꝫ. ꝓ qͣ dicit. Anqͣꝫ ex. de ven. ſci. te. Hec āt ſcificatio t̓a ꝯferebat. qꝛ originale peccatū mūdabat. ſicut circūciſio. It̄ grāꝫ ꝯferebat ſicut baptiſmꝰ. It̄ plenitudinem ſpūs ꝯferebat ſingulari dono. Vnd̓ dixit angelꝰ d̓ ioh̓e. qꝛ ſpūſcō replebit̉ adhuc ex vtero matris ſue. Hec āt plenitudo appa ruit in ioh̓e qn̄ ad aduentū marie exulta uit infans in vt̓o elizabeth. Exultauit vti qꝫ ſuo ſaluatori quē maria geſtabat agḡ tulans. Exultauit ip̄m ſalutās. Exultauit ſui p̄curſionis officium inchoans. ¶ C ¶ Quarto ꝓphetam dedit vt p̄deſſꝫ ꝑ le gationē ꝓ qͣ dicit. et ꝓph̓am in gentibꝰ de di te. Vnde legit̉ de ip̄o in epl̓a hodierna. Poſui te in lucē gentiuꝫ vt ſis ſalus mea vſqꝫ ad extremū tre. Fuit ergo poſitꝰ in lu men cecoꝝ. in ſalutē ꝑditoꝝ. It̓ in lucem q̇ ad doctrinā. in ſalutē q̇ ad mores. Felix le gatꝰ q̇ poſitꝰ eſt in lucē nō in tenebras. ī ſa lutē nō in ꝑditōem. Exemplū in ꝓmptua rio ca. xviij. D. Hic legatus vt magis pro deſſet euident̓ oībus loquebat̉. ꝓ qͣ dicit. Io. iij. Ego vox claman. ⁊c Clamabat aut teſtificādo chriſtū Io. j. Hic veīt in teſtīo niū vt teſti. phi. de lu. Itē clamabat exhor tando ppl̓m. Math̓. iij. Penitentiā agite ap. ei reg. ce. Item clamabat arguendo ob ſtinatū. ſicut h̓odem. Mar. vj. Non licet tibi habere vxorē frīs tui. Et phariſeis di cebat Math̓. iij. Genimia viperaꝝ quis vob̓ indicabit fugere a ventura ira. Pro pter pͥmum d̓r lucifer maīfeſtādo ſolē iu ſticie Iob. xxxviij. Nūq̇d ꝓduces luciferū Propter ſcd̓m d̓r lucerna on̄dendo lumē peccatoribꝰ Io. v. Erat lucerna ardens et lucens. Propter tertiuꝫ d̓r ſagitta electa ꝑcutiens iniquos. Vnde de ip̄o cantatur et legit̉ illud yſa. xlix. Poſuit me quaſi ſa gittam electam. ¶ De ſanctis Petro et Paulo apoſtolis. Sermo. ¶ CXXXVI. Ecit deuſ duo lu minaria magͣ. luminare maius vt p̄eſſet diei. ⁊ lūiare minꝰ vt pre eſſꝫ nocti. Gen̄. j. ¶ F ¶ In his v̓bis ſpūa liter intellectiſ qͣdruplex gl̓a deſcribit̉ pͥnci pū eccīe.ſ. petri ⁊ pauli. ¶ Prīo caritatiſ v̓itas. cū dicūt̉ duo. nam caritas minꝰ qͣꝫ inter duos haberi nō poteſt. ¶ Secūdo vite ⁊ miraculoꝝ excellens diuerſitas. cuꝫ dicunt̉ magna. Vn̄ in actibꝰ. Per manꝰ apl̓orū fiebāt ſigͣ. ⁊cͣ. ita vt in plateis īfirmi ponerent̉. Similiter de paulo Act. xviij. ¶ Tertio ip̄oꝝ p̄dicatōnis ⁊ doct̓ne clari tas. cū dn̄r lūiaria. qꝛ ip̄i lucebāt tanqͣꝫ lu minaria in medio natōnis praue et ꝑuer ſe. Un̄ eis dn̄s dicit Math̓. v. Vos eſtis lux md̓i ¶ Quarto notat̉ p̄latōis digͥtas ibi. lūiare maiꝰ vt p̄eſſet diei. ⁊cͣ. ¶ Duo er go fuerūt qͣꝫtū ad caritatiſ v̓itatē. Lūiaria qͣntū ad p̄dicatōis claritatē. Magͣ qͣntū ad vite ſanctitatē. Sed p̄fuere diei ⁊ nocti qͣntum ad eccl̓iaſtice dignitatis ptātem. ¶ De ſancto Petro apoſtolo. ¶ Caritas aūt ꝓpter quā duo dicuntur int ip̄oſ patuit tripliciter.ſ. ī mutua cordiſ affectōe. Act̉. v. Erat illis cor vnū ⁊ aīa. 2 Et pe. in can̄. iij. Sicut docuit cariſſimus frater noſter paulꝰ Vere carus fuit iaco bus. carior ioh̓es. cariſſimꝰ paulꝰ. Scd̓o patuit ī mutua cohabitatōne. Vn̄ yſa. xj. Habitabit lupꝰ cū agno. gloſa. pauluſ cū petro. Tertio patuit ī inſeꝑabili de hͦ mu do tranſitōne. qꝛ gl̓oſi p̓ncipes t̓re quo in vitā ſua ſe dilexerūt ita ⁊ ī morte nō ſūt ſe parati. Un̄ in ſaul ⁊ ionatha p̄fugurati ſt̓ Saul ei ⁊ noīe ⁊ int̓p̄tatōne ſigͣt paulum qꝛ ſaul petitio intp̄tat̉. ⁊ ip̄e ter dn̄m roga uit. ⁊cͣ. Ionatha colūba int̓p̄tat̉. ⁊ ſigͥficat petrū. qꝛ dn̄s in euangelio filiū colube eū noīauit. ⁊ bene. qꝛ roſtro diſcretōis ſue ſic̄ colūba purū granū elegit. illd̓ inqͣꝫ granu de q d̓r. Niſi granū fru. Illd̓ elegit qn̄ illd̓ p̄ oībus ſegregauit dicēs. Tu es chriſtus filiꝰ dei viui. ¶ G ¶ Seq̇t̉ magͣ qͣntū ad vite ſanctitateꝫ. ⁊ hͦ tripl̓r. iuxta qd̓ omne magnū d̓r. Fuerūt ei magni altitudīe ꝯtē platōnis reſpectu dei. Un̄ phi. Nrā ꝯuer ſatio in celis ē. It̓ latitudīe vtilitatis reſpe ctu pxi. Coꝝ. Factꝰ ſū iud̓is in. ⁊cͣ. It ꝓfun ditate hūilitatiſ reſpectu ſui. Coꝝ. xv. Ego ſū minimꝰ apl̓oꝝ. ⁊cͣ. ¶ H ¶ Fuerūt et̄ li minaria qͣntū ad p̄dicatōis claritatē.ſ. ſo ⁊ luna. Sol d̓r petrꝰ ꝓpter triplicem ethy mologiā. Primo ſol. q. ſolꝰ lucēs. ⁊ ip̄e ſo lus lucēs fuit in eccīa aucte. fuit ei p̓ncepſ apl̓oꝝ Scd̓o d̓r ſol qͣi ſuū largiēſ. ſic petrꝰ grām p̄dicatōis iudeis ⁊ gentibꝰ. Tertio d̓r ſol qͣſi ſurſū leuās. ſic ip̄e corda leuauit ab ydolatria ad dei cultū. Sic paulus d̓r luna triplicit̓. Primo qꝛ luna cū ad cōſū matōꝫ venerit tūc minuit̉. Sic paulꝰ cuꝫ cōſūmaſſet nūerare labores ſuos ſubdit. Ego ſū minimꝰ apl̓oꝝ. Coꝝ. xv. Scd̓o lu na vicinior eſt t̓re. ſic paulꝰ p̄ oībus apl̓is t̓renis appropinqͣuit in tātū vt mrimonia ſē regulā daret dicēs. Uir vxori debitum reddat. Tertio qꝛ luna illūiat noctē.i. gen tes. Vn̄ in aūcte ſubdit̉. Lumiare minus vt p̄eſſꝫ nocti. Dicit̉ aūt petrꝰ maiꝰ lūiare qꝛ pͥmus auctoritate. et paulꝰ minus. qꝛ ⁊ ſi p̄dicatōne pͥmus.i. p̄cipuus. vocatōe tn̄ nouiſſimus. ¶ Petrus p̄fuit diei.i. iud̓iſ q̄ ꝑ legem illuminati. et paulus nocti. id eſt. gentibus in tenebris ignorantie cōſti tutis. Vnde Gal̓. ij. Qui operatus eſt pe tro in apoſtolatū circūciſionis. operatuſ eſt et mihi inter gentes. ¶ De eodem Sermo. ¶ ¶ XXXVII. ſti ſunt due oliue et duo candelabra in conſpectu domini terre ſtantes. Apo. xj. I ¶ Hoc verbum competit iſtis apoſto lis ratōne triplici. Rōne cōbinatōis. Se cūdo rōne comꝑatōnis. Tertio rōne ſta tionis. Et conbinatio competit numero. quia duo. comꝑatio merito. quia oliue ⁊ candelabra. Statio p̄mio. quia in conſpe ctu dn̄i terre ſtantes. ¶ De cōbinatione apoſtoloꝝ loquitur Luc̄. x. Miſit eos bi nos. Cuius cōbinatiōis triplex rō poteſt reddi. ¶ Prima eſt fomentum caritatis quia duo ſunt p̄cepta caritatis. et caritaſ minus qͣꝫinter duos haberi nō p̄t. ¶ Se cunda eſt emolimentū ſocietatis Ecc̄. iiij Habent enī emolimentū ſocietatis ſue. ¶ Tertia firmamentū veritatis Math̓ In ore duoꝝ vel trium ſtabit omē v̓bum ⁊cͣ. ¶ Comꝑatio vero competit merito. quia ip̄i apoſtoli ⁊ oliue fuerunt in vita. et candelabra in doctrina. Vtrūqꝫ autem iſtoꝝ eſt conſiderare tripliciter. Eſt eī con ſiderare oliuā et ꝓut habet in radice ama ritudinem. et prout in arbore pulchritudi nem. et prout in fructu dulcedinem. Et iſti apoſtoli portauerunt in vita amari tudineꝫ. Vnde dicit apoſtolꝰ. Sēꝑ mor tificatiōem ieſu in corpore noſtro circūfe retes. ⁊cͣ. p̄s. Eūtes ibat ⁊ fle. It̄ pulcritudi nē ꝯuerſatōis. qꝛ fuerūt ſic̄ oliue ſpecioſe in campis. Eccl̓. xxiiij. Item dulcedineꝫ et pinguedinem miſeratōnis. Eccleſia. xliiij. Hi ſunt viri miſcd̓ie. Similiter ip̄m can delabrū ꝯſiderat̉ triplicit̓. Quia ⁊ ẜm ſub ¶ De ſancto Betro apoſtolo. iectuꝫ de qͦ fabricatū.ſ. de auro puriſſimo. Item ẜm artificiū q̄ ordinatū.ſ. ꝑ haſtile. calamos. ciphos. ſperulas. ⁊ lylia. ⁊ emū ctoria. Itē ẜm vſū cui d̓putatū.ſ. vt luceret in templo. Que tria attēde ī doct̓na apl̓i ca. Nam p̄cioſa rōne ſubiecti. ꝓuer. Pre cioſior ē cūctis oꝑibꝰ. Itē diſtincta rōe ar tificij. Sex eī operū genera erāt in cādela bro. Haſtile in qͣ ītelligit̉ v̓bū crucis. Iteꝫ calami. in q̇bꝰ v̓bū ītelligit̉ de ꝯtēptū mū di. Item ciphi. in qͥbꝰ v̓bū diuini fōtis qd̓ ꝓpinat̉ fidelibꝰ. Item ſperule. q̄ ſignāt ver bū ſperandoꝝ vel eoꝝ q̄ qͣi ꝑ ſperas ⁊ ī ent gmate videmꝰ. Item lylia. in qͥbꝰ ſcīmoīa vite p̄dicando mōſtrat̉. Item emūctoria in q̇buſ iugis p̄dicatoꝝ ꝯfeſſio demōſtra tur. Habes ergo ꝙ p̄dicatio dꝫ diſtingui et in paſſione chriſti. ⁊ in ſubleuatōne ſpei et in cōmendatōe decoris ſcī. cū iugi tn̄ ex aminatōne ip̄iꝰ p̄dicatoris. Item vſus. qꝛ lumioſa. Nam ip̄i illumīauerūt eccīaꝫ d̓ Vnde qͦꝝ doctrina fulget eccīa vt ſol ⁊ lu na. ¶ R ¶ Ip̄a v̓o ſtatio ꝯpetit p̄mio. qꝛ in ꝯſpectu dn̄i. Stāt āt velut victores an̄ ducē. Heb̓. xj. Sctī ꝑ fidē vicerūt regͣ. Exē plū ca. iiij. C. Item velut laboratores ante retributorē Sap̄. iiij. Reddet d̓s mercedē laboꝝ. Exemplū ca. ix. I. Item velut accu ſatores an̄ iudicē Sap. v. Stabūt iuſti in magͣ ꝯſtantia aduerſus eos q̇ ſe angu. ⁊cͣ. Exemplū ca. iiij. N ¶ De ſancto Petro apoſtolo. Sermo. CCXXXVIII. N cathedra ſenioruꝫ laudent eum. ¶ A ¶ In v̓bis iſtis circa pn̄teꝫ ſolennitatē duo notant̉ Primobtī petri digͥtatis ſublimatio. qꝛ ī cathedra ſe nioꝝ. Scd̓o ad laudē ſublimati inuitatio ibi. laudēt eū. ¶ Quantū ad pͥmū aduer tere poſſumꝰ ꝙ btūs petrus in triplici ca thedra fuit ſb̓limatꝰ.ſ. ī cathedra digͥtatis p̄ſidendo. doctrine in docēdo. crucis ī pa tiēdo. Propterea t̓plicē legimꝰ cathedrā ſcꝫ ſenioꝝ. de qͣ h̓. De ſcd̓a īMat. Super cathedrā moyſi ſederunt ſcribe. Et de ecīa Eze. xxiiij. In cathedra dei ſedi. De qͣ dicit augꝰ. Crux patiētis fcā ē cathedra docen tis Prima cathedra inſinuat̉ nob̓ in pn̄ti ſollēnitate. ſcd̓a ī ſua p̄dicatōe. tertia ī ſua paſſione. Porro ī pͥma fuit ip̄e forma p̄ſi dentiuꝫ ſiue p̄latoꝝ. In ſcd̓a exemplar do centiū ſiue doctoꝝ. In tertia ſpeculū cōtē plātiū ſiue religioſoꝝ. ¶ Fuit inqͣꝫ forma p̄ſidentiū. Nō eī ſublimatꝰ fuit carnaliter nec violenter. nō ſymonialiter. ¶ Carna liter nō. qꝛ nō ꝑ carnē ⁊ ſanguine ſic̄ ml̓ti. qualis fuit ab ymelech Iud. ix. Conſid̓ate dicebat ꝙ os veſtrū ſum et caro vrā. Sed btūs petrꝰ nō fuit nepos vel frater ꝓmo toris. Vn̄ math̓. iiij. Ambulās ieſꝰ iuxta mare vidit petrū. Exemplū ca. iij. F ¶ Itē nō fuit ſublimatꝰ violent̓. qꝛ n̄ ꝑ regalem ptātē. vel papalē ſicut multi vt alchimꝰ.j. Mach̓. vij. Rex demetus alchimū cōſti tuit. ⁊cͣ. Sedbtus petrꝰ nō ꝑ violentiā po teſtatis. ſꝫ ꝑ grāꝫ vocātis fuit aſſūptꝰ. ẜm illd̓ Heb̓. ix. Nec q̇ſqͣꝫ ſibi aſſumat hono rē. ⁊cͣ. Un̄ Mat. iiij d̓r. ⁊ vocauit eos ¶ I nō fuit ſublimatꝰ ſymoniacē. ſic̄ menelaꝰ ij. Mach̓. iiij. qꝛ hodie et̄ in multis q̇ plus dat citius obtinet dignitatis ptātem. Sꝫ beatus petrus nō cum muneribus venit ſed relictis omnibus ſecutus eſt eū. Sed videte ſicut nō fuit ſymonialiter ſublima tuſ. ſic nec alios ſymonialiter ſublimauit Unde ſymoni mago dixit. Pecunia tua tecum ſit in perditionem. Sed moderni multi recipiunt pecuniam in ſuam et of ferentium perditōem. Exemplū in prom ptuario ca. iij. E. ¶ B ¶ Item fuit exem plar docentium. docuit enim theologiaꝫ et non philoſopiam. caritatem non vani tatem. vtilitatem non ſcurrilitatē. De pri mo pͥma Petri. iiij. Si quis loquit̉ qua ſi ſermones dei. Ecce ꝙ docuit theologiaꝫ idem enim eſt theologia quod ſermo dei Veruntamen quandoqꝫ theologus trā ſit ad libros philoſopbie. vt ibi inue niat aliquid quod mores inſtruat. vel fidei catholice congruat. Sic tran ſire debet in caſtra aliena. vt ſit ibi ex ¶ De ſancto Petro apoſtolo. plorator nō trāſfuga. ꝑegrinꝰ non incola Exemplū ca. viij. C ¶ Item docuit carita tē. Vn̄. jͣ. pet̓. iiij. Ante oīa mutuā in vobiſ caritatē ꝯtinuaꝫ hn̄tes. Tangit āt ibi tria. ſcꝫ caritatis qͣlitatem. qͣntitatē. et vtilitatē. Qualitatem āt tangit tripliceꝫ. vicꝫ ꝙ de bet eſſe p̄cipua ibi. ante oīa. Item dꝫ eſſe re ciproca vel viciſſitudinaria. cuꝫ dicit. mu tuaꝫ. ẜm illud. Ioh̓. iij. Hec eſt annūciatio quaꝫ audiſtis ab initio vt diligatis alter utruꝫ. Item ꝙ dꝫ eē intrinſeca in nob̓ met ip̄is. ẜm illd̓. j. Io. iij. Filioli nō diligamus linguā neqꝫ v̓bo qd̓ eſt exteriꝰ tantuꝫ. ſed oꝑe et v̓itate Quātitatē tangit ibi. ꝯtinuā nō enī valet int̓ciſa vel int̓polata. Vtilita tem vero tangit. cū ſeq̇t̉. qꝛ caritas oꝑit ml̓ titudinē peccatoꝝ. ¶ Item docuit vtilia. docuit ei quattuor vtutes cardinales qui bus nihil vtilius ē in hac vita hoībꝰ vt d̓r Sap̄. viij. De prudentia dicit. j. Pet̓. iiij. Eſtote prudentes. ⁊cͣ. De temporantia.j. pet̓. v. Sobrij eſtote. A Defortitudīe.j. pet ij. Reſiſtite fortes in fide. De iuſticia que reddit vnicuiqꝫ qḋ ſuuꝫ eſt dicit. j. Pet. ij. Fraternitatē diligite. deū timete. regeꝫ ho norāte. Tangit ꝙ debemꝰ ꝓximo dilconē. deo timorē. ſuꝑiori reuerentiaꝫ ſiue hono rem ¶ C ¶ Item fuit ſpeculū religioſoꝝ ſcꝫ in cathedra crucis. Crux enī eſt religio ẜm illud Mat. xvj. Qui vult venire poſt me ab. ſeip̄m et tollat cruceꝫ. Idē d̓r petro Io. vlt̓. Cum ſenueris extendes manꝰ tu as et alius te cinget et ducet q̄ tu non vis. In q̇bus v̓bis de paſſione petri dictis ex p̄mit̉ votum religioniſ. In extenſione enī manuū inſinuat̉ abrenuciatio ꝓprietatis manus enī extenſe nihil poſſunt retinere. Ideo d̓r Math̓. xxix. Uade et vende oīa q̇ habes et da pauꝑibꝰ. Prouer. vltimo. Manus ſuas aꝑuit inopi et palmas ſu as ad pauꝑem extendit. In cingulo vero expͥmit̉ votum caſtitatis. ẜm illud Lu. xij. Sint lumbi veſtri p̄cincti. ꝓuer. vlt̓. Accī xit fortitudine lumbos ſuos. In ductōne aūt qͦ nō tu vis expͥmit̉ abrenuciatio ꝓpͥe volūtatis. iuxta illud dn̄i in Mat. Uerū tamen nō ſicut ego volo. ſꝫ ſicut tu vis pa ter. Sic ergo fuit forma p̄ſidentiuꝫ. exem plar docentiū. ſpeculū ꝯtemplantiū. et ſic patet ip̄iꝰ dignitatis faſtigiū. ¶ D ¶ Sꝫ ad laudē ſublimati ſequit̉ hortamentum cū ſubdit̉. Laudent eum. Nam in prima cathedra debemꝰ eū laudare ꝓpter glorie eminentiā. in ſcd̓a ꝓpter eminentem ſapi entiam. in tertia ꝓpter finalem perſeuerā tiam. ¶ De ſancto Petro apoſtolo. permo. ¶ CXXXIX. Etruſ ad ſe reuer ſus dixit. Nūc ſcio vere qꝛ miſit dn̄s angelū ſuuꝫ et eripuit me de manu herodis Act̉. xij. ¶ E ¶ Circa īcar natōnem beati petri qui paſſus eſt in hie ruſalem. ponunt̉ in his v̓bis tria. Vnum ex ꝑte herodis ip̄m incarcerantis. Aliud ex parte petri in carcere manentis. Certiū ex parte dn̄i ip̄m de carcere liberantis. Ex parte herodis tangit̉ in petrū grauis op preſſio. et hͦ cum d̓r. Eripuit me de manu herodis. Hec eī manus adeo grauis fuit ꝙ non ſolum petrū carcere. veꝝetiā pluri bus cathenis ⁊ cuſtodibꝰ oppreſſit. Exꝑte petri innuitur ſuiip̄ius alienatio. et hͦ ibi cum d̓r. Petrus ad ſe reuerſus. Per hoc enī patet ꝙ in carcere poſitus nō fuit apd̓ ſe. ſed alienatus a ſe. Ex parte dn̄i oſtendi tur a p̄dictis.ſ. herodis oppreſſione. ⁊ a ſui alienatōne per angelum liberatio. et hͦ ibi Nunc ſcio vere quia miſit dn̄s angelum ſuū. ⁊cͣ. et hec t̓a verba oīa verſantur in ho dierna epiſtola. ¶ F ¶ Moraliter autē petrus incarceratus ſignificat hominem in carcere peccati conſtitutū. maxime aūt in peccato luxurie. quod ꝓpter ſui angu ſtias fetorem et tenebras. carcer dicitur. Homo enī ante tale factum anguſtiatur in facto ſordidatur. poſt peccatuꝫ obtene bratur In tali ergo peccato homo conſti tutus tanqͣꝫ petrus in carcere ab herode id eſt a dyabolo cathenis et cuſtodibꝰ ob firmatur. a ſeipſo alienatur. et a domino ¶ De ſancto Betro apoſtolo. vix ꝑangelum liberat̉. ¶ Et merito ab ha rode.i. a dyabolo ſic ꝯſtringit̉ q̇ ſe manui ip̄ius luxuriando incluſit. Manus eī he rodis.i. dyaboli eſt luxuria habens qͥnqꝫ digitos. Minimꝰ eſt fornicatio. Scd̓us ſtuprū. Tertius adulteriuꝫ. Quartꝰ ince ſtus. Quintus flagitium ꝯtra naturam. Quicūqꝫ ergo de his vnū ꝯmittit in ma nū dyaboli ſe includit. ¶ Fornicatio eī q̄ eſt minimꝰ digitus eſt peccatū ſoluti cuꝫ ſoluta. qd̓ qꝛ mortale eſt ẜm apl̓m. faciēteſ hͦ deus ꝯdemnabit. ⁊ tale peccatū merito eſſet cauendū. qꝛ multa grauia in ipſo cō mittunt̉. ſicut adulteriū. Sepe ei marita te relinquentes ꝓprios viros publice pro ſtibulant̉. Inceſtꝰ et̄ ſicut cum moniali et ꝓpria cognata. cum duabꝰ cōſanguineis cum ea quā cognouit ꝯſanguineꝰ. Hoc totū cōtingit cū meretricibus. Non ſolū aūt q̇ͥ talia agunt ẜm apl̓m ſed etiam q̇ cō ſentiunt facientibꝰ digni ſūt morte ¶ Se cundus digitus eſt ſtuprum. id eſt. deflo ratio v̓ginū modo fornicario ꝑ raptū vel ꝑ violentiā. quod grande eſt peccatū Vir gines enī pediſſeque ſunt et ſponſe chriſti Uirginitas enī ſuꝑgreditur virtutes an geloꝝ. Angelū enī v̓ginem eſſe felicitatis eſt. Uirginē aūt eſſe in carne et p̄ter carnē viuere amirande v̓tutis eſt. Precioſior enī eſt flos in hyeme qͣꝫ in eſtate. ſic preci oſior eſt v̓ginitas in mūdo qͣꝫ in celo. Mi rum ei eſt ꝙ aliqͥs flos ſit ī mūdo v̓ginita tis. vbi eſt ſemꝑ hyems. ſed in celo ſempe eſt eſtas. Vndeno eſt mirū de angeloruꝫ flore. Ibi ergo plus gloriabunt̉ hoīes de v̓ginitate qͣꝫ āgeli. quia maiori labore ob tinuerūt. Non eſt enī v̓tuoſuꝫ vbi nec ali qͥs poteſt acciꝑe nec aliqͥs poteſt amitte. Unde et ip̄is pro taꝫ excellenti vita regni celeſtis debet̉ aureola. Ecce quātū peccat q̇ tantā felicitatē violat. Exemplū in ꝓm ptuario ca. xvij. B. ca. xv. E. ca. xvij. A. ca. ij. FF. ¶ Tertius digitus eſt adulterium ꝙ eſt alieni thori legitimi violatio. ꝙ ẜm Auguſtinū adeo grande eſt peccatuꝫ vt homicidium. ¶ Quartus digitus eſt inceſtus. quod eſt peccatū cum conſanguī nea carnali vel ſpirituali. vel cum monia li. Hoc grauiſſimū eſt peccatū. et apud iu deos ⁊ gentiles nephariū iudicatur. Un̄ apoſtolꝰ Auditur inter vos talis fornica tio qualis nec inter gentes Hoc peccatuꝫ achitophel ſuggeſſit abſoloni. propt̓ hoc iuſto iudicio dei propria ſe manu ſuſpen dit. ¶ Quintus digitus ſcꝫ pollex eſt fla gitium contra naturam. quod ẜm augu ſtinū maius eſt qͣꝫ cum matre. Cuiuſ plu res ſunt ſpecies inter quas eſt et illud. cuꝫ vir ꝑuerſe agit cum vxorē. quod grauiſſi mum peccatū eſt Und̓ angelus ad thob̓. Qui ita ſuſcipiunt coniugia vt deum a mente excludant et ſue vacent libidini. vt equus et mulus. ſuper tales demon habꝫ poteſtatem. Ecce enī manus herodis. id eſt. dyaboli. cum quinqꝫ digitis. in quam ſi quis ꝑ p̄dicta incluſus fuerit. ſentit in carcere oppreſſionē cuſtodum ⁊ vinculo rum. quia dyabolus per ſatellites ſuos ī vinculis peccatoꝝ ſuoꝝ ꝯſtringit impiuꝫ ¶ G ¶ Sui etiaꝫ patit̉ alienationē. quia ẜm Oſee. fornicatio eſt vnum de illis que auferūt cor. Et apoſtolꝰ. Omē aliud pec catum quod facit homo extra corpus eſt qui autē fornicat̉ in corpus ſuum peccat Quod ſic exponit auguſtinus. Quia in omni alio peccato ratio homīs libera eſt in fornicatōne aūt adeo abſorbetur ratio homīs. ꝙ totus homo nil alid̓ eſt qͣꝫ caro. Und̓ in prouer. Mulier que ſignat luxu riam dicit. Non eſt vir in domo via lon ginqua abijt. Vnde et inter inuitatos cū ſe alij rogarent excuſari. ille qui vxorē du xit non rogauit. ¶ H ¶ Sed ne talis in carcere peccati cōputreſcat neceſſaria eſt ei domini liberato. Mittit ergo domin miſcd̓iā motus tali homini angelū cōpe tentem. ſcꝫ nunciū aduerſitatis. qui ꝑcuſ ſo latere ipſius ipſum velociter excitet. Quattuor enī nuncioſ habet deus. ſcilicꝫ internā inſpiratōnem. exteriorem p̄dica tionem. temꝑalium āminiſtratōnem. fla gelloꝝ incuſſionē Et h̓ vltimus magis eſt ¶ De ſancto Petro apoſtolo. effectiuꝰ. Percutit aūt ꝑ peccatū incarce ratū. aliqn̄ circa pedes. tꝑalia.ſ. auferēdo. aliqn̄ circa latus. vxorē. ſ. et pueros flagel lando. aliqn̄ ip̄um latus tangit. videlicet corpus ip̄ius diuerſis infirmitatibus at terendo. et tūc maxime ꝓficit. Hunc enī ꝑ acutam vel aliam infirmitatē ad ſe redire facit. et q̇ pͥus fuit alienus a ſe eſtimans ſe in nubibus volare. infirmitate deiectꝰ ad ſe reuerſus vile cadauer ſe eſſe ſentit. et tunc pͥmū deū recognoſcit dicens. Nunc ſcio vere quia miſit dn̄s angelū ſuū. ⁊cͣ. Et ſic vna grauis infirmitas plus in tali pro ficit qͣꝫ decem p̄dicatōnes. tūc enī infirmi tate cogente appetit ꝯfiteri. vota vouet qͣꝫ plurima. ſicut lupus cū eſt in fouea ꝑmit tit ſe etiā puerū ligare. Vnde pluſ prodeſt homini infirmitas qͣꝫ ſanitas. Vnde cu quidaꝫ miles morbo affectꝰ rogaret quē dam religioſum vt eo orante ad dominū a ſuo morbo liberaret̉. dixit ei religioſus Dic mihi frater in quo ſtatu magis intē dis ad deum. infirmus vel ſanꝰ. Cui ille. Cum morbo afficior totus ad deuꝫ ſuſpi ro. cum ſentio me ſanū totus temꝑalibuſ inhereo. Tunc religioſꝰ. Et ego rogo deū vt in eo ſtatu ſemꝑ te conſtituat. in qͣ ma gis times deū. De hͦ habetur in ꝓmptua rio ca. xvj. D. Aliud exemplū ibidem. E Vnde verſus. Cum fero languorē. fero re ligionis amorē Exꝑs lāguoris. nō ſū me mor huius amoris. ¶ De ſancto Petro apoſtolo. Sermo. ¶ CXL. Eatus es ſimon ¶ Mbariona. Math̓. xvj. ¶ I ¶ In ordinatōnibus ſiue ꝓmotōibꝰ p̄latoꝝ ſiue doctoꝝ que ordinate fiūt tria ſolent p̄cedere. Primum eſt examinatō. Scd̓m eſt examinatoꝝ bene reſpondētiū ꝯmendatio. Tertium eſt ꝯmendatoꝝ ap probatio. Hunc modū apl̓us paulus do cuit. j. Thi. iij. Et hi pͥmū ꝓbentur. Hunc chriſtus in ſua pͥma ordinatōne ſeruauit Collaturꝰ itaqꝫ apl̓is et beato petro pͥnci paliter ẜm gloſam clauiū ptātem tria fec̄ Primo p̄miſit examinatōeꝫ. Scd̓o adiū xit bene reſpondentis ꝯmendatōꝫ. Tertō ꝯmendati approbatōem. ¶ Examinauit quidem in duobus. primo in fide aliena. Quem dicunt. Scd̓o in ꝓpria. Vos aūt quem me eſſe dicitis. Quia prelati reddi turi ſunt ratōem nō ſolum ꝓ ſeip̄is. ſꝫ etiā pro ſubditis. ¶ Examinatū aūt diſcipl̓m ꝓbatiſſimuꝫ cōmendauit in duobus. In perfectōne vite. Beatus es. In ꝑfectione ſcientie. Caro et ſanguis nō reuelauit tibi ſed pater. ¶ Cōmendatum approbauit ī duobus. In onere. Suꝑ hanc petraꝫ. In honore. Tibi dabo claues. ¶ K ¶ Com mendans ergo vt eſt ad approbationem dicit. Beatus es. Vbi quattuor bono pre lato neceſſaria expͥmunt̉. a quibus petruſ cōmendatur. Primū eſt fides ſincera. vt ſit fidelis diſpenſator. Scd̓m deuota obe dientia. vt ſicut ipſe vult ſuos inferiores obedire ſibi. ita ip̄e obediat ſuo ſuperiori. Tertium ſimplicitas columbina. vt care at felle. Quartum celeſtis ſapientia. vt ſci at bona domini ſapienter diſpēſare. Pri mum neceſſarium eſt in articulis Scd̓m in mandatis. Tertium in agendis Quar tum in diſpenſandis. Propter primum petrus beatus dicitur. ꝓpter ſcd̓m ſymō appellatur. ꝓpter tertium bariona cogno minatur. propter quartum in eo celeſtis reuelatio laudatur. ¶ Fides ergo ſincera et firmiſſima in petro cōmendatur. cū d̓r beatus. gloſa. tam alte fidei confirmrtiōe Fides enī chriſtiana eſt altiſſima. qꝛ tran ſcendit omnē ſenſum. Heb̓. xj. Argumen tum non apparentiū. Secundo omnē hu manum intellectuꝫ. quia redigit in capti uitatem. ij. Coꝝ. Tertio totius nature cur ſum. quia operatrix eſt miraculorū. Mi raculum vero ẜm auguſtinū. eſt aliquid arduum ⁊ inſolitum contra ſpem ⁊ facul tatem āmirantis conſiſtens. Mar. vltīo Signa ergo eos qui crediderint hͨ ſequē tur. Quarto omne mundi poteſtatem et p̓ncipatū. Heb̓. xj. Sci ꝑ fidē vicerūt regͣ. ¶ De ſancto Petro apoſtolo. Hanc fidem electiſſimā ꝯfeſſus eſt petrꝰ. Primo v̓bis. Cōfitet̉ enī hūanitateꝫ quo ad naturaꝫ tu es. demonſtrando ſenſibi lem naturā. Item quo ad gratiam. cuꝫ di cit. chriſtꝰ. Confitetur diuinitateꝫ quo ad ꝑſonam. filius. Item quo ad naturā. cuꝫ dicit. dei viui. Scd̓o factis. cuꝫ ex feruore fidei ad chriſtum ſuper mare ambulauit Mat. vij. Tertio miraculis. quia quodā modo magiſtrū p̄ceſſit. Sanati quidem legunt̉ infirmi ad chriſti fimbriam Mat. .xiiij. ſed ad petri vmbram. Act̉. Quarto ſupplicijs. quia flagella et crucem ꝓ ea ſu ſtinuit Io. vltīo. Ducet te quo tu nō vis Merito ergo beatꝰ eſt tam alte fidei con firmatōne Quia ergo tam firmiſſime pe trus fidem confeſſus fuit beatitudīs no men ꝓmeruit. Scd̓um vero ꝙ in nobis minuit̉ fidei ꝯfirmatio minuit̉ et beatitu do. receſſerūt enī a nobis martiria. mira cula et exempla. remanſerūt ſola fidei ver ba. ideo timendū nobis eſt ne ſimus ficꝰ a dn̄o maledicta. qꝛ de fide nō habemus niſi folia. Exemplū ca. viij. D. L ¶ Se cundo ꝯmendatur in petro diuinoꝝ mā datoꝝ deuota obedientia cū ſymon appel latur. Fuit enī ſymon.i. obediens Math̓. .iiij ad vnius iuſſionis vocem. Act̉. Vbe dire oportet deo magis qͣꝫ homībꝰ Fides eniꝫ ſine operibꝰ mortua eſt Io. iij. Non enī valet fides articulorū ſine obedientia mandatoꝝ. nec ecōuerſo. Ideo pͥmus pre latus eccīe nō petrus tantū ſed etiā ſymō vocatus eſt. qꝛ in petro deſignat̉ v̓e fidei agnitio. in ſymone aūt vera mandatorū ad impletō. Exemplū ca. viij. R. Datū v̓o petro maxime legit̉ p̄ceptū qͣdruplex Pri mū de piſcando Lu. v. Duc in altum. Se cundū de relaxando peccata Mat. xviij Uſqꝫ ſeptuagies ſepties. Tertiū de paſcē do Io. vltīo. paſce oues meas. Quarto d̓ ſequendo.ſ. ad crucem. Io. vltīo. Seque re me. Prelato nanqꝫ quadruplex offi cium iniungit̉. Primū piſcandi reſpectu maloꝝ quos de ſeculo debet educere reti ſue p̄dicatōis. Sed multi piſcatores ſunt ſine reti. Scd̓um peccata relaxandi reſpe ctu bonoꝝ incipientiū quibus in ſe peccā tibus debet remittere. Tertiū paſcendi re ſpectu ꝓficientiuꝫ quos debet de prato in pratum.i. ꝑ diuerſa v̓tutum paſcua dedu cere. Quartū ſequendi ad crucē reſpectu ꝑfectoꝝ. quos debet exemplo ſuo ad mar tiriū animare. Exempluꝫ ca. viij. S. Sed multi hodie officiū piſcandi ꝯuertūt in oſ ficium venandi et aucupandi. Ideo d̓ eis pauci ſūt ſancti. Baruch. v. Qui in auibꝰ celi ludunt. Officium peccata relaxandi in officium vindicandi Hi enī ſunt ꝓphe te qui mordent dentibus. Mich̓. iij. Offi cium paſcendi in officium predandi Yſa iij. Vos de paſti eſtis. Officium ſequēdi in officium ꝑſequendi. Ipſi enī ſunt quo ad aliquos dico inimici chriſti et ſuoruꝫ perſecutores. Phi. iij. Multi ambulant quos ſepe dicebam vobis. nūc autem et flēs dico inimicos crucis chriſti. ⁊cͣ M ¶ Tertio ꝯmendat̉ in petro colūbina ſim plicitas. cum bariona. id eſt. filius colum be cognominatur. Fuit enim de numero illoꝝ quibus preceptum eſt eſſe ſimplices ſicut columbe Mat. x. Oliꝫ ad cuſtodiā columbe. id eſt. eccleſie ponebātur filij co lumbe. id eſt carentes omī felle malicie. vt moyſes p̓nceps ſynagoge qui fuit vir mi tiſſimꝰ. vt petrus eccīe. Sed hodie ponū tur filij leene. Ezech̓. xix. Leena mater tua. Prefertur enim leonina ferocitas ſimpli citati colūbine. Olim fuit melior p̄latuſ q̇ minꝰ habuit de felle et plus de melle. Ho die ꝑ contrariuꝫ. Talis non eſt bariona id eſt filius columbe Debet autem eē ſim plicitas. Primo ſenſus ſine aſtutia frau dis. Ve eniꝫ profundis corde Yſa. Secū do affectus cum puritate intētōis Mat. Lu. xij. Si oculus tuus. ⁊c. Tertio locutio nis cum veritate ſermonis Mat. v. Sit ſermo veſter eſt eſt. nō n̄. ¶ N ¶ Quar to cōmendatur in petro celeſtis ſapiētia. quia caro et ſanguis non. ⁊cͣ. Duplex enī tangit̉ h̓ reuelatio. Prima ꝑtinet ad ſapi entiam carnalem. Scd̓a ad ſpiritualem. ¶ De ſancto Petro apoſtolo. Scd̓am habuerūt fundatores eccīe. non pͥmam j. Coꝝ. j. Non multi ſapi. Primā aūt habent moderni deſtructores eccl̓ie nō ſcd̓am.ſ. illi qui putantes melius regi regnū celoꝝ.i. eccīam ꝑ ſapientiā hūanaꝫ qͣꝫ ꝑ diuinam. Neceſſaria v̓o eſſet ſapien tiā diuina diſpenſatoribus nr̄īs. Primo in diſpenſatōne bonoꝝ temꝑaliū. Luce. xj Quod ſuꝑeſt date. Nam vt dicit augꝰ. ī libro ꝓſꝑi. Non ſunt ꝓprie ſed ꝯmuneſ eo cleſie facultates Paulinꝰ enī et hylarius nō vt poſſeſſores ſed vt ꝓcuratores facul tates eccīe poſſederūt. Scd̓o in diſtribu tione bn̄ficioꝝ. Tertio in diſpenſatōne ſa cramentoꝝ. ⁊cͣ. ¶ De ſancto Petro apoſtolo. Sermo. ¶ CXLII. Uo dcunqꝫ liga Iueris. ⁊cͣ. Mat. xvj. ¶ A ¶ Hoc feſtum ſolutōne triplici cōſecrat̉. Hodie enī oſtendit̉ perro ꝯmiſſa auctori tas ſoluendi peccatores a vinculis pecca torum in euangelio vbi d̓r. Quodcūqꝫ li gaueriſ. Hodie etiā oſtenditur petrꝰ ſolu tus ꝑangelum a vinculis cathenaꝝ in le ctōne Act. xij. Item hodie oſtendit̉ ſolutꝰ morbꝰ de collo filie imꝑatoris factu vicu loꝝ beati petri. ſicut habetur in hiſtoria. ¶ Prima ſolutio ꝯmiſſa eſt in peccato rum reconciliatiōe. Vbi nota tria.ſ. pleni tudinem ptātis. Qd̓cūqꝫ ſolueris. Bern̄. Adeſt petrus et ad eius auctoritatem or bis vniuerſitas ligat̉ et ſoluit̉. Scd̓o ordi nem auctoritatis ſuꝑ terrā. in his eī ſoluꝫ habet ptātem que ſunt ſuꝑ terram qͣꝫdiu ſunt hoīes de foro ſuo. Tertio altitudineꝫ dignitatis. erit ſolutum et in celis. Eſt enī petrus clauiger ethereus. ¶ B ¶ Scd̓a ſolutio facta eſt in p̄ſignatōem ſoluendo rum pctōꝝ. Petrus eī in vinculis ſignat hominē in peccatiſ. De cuius ſolutōe po nunt̉ tria.ſ. tempus. modus. ⁊ locꝰ. Tem pus aut erat timoris. cum producturus Item ſoporis. erat petrꝰ dor. Itē doloris. vinctꝰ catenis duabꝰ. ¶ Iuxta quem or dinem peccatū facit eſſe hoīem in timore ſuſpitiōis. Sap̄. xvij. Cum ſit timida neq̇ cia data eſt in oīm ꝯdemnatōꝫ. Semper enī timet ſe ꝓduci. vel ꝑ manifeſtatōnem. ꝓpter illud qḋ d̓r Naū. iij. Reuelabo pu denda tua in facie tua. vel ꝑ morteꝫ. Eccl̓. xviij. In fine hoīs denudatio eꝰ. Item fac̄ eſſe in ſopore corꝑis. ꝓuer. xxiiij. Eris qua ſi dor. Item in dolore horroris quo qͣſi ca tenat̉. pͣs. Dolores inferni. Et ſunt due ca tene. vel p̄ſūptio miſcd̓ie. vl̓ deſperato ve nie Hi ſt̓ duo funes q̇bus ligatꝰ ſampſon a viris iuda traditus eſt philiſtijm. in lo co eleuatōnis maxille.i. cōfeſſionis Iud̓. xv. ¶ Circa locum ſimiliter t̓a notantur. Primo ꝙ eſt carcer. Scd̓o ꝙ eſt habita culum. Tertio ꝙ eſt hoſtiuꝫ. Peccator er go habet carcerem quo tenet̉.ſ. īpoſſibili tatē reſurgendi ex ſe. pͣs. Educ de carcere. Item habitaculū qͦ moret̉.ſ. volūtatē pec candi Iob. xxxvij. Ingredietur beſtia lati bulum.i. homo beſtialis. Item hꝫ hoſtiū quo liberet̉.ſ. liberū arbitriū. Apo. iij. Ecce ego ſto ad hoſtiū et pulſo. Sed cuſtodes ſūt ante hoſtium.ſ. qͣttuor quaterniones militū. q̇ ſunt pudor cōfitendi. timor ſatiſ faciendi. amor peccandi. et ꝯſuetudo pec candi. qui cuſtodiunt peccatum.i. pecca torē. ¶ Circa modum ſolutionis ſimilit̓ tria dicunt̉. Primo angelꝰ ⁊ lumē aſſūt. Angelus dn̄i aſtitit. Scd̓o latus dormiē tis ꝑcutit. ꝑcuſſo. Pigrum ſollicitat. cuꝫ dicit. Surge ve. ⁊cͣ. vt in pͥmoẜmone. ¶ C ¶ Tertio aūt ſolutio facta eſt ad edifica tionē. ad quā ſimiliter tria ꝯcurrūt.ſ. con ſtructio baſilice in vrbe ad honorē viculo rū. ⁊ deſtructio ydolatrie q̄ fiebat in kalē dis auguſti. ⁊ inſtitutio huiꝰ celebris me morie. ¶ De ſancto Petro apoſtolo. Sermo. C CXI. II. Imon iohānis diligis me plus hiſ. Io. xxj. ¶ D ¶ In hiſ v̓bis dn̄i q̇ ioh̓es euan geliſta ſcribit dupliciter beatꝰ petrus cō ¶ De ſancto Petro apoſtolo. mendat̉. vicꝫ in obedientia ꝑfecta. et in di lectōne p̄cipua. Obedientiā ꝑfecta īnuit̉ ī ip̄ius denoīatōne. cū dicit. Symō ioh̓is. Sed dilectio p̄cipua deſignat̉ in dilctōis reſpectu alioꝝ p̄latione. cū dicit. diligis me plus his. ¶ Vere obedientia ꝑfecta īnuit̉ in denoīatōne. cū dicit. Symon iohānis Symon eī obediens interp̄tat̉. Vn̄ lꝫ be atus petrꝰ pluribus noībꝰ vocaret̉. ſic̄ pe trus. cephas. et ſymon. ſepius euꝫ domīꝰ vocauit. hoc noīe ſymon. in ſignū obediē tie. qꝛ obedientiā q̄ ſonabat in noīe. adim plebat in opere. Fuit ei obediens ī ſua vo catione. qꝛ ad vnius iuſſionis vocem. pe trus oībus relictis ſecutus eſt eū. Et hāc obedientiā ſeruauit vſqꝫ ad mortem. qd̓ ⁊ opere on̄dit. qꝛ cū in ꝑſecutōe neronis ad āmonitōem fideliū de vrbe fugere cepiſſꝫ mox occurrit ſibi dn̄s. ⁊ ad ſuū p̄ceptum mox reuerſus eſt ad paſſionē. Non īme rito ergo dn̄s eū vocabat freq̄ntiꝰ ſymo nem ꝓpter ip̄ius obedientiā. Et bn̄ adiū git iohannis.i. gratie vt ip̄m obedientem ꝑfecta obedientia q̄ eſt gratie oſtenderet Eſt enī triplex obedientia. Eſt obedientia q̇ exhibet̉ ꝓpter timorem. ꝓpter ꝯmodita tem. ⁊ ꝓpter amorem. Propter timorem flagelli. et hec eſt ſerui. Propter ꝯmodita tem lucri. ⁊ hͨ eſt mercenarij. Propt amo rem dei. et hͦ eſt filij. q̇ ſcꝫ ꝑ grām effectus eſt filius dei. Vnde hͦ vltima obedientia gratie que ſit ꝑ amoreꝫ ſola d̓r ꝑfecta obe dientia. qꝛ ſola habet meritū et ꝯſequitur p̄miū. ¶ E ¶ Primus enī obedit ad ſil̓i tudinē aſini qui nō obedit niſi flagellatꝰ Oquanti modo ſūt ſerui peccati qui d̓o obedire non curant niſi ꝑ flagella coacti. ad inſtar pauli q̇ ꝑcuſſꝰ. deo ꝑatꝰ fuit obe dire dicēs. Dn̄e qd̓ me vis facere. Sꝫ vti nam tales cum paulo etiam poſt flagella in obedientia dn̄i ꝑmanerent. Exempluꝫ ca. ij. H. Plurimi eī interim ꝙ infirmita te p̄mūtur ſe meliorare ⁊ deo obedire pro mittunt. ſed poſtqͣꝫ cōualuerūt ſunt ſicut prius. et faciunt ſicut lupus. de quo dicit̉. Quando languebat lupuſ monachꝰ eſſe volebat. Poſtqͣꝫ cōualuit raptor vt ante fuit. Iſti ſūt ſimiles pharaoni q̇ cū plaga bat̉ deo ſe obedire ꝓmittebat et filios iſrl̓ dimittere. Quando aūt plaga ab eo rele uabat̉ diceba: Deum neſcio. et iſrael non dimittam. Iſti ſunt ſimiles piratis illis q̇ ſpoliāt in mari. qui tꝑe tēpeſtatis timore ꝑterriti vouent multa. facta tranquillita te reddere non curāt. Sed ſtatim currūt adludos. Sed timendū ne talibus cōtin gat ſicut contigit cuidam britoni. de quo refertur. ꝙ cum duceret ꝑ mare ad forum vaccam et vitulum vt eam venderet ibi. fluctus videns et timens vouit vituluꝫ et vaccam beato michaeli ſi euad̓et. Poſt recedente fluctu dixit. Michael neqꝫ vac cam neqꝫ vituluꝫ dabo tibi. Sic eſt d̓ his q̄ in ꝑiculis mortis vouent primo aliena reſtituere. Sed poſtqͣꝫ ꝯualuerunt ſunt ſicut prius. Sed cum crederet brito ſe eē ī tuto loco venit fluctus ſubito et ipſum et vitulum et vaccam inuoluit. Similiter mors ſubito talibus ſuꝑueniens auferet eis omīa. De hoc habetur in promptua rioca. j. G ¶ F ¶ Scd̓us ſcꝫ mercenariꝰ obedit vt accipiter. qui nō obedit domīo ſuo niſi ꝓpter eſcam. Oquanti ſūt merce narij modo qui tam diu ei obediūt qͣꝫdiu beneficia ſentiunt. pſal. Confitebit̉ tibi. ⁊cͣ. Talis obedientia frequenter inuenitur ī clauſtris. Ibi enī pleriqꝫ libenter obediūt vbi vtilitatem ſentiūt. Ibi libenter currūt vbi paſcua vberiora cerui ꝑcipiunt. De talibus dicit dn̄s ꝑ Oſee. x. Effra ym vitu la docta diligere trituram. Licet enim in trituratōne labor ſit vitule. tamen ꝓpter cibum diligit trituram. Sic pleriqꝫ glori antur de multis laboribus. ſed videat ne ſit intentio laboris ꝯmoduꝫ carnis. quia talium obedientia inanis eſt. receperunt enī ſicut dicit dn̄s mercedem ſuam. ¶ G ¶ Tertius.ſ. filius obedit vt canis. qͥ etiā ꝑcuſſus ad dn̄m redit Hec eſt obedientia gratie que eſt ꝑfecta. et hec filioꝝ dei. q̄ ſic amore ſūt annexi ꝙ nulla aduerſitate poſ ſunt auelli. Hec eſt obedientia petri. q̇ nō ¶ De ſanctis Petro et paulo ꝓpter tꝑalia obediens fuit. qꝛ ſicut dic̄ gͦg̓ nullum ꝓmiſſum audierat. et tn̄ ad vniꝰ iuſſionis vocem obediuit. Iteꝫ nec ꝓpter timorē flagelloꝝ obediuit. qꝛ mox ad v̓bū dn̄i ad crucifixionē ſuā romā redijt. Taliſ eni obedientia non ꝓcraſtinat. ſed mox in auditu auris obedit. Uere laudabilis eſt hec obedientia. vbi adhuc ſonus manda ti eſt in aure ⁊ iam ſubditus obedit ī oꝑe Quia ergo beatuſ petrus ſic ꝑfecte obedi uit merito repetit̉ nomen eius a dn̄o. cuꝫ dicit Symon ioh̓is. in ſignū hꝰ obediētie ¶ H ¶ Cōmendat etiā ip̄m dn̄s a dilcō ne p̄cipua. cum dicit. Diligis me plꝰ his. Oqͣntū dilexit qui nō ſolū pre alijs apl̓iſ ſed etiā plus iacōbo. plus iohanne. qͥ fue runt cognati dn̄i a dn̄o aſſeritur dilexiſſe. Ter aūt repetit et querit in hoc euāgelio de ſe diligendo. ꝓpter triplicem cauſā ſue dilectōnis quā tangit in dilectōnis prece pto. vbi dicit. Diliges dn̄m deū tuuꝫ. q. d. Diliges eum. qꝛ dn̄s. qꝛ deꝰ. qꝛ tuꝰ. Dn̄s ꝑ creatōnem. deus ꝑ recreatiōem. tuus ꝑ glorificatōnem. Tunc enī pleniſſime erit tuus. cum erit omīa tibi in omībus. Pri ma ergo cauſa dilectōnis eſt qꝛ dedit eſſe ꝑ naturaꝫ. Scd̓a qꝛ dedit bene eſſe ꝑ grāꝫ Tertia qꝛ dabit optimum eſſe ꝑ gloriam ¶ Uere diligendus deus eſt qꝛ dedit eſſe ꝑnaturam. Si eī aliqͥs diligit̉ ꝓpter bene ficiū aliquod. tunc ſi qͣs diligent̓ attendat p̄cipuum bn̄ficium ꝯtulit qui corpus de dit. imo quot ſunt mēbra in corꝑe. tot ma gna beneficia īuenies. et pro minimo mē bro plus deberet homo diligere qͣꝫ multi ament euꝫ pro cunctis bn̄ficijs que ab eo receperūt. Si quis amiſiſſet oculū qͣntuꝫ amaret eū qui ſibi reſtitueret. et ſic de alijſ membris. Si vero amandus eſt tantū q̄ dedit corpus. qͣntum amandus eſt qui d̓ dit animam que in infinitum eſt. melior corpore. Si amiſiſſet quis vſum ratōnis qͣntum amaret eū qui reſtitueret. Quan to ergo amandus eſt qui tibi ratōiem ab initio dedit. Dilige ergo dn̄m q̇ ꝯtulit na turam. quando corpus et animā mirabi liter coniūxit. Bern̄. Valde mihi omīno amandus eſt per queꝫ ſum. viuo ⁊ ſapio. ¶ Item diligendus eſt deus. quia dedit bene eſſe ꝑ grām. et hoc ꝑ redemptionem Gal̓. Et dilexit me et tradidit ſemetip̄um pro me. non ſum ingratus gratie dei. Un̄ Bern̄. Si totum me debeo pro me facto. quid addam pro me refecto. nec enī tam facile refectus ſum qͣꝫ factuſ. Qui enī me tantū ſemel dicēdo fecit. in reficiendo pro fecto et dixit multa et geſſit mira et ꝑtulit dura. nectantū dura ſed etiam indigna. Idem alibi. Suꝑ omīa reddit te amabilē mihi bone ieſu calix quem bibiſti. ¶ Iteꝫ diligendus eſt quia dabit optimuꝫ eſſe ꝑ gloriam. j. Coꝝ. ij. Quod oculus nō vidi ⁊cͣ. Si enī ille eſt diligendus a quo temꝑa le veſtimentum ꝑcipitur. qͣnto magis illi qui tam ſplendidum. tam ſubtile. tā leue tam incorruptibile dabit corporis indu mentum Item ſi ille diligendus eſt a quo modica hereditas ꝑcipitur. quanto ma gis ille a quo regnum celeſte ⁊ eternum. ¶ De ſanctis Petro et paulo apo ſtolis. ¶ Sermo. CCXLIII. Olem in ptātem diei. et lunam et ſtellam in ptāteꝫ noctis. ¶ A In his verbis p̄s. comꝑant̉ beatus petrus et paulus et alij apoſtoli. luminaribus celi ſe ſe ī luce exce dentibus. Dicitur enī beatrus petrꝰ ſol. ⁊ quilibet p̄latus triplici rōne. Rone ſplen doris in cognitōne. Rōne ardoris ī amo re. Ratōne generatōnis in predicatione. ¶ Debent enī prelati agnoſcere q̇d ſunt ſuꝑ alios. Quid ꝓpter alios. Quid cum alijs. Quid ifra alios. ¶ Quid ſupra ali os. quoniaꝫ dij. Pſal. Ego dixi dij eſtis Sed heu qui deberent eſſe dij ſunt ydola Zach̓. xj. Opaſtor et ydoluꝫ qͣntū ad vitā derelinquens gregem qͣntum ad regimē quia videns lupum dimittit oues. ¶ Itē quid ꝓpter alios. qꝛ angeli. Vnde Mal̓. ¶ De ſancta Maria magdalena. eſt. Un̄ nota ꝙ angelus.i. nūciꝰ dn̄i eſt. qꝛ nō ſua ſed ip̄ius negocia debꝫ tractare Sed heu ſicut d̓r phi. ij. Omēs q̇ ſua ſunt querūt nō q̄ ieſu chriſti. ¶ Item q̇d ſunt cū alijs. qꝛ hoīes.i. fragiles. Vnd̓ Gal̓. vj. Fratres ſi p̄ocupatꝰ fuerit hō in aliqͣ deli cto. vos q̇ ſpūales eſtis hmōi inſtruite in ſpū lenitatis. ꝯſiderans temetip̄m. ne ⁊ tu tepteris Quia ſicut d̓r Coꝝ. Qui ſe exiſti mat ſtare videat ne cadat. ¶ Item quid infra alios. qꝛ vt iumēta onera dn̄t porta re ſubditoꝝ. Sed heu honori volūt eſſe et n̄oneri. ⁊ formidini et raro vtilitati. ¶ B ¶ Scd̓o ꝯꝑantur p̄lati ſoli rōne ardoris qꝛ in amore debent p̄cellere. Vnd̓ chriſtꝰ poſiturus petruꝫ p̄latum eccīe diligenter ip̄m examinauit pͥus de dilectōne interro gans eum tripliciter. Symon ioh̓is dili. Ioh̓. vltīo. Hinc d̓r Eccl̓. xliij. Triplicit̓ ſol exurens montes.i. p̄latos chriſtus infla mans ad caritatem. quia debent diligere ꝓtribus. in tribus. ad tria. Pro tribus.ſ. naturalibus datis. pro gratuitis ſuꝑaddi tis. pro oꝑibus glorificatōis repromiſſis In tribus.ſ. iraſcibili. concupiſcibili. et ra tionali. Ad tria.ſ. ad videndum. ad cōpre hendendū. et ad diligenduꝫ. ¶ C ¶ Ter tio ꝯꝑantur p̄lati ſoli rōne generationis ī p̄dicatōe. Homo enī homīem generat et ſol. ſicut dicit ph̓s. Vnde apo. Coꝝ. vij. In chriſto ꝑ euangeliū ego voſgenui. ¶ Se quitur. Lunā et ſtel. in po. noc. Qualit̓ v̓o beatus paulus d̓r luna. Require in ẜmo ne pͥmo Fecit deus duo lumīaria ¶ Sed ſtelle dicūt̉ alij apoſtoli ſiue alij doctores ſancti. ẜm quattuor ꝯſideratōnes ſtellaꝝ. Si enī ꝯſiderant̉ ẜm ſuū ſitum inueniun tur ſublimeſ. Ecc̄. xliij. Speciēs celi gloria ſtellaꝝ. Si ẜm motum inueniunt̉ regula res et ordinē obſeruantes. Iud̓. v. Stelle manentes in ordine ⁊ curſu ſuo. ⁊cͣ. Si ẜm ſuū ſplendorē. inueniunt̉ noctē illuminā tes. Vnde h̓ d̓r. Lunā et ſtellas in po. noc. Si ẜm ſubſtantiā inueniunt̉ incorrupti biles. quia nō ꝯpoſite ex ꝯtrarijs. pro q d̓r Eccl̓. xxiiij. Ego feci vt in celis oriretur lumen indeficiens. Hec quattuor in ſāctis inuenies. qꝛ ſublimes in affectu ⁊ in inten tione. iuxta illud phi. iiij. Noſtra cōuerſa tio in celis eſt. Item regulares ⁊ ordinati in oꝑatōne. Coꝝ. xiiij. Omnia honeſte et ẜm ordinē fiant in vobis. Item lucentes illuſtrando noctē ſcꝫ natōnem prauam et ꝑuerſam. Phi. ij. Inter quoſ lucetis ſicut lumīaria in fir. verbum vite continentes Dan̄. xij. Qui ad iuſticiam erudi. mul. q. ſtel. in ꝑ. Item incorruptibiles in ꝑfectiōe Sap̄. vj. Cuſtoditio legū ꝯſūmatio eſt in corruptōnis. incorruptio aūt ꝓximuꝫ fa cit deo. Adapta. ¶ De ſancta Maria magdalena. Sermo. ¶ CXI. IIII. Ulierem fortem quis inueniet ꝓcul et de vltimis finibus p̄cium eꝰ. Prouer. vltio D Hec qō.ſ. d̓ ml̓ieriſ fortitudīe dupli citer legitur ventilata a ſapientibꝰ. videlꝫ qͣntum ad efficaciaꝫ ſeductionis. ſic Eſdre .ij. vel ad executōnem v̓tutis. ſic hic a ſalo mone. Quod vtrūqꝫ marie magdalene cōuenit. Nam in ſtatu culpe fortis fuit ī efficaciā ſeductōis. In ſtatu v̓o grē fortis fuit in executōne v̓tutis. ¶ Vt ergo pate at qualiter ip̄a et quelibet mulier fortiſ ſit in ſeductione penſanda eſt ventilatō que ſtionis que legit̉ in eſdra. Tres enī ſapien tes. ſicut ibi d̓r. tria dixerūt eſſe fortia. Pri mus dixit. Forte eſt vinum. Scd̓us dixit. Fortior eſt rex. Tertius dixit. Fortior ē mu lier. Et q̇dem quodlibet hoꝝ verificatur aliquatenus. Nam nihil vino fortius in ter vſibilia ad alterandū ſtatum capitis. Unde ibi d̓r. Ꝙ homo in quo dn̄at̉ vinū nō meminit regeꝫ neqꝫ magrātum. neqꝫ amiciciā neqꝫ fraternitatem. ſed poſt non multū ſumunt gladios. et cū a vino emer ſerint non meminerunt quod geſſerunt. Item nihil rege fortius inter regibilia ad īmutandum ſtatum gentis. Vnde ibi d̓r Qd̓cūqꝫ dixerit faciūt. ſi dixerit percutere ¶ De ſancta Maria magdalena. percutiūt. ſi dixerit occidere occidūt. ſi di xerit exterminare exterminant. ⁊ breuiter omīs plebs et virtutes ei obediunt. Item nihil muliere fortiuſ inter ſeductibilia ad alterandum ſtatum mentis. Vnde ibi di citur ꝙ multi dementes facti ſunt propter mulieres. et ſerui facti ſunt ꝓpter illas. et perierunt et iugulati ſunt. Exemplum ibi de concubina que regem cedebat palmiſ de ſiniſtra manu. Et ita nihil muliere for tius inter ſeducentia ad alterandū ſtatuꝫ mentis quia dementes facit. Pro tanto dicit ſalomon Eccl̓. vij. Inueni mulierem amariorem morte. Eſt enim ip̄a letalis in efficacia. et hͦ patuit in dauid ſanctiſſimo qui ob concupiſcentiam berſabee v̓riam occidit. Item ineuitabilis in fallacia. et h̓ patuit in ſalomone ſapientiſſimo. quem omniſ ſua ſapientia non iuuit quin a mu lieribus deciperetur. Item in ꝑſcrutabili ī aſtutia. et hoc patuit in ſampſone fortiſ ſimo. quem dalida multa aſtutia circum duxit. quouſqꝫ ſecretum fortitudinis ſue ab ipſo extorſit. Quia ergo dauid ſanctiſ ſimum. ſalomonem ſapientiſſimum. ſam ꝑſonem fortiſſimum. mulier ſeduxit. me rito fortis inter ſeductibilia dicitur. Oqͣꝫ fortis fuit hec mulier in ſtatu culpe in effi cacia ſeductōnis. que in euangelio oſten ditur ſic illecta fuiſſe peccatis. Tria enim ẜm illum ſtatum incōuenientia de ip̄a le guntur in euangelio. videlicet peccati im pudentia. et hoc cum dicit euangeliſta Mulier erat in ciuitate peccatrix. non in villa. ſed in ciuitate. vbi populi ml̓titudo erat. ob quā non verecundabatur pecca tum cōmittere. frons enī mulieris mere tricis fctā fuerat ei. noluit erubeſcere. Vn de ibi notoria erat ꝙ oſtendit phariſeus. qui dominū inuitauerat dicenſ. quia pec catrix eſt. Item innuitur ip̄ius peccati fre quentia. cū dicit. peccatrix. quod non fuit ex actu vno. ſed actum peccati pluries ite rando. Item oſtenditur eius peccati abū dantia. et hoc cum dicitur. Remittunt̉ ei peccata multa. non pauca. ¶ E ¶ Sed ecce que ſic fuit fortis in ſtatu culpe alios ſeducendo. fortis etiaꝫ fuit in ſtatu gratie virtutes exequendo. Ad quod oſtenden dum legit eccleſia predicta verba ſalomo nis de fortitudine mulieris dicens. Mu lierem fortem quis inueniet. quaſi diceret rarus. Raro enim inuenit quis mulierē adeo fortem. et hoc in duobus. videlicet in penitentie aggreſſione. et in ſaluatoris dilectione. ¶ Ꝙ fortis fuerit in pͥmo. ſcꝫ in penitentia innuitur in tribus. In pha riſei opprobrio. quod eam a penitentia nō retraxit. in cordis contritōne quā habui et in ſatiſfactione quā exhibuit. ¶ Ma gnum enim opprobriuꝫ phariſei ſuſtinuit qui ſic eam turpiter infamauit dicēs. Hic ſi eſſet propheta ſciret que qͣntum ad per ſonam. qualis qͣntum ad famam. qꝛ pec catrix qͣntum ad vitam. Tamen hec cōfu ſio ip̄am a penitentia nō retraxit. ¶ Item vehemens fuit contritio que in tantuꝫ vt ſaluatoris pedes lauaret lachrymas pro uocauit. Vnde bene illud Tren̄. ij. conue nit illi. Magna eſt velut mare contritio tua. Quia ſicut mare eſt amarū et abun dans aqua. ſic cor eius fuit amaꝝ. recogi tauerat enī omēs annos in amaritudine anie ſue. Vnde bene ꝯcordat cum nomīe quia maria amaꝝ mare interpretat̉. Fuit etiam cor ip̄ius abundans aqua ꝯpūctō nis. quod patuit in eo ꝙ tot lachrymas ef fudit. Augꝰ. Quem penitet oīno penite at et dolorem lachrymis oſtendat Hoc fe cit maria. ¶ Item humilis fuit ſatiſfactō qꝛ capillis capitis ſui tergebat pedes ſal uatoris. Quid ergo de manibus ⁊ d̓ alijſ fecit qn̄ capillis nō peꝑcit. Bene eī linthe um ad extergenduꝫ habuiſſet ſi voluiſſet. Sed ip̄a iuxta ꝯſilium apoſtoli. ſicut exhi buit mēbra ſua ſeruire iniqͥtati. ita tunc ex hibuit ẜuire iuſticie ī ſcīficatōeꝫ ¶ F ¶ It̓ fortis fuit in ſaluatoris dilctōne. Vn̄ ipſe dn̄s fatetur in euangelio. qꝛ dilexit multū Ergo teſtis ē ip̄e ſaluator dilcōis magne. Et hāc ip̄a fortem eē on̄dit in tribꝰ. videlꝫ in chriſti p̄dicatōe. paſſiōe. ⁊ reſurrectōne ¶ De ſancta Maria magdalena. In pͥmo.ſ. in p̄dicatiōe fortē on̄dit qn̄ nec tꝑalia. nec ſororem curabat attend̓e. ſꝫ ver bis dn̄i quē diligebat vacare. Perfecta ex caritas foras mittit timorē.ſ. famīs. ſitis. nuditatis. et hmōi. Un̄ ꝑfecti pͥmū.i. pͥnci paliter querūt regnū dei. et hͦ adijciūt̉ eis Iteꝫ forte amorē in paſſiōe on̄dit qn̄ apl̓i timore ducti fugerūt. ſed de ip̄a in Io. xix. d̓r. Stabat iuxta crucē maria cleophe et maria magdalene. Item fortem oſtendit in reſurrectōe qn̄ alijs recedentibus ip̄aꝫ nec horror mortis. nec timor militū cuſto dientiū ſepulcrū. nec aliqͥs pudor retraxit quin ſola circa ſepulcrū excubaret. Quia ergo maria fortis fuit ⁊ ī pnīe aggreſſione et in dn̄i dilectōe. merito de ip̄a dicit eccīa Mulierē fortē ad̓o.ſ. ſicut iſtā q̇s inueīet. q d. rarus. et iō meret̉ p̄miuꝫ qḋ ſeq̇t̉ ꝓcul et de vltimis finibus p̄ciū eiꝰ.ſ. p̄miū vite et̓ne qd̓ nō dat̉ alicui niſi poſt vltimū finē vite ſue. p̄s. Cuꝫ dederit dilectis ſuis ſom nū ecce h̓editas filij merces fructꝰ ventriſ Ad quam nos perducat. Qui. ⁊cͣ. ¶ De eodem feſto. Sermo. ¶ CXI. V. t cognouit ꝙ ie ſus accubuit in domo ſymonis attulit alabaſtrū. ⁊cͣ. Luce. vj ¶ A ¶ In his verbis duplex ꝯuiuiū innuitur dn̄o p̄paratū. vicꝫ corꝑale et ſpūale. Cor porale fuit phariſei dn̄m inuitātis. qd̓ no tat̉ cū dicit. Vt cognouit ꝙ accu. ī domo ſy. Spūale fuit marie de pctīs v̓e peniten tis. qd̓ notat̉ cū d̓r. attulit alabaſtrum. ⁊cͣ. ¶ Quot āt in phariſei ꝯuiuio fercl̓a fu erit neſcio. p̄ſumendū tn̄ ꝙ multa ⁊ bona. Sed vnuꝫ ꝓ certo ſcio ꝙ vna ſalſa fuit ibi adeo piperata et acuta ꝙ totū ꝯuiuiuꝫ fe cit inſipidum.ſ. detractio inuitantis. q̄ no tat̉ ibi. Hic ſi eſſet ꝓph̓a. Oquot ſunt qui hoſpitibus ſuis in ꝯuiuijs ponūt hāc ſal ſam. ⁊ ſi foris pulcre ſuſcipiūt. intus tn̄ ir rident. dicentes eos nimis comedere vel hibere. et huiuſmodi. Vnde Auguſtinꝰ d̓phariſeo. Ophariſce domini inuitator et irriſor. ¶ B ¶ Et licet conuiuiū phari ſei corporale bonum fuerit. tn̄ quia conu uiū ſpirituale marie plus dominus acce ptauit et honorifice laudauit. illud potiꝰ proſequamur. quod notatur ibi. attulu alabaſtꝝ. ⁊cͣ. Iſtud cōuiuium preparatur ex penitentia et planctu peccatoꝝ. et ē con uiuium dei. Vnde Bern̄. Cibus eius pe nitentia mea. cihus eius ſalus mea. cibuſ eius egoip̄e. manducor cum arguor. glu tior cum inſtituor. decoquor dū īmutor. digeror dum tranſformor. vnior cum cō for nor. Et nō ſolum eſt conuiuiū dei ſed omniū angeloꝝ. Et hoc figuratū fuit Lu. xv. in cōuiuio qd̓ fecit filio prodigo reuer tenti pater cum omībus ſeruis ſuis. Pa ter iſte pater eſt celeſtis. ſerui ſūt angeli et oēs ſancti. filius v̓o quilibet peccator. pro cuius ꝯuerſione gaudent angeli et omēs ſancti. Vnde glola. Refectio ſcōꝝ eſt ſalꝰ pctōꝝ. Et alibi d̓r. ꝙ gaudiū ē angelis de ſuꝑ vno pctōre pe. a. Hoc ꝯuiuiū ſpūale maria ſaluatori exhibuit. qn̄ ſuꝑ ꝯuiuan tes corꝑaliter ingreſſa ad ip̄m veīt ¶ Pē ſanda ſūt ergo hꝰ ꝯuiuij fercula q̄ maria tāto hoſpiti appoſuit. q̄ fuerūt ſex Primū fuit ꝓprie egritudīs cognitio. Scd̓um ſa lubris ꝯfuſio. Tertiū ſui hūiliatio. Quar tū lachrymoſa ꝯtritio. Quintū hūilis ſa tiſfactio. Sextum vehemēs dn̄i dilectio. ¶ Primū notat̉ cū d̓r. vt cognouit ꝙieſꝰ Quia eī ſuā egritudinē cognouit id̓o ad medicuꝫ mox venit. Vnde augꝰ. Nouu qͣnto morbo laborabat. ⁊ illū ad ſanāduꝫ ydoneū eſſe ſciebat ad queꝫ venit. acceſſit īmunda et receſſit munda. acceſſit egra et redijt ſana. O quot ſūt q̇ nō tātuꝫ vna īfir mitate vel vno vulnere laborant. et tamē cognoſcere nō curāt. aliorū vulnera iudi cāt ⁊ ꝯſid̓ant ſic̄ iſte phariſeꝰ marie. ⁊ ſua qn̄qꝫ gͣuiora nō attēdūt. Bern̄. Ml̓ti ml̓ ta ſciūt ⁊ ſeip̄os neſciūt. alios inſpiciūt et ſe obliuiſcunt̉. Talibꝰ in Luc̄. d̓r. Quid vi des veſtu. in ocu. frīs trabē āt in ocu. t. nō cōſideras ¶ Et notandum ꝙ maria egri ¶ De ſancta Mariamag dalena. tudinem ſuā cognouit. quia ꝑiculoſa. iō ſtatim vt cognouit ꝙ ieſus accubuiſſet in domo ſymonis venit. Item qꝛ notoria. et ideo in publico venit. ¶ Quantū ad pri mū nota ꝙ ꝑiculoſa infirmitas d̓r. q̄ mo tem inducere poteſt. tale eſt mortale pec catū. ⁊ iō eccīaſticꝰ. xxj. comꝑat ip̄m tribꝰ Colubro. dentibus leonis. et gladio ācipi ti. i. bis acuto. Vbi dicit. Quaſi romphea bis acuta omīs iniquitas. Colubro cū di cit. Quaſi a facie colubri fuge peccatum. Dentibus leonis. cū ſubdit. Dentes eius interficientes hoīes. Et nocent hec differē ter. coluber infectione. leo morſu. gladiuſ inciſione. Idem facit peccatuꝫ. Fuge ergo ip̄m vt colubrū ꝓpter ip̄ius infectionem. Iuge vt dentes leonum ꝓpter violentaꝫ detentōnem. Item fuge vt rompheaꝫ bis acutaꝫ propter corporis et anime eternaꝫ damnatōnem. Si ergo periculoſum eſt vna nocte dormire cū colubro. multo for tius cum peccato. ideo mox fugendum.j. Coꝝ. vj. Fugite fornicatōnem. Item fugie dum propter violentam detentōnem. qꝛ ſi ſemel intrat non de facili exit. nec cito dy abolus dimittit. ſicut patet in illo Mar. ix de quo diſcerpens ⁊ fremens exiuit. quia tenuerat ipſum ab infantia. Greḡ. Queꝫ ſemel in peccatis capit non mox cū volu erit ſurgit. Item fugiendum propter cor poris et anime damnatōem. Stipendia enī peccati mors vtriuſqꝫ. Maria ergo ti mens periculum. fugit peccatum. et non expectauit poſt cōuiuium. ſed vt cogno uit venit. ¶ Iteꝫ quia notoria infirmitas publice debet penitere. vt ſicut alijs exem plo ſuo fuit odor mortis in morteꝫ. ita ſit odor vite in vitam. quod patet ī matheo. qui in conuerſione ſua magnum fecit cō uiuium. quia magnus fuerat peccator et publicanꝰ. vt dicitur in Math̓. ix. ꝙ mul ti peccatores ⁊ publicani diſcumbebāt cū eo. vt ſuo exemplo multos conuerteret. ¶ C ¶ Scd̓um vero ferculum fuit ſalu bris confuſio. quia ſtans retro ſecꝰ pedes eius Talis confuſio fuit publicani. q̇ non audebat ad celū oculos leuare. Hec ē cō fuſio adducens gloriam. non eſt illa con fulio que adducit peccatū et ignominiaꝫ. ſicut ibidem d̓r. que tenet illos qui cōfun duntur ꝓpter homines ꝯfiteri peccata vl̓ penitentiā agere. Quod maria non fecit. Vnde ſuꝑ cōuiuātes ingreſſa ꝓpter illos penitere nō erubuit. ſed tamen indignam ſe reputans. non ante ſed retro ad pedes ſtetit. De tali bona confuſione d̓r in pͥmo libro eſdre. Domine deus meus ꝯfundor leuare faciem meā ad te. quia multiplica te ſunt iniquitates mee. Unde augꝰ. La borat penitens. patiendo erubelcentiaꝫ. ⁊ quia magna eſt pena. dignus eſt miſcd̓ia Vnde erubeſcentia in confeſſione eſt ma gna pars ſatiſfactionis. Exemplū in ꝓm tuario ca. j. I ¶ Tertiū vero ferculum eſt ip̄ius humiliatio. que notat̉ ibi. Secꝰ pe des. nō ad caput. ml̓tū enī ſe humiliabat quia magnā ſuā infirmitatē ꝯgnoſcebat. Oqꝫ infirma fuit que nō ſolum ſepteꝫ vi cia ſicut dicit Mar. ſed etiā ſeptem demo nia que ꝯſequunt̉ vicia. ſicut d̓r Luce. viij. habebat. Sed vt ad pedes dn̄i acceſſit. dy abolꝰ ab ea receſſit. ẜm illd̓ Ab ac̄. iij. Egre dietur dyabolꝰ ante pedes eius. Et qꝛ ad pedes dn̄i ſanitatem recepit. nūqͣꝫ de ip̄is obliuiſci potuit. Vnde pͥmo eos lacrimiſ rigauit et oſculata ē. Scd̓o vnxit. Tertio miſtrante martha ad pedes ſedit. Quar to in reſurrectione ip̄os tenuit. ¶ Quar tum ferculum eſt lachrymoſa contritio. ibi. Lachrymis rigauit. Nec miruꝫ. quia ad fontem miſcd̓ie acceſſerat. ⁊ ibi hauſe rat quod poſt effudit Hoc ⁊ nos debemꝰ facere. Vnde hiere. Effūde ſicut aquā cor tuū. Hoc ferculum acceptuꝫ eſt deo. Vn̄ criſ. Nihil ita conglutinat ⁊ vnit deo vt penitentis lachryme. De q̇bus habes in ſequenti ſermone. Conuertiſti planctum meum. ¶ Quintum ferculuꝫ fuit humi lis ſatiſfactio. ibi. Et capilliſ capitis ſui ter gebat. Et certe talis eſſe debuit. iuxta illd̓. ad Ro. Sicut exhibuiſtis mēbra veſtra ¶ De ſancta Maria magdalena. Sicut enī crinibus culpā cōſtruxerat. ſic eiſdē culpā detergebat. ¶ Sextū ferculū fuit vehemēs medici dilectio. qd̓ notatur ibi. Oſculabat̉ pedes eiꝰ. Vn̄ ⁊ medicꝰ de hͦ ip̄o ꝑhibuit ei teſtimoniū dicēs. qꝛ dile xit multū. Hoc ferculū q̇libet penitens dꝫ deo p̄parare. qꝛ hͦ ferculū p̄cepit ſibi p̄ꝑa ri dicens. Diliges dn̄m deūt. ex to. corde. Hoc ferculo maxime libent̓ veſcit̉ cum de bito mō p̄parat̉.ſ. ex toto corde. Adapta d̓ ſermone Diliges dn̄m deūt. ¶ De eodem feſto. Sermo. C CXI.VI. Emittutur ei pec cata multa qͦniā dilexit ml̓. Luc̄. Cvij. ¶ D ¶ Inhis v̓bis dn̄i du plex ſtatus marie magdalene īnuit̉. vicꝫ. miſerabilis. laudabiliſ. Miſerabilis ī pec catoꝝ multitudine. quā īnuit dn̄s cuꝫ diē Remittunt̉ ei pctā multa. Sed laudabil̓ in vehementi ſaluatoris dilcōe. quā īnuit dn̄s cū dicit. quiā dilexit multū. ¶ Uere pͥmus ſtatus miſerabilis. Si enī iuxta ſa lomonē miſeros ppl̓os facit peccatum. ſcꝫ vnū. multū tūc miſerabilis fuit hͦ mulier ⁊ ſtatus ip̄ius que nō ſolūmodo vnū pec catū habuit. ſed plurimis abūdauit. Hec eſt enī quā Marcus ſeptē vicijs dicit oc cupatā fuiſſe. Sed penſandū ꝙ multipli catio pctōꝝ in maria ex tribus ꝓceſſit. vicꝫ ex praua cogitatōne. ex praua locutōne. ⁊ ex praua oꝑatōe. Iſtis tribus modis ma ria peccauit. In corde peccauit cuꝫ praua cogitatōne. ⁊ iō ſe a deo ſeꝑauit. qꝛ ꝑuerſe cogitatōes ſeꝑant a deo. In ore peccauit cum falſitatem et vanitatē ꝓtulit. ꝓ qͦ illd̓ ꝓmeruit. Perdes omēs qui loquūt̉ men daciū. In opere peccauit cum multiplex bonum obmiſit et multiplex malū ꝯmiſit pro quo ſeip̄am occidit. iuxta illud Sap̄. Homo per maliciam occidit aīam ſuam Et ꝙ ipſa per hec tria peccauerit oſtendit in ſatiſfactione. Nam quia peccauit ī cor de. magno ſatiſfecit dolore. quia peccauit ore. magno ſatiſfecit pudore. quia peccauit opere. magno ſatiſfecit labore. Hec t̓a perfectam reddunt ſatiſfactionem. dolor in corde. pudor in ore. labor in opere. Ue nit ergo peccatrix magno dolore turbata ad chriſtum in tantuꝫ vt lachrymis riga ret pedes eius. Venit cum pudore. vnde ꝯfuſa ſtetit retro ſecꝰ pedes eiꝰ. erubeſcēs ante faciem apparere. tacēs ore. clamabat corde. Domine tu ſcis inſipientiam meā et delicta mea a te non ſunt abſcondita. Item venit cum labore cum attulit alaba ſtrum et pedes vnxit ſaluatoris. et exterſit capillis capitis Ergo peccatū cordis pur gauit lachrymis. peccatuꝫ oris purgaui oſculis. et peccatum operis purgauit vn gētis. Hec eſt mutatio dextre excelſi. Siī enī exhibuerat membra ſua ſeruire iniq̇ tati ad iniquitatem. ita exhibuit ſeruire iu ſticie in ſanctificatōnem. Propter quod ⁊ ſaluator ſe ſibi benignum exhibuit in tri bus. videlicet ſibi omne peccatum dimit tendo. Unde hic d̓r. Remittunt̉ ei pecca ta multa quoniaꝫ dilexit multum. Nam ſūma dei pietas veniaꝫ non dimidiabit. Aut nihil aut totum propiciando dabit. Item ipſam apud pharizeū cōmendādo et pro ea allegando. Vn̄ dixit. Vides hāc mulierem. intraui in domum tuā. ⁊cͣ. Iteꝫ ip̄am futuris p̄conijs exaltandā promit tendo. cum dicit Math̓. xxvj. Vbicunqꝫ fuerit p̄dicatuꝫ hoc euangeliū. dicetur ꝙ in memoriā eius fecit ¶ E ¶ Scd̓o īnui tur ſtatus ip̄ius laudabilis ex ſaluatoris ſui vehementi dilectōne. cū dixit. quiā di lexit multū. Uere vehemēs dilco ꝑpēdit̉ quā ip̄e verus amor ꝯmendauit. Sed vi dete ꝙ ip̄am dn̄s de quattuor īuenit̉ ꝯmē daſſe. vicꝫ de fide dicens. Fides tua te ſal uam fecit. Item de ꝯtemplatōne dicens. Maria optimā ꝑtē elegit q̇ n̄ aufe. ab ea. Item d̓ bono oꝑe. cū dixit. Quid moleſti eſtis huic mulieri opꝰ eī bo. ⁊cͣ. Itē d̓ ml̓to amore. Vnde hic dicit. quoniā dilexit ml̓ tuꝫ. Et notandū ꝙ in ſcpͥturis fit mētio d̓ triplici bono amore qͦs omnes inuenitur maria habuiſſe. Primus eſt amor ſctūs. ¶ De ſancta Maria magdalena. Scdus amor ꝑfectus. Tertius amor fid̓ lis ſiue fortis. Sanctus amor a peccatis anīam purgat. De hoc d̓r. Caritas operit multitudinē pctōꝝ. Hunc amorē habuit maria qn̄ dixit dn̄s. remittūt̉ ei pctā ml̓ta quiam dilexit mul. Amor ꝑfectꝰ oīa terre na deſerere facit et ſoli deo vacare. de q d̓r Si vis ꝑfectꝰ eſſe vade ⁊ vende oīa q̄ ha bes ⁊ da. ⁊cͣ. et ſeq̄re me. Quia ꝑfecta cari tas for. mit. ti.ſ. famis. ſitis. nuditatis ⁊ hu iuſmodi. Hūc amorē maria habuit qn̄ di miſit marthā ſolam miniſtrare. ⁊ ipſa ele git v̓bis dn̄i v̓acare. Amor fidelis ſiue for tis eſt qͥ nulla neceſſitate d̓ſerit. Hūc amo rem habuit maria qn̄ diſcipuli relicto eo fugerūt. Sed ſtabat iuxta crucē ieſu ma ria cleophe ⁊ maria magdalene. De hoc amore in Can̄. vltīo. Fortis eſt vt mors di lectio. Qd̓ in ſe on̄dit maria qn̄ ip̄am nec horror mortis nectimor milituꝫ cuſtodiē tium ſepulcrum terrebat. quin ſola circa ſepulcrum excubaret. qꝛ recedētibꝰ diſci pulis nō recedebat. ⁊ iō ip̄m meruit vid̓e reſurgentē. ⁊ mō videt ī celis regnantem. ¶ De eodem feſto. Idelis ſermo et oī acceptiōe dignꝰ. qꝛ chriſtꝰ ieſꝰ ⁊c. Hunc ẜmonē reqͥre in ꝯuerſi on pauli. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXI.VII. ōuertiſti plāctū meum in gaudium mihi. ⁊cͣ ¶ I l ¶ Hec v̓ba p̄s. beate marie mag balene bn̄ poſſūt adaptari. In q̇bꝰ tangu tur duo. vicꝫ ip̄ius marie luctꝰ ſiue plora tio. cū dicit. planctū meū. Et ſaluatoriſ no ſtri ꝯſolatio cū dicit. ꝯuertiſti ī gau. mihi Inuenit̉ āt maria triplicē laudabilem lu ctū habuiſſe.ſ. doloriſ. ꝯpaſſiōis. et amoriſ ¶ Doloris luctū habuit ꝓ ſe. cōpaſſiōis ꝓfrē. ſꝫ amoris ꝓ ſaluatore. De luctu quē habuit ꝓ ſe.i. ꝓ pctōꝝ ſuoꝝ remiſſiōe legit̉ in euangelio hodie ꝙ lacrimis rigauit pe des ſaluatoris. Vere magni doloris fuit luctꝰ. cū in tantū lacrimis abūdauit ꝙ cū ip̄is pedes dn̄i rigauit. Cōuenient̓ pot̓at tūc illi dn̄s dicere illud Hiere. Magna ē velut mare ꝯtritio tua. Quia mare ē ama rū et feruens. et abūdans aqua ꝯpūctōis Recogitauerat enī oēs annos ſuos ⁊ po ſitos in olla cordis fecit feruere in amari tudine anīe ſue cum aqua ꝯpūctōnis. Et ſignū eſt feruoris olle cum aqua aliquan tulum ebullit. Penſanduꝫ eſt quanti fer uoris in amaritudine ꝯtritōnis fuit olla cordis ip̄ius que tantū de aqua lacrima rum ꝑ oculos ebullire fecit ꝙ pedeſ ſalua toris lacrimis rigauit. ¶ De ſecundo lu ctu quem ex compaſſione habuit ꝓ fratriſ morte legitur Ioh̓. xj. Cum vidiſſet ieſus mariam lacrimanteꝫ dixit. Vbi poſuiſtis eum Oquanti feruoris fuit huius cōꝑaſ ſionis lacrima. que ip̄m dominuꝫ creato rem omniū ad lacrimas prouocauit. Sic enī ſcriptum eſt in Ioh̓. xj. Ieſus vt vidiſ ſet eam lacrimantem turba. ſeip̄m ⁊ lacri matus eſt. ¶ De tertio luctu q̄ fuit amo ris. quem habuit pro deſiderio ſaluatoriſ dicitur Ioh̓. xx. Maria ſtabat ad monu mentum foris plorans. De feruore huiꝰ luctus dicit Anſhelmus. Quis explicet o beata quanto amore flagrabaſ. que ad monumentum flebas querendo. Sed o bone domine magiſter benigne. ecce fide lis ancilla. ecce diſcipula tua. nuperrime redempta tuo ſanguīe. ecce deſiderio tui anxiatur et eſtuat. circūſpicit et īterrogat diſplicet ei quicquid videt. quia te ſolum quem querit non videt. et tu queris quid ploret. ¶ G ¶ Sed ecce ad predictum luctum ſequitur ſaluatoris conſolatio. Pro quo dicit pſal. Conuertiſti in gau. mihi. Beati enī qui lugent quoniam ipſi conſolabunt̉. Conuertit autē triplicē ip̄iꝰ luctū in triplex gaudiū. Nam luctū queꝫ habuit pro ſe..i. pro peccatis ſuiſ. conuertit in gaudiū. in ipſoꝝ quam optabat remiſ ſione. Vnde dixit dominus. Remittunt̉ ei pctā multa. qniaꝫ dilexit multū. Scd̓m ¶ De ſancta Maria magdalena. luctum queꝫ habuit pro fratris morte cō uertit in gau. in ip̄ius quē deſiderabat ſu ſcitatione. Vn̄ Io. xj. d̓r. ꝙ poſtqͣꝫ ſaluator viderat luctuꝫ marie dixit. Lazare veni fo ras. Sed tertiū luctū quē habuit ꝓ ſalua tore ꝯuertit in gaudiū. in ip̄ius quē quere bat viſione. Prima enī reſurgentem me ruit videre. Oqͣntum gauiſa fuit et cōſo lata quando plus qͣꝫ ſperauerat inuenit. querebat enī mortuū et inuenit viuū Di cat ergo maria. Conuertiſti planctū meū in gaudiū mihi. ¶ H ¶ Et nos fratres ſi ꝯſolari volumus a dn̄o lugeamꝰ in pre lenti vt luctus noſter ꝯuertat̉ in gaudiuꝫ. Faciamus ergo exemplo marie tripliceꝫ lūctuꝫ. vicꝫ pro ꝓprio peccato. pro ꝓximi damno. ⁊ pro ſaluatoris deſiderio. ¶ Lu geamus ergo pͥmo pro ꝓprio pctō.ſ. prete rito. p̄ſenti. et futuro. De p̄terito vt dimit tat̉ dicētes illd̓. Dimitte nobis debita no ſtra. De p̄ſenti ne ſit in hoīe dum eē neſcit̉ quia ſicut dicit apoꝰ. Nihil mihi ꝯſciꝰ ſuꝫ ſed nō in hͦ iuſtificatꝰ ſum. Unde p̄s. dice bat. Ignorātias meas ne memineriſ. De futuro vero vt caueatur. Pro quo dicit apoſtolus. Qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat. Vnde beatus eſt homo q̇ ſemꝑ eſt pauidus. Ad hunc planctum nos īui tat dauid. q̄ penitentia ductus pro pecca to ſedit in cinere et cilicio dicēs. Laboraui ī gemi. me. la. ꝑ ſin. noc. lec. meū lachrimis meis ſtra. meū rigabo. Augꝰ. Satis du rus eſt cuiꝰ mentis dolorem oculi carnis nequeunt declarare. Item yſidorus Lacri me penitentie apud deuꝫ pro baptiſmate reputātur. qͣntūcūqꝫ grauia ſint peccata. Sed heu vocauit dn̄s multos ſicut dicit eſa. ad planctū ⁊ ad ſaccū.ſ. penitentie. ſed ecce ad litteram occidere vituloſ. comed̓e carnes. Tales penitentes plus curant de ventre qͣꝫ de mente ¶ Item flendum ē ꝓ ꝓximi damno. Sic hiere. ix. fleuit dicens. Quis dabit capiti meo fon. lacrimaꝝ vt defleā interitū ppl̓i mei. Ad hūc fletu pro uocat nos dn̄s. q̇ fleuit ſuꝑ ciuitatem hie ruſalem. et ſuper lazarum. Sed heu mul ti modo gaudent d̓ caſu proximi queꝫ de berent deflere. Aut ſi deflent potiꝰ deflēt temꝑale qͣꝫ ſpūale damnum. Oqͣꝫ pauci ſunt qui de peccatis parentum vel ami corum lugeant. vel inquirant. ſed frequēt̓ ꝑquiritur ſi corpore ſani. ſi victum vel ve ſtitum habeant. agros vel pecuniā. ſi gra tiam p̓ncipuꝫ habeant. Sed pauci inqui runt an ꝓximi ſint a vicijs puri. boni ope ribus pͥmi. ſi pacem habeant ad omnes. ¶ Item plangendū eſt ꝓ ſaluatoris deſi derio. ſic ſancti eunteſ ibant et flebant mit tentes ſemina ſua. id eſt. bona opera. Vn̄ de dicit Beda. in kalendario ꝙ pater ar ſenius ſemper ſudarium ferebat vel ī ma nū vel in ſinu ꝓpter fluenta lacrimarum pro deſiderio ſaluatoris. Augꝰ Da mihi dn̄e in hoc exilio panem doloris et lachry marum quem eſurio ſuper omēm copiā deliciaꝝ. Ad hunc planctum inuitat nos dauid. qui dicit. Fuerunt mihi lachryme mee panes die ac nocte dicēs. Qn̄ veniā et apparebo ante facieꝫ domini. Et quem admoduꝫ deſiderat ceruus ad fontes aq rum ita deſiderat anima mea ad te. ⁊cͣ. Sꝫ ceruus quanto pluſ properat ad fontem tanto plus deſiderat ip̄um. Talis fuit da uid ⁊ omnes ſancti. qui quāto plus ad fō tem vite tendebāt tanto meliores ⁊ maio ris feruoriſ erant. Vnde de dauid dicitur Dauid proficiēs ſemꝑ ſe melior erat. Qd̓ eſt contra multoſ q̇ ad finem vite tenden tes cum de v̓tute in v̓tutem deberent pro ficere. ſicut cancer retrocedunt. pauci eni inueniunt̉ eiuſdem deuotōnis in ſenio ſi cut fuerunt in pͥncipio. ¶ I ¶ Hūc autē triplicem luctu dn̄s v̓tit in triplex gaudi um. Gaudebit enī homo ad ſeip̄ꝫ. ad ꝓxi mū et ad deū. Ad ſeip̄m gaudebit de ſua glorificatōne. Fulgebūt enī iuſti ſicut ſol. Mat. xiij. Ad ꝓximuꝫ gaudebit de ip̄ius leta ſocietate. Exultabūt eī ſcī in gl̓a ⁊ leta būt̉ in cubilibꝰ ſuis. Ad deū gaudebit de eius plenaria viſione. qn̄ videbimꝰ euꝫ ſi cuti eſt. ⁊ hͦ ē vita et̓na vt cognoſcāt te deū Ad quā nos ꝑdu. ¶ De eſancto Iacobo apoſtolo. ¶ De ſancto Iacobo apoſtolo. ¶ De Epiſtola. ¶ Sermo. CCXI. VIII. ſtis ciues ſctōrū et domeſtici dei. Ephe. ij. ¶ K 7 ¶ Omēs chriſtifideles q̇ ſūt ſu pra fundamētū. id eſt chriſtū fundati ẜm doctrinā apl̓oꝝ ⁊ ꝓph̓aꝝ. in p̄miſſis v̓bis duplicē recipiūt ꝯſolatōem. vicꝫ ex ſancto rū ſocietate. et diuina familiaritate. San ctoꝝ ſocietatē innuit in ip̄oꝝ cōciuilitate. cū dicit. Eſtis ciues ſanctorū. Sed dei fa miliaritatē on̄dit ī mutua cū ip̄o cohabi tatōne. cū dicit. et domeſtici eiꝰ. Magna q̇dem eſt ex ſanctoꝝ conciuilitate ꝯſolato ſed ex dei familiaritate maior. ¶ Sed pē ſandū ꝙ nō dicit apl̓us. Eritis ciues qͣſi in futuro. ſed eſtis in p̄ſenti. qꝛ fideles et ſi et erūt ciues et domeſtici. Sūt q̇dem mō in via ꝑ p̄guſtationem. ſed erūt in patria ꝑ ꝯprehenſionē. ¶ Ꝙ enī fideles modo lꝫ in exilio. ſint cōciues ſanctoꝝ in tribus ꝑpenditur.ſ. qꝛ eadē lege cum ſāctis ſtrin gunt̉. eodeꝫ iudice ſiue rege quo ſancti di rigunt̉. eundem vſum quē ⁊ ſctī ſequūtur Lex q̄ vtroſqꝫ ligat eſt caritas. De hac lege Ia. ij. Si legem ꝑficitis regalem. dili ges ꝓximū tuū ſicut teip̄um. bn̄facitis. Et dicit eam legem regalē qꝛ ip̄e rex reguꝫ et dn̄s dn̄antiū chriſtus ieſuſ. ip̄a ligatꝰ fuit qꝛ dilexit nos. et tradidit ſemetip̄m ꝓ nob̓ ſicut dicit apoꝰ. Vnde dicit aguꝰ. Ampli us hoīeꝫ reſiſtere pudeat caritati. cuꝫ ean dē videat in deo triūphaſſe. Vulnerauit ī paſſibilē. ligauit īſuꝑabilē. txit īmutabilē. et̓nū fec̄ mortalē. hͦ ē vīculū ꝑfcōis. qꝛ h̓ li gare incipit. ⁊ īfut̉o ſtringere nūqͣꝫ deſinit qꝛ alijs ceſſantibus caritas nūqͣꝫ excidet. Stringit ergo hͨ lex vtroſqꝫ.ſ. in via et in patria. lꝫ different̓. qꝛ ẜm yſa. xxxj. h̓ eſt cari tatis igniculꝰ. ſꝫ ibi caminꝰ. Pro qͦ et au guſtinꝰ dicit. ꝙ p̄ceptū dilcōnis niſi in pa tria ꝑfecte implebit̉. qꝛ ibi vere homo dili get deū ex toto corde. et ꝓximū ſicut ſeip̄ꝫ ¶ Itē fideles tanqͣꝫ ſanctoꝝ cōciues eodē iudice ſiue rege regunt̉. Vnde dauid. Do minus regit me. Regunt̉ autē tanqͣꝫ via tores ne ad patriaꝫ tendentes. ad ſiniſtrā vel ad dextram aberrent. ne ſcilꝫ ip̄os vel ſiniſtra aduerſitatis vel dextera proſperi tatis decipiat. Quantū ad pͥmuꝫ dicit p̄s Dn̄s protector vite mee a quo trepidabo Quantū ad ſcd̓m d̓r in prouer j. Ducam te per ſemitas equitatis. Et infra. Et cur rens non habebis offendiculum Sic enī fidelibus temꝑat temꝑalia. vt currere in via poſſint. non ab ip̄is tanqͣꝫ ab onere de pͥmi. ¶ Item fideles eundem vſum queꝫ et ſancti ſequunt̉. Sanctoꝝ enī vſus ē dei contemplatio. quem vſum ſequēs ⁊ apo ſtolus dicebat. Noſtra ꝯuerſatio in celis eſt. Licet nō adeo ꝯtemplent̉ lucide ſic̄ illi Hic enī ꝯtemplatio in enigmate. ibi auteꝫ facie ad fabiē. Vnde h̓ eſt ꝑ p̄guſtationeꝫ ibi aūt ꝑ ꝯp̄henſionem. Verſus Lex ⁊ rex vſus vnū ſibi cuncta reuelat. ¶ L ¶ Se cunda conſolatio et maior fideliū ē ex d̓ familiaritate. qꝛ ſunt domeſtici Et huius familiaritatis triplex ē ſignū. Primo qꝛ ipſos propter voluntatum cōformitatē in patrem et matrem que ſunt domeſtice perſone adoptauit. Unde dicit. Quicun qꝫ fecerit voluntatem meam. ille mihi pa ter et mater. ſoror et frater eſt. Scd̓o quia iniurias ipſorum tanquā domeſticoruꝫ ſuoꝝ ſibi aſcribit. Vnde in Act̉. dixit pau lo cum fideles perſequeret̉. Saule ſaule qͥd me perſequeris. Et in Math̓. xxij. Qd̓ vni ex minimis meis feciſtis. ⁊cͣ. Tertio quia ipſis tanquā domeſticis ſecreta ſua reuelauit. Vnde in Ioh̓. xv. Iam non di cam vos ſeruos ſed amicos. quia omnia que audiui nota feci vobis. Pſal. Non fecit taliter oī nationi et iudi. ſu. non ma nifeſtauit eis. ¶ M ¶ Sed ecce cariſſi mi ſi felix eſt ſanctoꝝ ciuilitas et dei fami liaritas ꝑpreguſtatōnem. multo felicius vtrūqꝫ ꝑ ꝯprehenſionē. ¶ Uere felix cōp̄ hendenti illa ciuilitas. tuꝫ ex parte ciuita tis. tum ex parte ciuiū ¶ Ex parte ciuita tis felix ciuilitas. Primo propter ipſius ¶ De ſancto Iacobo apoſtolo. mūdiciā. Apo. xxj. Non intrabit in eaꝫ ali quid coinquinatū aut abominatiōem fa ciens. Scd̓um eſt ſanitas. quā cōſtat ibi eſſe. nullus eī in ea infirmat̉ aut moritur. Apo. xxj. Mors nō erit ibi vltra. Tertiuꝫ eſt ſecuritas. nō enī patet hoſtibꝰ acceſſꝰ. qꝛ ciuitas in alto ſita eſt. p̄s. Nō accedat ad te malū ⁊ flagel. nō appro. ⁊cͣ. Quartū ē claritas. Apo. xxj. Ciuitas illa nō eget ſo le aut lu. nā cla. d̓i illu. il. ⁊ lucer. eiꝰ ē agn Quintum ſpacioſa ciuitatis amenitas. Bar. iij. Oiſrael qͣꝫ magna eſt domus d̓i et ingens locus poſſeſſionis eꝰ. Tota enī terra eſt qͣſi punctū reſpectu empyrei celi vbi ſancti regnant. ¶ Non minus felix ē ciuitas ex ꝑte ciuium ſiue ſocietatis. Pri mū ex multitudine. Apo. vij. Vidi turbā magnā quā dinumerare nemo poterat. Scd̓o ex ſocietatis nobilitate. in qua erit beata v̓go et oēs angeli et oēs ſcī. q̇ omēs reges erūt. qꝛ omībus dictū eſt. Veīte be nedicti ꝑcipite regnū. Tertio de ſocietatiſ amicabilitate. tāta eī erit caritas int̓ eoſ ꝙ gaudia alioꝝ ſua reputabūt. p̄s. Sic̄ letā tiū oīm habitatio eſt in te ¶ N ¶ Felix ci uilitas. ſed felicior ꝯp̄hēſa d̓i familiaritas qn̄ erūt domeſtici dei. Hāc dei familiari tatē expͥmit Io. Apo. xxj. dicēs. Ecce taber naculū dei cū hoībꝰ. ⁊cͣ. Magna familia ritas eſt eſſe ī vno tabernaculo. Et modū eſſendi determinat qꝛ erit nō ad horā ſꝫ in ſeꝑabilis cōuictus. cū dicit. Et habitabit cū illis. Item obediens et ſine offenſa po pulꝰ. cū dicit Et ip̄i ppl̓s eꝰ erūt Tertio ip deus erit oīa oībꝰ. Un̄ dicit. Et ip̄e d̓s cū eis erit eoꝝ d̓s. Quia ſicut dicit augꝰ De us totus erit tuꝰ. eū manducabis ne eſu rias. ab illo illumīaberis ne cecus fias. ab eo fulcieris ne deficias. poſſidebit te totuꝫ integruꝫ. totus integer. Et nos frēs cum ſimus fundati ſuꝑ idē fundamentū iuxta doctrinā apl̓oꝝ ⁊ ꝓph̓aꝝ. ⁊ cū n̄ habeamꝰ hic manentem ciuitatē. ſed futuraꝫ inqui ramus. et ſimus iam ciues ꝑ p̄guſtatiōeꝫ et domeſtici dei. laboremꝰ ad hͦ vt ſimꝰ a ꝑ ꝯp̄henſionē Ad hͦ monere debꝫ nos pre ſens in qua ſumus miſeria. ⁊ ciuitatis illi us ſiue ciuiū de qua diximꝰ felicitas. ⁊ ſu per omīa ſaluatoris noſtri familiaritas. Ad quā nos ꝑdu. ¶ De Euangelio. Sermo. ¶ ¶ XI IX. Ic ut ſedeant hi duo filij mei vnus ad dextram tuam et alter ad ſiniſtram in re gno tuo. Math̓. xx. ¶ A ¶ In his ver bis duo notantur. videlicet matris pro fi lijs petitō. cum dicit. Dic vt ſedeant. ⁊cͣ. Et petitionis a dn̄o rep̄henſio. cū ſubdit. Ne ſcitis quid petatis. ¶ Petit ergo mater pro filijs ſollicita. a ſūma bono.ſ. ieſu chri ſto. in ſūmo bono. ſcilꝫ in celeſti patria. tri plex bonum. ſcꝫ bonum quietū cum dicit. Dic vt ſedeant. Bonū honorificum. cuꝫ dicit. Vnus ad dextrā tuaꝫ et alter ad ſini ſtram. Et bonū cōſūmatum. cuꝫ dicit. In regno tuo. ¶ In ſeſſione ergo quaꝫ petit filijs deſignatur celeſtis patrie quies. qꝛ vere ibi eſt requies pacifica. req̇es opulē ta. et requies et̓na. Hanc triplicē requiē ꝓ miſit dn̄s fidelibus ſuis. yſa. xxxiij. Sede bit inquit ppl̓us meus in pulchritudīe pa cis. qꝛ ſine ꝑturbatōne. in requie opulēta. qꝛ ſine defectōne. in tabernaculis fiducie. qꝛ ſine amiſſione. Hāc mater filijs requi em petiuit. cū dixit. Dic vt ſedeāt. ¶ Pe tiuit et bonū honorificum. cuꝫ dixit. Vnꝰ ad dextrā tuā ⁊ alter ad ſiniſtraꝫ. Quid eī honorabilius qͣm ſedere in dextera regis eterni. Prouer. ij. Longitudo dierum in dextra eius et ī ſiniſtra eius diuitie ⁊ glo ria. Longitudo dierum qͣntum ad īmor talitatem. diuitie qͣntum ad oīm bonorū affluentiā. Magni ergo honoris eſt indi ciū in dextra dei collocari. qd̓ hͦ filijs pete bat dicens. Dic vt ſedeant vnus ad dex tram ⁊ aliꝰ. ⁊cͣ. Sed maioris honoris et familiaritatiſ eſt a dextra ipſius amplexa ri. Can̄. ij. Dextera inquit illius amplexa bitur me. Sed maximi honoris eſt tanqͣꝫ anulum vel alid̓ regium ornamentū in ¶ De ſancto Iacobo apoſtolo. dextra ip̄ius deportari. Yſa. lxij. Et eris qͣi corona glorie in manu dn̄i ⁊ dyadema re gni in manu dei tui. ¶ Petit etiā hͦ muli er filijs bonū ꝑfectū et ꝯſūmatū cuꝫ dicit. In regno tuo nō in regno mūdi. Sciebat enī ꝙ in regno mundi ſunt multa offendi cula et ſcandala. que in regno celeſti mini me inueniunt̉. Vnde Math̓. xiij. dicitur. Mittet angelos et colligent de regno eiꝰ omīa ſcandala. Vnde in regno eius. ſcilꝫ celeſti eſt vita ſine morte. in regno autem huius mūdi quis eſt homo q̇ viuit et nō videbit mortem. Ibi dies ſine nocte. h̓ ſuc cedit dies nocti. et luci tenebre Gen̄. j. Ibi ſecuritas ſine timore. hic ſonitus terroris ſemꝑ in auribus noſtris. et cū pax eſt inſi dias ſuſpicamur Iob. xv. Ibi iuuentꝰ ſin ſenectute. hic ex nobis ſeneſcunt. Ecc̄. Ibi iocunditas ſine dolore. hic cūcti dies hoīſ erūnis et doloribus pleni ſunt. Ecc̄es. ij. Ibi trāquillitas ſine labore. hic homo ad laborē naſcit̉. Iob. v. Ibi pulchritudo ſine d̓formitate. hic induta eſt caro noſtra pu tredine et ſordibus pulueris. Iob. vij. Ib fortitudo ſine debilitate. hic qui ſtat vide at ne cadat. Ibi caritas ſine malicia. h̓ ſuf ficit diei malicia ſua. Et vt breuiter cōclu dam in regno illo eſt quod oculuſ non vi dit. nec auris audiuit. nec in cor hoīs aſcē dit. Hoc ergo ꝯſūmatum bonuꝫ petebat dicens. In regno tuo. ¶ B ¶ Sed hanc petitionē ſequitur dn̄i rep̄henſio. cū dicit. Neſcitis quid petatis. Non rep̄hendunt̉ quia tale qͥd̓ petiuerant. ſed rep̄hendūtur quia taliter petiuerūt. Volebant enī ꝯfiſi de cognatōne quieſcere ſine pugna. cum Apo. iij. dicat dn̄s. Qui vicerit dabo ei ſe dere in throno meo. Volebāt honorificē tiā ſine ꝯtumelia. cum dixerit dn̄s Mat. v. Beati eritis cū maledixerint vobis ho mīes et exprobrauerint et eiecerint nomē veſtrum. Et ſequitur. Ecce merces ve. co. Volebāt regni abundantiā ſine penuria cum dixerit dn̄s. Beati pauꝑes quoniaꝫ ip̄oꝝ ē re. ce. De his tribus quantū placet adapta. De Euangelio. Sermo. CCII. Oteſtis bibere calicem quē ego bibiturꝰ ſum. Math̓. xx. ¶ C ¶ In his v̓bis dn̄i duo on̄dunt̉. vicꝫ ip̄iꝰ quā ſuſtinere debuit paſſio. cū dicit. Quē ego bibiturꝰ ſum. Et apoſtoloꝝ ad idem inui tatio. cum dicit. Poteſtis bibere. ¶ Per calicis aut potatōem ſuā futuraꝫ expͥmit paſſionē ꝓpter tria que ꝯſequūt̉ caliciſbi bitōnem. Nam calicis bibitio ſitim rele uat exhilarat et inebriat. ſic chriſti paſſio Primo enī ſitim ip̄ius chriſti releua uit. Sitiebat enī chriſtus martiriū ꝓpter ip̄ius martirij vtilitatem. qd̓ ip̄e tꝑe mar tirij oſtēdit. Nam poſtquā ſui quattuor ſenſus paſſionibus ſatiati erant.ſ. tactus ꝑclauoꝝ aſperitatē. viſus per lacrimaruꝫ frequentiaꝫ. auditus ꝑ opprobrioꝝ multi tudinem. odoratus p̄ ſputi fetorem. qꝛ ad huc remanſerat vnus ſenſus paſſionibꝰ nō ſatiatus.ſ. guſtus. vt et ipſe ſatiaretur dicit ꝑſecutoribꝰ. Sitio. Et illi dederunt ei vinū mirratū cum felle mixtuꝫ. Unde poſtqͣꝫ guſtauit. ſitim paſſionis expletaꝫ oſtendit dicens. Conſūmatū eſt.ſ. deſide rium meū. quod de paſſione habui ¶ Itē ip̄ius paſſio tanqͣꝫ calicis bibitio ip̄m ex hilarauit. ip̄e enī anteqͣꝫ calicem paſſiōis biberat triſtis erat. Vnde dixit. Triſtis ē anima mea vſqꝫ ad mortē. Sed poſt bibi tionē paſſionis exhilaratus fuit in reſur rectione. De torrente enī.ſ. penarū in via bibit ꝓpterea exaltauit caput.ſ. ī reſurre ctionē. Exhilarati enī caput erigimus qd̓ triſtes huiliamꝰ. ¶ Iteꝫ eius magna paſ ſio tanqͣꝫ potatio ip̄m inebriauit. quia ad modū ebrij ſe habuit. Ebrius enī largus eſt. cū clamore loquit̉. Si plorare incipit incōſolabiliter plorat. Hec omīa chriſtuſ in paſſione ſua fecit. Primo largus fuit. qꝛ ad vnū v̓bū latroni regnū celeſte cōtu lit dicens. Hodie mecū eris in paradiſo. Item clamoſe locutus fuit. quando voce ¶ De ſancto Dominico. magna clamans et dicens. Pater in ma nus tuas cōmendo ſpūm meū. expirauit Item incōſolabiliter fleuit Vnde ad heb̓ v. Cuꝫ clamore valido et lachrymis exau ditus eſt pro ſua reuerentia. Et eccīa ī ſua ꝑſona cantat. Caligauerūt oculi mei a fle tu magno. Fleuit aūt chriſtꝰ in cruce incō ſolabiliter. Primo quia ab amico tradi tus. hoc enī magnū doloreꝫ ſolet inferre. Unde p̄s. Si inimicus meus maledixiſ ſet mihi ſuſti. vtiqꝫ. et ſi is q̇ oderat me. ⁊cͣ. Et poſtea ſequit̉. Tu vero hō vnanimis dux meus et notus meꝰ q̇ ſiml̓ mecū dul. ca. ci. Quod totū de iuda poteſt exponi Scd̓o fleuit qꝛ ab amicis derelictꝰ. Oēs enī relicto eo fugerūt. Tertio qꝛ irriſores multos ⁊ ꝯſolatores nullos habuit. Blaſ phemabant enī eū mouentes ſuꝑ ip̄m ca pita ſua. Quarto qꝛ crudelia paſſus eſt. O vos inquit oēs q̇ tranſitis ꝑ viā attēdi te et videte ſi ē. ⁊cͣ Quinto qꝛ pro tanto pre cio qd̓ ſufficiebat toti mūdo ſolū latroneꝫ lucratus eſt. p̄s. Preciū meum cogita. re pel. ¶ D ¶ Scd̓o ꝑ calicis bibitōeꝫ apo ſtolorū ad quā inuitauit deſignat̉ paſſio. cū dicit. Poteſtis bibere calicē. Nā et ip̄i ꝑ paſſionē tanqͣꝫ ꝑ calicis bibitōneꝫ ſitim ſuā extinxerunt. Sitiebant enī apl̓i marti rium ſicut ſitit ceruꝰ ad aque fluuiū. Un̄ btūs andreas videns calicē paſſiōis dixit Obona crux diu deſiderata. ⁊cͣ. Item per calicis paſſionē exhilarati ſunt. Ibant enī apoſtoli gaudētes a ꝯſpectu ꝯſilij qͦniam digni ha. ⁊cͣ. Item poſt calicē paſſionis in ebriati ſūt.ſ. ml̓titudīe celeſtis iocūditatis De qua p̄s. Inebriabunt̉ ab vbertate do mus tue. et torren. volup. po. eos. Huius aūt gaudij ſi volumꝰ eē ſocij oportꝫ ⁊ noſ pͥmū eē ſocios tribulatōis. qꝛ iuxta apl̓m Si nō ꝯꝑatimur non cōregbimꝰ Quia ſi nepotibus ſuis beato iacobo et iohāni regnū dare noluit. niſi bibito calice paſſio nis. multo minus dabit nobis. Nā ſi mer catores hꝰ vite ꝑituri mūdi diuitiaſ n̄ ſine graui labore acquirunt. multo fortiꝰ et̓ne diuitie cum labore ꝑcipiūt̉. Vnde in Act̉. Per multas tribulatōes oportet nos in trare ī regnū dei. Ad quā nos ꝑdu. ¶ Sermones in ad vīcula petri. Reqͥre in die ip̄ius. ¶ Sermones v̓o in inuētio ne ſancti ſtephani Require in die ipius. ¶ De ſancto Dominico. vermo. CCLI. U uero uigila. ī oībus labora. opus fac euange Iliſte. ¶ E ¶ In his v̓bis apl̓us monet timotheū vt ſe in exemplū omī ſta tui p̄beat. vicꝫ incipientibꝰ. proficientibꝰ. et ꝑfectis. Nam ſtatus incipientiū ē ī ma loꝝ ſiue vicioꝝ repugnatōe. pro qͣ dic̄. Tu v̓o vigila.ſ. viriliter malo reſiſtendo. Sta tus v̓o proficientiū ē in v̓tutū ſiue bonoꝝ oꝑm multiplicatōe. pro q̇ dicit. in oībꝰ la bora.ſ. qd̓cūqꝫ poteſt manus tua inſtāter oꝑando. Sꝫ ſtatus ꝑfectoꝝ eſt reiectis re bus et parentibꝰ ſoli deo et v̓bo ip̄iꝰ vaca re. iuxta illd̓. Si vis ꝑfectus eē vende oīa et ſequere me. pro q̇ dicit. opus fac euāge liſte. Et qꝛ btūſ dominicus tanqͣꝫ ſecundꝰ timotheus iuxta v̓bum apl̓i ſe oībus pre buit in exemplū. merito de ip̄o v̓ba p̄miſ ſa legunt̉. Vigilauit enī cū incipientibus peccatū ſollicite cauendo. Laborauit cuꝫ proficientibꝰ bona oꝑa aggregando. Sꝫ opus fecit euangeliſte cū ꝑfectis reiecctis oībus officiū p̄dicatoriſ feruenter exequē do. ¶ F ¶ Uere bene vigilauit. qꝛ a pctō cauit. Illi enī q̇ peccato mortali cōſentiūt dicunt ſpūaliter dormire propter plura. Primo qꝛ dormiens nō ſe videt. vnd̓ diſ cooptus nō verecūdat̉. ſicut patet in noe. Sic qͣꝫ cito ꝯmittit homo peccatū morta le. diſcoopit eum dyabolus omnibꝰ hoīs In cuius figura Lu. x. hoīem deſcendentē ab hierl̓m. latrones ſpoliauerūt. Iteꝫ dor miēdo hō nō ſatiat̉. ſicut d̓r Yſa. xxix. Sic̄ ſomniat eſuriēs. ⁊cͣ. Sic nō ſatiat̉ nec aua rus nec luxurioſꝰ. Hi enī ſūt ẜm ſalomo nē due filie ſanguiſuge. que ſemper dicūt ¶ De ſancto Dominico. affer affer. Vnde dicit hieroꝰ. ꝙ voluptaſ ſemꝑ fame patit̉. In ſignū hꝰ in Lu. xv. fi lius prodigus poſtqͣꝫ ꝯſumpſerat omīa cū meretricibus cepit egere. Item dormi endo laborās nihil lucratur. Naꝫ ſiue ſcri bat homo ī ſomnis ſiue aliud faciat nihil lucrat̉. ſic in pctō mortali exiſtens nihil lu cratur qͣntum ad vitam eternā. Dona ei iniquoꝝ nō probat dn̄ſ. ſicut d̓r Ecc̄. xxxiij. Unde apoꝰ attendens tam nociuuꝫ pec catum monet diſcipulū ad cauendum di cēs. Tu vero vigila. Quod vtiqꝫ fec̄ ⁊ be atus dominicꝰ. Ut eniꝫ caueret peccatu triplici vigilia quā aſſignat dn̄s in Lu. xij dicens. et ſi venerit in ſcd̓a vigilia. et ſi ī ter tia vigilia venerit. ⁊cͣ. vigilauit. Prima vi gilia eſt cuſtodia puericie. que durat cir ca viginti vnū annū. Scd̓a vigilia eſt cu ſtodia iuuētutiſ. que durat circa quadra geſimū annum. Tertia vigilia eſt que du rat deinceps. Et beati ſunt q̇ vigilāt ſalteꝫ ī ſenectute. Beatiores q̇ in iuuentute. Sꝫ beatiſſimi q̇ ab adoleſcentia Quid ergo d̓ illis q̇ nūqͣꝫ vigilauerūt. mali in puericia peiores in iuuentute. ſꝫ peſſimi in ſenectu te. qͥ qͣi iumenta ꝯputruerūt in fecibꝰ ſuis Talibus pōt dicere dn̄s illud Mar. xiiij. Symon dormiſ nō potuiſti vna hora vi gilare. Sꝫ btūs dominicꝰ omī hora vigi lauit incipiendo in puericia. proficiendo in iuuentute. ſed perficiendo in ſenectute Credit̉ enī nūqͣꝫ mortaliter peccaſſe. ſicut teſtant̉. xij. ſui ꝯf. Nec mirū. Adhuc eniꝫ ſub nutriciſdiligentia cōſtitutꝰ ſuper nu dam terrā dormiens. carnis delicias ab horrebat. Vnde et florem pudicicie ſicut d̓ſiderauit ꝯſeruauit. In ſignuhꝰ corpus eius intranſlatōne redolebat ſuꝑ omnia aromata. Hoc enī pͥuilegiū d̓r eē ſoliꝰ vir ginitatis. Bene ergo ſemꝑ vigilauit qui mortale peccatū ſꝑ eauit. ¶ G ¶ Nec ſo lum hoc ſed etiā laborauit cū proficiētibꝰ bona oꝑa multiplicando. pro q̇ dic̄ Apꝰ In oībus labora. Et bene apponit̉ in omī buſ. vt oſtendat̉ et̓ btūs dominicꝰ in omī ſtatu ſuo meritorie laboraſſe. Laborauit ſiquidem in ſtatu ſcolaſtico in ſtudio lcō nis. Vnde legitur ꝙ omiſſis friuolis ſalu brioribus ſtudijs intendebat. Item labo rauit in ſtatu monaſtico in ſtudio religi onis Vnde factus oībus tunc religionis ſpeculū ab ip̄is in ſuꝑiorem eſt cōſtitutꝰ. Flebat enī tunc ſicut legitur vberrime nō ſolum pro ſe ſed etiā pro peccatoribꝰ miſe ris et afflictis. De tali labore dicit p̄s. La boraui in gemitu meo lauabo ꝑ ſingulas noctes lectu meū. lachrymis meis ſtratu meū rigabo. Item laborauit in ſtatu apo ſtolico in ſtudio p̄dicatōnis. illud apoſto li implenſ. Inſta oportune importune ar gue obſecra increpa. Oqͣntum laborauit oībus generaliter inſtanter p̄dicando. re belles heticos audacter arguendo. ſicut patet tꝑe diſputatōis. qn̄ et libellus cōſcri ptus fuit. reuertentes peccatores lenit ob ſecrando. ſicut patet ī hoſpite hetico queꝫ blande alloquendo ꝯuertit ¶ H ¶ Fecit etiā opus euangeliſte cū ꝑfectis. quando relictis tꝑalibus officiū p̄dicatoris eſt ex ecutus. Inuenit̉ aut triplex opus ſiue offi ciū euangeliſte. vicꝫ annūciare v̓bum. de quo psͣ. Dn̄s dabit verbū euangelizanti bus v̓tute multa. Hoc opus fecit dn̄icuſ ſollicite ſicut iam ſupra tactu eſt. Itē opꝰ eſt euangeliſte monſtrare exempluꝫ. Vn̄ yſa. xl. Suꝑ moteꝫ excelſū aſcēde tū q̇ euā gelizas ſion.i. ſuꝑ eminentiam vite. Hoc opꝰ lꝫ beatꝰ dominicꝰ ſemꝑ fecerit. tamē magiſ pro loco et tꝑe. ſicut tūc qn̄ occaſio ne heticoꝝ qui hypocriſi ſua multos cor rupebant. tota quadrageſima in pane et aqua ieiunauit. ſuꝑ nudā tabulā iacēdo Iteꝫ opus euangeliſte eſt impetrare grē bn̄ficiū. Un̄ Naū. ij. Qua pulcre ſunt pe des euāgelizantis paceꝫ.i. annūciātis ali quod impetratū bn̄ficiū. Hoc opus fecit beatus dominicꝰ qn̄ noue mulieribꝰ ab h̓eticis deceptis ipſis preſentibus orone facta impetrauit ꝙ dyabolꝰ q̇ ip̄as d̓cipi ebat in turpis catti ſpecie ip̄is apparuit. et poſt hoc cōuerſe ſunt. ¶ De ſancto Dominico. ¶ De eodem. Sermo. ¶ CLII. o poteſt ciuitas abſcondi ſuꝑ montē poſita. ¶ I ¶ In his v̓bis dn̄i tria ad ꝯmen datōeꝫ heati dominici poſſūt notari. vicꝫ vie merituꝫ. Patrie pͥmiū. Et vtriuſqꝫ ſi gnū. Meritu in ciuitatis ꝯparatōe. cum dicit. Non poteſt ciuitas. Premiū v̓o in ip̄ius collocatōe. ibi. ſupra montē poſita. Mons eī iſte eſt celeſtis patria. Sꝫ vtri uſqꝫ ſignū. ſcꝫ et meriti et pͥmij. ex miracl̓o rum patefactōne. qd̓ inuit cū dicit. nō pōt abſcondi. Miracula ei patefecerūt ⁊ me ritū eius ⁊ pͥmiū. ¶ Bene aut beatus do minicus ꝯparatur ciuitati qͣntū ad meri tum. Eſt enī ciuitatem ꝯſiderare triplicit̓. ſcꝫ qꝛ ẜm affectuꝫ qͦ ſtringitur. ẜm ſtatuta ſiue vſum quo regitur. et ẜm victuꝫ q̄ alit̓. ¶ Siquidem tunc laudabilis eſt ciuitaſ qn̄ eſt vnanimis in affectu. pro qͣ ciuitas d̓r quaſi ciuiū vnitaſ. Item ordinata ī vſu ⁊ copioſa in victu. Sic beatus dominicꝰ d̓r ciuitas. quaſi ciuiū.i. affectuuꝫ vnitas. Sciebat enī ꝙ omē regnū in ſe diuiſuꝫ de ſolabit̉. ſed vnitū ſtabit pro qͥ et ip̄e omīa temꝑalia et carnalia reiecit. vt ſue affectio nes nō alias qͣꝫ in deū dirigerent̉. effectus de illis ſcīs ciuibꝰ vnus de q̇bus dicitur in Act̉. iiij. Erat illis cor vnū et anīa vna. et hͦ in deo. nō in alio. Quod eſt ꝯtra illoſ q̄ ſe credunt ſimul et ſemel duobus dn̄is deſeruire. ſcꝫ deo et mundo. quales fuerūt in qͣrto Re. xvij. euthei q̇ deū colebāt et ni hilominꝰ ydolis ſeruiebāt. Talibus dicit helyas. iij. Re. xviij. Vſqꝫ qͦ claudicatis in duas ꝑtes. ſi dn̄s eſt deus ſequimini illū. Si deus eſt baal ſequimī illū. Vnd̓btūs dominieus bene d̓r ciuitas quaſi ciuium id eſt. affectuū vnitas. qꝛ affectꝰ ſui nō fu erūt diuiſi. ſed vnanimiter q̄ ſurſū ſunt ſa piebant. nō q̄ ſuꝑ terram. ¶ Item tanqͣꝫ laudabilis ciuitas vſu ſiue ſtatutis rege bat̉. ẜm tres vires aīe. ¶ Primū fuit ſtane noxia ꝯcupiſceret. Sciebat enī ꝙ caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpūm. et ideo ip̄aꝫ per ſtatutū ꝯtinentie refrenauit. In ſignū hꝰ v̓ginitatem ſuā vſqꝫ ad finē vite ſue cōſer uauit. ¶ Scd̓m ſtatutū fuit patiētie quo regebat̉ iraſcibilis ne ardua vel difficilia perpeti ꝑtimeſceret. Sciebat eniꝫ ꝙ ſpūs promptus eſt. caro aūt infirma ad patie dum. et iō ip̄am ꝑ ſtatutū patientie robo rauit. In ſignū huiꝰ patientie cū h̓etici ab ip̄o requirerent q̇d faceret ſi ip̄m raperēt. rn̄dit. Rogarem inq̇t vos vt nō vno ip̄e tu me occideretis. ſꝫ ſucceſſiue mēbratim diſcerperetis. ⁊ tandē truncū in ſuo ſāgui ne volutari relinqueretiſ. Quod fecit ſan ctus dei vt plꝰ paſſiōis ſuſtineret. ¶ Ter tium ſtatutū fuit prudentie quo regebat̉ ratōnalis. vt ſcꝫ diſcrete et rōnabilit̓ omīa diſponeret. Prudentia enī rerū exitꝰ me titur. cuncta tuetur. Vnde legitur de ipſo ꝙ tantam ſeruabat ꝯſtantiā mentis ī his que ẜm deum rōnabiliter fieri decreuiſſꝫ vt vix aūt nūqͣꝫ ſemel enūciatum cum dig deliberatōne ſermoneꝫ acquieſceret īmu tare. Hoc ſtatutū multis eſſet neceſſariuꝫ qui oꝑa ſua ſūt quotidie diſſipanteſ. ſil̓es pueris q̇ vno die edificant. et alio d̓ſtruūt et hͦ quia rō ip̄oꝝ prudentia non regitur. ¶ Item beatus dominicus tanqͣꝫ lauda bilis ciuitas habuit ſpūalē victū q̄ alebat̉ Nūtriebat̉ eī cibo in ſcripturis. De cibo illo Mat. iiij. Non in ſolo pane viuit hō ſed in omī v̓bo qḋ procedit de ore dei. In ſignū huius mattheuꝫ euangeliſtaꝫ d̓fere bat circa ſe vt ab ip̄ius cōtempaneo audi ui. Iteꝫ refocillabat̉ poculo in lachrymis. De quo p̄s. Poculum meū cū fletū miſ. Unde legitur d̓ eo ꝙ de ſuis oculis quaſi quendā fontē fecerat lachrymaꝝ. Spāleꝫ enī deus dederat ei grām flendi ꝓ pecca toribus et pro alijs. et maxime in miſſarū celebratōnibus. Sic ergo bene cuꝫ ciuita ti ꝯparat̉ meritū ip̄ius in ꝯꝑatōe expͥmit̉. ¶ K ¶ Sed p̄miuꝫ eius in collocatōne on̄dit̉. cū d̓r. ſupra montē poſita. Mōs eī vt dixi eſt celeſtis patria. De quo monte ¶ De ſancto Dominico. dicit̉ Exo. xv. Introduces eos et plātabis in monte hereditatis tue firmiſſimo habi taculo tuo quod oꝑatus es dn̄e. Et pſal Quis aſcendet in montē dn̄i. Dicit̉ āt ce leſtis prīa mons Primo qꝛ tāqͣꝫ d̓ monte longiꝰ ⁊ liberiꝰ inde ꝓſpicit̉. Nihil eī ē qd̓ nō videat q̄ videntē oīa vidēt. ſicut dic̄ ggͣ Item ſcd̓o qꝛ tāqͣꝫ in mōte ſaniꝰ ibi viuit̉. Un̄ d̓r Apoc̄. xxj. ꝙ nō erit luctus neqꝫ cla mor neqꝫ vllus dolor. et mors nō erit ibi vltra. Tertio qꝛ illuc tāqꝫ in montē diffici lius aſcendit̉. Per multas eī tribulatōes oportꝫ nos intrare ī regnū dei. ſicut dicit̉ ī actibꝰ. In hͦ monte p̄parauit dn̄s electis ſuis etnū ꝯuiuiū. de qͦ yſa. xxv. Faciet dn̄s d̓s in monte hͦ oībus ppl̓is ſuis ꝯuiuiū. 2 Et on̄dit illud ꝯuiuiū ꝑfectiſſimū eē cum dicit. pinguiū. nō macrorū. nihil ei erit ibi macrū. q. imꝑfectu. Delicatiſſimū on̄dit. cū dicit. cōuiuiū medullatoꝝ. Nihi enim delicatius in aīali qͣꝫ medulla. Itē on̄dit ſinceriſſimū in hͦ ꝙ dicit. vindemīe defeca te.i. ſine oī malo. hic eībibit̉ vinū cū fecibꝰ ſuis. Supra hunc monte ciuitas.i. beat dominicus hodierna die eſt poſitꝰ. ⁊ mō tis ꝯuiuiū ẜm ſuū meritū ī p̄mio ē aſſecu tus. ¶ L ¶ Meritu aūt ip̄ius ⁊ p̄mium patuit ex miraculoꝝ coruſcatōe. pro qͣ dic̄ dn̄s h̓. Non p̄t ciuitas.ſ. qͣntuꝫ ad meritū ſupra montē poſita. qͣntum ad p̄miū. ab ſcondi qͣntū ad miraculoꝝ patefactioneꝫ. Un̄ cantat̉ ꝙ clamant pro chriſti famulo ſūmi regis magnalia. Oqͣt miraculoruꝫ magnalia chriſti clementia ꝑ ip̄m eſt oꝑa ta. nō ſolum vbi ip̄ius corpꝰ fuit tumula tu. ſed etiā alias longe lateqꝫ ꝑ mundū. et h̓ qͣntū placꝫ loq̄ de miracl̓is ſiue de mor tuis qͣs ſuſcitauit. ſiue d̓ viuis qͣs curauit Rogemꝰ ergo ip̄m vt ip̄iꝰ meritis q̇ magͣ d̓s ꝑ miracl̓a on̄dit. ad motē ꝯuiuij ꝑue nire valeāꝰ Qd̓ nob̓ p̄ſtare. ¶ De eodem. Sermo. ¶ CLIII. uaſi ſtella matu tina in medio nebule. et qͣſi luna plena ī diebus ſuis lucet. ⁊ qͣi ſol refulgēs. ſic ille effulſit ī templo. Ecc̄. l. ¶ M ¶ In his v̓bis btūs dominicꝰ celi luminaribuſ ꝯꝑatur. et merito. qꝛ in hac ꝑegrinatione ſolo corꝑe ꝯſtitutꝰ. cogitatōne et auidita te in illa celeſti patria ꝯuerſabat̉. Et bene ꝯꝑatur lūiaribus ſeſe in luce excedentibꝰ Luna enī ſtellā et ſol lunā excedit in lūie Sic beati dn̄ici vita p̄ceſſit ſeſe. de bono melius excedēdo. iuxta illud ꝓuer. iiij. Iu ſtoꝝ ſemita qͣſi lux ſplendenſ ꝓcedit. et cre ſcit vſqꝫ ad ꝑfectū die. Sic dauid ꝓficienſ ſemꝑ ſe melior erat. Sic et beatus domi nicus in templo eccleſie effulſit.ſ. in bono proficiendo ẜm oēm ſtatū ſuū. ſcꝫ ẜm ſta tū ſeculariū regulariū ⁊ p̄dicatoꝝ. Nam in ſtatu ſecularium fuit qͣi ſtella in medio nebule. In ſtatu regularium fuit qͣi luna plena in diebus ſuis. Sed in ſtatu p̄dica toꝝ fuit qͣi ſol refulgens. ¶ Merito autē in ſtatu ſeculariū ſtelle ꝯꝑatur ꝓpter tria vicꝫ ꝓpter v̓ginitateꝫ. caritatē. ⁊ huilitatē Nam ſtella eſt incorruptibilis Sic ⁊ bt̄s dominicus fuit incorruptibilis. qͣntuꝫ ad corꝑis integritatē. ſciebat ei ꝙ incorruptō proximū facit deo. ſic̄ d̓r Sap. v. Vnde in Apo. d̓r de virginibus. Hi ſequūt̉ agnuꝫ quocūqꝫ ierit. ¶ Item ſtella eſt ignee na ture. Sic et beatus dominicus fuit ignee nature ꝑ caritatem Hec eſt ignis de quo dicit dn̄s ī matth̓. Igneꝫ veni mittere ī ter ram. et quid volo niſi vt ardeat. Oqͣntuꝫ arſit hoc igne btūs dominicꝰ. In ſignuꝫ cuius cum adhuc eſſet in ſcolis et paupe res videret famī opprimi. venditis oībus libris ſuis. diſperſit dedit pauꝑibus. cari tas enī chriſti vrgebat eū. ¶ Itē ſtella cuꝫ ſit magna parua eſt in apparentia. Sic et btus dominicus cuꝫ eſſet magnus v̓tute tn̄ paruus voluit apparere. et hoc fuit hūt litatis. Sciebat enī ꝙ q̇ ceteras v̓tutes ſn̄ humilitate congregat qͣi qui puluereꝫ in ventū portat. Unde qͣnto maior erat hūi liabat ſe in omnibꝰ. ſicut dicitur Eccl̓. xij. ¶ Sed notandū ꝙ hec ſtella d̓r fuiſſe ma tutina. ⁊ in medio nebuleMatutina fuit ¶ De ſancto Laurentio. qꝛ p̄dicta a mane iuuentutis ſue inchoa uit. ſciens qꝛ bonū eſt viro cuꝫ ꝑtauerit iu gū ab adoleſcentia ſua. Fuit et̄ ī medio ne bule.i. in medio natōnis praue et puerſe qd̓ fuit ꝯmendabile ꝙ vnꝰ iuuenculus in medio ſeculariū et h̓eticoꝝ q̇ tūc ibi maxi me abundabāt quaſi ſtella fulgebat. Di cunt̉ aūt heretici nebula ꝓpter obſcurita tē qͣntum ad intellectū. Obſcuratū eſt enī inſipiens cor eoꝝ dicentes ſe ſapiētes ſtul ti facti ſūt. Item hi ſūt fontes ſine aqua et nebule turbinibus exagitate. ſicut dic̄ pe trus. ij. Pet̓. ij. Itē ſeculi ſectatores dicūt̉ nebule ꝓpter tꝑaliū qͥbus innitūt̉ facilem velut nebule reſolutōeꝫ. Unde ſap̄. ij. Trā ſiet vita veſtra qͣi veſtigiū nubis et ſic̄ ne bula diſſoluet̉. In medio hꝰ nebule fulſit beatus dominicꝰ qͣi ſtella matutina. vt et illoꝝ obſcuritatē illuminaret. et iſtoꝝ īſta bilitatē ī potioribꝰ ſolidaret. ¶ N ¶ Se cundo ꝯꝑatur lune qͣntum ad ſtatū regu lariū. Sicut enī claritas ſtelle differt a cla ritate lune. ſic ſtatus ſeculariū a ſtatu reli gioſoꝝ. Nota ergo ꝙ luna plena habet lu cis pulcritudinē qͣntuꝫ ad votū caſtitatis In forma rotunditatē q̄ntū ad votū obe dientie et hūilitatis. In ſitu eleuatōꝫ a t̓ra q̇ ad votū volūtarie pauꝑtatis. ¶ Quā tum ad pͥmū religio d̓r pulcra vt iuna. L enī apud aliqͦs caſtitas inueniat̉ in ſecl̓o ꝑfectior tn̄ ꝓpter votū inuenit̉ in clauſtro Hec eſt enī generatio de qua Sap̄. iiij. V qͣꝫ pulcra eſt caſta generato. Pulcra ē ei pulcritudine corꝑali. ſed caſta eſt cū clari tate ſpūali. ¶ Item luna plena hꝫ rotūdi tatem ſine interruptione. in qͣ obedientie ꝓmptitudo deſignat̉. Corpus ei rotūduꝫ et ẜm oēm ſui ꝑte mouet̉. in qͣ notat̉ obedi entie vniuerſalitaſ. modico ī pulſu moue tur. in quo notat̉ facilitas. velociter currit in qͣ notat̉ obedīe velocitas Iſtas treſobe dientie circūſtantias docuit beata virgo miniſtros nuptiaꝝ in chana galilee. cum dixit. Quodcūqꝫ vobisdixerit facite. In h̓ ꝙ dicit. quodcunqꝫ. notat̉ obedientie vni uerſalitaſ. In hͦ ꝙ dicit. dixerit. n̄ p̄ceperit notat̉ obedientie facilitas. In hoc ꝙ dicit̉. facite. et ipſi ſtatim feciſſe legunt̉. notatur obedientie velocitas. p̄s. In auditu auris obediuit mihi. ¶ Item luna habet in ſitu eleuatōnem. ſic et religioſus in alto debꝫ ſituari ꝑ terrenoꝝ ſuppeditatiōeꝫ. p̄s. Oīa ſubieciſti ſub pe. ⁊cͣ. Item ꝑ terrenoꝝ dete ſtatōem. ſicut palus phi. iij. omīa arbitra tus eſt tanqͣꝫ ſtercora. Item ꝑ terrenoruꝫ obliuionē. psͣ. Obliuiſcere ppl̓m tuū et do mū pa. t. Propter tria ergo ſupradicta q̄ beatus dn̄icus tenuit in ſtatu canonico rū regulariū lune plene comparat̉. ¶ V ¶ Et qꝛ ſcpͥtuꝫ eſt in Apo. qui ſanctꝰ eſt ſanctificetur adhuc. beatus dominicꝰ de hoc ſtatu tranſiuit ad ſtatum p̄dicatoruꝫ quem inſtituit. ẜm quem ſtatū ſoli fulgen ti comꝑatur. et hoc ꝓpter tria. ſol enī non ſolum inferiora. ſed etiaꝫ ſuꝑiora. id ē. ſtel las et lunam illuminat. Item ſol eſt fons caloris et cauſa generatōnis. Sic ordo p̄ dicatoꝝ. cuius caput beatus dominicus extitit. non ſolum inferiora.i. ſimplices. ſꝫ etiam ſtellas.i. clericos et p̄latos. et lunaꝫ. id eſt. religioſos illuminat. qͣntuꝫ ad intel lectum. et calore verbi dei accendit. qͣntuꝫ ad affectum. et generat. qͣntum ad anīarū fructū. de qua generatōne apoꝰ. In chri ſto inq̇t ꝑ euangeliū ego vos genui. Hūc ordinem plantando. multos q̇dem. ſꝫ ml̓ to plures genuit ip̄um ordinem per orbē pro fructu animarum diſpergendo. ¶ De ſancto Laurentio. Sermo. ¶ ¶LIIII. Iſperſit dedit pauperibus iuſticia eius ma net in ſeculū ſeculi ¶ P ¶ In his verbis epl̓e ⁊ pſalmiſte duo ad ꝯmen dationē laurentij ponunt̉. vicꝫ laudabili elemoſine largito quā fecit ī ſtatu vie. cuꝫ dicit. Diſperſit dedit pauꝑibꝰ. Et eterna ꝓ ip̄a retributio. qua, aſſecutꝰ eſt in ſtatu patrie. cū dicit. Iuſticia eius manet ī ſecu lum ſeculi. CLaudabilē aūt dico elemoſi nā ꝓper t̓a.ſ. qꝛ. diſcreta. deuota. et debita. ¶ De ſancto Laurentio. ¶ Diſcreta.i. diſcrete fcā. qꝛ diſperſit.i. di uerſis ſparſit. nō enī vni oīa dedit. Un̄ in Lu. zacheus dimidiū bonoꝝ ſuoꝝ nō vni dedit ſꝫ pauꝑibꝰ.ſ. pluribꝰ. Sciebat enī ꝙ grana ꝯgeſta in vnū locū ſuffocāt̉. ſꝫ ſpar ſa fructificant. ſic ſi vnus de elemoſina di taret̉. forte nomen dn̄i ſatiatꝰ euomeret. ꝓ qͥ et dn̄s cū dixiſſet adoleſcenti. Vade ven de oīa q̄ habes. nō dixit. da vni. ſꝫ da pau peribꝰ.ſ. pluribꝰ. ¶ Item fuit deuota ele moſina. qd̓ notat̉ cū dicit. dedit. nō alium dare fecit. Signū enī maioris deuotōis ē qn̄ q̇s ꝑ ſeip̄m nō ꝑ aliū dat. exēplo chriſti et alioꝝ ſcoꝝ ꝑſonaliter mīſtrantiū in me dio ſb̓ditoꝝ Oqͣꝫte hūilitatiſfuit ꝙ chriſtꝰ caput oīm creaturaꝝ ꝑſonaliter pedes la uit ſubditoꝝ. Hoc enī angelis p̄cipere po tuit. Sed exempluꝫ inq̇t reliq̇ vobis vt et vos ita faciatiſ. Hoc exemplo comes qui dam theobalduſ noīe. cū ſotulares ꝓpria manu vnxiſſet dedit pauperibus ea d̓ cā vt in eo lachryme ꝯpunctōis et maior de uotio accreſceret. et pauꝑes ꝓ ip̄o affectu oſius orarent. Modice deuotōis vident̉ eſſe illi hoīes. q̇ nō dico tꝑe ſanitatis ſed et̄ tꝑe infirmitatis. nihil ꝑſonalit̓ elemoſine volūt facere. ſꝫ alijs.ſ. filijs vel vxoribꝰ ſtu dent ꝯmittere. vt nō tꝑe vite ſue. ſed poſt mortē qn̄ iam nō ſuā ſūt ſed alioꝝ debeāt dare. Hoc nō fecit btūs laurentiꝰ qui ele moſine bn̄ficia qͣꝫdiu ſua erāt.ſ. ante mor tem. p̄miſit in celū. ꝑſonaliter ea dando. i. plens illud qd̓ dixit dn̄s. Facite vob̓ ami cos de mamona iniqͥtatis.ſ. ꝑſonaliter qͣꝫ diu viuitis. vt recipiant vos in et̓na tabet nacula.ſ. poſt hanc vitā. ¶ Q ¶ Itē fuit elemoſina debita. qꝛ ſcꝫ eis dedit q̇bus da re debuit.ſ. pauꝑibꝰ. Dedit ergo pauꝑibꝰ nō diuitibꝰ. qꝛ dicit ꝓſper. Quibꝰ ſua ſuf ficiūt nō debet erogari. qꝛ dare habentibꝰ nihil aliud eſt qͣꝫ p̄dere. qꝛ tūc ſeme elemo ſine in ſpinis iacet ⁊ ſuffocatur cum diui tibus datur. Vnde in cantico btē v̓ginis d̓r. eſurientes impleuit hoīs et diuites di miſit inanēs. Et helyzeus vaſa vacua im plebat oleo Tūc āt vaſa plena implentur cōferentes potius habentibꝰ qͣꝫ indigenti bus. qd̓ eſt addere ligna ſiluis. ⁊ aqͣs mari Contra qd̓ dicit Lu. xiiij. Cū facis prādiū noli vocare amicos neqꝫ diuites. ſꝫ voca pauperes et debiles claudos et cecos. ⁊cͣ. ¶ Item debita fuit elemoſina. quia dedit pauꝑibus nō hiſtironibꝰ. Vnde Eccl̓. xij. Benefac iuſto et ne receperis peccatoreꝫ. Non eniꝫ nutriendi ſunt hiſtriones et de ſides. cū eſuriant chriſti pauꝑes. Vn̄ dicit augꝰ. Non minus eſt turpibus dare. qꝫ ob turpia. Item hieroꝰ. Paria ſūt hiſtri onibus dare et demonibus īmolare. ſi qꝛ hiſtriones ſūt dederis. non qꝛ homines. Uere talis elemoſina eſt laudabilis. ē enī ros celeſtis extinguens peccati caminuꝫ. qꝛ ſicut aqua extinguit igne ita elemoſina extinguit peccatuꝫ. Labora ergo hō exem plo beati laurentij ꝓuocatus. vt talē el̓aꝫ facias ſuꝑ omīa acceptabilē. Quia ſi ieiu nas in hͦ a dyabolo n̄ differſ q̇ nūqͣꝫ come dit. Si vigilas in hͦ ab ip̄o non diſcrepas qꝛ nūqͣꝫ dormit. Si ꝯtinens es ille nunqͣꝫ cognouit aliquā. Si ſilentiū teneſ ille ver bis nō defluit. In hͦ ſolo ſuꝑas ſi elemoſ nā pauꝑi das. Pro q̇ enī laudabūt̉ iuſti in iudicio a chriſto. nūqͥd quia ꝯtinentes fuerunt. no. nūq̇d qꝛ vigilijs intenderunt non. ſed quia elemoſinā dederūt. Vnd̓ di cet. Eſuriui et dediſtis mihi māducare. 2 Tantū diligit deus elemoſinā. ꝙ nō vult ꝙ aliquis aliqua pauꝑtate excuſetur ab illa. Vnde ſi pecuniā nō habes da panis fruſtū. et ſi illud nō vales da qd̓ ip̄e domi nus docuit. calicē aque frigide. Et dignū eſt ponderatōe. ꝙ dicit calicem nō tinam. non vrnam. ne aliqͦs ſe excuſaret ꝓper cor poris debilitateꝫ. Item dicit aque n̄ vini. Item dicit aque frigide nō calide. ne aliqͦſ ſe excuſꝫ. vel p̄pter lignoꝝ penuriā. vl̓ aliā pauꝑtatem. ¶ R ¶ Digne aūt faciētibꝰ elemoſinā ſubditur eterna retribuitio. cū dicitur. Iuſticia eius manet in ſcl̓m ſecl̓i. id eſt. iuſta merces que non tranſit ſꝫ ma net in ſeculum ſeculi. Ibi enim ſicut iam beato laurentio. ſic et omnibus digne ele ¶ De ſancto Laurentio. moſinam facientibus dabunt menſuraꝫ bonam et coagitatam et ſuꝑeffluenteꝫ. qꝛ illa retributio exuperat oēꝫ ſenſū. Ad quā nos ꝑducat. Qui. ⁊cͣ. ¶ De eodem. Sermo. ¶ ¶ I. V. I quis mihi mi niſtrauerit honorificabit euꝫ pat meus qui in celis eſt. Ioh̓. xij. S ¶ Quia dn̄s nouerat ꝙ talibus dn̄is libenter homines deſeruiunt a quibꝰ ma gna ſperant. ideo vt ad ſuum ſeruiciū ma gis alliciat. magnū p̄mium pro ſeruitio inſinuat dicens. Si quis mihi miniſtra uerit honora. eū pa. ⁊cͣ. In quibus verbis duotanguntur videlicet miniſtratio. cuꝫ dicit. Si quis miniſtrauerit. In miniſte rio recta intentio. cum dicit. mihi. Et pro miniſterio excellens remunerato. cum di cit. Honorificabit eum pater meus qui ē in celis. ¶ Primo ergo tangit miniſtra tionem dicens. Si quis miniſtrauerit. Hanc enī omībus fidelibus ſuis cōmiſit explendam dicens Lu. xxij. Qui voluerit inter vos maior eſſe ſit tanqͣꝫ miniſtrator. Miniſtrauerunt ergo omēs ſctī chriſto et p̄cipue martires in tribꝰ q̄ ab ip̄o in feu dum receperunt.ſ. in rebus ꝑ elemoſinaꝫ. in corpore ꝑ ſufferentiā. in ania ꝑ amoris feruorem. Hec ſunt tria munera magoꝝ. aurum. thuſ. et mirra. In auro elemoſina in thure feruor deuotōis. et in mirra mor tificatio carnis. In his tribus beatus lau rentius potiſſime inuenit̉ miniſtraſſe. qꝛ res expoſuit in elemoſinis. Un̄ de ip̄o pro prie cantat̉ ⁊ legit̉. Diſperſit dedit paupe ribꝰ. Corpꝰ dedit tormētis. iuxta illd̓ Iob ix. Terra data ē in manus impij. tra. i. cor pus btī laurentij qd̓ de t̓ra erat. data eſt in manꝰ impij.ſ. decij ceſaris. q̇ ad tantā ip̄ie tatē deueit ꝙ ip̄m corpus aſſari precepit. Sed aīaꝫ dedit ſpūalibus ſeruicijs ſicut deuotioni et amori. iuxta illud apoſtoli Cui ſeruio in ſpū meo. ¶ In pͥmo. id ē. in rebus ſeruiuit hilariter ſciens illud Apl̓i. quod hodie legit̉ in epl̓a ꝙ hylarē datorē diligit deus. Certus ꝑ elemoſinas in pau pere deo miniſtrare. Vnde in Mat. xxv. Qd̓ vni ex minimis meis feciſtis mihi fe ciſtis. Vnde etbtus martinus paupereꝫ pallio quo veſtiuerat. chriſtū in celo veſti tū ꝯſpexit. ¶ Scd̓m vero.i. corpus mini ſtrauit tormentis ꝓmpte et libent dicens cū p̄s. Quoniā in flagella paratꝰ ſuꝫ. Vn̄ et beato ſixto eo ꝙ ſibi a penis parcere vi debat̉ dixit Quid in me diſplicuit paterni tati tue. nūq̇d degenerem me ꝓbaſti. certe exꝑire vtrū idoneū miniſtruꝫ elegeris cui cōmiſiſti dn̄ici ſanguis diſpenſatōeꝫ Mi niſtrauit aut corpꝰ ꝓmpte et libent. certuſ ꝙ nec capillus capitis ſui pro chriſto po ſitus periret. exemplo tertij fris in. ij. Ma ch̓. vij. Qui līguā poſtulatꝰ cito protulit. et manꝰ ꝯſtant extendit. et cuꝫ fiducia ait. Ecelo iſta poſſideo. ſꝫ ꝓpter dei leges nūc hͦ ip̄a deſpicio. quia me ea ab ip̄o receptu rū ſpero. Sic ⁊ btus laurentiꝰ inſultās ad deciū dicebat. Aſſatū eſt iam. verſa ⁊ mā duca. ¶ Sed aīam mīſtrauit ſpūalibus officijs feruenter. ſcilꝫ amori et deuotioni Uere fortis fuit vt mors dilectio in ip̄o q̇ ipſum a tantis penis non retraxit. Imo ſi cut dicit augꝰ. Materiales flamas non curauit. quia interior feruor. ſcilꝫ amoris. exteriorem ſuperauit. Ideo auteꝫ ſeruiuit in amore feruenter. ſciebat ei ꝙ hoc mini ſterium maxime querit dn̄s. Bonū q̇deꝫ eſt pͥmum.ſ. in rebus. Scd̓m tamen.ſ. cor poris melius Sed tertiū.ſ. aie quod eſt in amore eſt optimuꝫ. Imo pͥma duo nil va lent ſine tertio. ſicut oſtendit apoꝰ. Si iqͦt̉ omēs facultates meas in vſus pauperuꝫ dedero. et corpus meū tradidero ita vt ar deam. ecce vtrūqꝫ poſuit. et poſt addit. ca ritatem aūt nō habram nil mihi prodeſt Sic ergo beatus laurentius expleuit mi ſteriū. qd̓ tagit dn̄s cū dic̄. Si qͣs mīſtra. ¶ C ¶ Sꝫ qꝛ in p̄miſſis tribꝰ.ſ. rebꝰ. cor pore. et anima. alijs dn̄is ſolent quidaꝫ de ſeruire pluſ qͣꝫ deo iō in mīſterio adiugit rectā intentōneꝫ. cū dicit. mihi. Quidam ¶ De aſiūptōne beate Marie uirgīs. enī mīſtrant dyabolo. vt pctōres. De qͥbꝰ Coꝝ. xj. Miniſtri eꝰ trāſfigurant ſe in an gelū lucis. Quidaꝫ homī. vt mercenarij ꝓuer. xxix. Rex q̇ libent̓ audit v̓ba mēdacij oēs mīſtros hꝫ ip̄ios. Quidā d̓o. ſic̄ iuſti. De quibus h̓. Si qͥs mihi mīſtrauerit. ⁊cͣ ¶ Primū mīſteriuꝫ ē vituꝑabile. qꝛ ẜuit̉ tam vili. tam crudeli. ⁊ ꝓ mercede tam mi ſerabili.ſ. pena gehennali. vbi ip̄i q̇bus ſer uiūt erūt tortores eoꝝ ꝑpetui. ¶ Scd̓m mīſteriū eſt tolerabile. dūmodo in malis nō ſeruiat̉. Un̄ pe. in can̄. p̄cipit ẜuis dn̄i fideliter obedire. dūmodo ꝯdecē p̄cepta ſuꝑioris dn̄i nō faciāt. ſꝫ heu multi hodie de peccatis ſuis ſe excuſant ꝓpter p̄cepta dn̄oꝝ ſuorū. cū tn̄ in act̉. iij. ſcpͥtuꝫ ſit. ꝙ ma gis oportet deo obedire qͣꝫ homībꝰ. Hoc tn̄ ſeruitiū nō eſt multū appetendū. qꝛ ẜui tur mortali. p̄s. Nolite cōfidere in pͥncipi bus neqꝫ in filijs hoīm in q̇bus nō ē ſalꝰ. Item ẜuit̉ vt frequentius ingrato. Si enī ſanū diligūt. infirmū abijciūt. Qd̓ ſignat̉ Re. xxx. Dixit amalechites. De reliqͥt me dn̄s meus qꝛ egrotare cepi. ¶ Tertiū mi niſteriū eſt laudabile. de q̇ h̓. Si qͥs mihi miniſtrauerit. Eſt aūt laudabile ꝓpter ex cellentis p̄mij aſſecutōem. qd̓ innuit dn̄s cū dicit. Honorificabit eū pater meuus q̇ in celis eſt. ¶ U ¶ Honorificabit aūt tri pliciter. vicꝫ. in morte ꝑ angeloꝝ mīſteriū Vnde Lu. xvj. Factum eſt vt moreret̉ mē dicus et portaret̉ ab angel̓. Itē ī iudicio ꝑ ꝯmēdatōꝫ. Vn̄ Mat. xxv. Eſuriui ⁊ dedi ſtis mihi manducare. ⁊cͣ. It̓ honorificabit poſt iudiciū ꝑ celeſtis regni collatōnem. qꝛ dicet. Veīte bn̄dicti ꝑcipite regnū. Ad quod nos ꝑducat. ¶ Item de ſancto laurentio Reqͥre duoſ ẜmones ī die ſcī vincētij ¶ It aliū ī die btī martini. ſcꝫ Theſaurizate. ¶ It in ſexage ſima. Exijt q̇ ſeminat ſeminare ſemē ſuu ¶ De aſſuptōe btē Marie virgīs Sermo. ¶ CIVI. T ſic ī ſion firma ta ſum et in ciuitate ſanctificata ſimiliter requieui. et in hierl̓m ptās mea. Ecc̄. xxiiij. ¶ A ¶ In his v̓bis hodierne epl̓e btā v̓go facit ta. Primo oſtendit qͣꝫ laudabilit in pn̄ti eccīa ſit ꝯuerſata. cū dic̄ Et ſic in ſyon firmata ſum. Scd̓o qͣꝫ excel lent̓ in triumphanti eccīa hodie ſit locata. cū dicit. Et in ciuitate ſcīficata ſil̓r req̇eui. Tertio in qͣꝫ magna auctoritate ſit ibideꝫ pͥuilegiata. cū dicit. Et in hierl̓m poteſtas mea. ¶ Vere laudabilem innuit ꝯuerſa tionē ſe habuiſſe in militanti eccīa. cū dic̄. Et ſic ī ſyon firmata ſū. Syō eī interp̄tat̉ ſpecula. et deſignat pn̄tem eccīam. q̄ dn̄m ſpeculat̉ licet in nubilo. qꝛ in fidei ſpecl̓o. fides enī ſpeculat̉ abſentia. Un̄. j. ad Coꝝ xiij. Videmus nūc ꝑ ſpeculū in enigmate In hac ſyon innuit btā v̓go ſe laudabilit ꝯuerſatam. cū dicit. ſic firmata ſum. Per iſtud eī eius innuit incōꝑabilē firmitatē et nō dicit. firma ſū. ſꝫ firmata. vt ſe on̄dat ſuā laudabilē ꝯuerſatōeꝫ nō a ſe habuiſſe ſed a ſpūſcō ſuꝑueniente. Firmata aūt ab ip̄o fuit dupliciter. vicꝫ reſpectu mali. ſcilꝫ culpe. quod cōmittere nō potuit. et reſpe ctu boni quod amittere n̄ potuit. ⁊ ī vtro qꝫ alijs incōꝑabilis. ¶ B ¶ Vere firma ta eſt reſpectu male culpe incōꝑabilit̓. licꝫ enī ꝑ ſanctificatōnem in vtero matris ſic firmata fuerit ꝙ amplius mortaliter pec care nō potuit. ſicut alij in vtero ſctīficati. in filij tn̄ ꝯceptōe qn̄ v̓tus altiſſimi obum brauit ei. ſic firmata fuit ꝙ ampliꝰ nec ve nialiter peccare potuit. in quo et ſanctifi catis in vtero et omībus alijs incomꝑabi lis fuit. Vnde augꝰ. Si omēs ſancti ⁊ ſcē cōgregari poſſent et quereretur ab eis an peccatum haberent. quid reſponderent niſi ꝙ iohannes ait. Si dixerimus ꝙ pec catum nō habemus. ip̄os nos ſeducimꝰ excepta maria virgine. de qua ꝓpter ho norem dn̄i nullam prorſus cum de pecca tiſ agit̉ volo haberi queſtōꝫ. qͥn.ſ. ſine omī pctō poſt incarnatōnē fuerit. ¶ C ¶ Iteꝫ firmata fuet reſpectu boni qd̓ amitte no potuit. firmata eī fuit ī hūilitate. ī fid̓i pleī ¶ De aſſūptōne beate Marie uirgīs. tate Et hec oīa incōꝑabiliter habuit. Fui enī incōꝑabilis in huilitate angeliſ. ī fidei plenitudīe apl̓is. in patiētia martiribꝰ. in piętate ꝯfeſſoribꝰ. in virginitate v̓ginibꝰ. ¶ Uere incōꝑabilis fuit in hūilitate āge lis. In angelis enī maxīe ꝯmendat̉ humi litas Lu. xj. ꝑ quā ſteterunt. cū alij ꝑ ſuper biā ceciderūt. Un̄ ad heb̓. jͣ. d̓r ꝙ oēs ſunt aminiſtratorij ſpūs. qd̓ ſonat in hūilitatē Sed beate marie incōꝑabiliter maior fu it hūilitas. qꝛ plus fuit deū hūiliare et in clinare. qd̓ fecit beata v̓go. quā fuit ange ſub deo ꝑ hūilitatem ſtare. Dicit eī beatꝰ Bern̄. Licet v̓ginitate placuerit. humilita te ꝯcepit. Un̄ dicit in cant̉. Cū eſſet rex ī ac cubitu ſuo nardꝰ mea dedit odorē ſuaui tatis. Nardus ſicut dicit gloſa. eſt herba humilis. deſignās hūilitateꝫ btē virginis. Rex ergo de qͣ dicit. eſt filius dei. q̇ ē rex re gū et dn̄s dn̄antiū. Accubitus iſtiꝰ regis eſt ſinus dei prīs. Nardꝰ mea.i. hūilitas. odorem dedit ſuauitatis. Et hͦ ptꝫ. Quia reſpexit dn̄s hūilitatē ācille ſue. Un̄ bern̄. Bonus odor huilitatis. de hac valle plo ratōis aſcendendo. ꝑfuſis circūquaqꝫ vi cinis regionibꝰ. ip̄m qͣꝫ regiū accubitum grata ſuauitate reſperſit. ¶ Item incōpa rabilis fuit in fidei plenitudine apl̓is Nā cū ſol iuſticie factꝰ eſſꝫ ſicut ſaccuſ cilicinꝰ ꝑ paſſionis acerbitatē. et duodecim ſtelle ſcꝫ apl̓i in corona mulieris.i. eccīe poſite. obſcurate fuiſſent per infidelitatē. luxit tn̄ luna.i. beata v̓go per fidei plenitudinē. nā qꝛ firmata fuit. in ip̄a apl̓is cadentibꝰ fid̓i plenitudo māſit tꝑe paſſiōis ⁊ mortis vſ qꝫ ad reſurrectōem. ¶ Item incōꝑabilis fuit in patientia martiribꝰ. Licet ei ipſi fir mati fuerīt in patientia. in q̇bus fuit for tis vt mors dilcō. trāſcendit tn̄ ip̄os bea ta v̓go patientie firmitate. Illi ei paſſi ſūt corꝑe. hec in aīa. quod eſt grauiꝰ. Illi gla dio alieno. hͨ filij gladio. Tuāipſiꝰ inq̇ͥt ſy meon aīaꝫ ꝑtranſibit gladius. Oqͣꝫ ama rus fuit hic gladius qui de tot et tantis paſſionibus fabricatus fuerat. et qͣꝫ ama re beate virginis animam pertranſiuit. ¶ Item incomparabilis fuit in pietate confeſſoribus. De illis enim dicitur Ecc̄. xlviij. Hi ſunt viri miſericordie quoꝝ pie tates non defecerunt. Sed de ip̄a dicitur ꝙ eſt mater miſericordie. Nec mirū. Qui enim pomū tenuerit dimidia die ī manu reliqua parte dieilodorem ſeruabit. qͣntū ergo ip̄am virtus pietatis affecit in qua nouem menſibus requieuit. Hac pietate mota. deficiente vino in nuptijs. illd̓ apd̓ filium procurabat. ¶ Item incomꝑabi lis fuit in virginitate virginibus. Ille enī ſunt virgines et infecunde. iſtius virgini tatem fecunditas decorauit. virginitate firmata et inuiolata. quia poſt partū vir go permanſit. Beata ergo virgo quia a ſpiritu habuit ꝙ malum non commiſit ⁊ bonum quod habuit non amiſit. propter hoc in eccleſia militanti laudabiliter ē cō uerſata. ergo dicat. Et ſic in ſyon firmata ſum. ¶ D ¶ Secundo oſtendit qͣꝫ excel lenter hodie in triumphanti eccleſia ſit lo cata. cum ſubdit. Et in ciuitate ſanctifi cata ſimiliter requieui. Triumphans enī eccleſia dicit̉ ciuitas propter voluntatum conformitatē. Ciuitas enī d̓r quaſi ciuiuꝫ vnitas. Unde dn̄s in Ioh̓. xij. Pater vo lo vt ip̄i ſint vnū in nobis ſicut ⁊ noſ vnū ſumus. Hec vnitas in triumphāti eccle ſia completur. Item d̓r ſanctificata ꝓpter ip̄ius purita.n. ſanctū enī ideꝫ eſt quod mundū. Vi o. xxj. Non intrabit ī eaꝫ aliqͥd cōinquinatū aut abominatōem fa ciens. In hac ciuitate ſcīficata beata v̓go hodie reqͥeuit. Req̇euit inqͣꝫ a magno la bore pauꝑtatis. In cꝰ ſignū Lu. ij. genuit in diuerſorio. ⁊ pannis inuoluit. Sed ho die ſedit in requie opulenta Yſa. xxxij. Itē requieuit a multo dolore amaritudinis. Vnde Lu. ij. dicit. Dolentes querebamꝰ te. Sed hodie ſedet in tabernaculis fidu cie. Iteꝫ requieuit a clamore deſiderij ſiue affectōis. Vnde Act̉. j. Erant ꝑſeuerātes in orōne cum maria. Sed hodie ꝯſecuta eſt deſideriū colliū eternoꝝ. Sꝫ qūo req̇e uit. Sil̓r inq̇t. Qd̓ ſil̓r refertur ad meritū. ¶ De aſiūptōne beate Marie uirgīs. quaſi. d. Sicut incōꝑabilis fui in merito. ſil̓r req̇eui incōꝑabilit̓ in p̄mio. In domo ei celeſti manſiōes multe ſūt. ⁊ ī oībuſ btā v̓go requiē q̄ſiuit. ſꝫ qꝛ ī merito exceſſit. nō ibi māſit. ſꝫ ſuꝑ oēs in heditate dn̄i mora ri elegit. Hec ē heſter q̄ ingreſſa cūcta ꝑ or dinē hoſtia.ſ. manſionū vſqꝫ ad aſſueruꝫ. id ē. regnantē ꝑueīt. Hodie eī venienti ad verū ſalomonē poſitꝰ eſt thronꝰ matri re gis circa ip̄m ſuꝑ oēm creaturā. et poſuit dyadema regni ſuꝑ caput eꝰ E ¶ Quā tu āt ſit ibidē in auctoritate p̓uilegiata on̄ dit. cū dicit. Et in hierl̓em ptās mea. ptās vtiqꝫ ad īpetrandū Un̄ ip̄e verꝰ ſalomon dicit ad ip̄am. Pete mater mea. neqꝫ fas ē vt auertā faci. me. Accedāꝰ ergo cū fidu cia ad reginā miſcd̓ie. vt recōciliemur. ad reginā grē. vt iuſtificemur. ad reginā gl̓e. vt beatificemur. Amen. ¶ De eodem feſto. Sermo. C CI. VII. Uaſi cedrꝰ exal tata ſum in lybano. ¶ A ¶ Be ata v̓go qꝛ hodie aſſumpta ē ad ſtatū prīe. on̄dit qͣlis ſuerit in ſtatu vie ſb̓ cedri ꝯꝑatōe. Comꝑat eī ſe cedro ppt̓ ip̄i cedri ꝓpͥetates. ¶ Primo qꝛ cedrus ſine vermibꝰ ē. et btā v̓go fuit ſine verme ꝯſcīe mortalis peccati. et̄ ſine v̓me venialis pꝰ ꝯceptū. Un̄ augꝰ. Cū de pctīs agit̉ de btā v̓gine nullā volo fieri prſus mētōꝫ. ¶ Se cundo qꝛ cedrus lybani fuit materia tēpli ſalomonis. et ip̄a fuit materia corꝑiſ chri ſti De qͦ Ioh̓. iij. Soluite tēplū ¶ Tertio qꝛ ſꝑ viret. ſic et ip̄a ꝑ v̓ginitatis mūdiciā et ꝑfidei virorē quēnūqꝫ amiſit. Apl̓is eī a fide cadentibus ip̄a in fide ꝑſtitit. et ī vir ginitate inuiolata ꝑmāſit. ¶ Quarto qꝛ odore ſuo fugat ſerpentes. ſic beata virgo fugat demones ne noceāt hoī qͣntum vo lūt. Vn̄ Iob. xxiiij. Subito cū apparuerit aurora.ſ. dn̄a nrā. arbitrant̉. ſcꝫ demones vmbrā mortis. Terribilis eī eſt demoībꝰ vt caſtroꝝ acies ordīata. Vnde. j. Reḡ. iiij Audierūt philiſtei.i. demones ꝙ veniſſet deus in caſtra. id eſt. in corpus et animaꝫ v̓ginis. et hoc tꝑe incarnatōnis. dixerunt ve nobis nō fuit tanta exultatio.ſ. angeliſ qn̄ dixerūt. gloria in excelſis deo. ab heri nudiuſtertius.i. tempore legis et ꝓpheta rum. ¶ Quinto d̓r cedrus quia magnaſ habet radices. ſic beata virgo ex q̇bus or ta eſt. abraam et dauid. ſic̄ on̄dit̉ Mat. jͣ. ¶ Sexto quia libroſ a tineis ſeruat. ⁊ ip̄a ſacram ſcipturam ſeruat ne ab hereticis corrumpatur. Unde cunctas hereſes ſo la interemiſti. ¶ Septimo quia odorife ra. et beata virgo odore humilitatis totā reſperſit eccīaꝫ. īmo vſqꝫ ad celū aſcēdenſ attraxit filiū dei in terraꝫ. Vn̄ ip̄a dicit in cant̉. j. Cum eēt rex in accubitu ſuo nardꝰ mea dedit odorē ſuū. Expone vt in p̄cedē ti ẜmone. ¶ Octauo cedrus ē ſuꝑ oēs ar bores alta. ſic et ip̄a eſt ſuꝑ oēs. et merito quia ſupergreſſa eſt vniuerſas. ⁊ in p̄mio qꝛ exaltata ē ſuꝑ choros angeloꝝ. ¶ No nō pes crucis de cedro fuit. et beata virgo ſemꝑfixa et firma pedi crucis in paſſione filij aſtitit. Vn̄ Ioh̓. xix. Stabat iuxta cru cem maria mater eꝰ. Vnde v̓. Materieſ templi. ſine verme. virēs. fugat hydros. Radix magna. libros ſeruans. odor alta crucis pes. ¶ De eodem feſto. Sermo. ¶ ¶ I.VIII. Ntrauit ieſus in quoddam caſtellum. ⁊cͣ. Lu. x. ¶ A ¶ Iuxta littere ſuperficiem hͦ euangeliū conuenit marthe et marie ma gdalene. ſed iuxta occulte intelligentie ſi gnificatōꝫ ꝯuenit marie virgini. Et qꝛ oīs laus in fine canitur. ideo hoc euangeliuꝫ in fine eius legitur. vt oſtendatur qͣꝫ lau dabilem ſtatum habuit a tempore ſue na tiuitatis. vſqꝫ ad diem aſſumptionis. Tā guntur autem ſeptem in hoc euangelio ſuum laudabilem ſtatum exprimentia. Primum eſt dei ante incarnatōem ī ip̄a per gratiam habitatō. Scd̓um eſt dei ab ip̄a in incarnatōne in ventrem ſuſceptio. ¶ De aſſūptōne beate Marie uirgīs. Tertiū ē euangelij ꝯſeruatō. Quartū eſt circa curā filij ⁊ alioꝝ diligens amīſtratō Quintū eſt de paſſione filij ſui multa tur batio. Sextū eſt poſt reſurrectōnem filij iugis ꝯtemplatio. Septimū eſt de omni ſtatu optime ꝑtis ⁊ inamiſſibilis electio. ¶ Primū ſcꝫ dei ante incarnatōeꝫ ī ipſa ꝑ grām habitatio notat̉. cū d̓r. Intrauit ie ſus in quoddā caſtellum. Caſtrum dicit̉ quaſi caſtū. eo ꝙ olim talibus locis muli eres nō intererant. Vnde in caſtelli noīe beate virginis caſtitas deſignatur. et ap ponit̉ quoddam. vt oſtendatur beata vir go in ſua caſtitate ſingularis. Tanta eniꝫ ip̄ius fuit puritas vt ſub deo maior cogi tari nō poſſit. ſicut dicit Anſbelmꝰ. Vnd̓ dicit Bern̄. Que puritas vel etiā āgelica illi puritati audeat comꝑari. pro qͥ et me rito virgo virginuꝫ dicitur. Quod ſingu lare caſtellū intrauit ieſus quando ip̄am in vtero matris ſcꝫ anne ꝑ grām ſanctifi cando inhabitauit. De hac inhabitatōne dicit̉ in Ioh̓e. xiiij. Veniemus et manſio nem apud eū faciemꝰ. Que verba licꝫ cui libet fideli cōueniant. maxime tamen bea te virgini. vt dicat̉ pluraliter. veniemꝰ. qꝛ ip̄a etiā ante incarnatōem fuit totiꝰ trini tatis nobile tricliniū. In ſignū hꝰ in annū tiatōne angeli. pater dedit ei potentiaꝫ ne timeret. Lu. j. Ne timeas maria. Filius ſa pientiā. vt prudenter angelo reſponderet cū dicit. Qūo fiet iſtud. Spūſſctūs dedit beniuolentiā vt ſe ancillam et credulaꝫ ex hiberet. cum dixit. Ecce ancilla dn̄i fiat. ⁊cͣ. ¶ B ¶ Scd̓m ſcꝫ dei in incarnatōne in ventrem ab ipſa ſuſceptio notatur ibi. Et mulier quedam mar. no. exce. il. in do. ſuā Mulier d̓r virgo beata ꝓpter ſexuꝫ ſicut ibi Mulier ecce filius tuus. Sed quedā dicitur ꝓpter ſingulare pͥuilegiū. cōcepit enī ſine pudore. portauit ſine labore. ſꝫ ge nuit ſine dolore. qd̓ qꝛ nulli alteri datū eſt mulieri. ideo ipſa benedicta in mulieribꝰ ab angelo d̓r Lu. j. Hec mulier ſingularis excepit illum in domū ſuam. id eſt in vteꝝ De quo Lu. xj. Beatus venter qui te por tauit. Excepit inquā in domū ſuam illuꝫ qui eam creauit. Vnde in hodierna epl̓a dicit. Qui creauit me requieuit in taber naculo meo. Oquanta dignitas fuit exhͦ beate virginis. quia quem totus non ca pit orbiſ in ſua ſe clauſit viſcera factus hō Item excepit illum qui creatam ſanctifi cauit. Unde pſal. Sanctificauit taberna culum ſuū altiſſimus. Oqͣꝫ ſublimis fuit huius virginis conſecrato. quā altiſſimꝰ pontifex qui eſt ſanctus ſanctoꝝ dedica uit. De quo. j. Re. ij. Non eſt ſanctꝰ vt eſt dominꝰ. Item excepit illuꝫ qui ſanctifica tam hodie glorificauit. Vnde pſal. Sur ge dn̄e in requiem tuam tu et arca ſancti ficatōnis tue. Hec eſt arca veri noe. que poſt diluuiū preſentis vite eleuata eſt ſu per mōtes armenie. id eſt. ſuper angelos celeſtis patrie. ¶ Tertium ſcꝫ euangelij conſeruatio notatur ibi. Que etiā ſedēs ſecus pedes dn̄i audiebat verbum illius. Vere audiebat in arca cordis ꝯſeruādo. Vnde Luce. ij. Maria conſeruabat om nia verba hec ꝯferens in corde ſuo. Om nia enī verba et facta dn̄i diligenter ī arca cordis repoſuit. et poſtea ſcpͥtores. id eſt. euangeliſtas docuit. Nam mattheꝰ qui pͥmꝰ ſcpͥſit euangelium multa ab ea didi cit. ¶ Quartū ſcꝫ circa curam filij diligēſ āminiſtratio notat̉. cum d̓r. Martha aūt ſatagebat circa frequens miniſteriū. glo ſa. miniſtrans neceſſaria mortali carni qͣ indutus erat filius dei. Ip̄a enī fuit mar tha que actiuā vitaꝫ deſignat. quia omīa pietatis opera que ſolent alijs pauperibꝰ exhiberi. ipſa filio ſuo pauperi exhibuit. Ipſa enim recepit eum in vtero ſuo quaſi hoſpitem in domo. nuduꝫ veſtiuit ſcilicet carne. et poſt pannis inuoluit eum. eſuri entem et ſitientem lacte ſuo potauit. et pa uit. infirmum etiam ex infantia nō ſolum viſitauit. ſed etiam fouendo. geſtando. freq̄ntauit. crucifixo. q. in carcerę poſito affuit. qn̄ iuxta crucē ſtetit. ¶ E ¶ Quītuꝫ ſcilicꝫ de paſſione filij ſui multa turbatio. notatur ibi. turbaris erga plurima. Vere ¶ De aſſūptōne beate Marie uirgīs. turbabat̉ erga plurīa Plurima eī fuerūt filij ſui tormenta. et ip̄a turbabat̉ erga ſin gula. Si enī turbabat̉ de ip̄ius modica ī triduo abſētia. dolentes inq̇t querebāꝰ te o qͣntuꝫ tūc turbabat̉ de multis ſupplicijs ſibi illatiſ in eꝰ p̄ſentia. Bern̄. Omaria be nigniſſima cū ante oculos tuos cerneres prolem tuā nobilē pati tam ignobilia. pi am tam īpia. manſuetam et innocentē tā dura. qͦs poſſit cogitare vel lingua expͥme re. qͣꝫ maximus fuit dolor tuus. qͣꝫ amariſ ſimi tui cordis gemitus. qn̄ iuxta iuſti ſy meonis vaticiniuꝫ. paſſionis filij tui acu tiſſimus gladius viſcera tua penetrauit. mors eius amariſſima. tuā ip̄ius animaꝫ tranſuerberauit. ¶ Sextū.ſ. poſt reſurre ctionē chriſti iugis ꝯtemplatio notat̉ cuꝫ dicit. Porro vnū eſt neceſſariū. gloſa. d̓o iugiter inherere. qꝛ q̇ adheret deo vnꝰ ſp̄s efficit̉ cū eo. oranſ iugit̓. vt ſicut iam vnitꝰ eſt deo ꝑ grām. tande vniat̉ ꝑ gl̓aꝫ dicens illud p̄s. Unā petij a dn̄o hanc requiraꝫ vt inhabitē in domo dn̄i. Quantū credi mus cariſſimi ip̄am in dilecti filij ſui poſt aſcenſionē abſentia pro ip̄ius ſuſpiraſſe p̄ ſentia. In ſignū hꝰ d̓r in Act̉. Erant omēs ꝑſeuerantes in orōne cū maria. Adijciūt̉ enī ad mariā. qꝛ nō dubiū qͥn ip̄a in orōne fuerit potior et in ꝯtemplatōe feruentior. ¶ D ¶ Sepcimuꝫ.ſ. de oī ſtatu optime ꝑtis et iamiſſibilis electio notat̉ ibi. Opti mā ꝑtem elegit ſibi maria q̄ nō auferetur Triplex eſt enī ſtatus. vicꝫ ꝯiugatoꝝ. con tinentiū. et v̓ginū. et de quolibet ip̄oꝝ ele git optimuꝫ. Nam de ſtatu v̓ginali elegit integritatē. et reliquit ſterilitatem. De vi duali ſtatu elegit ſanctitateꝫ. et reliqͥt cor ruptōnem. De ſtatu ꝯiugali elegit fecun ditatē. et reliquit ꝑtus dolorem. Vel opti mā ꝑtem. quia bona eſt fecunditas cōiu galis. ſed melior caſtitas virginalis. pror ſus optima ē virginea fecūditas. marie pͥ uilegium eſt. nō auferet̉ ab ea Vel optinā ꝑtem elegit qͣntum ad ſtatuꝫ cōtemplati uū. qꝛ illi magis intenta fuit. Bonus qui dem ſtatꝰ actiue ſꝫ melior contemplatiue. Actiuus enī hic deficit. contemplatiuus v̓o poſt hanc vitā proficit. qꝛ h̓ ē ī enigma te. ibi facie ad faciem. Ad quam nos ꝑdu cat. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCI IX. Ptimam parteꝫ elegit ſibi maria que nō auferet̉ ab ea. Lu. x. ¶ E ¶ In his v̓bis beate v̓ginis diſcretio innuitur. qꝛ circa il lud qd̓ amittere nō potuit. tāqͣꝫ circa opti mam ꝑtem negociari elegit. Vn̄ notand̓ tres ꝑtes in hac vita homini neceſſarias. ſcꝫ res. corpus. et anima. Et dico ꝑtes ne ceſſarias. qꝛ ſi vna abeſſet p̄ſens vita d̓fice ret. ¶ Prima ꝑs.ſ. res bōa. qꝛ a bono d̓o creata. Unde in Gen̄. j. Vidit deꝰ cuncta que fecerat et erāt valde bona. Secunda ſcꝫ corpus melior. qꝛ nō cū alijs rebꝰ eſt fa ctū. ſed ꝑticularit̓ cū deliberatōe tanqͣꝫ di gniꝰ eſt formatū. Tertia.ſ. anīa ē optima. qꝛ ad imaginē ⁊ ſimilitudidē dei ē creata. ¶ Primā ꝑtē.ſ. res mutuauit nob̓ mun dus. Scd̓am.ſ. corpꝰ mutuauit nobis hu mus. Tertiā.ſ. aīaꝫ mutuauit nobis deꝰ. et ideo hͨ tanqͣꝫ optima magis ē eligenda. Sed heu ip̄a tanqͣꝫ vilior a pleriſqꝫ reijcit̉ magis circa alias negociando. Nā circa pͥma negociari elegit auarꝰ. circa ſcd̓am epicurꝰ. circa tertiam v̓o deuotus. ¶ F ¶ Auarus enī reiecta corꝑis ⁊ aīe ꝓcura tione ſoli ꝑti quā elegit.ſ. rebus qͣs a md̓o mutuauit inheret. ip̄as augmētādo. Un̄ mutat regna. patit̉ naufragia. ſēꝑ ſollici tus ſuſpirat. corpꝰ labore cruciat. et tn̄ cor pori ſubtrahit oportuna. qꝛ ẜm poetā q̄rit ſcꝫ opes ⁊ inuentis miſer abſtinet ⁊ timet vti Item de aīa nil curat. qꝛ vno denario eam vendit.ſ. peierando. vl̓ aliud peccatū cōmittendo. Sed fruſtra cruciariſ auare qꝛ cum interieris nō ſumes omīa. imo nl̓ la. hec enī pars auferet̉ a mundo qui eam mutuauit. Bern̄. Mundꝰ inexorabilem ianitorē ꝯſtituit. vt nil hō p̄ter pctā ſecum portaret. Exēpluꝫ d̓ tribꝰ amicis ī barlaā. ¶ O eaſſumptōne beate Marie uirginis. ¶ G ¶ Epicuri v̓o de alijs ꝑtibꝰ non cu rantes corꝑi ſuꝑ oīa intendunt dicentes. Comedamus ⁊ bibamꝰ. cras eniꝫ morie mur. Vnde nullū incōmodū in corꝑe ſu ſtinere volūt. Sed pars corꝑis qͣntūcun qꝫ florida a t̓ra q̄ mutuauit auferet̉. quia cinis eſt et in cinerē reuertet̉. Nihil enī in mūdo tam abominabile et tedioſuꝫ ſicut cadauer hoīs. In aquis nō ꝓijcit̉ ne infi ciant̉. in aere nō ſuſpendit̉ ne corrūpatur. ſed ſicut venenū peſſimū in foueaꝫ ꝓijcit̉. et humo ne videat̉ amplius cooꝑit̉. Ecce corꝑis gl̓a qͣi flos feni ꝑ mortē ſubito eua neſcit. Attende ergo epicure ꝙ mors que corpus ānichilat eſt claua ſūmi īꝑatoris. q̄ currens ꝑ totum mundū. nulli parcit. ⁊ eſt malleus illiuſ q̇ celum terramqꝫ fabri cauit. cui nemo reſiſtere poteſt. ⁊ minꝰ cu rabis de voluptate corꝑis. qꝛ facile ꝯtēnit omīa q̇ ſemꝑ ſe cogitat moriturū. Vnde cū cuiuſdā diuitis filius intraſſet clauſtꝫ et pater ſuus illd̓ euertere minaret̉ niſi exi ret. ille iuuenis patri reſpondit. Si vellet eum ſecurū facere de quadaꝫ ꝯſuetudine terre ſue. ꝙ ſcꝫ iuuenes nō ita morerentu ſicut ſenes. tūc exiret. De qͦ v̓bo pater n̄ ſo lum quieuit ſed ſeip̄m religioni reddidit. ¶ H ¶ Tertiā aūt ꝑtem eligunt deuoti ſcꝫ ſolliciti de aīa. et illa eſt optima qꝛ non auferet̉. Hec ē pars quā maxīe diligit d̓s. ſcꝫ aīam. Nec mirū. Omē enī aīal diligit ſimile ſibi. et aīa hoīs eſt ad ſil̓itudinē dei pro q̇ dicit ſibi delicias eſſe cū filijs hoīm. Non enī hͦ qͣntum ad corpꝰ dicit. in qͦ nō poſſet deliciari qꝛ turpiꝰ ⁊ fetidiꝰ ē oī crea tura. qd̓ ſputū et v̓mes ebullit ⁊ fimū feti dum. ſed dicit de aīa. exemplo mulieris q̄ cū ſpeculū inſpicit nō in vitro ſꝫ ī imagine ſua quā videt in vitro delectat̉. ſic d̓s ī aīa qꝛ relucet in ea imago trinitatis delectat̉. Delectat̉ et̄ in aīa deus tanqͣꝫ mercator in mercato qd̓ rebuſ p̄cioſis cōꝑauit. nō enī vt ait petrus auro et argento ſed p̄cioſo ſanguine redemit. Vnde q̇ fraudem facit mercenario. et q̇ effundit ſangͥnē frēs ſūt Iudei effuderūt ſanguinē chriſti. Chriſt aūt noſter eſt mercenariꝰ. requirēs cuiuſ quā aniam tanqͣꝫ mercedē paſſionis ſue. ſed q̇ aīam tanqͣꝫ mercedē ſuā ſibi ſubtra hit ſimilis eſt illis in culpa q̇ chriſtuꝫ occi derūt. O homo ſi haberes ſanguinē chri ſti. nōne mūdiſſime obſeruares. quare er go aīam tuā quā chriſtus plus dilexit qͣ ſanguinē ſuū qꝛ illum fudit vt illā emeret. munde nō obſeruas. Conſidera ꝙ q̇ tibi rem quā care emiſſes auferret plus te of fenderet qͣꝫ ſi p̄cium qd̓ pro ea dediſſeſ au ferret. Plus ergo deū offendis. ſi ei aīam quā care emit ſubtrahis. qͣꝫ iudeus q̇ ſan guinē fudit cum q̇ aīam emit. Hanc ꝑteꝫ que oīm nobiliſſima ⁊ optima eſt elegit ſi bi maria. Non eī mutuatū a mundo ha buit.ſ. res qꝛ pauꝑrima fuit adeo vt etiaꝫ domū in qͣ pareret nō haberet. Corpuſ et̄ delicijs nō fouit et voluptatibus. in cui ſignū pͥma votū v̓ginitatis emiſit. Sꝫ ter tiū.ſ. aīam quā a deo mutuauit elegit. ſcꝫ negociari circa illā. et repletā v̓tutibuſ ad laudē dn̄i incitauit dicens. Magnificat aīa mea dn̄m. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCIX. ſtitit regīa a dex tris tuis in veſtitu deaurato cir cūdata varietate. ¶ A ¶ Cōmē dat̉ hic btā v̓go p̓ncipaliter a tribꝰ. Prīo a p̄eminenti dignitate ibi. Aſtitit regina a dex. t. Scd̓o a glorioſa ſui corꝑis aſſum ptione ibi. cum dicit. in veſtitu deaurato. Tertio ab oīm ſanctoꝝ veneranda ſocie tate ibi. Circūdata varietate. ¶ Preemi nens dignitas on̄ditur ibi ex tribus. ſcꝫ ⁊ ꝯtemplatiōis felicitate. ibi. aſtitit. Item ex dignitatis auctoritate. ibi. regina Item ex beatitudinis īmenſitate. ibi. a dextris. In eo ergo ꝙ hodie aſtitit perpendit̉ ex ꝯtem platōne felicitaſ. Summa enī beatitudo ſanctoꝝ eſt ex ꝯſpectu deitatis. In cꝰ figu ra Re. d̓r. Beati viri tui e beati ſerui tui. ⁊cͣ Hec eſt eī vita eterna vt cognoſcāt te deū Io. Sed penſandū ꝙ beata virgo aſtiti A Aſſumptōnªˡ te Marie uirginis. De aſſumptōne be filio. Primo naſcēti iā nato.ſ. curā gerēs eius neceſſitatis Lu. ij. Pannis inuoluit eū. Item qn̄ natū ẜm legem in templo ob tulit. Item qn̄ cū eo in egiptū fugit. et ī na zareth cū oī diligentia enutriuit. It aſtitit morienti.ſ. ꝑtem ferens ſue paſſiōis. Ioh̓. .xix. Stabant iuxta crucem. Lu. ij. Tuam ip̄iꝰ aīaꝫ ꝑtrāſibit gladiꝰ. glo. i. dolor dn̄i ce paſſiōiſ. Tertio aſtitit regnāti ꝑticeps ſue ꝯſolatōis. Aſſiſtit aūt in gaudijs ſicut pͥus ꝑticeps fuit doloris. Hoc ſignatū eſt in berſabee. q̄ pͥmo multū anguſtiata eſt pro ſalomone filio eius anteqͣꝫ introniza retur. et poſt ad dextrā illius ꝯſedit in tro no. Aſtitit aūt regīa. vbi notat̉ ſue digni tatis auctoritas. Hec eſt heſter quaꝫ rex celeſtis adamauit ſuꝑ oēs mulieres. ⁊ po ſuit hodie dyadema regni ſuꝑ caput eiuſ Aſtitit ergo hͦ regina a dextris. ī qͣ notat̉ eius btītudīs īmenſitas. Sicut enī filius d̓r ſedere ad dexteram prīs. qꝛ eſt in potio ribus bonis. ſic mater a dextris filij dicit̉ aſtare. qꝛ eſt in potioribus bonis eius. vt ei nullus in gloria adequet̉. Vnde in Re Poſitus eſt thronus matri ſalomōis ad dextrā eius ¶ B ¶ Aſtitit aūt in veſtiti deaurato. Hic ꝯmedat̉ a gl̓oſa ſui corꝑis aſſūptōne. Corpus enī d̓r veſtimentū. qꝛ anīam tegit ſicut corpꝰ veſtimentū. Hoc veſtimentū ꝑ naturā fuit terrenū. in aſſū ptione deauratū.i. glorificatū. Hoc veſti mentū nō d̓r aureū. ſed deauratū. quia vt dicit gloſa. quod aureū eſt totuꝫ aureum eſt. quod v̓o deauratū eſt. auruꝫ habet e aliud. corpus enī virginis ꝓpter glorifica tōnem nō p̄didit qḋ habuit ꝑ naturam. ¶ C ¶ Aſtitit aūt circundata varietate. vbi cōmendatur a venerāda oīm ſancto rū ſocietate. Etenī. Apoſtoli adhuc mor tales ꝯuenerūt ad corpus mortuū. De hͦ teſtis eſt dyoniſiꝰ. q̇ dicit ſe interfuiſſe. ſcri bens thimōtheo. Dixit et̓ hildfonſꝰ Plu res autumāt ꝙ hac ſacra v̓gine de ſuo cor pore migrante. ip̄a hora ſibi affuerūt apl̓i d̓ diuerſis ꝑtibꝰ md̓i ꝯgregati. Cū qͣli aūt varietate ſcōꝝ ſit aſſūpta in celū habes in ſequenti ſermone. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCI ( Ignum magnū apparuit ī celo. multer amicta ſo le. et luna ſub pedibꝰ eꝰ Apoc̄. xij ¶ D ¶ Dum ſacrum miſterium cerne ret iohānes int̓ cetera vidit ad laudeꝫ btē virginis. q̄ ſibi fuerat ꝯmendata. quod in p̄miſſis v̓bis tactum eſt. In q̇bus verbis duo facit. Primo ꝯmendat ſignum appa rens. cum dicit. Signū magnum apꝑuit Deinde ꝓſequit̉ apparentis ſignificatōeꝫ. cum dicit. in celo mulier amicta ſole. ⁊cͣ. ¶ Signi ꝯmendatio ſit in duobꝰ. A de noīatione. qꝛ ſignū. a qͣntitate. qꝛ magnū. Non īmerito aūt d̓r ſignū qd̓ videt̉. nec ī merito magnuꝫ. deſignat eī illiꝰ magnitu dinem q̄ nec pͥmam ſimilē viſa eſt nec ha bere ſequentē. ⁊ ip̄ius mirabilē aſſūptōeꝫ cuꝫ dicit. Mulier in celo amicta ſole et lu na ſb̓ pedibꝰ eꝰ. Mulier āt d̓r btā v̓go nō a corruptiōe ſꝫ a ſexu. ſicut ibi. Mulier ec ce filius tuus. Quā btām mulierē on̄dit hodie eē a triplici re honoratam. a celo. a ſole. et a luna. Nam in celo apparuit. ſole amicta fuit. et luna ſub pedibus eꝰ extitit. Et hec tria ſunt ſignū magnum. Signifi cant eī tria magna in beate virgīs aſſum ptōne expleta. Primo eniꝫ innuit ad quē locū beata v̓go ſit aſſumpta. cū dicit. in ce lo apparuit. In ſcd̓o oſtenditur qͣꝫ glorio ſa veſte in aſſumptōne fuerit decorata. cū dic̄. Amicta ſole. In tertio expͥmit in quaꝫ excellenti manſione hodie ſit locata. cum dicit. et luna ſub pedibus eꝰ ¶ E ¶ Oſtē dens ergo locū ad quem eſt aſſumpta di cit. Apparuit mulier in celo. nō in paradi ſo. vt helyas ⁊ enoch. Vnde cātat eccleſia Aſſumpta eſt maria in celum. Et bn̄ dici tur aſſumpta. nemo enī ꝓpria v̓tute ī celū aſcendit. p̄ter chriſtum. ſed omēs ſūt aſſū pti. et hoc ab angeliſ. Vnde Lu. xvj. Mor tuus eſt mendicus et portatus ab angel̓ Maria aūt non ſolū ab angelis aſſūpta ¶ De aſſumptōne beate Marie uirginis. ſed etiā ab ipſo filio. Vnde in cant̉. dicitur Que eſt iſta que aſcendit. innixa ſuꝑ dile ctum ſuū. Diu enī preter dilectū filiū ſuū manſerat. cum ip̄e celos aſcendens. ma trem ſuam noueꝫ annis poſt aſcenſioneꝫ ſuā in terra reliquerat. Hoc aūt factū eſt a ſancta prouiſione. Voluit enī beata vi go adhuc in corpore proprijs viribꝰ meri tum iuſticie elaborare. licꝫ de gratia eo ꝙ eſſet mater dei ſuꝑ choros angelorū eſſet honoranda. Volnit et filius vt mater ſpe ciali honorificentia ſuſciperetur. quoniā in ipſius aſcenſione in dn̄i laudibus fue rant occupati. Vnde poſt temꝑe cōgruo congregauit omnes electos vt tranſduce rent honorifice arcam in hieruſalem. De qua dauid. Surge dn̄e in requiem tuam tu et arca ſanctificatōnis tue. Et nota hic quomodo vniuerſus iſrael deducebat ar cam in iubilo. et qualiter dauid pre omni bus ante arcam ſaltabat. Adapta de alijſ ſermonibus. ¶ Sed quali veſte in aſſū ptione fuerit decorata oſtendit. cum dicit Amicta ſole. Vere ſalomon in omni glo ria ſua non fuit ſic veſtitus. Hoc autē ve ſtimentū non fuit a ſeculi artifice ꝯtextuꝫ ſed a deo plaſmatum. fuit enī ip̄ius corpꝰ bn̄dictum. Quis enī dubitet niſi ſit in cor pore aſſumpta. Spūs enī ſanctus q̇ non omnibus equaliter reuelat. hoc beato au guſtino oranti reuelauit. Vnde int̓ cetera dixit. Non ſolum carnem quā aſſumpſit ſed etiaꝫ carnē de qua aſſumpſit credimꝰ aſſumptam. Veſtita ergo fuit in aſſūptō ne veſtimento corꝑis. corporis dico glori ficati. quod beatus iohānes in premiſſis verbis ſub ſolis comꝑatōne innuit. cū di cit. amicta ſole. id eſt. glorificato corpore quam gloriam ip̄e dn̄s in monte thabor oſtendit. quando reſplenduit facies eius ſicut ſol. et eandem gl̓am fidelibus ſuis ꝓ miſit dicens Fulgebunt iuſti ſic̄ ſol Mat. xiij. ¶ Et quia in celo ad quod aſſumpta eſt manſioneſ multe ſunt. in qua ip̄a ſit lo cata innuit. cum dicit. luna ſub pedibꝰ eꝰ. Luna dicitur quaſi lux aliena. eo ꝙ a ſole lucem habeat. ꝑ hoc ergo omne qḋ aliun de lucet deſignatur. talis eſt omīs creatu ra etiam cherubin et ſeraphin. nō enī a ſe lucent ſed a deo. Per hoc ergo ꝙ dicit ꝙ luna ſub pedibus eius ſit. innuit ip̄am ſu per omīa. etiam ſuꝑ choros angelorum ſublimatam. et in ſupͥma manſione cum filio collocataꝫ. Voluit enim filius vt nl̓ lum medium eſſet inter ip̄um et matrem eꝰ. ſed ſicut verus ſalomon a dextris thro num eius poſuit. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCI. XII. Uis dabit mihi pennas ſicut columbe ⁊ volabo et requieſcam ¶ F ¶ Verba ſūt felicis anime ꝑfectōnem beate marie vir ginis et hodiernam felicitatem ammiran tis. et imitatōnem eius deſiderantis. am miratur enī tria in columba. id eſt. in bea ta virgine. videlicet habitum quo reſplen duit. volatum quo aſcendit. locum qͦ qui eſcit. ¶ Deſiderat ergo habitum colūbe quo ornetur. cum dicit. Quis dabit mihi pennas col. Volatum quo eleuetur cum dicit. et volabo. Locum quo collocet̉. cuꝫ dicit. et requieſcam. ¶ Siquidem ī orna tu beate virginis notat̉ v̓tutum immen ſitas. Pſal. Omīs gloria filie regis ab in tus. In volatu aſcendentis agilitas. Vn̄ de ſanctis d̓r Yſa. xl. Mutabūt fortitudi nem. Et poſt dicit. Volabūt et nō deficiēt In loco beatitudinis felicitas. Vnd̓ pſal Tranſibo in locum tabernaculi āmirabi lis vſqꝫ ad domū dei. ¶ D ¶ Dicit̉ autē columba beata virgo propter figure pre ſignatōnem et proprietatis expreſſionem Preſignata eī fuit in columba Gen̄. viij. vbi de arca militantis eccīe extra quā nō eſt ſalus. primo exiuit coruus.i. apoſtata angelus ꝑſuꝑbiam. qui illectus cadaue ribus peccatoꝝ non redijt nec reuertetur Deinde columba. id eſt. prothoplaſtuſ ꝑ auariciam tanqͣꝫ columba ſeducta nō ha bens cor. Oſee. vij. Qui redijt ꝑ penitētiā ¶ De aſſumptōne beate Marie uirginis. ſed nihil attulit. qꝛ nō potuit reſtituere qd̓ ꝑdidit. Deinde iterū egreſſa eſt colūba.i. pthoplaſti filia. q̄ q̇deꝫ exijt ꝑ origīalē cul pam. ſed redijt ꝑ ſanctificatiōeꝫ plena grā portans ramū oliue virentibꝰ folijs. id ē. grē pctōres cū deo recōciliantis. ¶ Item d̓r columba qꝛ ꝓprietatem colūbe exp̄ſſit. Nam columba eſt in nidificādo diligēs. Can̄. viij. In foraminibus petre. In cātu gemens. Yſa. xix. Quaſi columbe gemen tes. Inſidias p̄cauēs. Vnde Can̄. v. Ocu li tui ſicut columbe ſuꝑ riuos aquarum. ¶ Nidificatio columbe reſpicit beate vir ginis ſolicitudinis frequentiā. dū ſola ſo li vacabat. vnde qꝛ angelus nō inueīt eaꝫ foris vagantem. ſꝫ ſolitariā. d̓r in Luc̄. In greſſus angelus. Sciebat eī ꝙ talis loc aptior eſt ꝯtemplatōi. Vnde Oſee. ij. Du cam eam in ſolitudinē ⁊ ibi loquar ad cor eiꝰ. Vnde de ſanctis p̄dicatoribꝰ dicitur Yſa. lxij. Qui ſunt hi q̇ vt nubes volant.ſ. ꝑp̄dicatōem. et qͣſi columbe ad feneſtras ſuas.ſ. ꝑ ſolitariam vacatōnem. ¶ Item tanqͣꝫ colūba cauit inſidias accipitris qn̄ cogitabat qualis eſſet ſalutatio. Unde ⁊ angelo dixit. qūo fiet iſtud quoniaꝫ viruꝫ nō cognoſco.i. cognoſcere nō ꝓpono. q. d. Si vere dei nuncius es indica modum. ¶ Item gemituſ columbe reſpicit mater nū ꝓfilio dolorem. De quo Lu. ij. Ego et pater tuus dolentes querebāꝰ te. Maxīe aūt reſpicit dolorem quē tꝑe crucis habu it. quando ip̄ius aīam gladius ꝑtrāſiuit. ¶ H ¶ Huius columbe pēne ſūt vt dixi v̓tutes que penne iuxta ꝓphetam ſunt ni ue dealbate q̄ nihil candidiꝰ. deargētate. quo nihil ſonorius. deaurate qͦ nihil p̄cio ſius. Virtutes eī dn̄e noſtre et pulcre ſūt ad ſpeculandū. et ſonore ad laudandū. et p̄cioſe ad imitandū. His pennis volauit tripliciter. Primo in matriſ vtero. Scd̓o in mūdo. Tertio in celo. In pͥmo volatu habuit pennas niueas. fuit q̇dem in ea ni gredo originaliſ in conceptu. ſed dū diſcer nit ſuꝑ eam celeſtis regis.ſ. clementia. de albate ſūt in ſeliuon. ſeliuon pax vl̓ vmbra culū d̓r. In ſcd̓o habuit argēteaſ. qn̄ miſſꝰ eſt angelꝰ ad eam ⁊ qn̄ dixit. Ecce ancilla dn̄i. In tertio aureaſ. quia poſteriora dor ſi eiꝰ fuerunt in pallore auri De his cant̉. vj. Que eſt iſta q̄ aſcendit qͣi aurora qͣntū ad ſtatū ſcīficatōis in vtero. vbi fuit termi nus noctis et iniciuꝫ diei. pulcra vt luna qͣntum ad ſtatum ꝓceſſus in mundo. ele cta vt ſol qͣntum ad ſtatum aſſumptōis ī celum. tunc enī fuit amicta ſole.i. glorifica to corꝑe. Primus volatus fuit in cando re innocentie. Scd̓us in plenitudine gra tie. Tertiꝰ in altitudīe glorie. ¶ Et ibi re quieſcit ſuꝑ montes armenie. Armenia montis vellicatio d̓r. Adapta de alijs ſer monibus. ¶ In ſermone immediate p̄cedēte autor huius libri dicit beatam virginem conce ptam eſſe mꝑ AAHAꝫ S bopie oppoſitum predicatur in eccleſia dei. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCLXIII. Ue eſt iſta que aſcendit de deſer. deli. af. innix. ſuꝑdi. ſu. CI ¶ Scd̓m bea tum Bern̄. Verba ſunt angeloꝝ aſſūptō nem beate virginis ammirantiū. Mirā tur vero pͥmo ip̄ius dignitatem. cū dicūt. Que eſt iſta. gloſa. qͣꝫ digna Scd̓o ſancti tatem. ibi. que aſcendit. Tertio felicitateꝫ. ibi. delicijs affluens. Quarto honorē. ibi innixa ſuꝑ di. ſu. ¶ Dignitatē āmirātes ꝓponūt angeli queſtionē ſed āmiratōis. que eſt iſta. Huic queſtioni rn̄dere nō ſuf ficit lingua hūana. ſꝫ nec angelica. ſed re ſpondeat diuina in perſona eius. Ego ex ore altiſſimi ꝓdij. pͥmogenita ante omneꝫ creaturā nō tꝑe ſꝫ dignitate. Digͥtate eniꝫ multiplici p̄eminet oī creature. Ip̄a enī ē vt ait augꝰ. mater d̓i. regīa celi. dn̄a mūdi porta padiſi. ¶ Mater d̓i qꝛ genuit ip̄m Lu. j. Qd̓ eī ex te naſcet̉ ſanctū. vocabitur filiꝰ dei. Hinc ergo ꝙ ſuꝑ ip̄m hꝫ qd̓āmo do materne auctoritatis imꝑiū nulli alij De aſſumptōne beate Marie uirginis. cōuenit creature. Augꝰ. Hoc ſingulari. illa feīa habuit vt vid̓et ſibi naſcendi hūi litate ſubditū. quē nō ſolū hūana veꝝetiā angelica venerat̉ creatura ⁊ adorat altiſ ſimū. ¶ Regina vero celi eſt qꝛ de inferni ſpolijs reꝑauit ruinā angeloꝝ ⁊ impleuit celū. Bern̄. Per te celū impletū ē. infernꝰ ſpoliatꝰ. A pͥncipio creatōis celi regē ha buerūt. reginā nondū habebant. ſꝫ hodie regīa ſaba ingreſſa eſt hierl̓m cū magno ꝯmitatu Re. xiiij. ¶ Dn̄a v̓o md̓i ē qꝛ re parauit mundū. Vn̄ augꝰ. Que ſingl̓ari tuo mūdo ſuccurriſti ꝑdito. Ideo et dn̄a interp̄tat̉. ¶ Porta v̓o ꝑadiſi ē qꝛ ꝑ ip̄aꝫ ſolam patet aditus paradiſi. Vn̄ an̄ eius ortum nullus intrauit ꝑadiſū. Paradiſi eī porta ꝑ euā cūctis clauſa eſt. ſꝫ ip̄a fcā ē regis alti ianua Si ergo intrare volumꝰ pulſemꝰ inſtanter ad hanc ianuā maū de uotōis ꝯpacta qͣi ex qͥnqꝫ digitis.ſ. in eaꝫ ſperādo. amando. laudādo. orando. imi tando. Sic pulſāti aperiet̉. ideo nō intrāt pagani. iudei h̓etici. qꝛ ad hāc ianuā non pulſant. Clauis hꝰ ianue eſt ip̄iꝰ miſcd̓ia q̄ mox vt pulſat̉ aꝑitur. qꝛ miſcd̓ie viſcera nulli claudit hoīm. vn̄ et mater miſcd̓ie d̓r ¶ K ¶ Scd̓o eꝰ mirāt̉ ſcītatem cū dicūt. q̇ aſcendit de deſerto. Deſertū eī munduꝫ iſtū vocāt. Quid eī deſertū niſi locꝰ aridꝰ incultuſ. horridꝰ. inhabitabilis. teſte moy ſe q̇ diu habitauerat in deſerto. Inueīt in q̇t euꝫ in t̓ra deſerta in loco horroris ⁊ va ſo. Sic mundꝰ iſte ē locus aridꝰ. qꝛ nō p̄t ſedare ſitim ſe diligētiū. qꝛ ẜm auguſtinū aīa ſolius dei capax eſt. vn̄ nil qd̓ minꝰ eſt ip̄am replere p̄t. Incultꝰ eſt ꝓpter pauci tatē v̓tutū. Pſal. Declinauerūt ſimul in utiles facti ſūt. Horridꝰ ꝓpter multitudi nē beſtiaꝝ.i. vicioꝝ. Oſee. iiij. Maledictū et mendaciū et furtū ⁊ adulteriū inunda uerūt. Inhabitabilis qꝛ in eo nō ē manē dū ſꝫ tranſeundū. Heb̓. xj. Cōfitētes quia ꝑegrini ſūt. In hͦ deſerto multi ſibi ꝯſtitu unt ꝑadiſū. ꝓcurantes ſibi delicias ⁊ volu ptates. Tales ſūt de numero illoꝝ q̇ citra iordanē ſe poſſeſſionē accepiſſe ꝯfitentur nihil vltra querentes. ⁊ ideo nō aſcendūt anīe eoꝝ de deſerto in celū. qꝛ de deſerto fe cerūt ſibi celū. Sed btā v̓go mundū ꝓ de ſerto habuit. ideo nolebat in eo manere. ſꝫ quotidie pennis v̓tutū ꝯſcendebat de de ſerto in celū. Duplex enī vita.ſ. actiua ⁊ cō templatiua ſūt qͣi due ale colūbe nrē. de qͣ cantamꝰ. Vidi ſpecioſā ſicut columbam aſcendentē. Ideo hodie legit̉ euangeliū d̓ martha ⁊ maria. He ſūt due puelle comi tantes heſter ad aſſuerū intrantē. quarū martha.i. actiua corpus ſuſtentat. altera maria.ſ. ꝯtemplatiua veſtimenta eleuat. ¶ L ¶ Tertio mirant̉ eiꝰ felicitatem. ibi delicijs affluens. Affluebat eniꝫ delicijs gratie dum adhuc erat in deſerto. qꝛ erat ortus deliciaꝝ. paradiſus maloꝝ punico rū. ortus cōſitus regia manu ⁊ cultu. in qͦ aſſueri regis cōuiuiuꝫ celebratum eſt. M ¶ Quarto et vltimo mirant̉ eiꝰ ho norem quē hodie ꝯſecuta eſt. Aſcendit eī innixa ſuꝑ dilectū ſuū.ſ. filiū. Vnde bern̄ Quis cogitare ſufficiat qͣꝫ glorioſe mūdi dn̄a hodie ꝓceſſerit. qͣnto deuotōnis affe ctu tota in eiuſoccurſū prodierat celeſtiū legionū multitudo. qͣꝫ placido vultu. qͣm ſerena facie. qͣꝫ letis amplexibus ſuſcepta a filio. et ſuꝑ oēm exaltata creaturam. Et hiero. Ip̄e ꝑ ſe ſaluator feſtinꝰ et letꝰ totus occurrit. et eā ſecuꝫ in ſolio collocauit. Et qꝛ eſt noſtra aduocata. rogemꝰ ip̄am vt apud filium pro nobis intercedat. ¶ De eodem feſto. Sermo. ¶ ¶ II.XIIII. Ue eſt iſta que aſcendit de deſerto delicijs af. ī nixa ſuꝑ dilectū ſuū. Cant̉. viij. ¶ N ¶ Angelorū queſtio eſt. tria circa aſſumptōnem v̓ginis āmirantiū. Prīo amirantur dignitatem aſcendentis. cum dicunt. Que eſt iſta q̄ aſcen. gloſa. qͣꝫ digͣ. Scd̓o plenitudinē venientis. ibi. delicijs affluens. Tertio nouū modū aſcenſiōis. cum d̓r. innixa ſuꝑ dilectū ſuum. ¶ Digͣ tas aſcendentis in tribus eſt āmirabilis. ¶ De aſſumptōne beate Marie uirginis. cꝫ in virginali fecunditate. in filij d̓i ꝑturi ione. in hodierna exaltatōne. ¶ Prima ergo dignitas fuit v̓ginalis fecunditas. ꝓ pter quā d̓r bn̄dicta in mulieribꝰ Multe enī filie ꝯgregauerūt diuitias. quedā vir ginitatis vt v̓gines. q̄dam fecūditatis vt matres. hec autē ſuꝑgreſſa eſt vniuerſas qꝛ et fecunditatē habuit et virginaleꝫ pu diciciā nō amiſit. Vnde de ip̄a d̓r in cant̉. vij. Venter tuus ſicut aceruus tritici. pro pter fecūditatē. vallatus lilijs ꝓpter mul tiplicem v̓ginitateꝫ. fuit enī v̓go mēte. fuit v̓go corꝑe. et v̓go ꝓfeſſione. De hac digni tate dicit Bern̄. Marie pͥuilegiū eſt non dabit̉ alteri. ¶ Scd̓a dignitas eſt in filij dei enixione. Magnū enī eſt v̓ginitateꝫ cum fecunditate habere. ſed maius deuꝫ parere. Bern̄. Magnuꝫ eſt angelo vt ſit miniſter dei. maius maria meruit vt eſſet mater dei. Vnde ip̄a dicit. Ex hͦ beatā me dicent omēs generatōnes. ¶ Tertia digͣ tas ip̄ius fuit in hodierna ip̄iꝰ exaltatōne Ip̄e enī verus ſalomon in occurſum ma tris feſtinꝰ de throno ſuo exiliens ꝑrexit. ⁊ eam ad ſuā dextrā collocauit. Hac tripli cem dignitatē angeli āmirantes dicebāt Que eſt iſta q̄ aſcendit de deſerto. ¶ V ¶ Sed plenitudineꝫ āmirant̉ venientis. cū d̓r. Delicijs affluens. Triplicē eī pleni tudinē legimꝰ fuiſſe in maria. ¶ Prima fuit gratie qͣ ſpūſſcūs eꝰ repleuit mentem Vnde Lu. j. Aue grā plena. Qd̓ exponēs Hiero. dicit. Vere plena. qꝛ ceteris ꝑ ꝑtes grā dat̉. in mariā ſe totā infudit grēpleni tudo Iſta plenitudo fecit eam affluere de licijs v̓tutum. ¶ Secūda plenitudo fuit d̓itatis. que eius vteruꝫ inhabitauit. De hac plenitudine ad Col̓. j. Ꝙ oīs plenitu do habitauit ī chriſto corꝑaliter.ſ. ꝑ vnio nem. exqͣ ſequit̉. ꝙ fuit in vtero v̓ginis pe ſuſceptōnem. ⁊ iō fecit eā affluere delicijs ſpūalium cariſmatū Bern̄. Intuere qͣnto honore voluerit eā deus honorari. quia totius boni plenitudinē effudit in mariā proinde ſi quid ī nobis ſalutiſ. ſi q̇d ſpei ſ q̇d grē. totū nouerimꝰ redūdare ab illa delicijs affluebat. ortus plane deliciaruꝫ quē diuinus ille auſter ꝑflauit. vt fluerēt aromata.ſ. cariſmata graꝝ ¶ Tertia ple nitudo fuit gl̓e in quā ip̄a hodie intrauit. q̄ ip̄am facit affluere delicijs celeſtiū gau dioꝝ De his delicijs Bern̄. Qui replet in bonis deſideriū aīe. erit enī rōni plenitu dolucis. voluntati multitudo pacis. me morie ꝯtinuatio eternitatis. Iſtis delicijſ affluit beata v̓go gaudens de lucis pleni tudine. de pacis multitudene. de eternita tis ꝯtinuatōne. ¶ P ¶ Tertio āmirant̉ nouū modū aſcenſionis. cū dicūt. innixa ſuꝑ di. et hͦ qͣntum ad modum. et qͣntum ad locum. Non īmerito aūt moduꝫāmi rantur. viderūt enī chriſtum aſcendere in v̓tute ꝓpria. ẜm ꝙ ſcpͥtum eſt Exaltare do mine in v̓tute tua. Vnde āmirātes ī yſa. lxiij. dixerunt. Iſte formoſus gradiens in multitudine v̓tutis ſue. Viderūt et̄ alios ſanctos aſcēdere quaſi tractos virtute di uina. ẜm ꝙ ſcpͥtum eſt in Oſee. xj. Trahaꝫ te in vinculis caritatis. Hec autē v̓go nec ꝓpria virtute aſcendit. cum nō eſſet deus nec tracta v̓tute diuina ſicut alij ſancti. cū eſſet omnibus ſuꝑior. ſed aſcendit innixa ſuꝑdilectum ſuū. Mirant̉ etiā aſcenſiōeꝫ qͣntum ad locum. Tranſcendit enī omēs choros angeloꝝ. et ad dexteram filij eſt lo cata. Bern̄. Nec etiam in celis eſt locꝰ di gnior regali ſolio in qͦ filiꝰ matrē hodie ſb̓ limanit. ¶ De eodem feſto. Sermo. ¶ ¶ I. XV. Auid et oīs iſrl̓ deducebant arcam in iubilo. ij. Re. vj. ¶ Q ¶ In hac dedu ctōe tria ſunt notanda. vicꝫ qd̓ deduxerūt qꝛ arcam. Qui deduxerūt. qꝛ dauid ⁊ oīs iſrael. Qualiter deduxerūt. qꝛ cū gaudio ¶ In pͥmo.ſ. in arca quā deduxerunt btā v̓go deſignat̉. In dauid et filijs iſrael qui deduxerūt obſequentiū pluralitas ī aſſū ptōne innuit̉. Sed in gaudio deductōis gaudiū aſſūptōis expͥmit̉. ¶ Bene āt per ¶ De aſſumptōne beate Marie uirginis. arcam beata virgo deſignatur ꝓpter tria que continebat olim arca l. manna. ꝑ qd̓ dei ſapientia. virga per quam diſciplina. tabule per quas ſcientia. Primum ſigni ficat chriſtum regem. Secundum ſigni ficat chriſtum paſtoreꝫ. Tertium chriſtū predicatorem. Unde quia chriſtum ha bentem tria predicta continuit in ſe tanqͣꝫ arca. ad honorem virginis cantat eccleſia Ventris ſub arca clauſus eſt. ¶ R Se cundo in dauidet in filijs iſrael qui dedu xerunt arcam obſequium chriſti et ſācto rum in beate virginis aſſumptione deſi gnatur. Dauid enim qui interpretat̉ ma nu fortis et vultu deſiderabilis. chriſtum deſignat. qui vere fuit manu fortis in paſ ſione. quando iuxta apoſtolum debella uit aereas poteſtates. quia vere tunc fuit dominus fortis. dominus potens in pre lio. Item eſt modo ſanctis in patria cōſti tutis vultū deſiderabilis. quia ſicut dicit Petrus. Ipſe eſt in quē et angeli delectā tur proſpicere. In iudicio auteꝫ erit vtrū qꝫ. et manu fortis reprobis. et vultu deſid̓ rabilis bonis. Hic dauid in arce. id eſt. in matris deductione propinquior omībuſ fuit vt poſſit beata virgo illud pſal. dicer Tenuiſti manum dexteram meam. et in voluntate tua deduxiſti me. quia ſicut ve luit ita deduxit. quia in nullo ſua impe ditur voluntas. ⁊ cuꝫ gloria ſuſcepiſti me De quo Bern̄. Hodie maria a filio ſuſci pitur. cum quanta gloria. cum quāto pu tas honore. Et poſt dicit. Nec in celis lo cus dignior regali ſolio in quo filius ma trem hodie collocauit. Nec ſolum dauid̓ id eſt chriſtus. ſed etiam omnis iſrael. id eſt. vniuerſitas ſanctorum que in celis vi det deum. deduxerunt arcam. Vnde hil defonſus. Non fuit angelus. non archan gelus. non poteſtas. neqꝫ virtus. ſed nec princeps ſiue dominus. nulliqꝫ throni tā diuini qui non matri domini feſtinarent occurrere. Vnde dicitur in Re. vj. ꝙ fue runt cum dauid in deductione arce ſeptē chori. ſcilicet angelorum. patriarcharum. prophetarum. apoſtolorum. martirum. confeſſorum. virginum. quorum procef ſionem in deductiōe arce hodie mater ec cleſia ſua proceſſiōe repreſentat. quia illa proceſſio poſſibile eſt ꝙ fuit ad modū no ſtre prceſſionis Angeli p̄cedebāt qͣi aquā portantes benedictam. et hoc. tum quia ē officium precedentis. et ipſi preceſſerunt animas ſanctorū in celo. tum quia aqua benedicta vi ſua reprimit poteſtatem dy aboli. ſicut dicit Greg̓. et ipſi ſunt qui re primunt demones ne hominibus noce ant. Patriarche propter fidem portan crucem. Eſt enim crux ſignum fidei no ſtre. Vnde crucem extollere eſt fidem in publico manifeſtare. De fide patriarꝭ charum ſatis habetur Heb̓. xj. Prophe te propter donum intelligentie portāt ce reos. ſunt enim ceroferarij. per lumen enī ſignificat̉ intelligentia vtriuſqꝫ teſtamen ti. Apoſtoli quos dominus binos et bi nos miſit. ratione mutue caritatis. tenēt proceſſionem. Unde de ipſis cantat eccle ſia. Vidi coniunctos viros. Martires ra tione fortitudinis ſue portant vexillum. Fortes enim in exercitibus ſolent portare vexilluꝫ. et martires portant veſtigia chri ſti. Vnde vnus ipſorum dicit. Stigmata ieſu in corpore meo porto. Confeſſores ra tione ſue miſericordie que eſt orare ꝓ pec catoribus portant thuribula. thus vero eſt oratio. ignis thus accedens eſt feruor orationis. quem habent pro peccatoribꝰ orando. Vnde Apoc̄. v. Habentes cytha ras et phialas aureas plenas odoramen tis. que ſunt orationes ſanctorum. Uirgi nes ratione ſue puritatis ſunt cātatrices incipiunt enim cantus. Apoc̄. v. Canta bant canticum nouum quod nemo pote rat dicere niſi illa centum quadraginta qͣ tuor milia. hi ſunt qui cum mulieribꝰ. ⁊cͣ ¶ S ¶ Tertio oſtendit qualiter deduxe runt. quia omneſ cum iubilo quodē gau dium inexpreſſibile. Vnde Anſhelmus. ¶ De ſancto bartholomeo. Cum filius matreꝫ aſſumerꝫ cuiuſmodi precor apparatibus intēdebat tota curia angeloꝝ. quibus ve vocibꝰ ſalutis reſona bāt numeroſa tabernacula antiqͦꝝ patrū Et infra. Odieſ tanti occurſꝰ gl̓oſa. ⁊ feli dies tam p̄clare exultatōis. Ad quā nos ¶ In feſto ſancti Bartholomei. ſtis ciues ſct̄ōrū et domeſtici. Require in feſto ſā I icti Iacobi. ¶ De ſancto Bartholomeo Sermo. ¶ ¶ I. XVI. Oc eſt p̄ceptum meū vt diligatis inuicē ſic̄ dilexi vos. ¶ A ¶ In his v̓bis dn̄s ſic̄ apl̓os ita ⁊ nos hortat ad ꝓxī dilcōeꝫ ex tri plici debito. vicꝫ ex debito p̄cepti. nature. et exempli. Debitū p̄cepti inuit. cum dicit Hoc ē p̄ceptū. Debitū nat̉e. cū dic̄. vt dili gatis īuicē. Sꝫ debitū exēpli. cū dicit. ſicut dilexi vos ¶ Dat ergo dn̄s q̇ rariſſime p̄ ceptū noīauit. de ꝓxi dilcōne p̄ceptū. et hͦ qꝛ neceſſariū. vtile. ⁊ facile. ¶ Vere neceſ ſariū. qꝛ ſicut ſine fundamento ꝑietes. ſic nullū meritoriuꝫ opus ſine caritate. Qd̓ on̄dit apoꝰ ad Coꝝ. xiij. vbi īnuit ꝙ nec bo nū cordiſ.ſ. fides. ꝓdeſt dicēs. ſi fidē habeā ita vt mōtes tranſferā. nec bonū oris. qd̓ ē laus dicēs. ſi linguis hoīm loqͣr ⁊ āgeloꝝ nec bonū oꝑis dicēs. ſi diſtribuero oēs fa cultates meaſ. ⁊ corpꝰ meū tradid̓o ita vt ardeā. Qd̓ totū on̄dit n̄ valere ſn̄ caritate Un̄ ſb̓dit. Caritatē āt n̄ habeaꝫ nihil mihi ꝓdeſt. Un̄ ⁊ augꝰ. dic̄. Sicut corpꝰ ſn̄ aīa mortuū ē. ita aīa ſn̄ caritate. ¶ It̓ ē p̄ceptū vtile. ⁊ hͦ tripl̓r. Primo qꝛ oē malū expel lit. ꝓuer. x. Vniuerſa delicta oꝑit caritas. ſic̄ ignis oꝑit nigredinē carbonis. Scd̓o vtilis ē qꝛ oē bonū inducit Coꝝ. xiij. Cari tas patiēs ē. benigna ē. ⁊cͣ. Terto vtilis eſt qꝛ ad ſūmū bonū.ſ. gl̓e ꝑducit. Vn̄ in can̄. Io. iij. Nos ſcimꝰ qꝛ trāſlati ſumꝰ de mor te ī vitā qꝛ diligimꝰ frēs. ¶ It̓ ē p̄ceptū fa cile. Cōſiſtit ei in hoīs volūtate. q̄ vihil ē ī hoīe liberiꝰ Un̄ deutero. xxxiiij. Mādatū qd̓ ego p̄cipio tibi. Et īfra. Sed iuxta te ē ẜmo dn̄i ī ore tuo ⁊ ī corde tuo. Vn̄ quia ī corde hoīſ ē nemo p̄t ſe excuſare de p̄cepti adipletōe. ¶ B ¶ Scd̓o tenemur ad di lectōꝫ ꝓxi ex debito nat̉e. ⁊ hͦ īnuit. cū dicit vt diligatis īuicē. n̄ aliud extra vos. qͣſi. d. Ad hͦ ip̄m monet nos nat̉a. vt.ſ. hō hoīeꝫ diligat. Omē ei aīal diligit ſil̓e ſibi Eccl̓x iij. Un̄ ſi alia aīalia ꝓpt̓ ſui ꝯuenientiā di ligūt ſe. multo plꝰ dꝫ hō hoīeꝫ diligͦe. P enī hō hoī aſſimilat̉ qͣꝫ aliqͣ creatura alter Plus eī hō ꝯueīt cū hoīe qͣꝫ āgelꝰ cū āge lo. qꝛ āgelꝰ cū āgelo tantū ꝯͣueīt ī rōnali. ⁊ ſic hocū hoīe. ⁊ inſuꝑ ꝯueīt ī corporeitate ſenſibilitate ⁊ vegetatōe qͥbꝰ caret āgelus Et in his tribꝰ hō ꝯueniēs cū alijs aīalibꝰ diſcōuenit ab his ī rōne. Et ſic hō cū hoīe magis alijs ꝯueniūt. ⁊ iō rōne maioris cō ueniētie plꝰ tenēt̉ ſe diliḡe qͣꝫ aliā creaturā Oqͣnti ſūt q̇ hāc ꝯueniētiā parū attēdūt. q̇ res ꝓxīo an̄ ponūt. cū ip̄m ꝓpt̓ illas ꝑſe quūt̉ vel occidūt Ad hͦ debitū nat̉e monꝫ nos apoꝰ. Ro. xiij. Nemi q̇cqͣꝫ debeatis niſi vt īuicē diligatis. ¶ C ¶ Tertio tene diliḡe ꝓximū ex d̓bito exēpli. qd̓ tāgit dn̄s cū dic̄. ſic̄ dilexi voſ. Exemplū eī dedit nob̓ vt quēadmodū ip̄e dilexit nos ⁊ nos mu tuo diligāꝰ Dilexit āt ip̄e nos. dulcit̉. ſapi ent. et fortit̉. Dulcit quiā meliꝰ qd̓ habuit hͦ ē ſeip̄ꝫ nob̓ ꝯmunicauit nrē.ſ. nat̉e ſe co pulādo. vn̄ hiere. xxxj. In caritate ꝑpetua dilexi te. iō attraxi te. mihi.ſ. copulādo. It̓ dilexit ſapient̓. qꝛ culpā cauit. peccatū ei n̄ fe. nec īuentꝰ ē dolꝰ ī ore eꝰ. It̓ dilexit forti qꝛ ꝓ nob̓ vſqꝫ ad mortē decertauit. Vnde ip̄e dicit. Maiorē dilcōꝫ nemo hꝫ vt aīaꝫ ſuā po. qͥſ. ⁊cͣ. Sic ⁊ nos exēplo ſuo ꝓximū diligāꝰ. Prīo dulcit̉ ī ip̄iꝰ neceſſitate ſibi nrā ꝯmunicādo. qꝛ ſicut dicit Io. j. ioh̓. iij. Si qͥs vid̓it frēꝫ ſuū neceſſitatē patientē ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo qūo caritas d̓i manet ī illo. Dulciter diligebat q̇ dicebat. Dimidiū bonoꝝ meoꝝ dn̄e do pauꝑibꝰ It̓ diligāꝰ ſapient̓ ī dilcōe peccatū declinā do. n̄ ẜm adā. q̇ ẜm augꝰ. ne ꝯtriſtarꝫ vxo ¶ De ſancto bartholmeo. rē euā. ī peccatū ꝯſenſit ⁊ ip̄ꝫ ꝯmiſit. Tales heu multi īueniūt̉ hodie. q̇ ob dilcōꝫ ſuoꝝ amicoꝝ pctīs īuoluūt̉. qd̓ n̄ ē diligͥe ſapiēi It̓ debēꝰ dilige fortit̉.ſ. ī aduerſis ꝓximū n̄ deſerendo. ſꝫ potiꝰ ſi neceſſe ē vitā ꝓ ip̄o ex ponēdo. Un̄. j. Io. iij. In h̓ cognouimꝰ ca ritatē dei quiā ille aīaꝫ ſuā ꝓ nobiſ poſuit et nos debemꝰ ꝓ frībꝰ aīas ponere. Hec ē vera caritas q̄ nūqͣꝫ excidet. qꝛ h̓ inchoat̉ et in futura vita conſūmatur. Ad quam nos ꝑducat. ¶ De eodem. Sermo. ¶ I. XVII. Ata eſt uiā que ducit ad vitā et pauci inueniunt eam. Mat. vij. ¶ D ¶Hec ver ba dn̄i hodierne in qͣ agit feſtū beati bar tholomei cōpetūt ſollennitati. in q̇bus t̓a a dn̄o innunt̉. vicꝫ ſup̄me habitatōis feli citas. cū d̓r. vitā. Scd̓o itineris illuc tēden tis difficultas. cū d̓r. arta. Tertio ꝑuenien tiū ꝓpter vie difficultateꝫ raritas. cū d̓r. et pauci inueniūt eā. ¶ Sup̄mā ergo habi tatōem dn̄s dicit vitā. Bene dico ſup̄mā ad differentiā aliaꝝ habitationū. Eſt eniꝫ habitatio. infima. media. et ſuprema. Infi ma inferni. media mundi. ſed ſup̄ma celi. ¶ Infima inferni.ſ. eſt miſerabilis ꝓpter penaꝝ īmenſitatē. de qͣ d̓r yſa. xxxiij. Quis ex vob̓ poterit habitare cū igne deuorāte aut q̇s ex vobis habitabit cuꝫ ardoribꝰ ſē pit̓nis. Vere miſerabile ē habitare cū igne deuorāte ⁊ ardoribꝰ ſempit̓nis. Pro tan to illa habitatio lꝫ ei ſꝑ comes vita ſit. n̄ tn̄ vita ſꝫ mors a dn̄o vocat̉. cū dicit. Lata ē via q̄ ducit ad mortē. Nec mirū. Si eī ar. dores febriū ꝯtinue ꝑ annū vel plurieſ ha biti affectare faciūt mortē. qͣnto magis ar dores infernales ſempitern̄i. vbi nō ſoluꝫ ardore cruciant̉ ſꝫ multis alijs q̄ his verſi bus ꝯtinent̉. Igne. gelu. verme. fame. feto re. flagello. Horror cuꝫ tenebris. ⁊ flāmea vincula membris. Propter q̇ oīa mors q̄mō amara eſt dulcis eſſet. ſi ibi veniret. optabunt mortem et mors fugiet ab eis. De hac morte Hieronīꝰ ad Auguſtinū. Horreo mortem viuacem vermem mor dacem. Horreo incidere in manus mor tis viuacis et vite morientis. Non ergo ī fima habitatio d̓r vita ſed mors. ¶ Item habitatio media.ſ. mundi. non d̓r proprie vita ſꝫ media vita ꝓpter vite breuitatē Eſt enim vita noſtra vapor ad modicum pa rens. ſicut dicitur Iacobi. iiij. Vnde dicit̉ Sap̄. v. Nos nati continuo deſiuimꝰ eē Et poſt ſubditur. Spes impij quaſi lanu go que a vento tollitur. Hec ſpes eſt vita preſens. que cito ſicut lanugo a vento tol litur. et ſicut ſpuma que a vento diſſipat̉. et ſicut fumus cito diffunditur. et ſicut ho ſpes vnius diei cito obliuioni traditur. Hoc attendenſ Iob dicit. Memeto mei deus quia ventus eſt vita mea. Propte rea eccleſia habitatōnem mundi nō vitā ſed mediam vitam dicit exclamādo Me dia vita in morte ſumus. ¶ Habitato āt ſuprema ꝓprie vita dicitur ꝓpter ip̄iꝰ eter nitatem. qua caret mundꝰ. et felicitateꝫ qͣ caret infernus. Vnde p̄s. Beati qui habi tant in domo tua dn̄e. in ſecula ſeculorū ecce eternitas. laudabunt te. ecce felicitas. Hanc vitam beatus bartholomeus et q̄ libet ſanctus petijt a te et tribuiſti ei domi ne. Hec vita licet in multis conſiſtat. ſicut in corporis et anime glorificatōne. in loci amenitate. et in ſanctoꝝ iocunditate. tn̄ ſu per omnia completur in dei viſione ſiue fruitione. Vnd̓dominus in Io. xvj. Hec eſt vita eterna vt cognoſcant te dominuꝫ et queꝫ miſiſti ieſum chriſtum. De hac vi ta Augꝰ. O vita vitalis. dulcis et amabi lis. ſemper memorabiliſ. vbi nō eſt hoſtiſ impugnans. vbi nulla illecebra. ſed ſum ma et certa ſecuritas. et ſecura tranquilli tas. et tranquilla iocunditas. et iocunda felicitas. et felix eternitas. et eterna beati tudo. et beata tui ſine fine viſio deus ¶ E ¶ Sed ad hanc ſupreme habitati onis felicitatem itineris innuitur diffi cultas. cum dicit dn̄s. Arta eſt via. Via arta nō ē aliud qͣꝫ vita dura et laborio ¶ De ſancto Auguſtino. ſa. Vnde v̓ſus. Ad vitā ducut. ieiunia. pe na. labores. Eſuries. macies et macerata caro. Vere arta eſt via ꝑ qua chriſtus nō trāſiuit niſi pꝰ qͣdraginta dieꝝ ieiuniuꝫ et tande ꝑ crucis extenſioneꝫ attenuatꝰ. vbi in tantū extenſus fuit et ſangͥne minutus ꝙ dinumerauerūt omīa oſſa eiꝰ. Oporte bat ei chriſtū pati. ⁊ ſic intrare in gl̓aꝫ ſua. Et certe chriſtꝰ paſſus eſt ꝓ nobis vob̓ re linquens exemplū vt ſequamini veſtigia eius. Vnde p̄s. Hec porta dn̄i.ſ. paſſio. et iuſti intrabūt ꝑ eā. ſequētes.ſ. veſtigia ſui ſaluatoris Vn̄ bt̄s bartholomeꝰ cꝰ hodie feſtiuitate letamur ꝓpt̓ porte artitudine pelle ꝓpria depoſita ītrauit ad vitā Legit̉ enī pelle excoriatꝰ. Item btus laurentius nō tranſiuit niſi pͥus pennis tꝑalium de plumatꝰ. et tandē ꝑ ignis decoctōnem at tenuatus. Vnde iacobo et iohāni qͥ vitā illaꝫ et̓nā affectabāt. ſꝫ ꝑ portā intrare no lebant ſed aliunde. dictū fuit. Neſcitiſ q̇d petatis. Unde ad portā reduxit eos vt in trarent dicens. Calicem q̇dem bibetis. ⁊cͣ. ¶ F ¶ Et qꝛ viā eſt arta ⁊ difficilis ad vi tam. iō tertio innuit̉ ꝑuenientiuꝫ raritas. cū dicit. et pauci inueniūt eam. Vere pau ci. qꝛ multi vocati. pauci v̓o electi. et qͣre. qꝛ lata eſt viā q̄ ducit ad mortē.ſ. inferni. ⁊ multi heu vadūt ꝑ eam. ſicut dicit domi Uia lata eſt ꝯcupiſcentia. quā q̇ ſequitur tendit ad mortem. Verſus. Ad mortē du cunt. mundana cupido. libido Carnis amorqꝫ gule. nequicieqꝫ nota. Oqͥt ⁊ qͣn ti ꝑ hac viā gradiunt̉. Hec eſt viā qͦ iuxta ſalomonē videt̉ hoī recta. nouiſſima aūt eiꝰ ducūt ad mortē. Et vtinā ad mortē tē poralem. ſed ad mortem eternā. Et vt hac mortem btus bartholomeꝰ vitaret. lataꝫ viam qͥ ducit ad eam vitans. ꝑ artaꝫ viaꝫ cuꝫ paucis q̇ inueniūt eam ꝑueīt ad vitā ſcꝫ ſupͥma. quā oculꝰ non vidit. nec auris audiuit. nec in cor hoīs aſcendit. Ad quā nos perducat. ¶ De ſancto Auguſtino. ¶ Sermo ¶ CLXVIII. On eſt inuentus ſimilis illi. qͥ conſeruaret lege ex. ¶ O ¶ Hec v̓ba ſcpͥta Ecc̄. xliiij ad ꝯmendatōꝫ abrae ꝯueniunt btō augu ſtino. ⁊ merito. qꝛ ſtatū ſuo ſtatū abrae ex p̄ſſit. ¶ In ſtatū laicoꝝ p̄cepta ſeruando oblatōnes reddendo. hoſpitalitateꝫ exhi bendo. Hec ad lram vera ſūt de abraam. et patet de beato auguſtino. Hec ta ſunt ſubſtantialia laicoꝝ. ¶ Item in ſtatu re ligioſoꝝ omībus abrenuciando. Gen̄. xij Egrede de terra tua et cognatōne tua. It̓ a carnalibus deſiderijs p votuꝫ ꝯtinentie circūcidendo Gen̄. xvij. Item ꝓpriū filiū īmolando.i. ꝓpriam volūtatē abnegādo. Hec ſūt tria ſubſtantialia religiōis. ¶ It̓ in ſtatu p̄latoꝝ ſe humiliando Gen̄. xviij. poſtqͣꝫ audiuit ſe prem multaꝝ gentiū fu turum ſe puluereꝫ et cinere eē recognouit Ecc̄. xxxij. Rectore te poſuerūt noli extolli Eccl̓. iiij. Quanto maior es hūilia te ī om nibꝰ. Item pro peccatoribus interceden do. Gen̄. xviij. Item munera ꝯtemnendo Gen̄. xiiij. Hec tria ſunt ſubſtantialia p̄la toꝝ. Et qꝛ btūs auguſtinꝰ hec cū abraam fideliter adimpleuit. merito illd̓ quod ad laudem abrae p̄miſſū eſt ad laudeꝫ augu ſtini etiā ꝓferamꝰ. vt dicamꝰ. nō eſt inuē tus ſimilis illi qui cōſeruaret legeꝫ excelſi. ¶ H ¶ Et notandū triplicem eſſe legem excelſi quā beatus auguſtinuſ ꝯſeruauit vicꝫ legē amoris. v̓itatis. ⁊ pietatiſ. ¶ De pͥma Leuit. xxiij. In dextra eius ignea lex. Hāc ꝯſeruauit eī fimiter adherēdo. ſciēs illud Ro. xiiij. Qui diligit ꝓximū legē adi pleuit. Et illd̓ Io. Qui nō diligit manet ī morte. ¶ It̓ ꝯẜuauit legē ſcpͥte ⁊ euāgl̓ice v̓itatis. de q̇ Ia. i. Si qͥs ꝑſpexerit ī lege ꝑ fecte libertatis. Hac ꝯẜuauit. corde. ore. et oꝑe ¶ Corde.ſ. ī ea iugit meditādo ⁊ ſcru tādo Un̄ d̓ eo cantat̉ illd̓ p̄s. Lex d̓i eꝰ ī cor de ip̄iꝰ. Et certe btus vir q̇ ī lege dn̄i me. d. ac noc. Vn̄ vt hͦ poſſꝫ facere dauid. d̓inuꝫ petebat auxiliū. Da mihi inqͣt intellectuꝫ ⁊ ſcrutabor legem tuā in toto corde meo. ¶ De ſancto Auguſtino ¶ Item ꝯẜuauit ore. fideliter exponēdo. Un̄ de ip̄o cātat eccīa. Fidelis ẜuꝰ quē cō ſti. do. ſuꝑfa. ⁊cͣ. It̓ virilit̓ d̓fendēdo. puer xxix. Qui cuſtodit legē bt̄s ē. Un̄ beatus Bern̄. malleū heticoꝝ eū vocat. ¶ It̓ ꝯſer uauit oꝑe eā integralit̓ adiplendo. ⁊ bene. Nā q̇ totā legē ꝯẜ. offēdat āt ī vno factꝰ ē oīm reꝰ. It̓ ī ſcpͥtis multiplicit̓ redigendo Un̄ p̄t bn̄ illd̓ ꝓuer. xxij. dicere. Ecce d̓ſcri pſi eā.ſ. legē tripl̓r vicꝫ exponēdo. Mora lit̓ anagogice. ⁊ allegorice. ¶ Itē ꝯẜuauit legē pietatis miſeris ꝯpatiēdo. et ſb̓ueniē do. de qͦ Gal̓. vj. Alt̓ alteriꝰ onera portate ⁊ ſic adiplebitiſ legē chriſti ¶ Sꝫ heu mō pauci inueniūt̉ q̇ has tres leges ꝯſeruent Un̄ yſa. xxiiij. cōq̄rit̉ dn̄s. Trāſgreſſi ſūt le gē meā. Sꝫ certe ī leges d̓inas impie age re īpune n̄ cedit. ¶ De eodem. uaſi ſtella matu tina ī medio nebule. De hoc ſi placet loqui Require in die be Iati dn̄ici ꝯfeſſoꝝs. ¶ De eodem. Sermo. ¶ ¶ I. XIX. Int lumbi ueſtri p̄cincti ⁊ lucerne ardentes ī ma nibꝰ vrīs ⁊ vos ſil̓es homībꝰ expe ctātibꝰ dn̄m ſuum qn̄ reuertat̉ a nuptijs. Lu. xij. ¶ I ¶ In his v̓bis dn̄s hortatur nos ad omē bonū qḋ ẜm triplicē ſtatū at tendit̉.ſ. incipientiū. ꝓficientiū ⁊ ꝑfectorū. Nā ad bonū incipientiū qd̓ ꝯſiſtit in ꝯcu piſcētiaꝝ reſtrictōne hortat̉. cuꝫ dic̄. Sint lūbi vr̄i p̄cincti. Ad bonū ꝓficientium qd̓ ꝯſiſtit ī v̓tutū ſiue bonoꝝ aggregatōe hor tat̉. cū dicit. et lu. ar. ī ma. vr̄is. Ad bonum v̓o ꝑfectoꝝ qd̓ ꝯſiſtit ī deſiderio fute vite. hortat̉. cū ſb̓dit. et vos ſi. ho. expec. dn̄m. 20 ¶ Bonū ergo incipiētiuꝫ ē reſtrigere cō cupiſcentiā. ad quā reſtrigēda vt dixi ho tat̉ dicēs. Sit lūbi vr̄i p̄ci. In lūbis ei ſun ſordes ꝯcupiſcētie. Eſt āt triplex ꝯcupiſce tia quā īcipiētes ſi bonū volūt aggredi d̓ bēt reſtrīge. vicꝫ ꝯcupīa carnalis. cōcupīa oculoꝝ. ⁊ ꝯcupīa honoꝝ ſiue ſuꝑbia vite. De qͥbꝰ t̓bꝰ teſte Io. ī can̄. ij. oē peccatū ꝓ cedit. Ex ſuꝑbia eniꝫ ⁊ auariciā et luxuria oīa pctā pullulāt cūꝯcupīa eoꝝn reſtrigi tur. Un̄ īcipiētes t̓plex cingulū dn̄t acqͣre re ꝓ pctōꝝ reſtrictōe. Primū cingulū eſt ꝯtinētie ꝯͣ ꝯcupīaꝫ carnis. Vn̄ Greḡ. Lu bos p̄cingimꝰ cū carnis luxuriā ꝑ cōtine tiā coartaꝰ. Talit̓ ſe p̄cixerat. de qͣ ꝓuer. xj xj. Accinxit fortitudīe lumbos ſuos. Se cundū cingulū ē iuſticie ꝯͣꝯcupīaꝫ ocl̓oꝝ Iuſticia ei reddit vnicuiqꝫ qḋ ſuū ē. quod auaricia tollit. Vn̄ de viro iuſto d̓r yſa. xj. Et erit iuſticia cingulū lūboꝝ eꝰ. Tertiuꝫ cingulū ē fid̓i ꝯſuꝑbia vite. Fides ei q̇ fac̄ crede celeſtes honores. reſtrigit cōcupīaꝫ terrenoꝝ honoꝝ. Vnd̓ de tali d̓r yſa. xj. Et erit fideſcictoriū renū eꝰ Qual̓r at hͦ tplex cingulū īcipiētes debeāt acq̇rere inſtrunt̉ a chriſto. helya. ⁊ angelo. Chriſtꝰ ei vt ad candore caſtitatis īformaret n̄ alio quaꝫ linteo ſe p̄cinxit Io. xj. Anuꝫ eī multis tu ſiōibꝰ ad candorē ꝑueīt. Sic ꝯtinētia car nis ꝑ vigilias ⁊ ieiunia. ⁊ alios labores ac q̄rit̉. Hoc ē lūbare lineuꝫ qd̓ iubet̉ Hiere. poſſid̓e. xiij. qd̓ tn̄ cōputruit ī aqͥs eufra tis. qd̓ interp̄tat̉ frugifer. qꝛ ī abudantia ⁊ delicijs mortua ē. Item helyas vt ad cōtē ptū ꝯcupiſcētie tꝑaliū rerū ꝓuocarꝫ. pelli ceo cingulo vtebat̉. ī qͦ notat̉ memoria no ſtre mortalitatis. Pelles eniꝫ a mortuis aīalibꝰ detrahūt̉. Ide ē ꝙ dn̄s ade ⁊ vxori eꝰ cū eſſent mortales fecit tunicas pellice as. in ſignū mortalitatis ſue. Hoc mirabi liter reſtringit ꝯcupīaꝫ oculoꝝ.i. auariciā quia facile ꝯtemnit oīa qui ſe cogitat mo riturū Exemplum de quodā iuuene filio p̓ncipis qui poſtqͣꝫ clauſtrū intrauerat. ⁊ pater illud deſtruere vellꝫ niſi exiret. quia adhuc iuuenis eſſet. ille patri reſpondit ꝙ libenter exiret. dumodo vnam conſuetu dinem in terra ſua deleret. ſcilicet ꝙ iuue nes n̄ ſic cito morerēt̉ vt ſenes. ⁊cͣ. It̓ āgelꝰ vt ad celeſtia inflāmaret aureo cingulo cinctus apparuit. Dan̄. x. In auro amor ¶ De ſancto Auguſtino. ſapientie.i. ſapide ſcīe q̄ eſt eternoꝝ deſigͣt̉ ꝑ illaꝫ enī fides acuit̉ et pn̄tis vite ſuꝑbia. ꝗ eſt in honoꝝ cōcupiſcentia ꝯtēnit̉. quia qͣnto plus qͣs ſapit celeſtia. tanto minꝰ in ferioribꝰ delcāt̉. ¶ K ¶ Poſt reſtrictōeꝫ cōcupiſcentiaꝝ dꝫ incipiens ꝓced̓e ad bo nū ꝓficientiū qd̓ ꝯſiſtit in v̓tutū aggrega tōne. qd̓ īnuit dn̄s cū dicit. et lucerne ardē tes. Et nō ſine cā dicit pluralit̓ lucerne. qꝛ triplex ē lucerna quā ꝓficiēs dꝫ habere. ſcꝫ cordis. q̄ eſt recta intentio. de qͦ Lu. xj. Lu cerna corꝑis tui eſt oculus tuꝰ. Iteꝫ oris. q̄ eſt ſacroꝝ v̓boꝝ ꝓnūciatio. de qͣ p̄s. Lu cerna pedibꝰ meis v̓bum tuū. Item oꝑiſ. q̄ eſt bonoꝝ oꝑm multiplicatio. de qua h̓. et lucerne arden. in ma. Et bn̄ dic̄ ardētes Multi eī has habent lucernas extinctas Pro tanto q̇ vult ꝓficere dꝫ has accend̓e triplici igne vt ſint ardētes. Nam lucerna intentōis dꝫ accendi igne deuotōnis. De qͦ Leui. vj. Ignis ī altari meo.i. in corde ſꝑ ardebit. que nutriet ſacerdos.i. ro. ſubijci ens ligna.i. exempla ſcōꝝ vel bn̄ficia chri ſti. q̄ recogitata multū accendūt deuotōꝫ. Item lucerna ſermonis dꝫ accēdi igne ze li ſiue emulatōis. de qͦ Ecc̄. xlvj. Surrexit hel yas qͣi ignis ⁊ v̓ba eꝰ qͣi facula. Iteꝫ lu cerna oꝑatōis dꝫ accendi igne dilectōnis vt ſint oꝑa caritate inflāmata. de qͣ igne Math̓. x. Ignem veni mitt̓e in t̓ram ⁊ q̇d volo niſi vt ardeat. ¶ L ¶ Poſtqͣꝫ āt ꝓfe cerit ī v̓tutū aggregatiōe dꝫ trāſire ad bo nū ꝑfectoꝝ qd̓ ꝯſiſtit in futurebtītudīs ex pectatōe. qd̓ īnuit dn̄s cū ꝯſeq̄nt̓ adiūgit. ⁊ vos ſil̓es ho. ex. do. ſuū qn̄ reuer. a nup In qͣ expectatōe t̓a dn̄s tagit ꝑfectiſ neceſ ſaria.ſ. tꝑs. modū. ⁊ cām. Tempꝰ īnuit vt ſcꝫ expectēt lōganimeſ. Un̄ dicit. vos ſil̓eſ ho. ex. do. ſ. q. re. hoc eſt vſqꝫ ad mortis ter minū. ſic̄ expoit Greg. Item expectatōis modū tangit. vt.ſ. expectēt ſolliciti. cū dic̄. vt cū venerit ⁊ pulſauerit ꝯfeſtim aꝑiant ei. Un̄ ꝑfecti ſꝑ debent eē vigiles. Itē poīt expectatōis cam. vt.ſ. ꝑfecti expectent leti. intuitu pͥmij. pro q̇ dicit. Amen dico vob̓ ſuꝑ omīa bona ſua conſtituet eum. Cuiꝰ auctoritatis expoſitōnem. Require in ſe quenti ſermone. ¶ De eodem. Sermo. CCLXX. Erue bone et fi delis. qꝛ in pauca fuiſti fidelis ſupra multa te ꝯſtituam. Hec v̓ba Mat. xxv. ſcpͥta ꝯueniūt beato augu ſtino. In q̇bus duo expͥmunt̉. vicꝫ et meri tum vie. et p̄miū prīe. Meritu. cum dicit. Serue bo. ⁊ fi. Premiū v̓o cum ſb̓dit. ſu pra mul. te ꝯſti. ¶ M ¶ Meritū aūt vie bti auguſtini ꝑpendit̉ in triplici ſtatu ſuo in qͣ vixit. vicꝫ in ſtatu generali. quē ſcꝫ ba ptizatus ꝯmunē habuit cū oībꝰ fidelibꝰ In ſtatu regulari. quem poſt mona ſticaꝫ vitam agens. ꝯmunē habuit cū regulari bus. Item in paſtorali ſtatū. quē pꝰ ep̄us factus ꝯmunē habuit cū eccīe paſtoribꝰ Scd̓m ſtatu generalem d̓r ſeruꝰ. Scd̓m ſtatū regulare d̓r bonꝰ. Sꝫ ẜm ſtatuꝫ pa ſtoralem d̓r fidelis. ¶ Bene at ẜm ſtatuꝫ generalem d̓r ſeruꝰ. Ante eī qͣꝫ ſimꝰ in ſta tu generali eccīe quē nō intramꝰ niſi ꝑ ia nuā baptiſmi deo meritorie ſeruire n̄ poſ ſumuſ. Eſt enim ſeruiendum deo ſicut di citur in Luc̄. in ſanctitate omībus diebꝰ. Sed in ſanctitate nō ſumꝰ qͣꝫdiu ſumus in ſtatu culpe. et filij ire. In quo ſtatu fuit auguſtinꝰ multis annis. Vnde ip̄e ꝯque ritur dicens. Defluxi abſqꝫ te. et erraui d̓s meus nimis deuians a ſtabilitate tua in adoleſcentia mea. et factus ſuꝫ mihi re gio egeſtatis. Hoc ideo dicit. quia tunc nil mereri potuit. quia tunc non fuit ſer uus dei. ſed ſeruus peccati. et ꝑcōſequēs ſeruus dyaboli. Sed hanc volens muta re conditionem vt eſſet ſeruus chriſti. ad baptiſmum veniens. more omnium fide lium renunciauit priſtine ſeruituti. vide licet dyabolo et omnibus pompis eius. et baptizatus. factus eſt chriſti ſeruus Et hoc eſt quod cantat eccleſia. Ciuem fide liſſimum de ſeruitute babilonis ſibi rede mit auguſtinū. vt.ſ. ſibi ẜuirꝫ fc̄s chriſtiāꝰ ¶ De ſancto Auguſtino In hͦ ſtatu generali poſitus meruit vigili is ⁊ ieiunijs ⁊ orōibꝰ vacās. ſcribēs libroſ. et docēs indoctos. ſic eī de ip̄o legit̉ ⁊ can tat̉ ꝙ tūc fecerit. ¶ Bn̄ et̄ d̓r bonꝰ ẜm ſta tū regularē. Triplex eī bonū ē ī qͣ cū aliqͦs ꝯſiſtit merito bonꝰ d̓r. vicꝫ bonū delctābi le. vtile. et honeſtuꝫ. q̇ triplici bono maxīe regulares exercent̉. Nam bonū delectabi le eſt caſtitas. bonū vtile obedia. bonum honeſtū pauꝑtas. ¶ Bene caſtitas dicit̉ bonū delcābile. qꝛ qͥ pulcra ſūt delectabi lia ſunt. Et oqͣꝫ pulcra eſt caſta generatō cū claritate Sap. iiij. Eſt aūt caſtitas pul cra et delectabilis deo. angelis et hoībus Adapta. ¶ Bonū aūt vtile eſt obediētia Nam ip̄a eſt que facit regnū dei poſſid̓e. Unde et lucifer de celo. et adam d̓ padiſo. ꝓpter inobedientiā expulſi ſūt. et chriſtuſ d̓r illud ꝑ obedientiam poſſediſſe. Phi. ij. Factus obediēs. Et ſeq̇t̉. Propter quod deus illū exaltauit. ¶ Bonū auteꝫ hone ſtum eſt pauꝑtas. hanc ei ꝯditor omniuꝫ ſectatus fuit. Nam ſicut dicit apoꝰ. cū di ues eſſet oīm factus eſt egenꝰ ⁊ pauꝑ. qn̄ ſcꝫ de pauꝑe matre natꝰ. pannis vilibꝰ in uolutꝰ. in loco huili eſt repoſitꝰ. Oqͣꝫ glo rioſus ⁊ honeſtꝰ eſt ex hͦ titulꝰ pauꝑtatis Hanc eī hō ſectando ſimilis efficitur ſuo creatori. ¶ Hoc aūt triplex bonū beatus augꝰ non ſolum in ſe habuit. ſed et̓ alios regularibus diſciplinis inſtruens habere voluit et ſtatuit. Vnde in ſua regula fere ꝑ omīa d̓ his tribus tractat. Quia ergo hͦ triplex bonū in ſe habuit. merito bonꝰ d̓r. Quantū āt ad ſtatu paſtoralē bn̄ fide lis d̓r. fideliter enī ſibi gregem ꝯmiſſū con ſeruauit. Primo exēpla bone ꝯuerſatōis ondendo. qꝛ ſicut Greḡ. dicit. cū paſtor ꝑ abrupta gradit̉ neceſſe eſt vt grex in p̄cipi tiū ferat̉. Iteꝫ fidelis fuit paſcua vberrime p̄dicatōis impēdendo. Hic eſt enī fideliſ ſeruus ⁊ prudēs quē ꝯſtituit dn̄s ſuꝑ fa ſu. vt det illi tritici. nō ordei vel cuiuſcūqꝫ vilioris menſurā. Item fidelis fuit a lupi id ē ab h̓eticis viriliter defēdēdo. Vn̄ bea tus Bern̄. ip̄um malleū hereticoꝝ vocat. Sic ergo ꝑ p̄dicta meritū vie expͥmitur. cum dicit. Serue bone et fidelis. ¶ N ¶ Cōſequent pͥmiū ſubdit. cū dicit. ſupra mul. te ꝯſti. Qd̓ p̄miū on̄dit ꝯmendabile triplicit̓. vicꝫ qꝛ ſublime. cū dicit. ſupra. ml̓ tiforme. ꝓ qͣ dic̄. multa. ⁊ qꝛ ſtabile ꝓ qͣ dic̄ conſtitua. Oſtendens ergo p̄miū ſb̓lime dicit. ſupra. qꝛ p̄miū nō eſt tꝑale ſꝫ celeſte. que enī vident̉ temꝑalia ſunt. Item dicit multa. qꝛ in paucis vexati in multiſ bene diſponent̉. Magna enī multitudo dulce dinis quā abſcondit deus timentibus ſe. Item dicit ꝯſtituam. qꝛ p̄miū eſt eternuꝫ et ſtabile. ſicut ⁊ ip̄e dn̄s eſt ſtabilis ⁊ eter nus. Vnde dicet̉ ei. Intra in gaudiuꝫ dn̄i tul. De quo gaudio et eternitate ip̄ius di cit augꝰ. Quanta erit illa felicitas in qua nullum erit malum. nulluꝫ latebit bonū. vacabitur dei laudibꝰ. q̇ erit omīa in omī bus. Ip̄e finis deſiderioꝝ nr̄oꝝ. q̄ ſine fine videbitur. ſine faſtidio amabit̉. ſine fatiga tione laudabitur. vacabimꝰ et videbimꝰ. videbimus et amabimꝰ. amabimꝰ et lau dabimus. nā quis alius noſter finis. niſi ꝑuenire ad regnum cuius non eſt finis Ad quod nos. ¶ De eodem. Sermo. COI. XXI. Ui fecerit et do cuerit. ⁊. Mat. v. ¶ O ¶ Pro pter hoc doctor iſte ſanctꝰ Au guſtinus cuius hodie feſtum celebramꝰ magnus eſt. quia fecit et docuit. videlicet mandata diuina. fecit opere et docuit ore Fecit bene viuendo quod docuit bene lo quendo. Fecit vtiqꝫ et docuit exemplo ſū mi doctoris. de quo d̓r Act̉. j. Cepit ieſus facere et docere. Magnus inqͣm vocatꝰ eſt ſanctꝰ auguſtinus in celeſti gl̓ia. quia magnus fuit in operatione virtuoſa. et in doctrina ſana. ¶ Primo ergo magnus fuit in operatione virtuoſa. Et ẜm hanc magnitudinem poteſt comparari illi ma gne arbori. De qua legitur Danielis .iiij. Videbam et ecce arbor in medio ¶ De ſancto Auguſtino. erre ⁊ altitudo eius nimia ⁊ ꝓceritas eiꝰ ꝯtingens celuꝫ. aſpectus illiꝰ erat vſqꝫ ad termios vniuerſe t̓re. folia eꝰ pulcerrima et fructus eꝰ nimiꝰ. ⁊ eſca vniuerſoꝝ in ea Subter eā hītabāt aīalia ⁊ beſtie. ⁊ in ra mis eꝰ ꝯuerſabant̉ volucreſ celi. ⁊ ex ea ve ſcebat̉ oīs caro. Magͥtudo hꝰ arboris attenditur in altitudine. et proceritas eiꝰ ꝯtingebat celum. et in latitudine qꝛ aſpe ctus eius vſqꝫ ad terminos vniuerſe tre. et etiam in profunditate. quia oporteret eam profunde radicatā eſſe que taleꝫ mo lem ſuſtinere poſſet. Sic magnitudo btī auguſtini ꝯſideratur in profundā ſolidi tate hūilitatis. in āpla latitudīe caritatis ⁊ ī ſb̓limi altitudīe deſiderij celeſtiſ. Prīo magͥtudo ip̄iꝰ quā ī ꝓfūdū habuit. cōſide rat̉ ī profunda ſoliditate humilitatis. ī qͣ ita radicatus et fūdatus fuit ꝙ oīa dona ſibi a dn̄o affluenter data ſine deiectione vēti ſuperbie fortiter portare potuit. Un de de ip̄o dici poteſt illud pſal. Et erit tan qͣꝫ lignum qd̓ planta. eſt. vel qd̓ radicauit ſecus decurſus aquaꝝ. ⁊cͣ. vſqꝫ ꝓſperabūt̉ quia omīa opera ſua in humilitate fecit. Non ſic eſt de quibuſdam qui dona dei in humilitate portare neſciunt. ſed ſtatim ſuperbie vento deijciunt̉. De quibꝰ ſub ditur. Non ſic impij non ſic ſed tāqͣꝫ pul ⁊cͣ. Sed ſanctus auguſtinus oīa dona d̓i humiliter portauit. et ideo ſemꝑ recipere paratus fuit. quia magnꝰ in hūilitate fuit Scd̓o magnitudo ip̄ius quā in latitudi ne habuit ꝯſideratur in amplitudine cari tatis. quā in operibus miſcd̓ie multuꝫ ex tendit. ſicut ſcpͥtum eſt. Latum mandatū tuū nimis. Nam qͣntuꝫ poteſt hō alijs ꝓ deſſe. tantū debet mandata caritatis am pliare. Sic tobias filium ſuuꝫ docuit. Si multuꝫ tibi fuerit. ⁊cͣ Sic btūs auguſtinꝰ cōpauperū ſemꝑ memor erat. eiſqꝫ ex his que habere poterat liberaliter exhibebat Nam et de vaſis dn̄icis propter pauꝑes et captiuos aliquando videbatur frangi et ꝯflari et indigentibus diſpenſari. The aurum aūt ſapientie. qui etiā diſtributū in ꝑtes recipit incremēta in quo ip̄e nimi um locuples fuit. tam longe diffudit ꝙ d̓ eo digne ⁊ proprie canitur. Iſte eſt q̇ ante deum m. ⁊cͣ. Vnde dicit de ipſo beatus re migiuſ. Iſte tanta ſcripſit vt n̄ ſolū diebꝰ ac noctibus ſcribere libros eius quis nō poſſet ſed nec legere quideꝫ occurrit. Vn de ipſe de ſapientia loquēs dicere potuit. Quam ſine fictione didici et ſine inuidia cōmunico et homine illā non abſ. In fi. eī eſt th̓. hominibꝰ. quo qui vſi ſunt ꝑti. facti ſunt a. d̓i. Et hoc verum eſt. quia ſicut di citur in eodem libro Neminem diligit do minus niſi qui cū ſapiētia inhabitat. Vn̄ beato auguſtino et omībus doctoribus grātes referre debemus. quia docuerunt nos diſcernere inter bonum et malum. et malo contempto eligere bonum. quia ſi ne hac ſapientia neminem diligit deus Tertio conſideratur magnitudo ipſiꝰ in ſublimi altitudine deſiderij celeſtis. Vnd̓ diſplicebat ei quicquid ag. in ſe. pred. d. et de. d. ⁊cͣ. Vnde etiam poſſeſſionem nūqͣm emere et multas hereditates ſibi dimiſſas reſpuit. In poſſeſſionibus quoqꝫ eccleſie intentus amore. vel implicatus animo n̄ erat. Fabricarum quoqꝫ nouarum nūqͣꝫ ſtudium habuit. volens animū ſuū ſem per habere liberum ab omni moleſtia cor porali. vt libere poſſet vacare continue le ctioni et aſſidue meditationi. Unde et di cere potuit. Noſtra conuerſatio in celis eſt. Vnde etiam aliquando ad ſecreta dei promptus fuit. Hic dic de muliere que a quibuldam iniuriam patiens ad eum ac ceſſit vt ſuper hoc eius conſilium implo raret. Vides ergo quomodo fuit magn in oꝑatōne virtuoſa. ¶ P ¶ Secundo magnus fuit in doctrina ſana. in tantum etiam ꝙ omēs doctores excellit. Vndebe atus Remigius Hieronimū et quoſdaꝫ alios doctores cōmemorās ſic concludit Hos omēs auguſtinus ingenio et ſcien tia ſua vicit. Bern̄. qͦꝫ ſic de eo ſcribit. Au guſtinꝰ hic eſt validiſſimus malleus heti coꝝ. Item alius.ſ. voluſianus dicit. Hoc ¶ Decollatio ſancti Iohannis bap. legi dei deeſt. quicq̇d auguſtinū ꝯtigerit ignorare. Imo inter quattuor excellētio res ip̄e excellit. Nam ſi qͣttuor iſtos. Au guſtinū. Gregoriū. Ambroſiū. Hieroni mū. qͣttuoraīalibꝰ vt ſctōs euāgeliſtas cō ꝑare vellemꝰ. Augꝰ. ſimilitudīeꝫ aq̇le pro pter excellentiā obtineret. ſicut ip̄oꝝ vnuſ ſcꝫ hieroꝰ. in libro d̓ duodecim doctoribꝰ ꝯfitet̉ dicēs. Augꝰ ep̄s volans ꝑ montiū cacumina qͣi aqͥla. ⁊ ea q̄ ſūt in montium radicibꝰ nō ꝯſiderās. multa celoꝝ ſpacia. terrarūqꝫ ſitus et aquaꝝ circulū. claro ſer mone ꝓnūciat. Vides nūc ꝙ ad ſil̓itudīe. aquile oēs alios tranſcendit ſicut ip̄imet ꝯfitent̉. Dicit nanqꝫ ambroſiꝰ. Magnifi centiam tuaꝫ ī mortificatōne Auguſtini adoramꝰ. tua in omībuſ v̓tute oꝑante. vt nullis ꝓmiſſis blandimētoꝝ fallaciuꝫ vir tuo ignitꝰ ſpū vinceret̉. qꝛ eū ita oī genere pietatis imbueras. vt ip̄e tibi ara ⁊ ſacrifi ciū ⁊ ſacerdos eſſet et templū. Greg. qͣꝫ in epl̓a ad innocentiū affrice p̄fectuꝫ de eius libris ſic ait. Ꝙ expoſitōꝫ ſci iob vob̓ trāſ mitti voluiſtis vro ſtudio ꝯgaudēꝰ. ſed ſ delicioſo cupitis pabulo ſaginari. btī au guſtini ꝯpatriote vrī opuſcula legite. ⁊ ad ſil̓itudinē illiꝰ ſimilaginis. noſtꝝ furfureꝫ nō queratis. Deniqꝫ in qͣnta eū reueren tia ⁊ dilectōe hieroꝰ habuerit pꝫ ī epl̓iſ. In qͣꝝ vna ſic dic̄. Dn̄o ſcō et btīſſimo prī au guſtino. Hieroꝰ. Omī q̇dē tꝑe btītudinē tuā eo q̇ decꝫ honore veneratꝰ ſū. ⁊ habitā tē in te dilexi dn̄m ſaluatorē. ſꝫ ſi nunc fieri cumulo aliq̇d addimꝰ ⁊ plena ꝯplemus. vt abſqꝫ noīs tui mentōe nec vnā q̇dē ho rā p̄terire patiamur. It̄ in qͣdam epl̓a ſcri bēs auguſtino ait. Duobus libellis tuis eruditiſſimis ⁊ oī eloq̄ntie ſplēdore fulgē tibꝰ rn̄d̓e nō potui. Certe q̇cq̇d dici potat vel aſſumi ingenio ⁊ ſcpͥturaꝝ hauriri fō tibus. a te poſitū atqꝫ diſertū ē. Sꝫ queſo reuerētiā tuā parū ꝑ patiaris me tuū lau dare ingeniū. Ecce qūo oēs ip̄m maioreꝫ ſe ꝯfitēt̉. Dicit et̄ remigiꝰ ꝙ iſte excellit oēſ doctores ſicut ſol ſtellas. Un̄ alij ꝯꝑātu ſtellis. Dan̄. xij. Qui ad iuſticiā eru. mul. qͣi ſt. hic aūt ꝯꝑat̉ ſoli. ſic̄ pꝫ in epl̓a q̄ de eo legit̉. qͣi ſol reful. ſic ille reful. in t. dei. ¶ E ¶ Tertio magnus eſt in celeſti gl̓ia. Un̄ dicit dn̄s. Qui fecerit ⁊ docuerit. h̓ m. vo. ⁊cͣ. Et ſic poſſꝫ dicere ī ꝯꝑatiuo. q̇ magiſfe cerit ⁊ docuerit maior vocabit̉. ⁊ in ſupla tiuo. q̇ maxime fecerit ⁊ maxime docuerit maximꝰ vocabit̉. Non tn̄ p̄fert̉ vel equat̉ apoſtolis in doctrina vel in gl̓a. qꝛ illi ſūt pͥmitiui ⁊ veri riui. veri fōtes ſed poſt eos in ſcd̓a grā v̓bi dei diſpendendi pͥmus re fulſit. Et ſcd̓m hanc magnitudinē doctri narum et etiaꝫ oꝑatōnū in mundo. acce pit cumulum glorie in celo. Rogemꝰ do minum. ¶ In decollatione beati Iohānis baptiſte. Sermo. CCI. XXII. Uſtus ineternū nō ꝯmouebit̉. impij aūt nō inha bitabūt terrā ꝓuer. x. ¶ A ¶ In his v̓bis hodierne epl̓e expͥmit̉ ſtatꝰ iohā nis p̄curſoris. ⁊ ſtatus eiꝰ ꝑſecutoꝝ. Sta tus ioh̓is duplex. videlicet gratie. cum di cit. Iuſtus. et glorie. cum ſubditur. ineter num nō cōmouebitur. Perſecutoꝝ etiā duplex culpe.ſ. cum dicuntur impij. et pe ne. cum dicitur. non inhabitabunt terraꝫ. ¶ Ratione ergo ſtatus gratie iuſtus di citur iohannes. et bene Habebat enim ea que hominē faciunt iuſtum. que ſunt vir ginitas. Unde p̄s. Iuſtus germinabit ſi cut lilium. Quod ei bene conuenit qui in ſe candorem lilij habuit. quia propoſituꝫ habuit perpetuo continendi. Item fides. Unde Ro. iiij. Credidit abraaꝫ et reputa tum eſt illi ad iuſticiam. Et ab ac̄. ij. Iuſtꝰ meus ex fide viuit. Sed quis magis cre didit qͣꝫ iohannes qui digito ſaluatorem demonſtrauit. Item fortitudo. Prouer xxiiij. Iuſtus quaſi leo confidit. Nullum enī terrorē habuit regē hodē increpando Un̄ ⁊ helye ꝯꝑat̉. Luc. j. qui reges dure in crepare ꝯſueuerat. ¶ Et hic iuſtus ineter num nō cōmouebitur. vbi innuit̉ ſtatus glorie quē nūc eſt aſſecutus. ineternū enī ¶ Decollatio ſancti Iohannis bap. nō cōmouebit̉. qd̓ nō ꝯtingit niſi in ſtatu gl̓ie. Hic eī cūcti dies doloribꝰ pleni ſūt. ſꝫ ibi eſt req̇es pacifica. req̇es opulenta. ⁊ re quies et̓na. Hāc triplicē reqͥem promiſit dn̄s fidelibus ſuiſ. yſa. xxxij. Sedebit inq̇t ppl̓us meus in pulcritudinē pacis. qꝛ ſine ꝑturbatōe. in requie opulenta. qꝛ ſine d̓fe ctione. in tabernaculis fiducie qꝛ ſn̄ amiſ ſione. Hanc qꝛ iohānes eſt aſſecutꝰ in eter nū nō cōmouebit̉. ¶ Status āt ꝑſecuto rū expͥmit̉. et pͥmo culpe cuꝫ dicunt impij Tres enī ꝑſone ꝯcurrūt ad ip̄iꝰ ꝑſecutor ſcꝫ herodis. vxoris. et filie. qui bene dicunt̉ impij. qꝛ oēs impietatem in iohannē exer cuerūt et multipliceꝫ. Prima fuit celebri tas natalicij diei. q̇ fuit in culpa ad miſeri am. cum potius deberet eſſe memor diei mortis. iuxta illd̓ Ecc̄. vij. Memorare nō uiſſima t. ⁊cͣ. Un̄ hieroꝰ dicit nullū aliū ce lebraſſe diē natiuitatis ſue niſi pharaonē et herodem. vt qͦꝝ vna erat impietas vna eſſet ſolennitas. ſꝫ talis ſolennitas cito de fecit. qꝛ ip̄is mortuiſnūqͣꝫ celebrata eſt. p̄s Perijt memoria eoꝝ cū ſonitu. It̄ alia h̓o dis īꝑietaſ ꝙ eū quē ſanctū ſciebat tenuit in carcerem vinxit. caput amputari prece pit. De hac impietate ꝓuer. xij. Nō robo rabit̉ hō ex impietate. Multi enī faciunt occidi inimicos vt quietius viuant. Sed ſanguis abel clamauit ad dn̄m. vindictā poſtulans. Tales homicide vix vnqͣꝫ ſūt ſecuri. Ad qd̓ ſignandum poſuit dn̄s tre morem in capite cayn. Filie impietas fuit captatio beniuolentie ex ſaltatōe. de qua Criſoꝰ. Vbi eſt ſaltatio ibi eſt dyabolus. neqꝫ enī deus dedit nobis pedes vt cū ca melis ſaltemꝰ ſed cū angelis choꝝ faciāꝰ. Unde hiere. ix. Docete filias vrās lamen tū. Iteꝫ matris et filie impietas fuit. quia mater pro decollatōne capitis ioh̓is ꝯſu luit. et filia hoc popoſcit. et reddit rōnem. Hieroꝰ. Quia optabat linguam habere ī poteſtate qua eos arguebat. De hac im piētate Sap̄. ij. Dixerunt impij opprima mus virum iuſtū quoniā ꝯtrariꝰ eſt ope ribus noſtris. ¶ Sed pena eoꝝ ſubditur qꝛ nō inhabitabūt terrā. terraꝫ vtiqꝫ viuē tium. de qua p̄s. Credo videre bona dn̄i ī terra viuentiū. Sed inhabitabūt terram miſerie et tenebraꝝ. vbi vmbra mortis et nullus ordo. De qua materia ſi placet lo qui quere in aſcenſione. ¶ De eodem. Sermo. CCI. XXIII. Iſit hero des ac tenuit iohanneꝫ. Mar. vj. ¶ A LC ¶ Quattuor in hͦ euangelio pͥn cipaliter tangunt̉. Primo iniuria iohāni ab herode illata tangit̉. cū dicit. Miſit he rodes. Scd̓o ſcītas iohānis maxima. ibi Herodes metuebat ioh̓em ſciens eū viꝝ ſanctū. Tertio h̓odis ꝯͣ ioh̓eꝫ machinatō ꝑuerſa. ibi. cū dies oꝑtunꝰ. ⁊cͣ. Quarto io hannis paſſio glorioſa. ibi. miſſo ſpicula tore. ⁊cͣ. ¶ Primo ergo tangit̉ iniuria io hannis et hͦ triplex. pͥma captiuatio. ſcd̓a vinculatio. tertia incarceratio. Ex capti uatōne ſequit̉ ꝯfuſio. ex vinculatōne affli ctio. ex incarceratiōe deſolatio. Multa ei ꝯfuſio poterat eē iohanni cū ab hodiani captꝰ duceret̉ vilit̓. Un̄ de ip̄o illd̓ Ecc̄. xl ix. poteſt exponi. Male tractauerūt euꝫ qͥ ab vtero ſanctificatꝰ eſt ꝓph̓a. Qd̓ notat̉ cū dicit euāgeliſta. Miſit h̓odes ⁊ tenui ioh̓em. nec ſolū tenuit ſed et̄ vinxit ad ma iorem afflictōem. ⁊ nō ſolū vinxit ſꝫ et̄ po ſuit in carcerem. ad maiorem deſolatiōeꝫ. vt ibi humano ſolatio pͥuaretur. Et licet herodes intenderet iniuriam et inferret. hanc tamen ioh̓es non reputabat. Non enī ꝯfundebat̉ ex captōne. non affligebat ex vinculatōne. nō deſolabatur ex incarce ratōne. More ſanctoꝝ qui talia appetūt. Deſiderant enī eſſe inter honores ſine ho nore. inter voluptates ſine iocunditate. in ter ſeculi gaudia ſine ꝯſolatōne. Fugiunt enim honores ne per ſuperbiā ruant. re ſpuunt voluptates ne effluant. odiunt ſe culi gaudia ne euaneſcant. Vnde d̓ mo ſe Heb̓. xj. Grandis effectus negauit ſe fi lium filie pharaonis. ecce ꝯtēptꝰ honoris ¶ Decollatio ſancti Iohannis baptiſte. magis eligens affligi cuꝫ ppl̓o dei. ecce cō temptus voluptatis. maiores eſtimans diuitias theſauris egipti īproperiū chriſti ecce ꝯtemptus ꝯſolatiōis. Timebat forte moyſes ne ſicut freq̄nter ꝯtingit honores cor eꝰ minis extollerent. voluptates ener uarent. vana gaudia allicerent. Propter hͦ ip̄e ⁊ omēs ſcī eligunt abijci. gaudent aſ fligi. renuūt ꝑ pn̄tia ꝯſolari. Eligūt abijci p̄s. Elegi abiectus eſſe in domo. Hieroꝰ Uerus hūilis nō vult humilis p̄dicari ſed vilis reputari. Gaudēt et̄ affligi Iob. Hec ꝯſolatio ſit mihi vt af. n̄. ꝑ. Un̄ yſido rus. Que ſeculi amatoribus cara ſūt. ſciī velut aduerſa refugiūt. pluſqꝫ aduerſita tibus mundi gaudēt. qͣꝫ ꝓſperitatibus de lectant̉. Idem. Vtri ſcī plus formidāt pro ſpera qͣꝫ aduerſa. quia ſciunt ex aduerſis multa bona ꝓuenire. Adapta. Yſidorus. Durius in hac vita dn̄s circa elcōs ſuos agit. vt dum fortioribꝰ flagellis feriuntur nullis oblectamentis hꝰ vite delectentur. ſed celeſtem prīam certa expectatōe inde ſinenter expectent. Propter hͦ nō ē mirū ſi ſcī gaudent ꝯfundi. volūt affligi. renuūt ꝯſolari. Pſal. Renuit ꝯſolari anīa mea. memor fui dei et delectatus. Ac ſi diceret Iſtam ꝯſolatōnem renuo. qꝛ diuinā deſi dero. nolo iſtam ne ꝑdam illam. delicata eſt enī diuina ꝯſolatio. nec cōcedit̉ admit tentibꝰ alienā. ſicut dicit Bern̄. Propt̓ hͦ tria p̄dicta ab h̓odē ioh̓es patiēt ſuſtinuit ¶ B ¶ Scd̓o ſanctitas maxima notat̉ cum d̓r. Metuebat h̓odes ioh̓em ſciens eum virū iuſtū ⁊ ſanctū. Vbi ſctītas eꝰ de ſcribit̉. qꝛ fuit terribilis aduerſario. grata deo. vtilis ꝓxīo. ¶ Terribilis enī fuit h̓o di. Unde Metuebat eū. et hͦ ꝓpter ꝯſtan tiam p̄dicatōis quā audiebat. et ſcītatem quā videbat. Hec duo neceſſaria ſūt p̄di catori vt ex ꝯſtantia malos arguendo ter reat. ⁊ excellentia vite alliciat. ¶ It̓ grata fuit deo. qꝛ fuit huilis corde. puruſcarne. ſed v̓tuoſus oꝑe. Propter hūilitatem d̓r iuſtus. pro quo d̓r. ſciens eum virū iuſtū. Iuſticia enī idem eſt ꝙ hūilitaſ. ſicut dicit gloſa ſuꝑ illud Math̓. iij. Sic decet nos implere iuſticiam. Nam ſicut dic̄ hugo. ꝑfecta iuſticia eſt oblatam gl̓am vbiqꝫ de clinare. Hanc humilitatis iuſticiā iohan nes oſtendit. qꝛ cum a turbis chriſtꝰ cre deretur. nō ſolum ſe chriſtum eē negauit. ſed etiam ꝓph̓am. cum eſſet pluſqͣꝫ ꝓph̓a Fuit etiā purus carne. Vnde dicit ꝙ ſcie bat eum virum iuſtū et ſanctū.i. mundū. Sic ſanctus accipitur. Re. xxj. Dauid ad ab ymelech. cum queſiuiſſet ab eo ſi mun di eſſent a mulieribꝰ. reſpondit. fuerūt va ſa pueroꝝ ſancta. Sic fuit iohannes ſan ctus. Vnde Criſoꝰ. Iohānes virginitatiſ ſpeculum. Item fuit v̓tuoſus oꝑe. qꝛ par cus in victu. Eſca enī eius erat locuſte et mel ſilueſtre Math̓. iij. Fuit ſobriꝰ in po tu. quoniā vinū et ficeram nō bibit Luc̄. jͣ. Fuit auſterus in veſtitu. qꝛ habebat veſti tum de pilis cameloꝝ Math̓. iij. ¶ Fuit etiam ſcitas ip̄iuſ vtilis ꝓximo. ſicut h̓odi qꝛ audito eo multa faciebat. et alijs vtilis fuit multis. qꝛ ad p̄dicatōnem ſuā ꝯuerſi ſunt multi et baptizati. ¶ C ¶ Tertio tā gitur herodis machinatio puerſa. qꝛ cu dies oportunus accidiſſet. Vbi notandū ꝙ ſub ſpecie probitatis querit occidendi occaſionem. ſub pallio largitatis. occiſio nem. ſub zelo veritatis ꝑpetrauit homīci dij impietateꝫ. ¶ Sub ſpecie ergo ꝓbita tis querebat occaſionē. qꝛ tanqͣꝫ probꝰ rex fecit cenā p̓ncipibus et tribunis et alijs. ⁊ hoc forte vt haberet occaſionē ꝓmittēdi et coram tantis nō retractandi. et ſic opor tunitatē querebat. et h̓ eſt qd̓ dicit euāge liſta. Cum dies oportunꝰ accidiſſꝫ. Opo tunus inqͣm excogitate malicie. ¶ Item ſub pallio largitatis occiſionem q̄rebat. Vnde quēadmodū ſolent reges large da re hyſtrionibꝰ. ita ipſe puelle ſaltāti largi ter promiſit. licet dimidiū regni ſui. nō ſo lum promiſit ſed etiā iurauit. et dic̄ gloſa. ꝙ forte ad hͦ fecit vt videretur explere inui tus qd̓ faciebat ſpontaneꝰ. ¶ Et ſub zelo veritatis ꝑpetrauit homicidij impietateꝫ qꝛ ꝓpter iuſiurādū noluit eam cōtriſtare ¶ De natiuitate beate Marie uirginis. ſed miſſo ſpiculatore p̄cepit amputari ca put ¶ D ¶ Ubi tangit̉ qͣrtū.ſ. paſſio glo rioſa. Et notandū ꝙ qͥnqꝫ induxerunt ho dem ad occidendū ioh̓em. Primum fuit amor libidinoſus. Vn̄ vinxit eū ī carcerē ꝓpter herodiadē vxorē frīs ſui. Scd̓ꝫ fuit odiū correptōis. Lu. iij. Herodes cū corri peret̉ de h̓odiade vxore frīs ſui. ⁊ ſequitur incluſit ioh̓em in carcerē. Tertiū fuit cra pula. qꝛ fecit cenā p̓ncipibꝰ. qn̄ forte inca luerat mero. tūc ꝓmiſit puelle. et dic̄ gloſa ꝙ tūc ſollennitatē ſangne violauit et feda uit. Quartū fuit inepta leticia. qꝛ cum ſa taſſꝫ filia herodiadis placuit ei. et ſicut dic̄ glo. ꝓ voto ſaltatricis caput occiſi an̄ cō uiuas inferri precepit. Quintū fuit falſa iuſticia. qꝛ ꝓpter iuſiurandū. ne.ſ. eſſꝫ ꝑiu rus. Gloſa. Diſſimulator ſcelꝰ iuramēto excuſat. vt ſub occaſione pietatis impiꝰ fe ri ret. ¶ In Natiuitate btē Marie vir. Sermo. ¶ CI. XXIIII. go mater pulcre dilectōnis et timoris et agnitōis ⁊ſcēſpei. Ecc̄ xxiiij. ¶ E ¶ Quia ſero in veſperis eccīa a beata virgine po ſtulauit dicēs. Monſtra te eſſe matrem beata v̓go quaſi petitōni ſatiſfaciens cuꝫ epl̓a hodierna reſpondens dicit. Ego ma ter. Et cꝰ mater ſubdit. Pulcre dilectōis. et ti. et ag. ⁊ ſctē ſpei. Et innuit btā v̓go du plicē geniturā.ſ. grē. et gl̓e. ¶ Genit̓a grē q̇ attendit̉ ẜm ſtatū vie. hͨ ꝯſiſtit in multi plici v̓tute. hanc tāgit. cū. dicit. Ego mater pul. di. et ti. ⁊ ag. ⁊ ſcē ſpei. Ecce qͣttuor v̓tu tes enumerat qͦꝝ matexiſtit. ¶ Genitura glorie q̇ attendit̉ ẜm ſtatū patrie. hͦ ꝯſiſtit in multiplici beatitudīe. quā tāgit cū dic̄. Trāſite ad me oēs q̇ cōcupi. me et a gene ratōibus meis.i. eternis gaudijs a me ge nitis. adimplemi. Et poſt enumerat mul tiplicē beatitudīeꝫ et̓noꝝ gaudioꝝ. cū dic̄. Sp̄s meꝰ ſuꝑ mel dulcis. et h̓editas mea ſuꝑ mel et fauū. Qui edūt me adhuc eſu riet et q̇ bibūt me adhuc ſitiēt. ¶ Et nota ꝙ beata v̓go pͥus poīt geniturā grē q̄ cō ſiſtit in multiplici v̓tute qͣꝫ genituraꝫ gl̓ie q̄ ꝯſiſtit in multiplici beatitudīe. qꝛ ad ge niturā gl̓e n̄ ꝑuenit̉ niſi ꝑ geniturā gratie q̄ ꝯſiſtit in multiplici v̓tute. Sic eī ſcpͥtuꝫ eſt. Ibūt de v̓tute in v̓tutē. et ſic videbitur deus deoꝝ in ſyon. ¶ Oſtendēs ergo ge niturā grēbtā v̓go dicit. Ego mat̓pul. di. ⁊ ti. ⁊ ag. ⁊ ſcē ſpei. Vbi qͣttuor v̓tutes enu merat qͦꝝ matrē ſe eē dicit. qͣs qͣttuor v̓tu tes qͣi qͣttuor filias ī hodierna epl̓a expoīt nubēdas. oībus ip̄as ducētibꝰ multa bo na repromittēs. Sꝫ penſate frēs ꝙ ī expo nēdo filias ſuas ip̄aſ nō diſiūctim expor vt dicat ſic. Ego mater pulcre dilectōnis. et timoris et agnitionis ⁊ ſcē ſpei. ſed oēs colligatas cōpulatiua ꝯiunctōe. Vnde di cit. Ego mater pulcre dilectōis ⁊ timoris et agnitōis et ſctē ſpei. Non vult btā v̓go vt filie ip̄ius diſiunctim ducant̉. ſꝫ q̇cūqꝫ vnā duxerit vult ꝙ oēs ducat. ꝯiūcte eniꝫ ſūt nec poſſūt ſeꝑari. qꝛ hͨ eſt regula ī theo logia ꝙ v̓tutes ſic ꝯiūcte ſūt ꝙ q̇ hꝫ vnam hꝫ oēs. Sꝫ qꝛ vxores ducētes t̓a p̄cipue ſo lent attend̓e.ſ. ꝯditōnem. diſpoſitōnem. et vtilitatē. beata v̓go vt ad ſuas filias du cendas magis alliciat. on̄dit hͨ t̓a ī ip̄is eē excellēt̓. Nam on̄dit ip̄am ꝯditōꝫ nobilē. cū dicit. Ego mater Ego inqͣm que genui illum q̇ eſt rex regū et dn̄s dn̄antiū.ſ. ieſū. Vnde ſūt ſorores dn̄i noſtri ieſu chriſti. qꝛ eandeꝫ mrēm hꝫ chriſtus et p̄dctē qͣttuor filie.ſ. beatam v̓ginem que in p̄miſſis ver bis dicit. Ego mater. Sed ip̄aꝝ diſpoſitō nem innuit delectabileꝫ. cū dicit. pulcre et ſancte. Sed vtilitatem ineffabilē. cū dicit. Tranſite ad me oēs q̇ cō. me. ⁊ a ge. meis ī plemī. ¶ F ¶ Oſtendens filiaꝝ diſpoſi tionē. pͥmo incipit a dilectōne tanqͣꝫ a di gniori. cū dicit. pulcre dilectōis. qꝛ ipſa eſt radix v̓tutum. Cuius filie nimis pulcra eſt diſpoſitō. Tūc eī pulcre dilectō ē diſpo ſita qn̄ res diligit̉ ꝓpter ſe. nō ꝓpter alid̓. Multa q̇dem ſunt mouentia ad dei dile ctōnem. ſicut beneficia ſpūalia. corꝑalia. ⁊ tꝑalia. de q̇bus dicit btus augꝰ. Celum ⁊ ¶ De natiuitate beate marie uirginis. terra et omnia que in eis ſunt mihi dicūt vt amē te d̓s meꝰ. ſꝫ hͨ oīa ſūt qͣi incitamē ta ad pulcrā dilcōꝫ. Cauſa eī diligēdi deū d̓s eſt. ſic̄ dic̄ Bern̄. Iſte eī ē pulcer amor. Un̄ ip̄e alias dicit. Purus amor merce nariꝰ nō ē. n̄ eī aliqͣ reſpicit vt ꝓpt̓ illa dili gat Un̄ q̇ tali dilctōe d̓o ꝯiūgūt̉. nec ferro nec aqua. nec igne ab ip̄o auelli poſſūt. qꝛ ſic ei adherent ꝙ vnꝰ ſpūs effecti ſūt cum eo. Taliter ſe ꝯiunctū deo apoꝰ on̄debat cū dicebat. Certus ſum ꝙ neqꝫ vita neqꝫ mors. et enumerat oīa q̄ poſſūt ſeparare a deo. et poſt ſubdit. neqꝫ aliqͣ alia creat̉a poterit nos ſeꝑare a caritate dei. Nec mi rū. qꝛ nō mediante aliqͣ creatura ſibi cōiū ctus fuit. ſicut illi q̇ mediantibus bn̄ficijs ꝯiūgunt̉. qꝛ ceſſante vinculo.ſ. bn̄ficio. ceſ ſat dilectio. De qͥbꝰ p̄s. Confitebit̉ tibi cū bn̄feceris ei. Hec nō ē bn̄ diſpoſita dilctō. ſed turpis et fuſca. offuſcata bn̄ficijs. ſed illa q̄ eſt ſine aliqͦ medio eſt pulcra dilctō. hec eſt delectabilis. qꝛ tali dilcōne nihil io cundiꝰ. ſicut dicit augꝰ. ¶ G ¶ Scd̓e fi lie eſt et̄ diſpoſitio delectabilis.ſ. timoris Timoris inqͣm nō cuiuſlibꝫ ſꝫ timoris re uerentie. Iteꝫ filialis q̇ idem eſt ẜm qͦſdaꝫ Sūt eī q̇dam timores male diſpoſitōniſ ſicut eſt timor mūdanꝰ. timor hūanꝰ. et ti morẜuilis. ¶ Mūdanꝰ timor ē qn̄ aliqͦͥs timore amittēdi tꝑalia peccat mortaliter. Sic peccauit h̓odes. occidēs pueros in nocentes. querēs chriſtū occid̓e. timēs ne ei regnum ſurriꝑet. Sic peccauerūt iud̓i in chriſtū inſurgēdo dicētes. Ne forte ve niant romani ⁊ tol. lo. no. ⁊ gentē. Oquo tiens hoīes hͦ timore peccāt. q̇ qͦtidie ꝓpt̓ tꝑalia mentiūt̉. ꝑiuri efficiūt̉ ⁊ multis ma lis illaqueant̉ ¶ Sꝫ hūanꝰ timor ē qn̄ ali qͥs nimis timet corꝑi ſuo. q̇ tūc eſt pecca tu mortale. qn̄ penā corꝑis plus timet qͣꝫ deū. hͦ timore peccauit petrꝰ qn̄ tīore pell ſue ter negauit dn̄m. et alij apl̓i timentes pelli ſue. relicto eo oēs fugerūt. ¶ Timo ẜuilis ē ſicut dicit Augꝰ. qn̄ aliqͦs timore gehenne nō peccat. nō habēs reſpectū ad amorē iuſticie vel offenſe dei. De qͦ tīore dicit augꝰ. Inaniter putat ſe victorē pctī q̇ timore pene nō peccat. qꝛ penā quam ti met nō euadit. Hi timores oēs male ſūt diſpoſiti. Sꝫ ē timor bn̄ diſpoſitꝰ.ſ. timor reuerētie vel filialis. qͥ idem ē ẜm qͦſdam. q̇ eſt talis diſpoſitōis ꝙ et̄ ſi nulla pena ſe queret̉ ob ſolā dei reuerentiā a malo qui eſcūt. Talis fuit ſuſanna q̄ dixit. Melius eſt mihi incid̓e in manꝰ vrās qͣꝫ peccare ī ꝯſpectu dei mei. Hic timor eſt ꝑfectorū et btoꝝ. qꝛ ip̄e chriſtꝰ ip̄m habuit Un̄ et̄ ip̄iꝰ vſus nō euacuabit̉ in patria Vnde p̄s. Ti mor dn̄i ſctūs ꝑmanens in ſcl̓m ſeculi H ¶ Tertia filia.ſ. agnitio eſt pulcre di ſpoſitōnis. nō illa vtiqꝫ agnitō de qua d̓r ſapientes ſūt vt faciāt mala. bn̄ aūt facere neſcierūt. Hec eſt fedā et turpis agnitio. Sed agnitio veritatis cꝰ mater btā v̓go eſt pulcre diſpoſitōis. Eſt eī ornata tripli ci dono ſpūſſcī.ſ. dono ſapīe. dono ſcīe. ⁊ ī tellectꝰ. Nam ſapīa eſt lumen q̇ agnoſcū tur ſuꝑiora. ſcīa eſt lumen q̇ agnoſcūt̉ īfe riora ſiue exteriora. ſed intellectꝰ eſt lumē qͦ agnoſcūt̉ interiora. Uere agnitio ſupe rioꝝ ſapīa dirigit̉. qꝛ ſicut dicit Yſidorus. Sapientia tantū modo eterna ꝯtemplat̉ Vnde dicit augꝰ. Sapīa eſt rerū d̓inarū cognitio. Vnde ſapīa d̓r qͣi ſapida ſcīa. qꝛ ꝑeam ſapimꝰ celeſtia qͣi ꝑ guſtū. Ad hāc agnitōeꝫ hortabat̉ apl̓s cū dicebat. Que ſurſum ſunt ſapite. Ad agnitionem vero exteriorum vl̓ inferioꝝ dirigimur ꝑ lumē ſcīe. vt.ſ. ſciamuſ ꝯuerſari in medio praue natōnis et ꝑuerſe. Ad agnitōem v̓o inte rioꝝ illuminamur ꝑ lumen intellectꝰ qui eſt ſicut dicit augꝰ. cū ab omī falſitate car nalis delectatōis cor mundat̉. vt pura in tentio dirigat̉ in finem. Ecce qͣꝫ delectabi lis huius filie diſpoſitio. quia ſupra ⁊ īfra et extra et intra. pulcre diſpoſita eſt. ¶3 ¶ Quarte filie diſpoſitio ꝯmendatur cū d̓r. ſancte ſpei. Sctaꝫ v̓o ſpem tria reddūt pulcrā. qꝛ in pulcro fundamento.i. ī ſolo deo figit̉. Heſter. xiiij. Exaudi dn̄e vocem eoꝝ q̇ in nullo habent ſpem p̄ter te domīe Scd̓o qꝛ ex meritis. Vn̄ ſpes ſic diffinit̉. ¶ De natiuitate beate Marie uirginis. Spes eſt ex meritis et gratia proueniēs. Vnde q̄ nō eſt ex meritis male diſpoſita ē qꝛ ē falſa et vana. De qua Yſa. xxviij. Po ſuimus mendaciū ſpem noſtram. Tertō eſt ſancta qꝛ in tribulatōibus firma et de purata. Vnde Iob. xxiij. Etiam ſi occid̓it me in ip̄o ſperabo. Ecce beata v̓go oſten dit filiaꝝ ſuaꝝ et ꝯditōnem nobilem et diſ poſitōnem delectabilem. ¶ K ¶ Oſten dit etiā et vtilitatem ineſtimabilem et h̓ ī genitura gl̓e. cum ſubdit. Tranſite ad me omēs q̇ ꝯcupiſcitis. ⁊cͣ. Et ꝓmittit duplicē cum filiabus ſuis vtilitatem. vicꝫ īmenſā nuptiaꝝ ſollennitatem. et ineſtimabilem hereditatem. ¶ Primū innuit. cum dicit Tranſite ad me. vbi innuit ſolennē nupti arum locum. Mos enī eſt vt cum inferi or ſuperioris ducit filiam apud ſuꝑiorem celebrari nuptias ꝓpter maioreꝫ honorē. ſic beata v̓go filiaꝝ ſuaꝝ nuptias nō aliaſ qͣꝫ ī domo glorie. vbi nūc regnat vult cele brare. Vnd̓ dicit. Tranſite ad me. vbi nūc habito. et ibi a generatōibꝰ meis.i. eterniſ gaudijs a me genitis adīplemini. Ip̄a enī eterna gaudia genuit. qn̄ eternoꝝ gaudio rum ꝯditoreꝫ et collatorem genuit. pro qͣ et porta celi eſſe cantat̉. Et oſtendit illud nuptiaꝝ ꝯuiuium eē immenſū. quia copi oſum. delicioſum. et nō faſtidioſū. ¶ Co pioſum ſine defectu. Vnde dicit. Adīple mini Cariſſimi plenū eſt ẜm ph̓m cui non poteſt fieri additio. Et beata v̓go nō ſolū dicit implemini ſed etiam ſi poſſibilis eſt additio adimplemini. Menſuram eī bo nam et coagitatam et ſuꝑeffluentem da in ſi. veſtꝝ. ¶ Sed poſſet quis dicere. qn̄ qꝫ implent̉ hoīes de minus bonis et inſi pidis. ideo beata virgo oſtendit ꝯuiuiuꝫ ſuum delicioſum ꝓpter fercula delicata Et tacens de multis ferculis que ibi erūt. illud quod precipuum eſt et ſubſtantiale qͣꝫ delicatum ſit oſtendit. cum dicit. Sp̄s meus ſuꝑ mel ſcꝫ increatꝰ. de quo Ioh̓. v Spūs eſt deus. Hic ſpūs licet oīm ſit per creatōnem. quia omīa creauit. eſt tn̄ ſpeci aliter beate virginis ꝓpter eius carnis aſ ſumptōnem et vnionem. Propter quod ip̄a dicit. Spūs meus.i. viſio ſpūs mei. ſi ue angnitio. ſuꝑ mel dulcis Viſio enī dei adeo eſt ferculum delicatum ꝙ ſi nulluꝫ aliud eſſet ſufficeret. Domine inquit phi lippus in iohanne oſtende nobis patrem et ſufficit nobis. Cariſſimi hoc ferculū eſt adeo delectabile ꝙ ſi gutta ip̄ius caderet in ꝓfundum tartari ſiue inferni. tota ama ritudo illius dulcoraret̉. Vnde bern̄. Illd̓ verum et ſummum gaudiū eſt qḋ d̓ crea tore nō de creatura p̄cipitur. cui ꝯꝑatum omne amaꝝ dulce efficitur ¶ Sed ne qͥs diceret. talia cōuiuia que ſūt delicata ⁊ co pioſa ſequuntur tediā et faſtidia. illd̓ nu ptiaꝝ ꝯuiuium oſtendit ſine faſtidio. cuꝫ dicit. Qui edunt me adhuc eſurient. Mi ra res. ſemper comedunt et ſemꝑ bibunt et tamen ſemꝑ eſuriunt. fruunt̉ enī nec de ficiunt qͥfrui magis ſitiunt. Quia ergo il lud cōuiuium copioſum. delicioſū. et nō faſtidioſum. oſtendit illud cōuiuium eſſe immenſum. ¶ L ¶ Sed quia nō ſufficit ſolum nuptiaꝝ ꝯuiuium. beata v̓go cum filiabꝰ ſuis promittit etiaꝫ ineffabilem he reditatem. cum dicit. et hereditas mea ſu per mel et fauū. Cariſſimi illa h̓editas nō parum ſed multum tenet. quia eſt longa et ſpacioſa. eſt enī illa quā ip̄e filius beate virginis cum ſororibus ſuis ꝓmiſit dicē Luc. xxij. Diſpono vobis.ſ. generis meis ſicut diſpoſuit mihi pater meus regnum Ecce cariſſimi qd̓ beata v̓go hereditateꝫ hoc filiuſ eiuſ regnū dicit. qd̓ nobis diſpo ſuit plene. Vnd̓ ſubdit. ſicut diſpoſuit mi hi pater meus regnum. quem.ſ. cōſtituit heredem vniuerſoꝝ. Sed quia non tan tū regni ſed etiā ꝑui dominij gubernacu la multam turbatōnem generant. ne tale quid ibi credamus. oſtendit in quo con ſiſtit illius regni officium. cuꝫ dicit. diſpo no vobis regnum. non vt pugnetis. l̓ ali as anguſtias habeatis. ſed vt edatis et bi batis. et addit. ſuꝑ menſam meam. nō ali am. qd̓ eſt magni honoris.ſ. ī eadeꝫ men ſa cuꝫ imꝑatore comedere. Et quia illud ¶ De natiuitate beate marie uirginis. regnuꝫ eſt ſine anguſtijs et tanti honoris et in omnibꝰ delicijs. ideo btā v̓go dicit ꝙ h̓editas illa eſt ſuꝑ mel ⁊ fauū. ¶ Cariſſi mi exq̄ filiebtē v̓ginis ſunt nobiles condi tōne. delectabiles diſpoſitōne. ineſtimab les vtilitate. bonū eſt ꝙ in ip̄is ducendis audiamus ꝯſilium beate virginis. Vnde ip̄a dicit. Qui audit me nō ꝯfundet̉. Imo qd̓ plus eſt. ſicut illis qui nuptias annun ciant ꝑ plateas diſcurrentes dant̉ tunice. ſic btā virgo annūciatoribꝰ iſtaꝝ nuptiaꝝ ꝓmittit ineſtimabilē mercedeꝫ. Qui inqͥt elucidant me.ſ. predicando. vitam eternā habebunt. Ad quam nos. De eodem feſto. Sermo. ¶ CLXXV. Iber generatio nis ieſu chriſti filij dauid fi. abra am. Math̓. j. ¶ M ¶ Quia Math̓. genealogiam deſcribit virginis marie. ideo in natitate ip̄iꝰ v̓ginis legitur hͦ euangeliū vt īntītate ip̄iꝰ genꝰ d̓ qͦ nata eſt intimaret̉. In cꝰ euāgelij inicio tripl̓r beata v̓go ꝯmendatur. vicꝫ ꝑ ꝯparatōeꝫ. cum d̓r. Liber. ꝑ generatōnem. qꝛ genera tionis non alterius ſed ieſu chriſti. ꝑ ꝓpa gatōnem. qꝛ filij dauid. filij abraaꝫ. ab his enī deſcendit ꝑ ꝓpagatōem. In ꝯꝑatōne ergobeate v̓ginis v̓tus. in generatōe par tus. ſed in ꝓpagatōe genus expͥmit̉ Pe ſate itaqꝫ frēſ cariſſimi ⁊ videte qͣnta ſit cō gruitas in libri ꝯꝑatōne ad v̓tutis eꝰ oſtē ſionem. Eſt enī librum ꝯſiderare triplicit̓. qͣꝫtū ad facturā. qͣntum ad ſcpͥturā. ⁊ quā tum ad clauſuram. ¶ Circa pͥmum. ſcilꝫ circa facturā huiꝰ libri. eſt ꝯſiderare mate riam de qua factꝰ eſt. qꝛ nobilis. formam ẜm quā factus eſt. qꝛ ſingularis. cām ꝓpt̓ quā factus ē. qꝛ vtilis. ¶ N ¶ Uere ma teria hꝰ libri eſt nobilis. qꝛ de pellibus re gum et ducum. q̄ in hodierno euangelio enarrant̉. a q̇bus ẜm legem traducta eſt. he ſunt pelles veri ſalomonis de qͥbꝰ ipſa gloriat̉ in can̄. j. Quia regali ex progenie maria exorta refulget. Un̄ de ip̄a p̄t illud dici Gen̄. v. Hic ē liber generatōis ade.i. tranſducti de adā. Huiꝰ libri materia a prībus tanqͣꝫ pellis ab oue eſt ſeꝑata in cō ceptōne. mūdificata in ſcīficatōne. ꝑ diſci plinaꝫ extenſa. ꝑ abſtinentiam deſiccata. ꝑpauꝑtateꝫ abraſa. ꝑ v̓ginitatem de alba ta. ¶ O ¶ Et quia materia nobilitatur ꝑformam. ideo habito de materia pēſan dum eſt de huius libri forma. Forma aūt ẜm quā factus eſt fuit ſingularis. Eſt enī ſingulariter pregrandiſ. Un̄ yſa. viij. Su me tibi librum grandem. Vere grandem Grandis q̇dem contento. quia quem to tus nō capit orbis in ſua ſe clauſit viſcera factus homo. Grandis p̄cio rōne v̓gini tatis. qꝛ non eſt digna ponderatio aīe cō ti. Sap. Precioſior eſt cūctis opibus et omnia que deſi. n̄. v. h. ꝯ. Grandis priuile gio. qꝛ multe filie ꝯgre. di. ip̄a v̓o ſuꝑgreſ ſa eſt vniuer. Quia ſicut dicit ſuper illud optimā ꝑtem elegit ſibi maria. expͥmens ſpirituales diuitias mulieꝝ. Bona eſt in quit fecunditas coniugalis. melior caſti tas v̓ginalis. prorſus optima eſt v̓ginea fecunditas. marie pͥuilegium eſt. nō aufe retur ab ea. nec dabit̉ alteri. Vnd̓ in hͦ ſuꝑ greſſa eſt vniuerſas. Vere nō ſolum in pͥ uilegio ſingularis. imo mirabilis. Quis enī nō miret̉ rubum ardere ſine ꝯſūptiōe. Exo. iij. v̓gam germinare ſine humoris at tractōe. Numeri. xvij. vellus ꝯplui areā non irrigari. Iud̓. vj. lapidem de mōte p̄ cidi manū nō adhiberi. Dan̄. ij. In his eī qͣttuorbeate virginis ſingularia et mira bilia eluceſcūt. Ipſa enī fuit rubus ꝑ infir mitatem carnis. Vellus per lenitatem mentis. Virga per rigorem diſcipline. q̄n tum ad actiuaꝫ Sed mons ꝑ altitudineꝫ celeſtis ſapientie. qͣntum ad ꝯtemplatiuā Et ecce rubus ardet ſed nō ꝯburitur. qꝛ in ea fuit fomitis eſſentia. ſed non efficacia. De monte lapis exciditur et manus nō adhibetur. cum corpus chriſti de puriſſi mis ſanguinibuſ eius ſine opere virili cō cipitur. Vellus irroratur. ſed area nō irri gat̉. cum verbū carni ip̄iꝰ vnitur. virgini ¶ De natiuitate beate Marie uirginis. tas non tollitur. pudicicia non violatur. Uirga ſine humore floruit cum v̓go ma ter ſine corruptōne ꝯcupiſcentie verbum dei edidit. Sic ergo p̄dictus liber qͣntuꝫ ad formā eſt grandis ¶ P ¶ Sꝫ qͣntuꝫ ad cām.ſ. quare factus eſt qꝛ vtiliſ. Vtilis inqͣm ob monimentū recordatōnis gra tie diuine. Vnde Exo. xvij. d̓r. Scribe hoc ob monimentum in libro. Ip̄a eſt eniꝫ li ber monimenti.i. monens menteꝫ. Mo net enī mentem filij ad pietateꝫ. Vn̄ bern̄ Ohomo ſecurū habes acceſſuꝫ ad deum vbi mater filio vbera. filius vero prī vul nera exhibet. diuidūt int̓ ſe mater et filius pietatis officia. Iteꝫ alibi dicit. Per te ha bemus acceſſum ad filiū obn̄dicta. vt per te ſuſcipiat nos q̇ ꝑ te datus eſt nob̓. Iteꝫ eſt vtilis ob teſtamentum poſſeſſiōis ete ne glorie. Hiere. xxxiij. Accepi librū poſſeſ ſionis. Ip̄am enī in vltima volūtate ꝯſti tutus humano generi in teſtamento tan qͣꝫ librum eterne glorie reliqͥt̉. In ſignū c diſcipulo dixit. Ecce mater tua. Vnd̓ ip̄a dicens in epl̓a. Ego mater. oſtendit ſuis filijs nō aliter p̄cipere qͣꝫ ꝑ ip̄am eternam poſſeſſionem. Vnde dicit. In me oīs ſpes vie vel vite ⁊ virtutis. Itē eſt vtilis ob do cumentū informatōnis doctrine. Vnde adhūc librū remittit nos Yſa. vt vitā no ſtrā corrigamꝰ. xxxiiij. Requirite diligen ter in libro dn̄i et legite. quia vere ibi inue niemus ꝑ quod informemur.ſ. hūilitateꝫ fidei plenitudinem. patientiam. pietateꝫ. et virginitatem. Licet enī et pleriqꝫ ſancti iſta habuerūt. in beata tn̄ virgine incōꝑa biliter fuerūt. Fuit enī incōꝑabilis in hui litate angelis. in fidei plenitudine apl̓is. ī patiētia martiribus. in pietate ꝯfeſſoribꝰ. in virginitate virginibꝰ. De qͥbꝰ ſi placet loqui req̇re in ſermone. Et ſic in ſyon fir. in die aſſumptōnis. Si in hoc libro lege rimus in omībus his ꝓficiemꝰ. Hunc li brum optabat Iob. xxxj. dicēs. Librū ſcri bat ip̄e vt in humero meo portem eum ꝑ imitatōnem. ⁊ circūdē illum qͣi coronam mihi.ſ. ꝑ veneratōem. ꝑ ſingulos gradus meos ꝓnunciabo illum.ſ. ꝑ p̄dicatōnem. ¶ Q ¶ Quantū aūt ad ſcripturam hic liber eſt delectabilis ſi ꝯſideretur a quo ē ſcpͥtus. quia a deo. Quod petebat Iob. xx xj. Librum ſcribat ip̄e. Item ſi ꝯſideretur q̇ inſcriptꝰ. qꝛ verbo illo abbreuiato quod fecit dn̄s ſuꝑ terrā. Item ſi cōſideret̉ cum quo inſcpͥtuſ. qꝛ ſtilo hoīs.i. ſtemate hoīſ. quia filius dei aſſumens creaturā in vte ro virginis ſcripſit ibi. nō ſtemate angeli ſed hoīs. qꝛ nuſqͣꝫ angelos apprehendit. ſꝫ ſemen abrae appre. Heb̓. ij. Vnde ad Gal̓. iiij. Miſit deus filiū ſuū factū ex muliere ¶ R ¶ Quantū aūt ad clauſurā eſt hic liber venerabilis. Venerabat̉ eī h̓ liber a prophetis clauſus in figuris. Vnd̓ Eze. ij. liber inuolutus d̓r. Venerabat̉ ab apl̓is quia clauſus ſiue ſignatus p̓uilegijſ. Un̄ Ioh̓. in Apoc̄. v. Vidi in dextra ſedentis librum ſignatū ſigillis ſeptē.i. ſeptiformis ſpūs gratia qua pͦ ceteris apl̓is pollebat Veneramur et nos hunc libruꝫ clauſū in p̄mio felicitatis. iam eī dudum deusdixit angelis illud Deutero. xxxj. Tollite librū ſcꝫ mariam et ponite in latere arce. id eſt chriſti. Sic ergo in libri comꝑatōne virtꝰ beate virginis īmenſa innuitur. ¶ S ¶ Sed in generatōne ſublimis on̄ditur qꝛ generatiōis ieſu chriſti. gloſa i. ſaluato ris geniti. Oqͣntum eſt cōmendabilis ex tam ſublimi generatōne. qꝛ illud ineffabi le verbum caro factū ex ea prodijt. illud ī qͣm verbum qd̓ iuxta Io. ſubſiſtit eterni tate. In p̓ncipio inq̇t erat verbū. Illd̓ ver bum qd̓ glorioſum eſt dignitate. qꝛ v̓buꝫ erat apud deum. Illud verbū quod perfe ctum eſt diuinitate. qꝛ deus erat verbum quod oꝑatiuuꝫ eſt poteſtate. qꝛ omīa per ip̄m facta ſunt. Oqͣnta marie ſublimitas ſcꝫ cum deſcendit eternitas ad mortalita tem. gloria ad ignobilitateꝫ. maieſtas ad humilitatem. virtus oīa faciens ad infir mitatem. ¶ C ¶ Quanta āt fuerit ꝓpa gatōnis nobilitas ſubdit. qꝛ filij dauid. fi lij abraā. Eſt enī d̓ ſtirpe dauid filij abrae Cuius genealogiaꝫ diſtinguit Mat. ẜm ¶ De natiuitate beate Marie uirginis. tres generatōnes. in quo ſignatur triplex generatio humani generis. nature. culpe ⁊ gratie. ſed in tertia nata eſt benedicta in mulieribus et benedictus fructus vētris eꝰ. qꝛ in gratia et plena grā nata ē btā vir go maria. ita vt ab ip̄a exuberaret ī alios tanqͣꝫ ſtillicidiā ſtillantia ſuper terrā. Ip̄a eſt enim illa nubecula. Reg. xviij. de qua dicitur ꝙ aſcendēte nubecula de mari fa cta eſt pluuia. ⁊ currebant ante nubeculā helyas et achab. Mare deſignat huma nam naturam que reſperſa amaritudine originalis culpe. a quo mari aſcendit tem pore natiuitatis maria tanqͣꝫ nubecula.i. leuiſſima. propter peccati immunitatem poſt cuius aſcenſuꝫ ſecuta eſt pluuia gra tie. ita vt ante eā currerēt helyas ⁊ achab ideſt. iuſti qui per helyam. et peccatores qui per achab deſignātur. Quia et pecca toribus eſt in veniam. et iuſtis in gratiaꝫ in pn̄ti et in futuro in gl̓am. Ad quā nos ꝑducat. ¶ De eodem feſto. Sermo. COIXXVI. cce rebecca egre diebatur filia bathuelis. filij mel che vxoris nachor fratris abraā habens hyd̓. in ſcapula ſua puella decora nimis. virgoqꝫ pulcerrima et incognita viro. Gen̄. xxiiij. ¶ A ¶ Circa pn̄teꝫ ſol lēnitateꝫ qͥnqꝫ poſſunt de btā virgine no tari. Primo eius de vtero egreſſio. ibi Ec ce rebecca egrediebatur. Secundo eius genealogie contexio. ibi. filia bathuelis. 2 Tertio eius in vtero ſanctificatio. ibi. ha bens hyd̓. in ſcapula. Quarto virtutiſ cō mendatio. ibi. puella decora. ⁊cͣ. Quinto ſingl̓aritas in pͥuilegio. ibi. incognita viro ¶ Dicamus ergo d̓ ip̄a. Ecce rebecca. ⁊cͣ Rebecca auteꝫ bene diciur beata virgo. quia rebecca interpretat̉ patienſ. vel mul tum accipiens. quod vtrūqꝫ beate v̓gini conuenit. ¶ Ꝙ patiens fuerit Luc̄. ij. on̄ dit vbi dicit ſymeon. Tuāip̄ius animam pertranſibit. ⁊cͣ. Ex qua auctoritate innui tur ꝙ beata virgo nobilius et acrius fuit paſſa qͣꝫ aliquis martirum in tribus. ſcilꝫ in tempore paſſionis. ſubiecto. et forma. In tempore quidem. quia alij martires vel ante vel poſt chriſti paſſioneꝫ paſſi ſūt Sed beata virgo eodem tempore. Und̓ ſymeon poſtqͣꝫ dicit de chriſto. erit in rui nam multoꝝ.ſ. demonum. ⁊ hoc in paſſio ne. mox adiecit. et tuam ip̄ius animā per tranſibit gladius Iteꝫ in forma martiris. qꝛ alij martires paſſi ſunt ignes. aquas. ⁊ hmōi. ſed beata v̓go eodem mō qͦ chriſtꝰ qd̓ innuit̉ ꝑ eundem gladiū. cū dicit. tuaꝫ aīam ip̄iꝰ ꝑtranſibit gla. Item in ſb̓iecto qꝛ alij martires paſſi ſūt in corꝑe. ip̄a v̓o ī ania. q̇ paſſio vehementior eſt. ¶ It̓ d̓r re becca ml̓tū accipiēs. accepit eī qͣttuor ſuꝑ oēs hoīes.ſ. in vtero ſcīficatōꝫ. plus enī qͣꝫ hieremias vel ioh̓s. ſicut dic̄ bern̄. Scd̓o grē plenitudīeꝫ. plus eī qͣꝫ ſtephāꝰ. d̓ qͦ legi tur ꝙ plenꝰ fuit ſpūſcō. Itē v̓ginalē ⁊ dei fi cā ꝓcreatōem qḋ nulli vnqͣꝫ ꝯtigit. Quaꝫ to ſuꝑ āgeloꝝ choros exaltatōꝫ. Hec ergo rebecca hodie egrediebat̉ ꝑn̄tītatē. ¶ Sꝫ ne de genere dubitēꝰ mox genealogie ſub dit̉ ꝯtexio. cū dicit. filia bathuelis. ⁊cͣ. qꝛ ad lrām de his ẜm carnē fuit ꝓcreata. Sed penſandū ꝙ hͨ genealogie cōtexio incipit ab inferiori aſcendendo ad ſuperiꝰ. ſcilicꝫ a laban vſqꝫ ad abraam. vt oſtenderet̉ ꝙ ipſa que in humana natura humillima fuerit intantum aſcendere debuit ꝙ deuꝫ generaret. et merito ipſius genealogia in cipit ab inferiori et terminatur in abraaꝫ. quia hoc ipſum ꝙ ip̄a generare deum de buit. primo omniū abrae promiſſum fuit ſcilicet ꝙ ī ſemine eius ſcilicet in beata vir gine benedicentur omēs gentes. ¶ Sed ne crederemus ip̄am d̓ eis more cōmuni natam. ſcilicet in peccato mox eius ſancti ficatio in vtero īnuit̉. cū ſubditur. habens hydriaꝫ ī ſca. ſu. Hydor grece aqͣ d̓r latine. ⁊ certe nos a pctō ꝑ aquam baptiſmi ſcīfi camur. Sꝫ btā v̓go hāc aquā.i. aque ſan ctificatiōem egrediendo ꝑ natiuitateꝫ ha buit in ſcapula ſua. id ē. in ſeip̄a. quia egre ¶ De natiuitate beate Marie uirgīs. diendo ſanctificatiōeꝫ ſecum apportauit. ¶ B ¶ Sed qual̓ hͦ v̓go int̓ius ext̓iuſqꝫ fuerit qͣntū ad v̓tutē oſtendit̉. cū d̓r. puel la decora nimis v̓goqꝫ pul. Nā qͣntuꝫ ad int̓ioreꝫ ornatū d̓r decora. qꝛ dicit glo. ſuꝑ illud p̄s. Dn̄e dilexi decore. ꝙ decorē īte rior. in mali abſentia hͦ ē culpe. ⁊ in boni p̄ ſentia hͦ eſt v̓tutū. Sꝫ in ip̄a culpa lat̓e no potuit q̄ grā plena fuit. et v̓tutibꝰ abūda uit. qꝛ ſuꝑgreſſa eſt vniuerſas. Quantuꝫ v̓o ad exteriorē ornatū.ſ. corꝑiſd̓r v̓go pul cerrima. pulcritudo eī ē in debita ꝓportō ne ⁊ in cōuenienti diſpoſitiōe. iuxta h̓ btā v̓go d̓r pulcerrīa. qꝛ ad lrām ip̄a v̓go ad̓o pulcra fuit. ꝙ dicit glo. ſuꝑ illd̓ Math̓. Io ſeph non cognoſcebat eā. Ioſeph facie ad faciē mariā nō pot̓at vid̓e. quā ſpūſſctūs repleuerat. nec mirū. ſi h̓ matri ꝯtulit in qͣ noueꝫ mēſibꝰ requieuit. cū tale moiſi ꝓpi̓ familiarē locutōem ꝯtulit ꝙ filij iſrl̓i ip̄m intend̓e n̄ pot̓ant. ¶ Et qꝛ hͨ v̓go et deuꝫ peꝑit ⁊ v̓go ꝑmāſit. qd̓ nulli vnqͣꝫ femine ꝯtigit. iō ſingularis in p̓uilegio oſtendit̉. cū ſubdit̉. ⁊ incognita viro. De hͦ reqͥre in ẜmoībꝰ in aſſūptōe. ⁊ ī alijs feſtis. ¶ De eodem feſto. gredietur uirga de radice yeſſe. ⁊cͣ. Hūc ẜmonem require in annūciatōe beate vir Auid̓. ¶ De eodem feſto. Sermo. C CI. XXVII. Irgam uirtutis ſue emittet domīꝰ ex ſyon. ¶ C ¶ Dauid propheta longe ante p̄uidēs btē v̓gīs ntītatē. p̄miſſa v̓ba eā de ſignātia ꝓtulit. In q̇bꝰ ab ip̄o qͣttuor oſtē dunt̉. vicꝫ ꝑ dei diſpoſitōꝫ btē v̓gīs ortus. cū dicit. emittet dn̄ſ. Scd̓o ꝓpagatōis ge nus. cū dic̄. ex ſyō. Tertio ꝯuerſatōis mo dus. cū dic̄. v̓gā. Quarto ptātis v̓tꝰ. cū di cit. v̓tutis ſue. ¶ Primo ergo ꝓph̓a ortū ip̄iꝰ on̄dit deū diſpoſuiſſe. cū dicit. emittet dn̄s. Emiſit eī eā in ortū ꝯceptōis ⁊ ī ortu ntītatis. qꝛ vtrūqꝫ ortū inuenit̉ deꝰ ꝓmo uiſſe. Promouit eī qͣntū ad naturā cōce ptōeꝫ. ꝓmouit qͣntū ad grāꝫ ntītatē. Scri bit eī Hieroꝰ. ꝙ anna mater ip̄iꝰ ⁊ ioachī pater. ſteriles fuerūt. adeo ꝙ de ꝓle deſpe rātes vltra ꝯueīre nō ꝓpoſuerūt. Vn̄ cuꝫ ioachim ab anna receſſiſſet. ab angelo re dire iubet̉. proleſ naſcitura deo iuuāte na turā intimat̉. Promouit et̄ d̓s et ortū na tiuitatis ꝑ ſcīficatōꝫ. nō eī ẜm legē ꝯmunē nata ē cū culpa originali. ſꝫ ſcīficata ī vt̓o. nata ē cū grā abūdanti. Hec duplex pro motio nature ⁊ grē deſignata ē ī gen̄. vbi dixit dn̄s. Germinet t̓ra herbā virētē ⁊ fa ciētē ſemē iuxta genꝰ ſuū. Terra.i. hūana natura germinet ī ꝯceptōe herbā. i. beatā v̓ginē. virentē in ntītate ꝑ ſcīficatōeꝫ. faciē tē ſemē. filiū dei ꝯcipiēdo. iuxta genꝰ ſuuꝫ qꝛ talis decet ꝑtus deuꝫ. vt v̓go ꝯcipiat. et v̓go poſt ꝑtum ꝑmaneat Hoc deſignatū fuit Exo. xxxvj. vbi d̓r Fecit beſeleel arcā de lignis ſethim Beſeleel q̇ interp̄tat̉ vmbra culū diuinū. deſigͣt ꝯditorem oīm. qꝛ ſicut dicit yſa. vere d̓s abſcōditꝰ eſt. Quia nec ſenſu ꝑcipit̉. Io. j. Deū nemo vidit vnqͣm Nec rōne ꝯp̄hendit̉ Iob. xj. Forſitan veſti gia d̓i ꝯp̄hendes. Nec ītellectu capit̉ Iob xxxvj. Memēto ꝙ ignores tꝑs eꝰ. Hic er go verꝰ beſeleel fecit diſponēdo arcā. id ē. btām v̓gineꝫ de lignis ſethim. q̄ ſunt albe ſpine ſil̓ia. incōbuſtibilia. incōputribilia. qd̓ totū ꝯueīt btē marie v̓gini. Spina en fuit ꝓpt̓ originale in ꝯceptōe. alba ꝑ ſcīfi catōem in ntītatē. incōbuſtibilis ꝓpter ex tinctōꝫ fomitis. incōputribil̓ ꝓpter obſer uantiā v̓ginitatiſ. Hac ergo p̄motōꝫ ortꝰ deſignans ꝓph̓a dixit. emittet dn̄s. ¶ D ¶ Sed propagationis genus ꝯſequēter oſtendit. cum dicit. ex ſyon.i. ex ppl̓o iudeo rū. Syon enī q̇ fuit mons in terminis iu deoꝝ intep̄tat̉ ſpecl̓a. et hͦ ẜm illud tempꝰ bn̄ iudeiſ ꝯueniebat. ip̄i eī tūc nō ſolū deū in ſpeculo creature cum alijs gentibꝰ ſpe culabāt̉. ẜm illd̓ apl̓i. Inuiſibilia d̓i ꝑ ea q̄ fcā ſūt intellecta ꝯſpiciūt̉. ſꝫ in ſpecula ſcri pture p̄ ceteris gentibꝰ. qꝛ nō fecit taliter 9119 ¶ De natiuitate beate Marie uirginis. omni nationi et iudicia ſua non manife ſtauit eis. ſicut.ſ. iudeis. Vnde ip̄is Deu tero. iiij. d̓r. Que eſt alia gens ſic inclita vt habeat cerimonias. iuſtaqꝫ iudicia. ⁊ vni uerſam legem. Ex hac ergo ſyon ſpēs de coris eiꝰ proceſſit quādo beata v̓go que totum populum iudaicū decorauit nata fuit. ꝑ quam deus manifeſte venit. quo niam ip̄iꝰ carne aſſumpta. huic mūdo vi ſibilis apꝑuit. ¶ E ¶ Tertio ꝯuerſatōis eius modus exprimitur. cum virge cōpa ratur. ¶ Fuit enim tanqͣꝫ v̓ga plana per peccati immunitatem. nullus enim in ea frutex peccati extitit. Quod p̄dixerat Yſa. .xviij. Precident̉ ramuſculi eius.i. btē vir ginis. falcibus.i. ſeptem donis ſpūſſancti quod factum credimus in vētre matris pleniſſime tamen in filij dei conceptōne. quia poſt nec venialiter creditur peccaſſe Unde augꝰ. Cum de peccatis agitur de matre dn̄i nullam prorſus volo fieri que ſtionem ¶ Item fuit tanqͣꝫ v̓ga ſurſū ten dens per contemplatōnem. Vnde Lu. ij. dicitur. Maria ꝯſeruabat omnia verba hec conferens in corde ſuo. Et in Actibus dicitur. ꝙ erant omēs diſcipuli orātes in cenaculo montiſ ſyon. cum maria matro ieſu. Nec mirum Iam enī filius eius dile ctus in celuꝫ aſcenderat. et vbi erat theſau ſus ſuus ibi erat et cor eius. ¶ Item fuit tanqͣꝫ virga flexibilis per compaſſionem In ſignum huius in nuptijs vino deficiē te compatiens confuſioni nuptiaꝝ. filiuꝫ ad pietatem prouocauit dicens. Uinum non habēt. Que ſic flexibilis ad modicū aure impulſum.i. orōnis vſqꝫ hodie ꝑſe uerat. Vnde bern̄. Sileat miſcd̓iam tuaꝫ virgobeata qui te in ſuis neceſſitatibꝰ me minit defuiſſe. ¶ Item fuit tanqͣꝫ virga in ſummo gracillima ꝑhumilitatem. In p̄ſenti eī vita plus in ſummo eē nō potuit nec plus aſcendere qͣꝫ in filij dei ꝯceptōe. et ibi fuit gracillima.i. hūilima. Vn̄ dixit. Ecce ancilla dn̄i fiat mihi ẜm v̓bum tuuꝫ Et tunc fronduit floruit et fructum fecit ſicut v̓ga aaron Numeri. xx. Fronduit. qꝛ protulit ex ſe vmbraculū humano generi contra eſtum vicioꝝ. Vnde yſa. xxiiij. Et vmbraculum diei ab eſtu. Item floruit qꝛ attulit odoramentū contra infectōneꝫ no ſtri odoratus. Vnde Eccl̓. xxiiij. dicit. Fru ctificaui ſuauitatem odoris. Iteꝫ fructuꝫ fecit. qꝛ protulit cibum q̇ de celo deſcendi contra eſuriem noſtri guſtus. Pro quo dicit Ecc̄. xxiiij. Tranſite ad me omēs qui concupiſcitis me ⁊ a generatōibus meis implemini. ¶ F ¶ Quarto et vltimo in nuitur huius virge ptātis v̓tus. cuꝫ dicit. v̓tutis ſue.i. ip̄ius dei omīpotētis. ei eī plꝰ ꝯtulit de v̓tute qͣꝫ alicui creature. qꝛ etiaꝫ ſuꝑip̄m deū quodāmodo habet v̓tutem ꝑ materne auctoritatis imperium. quod nulli alij conuenit creature. Unde augꝰ Singulariter illa femina habuit vt vid̓e ſibi humilitate ſubditum. quē non ſolum humana. veꝝetiam angelica creatura ve neratur et adorat altiſſimū ¶ Hec eſt vir ga aurea angeliſ ⁊ hominibus acceptabi lis. quā veruſ aſſuerus in ſignū clemētie porrigit aīe peccatrici blādiēdo intantuꝫ vt dicat Quid hēs heſt̓. noli timere ego ſū frater tuꝰ. no tātū dn̄s. accede ergo ⁊ tā ge v̓gā.i. mariā. ⁊ n̄ morieris ¶ Hec v̓ga de uorat ẜꝑentes phara oīs.i. tēptatōes extī guit demoīs. Exo. vij. Nec miy. hͨ enī v̓ga demoībꝰ ē t̓ribil̓ p̄s. Reges eos ī v̓ga fer rea. Un̄ yſa. xxx. d̓r Pauebit aſſur v̓ga ꝑ cuſſus. Vn̄ ⁊ p̄dicatoribꝰ q̇bus maxime demones ꝯͣriant̉ dat̉ in ſolatiū Mar. vj Nihil tuleritis in via niſi v̓gaꝫ.i. mariam ¶ Hec ē v̓ga q̄ oībꝰ filijs iſrael.i. chriſtifi delibꝰ. facit viā ꝑ mare hꝰ mūdi ad terraꝫ ꝓmiſſionis. Vn̄ p̄s. Uirga directōis vi ga regni tui. Un̄ ⁊ maris ſtella q̄ nauigā tes dirigit d̓r. Mire ergo ē ptātis hꝰ vge v̓tuſ. q̄ ſic deū flectit. demones repͥmit. ma re diuidit. ⁊ ad terrā ꝓmiſſionis deducit. Quo nos ꝑducat Qui viuit. ¶ Autor huius libri ſuperius diciMa ria ſpina fuit ꝓpter originale in ꝯceptiōe Sed huius oppoſitum nunctenetur. ¶ De natiuitate beate Marie virgīs. ¶ De eodem feſto. Sermo. C CI. XXVIII. Ufer rubigineꝫ de argento ⁊ egrediet̉ vas puriſ ſimū. Prouer. xxv. ¶ G ¶ In his v̓bis ẜm ꝙ poſſūt btē v̓gini adaptari duo tangunt̉. vicꝫ btē v̓ginis ī peccato cō ceptio. cū dicit. Aufer rubiginē de argēto et eiuſdē in vtero ſcīficatio. cū dicit ⁊ egre diet̉ vas puriſſimū. ¶ Dicit̉ aūt btā v̓go argentuꝫ. qꝛ alba ſicut argentū ꝑ v̓ginita tem. ꝓ qͣ dixit Luc̄. ij. Quia virū nō cogno ſco. Item ductilis ſicut argentū. ꝑ obediē tiā. cū dixit. Ecce ancilla dn̄i. Itē ſonora ſi cut argentū. ꝑ eloquentiā. et h̓ cū dixit. Fi at mihi ẜm v̓bum tuū. ¶ Dicit̉ ergo pri mo argentū btā v̓go ꝓpter albedinē caſti tatis. qꝛ licꝫ alique alie v̓gines inuēte ſint dn̄o ẜuiētes. nō tn̄ ſic albe fuerūt ꝑ purita tem vt btā v̓go. Vn̄ p̄s. Adducent̉ regi v̓ gines poſt eam. Et btūs bern̄. dicit. Que puritas vel et̄ caſtitaſ angelica illi purita ti valeat ꝯꝑari. Vnde ꝑ excellentiā virgo v̓ginū d̓r. ¶ Item d̓r argentū. qꝛ ductilis ſicut argentū ꝑ obedīam. et hͦ patuit cum dixit. Ecce ancilla dn̄i. In hͦ ꝙ dixit. Ecce. ꝓmptitudinē obedīe īnuit. qͣi diceret. Nō differo obedire. nō ꝓcraſtino. ſꝫ ecce ancil la dn̄i. Vnd̓ de ip̄a p̄t dicere dn̄s illud p̄s. In auditu auris obediuit mihi. Et qꝛ ſic ductilis fuit ꝑ obedīam. iō de ip̄a tanqͣꝫ d̓ argento ductili fabricatus eſt denariꝰ di urnus a docto artifice.ſ. a ſpūſcō. q̇ ē mer ces laborantiū ī vinea eccīe. q̄ dixit abrae. Gen̄. xv. Ego ero merces tua magna ni mis. qꝛ ip̄e deus erit nobis oīa in omībꝰ. ¶ Item d̓r argentū btā v̓go ꝓpter dulceꝫ tinitum ⁊ ſonoꝝ. Sicut eī inter cetera me talla nihil argento dulcius ſonat. ſic iter omnia eloquia eloquiū btē v̓ginis dulci us et ſonoriꝰ ſonuit. cum dixit. Fiat mihi ẜm v̓buꝫ tuū. Hoc eī eloquiū adeo dulci ter ſonuit ꝙ nō ſolum celeſtis curia. non tantū militans eccīa. ſed et̄ inferorū habitaſ ī ortis amici auſcultāt te. fac me audi re vocē tuā. Verba ſūt dn̄i a btā v̓gīe ꝯſen ſum de incarnatōne reqͥrentis. Vn̄ gloſa Amici auſcultāt te.i. angeli qͣs amatores tibi dedi. Vel amici.i. electi. qͥ vt ad celeſtē prīam reuiuiſcāt v̓bum vite audire d̓ſide rāt. Vnde bern̄. dicit. Odn̄a expectat āge lus rn̄ſum tuū. expectāꝰ ⁊ nos v̓bū miẜa tionis qͣs miſerabilit̓ p̄mit ſnīa dānatōis et ecce tibi offert̉ p̄miuꝫ nrē ſalutiſ. ſtatim liberabimur. ſi ꝯſētis. hͦ ſupplicat a te flebi lis adam cū miſera ſobole exul d̓ꝑadiſo. hoc abraam. hͦ dauid. h̓ ceteri prēs noſtri q̇ habitāt in regione vmbre mortis. hoc ⁊ angeloruꝫ chori auſcultāt. ipſe quoqꝫ rex omniū qui ꝯcupiuit decorem tuuꝫ. expe ctat reſponſionis aſſenſum dicēs. fac me audire vocem tuam. Da ergo domīa re ſponſum. quod terra. quod inferi. quod et expectant ſuperi. Totuꝫ ſūt v̓ba Bern̄. O qꝫ dulcem tinnitū btā v̓go velut argē tum hiſ omnibus fecit. cum dixit. Fiat mi hi ẜm v̓bum tuū Quia mox v̓bo prolato qd̓ deſiderabat̉ factus eſt in ea d̓s homo. Sed h̓ argentū erat aliqn̄ reſperſuꝫ rubi gine originalis culpe.ſ. in ꝯͣccptōe. qꝛ ī pec cato originali qd̓ ꝓpter vetuſtam conſū ptionem humane nature rubigo dicitur concepta fuit. Vnde ꝯceptio ip̄ius. ſicut nec̄ alioꝝ ſanctoꝝ qui omēs in pctō conce pti ſūt minime celebrat̉. p̄ter ieſu chriſti cō ceptōem q̄ ſine pctō fuit. Oſtēdens ergo culpe originalis ꝯceptōem p̄ſens ꝓ fut̉o ponēs more ꝓphetarum dicit. Uufer ru biginem de argento. ¶ H ¶ Et poſt īnu it ip̄ius ſanctificationem. cuꝫ dicit. et egre dietur vas puriſſimum. Vas aūt dicitur ꝓpter gratie plenitudineꝫ. quod vas ī na tiuitate egreſſum eſt puriſſimuꝫ. qꝛ an̄ na tiuitatē ī vtero ſpūſancto fuit purificatuꝫ Nec dicit purū vel puriꝰ ſed puriſſimuꝫ. ad differētiā alioꝝ ſcīficatoꝝ. Hieremias enī ꝓpter ſcīficatōnem in ntītate ſua fuit vas purū. ſꝫ ioh̓es baptiſta puriꝰ. beata āt v̓go puriſſimū. nec imerito. qꝛ ille in ea q̇eſcere debuit q̇ alios purificat. Tamen ¶ De natiuitate beate Marie uirginis. qꝛ n̄ ſolū ꝯcipimur veꝝetiā naſcimur filij ire. eccīa nulliꝰ ſcīntītateꝫ celebrat niſi in vtero ſcīficati. Un̄ qꝛ ſcīficatio btē v̓ginis n̄ pot̓at ꝓbari ꝑ textū. ſicut hieremie et io hānis baptiſte. iō eꝰ ntītas n̄ fuit antiq̇tꝰ celebrata. ſꝫ d̓ino nutu q̇dam ſcīſſimꝰ qua daꝫ nocte orās audiuit in celis armoniaꝫ angeloꝝ. ⁊ idē ꝯtigit eadē nocte reuoluto āno et nō alijs. et hͦ ꝑ plures ānos. Vnde toto niſu cū oraſſꝫ ꝓ tali cā dictuꝫ ē ei. āge los celebrare btē v̓gis ntītatem. Vn̄ cuꝫ hꝫ p̄latis ſuꝑioribꝰ retuliſſꝫ. qꝛ ip̄m ſanctum ſciebant. inſtitutū ē feſtū ꝑ vniuerſū mun dū celebrari. ⁊ merito. qꝛ ſicut p̄dixerat ſa lomon ablata rubigine peccati egreſſum fuerat in natītate vas puriſſimū. hoc eſt vas d̓ qͦ verus medicꝰ ſine debilitate ip̄iꝰ pixidē corꝑis ſui ſūpſit. in qͣ medicinaꝫ to tius ſeculi attulit. Hoc vas verus hel yſe us ſic repleuit ꝙ nūqͣꝫ deficiet oleū miſeri cordie in ip̄o Vn̄ ⁊ mater miſcd̓ie d̓r. Niſi enī hͦ vas plenū eſſet nequaqͣꝫ ad plenitu dinē nos hodie vocaret dicēs. Trāſite ad me oēs q̇ ꝯcu. me ⁊ a generatiōibꝰ meis ī plemī. Penſanda ſūt v̓ba. Tranſite ſicut ſcꝫ ego trāſiui. ſpinā auaricie. lutū luxurie paleā ſuꝑbie. et qͦ. ad me inq̇t. nō eī ē faſtu oſa illis ꝯſil̓is q̇ dicūt Yſa. Recede a me n̄ ap. qꝛ īmundꝰ es. ſꝫ qͣs vocat. oēs inqͥt qui ꝯcupiſcitis. n̄ eī ē ꝑſonaꝝ acceptrix. Ip̄a ē ciuitas refugij. ad quā ſi ꝯfugerit hoīcida ſaluat̉. ſicut pꝫ in theophilo. ſꝫ ad q̇d. trāſi te. vt a generatōibꝰ meis implemi. ¶ In ſermōe īmediate p̄cedēti dic̄ autor huiꝰ libri maria ꝯcepta ī origiali pcc̄ō et ꝯceptōꝫ eius nō celebrari. Sꝫ nūc ī eccl̓ia oppoſitū p̄dicat̉ et celebrat̉. De eodem feſto. Sermo. ¶ CI. XXIX. ꝘEuertere reuerte re ſuna. reuert̓e reuert̓e. ⁊cͣ. Can̄. I Evj. ¶ A ¶ Hecē allocutio ado leſcentulaꝝ ad ſponſam. in qua oſtendūt tripliciter affectuꝫ ſuum ad ipſam. Ex eo ꝙ ip̄am vocant. ipſam inuocant. ip̄am de ſiderāt. Felix ergo hͨ allocutio in qua ma ria ſic noīaliter vocat̉ cum dicūt. ſunami tis. ſic inſtanter inuocatur. cum dicūt. re uertere re. ⁊cͣ. ſic ardent̓ deſiderat̉. cū dicūt vt intueamur te. Vocatio eſt ex noticia q̄ modo enī noīarent niſi cognouiſſent. In uocatio eſt ex anguſtia. quo enī totiēs re peterēt niſi indigerent. Optatio ē ex ami cicia. qūo enī deſiderarent videre niſi dili gerent. ¶ Felices ergo adoleſcentule que ſic ſunt familiares et note vt mariā vocē ſunamitem. Hoc enim nomen bene con uenit virgini propter multa que de ſuna mite leguntur. Quorū quedam ꝑtinent ad electōnem virginis. Et ad hoc eſt illa taꝫ ſtudioſa ſunamitis inquiſitio. iij. Re. .j. Queramus inquiunt ſerui dauid dn̄o noſtro regi iuuenculā ſpecioſam in omī bus finibus iſrael et foueat euꝫ dormiat qꝫ in ſinu ſuo et calefaciat dn̄m noſtruꝫ regem. et inuenerunt abyſac lunami tem. Dauid enī noſter manu fortis ⁊ vul tu deſiderabiliſ. quaſi in antiquis tempo ribus infrigidatus fuerat circa genꝰ hu manū in miſcd̓ia. Vnde dicebant patres Dn̄e in celomiſcd̓ia tua. ſed btā v̓go ſuis meritis calefecit eū. miſcd̓ias renouando Un̄ ip̄a dicit in cantico. Et miſcd̓a eꝰ a ꝓ in ꝓ. Quedā ꝑtinēt ad v̓ginis fecūditatē. Et ad hͦ eſt illa miracl̓oſa letificatio ſuna mitis de filio habendo. iiij. Re. iiij. Voca inquit helyſeus ſunamitem hanc. ecce in omnibus ſedule miniſtraſti mihi. Quid vis vt faciā tibi. Adapta. Et ait gyezi. Ne queras. filiū enī nō habꝫ. Quia hͦ ſolū ad ꝯplementū omīs ꝑfectōnis munus habe re debuit. vt fecunditas ſuam exornaret virginitatem. Quedam pertinent ad vir ginis aſſumptōem. Et ad hoc eſt illa glo rioſa āmuatio ſunamitis. Can̄. iiij. Quid videbis in lunamite niſi choros caſtroꝝ ideſt. angelorum aſſiſtentium. miniſtrā tium. laudantium. Adapta de alijs ſe monibus. Quedam ꝑtinent ad virginis ſignificatōꝫ. Et ad hͦ eſt varia interp̄tatio ¶ De exaltatione ſancte crucis. ſunamitiſ. Interp̄tat̉ autē mortificata. qd̓ ei conuenit reſpectu filij. iuxta illud Lu. ij. Tuāip̄iꝰ aīaꝫ. Vel mortificās. qd̓ ꝯueīt ei reſpectu inimici. iuxta illud Gen̄. iij. Ipſa ꝯteret ca. t. Vel deſpecta. ẜm Bern̄. qd̓ cō petit ei reſpectu ppl̓i ſui. q̇ et matrē et filiuꝫ d̓ſpexit. yſa. liij. Nec reputauīꝰ eū. et ī euā gelio dicūt. Nōne ille ē filiꝰ fabri. ⁊ mat̓ eꝰ et ſorores apud nos ſūt. ¶ B ¶ Item fe lices amplius q̇ iam notā maria inuoca re ſciūt. reuert̓e inquiūt re. ⁊cͣ. Qd̓ quat̓ re petūt ꝓpter qͣttuor mala q̇bus ſe inuolu tas agnoſcūt. ſicut dicūt ſcī. vicꝫ maluꝫ in firmitatis. ignorantie. malicie. ꝯcupiſcen tie. Et ratio eſt quia cū peccatū ſit auerſio ab incōmutabili bono. ⁊ ꝯuerſio ad ꝯmu tabile. ex ꝑte auerſionis ſumūt̉ t̓a. Ex eo ꝙ auerſuſ eſt hō a ſūma potētia. ⁊ ſic cecidi in malū infirmitatis. Item a ſūma ſcīa et ſic in malū ignorantie. Item a ſūma boni tate. ⁊ ſic in malū malicie. Ex ꝑte ꝯuerſiōiſ cecidit in malū ꝯcupiſcētie. Hoc quadru plex malū d̓plorat pͣs. Cor meū ꝯturbatū eſt.ſ. ꝓpter maliciā. dereliq̇t me v̓tus mea ꝓpter īpotentiā. et lumē ocoloꝝ meorum. p̄pter ignorantiā. ⁊ quiam lūbi mei īpleti ſūt illuſionibꝰ. ꝓpter ꝯcupiſcentiā. Ex im potentia o qͦt ſūt fragilitates. ſiue qͣntum ad debilitatē reſiſtendi. ſiue qͣntū ad facili tatem cadendi. ſiue qͣntuꝫ ad difficultateꝫ ſtandi. Ex ignorantia qͦt ſūt cecitates. ſiue in cognoſcēdis. ſiue in diſcernēdis. ſiue in eligendiſ. Ex malicia qͦt ſūt iniqͥtates. ſiue in corde. ſiue in ore. ſiue in oꝑe. Ex ꝯcupīa ſūt tot praua deſideria q̄ mergūt ī iteritū. ſiue qͣntuꝫ ad ꝯcupīam diuitiaꝝ. ſiue deli ciaꝝ carnalium. ſiue honoꝝ. De his ſatis potes loqͥ. Reuerte ergo ſuffragatrix īpo tētie. reuerte illūiatrix ignorātie. reuerte ex piatrix malicie. reuerte refrigeratx ꝯcupīe De his qͣttuor Ecc̄. xxiiij. Ego mater pul cre dilcōis ꝯͣ ꝯcupīaꝫ. ⁊ timoris ꝯͣ maliciā et agnitōis ꝯ ignorātiā. et ſcē ſpei.i. firme. ꝯinfirmitatē ¶ C ¶ Item felices āplius qͥ poſt marie īuocatōꝫ ſciūt eā deſiderare reuerte īquiūt. ad q̇d. vt ītueamur te. Sū ma inq̇t Bern̄. eſt gl̓ia poſt deū te vid̓e. te frui. tibi adh̓ere. ⁊ in tue ꝓtectōis munimi ne demorari. iuxta illd̓ yſa. lx. Tunc videb̓ manifeſta cognitōe. ⁊ affluēs ꝯſūmata d̓ lectōne. ⁊ mitrabit̉ noua ⁊ inſꝑata delecta tōne. et dilatabit̉ cor tuū ex plena laudatō ne. Reuertere ergo vt itueamur te. quod magnū. qꝛ viderūt eā filie ſyon ⁊ btāꝫ dix Item vt intuendo amemꝰ te. qd̓ maiꝰ. qꝛ adoleſcentule dilexerunt te nimis. Can̄. j. Item vt amādo fruamur te. qd̓ maximū. qꝛ in odore vngentoꝝ tuoꝝ curremꝰ Iteꝫ fruendo laudemꝰ te. qꝛ ſurrexerūt filij eiꝰ ⁊ btīſſimā p̄dicauerūt. ꝓuer. vlt̓. Qd̓ ē ſuꝑ maximum. ¶ In Exaltatione ſancte crucis. Sermo. CCIXXX. Go dominuſ ex Ialtaui lignū humile. Eze. xvij D ¶ Hoc v̓bū ꝓpheticū tangit materiā hodierne ſolēnitatis. in qͣ agit ec cleſia exaltatōem ſcē cruciſ. et in premiſſis v̓bis innuūt̉ duo. vicꝫ crucis humilitas. cū dic̄. lignū huile. et eiuſdē ſublimitaſ. cū dicit. Ego dn̄s exalta. ¶ Et bene dn̄s ad iungit ſublimitati crucis humilitatem. vt ꝯſiderata hūilitate magis ip̄iꝰ ſublimitaſ eluceſcat. Dicitur nanqꝫ lignū hūile crux chriſti ꝓpter tria. Primo qꝛ de humili ele mento.ſ. terra. q̄ alijs elementis ē hūilior fuit creatū Vnde d̓r in Gen̄. ij. Produxit deus de humo omē lignū. ergo et iſtud li gnū. Iteꝫ hūile. qꝛ deſpecto ⁊ hūili officio deputatū. id eſt. patibulo. naꝫ hmōi ligna vſqꝫ hodie magis abiecta ⁊ humilia iudi cant̉. Vnde et in lege. maledictus omīs qͥ pendet in ligno dicitur. Item humile dici tur. quia poſt mortem chriſti hūiliter cō ſeruatur. nam iudei ne illud lignum chri ſtiani venerarent̉ profunde terra operue runt. Vnde poteſt cruci dici illud Yſaie. xxix. Humiliaberis.ſ. in conſeruatōne. de terra loqueris.ſ. ꝑ terremotū in inuentōe. qͣi de humo muſitabit eloquiū tuū ī odo ris mira fragratōne. ¶ E ¶ Sed ecce ¶ De exaltatione ſancte crucis lignū hoc humile ſublimauit dn̄s triplici ter.ſ. in paſſione. in inuentione. ⁊ in exalta tione. In paſſione ꝑ ſuppliciū. in inuentōe ꝑ miraculū. ſed in exaltatiōe ꝑ triumphuꝫ ¶ Exaltauit enī crucē tꝑe paſſionis qn̄ ſi cut d̓r Ioh̓. xix. Baiulās ſibi cruceꝫ ꝓceſſit ad locū paſſionis. Multū quidē ꝑ hͦ ſub limata fuit ꝙ creator omniū ſuper hume ros ſuos eā tulit. ſed multo plus in hoc ꝙ in ip̄a ſuſpendi voluit ⁊ ꝑ ipſius ſuppliciū de morte triumphauit. Pro quo ⁊ eccl̓ia cantat de ipſa. Suꝑ omnia ligna ſiluarū tu ſola excelſior in qua chriſtꝰ pependit et mors mortē ſuꝑauit. Propter cuiꝰ mor tis deuictionē ipſa viuifica crux ⁊ vitale li gnum in collectis dicit̉. Eſt enī ipſa arbor vite de qua humanū genus tꝑe paſſionis triplicē vitā carpſit. videlicet nature. Un̄ tunc multa corꝑa ſanctoꝝ ſurrexerūt. Itē vitam gratie. quia tūc culpa deleta fuit. ſic̄ dicit petrus ꝙ peccata noſtra ꝑtulit ſuper lignū. ⁊ gratia reſtituta. Itē vitam glorie. Un̄ latroni tunc dictū eſt. Hodie mecum eris in ꝑadiſo.i. in delectabili fruitione dei tatis. ſicut expoit auguſtinꝰ. Sic ergo do minus exaltauit lignū crucis ꝑ ſuppliciuꝫ ¶ F ¶ Secūdo exaltauit in inuentiōe ꝑ miraculū. Hoc eſt enī lignū de quo d̓r iob xiiij. Lignum habet ſpem ſi p̄ciſum fuerit rurſum vireſcit ⁊ rami eius pullulant. ſi ſe nuerit ī terra radix eius ⁊ in puluere emor tuꝰ fuerit truncꝰ illius ad odorē a q̄ germi nabit ⁊ faciet comā quaſi cū pͥmū planta tuꝫ eſt. Vere lignū hoc crux benedicta qͦd fuit lignū benedictuꝫ. ꝑ qd̓ fit iuſticia ſic̄ d̓r Sap̄. xiij. hoc ſpem habet.ſ. florendi iteꝝ ꝑ miracula. ſi p̄ciſū fuerit.ſ. a iudeis forman do in inſtrumentū ſupplicij. rurſuꝫ vireſcet quādo ſcꝫ in eo flos campi q̇ de ſe dixit. ſi ī viridi hoc faciūt. alligatꝰ fuit. ſenuit in ter ra radix eius. ⁊ quaſi mortuꝰ truncus eiꝰ quādo ſcꝫ interra defoſſum ꝑ multos an nos latuit. ſꝫ ad odorē aque.ſ. lachrymoſe orōis iude. germinauit odore. et comā fec̄ ꝑ multiplex miraculū. quaſi cū pͥmū plan tatum fuit ſcꝫ in monte caluarie. quia tūc terra mota eſt. ⁊ corꝑa ſanctoꝝ ſurrexerūt Matth̓. xxvij. Sic ⁊ in inuentione in eiſdē miraculis refloruit. Nā terra mota eſt. et qui fuerat mortuꝰ cū ſuꝑ crucē dn̄i ab he lena poſitus fuiſſet reſurrexit. Et pro tāto tunc dicit̉ in collecta. Deus qui in p̄clara ſalutifere crucis inuentione paſſionis tue mira. ſuſ. Sic ergo dominus exaltauit li gnum crucis in inuentione ꝑ miraculuꝫ. quia tunc etiā infirmi curati ſunt ¶ Ꝙ ¶ Tertio exaltauit eā in exaltatiōe ꝑ triū phum. Legit̉ enī in eccleſiaſtica hiſtoria ꝙ coſdroe rex ꝑſarū cum orientales ꝑtes ſub iugaſſet. ⁊ eccleſias deſtruxiſſet. ad ſepulcꝝ veniens domini crucē ſecū aſportauit Cō tra quē eraclius imꝑator veniens ⁊ in diſ crimine poſitus. adiutoriū ſancte crucis ī uocas. vicit coſdrōe ⁊ ī turri aurea ſedētē occidit. ⁊ cruce recepta totā terraꝫ orienta lem virtute eius recuꝑauit. ⁊ hec eſt cauſa hodierne feſtiuitatis.ſ. glorioſus chriſtia norum ꝑ ipſam triumphꝰ. Nec mirū ſi ip ſa crux tantū triumphū effecit. cū etiā ipſi us crucis figura ſiue ſignū aduerſas ꝑtes ſuꝑet ⁊ deuincat. Vnde legit̉ in eccleſiaſti ca hiſtoria. ꝙ cum conſtantinꝰ ꝯtra maxē tium tyrannū pugnare debuiſſet. cogitas quid ageret. aſpiciēs ī celū vidit ſignū cru cis. ⁊ angelos ſibi dicentes. In hoc vinces dumodo hoc ſignū habes in vexillo impe riali. Quod et fecit. Nā ſe in fronte ſignas ⁊ in manu dextra ſignū crucis geſtanſ. ad uerſariū ſuꝑauit Vnde auguſtinus Ma gna crucis ſublimitas que de patibulis la tronum tranſit ad frontes imperatorum Et non ſolū hoc ſignū de viſibilibꝰ aduer ſarijs. ſꝫ etiā de iuiſibilibus ſcꝫ demonibꝰ triumphat. Vnde Caſſiodorus inquirēs quare chriſtus mortē crucis elegerit dicit. Si ferro truncatꝰ aut ignibus ꝯſumptꝰ aut lapidibus obrutus. aut fluctibus de merſus fuiſſet. quo ſigno pelleret̉ diabolꝰ quo vexillo chriſtianorū frons tuta māſiſ ſet In huius figura dictū eſt Ezec. ix. Suꝑ que inueneritis thau ne occidatis euꝫ. Et in Apoc̄. p̄cipitur locuſtis que habēt ſuꝑ ¶ De exaltatione ſancte crucis ſe regem angeluꝫ abyſſi. vt non ledant niſi illos qui non habent ſignū dei. Vnde bea tus Gregoriꝰ in dial̓. refert de iudeo. q̇ dor miēs in domo deſerta. poſtqͣꝫ euigilās vi dit domū plenā demonibꝰ. cōpulſꝰ cruce ſe ſignauit. ⁊ per hoc non ſoluꝫ demones euaſit. ſed etiā baptizatus ad vitā eternā ꝑ uenit. Ad quā nos ꝑducat ¶ De eodem feſto Ihi abſit gloria ri niſi in cruce dn̄i noſtri ieſu chri ſti. De hoc require ſermonē ī in uentione ſancte crucis. ¶ De eodem feſto Ser. CCI. XXXI Unc iudiciū eſt mundi nunc p̓nceps huiuſmun di eijcietur foras. et ego ſi exalta tus fuero a t̓ra oīa trahā ad meipſuꝫ Ioh̓ xij. ¶ H ¶ In verbis iſtis oſtendit domi nus virtutē paſſionis quā ī cruce ſuſtinu it. Oſtendit autē eā tripliciter. videlicet re ſpectu mundi. reſpectu diaboli. ⁊ reſpectu hominis iuſti. Reſpectu mundi oſtendit virtutē ex ipſius cōdemnatione. cuꝫ dicit. Nunc iudiciū eſt mūdi. Reſpectu diabo li oſtendit virtutē ex ipſius debellatiōe. cū dicit. Nūc pͥnceps mundi huius eijciet̉ fo ras. Reſpectu hominis iuſti oſtendit vir tutem ex ipſius ad ſalutē attractiōe. cū di cit. Ego ſi exalta. fuero a t̓ra oīa tra. ad me ipſum ¶ Referēdo ergo nunc ad tempu paſſionis dicit chriſtꝰ. Nūc iudiciuꝫ ē mū di. Et quale iudiciū oſtendit Ioh̓. iij. dicē Hoc eſt aūt iudiciū. qͥa lux venit ī mūduꝫ. ⁊ dilexerūt hoīes.ſ. mudani tenebras magͥ qͣꝫ lucem erāt enī illoꝝ mala oꝑa. Et q̄ ſint mūdanoꝝ mala oꝑa que diligūt oſtendi Ioh̓. in. can̄. ij. dicens. Omne quod ē ī mu do. aut eſt cōcupiſcētia carnis. aut concu piſcētia oculoꝝ. aut ſuꝑbia vite. Sed certe lux.i. chriſtꝰ veniens in mundū. nō ſolū v̓ bo ſed etiā facto. hec tria tꝑe paſſionis in aſperitate. ꝯcupiſcētiā reꝝ. pauꝑtate. ſuper biam v̓o vite. humilitate dānauit. Et hec tria omnia in exceſſu ꝑpeſſus eſt Nā aſpe ritas doloris nunqͣꝫ ſimilis fuit. Vn̄ Tre. .j. O vos oēs qui trāſitis ꝑ viā attendite ⁊ videte ſi eſt dolor ſimilis ſicut dolor meuſ. Et hiere. viij Nō eſt dolor ſuꝑ dolorē meū Hūc exceſſum doloriſ p̄dixit etiā ſibilla di cens. Cōuenient ſacerdotes hebreoꝝ ꝯtra illum q̇ multa ſigna fecit. ⁊ cōprehendent eum. dabūt autē alapas deo manibꝰ ince ſtis. ⁊ in vultū ſacro expuēt venenata ſpu ta. Dabit v̓o ad verbera dorſum ſanctum ac colaphos accipiēs tacebit. ad cibū autē fel. et ad ſitim acetū dabūt. ⁊ ſuſpendēt euꝫ in ligno. ⁊ nihil valebit eis. q̇a tertiā die re ſurget. De hoc etiā exceſſu doloris quem chriſtus in cruce ſuſtinuit dicit Bern̄. Ca put tremendū celeſtibꝰ ſpiritibꝰ ſpinaruꝫ denſitate cōfigit̉. oculi nitidiores ſole velo obfuſcant̉. aures audiētes cantꝰ angl̓icos audiūt pecccatoꝝ inſultꝰ dicentiū. crucifi ge crucifige eū Os quod docꝫ angelos fel le ⁊ aceto potat̉. et facies ſpecioſa pre filijs hominū ſputis iudeorū deturpat̉. manuſ que fundauerunt celos cruci clauis affixe extendūt̉. pedes quoꝝ ſcabellū adorandū eſt. qͥa ſanctū eſt. cruci clauis aſtrīguntur ¶ Itē pauꝑtatē etiā artiſſimā ſuſtinuit. et hoc patet in ſex. In pecunie nō poſſeſſiōe. quia nō habuit vnde vitā redimeret. Itē ī amicorū amiſſione. quia no habuit q̇ pro eo corā iudice ſtaret. Itē in veſtiū nudatō ne. quia nō habuit in cruce vn̄ carneꝫ oꝑe riret. Itē in terre ſubtractione. quia nō ha buit de ea vbi pedē figeret. Itē in cibi ⁊ po tus ſubtractiōe. quia non habuit quidbi beret aut comederꝫ. Itē pauꝑ fuit a mem broꝝ incolumitate ⁊ libertate. quia nō ha buit membrū a paſſiōe liberū de quo ſe iu uare poſſet. niſi linguā acēto ⁊ felle vltimo impeditā. Et vt artiſſimaꝫ in ipſo pauꝑta tem cōcludaꝫ. in cruce ſuſpenſus nō habu it vbi caput ſuuꝫ reclinaret. Vnde inclina to capite tradidit ſpūm ¶ Itē humilitatē etiam immēſam oſtēdit. quoniam altiſſi ¶ De ſancto mattheo mus altiſſimi filiꝰ ſit virorum nouiſſimꝰ. gloria angelorū ſit ludibriū peccatoꝝ. D cuiꝰ humilitate Phil̓. iij. Humiliauit ſe metip̄m. Vbi dicit gͦ o. vſqꝫ ad incarnatio neꝫ. vſqꝫ ad diaboli teptatione. vſqꝫ ad po puli deriſionē. vſqꝫ ad ſputa. vincula. ala pas ⁊ flagella. ⁊ ſi parū eſt hoc. aliqͥd de ge nere mortis addenduꝫ eſt. nō cuiuſcūqꝫ ſꝫ crucis. qͥ ceteris ignominioſior eſt. Et qͥa chriſtꝰ ꝑ tria p̄dicta videlicet ꝑ aſperitateꝫ carnis laſciuiā. ꝑ pauꝑtatē cōcupiſcentiā ꝑhumilitatē ſuꝑbiā in cruce dānauit. ꝓpt̓ hoc dicit dn̄s. Nūc iudiciū eſt mūdi. iudi cium vtiqꝫ ꝯdēnationis. ¶ I ¶ Secūdo on̄dit v̓tutē paſſionis chriſti ī cruce qͣntuꝫ ad diaboli debellatione. cū dicit. Nūc pͥn ceps mundi huiꝰ eijciet̉ foras Hoc dixit ꝓ tꝑe paſſiōis qd̓ imminebat. tūc enī p̓ncepſ mūdi.i. amatoꝝ mūdi. vel p̓nceps ꝑ vſur pationē. ⁊iectꝰ eſt. Eiectꝰ eſt aūt tripliciter ¶ Primo qͣntū ad ptātem trahentē. q̄ be ne ablata eſt. qꝛ nō poteſt ſctōs trahere ad limbū ſicut pͥus. imo an̄ tractos tūc ami ſit. ſicut d̓r Zach̓. ix. Tu aūt in ſanguine te ſtamēti tui eduxiſti vinctos de lacu. Et cō locen.j. Expoliās ꝑ ſanguine eiꝰ pͥncipat ⁊ poteſtates ¶ Ite eiectꝰ eſt qͣntū ad pote ſtatē impellente. q̇ a paſſione chriſti ml̓tuꝫ eſt diminuta intātu ꝙ non poteſt vincere niſi volentē. ſicut dicit greg̓. Qd̓ etiā oſtē dit̉ Ezech̓. xxx. in figura vbi dicit̉. Brachiū pharaonis regis egypti ꝯfregi. ⁊ ecce non eſt obuolutū vt reſtitueret̉ ei ſanitas Itē eiectꝰ eſt qͣntuꝫ ad poteſtatē obſidentē. ex pulſus eſt ei tūc a cordibꝰ hominū. et quo tidie expellit̉ v̓tute crucis. Ipſe enī erat ille fortis de quo legit̉ Lu. xj. Qui cuſtodiebat atriū ſuum. ſꝫ fortiore.i. chriſto ſuꝑueniēte ablata ſunt oīa vaſa q̄ occupauerat. Vnd̓ ꝓuerb̓. xx. Diſſipat impios rex ſapīēs ⁊ in curuat ſuꝑ eos fornice.i. arcu triumphalē ſcꝫ crucē Intantū aut triuphat in demoni bus arcꝰ crucis ꝙ vbicūqꝫ incuruat̉ etiaꝫ ꝑcrucis ſignationē. fugat demones. ſic̄ di cit Hiero. Vn̄ legit̉ de beata margareta ꝙ cū diabolꝰ in ſpecie draconis ip̄am deglu tiſſet. ⁊ ipſa ſignū crucis feciſſet. draco me dius crepuit. ¶ K ¶ Tertio tagit v̓tuteꝫ paſſionis in cruce in hoīm ad ſalutē attra ctione. cū dicit. Ego ſi exaltatꝰ fuero omīa trahā ad meipſum. In hoc ꝙ dicit oīa tra ham. nō eſt intelligendū niſi de illis q̄ ſunt trahibilia. ſicut eſt hō. Sunt eī inter ſpūa lia angeli boni. ſꝫ nō ſunt trahibiles. qͥa nō habēt neceſſitatē vt trahant̉ qͥa ꝑpetuo ſūt cōfirmati in grā. Sunt etiā angeli mali. ſꝫ nec iſti trahibiles. quia nō habet poſſibili tatem ad tractioneꝫ. ſic enī ceciderūt ꝙ nō adijciet vt reſurgāt. Sunt ⁊ corporalia vi lapis ⁊ ligna. equus ⁊ bos. ⁊ alia armalia. ſed nec hec trahibilia. quia nō ſunt creata ad fruendū deo. Solus trahibilis eſt ho qͥa ⁊ neceſſitatē ex culpa. ⁊ īdoneitatē ex na tura. ⁊ poſſibilitatē ex gratia habet. Sic er go dicit̉ hic oīa. homo. ſicut in marco dici tur. omnis creatura. qͥa cōmunicat cuꝫ oī creatura Vel dicit. oīa trahā. i. de omni ge nere hominū. ſcꝫ de genere diuituꝫ et pau perum. ſenu ⁊ iuuenū. paganoꝝ ſiue iude orum. Actu. x. In v̓itate cōperi ꝗa nō eſt ꝑſonarū acceptor deꝰ. ſed in omni gente qͥ timet deū acceptꝰ eſt illi. Trahā inquit ad meipſum.ſ. vt vbi ego ſum illic ſit ⁊ mīſter meus. Quo noſ perducat qui trahit illuc omnia ¶ De eodem feſto. Portet exaltari filium hominis vt omīs qui cre dat in ip̄m nō pereat. ſed habeat vitam eternā. Hunc ſermonē reqͥre in iuē tione crucis ¶ De ſancto mattheo apoſtolo et euangeliſta ¶ Ser. CI. XXXII. Urgens ſecutus eſteum. Matih̓. ix ¶ L ¶ Circa hāc ſequelā notanduꝫ. ꝙ beatus mattheꝰ ſecutꝰ eſt chriſtū celeriter. Un̄ qͣꝫ cito dixit. ſeq̄re me. ſurgens ſecutꝰ eſt eum ¶ Itē ſecutꝰ eſt eū cōueniēter. qꝛ chriſtuꝫ pauperē pauꝑſecutꝰ eſt. Un̄ Luc̄. v. dicit̉. ¶ De ſancto mattheo Relictis omnibus ſurgens ſecutuſ eſt eū ¶ Item ſecutꝰ eſt gaudēter. In ſignuꝫ hu ius fecit ei magnū conuiuiū. ſicut dicit̉ Lu ce. v. ¶ In pͥmo ſcꝫ ꝙ ſtatim ſurgens ſecu tus eſt eum. innuit ꝙ ad ſequendū chriſtu nulla debet eſſe ꝓcraſtinatio. Ecc̄i. v. Ne tardas conuerti ad dominū. et ne differaſ de die in diē. Iteꝫ nulla dꝫ eſſe deliberatio. Poſt magni enī angeli conſiliū delibera tio non debet ſequi. Vnde Luce. ix. illi qui ante q̄m vellet ſequi chriſtum volebat pri us renuciare domi. dixit ieſus ꝙ non erat aptus regno dei. Item nulla debet eſſe ex cuſatio. quia etiā ille qui ꝑ opera pietatis in parentes ſuos ſe de ſequela chriſti excu ſare voluit dicens Matth̓. viij. Domine permitte me pͥus ſepelire patrē ⁊ matrem. audiuit. Sine inqͣt mortuos ſepelire mor tuoſ. Sequere ergo celeriter ꝓpter tria. vi delicet ꝓpter mortis accelerationem. Ecc̄. xiiij. Memento quoniā mors nō tardat. Seneca. Neſcis q̇ loco mors te expectat. ideo tu eam in omni loco expecta. Iob. ix. Si venerit ad me non videbo eum ſcꝫ qn̄ veniet ꝑiudiciū mortis. hoc enim p̄uidere non poſſumus Item ſequere celeriter ꝓpt̓ ianitoris expectationē. qui dicit Mat. vij Contendite intrare ꝑ anguſtam portā ne ſcꝫ cū fatuis virgininibus excludamī Un̄ auguſtinus. Hec vox coruina cras cras. multos decipit. et ſubito claudit̉ eis hoſti um. et manent foris cum voce coruina q̄ nolunt habere gemitu columbinū. Item ſequere celeriter ꝓpter faciliorem ſatiſfacti onem Mitius enī hic ⁊ breuiori tempore quātucunqꝫ ſuſtinemus ſatiſfacimꝰ qͣꝫ in futuro. Propter qd̓ in figura dictum eſt Ezech̓. iiij. Dieꝫ pro anno dedi tibi. ¶ M ¶ In ſecundo ſcꝫ in hoc ꝙ relictis omībꝰ ſecutus eſt eum. innuit ꝙ debemus euꝫ ſe qui cōuenienter. quia pauperē chriſtum pauperes ſequi debemus. Cemꝑalia enī ſunt onus. Vnde nudū chriſtū qui exulta uit vt gygas ad currendā viā cum tempa libus ſequi nō poſſumꝰ. Propter ꝙ mat. xix. pͥmo dixit petrus. Ecce nos reliquimꝰ oīa. ⁊ ſb̓dit. ⁊ ſecuti ſumꝰ te Et beatꝰ math̓. relictis omnibus ſurgens ſecutus eſt euꝫ ¶ Relinquenda autē ſunt temporalia ꝓ pter tria ¶ Primo quia penoſa. naꝫ tem poralia acquirūtur cum labore. poſſident̉ cum timore. amittunt̉ cū dolore. Vnde et a domino in euangelio. quia pungūt ſpi nis cōparātur ¶ Item relinquenda ſunt quia periculoſa Sunt eī laqueus diaboli Unde Iob. xviij. de auaro. Tenebit̉ plan ta eius. ſcꝫ auari laqueo. et exardeſcet con tra eum ſitis. Iſte eſt laqueus cuꝫ quo ve natur diabolus auaros. Vnde. jͣ. ad Thi. vj. Qui volunt diuītes fieri incidunt in tē ptationem ⁊ in laqueuꝫ diaboli. Quā du rus laqueus ſint diuitie. patet matthei. xix in adoleſcente. cuiꝰ pedem. id eſt. affectum cū ſaluator noſter verbis ſalutaribus qͣſi quibuſdā inſtrumentis euellere voluiſſet non ꝓfecit. abijt enī ille poſt verba ſaluato ris triſtis. erat enī multas habens poſſeſſi ones. Vnde penſate chariſſimi in quanto periculo ſunt qui multis temporalibꝰ ſū irretiti. ¶ Item relinquenda ſunt temꝑa lia. quia fraudulenta. Quecunqꝫ ei mun dus cuꝫ ipſis deoſculat̉ decipit ſicut iuda Un̄ illa eſt vox mundi ad demones Quē cunqꝫ oſculatus fuero ipſe eſt tenete eum ⁊ ducite. Nō ei ꝑmittit mundus ipſa tem poralia a diuitibꝰ deportari. ſed tantuꝫ de oſculatur eos cū eis vt ip̄os decipiat. Vn̄ Exo. x. dicit diuitibus mundus. Ques ve ſtre ⁊ armenta remaneāt ſcꝫ mihi. paruuli veſtri eant vobiſcū. Imo accidit ꝙ parēteſ ⁊ amici ſtatim omnia diripiunt. ſicut dici tur Ezechie. xxiij. Suſcitabo omnes ama tores tuos contra te. ⁊ denudabūt te veſti mentis tuis. et tollēt vaſa glorie tue. ¶ N ¶ In tertio ſcꝫ ꝙ ſtatim fecit chriſto cōui uium. innuit ꝙ debemꝰ ip̄m ſequi gaudēt̉ et hoc ꝓpter tria. ¶ Primo ꝓpter ſpūalis infirmitatis euaſionē ꝓpter qd̓ in hͦ euan gelio vocat ſe medicū. cū dicit Nō eſt opꝰ valentibꝰ medicꝰ. Nulla eſt ei infirmitas quā hic medicꝰ nō curet. dumo ſibi ꝑcon feſſiōꝫ on̄dat̉. Eſa. xliij Narra ſi q̇d habes ¶ De ſancto mattheo vt iuſtificeris Matth̓. viij Ego veniam ⁊ curabo eū. ¶ Itē debemꝰ gaudēter ſequi ꝓpter ipſiꝰ p̄mptā ſubuentionē. quia eniꝫ magni medici nō libenter niſi ꝓpter pecu niam curat. vt gaudenter ipſum ſeqmur oſtendit ꝙ talia a nobis non reqͥrit dicēs. Miſericordiā volo ⁊ nō ſacrificiū. Pro uerb̓. xj. Facere miſericordiā ⁊ iudiciū ma gis placet deo qͣꝫ victime. ¶ Itē tertio de bemus ſequi gaudēter ꝓpter aliorū edifi cationem. Vnde ſequitur ꝙ multi publi cani ⁊ peccatores venientes diſcumbebāt cū eo. Veniebāt enī ꝓuocati ex penitentia matthei. aūt ꝯfiſi de miẜicordiā chriſti. E certe oportet nos gaudere cū frater noſter qͥ mortuus fuerat ꝑ culpaꝫ. ꝑ pnīam reui uiſcit. Et ſi angelis dei eſt gaudiū ſuꝑ vno peccatore. quāto magis nobis debet eſſe vbi multi publicani ⁊ peccatores ꝓpt̓ nos cōuertuntur. ¶ De eodem Ser. ¶ CI. XXXIII On egent qui ſa ni ſunt medico ſed q̇ male habēt. Luc. v. ¶ O ¶ Homo ignotꝰ in aliena regione cōſtitutus ip̄e teſtimoniū phibet de vtilitate ſui officij. et cui compe tat ſuū officiū oſtendit. ſic dei filius quem nemo nouit niſi pater. poſitus in hͦ exilio. ſicut patet in p̄miſſis verbis fecit. Tria enī in ipſis ponunt̉ a dn̄o. videlicet ſui officij oſtenſio. Ipſiꝰ officij circa humiles execu tio. Et a ſuo officio ſuꝑborū excluſio. Offi cij ſui inſinuatio eſt. cuꝫ dicit ſe medicum. Suꝑborum ab eo ex officio excluſio tā git̉ cum dicit. Non egent qui ſani ſunt medi co ⁊cͣ. Circa huiles officij executo innuitur cū dic̄. ſed qui male habent ¶ Primo igi tur oſtendit officiū. cum dicit ſe medicum quia v̓e ad hoc venerat ſicut d̓r in Eſa. vt mederet̉ contritos corde.i. totū genus hu manū contritu. Un̄ Augꝰ. Magnus ve nit medicus. qꝛ magnꝰ vbiqꝫ iacebat egro tus. Sciens aut magnū egrotū velut vn guentarius cōfecit ex omnibꝰ ſpeciebꝰ pa radiſi pigmenta ſuauitatis. qn̄ hūanā na turam aſſumpſit. Tūc enī vnctionibꝰ ſua uitatis pixide corꝑis ſui repleuit vt eas in hunc mundū apportaret. De qua plenitu dine poſt apertionē pixidis nos oēs acce pimus. vt dicit Ioh̓. Sicut enī virtꝰ medi cine non ſentit̉ niſi in aꝑtione pixidis. ſic ī apertiōe huiꝰ pixidis ex virtute medicine totus mundus curatꝰ fuit. ita ꝙ ille q̄ vixi dem aperuit virtutē ſenſit. ſcꝫ longinꝰ Tra ditur enī ante cecus fuiſſe. et tūc illumina tus. Hanc medicinā cōfecerat medicuſ. q̄ ſeipſuꝫ curauit tertiā die a mortuis reſur gendo. Hic eſt medicus qui eſt honoran dus ꝓpter ipſiuſ magnā benignitatē quā oſtendit ꝓpter noſtrā multimodam infir mitatem. Quis enī medicorū eſt tante in telligentie vt grauiter infirmum ſine infir mi ꝑpeſſione curaret. aut ſi hoc nō poſſet illud quod infirmꝰ pati deberꝫ ꝓ infirmo ſuſtineret. Ecce noſter benignꝰ medicus vtrūqꝫ fecit. Homine enī infirmū ſine ipſi us ꝑpeſſione ſanauit. īmo quattuor preci pua que infirmis a medicis imponuntur ipſe infirmo cōpatiendo in ſeꝓ infirmo tu lit. videlicet longā dietā ſeruando. xl. enim diebus ieiunauit. Sudorē ſanguinis per totū corpus ſufferēdo ita ꝙ etiā in terrā ꝓ fluxit. Potione amara ſumendo.ſ. vinuꝫ mirratū ⁊ acetū. Vltimo minutioneꝫ du ram patiendo. et hoc non in vna vena. lꝫ ī manibus ⁊ in pedibus. ⁊ nō ſolū in illis. ſꝫ etiā in latere. Uere bene dura minuto. qͥa duro flebotomo.ſ. lancea et clauis cum qͣ bus imꝑij minutores. nō ex ignorantia. ſꝫ ex ſeuicia. pͥus foderunt qͣꝫ ꝑcuſſerunt. iu xta illud. Foderūt manus meas et pedes meos ⁊c. Ex hac ſanguinis minutiōe infir mus pͥmo curatꝰ fuit. qd̓ ipſe medicꝰ ſub quadaꝫ ſimilitudine oſtendit dicens: Si milis factꝰ ſum pellicano ⁊cͣ. Adapta. Et ꝑ talē minutionē ⁊ mirabilē curationē non immerito ſe medicū dixit ¶P ¶ Secun do ꝙ ſuū officiū ſuꝑbis nō cōpetat inſinu at. cuꝫ dicit. Non egent q̇ ſani ſunt.i. q̇ ſe ſa nos eſtimāt. Vn̄ gloſa. Ideo vos vito. q̇a ¶ De ſancto mauricio putatis vos nō indigere. Eſt enī ſpēs ſuꝑ bie cum qͣs ſibi attribuit hoc qd̓ nō habet. Sic phariſei ſibr iuſticiā attribuebat quā minime habebant. imo graui infirmitate depreſſi medicū reſpuebāt. Oſtēdit enim eis medicus ꝑ ipſoꝝ oꝑa tanqͣꝫ ꝑ vrinam ipſoꝝ grauē infirmitateꝫ dicēs. Ve vobis ſcribe ⁊ phariſei q̇ ſil̓eſ eſtis ſepulcris deal batis. qͥ extrinſecus parēt hominibꝰ ſpeci oſa. intus aūt ſunt plena ſpurcicia. Sic et vos afforis quidē ꝑetis hoībꝰ iuſti. intus aut pleni eſtis hypocriſi ⁊ iniqͥtate. Pha riſei enī ad inferiores ſe cōꝑando. quia qd̓ ammodo inferioribꝰ meliores videbant̉. ſe iuſtos credebāt. ſicut ⁊ ille phariſeꝰ qui cōparando ſe ad inferius. quia nō erat ſic̄ ceteri raptores iniuſti adulteri. et velut pu blicanus iuſtum ſe reputās gras agebat. Sed ſi hic phariſeus cūalijs phariſeis ſe ad ſuꝑius cōparaſſet.ſ. patriarchis ꝓph̓is tunc cōprehēdiſſet ꝙ in cōparatione illoꝝ nullius iuſticie fuiſſet. Prima ei cōꝑatio dat p̄ſumptionē. Secunda humilitatem Primā habebāt phariſei ſe iuſtos preſu mentes. ⁊ ideo a curatiōe medici excludu tur. cū dicit Nō egent qui ſani ſunt ⁊cͣ. Se cundā habet boni. qui poſtqͣꝫ ad ſuꝑiꝰ cō parationem faciūt. ⁊ nihil cū ſanctis com mune ſibi inueniūt. humiliter infirmitatē ſuā recognoſcūt. ⁊ ideo a vero medico cu rari merētur ¶ Q Ꝙ autē ad humileſ extendat̉ eius curatio on̄dit medicꝰ. cum dicit. ſed q̇ male habent.i. q̇ recognoſcut ſe maſe habere. egent medico. Un̄ glo. Hoſ iuuo quia penitēdo dant locū grē. Et hoc patet hodie in matth̓. q̇ humiliter infirmi tatem ipſiꝰ recognoſcēs. mox a medico ſa lutis eſt curatuſ. nō eſt enī dubiū qͥn cum magna humilitate tūc medico īfirmitateꝫ aperuit. cū vſqꝫ in pn̄tem die omnibus in euangelio ſuo notā faciat ſpem infirmita tis ſue. cū ſe dicit teloneariū et publicanuꝫ Nā cū alij euāgeliſte ſicut lucas ⁊ marcꝰ de ipſo ſcribētes. ad honorē euāgeliſte in firmitatē ſuā ſubticent. ip̄e in principio de ſcribens accuſator eſt ſui dicēs ſe publicanum et peccatorē. vt oſtenderet nulluꝫ de venia debere deſperare. vt oſtenderet ꝙ d̓ facili cōſequit̉ curationē a medico qui co gnoſcit et oſtendit ſuā infirmitate. qͥa non egent qui ſani ſunt medico. ſed qui male habent ¶ De eodem. Idelis ſermo et omni acceptione dignus. qꝛ chri ſtus ieſus venit in hunc mundū pctōres ſaluos facere. Hūc ẜmone req̇reī ꝯuerſiōe ſancti pauli ¶ Mauricij et ſociorum eius Ser. ¶ ¶I. XXXIIII. Ancti per fidem vicerūt regna oꝑati ſunt iuſticiā adepti ſunt repromiſſiōes. ¶ R Hec v̓ba apoſtoli ſcripta ſunt ad Heb̓. xj. que eccīā ad cōmendationē beati mauri cij ſociorūqꝫ eius in hodierna legit epiſto la. In q̇bus v̓bis ad cōmendationē ipſoꝝ tria tangunt̉.ſ. mali debellatio. boni execu tio. ⁊ pro vtroqꝫ mercedis aſſecuto. Pri mū ſcꝫ mali debellatio tangit̉ cū dicit̉. Sā cti ꝑfidē vicerūt regna. Secunduꝫ.ſ. boni executio cū additur. oꝑati ſunt iuſticiam. Tertiū v̓o cuꝫ ſubdit̉. adepti ſunt reꝓmiſ ſiones. Prima duo ꝑtinet ad ſtatum vie. Sed tertiū ad ſtatu patrie ¶ Sed pēſan dū nobis. qͥa vbi exprimit̉ eorū merituꝫ ꝙ̄ meruerūt in ſtatu vie. primo ponitur ma li debellatio. ſecūdo boni executio. qꝛ teſte beato greg̓ bonū meritorie non agit̉ niſi pͥ us malū deſerat̉. Vn̄ dn̄s dās ppl̓o iudai co monita ſalutis per ꝓph̓am pͥmo dicit. Quieſcite agere ꝑuerſe. poſt ſubdit. diſci te bn̄facere. Ideꝫ ergo ordo ſeruat̉ in p̄miſ ſis v̓bis. cū pͥmo dicit. Sācti ꝑ fidem vice runt reg. ⁊ poſt ſubdit. oꝑati ſūt iuſticiam ¶ S ¶ In debellatiōe aūt mali q̄ primo ponit̉ tria oſtēdunt̉. Primo q̇ vicerūt. qͥa ſancti. Scd̓o q̇d. qͥa regna. Tertio ꝑ q̇d. qꝛ ꝑfidē In pͥmo innuit̉ beatoꝝ in fidei feruo re firmitas. ſiue ſoliditas. qͥa ſancti ideꝫ eſt ¶ De ſancto mauricio qd̓ firmi. ſicut innuit glo. ſuꝑ illud. Sācti ficet̉ nomē tuū. In ſecūdo on̄dit̉ malorū q̄ vicerūt multiplicitaſ. qꝛ nō regnū. ſꝫ regna vicerūt. In tertio ꝑpendit̉ chriſtiane fidei ꝑ quā vicerūt virtuoſitas ſiue vigoroſitaſ tante enī v̓tutis eſt fideſ vt queqꝫ mala va leat ſuꝑare. Intuēs ergo eccīa martyrū in fidei feruore firmitate ſiue ſoliditate dicit. Sācti.i. firmi. Firma ei ⁊ ſolida d̓r illa ma teria q̄ abūdāti aqͣ mollificari n̄ pōt. vel q̄ omni genere metalloꝝ ꝯteri nō pōt. Ecce ergo hoc p̄dicto modo firmi īueniūt̉ mar tyres. Aduerſarij ei chriſtiane fidei ī qua erāt fundati ⁊ firmiſſimo charitatis ceme to aſtricti. vt auellerēt eos. multa mollifi care aqua attēptabāt. Un̄ alios in flumi na. alios ī ſtagna. alios etiā in maria mer ſerunt. vt patet in clemēte ⁊ in multis alijſ Sed vt de ipſis catat eccīa In aqͦs validiſ in ſua ſoliditate illeſi inuēti ſunt. Cū eī flu men illiſuꝫ eſſꝫ domui eoꝝ ꝑ ſoliditate mo ueri nō poterat. fundata enī erat ſupra fir mam petrā.ſ. chriſtu. ⁊ firmo cemēto diui ni amoris cōpaginata. ⁊ etiā vnita. qͥa ẜm apl̓um. q̇ adheret deo vnꝰ ſpūs eſt cū eo. ita vt audacter dicerēt illd̓ apl̓i. Quis noſ ſeꝑabit a charitate dei. qͣſi nullꝰ Ecce arca nor validis aqͥs vndiqꝫ circūdat̉. ⁊ tamen verus noe.i. chriſtꝰ in ea nō ſuffocat̉. q̄ vti qꝫ tūc dicit̉ ſuffocari cū ipſiꝰ fides ⁊ amor extinguit̉. qd̓ nō ꝯtigit in martyribꝰ. ita vt poſſent dicere. aque multe nō poterant ex tinguere charitatē. ¶ Itē aduerſarij vt ſo liditatē eorū reſolueret ignē adhibuerunt Un̄ alios igni aſſauerūt. vt laurentiuꝫ. ali os in feruēti oleo decoxerūt. vt ioh̓em euā geliſtā. alios feruētiſſimo plumbo ꝑfude rūt. vt de multis legit̉ in kalēdario. Sꝫ qͣli bet martyrū in igne nō reſolutꝰ ſed potiꝰ ſolidatꝰ poterat illud pſal. dicere Igne me exa. ⁊ nō eſt inuēta in me iniq̇tas. vt ꝯtem pto creatore adoraret̉ creatura. q̄ eſt iniq̄ tas maxima. ⁊ negatio ꝯtra deū altiſſimū Un̄ dicit joh̓. Ecce rubus moyſi ardēs ex tra. intus nō depaſcit̉. qꝛ martyres exteri cōbuſti. interiꝰ in fide nō debilitabant̉. vt q̇libet eorum diceret illud Ecc̄i. In medio ignis nō ſum eſtuatꝰ ¶ Itē aduerſarij vt ſoliditatē martyrū infringerēt diuerſo ge nere malleoꝝ eos attēptauerūt. que diuer ſa genera malleoꝝ on̄dit apl̓us cum dicit: Lapidati ſunt vt ſtephanꝰ. ſecti ſunt ſecu ribus. vt dionyſiꝰ. in occiſione gladij mor tui ſunt. vt beatꝰ mauricius cū ſocijs ſuis Sꝫ beati martyres malleoꝝ ictꝰ ſufferēte tanqͣꝫ nobile aurū nō ſunt cōtriti. ſꝫ potiuſ in fidei feruore dilatati. ita vt q̇ſqꝫ eorū di ceret. In tribulatōe dilataſti me. Ecce tem plum veri ſalomonis intra qd̓ malleus et ſecuris ⁊ omne ferruꝫ nō audiebat̉. licet eī martyres tanqͣꝫ templū extra diuerſis tu derent̉. intus tamē nullo ſono terroris cō cutiebātur. quo meticuloſi concutiunt̉. de quo Iob. Sonitꝰ terroris ſemꝑ in auribꝰ eius. Quia ergo martyres tā firmi ī fide ſunt. merito dicunt̉ ſci T ¶ Et hi ꝑfirmi tatem ſuā regna vicerūt. Illa inqͣꝫ regna d̓ q̇bus in pſal. Seon regē amorreorū et og regē baſan. ⁊ omnia regna chanaan. Se on interpretat̉ calens. et ſignat diabolum qui adeo calens eſt ꝙ teſte Iob. alitus eiuſ prunas ardere fac. alitus inquā ſuggeſti onū eius ardere facit fomitis prunas. Et apoſtolus ſuggeſtiones eiꝰ ignea tela vo cat dicens. vt poſſitis ignea tela neq̄ſſimi extinguere. Hic eſt rex amorreoꝝ.i. pctōrū quia ipſe eſt rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbie. Og interpretat̉ cōgregās. et baſan cōfuſio. ⁊ ſi gnificat mundū ⁊ mundanos. qui nō ali ud qͣꝫ terrena ſapiūt et paleas cōgregant temꝑalium. Vnde Exod̓. Diſperſus ē po pulus per totā terraꝫ egypti vt congrega rent paleas. Quibꝰ confuſio conuenit. qꝛ teſte apoſtolo. gloria eoꝝ in confuſione q̄ terrena ſapiunt. Chanaan interpretat̉ hu milis vel motus. et ſignat carne que d̓ hu mili materia. id ē. de terra facta eſt. et dicit̉ motus quia ſꝑ mouet̉. ſpiritui aduerſādo Huius regna ſunt qͥnqꝫ ſenſus corporis. ¶ U ¶ Hec ſunt ergo regna q̄ vicerunt. mundi. carnis. et diaboli. que dicuntur re gna reſpectu eorū in quibus regnāt ¶ Et ¶ De ſancto mauricio quia mundus caro ⁊ demon in bonis re gnare cupiunt. cōtra eos mouent diuerſa prelia. Unde apoſtolus Non eſt nob̓ col luctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguineꝫ. ecce pͥmus. ſed aduerſus mundi rectores tene brarū. ecce ſecūdus. cōtra ſpiritualia neq̄ cie in celeſtibꝰ. ecce tertiꝰ ¶ Primꝰ ſcꝫ ca ro pugnat voluptate vt vincat ſobrietatē ꝓpter qd̓ caro cōcupiſcit aduerſus ſpūm. ſpūs enī ꝓmptus eſt ad ſalutē. caro aūt in firma. Auguſtinꝰ. Nullū peiorē ſociū ha beo qͣꝫ carne quā inhabito. mecū vult coro nari. ſed mecū nō vult decertare. prauꝰ eſt ſocius qui impedit cōmune negocium Unde ideꝫ ſubdit. Ocaro quare grauas anima que tibi moleſta non eſt. nec tu ef fugies pena cum ipſa patietur gehennaꝫ. Contra hūc hoſtē hortat̉ nos petrus dicēſ Obſecro vos vt abſtineatis a carnalibus deſiderijs que militant aduerſus animaꝫ Militat autē corpus aduerſus ſpiritum quadrupliciter. Impugnando per cogita tiones. vulnerando per delectationes. ſu focando per cōſenſum. et quaſi mēbratim lacerando per diuerſas actiōes. de quibꝰ Iob. Circumdedit me lanceis ſuis. id eſt. cogitationibus. vulnerauit lumbos ꝑ de lectationes. effudit in terrā viſcera per cō ſenſum. concidit me vulnere ſuꝑ vulnus per diuerſas operationes. Et hec loqͥtur ī perſona carnaliū hominū. Hec eſt dalida que fortitudinem ſamſonis ſuperauit. Et certe turpe eſt mulierem debileꝫ forti viro dominari. Nullū enim viciuꝫ eſt vt dicit beatus auguſtinꝰ qd̓ ita abſorbet rationē ⁊ hominē infatuat ſicut voluptas carnis Quod ſignat̉ Eſdre. ij. vbi dicit zorobabel Uidi concubinā regis ſedenteꝫ a dexteris eius. et auferente diadema de capite eius. et ſibi imponi et palmis cedebat regem d̓ ſiniſtra manu. In hoc ꝙ concubina ſedit a dextris regiſ. primū inconueniens. quia locus iſte non concubine ſed regine cōue nit. Pſalmiſta. Aſtitit regina a dextris ⁊ Et matri ſalomonis ad dextram ipſiuſ eſt thronus poſitus. Sed in hoc ꝙ diadema ſibi imponebat maius inconueniens. q̇a dehoneſtato rege ſibi regnum vſurpabat Ꝙauteꝫ regem palmis cedebat ſiniſtra manu hoc eſt maximū inconueniens. ꝗͥa non ſolum afflictio exprimitur in hͦ ꝙ pal mis cedebat. ſed etiā contemptus. quia ſi niſtra manu hoc faciebat. Hec omnia co tingunt ſpiritui vbi caro dominat̉. Pro tanto ſancti caſtigabant corpus ⁊ in ſerui tutem redigebant. ¶ X ¶ Secundꝰ ho ſtis ſcꝫ mūdus qui in maligno poſituſ eſt pugnat malignitate vt fidei frangat firmi tatem. Pugnat autē duabus manibꝰ. ſcꝫ dextra proſperitatis. et ſiniſtra aduerſita tis. proſperis ſcilicet alliciens. aduerſis ter rens. Hic eſt ioab qui amaſe mentum de xtra manu tenebat. quaſi deoſculans euꝫ. ⁊ ſiniſtra mortem intulit. Hoc modo mu dus pugnauit cum beato mauricio et lo cijs eius. Quantā enim proſperitateꝫ cre dimus promiſiſſe dioclecianum impera: torem. tam magno et tam nobili exercitur qui propter ſui ſtrenuitatē d̓ remotis par tibus orientis pro defenſione romani im perij fuerunt vocati. ſed ipſi omnia ſpreue runt proſpera memores illius quod dicit dominus. Qui reliquerit ꝓpter me agroſ ⁊cͣ. centuplum accipiēt. Unde vt ſalteꝫ ter reret eos aduerſitate non omnes ſimul. ſꝫ decimando occidebant̉. Sed ipſi aduerſi tati fortiter reſtiterunt. non vtiqꝫ ſe defen dendo quod facere poterant. ſed patietet ſuſtinendo exemplo ſui ſaluatoris ſequen tes eius veſtigia. depoſitis armis vt de ip ſis legitur ad martyriū currebant. Si enī paſſio chriſti ad memoriā reuocetur vt di cit gregorius. nihil adeo graue eſt qd̓ non equo animo toleretur. Vnde et dominuſ apoſtolis in tribulatione exiſtentibꝰ paſ ſionem ſuā ad memoriā reuocabat. latus ⁊ manus eiſdem oſtendendo ¶ Y ¶ Ter tius autem hoſtis pugnat calliditate Vn de et ſerpenti comparat̉. Ipſe enim preten dit pulcrum caput. ſed venenoſum. Bo num enī principium ſepe proponit vt ma lum finem inferat. De hoc ſerpente et ca ¶ De ſancto mauricio pite eius dicitur Eccl̓i. xxv. Non eſt caput nequiꝰ ſuper caput colubri. Sꝫ nos huic ſerpenti caput debemus precidere. quod facimus quando principiū ſuggeſtionis ſue conterimuſ. Lubricus eſt enim hoſtis ⁊ niſi in capite cōprimatur totus illabitur Sed hos omnes hoſtes ſancti ſumen tes ſcutum fidei deuicerunt. Reſpiciebāt enim in auctore fidei dominuꝫ ieſum chri ſtum. et exemplo ipſius hoſtes hos deui cerunt. Chriſtus enim contra carnem pu gnare docuit. quādo quadraginta diebuſ ieiunauit. contra mundi principes perſe cutiones a populo iudaico ſuſtinēdo. cō tra demones quando temptatꝰ fuit in de ſerto. Martyres ergo docti ꝑ magiſtruꝫ carnem vicerunt per temperantiā. doma tes ipſam per abſtinentiam. mundum ve ro per fortitudinem. perſecutiones patien ter ſuſtinendo. et ſerpentem per prudenti am. Debilis eſt iſte hoſtis. et non poteſt vincere niſi volentem. Ecce patet marty res in tribus cardinalibuſ virtutibus que dirigunt a mali declinatione. ſcilicet tem perantia. fortitudine. et prudentia viguiſ ſe. ¶ 2 ¶ Sed ne putetur eos quarta ſcꝫ iuſticia que eſt in operatione boni caruiſ ſe. mox additur. Operati ſunt iuſticiam. Merito autem per iuſticiam intelligitur omniſboni operatio. quia ipſa eſt mater omnium virtutū et bonorum operū. Vn de dicit gloſa. Fructus iuſticie ſunt bona opera. Vnde dicit Auguſtinus. Hec eſt virtus que circuit omnes alias virtutes. deſignata per quartum fluuiuꝫ qui circū it omnem terram. et ſic merito exprimitur per eam boni operatio. ¶ A ¶ Et quia omnis merces prouenit ex declinatione mali et operatione boni. ideo poſt vtrūqꝫ de martyribus dicitur. adepti ſunt repro miſſiones. Ad quas repromiſſiones ꝑdu ducat nos qui ⁊cͣ. ¶ De eodem Sermo. ¶ ¶ LXXXV Ancti per fidem vicerunt regna Hebre. xj. ¶ B Hec verba poſſūt exponi littera liter de ſanctis patribus. ſed moraliter de chriſti martyribus. ſpecialiter autem de ſanctis patribus. quoruꝫ feſtum hodie ce lebramus. In quibꝰ verbis magiſter mū di legatus chriſti. egregius predicator ad horum martyrum laudem tria proponi nobiſ. Primo exemplū in victoria pugne ibi. Sancti per fidem vicerunt regna. Se cundo ſubiungit eorum merituꝫ in opera tione iuſticie. ibi. operati ſunt iuſticiā Ter tio dicit eorum premiū in repromiſſionis adeptione. ibi. adepti ſunt repromiſſioneſ Exemplū quidem imitabile. merituꝫ lau dabile. premium deſiderabile. Imutemur igitur exemplum victorie. laudemus me ritum iuſticie. deſideremus premiuꝫ gl̓ie. ¶ C ¶ Circa exemplū victorie quattuor nobis proponit exempla. Primo exēplū ſanctitatis in huius nomīs quod eſt ſan cti interpretatione. Secūdo fidelitatis in fidei virtute. ibi. per fide. Tertio ſtrenuita tis in inimicorum ſuperatōne. ibi. vicerūt Quarto fortitudinis in aduerſarioruꝫ de uictorum multitudine. ibi. regna. De his quattuor habetur in epiſtola hodierna. De ſanctitate ibi. Quibus dignus n̄ erat mundus. gloſa. quorum conuerſatōe mu dus non erat dignus. id eſt. mundi ama tores. De eorum fidelitate. ibi. Hi omnes teſtimonio fidei probati inuenti ſunt. glo ſa. quia fides de eis ꝑſonat. De ſtrenuita te. ibi. Effugarunt aciem gladij. gloſa. exer citum accinctum gladio. De fortitudine. ibi. fortes facti ſunt in bello. Sanctitas q̇ dem venerabilis. fidelitas commendabil̓ ſtrenuitas imitabilis. fortitudo inſupera bilis. Bene ergo in huius nominis inter pretatiōe ꝓponit̉ nobis exemplū ſanctita tis. cū dic̄. Sācti. Sanctꝰ ei idē qd̓ mūdꝰ. qͥa ſine tra. nā latine ſanctꝰ. grece d̓r agyoſ It̓ ſāctꝰ idē qͦd firmꝰ It̄ ſctūſide qd ſangͥne ¶ De ſancto mauricio tinctus. que tria bene cōueniunt militibꝰ chriſti. ⁊ in certamine exiſtentibꝰ. vt magiſ ſint ꝓmpti ⁊ expediti ad pugnā. Glorioſi ergo martyres fuerūt ſancti.i. mūdi. quia ſine tra ꝑ abiectione qͣdruplicis t̓renitatis ſiue carnalitatiſ. Itē ſancti.i. firmi. ꝑ tolerā tiam aduerſitatis. Itē ſancti.i. ſanguīe tin cti. qͥlibet eorum ꝑ paſſionē corꝑis ꝓprij ⁊ memoriā paſſionis chriſti. ¶ Abiectio q̇ dem terrenitatis ſiue carnalitatis fuit ī ip ſis qͣdruplici reſpectu ¶ Primo reſpectu cōſanguinitatis ſeꝑando ſe a cōſanguine is ⁊ ꝑentibꝰ ẜm ꝯſiliū dn̄i Luc̄. xiiij. Si q̇s venit ad me ⁊ nō odit patrē ſuū ⁊ matre ⁊c Ibi glo. Diligamꝰ ꝓpinqͣs q̇ nobis in via dei aſſiſtūt. ⁊ odio habeamꝰ eos q̇ nobis ī timore dei obſiſtūt. Hiero. Licet ꝑuulꝰ ex collo pēdeat nepos. licet ſparſo crine ⁊ ſciſ ſis veſtibus vbera q̇bus te nutriuit mater on̄dat. licꝫ pater in limine iaceat. ꝑ calcatu ꝑge patrē. ꝑ calcatā ꝑge matrē. ſolū enī ge nus pietatis eſt in tali re eſſe crudelē Se cūdo reſpectu affinitatis. ſeꝑando ſe ab af finibꝰ. ſicut dicit dn̄s Mat. x. Veni enī ſe parare ho. aduerſus pa. ſuū ⁊ fi. aduerſus matrē ſuā. ⁊ nurū aduerſus ſocruꝫ ſuam. ¶ Terto reſpectu familiaritatis. ſeꝑando ſe ab amicis ⁊ familiaribꝰ. ſicut docet dn̄s Mat. x. Nolite arbitrari ⁊cͣ. ⁊ inimici hoīſ domeſtici eiꝰ. Hec eſt ratio ſeparationis. ¶ Quarto reſpectu poſſeſſiōis. ſeꝑando ſe a rerū tꝑaliū curis. ſicut on̄dit dn̄s Lu. xiiij. Qui nō renuciat omnibꝰ qͥ poſſidet ⁊cͣ. Bn̄ dicit oībꝰ. q̄a ſicut dicit aug. de ꝯcor dia euāgeliſtarū talibꝰ implicati noſtri n̄ ſumꝰ Propt̓ hec qͣttuor dicit apl̓s. ij. thi. ij Nemo militas deo ipli. ſe ne. ſe. in omībꝰ p̄dictis. Glo. Si bonꝰ miles eē vis non te implices ſecularibꝰ negocijs. ¶ Fuerunt etiā ſancti.i. firmi ꝑ tolerātiā aduerſitatis Suſtinuerūt enī qͣdruplicē aduerſitateꝫ. primo qͣntū ad veſtitū. ſecūdo qͣntū ad vi ctum. tertio qͣntū ad affectu. quarto qͣntū ad laborē exteriorē. Quantū ad veſtitum dupl̓r. In aſꝑitate. Vn̄. Circuierūt ī melo tis. Nā melota eſt veſtis depilis camelo rum. Itē in vilitate. Un̄. In pellibꝰ capri nis. Egentes neceſſarijs q̇ ad ſecūduꝫ. an guſtiati interiori affectu. qͦ ad tertiuꝫ. affli cti laboribꝰ. qͥ ad quartū. Hec tangūt̉ etiā ad Roma. viij. Quis nos ſeꝑabit a chari tate chriſti. nuditas. glo. penuria veſtis. q ad primū. fames.i. penuria cibi. quo ad ſe cundū. anguſtia.i. mentis anxietas. qͥ ad tertium. tribulatio.i. corꝑis afflictio. quo ad quartuꝫ. Patet igit̉ ꝙ ſctī.i. ſine terra ꝑ abiectione qͣdruplicis terrenitatis. ⁊ ſctī. i firmi ꝑtolerātiā multiplicis aduerſitatis ¶ Fuerūt nihilominꝰ ſctī.i. ſanguīe tincti qͥlibet eoꝝ ꝑ paſſionē ꝓprij corꝑis. Fuerūt enī pͥmo attriti flagelliſ. Un̄. Alij ludibria ⁊ verbera exꝑti. Scd̓o mācipati vinculis. Un̄. Inſuꝑ ⁊ vincula ⁊ carceres Terto diſ tenti in eculeis. Un̄. Alij diſtenti. gloſa. ī eculeo. Quarto occiſi gladijs. Vn̄. In oc ciſione gladij mortui ſunt. Hec quat tuo tāgit Bern̄. loquēs de beato paulo ſuꝑ il lud. ij. Coꝝ. iiij. Id qd̓ in pn̄ti eſt momenta neū ⁊ leue tribulatiōis noſtre ⁊cͣ. Quid di cis o beatiſſime paule. video te flagellis at teri. lapidibꝰ obrui. vinculis mācipari. pe riculis exponi. cōtumelijs affici. ⁊ tantoꝝ tribulationū pondꝰ leue eſtimas. tātitem poris agones ⁊ ſudores. neſcio quid mo mentaneū appellas. quid ergo pōderoſuꝫ vidiſti in cuiꝰ comꝑatione hec leuia. quid diuturnum in cuius cōparatione hec mo mentanea. Ad quam diuturnitatem nos perducat q̄ viuit ⁊ regnat ⁊cͣ ¶ Iſteſermo non eſt de opere Ancti per fidem vicerunt regna. Hebre. xj. ¶ A In his verbis notantur tria d̓ ſā ctis Primum inimicorū ſuperatio. ibi. vi cerunt regna. Secundū ſancta operatio. ibi. operati ſunt. Tertium premij ꝓ victo ria adeptio. ibi. adepti ſunt repromiſſio nes. ¶ Circa primum ſciendum. ꝙ ſancti vicerunt quattuor regna. que ſi gnata ſunt per quattuor regna mundi. ¶ De ſancto mauricio que ſignificāt qͣttuor beſtie in Dan̄. Pri mū eſt demonioꝝ. Secūdū hereticorum. Tertiū tyrannoꝝ. Quartū falſoꝝ chriſtia noꝝ. De his qͣttuor eph̓. vj. Nō ē collucta tio ⁊ Primū ē regnū chaldeoꝝ.i. ferociuꝫ hͦ ē demonū. ⁊ ſigͣt̉ ꝑ leonē. jͣ. pe. v. Aduerſa riꝰ veſter diabolꝰ tāqͣꝫ leo rugiens circuit querēs quē deuoret ⁊cͣ. Secūduꝫ tēptatio nū. hͦ eſt tyrānoꝝ q̇ temptāt patiam ſctōꝝ qd̓ ſignat̉ ꝑ vrſū crudelē. Prouerb̓. Leo ⁊ vrſus pͥn. cu. ſuꝑ ppl̓m tuū. Tertiū grecoꝝ. id ē. ruminantiū.i. hereticoꝝ q̄ ſcripturas rumināt ī ore. ſꝫ nunqͣꝫ ad intellectu tranſ mittūt. ij. Thi. iij. Semꝑ diſcētes ⁊ nunqͣꝫ ad ſciaꝫ v̓itatis ꝑueniētes ⁊c. Hi ſūt ꝑdi. ⁊cͣ Hiere. xij. Si pōt ꝑdꝰ mu. pel. ⁊cͣ. qꝛ vix ha reticꝰ ꝯuertit̉ ¶ B ¶ Circa ſecūdū notan dū ꝙ ſancti oꝑant̉ qͣdruplicē iuſticiā q̄ col ligit̉ ex hͦ v̓boſcti. Prima eſt a malo rece dere. Eſa. j. Quieſcite agere ꝑuerſe. Scd̓a eſt oīa mundana ꝯtēnere. Ioh̓. j. Qui vult eſſe amicꝰ hꝰ ſeculi. Apl̓s. Omīa repu. vt ſter. Tertia ē ſeipſos crucifigere ꝓ chriſto. Col̓. v. Qui eī ſunt chriſti ⁊cͣ. Quarta ī his vſqꝫ ad finē ꝑſeuerare. Mat. xxij. Nō q̇ in ceꝑit ⁊c. Per pͥmū eſt hoſctūs.i. mūduſ. ꝑ ſecundū eſt ſanctus.i. ſine terra. p̄ tertiū eſt ſanctꝰ.i. ſanguiētinctꝰ. ꝑ qͣrtū eſt ſanctꝰ.i. firmꝰ. ¶ C ¶ Circa tertiū ſciēdū ꝙ ſancti ꝯſequūt̉ ſeptē p̄mia vincētiū. Primuꝫ ab oī malo liberatō. Apoc. ij. Qui vicerit no ledet̉ a morte ſcd̓a. Secundū corpoꝝ gl̓ifi catio Apoc̄. iij. Qui vicerit veſtiet̉ veſtibꝰ idē. dotibꝰ corꝑis. Tertiū eſt regni celeſtiſ poſſeſſio. Apoc̄. iij. Qui vicerit dabo ei ſe dere mecū in throno meo ⁊cͣ. Quartū d̓ oī bus ꝑfecta cognitio. Apoc̄. ij. Qui vicerit dabo illi ſtellā matutinā.i. cognitiōeꝫ oīm bonoꝝ. Quītū in plena viſiōe chriſti dele ctatio Apoc̄. jͣ. Qui vicerit dabo illi ⁊cͣ. per qd̓ intelligit̉ chriſtꝰ Sextū ē ꝑfecta diuiīta tis fruitio. Septimū ī iſtis etnitas Apoc̄. iij. Qui vicerit faciā illū colūna in templo dei mei. ⁊ foras n̄ egredīet̉ ampliꝰ ¶ De ſco mauricio et ſocijs eius. Sermo. ¶ CI. XXXVI Eatī eritiſ cū uoſ oderit hoīes ⁊ cū ſeꝑauerint vos V ⁊ exprobrauerit ⁊ eiecerint nomē veſtrū tāqͣꝫ malū ꝓpt̓ filiū hoīs. gaudēte ⁊ exultate. ecce eī merces vrā ml̓ta ē in celis Luc̄. vj. ¶ D ¶ In v̓bis iſtis dn̄s innuit duplicē ſtatū ſuoꝝ fideliū. videlicꝫ ſtatum vie. ſtatu patrie. Statū vie īnuit eē ī tribu latiōe. cudic. Beati eritis ⁊cͣ. vſqꝫ filiū hoīſ Sꝫ ſtatu patrie on̄dit eē in ꝯſolatōe. cum ſubdit. Gaudete ecce merces vrā ml̓ta eſt in celo. On̄dit aūt dn̄s ī p̄miſſis v̓bis ī ſta tu vie qͣdruplicē tribulatiōꝫ vel aduerſita te ꝑ chriſto eē ſufferēdā. videlicet odiū ho minū in corde. cū dicit. Beati eritis cū voſ ode. hō. Itē deſpectiōꝫ exteriꝰ ī oꝑe. cuꝫ dic̄ ⁊ ſeꝑauerit vos. Ite odiū in ẜmone. cū di cit. ⁊ exprobrauerint. Itē infamiaꝫ in noīe. cū dicit ⁊ eiecerint nomē veſtꝝ tāqꝫ malū. ¶ Sꝫ qͣꝫuis ꝯͣria faciāt ſctīs hoīes mali. tn̄ dn̄s inſtruit qd̓ ꝑfectiꝰ ē. Inſtruit enī ꝙ ſctī ꝑſecutores ſuos. Prio diligat corde ꝯ odium. Lu. vj. Diligite ini. veſ. Scd̓o vt ꝯͣ deſpectū bn̄faciāt oꝑe. Vn̄ ibidē dic̄ Bn̄fa cite his q̄ vos oderūt. Terto vt ꝯͣ opprobri um bn̄dicat ore Un̄ dic̄. Bn̄ dicite maledi cētibꝰ. Quarto monet vt ꝯͣ infamīa illata ꝑ eis apud dn̄m ⁊ hoīes debeāt intercede re. Pro q̇ dicit. Orate ꝓ calūniatibus voſ Nec miruꝫ. ſi dn̄s p̄dicta p̄cipiat. aduerſa rij ei noſtri in tribulationibꝰ qͣs nob̓ infe rūt plꝰ nob̓ qͣꝫ ſibi ꝓficiūt. Ipſi ei ꝑ p̄dicta nob̓ coronā fabricant in celis ¶ E ¶ Un̄ ꝯſequēter ſubdit dn̄s. noſtrā ex hͦ ꝯſolatō ne. cū dicit. gaudete ⁊ exultate quiā merceſ vrā ml̓ta eſt ī celis. Glo. Intodiu cordiuꝫ. int ꝓbra linguarū int̓ manꝰ ꝑſequētium. gaudēte ⁊ exultate ecce eī merces vr̄a mul ta ē in cel̓. Cōſideratio ei pͥmij minuit vim flagelli. ſic̄ dicit greg. qꝛ nō ſūt ꝯdigne paſ ſiones hꝰ ſeculi ad futurā gl̓iaꝫ q̄ reuelabi tur in nob̓. De gloria ⁊ cōſolatione requi re in ſermone. In paucis vexati in multis bene diſponentur. in feſto Simonis et iu ¶ De ſancto michaele ¶ De ſancto michaele Sermo. ¶ ¶IXXXVII Ngeli eoruꝫ ſem per vidēt facie patris mei Mat. xviij. ¶ A ¶ In his v̓bis notant̉ duo.ſ. noſtra vtilitas. ⁊ angelorū felicitas. Noſtra vtilitas in angeloꝝ circa nos am miniſtratōe. cū dicit. Angeli eoꝝ. Hebre. j. Oēs ſunt adminiſtratorij ſpūs ī mīſteriū miſſi ꝓpter eos q̇ hereditatē capiūt ſalutiſ Sꝫ ip̄oꝝ notat̉ felicitas in dei cōtinua co templatiōe. cū dicit. ſꝑ vidēt fa. pa. Quā tū ad pͥmū nota. ꝙ noſtri dicunt̉ qͣdrupli ci cauſa. Quia noſtri eruditores in accipi enda ſcīa. noſtri interceſſores ī impetrāda grā. noſtri coadiutores ī faciēda iuſticia. noſtri ꝓpugnatores ī obtinenda victoria vt ſic vnuſquiſqꝫ ꝑ ſcīam ordinet̉ ad ſeip̄ꝫ. ꝑ gram erga deū. ꝑ iuſticiā ad ꝓximū. ꝑ vi ctoriā ad aduerſariū ¶ De pͥmo Apoc. j Uadē ⁊ acciꝑe librū aꝑtu de manu angeli Liber iſte eſt ſcīa totiꝰ trinitatis q̄ ſcꝫ iube tur d̓ manu angeli accipi. quiā ip̄i nos ad veritatis doctrinā manuducūt. ꝗa eī nos tanqͣꝫ ꝑuuli ⁊ aīales ſuꝑna myſteria non poſſumꝰ attingere ꝑ noſipſos. ipſi nobis ꝓfunda myſterioꝝ aperiūt. Sic daniel ꝑ angelos erudit̉. ſic zacharias ꝑ viruꝫ inter mirteta cōſtitutū. ſic ioſephilomnis de ie ſu edocet̉. et de multis alijs ¶ Scd̓o ſunt noſtri intercellores in impetrāda gratia. Un̄ Zach̓. j. Angelꝰ dicit. Dn̄e exercituū vſquē q̇ nō miſereberis hierl̓m ⁊ vrbiū iu da. Et rn̄dit dn̄s angelo v̓ba ꝯſolatoria. v̓ ba bona. Per hierl̓m pōt intelligi genera lis eccīa. ꝑ vrbes iuda ſingule aīe. qꝛ angl̓i ꝓ nobis intercedūt. nō ſolū generalit̓ ſꝫ eti am ꝑticularit̓. Vn̄ cū zacharias pat ioh̓is offerret incēſum ī cōſpectu dei. apparuit ei angelꝰ gabriel ſtās a dextris altaris tanqͣꝫ ſua deuotione deo offerēdo. Tho. xij. Qn orabas ego obtuli orōem tuā dn̄o ¶ Ter tio ſunt noſtri coadiutores ī faciēda iuſti cia. qd̓ patꝫ ī angelo tobie q̄ iuuene tobiaꝫ ꝑ viā iuſtā d̓duxit. ad ſtatum matrimonij iuuit. qualiter in ip̄o iuſte viueret edocuit aſmodeū demonē ne matrimoniū impe diret coercuit. ſuo adiutorio tobias patri multiplicē cōſolationē intulit. Exod̓. Ecce ego mitto angelū q̄ p̄cedat te. ⁊ cuſtod̓. in viā ⁊ introducat ad locū ⁊cͣ ¶ Quarto eti am ſunt noſtri ꝓpugnatores in obtinēda victoria. ẜm illud Apoc. xij. Factū eſt p̄liuꝫ magnū in celo michael ⁊ angeli eiꝰ p̄liaba tur cū dracone. Quia ſicut d̓r Eph̓. vj. Nō eſt nobis colluctatio aduerſus carnem et ſanguinē. ſꝫ aduerſus p̓ncipes ⁊ ptātes cō tra ſpiritalia neqͣcie in celeſtibꝰ. Et ip̄i for tes nos aūt debiles. Prouidit aūt deꝰ nō bis fortes ꝓpugnatores q̇ nos defenderēt ⁊ noſtros aduerſarios ꝯculcarēt. Hoc ſigͣ tū fuit in ꝓſtratiōe egyptioꝝ Exo. xiiij. vbi d̓r. Tollens ſe angelus q̇ p̄cedebat caſtra iſrael abijt poſt eos. et ſequit̉ ꝙ ſubmerſuſ eſt pharao ⁊ exercitꝰ eiꝰ. Qd̓ totū ꝯtingit ſpūaliter in ppl̓o chriſtiano. Vn̄ nō oportꝫ nos formidare minas demonū ꝓpter ꝯti nuam ꝓtectionē angeloꝝ. Et hͦ ſignatum fuit in heliſeo. iiij. Reg. vj. Vbi cū puer ſu us timeret ſyroꝝ exercitu dixit illi heliſeus noli timere qͥa plures nobiſcū ſunt qͣꝫ cuꝫ eis. et ſequit̉ ibi ꝙ ad preces heliſei aperui dn̄s oculos pueri ⁊ vidit. ⁊ ecce mons ple nus equoꝝ ⁊ curruū igneoꝝ.i. angeloruꝫ. ꝑati ad adiutoriuꝫ heliſei. Grās ergo deo de tanto beneficio. Hoc beneficiuꝫ figura bat dominus petro Matth̓. xxvj. An pu tas quia non poſſum rogare pr̄em ⁊ dabit mihi pluſqͣꝫ. xij. legiones angeloꝝ His igi tur quattuor modis p̄miſſis noſtri ſūt be atiſſimi angeli. Propt̓ q̇d chryſo. dic̄ ſuꝑ epl̓am ad hebre. Intelligite qͣntꝰ honorno bis exiſtit vt ad nos ſicut ad amicos mini ſtros angelos ſuos deſtinet deꝰ Quauis enim multum interſit inter angelos et ho mines. propinquos tamen eoſ nobis fecit quia noſtre ſaluti ſtudent. propter nos diſcurrunt. pro nobis ſuo funguntur of ficio. ¶ B ¶ Et licet ſint omniuꝫ noſtruꝫ per miniſterij vtilitateꝫ. non tamen niſi ꝑ meritorū exigentiam Nam ꝑ meritorum ¶ De ſancto michaele exigentiā quibuſdā aſſiſtunt. quibuſdā re ſiſtunt. Sunt aūt quattuor genera hoīm quibꝰ angeli efficaciter aſſiſtūt. Aſſiſtunt nāqꝫ vigilātibus ex ꝓuidētia. ſupplicātibꝰ ex reuerētia. laborantibꝰ ex obedientia. ſu ſtinētibꝰ ex cōſtantia. ¶ Uigilātibꝰ nāqꝫ ex ꝓuidentia aſſiſtunt angeli. Vn̄ Luce. ij. Paſtores erāt vigilātes ſuꝑ gregē ſuū. et ecce angelꝰ iuxta illos aſtitit. et ſequitur ꝙ annūciauit eis myſteriū incarnationis. ⁊ docuit qual̓r inuenirēt. Ideo ipſis angel aſtitit. quia eos vigilātes ſuꝑ gregē ſuum inuenit. Grex iſte eſt varietas intentionū affectionū. ſenſuū. verborū. et operū. Cir ca huius gregis regimē cū multa diligen tia eſt vigilandū. Et bn̄ dicit ſuper gregeꝫ ſuū non alienū. Nō enī debemus eſſe vigi les circa ſcrutādas cōſcientiaſ alioꝝ ⁊ pro prias negligere. Tali vigilie dedignat̉ an gelus intereſſe. ſicut patet in ioſeph qui vi gil erat circa mariā male de ea ſentiendo. et circa ſe dormiebat Un̄ angelꝰ non vigi lanti ſed dormiēti apparet. Un̄ Matth̓. j. dicit̉. Hec eo cogitāte. ecce angelꝰ domini apparuit in ſomnis ioſeph ¶ Itē aſſiſtunt ſupplicantibꝰ ex reuerētia. Pſal. Preue nerunt p̓ncipes ꝯiuncti pſallētibꝰ Et alibi In ꝯſpectu angelorū pſallā tibi Thob̓. xij. Quādo orabas ego obtuli orōem tuā do mino. Bern̄. Cū ſtatis ad orandū ⁊ pſallē dum. ſtate cū diſciplina ⁊ reuerētia. qꝛ an geli veſtri ſemꝑ vident faciē patris ¶ Itē aſſiſtūt laborātibꝰ ex obediētia Un̄ Reḡ. xix. Poſtqͣꝫ helias labore feſſus ꝓiecerat ſe ſubter vnā iuniperū. angelꝰ tetigit eum dicēs. Surge cōmede. Et ambulauit ī for titudine cibi illius. xl. diebꝰ ⁊. xl. noctibꝰ vſ qꝫ ad montē dei oreb Et eſt notabile valde ꝙ cum helias comediſſet panes et carnes miniſterio coruoꝝ ⁊ hoīm. oportuit eū oī die comedere. ſed qn̄ miniſterio angelorū cōmedit panē ſubcinericiū ambulauit in fortitudine cibi illiꝰ. xl. diebꝰ ⁊ totidem no ctibus vſqꝫ ad montem dei oreb.i. vſqꝫ ad eminentiā ꝑfecte impletiōis leg. q̄ quidē eſt in deſerto religiōis. in quo fortificatur hoīes. qꝛ manducāt panē angeloꝝ ¶ Iteꝫ aſſiſtūt ſuſtinētibꝰ ex cōſtantia. Un̄ Act̓. xij. Cum petrus eſſet dormiēs vinctus ca thenis inter milites angelus domini aſti tit. Huic angelo nec porte ferree nec cathe ne poterāt reſiſtere. nec et beſtie. qd̓ fuit ma gnū Dan̄. iij. Angelꝰ ꝯcluſit ora leonū. Sꝫ nec p̄ualet virtus nature que maxīe viget in igne. Dan̄. iij. Angelus dn̄i deſcēdit cū azaria in fornacem. ¶ C ¶ Sed angeloꝝ felicitas notat̉ cū dicitur. ſemꝑ vidēt facie patris. Et nota quattuor circa hanc felicē viſionem angeloꝝ viſioni huius vite con traria. que eſt ꝑ cōtemplationē. ¶ Eſt enī viſio pn̄s diſcotinuata. ibi cōtinua. qͥa an geli ſemꝑ vident Luce j. Ego ſuꝫ gabriel qͥ aſſiſto an̄ deū ⁊cͣ. Ibi Beda. Cū ad nos an̄ geli veniūt. ſic exteriꝰ explent miniſterium vt tamen interius ante deū ſemꝑ aſſiſtant ¶ Item viſio pn̄s obſcura. angeloruꝫ ma nifeſta. quia faciē vident ꝑ quaꝫ homo co gnoſcitur. Coꝝ. xiij. Videmus nunc ꝑ ſpe culum in enigmate. tūc autē facie ad faciē ¶ Item pn̄s viſio ſemplena. ſed angelo rum ꝑfecta. quia vidēt faciē patris qui eſt principiuꝫ filij ⁊ ſpūſſancti Ioh̓. xiiij. Dn̄e oſtende nobis patrē ⁊ ſufficit nobiſ ¶ Itē pn̄s viſio eſt multis impedita. ſcꝫ ꝑ loci in cōmoditatem. carniſ infirmitatē. inimico rum peruerſitatē. ſed angelorū in nullo ne ceſſaria. quia vident in celis. vbi n̄ accedet malum nec flagellum appropinquabit ta bernaculo. Ad quā nos ꝑducat. ¶ De angelis Sermo. CCI. XXXVIII VGo ſuꝫ raphael angelus vnus ex ſeptē q̇ aſtamꝰ ante deum. Tho. xij. ¶ A ¶ In angelo thobie qͣttuor officia pͥncipalia an gelorū colligūtur. videlicet ꝙ aſſiſtūt. ſub ſiſtunt. reſiſtunt. et inſiſtūt ¶ Aſſiſtūt d̓o. pro q̇ dicit. Qui aſtamus ante deū. Sub ſiſtunt aūt ſibi hierarchie. quas tangit. cū dicit. vnus ex ſeptem.i. ex vniuerſis. ſic̄ dic̄ ¶ Deſancto michaele gloſa. Reſiſtut aūt demonibꝰ. ſicut patꝫ ī aſmodeo quem cōpeſcuit. Sed inſiſtūt ẜ uitijs. ſicut patet in itinere thobie vbi mul ta ſeruitiā exhibuit. ¶ Aſſiſtunt aut d̓o q drupliciter. cōtemplando. diligendo. frue do. ammirādo. Quia incognita diligere nō poſſumus. iō ex cōtemplatione ſurgit dilectio. ex dilectiōe orit̉ fruitio. ⁊ ex fruitio ne ammiratio Hec notant̉ Eſa. lx. Tūc vi debis. ecce cōtemplatio. ⁊ afflues. ecce frui tio. et dilatabit̉. ecce dilectio. et mirabit̉ cor tuū. ecce ammiratio. Matth̓. xiiij. Angeli eoꝝ ſemꝑ vidēt faciē patris mei ⁊c. ¶ B ¶ Secūdo ſubſiſtūt ſibi īuicē hierarchie ⁊ hoc quadrupl̓r. ¶ Primo ī pulcritudi ne. quia pͥma hierarchia eſt pulcrioralijs Ezech̓. xxviij. Oīs lapis p̄cioſus oꝑimētū tuū. Et infra. Perdidiſti ſapīam tua ī de core tuo ¶ Secūdo in reuelatiōe. qꝛ q̇daꝫ reuelāt̉ pͥme hierarchie q̄ nō reuelāt̉ alijs Un̄ inferiori hierarchie nō fuit reuelatuꝫ myſteriū incarnatiōis. Eſa. lxiij. Quis eſt iſte q̄ venit de edom ⁊cͣ. ¶ Tertio ī miſſiōe qꝛ ſuꝑiorhierarchia n̄ ſꝑ mittit̉. ſꝫ inferior frequēter mittit̉. Dionyſiꝰ. Illa ſuperiora agmina ab intimis nunqͣꝫ diſcedunt. et ſi cōcedat̉ ꝙ oēs mittant̉ minores tn̄ freque tius mittunt̉. Eſa. vj. Uolauit ad me vnꝰ de ſeraphin. Et Lu. j. Miſſus eſt gabriel. qͥ credit̉ fuiſſe de ſuꝑiori hierarchia Zach̓. jͣ. Et rn̄dit angelꝰ dn̄i et dixit Zach̓. ij. Et ec ce alius angelus egrediebat̉ in occurſum eius ¶ Quarto ī munere qͥa ſeraphin ſu perior eſt qͣꝫ cherubin. qꝛ charitas maior ē qͣꝫ ſciētia. Un̄ dioyſiꝰ dicit ꝙ vnuſqͥſqꝫ or do illiꝰ rei cenſet̉ noīe quāpleniꝰ accepit ī munere ¶ C ¶ Tertio reſiſtūt demōībus ⁊ hoc quadrupl̓r ¶ Primo reſtiterūt eis in celo. nō cōſentiēdo ſuꝑbis. Apoc̄. xij. Fa ctum eſt p̄liū magnū in celo ⁊c. Lu. x. Vide bam ſathanā ⁊cͣ. ¶ Secūdo reſtiterūt eis in paſſione chriſti. qn̄ merito chriſti et mi niſterio angeloꝝ eſt religatꝰ ſathanas ⁊ n̄ ſoluet̉ vſqꝫ ad tꝑſantichriſti. ſicut d̓r apoc. xx. Iob. xxix. Cōterebā molaſ iniq̇. ⁊cͣ. Mat thei. xxvj. An putas qꝛ nō poſſum rogare patrē meū ⁊ dabit mihi plꝰ qͣꝫ duodecī legi ones angeloꝝ ¶ Tertio reſiſtūt in morte cuiuſlibꝫ qn̄ altercant̉ nō ſolū ꝓ anima. ſꝫ etiā ꝓ corꝑe Iud̓. j. Cū michael archange lus cū diabolo diſputāſ altercaretur ꝓ mo yſi corꝑe ⁊cͣ. ¶ Quarto reſiſtēt eis in iudi cio Dan. xij. In tēꝑe illo cōſurget michael p̓nceps magnꝰ. q̄ ſtat ꝓ filijs ⁊cͣ. Hec qͣttū or nota Eſa. xiiij. Quomodo cecidiſti luci fer de celo. quantū ad pͥmū. corruiſti in ter ram quantū ad ſecunduꝫ. verum in infer num detraheriſ quantū ad tertiū. in ꝓfun dum laci. quantū ad qͣrtū ¶ D ¶ Quar to inſiſtunt ſeruitijs hominū. ⁊ hoc qͣdrū pliciter. ¶ Primo orōes noſtras d̓o por rigendo. Thob̓. xvj. Qn orabas cū lachry mis ego obtuli orōem tuā dn̄o ¶ Secun do volūtatē diuinā nobis reuelādo Lu. j. Ego ſuꝫ gabriel angelꝰ. ⁊ miſſus ſuꝫ loqui ad te. Actu. xvij. Qui accepiſtis legem in diſpoſitiōe angeloꝝ. ¶ Tertio aereas po teſtates a nob̓ repellēdo. Pſal. Angel̓ ſu is deus mādauit de te ⁊c Ecc̄. iiij. Ne dicaſ corā angelo nō eſt ꝓni. ⁊cͣ. ¶ Quarto aīaſ nr̄as ad ſedes ſuas portādoLu. xvj. Factu eſt vt moreret̉ mēdicꝰ ⁊ portaret̉ ab angel̓ in ſinu abrae ¶ De angelis Sermo. COLXXXIX Anes ſūt admi Oſtratorij ſpūs ī miniſteriuꝫ miſſi. ꝓpter eos q̇ hereditatē capiūt ſa lutis. Heb̓. j. ¶ A ¶ Circa hanc miſſionē angeloꝝ q̄ fit ꝓpter noſtraꝫ ſalutē in p̄miſ ſis verbis tangit̉ ab apl̓o triplex laudabi ſe. ¶ Primū ex parte mittentis. videlicet ipſius largitas. quia ſuos miniſtros oēs mittit. pro quo dicit. Oēs ſūt adminiſtra torij ſpūs ⁊cͣ ¶ Secūdo q̇a parū eēt ml̓toſ habere miniſtros ⁊ pigros. iō ſecundum laudabile on̄dit̉ ex ꝑte miſſoꝝ. videlicet ip ſoꝝ agilitas. cū dicit. eos ſpūs. ¶ Sed q̇a adhuc no magnum eſſꝫ ⁊ multos habere miniſtroſ ⁊ agiles. ſi eſſent infructuoſi et ī utiles. ideo tertium laudabile ſubditur ¶ De ſancto michaele reſpectu noſtri ab ipſis ingens vtilitas. pro quo dicit. miſſi ꝓpter eoſ qui heredita tem capiūt ſalutis. ¶ Un̄dendo ergo pri mo mittētis largitatē dicit apl̓s. Oēs ſūt adminiſtratorij ſpūs. Pſal. Qui facit an gelos ſuos ſpūs ⁊ miniſtros ſuos flāmaꝫ ignis.i. ſeraphin q̇ interptāt̉ ardentes. Hi ſunt de ſupͥmo ordine. Un̄ Eſa. vj. Vola uit ad me vnꝰ de ſeraphin. Odeꝰ qͣnta dei largitas. qͣnta eiꝰ circa nos bonitas. quia nullū adeo excellentē miniſtruꝫ habet qui ꝓ noſtra ſalute ipſum mittat. Pro qͣ dicit beatus augͥ. in ſolil̓. Confiteor laudans te deus. quoniā bn̄ficia tua magna ſunt qui bus nos honoraſti. dederas eī qͥcquid ce li ambitu cōtinetur. ⁊ quaſi ꝑua hec q̄ ſub celo ſūt. niſi adderes etiā ea q̄ ſuꝑ ſūt. dās angelos tuos in miniſteriū noſtrū. Itē ſu per illud oēs ſunt adminiſtratorij ſpiritꝰ. Chryſo. Intellige qͣntuſ honor nob̓ exiſtit vt ad nos ſicut ad amicos miniſtros age los ſuos deſtinet deꝰ. quāuis ei multū in terſit inter angelos ⁊ hoīes. ꝓpinquos tn̄ eos nobis fecit. quia noſtre ſaluti ſtudent ꝓpter nos diſcurrūt. ꝓ nobis ſuo fungun tur officio. qͥa oēs mittunt̉ ꝓpter eos q̇ he reditate capiūt ſalutis ¶ B ¶ Scd̓o inu it miniſtroꝝ agilitatē. cum dicit eos ſpūs. Corpus enim qd̓ corrumpitur aggrauat ſꝫ ſpūs carnē ⁊ oſſa nō habet. Un̄ ſpiritus ꝓmptus eſt ad oīa. maxīe ſpūs angelicus Cuiꝰ vel quoꝝ agilitas expedit nob̓ maxi me ꝓpter tria ¶ Primo vt agilibꝰ ⁊ inde feſſis noſtris aduerſarijs.i. demonibꝰ re ſiſtere qͥant. Pe. vlt̓. Aduerſariꝰ veſter di abolꝰ tāqͣꝫ leo rugiēs circuit qͣrēs quē de uoret. Hiere. xvj. Seruietis dijs q̇ non da bunt vobis requie die ac nocte. Vnde qn̄ nos gͣuitate carnis dep̄ſſi q̇eſcimꝰ. ipſi im pugnare nūqͣꝫ ceſſant. Cōtra qͣs etiā erāt nobis miniſtri agileſ ⁊ aſſidui neceſſarij.ſ. angeli. Vn̄ Eſa. lxij. Suꝑ muros tuos hie ruſalē ꝯſtituti cuſtodes tota die ⁊ tota no cte. Quia angel̓ ſuis deꝰ mādauit de te vt cuſtodiāt te in oībꝰ vijs tuis. Vn̄ ⁊ āgelꝰ thobie religauit demonē aſmodeū ī deſer to. ne obeſſet thobie. Un̄ augͥ. de angel̓ lo quēs dic̄Hi ſūt cuſtodes ſuꝑ muroſ tuoſ ⁊ mōteſ ī circuitu vigilāteſ vigilias noctis ſuꝑ gregeꝫ ſuū. ne quādo rapiat vt leo ani mas noſtraſ. dū non eſt qui eripiat ¶ Se cudo agilitas ipſoꝝ nobis expedit vt cito noſtra bona deo offerant et ꝓpiciationeꝫ reportent. Vnde Thob̓. xij. dixit angelus. quādo orabas. nō dixit. quādo oraueras. ſed dicit qn̄ orabas ego obtuli orōem. Au guſtinꝰ Diſcurrunt inter nos ⁊ deū. gemi tus noſtros ⁊ ſuſpiria referētes ad te. vt i petrent nobis facilē tue benignitatis pro piciationem. et referant ad noſ deſideratā tue gratie benedictiōꝫ. ¶ Tertio ipſorum agilitas nobis expedit vt de hoc miſerabi li exilio citius nos ad patriaꝫ tranſferant. Luce. xvj. Mortuus eſt mendicus et por tatus eſt ab angelis in ſinu abrae. Vn̄ glo ſa ſuper Prouerb̓. xxv. Quotidīe angeli de terra longinqua. id eſt. de ſuꝑna patria deſcendentes in mūdo iuſtos. vel inter te ptationes ſpe celeſtiū roborant. vel finito certamine ad palmā retributōis inducut ¶ C ¶ Tertio on̄dit apl̓s reſpectu noſtri miniſtroꝝ p̄dictoꝝ vtilitatē. cū dicit. Miſ ſi propter eos qui capiunt hereditate ſalu tis. Et penſandū ꝙ ipſorū miniſteriuꝫ vti le eſt ꝓpter ſalutem capiendam quattuor generibus hominū. videlicet peccatoribꝰ. penitentibus ſiue incipientibuſ. proficien tibus. et perfectis ¶ Miniſteriū eorū cir ca peccatores quadruplex eſt. ¶ Primo ne peccent quantū velint impediendo. qd̓ innuitur Numeri. xxij. in balaam. qui cuꝫ in aſina iret ad maledicendum populo d̓i ab angelo tripliciter eſt impeditus. Pri mo euaginato gladio ſtetit in via. quod cernens aſina diuertit ab itinere. Secun do occurrit ei in anguſtijs duarum mace riarum. quod videns aſina iunxit ſe pari eti et attriuit pedem ſedentis. Tertio oc currit ei in anguſtiſſimo loco. vbi nec ad dexteram nec ad ſiniſtram declinare pote rat. et aſina dū angeluꝫ cū gladio ꝯͣ ſe cer neret. illo v̓berāte vt ꝓcederꝫ. cecidit ſb̓ ip̄o ¶ Deſancto michaele Nec adhuc hoc ſuffecit angelo. quin ap parens ei diceret Peruerſa eſt viā tua mꝰ hiqꝫ contraria. ¶ Secūdo miniſteriū an geloꝝ eſt circa pct̄ōres de pctō increpare. quod innuit Iud̓. ij. vbi dicitur ꝙ angelus deſcendit ad locū flentiū increpas iudeoſ de precepti diuini tranſgreſſione. replicas eis ingratitudinē triplicem ⁊ dicens Edu xi vos de egypto. in quo tangitur ingrati tudo liberationis a peccato. et introduxi vos in terram. id eſt. in eccleſiā militanteꝫ. pro qua iuraui patribus veſtris. in quo ī nuitur ingratitudo collati beneficij. et pol licitus ſum vt non facerē irritū pactuꝫ me um in ſempiternū. in quo innuitur ingra titudo boni promiſſi qͣntū ad gloriaꝫ ſem piternam. ¶ Tertio miniſteriū angelorū eſt circa peccatores coercere aereas pote ſtates ne poſſint in ipſos dominari tantū qͣntū velint. Vnde Apoc̄. xx. dicitur. Vidi angelū deſcendentē de celo. et apprehendit draconem qui eſt diabolus. et ligauit euꝫ vt non ſeducat gentes. ¶ Quarto mini ſterium angeloruꝫ circa peccatores eſt ob ſtinatos in peccato affligere. vel per pena vt reſipiſcant. vel per morte quando reſipi ſcere contemnunt. ne ex accumulatōe pec catorū grauius puniātur in inferno. Exē plum de ſodoma quaꝫ duo angeli ſubuer terunt. Geneẜ. xix. Exemplum de exercitu ſennacherib. de quo dicit̉ Eſa. xxxvij. Egreſ ſus eſt angelus in caſtra aſſyrioruꝫ et occi dit. clxxxv. milia. Sic herode cū populꝰ ac clamaret ſibi voces dei et non hominum. confeſtim percuſſit eū angelus domini et conſumptus a vermibus expirauit ¶ D ¶ Miniſteriū etiā angelorū circa penitē tes quadruplex eſt. ¶ Primuꝫ eſt a ſocie tate peccatorū ſeparare. Vnde Geneẜ. xix dicitur de loth. Diſſimulante autē eo app̄ henderūt manus eius. poſueruntqꝫ extra ciuitatem dicentes. Salua anima tuam Quia difficulter quis in medio maloruꝫ pōt ſe a malo cuſtodire. Pſalmiſta. Cum peruerſo ꝑuerteris ¶ Secundū eſt mini ſteriū angeloruꝫ circa penitenteꝫ ad cōtri tionem cordis monere Vnde Matthei. jͣ. dixit angelus ad ioſeph. Noli timere acci pere mariaꝫ. id eſt. amaritudine coniugeꝫ tuam pariet enim tibi ieſum. id eſt. ſaluteꝫ ¶ Tertiū miniſteriū eſt circa penitentem vt pure confiteat̉ informare. Unde Eſaie vj. Volauit vnus de ſeraphin ⁊ dixit mihi Ecce tetigi labia tua et auferetur iniqͥtas tua. ¶ Quartū miniſterium eſt circa pe nitentē ipſum ad ſacerdotē vt ẜm arbitriū ſuū ſatiſfaciat mittere. Vnde Actuuꝫ. x. di xit angelꝰ cornelio. mitte ⁊ accerſiſimonē qui cognominatur petrus. hic dicet tibi quid te oporteat facere. ¶ E ¶ Item cu ca proficiētes miniſteriū triplex eſt Pri mum eſt eſtū temptatiōis in eis refrigera re. Vnde Gen̄. xxij. Angelus tetigit neruū iacob et ſtatim emarcuit In quo ſignifica tur refrigeratio temptationis. Et Dan̄. ij. Angelus domini deſcendit cum azaria et ſocijs eius in fornace et excuſſit flammam ignis de fornace. ¶ Secundū miniſteriū eſt ipſos ꝑopera iuſticie deducere. quod ſignatur Thob̓. xij. vbi angelus iuuenem thobiam vt in bono proficeret aſſociauit. Vnde ipſum per viā iuſtā deduxit. ad ſta tum matrimonij iuuit. qualiter in ipſo vi ueret inſtruxit. ipſiꝰ adiutorio thobias pa tri et matri multas conſolationes fecit. e poſt multa thobias ſubintulit ꝙ per ipſuꝫ bonis omnibus repleti ſumus. quia ī om nibus operibus iuſticie ſunt noſtri coad iutores ¶ Tertium miniſterium eſt circa proficientes ipſos in tribulationibus con fortare. Actuum. xxvij. Dixit angeluſ. Ne timeas paule ceſari oportet te aſſiſtere. ¶ F ¶ Item miniſterium angeloꝝ eſt cir ca perfectos multiplex ¶ Primū eſt ip̄o in oratione confortare. Vnde Luce. xxij. cū ieſus prolixius oraret apparuit ei angeluſ confortans eum. ¶ Secundum eſt mini ſterium circa perfectos ipſis myſteria re uelare. Vnde Luce pͥmo. Apparuit ange lus domini zacharie ſtans a dextris alta ris. ¶ Tertium miniſteriū eſt circa perfe fectos vt cum leticia exeant in morte aſ ¶ De. S. Simone et Iuda. ſiſtere. Vnd̓Mal̓. iij. Ecce ego mitto an gelum meuꝫ q̇ p̄parabit viam ante facieꝫ meā. Exemplū in vitis patrū. Quartum miniſteriū eſt laudes in tranſitu decanta re. Yſa. In leticia egrediemini. Naꝫ ⁊ mō tes et colles cantabūt laudeꝫ.i. angeli ma iores ⁊ minores. Exemplū de btō martīo Quītū miniſteriū eſt circa ꝑfectos ip̄os celeſti prī preſentare. Luc̄. xvj. Mortuus ē mēdicꝰ ⁊ portatꝰ ab angel̓ in ſinū abrae. Ad quē ſtatū ꝑfectōis ⁊ p̄ſentatōis adiu uet nos d̓s Amen. ¶ Symonis et Iude. permo. CCXC. N paucis uexati in multiſ bene diſponēt̉. ¶ A ¶ In his ver bis Sap̄. q̄ legunt̉ in vigilia ſy. et iu. duo tangunt. ſtatus vie q̇ eſt in tribulatōe. cū dicit. In paucis vexati. Status prīe q̇ erit in ꝯſolatōne. cū dicit. In ml̓tis bn̄ diſpo. ¶ Uexant̉ aūt ſancti in ſtatu vie triplicii vt dicit Ambroꝰ. Aliqn̄ enī vexantur ab his q̄ a deo ſuſtinemꝰ. vt ſūt flagella. ſicut thobias. Aliqn̄ ab his q̄ a dyabolo. vt ſūt temptamēta. Hoc modo vexatꝰ fuit Iob Aliqn̄ vexāt̉ ab his q̄ a ꝓxio ſuſtinemꝰ. vt ſūt damna. ꝯtumelie. ꝑſecutōes. ſic vexati ſūt ſymon et iudas et alij martires. Prīa vexatio p̄t dici flagellatio. Scd̓a tēptatō Tertia ꝑſecutio. Et lꝫ hͦ triplex vexatō ml̓ tiplicit̓ grauet. tn̄ in paucis dn̄r vexati ſctī ꝓpter t̓a. Primo ꝓpter vexatōis ꝑui pen ſionem. vnde qͣntecūqꝫ ſint vident eē pau ce. Un̄ gloſa ſuꝑ illd̓. Ro. Sꝫ ī his oībus ſuꝑamꝰ.i. ꝑſecutoribꝰ ſuꝑiores ſumꝰ Un̄ vincentiꝰ dixit. Videbis me pluſ poſſe dū torqueor. qͣꝫ ip̄e q̇ torques. Iteꝫ in paucis dn̄r vexari ꝓpter vexatōis breuitatē. quia ſicut dicit g̓g. ꝙ tꝑaneū eſt breue ⁊ momē taneū eſt. Vnde. j. Pe. j. Modicū nūc ſi oportet cōtriſtari. ⁊cͣ. Item dn̄r in paucis vexari ꝓpter remuneratōis excellentiam Vnde ſubdit̉. in multis bn̄ diſpo. ¶ B ¶ Ubi innuit ſcd̓m.ſ. ꝯſolatōeꝫ. nō eī ſū cōdigne paſſiones ad fu. glo. q̄re. ⁊cͣ Vere nō ſūt ꝯdigne paſſiōes ꝓpter t̓a. Primo qͣntum ad ꝓportōnem. nulla eī ē ꝓportio illiꝰ gaudij ad pn̄tes labores. qꝛ illud ē qd̓ oculꝰ nō vidit. ⁊cͣ. Item qͣntū ad duratōeꝫ tribulatio enī eſt cū fine. gaudiū ſine fine. Unde. ij. Coꝝ. iiij. Tribulatōiſnrē pondꝰ momentaneū ⁊ leue oꝑat̉ in ſublimitate pondꝰ eternū glorie. Item qͣntū ad inten ſionē. Nulla enī pena tantuꝫ intendi pōe qͣntum ibi gaudiū intendit̉. ꝓpter qd̓ ſctī qͥntūcūqꝫ h̓ vexant̉. in paucis dn̄r vexari qꝛ in ml̓tis ibi bn̄ diſponēt̉. p̄s. Quā magͣ multitudo dul. t. ⁊cͣ. ¶ Et licet ſcī nō ꝓme reant̉ vt ſic remunerent̉ eterna pro tēꝑali ẜuitio recipiendo. tn̄ digne eos dn̄s ſic re munerat ꝓpter tria. Primo ꝓpter ꝯuen tionē. fecit enī ꝯuentōem nobiſcū ex dena rio diurno q̇ eſt vita eterna. Vnde dignū eſt vt ꝓmiſſum impleat p̄cium. Iteꝫ ꝓpe ſeruitij voluntatē. Uoluntas enī ſcōꝝ ad ſeruiendū deo infinita eſt. plus ei cupiūt ſancti facere qͣꝫ poſſint adimplere. Vn̄ di gnū eſt vt ſicut volūtas eſt infinita ſic ⁊ p̄ miū ſit infinitū Item dignum eſt propter dantis liberalitatem qꝛ enī remunerator eternus eſt. dignū eſt vt ſeruientibus ſibi eterna det nō temꝑalia. Nam licet raſor in raſura barbe regis nō ꝓmereat̉ niſi cō mune p̄cium.ſ. denariuꝫ. iuxta tn̄ liberali tatē regiā maiori p̄cio remunerari debet. Unde rex alexander cū cuidam aliud ab eo petenti ciuitatē ꝯtuliſſet. et ille dixiſſet. ꝙ nō eſſꝫ dignus tanto munere. reſpōdit. Licꝫ tu indignus ſis talia acciꝑe me tn̄ ex regia munificētia ꝯueīt talia dare. Sic et ꝯditor noſter dicit. Prmū querite regnū dei. ⁊ hec oīa.ſ. temꝑalia. adijcient̉ vobis. oſtendens ꝙ regnum eſt principalit̓ ſuū donum. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXCI. I mundus uos ōdit ſcitote ꝙ pͥoreꝫ me vob̓ odio habuit. Ioh̓. xv. ¶ C ¶ Dn̄s on̄ dit ī hodierno euāgelio tres cās qͣre bo ¶ De omnibus ſanctis. nos odit mūdus. Primo ꝓpter dn̄i ip̄o rū deteſtatiōeꝫ. Scd̓o ꝓpter vite diſſil̓itu dinē. Tertō ꝓpt̓ ip̄iꝰ md̓i a ſcīs vilipēſiōꝫ ¶ Prima cām.ſ. dn̄i ip̄oꝝ deteſtatōeꝫ tā git. cuꝫ dicit. Scitote ꝙ pͥ. me. v. o. ha. Vbi augꝰ dicit. Magna ꝯſolato mēbris ex ca pite. Vnde in Io. xv. Non ē ẜuus maior dn̄o ſuo. ſi me ꝑſecuti ſūt et vos ꝑſequent̉ et ꝙ grauius ſolet eē mūdꝰ ſn̄ cā chriſtuꝫ odio habuit. iuxta illd̓ qḋ d̓r in Io. Vt im pleat̉ ẜmo q̇ ſcpͥuſ ē. qꝛ odio habuerūt me gratis. Imo odio habuerūt eū vn amare debuerūt. iuxta illd̓. Multa bona oꝑa fe ci vob̓. ꝓpter qd̓ hoꝝ vultis me lapidare. Sed implet̉ illd̓ ꝓph̓e. Poſuerūt aduer ſū me mala ꝓ bonis. ⁊ odiū ꝓ dilcōe mea Nō mirent̉ ergo fideles ſi eos mali odiāt cū d̓n̄modiūt. q̇ ip̄m amare debuerūt. V deus qͣnta cecitas. qͣnta dementia. illoſ ꝑ ſequūt̉ qͦꝝ bn̄ficijs ſuſtentant̉. Mūdani enī ⁊ pct̄ōres ſicut dicit augꝰ. vita ſūt indi gni. ſed ꝑ bonoꝝ merita ſuſtentant̉. Oq milibꝰ hoīm in ſodomis dn̄s peꝑciſſꝫ ſi de cē iuſti ī ip̄a fuiſſent. Sic eī dixit ad abraā Nō delebo ꝓpt̓ decē. Gen̄. xviij. Nō tātu ꝓ decē iuſtis. imo qn̄qꝫ vnꝰ bonꝰ hō vnaꝫ malā ciuitatē meritis ſuis ſuſtentat. Vn̄ in Gen. xix. d̓r. de ſegor. quā ꝓpter maliciā dn̄s ſubuerte voluit. dicit ad loth. Nō ſb̓ uerta vrbē ꝓ qͣ locutꝰ es. Sꝫ minus miru ſi eos deteſtent̉. qꝛ dn̄m eoꝝ creatore oīm deteſtant̉. Pro q̇ dicit apl̓is. Si mūdus vos odit. ſcitote ꝙ pͥorē me vob̓ odio ha. ¶ D ¶ Scd̓aꝫ caꝫ qͣre ꝓſequūt̉ mali bo nos on̄dit dn̄s eē vite diſſil̓itudinē. cū dic̄. Si d̓ md̓o eſſetis.i. ſi ſil̓es mūdanis eſſetiſ mūdus qḋ ſuū erat ꝑ qd̓.ſ. ſil̓es ſibi eſſetis diligeret. Diſſimilitudo ei ſolet eſſe cauſa odij. ſicut ſimilitudo amoris. Vn̄ Ecc. xiij Omē aīal diligit ſil̓e ſibi. Hoc d̓r d̓ amore Sꝫ de odio d̓r Sap. ij. Grauis eſt nobis ad videndū. qꝛ diſſimilis ē alijs vita illiꝰ In hͦ mūdani ſil̓es ſūt coruis. q̇ pullos ſu os nō diligūt. nec paſcūt eos qͣꝫdiu nō aſ ſimilant̉ eis in nigredine ¶ E ¶ Terto ꝑ ſequūt̉ mūdani bonos ꝓpt̓ ip̄ius mund̓ ab ip̄is vilipenſionē. quā tāgit cum dicit Sꝫ qꝛ de md̓o nō eſtis. qꝛ ip̄m deſpiciēteſ reliquerāt Mat. xix. Ecce nos reliquimꝰ oīa. Phil̓. Omīa arbitratꝰ ſū vt ſtercora. Relinquūt at eū vt illuſore. p̄ſtigiatorem et tanqͣꝫ ꝓditorem. ¶ Illuſor ei ē mundꝰ ſuoꝝ ſic enī ꝯtingit eis ſicut in ludo ſcaca rio. alius rex. aliꝰ miles. alij minores. alij ī albo campo ꝓſperitatis. alij in nigro ad uerſitatis. ⁊ tande collecti ſingillatim. rex cum milite. ſacerdos cū minoribꝰ ſine ho noris differentia oēs equalit̓ in ſaccū.ſ. t̓re trādūt̉. Coꝝ. vij. Preterit figura hꝰ md̓i. ¶ Iteꝫ ē tanqͣꝫ p̄ſtigiator q̇ videt̉ homini in manū dare denariuꝫ ⁊ facit fortit clau dere. ⁊ cū manū aꝑit nihil inueīt. ſic ꝯtīgit mūdanis. p̄s. Dormierūt ſomnū ſuum ⁊ nihil inuenerūt oēs viri diuitiaꝝ ī maībꝰ ſuis ¶ It̓ ē tāqͣꝫ ꝓditor. Lu. xxij. Que oſcu latꝰ fuero ip̄e ē tenete euꝫ. Vox ē mūdi ad demones. qn̄ mūdꝰ alique āplectit̉ ꝓmo uēdo ad honores. Quod ſigͣt̉ Re. xx. vbi Ioab int̓fecit amaſam oſculādo. Et qꝛ ſcī hͦ de mūdo pēſantes ſe ab eo alienauerūt id̓o ſic̄ canes domeſtici extraneos dilace rat. ſic mūdꝰ bonos. Phil̓. Vidēte canes videte cōciues. ¶ De omnibus ſanctis. Sermo. ¶ CXCXII. Q eati qui habitāt in domo tua dn̄e in ſecula ſcl̓oꝝ laudabūt te. ¶ A ¶ In his v̓biſ ꝓph̓a inuit tā de ſctīs. Beatitudinē habi tatōnem. et actionē. Et q̇dem btītudineꝫ ineffabilē. cū dicit. Beati. Habitatōꝫ dele ctabilē. cū dicit. qui habitāt ī domo tua d̓. Sed actōeꝫ mirabileꝫ. cū ſubdit. in ſecula ſeculoꝝ laū. ¶ Vere ineffabilis eoꝝ beati tudo. nō enī eſt tꝑalis ſꝫ et̓na. Quā ineffa bilē eē ſancti on̄derūt cum d̓ ea locuti ſūt non explicando. ſed potius āmirando et gaudendo. Sicut pͣs. cū dicit. Quā mag multitudo dulcedis tue dn̄e. quā abſ. ti. t. Et alibi. Quā dilcā tabernacula tua dn̄e v̓tutū cōcupiſ. et defecit anima mea. Vbi ¶ De omnibus ſanctis. recognoſcit incōprehenſibilitatē Et apoˢ Qd̓ oculꝰ n̄ vidit nec au. ⁊cͣ. Vere oculꝰ n̄ vidit. qꝛ excedit viſū. nec auris audiuit. qꝛ tranſcēdit auditū. nec in cor hoīs aſcēdit qꝛ exuperat intellectū. Phi. iiij. Et pax d̓i q̄ exuperat oēm ſenſū. Ex qͣ on̄dit ꝙ ſit in effabilis. Tamē vt aliqͥd de illa ſūma bea titudine qͣſi balbutiendo loqͣmur. notā d̓ ꝙ diuerſi diuerſimode de ſūma btītudine vel de ſūma felicitate locuti fuerūt. Nam tres ſecte fuerūt philoſophoꝝ. epicuri. ſto yci. et ꝑipatetici. ¶ Epicuri dn̄r ab epy. qd̓ eſt ſupra ⁊ cutis vel cura qͣi ſupra mo dū curam cutis.i. carnis habentes. Et iſti dicebāt ſūmā felicitatē ſiue btītudinē. car nis voluptatem. ¶ Stoyci dicebāt̉ a ſto ga. qd̓ eſt q̄dam porta athenis. vbi mora bant̉. Et iſti dicebant ſummū bonuꝫ ſiue beatitudinē diuitias et honores. ¶ Peri patetici dn̄r a peri qḋ ē circa ⁊ pathos qd̓ eſt calcans qͣi circa calcanteſ. Circuibant enī diuerſas ſcolas vt plures ſnīas audi rent ⁊ melius memorie recōmendarent. Et iſti qͣi meliores qͣꝫ pͥmi ponebāt ſūmū bonū ſiue beatitudinē actu v̓tutis. ſic̄ ſūt cardinales v̓tutes. quaꝝ actibꝰ ph̓y dele ctabant̉. ¶ Fideles aūt ph̓y tanqͣꝫ ꝑ ſpūm ſanctuꝫ illuminati q̇d ſit ſūma beatitudo on̄derūt. De quibus vnus Boecius ſic dicit. Beatitudo eſt ſtatus oīm bonoruꝫ ꝯgregatōnē ꝑfectꝰ. Vbi tria īnuit de bea titudine. vicꝫ qꝛ eſt ſtatus. et qꝛ eſt ꝑfectuſ ſtatus. ⁊ qꝛ ꝯgregatōe oīm bonoꝝ ꝑfect Dicendo ſtatu tā remouet q̄ ſtatui ꝯtra riant̉.ſ. caſum. motu. et ſeſſionē. ¶ Caſuꝫ vtiqꝫ duplicē.ſ. ꝑ veniale. De qͣ ꝓuer. xxiiij Septies cadit iuſtus. qꝛ excepto ieſu chri ſto et btā v̓gine. ſi dixerimꝰ qꝛ peccatū nō habemꝰ ip̄os nos ſeducimꝰ. Et caſuꝫ per mortale. De qͣ apoꝰ. Coꝝ. x. Qui ſtat vi deat ne cadat. Primus q̇dem caſus oīm Sꝫ ſcd̓s ml̓toꝝ et̄ heu ꝑfectoꝝ. p̄s. Cadēt a lat̓e tuo mille et deceꝫ milia a dex. tuis. De hͦ duplici caſu adapta In hac ergo vi ta caſus. ſed ibi ſtatus. qꝛ ibi peccatū nob̓ nō dn̄abit̉. Erunt enī oēs ſicut angeli dei. Math̓. xij. Zach̓. xij. Erit q̇ offenderit ex eis qͣi domꝰ dauid. et domꝰ dauid qͣſi dei ſicut angelus dn̄i. ¶ Item nō erit motuſ ſed ſtatus. Modo enī mouemur tam in tra.ſ. in anima ꝑ qͣttuor affectiōes. de q̇bꝰ Boeciꝰ. iiij. Gaudia pelle. pelle timorem ſpemqꝫ fugato. nec dolor aſſit. ſꝫ ibi fugiet dolor ⁊ ge. Item monemur extra ꝑ labo rem diuerſū ad quē naſcimur. ſed ibi req̇e ſcūt a laboribꝰ. Item eſt ſtatuſ oīm bono rū. qꝛ ſi voluptas querat̉ quaꝫ epicuri ſū mū bonū dixerūt. ibi eſt ſuꝑabundanter. Pſal. Corrente voluptatis potabis eos Non dicit calice. ſꝫ torrente. Adapta. Itē ſi diuitie et honores qḋ ſtoyci ſummū bo nuꝫ dixerūt. ibi ſunt veracit et excellenter. ꝓuer. iij. Longitudo dieꝝ in dextra illius ⁊ in ſiniſtra illiꝰ diuītie ⁊ gl̓a. puer. xvj. Me cū ſunt diuitie et gloriā. opes ſuperne. Et in his oībus ꝑfectus ſtatus. ꝑfectu eniz ē cui nihil deficit. Augꝰ. in celo nihil deeſt nihil abeſt. Non ſic in hͦ mūdo. vbi ſi vnū bonū habet̉ multa deſūt. Adapta ¶ Se cundo innuit habitatōem eoꝝ delectabi lem. cūdicit. qui habitāt in do. t. dn̄e. Hec enī domus non eſt terreſtris ſed celeſtis. exaltata ſuꝑ oēs colles. iuxta illud yſa. iij. Erit mons domus dn̄i in vertice motiuꝫ Et ex hͦ plura delectabilia innuit ī illa do mo. Illa ei qͥ in vertice montiū ſūt. pulcra ſūt ex ſolis pluſtratiōe. Apoc̄. xxj. Ciuitas illa nō eget ſole ſed agnꝰ. ⁊cͣ. Et nō ſolū ful gebit claritate dei ſed et̄ oīm ſcōꝝ. qꝛ fulge būt iuſti ſicut ſol. nō ſic hic. Item ea q̄ ſū in vertice montiū ſana ſūt ꝑ aeris ſubtili tatē. Apo. xxj. Mors nō erit vltra. Aer ei malus nō poterit ibi naturā corrumpere ſed hic. Augꝰ. Libent̓ deberet hō ibi mora ri vbi nō poſſet mori. Item amena ſunt ex remota viſione. qꝛ nō eſt qd̓ ip̄os lateat q̄ omīa videntē vident. ſicut dicit g̓gͦ. Itē ſe cura et pacifica ſūt.ſ. qꝛ in alto. p̄s. Nō ac cedet ad te malum et fla. nō appro. ⁊cͣ. Yſa. xxxij. Sedebit ppl̓s meꝰ in pulcritudīe pa cis. hic āt nō eſt pax. Qūo eī hō hꝫ pace in domo vbi hꝫ malā mulierē.i. carnē q̄ ſꝑ re ¶ De omnibus ſanctis. bellat ſpiritui. Gal̓. vlt̓. et qͥnqꝫ filios q̄ru los q̇ nūqͣꝫ ſatiant̉.i. qnqꝫ ſenſꝰ. Ecc̄. jͣ. Nō ſatiat̉ oculꝰ viſu. nec auris auditu. ⁊cͣ. Ad apta de oībꝰ ſenſibꝰ. ¶ C ¶ Tertio tangit ip̄oꝝ actōem mirabileꝫ. cū dicit. In ſcl̓a ſe. lauda. Adapta quo laudāt ad differētiā eoꝝ q̄ ſūt in inferno q̇ vllulāt ꝓpt̓ fletuꝫ et ſtridorē dentiū. It quo in ſcl̓a ſcl̓oꝝ ad diſ ferentiā illoꝝ q̄ in hͦ md̓o ſunt. qͥ ⁊ ſi aliqn̄ laudāt. n̄ tn̄ ī ſcl̓a ſeculoꝝ. ſꝫ ibi vtrūqꝫ. p̄s Btus ppl̓us q̇ ſcit iubilatōeꝫ. De eodem feſto. Sermo. ¶ CXCIII. Eſcendenſ ieſus de monte. ⁊cͣ. Lu. vj. ¶ D ¶ Pri mo dicamus q̇s eſt mōs de quo deſcendit. Scd̓o qͣliter deſcendit. Tertio ad q̇d deſcendit. ¶ Mons triplex. Pri mus altitudo deitatis. Scd̓s celū empy reū. vbi ē habitatio angeloꝝ. Tertiꝰ ē con gregatio ſcōꝝ. ¶ De pͥmo mōte dicit p̄s. Quis aſcēdet in montē dn̄i. ⁊cͣ. Ad illū eī montē tend̓e dꝫ q̄libꝫ fidelis aīa. Vn̄ dicit augꝰ. Inquietū eſt dn̄e cor meū donec ve niat ad te. Et pōit pſalmiſta qͣttuor gͣdus aſcendendi in p̄miſſis v̓bis. Primꝰ ē pu ritas oꝑis. pro qͣ dicit. Innocēs manibꝰ. qꝛ ꝑ manus oꝑa deſignant̉. Scd̓us ē mu dicia cordis. pro quo dicit. ⁊ mūdo corde Tertius eſt vitas oriſ. pro q̇ dicit. nec iura uit in dolo ꝓximo ſuo. Quartꝰ ē ꝑſeuerā tia in iſtis. qꝛ tūc in vano n̄ accepit aīam ſuā. Aſcendamꝰ ergo ꝑ hoſ grādꝰ ad mo tem dn̄i. et ibi moriamur cū moyſe ⁊ etiaꝫ cū aaron. q̇ in mote mortui ſūt. Deus enī et locus ē ⁊ requiēs aīaꝝ. Et ſicut nihil ex tra locū ſuuꝫ quieſcere p̄t. ſic nec aīa extra deū. Augꝰ in libro ꝯfō. Feciſti nos dn̄e ad te. ⁊ inquiētū ē cor meū donec requieſcat in te. Et hͦ innuit dn̄s in Ioh̓e. xvj. dicens. In mūdo p̄ſſurā in me at pacē habebitis. Hec eſt rō quare in inferno nulla ē req̇es ſꝫ labor. qꝛ extra locū ſuuꝫ ſūt q̇ ibi ſūt. pͣs. Laborabit ineternū ⁊ vi. ⁊c ¶ Scd̓s mos eſt celum empyreū. habitatio.ſ. angelorū et ſcāꝝ aīaꝝ. Vnde ſuꝑ illud Gen̄. j. In pͥn cipio creauit deus celū. dicit gloſa. celum empyreū. et angelos natura celeſtes ī illo collocauit. Oqꝫ felix eſt hͨ habitatio āge loꝝ ⁊ aīaꝝ. Baruch. iij. Oiſrael qͣꝫ magē gloria domꝰ dei ⁊ ingens locꝰ poſſeſſiōis eiꝰ magnꝰ ⁊ excelſꝰ. Celum enī empyreuꝫ ꝯtinet intra ſe firmamentū. qd̓ ē ad̓o ma gnū et īmenſū ꝙ ẜm ph̓um ⁊ damaſ. tota terra eſt reſpectu eꝰ punctꝰ. Item adeo ex celſuꝫ ph̓i iudicat ꝙ ſi naſcēte aliqͣ puero vnus mons inde cadere inciperet. prius puer ſeneſceret anteqͣꝫ mons ad terrā per ueniret. Quo firmamēto celū empyreuꝫ et multo īmenſius et multo excelſius eſt. De h̓ monte yſa. xxv. Faciet dn̄s in mote hoc.i. in celo empyreo. omībus ppl̓is. vt fi at diffinitio pro generibus ſingulorum. nō pro ſingulis geneꝝ. qꝛ de oī ppl̓o ⁊ nati on erunt ibi aliqui. Vnde in epl̓a hodie legit̉. Poſt hͨ vidi turbā magnā quaꝫ di numerare nemo poterat ex omnibꝰ genti bus et tribubus. ⁊cͣ. In qͣ monte erit cōui uiū pinguiū medullatoꝝ. et hͦ qͣntuꝫ ad p̄ ſentiam omīs delectabilis. et vindemie d̓ fecate. qͣntum ad ſeꝑatōeꝫ omnis ꝯtrarie tatis. ¶ Tertius mons eſt ꝯgregato ſan ctoꝝ. quilibet enī ſanctus ꝓpter eminētiā vite mons d̓r. p̄s. Leuaui oculos meos in montes.i. ad ſctōs. Et hͦ facimus qn̄ dici mus. Scē petre ora pro nob̓. ⁊ ſic de alijs qn̄ auxiliū eoꝝ inuocamꝰ. Sꝫ mons mo tium chriſtus eſt. Uertex montiū mater eius. qͥpoſt filiū ceteris ſcis excelſior. Ecc. xxiiij. In omī gente et in oī ppl̓o pͥmatū te. yſa. v. In nouiſſimiſdiebꝰ p̄parabit̉ mos domus dn̄i in verti. mon. qn̄ iuxta Dan̄. lapis p̄ciſus eſt de monte.i. de btā v̓gine ſine manibꝰ.i. ſine oꝑe virili. ¶ E ¶ Se cundo dicendū qualiter deſcenderit de qͣ libet iſtoꝝ montiū. ¶ Certe de p̓mo deſcē dit mirabiliter. qꝛ deſcendit ab altitudine diuinitatis in vallem noſtre humaitatis. Item a magnitudine ptātis in vallē infir mitatis. Item a multitudine gl̓e ſue ī val lem multe miſerie. Et deſcendit mirabilit̓ ¶ De omnibus ſanctis. quia deſcendendo nec reliq̇ͥt altitudinē di uinitatis. nec magnitudinem poteſtatis. nec multitudinē glorie. multā miſeriaꝫ aſ ſumēdo. homo ei natus de muliere reple tur multis miſerijs. qͣs vtiqꝫ oēs ſuſcepit in ſe. ſꝫ n̄ pro ſe ſed pro nobis. Omēs dico defectus ⁊ miſerias qͣs aſſumere potuit. ⁊ ip̄m aſſumere decuit. et nobis expediens fuit. Ip̄e eī ſicut dicit apl̓s dei virtus eſt ⁊ dei ſapīa. qꝛ v̓tus peccare nō potuit. poſſe eī peccare n̄ ē potentie ſed īpotentie. ſicut dicit Boeciꝰ. Item qꝛ ſapīa ignorantiam aſſumere nō potuit. nec hͦ nob̓ qͣs inſtrue re debuit expediens fuit. Defectus et̄ oēſ naturales ſicut famē. ſitim. calore. ⁊ hmoi aſſūpſit. Non ꝑſonales. ſicut leprā. gyppo ſitatē. ⁊ hmōi aſſūpſit. qꝛ nō decuit ¶ De ſcd̓o et̓ monte.ſ. de celo empyreo deſcēdit mirabiliter. qꝛ illud nō reliqͥt cū ad terraꝫ deſcendit Quippe nō plus eſt in celo qͣꝫ in terra. qꝛ vbiqꝫ eſt p̄ſentialiter. et potentia liter. et eſſentialiter. Dicit̉ tn̄ ſpecialiter in celo. qꝛ ibi magis relucet ſua bonitas. ſua ſapīa. ſua poteſtas. Vn̄ augꝰ de ſpū ⁊ aīa Sicut aīa tota eſt in corꝑe qͣi in ſuo md̓o. ſpāliter tn̄ d̓r eſſe in corde vl̓ in cerebro. qꝛ ibi magis apparet ſua potentia. ſic d̓s vbi qꝫ equaliter. d̓r tn̄ ſpāliter in celo. quia ibi magis relucet ſua v̓tus. De hͦ celo deſcen dit in vterū v̓ginis ꝑ incarnatōeꝫ. ¶ Ter tio deſcendit de tertio monte.i. de ꝯgrega tōe ſcōꝝ ſatis mirabiliter. Can̄. ij. Ecce iſte venit ſaliens in montibꝰ.i. in ſcīs. tranſili ens colles.i. angelos. qͦs nuſqͣꝫ apprehēdit ſed ſemen abrae. Heb̓. j. Sed quo ſaliens in montibus. Abraam inq̇t genuit yſaac Ecce ſaltus vnuſ. Yſaac genuit iacob. Ec ce ſaltus ſcd̓s. et ſic de alijs vſqꝫ ad ioſeph virū marie d̓ qͣ natꝰ eſt chriſtꝰ ¶ F ¶ Sꝫ ad qͥd deſcendit. ¶ Primo ad ꝑegrinād̓ Gen̄. xij. Deſcendit abraꝫ in egiptū vt ꝑe grinaret̉ ibi. Abraam pater excelſus. d̓s ē. egiptus meror vel tenebre. mundꝰ iſte in quē tanqͣꝫ ꝑegrinus deſcendit. Sed qua liter rn̄det Ioh̓. qꝛ in ꝓpria venit ⁊ ſui euꝫ n̄ receperūt. Un̄ ip̄e dicit Mat. viij. Vul pes foueas habēt et volucres celi nidos. filius aūt homīs noͣ habet vbi caput ſuuꝫ reclinet. Vnde inclinato capite tradidit ſpūꝫ. Bern̄. Defuit terra pedi. amictꝰ cor pori. et lignū capiti. Peregrinus ergo in terra pro te factus eſt. vt te moneret eē ꝑe grinū. Pe. ij. Obſecro vos tāqͣꝫ aduenaſ et ꝑegri. Pſal. Aduena ſum ⁊ ꝑegrinꝰ ſic̄ oēs pa. Peregrinus nō edificat palacia in ꝑegrinatōne ſua. Heb̓. xiij. Non habe mus h̓ manentē ciuitatem ſed futuraꝫ in quirmꝰ ¶ Scd̓o deſcendit ad ſananduꝫ Augꝰ. Magnꝰ venit medicꝰ. qꝛ magnꝰ iacebat vbiqꝫ egrotus.ſ. totum genuſ hu manū. A planta enī pedis vſqꝫ ad v̓ticeꝫ nō erat in eo ſanitas. Sed deus pater mi ſit v̓bum ſuū et ſa. Un̄ cum leproſus que reret. Dn̄e ſi vis potes me mūdare. rn̄dit Volo. mūdare ¶ Et qꝛ idem ꝑceſſus in illo euangelio. Deſcendens ieſu d̓ mōte. et de leproſo. ſi vis de ipſo loqui. Nota ꝙ multiplex eſt lepra.ſ. domus. et hͨ eſt īmu da familia. vel criminoſa picta quā vidit ezech̓. in templo octo mulierū beſtiarum ⁊cͣ. nō ſcōꝝ volucrū. nō angeloꝝ. Item ē le pra veſtis qn̄ eſt nimis curioſa ⁊ inordia te nimis diſpoſita. Item lepra cutis faciei pictura. Item lepra capilloꝝ. longa ⁊ curi oſa capillatura. Sed leproſus ad chriſtū venit qn̄ penitendo peccatū deſerit. Sed qūo curauit. extendit manū et tetigit. vel in poſſeſſionibuſ. vel in prole. vel in ꝓprio corꝑe. ſicut fecit iob. et ſic mundauit eum. ¶ Tertio deſcēdit ad liberandū captiuū Exo. iij. Vidi afflic. et deſcēdi. ¶ Quarto deſcendit ad colligenduꝫ bonos. Can̄. vj. Dilectus meus deſcendit in ortum vt ly lia colligat. Adapta de ſermone in annu ciatōne. ¶ De omnibus ſanctis. Sermo. CCXCIIII. ementotē operū patruꝫ veſtroꝝ que fecerūt in ge neratōnibꝰ ſuis. et accipietis glo riam magnam. Mach̓. ij. ¶ G ¶ Ad fa De omnibus ſanctis. ciendā oīm ſcōꝝ hodie feſtiuitatē. in p̄miſ ſis v̓bis dupliciter ꝓuocamur. vicꝫ ꝑ am monitione. ⁊ ꝑ amonitōis rōem. ¶ Am monitio tangit̉ cum dicit. Mementote. ¶ Sed amonitonis triplex ſubdit̉ ratio ¶ Prima eſt ꝓpter ip̄oꝝ laudabile meri tum. qd̓ tangit̉ in oꝑibus eoꝝ q̄ in genera tionibꝰ ſuis fecerūt. ¶ Scd̓a ꝓpter ip̄oꝝ felicitatiſ p̄miū. qd̓ notat̉ in gl̓a mag quā acceperūt. ¶ Tertia ē ꝓpter vtilitatis fru ctu. qꝛ.ſ. eandē gl̓am cū ip̄is poſſidebimꝰ qd̓ innuit̉ in hͦ ꝙ dicit. et accipietis gl̓iam. quā.ſ. ip̄i acceperūt. ¶ Quantū ad pͥmū nota ꝙ multa ſūt ꝓpter qͥ nos inducimur ad memoriā oīm ſcoꝝ faciendam hodie. ¶ Primum eſt de ſanctis ignoratia. nō eni ſcimus oīm ſcoꝝ numerū. et iō nō poſ ſumus cuilibet ſancto ſpāle facere feſtuꝫ Vnde d̓r Iob. Nunqd eſt numerꝰ militū eius. Vnde in epl̓a hodierna d̓r. Viditur bam magnā qͣꝫ dinumerare nemo potat ⁊cͣ. ¶ Item ꝓpter nr̄am indigentiā. qꝛ im poſſibile eſt ꝙ orōes tam multoꝝ ſcoꝝ nō exaudiant̉. qn̄ enī facimus feſtū vnius vl̓ duoꝝ ſcoꝝ. paucoꝝ habemꝰ ſuffragium. ſed in feſto oīm ſanctoꝝ qꝛ omēs ſunt ad uocati noſtri. impoſſibile eſt eos nō exau diri. Pro quo dicit dn̄s Oſee. ij. Exaudi am celos. cōtinens ponit pro ꝯtento. ⁊ illi exaudient terraꝫ. Propter qḋ dicebat da uid. Leuaui oculos meos in montes. id ē lanctos. vnde veniet auxiliuꝫ mihi. Et ec cleſia hodie in collecta dicit. Multiplica tis interceſſoribus largiaris. ¶ Item in ducimur ꝓpter negligentiā noſtrā. mul tas ei negligentias. et vtina nō culpas co mittimus in feſtis ſanctoꝝ. Propter qd̓ dicit dn̄s Yſa. ij. Sollennitates vrās odi uit aīa mēa. Et tren. j. Viderūt eaꝫ hoſtes et deriſerūt ſabbata eꝰ. Quia tūc heu ma xime hoīes luxuriant̉ ⁊ inebriant̉. Pro qͦ d̓r Malach̓. ij. Diſperdam ſtercus ſollē nitatū vr̄aꝝ. Cum ergo hͦ feſtum deuote celebrat̉. purgant̉ negligentie aliorū feſto rum. Propter qd̓ dicit Ecc̄. vij. De negli gentia purga te cū brachijs.i. cum bonis operibus. vel ẜm aliam lrām. purgate cū paucis. qꝛ vno die purgas te pro multis. ¶ Item monemur ꝓpter ꝯmunē offēſā qꝛ q̄ offendit vnum de familia alicꝰ tota occurrit familia. reputans ſibi factu. Sic eſt de ſanctis iuxta illud Ia. ij. Qui aūt o fenderit in vno factꝰ eſt oīm reus. Unde ꝯueniens eſt vt ſatiſfactio fiat in ꝯmuni. ⁊ h̓ fit hodie feſtuꝫ oīm deuote celebrando Et ad h̓ monemur. cum d̓r. Mementote oꝑm patrū veſtroꝝ. ¶ H ¶ Ratio autē quare de ip̄is feſtiuemus ſicut dixi in pre miſſis v̓bis. ſubdit̉ triplex. Prime ei ratō nes inducebant ꝙ diem feſtiuare teneba mur. Sed tres que ſequūt̉ on̄dūt quare ip̄os ſcōs feſtiuare debemꝰ. ¶ Et pͥma ē ꝓpter ip̄oꝝ laudabile meritū. ⁊ hͦ innuit̉ ī operibus que fecerūt. Mementote inqͣt oꝑm patrum veſtrorū que fecerūt ī gene ratōnibus ſuis. Et quia difficile. imo im poſſibile eſt oꝑa ſiue ip̄oꝝ merita enarra re. id̓o eccleſia in vigilia et in die legit euā gelium debtītudinibꝰ oīm ſanctoꝝ v̓tu tes in genere tangendo. ¶ Fuerūt ei vere pauꝑtatis amatores. Pro tanto dicitur eis. Beati pauꝑes ſpū. nō rebꝰ. Nam ſic̄ dicit Bern̄. Pauꝑtas ſimpliciter nō eſt virtus. ſed paupertatis amor. et hec vera paupertas. que ſine rebus et cum rebꝰ p̄t haberi. Hanc ſpūs pauꝑtateꝫ innuit da uid. cum dicit. Diuitie ſi affluant nolite cor apponere. Taliter fecerūt ſancti patreſ Vnde et ip̄e cum diues rex eſſet dicebat. Inclina dn̄e aurem tuam mihi quoniaꝫ inops et pauꝑſum ego. Et hoc fuit ſignū ꝙ diuitie in cordibus patrū non fuerunt radicate. quia qui ipſas habebant libēter eas alijs ꝯmunicabant. Propter hͦ abra am et lothhoſpitales erant. ⁊ oſtium iob viatori patuit. et zacheus dimidiuꝫ bono rum dedit pauperibus. et btus laurentiꝰ omīa diſperſit dedit pauperibus. et ſic de alijs. ¶ Item fuerunt manſuetudīs oſtē ſores. Pro tāto dicitur eis. Beati mites. Ubi dicit gloſa. Mitis eſt quem mentis aſperitas ſeu amaritudo nō afficit. ſꝫ ſim ¶ De omnibus ſanctis. plicitas fidei ad omēm iniuriaꝫ patiendā inſtruit. Et alia gloſa. Manſuetus nō in ritat vel irritatur. nō nocet vel nocere co gitat. Tales fuerunt ſancti Un̄ cū cedebā tur nō murmur reſonabat. nō querimo niā. ſed corde tacito ꝯſeruabant patiētiaꝫ Sic moyſes d̓r manſuetiſſimus int̓ om nes filios iſrael. quia cum a ppl̓o lapidare tur ꝓ populo deprecabatur. Sic ſtepha nus et alij ſancti pleriqꝫ manſuetudineꝫ ī actu oſtenderunt. ¶ Item fuerunt d̓ma lo quod accidit. vel de bono qḋ defuit lu gentes. Pro tanto d̓r eis. Beati q̇ lugent Ubi gloſa diſtinguit duos luctus quos tetigi. Vnus eſt pro peccatis ſuis vel alie nis. Secundus eſt ex deſiderio patrie ce leſtis. Sic ſancti ibant et flebant mitten tes ſemina ſua. Non enim deflebant ma lum pene quod medicinale eſt. ſed malū culpe et in ſe et in alijs. De peccatis ergo proprijs lugebat dauid dicens. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectum meuꝫ lacrimis meis ſtratum meum rigabo. Sic maria magdalena Luc̄. vij. Sic petrus pro pec cato negatōnis. Lu. xxiij. De peccatis ali eiꝰ lugebat Hiere. Tren. ij. Defecerunt p̄ lacrimis oculi mei ſuꝑ ꝯtritōne ppl̓i mei. Pro deſiderio prīe celeſtis flebat dauid dicens. Sitiuit aīa mea ad deū fonteꝫ vi uum. Et poſt. Fuerunt mihi lacrime mee panes die ac nocte. ¶ Item fuerūt ſancti iuſticiā eſurientes. Pro qͣ d̓r eis. Beati q̇ eſuriūt et ſit iūt iuſticiā.i. bone vite recti tudineꝫ. Vn̄ dicit gloſa. Amatoribꝰ veri boni nō ſatis eſt ꝙ iuſti ſūt. ſed ſemꝑ ſitiūt opus iuſticie. Nūqꝫ ei tantū de bono fa ciūt quin plus vellent facere ſi poſſent. et hec eſt eſuries ⁊ ſitis eoꝝ. et qꝛ ad hͦ ſpūm ꝓmptū inueniūt. carnē āt infirmā. id̓o ex dolore clamant. illud apl̓i. Infelix ego ho q̇s me liberabit de corꝑe mortis hꝰ. velle enī adiacet eis ꝑficere at n̄ inueniūt. et qꝛ ad illā iuſticiā quā ſitiūt ꝑuenire ſicut vel lēt nō poſſunt id̓o ip̄am ſemper eſuriunt ¶ Item fuerunt ſancti operibus miſeri cordie inſudantes. Pro quo dicitur eis. Beati miſericordes. Attendebāt enī illd̓ dn̄i Lu. vj. Eſtote miſericordes. Et illud Zach̓. vij. Miſcd̓iam et miſeratōnes faci te vnuſquiſqꝫ cum fratre ſuo. Propter hͦ ſeptem oꝑibus miſcd̓ie inſudabant̉. que h̓ verſu continent̉. Viſito. poto. cibo. redi mo. tego. colligo. condo. Sex ponutur in euangelio. ſeptimū in thob̓. Et de his q̇n tum placet potes loqͥ ¶ Item erat ſancti puritatē cordis ſectanteſ. Propter quod d̓r eis. Beati mundo corde. Mundicia hͦ eſt puritas animi oēm abhorrēs turpi tudinē. Un̄ dicit gloſa. Mudo corde ſū q̇s n̄arguit ꝯſcīā pctōꝝ. Cales fuerūt ſcti De qͥbus vnus eoꝝ ꝓ oībus dicit Eph̓. j Elegit nos vt eſſemꝰ ſct̄ī ⁊ īmaculati in co ſpectu eiꝰ. ¶ Itē erāt ſctī ſe et alios pacifi cantes. Propter qḋ d̓r eis. Beati pacifici Ubi gloſa dicit. Vera pax eſt vbi nihil re pugnat. De qͣ dicit apl̓s. Eph̓. iiij. Sollici ti ſeruare vnitate ſpūs in vinculo pacis ſcꝫ reſpectu ſui et reſpectu ꝓxi. Qd̓ fecerūt ſctī. Un̄ dicit gloſa ſuꝑ illud. Btī pacifici Pax a nobis incipit. qꝛ duꝫ lex carnis re pugnat legi mentis. non modo alteri. ſed nec nobis poſſumꝰ eē pacifici. ſed poſtqͣꝫ intus ſpūs iꝑat. tūc pax ad alios deriuat̉. vt pace cū oībus habeamꝰ. et et̄ pacem fa ciamꝰ Sic ergo ꝑ p̄dcā innuit̉ ip̄oꝝ mul tiplex meritū. ⁊ hͦ tangit̉ in ꝑ̄miſſis verbiſ cū dicit. Memetote oꝑm patrū veſtroꝝ. ¶ I ¶ Scd̓o inuit̉ ip̄oꝝ felicitatis p̄miū ꝓpter qd̓ ſctōs feſtiuare debēꝰ. cuꝫ ſeq̇t̉. et accipietis gl̓am magnā. Hec gl̓a ē regnu celoruꝫ. quod regnum poſt tale meritum promiſit eis dominus dicenſ. Beati pau peres ſpū qͦniā ip̄oꝝ eſt regnū celoruꝫ. Et dicitur magna gloriā ratione dantis. ra tione accipientis. et ronedati. De quibꝰ req̇re in ẜmone. Homo q̇dā fec̄ cena ma gnā. Dn̄ica ſcd̓a pꝰ ꝑentecoſtes ¶ Tertō monemur feſtiuare ſcōs ꝓpter vtilitatis nr̄e fructu. cū d̓r. et accipiētis gl̓aꝫ magnā quā.ſ. ip̄i acceperūt. Memorādo ei oꝑm eoꝝ q̄ fecerūt tplicit ꝓuocamur ad ipſam gl̓iaꝫ magnā. Quia vtiqꝫ eoꝝ opera q̄ fe ¶ De omnibus ſanctis. cerunt. dant informatiōem. deprimūt pre ſumptōnem. et ſubleuant deſperationem ¶ Memētote ergo operū que fecerunt ꝓpter informationē. Ip̄i enī ſūt verum ex emplar ad qd̓ vitam noſtraꝫ corriḡe poſ ſumus. Ad hͦ exemplar remittebat dn̄s iudeos dicens. yſa. lj. Attendite ad abraā patrem veſtrum. Et Mach̓. iiij. d̓r. Me mores eſtote quomō ſalui facti ſunt prēs noſtri. Hic potes replicare ſeptem beati tudines in quibus viguerūt. vt ad eaſdē informemur ¶ It̓ memētote oꝑm patrū vrōꝝ vt depͥmant p̄ſumptōem. Dum enī ꝯmemoramꝰ opera ip̄oꝝ et illa imitari n̄ poſſumuſ humiliamur ⁊ ꝯfundimur. In cuius figura dictum eſt Ezech̓. lxiij. Oſtē de domui iſrael templum et confundant̉ quia.ſ. tale nō fecerant Oquante fuerunt aſperitates apoſtoloꝝ. paſſiones martiy tolerantie confeſſoꝝ in vigilijs et orōnibꝰ ſicut in vitis patrum ſcribitur. ad quaꝫ qꝛ venire nō poſſumꝰ humiliamur ¶ Item mementote oꝑm patruꝫ veſtroꝝ vt ſuble uent deſperatiōem. dum enim ad memo riam reducimus ꝙ pleriqꝫ eoꝝ quorum feſtum agimus magni peccatores fuerūt vt vbi abundauit delictum ſuꝑabunda uit ⁊ gratia. imo et gloriā. ſicut patet ī ma ria magdalena. beato petro et beato pau lo. certe in nobis ſpes erigitur. ne deſpere mus Vnde Ecc̄. ij d̓r. Reſpicite filij hoīm natōnes. que.ſ. ante vos fuerunt. quoniā nullus quantūcūqꝫ.ſ. magnus peccator ſperauit in illum ⁊ confuſus eſt. Et ſic me morando oꝑa eoꝝ accipiemꝰ gl̓am quaꝫ ip̄i acceperūt. Ad quā nos ꝑdu. ¶ De eodem feſto. Sermo. CCXQV. VEati pauperes ſpū qͦniam ip̄oꝝ eſt regnuꝫ ce loꝝ Mat. v ¶ A ¶ In his ver bis on̄dit̉ oīm ſāctoꝝ vie curſus et patrie ſtatus. Vie curſus fuit ī paupertate. Vn̄ de omībuſ. Beati pauperes ſpū. Sed pa trie ſtatus in diuitijs et honore. quoniaꝫ ip̄oꝝ eſt re. ce. Ideo āt hͨ v̓ba hodie legūt̉ vt diuitias ⁊ honorē ſcōꝝ quē in prīa cōſe cuti ſūt aduertāꝰ. qꝛ.ſ. ip̄oꝝ tanqͣꝫ regū eſt regnū celoꝝ. vt viā pauꝑtatis ꝑ quaꝫ oēs illuc tranſierūt ſi illuc veīre volumꝰ tene amus. ¶ Et ne poſſimꝰ errare in via cre dētes quālibet pauꝑtatē illuc eē viā. nota ꝙ multiplex eſt pauꝑtas. Prima ē cenſꝰ Scd̓a ſenſus. Tertia ſpūs. De pͥma q̄ eſt cenſus dicit dn̄s. Pauꝑes ſēꝑ habebitis Mat. xxvj. De ſcd̓a q̄ ē ſēſus dr̄ ī Apo. iij. Tu dicis. qꝛ diues ſū cū ſis miſer ⁊ pauꝑ. De tertia q̄ ē ſpūs d̓r h̓. Beati pauꝑeſſpū ¶ Prima q̄ ē cēſus quā hn̄t mēdici gͣuit̓ neceſſaria mendicātes. eſt ꝑ patientiā ſu ſtinēda. qꝛ n̄ caret merito. Nō eniꝫ punit d̓s bis ī idp̄m. Un̄ ſi patient̓ tolerat̉ ē pro purgatorio. ſi āt pauꝑes murmurāt ⁊ de trahūt ⁊ īuidēt meritū pauꝑtatis euacu ant ¶ B ¶ Scd̓a pauꝑtas q̄ ē ſenſꝰ. que bona oꝑa ignorat. de qͣ ꝓph̓a. infirmata ē ī pauꝑtate v̓tus mea. ē euadēda. Vnd̓ p̄s vt citiꝰ eā euadat. īplorat d̓i auxiliū dicēs. Cito anticipēt noſ miſcd̓ie tue qꝛ pauꝑeſ facti ſumꝰ nimis.ſ. in meritis. Hāc pauꝑ tatē ſocrateſ ⁊ thebanꝰ ⁊ multi alij ph̓yha buerūt. qꝛ lꝫ fuerūt ꝯtēptores diuitiarū et amatores pauꝑtatis. tn̄ pauꝑes fuerunt ſenſu. qꝛ euanuerūt in cogitatōibꝰ ſuis. et dati ſūt in reprobū ſenſū ꝓpterea a regno celoꝝ ſūt elōgati. ¶ C ¶ Certia āt pauꝑ tas q̇ ē ſpūs q̇ducit ad btītudinē ē ample ctenda. Hāc ſequūt̉ religioſi. qͥbꝰ d̓r Noli te poſſidere aurū et argentū. Et hͨ pauper tas et cuꝫ rebus ⁊ ſine rebus haberi p̄t. qꝛ eam ſcī prēs habuerūt. oīa poſſidentes. et tāqͣꝫ nihil habētes. illd̓ dauiticū attēdētes Diuitie ſi affluāt nolite cor appone Pau pertas eī ſpūs ſiue diuitias habeat ſiue n̄ habeat. cor n̄ appoīt ad illaſ. Vn̄ pauꝑſpū eſt q̇ ſe totū abnegans nihil hꝫ in coginti one aut memoria. nihil in delcātōne aut deſiderio niſi chriſtū. Tal̓ p̄t dicere cū da uid. Memor fui dei et delectatus ſum et exercitatꝰ ſū. ⁊ d̓fe. ſpūs m. Qui ergo mū dū ꝯtēnūt ⁊ ſeip̄os abdicant. ſub potenti ¶ De animabus defunctorum. manu dei ⁊ ſub obẜuātia ſui ordīs ſe hūi liāt. hi ſpū dei agūt̉ nō alta ſapiētes. ſꝫ hūi libꝰ ꝯſentiētes. Taliū portio chriſtus eſt. iuxta illd̓ ꝓph̓e. Deus cordis mei ⁊ pars mea d̓s. Nōne poſſidet oīa q̇ bꝫ eū qui hꝫ oīa. Un̄ cui chriſtꝰ ſufficit nihil ei deficit. Timētibꝰ ei deū nihil deeſt. Tales ſt̄ pau peres ſpū qͦꝝ ē regnū celoꝝ Diuiteſ ei om rati ſūt ſarcinis hꝰ md̓i. vn̄ ⁊ a regno celo rū ſt remoti. Faciliꝰ ē eī camelū intrare fo ramen acus qͣꝫ diuitē intrare in regnū ce loꝝ. Nec mirū. paupeꝝ ē eī. nec dabit̉ gēti a pauꝑtate aliene. Oqꝫ p̄cioſus. o qͣꝫ glo rioſuſ ē titulus pauꝑtatis apud deū. Nā cuꝫ deus eſſꝫ oīm diues. factꝰ ē oīm pauꝑ. vt pauꝑes tranſferret ad diuitias gl̓e ſue Iō iuſti qͣntūcūqꝫ ſint ī pn̄ti diuites plus apud deū gloriant̉ in pauꝑtate qͣꝫ in diui tijs. Quis ei auderet ei dicere. Miſerere mihi dn̄e. adiuua me dn̄e. qͦniaꝫ diues ſū. potiꝰ h̓ eſſꝫ iracūdiā ꝓuocare qͣꝫ miſcd̓aꝫ īpetrare. Ideo dauid ſciēs ꝙ d̓s eſſꝫ a ma tor pauꝑeꝝ. lꝫ dn̄aret̉ in ſolio regali. tamē pauperē dicebat ſe ibi. Inclina aureꝫ tuaꝫ ad me qͦuiaꝫ inops et pauꝑ ſuꝫ ego. Scie bat ei ꝙ parceret pauꝑi ⁊ inopi ⁊ animas pauꝑeꝝ ſaluaſ fa. qn̄ ꝑducet eos ad ſtatū prie. quiā ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. ¶ Et notan dū ꝙ int̓ oēs btītudīes tantū pauꝑes ⁊ qͥ ꝑſecutōeꝫ patiunt̉.i. martires qͣntū ad pre miū ad paria iudicāt̉. qꝛ de vtriſqꝫ d̓r. qni am ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. Quare āt nō eſſet par pͥmiū paupeꝝ ⁊ martiꝝ. cuꝫ pauꝑtas ſit martiriū. ⁊ eē pauꝑem ſit eē martirem. Un̄ tam iſtis qͣꝫ illis de pn̄ti regnū ꝑmit tit̉. cū d̓r. quiā ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. Un̄ no tandū ꝙ oēs mites.ſ. ⁊ pacifici ⁊ miſericor des ⁊ ceteri q̇ memorantur in cathalago btitudinuꝫ lꝫ ſint beati. tn̄ nullis de preſēti ꝓmittit̉ regnū celoꝝ. qꝛ ſepe tales deferūt fenum. ligna. ⁊ ſtipulam. vn̄ oportet tran ſire ꝑ ignem. Item alij q̇ purgati ſūt alter in camino pauꝑtatis. alter in ſangͥne ſuo nil deferūt ſecuꝫ quod oꝑteat tranſire per ignem. vnde ſtatim euolant. quiaꝫ ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. Ad qd̓ nos ꝑducat. ¶ De mortuis. Sermo. C CXTVI olumꝰ uos igno rare de dormiētibꝰ. Theſ. iiij. D ¶ Quinqꝫ ſūt qn̄ vult apo nos ignorare de dormientibꝰ ¶ Primo eoꝝ in purgatorio afflictionē. ⁊ hͦ ꝓpt̓ tria Primo vt eiſ orando ꝯpatiamur. Scd̓o vt pro eis elemoſinaꝫ largiamur. De his Iob xix. Miſeremi mei orādo. miſeremī mei elemoſinā faciēdo. Et Mach̓. v. Sā cta ⁊ ſalubris eſt cogitato. q̇ ad pͥmū. miſit duodecim mille dracmaſ argēti. quo ad ſcd̓m. Tertio vt illa caueamus. p̄s. Dn̄e ne in furore tuo arguas me. Furor ē pena inferni. ira purgatorij. dic̄ gloſa. ¶ Secū do eoꝝ reſurrectōem. Vbi debemus ſcire tria.ſ. cinerū ꝯgregatōnem. et carnium et oſſium conſolidatiōem. et ſpūs ingreſſio nem. In pͥmo apparebit dei potentia. In ſcd̓o ſapientia. In tertio bonitas. Eze. xxi vij. Et īduxit me in campū vbi erant oſſa arida ſiccaqꝫ vehementer. ⁊cͣ. ¶ Terto iu dicij diſtrictōem. Vbi nota ſimiliter tria. Erit enī ibi iudicium cogitationū. Pſal. Cogitatio hominis confi. t̓. Roꝝ. ij. Teſti moniū perhibente ꝯſcīa. ⁊cͣ. Locutionum Math̓. xij. De omni verbo ocioſo reddēt rationem. Operationum. Apoc̄. xij. Ecce ego venio cito reddere vnicuiqꝫ ẜm oꝑa. Omiſſionum. Math̓. xxv. Eſuriui et nō dediſtis mihi man. Item hec oportuit fa cere et illa nō omittere. ¶ Quarto malo rum damnatōeꝫ. Vbi etiā nota tria. Pri mo ꝙ e amara ꝓpter penaꝝ acerbitatem. Scd̓o qꝛ mag ꝓpter penaꝝ multiplicita tē. Tertio qꝛ longa ꝓpter eaꝝ eternitateꝫ De his yſa. xxxiij. Quis ex vobis poterit habitare cū ardoribus ſempiternis et cū igne deuorante. ¶ Quinto ſanctoꝝ glo rificatōnem. Vbi ſimiliter nota tria. Pri mo qꝛ eſt pura ꝓpter maloꝝ oīm remoti onē. Scd̓o delcābilis ꝓpt̓ oīs boni ſuſce ptōeꝫ. De his augꝰ in libro de ciuitate dei Ibi nulium erit malum. nullum latebit ¶ De animabus deſunctorum. bonū. ꝓuer. j. Bonoꝝ abūdātia ꝑfrueris It̓ ſecura ꝓpt̓ et̓nitatiſ aſſecutōꝫ Mat. xix Tentuplū accipiētis ⁊ vi. et̓. poſ. Eſt ergo ſcienda pena purgatorij vt eis ſubueniat̉. reſurrectō vt credat̉. iudicij diſtrictō vt ti meat̉. impioꝝ dānatō vt caueat̉. ſcōꝝ glo rificatio vt cupiat̉. ¶ Item de mortuis. Sermo. ¶ CX¶ VII. N momento in ictu oculi in nouiſſima tuba. canet enī tuba et mortui reſurgēt īcorrupti. ¶ E ¶ In his v̓bis apl̓s futurā generalē reſurrectōꝫ de ſcribit Deſcribēs at eā qͣttuor on̄dit reſui rectōis modū. tempꝰ. cām. ⁊ integritateꝫ Modū. cū dicit. In momēto īictu oculi. Tēpꝰ cū dicit. In nouiſ. tuba. Cām. cū die Canet ei tu. Reſurrectōis ītegͦtatē. cū di cit. Et mortui reſur. icor. ¶ Primo ergo modꝰ reſurrectōis ē. qꝛ n̄ moroſe ſꝫ ī breui tꝑis ſpacio oēs reſurgēt. qd̓ īnuit apoꝰ cū dic̄. In momēto. gloſa i. in breuiſſimo tꝑiſ ſpacio. Dicit̉ eī momētū a breuiſſimo ve modico motu ſiderū. Et ad maiorē exp̄ſſi onē addit. in ictu oculi. gloſa. i. qͣꝫcito ꝑcu tit oculꝰ. qͥ ꝑcutit in ſūma celeritate. Et ex h̓ pꝫ ꝙ reſurrectō n̄ ē natural̓. ſꝫ mracl̓oſa qꝛ nat̉a nō oꝑat̉ ſubito ſꝫ ſucceſſiue. mira culoſa āt ſubito ⁊ cum ſumma celeritate. ¶ Oſtenſo mō reſurrectōis ſubdit tēp cū dicit. In nouiſſima tuba.i. reſurgēt oēſ ad illud vltimū ſignū. qd̓ d̓r tuba rōne eur dētie. De qͣ tuba dicit btūs hieroꝰ. Siue comedo ſiue bibo ſiue aliqͥd aliud faciam ſꝑ videt̉ mihi reſonare illa tuba in auribꝰ meis. q̄ dicit. Surgite mortui. veīte ad iu diciū. Et d̓r nouiſſima tuba. qꝛ eā nō ſeq̇t̉ alia. ¶ F ¶ Oſtēſo tꝑe reſurrectōis ſb̓dit cāꝫ. cū dicit. Canet eī tuba.i. vox chriſti. Et nota ꝙ illa vox chriſti q̄ faciet reſurrectōꝫ qͣttuor modis vocat̉. Prīo vocat̉ vox fili dei ꝓpt̓ auctoritatē. Io. v. Mortui q̇ ī mo numētis ſūt audiēt vocē filij d̓i. Scd̓o vo cat̉ vox archangeli ꝓpt̓ mīſteriū. qꝛ mīſte rio angelorū fiet collectio illa puluerum. .j. Thi. iiij. In voce archangeli. Tertio d̓r tuba ꝓpt̓ terribilitatē. vt h̓. Canet eī tuba. Quarto vocat̉ clamor ꝓpt̓ euidentiā. qꝛ ab oībꝰ audiet̉. Mat. xxv. Media nocte clamor factꝰ ē. Et dicit canet. qꝛ lꝫ terribil̓ ſit malis. bonis tn̄ erit optabiliſ. q̇ optant illā gl̓am dicentes. Adueniat regnū tuū. ¶ Ad clamorē āt hꝰ tube ſeq̇t̉ qͣrtū. ſcꝫ re ſurrectōis integritas. quā on̄dit. cū dicit. Et mortui reſur. incor. gloſa. i. ſiue aliqͣ di minutōne membroꝝ. ⁊ ita q̇ nūc carēt ali quo membro tūc nō carebūt. Sed poſſet aliquis dicere. Multi ſūt mō q̇ q̇buſdaꝫ caret mēbris. vn̄ qꝛ in ip̄is n̄ peccauerunt nec puniendi ſūt in ip̄is. l̓ potiꝰ n̄ deberēt reſurge in ill̓. Sꝫ n̄ erit ita. Tales eī ⁊ ſi nō peccauerūt nec puniēdi ſt̓ in ip̄is l̓ potiꝰ n̄ deberēt reſurge in ill̓. ſi n̄ peccauerūt in ill̓ membris. tn̄ volūtatē peccādi habuerūt. Sic ⁊ q̇dā ſcī q̇ lꝫ cū qͥbuſdaꝫ mēbris ꝓpt̓ defectū eoꝝ in ip̄is nō meruerūt. tn̄ quia in ip̄is merendi voluntatē habuerūt id̓o remunerabūt̉ in ip̄is. Et ſic oēs reſurgēt īcorrupti.i. ītegri. ⁊ cetera ſi placēt adapta his ꝯſimilia. ¶ De mortuis. Sermo. C CX ¶ VIII. Eati mortui qui in dn̄o moriunt̉. amodo iam di cit ſpūs vt requieſcant a labori bus ſuis. oꝑa enī illoꝝ ſequūt̉ illos. Apo. xiiij. ¶ G ¶ In his verbis btūs Io. duo facit. Prīo btos mortuoſ on̄dit q̇.ſ. ī dn̄o moriūt̉. Scd̓o cām btītudinis eoꝝ on̄dit cum ſubdit. vt reqͥeſcant a laboribus ſuis ¶ Propterea āt bt̄s ioh̓s btōs mortuoſ nob̓ on̄dit. qꝛ plura ſt genera mortuoruꝫ Quidam enī moriunt̉ pro dn̄o. Quidaꝫ in dn̄o. Quidaꝫ extra dn̄m. ¶ Pro dn̄o moriūt̉. vt ſūt ſci martires q̇ ꝓ chriſto mor tui ſūt. De q̇bus nil ad p̄ſēs. qꝛ d̓ ip̄is heri egit eccīa. ¶ Extra dn̄m moriunt̉ q̇ extra corpꝰ ſuū miſticū qd̓ eſt eccīa cꝰ caput ip̄e ē moriūt̉. qͥ nūqͣꝫ in dn̄o fuerūt. id eſt. ī cor pore miſtico eiꝰ. vt ſūt iudei et pagani et ¶ De animabus defunctorum. alij qui ꝑ ianuā baptizati nō intrauerūt. Quidā āt baptiſati ī corꝑe chriſti q̇dē fue rūt. ſꝫ ꝑ mortale peccatū a corꝑe cecid̓rūt. vt ſt mali chriſtiāi. q̇ oēs ī morte ſua n̄ ſūt btī. ſꝫ potiꝰ miſeri. īmo miẜrimi. Mors ei pctōꝝ peſſima. Amara q̇dē morſē pctōri bus ī rebꝰ. ⁊ amicoꝝ dimiſſiōe. Sꝫ amari ori aīe de corꝑe egreſſione. qn̄.ſ. d̓mones aīaꝫ agitātes. dicūt ad altutrū. Perſequi mini ⁊ ꝯp̄hēdite eū. qꝛ n̄ ē q̇ liberet eū. S amariſſima ē ī penaꝝ ꝑceptōe. q̇ eī n̄ māſe rit ī vite.i. ī chriſto mittet̉ in igne et ardet. p̄ ſens pōīt ꝓ fut̉o. nō ei dicit ardebit. qꝛ ī et̓ nis n̄ ē inueīre futurū. ſꝫ ſꝑ p̄ſens. Qd̓ āt ī igneꝫ et̓nū mittūt̉ extra dn̄m morientes. ptꝫ ī vitis patrū. vbi legit̉ ꝙ q̇dā pat̓ ſctūs ambulās ꝑ deſertū inueīt qḋdā caput ſa cerdotiſ gentil̓. ⁊ illo int̓rogate vbi eēt mō Rn̄dit ſe eē ī ꝓfūdo inferni. ⁊ adiecit chri ſtianoſ q̇ de corꝑe chriſti ꝑ peccatū cecide rūt eē ſub paganis ⁊ in maiori pena. Nec mirū. q̄ eī vncta ſt oleo magis ardēt qͣꝫ nō vncta. Sꝫ chriſtiani vncti ſt oleo ⁊ criſma te. n̄ pagani. ⁊ iō maius detrimētuꝫ ignis ſentiūt. Vn̄ dicit bt̄s petrꝰ. Meliꝰ ē viam v̓itatis n̄ agnoſcere. ⁊cͣ. Un̄ nec de his mor tuis agit eccīa hodie. agit eī tātū de his q̄ ꝑſuffragia pn̄t adiuuari. qd̓ n̄ſt q̇ ī infer no ſt ꝯſtituti. In īferno ei nulla ē redēptio ¶ H ¶ Quattuor eī ſt ſic̄ dicit g̓g̓. qͥbus aīe defūctoꝝ adiuuāt̉. aut oblatiōibus ſa cerdotū. aut p̄cibꝰ ſcōꝝ. aut caroꝝ elemo ſiniſ. aut ieiunijs cogͣtoꝝ. Que oīa n̄ ꝓſūt dānatiſ. ⁊ hͦ pꝫ a maiori ī oblatōe ſacerdo tū q̄ ꝓ dānatis n̄ offert̉. Diuiſio eī ꝯſecra te hoſtie ī tres ꝑtes on̄dit ꝓ q̇bus offerat̉. Una ꝑs attribuit̉ his q̇ regnāt ī celo. alia ꝑs his q̇ ſt ī purgatorio. tertia ꝑs his qui ꝑeg̓nant̉ ī hͦ md̓o. Pro qͥbꝰ ⁊ ter ſctūs d̓r Et ſic on̄dit̉ ꝙ hoſtia ꝓ his q̇ ſt̓ in inferno nō offert̉. Vn̄ et eccīa tātū orat ꝓ fidelibꝰ defunctis. q̇.ſ. deceſſerunt in fide formata oꝑante ſcꝫ ꝑ dilcōeꝫ Quia dicit augꝰ. Si ſcirem preꝫ meū ī inferno. tantū orareꝫ ꝓ eo qͣntuꝫ ꝓ dyabolo. Et ꝙ nulla ſuffragia pſūt dānatis exp̄ſſe ꝯfirmat q̇dā gloſa. ad heſ. ſuꝑ illū locū. Nolumꝰ vos ignorare de dormientibꝰ. Vbi dicit gloſa. Nam qͥ ſn̄ fide oꝑante ꝑ dilcōem. eiuſqꝫ ſacramē tis de corꝑe exierūt fruſtra illis a ſuis pie tatis īpendūt̉ bn̄ficia. ¶ In dn̄o āt mori unt̉ q̇ in corꝑe chriſti miſtico exiſtētes de cedūt. Tanta ē eī vnio chriſti ad eccīaꝫ ꝙ oēs fideles eccīe n̄ aliud ſūt qͣꝫ ſua mēbra et qͥ offendit fidelē eccīe offendit ip̄m chri ſtū. Un̄ paulus cuꝫ fideles eccīe ꝑſeq̄ret̉ in ip̄is ſe dn̄s on̄dit ꝑſecutū dicēs. Quid me ꝑſeq̄ris. Qui ei ī corꝑe miſtico moriū tur in dn̄o moriūt̉. ⁊ hi ſt btī. De qͥbꝰ Ioh̓. dicit Et qꝛ pleriqꝫ ex his veſtē innocētie qͣ mediāte corpꝰ chriſti miſticū ītrauerunt. groſſis venialibꝰ vel certe mortalibꝰ pctīſ poſt pnīam effectis venialibꝰ in pn̄ti ma culauerūt. nec poſſūt ſordida veſte ītrare palaciū veri aſſueri. deſtinatur eis locus purgatorij. vbi tamdiu quēlibet oportet eſſe quouſqꝫ veſtis nō habeat vllam ma culam ſiue rugaꝫ. Et vt citius valeāt pur gatoriū euadere. omniū hodie eccīa agi memoriam. adiuuans eos in qͣttuor pre dictis. Et licet ſalubris ſit cogitatio cuili bet ſemper pro defunctis exorare. Hodie tamen maxime cuꝫ vniuerſali eccīa. quia omnis pugna cōmuniter aggreſſa victo riam parit. Et parum alio tempore ami cis ſubuenit. qui hoc tempore ſubuenire negligit. Et qui tales ſunt in domīo mor tui ſunt. licet ſint in pena. tamen ideo bea ti dicuntur. quia ſecuri ſunt de patria. qͣꝫ poſtqͣꝫ ingreſſi fuerit requieſcent a labo ribus ſuis. Ad quam patriam nos ꝑdu cat. ¶ De mortuis. Sermo. ¶ CI. XXXXIX HEati mortui qui in domino moriuntur. amodo iam dicit ſpiritus vt requieſcan a laboribus ſuis. opera enim illorum ſe quuntur illos. Apocalipſis. xiiij. ¶ A Maxime conſolationis reuelatio eſt hi vniuerſis filijs ade qͥbus ex ſnīa domir ¶ De animabus defunctorum. īminet iudiciū mortiſ. ⁊ hͦ pͥncipaliter ꝓpt̓ tria hic poſita. Primo ꝓpter morteꝫ. Se cundo ꝓpter quietem. Certio ꝓpter mer cedem. Siq̇dem mors beatificat. Vnde beati mortui. Quies laborem terminat. Unde. requieſcant. Sed merces oꝑa re munerat. Vn̄. oꝑa eoꝝ ſe. il. Qd̓libꝫ habꝫ duplicem ꝯſideratōem. ¶ Nam circa pͥ mū attendenda ſunt duo Vnū d̓ mortuo ruꝫ differentia. Aliud de ip̄oꝝ beata gl̓ia. ¶ Differentia aūt mortuoꝝ ſumitur ſex modis. Nam aliq̇ moriunt̉ ꝯͣ dn̄m ſicut peccatores. p̄s. Mors peccatoꝝ peſſima. Aliqui p̄ter dn̄m. vt ꝑuuli non baptiſati q̇ ex ſnīa jo. iij. mittūt̉ ad limbū q̇ a pſalmi ſta appellat̉ porta mortis. Io. Niſi qͥs re natus fuerit ex aqua ⁊ ſpū nō p̄t intrare ī regnum dei. Aliqui cum dn̄o vt paruuli baptizati. qui nō ex ſuis meritis. ſꝫ bn̄ficō paſſionis chriſti ſaluant̉. Ro. vj. Si mor tui ſumꝰ cū chriſto. credimꝰ qꝛ viuemus cū illo. Aliq̇ pro dn̄o vt martires. Vnde. Ip̄i v̓o mortui ſūt ꝓ chriſto ⁊ viuūt ineteꝫ nū. Aliq̇ in dn̄o. vt ceteri ſcī q̇ ex hoīs oꝑi bus ſaluant̉. de q̇bus h̓. Btī mortui qui ī dn̄o moriūt̉. Aliq̇ ſub dn̄o.i. ſub maū dn̄i ſcꝫ q̇ mortui in fide et caritate portāt ſecū. ligna. fenū. ſtipulā. j. Coꝝ. iij. qui tn̄ ſentiūt manum dei duram ſuꝑ ſe in purgatorio De qͣ manu clamāt mortui Iob. xix. Mi ſeremī mei ⁊. Sꝫ qꝛ nō ē q̇ de manu eꝰ ho die poſſit eruere. id̓o eccīa qͦtidie orat pro eis. ij. Mach. xij. Scā et ſalubris eſt cogi tatio ꝓ defunctis exorare ¶ Btītudo vo glorie mortuoꝝ ſimiliter ſumit̉ ſex modis Primo beati. qꝛ ab oī miſeria expediti. Tho. iij. Precipe in pace recipi ſpūꝫ meū expedit eniꝫ mihi magis mori qͣꝫ viuere. Seneca. Moriar et deſinā egrotari poſ ſe. et deſinam alligari. Item quia ab omī pugna ſecuri. Pſal. Quoniam cōforta uit ſeras por. t. Item qꝛ ab omī ſarcina ex onerati. Yſa. xiiij. Et erit cum requiem de derit tibi dn̄s a labore tuo. ⁊cͣ. Item qꝛ ab omī carceris laqueo liberi. p̄s. Laqueus ꝯtritus eſt. Item qꝛ ab omī penuria eruti Pſal. Cum dederit dilectis ſuis ſomnuꝫ ecce hereditas. Item qꝛ a vie hꝰ exilio ad prīam deducti. pͣs. Exibit ſpūs eiꝰ ⁊ reuer tent̉ in terrā ſuā. ij. Coꝝ. v. Dum ſumus ī corꝑe pegrinamur. Sed tūc ſicut d̓r ecc̄eſ vltio. Redibit ſpūs ad dn̄m q̇ dedit illuꝫ. ¶ B ¶ Circa ſcd̓m ſimiliter notāda ſunt duo. Primum eſt de differentia laboris. Scd̓m de differentia quietis. ¶ Nam ē labor nature Iob. v. Homo naſcit̉ ad la borem. Item indigentie. p̄s. Labores ma nuū tuaꝝ qꝛ man. Item penitentie. Pſal. Laboraui in ge. Item patientie. Yſa. j. La boraui ſuſtinēs. Apo. ij. Scio oꝑa tua et laborem et patientiaꝫ. Item doctrine. p̄s. Laboraui clamans. Item miſcd̓ie ad ꝓxi mū. Sap̄. viij. Et ſi iuſticiaꝫ q̇s diligit la bores magnos. ¶ Promittit̉ aūt labori pͥmo merces retributōis. Sap̄. x. Reddꝫ deus mercedē. j. Coꝝ. iij. Vnuſqͥſqꝫ ꝓpͥam mercedē accipiet ẜm ſuū laborē. Scd̓o re fectio ꝯſolatōnis. Mat. xj. Venite ad me oēs q̇ laboratis ⁊ onerati eſtis et ego refi ciā vos. Tertio quies exultatōis. Yſa. xiiij Et erit cū requiē tibi dederit dn̄s. tūc aſſu mes ꝑabolā dicēs qūo. ⁊cͣ. Quarto fructꝰ glorificatōiſ. Sap̄. iij. Bonoꝝ laboꝝ gl̓io ſus eſt fructꝰ. ¶ Quies v̓o mortuoꝝ eſt ſimiliter in differentia multiplici. qꝛ info midabilis. Vn̄. Quieſcēs et nō erit qui ex terreat. Itē delcābilis. ꝓuer. iij. Quieſcet et ſuauis erit ſecū. Itē indefectibilis Ecc̄ xxx. Melior ē reqͥes. ⁊ͣ. Yſa. xxxij. In req̇ͥe opulenta. Itē int̓minabiliſ. p̄s. Hec req̇eſ mea in ſcl̓m ſcl̓i. It̄ ſatiabil̓. Iob. xxxvj. Erit reqͥes mēſe tue plena pinguedīe. Itē vene rabilis. Iob. iij. Req̇eſcere cū regibꝰ ⁊ ꝯſu libus. i. cū angel̓ ⁊ ſcīs. ¶ Eſt āt qͣdruplex q̇es. Prima delctātōis carnalis. Luc̄. xij. Anīa mea habes ml̓ta bona. ⁊cͣ. Scd̓a co templatōis ſpūalis. p̄s. Quiſdabit mihi pen. ſic̄ co. ⁊cͣ. Tertia ꝯuerſionis penitētial̓ Yſa. j. Quieſcite age ꝑuerſe. Quarta btī tudīs et̓nal̓. de qͣ ſupra dictū ē. Prīa ē fal ſa. ſcd̓a vera. tertia aſpera. qͣrta btā ¶ Cir ca tertiū ſil̓r notanda ſūt duo. Primum ¶ De animabus defunctorum. eſt de differentia opeꝝ. Vnd̓. oꝑa eī illoꝝ. Scd̓m de ſequela oꝑm. ibi. ſequūt̉ illos. Iuxta pͥmū ſciendū ꝙ ſex ſūt oꝑa miſcd̓ie q̇ ſequūt̉ iuſtos q̇ ponūt̉ Mat. xxv. Eſuri ui. ⁊cͣ. Primū eſt paſcere famelicū. Greḡ. Paſce fame morientem. ⁊cͣ. Scd̓m pota re ſitibundū. Yſa. xxj. Occurrētes ſitienti ferte aquā. Tertiū hoſpitari vagabundū Heb̓. xiij. Hoſpitalitatem ſectamī. Quar tum veſtire nudum. Lu. iij. Qui hꝫ duas tunicas det nō habenti. Quintū ꝯdolere infirmo. Ecc̄. vij. Non te pigeat viſitare ī firmū. ij. Coꝝ. xj. Quis infirmat̉ et ego nō infirmor. Sextū ꝯſolari incarceratū Ecc̄. vij. Non deſis plorantibꝰ in cōſolatōne. Lugētes maxime ſunt incarcerati. De ta libus oꝑbus loquit̉ Iob. xxx. Si negaui qd̓ volebant pauꝑibꝰ ⁊cͣ. Septimū ponit̉ thob̓. ſcilꝫ ſepelire mortuoſ. Ecc̄. vij. Mor tuo nō ꝓhib. gratiam. ¶ De mortuis. Sermo. CCC. Cio ꝙ redemp tor meus viuit et in nouiſſimo die de t̓ra ſurrectuꝰ ſū. ⁊ rur. ci cūdabor pelle mea. ⁊ ī carnem. vid̓bo deū Iob. xix ¶ D Hodie eccīa agit memoriā mortuoꝝ qꝛ credit et ſꝑat reſurrectōꝫ eoꝝ Et ad maiorem fidei et ſpei ſue ꝯfirmato nem quā hꝫ circa eoꝝ reſurrectōem intro ducit beati Iob verba. q̄ nullꝰ euidentius et cautius ſcp̓ſit de reſurrectōne. cantans et legēſ. ea hodie ⁊ dicēs Scio ꝙ redēptor meꝰ viuit. ⁊ͣ. In q̇bus v̓bis bt̄s Iob circa reſurrectōem qͥnqꝫ facit. Primo futuraꝫ reſurrectōem aſſerit. cum dicit. Scio ꝙ de terra ſurrecturus ſum. Scd̓o cām reſur rectōnis oſtendit. cum dicit. Redemptor meus viuit. Redemptor enī noſter ē cau ſa reſurrectōnis noſtre. ſicut poſtea pate bit. Tertio tempꝰ reſurrectōnis. cuꝫ dicit. In nouiſſimo die. Quarto modum. cuꝫ dicit. Et rurſum circundabor pelle mea. Quinto fructū reſurrectōiſ expͥmit. cum ſubdit. Et in carne mea videbo deū Aſ ſerendo ergo fururā reſurrectōnem dicit Scio ꝙ de terra ſurrecturꝰ ſū. Ego inq̇t d̓ terra ſurrecturꝰ ſum. q̇ de terra factus ſū. iuxta illud. Fecit deus hoīem de limo t̓re. Item de t̓ra ſurrecturꝰ ſū. qͦ.ſ. in terrā redi gendꝰ ſū. iuxta illud. Terra es et in terraꝫ reuerteris. Et ꝙ ego talis de t̓ra ſurrectu rus ſum. hoc ſcio tripliciter. Primo fide reuelante q̄ eſt certior omī arte. Omīa et poſſibilia ſūt credenti. Un̄ et̄ alia lrā pro ſcio dicit. credo. Sic et̄ ecc̄īa cantat dicēs Credo ꝙ redemptor meus viuit. Itē ſcio ſcpͥtura reuelante. Yſa. xxvij. Uiuent mor tui tui dn̄e. interfecti mei reſurgent. Et in Dan̄. xij. Multi de his q̇ dormiūt ī terre puluere euigil̓. ⁊cͣ. Et in multis alijs locis Itē ſcio naturali ratōe hoc dictante. Naꝫ ſi mortuoꝝ reſurrectō non eſſet. multa in cōuenientia ſequerent̉. Inter q̄ hoc preci puū eēt ꝙ labores ſcōꝝ inanes eſſent. Qd̓ incōueniens apoꝰ poīt ſcribens ad Coꝝ. xv. Ꝙ in epheſo aduerſus beſtias. id eſt. aduerſus beſtiales hoīes pugnaui. quid mihi prodeſt ſi mortui nō reſurgunt. q. d. nihil. Quod magnū incōueniens eſſꝫ de deo ꝙ ip̄e labores ſanctoꝝ nō remunera ret. cū qͥſqꝫ dn̄s mortalis remuneret mer cedē laborantibus. Hoc ergo triplici mō ſcio ꝙ de t̓ra ſurrecturꝰ ſū E Huius aūt reſurrectōis cām ſubdit. cuꝫ dicit. Re demptor meus viuit. Redemptor enī no ſter cā eſt reſurrectōis nrē. vt in oī genere cauſaꝝ. Eſt enī vt cā materialis. qꝛ ex qͣ ip̄e caput reſurrexit cꝰ noſ mēbra ſumꝰ. ⁊ noſ reſurgemꝰ. Item ip̄e eſt vt cā formaliſ. qꝛ ip̄e forma noſtre reſurrectōnis. Phy. iij. Qui reformabit corpꝰ hūilitatis nrē cōfi gur. cor. cla. ſue. Item ip̄e ē vt cā finalis. qꝛ ip̄e ē finis nrē reſurrectōis. propter enim reſurrectionem ipſius erit reſurrectō ſan ctorum. Item ipſe eſt vt cauſa efficiens. quia ip̄e inquantum deus efficit noſtraꝫ reſurrectionem. Et hanc cām tangit Iob cū dic̄. Redemptor meꝰ vi. In eo ꝙ viuit potens eſt et nrā corꝑa mortalia viuifica re. ſicut dicit apoꝰ. Et ſic ex tali cā reſurre/ ¶ De ſancto Martino. tio corꝑm potiꝰ ē miraculoſa qͣꝫ natura lis. et hͦ pꝫ ex multis. Primo qꝛ nat̉a n̄ p̄t in ide numero ſubito Scd̓o qꝛ natura no pōt in immortale ⁊ īcorruptibile. Cerſio qꝛ nat̉a n̄ p̄t in etateꝫ homīs ꝑfecti ſubito. Quarto qꝛ nat̉a n̄ p̄t ex n̄ ſemībꝰ matris aliqͥd ꝓducere. Hec oīa ī hoīſ reſurrectōe ꝯcurrūt. Vn̄ ſimpl̓r loq̄ndo. nat̉a n̄ eſt cā reſurrectōiſ. ſꝫ d̓s. quā cām ſi q̇dā aduerte rēt d̓ reſurrectōe n̄ dubitarēt. Quia ei cre dūt nat̉aꝫ cāꝫ reſurrectōnis ⁊ vidēt eā ip̄o tentē ad reſurrectōꝫ ꝓpt̓ qͣttuor ſupradcā. ⁊ alia plura. ꝓpt̓ea dubitāt Sꝫ reſurrecto nis cā ē d̓s. ſic̄ dicit augꝰ. Facile eſt facere qd̓ vult ex aliqͣ q̇ oīa fecit ex nihilo Et hac caꝫ reſurrectōis ſue tāgit Iob. cū dic̄. Re deptor meꝰ viuit. ¶ F ¶ Tempꝰ āt reſur rectōis ſubdit. cū dicit. In nouiſſimo die Qd̓ tꝑs qͣttuor modis d̓r ī ſacra ſcpͥtura. Qn̄qꝫ d̓r nox ꝓpter ip̄iꝰ occultatōeꝫ. Un̄ Math̓. Media nocte clamor factus eſt De illa enī hora nemo ſcit. neqꝫ angeli. ⁊cͣ. Qn̄qꝫ d̓r ſero ꝓpt̓ tꝑis ⁊ oꝑm terminatio ne ⁊ remuneratōꝫ. Sero enī finis diei et a diurnis pauſatio. ⁊ laboratiū recōpēſato. ita ⁊ tūc. Un̄ Mat. xx. Cū ſero factuꝫ eſſet dicit dn̄s vinee ꝓcuratori ſuo. Voca oꝑa rios. Item qn̄qꝫ d̓r mane. ꝓpt̓ initiuꝫ etn̄ī tatis. ſicut mane initium ē diei. p̄s. Ma ne aſtabo tibi. Item qn̄qꝫ d̓r dies ſic̄ h̓ dic̄ In nouiſſimo die. Dicit̉ at illud tꝑs dies ꝓpt̓ t̓a. Prio ꝓpt̓ iudicis claritate. In cō ꝑatōe ei ſue claritatiſ ⁊ ſtelle dn̄r tūc cad̓e ſcꝫ a ſua claritate. qꝛ eaꝝ claritas tūc mini me apparebit. It̓ d̓r dies ꝓpt̓ libroꝝ. id eſt. ꝯſcīaꝝ aꝑtione ⁊ lectōneꝫ. tūc eī lucide ap parebit vniuſcuiuſqꝫ ꝯſcīa. Tūc adiplebi tur illud dn̄i. Nihil oꝑtum ē qd̓ n̄ reueleī neqꝫ occl̓tū qḋ n̄ ſciat̉. It̓ d̓r dies ꝓpt̓ aꝑta vltionē. Tūc enī reuelabūt celi iniqͥtatem hoīs. ⁊ tra aduerſus eū ꝯſurget. ⁊ manife ſtū erit pct̄ūꝫ. O q̇d doloris erit hoī pctō ri ī illo die. cū ꝯ illū lucide loq̄t̉ ꝯſcīa. acci ſabūt elemēta. ꝯͣ ip̄ꝫ crux portabit̉. chriſt vulnera allegabūt. claui ꝯqͥrent̉. cicatrice loq̄nt̉. Hec dies erit pct̄ōri dies ire. die ſce lamitatis ⁊ miſerie. Sꝫ boīs in illa die ſtū labūt mōtes dulcedinē. ⁊ colles fluēt lacͣ et mel. Hec dies d̓r nouiſſima. qꝛ inet̓nuꝫ voluet̉ ⁊ nocte nūqͣꝫ int̓cidet̉. Ibi ei ordīa tōe dn̄i ꝑſeuerāt dies. ¶ G ¶ Modum at reſurrectōis inſinuat ſubdēdo. Rurſū circūdabor pelle mea. ⁊cͣ. Non tantū ī oſſi bus. ſicut dicit Ezech̓. ſꝫ et̉ in carne. ⁊ ī car ne mea nō aliena. et n̄ tantū in carne mea ſꝫ rurſū circūdabor pelle mea. q. d. Quic qd̓ ē de eſſe ⁊ v̓itate nat̉e in hoc reſurgam ¶ H ¶ Quinto ſubdit reſurrectōis fru ctu. cū dicit. Et in carne mea videbo deū Uidebo inqͣꝫ carneis oculis ip̄iꝰ hūanita tē. ſed ſpūalibꝰ oculis ip̄ius diuinitatem. Qui fructus qͣꝫ delectabilis ſit. Reqͣre in ſermone. Precioſa ī ꝯſpectu dn̄i. ¶ Deſancto Martino. Sermo. C¶OI. Xce ſacerdos magnus q̇ in diebus ſuis pla cuit deo et inuentꝰ eſt iuſtus et in tem. ira. factꝰ ē recōcilia tio. ¶ I ¶ Hec verba ſūpta execcīaſtico xliiij. cōueniūt generalit̓ cuilibꝫ ſcō ponti fici. et ſpāliter vident̉ ꝯuenire bto martio Cōmendat̉ ei in ip̄is ẜm qͣdrupliceꝫ ſtatū ſuum. vicꝫ. Pontificalem. Monachalē. Militareꝫ. Cathecuminalē. In pͥmo ſta tū ꝯmendat̉ ex dignitate cum d̓r. Sacer dos magnus. In ſcd̓o.ſ. monachali ꝯme dat̉ ex ſctītate. cum d̓r. in diebus ſuis pla cuit deo. In tertio.ſ. militari cōmendatur ex equitate. ibi. Inuentus eſt iuſtus. In quarto.ſ. cathecuminali ꝯmendat̉ ex pie tate. cum d̓r. in temꝑe ira. factꝰ eſt reconci. ¶ Et lꝫ eccīa ꝯmendatōnem beati marti ni incipiat a ſtatu pontificali tāqꝫ a digni ori tn̄ qꝛ btus martinꝰ incepit in ſtatu ca thecuminali et terminauit in pontificali. ꝯgruū videt̉ vt nos ẜmonē incipientes a ſtatu cathecuminali. terminemuſ inpon tificali. ¶ Cōmendat̉ ergo btūs martinꝰ ẜm illum ſtatuꝫ ex pietate. cū d̓r. in tꝑe ira cūdie factꝰ eſt recō. Tēpꝰ iracūdie eſt tꝑs ¶ De ſancto Martino. originalis culpe. Propter originale eni iuxta apl̓m oēs naſcimur filij ire. et tā diu ſumus in tꝑe iracūdie qͣꝫdiu non libera mur ꝑ baptimū ab originali. Sꝫ ecce bt̄s martinꝰ ante baptiſmū tꝑe iracūdie factꝰ eſt reconciliatio ſui cū deo. ⁊ hͦ ex pietate. Elemoſinas ei eꝰ illius tꝑis tāqͣꝫ recōcili ati ſaluator acceptauit. ⁊ h̓ tria fecerūt. ſcꝫ etas. cōditio. ⁊ modꝰ. de q̇bus habes in ſe quēti ſermone. In ſignū huius ad āgeloſ dixit. Martinuſ adhuc cathecuminꝰ hac me veſte ꝯtexit. Per pietatē aūt ad plenā ꝑueīt recōciliationeꝫ q̄ fit ꝑ baptiſmū. In q̇ dat̉ forma pctōribꝰ in tꝑe iracūdie exiſtē tibꝰ. vt tūc a bonis oꝑbꝰ nō debeāt ceſſa re. ſed ꝑ elemoſinas et alia bona ad recon ciliatōnem dei laborare. ẜm ꝙ greḡ. dicit. Interim fac quicquid potes vt deus illu ſtret cor tuū ad pn̄īam. Ad plura ei bona valent īmortali fcā. Un̄ v̓ſus. Que cum mortali bona fiūt. dant bona t̓re. Cor faci unt habile. minuūt tormēta gehēne. Ad bona cōſueſcit. et culpa minor ſua creſcit ¶ K ¶ Scd̓o cōmendat̉ in ſtatu milita ri in quo fuit iam baptizatus ex equitate. cū d̓r. Inuentus eſt iuſtꝰ. Iuſticia eī ē cin gulū militare. d̓ qͦ yſa. xj. d̓r. Et erit iuſticia cigulū lūboꝝ eꝰ Quā iuſticiā ioh̓s det̓mi nauit militibꝰ. Lu. iij. Cum ei quererēt ab ip̄o qͥd facere deberet. rn̄dit. Neminē cō cutiatis neqꝫ calū. faciatis. eſtote conten ti ſtipendijs ve. Et ꝓhibet h̓ ip̄is t̓a. violē tiā inferre. pro q̇ dicit. Nemine ꝯcutiatis. Scd̓o ꝑ calūniā opprimere. cuꝫ dicit. Ne qꝫ calūniam fa. Tertio vltra poſſe expen dere. cū dicit. cōtenti eſtote ſtipendijs vrīſ ¶ O vos ergo militeſ ſi vultis iuſti inue niri neminē ꝯcutiatis. et h̓ tripl̓r. Indebi te terrendo. ſolent enī minari vt placētur muneribꝰ. Vn̄ Mich̓. iij. Si q̇s nō dede rit in ore eoꝝ quippiā ſanctificant ſuꝑ eos p̄lium. Item neminē ꝯcutiatis ꝑ violenti am auferēdo. Yſa. ij. Populum meuꝫ ex actores ſui ſpoliauerūt. Item nemineꝫ cō cutiatis corꝑalit̓ affligendo. Yſa. Facies pauꝑum ꝯmolitis. ¶ Item neqꝫ calumniam faciatiſ.ſ. falſum crimen imponēdo Ad hͦ enī vt pauꝑes ſpolient de nō cā fa ciunt cām. prouer. xiiij. Dux indigēs pru dentia multos opprimet ꝑ caluniam. Exē plum de lupo q̇ impoſuit agno ꝙ turba ret ei aqua. cum tn̄ agnus in inferiori ꝑte fluxus biberet. ¶ Iteꝫ ꝯtenti eſtote ſtipē dijs vr̄is. vt.ſ. vltra ſtipendia nō expenda tis. Quia ſicut dicit q̇dam. abyſſus expen ſarū. abyſſum īuocat rapinarū. Merito ergo btus martinus in ſtatu militari īuē tus eſt iuſtus. qꝛ neminem cōcuſſit. neqꝫ calumniā fecit. non ſupra ſed infra ſtipen dium vixit. vno enim ſeruo contentus. nil ſibi ex militie ſtipendijs p̄ter quotidia num victum reſeruauit. reliquum totuꝫ indigentibus erogauit. ¶ L ¶ Terto co mendatur ī ſtatu monachali. cum d̓r. In diebus ſuis placuit deo. Dies ſui propͥs fuerunt quos expendit in clauſtro. qꝛ tūc ſibi potuit intendere. Vnde monachꝰ d̓r. quaſi vniꝰ cuſtos.ſ. ſuiip̄iꝰ. Alij vero dieſ non ita fuerunt ꝓprie ſui ſed potiꝰ gregis. cui p̄fuit tempore pontificali. et principis cui ſeruiuit temꝑe militari. et mundi in qͣ vixit tempore cathecumīali. In illis ergo diebus tanqͣꝫ ſuis placuit deo. Sunt enī tria que placent deo. Ecc. xxv. que maxīe inueniuntur in clauſtro.ſ. moꝝ vniformi tas. Vnde concordia fratrum. Unde vt concordent diriguntur. Item mutua ca ritas. Vnde amor proximorum. Vn̄ nul lus dicit ibi meum tanqͣꝫ propriuꝫ vel ſin gulare ſed noſtrum. quia omnia commu nia. Item ſtatus ſinceritas. Vnde. vir ⁊ mulier ſibi bene conſentientes. id ē. ſimul ſentientes. quando vterqꝫ ad ſtatus puri tatem tendit. Sed male ſunt conſentiēteſ ex oppoſito. ¶ M ¶ Quarto cōmenda tur in ſtatu pontificali. cū dicitur. Sacer dos magnus Non enim tantum dicitur ſacerdos ſed magnuſ. quia vere magnus tūc fuit tripliciter. In exemplis. In doctri nis in miraculis. ¶ Uere magnus in ex emplis ep̄is ī duobuſ.ſ. in elemoſinaꝝ lar gitione. Vnde cum ad miſſam celebrādā ¶ De ſancto Martino. iret. et petenti pauperi cum aliud non ha beret qḋ daret. tunicam ſuam exuens de dit. Vnde cū miſſam nudis brachijs cele braret. globus igneus apparuit ſuꝑ caput eiꝰ. Et in cōtemplatōe. Vnde. ocul̓ ac ma nibus in celū ſꝑ intentꝰ fuit. ¶ Item ma gnus in doctrinis. qꝛ cum apl̓o nihil iudi cabat ſe ſcire niſi ieſum chriſtū et hūc cru cifixum. Vnde. eius ori nūqͣꝫ chriſtꝰ defu it ſuꝰ. ⁊cͣ. ¶ Item magnus in miraculis. ſi cut patꝫ tūc qn̄ impoſitum fuit ſibi crimē ꝙ genuiſſet filium. At ille pueꝝ qͥnqꝫ dieꝝ in brachijs tenens. in noīe ieſu chriſti pre cepit vt diceret qͣs eſſet pater eꝰ. Qui rn̄ dit. ꝙ iohannes mercator. Et alia multa miracula fecit. De q̇bus quantum placꝫ adapta. ¶ De eodem. Int lubi ueſtri p̄ cincti. Hūc ẜmone require ī die beati auguſtini. Et de eodē eua gelio reqͥreẜmones plures in die btī nicō lai. Item Cheſaurizate vob̓ theſ. ī celo. ⁊cͣ. Reqͣre in capite ieiunij. Item Cōuerſatō noſtra ī cel̓. Reqre int d̓n̄icas. ¶ De eodem. Sermo. ¶ TCII. Uge ſerue bone t fidelis quia in pauca fuiſti fi delis ſupra multa te ꝯſtituā ¶ N ¶ Licꝫ hͨ v̓ba generalit̓ de ꝯfeſſoribꝰ legant̉. ſpāli ter tn̄bto martino poſſunt adaptari. In q̇bus v̓bis duo innuūt̉.ſ. dn̄i ꝯgratulatio et congratulatōis rō. Dn̄i congratulatō cum dicit. Euge. Eſt enī in hͦ loco euge in teriectio ꝯgratulātis. Sed ꝯgratulātis ro duplex ſubdit̉. Vna de multiplici vie merito. alia d̓ excellēti patrie pͥmio. Mul tiplex vie meritū innuit̉. cū dicit in ip̄iꝰ cō mendatōnē. Serue bone ⁊ fidel̓. Sꝫ excel lens patrie p̄miū in ip̄iꝰ exhibitōe. cū ſub dit. Supra multa te ꝯſtituā. In pͥmo.ſ. in gratulatōe ſaluatoris innuit̉ bonitas. In ſcd̓o.ſ. in ml̓tiplici merito beati Martini notat̉ ſcītas. In tertio.ſ. in prīe p̄mio ip̄iuſ innuit̉ felicitas. ¶ Conſiderādo ergo pri mū.ſ. ſaluatoris nrī bonitate q̄ reſultat ex ꝯgtulatōe. habēꝰ vn̄ ꝯſolemur. Cōſidera do ẜm.ſ. beati martini ſcītate q̄ reſultat ex multiplici merito. habemꝰ vnde reforme mur. Conſiderando ip̄ius felicitate qͥ elu ceſcit ex prīe p̄mio. habemꝰ ad qḋ inflam memur. ¶ O ¶ Videamꝰ ergo pͥmo de bonitate q̄ reſultat exꝯgratulatōe vt cōſo lemur. Vere magna dei bonitas in hͦ per pendit̉. qꝛ cum bonoꝝ nr̄orū nō egeat. ſiī dicit p̄s. noſtris tn̄ bonis cōgratulat̉. qd̓ manifeſte in p̄miſſis on̄dit cū ꝯgratulan do dicit. Euge. ſubdens duplex noſtrum bonū.ſ. p̄ſens ⁊ futuꝝ vn̄ꝯgratulat̉. et ex hͦ habemꝰ vnde ꝯſolemur. Certe multū ſe uus ꝯſolat̉ cum dn̄s de oꝑe ip̄iꝰ cōgratu lat̉. ¶ P ¶ Congratulat̉ ergo pͥmo d̓ ml̓ tiplici merito. cū dicit. Serue bone ⁊ fide lis. ẜm enī diuerſū ſtatuꝫ diuerſimode me ruit btuūs martinꝰ. Meruit ei in ſtatu mi litari. et qͣntum ad h̓ d̓r ſeruus. Meruit in ſtatu monachali. et qͣntum ad hͦ d̓r bo nus. Meruit in ſtatu pontificali. ⁊ qͣntū ad h̓ d̓r fidelis. ¶ Conuenienter aūt quā tum ad ſtatu pͥmū d̓r ſeruus. Dicit̉ ei qͦs ſeruus ꝓpter t̓a. Propt̓ abdicatōneꝫ pro prietatis. qꝛ ſeruus nil hꝫ ꝓpriū ſed omīa acquirit dn̄o ſuo. Sic ip̄e oīa q̄ ꝑ militie ſtipendia acquirebat pauꝑibꝰ chriſti da bat. Item ꝓpter ꝯditōnem humilitatis. humilis ei eſt conditio ẜuoꝝ Talis ip̄e fu it ita vt calcios ſerui detraheret. Itē quia aſſidue debet eſſe in dn̄i ſeruitijs. Sic ip̄e fuit ſicut legit̉ in legenda. qꝛ totꝰ labor ſuꝰ erat aſſiſtere laborantibus. alere egenos. veſtire nudos. ¶ Q ¶ Seruitiū at bea ti martini illius tꝑis multū inuenit̉ lauda bile ſi tria ꝑenſent̉. etas. conditio. et modꝰ Etas quia iuuenis. Conditio qꝛ nobilis. Modus quia miri feruoris ¶ Nam de eo legitur qͣntum ad pͥmum ꝙ a pͥmis an nis incipiens totum florem iuuentutis ī dei ſeruitio occupauit. ſciens tale ẜuitiuꝫ deo eē gratū. Vnde dicit Mat. x. Sinite ¶ De ſancto Martino. puulos venire ad meTimebat eī a mūdi voluptatibꝰ p̄occupari. Adoleſcētia er e voluptas vana ſunt. ſicut dicit Ecc̄es. ix. Paruū mediū inter voluptateꝫ ⁊ adole ſcentiam poſuit. qꝛ ſolum et qͣi nulluꝫ me diu eſt. facile enim ſe ꝯſequūt̉. qd̓ maīfeſte videmꝰ de filio ꝓdigo Luc̄. xix. qui adole ſcentior fratre ſuo totā ſubſtantiā ſuā ex pendit viuendo luxurioſe. Sic heu ml̓ti ad inſtar ip̄iuſflorem iuuentutis ſue libē tius expendūt in voluptatibuſ md̓i qͣꝫ cū beato martino in ſeruitio dei. Et cū imple uerint oſſa ſua cum vicijs adoleſcētie ſue ſicut d̓r Iob. xx. tunc fecē ſenectutis deo ꝓ ponūt offerre. et tūc volūt deo ſeruire qͥn̄ nimis habent ꝓ pctīs ſuis penitere. imo et̄tuc totum onus pn̄īe volūt portare. qn̄ vix poſſunt ſe baculo ſuſtentare. Non ſic fecit btus martinus q̇ a iuuētute incepit. ¶ Item laudabile fecit ſeruitiū ſuū cōdi tio. qꝛ nobil̓. Fuit eī filius tribuni milituꝫ. hͦ ſeruitiū deo tanto carius quāto rariꝰ. Quam raritatē innuit apoꝰ dicens Coꝝ .j. Vidēte frēs vacatōnem veſtram. qꝛ nō multi nobileſ. Nobilitas eī plerūqꝫ retra hit a dei ſeruitio. Un̄ cum reges iuda ml̓ ti fuerint. tn̄ d̓r in Ecc̄. xlix. ꝙ exceptis t̓bꝰ omēs peccatu ꝯmiſerunt. et timorem dn̄i ꝯtempſerunt. Rōem on̄dit p̄s. qꝛ diuītes tranſeunt in affectu cordis et honoris. iō tenuit eos ſuꝑbia oꝑati ſūt iniquitateꝫ et impi.ſ. Et ibideꝫ additur. In labore hoīm nō ſūt. qꝛ nec poſſunt ieiunare. nec alia bo na facere. Sedbtus martinꝰ affluētie nec cor appoſuit. In ſignum hꝰ honores mili tis ꝯtempſit. et res p̄ter quotidianū victū pauꝑibus erogauit. ¶ Item laudabile fe cit ſeruitiū modus. qꝛ fuit miri feruoris. Qui ſi feruorem querimꝰ fidei. quis ma ior potuit eſſe qͣꝫ ꝙ coraꝫ imꝑatore chriſti anoꝝ ꝑſecutore. tantam chriſti v̓tuteꝫ p̄di cauit. vt exercituꝫ hoſtiū queꝫ imꝑator cū ſua v̓tute timebat aggredi. ſolo ſigno cru cis. nō clipeo ꝓtectuſ aut galea penetrare volebat. Vere cuꝫ apl̓o p̄dicabat chriſtū dei v̓tutem. Item ſi feruorē ſpei querimꝰ quis maior qͣꝫ eius q̇ oculis ac manibus ſemper in celum intentus fuit. Uere que ſurſum ſunt ſapiebat nō que ſuꝑ terram. Item ſi caritatis feruoreꝫ querimꝰ. ⁊ hūc maxīe habuit. qꝛ in media hyeme nec hy emis aſperitate. nec ꝯmilitonū deriſione terrebat̉ q̇n clamidem quā ſolaꝫ habebat pauꝑi diuideret. Caritas chriſti vrgebat eum. et vere dilexit ꝓximum ſicut ſeip̄um qn̄ dimidiā clamideꝫ ei dedit et ſibi dimi diam retinuit. Propter tale ergo ſeruitij meritum ꝯgratulando dicit ei dominus Euge ſerue. ¶ R ¶ Et qꝛ ſcpͥtū eſt q̇ ſctūs eſt ſanctificetur adhuc. lꝫ in illo ſtatu eſſet tamen ad ꝑfectiore aſcendit.ſ. monachalē ẜm quem ſtatum d̓r bonus. qꝛ in tali ſta tu bonitas multum relucet. Diſtinguit̉ enim triplex bonum. ſcꝫ bonuꝫ delectabi le. vtile. ⁊ honeſtum. Bonum delectabile eſt caſtitas. Bonum vtile pauꝑtas. Sed bonum honeſtum eſt obedientia. ¶ De caſtitatis bono apoꝰ dicit. j. Coꝝ. vij. Bo num eſt illis ſi ſic ꝑmanſerint. Et hoc bo nuꝫ eſt delectabile. Sap. iiij. Oqͣꝫ pulcra eſt caſta generatio. Hoc bonuꝫ credimꝰ beatum martinum ante habuiſſe. ſꝫ ī mo naſterio tanqͣꝫ bonum delectabile conſer uaſſe. ¶ Eſt etiam in monaſterio bonuꝫ vtile.ſ. paupertas. Vnde in Math̓. bone terre que ſpinis diuitiaꝝ caret comꝑatur Et ẜm ph̓um d̓r. ꝙ paupertas eſt odibile bonum. Hoc bonum d̓r vtile quia pauꝑ tas eſt vtiliſ in remouendo malum. ī pro mouendo ad bonū. et ꝑducendo ad opti mum. Eſt dico vtilis remouendo maluꝫ ideſt. multas anguſtias que ſequuntur diuitias. que ſunt labor in acquirendo. ti mor in poſſidendo. et dolor in amittēdo. De omni iſta anguſtia eripit dn̄ſ paupe rem. Eſt etiam vtilis in promouendo ad bonum. id eſt ad contemplatōnem. Ocu lus enim qui aliquid habet de terra in ſe male poteſt contemplari. In ſignum hu ius zacheuſ in terra poſitus ieſum videre non potuit. eleuatus autem a terra vidit. In quo oſtēditur ꝙ ſegregatio a terrenis ¶ De ſancto Martino promouet ad ꝯtemplatōem. Item produ cit ad optimū.ſ. ſummū bonum. Vn̄ Lu xvj. Mortuus eſt mendicꝰ ⁊ portatus ab angelis in ſinu abrae. Beati ei pauperes quiaꝫ ip̄oꝝ eſt re. ce. Hoc bonū qꝛ ē tam vtile. eſt ſubſtantiale cuiuſlibet religiōis. ¶ Eſt etiam bonū honeſtū.ſ. obedientia de qͦ Tren̄. Bonum eſt viro cuꝫ portaue rit iugum.ſ. obedientie. Dicit̉ bonum ho neſtum. facit eniꝫ de honeſta et nobili co gnatione. facit eī frēꝫ dn̄i. Math̓. xij. Oīs inqͥt qͥcūqꝫ fecerit volūtatē pr̄īs mei qui ī celis eſt ip̄e meꝰ frater. ⁊cͣ. Item conſtituit in futuro in honeſto loco. Vnde in vitis patrum inter quattuor ordines qͣs q̄daꝫ pater in celo vidit. ſup̄mum illorū vidit qͥ patribus ſubiecti fuerant Et de chriſto d̓r ꝙ factus eſt obediens ꝓpter qḋ exaltauit illum deꝰ. Et qꝛ btūs martinus p̄dictum triplex bonuꝫ in ſe in monaſterio habuit. et alios habere monuit. merito bonuſ d̓r. et ideo ꝯgratulando dicit ſibi dn̄s. Euge ſerue bone. ¶ S ¶ Dicit̉ et̄ fidelis qͣntū ad ſtatū paſtoralē. et bn̄ qꝛ fideliter intra uit. fideliter vixit. et fideliter rexit ¶ Intra uit ei ꝑ hoſtium.i. ꝑ ꝯmunē electiōeꝫ ſicut verus paſtor ouiū. nō ſicut fur et latro qͥ aſcendit aliunde.i. ꝑ ſimoniacā prauitatē Hec eſt fidelitas de qua ꝯmendat̉ ſamu el. Poſt cuius trinam vocatōnem et dn̄i electōem ſequit̉ ꝙ cognouerūt oēs a dan vſqꝫ berſa. ꝙ fidelis ꝓpheta eſſet. hͦ enī co gnouerūt ꝙ ſe in officiū nō ingeſſerat ſed a dn̄o electus fuerat ¶ Item fidelis dicit̉ qꝛ fideliter vixit. Uixit enī ſicut ep̄us non ſicut ruſticus. vixit ſicut paſtor non ſicut pecus. humilis. pudicus. ſobrius. caſtus. talis pſeuerans ep̄s qualis fuerat mona chus De tali fidelitate commēdat̉ daniel de quo legitur. ꝙ cum emuli ſui quererēt vnde eum infamarent. nihil inuenerūt. eo ꝙ eſſet fidelis in omnibꝰ. ¶ Item fidelis d̓r qꝛ fideliter rexit vicia extirpando. virtu tes inſerendo. pro ppl̓o orando. adhuc et animaꝫ ſuam pro ouibus ponendo. ſicut patet quando ſe morti expoſuit vt cuiuſdam arboris culturam deleret. Et breuit̓ h̓ eſt ille fidelis ſeruus quem ꝯſtituit dn̄s ſuꝑfamiliā ſuā vt det illis cibum.ſ. tēꝑali ter et ſpūaliter paſcendo. Quia ergo bea tus martinus ſeruus fuit in ſtatu milita ri. bonus in ſtatu monachali. fidelis in ſtatu paſtorali. et ex hoc ſua reſultat ſan ctitas. ideo congratulando dicit ſibi dn̄s. Euge ſerue bone et fidelis. ¶ C ¶ Con gratulatur etiam ſue felicitati quā innuit in p̄mij exhibitōe. cum ſubdit. Supra ml̓ ta te ꝯſtituam. Innuit aūt pͥmiū excellēs dupliciter. In ſublimitate. cum dicit. Su pra. In qͣntitate. cum dicit. Multa. Vere ſupra eſt. qꝛ ibi vbi dies ſine nocte. n̄ infra vbi dies ſuccedit nocti. ⁊ luci tenebre. Su pra eſt. vbi ſecuritas ſine timore. nō infra vbi ſonitus terroris in auribus nr̄is. ⁊ cū pax ſit inſidie ſuſpicantur. Iob. xv. Iteꝫ ſu pra eſt. vbi tranquillitas ſine labore. non infra vbi homo ad laborem naſcit̉. Iob. v Item ſupra eſt. vbi vita ſine morte. nō in fra. vbi quis eſt homo qui viuet et nō vi debit mortem. imo omnes morimur. ⁊cͣ. Item ſupra eſt. vbi iuuentus ſine ſenectu te. non infra. vbi ex nobis ſeneſcunt. Item ſupra eſt. vbi iocunditas ſine dolore. non infra. vbi cuncti dies doloribus et erunis pleni ſūt. Ecc̄es. ij. Item ſupra eſt. vbi pu critudo ſine deformitate. nō infra. vbi cō paratus ſum luto et aſſimilatꝰ ſū fauille ⁊ cineri. Iob. xxx. Item ſupra eſt. vbi fortitu do ſine debilitate. non infra. vbi q̇ ſtat vid̓ at ne cadat. Item ſupra eſt. vbi caritas ſn̄ malicia. nō infra. vbi ſufficit diei malicia ſua Math̓. v. Vere ſupra. quia eſt ſupra cogitatum. ſupra ſperatum. ſupra deſide ratum. Vnde ad Ephe. iij. Potens ē deꝰ ſuperabundanter facere qͣꝫ petimus aut intelligimus Et ſunt illa multa. excedunt enim numerum. Pſal. Quā magna ml̓ titudo dulcedinis tue domine quam ab ſcondiſti timentibus te. In hac hodie do minus conſtituit beatum martinuꝫ. Ad quam nos perducat ¶ De ſancta Elizabeth. De ſancta Eliſabeth. Sermo. ¶ C CIII. Ue uere uidua eſt ſperet in deum ⁊ inſtet obſe cratōibus et orōibus die ac no cte. nam q̄ in delicijs eſt. viues mortua eſt .j. Thi. v. ¶ U ¶Hic apl̓us dupliceꝫ ſta tum oſtendit viduaꝝ. Peſtiferū. cū dicit Nam q̇ ī de. ē. vi. mor. e. Salutiferū. cū di cit. Que v̓e vidua ē ſperet in deū. ¶ Pri mas viduas docet apl̓us eſſe fugiendas. on̄dens eas eſſe peſtiferas ẜm oēꝫ modū. ſcꝫ in eaꝝ cogitatōne. cum dicit. Cum eniꝫ luxuriate fuerint in chriſto nubere volūt In oꝑe. cum dicit. Simul aūt et ocioſe di ſcunt circuire domos. Item in locutōne cum dicit. Non ſolum aūt ocioſe. ſed ⁊ v̓ boſe. loquentes qd̓ n̄ oportꝫ ¶ Veras āt viduas docet eſſe honorandas dicēs. Vi duas q̇ vere vidue ſūt honora. Veras at viduas deſcribit tripl̓r. vid̓licꝫ a deuotōe mentiſ. cum dicit. ſperet in deū ⁊ inſtet ob ſecratōibus. Acaſtitate corporis. cū dicit vnius viri vxor. Ab impenſione neceſſita tis. cū ſubdit. ſi hoſpicio recepit ſi ſanctoꝝ pedes lauit. Per pͥmum.ſ. deuotōem mē tis ordinat̉ ad deū. Per ſcd̓m.ſ. caſtitateꝫ corꝑis ordinat̉ ad ſeip̄am. Per tertiū. ſcꝫ impēſionē neceſſitatis ordinat̉ ad ꝓximū ¶ Bene aut deuotōem mentis in hͦ īnu it ꝙ dicit. Speret in deū. qꝛ nil menti d̓uo tius. qͣꝫ ꝓfundamento deū habere quem ſperat. Sperando aūt in eum feruorē hꝫ deuotōnis. que mens cohibere n̄ valens certis manifeſtat indicijs.ſ. oratōnibus ⁊ obſecratōnibꝰ inſtando. qꝛ ſicut dic̄ augꝰ Oratio eſt pius affectus in deū ꝓtendes. Vnde et apoꝰ poſtqͣꝫ dixerat ſperet ī deū mox ſubdit. inſtet obſecratōnibꝰ ⁊ oroni bus. Merito ergo btam elizabethtanqͣꝫ veram viduā honoramꝰ. que ſperādo de uotōnem mentis habuit. Quia ſic̄ de ip̄a cātat̉ poſtqͣꝫ viri deſtituta fuit ſolato. do mino firmiter adheſit. hͦ enī queuis vera vidua facere dꝫ. Vnde apl̓s dicit. Speret in deū nō in mundū. Dei eī ſpes magna. mundi parua. Nulla ei comꝑatio celeſti um ad terrena. Vn̄ greḡ. Si ꝯſideremus que et qͣnta ſūt qͥ nobis ꝓmittunt̉ in celis. omīa vileſcūt q̄ ſūt in terris. Item mundi ſpes eſt dubia. qꝛ p̄t nō fieri qd̓ ſꝑas. chri ſti aūt ſpeſ certa. Quis enī ſperauit ī dn̄o et derelictus ē ab eo. Et p̄s. Spera in dn̄o et paſceris in diuitijs eꝰ. Item md̓i ſpes ē momentanea. qꝛ eſt vapor ad modicum parēs. dei aut eterna. Vnde ſap. iij. Speſ illoꝝ īmortalitate plena eſt. Bonū ergo e ſperare in dn̄o. Hec aūt ſpes ꝑpenditur exterius ꝑ effectū. Hō eī de re ſperata ſepe loq̇t̉. Sic v̓a vidua ſperāſ in deo plꝰ d̓ ip̄o qꝫ de alio loquit̉. Unde apl̓s poſtqͣꝫ dixit ſperet in deo. ſubdit. inſtet orōibus ⁊ obſe cratōibus. Cum eīoramus vt dicit augꝰ cū deo loquimur. Inſtet ergo obſecratio nibus pro malis amouendis. et or̄onibꝰ probonis adipiſcendis. et hͦ nō tantū die ſed etiam nocte. Non enī ſufficit dies ad dep̄candum dn̄m. Vnde ⁊ dn̄s exēplum nobis relinquens in or̄one ꝑnoctauit. Et dauid nō ſuffecit ſepties in die laudeꝫ di cere. niſi et media nocte ſurgeret ad ꝯfiten dum. Nec d̓r media nox noctis meditul lium. ſed noctis mediū quicq̇d eſt int̓ cre puſculum et diluculum. Vnde eccīa ſta tuit nō tantū die ſed etiā nocte orandum. Nocte orat matutinas dicendo. qꝛ tunc chriſtus natus eſt. quia tunc a iuda tradi tus eſt. tunc ad iudiciuꝫ venturus eſt. ẜm augꝰ. In die aūt orat diluculo laudes ma tutinas celebrando. quia laudes ꝑtinent ad officium diei. Unde in ip̄is cantatur. Ecce iā noctis ⁊cͣ. Et hoc quia tunc mūdꝰ creatus eſt. et angeli creati proruperūt in laudeꝫ dei. Vnde dominus ad iob. Vbi eras qn̄ me laudabāt aſtra matutina. It̓ qꝛ tūc notificata reſurrectōe ꝑ apl̓os red dita ē diſcipul̓ leticia. Un̄ tūc ī cātico d̓r. Et erexit cornu ſalutis. ⁊cͣ. It̄ orat hora pri ma. qꝛ tūc chriſtꝰ vinctꝰ pylato pn̄tatus ē It̄ orat hora tertia. qꝛ tūc linguis iudeoꝝ crucifixꝰ ē. ẜm illd̓. Filij hoīmdentes eorū ¶ De ſancta Elizabeth. arma ⁊ ſagit. lin. eoꝝ gla. acu. Tunc etiaꝫ ſpūſſctūs miſſus ē. Vn̄ ad tertiā d̓r. Nūc ſctē nob̓ ſpūs ⁊cͣ. Itē hora ſexta qꝛ tūc ſuꝑ crucem appenſus ē. ⁊ aceto potatꝰ ē. Item hora nona orat. qꝛ tūc orans ꝓ crucifixo ribꝰ tradidit ſpūm. lancea ꝑforatus ē. mo numentis apertis multa corꝑa ſctōꝝ ſui rexerūt. Item hora veſꝑtina orat. qꝛ tunc corpus ſuū diſcipulis dedit. et vt a nobis fieret inſtituit. tūc et̄ ſepultus ē. ⁊ ī fractōe panis a diſcipulis cognitus eſt. Circa cre puſculū. qꝛ tunc ieſus prolixiuſ orauit cū ſudore ſanguineo. ⁊cͣ. etiā a cuſtodibꝰ val latus eſt. Iuxta has horas orat eccl̓ia die ac nocte. Ad has aūt horas maxīe vidue tenent̉. et cum has explent nocte ac die ob ſecratōibus inſtant. et his ſicut fecit ſācta elizabeth exercent mētem deuotōne ¶ Scd̓m.ſ. caſtitatem corꝑis habuit btā elizabeth. qꝛ vnius viri vxor fuit. Et talis debet eſſe vera vidua. Licet ei bonꝰ ſit ſta tus ꝯiugalis. expeditior eſt ſtatus vidua lis. ibi enī ꝯſtituitur vxor ſub poteſtate vi ri violenta. O vidua ad caſtitatem te iur tat turturis fidei viduitas. qꝛ viduatus pari nec amari appetit nec amare. nec ra mo viridi. nec herbe virēti inſidet. in quo te monet vt florem mundi deſpicias. viꝝ alterum non appetaſ. Si marito temꝑali iugeris deo minus libere ſeruis. Nemo enī poteſt duobus dn̄is ſeruire. Et nota ꝙ vidua que caſtitatem vult ſeruare debꝫ occaſiones peccati declinare. et hͦ triplicit̓ Primū eſt n̄ euagari. ſed in ꝓpria domo manere vel in templo orare. De qͦ ꝯmen datur anna vidua q̄ nō diſcedebat d̓ tem plo ieiunijs et obſecratōnibꝰ ſeruiens nō cte ac die. Scd̓m eſt ciboꝝ aſperitas. Vn̄ apl̓us. Vidua in delicijs viuens mortua eſt. Tertium eſt veſtiū huilitas. Vnde in Gen̄. de thamar legitur. ꝙ depoſita veſte viduitatis aſſumpſit alium habitum qn̄ voluit carnali oꝑe intendere. Ornatꝰ enī q̇ tolerabilis eſt in ea q̄ neceſſe hꝫ placere viro. nō eſt tolerabilis in vidua q̄ ad hͦ ſo luꝫ ſtudere dꝫ quo placeat deo. Que oīa beata elizabethhabuit in ſe ꝓ ꝯſeruatōne viduitatis. ¶ Y ¶ Tertiuꝫ.ſ. impenſione neceſſitatis habuit. qꝛ vere ip̄a eſt q̄ hoſpi cio recepit. pedes lauit. neceſſitate patien tibus miniſtrauit. et ī his oꝑibꝰ beata fe mina vitam finiuit. Que licet oꝑa omīs hō teneat̉ explere. maxīe tn̄ vidua. Unde dn̄s helyam paſcenduꝫ nō ad milites vel ad alios miſit. ſed ad viduā dicens. Pre cepi enim vidue vt paſcat te. ¶ De eodem feſto. Sermo. ¶ C ¶IIII. Xibunt angeli et A ſeꝑabunt malos de medio iuſto Irum. et mittent eos in caminum ignis ibi erit fletꝰ et ſtridor dentiū. Mat. xiij. ¶ A ¶ Dicit̉ in ecciaſtico. Memo rare nouiſſima tua ⁊ ineternū n̄ peccabis Vere ſi hoīes ſꝑ in memoria haberent q̄ peccatoribus in nouiſſimis tꝑibꝰ eueniet nō peccarent ineternū. Que auteꝫ ſint no uiſſima que peccatoribꝰ in ꝯſūmatōibuſ euenient. in p̄miſſis verbis ip̄e q̄ ſolus eſt p̄ſcius futuroꝝ oſtendit. cum dic̄. Exibūt angeli et ſeparabunt malos de medio iu ſtorum. ⁊cͣ. In qͥbꝰ v̓bis dn̄s triplex maluꝫ peccatoribus eueniens oſtendit Primū malum eſt bonoꝝ angeloꝝ ab ip̄oꝝ colle gio egreſſio. cuꝫ dicit. Exibunt angeli. Se cundū malū eſt ip̄oꝝ a ſcīs hoībꝰ ſegrega tio. ⁊ hͦ cū dicit Et ſeꝑabūt maloſd̓ medio iuſtoꝝ. Certiū malū ē ip̄oꝝ ī vehementeꝫ penā miſſio. et hͦ cū dicit. Et mittēt eos in caminum ignis. ¶ Primo ergo exibūt angeli nō tantum de celo. ſed etiā de colle gio maloꝝ In pn̄ti enī vita angeli ſunt in collegio hoīm. nō tantum bonoꝝ ſed ma loꝝ. qꝛ vnicuiqꝫ hoī qͣꝫtū cūqꝫ malo bonꝰ angelꝰ in cuſtodiā ⁊ ī auxiliū ē deputatꝰ. Et hͨ deputatio āgeloꝝ durabit qͣꝫdiu du rat ſeculū. ſꝫ in ꝯſūmatōe ſcl̓i exibūt ange li de collegio eoꝝ. nō ad miniſtrandū eis. ſed potiꝰ ad aduerſandū. Oqͣntum tunc erit pctōribus maluꝫ qn̄ videbūt āgelos ¶ De ſancta cecilia. qui multo tempore fuerunt adiutores et mīſtri. in illo momento qn̄ maxime eſſēt neceſſarij aduerſarios et accuſatores. Ac cuſabūt enī tunc malos de tribꝰ. Primo qꝛ ip̄os magno gaudio priuauerunt qd̓ habent ſuꝑ vno peccatore pniam agente. quia ip̄i pniam nō egerunt. Vnd̓ Bern̄. Putas ꝙ eos in iudicio inuenies placi dos quos tanto priuare vis gaudio. Se cundo accuſabunt quia fruſtrati ſūt fru ctu laboris ſui. cum in peccato permanſe runt quibus ipſi ad ſalutem deputati fue runt. Tertio accuſabunt qꝛ eis debitaꝫ re uerentiam non exhibuerūt. dum ante co ſpectu eoꝝ abominatōnes facere nō eru buerunt. Vnde bern̄. Quouis loco reue rentiam habeas angelo tuo. nec audeas eo p̄ſente quod me preſente non auderes ¶ B ¶ Sed anteqͣꝫ eos ſic accuſent. ſe parabunt eos de medio iuſtoꝝ. vt acriuſ inſurgant in eos. quod ſcd̓m malum erit peccatoribus. quia illi qui in hoc ſeculo ſemper erant eis profuturi. tunc in conſū matione ſeculi quando ip̄iſ maxime eēnt neceſſarij in nullo erūt eis ꝓfuturi. Mo do enim mali eo ꝙ īmixti ſūt bonis ꝓpter bonoſ tolerant̉. Un̄ in gen̄. Si decem ho mines iuſti fuiſſent ī ſodomīs. multis mi libus dn̄s peꝑciſſet. Quadiu enim ſolus loth in ſodomīs fuit et ſegor. tamdiu ip̄oſ non deleuit. zzania enim mixta tritico to lerantur. ſed ſeparata contemnutur. Sꝫ ecce licet mali beneficio bonorum in hoc ſeculo ſuſtententur. ipſi tamen bonos ꝑ ſequuntur et delere nituntur. Sed fatuꝰ eſt qui bonum et robur ſue habitationis delere molitur. Quantū enī bonum ma li ex coniunctiōe bonorum habeant in co ſummatōne ſeculi in ſeparatione ip̄oruꝫ aduertent. quia ſeparati mox mittentur in caminum ignis. vbi erit frigꝰ. fletus. et ſtridor dentium. ¶ Hic tangitur tertiū malū quod peccatoribuſ eueniet. Oqͣꝫtū ē hͦ malū in igne eſſe. ⁊ tn̄ frigus et caloreꝫ habere. Nā fletus cauſat̉ ex calore. ſtridor dentiū ex frigore. De qͦ igne ⁊ frigore Re quire in ſermone. Beati moriui. ¶ De ſancta Cecilia vel alia virgīe. Sermo. ¶ ¶ C. V. Irgo cogitat q̄ di ſt. vt ſit ſcā corꝑe ⁊ ſpū. j. Coꝝ. Avij. ¶ C ¶ In his v̓bis apoꝰ de ſcribit veram v̓ginitate. Deſcribit̉ aūt du pliciter. a deuotōne. et a caſtitate. A deuo tione. cum dicit. Cogitat q̇ dei ſūt. A caſti tate cum ſubdit. vt ſit ſancta corꝑe et ſpū. ¶ Primo dicit d̓ deuotōe. poſt ſubdit d̓ caſtitate. qꝛ deuotio ē fūdamētū v̓gitatis Niſi ei caſtitas ſurgat de fundamēto de uotionis. n̄ eſt meritoriā nec deo accepta. Sūt ei multe v̓gines n̄ꝓpter deuotiōem ſed ꝓpter pene vitatōem. vt.ſ. vitent dolo rem quem habent in ꝓcreando pueros. ⁊ vt vitent anguſtias ex viri dominatione. Sed vera virgo nō talia cogitat in ſua v̓ ginitate. ſed cogitat que dei ſunt. Cogitat enī ꝓpter deum ſuam v̓ginitatem ẜuare. vt.ſ. ſit ſancta corꝑe ⁊ ſpū. Hec eſt vera vir ginitas vbi eſt mentiſ ⁊ corꝑis integritaſ. Eſt enim triplex v̓ginitas.ſ. mentis et no carnis. virginitas carnis et non mentis virginitas et mentis et carniſ. ¶ Prima ſcꝫ mentis ⁊ nō carnis eſt qn̄ qͣs oībꝰ mo dis cauere intendit corruptōem carnis ⁊ ꝯtra voluntateꝫ corrumpit̉. Hec virgini tas felix q̇dem. qꝛ nō amittit aureolā. Un̄ luciā dixit. Si inuitam me violaueris ca ſtitas mihi duplicabitur ad coronā. Sed imꝑfecta. amittit eniꝫ inſignia virginalia que dantur ſpiritualibus ſponſis chriſti in eccleſia militante. ſic̄ anulum et hmoi. ¶ Uirginitas carnis ⁊ non mentis ē qn̄ qͥs integritatem habens. qͥ carnis ſunt co gitat. et hec vituperabilis. nec ꝯſequit̉ au reolam niſi ꝑ pnīaꝫ reꝑetur. Hieroꝰ. Ni hil ꝓdeſt habere carneꝫ virgineā ſi mente quis nupſerit. Auguſtinus. Felicior mi hi videt̉ nupta mulier. qͣꝫ innupta virgo. am habet illa que iſta cupit. Illa vni ſtudet placere cui tradita eſt. hec multis. ¶ De ſancta cecilia. Illa incerta cui danda ē. hͦ vno ē ꝯtenta. hͨ pudicā defendendo cogitatiōem a turba ne adulteret. iſta marituꝫ querit in turba. Sed hec corruptio mentis ſi ꝑ pnīam re parata fuerit ⁊ finale ꝓpoſitum ſeruandi carnis integritatem aſſumit. nō priuatur anulo aureo in pn̄ti. et aureola in futuro ¶ Uirginitas aūt carniſ et mentis ē ſine vtriuſqꝫ corruptōne. et hec ꝓprie d̓r virgi nitas. que ſic deſcribitur. Virginitas eſt ī carne corruptibili perpetua incorruptio nis meditatio Et huius v̓ginitatis in pre miſſis v̓bis innuitur cōmendatio. cuꝫ d̓r Uirgo cogitat que dei ſunt vt ſit ſancta. ¶ D ¶ Scd̓m ergo oīa ſupra dicta inue nimus beatam ceciliam veram fuiſſe vir ginem. Habuit enim deuotōnem. ⁊ ex de uotōne caſtitatem integram. Nam ex de uotōne cogitabat que dei ſunt. quia v̓go glorioſa ſemper euangelium chriſti gere bat in pectore ſuo. Oquante deuotionis hec virgo fuit. que nō diebus neqꝫ nocti bus a colloquijs diuinis et oratōne ceſſa. Et ex tali deuotōne integritas eius virgi nalis ꝓcedebat. quia cantantibus orga nis cecilia ſoli domino decantabat dicēs et orans vt eius virginitatem integraꝫ co ſeruaret. vt.ſ. eſſet ſancta corpore ⁊ ſpiritu Unde dicebat. fiat dn̄e cor meū et corpuſ meū īmaculatum. ⁊cͣ. Nec mirū. ſi tantuꝫ hec beata virgo integritatem virginalem ꝯſeruare affectabat. Sciebat ei ꝙ helyas v̓go et caſtitatis zelator igneo currū ad ce los ſubuectus eſt. Quis celos clauſit. qͣs mortuos ſuſcitauit. qs iordanem interci dit. Nonne helyas virgo. Helyſeus etiaꝫ magiſtri ſortitus v̓tutem. ampliore in du plo promeruit grām. Item et in danieleꝫ huius elegantiſſime virginitatis amato rem ferarum dentes infigi nequiuerunt. cui cibaria per angelum d̓ iudea in babi lonem delata ſunt. Cui etiam futura ī no uiſſimis temporibus delata ſunt. Nōne virgini danieli. Item ſciebat ꝙ virginitaſ inter omnes ſtatus eccleſiaſticos qui ſūt tres.ſ. coniugatoꝝ. viduaꝝ. et v̓ginū excel lit. Vnde deſignatur ꝑ fructuꝫ centeſimū in Math̓. Item ſciebat. quia in v̓ginita te eſt ſimilitudo angelice nature non hu mane. ſicut dicit hieroꝰ. Iteꝫ ſciebat quia maior eſt victoria virginum qͣꝫ angelorū Angeli enim ſine carne viuunt. virgines vero in carne triumphāt. ſicut dicit Am broſiꝰ. Si vis plus Require in ſermone Petrus ad ſe reuerſus. De eodem feſto. Sermo. ¶ ¶ ¶ VI. Imile eſt regnu celoruꝫ theſauro abſcondito in agro. quem qui inuenit homo abſcondit. Math̓. xiij. ¶ E ¶ In verbis premiſſis. pͥmo ponitur virginitatis com mendatio. cū dicit. Simile ē re. ce. theſau. Scd̓o innuit̉ ip̄iꝰ ꝯſeruatio. ibi. quē q̇ in ueīt hō ab. ¶ Cōmendat̉ āt v̓ginitas ī pri mo ꝑ ꝯꝑatōem duplicē.ſ. īferioꝝ ⁊ ſuꝑioꝝ Per ꝯꝑatōeꝫ inferioꝝ ꝯmedat̉ a p̄cioſita te. cū d̓r. ſil̓is theſ. Per ꝯꝑatōꝫ v̓o ſuꝑioꝝ ꝯmēdat̉ a ſcītate. cū d̓r. ſil̓is regno celorū. ¶ Bn̄ āt reſpectu theſauri a p̄cioſitate co mēdat̉. Theſaurꝰ eī d̓r reꝝ p̄cioſaꝝ cōpoſi tio. Et certe n̄ ē diḡ pōderatō aīe ꝯtinētis. Ecc̄. xxvj. De hͦ theſauro Iob. xxxviij. Nū q̇d īgreſſꝰ es theſauros niuis. Dicit̉ eī vir ginitas theſaurꝰ ꝓpt̓ p̄cioſitatē. niuis ꝓpe puritatē. Vn̄ can. ij. lilio ꝯꝑat̉. Qui paſcit̉ int̓lilia. ¶ Per ꝯꝑatōeꝫ v̓o ſuꝑioꝝ.ſ. celi ꝯmēdat̉ a ſcitate. cū d̓r. ſil̓is regno celorū. Aſſimilat̉ eī v̓gītas celo tripl̓r.ſ. reſpectu d̓i rōe inhabitatōis. reſpectu ſui rōe ꝯuer ſatōis. reſpectu totiꝰ eccīe triuphātis rōe rep̄ſētatōis ¶ Prio ergo d̓r v̓gitas re. ce. reſpectu d̓i. Rex eī celoꝝ ſit̄ ī cel̓ ita hītat ⁊ regi ī eis. Mira res. cū tra celo includi de beat. celuꝫ t̓re includit̉. Sic īplet̉ yſaie va ticinium. l. Induam celos tenebris. ⁊ po nam ſaccum operimentū eoꝝ. Lu. xij. Re gnū celoꝝ intra vos ē. Oquante ſcitatis eſt aīa in qua ſanctus ſcoꝝ tegnat. Bern̄. Cādor lucis et̓ne ē ſapīa. ⁊ cādidā oportet eſſe animam in qua ipſe ſedere elegerit. ¶ De ſancta cecilia. v̓ginitas eſt thronꝰ eburneꝰ veri ſalomo nis. Re. x. ¶ It̓ reſpectu ſui virgītas celo cōꝑatur rōne ꝯuerſatōis. Vita eī v̓ginuꝫ celeſti vite multū aſſil̓at̉. Vn̄ mat. x. Sil̓e ē reg. ce. decē v̓gi. Uirgītas ei pōint̉ ī ſtatu celeſti qͣntū ad īcorruptōꝫ. Un̄ math̓. xxj. Nō nubet neqꝫ nubēt̉. ſꝫ erūt ſicut angeli. Un̄ v̓gīēs d̓ſignate ſūt ꝑ pelles iacictinaſ qͥ celeſtis coloris ſūt. q̄ in tabernaculo ſu periores fuerūt. In qͥbꝰ ſicut dicit Beda. btē v̓gines deſignāt̉. q̄ int̓ hoīes angelicā puritatē imitāt̉. Item hieroꝰ. In carne p̄t carne viuere n̄ trena vita ē ſꝫ celeſtis ¶ It̓ reſpectu totiꝰ eccīe triūphatis v̓ginitas ce loꝝ regnū d̓r rōne rep̄ſentatōis. Virgies ei figurā tenet eccīe triuphatis. qꝛ hanc re pſentāt. Vn̄ nō ꝯſecrat̉ q̄ v̓go n̄ ē. Scitas ei v̓ginū ſcitatē eccīe triuphatis rep̄ſētat. Un̄ augꝰ. Virgines q̇ corrupte ſūt ſemel ſe nō audeāt ſacris v̓ginibꝰ coequare. Et rō hͦ ē. qꝛ in triūphāti eccīa oꝑa fiūt ẜm iu diciū diuinū. Deꝰ āt ſolꝰ intuet̉ cor. Vnd̓ qꝛ n̄ apparet hoībꝰ ꝙ inuita ſit corrupta n̄ defert int̓ hoīes ſigna v̓ginalia. Sic ergo dn̄s cōmendans v̓ginitatem a p̄cioſitate ⁊ ſcītate dicit. Sil̓e ē regnum ce. theſ. ¶ F. ¶ Sed qꝛ theſauꝝ hūc habemꝰ in vaſis fictilibꝰ q̄ ſūt fragilia. iō ſollicite ē cuſtodi endꝰ. qꝛ ſi ſemel amittit̉ recuꝑari n̄ poteſt Hic eſt enī theſaurꝰ q̇ amiſſus non redit. Hieroꝰ. Cum deus omīa poſſit. v̓ginem corruptam incorrupta nō p̄t facere. Hoc eſt dei donū qḋ amiſſuꝫ minime recōpen ſat̉. Vnde qꝛ bonū qḋ recuperari nō p̄t di ligentiꝰ eſt cuſtodiendū. iō de eo poſtqͣꝫ v̓ ginitatē ꝯmēdauit dicēs. Sil̓e ē regnū ce loꝝ theſauro. mox d̓ip̄iꝰ cuſtodia ſb̓iūgit dicēſ. quē q̇ inueīt hō ab. Inueīt at tūc ho qn̄ p̄cioſitatē hꝰ theſauri aduertit. Abſcō dit at vl̓ ī clauſtro vel in ſiluis.i. vel mona ſtica vl̓ h̓emiticā vitā ducendo. ſicut fecit eufrōfina. et alij multi d̓ qͥbꝰ in vitis patꝝ q̇ ꝑͦ gaudio illius vendiderunt oīa ꝓ chri ſto relinquentes. et poſſederunt agrū vir ginitatis. ¶ G ¶ Sed quia nō oēs poſ ſunt ꝓpter ꝯſeruatōnem v̓ginitatis clau ſtrū intrare vel h̓emū. iō notanda ſunt ſex ad ꝯſeruatōem ip̄ius. vbiqꝫ manentibus ¶ Primū eſt ſobrietaſ. qꝛ exceſſus ī cibo et in potū via eſt ad luxuriā. Vnde lothi ebriatus ꝑpetrauit inceſtu cuꝫ filia. ꝓuer. xx. Luxurioſa res eſt vinuꝫ. ¶ Scd̓m eſt occupatio circa bonum. qꝛ ocioſitas eſt via ad luxuriam. Eze. xvj. Hec fuit iniqui tas ſodome ſaturitas et abundandia e ocium ¶ Tertium eſt habituſ aſper ⁊ hu miliſ. Bern̄. Memēto ꝙ carduꝰ aſperior facit habitum leniorem. ſic ꝯuerſatio con ſcientiā. Habitus enīmollis et ſuꝑbꝰ via eſt ad luxuriaꝫ. Numeri. xxxvj. filij iſrael fornicati ſūt cum mulieribus moabitaꝝ. q̄ ſe ornauerāt. Et in Gen̄. thamar veſtes viduitatis depoſuit. alijs ſe ornans. cum carnali opere intendere voluit. Unde ad Thi. ij. Non in tortis crinibus vel auro vel margaritis vl̓ veſte precioſa. ſꝫ ꝙ decꝫ mulieres ꝓmittentes pietatem. ¶ Quar tum eſt cuſtodia ſenſuum. precipue illoꝝ qui nobis remota oſtendunt. vt eſt audi tus vel viſus. Curioſitas eniꝫ audiendi noua et videndi vana eſt viā ad luxuriaꝫ vt patet in dina filia iacob. que egreſſa vt videret mulieres regionis corrupta eſt. Gen. xxxiiij. ¶ Quintum eſt modeſtia ſermoniſ. Seneca. A verbiſ turpibus ab ſtinete. quia ex his impudentia nutritur .j. Coꝝ. xv. Corrumput bonos mores col loquia praua. Hieronimꝰ. Sit ẜmo vir ginis. prudens. modeſtus. et raruſ. nec tā eloquentia precioſus qͣꝫ pudore. ¶ Sex tum eſt fuga occaſionis peccandi Uirgo enim debet aliquantulum eſſe ſilueſtris. Silueſtria animalia habent pulcriorem pellem qͣꝫ domeſtica. Oportunitas enim peccandi eſt viā ad luxuriam. vt patet in thamar corrupta a fratre ſuo amnon. qꝛ ſola cū ſolo fuit. ij Re. xiij. Bern̄. Solent virgines que vere virgines ſunt pauide eſſe et nunqͣꝫ ſecure. etiam in tutis locis ꝑ timeſcunt. Qui ergo inuenerit theſaurū huc v̓ginitatis in agro corꝑis ſui q̄ ſimil eſt regno celoꝝ et abſcōderit eum iſtis ſe ¶ De ſancta katherina. modis ꝯſeruando. h̓ in vita et̓na canticuꝫ nouū cantanſ ſequet̉ agnuꝫ qͣcūqꝫ ierit. Qd̓ nobis p̄ſtet dn̄s. ¶ De ſancto clemente. Eſctō clemente. Require ſermones in feſtobtī zeorgij. It̄ ī feſto btī vicentij. Itē in feſtobtī laurētij. ¶ De ſcā katherina. Sermo CCCVII. Ortitudo et de cor indumentū eius ⁊ ridebit in die nouiſſimo. ꝓuer. vlt̓. ¶ H ¶ Hec v̓ba ad ꝯmendatōem laudabiliſ ꝑſone ſexꝰ feminei a ſalomone plata opti me vident̉ btē katherine ꝯuenire. In q̇bꝰ duo.ſ. meritū vie ⁊ pͥmiū prīe declarantur Nam meritū vie on̄dit̉ ex v̓tutum aggre gatōne. cū d̓r. Fortitudo ⁊ decor indu. eiꝰ. Sed p̄miū prīe expͥmit̉ ex et̓na iocundita te. cū ſubdit̉. ⁊ ridebit ī die nouiſſimo. No uiſſimꝰ eī dies ē dies et̓nitatis. cui nox nū qͣꝫ ſuccedet. In qͣ die iuſtꝰ ridebit. qꝛ et̓na liter gaudebit ¶ Oqͣntum meritū in ſta tu vie btā katherina ꝯq̇ſiuit q̇ v̓tutibꝰ qͣſi qͣdam veſtimento induta fuit. Fortitudo ⁊ decor inq̇t indu. eꝰ. Dicit̉ āt v̓tutū cōge ries indumentū. ꝓpter duplicē vſum īdu menti. Nam eſt ad tegendū. ad ornāduꝫ. ⁊ ad calefaciendū. Sic et v̓tutum ꝯgerieſ eſt ad tegumentū turpitudīs. Vn̄ p̄s. Be ati qͦꝝ tecta ſūt pctā. Pctā eī tūc dicūtur tecta cum peccatis abolitis v̓tutes ſuper ponūt̉. Sic caritas ẜm Pe. operit multi tudinē pctōꝝ. Item v̓tutes ſūt ī ornamētū pulcritudinis. Vnd̓ p̄s. Omīs gl̓a eꝰ filie regis abintus in fimbrijs aureis circum/ amicta varietatibꝰ.ſ. v̓tutum. Item virtu tes ſūt ī munimētū et̓ni frigoriſ. ꝓuer. vl. Non timebit domui ſue a frigoribus ni uis. De qͥbꝰ Iob. xxiiij. Tranſibūt ab aqͥs niulū ad calorē nimiū. Et ſubdit cauſam. Omēs eī domeſtici.i. fideles eccīe veſtiti ſūt duplicibꝰ. Sed qualit̓ veſtiti duplicibus. vna de domeſticis eccīe.ſ. btā Kath̓. adducat̉ in mediū. De qͣ d̓r. Fortitudo et decor indu. eꝰ. Ecce duplici v̓tute induta d̓r. Nam indumentū ip̄iuſ fuit fortitudo ⁊ hͦ in tolerantia paſſiōis. ſꝫ decor in flore v̓ginitatis. Bn̄ āt n̄ fortis ip̄a. ſꝫ fortitudo intolerantia ꝑ excellentiā de ip̄a p̄dicatur ꝓpter multa q̄ ſuſtinuit. qꝛ neqꝫ ꝑ vincl̓a. neqꝫ ꝑ v̓bera. neqꝫ ꝑ diuerſa ſupplicia. ne qꝫ tandē ꝑ machinamenta rotaꝝ flecti po tuit. Nec miꝝ. innixa ei fuit ſuꝑ dilectum ſuū. de qͦ dauid. Dn̄s fortitudo plebis ſue Vnde quiſqͥs fideliſfirmabit̉ in illo ⁊ nō flectet̉. ſicut d̓r in Ecc̄o. Vn̄ qꝛ btā Kathe rina in ip̄o firmata fuit. certamen forte de dit illi vt vinceret. Nam ex dono ſuo eſt ⁊ pugnare ⁊ vincere. ⁊ ad coronaꝫ ꝑuenire. ¶ I ¶ Vt ergo vinceret in forti certami ne dedit ei t̓a. vicꝫ ꝯſtātiā ī aīo. copiā ī v̓bo patiam ī ſupplicio. ¶ Primū petebat Iu dithdicēs. Da mihi ꝯſtātiā ī aīo vt ꝯtem nā illū. Loq̇t̉ de p̓ncipe holoferne. Hāc āt ꝯſtantiā dedit dn̄s btē kath̓. qn̄ maxētiuꝫ imꝑatorē ꝓpter idola ip̄iꝰ ꝯtēpſit. et ſacri ficantē idolis publice arguit. ¶ Copiam v̓o in v̓bo quā ꝓmiſit dn̄s diſcipulis ſuis dicens. Dabit̉ vob̓ in illa hora qͥd loq̄mi. Hanc dedit dn̄s btē katherine qn̄ qͥnqͣge nos oratores in v̓boꝝ doctrina cōfutauit et ad fidem chriſti ꝯuertit. Nec miꝝ. Nō ei poterāt reſiſtere ſapīe ⁊ ſpūi q̇ loqueba tur. ¶ Dedit ei et̄ patīam in ſupplicio. de qͣ datione apoꝰ. phi. j. Vobis datū eſt nō ſolū vt in illū credatis. ſed vt et ꝓ illo pati amini. Oqͣꝫ īnumera btā katheria ꝓ chri ſto paſſa fuit. Sed certe qꝛ in oībꝰ ſupera uit ꝓpter euꝫ q̇ dilexit nos. merito fortitu do indumentū eꝰ d̓r ¶ K ¶ Dicit̉ etiam decor indumentū eꝰ ꝓpter flore v̓ginita tis. q̇ v̓ginitas ꝓpt̓ pulcritudinē decor d̓r. Un̄ ſap. iiij. Oqꝫ pul. ē caſta ge. cū clarita te. Eſt eī int̓ v̓tutes pulcrior. Vn̄ d̓r flos ⁊ liliū. ſic̄ dic̄ cip̓āꝰ martir. ⁊ ꝓptea ꝯtēplatōi aptior. qꝛ btī md̓o corde. qniā ip̄i deū vid̓ būt. Uirgo eī cogitat q̄ d̓i ſūt. ſic̄ dic̄ apl̓s Coꝝ. vij. Item qͣntum ad ſtatuꝫ d̓r decor. ¶ De ſancta katherina. qꝛ inter ſtatus q̇ ſūt tres.ſ. ꝯiugatoꝝ ꝯtinē tiū. ⁊ v̓ginuꝫ. virginitas ē honorabilior. ꝓ q̇ et angelis eſt familiarior. qꝛ neqꝫ nubet neqꝫ nubent̉. ſꝫ erunt ſic̄ angeli Lu. xx. In carne enī p̄ter carnem viuere nō ē hūanu ſed angelicū. ſicut dicit hieroꝰ. Itē qͣntum ad dona eſt decor. qꝛ int̓ dona magiſ ē pri uilegiatū. qꝛ deū genuit et omīa reſtaura uit. Vnde nec recipit diſpenſatōeꝫ. Non enī eſt digna ponderatio aīe ꝯtinetis. ſic̄ d̓r in Ecc̄o. xxvj. Item qͣntum ad pͥmia d̓r decor. qꝛ int̓ p̄mia magis ē remuneratuꝫ. qꝛ veſtiunt̉ albis in corꝑe. et ſoli catat can ticū nouū Apo. ij. Vn̄ augꝰ de v̓ginibus Pergite ſancti dei pueri ⁊ puelle. pergite ꝑſeuerant in finē. laudate deū dulciꝰ. quē cogitatis vberius. ſperate felicius. cui ſer uitis inſtantiꝰ. amate ardentius. cui pla cetis fortius. vos affertis ad agni nuptia canticū nouū. nō quale cantat vniuerſal̓ eccīa ſed quale nemo p̄t dicere niſi vos. Ecce frēs cariſſimi quali veſtimēto virtu tu btā katherina in ſtatu vie ornata fuit qꝛ fortitudo qͣntum ad patiaꝫ. ⁊ decor qͥn tum ad v̓ginitatem indumentum eiꝰ L ¶ Et ideo ridebit in die nouiſſimo. O p̄mium īmenſum paucis q̇deꝫ verbis cō phenſū. cū dicit. ridebit in die nouiſſimo. Innuit̉ enī totalis eterna iocunditas in p̄ miſſis v̓bis. Dies nouiſſimꝰ eſt dies eter nitatis. q̇ nouiſſimꝰ d̓r. qꝛ ei amplius nox nō ſuccedet. De q̇ die p̄s. Melior eſt dieſ vna in atrijs tuis ſuꝑ milia. In illo die ri debit. qꝛ leticia inenarrabili exultabit. Ri ſus eī ē ẜm diffinitōꝫ. dilatatio cordis per gaudiū facta. Que dilatatio cordis vere erit in die eternitatis. iuxta illud yſa. Tūc videb̓ ⁊ affluēs ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor t. Bn̄ dic̄ pͥmo. tūc videb̓. et pꝰ ſubdit. ⁊ dila tabit̉ cor tuū. qꝛ ex viſione dilatatio cordiſ ꝑgaudiū oriet̉. Nec mirum. videbis ei ſu pra te ſpeculum diuine maieſtatiſ in quo cognoſces oīa. q̄ viſione nihil feliciꝰ. Vn̄ dn̄s in Ioh̓. Hec eſt vita eterna vt cogno ſcant te deū. Item videbis iuxta te aggre gatōnem angelice ⁊ ſanctoꝝ ſocietatis. q̄ ociētate nihil iocundiꝰ. Exultabūt eniꝫ ſancti in gl̓a. leta. in cubi. ſuis. Itē videbis Intra te corꝑis et aīe glorificatiōem. q̄ glo rificatōne nihil lucidius. Fulgebunt eniꝫ iuſti ſicut ſol Math̓. xiij. Item videb̓ cir ca te celeſtis loci amenitate. qua amenita te nihil delectabiliꝰ. Vnde dn̄s ī yſa. xxxij Sedebit ppl̓us meus in pulcritudine pa cis et in tabernaculis fiducie et in requie opulenta. Vere tunc delectabit̉ in craſſi tudine anima noſtra. Hec eſt beata viſio qͥ pͦ gaudio dilatatōꝫ cordis oꝑat̉. et ꝑ ꝯſe quēs riſum et̓ne iocunditatis. Ad quam nos ꝑducat ¶ De eodem feſto. bermo. ¶ ¶ ¶ VIII. Imile eſt regnu celoruꝫ theſauro abſcōdito in agro. Mat. xiij. ¶ M ¶ Treſ ſimilitudineſponunt̉ in hͦ euangelio. que reſpōdent tribus generibus hoīm. Nam theſaurus reſpōdet virginitati. Marga rita viduis. Sagena nuptis. ¶ Theſau rus virginibus reſpondet ꝓpter tā. Pri mo ꝓpter p̄cioſitatem. qꝛ votū v̓ginitatis adeo ē p̄cioſū ꝙ n̄ recipit cōmutationem Ecc̄. xxvj. Non eſt digͣ ponderatio anime ꝯtinentis. Scd̓o ꝓpter impugnatōnem. qꝛ ſicut theſaurꝰ multos hꝫ latroneſ. ſic v̓ ginitas multos hꝫ impugnatores. Ecc̄. ix Uirginem ne cōſpicias ne forte ſcandali zeris in decore eius. Certio ꝓpter occul tatōnem. qꝛ ſicut theſaurus perdit̉ niſi oc cultetur. ſic v̓ginitas. Vnde Gen̄. xxxiiij. Egreſſa eſt dyna. vt vid̓. mul. reg. il. ⁊cͣ. N ¶ Uidua autem d̓r margarita pͥmo ꝓpter tribulatōnem. qꝛ ſicut margarita i uenitur in mari. ſic vidua in tribulatōne. .j. Thi. v. Que vere vidua eſt et deſolata. Secundo ꝓpter defenſionem. quia ſicut margarita habet vnum piſcem qui eam defendit et alium qui perſequitur. ſic vi dua habet perſecutores conſanguineos viri. defenſores deum et conſanguineos ꝓprios. j. Thi. v. Speret in deū. Ecc̄. xxxv ¶ De uirginibus. Nōne lacrime vidue deſcendunt vſqꝫ ad maxillā. et exclamatio ſuꝑ deducente eas Tertio ꝓpter v̓tutem. qꝛ ſicut margarita valet ꝯtra caducū morbum. ſic vidua v̓a ꝯſolat̉ vt iterū nubēdo nō cadat. Coꝝ. vij. Solutus es ab vxore no. quer. vx. ¶ O ¶ Matrimoniū v̓o cōꝑat̉ ſagene. Prīo ꝓpter vniuerſitatem. qꝛ congregat ex om ni genere piſcium. Nam iudei ⁊ ſaracent ⁊ chriſtiani approbāt matrimoniū Scd̓o ꝓpter colligatōem. qꝛ ſicut ſagena colliga tur ad inuicem. ſic matrimoniū nō p̄t ſol ui niſi ꝑ mortem. Math̓. xix. Qui dimiſ ſam duxerit mechatur. Coꝝ. vij. Alligatꝰ es vxori noli querere ſolutōem. Tertio ſi cut rete putreſcit niſi lauet̉. ſic matrimoni um lauandū eſt frequenter ꝑ ꝯtritōem et ꝯfeſſioneꝫ. qꝛ frequenter deturpat̉ ꝑ vicia carnalia. Lu. v. Piſcatores āt deſcēderāt ⁊ lauabat retia. Sꝫ in fine cognoſcet̉ qͥ bn̄ cuſtodierūt legem mrimonij. ⁊ id̓o ſequi tur. Exibunt angeli ⁊ ſeꝑabunt malos de medio iuſtorum. vbi tangit̉ triplex pena. Prima eſt ſeparatio a bonis. q̇ notat̉ ibi ſeparabūt. Scd̓a ē igniſ q̄ notat ibi. ⁊ mit tent eos in caminū ignis. Certia eſt pena frigoris. q̄ notat̉ ibi. et ſtridor dentiū Trā ſibūt enī ab aqͥs niuiū ad calorē nimium Plura adapta de ſermone in quo idem eſt thema.ſ. exibūt angeli. in die eliſabeth. ¶ De virginibus. Sermo ¶ ¶ CIX. Quenta una pre cioſa margarita abijt ⁊ vendidit vniuerſa que habuit et emit eaꝫ. Math̓. xiij. ¶ A ¶ Hec v̓ba legit eccīa d̓ ꝑfectis ⁊ ſcīs v̓ginibꝰ in q̇bus duo tangu tur. Primo ei ꝑfecta v̓ginitas d̓moſtrat̉. cū dicit. Inuenta vna p̄cioſa margarita. Scd̓o innuit̉ qualit̓ eadē v̓ginitas acqui rat̉. ibi. abijt ⁊ vendidit vniuerſa q̇ habuit ⁊ emit eā. ¶ In pͥmo.ſ. in demoſtratione ꝑfecte v̓ginitatiſ t̓a innuūt̉. Et pͥmo qꝛ ꝑfe cta v̓ginitas ē rara. cum dicit. vna. Scd̓o qꝛ ē cara. pro q̇ dicit precioſa. Certo qꝛ eſt clara. pro qͦ dicit eam margaritam. quia illa eſt p̄cioſa margarita q̄ eſt clara ⁊ can dida. ſicut dicit yſidorus. Ergo in p̄miſſis v̓bis oſtendit dn̄s ꝑfectam v̓ginitateꝫ eē rarā in inuentōne. caram in emptōe. ⁊ cla ram in ꝯuerſatōne. ¶ B ¶ Uere innui tur vna. id eſt rara ꝑfecta v̓ginitas. Eſt ei triplex virginitas. videlicet mentis et nō carnis. Item carnis et nō mentis. Itē mē tis et carnis. ¶ Prima ſcꝫ mēits et non carnis eſt. quando quis omnibus mod̓ intendit cauere corruptōnem carnis ⁊ cō tra voluntatem corrupit̉. Hec virginita felix quidem quia nō amittit aureolam Unde lucia dixit. Si inuitaꝫ me violaue ris caſtitas mihi duplicabitur ad coronā Sed eſt imperfecta. amittit eniꝫ inſignia virginalia que dantur ſpiritualibus ſpō ſis chriſti in eccleſia militante ¶ Uirgini tas carnis ⁊ nō mentis ē. qn̄ qͥs integrita tem habēs carnis. mēte q̄ carnis ſūt cogi tat. Et hͨ eſt vituꝑabilis. nec ꝯſequit̉ aure olam niſi ꝑ pnīaꝫ reꝑaret̉. ¶ Uirginitas āt carnis et mentis eſt ſine vtriuſqꝫ corru ptōne. Et hec eſt ꝑfecta virginitas. que ſic deſcribitur. Virginitas eſt in carne corru ptibili ꝑpetua ī corruptōis meditatō. De tali virgine dicit apl̓uſ Coꝝ. vij. Virgo cō gitat que dn̄i ſunt qūo placeat deo. vt ſit ſancta corpore ⁊ ſpiritu. Suꝑ quo verbo dicit hieroꝰ. Uirgo cogitet que ſūt domi ni. non que ſeculi. ſed quecunqꝫ ſunt vera quecūqꝫ pudica. quecunqꝫ iuſta. quecū qꝫ ſancta. quecunqꝫ honeſta. cogitet quo placeat d̓o non homībus vt ſit ſancta cor pore et ſpiritu. Vere rara auis in t̓ris. qꝛ raro inuenit̉ v̓go talis. quā raritatē īnuit dn̄s cum dicit in p̄miſſis verbis. Inuēta vna.i. rara. ¶ C ¶ Tn̄ qn̄ inuenit̉ on̄dit dn̄s ꝙ talis v̓go ſiue virginitas ē cara. cū dicit. precioſa. Inuenta inquit vna precio ſa. Perpenditur autem precioſa triplicit̓. ¶ Ex rerum ſuperatione. Eſt enim pre cioſior cunctis opibus et omnia que de ſiderantur huic nō valēt comparari. Vn de Ecc̄. xxvj. d̓r. Non eſt digna pōderatio ¶ De uirginibus. aīe ꝯtinentis. ¶ Item ex p̄cij comparatōe Nā chriſtꝰ tāqͣꝫ verꝰ mercator lꝫ ſāgͥnem ſuū p̄cioſiſſimū ꝑ toto md̓o redimēdo ef fuderit. ſpecialiſſime tn̄ ꝓ v̓ginibꝰ tanqͣꝫ ꝓ maxīe dilectiſ. Un̄ apoc̄. xiiij. d̓r d̓ v̓ginibꝰ Hi empti ſūt ex oībꝰ pͥmitie.i. pͥmo ⁊ p̓nci paliter. In ſignuꝫ cꝰ chriſtus moriēs ī cru ce. duo brachia ſua ſuꝑ duos v̓gines. ſcilꝫ mariā ⁊ ioh̓em extendit. ⁊ nō dubium q̇n aliq̇d de ſangͥne ſuꝑ ip̄os de brachijs ſuis ſtillauerit. in hͦ ip̄oſ on̄dens p̄cipue eē pre cium ſue paſſionis. ¶ Item on̄dit̉ p̄cioſa ex p̄mij ꝑceptōne. nam pͥmiū v̓ginū excel lit oē p̄miū. Vnde Sap. iij. d̓r. de ſpadone id ē de ꝯtinēte. q̇ nō eſt oꝑatus iniqͥtateꝫ. nec cogitauit aduerſus deū nequiſſima. id eſt. nec mēte nec corꝑe corruptꝰ. ꝙ dabi tur ei donū electum. et quale donū ſubdi tur. ſors inqͥt in templo dn̄i acceptiſſima. Coniugate quidē habebūt in templo gl̓e ſortem acceptam. vidue acceptiorē. ſꝫ vir gines acceptiſſimā. Vnde augꝰ. Gaudia virginū ꝓpria. nō ſūt eadē nō v̓ginū. naꝫ ſunt alijs alia. ſed nullis talia. virgines ei ſole ſunt q̇ͥ ſequuntur agnuꝫ. ſicut dicitur Apo. xiiij. he ſole cantant canticum. Vnd̓ d̓r ibi ꝙ nemo poterat dicere canticū. niſi illi qui cum mulieribus nō ſunt cōinqui nati. virgines enim ſunt. quia quando v̓ gines cantando dicent. gratias agimus tibi dn̄e. quia virginitatem ſeruauimus. alij ſancti hͦ habere nō poſſunt. ſed d̓ alijs virtutibus deum collaudabunt. ¶ D ¶ Item on̄dit dn̄s ꝙ v̓ginitas eſt clara ⁊ candida. cum dicit ip̄am margaritaꝫ. In uenta inq̇t vna precioſa margarita. Illa enim ſola eſt margarita precioſa que eſt clara et candida. ſicut dicit yſidorꝰ. Et cer te virginitas eſt ita clara et cādida ꝙ etiaꝫ ip̄a dei ſapientia eam mirat̉ dicenſ. Sap. iiiij. Oqͣꝫ pulcra eſt caſta generatio cum claritate. quia virginitas ē clara ⁊ pulcra Vnde in ip̄a ſicut in vitro claro et perluci do clarius relucet dei imago. Propter hͦ ab ip̄o chriſto qui eſt ſpecioſuſ forma pre filijs hoīm. in quem deſiderant et angel proſpicere. cuius pulcritudinem ſol et lu na miratur. ſicut dixit agnes. propter pul critudinem virgo candida concupiſcitur Vnde dicit propheta. Audi filia et vide. ⁊ poſt ſubdit. et cōcupiſcit rex decorem tuū. Pro tanto et virginitas quattuor rebus intra candidiſſimis et pulcerrimis cōpa ratur. videlicet. byſſo. lilio. niui. et marga rite. De primo ſcꝫ byſſo legitur Apo. xix. Datum eſt illi ſcilꝫ virgini que eſt ſponſa chriſti vt cooperiat ſe hyſſo ſplendenti et candido. De niue dicitur Sap̄. xvj. Nix et glaciēs ſuſtinebant vim ignis ⁊ non ta beſcebant. quia ardorem temptatōnis ſu perat frigida et candida pulcritudo vir ginitatis. De lilio dicitur Cant̉. ij. Sicut lilium inter ſpinas ſic amica mea inter fi lias. id eſt. v̓go inter coniugatas ⁊ viduaſ quia virginitas ſplendet et redolet int̓ cō iugatas et viduas. que ſpinis tribulatio num carnalium punguntur. De marga rita patet in themate. qꝛ inter bonas mar garitas. ſcilicet viduarū et coniugataruꝫ vna precioſa margarita. ſcilicꝫ virginitaſ inuenitur. quia clara eſt caſtitas cōiuga torum. clarior viduarum. ſed clariſſima virginum. Et breuiter ſicut nulla creatu ra pulcrior eſt angeliſ in celo. ita nulla vir tus pulcrior eſt virginitate in terra. Vere precioſa margarita eſt virginitas que ſua mirabili virtute ſanat omnes febreſ luxu rie. ¶ E ¶ Secundo oſtendit dominꝰ qualiter virginitas perfecta acquiratur. cum dicit. Uendidit vniuerſa que habu it et emit eam. Digne dantur pro virgini tate vniuerſa que ſuo valore tranſcendit vniuerſa. Vendit ergo vniuerſa pro mar garita quis quando pro virginitate con ſeruanda contemnit ſua. ſuos. et ſeipſum Hec ſunt enim vniuerſa. quia nil ampliꝰ remanꝫ quod poſſit homo dare extra iſta Ꝙ autem ſua et ſuos debeat quis ꝓ vir ginitate contemnere oſtendit propheta. cum dicit Obliuiſcere populuꝫ tuū qͣntū ad ſuos. et domū pris tui qͣntum ad ſua. Et ſubdit cām. Quia inquit concupiuit ¶ De uirginibus. rex ſpēm tuā.i. v̓ginitateꝫ. Item dꝫ et̄ dare vel ꝯtemnere ſeipſum carnalia deſideria ſubijciendo. Tūc ei ſeip̄m qͦs dat. qn̄ deſi deria carnis ſibiip̄i reſecat. Qd̓ facit que libet ꝑfecta virgo. Vn̄ ſibi ꝑ ꝓph̓am dicit̉ Accingere gladio tuo ſuꝑ femur tuū po tentiſſime. Cōiugati ſiq̇dem accingūt̉ gla dio caſtitatis potent̓. qꝛ multū oportꝫ eoſ luctari et pugnare q̄ ꝯtinue ⁊ quotidie ſt̓ in ardore. Sed̓ ꝯtinentes in viduitate qꝛ grauius ex p̄terita voluptate temꝑtatur debent potentius accipgi. Uirgines v̓o oportet accingi potentiſſime. qꝛ temptat̉ grauiſſime. qꝛ. ſicut dicit Hieroꝰ. Inter illecebras voluptatū et̄ ferreas mentes li bido domat. q̇ maiorē in v̓gine famē pati tur. dū dulcius putat eē qd̓ neſcit. Hec ta ſcꝫ. ſua. ſuos. ⁊ ſeip̄as. dederūt ſcē v̓gineſ q̄ mo regnāt in celo ꝓ v̓ginitate cōſeruāda. Exemplū habemꝰ de btō ioh̓e baptiſta. q̇ teneris ſub annis vniuerſa ꝯtēnes. antra deſerti petijt. ne leui ſaltem maculare vitā famine poſſet. Item de ſcō alexio qui zelo v̓ginitatis ductꝰ. dū pater ſuus ſponſam ſibi tradidiſſꝫ. nō ſolum ab ip̄a ſꝫ et̄ a parē tibus ⁊ a patrimonio fugit. vitā ſuā finiēſ in maxima pauꝑtate. Item de ſcā eufroſi na. de qͣ vt legit̉ in vitis patꝝ. cū eſſꝫ vnica pris magni p̓ncipis filia. et pater ip̄am vi ro dare voluiſſet. zelo v̓ginitatis ducta. et patrimoniū et patrē relinquēſ. ſe ip̄aꝫ ſibi ſubijciēs in monaſterio in habitu mona chali vitam finiuit. Et certe mō p̄dictorū ſctōꝝ ⁊ alioꝝ exemplis et diuinis conſilijs ml̓ta milia v̓ginū ſua et ſuos relinquētes pro p̄cioſa v̓ginitate ꝯſeruanda moaſte rijs ſe includūt. vt ſeip̄as ſibi ſubijciant. ci bos aridos. et lectos duros. veſtes aſꝑaſ ⁊ longas vigilias. graues diſciplinas. di uerſas obedientias. ⁊ ꝯtinuū ſilenntiū aſ ſūpſerūt. Et felices ſūt v̓gines q̇ ꝑ p̄dicta ſic ſe exercēt ꝙ ꝑfectam virginitate valent conſeruare. quia ipſe in vita eterna glori oſiſſime. ſcilicet fructu centeſimo remune rabuntur. Quem nobis preſtare digne¶ Item de virginibus. Sermo. ¶ Q euirginibuſ pre ceptum nō habeo conſilium āt do. j. Coꝝ. vij. ¶ F ¶ Apl̓us ve teris legis doctor ꝯtra ꝯſuetudinē legis ꝑ reuelatōem ieſu chriſti inſtructꝰ de vgini tate ſeruanda ꝯſiliū dedit. Nec miruꝫ. eſt enī v̓ginitas qͣntum ad ſtatuꝫ vie felicior et quantum ad ſtatum patrie glorioſior. ¶ Ꝙ aut qͣntum ad ſtatuꝫ vie ſit ceteris felicior on̄dit apl̓us quadruplici ratione. ¶ Et pͥmo qꝛ remouet anguſtiaꝝ neceſſi tatem. et h̓ tagit. cū dicit. exiſtimo hͦ bonū eſſe ꝓpter inſtantem neceſſitateꝫ ¶ Scd̓o qꝛ remouet ꝯiugatoꝝ tribulatōem. ꝓpter qd̓ dicit. Tribulatōnem aut carnis habe bunt hmōi. ¶ Tertio ꝓpter ſtatus hone ſtatem. ꝓpter quod dicit. Porro ad vtili talitatem veſtram dico nō vt laqueū vo bis inijciā. ſed ad id quod honeſtum eſt. ¶ Quarto ꝓpt̓ maiorē ẜuiendi deo facili tatem. pro q̇ ſubdit. et quod facultatē pre beat ſine impedimento dn̄o obſecrandi. ¶ Primo ergo cōſulit virginitatem. qꝛ remouet anguſtiaꝝ neceſſitatem dicens Exiſtimo hoc bonū eſſe ꝓpter inſtantem neceſ. Nuptam eniꝫ neceſſe eſt occupari miſerabiliter et anguſtiari. cogitādo que ſūt mundi. quo placeat viro. ſicut ibidem dicit apl̓uſ. Et hieroꝰ. dicit. ad heliudium Quotidie ad ſpeculū pingit̉ et ī ꝯtumeli am artificis conat̉ pulcrior eſſe qͣꝫ nata ē. ⁊ ad aduentū mariti expolit faciē. greſſuſ frangit. ſimulat blandiciaſ. inde infantes garriunt. familia ꝑſtrepit. liberi ab ore de pendent. et computantur ſumptuſ. impe dia preparantur. nunciatur mariti aduē tus cum ſocijs. illa ad yrundinis moduꝫ luſtrat vniuerſa penetralia. ſi thorus ride at. ſi pauimēta ſplendeant. ſi ordinata ſūt pocula. ſi prandiū preparatum. Reſpōde quēſo vbi ſit inter iſta dei cogitatio Pro pter hanc ergo inſtantē neceſſitatē ꝯſulit apl̓s dicēs. ꝙ bonū eſt v̓gini ſic ꝑmanere ¶ De Uirginibus. et non nubere. qꝛ ẜm hͦ v̓go felicior ē qͣꝫ nu pta. qꝛ melius eſt ei a tantis anguſtijs nō ligari. ¶ Scd̓o ꝯſulit apl̓us v̓ginitatem qꝛ v̓ginitas cauet ꝯiugatoꝝ tribulatōem cum dicit. tribulatōnem car. ha. hmoi. Et q̄ ſit tribulatō carnis tangit dn̄s Gen̄. iij. Multiplicabo inq̇t erunas tuas et cōce ptus tuos. ī dolore paries filios et ſb̓ viri poteſtate eris. Vnde ſcī martires nereus et achilleus dixerūt domicille v̓gini. que fuit neptis domiciani imꝑatoris. volenti nubere. Tu qꝛ talibus cogitatōnibus in clinaris. delectatōes vnius puncti vides. ſed que ſequunt̉ ꝑ totum annū nō vides tribulatōnes. Nam pͥmo integritatem ⁊ florem glorioſe v̓ginitatis cum pudore ⁊ dolore ꝑdis. qͣꝫ nullomo recuꝑare potis. qꝛ cum omīa perdita recuꝑari poſſint. ſo la v̓ginitas ſemel ꝑdita recuperari nō p̄t. ſtatim ꝯmuni noīe mulier appellata. dn̄a tionē viri extranei. viliſſimā et duriſſimaꝫ patieris. vt nulli loq̄. nullum reſpicere. vl̓ audire audeas ſine piculo litis aut verbe ris. et quicq̇d̓ ſimpliciter feceris malis ſu ſpicōnibꝰ ſubiacebis. et qͥ pͥus pie matris v̓bera ſufferre nō poteras. pugnoꝝ ⁊ cal cium ictuſ duriſſimi ingerentur. Pret̓ea inquiunt corruptor virginis inq̄nat mū dam captiuat liberam. et in domo quaſi in carcere tenet clauſam. nō ꝑmittit eā ſal uari. nec etiam a parentibus videri. et ſic iniuriatur vxori q̇ pͥus v̓gini fallaciſſime ſolebat blandiri. Exemplum de ignobili q̇ duxit nobileꝫ Et ſi ꝯcipis pondus ī vte ro die noctūqꝫ portabiſ inuita. q̄ pondere egra tumens et pallida vix poteris pedi bus ſuſtentari. et cibos vtiles faſtidiens. cibis noxijs delectaberis. ꝓpter tot ergo ⁊ tantas carnis tribulatōnes bonū eſt v̓gi ni ſic ꝑmanere. qꝛ felicior eſt. ¶ H ¶ Ter tio bonū eſt ꝓpter honeſtatem. Propter quod dicit. Hoc aūt dico non vt laq. vob̓ ini. ſed ad illud qd̓ honeſtū ē ſupple magiſ Eſt enī inter alios ſtatus. qui ſunt tres.ſ. coniugatorum. continentium. et v̓ginuꝫ honorabilior. pro quo et angelis eſt fami liarior. quia Mat. xxij. d̓r. neqꝫ nubent ne qꝫ nubentur. ſed erunt ſicut angeli dei In carne enim p̄ter carnem viuere non ē hu manu ſed angelicum ſicut dicit hieroniꝰ. Et ſicut nulla creatura pulcrior eſt angel̓ in celo. ita nulla virtuſ pulcrior ⁊ honora bilior eſt virginitate in terra. quia ad litte ram hoc videmus quotidie. ꝙ ſi aliquis creditur virgo eſſe non ſolum honoratur ſed etiam tanqͣꝫ ſanctus reputatur. Nec mirum. eodem enī veſtimento induitur. quo induitur ſummus imperator. Naꝫ de ip̄o legitur. ꝙ dn̄s regnauit decoreꝫ in duit. Hoc idem dicit ſalomon de virgine ꝙ fortitudo et decor indumentum eiꝰ. Et ideo ꝓpter honeſtatem bonum eſt virgi ni ſic permanere. ¶ I ¶ Quarto bonuꝫ eſt ꝓpter maiorem ſeruiendi deo facilita tem. Prebet enim facilitatem ſicut dicit apoſtolꝰ ſine impedimento dn̄m obſecrā di. Vnde ibidem dicit apl̓us. Mulier in nupta et virgo cogitat que dn̄i ſunt vt ſit ſancta corpore et ſpiritu. que autē nupta eſt cogitat que ſunt mundi. quo placeat viro. Vnde talis quia diuiſa eſt ſoli d̓o in tendere non poteſt. turbatur enim erga plurima. ꝓpter quod impedimentuꝫ ha bet dn̄m obſecrandi. quia ſicut ſtrucio n̄ poteſt fouere ouum ſuum vt inde pulluſ fiat niſi ſtabili corpore ſine motu defixis ī ouū oculis. qꝛ vbi viſus eius diſcōtinuat̉ ibi vt d̓r pullus imꝑfectus remanet. ita ꝑ vagas cogitationes ⁊ diuerſos motꝰ cor poris impedit̉ fructus or̄onis ⁊ ꝯtempla tionis. ⁊ ideo forte vt moneamur ſepe pē dent oua ſtrucionuꝫ ſuꝑ altaria. Prope hoc dicit dn̄s p ꝓph̓am. Uacate et videte quoniam ego ſum deus. Exemplū de tri bus fratribus. Vnde ſeneca Omīa impe dimēta dimitte ⁊ vaca bone mēti. ad hac enim nō ꝑuenit occupatus. Bonum eſt ergo virgini ꝓpter facilitatem obſecrādi ſic ꝑmanere. Ex predictis ergo quattuor on̄dit apl̓s ꝙ in ſtatu vie ſtatus virginu felicior eſt qͣꝫ nuptaꝝ. ¶ R ¶ Eſt et̓ qͣntū ad ſtatu patrie glorioſior. quia triplicem ¶ In dedicatione. habet gl̓am in celis p̄ ceteris. ¶ Prima ē dignitatis. q̄ ſignificat̉ ꝑ coronā aureola quaꝫ ſoli v̓gines ⁊ martires ⁊ p̄dicatores aſſequūt̉. Un̄ triplex corona aureala erat in tabernaculo dn̄i.ſ. ſuꝑ menſā. Exo. xxv. vbi ponebant̉ panes ꝓpoſitōnis. per qd̓ deſignat̉ p̄dicatio. Item ſuꝑ altare incēſi. Exo. xxx. ī qͣ ſigͣt̉ martiriū. It ſuꝑ arcā fede ris Exo. xxv. q̇ erat d̓ lignis īputribilibꝰ et incōbuſtibilibꝰ. ī qͣ notat̉ v̓gitas. In v̓gi ne ei ſic̄ ī arca cōtinet̉. Deuteronomiū. id ē noua lex viuendi.ſ. ī carne p̄ter carneꝫ vi uere. Lex vetus ꝯiugium. lex noua v̓gini tas. Et vrna aurea plena manna.i. pura ꝯſcīa plena grā. Et v̓ga aaron q̇ frondue rat.i. aſſidua corꝑis diſciplina. Ibi et̄ erāt tabule teſtamēti.i. memoria mādatoꝝ d̓i q̄ debent eē in corde v̓ginis ¶ Scd̓a gl̓ia eſt fertilitatis. qꝛ ꝑcipiūt fructū cēteſimuꝫ que fructuꝫ ꝓmiſit eis dn̄s yſa. lvj. vbi d̓r Hec dicit dominꝰ eunuchis.i. ꝯtinētibꝰ ſicut expoit gloſa. qꝛ cuſtodierūt ſabbata mea.i. feſta vacando oroni. nō ſicut fatue v̓gīes q̇ ī feſtis vadūt ad choreas. ⁊ elege rūt qͥ ego volui.ſ. ꝯtinētiā ſic̄ dic̄ glo. ⁊ teni erūt fedꝰ meū qd̓.ſ. pepigerūt mecū in ba ptiſmo abrenūciādo diabolo ⁊ oībꝰ popiſ eius.i. ludis et choreiſ. vbi ſeruit̉ dyabolo. dabo eis in domo mea vbi māſiōes ml̓te ſunt. et in muris meis locum. vt..ſ. ſint in p̄ mio p̄dicatoꝝ ⁊ martirū. et nomen meliꝰ a filijs ⁊ filiabus.i. excellentius qͣꝫ ſi filios et filias generaſſent. Vnd̓ augꝰ. Nulla fe cunditas carnis ſctē v̓ginitati ꝯꝑari pōt. cedat huic oīs fecunditas. omnis pudici cia ꝯiugalis. qꝛ plus gaudet virgo de gl̓a ſue virginitatis. qͣꝫ ſancta elizabeth de ſco iohanne baptiſta. ¶ Tertia gloria ē iocu ditatis. quia ſole virgineſ cantant canticū ſequenteſ agnum. Vnd̓ hiere. xxxj. dicitur Tunc letabitur virgo in choro.ſ. angeloꝝ Modo enim nō eſt tempus nec locꝰ can tandi v̓ginibꝰ. qꝛ adhuc ſunt in via vbi in ſidiāt̉ eis latrones.ſ. d̓moneſ. et lenones q̇ dep̄cabūt̉ eas ſi eas audierint. et fatue ſūt ille q̄ inter latrones cantant ⁊ ambulant. qꝛ ad vnum ſibilum poſſunt ꝑdere incō parabilem ⁊ irrecuperabilem theſauruꝫ. ſed tunc ſecure ⁊ iocunde cantabunt ante ſedem dei. et ante quattuor animalia et ſe niores. qꝛ ip̄e chriſtus ⁊ quattuor euange liſte et apoſtoli et ꝓphete ip̄arū canticum auſcultabunt libentiſſime. qꝛ delectabilio res ſunt voces virginum qͣꝫ aliorū. et oēs tacebunt quando ip̄e cantabūt. Vnde in apoc. xiiij. d̓r. ꝙ nemo poterat dicere canti cū niſi illi qui cum mulieribus non ſunt cōinquinati. Ad quod canticum noſper ducat. ¶ In dedicatione eccleſie. Sermo. C¶ ¶XI. Empluꝫ dei ſan ctum eſt quod eſtis vos. Si qͥs autem templum dei violaue rit diſperdet illum deus. jͣ. Coꝝ. iij. ¶ A. ¶ In verbis iſtis apl̓us duo facit. Oſten dit enī fidelis anime lanctitatē. et execrat̉ ſanctitatis violatorem. Sanctitatē innu it ſub ſacrati templi comꝑatōne. cuꝫ dicit. Templū dei ſanctū eſt qd̓ eſtis vos. Sed execratur violatore cum ſeua ꝯminatiōe cum dicit. Si qͥs aūt templū dei inuiola. diſper. il. d̓s. ¶ Dicit̉ aūt fidelis anīa tem plum. quia ad modum templi eſt diſpoſi ta. cuius fundamentum fides. qꝛ ſicut di cit apl̓us Heb̓. xj. fides eſt ſubſtantia. id ē fundamentū. ſicut dicit gloſa. rerum ſpe randaꝝ. paries ſurſum tendēs eſt ſpes de ſuꝑnis qͥ ex gratia et meritis ꝓuenit ⁊ ſur ſum aſcendit. tectum eſt caritas que oīa cooperit. altare eſt cor. In hoc templo tā qꝫ in ſacrato figuratur intus et extra crux pnie. ⁊ pingunt̉ imagines.i. exempla ſan ctoꝝ. ibi luminaria accenſa quia ibi viget doctrina ſanctoꝝ apl̓oꝝ ⁊ alioꝝ doctorū ibi in altari cordis offertur ſacrificiuꝫ co tritōnis de peccatis. et deuotōnis d̓ bene ficijs. Conſecrat̉ aūt hͦ templuꝫ ad modū templi materialis. Qd̓ eī ep̄s agit viſibili ter in templo materiali. h̓ chriſtꝰ q̇ ē pon tifex futuroꝝ bonoꝝ agit in anima fideli. ¶ In dedicatione. Septem aūt facit ep̄s in templo mat̓iali Que ſunt. Circuitio. aſperſio. inſcriptō. in unctio. cereoꝝ accēſio. thurificatio. reliqͥa rum depoſitio. ¶ Sed anteqͣꝫ iſta incipi ant̉ corꝑa mortuoꝝ de templo eijciuntur qꝛ niſi pͥus de aīa pct̄a mortalia ꝑ ꝯfeſſiōꝫ eijciant̉ ſanctificari n̄ poteſt. Un̄ yſa. xliij. Narra ſi quid habes vt iuſtificeris. Cir cuit poſt hͦ ep̄s frequētiꝰ templū ⁊ pulſat ad hoſtium clauſum qd̓ ei tertia pulſatō ne aperit̉. qꝛ chriſtus corda hoīm an̄ legeꝫ ꝑ priarchaſ. in lege ꝑ ꝓph̓as pulſauit. ⁊ pe ne nullus ei ianuā cordis aperuit. Sed in tempore gratie pulſauit et clamauit vſqꝫ ad ſanguinis effuſionem. ⁊ ſic a chriſtiāis receptus fuit. Vnde ingrediens ep̄s dicit pax huic domui. qꝛ chriſtus ꝑ natiuitate et paſſionē ſuam pacem recōciliatōis fe Sic heu et hodie chriſtus qͦrundā corda circuit et pulſat ad hoſtium cordis. quod ppria voluntate ſeratum eſt. vt ei aperiat̉ Apo. iij. Ecce ego ſto ad hoſtiū et pulſo. Pulſat antē minis et ꝓmiſſis. bn̄ficijs et flagellis. et tn̄ durum cor ſibi n̄ apit. Vere magna ruſticitas tanto p̓ncipi ſtanti an̄ hoſtium ip̄oꝝ ⁊ pulſanti tot annis qͦt ſūt in peccatis non aperire. ¶ Scd̓o ab ep̄o aſpergit̉ templū ſiue eccīa exteriꝰ ſimplici aqua. ⁊ter interius ex aqua cōpoſita. et h̓ ex quattuor. vicꝫ. ſale. cinere. aqua. et vino Prima aſperſio fit ī figura ꝯͣ pctā carna lia. gule.ſ. et luxurie. Scd̓a aſperſio ſit con tra ſpūalia.ſ. ſuꝑbie. inuidie. ire. et hmōi. q̄ difficilius purgant̉. Aque ſine ſale ſūt la crime ſine ſapore et diſcretōne. dum quis flet pro affectu carnali. vel damno temꝑa li. Aque ſine vino. lacrime ſine ꝯſolatōne. quales fuerūt ille de q̇bus pͣs. Fuerūt mi hi lacrime mee panes die ac nocte. dum d̓r mihi ꝑ ſingl̓os dies vbi ē d̓s tuꝰ. Aque ſn̄ cinere ſūt lacrime ſine hūilitate. quales fu erūt eſau. Heb̓. xij. vbi d̓r. Non inuenit pe nitentie locū qͣꝫqͣꝫ cum lacrimis inq̇ſiſſet eam. Ergo in ſignum ꝙ lacrime debēt eſſe ꝓ carnalibꝰ ⁊ ſpūalibus peccatis delēdis. fit aſperſio interius et exterius templi ma terialis. ¶ Tertio inſcribit̉ alphabetum baculo paſtorali in pauimēto. lrīs grecis et latinis. in ſignuꝫ ꝙ greci ⁊ latini recepe rūt fidem chriſti. Sed lingua tertia mul tos cōmouit Ecc̄. xxviij.ſ. iudei. qui n̄ lau dant fideꝫ chriſti. ſed blaſphemant. Ꝙ āt in cineribus ſcribunt̉ lrē innuit ꝙ chriſtꝰ ſcribit legeꝫ in corde humili Et ille lrē fiūt in modū crucis. qꝛ p̄dicatio eccīe et fideliſ aīe eſt in p̄dicatōne crucis chriſti. Et hac predicauerunt duodecim apoſtoli. quo rum imagines in ſignum huiꝰ pingunt̉ cuꝫ cruce in pariētibus eccleſie. ¶ Quar to ille cruces inungunt̉ criſmate. et deco rant̉ lumine. ⁊ thurificant̉ odore. in ſignū vt cruce chriſti portēꝰ hylarit. ⁊ hͦ deſigͣt in vnctōe. aꝑte ⁊ hͦ deſigͣt̉ ī lumīe. feruēt̓ ⁊ h̓ d̓ ſigͣt̉ in thuris incēſi odore. ¶ Quīto duo decim candelabra accendunt̉ ante cruceſ quia apoſtoli p̄dicauerunt chriſtū deum et hoīem crucifixum. et phanc fidem illu minant̉ omēs qui ſunt in eccīā ad cogni tionem. et inflāmantur ad deuotionem. ¶ Sexto thurificant̉ cruces quando ex paſſione chriſti deuota ꝓuocatur oratio. ¶ Septimo reliquie recōdunt̉ in altari. in ſignum vt in corde firmiter teneantur exempla ſanctoꝝ. Sic templum veri ſalo monis dedicatur ad modum templi ma terialis. ¶ B ¶ Sed quanta eſt gl̓ia ſan ctificationis. tanta eſt ignominia et iniu ria violatōnis. Vnde de tante ſanctitatis violatore addit apl̓us cū cōminatōe. Si quis aūt templuꝫ dei viola. di. il. d̓s. et me rito. Sicut enim ſacrilegus eſt et multuꝫ peccat qui adulterat̉ in eccīa. vel qui inde facit ſtabulum equoꝝ. vel haraꝫ porcorū. vel ſpeluncā latrōonum. Sic homo quem deus ſanctificauit magnā facit ꝯtumeliā deo et omnibꝰ ſanctis. quando ſe exponit peccato. quia de ſe peius facit qͣꝫ ſtabulū equoꝝ vel porcoꝝ. quia facit ſpeluncaꝫ la tronū.i. demonū. Vnde Eze. viij. oſtendit dn̄s ezechieli in ſpū abominationes tēpli ꝑtria genera hoīm. Quidam eniꝫ pinge bant imagines abominabiliū reptilium ¶ In dedicatione et beſtiaꝝ. qd̓dam genus mulierū planta bat adonidē qͥ fuerat amaſiꝰ cuiuſdā me retricis cantando cantōnes luxurie tāqꝫ ꝓ ip̄o mortuo. alias cantones tāqꝫ ꝓ ipſo ſuſcitato. Quoſdā et̓ vidit q̇ in ꝯtemptuꝫ dei vertebāt dorſū ad altare. ¶ Illi q̇ hn̄t imagineſ beſtiaꝝ in templo cordis ſui. ſūt hoīes oꝑa beſtiaꝝ on̄dentes. Alius enī ē leo ꝑſuꝑbiā. alius vrſus ꝑ irā. aliꝰ vulpeſ ꝑ fraudulentiā. alius lupus rapax ꝑaua riciā. aliꝰ porcus ꝑ gulā. alius equus per luxuriā. vnuſq̇ſqꝫ qualē imaginē pictam hꝫ in templo cordis. talē exhibet ſe in oꝑe Sꝫ abominabiliꝰ monſtrū ē ꝙ vnꝰ hō hꝫ oīa p̄dicta peccata ⁊ naturā oīm beſtiarū De qͣ dicit pͣs. Cōparatꝰ eſt iumētis inſi piētibꝰ ⁊ ſil̓is factus eſt illis. Et iſta maxīe exercent̉ tꝑe dedicatōis materialis tēpli. ¶ Ibi et̓ ſūt mulieres ⁊ v̓gines plāgenteſ adonidē mortuū reſuſcitando ip̄m. quia ibi maxime ꝯueniunt mulieres ducentes choreas ſordidas. et luxurioſas cantoneſ cantātes. et noīant̉ ibi ribaldi diu mortui q̇ feda oꝑa ꝑpetrauerūt. et reſuſcitat ip̄o ip̄oꝝ oꝑa laudando. ¶ Ibi multi vertūt tergum ad altare. qꝛ dum cā dedicatōnis templi aſſerūt ſe veniſſe. paꝝ curāt d̓ eccīa vel altari. ſꝫ tergū v̓tunt. ad choreas vl̓ ta bernas ſe ꝯuertēdo. De talibus dicit dn̄s Hiere. ij. Uertūt ad me tergū et nō facieꝫ. Taliū corda tanqͣꝫ templa ſunt violata. ⁊ indigēt recōciliatōe ſūmi potificis. vt pur gent̉ ꝑ aquā bn̄dictā.i. ꝑ vera ⁊ lacrimoſā pniam. Quā nob̓ p̄ſtare dignet̉. ⁊cͣ ¶ In dedicatione. Sermo ¶ CQXII. Idi ciuitateꝫ ſā ctam hieruſalem nouam deſcē dētē de celo a deo paratam. ⁊cͣ. Apoc. xxj. ¶ C ¶ Sic̄ dicit bt̄s Augꝰ. duplex eſt ciuitas ẜm duplicem differen tiam ciuium. vna reproboꝝ. ⁊ alia iuſtoꝝ Prima eſt deteſtabilis. de qua p̄s. Uidi iniquitatem et ꝯtradictionem in ciuitate die ac nocte circūda. ea ſuꝑ. m. eꝰ iniqͦ. ⁊l im. eꝰ ⁊ iniuſticia ⁊ n̄ d̓fec̄ d̓ pla. eꝰ vſ. ⁊ do. Secunda.ſ. iuſtoꝝ laudabilis. de qua hic dicit Io. Vidi ciuitatē ſcam hierl̓m noua ¶ Primam ſcꝫ reproboꝝ ciuitate oſten dit pͣs. deteſtabilem ex ſeptem que vidit ī ea. Et pͥmo qꝛ eſt ſine regimine. cum dicit. vidi iniqͥtatem.i. nō equitatem. Inter enī reprobos equitas ſiue equalitas eſſe non poteſt. vbi vnus alteri ſꝑ p̄eſſe nitit̉. ꝓuer. Inter ſuperbos ſemper iurgia ſunt. Iteꝫ vidit eam ſine pace. pro q̇ dicit. ⁊ ꝯͣdictōeꝫ yſa. lvij. Non eſt pax impijs dic̄ dominꝰ. Item vidit eam ſine ſecuritate. pro q̇ dicit die ac nocte circū. eam ſuꝑ m. eius iniqui Nam ſemꝑ a demonibus infeſtatur vt d̓ peccato ruat in peccatuꝫ. Vnde Iob. Ob ſederunt in gyro tabernaculū meū. Item vidit eaꝫ ſine quiete. pro q̇ dicit. ⁊ labor in m. eiꝰ ⁊ qualis labor. vtiqꝫ ille de qͦ Hiere. ix. vt inique agerent labo. Item vidit eam ſine lege. pro qͣ dicit. et iniuſticia. Oſee. iiij Non eſt veritas in terra. Item vidit eam ſine fraterna ꝯpaſſione. pro qͣ dicit. ⁊ non defecit de pla. eiꝰ vſura. Nulli enī aliquid volūt dare niſi cum lucro. De qͥbꝰ Hiere. vj. Omēs auaricie ſtu. Item vidit eā ſine fide. pro quo dicit. et dolus. Dolus enize cum aliud fingitur ⁊ aliud agitur Hiere. vj. Omēs faciunt dolum. Iſta ciuitas cu ciuibus ſuis non tendit ſurſum ſed potiꝰ deorſum. Vnde chriſtꝰ qͥbuſdam hꝰ ciui tatis ciuibꝰ dixit Ioh̓. viij. Vos deorſum eſtis ¶ D ¶ Sꝫ alia ciuitas ē iuſtoꝝ De qua p̄s. Glorioſa dicta ſunt de te ciuitas dei. Et que ſint illa glorioſa ⁊ laudabi lia ioh̓es oſtendit in hodierna epl̓a dicēs. Uidi ciuitatem ſanctam hierl̓m nouam deſcen. de ce. a d̓o pa. ⁊cͣ. Oſtendit āt ciuita te iuſtoꝝ laudabilē duplici reſpectu. vicꝫ qͣntum ad ſtatum vie. cum dicit. Vidi ci uitatem ſcām hie. no. ⁊c. Et qͣntum ad ſta tum prīe. cum dicit. Ecce taber. dei cuꝫ ho mi. ⁊ ha. cū eis ⁊cͣ. ¶ Qantū ad ſtatu vie oſtendit ciuitatē iuſtoꝝ.i. ꝯgregatōꝫ lau dabilem in qn̄qꝫ. Primo qꝛ a terrenis ſb̓ leuata. ꝓ quo dicit ip̄aꝫ ſanctaꝫ. Sanctꝰ ¶ In dedicatione. eniꝫ d̓r grece agyos. quaſi ſine terra. Iuſti enim in hac ꝑegrinatōne ſolo corꝑe cōſti tuti. cogitatione et auiditate in illa celeſti patria cōuerſant̉. q̄ ſurſum ſūt querentes nō q̇ ſuꝑ terraꝫ. dicentes cū apl̓o. Noſtra ꝯuerſatio in celis eſt. Dicentes etiaꝫ illud Tren̄. iij. Leuemus corda nrā cū maībuſ ad deū. ¶ F ¶ Item eſt laudabilis qꝛ pa cifica. pro qͣ dicit eaꝫ hierl̓m.i. viſio pacis. Iuſti enī q̇ ſūt ciues eꝰ habent iugit tripli cem pace. vicꝫ pacem pectoris. paceꝫ tem poris. et pacem eternitatis. Paceꝫ pecto ris que eſt tranquillitas mentis habent. motus carnis cōpeſcendo. De qua pace dicit p̄s. Pax ml̓ta diligentibus lege tuā Pacem tꝑis que eſt ꝯcordia cuꝫ ꝓximis habent. belloꝝ conflictui cedendo. de qua Ro. xij. Cum omnibꝰ pacē habētes. Pa cem eternitatis. q̄ eſt abſentia oīs mali et p̄ſentia totius boni ⁊ eſt in vita eterna. ha bent in deſiderio. d̓ qua Phi. iiij. Pax d̓i que exuperat oēm ſenſum. ¶ G ¶ Item eſt laudabilis ciuitas qꝛ laudabilit̓ inno uata. pro q̇ dicit. nouam. Nam iuſti q̇ ſūt ciues eꝰ. in chriſto ſūt oēs renouati. iuxta illud apl̓i Eph̓. iiij. Renouamī ſpū mētis veſtre ⁊ induite nouū hoīem q̇ ẜm deum creatus ē.i. chriſtū. Dicit̉ āt chriſtꝰ nouus homo tripl̓r. vicꝫ. qꝛ noua fecit.ſ. de v̓gine naſcendo. Vn̄ hiere. xxxj. Nouū fecit dn̄s ſuꝑ terrā femina circundedit virū. Scd̓o qꝛ noua docuit. Vn̄ Ioh̓. xiij. Mandatu nouū do vobis vt diligatis inuicē. Tertō qꝛ noua ſuſtinuit. Ꝙ eniꝫ felle potatꝰ. ꝙ ſpinis coronatꝰ. ꝙ clauiſ ꝯfixus. ꝙ lancea ꝑforatus. hec noue tormentoꝝ adinuētio nes fuerūt Can. vj. Omnia poma noua et vetera ſeruaui tibi. In pomis q̄ ſunt al ba ⁊ rubicuda. intelligunt̉ paſſiones chri ſti quas innocenter ſuſtinuit. iuxta quod ibidem dicit ſponſa. Dilectus meus can didus et rubicundꝰ. Poma ergo vetera ſūt tormenta q̄ paſſus eſt chriſtus alijs ſi milia. Poma v̓o noua fuerūt tormenta nouiter exquiſita. Hūc ergo nouuꝫ hoīeꝫ ciues hꝰ ciuitatis vt innouarēt̉ induerūt. et hͦ tripliciter. vicꝫ in corde ꝑ fidē ⁊ dilcōꝫ. In ore ꝑ laudē ⁊ ꝯfeſſionē. In oꝑe ꝑ exem plū ⁊ imitatōem. Et hͨ triplex induitio in nuit̉ in v̓bis ſequentibꝰ apl̓i. cuꝫ dicit. In iuſticia et ſanctitate ⁊ veritate. vt iuſticia referat̉ ad opus. ſanctitas ad cor. veritas ad os. ¶ H ¶ Item laudabilis ē ciuitas p̄ſens qꝛ ad inſtar triuphantis ciuitatis ē regulata. pro q̇ dicit eam deſcentē de celo. Ꝙ iuſti p̄ſentis ciuitatis regulentur ad inſtar ciuiū celeſtis ciuitatis in tribus ꝑ pendit̉. vicꝫ qꝛ eadem lege cū ſanctis ſtrin gunt̉. eodem rege quo ſancti regunt. eun dem vſum quē ſancti ſequūt̉. ¶ Lex que vtroſqꝫ ligat eſt caritas. De qͣ lege dic̄ Ia .ij. Si legem ꝑficitis regalem. diliges ꝓxi mū tuuꝫ ſicut teip̄m. bene facitis Et dicit caritatem legem regalem. qꝛ ip̄e chriſtus q̇ eſt rex regum et dn̄s dn̄antium. ip̄a liga tus fuit. ſicut dicit apl̓us Ephe. v. Dilexit nos ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ nob̓. Vn̄ dicit Augꝰ. Amplius hoīem pudeat reſiſtere caritati. cum eandem videat in d̓o trium phaſſe. vulnerauit impaſſibileꝫ. ligauit in ſuperabilem. traxit immutabilē. eternum fecit mortalem. hec eſt vinculū ꝑfectōnis quia hic ligare incipit. ⁊ in futuro ſtringe nunqͣꝫ deſinit. qꝛ alijs ceſſantibus caritas nūqꝫ excidet. ¶ Item iuſti cuꝫ ſanctis eo dem rege regunt̉. Ideꝫ rex eſt deus Ro. x. Idem dn̄s omniū diues in omēs qui in uocant illum. Hoc recognouit p̄s. dicēs. Dn̄s regit me. ¶ Item iuſti eundē vſum quem ⁊ ſancti ſequūt̉. Sanctoꝝ vſus eſt dei cōtēplatio. Queꝫ vſum ſequens dice bat apl̓s. Noſtra conuerſatio in celis eſt. Licet nō adeo ꝯtemplent̉ hic lucide ſicut illi. Hic enī eſt ꝯtemplato in enigmate. ibi aūt facie ad faciem. Propter ergo ta p̄di cta d̓r ciuitas iuſtorū deſcendere de celo. In figura cꝰ dictū ē moyſi Exo. xxv. Vide et fac iuxta exemplar qd̓ tibi monſtratū ē in monte. ¶ I ¶ Quinto ⁊ vltimo lauda bilis eſt ciuitas. qꝛ intus et exterius ē vir tutibus exornata. pro quo dicit. Ad̓o pa ratam tanqͣꝫ ſponſam ornatam viro ſuo ¶ In dedicatione. Et bene anteqͣꝫ dicat paratā et ornatā. ſcꝫ v̓tutibꝰ p̄mittit a deo. Quia q̇cq̇d habes meriti. p̄uentrix grā donat. Nil deus ī no bis p̄ter ſua dona coronat. Propter qd̓ apl̓us totū attribuens gratie dei dicebat. Gratiā dei ſum id qd̓ ſum. De hac para tura et ornatura virtutum d̓r Apoc̄. xxj. Uenerūt nuptie agni et vxor eiꝰ parauit ſe.i. oīs fidelis aīa. qꝛ niſi parata et ornata v̓tutibus ad agni nuptias non intrabis. Vnde Math̓. xxv. d̓r ꝙ que p̄parate erat intrauerunt cū eo ad nuptias. Sic ergo qͣntū ad ſtatu vie on̄dit ciuitatē.i. ꝯgrega tionē iuſtoꝝ ꝑ p̄miſſa laudabilem. ¶ K ¶ Sed qͣntū ad ſtatuꝫ prīe on̄dit lauda biliorem. et hͦ ex duobꝰ. vicꝫ ex remotione oīs mali. cū dicit. Abſterget d̓s oēꝫ lacri mā.i. oēm cam lacrimādi ab oculis ſctoꝝ et iam nō erit ampliꝰ neqꝫ luctus neqꝫ cla mor ſed nec vllus dolor. Item in cōp̄hen ſione boni. cum dicit. Ecce tabernaculuꝫ dei cū hoībꝰ Oquanta felicitas eſt eſſe in vno tabernaculo cum deo. Et modū eſſē di determinat. qꝛ erit nō ad horam ſed in ſeparabilis conuictus. cum dicit. et habi tabit cum illis. Item obediens et ſine offē ſa ppl̓us. cum dicit. Et ip̄i ppl̓us eius erūt. Tertio ip̄e deus erit eis oīa in omnibus. Pro quo dicit. Et ip̄e deus cum eis erit eoꝝ deus. Quia ſicut dicit Auguſtinus. Deus totus erit tuus. eum manducabis ne eſurias. ab illo illuminaberis ne cecus fias. ab eo fulcieris ne deficias. poſſidebit te totum integrum totus integer. Et nos fratres cum ſimus in ſtatu vie et non ha beamus hic manentem ciuitatem feſtine mus ingredi in futuram ciuitatem. Ad quam nos p. Indedicatione. bſterget deꝰ om nem lacrimam ab oculis ſctōꝝ. In his verbis beatus Io. facit duo. Oſtendit enim ſanctoꝝ in ſtatu vie lacrimatōnem. cum dicit. omēꝫ lacrimaꝫ. Et eorūdem in ſtatu patrie ꝯſolationem. cum dicit. Abſterget deus ab ocl̓is ſctōꝝ. ¶ Circa pͥmum notandū ꝙ in hͦ qd̓ dicit. omēm lacrimam. ponendo omēꝫ. innuit ml̓tiplicem cam lacrimatōis ſctōꝝ in ſta tu vie. Quia vere multe ſunt cauſe quare boni plorant. Quas cauſas require in pͥ ma dn̄ica poſt epiph̓. in ſermone qui inci pit. Erant ibi ſex hydrie. Et in feſto ſan cte marie magdalene in ſermone qui inci pit. Conuertiſti planctuꝫ meū in gaudiū mihi. In eiſdem etiam ſermonibus inue nies de conſolatione ſanctorum in ſtatu patrie. ¶ In dedicatione. Sermo CCCXIII. Achee feſtinans deſcende. qꝛ hodie in domo tua oportet me manere Lu. xix ¶ A ¶ Sicut dn̄s noſter querens ſaluum fa cere quod pierat. p̄dictis verbis allocutꝰ eſt zacheum peccatorem in ſychomoro q̄ fatua ficus d̓r reſidentem. ſic ⁊ eiſdem ver bis alloquit̉ vſqꝫ hodie quēlibet peccato rem mundi delectatōni tanqͣꝫ fatue ficui innitentem dicens. Zachee feſtinās deſcē de. In quibus verbis duo tangunt̉. Pri mo ſalubris peccatoꝝ ammonito. Scd̓o delectabilis ꝓmiſſio. Salubris ammoni tio fit peccatori de ꝑiculoſi ſtatus deſertō ne. cum dicit. feſtinanſ deſcende. Delecta bilis vero promiſſio fit in ſui ip̄ius exhibi tōne. cum dicit. hodie oportet me ī domo tua manere. ¶ Uere ꝑiculoſus eſt ſtatuſ in qͣ nō aliud qͣꝫ caſus expectat̉. Talis eſt hoīs ſtatus q̇ ad honores et diuitias mu di in peccato aſcendit. Talis fuit ſtatꝰ za chei q̇ in honoribꝰ mūdi fuit ſublimatus Un̄ fuit p̓nceps publicanoꝝ. Item in di uitijs dilatatus. Vnd̓ d̓r. Et ip̄e diues. Et qꝛ ad hec in peccato ⁊ cum pctō ꝑuenerat murmurabant omēs quia ad hominem peccatorem diuertiſſet. Quia ſicut dicit apl̓us. Quicūqꝫ volunt diuītes fieri. inci dunt in temptatōnem ⁊ in laqueū dyabo ¶ In dedicatione. cui innitunt̉. Hoꝝ dn̄s ꝑiculoſum ſentiēſ caſum. monet quēlibet ipſorum dicens. Zachee feſtinās deſcēde. q. d. Diu rema nere in fatuis delectatōibꝰ honoꝝ ⁊ diui tiaꝝ non potes qͣs aſcendiſti. Vn̄ niſi vo lūtarie deſcendas grauiſſime cadēs. Pre cauens ergo caſum fac tibi ſcalaꝫ vel gra dum pnīe ꝑ quem voluntarie deſcendas. Primo qͣi pedem figendo in v̓a ꝯtritōe. Scd̓o in pura ꝯfeſſionē. Tertio in plena ſatiſfactōne. De his tribus ſi placet loqui Require in dn̄ica infra octauam epiph̓e dn̄i in ſermone Poſt triduū. Et ꝑ p̄dicta deſcēde feſtinans. Primo ꝓpter mortis acceleratōꝫ Ecc̄. xiiij. Memento qͦniam mors nō tardat. Scd̓o ꝓpter ianitoris ex pectatōem. qui dicit Math̓. vij. et Lu. xiij Contendite intrare ꝑ anguſtā portā. ne.ſ. cū fatuis v̓ginibꝰ excludami. Augꝰ. Hec vox cras cras ml̓tos decipit et ſb̓ito clau dit̉ eis hoſtiū. ⁊ remanet foris cū voce cor uina q̄ nolūt habere gemitum colūbinū. Tertio ꝓpter facilioreꝫ ſatiſfactionē. Mi tius enī et breuiori tempore qͣntūcūqꝫ ac celeremus ſatiſfacimus hic qm̄ in futu ro. Multi enī quibus vix ſuꝑeſt vnꝰ ānꝰ ad vitaꝫ ⁊ forte centu anni in purgatorio ꝑ ſatiſfactōne. in eodem anno ſi ſatiſface re incipiūt de maiori ꝑte. vel de toto ⁊ ml̓ to mitius ſatiſfacere poſſunt ſi volūt. Un̄ dictum eſt ezechieli. dieꝫ ꝓ anno dedi tibi. Et eſt magna miſcd̓ia dei ꝙ ꝓ penis futu ris recipit p̄ſenteſ. Tale enī eſt ac ſi ille cui debent̉ marce auri. reciperet ꝓ eis fabas. Un̄ bonum eſt hic accelerare ſatiſfactōꝫ. ¶ B ¶ Et vt facilius peccator acqͣeſcet. p̄dicte ammonitōni ſubdit delectabileꝫ ꝑ miſſionem ſeip̄m peccatori exhibēdo. cuꝫ dicit. qꝛ hodie ī domo tua oportet me ma nere. O qualis ꝓmiſſio in ſui exhibitione Plus enī dare nō potuit qͣꝫ ſeip̄um exhi bere. Magna enī dignatio ꝙ auctor puri tatis exhibet ſe ad domū peccatoris. cum dicit. in domo tua. Sed maior qꝛ nō exhi bet ſe ad tranſeundū ſed ad manendum. oportet me inquit in domo tua manere. Sed maxima qꝛ manere non ꝓcraſtinat ſed feſtinat. pro qͣ dicit. hodie oportet me ma. ¶ Uere magna dignatio ꝙ candor lucis eterne nō ſpernitdomū.i. cor pctōriſ nō enī faſtuoſus et illi ſimul̓ de quo d̓r in amos. Viā humiliū declinauit. dicendo illud yſa. lxv. Recede a me nō appropiqͥs mihi quia īmundus es. Sed ſaluator no ſter diuertit ad domū illiꝰ. de qͣ murmū rabant omnes ꝙ ad hoīem peccatore di uertiſſet. ¶ Item maior dignatio ꝙ exhi buit ſe ad tanti peccatoris domuꝫ ad ma nendum non ad tranſeunduꝫ. cum dicit. oportet me manere. Quicūqꝫ enī deſcen dit ꝑ gradus pnīe d̓ fatua delectatiōe mu di. et intendit p̄ceptis dei. in domo cordis illius eligit deus manſionem. iuxta illud Ioh̓. xiiij. Veniemus ⁊ manſioneꝫ apud eum faciemꝰ. Vnde Io. iij. Qui ẜuat mā data eius in deo manet et d̓s in eo. ¶ S maxima dignatio eſt ꝙ accelerat manſio nem. Hodie inquit in domo tua oportet me manere. Preoccupat enī q̄ ſe cōcupi ſcut. vt illis prior ſe oſtendat. vt d̓r ſap̄. vj. Et hoc patuit in zacheo qui cōcupiſcebat ieſum videre. et ip̄e prior ſe exhibuit. nō ſo lum ad videndum ſed etiaꝫ ſine mora ad manendum. Unde dicit augꝰ in libro de ſpū et anima. Tardius videtur illi.ſ. deo omni peccatori veniam dare. qͣꝫ omī pec catori accipere Sic enim feſtinat abſolue re reum a tormento ꝯſcīe ſue. quaſi plus cruciet eum ꝯpaſſio miſeri. qͣꝫ ip̄m miſeꝝ paſſio ſui. Propter qd̓ dixit. Hodīe ī do mo tua oportet me manere. Et nos frēs rogemꝰ eum vt ſi qui noſtꝝ aſcendimus fatuam delectatiōem in hoc mundo. mo neat nos ꝑ grām vt deſcendamꝰ ꝑ pniam vt in domo cordiſnri manere n̄ dedignet̉ Qd̓ nobis p̄ſtare ¶ In dedicatione. Sermo. ¶ CCXXIIII. T ille feſtinaſ de ſcendit et excepit illum gaudens ¶ ⁊c. Luce. xix. ¶ A ¶ In his v̓bis ¶ In dedicatione. et in ſequentibuſbꝰ euāgelij t̓a notāt̉. vicꝫ āmiranda ſaluatoris dignatio. imitanda pctōris ꝯuerſio. ⁊ laudanda eiuſdē iuſtifi catio. ¶ Primū.ſ. āmiranda ſaluatoris dignatio ꝑpendit̉ ex tribꝰ. vicꝫ. qꝛ ad pctō rem diuertit. Vn̄ murmurabāt oēs qꝛ ad hoīem pctōreꝫ diuertiſſet. Item qꝛ ſeip̄m anteqͣꝫ inuitaret̉ īuitauit. cū dixit. Zachee feſtinās deſcēde qꝛ hodie in domo tua or me manere. Certio qꝛ pctōrem quem alij ꝯdemnabāt ip̄e ꝯmedabat dicēs ip̄m eſſe filiū abrae. ¶ Vere in pͥmo innuit̉ admi randa ſaluatoris dignatio. qꝛ cū ipſe nul lam corꝑalem feditatem adeo abominet̉ ſicut feditatem peccati. ſicut ipſe oſtendit Math̓. dicens. illa que de corde exeunt. ſi cut fornicationes. odia. rixas. ⁊ hmoi. illa dixit coinquinare hoīem. nō lotiſ aūt ma nibꝰ manducare et aliā corꝑalē īmudiciā dn̄s n̄ reputauit. ⁊ tn̄ ad hoīeꝫ pctōre quē maxime abominat̉. diuertere nō fuit d̓di gnatꝰ. Nec mirū. peccata enī tollere vene rat. ꝓpter qd̓ benignū pctōribus ſe exhibe bat. Un̄ ⁊ ꝓpter benignitatē quā habuit ad peccatores agnuſ dictus eſt Io. j. Ecce agnus dei q̇ tollit pctā mūdi. Un̄ qꝛ erat opus medico male habentibꝰ. ꝓpt mur mur nō dimittebat qn̄ ad tales declinaret Unde h̓ d̓r ꝙ murmurabāt oēs ꝙ ad ho minē peccatorem diuertiſſet. Et Lu. xv. ꝙ murmurabant phariſei qꝛ h̓ pctōres reci pit ⁊ māducat cū illis ¶ Item magna no tat̉ dignatio. qꝛ ſeip̄m ad pctōrem inuita uit. cuꝫ dixit. Zachee feſtinās deſcende qꝛ hodie in domo tua oportet me manere. Ip̄e eſt eī illa ſapīa de qd̓r Sap̄. vj. Pre occupat q̇ ſe ꝯcupiſcūt vt illiſ pͥor ſe oſten dat. Et hͦ patuit in zacheo q̇ cōcupiſcebat ieſum videre. et ip̄e pͥor ſe exhibuit non ſo lum ad videndū ſed et̄ inuitauit ad manē dum dicens Hodie in domo tua oportet me manere. Nō ſolū āt īuitat ſe v̓bis ſꝫ et̄ factis. Vnde dicit Apoc̄. iij. Ecce ego ſto ad hoſtiū ⁊ pulſo. Si qͥs aꝑuerit mihi in trabo ad illū. ¶ Iteꝫ magna dignatio ſal uatoriſ. qꝛ que alij pct̄ōrem ꝯdenabāt ip̄e ꝯmendauit dicens ip̄m filiū abrae. Et cer te neceſſariū fuit h̓ zacheo. vt qꝛ oēs ꝯͣ ip̄m murmurabāt tāqͣꝫ ꝯ maximū pctōreꝫ. ne deſperaret dn̄m haberet ſubleuāte. Pro pter qd̓ dixit. Hodie huic domui ſalꝰ fcā ē eo ꝙ ⁊ ip̄e ſit filiuſ abrae Dixit āt ip̄m filiū abrae qꝛ ſil̓is ip̄i fuit qͥ fuit ſāctiſſimꝰ prīar chaꝝ cito credēdo. ꝓpt̓ qḋ feſtināſd̓ſcēdit hoſpitio hilariter recipiendo. Vn̄ excepit illū gaudens in domū ſuā. ſed ille angeloſ iſte v̓o angeloꝝ dn̄m reciꝑe meruit. ꝓpter qd̓ ſalus domui ſue fcā eſt ¶ B ¶ Scd̓o imitanda eſt zachei pctōris ꝯuerſio. ⁊ hoc in tribꝰ. vicꝫ in feruidā ꝯtritōne. ꝓpter qd̓ feſtinas deſcēdit. Item in peccati ꝯfeſſiōe cum dixit. Si q̇d aliqueꝫ defraudaui red do quadruplū. Item in oꝑis ſatiſfactōne cū dixit. dimidiū bonoꝝ meoꝝ do paupe ribꝰ. ¶ Feruidam ꝯtritōnem habuit cui dictū eſt Tren̄. ij. Magna eſt velut mare ꝯtritio tua. Per mare qd̓ ſꝑ feruet ⁊ ama rum eſt. deſignat̉ feruens ⁊ amara ꝯtrito pctōris. Et eſt ſignū talis ꝯtritiōis qn̄ cor pctōris velut olla feruēs in ſe aquā lacri marum retinere n̄ p̄t. ſed ebullit ꝑ oculos Calem ꝯtritōnem habuit maria magda lena q̄ ex feruenti ꝯtritōe cordis lacrimis ebullientibꝰ pedes lauit ſaluatoris et oīa peccata deleuit. Exemplū de q̇dam ſcola re pariſiꝰ apud ſanctū victoreꝫ. Talem et zacheus ꝯtritōnem ꝑpendit̉ habuiſſe. cui eodem die q̄ feſtinans deſcendit. ſalus fa cta eſt. teſte ſaluatore ¶ Imitandꝰ ē etiaꝫ in ꝯfeſſione. qꝛ ſe defraudatoreꝫ fuiſſe ſine palliatōne ꝯfeſſus eſt dicēs. Si quem de fraudaui. ſi pro qꝛ. Et in hͦ pct̄ōribꝰ ē imi tandus. Quidā enī circa turpe lucrū pal liate ſolent ꝯfiteri ⁊ excuſando. Sed caue ne te deus ꝑcutiat piēs dealbate. Sꝫ vide ꝙ ꝯfitendo ſūmo pontifici facit reſtitutōꝫ ſine dilatōne. cum dicit. reddo. Non dixit reddaꝫ qͣi in futuro. ſicut heu multi faciūt q̇ nō ſolū tꝑe ꝯfeſſiōis ſed et̄ tꝑe vite ſue n̄ curāt turpe lucrū reddere. ſed poſtqͣꝫ pluſ viuere nō poſſūt tūc reſtitutōem filijs ſtu det ꝯmittere. ⁊ ſi reddūt. nō dico quadru ¶ In dedicatione. plum reddūt. ſed nec tantū vt tenent̉. imo vix dimidiū reddūt. ſicut d̓r Ecc̄. xxix. So lidi vix reddet dimidiū et cōputabit illud quaſi inuentiōeꝫ. ¶ Item imitandus eſt in ſatiſfactōne. Nam elemoſina eſt maxi ma pars ſatiſfactōis. Vnde dixit domīꝰ. Date elemoſinā et omīa munda ſūt vob̓ Hoc ꝯſilium on̄i adimpleuit zacheus di cens. Ecce dimidiū bonoꝝ meoꝝ dn̄e do pauꝑibus. In quibus v̓bis nota ſex cir cumſtantias neceſſarias in elemoſina. ¶ Primū eſt vt ſit ꝓmpta et voluntaria quod notat̉ ꝑ hͦ ꝙ dicit. Ecce. Coꝝ. ix. Nō ex triſticia aut ex neceſſitate. hylarem enī datorem diligit deus. ¶ Scd̓m eſt ꝙ ſit larga. quod oſtendit in hoc ꝙ dicit. dimi diuꝫ. Thob̓. iiij. Si multū tibi fuerit abu danter tribue. Si exiguum tibi fuerit hoc ip̄m imꝑtiri ſtude. ¶ Tertium eſt vt ſit d̓ bonis nō de vilibꝰ. Sicut q̇dam panem et vinum putridū dant pauꝑibus. qd̓ no tat̉ in hͦ ꝙ dicit. bonoꝝ nō maloꝝ. Mal̓. j. Si offeratis cecum ad īmolandū nonne malum eſt. Talis oblatio d̓r fuiſſe cayn. qͥ obtulit manipulos attritos. ad quā deus nō reſpexit. ¶ Quartum eſt ꝙ debꝫ fieri de ꝓprio nō de alieno. qd̓ oſtendit in hoc ꝙ dicit. meoꝝ. Prouer. iij. Honora dn̄m de tua ſubſtantia. Que tua eſt tripliciter aut primonio. aut labore ꝓprio. aūt ad di ſpenſandū cōmiſſione. Sed de furto ⁊ ra pina. de vſura ⁊ ſimonia nō fit elemoſina Vnde v̓ſus. Cum furto. raptus. cuꝫ feno re ſimonis actus. De ſic poſſeſſis. elemo ſina nō ſit ab iſtis. ¶ Quintū eſt ꝙ debet fieri gratis nō intuitu hūane laudis. vel cōmodi tꝑalis. qd̓ oſtendit in hͦ ꝙ dic̄. do. non vendo. Math̓. x. Gratis accepiſtis. gratis date. ¶ Sextum eſt ꝙ dꝫ fieri ege nis. nō diuitibus vel ꝯſanguineis. vel hy ſtrionibus. et hͦ oſtendit cuꝫ dicit. paupe ribus Lu. xiiij. Cum facis ꝯuiuium voca pauꝑes. debiles. cecos. et claudos. et bea tus eris. quia non habent retribuere tibi. ¶ C ¶ Poſt talem zachei ꝯuerſioneꝫ ſe quitur laudanda eius iuſtificatio cū ſub ditur. Hodie ſalus huic domui facta eſt. eo ꝙ ⁊ ip̄e ſit filius abrae. Eſt aūt laudabi lis ꝓpter tria. ¶ Primo qꝛ ſine dilatōne. pro q̇ dicit. Hodie facta eſt. neſcit enī tar da molimina ſpūſſancti gratia. Un̄ act. ij Factus eſt repente d̓ celo ſonus tanqͣꝫ ad uenientis ſpūs ¶ Item facta eſt iuſtifica tio ſine diminutōne. Vnde nō tantuꝫ ſoli zacheo eſt facta. ſed etiam toti domui eiꝰ pro quo d̓r. Salus domui huic facta eſt Dei enī ꝑfecta ſunt oꝑa Vnde totum ho mine ſanum fecit in ſabbato. Vnde v̓ſus. Sūma dei pietas veniam non dimidia bit. Aut nihil aūt totuꝫ propiciādo dabit. ¶ Item laudabilis eſt iuſtificatio ex ſan ctoꝝ patrum aggregatōne. quā inuit cuꝫ dicit. eo ꝙ ⁊ ip̄e filius ſit abrae. nūc quideꝫ merito ⁊ tandem premio. De qͣ aggrega tionē dicit dn̄s Math̓. viij. Multī veni ent ab oriente ⁊ occidente. et recūbent cū abraam. yſaac. et iā cob in regno celorum Ad quā aggregationem nos perducat. ¶ Indedicatione. Sermo ¶ ¶ XV. odie ſalus huic domui facta eſt. Luc̄. xix. ¶ D ¶ Triplex domus dei tangitur in hodierno euangelio et officio. cui ſaluſ facta eſt. vicꝫ domus ſingularis. q̄ eſt vir go maria. Domus ſpūalis q̇ eſt fidel̓ aīa Et domus materialis que ē eccīa ¶ Pri me domui.ſ. beate v̓gini. facta eſt ſalus in filij dei cōceptōne. quando.ſ. in ea et ex ea verbum caro factum eſt. Et hͦ tangit dn̄s in euangelio. cum dicit. Venit filiuſ hoīs querere ⁊ ſaluum facere. Filius hoīs eſt filius beate v̓ginis. qͥ venit qn̄ ex eanatus fuit. ⁊ tūc triplex ſalus eſt fctā. vicꝫ ſibi no bis ⁊ angelis. Sibi ad exultatōem. Vnd̓ dixit. Exultauit ſpūs meus in deo ſa. meo Quia fecit mihi magna. ⁊ ita magͣ ꝙ ex hͦ btam me dicēt oēs generatōes. Nob̓ fcā eſt ſalus ad redemptōem. Unde Gal̓. v. Factū ex muliere vt eos q̇ ſub lege erat re ¶ In dedicatione. dimeret. Vnde angelꝰ in dientītatis dixit paſtoribꝰ. Natus eſt vobis ſaluator. An gelis facta eſt ſalꝰ ad reſtauratōem. quaꝫ multum deſiderauerunt dicentes. Fac be nigne in bona voluntate tua vt edificent̉ muri hierl̓em. vnde ſcꝫ angeli ceciderunt Hoc ip̄m enī p̄dixerat idem ꝓph̓a dicenſ Implebit ruinas.ſ. angeloꝝ. ¶ E ¶ Se cunde domui.ſ. ſpūali hoc eſt anīe fideli facta eſt ſalus in ip̄ius iuſtificatione. Un̄ de zacheo iuſtificato dixit dn̄s. Hodie ſa lus huic domui facta eſt. Facta eſt aūt ſa lus tripl̓r. Et pͥmo qꝛ ꝑditus recuꝑatur. pro qͥ dixit dn̄ſ. Venit filius hoīs querere ⁊ ſaluū facere qd̓ ꝑierat. Scd̓o qꝛ vacuuſ a ſaluatore inhabitat̉. pro quo d̓r. ꝙ exce pit illum gaudens in domuꝫ ſuam. Non tantū in domū exteriorē ſed etiam interio rem. ꝓquo d̓r Io. xiiij. Veniemus et man ſionem apud eū faciemꝰ. Tertio qꝛ exclu ſus ſanctis aggregat̉. pro q̇ dic̄. eo ꝙ ⁊ īp̄e filius ſit abrae. Nunc q̇dem ſpe tande re Vnde Lu. xvj. Mortuus eſt mendicꝰ et portatus ab angelis in ſinu abrae. vbi per petuam ſaluteꝫ ꝯſecutus eſt. ¶ F ¶ Ter te domui.ſ. materiali q̄ eſt eccīā. ſalꝰ fcā ē in ip̄ius dedicatōne. et hͦ patet ex tribuſ ꝓ pter q̇ inſtituta eſt. q̄ tangunt̉ in ꝓphetia iacob que tali feſto frequenter repetitur. Primo qꝛ demon inde fugat̉ ꝓpt̓ qd̓ dr. Terribilis eſt locus iſte.ſ. demonibus. Scd̓o qꝛ ſaluatori domus ibi p̄paratur. et qͣntuꝫ ad hͦ d̓r. nō eſt h̓ aliud niſi domꝰ dei. Tertio qꝛ vtilitas hoīm ibi exercet̉. ꝓ ibi q d̓r. et porta celi. ¶ Vere terribilis ē locus eccīe demonibꝰ ꝓpter plura. Et pri mo ꝓpter crucem q̇ in dedicatōe ibi linit̓ hoc eſt ſignum ſanguinis veri agni. qd̓ li nitum in ſuꝑliminari nō ſinit ingredi an gelū ꝑcuſſorem. Vnde Exo. xj. Erit vobiſ in ſignū ſanguinis ne ſit in vob̓ plaga diſ perdens. Exemplū de iudeo. Exemplū d̓ dyoceſi therrēchaſienſi. Item de moniali Item terribilis eſt demonibꝰ ꝓpter freq̄n tiam angeloꝝ. Vnde yſa. lxij. d̓r Suꝑ mu ros tuos hierl̓m ꝯſtitui cuſtodes.i. āgl̓oſ In figura hꝰ vidit iacob ſcalam ⁊ āgelos aſcēdēteſ ⁊ d̓ſcēdēteſ. Vn̄ qꝛ āgeloꝝ chorꝰ aſtat in ecc̄īa ſic̄ cantat̉. ideo cū magreue rentia debet ibi homo ſtare. Item terribi lis eſt demonibꝰ ꝓpter v̓bum dei qḋ ibi ꝓ nunciat̉. Pro tanto d̓r Heb̓. iiij. Ꝙ viuꝰ ē ſermo dei ⁊ efficax et penetrabilior omī gladio ancipiti. Hoc gladio repulit dn̄s dyabolū Mat. vj. Uade retro ſathanas ſcpͥtum eſt enī. Dn̄m deum tuum adora bis Item terribilis eſt demonibus ꝓpter feruentem fideliū orōem. Plus enim qͥ ignis fugat demones feruor oratōis. Vn̄ pſal. Ignis.ſ. deuotōnis ante ip̄m.ſ. oran tem precedet̉. et inflammabit in circuitu inimicos eius.i. demoneſ. Sicut enim ca nes calida aqua fugant̉ de coquina. ſic de mones lacrimis deuoiōnis fugant̉ de ec cleſia. Apoc. xxij. Foris canes et venefici. ¶ Scd̓o domus deo p̄parat̉ cū eccīā de dicatur pro tanto cantat̉. Hic domꝰ dei ē Nec mirū ſi domus dei eſt. quia ipſe deꝰ ſibi eam facit. Vnde cantat̉ in miſſa. Locꝰ iſte a deo factuſ eſt ineſtimabile ſacramē tum. irrep̄henſibilis eſt Locum enim deo dignum non poſſet facere aliqua creatu ra niſi ip̄e deus. ideo ſpecialiter d̓r ꝙ locuſ iſte a deo factꝰ ē. ⁊ hͦ ꝓpter ſui ſacratiſſimi corꝑis et ſctōꝝ corpoꝝ depoſitōneꝫ. Pro pter hoc debemus dicere cuꝫ p̄s. Adora bo ad templū ſanctū tuum in timore tuo Et ſi ſaraceni non intrant templa ſua niſi prius diſcalciati et in pauimento ꝓſtrati. vbi nec corpus chriſti nec ſanctorū corꝑa ſunt locata. o qͣntum tūc nos chriſtiani lo cum dei ⁊ ſcōꝝ debemꝰ venerari. Et quid poteſt dn̄s dicere illis q̇ ſacrilega maū do mus dei frangunt hoſtia. ſicut p̄dones et fures. ⁊ qd̓ eſt peius incendūt igni ſanctu ariuꝫ dei. et quod ē execratiſſimū. polluūt templum ſanctu dei et faciunt ſcelera exe crabilia. ſicut fornicationes. adulteria. et alia multa corā corꝑe chriſti. ⁊ corā angel̓ ⁊ ſcis dei. Vere niſi amare peniteāt nō re ſtat aliud eis qͣꝫ ſnīa illa. quā diu apl̓us ꝓ tulit dicēs. Si quis violauerit templum ¶ In dedicatione. hͦ diſperdet illū d̓s.ſ. in corꝑe et anīa ꝑdet ¶ Tertio ſalus hoīum in dedicata eccīa exercet̉. ꝓpter qd̓ porta celi d̓r Dicit̉ āt por ta celi ꝓpter ſacramentoꝝ q̄ ibi ꝯferūt̉ effi caciā. ſicut eſt baptiſmus et pnīa Item d̓r porta celi qꝛ ꝑ eam venit ad nos manna ⁊ panis angeloruꝫ. Vnde p̄s. Portas celi aperuit illis ⁊ pluit illis manna vt ederet. panem angeloꝝ manducauit homo. Itē d̓r porta celi quia ꝑ eam intramꝰ in celuꝫ. Vnde allatis funeribus in eccīaꝫ dicitur. Modo reddo tibi creatori aīaꝫ meā. Et qn̄ inferunt̉ d̓r. Aperite portas iuſticie et ingreſſus in eas cōfitebor dn̄o. hec porta dn̄i iuſti intrabunt in eam. Rogemus do minum vt iuſti inueniamur ꝙ per eaꝫ in trare poſſimus. ¶ In dedicatione. Sermo. ¶ ¶CXVI. Enit filiꝰ homīs querere et ſaluum facere quod ſperierat. Luce. xix. ¶ G ¶ Du os aduentus ſaluatoris noſtri legimus correſpondentes ſibi. Primus fuit in car nem. de quo hic dicitur. Venit filius ho minis querere et ſaluuꝫ facere quod peri erat. Secundus erit ad iudicium. de quo Luce. xij. Qua hora non putatiſ filius ho minis veniet Primum aduentum repre ſentat eccleſia in prima dominica aduen tus. Secundū in ſecunda. ¶ De primo aduentu legitur Gen̄. xlix. Nō auferetur ſceptrum de iuda et dux de femore eius. donec veniat qui mittendus eſt. Sed iu dei ſceptrum amiſerunt. nec habent regē. nec vltra mare. nec citra. nec alibi. ergo ille venit qui mittendus erat. Huic argumē to iudei neſciunt reſpondere. Venit ergo filius hominis. id eſt chriſtus. quē ipſi ad hūc ſe aſſerunt expectare. querere et ſaluū facere quod perierat. Et nota ꝙ tria dicit de chriſto in premiſſis verbis. vicꝫ qd̓ ve nit. ꝙ queſiuit. ⁊ quod ſaluum fecit. Veīt vtiqꝫ ꝑ natiuitatem. queſiuit ꝑ p̄dicatōeꝫ ſed ſaluū fecit ꝑ paſſionem. Fidelis ſermo et omī acceptōne dignus. qꝛ chriſtꝰ ieſus venit in hūc mundū peccatores ſaluoſfa cere. ¶ H ¶ In hoc pͥmo aduentu ml̓ta fecit pro nobis de q̇bus in ſcd̓o exiget ra tionem. ¶ Et quidem in hoc aduentu eo cleſiā ſibi tanqͣꝫ ſponſam copulauit. iuxta illud Oſee. ij. Sponſabo te mihi in fide et in iudicio.ſ. diſcretionis. Sic eniꝫ ſibi vni uit naturam humanam. vt tamen pecca tu vitaret. In ſecundo vero aduentu trāſ ducet in domum eternitatis ſue cōpula tam. Vnde prouer. vij. dicit eccl̓ia. Non eſt vir. id eſt. chriſtus in domo. via longiſ ſima abijt.ſ. in celum. ſacculum pecunie ſe cum tulit. id eſt. quatuor dotes corporis. que ſunt luminoſitas. agilitas. ſubtilitas. et impaſſibilitas. Oqͣꝫ excellens eſt hͨ pec cunia. certe nec vnam earum poſſet quis imꝑator vel rex in hoc mundo cū omībꝰ theſauris ſuis comparare. ſicut impaſſibi litatem. et quālibet eaꝝ. Sed in die plene lune reuertet̉. hoc eſt in ſcd̓o aduentu. tūc enim erit pleniluniū. quia tunc implebit̉ numerus electoꝝ. de quo plenilunio dici tur ſanctiſ Apoc̄. vj. Adhuc ſuſtinete mo dicum tempꝰ donec impleatur numerꝰ fratrum veſtroꝝ. ¶ Item in pͥmo aduen tu quia perieramꝰ nos queſiuit. nob̓ ſer uiuit. nos paſſione ſua ſaluos fecit. ſicut hic dicitur. Venit filius homīs querere ⁊ ſaluum facere. In ſecundo venit mercedē pro ſeruitio petiturus. id ē. noſip̄os. Un̄ dicet illud zach̓. xj. Si bonuꝫ eſt in oculis veſtris afferte mihi mercedem meam. id eſt. animā veſtram. Anima enim noſtra ē illa p̄cioīa margarita ꝓ qͣ ip̄e celeſtis ne gociator dedit oīa ſua ⁊ ꝯꝑauit eā. ſicut d̓r Mat. xiij. Dedit ei carne ſuā ꝓ ea.ſ. ad la cerādū. vt d̓eꝰ vulneribꝰ curaret̉. Sāgͥnē ad effūdēdū. vt ꝑ illū mūdificaret̉. Vitaꝫ ad occidēd̓. vt ꝑ hͦ viuificaret̉. aīaꝫ ad edu cēdā ī infernū. vt ꝑ hͦ aīa ide lib̓aret̉. Et qꝛ ita amare eā emit. n̄ miꝝſi amare eā repe tat. Oqͣꝫ felix erit ille q̇ tūc dicet. Mō red do tibi creatori aīaꝫ meā. Bern̄. Ve mihi ſi talentū mihi traditū negligent̓ ẜuauero ¶ In dedicatione. precioſo ſanguine agni incontaminati appreciatum. Propter hoc bene ꝯſulebat apl̓us diſcipulo ſuo. Thi. vj. Depoſitum tuū cuſtodi. ¶ Item in pͥmo aduentu cō duxit oꝑarios in vineā ſuā ip̄os mittēdo Math̓. xx. In ſcd̓o aduentu cū operarijs diſceptabit laborē retribuēdo. de qͣ ibideꝫ in math̓. d̓r. Cum ſero factū eſſet dicit dn̄s vinee procuratori ſuo. Voca oꝑarios et redde illis mercedē. Vinea chriſti e p̄ſens eccīa in qua eſt ꝓ denario vite ei̓ne labo randū. Extra enī ip̄am nullū opus meri torie agit̉. Sed penſandū ꝙ in hac cōuen tōne illis q̇ circa horam pͥma ꝯducūt̉ cer tum p̄ciuꝫ.ſ. denariꝰ diurnꝰ ꝓmittit̉. Illis vero q̇ circa horam tertiam ſextā et nonā ꝯducunt̉ non certum q̇d ſed qd̓ iuſtū fue rit ꝓmittit̉. Illis v̓o q̇ circa horam vndeci ma in vineā mittunt̉ nihil ꝓmittit̉. Hora pͥma eſt puericia. hora tertia eſt iuuentuſ ſiue adoleſcentia. hora ſexta eſt etas viril̓. hora nona eſt ſenectꝰ. hora vndecima eſt decrepitus. Qui ergo pͥmo mane. id eſt in puericia deo ſeruire incipiūt eo ꝙ totū tempus vite ſue in ſeruitio dei poſuerūt. de mercede laboris certificant̉. Illis v̓o q̇ in adoleſcentia vel in etate virili. vel in ſe nio deo ſeruire incipiūt. qꝛ in differēti tꝑe deo ſeruire inceput. ẜm exigentiam tꝑis quod iuſtū fuerit ꝓmittit̉. Illis v̓o qui in hora vndecima. id ē. in decrepita etate cō uertunt̉ nihil ꝓmittit̉. vt oſtendat̉ ꝙ quic qd̓ cum talibus agit̉ nō ex iuſticia qͣi pro meritis. ſed ex miſcd̓a totum agit̉. ¶ Ite in pͥmo aduentu pecuniā ſuā tradidit ſe uis ſuis. et alicui dedit vnā mnam. alteri dedit decē mnas vel talenta. q̄ deſignant diuerſas grās. quas qn̄qꝫ vni tradit. quā doqꝫ ꝑticulariter diſtribuit. Vna mna l̓ talentum eſt excellenter imaginari diſce nere et memoriter retinere. Iteꝫ alia mna facunde ꝓponere. Item alia bene cantare vel legere. Item alia ſcīe. Item alia in cor poris fortitudine. Alia ī nobilitate. Alia ſecularis potētie. Alia pecunie. Alia iſtiꝰ vel illius artis noticia. Iteꝫ alia mna. nu lam gratiaꝫ habere. et hͦ ip̄m eſt gratia. qꝛ dicit augꝰ. ꝙ magna eſt gratia nō habere gratiam. qꝛ ex hͦ magiſ humiliat̉. In ſcd̓o aduentu haꝝ mnaꝝ vel talentoꝝ lucrum xieget cum vſura ¶ Item in pͥmo aduen tu poſuit villicos in villis ſuis. et vni de dit vnā villam. alteri vnū regnum. alicui vnam p̄bendam. alij archidiaconatū. al teri epatum. In ſcd̓o aduentu vnicuiqꝫ d̓ p̄dictis dicet. redde ratōnem villicatōnis tue. Vnde ecc̄es. vj. d̓r de omnibus que ī futuro iudicio fient. Cūcta q̄ fint adducꝫ deus in iudiciū. et pro omī errato ſiue bo nū ſiue maluꝫ ſit. Rogemus dn̄m vt det nobis illa q̄ ꝯtulit in pͥmo aduentū ita ꝑ tractare vt ſcd̓m aduentu ſecuri valeamꝰ expectare Amen. ¶ In dedicatione altaris. Sermo ¶ ¶ CXVII. ltaria tua domi ne virtutum. ¶ A ¶ Inueni mus in antiquis temporibus ⁊ quaſi ab initiomundi altaria inſtituta fuiſſe et etiam dedicata. Altaria enim fu erunt inſtituta ad offerenduꝫ deo. Et cer te primi duo filij adam. abel et cayn. cepe runt oblatōnem facere deo de labore ſuo Abel obtulit d̓ primogenitis ouium ſua rum et ponebat ſuper lapidem tanqͣm ſu per altare ⁊ lignis ſuppoſitis orabat ꝙ de us acceptaret illud ſacrificium. et ſtatim ignis deſcendens de celo cōburebat totū Und̓ ibi dicitur ꝙ reſpexit domīꝰ ad abel et ad munera eius. Alia littera habet. in flāmauit dominus munera eiuſ. qꝛ ex in flāmatōe perpendebatur ꝙ deus ad mu nera reſpexiſſet ipſa acceptando. Cayn qui erat auaruſ agricola offerebat d̓ peio ribus agri ſui. reputans ꝙ totum ꝑdituꝫ eſſet quod ignis combureret. Et videns ꝙ dominus non mittebat ignem ſuꝑ ob lationem ſuam ex inuidia occidit fratreꝫ ſuuꝫ Gen̄. iiij. ¶ Noe cū euaſiſſꝫ diluuiū ꝓ grāꝝ actōe fecit altare ⁊ ſacrificauit d̓cū ctis generibꝰ pecudū ⁊ auiū qͥ pulcriores ¶ Sermo Viſitatoris. et mūdiores erāt. et ſtatim dn̄s miſit ignē ſuꝑ altare in ſignū ꝓpiciatōis. Vn̄ ꝓmiſit noe ꝙ tale diluuium nō veniret vltra ſuꝑ terrā. Et hͦ eſt qd̓ tangit̉ Gen̄. viij. Odora tus eſt dn̄s odorē ſuauitatis ¶ Abraam pͥmus priarcha qͣtiens apparebat ei dn̄s. totiens altare ꝓ grāꝝ actōne cōſtruebat. Sic yſaac filiꝰ eius faciebat. ⁊ ſpecialiter iacob filius yſaac cū fugeret frēm ſuuꝫ ia cens nocte in campoſuppoſito lapide ca piti ſuo in ſomnis vidit ſcalaꝫ de illo loco celos tangentem ⁊ angelos dei deſcēden tes ⁊ aſcendentes ⁊ dn̄m innixū ſcale mul. ta ſibi ꝓmittenteꝫ. Vnde mox euigilans. dixit. Vere locus ille a deo factus eſt. hic eſt domus dei ⁊ porta celi. Et tollenſ lapi dem quem ſuppoſuerat capiti ſuo fecit in de altare. fundens oleum deſuꝑ. Et ex illo facto venit altaris ꝯſecratio. Vn̄ illa v̓ba cantant̉ qn̄cūqꝫ altare ꝯſecrat et oleo ꝑfū ditur ad on̄dendum ꝙ qͣꝫuis vbiqꝫ ſit d̓s tn̄ ibi ſpecialiter cōficitur in ſacramento. Unde ⁊ ſacramentū altaris vocat̉. qꝛ nō debet ꝯfici niſi in altari conſecrato. ¶ B ¶ Et licet a multis multa altaria in vete ri teſtamento fcā legamꝰ. illis tn̄ omiſſis ad altaria chriſtianoꝝ veniamꝰ q̄ v̓e ſunt altaria v̓tutum. de q̇bus dicit p̄s. Altaria tua dn̄e v̓tutū. Sūt enī altaria paganoꝝ et ſunt altaria iudeoꝝ. et ſunt altaria chri ſtianoꝝ. Altaria paganoꝝ ſūt altaria pec catoꝝ ꝓpter idola que ibi adorant̉. Alta ria iudeoꝝſunt altaria laboꝝ. qꝛ ibi hoſtie cum labore offerebant̉ et īmolabantur. Sed altaria chriſtianoꝝ ſunt altaria vir tutum ꝓpter virtuoſa que ibi fiūt. Ibi enī ipſe chriſtus ſub ſacramento ꝑtractatur. Pro tanto cantatur in ip̄ius ꝯſecratōne. Uere dn̄s eſt in loco iſto. Item dicunt̉ al taria v̓tutum. qꝛ ibi ſanctoꝝ q̇ multis vir tutibus claruerūt reliquie reconduntur. quoꝝ veneratio impetrat ſanitatem cor poribus ꝓſperitatem in tꝑalibꝰ. gratiam peccatoribꝰ. Item dicunt̉ altaria v̓tutuꝫ ꝓpter v̓tuoſa ⁊ ſacra v̓ba q̄ ibi ꝓferuntur . vicꝫ dep̄catoria ī orolaudatoria in cantus iubilatiōe. ſacramē talia in ꝯſecratōne. regratiatoria in ip̄ius cōmunione. Et hec oīa vere ſunt v̓tuoſa. qꝛ v̓tute eoꝝ anime a purgatorio liberan tur. veniā penitentibus datur. iuſtis gra tia augmentatur. perfectis celeſtis gloria confertur. Quam nobis preſtare digne tur. ¶ Sermo viſitatoris. CCCXVIII. Eſcendi in ortū nucum vt viderem poma con uallium et inſpicerem ſi floruiſ ſent vinee et germinaſſent mala punica. Can̄. vj ¶ A ¶ Sicut ſummo prelato. id eſt. chriſto viſitanti eccleſiam ſuā in incar natione conueniunt hec verba. ſicut ex ponunt ſancti. ſic etiam conueniunt cui libet vicario ſuo viſitanti collegium ſibi commiſſum. et circa hoc in premiſſis ver bis penſanda ſunt tria. videlicet ꝙ deſcen dere conuenit prelato. Ortum eſſe conue nit ſubdito. Sed cauſa deſcenſus conue nit officio. vt viderem inquit poma ꝯual. ¶ Debet autem prelatus deſcendere tri bus modis. videlicet per humiliatōnem et ſic deſcendit vt miniſter. Unde Lu. xxij dixit dominꝰ. Ego autem ſum inter vos ſicut miniſtrator. Ecc̄. iij. Quanto maior es humilia te in omnibus. Et beatus au guſtinus dicit de prelato. Cimore coram deo ſubſtratus ſit pedibus veſtris. Item deſcendit per compaſſionem. et ſic de ſcendit vt medicus. Exo. x. Vidi afflictio nem populi mei. ⁊ deſcendi liberare eum Sic deſcenderat apoſtolꝰ ad diſcipulos ſuos dicens. Coꝝ. xij. Quis infirmatur ⁊ ego non infirmor. Item deſcendit per in quiſitioneꝫ. et ſic deſcendit vt iudex Gen̄. .xviij. Deſcendaꝫ et videbo vtrum clamo rem opere compleuerint. Vbi dicit gloſa qui omīa nouit hͦ nobis in exempluꝫ reli quit. q. d. dn̄s maxīe iudicibꝰ. Mala nō ante credere debetis q̄m probetis. Iudex enī nō dꝫ ẜm ſuſpitōnem vel opinionem ¶ Sermo in ſinodo. iudicare ſed ẜm ꝓbatam veritateꝫ. Pſal. Iuſte iudicate filij hoīm. ¶ B ¶ Scd̓m .ſ. ortū ꝯuenit eſſe collegio. Felix collegiuꝫ quod digne poteſt dici ortus. Talis eniꝫ ortus tria habet ꝯmēdabilia. Et pͥmo eſt ꝯcluſus ꝑ ſenſuū cuſtodiā Can̄. iiij. Ortꝰ ꝯcluſus ſoror mea. Item eſt irriguus ꝑ la crimaꝝ freq̄ntiam Yſa. lviij. Eris qͣi ortuſ irriguus. p̄s. Lacrimis meis ſtratu meuꝫ rigabo. Item fructiferus ꝑ bonoꝝ operū abundantiā Can̄. v. Veniat dilectꝰ meus in ortum ſuū vt cōmedat fructu pomorū ſuoꝝ. Sed heu triplicē differentiā ortorū legimꝰ. vicꝫ ortum olerum reſpectu tem poraliū Re. xxj. Iteꝫ ortū ſpinaꝝ reſpectu vicioꝝ ꝓuer. Per agrū. Item ortū plan tationū reſpectu v̓tutuꝫ Ecc̄. xxiiij. Riga bo ortū plantationū. Tale debet eſſe colle giū bonū. Sed infelix illd̓ collegiū quod cū debet eſſe ortus plantationū virtutum cum naboth vineam ſpūalis ꝯſolatōnis ꝯuertit in ortum olerum. qꝛ cū ꝓpter ſpi ritualia intrauerūt religione pluſ curant de tēꝑalibus tanqͣꝫ de oleribus. Et certe iuxta ps. tanqͣꝫ olera herbaꝝ cito decidēt Et qd̓ peiꝰ eſt. de ortu plantationū faciūt ortum ſpinaꝝ. qꝛ cū deberent de v̓tute in v̓tutem in collegio vel clauſtro ꝓficere. ca dunt de peccato in peccatu ¶ C ¶ Et cer te p̄latus vel viſitator ad hͦ debet intēdere cum Hieremia ꝓph̓a. vt euellat. deſtruat edificet. et plātet. Euellat olera. deſtruat vicia. edificet v̓tutes. et plantet bona oꝑa Hoc ꝯuenit p̄lato ex officio. Vnde mox ſubditur de ipſius officio. vt viderem po ma ꝯuallium. et inſpicerem ſi floruiſſent vinee et germinaſſent mala punica. Et tā gunt̉ in p̄miſſis tria q̄ p̄latus vel viſitator dꝫ videre ⁊ inquirere. videlicꝫ vitā. fama. ⁊ fructū. ¶ Primo ergo videat q̄ vita vl̓ opa. pro q̇ dicit. vt viderem po. ꝯͣual. Po ma enī bona oꝑa ꝓpter ſapore. non ſoluꝫ enī homini ſed ip̄i deo ſapiunt. Un̄ dicit. fidelis aīa Can̄. v. Veniat dilettus meꝰ in ortum ſuum vt cōmedat fructum pomo rum ſi dicunt̉ in p̄miſſis v̓bis poma conualliū. quia qui ſine humilitate ceteras virtutes congregat qͣi qui puluerem in ventu por tat. Vnde notanduꝫ ꝙ laudantur poma ꝯuallium. ſicut hic. Item lilia conualliuꝫ Can. ij. Ego flos campi et liliuꝫ ꝯualliuꝫ. Item fontes ꝯuallium. psͣ. Qui emittis fontes inconuallibus. Neceſſaria eſt enī humilitas et ſtrenuis in operando. et ca ſtis ī viuendo. et deuotis in orādo ¶ Se cundo debet videre que fama. et ſequitur et inſpicereꝫ ſi floruiſſent vinee. Vinee ſūt patres antiqui. floreſ vineaꝝ ſunt ſtatuta et exempla patrum. quoꝝ odor infirmos recreat ſanos delectat. ſed ſerpentes. id eſt emulos fugat Ecc̄. xxiiij. dicitfidelis anīa Ego quaſi vitis fructificaui ſuauitatem odoris. ¶ Tertio debet videre qͣs fructꝰ Unde ſequitur. Si germinaſſent mala punica. Felix germen ex quo ꝑuenit lau dabilis fructus. aut in ſucceſſione filiorū. Ecc. xxv. Beatus homo qui iocundat̉ in filijs. Aut in cōuerſione peccatoꝝ Iac̄. vl. Qui conuerti fecerit peccatorē ab errore vie ſue ſaluabit animam ſuam Aut in ex tirpatōne hereticoꝝ. Hiere. jͣ. Vt euellas ⁊ deſtruas et diſperdas et diſſipes. ¶ De eodem. Ilectus meꝰ de ſcendit in ortum ſuum ad areo lam aromatum vt palcatur in ortis et lilia colligat. Hunc ſermonem re quire in annunciatione ſancte marie. ¶ De eodem. Imon iohanniſ diligis me plus his. De hoc re qͣre in feſto beati petri apoſtoli. ¶ De eodem. Int lumbi neſtri precincti. De hoc require ſermo nem in feſto ſancti auguſtini ¶ Sermo in ſinodo. ¶ De eopem. Uge ſerue bone et fidelis. De hoc reqͥre ſermonē L in feſto ſancti martini ¶ Sermo in ſinodo. CCCXIX. Os eſtis genꝰ ele ctum. regale ſacerdotiū. gens ſcā Ippl̓s acquiſiconis. jͣ. Pe. iij. ¶ A ¶ Beatus petrus p̓nceps apoſtolorū et p̄latoꝝ. vicarijs ſuis ip̄m imitantibuſſcri pſit p̄miſſa v̓ba ip̄os ꝯmendabiles oſten dens in tribus. vicꝫ in officij dignitate. cū dicit. Regale ſacerdotium. In vite purita te. cum ſubdit. gens ſancta. In ſubditoruꝫ vtilitate. cum addit. populus acquiſitio nis. ¶ Et quia p̄ſens congregatio ex pa ſtoribus ouium et p̄latis eccīaꝝ q̄ ſunt vi carij beati petri ꝯſiſtit. merito et premiſſa v̓ba de vobis dici poſſūt. Vos eſtis genꝰ electum. regale ſacerdotiū. gens ſcā. ppl̓us acquiſitōnis. Predicta enim tria q̄ illos p̄latos ꝯmendabiles reddunt. ſunt ⁊ mo dernis p̄latis neceſſaria. vt vicꝫ ſit ī eis of ficij dignitas. vite puritas. et ſubditorum vtilitas. Magnum eſt pͥmum ꝑ ſe.ſ. offi cij dignitas. cuꝫ ſcd̓o.ſ. cum vite puritate maius. ſed maximū cum tertio.ſ. cuꝫ ꝓxt moꝝ vtilitate. Hec tria ſi rite habent̉ tota vita clericalis habetur. et vnuꝫ ſi ſine alte ro habet̉ certa damnatio incurrit̉. ¶ B ¶ Sed penſandū qͣꝫ eleganter pͥmū.ſ. of ficij dignitatem innuit. Vos inquit rega le ſacerdotium. nō enim ſolum dicit ſacer dotiuꝫ. ſed addit. regale. qꝛ cariſſimi olim in veteri teſtamento ſacerdotes regibus ſubiacebant. ſicut patet tēꝑe dauid ⁊ ſalo monis. ſꝫ poſtqͣꝫ chriſtus fecit nos regnū ⁊ ſacerdotes. dicitur modernuꝫ regale ſa cerdotium. quia reges et p̓ncipes modo ſacerdotali dignitati non dedignant̉ ſub iacere. Nec miruꝫ. eſſe enī ſacerdotes mo dernos ſuper omnes homines. ip̄a noīs ethimologia on̄dit. Sacerdoſenī dicitur quaſi ſacrum dās. Dat eī ſacrū ſacerdos pro deo.ſ. bone vite exemplum. dat ſacruꝫ de deo.ſ. p̄dicatōnem. dat ſacrum deo. ſcꝫ orationē. dat ſacrum dei.ſ. euchariſtiam. hoc eſt corpus dn̄i. qꝛ tacitis alijs. ꝓpter h̓ vltimū.ſ. euchariſtiā maior videt̉ angelis qꝛ ꝯficere corpus dn̄i hoc nō eſt cōceſſum angelis ſed ſolis ſacerdotibus. Magna ergo officij dignitas regale ſacerdotium. Sed vid̓te cariſſimi. qꝛ anteqͣꝫ dicat rega le ſacerdotium. ꝑ̄mittit genus electum. vt oſtendat ꝙ ad tantam officij dignitatem nemo debet accedere niſi ꝑ diuinā elctōeꝫ vt ſit de illis de quibꝰ dn̄s in Io. Ego vos elegi. ¶ C ¶ Quales aūt ab ip̄o eligant̉ ſubſequent̓ on̄dit petrꝰ. cū dicit. gens ſcā. ppl̓s acquiſitōis. Tales ei eligit d̓s ad offi cij dignitatem q̇ habeant vite puritatem et querant ſubditoꝝ vtilitatē. Cantuꝫ enī eſt pͥmum quod niſi duobus ſubſequēti bus quaſi duobus pedibꝰ ſuſtentetur de mergit in ꝓfundum Vnde pleriqꝫ ſancto rum quantucūqꝫ puritatem vite habue runt ⁊ ꝓximoꝝ vtilitatem quelierunt. ad pͥmum.ſ. ad officij dignitatem expaueſce bant accedere. ſicut legimus inter ceteros de beato marco. q̇ fuit in vita puriſſimus et in proximoꝝ vtilitate ꝑ p̄dicatiōeꝫ euā gelij feruentiſſimus. tamē ad officij digni tatem indignum ſe reputans. ne ad ſacer dotium ꝓmoueret̉ polliceꝫ ſibi āputauit. Ecce qͣntum modo a talibus patribꝰ diſ crepamus. Ip̄i enim duo vltima haben tes.ſ. vite puritatem. et ꝓximoꝝ vtilitateꝫ ad pͥmum.ſ. ad officij dignitatē timebāt accedere. Modo v̓o pleriqꝫ a duobꝰ vlti mis. ſcꝫ a vite puritate ⁊ ꝓximoꝝ vtilitate longe diſtantes. ad pͥmum hͦ eſt ad offi cij dignitatem pene omēs anhelamꝰ. alij vellemus eſſe epiſcopi. alij ſacerdotes. alij p̄poſiti. alij decani. alij qualeſcunqꝫ paro chiani. Et quia tales indignos ſe ſciunt vt ſint genus electum a domino. hoc eſt vt eligāt̉ a dn̄o ad regale ſacerdotiū. ceca cupiditate ſeducti. n̄ curāt qͣlit̓ officij diḡ tatē. ſiue in ordinibꝰ. ſiue in bn̄ficijs intrat ¶ Sermo in ſinodo. diabolica ſimonia ip̄os iuuante. Quidā enī intrant in officij dignitatē ſicut petruſ in atriū ſacerdotis ꝑ ancillā.i. ꝑ carnem ⁊ ſanguinem. quibꝰ Yſa. Ve qui edificatis ſyon in ſanguinibꝰ Quidam v̓o vſurpāt poteſtate vt rex ozias in paral̓. Quidam v̓o emūt ſicut yaſon ab antiochoMach̓. Et ſi placet ꝓſequere de triplici munere.ſ. a manu. alingua. ⁊ ab obſequio. qͥbus tri bus modiſ modo freq̄nter ſimonia ꝯmit tit̉. Boni v̓o qui ſunt genus electū. tanqͣꝫ ſol ꝑ vitrū. et tanqͣꝫ dn̄s ianuis clauſis in trant officij dignitatē. quia ſine omni leſi on et corruptōne violenta ſiue fraudulē ta intrāt ad regale ſacerdotium. Nec mi rum. Sunt enim gens ſancta. id ē. mūda. qͣntum ad vite puritatem quaꝫ exercet in caſtitate et ſobrietate. que duo maxime vi tam hominis puram reddunt. Vnde qꝛ prelati noſtri ꝓpter officij dignitatem pu riores debent eſſe alijs. ad caſtitatem et ſo brietatem maxime ſtringit eccl̓ia ipſos. in tantum vt ẜm decreta ſanctoruꝫ. preſbiter ſi ſemel fornicatus fuerit debet deponi. vl̓ ſi penitere vult deceni pnīa debet artari in hunc moduꝫ. Primis duobus annis de bet ieiunare in pane et aqua cōtinue. p̄ter dn̄icam diem. deinde tres dies in pane et aqua ꝯtinue vſqꝫ ad ſeptimū annū. ⁊ tūc pͥmo ad officium debꝫ reuocari. Poſt vſ qꝫ ad decimū annuꝫ in pane ⁊ aqua ſexta feria ſine remedio. Scd̓um hoc pleriqꝫ ſa cerdotes ſi peniterēt vix vnqͣꝫ de carnibꝰ guſtarent. Et ſi tanta eſt pena pro vna for nicatōne. oqꝫ pauci ſunt qui nō dico vna fornicatōne vel vna muliere ſunt contēti. īmo qͦt etates in pleriſqꝫ tot vxores. Pri ma ei repudiata. ſecūda mortua ⁊ tertia. quartam ſuꝑducūt et quintam. et ſic a iu uentute et vſqꝫ in ſenectam et ſeniuꝫ peio res ſunt laicis. Computruerunt enim ẜm ꝓph̓am iumenta in ſtercore ſuo. Iumēta dicuntur quaſi iuuamenta ⁊ denotant ſa cerdotes. qui alios deberent iuuare vt ex irent de fecibus ſuis. Sed heu ip̄a iumen ta computruerunt in fecibus ſuis. h. tes quaſdam allegatōnes dicentes zacha riam patrem iohannis baptiſte fui ſe ſa cerdotem et tamen deo acceptum. Verū quidem dicunt. quia ſacerdotibus vete ris legis fuit permiſſum. nobis exſt atuto eccleſie prohibitum. nec mirū. quia quan tum diſtat ortus ab occidente. tantum di ſtat ſacerdotiuꝫ noſtrum ab illo. Ip̄i eniꝫ fuerunt vmbra nos veritas. ip̄oꝝ officiū fuit iugulare capraſ. occidere hircos. ⁊ ẜm hoc potius poſſent dici carnifices qͣꝫ ſacer dotes. hoc enim noſtri faciunt carnifices. Sed noſtri ſacerdotes iam non cum ca pris circuunt vel hyrcis. ſed cum filio de quem conficiunt. quod qm̄ magnum ſit teſtatur iohannes baptiſta. Qui in vtero ſanctificatus. in deſerto nutritus. non au det ſanctum dei verticem tangere. ſed cla mabat cum tremore. ſan. m. ſal. Nos ve ro qui non ſemel eum tangimus ſed fre quenter conficimus et tractamꝰ ad quan tam puritatem deberemus laborare ⁊ vt melius ſimus caſti neceſſe eſt vt ſimus ſo brij. Dicit enim ſalomon. luxurioſa res ē vinuꝫ ⁊ tumultuoſa ebrietas. Et Hieroꝰ dicit. vbi ebrietas ibi libido dominatur et feruor et mentis alienationem inducit. vnde quia ſacerdotes noſtri debent eē ca ſti et peruigiles ex precepto eccleſie tenen tur eſſe ſobrij. alioquin. ſi āmoniti nolunt reſipiſcere. debēt deponi. Oquot eſſent ſi ſententia ſeruaretur deponendi. hic quā tum placet loquere de ebrietate. ¶ D ¶ Et non ſoluꝫ debēt eſſe gens ſancta qͥn tum ad vite puritatem. ſed etiam populꝰ acquiſitōnis quantum ad ſubditorū vti litatem. Non eniꝫ ſufficit officij dignitas cum ſanctitate. niſi aſſit et ſubditorū vtili tas. Vnde Eze. xxxiij. malis prelatis dicit̉. Ue paſtoribus iſrael. et poſt. quod ꝑierat requirā. Sed notanduꝫ ꝙ licet magna ſit dignitas prelatoꝝ. tamen dn̄s frequenter ip̄os paſtoreſ vocat. qꝛ ad modum paſto rum ſe debent habere. Paſtor enī nitoreꝫ et ſuꝑfluitatem veſtiū cōtemnit. ſic prela tus debet facere. Adapta de decretalibꝰ. ¶ Sermo in ſinodo. Paſcua vberrima ꝓ ouibꝰ querit. canes id eſt. p̄dicatores ꝓpter lupos ſecuꝫ aſſu mit. nec eſtu. nec gelu d̓ficit. Adapta. Tal̓ paſtor eſt de ppl̓o acquiſitiōis. vtilis eſt ei gregi ſuo exemplū honeſte conuerſatōis oſtendendo. Pabulum p̄dicatōis impē dendo. ſuffragia deuote or̄onis exhiben do. temꝑalis ſuſtentatōnis ſubſidiū non negando. Sed maluſ paſtor qui non eſt de ppl̓o acquiſitōnis. ſed de populo perdi tionis. his omnibꝰ facit ꝯtrarium. debili bus enim ouibuſ.i. pauꝑibus temporale ſubſidium nō impendit. ſed totum cū tur pibus ꝑſonis expendit. nō attendens mi ſer ꝙ de primonio crucifixi reddet rōnem vſqꝫ ad nouiſſimū quadrantem. Suffra gia et̓ oratōis modica ſunt. quia totuꝫ ſu rando et ſincōpando pſallit. Exemplo et male cōuerſatōis multos peruertit. Pa bulum etiam p̄dicatōnis gregi ſuo nō in fundit. et hoc quia ip̄e parum ſcit. nec mi rum. tales enim plus circuūt in curijs re gum. qͣꝫ cum libris legum Plus intēdūt ſalmoni qͣꝫ ſalomoni. plus placet ludere cum ſcaco et matto. qͣꝫ cum mattheo. plꝰ loquuntur de marca qͣꝫ de marco. plus fa bulantur de lucro qꝫ de luca. plus ample ctunt̉ iohannā qͣꝫ iohannem. Mercena rij ſunt quia merces temꝑales tantuꝫ tra ctare ſunt inſtructi. Mercenarij dico qꝛ mercede terrena ad bona que faciunt ſūt inducti. Sed tales paſtores quid facient cum viſitare ceperit deus. Cempe enī vi ſitatōnis ẜm tria p̄miſſa triplicem dn̄s fa ciet queſtionem. tunc enī queretur a quo libet p̄lato. Quomodo intraſti. fuiſti ge nus electum ad regale ſacerdotiuꝫ. Quo vixiſti. fuiſti gens ſancta. Quo rexiſti fui ſti ne ppl̓s acquiſitōis. Prima erit. amice quomodo hūc intraſti ī officij dignitate. Math̓. xij. Et quis te huc introduxit nū mus vel chriſtus. Ad qd̓ veniſti ad onuſ vel ad honores. per quā intraſti portam. intraſti ꝑ portā caritatis vel cupiditatis. Ego ei ſum hoſtiū Io. ix. Si ꝑ me intraſ ſes ego te ſcirem. ſꝫ tu n̄ habes veſtem nu ptialem.ſ. caritatem. quia nō amord̓i vel ꝓximi te introduxit. At ille obmutuit. nec ſequitur aliud niſi. eijcite eum in tenebras exteriores. Secunda queſtio erit quomo vixiſti. ſicut chriſtuſ aūt ſicut ruſticꝰ ſicut homo aūt ſicut equus. ſicut paſtor aūt ſic̄ pecus Zach̓. xj. Opaſtor et idolum. Ter tia erit queſtio. quo rexiſti. in quibus pa ſcuis gregem meum pauiſti. quo a lupis et a latronibꝰ cuſtodiſti. male. quia ip̄e lu pus et latro fuiſti. vbi eſt grex qui datus eſt tibi. pecus inclitum tuū Hiere. xiij. Et reſpondet ip̄e dn̄s. l. eiuſdem. Grex ꝑditꝰ factꝰ ē ppl̓s meꝰ. paſtores ſeduxerunt euꝫ Tales paſtores non ſunt ppl̓us acquiſito nis. ſed ꝑditōnis. Oqꝫ durum erit qn̄ ve rus ioſeph.i. chriſtus dicꝫ illud Gen̄. xliij. Non videbitis faciem meā niſi adduxeri tis fratreꝫ veſtrum minimū. vſqꝫ eniꝫ ad minimū oportet reſpondere quando gre ges tranſibunt ad manum numerantis. Hiere. xxxiij. Vnde greg. Ponamꝰ ante oculos cordis tante diſcretionis diem in quo iudex veniet et rōnem cum ẜuis ſuis ponet. In illo tanto examine electoꝝ pari ter et reproboꝝ ml̓titudo videbit̉. quādo opus vniuſcuiuſqꝫ qd̓ oꝑatus eſt on̄det̉. Ibi petrus cū iudea quā pꝰ ſe traxit appa rebit. Ibi paulus apparebit ꝯuerſum mu dum. vt ita dicam. ducens. Ibi andreas achayaꝫ. Ibi iohannes aſyam. Thomas indiam in ꝯſpectu ſui iudicis ꝯuerſaꝫ ad ducet. Ibi omnes dn̄ici gregis paſtores cum animaꝝ lucris apparebunt. Cū ergo tot paſtores cum gregibꝰ ſuis ante eterni paſtoris oculos venerint. quid nos dictu ri ſumus qui ad dn̄m noſtꝝ poſt negocia tione vacui redimꝰ. qui paſtoris nomen habuimꝰ et oues quas on̄d̓e debebamꝰ non habebimꝰ. Ubi eſt dicit dn̄s grex tu us. pecus inclitū. Proinde frēs mō p̄pa remur vt melius ad p̄dictas tres queſtio nes rn̄deamꝰ. vt.ſ. rite ad officij dignitatē veniamꝰ. in puritatate ſancte vite viua mus. et ſubditoꝝ vtilitati intendamꝰ Sermo in ſinodo. ¶ De eodem. Sermo. ¶ ¶ CXX. Legit iudas ſa cerdotes ſine macula et mūda uerunt ſancta. Mach̓. Qua les debeant eſſe prelati et paſtores anima rum in premiſſis verbis oſtenditur. vbi a tribus cōmendātur. videlicet ab officij di gnitate. cum dicuntur ſacerdotes. a vi te ſanctitate. cum dicit. ſine macula. ab of ficij vtilitate. cum dicit. et mundauerūt ſā cta. Et poſtea procedas ſuper his tribus ſicut habes in precedenti ſermone qui in cipit. Uos eſtis genus electum ¶ Sermoinſynodo. C ¶ CXXI. Aſtor bonꝰ ani mam ſuā dat pro ouibꝰ ſuis. Ioh̓. x. ¶ A ¶ Uerus paſtor ſcilicet chriſtus fecit qd̓ docuit Poſuit enim animaꝫ ſuam pro ouibus ſuis. ad idem vicarios ſuos ſcꝫ omnes p̄ latos inuitās per premiſſa verba. In qui bus tria tangit. videlicet prelatorum offi cium. ſtatum. et fructum. Et quidem offi cium innuit in deſignatōne humilitatis. cum dicit. Paſtor. Statum in deſignati one ſanctitatis. cum dicit. bonus. Sꝫ fru ctum in deſignatione vtilitatis. cum dicit dat aniam ſuam pro ouibꝰ ſuis. ¶ Quā tum ergo ad primum notandū. ꝙ licꝫ pre latorū officium ſit maxime dignitatis. tn̄ illud nomine paſtoris et in ſe et in alijs de ſignauit. In ſe dicens Ioh̓. x. Ego ſum pa ſtor bonus. In vicarijs ſuis cum in p̄miſ ſis v̓bis dicit. Paſtor bonus aīam ſuaꝫ dat pro ouibꝰ ſuis. Sūma enī humilitas fuit ꝙ rex regum ⁊ dn̄s dn̄antiū nō dixit Ego ſum imꝑator oīm ſed paſtor ouiuꝫ. Sed et paſtores fuerunt ceteris antiqui ores vt abel. Sanctiores vt patriarche. Sapientiores vt moyſes et prophete. Ex cellentiores vt dauid. Chriſtus vero cum eſſet p̓nceps paſtorū. ſicut dicit petrus. v. quia omnibꝰ ſanctior. ſapientior. et excel lentior. ad modum tamen boni paſtoris humilitateꝫ oſtendit in ſufferētia pauꝑta tis ⁊ aſperitatis. ⁊ in diligentia oues que rendi. nō ſolum in hͦ mundo ſꝫ etiā in īfer no. vbi a lupis infernalibꝰ deportate fue rāt. et ſic̄ dic̄ in Io. xij. Nemo ex eis perijt niſi filius ꝑditōnis q̇ volūtarie lupum in ſe intromiſit. quādo intrauit ſathanas in cor iude. q̄ ip̄m ad alios lupos infernale irrecuperabilit̓ deportauit. ¶ B ¶ Imi tandus ergo eſt p̓nceps paſtoꝝ in officio paſtoris. a vicarijs ſuis q̇bus curam ani maꝝ ꝯmiſit. vt ſcꝫ ſint veri paſtores. Et po nit qͣttuor in euangelio dn̄s que ad veruꝫ paſtorem ꝑtinent. ¶ Ad veruꝫ q̇dem pa ſtoreꝫ pertinet ꝑ hoſtiū intrare.i. ꝑ chriſtū q̇ dicit Ioh̓. x. Ego ſum hoſtium. per me ſi quis introierit ſaluabitur. Huic enim ho ſtiariꝰ.i. ſpūſſanctus aperit. Sꝫ heu mul ti ſunt qui phoſtiaria intrant.i. ꝑ carnem ⁊ ſanguinē. vel ꝑ potentiā vel ꝑ ſimoniaꝫ. Sed certe ꝑ hoſtiariā petrus intrauit in atrium ſacerdotis. quod deſignat eccīam et dn̄m negauit. quia talis nūqͣꝫ bn̄faciet in eccleſia quaꝫ male intrauit. Quod etiā oſtendit dominꝰ Ioh̓. x. Qui inquit non intrat per hoſtium. ſed aſcendit aliunde. ille fur eſt et latro. Quia talis non eſt pa ſtorſed raptor. Fur non venit niſi vt fure tur et mactet et perdat. ſicut ibidem dicit dominus. ¶ Secunduꝫ eſt ꝙ debꝫ oues cognoſcere. Vnde dicit dominus. Vocat eas nominatim. Quod eſt ſignum ma gne ⁊ diligentis cognitōis. Sic et cogno ſcebat chriſtus. qui dixit. Et cognoſco me as. ſcilicet ouēs. Ad hanc cognitōem mo net ſalomon Prouer. xxvij. Diligenter agnoſce vultū pecoris tui. Sed heu mul tos quidem inuenimus qui cognoſcunt diligentius vultum pecorum beſtiarum qꝫ vultum hominum ouium ſuarum. Gaudēt quidem de magna cura anima rum. ſed minus curant de multis milibꝰ animarum quas chriſtus precioſo ſan guine ſuo emit. quaꝫ de paucis beſtijs et Sermo in ſinodo. grege capraꝝ. ¶ Tertio debet eas ꝑ bone ꝯuerſatōnis exemplum p̄cedere. Un̄ dio ibidem dn̄s. Ante eas vadit et oues eum ſequunt̉ Vnde et p̄ſbiter d̓r qͣi alijs p̄bens iter. et certe ſi male vadit male ip̄m oues ſequunt̉. Quia ſicut dicit greg̓. ī paſtorali Cum paſtor ꝑ abrupta graditur. neceſſe eſt vt grex in p̄cipitiū feratur. Impune ei credūt ſe ſubditi peccare cuꝫ ſuos p̄latos vident ꝯſimilia facere. Vnde ꝯquerit̉ do minus hiere. l. Grex ꝑditus factꝰ eſt ppl̓s meus. paſtores eoꝝ ſeduxerūt eos. et fece runt eos vagari in montibꝰ. In eodē. iiij. Propter iniquitates ſacerdotum erraue runt ceci in plateis. ¶ Quarto debꝫ eas ſpūaliter ⁊ corꝑalit̓ ſi neceſſe fuerit paſcere Pro tanto dn̄s dicit ibidem. Et paſcua ī ueniet Un̄ ⁊ pͥmo vicario ſuo dixit. Io. xxj Paſce oues meas. Sed ecce modo vide mus quod cum dolore referimꝰ. p̄latos parum pauperibus miniſtrare. ſꝫ ꝓ ſuis delicijs totū expendere. Quibus dicit do minꝰ Eze. xxxiiij. Ve paſtoribus q̇ paſce bant ſemetipoſ. Nōne greges paſcuntur a paſtoribꝰ Lac comedebatiſ ⁊ lanis oꝑie bamini. et ſubdit. gregem aūt meū nō pa ſcebatis. Sic ergo pͥmo debet eſſe paſtor qͣntum ad officium. ¶ C ¶ Scd̓o debet eſſe bonus qͣntum ad ſtatū Iuſtū eī eſt vt debeat eſſe īmaculatꝰ ꝑ quem ꝯfitentes ⁊ penitentes ſcīficari ſperant et querūt. Si cut enī nō dꝫ eligi rex niſi iuſtus. ſic nec ſa cerdos niſi ſanctꝰ. Quē ſcītatis ſtatuꝫ in nuit dn̄s. cū dicit. Paſtor bonꝰ. Bonus enī eſt ſicut dicit yſidorꝰ. cui non preualet malū. Et certe p̄lato ſi bonꝰ vult eē nō dꝫ p̄ualere malū. nec malū pene nec malum culpe. qꝛ ꝓfide vel ꝓ grege ſi neceſſe fuerit dꝫ ſe ex aduerſo tanqͣꝫ murus opponere. nec aliqd̓ malū pene ꝑtimeſcere. Sic non preualebat malum pene illi bono paſtori paulo. q̇ poſtqͣꝫ enumerauit tribulatiōeꝫ famem. nuditatem. gladiū. ⁊ diuerſas pe nas. ſubdidit. ſꝫ in his omnibus ſuꝑamꝰ. id eſt ſuꝑiores penis efficimur Talis etiā erat dauid q̇ dicebat. Si ꝯſiſtāt aduerſuꝫ me mala n̄ timebit cor meū. Debet etiam pualere malo culpe qḋ triplex eſt. videlicꝫ luxuria ſuꝑbia ⁊ auaricia. ex qͣ triplici ma lo oīa alia peccata ꝓcedūt. ſic̄ dicit Io. in canonica. Omē qd̓ ē in mūdo. aut eſt con cupiſcentia carnis. aut ꝯcupīa oculoruꝫ aūt ſuꝑbia vitā. Et licet huic triplici ma lo oēs hoīes debeant ꝑualere. maxime tn̄ p̄lati ⁊ ſacerdotes Ꝙ ſicut dic̄ bt̄us petrꝰ ip̄i pͦ ceteris ſūt genus electū. Nā deꝰ ele git iudeos ex gentibꝰ. ⁊ chriſtianos de iu deis. clericos de chriſtiāis. ⁊ ſacerdotes d̓ clericis. Sed qͣs ſic elegit et p̄elegit vt eſſēt ſancti ⁊ īmaculati in ꝯſpectu eꝰ. ꝑ ceteris p̄dicto triplici malo inueniūt̉ ꝯtaminati. ſcꝫ luxuria auaricia. ⁊ ſuꝑbia. Qd̓bn̄ on̄ dit̉. j. Regū. ij. in filijs hely. q̄ erat ſacerdo tes. Dicit̉ eī de ip̄is int̓oēs alios ꝙ erāt fi lij belial.i. ſine iugo. Quia nulli patiuntur ſubeē ⁊ qd̓ peius eſt nec ip̄i deo. Un̄ ſeqͥt̉ Neſcientes dn̄m.i. nō curanteſ. rapiebat et tollebant vi alioꝝ hoīm oblatōes. Vbi notat̉ auaricia. que multuꝫ hodierna die viget in ſacerdotibus. qd̓ patet in plurali tate miſſaꝝ quas cantant ꝓpter oblatōeſ Item in mercatōnibus eoꝝ. Item in fictō nibus reliquiaꝝ et nouoꝝ ſanctorū et in pluribus alijs. Et ſequitur ibi ꝙ dormie bant cum mulieribus ad hoſtium taber naculi. Vbi innuitur luxuria. Qd̓ heu vſ qꝫ hodie videmus. Non enī ſufficit ipſis in domibus peccare. niſi etiam peccēt ad hoſtium tabernaculi incluſas q̄ ſūt circa hoſtia eccleſie corrupendo. Et quid dice mus de illis ſceleratiſſimis q̇ non ſolū ad hoſtia eccīe ſed intra ip̄am eccīaꝫ vbi cor pus chriſti p̄ſens eſt faciūt ſcelera multa. O qͣntū ꝯquerit̉ dn̄s de tali facto. Hiere. xj. dicens. Quid ē ꝙ dilectꝰ meus ī domo mea facit ſcelera multa. Sed certe ſicut d̓r yſa. xxvj. Ꝙ in terra ſcoꝝ iniqua geſſit. nō videbit gloriam domini. Certe ſi aduertit magnum incurrit damnuꝫ. ¶ D ¶ Ter tio oſtendit dominus vtilitatis fructum. cū dicit. Dat aniam ſuā pro ouibus ſuis. id eſt. vitam ſuā. Bonus eī paſtor totam ¶ Sermo in ſinodo. vitam ſuā ponit in fructu ouiū ſuaꝝ. vicꝫ docendo obſtetricando. medēdo. aduerſi tatibꝰ ⁊ et̄ morti exponēdo. ¶ Primo er go ſit vtilis docēdo. vt peccatū a ſubditiſ tanqͣꝫ grauis infirmitas cognoſcat̉. Un̄ d̓r Leui. xv. d̓ ſacerdotibꝰ. ꝙ ip̄i debent do cere filios iſrael vt caueant īmundicias. ⁊ nō moriant̉ in ſordibus ſuis. Ve docto ri qui nihil ſcit. et curam aīarū ſuſcipiens ſpondet ip̄as informare. et ſemꝑ infatua tur ⁊ peiores fiūt in ſcolis ſuis. Et qūo p̄t docere de arte artiū q̄ eſt cura aīaꝝ q̇ nec nouit noīa libroꝝ. q̄ nūqͣꝫ legit bibliā nec ſcpͥta ſcōꝝ. nec et̄ vitās eoꝝ. Et q̇daꝫ pͥmo curā recipiūt. pꝰ ad ſcolas vadunt. Tales ſūt illi ſil̓es. q̇ poſtqͣꝫ ꝓmiſiſſet aliqͦs vltra mare ducere. ⁊ in naui poſuiſſꝫ. diceret eiſ expectate ego volo pͥus pariſiꝰ ire. ⁊ ibi di ſcere qualit̓ vos tranſducā. ¶ Itē poſtqͣ docuit morbū cognoſcere. vtilis dꝫ eē ob ſtetricādo. qꝛ obſtetricāte manu educitur coluber tortuoſꝰ. ſic̄ d̓r Iob. xxvj. Sꝫ certe d̓r Exo. j. ꝙ hebree mulieres obſtetricādi habēt ſcīam. He mulieres ſūt ſacerdotes ꝓpter familiaritateꝫ. qꝛ ip̄is in ꝯfeſſiōe ſic̄ obſtetricibꝰ ſecretiſſima reuelant̉. Scd̓o ꝓpter lenitatē ꝯ: rectandi ⁊ educēdi ptum tenelluꝫ. Tertio ꝓpter ꝯpaſſiōis dulcedieꝫ Cautiſſime ergo ⁊ familiariſſime ⁊ leniſſi me educere dꝫ ꝑ ꝯfeſſionē mōſtra pctōꝝ. ¶ It̓ pꝰ eductōem dꝫ eē vtilis medendo. Debet eītāqͣꝫ medicꝰ diuerſitatē noſcere pulſuū.i. motuū cordis. vtꝝ.ſ. penitēs ha beat validū et forte ꝓpoſitū cauere a pctō Si fortis ē in eo calor caritatis an d̓bilis. Si ſudor lacrimaꝝ multꝰ aut paucꝰ. Si vniuerſal̓.i. oīa mēbra rigans. vt.ſ. ꝓ oīm mēbroꝝ pctīs lugeat. Debꝫ et̄ īuitare egꝝ ad ſpūalem cibū vt cuꝫ appetitu recipiat. Ue medicis imꝑitiſ q̇ multas in curā ani mas recipiūt ⁊ ip̄as n̄ viuificāt ſꝫ occidūt Talibꝰ dic̄ dn̄s. Eze. xxxiiij. Qd̓ infirmuꝫ fuit n̄ ꝯſolidaſtis. qd̓ egrotum n̄ ſanaſtis ⁊cͣ. ¶ It̓ poſt ſanatōem dꝫ eē vtil̓ ſe aduer ſitatibꝰ ⁊ et̄ morti exponēdo. Pro qͣ dic̄ h̓. Dataīaꝫ ſuā ꝓ ouibꝰ ſuis. Od̓s ſi iacob ꝓ gregibꝰ pecudū tātis aduerſitatibꝰ ſe ex poſuit ſic̄ ip̄e ꝯq̄rit̉ Gen̄. xxxj. dicens. Die noctūqꝫ eſtū vrebar ⁊ gelū. fugiebatqꝫ ſō nus ab oculis meis. quāto magis p̄latuſ dꝫ ſe exponere ꝓ gregibꝰ anīaꝝ ſuaꝝ. Feli ces paſtores. q̄ ſic ſūt vigilātes ſuꝑ gregē ſuū. qꝛ eo ꝙ bn̄ p̄ſūt duplici honore digni ſūt. qd̓ īnuit̉ in p̄dictis paſtoribꝰ. qꝛ nō ſo lū angelos. veꝝetiā ip̄m deū vid̓e merue rūt. Ad cꝰ viſionē ꝑducamur Amen. ¶ De eodem ſt puer unus hic habes qͥnqꝫ panes ordeaceos et īduos piſces. De hͦ inuenies ſer mone ī media. xl. dn̄ica qͣrta. eatꝰ es ſimon ba riona. De hoc require ſermoneꝫ in feſto beati petri apoſtoli. olem in poteſta tem die. lunā ⁊ ſtellas in poteſta tem noctis. De hͦ reqͥre ẜmoneꝫ infeſto apl̓oꝝ petri ⁊ pauli. hriſtus aſſiſtens pontifex futurorū bonoꝝ. De hͦ require in dn̄ica paſſionis. Expliciunt ſermoneſ de ſanctis fratris Martini ordiniſ predi catorum penitentiarij domini pape. ¶ Exempla. Incipit promptua rium exemplorum. Exempla de timore domini Capitulum primum. 2 Uidaꝫ pater familias bn̄ ſe torq̄bat. d̓ qͦ in vitiſ patꝝ d̓r. ꝙ cū ẜuaret̉ mortuꝰ circa mediā nocteꝫ ſurgēs terruit oēs q̇ aderāt vadens ad ecciam deo gras agens. res ſu as ī tres ꝑtes diuides. vnā vxori relinqͣnſ alia filijs. tertiā ꝑ deo diſtribuens. Hic fu git ad h̓emū. cellaꝫ faciens iuxta fluuium congelatū. ⁊ veſtitus ſe balneabat. et egre diens veſtimēta ſinebat ꝯgelari ad carnē poſtea in balneū calidiſſimū intrabat. et h̓ ſuſtinebat ſucceſſiue qͣntū poterat vſqꝫ ad mortē. Et cū d̓ his ⁊ d̓ alijs a ſpectātibꝰ argueret̉ dicebat. ſi didiciſſetis q̄ vidi. ead̓ vel ampliora mecū faceretis. Et referebat ꝙ in exitu ſuo a corꝑe. vir lucidꝰ duxit euꝫ ꝯortū ſolis. vſqꝫ ad vallē infinite magni tudinis. cuiꝰ vnū latus plenū erat flāmis feruētibꝰ. aliud gelū ⁊ furenti grandine. et erant ip̄a latera plena aīabꝰ. q̄ cū n̄ poſ ſent ſuſtinere ignis vehementiaꝫ. trāſibāt ad gelū. vl̓ ecōuerſo. Poſt duxit eū ad te nebras denſiſſimas. poſt diſparuit ibi. et vidit globos igniū de baratro aſcēdētiuꝫ vn̄ aſcendentes ⁊ reincidentes hoīes igni tos ad modū fauillaꝝ. et fetorē ſenſit inde exalantē intolerabilem. et fletu audiuit et eiulatū incōparabilē. et teterrimos demo nes. forcipes igneos ⁊ fuſcinulas tenētes et eū capere volētes. et ꝓijcere in fornaceꝫ. Tunc is q̇ eū dimiſerat apparuit ei in me dijs tenebris qͣi ſtella. inhibens demoīb ne eū tangerent. qꝛ iudex p̄ceperit eū redu ci ad corpꝰ. vbi ſi vellet pnīaꝫ ageret. queꝫ poſtqͣꝫ duxit ad loca requiei. reduxit eum ad corpꝰ ¶ B ¶ Quidā ſanctꝰ abbaſcū eſſet excecatꝰ dicebat. Gras ago deo q̇ vi dicauit me de aduerſario meo. qͥ tot mihi mala ſolebat facere ꝑ iſtos duos ꝓditores ⁊ raptores.ſ. oculoſ qͦs d̓ſtruxit. Tren̄. Oculꝰ meus dep̄datus eſt anīam meaꝫ. ¶ C ¶ Cum quidam rex cōminaret̉ cui dam ph̓o. reſpondit. Orex poteſtatē tuā nō oportet me timere. nō p̄terita. qꝛ illa iā nō eſt. nec erit. nō p̄ſentē. qꝛ momentanea ſi eſt ſtatim nō ē. nō futurā. qꝛ illa nondū eſt. et dubiū eſt vtrū erit. Vnde bt̄s hilari us pictauien̄. reſpōdens leoni pape arria no. rome in cōcilio. cōmināti eī ꝓ hͦ ꝙ ſta bat ꝓfide. ſic. Cum venero ꝯtundā ſuper biā tuā. rn̄dit. Et ſi non veneris. Qui ſece dēs ad pͥuatam camerā ſb̓ito mortuꝰ eſt. ¶ D ¶ Dicit̉ ꝙ tres milites ꝯdixerūt ad inuicem ꝙ quererēt fortunā. q d̓r fortune auenture. Et cum ingrederent̉ ciuitatem quandā. dictum eſt eis ꝙ nō erant ibi niſi tria hoſpicia. in vno equi bene ꝓcuraban tur. ⁊ equites fame moriebāt̉. In alio erat ecōuerſo. In tertio auteꝫ equi et equites bene. ſed vix erat qn̄ in exitu eques bn̄ ver beraretur Cres ergo tria hoſpiciā accepe rūt. et inuenerunt vt eis dictū fuerat. ter tio excepto qui nō fuit verberatꝰ. Et cum quereret cam qͣre nō fuerat v̓beratus. di ctuꝫ eſt ei ꝙ dn̄o domus bene obediens ī omnibꝰ fuerat. Ciuitas eſt mundus. in qͣ ſunt tres hoſpites. quidam ſunt q̇ nimiaꝫ curam gerunt de equo procurādo. negle cto milite. equuſ corpꝰ. miles anima ſiue ſpūs. De his Iob. xxiiij. Obliuiſcatur eiꝰ miſcd̓ia dei. q̄ ſterilem ſcilicꝫ carnem pa uit. et vidue.i. anīe non bene fecit. Alij ſūt q̇ indiſcrete oīno corpꝰ atterunt. et ſpūs vel ſpūalium curam tantū gerunt. Tertij ſunt qͥ vtriqꝫ diſcrete intendunt. et vt per omnia deo obediunt. hi ſine flagello cuꝫ recedunt a mundo ꝑtranſeunt ¶ E ¶ Le gitur in vitis patrum. ꝙ cum q̇dam mo nachus penetraſſet interiorem heremuꝫ. inuenit paruū tuguriū. et intus homineꝫ nudum oranteꝫ. qui poſt plura v̓ba dixit ei ꝙ fuerat ep̄s et temꝑe ꝑſecutōnis timo re mortis ſacrificauerāt ydolis p̄ dolore tormentoꝝ. et ꝙ fugerat ad ſolitudinē illā in qua fuerat ſolus ꝑ octuaginta annos. ¶ Exempla. viuens de fructu palme cuiuſdam. que fe rebat fructus per menſes ſingulos. et de aqua fontis coniūcti bibens. Et cum per ſeueraſſet ibi tanto tempore in penitentia et oratione non receperat conſolatōnem a domino ſue ſalutis. niſi āno illo vltimo Quo orante faciēs eius fit vt ignis. Aliū timentem conſolatur. rogans vt euꝫ ſepe liat. Quo mortuo et ſepulto. tuguriū ſta tim cecidit. fons defecit. palma aruit. ¶ I ¶ Cum quidam ſcolaris videretur pari ſius mori valde penitens et cōpunctus. apparuit poſt mortem magiſtro ſuo ha bens capam de cedulis conſcripta diuer ſis ſophiſmatibus. Et cum quereret ma giſter eius qualiter ei eſſet. reſpondit. ꝙ ca pa iſta plus ponderaret ei qͣꝫ aliqua tur ris de mundo. et ꝙ intus incomꝑabiliter vreretur. Et dum alius diceret quomodo hoc. cum ita conpunctus mori viſus eſſꝫ. ait ꝙ ille lacrime plus ex timore mortiſ et gehenne proceſſerant. qͣꝫ ex amore dei vel ex amiſſione eius. Et cum diceret magi ſter ꝙ non videretur ſic pati. extendit ille manum ſuam. et vnam guttam ſudoris ſui proiecit ſuper manum eiꝰ. que ſtatim perforata eſt. et ipſe euanuit. Tunc iſte di cens. Linqͣ coax ranis. cra coruis. vanaqꝫ vanis. Ad logicam pergo q̇ mortis nō ti met ergo. apud claram vallem vadenſ. vt audiui. ibi habitum religionis ſumpſit. et arta penitētia ſe ibi afflixit ¶ G ¶ Qui dam brito cum duceret vt audiui ad mō tem ſancti michaelis ad forum vaccam ⁊ vitulum vt ea venderet ibi. videns fluctꝰ maris refluere. et timens vouit vitulum beato michaeli ſi euaderet. Poſt recede te fluctū dixit Michaeli. ꝙ fatuus eſſet ſi crederet ꝙ ei vitulum ſuum daret. Poſt redeunte fluctu magis deprope magis ti mens vouit vtrūqꝫ dicens. Michael to tum vis totū habebiſ. Retrocedente iteꝝ fluctu. cum non crederet decetero fluctuſ poſſe eum attingere clamauit. Michael neqꝫ vaccam neqꝫ vitulum de cetero ha bebis. Sic eſt de his qui ſeruiliter timentes in periculis mortis. vouent primo ali ena reſtituere. poſtea religionem intrare vel aliquid ſimile. Sed cum crederet eſſe in tuto loco. venit fluctus ſubito. et eum et vaccam et vitulum inuoluit. Similiter mors ſubita aufert talibuſ pecuniam. cor pus et animam. quia dum dicūt pax et ſe curitas. tunc repentinus ſuperuenit inte ritus. ¶ H ¶ In vitis patrum. xx. libro legitur. ꝙ cum quidam pater deſideraret videre quomodo anima iuſti de corpore egreditur. tranſiens per quandam villaꝫ vidit quēdam peregrinum ſolum in pla tea iacentem et quaſi in extremis labora tem. et michaelem et gabrielem d̓ celo de ſcēdētes. et ei aſſiſtentes. vnus ad dexterā. alter v̓o ad ſiniſtrā. ⁊ rogabant animā de precepto domini vt a corpore egrederet̉. Que timens nolebat corpus relinquere. Et dixit michael ad gabrieleꝫ. Sume hac anima vt regrediamur. reſpondit gabriel Miſſi ſumus a domino vt ſine dolore et violentia eijciatur. Cumqꝫ hoc clama rent ad dominum miſit dominus citha riſtam dauid cū cantoribus celeſtis hie ruſalem. Quorum cantus audiens ani ma peregrini inter manus angelorum exilijt. et cū gaudio in celum deducta fuit. ¶ I ¶ Dicitur in vitis patrum ꝙ erat ſpecioſiſſima meretrix in quadam ciuita te propter quaꝫ multi ſe occidebant. mul ti ſe depauperabāt. Et audiēs abbas pan nicius mala que fiebant. aſſumpto ſecu lari habitu venit ad eam. et dato ei ſolido pro ſcorti precio. petiuit locum obſcuruꝫ vbi non poſſet videri. et ſine verecundia peccaret. Et cum duxiſſet eum per plura loca. et iſte ſemper diceret ꝙ timebat vide ri. duxit eum ad obſcuriſſimum locuꝫ. di cens ꝙ non poſſet eum aliquis ibi videre niſi deus aut dyabolus. De quo v̓bo fa cto ei ſermone. et oſtenſo quomodo d̓be ret aſpectum dei formidare. conuertit eā. Que conuocauit omnes amatores ſuoſ fecit omnia que lucrata fuerat ab eis per pctum cōburi in medio vrbis ad valoreꝫ ¶ Exempla. cccc librarum auri dicens. ꝙ magis vo lebat hec hic comburi. qͣꝫ in futuro com bureretur ab eis. Poſt ad deſertuꝫ ve nit. ibiqꝫ dictus pater ī parua cellula ea incluſit. vbi erat ſola feneſtra parua. per quam propinabatur ei parum panis et aque ſingulis diebus. in qua vrinaꝫ iuxͣ ta ſe et alia neceſſaria faciebat. Que nō audebat nomen dei nominare. vel ma nus vel oculos ad celum leuare. qͣſi pol luta. ſed verſa ad orientem dicebat. Qui plaſmaſti me miſerere mei. Poſt tres autem annos compaſſus ei dictus ab bas iuit ab beatum antonium querens ſi adhuc poſſet eam emittere. et eſſet ei dimiſſum peccatū ſuum. Qui fecit pro hoc orare. Tunc paulus maior diſcipu lus antonij in extaſi vidit lectum ſpecio ſiſſimum in celo. a tribus puellis ſpecio ſiſſimis ſeruatum et paratum. et cū que reret ſi eſſet locus beati antonij. Reſpon ſum eſt ei. non. ſed taidis. Cumqꝫ eſſꝫ ex cluſa dixit. ꝙ in dicto triēnio habuit pec cata ſua ſemper ante oculos. quaſi quā dam ſarcinam. flens ſuper illa quo tidie largiter. Et dixerunt patres ꝙ non propter penitentiam quam ſuſtinuerat ſed propter peccatoꝝ memoriam et con fuſionem fuerant ei hec dimiſſa. Tranſ actis autem poſt hoc quidecim diebus quieuit in pace. ¶ K ¶ Legitur in hi ſtoria tripartita libro. vj. Mos ſolebat eſſe romanoꝝ ꝙ in magnis feſtiuitatibꝰ imperatores facerent ante ſe poni ꝓ ho nore imperiali arulam. et thus apponi. dabantur apponentibus munera. Iulia nus apoſtata imperator volēs quoſdā chriſtianos fieri ydolatras. occultatis ydolis ibi iuſſit chriſtianis thus igni ap ponere. Illi autem nō aduertentes ydo la thus appoſuerunt igni pro honore im periali. et aurum datum receperūt. Cū autem in conuiuijs chriſtum benedice rent et inuocarent. dixerunt ydolatre. q̄ modo eum modo inuocatis. queꝫ pau lo ante negaſtis. Tunc dolum aduerten tes. aurum reiecerunt imperatori. et cla mauerūt dextras ſibi amputari debere. quibus thus in igne poſuerant. et aurū receperant. licet neſcirent ydola. nec ī ho norē eoꝝ hoc feciſſent. ſed ignoranter. cū eſſent veri chriſtiani. ¶ L ¶ Timorem bene habebat ille pater beatiſſimꝰ ſiſor. de quo dicitur in vitis patrū. Ꝙ cum i ſtaret migratio beatiſſimo ſiſori. conue nerūt multi patres. et ſubito facta eſt fa cies eius quaſi quodam fulgore radiās Et dixit. Conſolamini fratres. ecce abraā venit ad nos. ⁊ poſt. ecce chorus prophe taruꝫ. et poſt. ecce ſancti apoſtoli. et poſt ecce angeli. Et cum videret̉ loqui et que rerent quid loqueretur. reſpondit. Ue nerūt ſancti angeli tollere animam meā a corpore. et ſupplico vt paululū propter penitentiam agendam ſuſtineant Et cu dicerent. abba. tu non indiges penitētia. ait. In veritate dico vobis ꝙ necdū prin cipium penitentie feciſſe me memini. Et cognouerūt ꝙ perfectus eſſet in timore domini. in ſuam reſiliens paruitatem. Quo migrante totus locꝰ odore mira bili eſt repletus. ¶ M ¶ Exemplū in dyalogo. xl. de theodoro. qui cum in reli gione neceſſitate compulſus ſecutꝰ eſſet fratrem ſuū. iuramento firmabat. ꝙ nu qꝫ aſſumeret habitū. ſed diſſolute viuenſ infirmitate arripitur. in extremis labo rans clamauit fratribus preſentibus et orantibus. recedite quia datus ſum dra coni ad deuoranduꝫ. qui iam me abſor bet. ſed impeditur orationibus veſtris. Qui cum magis orarent. clamauit deo gratias. quia veſtris orationibꝰ liberatꝰ ſum: et ex hoc vitam ſuam emendauit. ¶ N ¶ In vitis patrum interrogabat patres abbateꝫ machariuꝫ. qͣre ita ſiccꝰ eſſꝫ eque qn̄ comedebat. qͣꝫ qn̄ ieiunabat reſpondit. Sicut lignum cum quo car bones ardentes verſantur et reuerſant̉. ſemper conſumitur ab igne. ita ſi homo mentem ſuaꝫ tenuerit in timore domi ni. ipſe timor oſſa eius conſumet. ¶ O ¶ Exempla. ¶ Greḡ. in dyal̓. ilij. xlviij. dicit ꝙ aliquā do ſancti timent in morte. vt pauor ille purget ſi aliquid eſt in eis purgandum. Et ponit inde duo exempla. Unum eſt de quodam ſancto q̇ mirabiliter ī morte timuit. qui poſt apparuit cuidam ī ſtola ſplendidiſſima. et reſpondit querēti qͣre ſic timuerat ꝙ pauor ille eum omīo pur gauerat. ¶ Exempla de penis inferni et de tortoribus. IA Egitur in uitiſ patrū. Ꝙ dum abbas Ma chariꝰ ambularet ꝑ heremū. inuenit caput quoddaꝫ hoīs Quod cum tangeret virga ſua. locutuꝫ eſt dicēs interroganti. ꝙ fuerat ſacerdos gentilium qui manſerāt in loco iſto. Et inter alia dixit. ꝙ quantum diſtabat celū a terra tantū habebant de igne inferni ſu per capita ſua. et ſub pedibuſ ſuis. et ꝙ tā tum ſub eis erant homineſ chriſtiani. vl̓ qui deum negauerant. vel mandatis eꝰ non obedierant. ¶ B ¶ Dicitur ꝙ qui dam magiſter ſingulis annis ꝯſueuerāt magnum feſtum facere in die ſancti ba tholomei patroni ſui. multos inuitādo celebrando. p̄dicādo. Cūqꝫ p̄dicaret ītra uit dyabolꝰ ī ſpē cuiuſdā ſpecioſiſſime ⁊ ornatiſſime dn̄e. et ſedit an oculos dicti magiſtri. Qui in eam oculos iniecit. et finito ſermone eā vocari fecit et inuita uit. Et dum eſſent in menſa et illa multū vid̓etur allicere magiſtrū in amorē ſuuꝫ beatus bartholomeus ſtans in porta in ſpecie ꝑegrini rogabat vt amore ſci ītro mitteret̉. Qd̓ cum non fieret dn̄a diſſua dente. ſed cū panis ei mitteret̉. panem re nuit. et rogauit ꝙ magiſter diceret ei ſal tem ꝑ nunciū. q̇d eſſet maxīe ꝓpriū hoīs Reſpondit magiſter. ꝙ riſibile. Dicit do mina ꝙ no. īmo peccatū cū qͦ hō ꝯcipit̉. naſcit̉ ⁊ viuit. Rn̄dit btūs bartholomēꝰ ꝙ bene dixerat magiſter. ſed meliꝰ dn̄a. Ad queſtionē ſcd̓am.ſ. qͣs eſſet locꝰ vniꝰ pedis vbi dn̄s in t̓ra plura feciſſꝫ mirabi lia. Rn̄dit magiſter ꝙ locus in qͣ poſita fuit crux chriſti. qn̄ dn̄s oꝑatuſ eſt ſalutē in medio terre. Sed dn̄a dixit ꝙ no. ſꝫ ca put hoīs in quo qͣi minor mundꝰ ē. Ap probat btūs bartholomeꝰ dn̄e ſnīam. ſꝫ tertiam facit queſtionē.ſ. quantum eſſet a ſūmo celi vſqꝫ ad fundū inferni. Tunc cū magiſter heſitaret dicēs ſe neſcire. Re ſpondit dn̄a. Ego mō bn̄ video ꝙ p̄cipi tor. et ego bn̄ hoc noui. qui d̓ altero ad al terum deſcendi. ⁊ hoc oportet ꝙ tibi nūc oſtendam. Tūc dyabolꝰ cū maxīo ſoni tu et eiulatu p̄cipitauit ſe in abiſſum. Et cum quererent ꝑegrinum nō inuenerūt ¶ C ¶ Greg̓. in dyal̓. xxxj. dicit ꝙ q̇dam ſanctꝰ ſolitariꝰ retulit q̇buſdam romaīs nauigantibus ad inſulam in qͣ erat. mor tem theodorici regis peſſimi. et ꝙ vid̓at eum duci diſcinctū et diſcalciatuꝫ victis manibꝰ ⁊ ꝓijci in ollaꝫ vulcani a iohāne papa quē in cuſtodiā carceris affligen do occiderat. et ſimaco patricio queꝫ in iuſte ferro trucidauit. ¶ D ¶ In vitis patrū. Quidam queſiuit a quodaꝫ ſene q̇d faceret qꝛ p̄ accidia nō potat morari ī cella ſua. Iſte reſpondit. ꝙ ſi cogitaret de vermibꝰ ⁊ peniſ inferni. ſi haberet ibi ver mes vſqꝫ ad collum pacifice ſuſtineret. ¶ E ¶ Quidam vidit in inferno quen dam vſurariū ſepultum in flāmis. et cū anima filij mortui deportaret̉ ibi. pater hͦ videns eiulādo clamabat. Maledctā ſit hora fili in qua te genui. ⁊ tu ſis male dictꝰ qꝛ ꝓpter te feci mala ꝓpter q̄ h̓ cru cior. Econtra filiꝰ rn̄debat eū maledictū eſſe et horā maledictā in qͣ fuerat factus pat̓ ſuꝰ. qꝛ ip̄m docuerat fenerari et alie nū eī reliquerat ꝓpt̓ qḋ īꝑpetuū torq̄ret̉. ¶ F ¶ In vitis patꝝ d̓r. ꝙ ꝯgregati prēs rogauerūt beatu arſeniū. vt diceret v̓bu edificatōnis. Qui fleuit dicens Produ cant oculi noſtri lacrimas. et comburāt corꝑa noſtra hic. ne cōburant̉ in futuro. Item ibidem. Quidā ſenex migrauerat ¶ Exempla. poſt redijt. qui ⁊ fleuit inconſolabiliter di cens ſe audiuiſſe voces innumeras dicen tes frequenter. Ve mihi. ve mihi. quia no fleui. ¶ G ¶ Cum q̇daꝫ ruſticus diceret cuidam fratri predicanti de penis infer ni ꝙ maledictus eſſet qui crederet ei. cum ip̄e non fuiſſet ibi. reſpondit frater. Oru ſtice ſi aliquis inde egrederetur et̓ vnicus qui denuciaret tibi penas inferni. tu nun qꝫ de cetero. vel timeres. vel in deuꝫ crede res. vel a malo ceſſares. quia ſemꝑ crede res. ꝙ ſicut ille exiuiſſet ꝙ tu poſſes egredi inde. ſed modo debes timere baratrū ita profundum et artum ꝙ nullus poſſit in de aſcendere. artum ꝙ nullus poſſit egre di. clauſum ꝙ nullus poteſt exire. cuſtodi tum ꝙ nulluſ poteſt euadere. debes ne ibi venias ſuper omīa timere et cauere. ma le crederes de hoc alij qui d̓ hoc nō credis deo et prophetis. ¶ H ¶ Item aliud ex emplum legitur in libro petri cluniacen̄. Ait ei ꝙ in pago pictauie apud liziniacuꝫ fuit q̇dam ſacerdos multoꝝ vicioꝝ ẜuus qui familiaris erat prioris bone valliſciſt̓ cien̄. ordinis. qͥ frequenter eum monebat vt vitam corrigeret. et ſeculo abrenuncia ret Qui promittebat ſe hoc aliquando fa cturū. Qui ſubito grauiter egrotanſmit tit pro dicto pͥore. Qui admonitus ab eo nolebat complere promiſſum. ſed differe bat. Qui ſubito clamauit Pater ora pro me. qꝛ ecce duo vrſi veniunt ad deuorādū me. Qui ad oratōnem dicti pͥoris et ſocio rum dixit ſe eſſe liberatū. Nec ſic liberatuſ et admonitus ſtatum mutauit. Et tunc ſubito fortiꝰ īcepit clamare Ecce ignis oc cupat me ad deuorandū. ⁊ petebat orari pro ſe. et opponebat cooꝑtorium ſuū igni. Similiter ⁊ tūc liberatus eſt per orōnem nec tūc ſe correxit. nec promiſſū complere voluit. Tunc factꝰ ac ſi expiraſſet rapit̉ ad dei iudicium. audit ibi ſententiam contra ſe de malis ſuis. redit. refert viſa ⁊ audita. ⁊ ſpem ſalutis iam ab eo p̄ciſaꝫ. ⁊ ecce ait duo demones affuerunt. portantes vnaꝫ maximā ſartaginem vt frigar in ea ineter num. ⁊ ſciatis inquit ꝙ non inſanio quia hec eſt cuculla ⁊ hec linteamina. Qd̓duꝫ diceret gutta vna frixure cecidit ſuꝑ ma num egri ⁊ deuorauit ea vſqꝫ ad oſſa om nibus videntibꝰ. ⁊ ait. Ecce nūc credite. ec ce nūc demoneſ proijciūt me in ſartaginē Et hec dicens expirauit. Vulnus autē pa tebat et̄ poſt ſepulturam. ¶ I LLegitur in vita beati Nicolai. ꝙ cum q̇dam ꝑegri ni viſitarent ꝑ mare ecciam beati nicolai. apparuit dyabolꝰ in littore mariſ in ſpecie magne dn̄e dicens. ꝙ volebat facere illaꝫ ꝑegrinatōnem. et linire ſepulcrum ⁊ eccle ſiam beati nicolai quodam ſpecioſiſſimo et fragrantiſſimo vnguēto. quod emerat ⁊ ſecum in pixide ferebat. que rogauit eoſ vt ip̄i vnguentum ferrent. ⁊ hoc pro ipſa facerent. quia habebat impedimentum. nec poterat vltra ire. Qui cum acquieuiſ ſent apparuit beatus nicolaus dicens illd̓ eſſe oleum inferni. ⁊ ꝙ aperta pixide proij cerent in mare. Quod proiectum omnes aquas maris quas tangebat ſuccēdebat ¶ K ¶ In vitis patrū. Quidam venien tes ad profundam heremuꝫ. inuenienteſ qꝫ quendam ſenem ibi aſperrimam vitā gerentem vel agentē. cuꝫ quererent ab eo quare ibi moraretur tantū laborem ſuſti nens. reſpondit. Cotꝰ labor vite mee quē hic ſuſtineo non eſt idoneus comparari ad vnam diem tormentoꝝ que peccatori bus in futuro ſeculo preparantur. ¶ L ¶ Item ad hoc pertinet ꝙ gregͦ. dic̄ dyal̓. xxxiiij. de petro heremita cum eſſet ſecula ris mortuus vidit inferni ſupplicia et īnu merabilia flāmarū loca. ⁊ multos huius ſeculi potentes vidit ibi ſuſpenſos. Et cuꝫ deberet ibi mergi in flāmas. quidam cho rus habituſ apparens ſubito hoc ꝓhibuit dicens. Egredere et qualiter tibi poſt hoc viuendum ſit cautiſſime attende. Qui re ſurgens hec narrauit. et tanta poſtmodū ſe afflixit penitētia. vt ſi lingua taceret pe nitentia eius hoc clamaret ⁊ conuerſatio ¶ M ¶ In vitis patrum legitur ꝙ q̇dā iuuenes miſerūt meretricem quandam ¶ Exempla. ad quendaꝫ ſolitarium. que aſſerebat eis ꝙ faceret eū peccare ſecum. Que venit ad cellam eꝰ dicens ſe errabundam. ſupplicāſ vt intromitteret eam in domū ſuaꝫ. ne ex tra moreret̉ frigore. vel occideret̉ a beſtijs Quod fecit ad vltimū motus pietate. Et cū illa multū ſollicitaret eū ſe nudans ad ignem. et verbis ſimiliter ⁊ ſignis. ⁊ ille fu geret ad interiora celle ad oratōnem. ſenti ens motus digitoſ comburebat ſuos ad lucernam dicens intra ſe. Miſer ſi cum iſta peccauero. ignem inferni quomodo ſuſtinere potero. q̇ hūc ſuſtinere nō poſſū Et hoc fecit totiens in nocte quotiens in ſurgebat temptatio. vſqꝫquo manu qua ſi totam combuſſit. Iuuenes aūt irruētes inuenerūt illam miſeram mortuam. et he remitam habentem manus combuſtas. Ad cuius preces eaꝫ dn̄s ſuſcitauit. Que dicebat ꝙ viderat flāmam a ſummo celo vſqꝫ adterraꝫ durantem in qua debebat proijci ¶ N ¶ Fuit q̇dam fenerator quē cū moneret ſuꝰ ſacerdos ad penitentiam ſemꝑ dicebat. Bene adhuc faciaꝫ. qꝛ ſatis eſt adhuc de tēpore. Similiter in infirmi tate. bene adhuc faciam dicebat. Et cum improbe inſtaret ſacerdos videnſ ꝑiculū ille ſubito rapit̉ qͣſi mortuus. Et cū redirꝫ ſtatim. ⁊ adhuc inſtaret ſacerdos. clama uit eger. Openitentia vbi es. de cetero pe nitere non valeo. hoc iudicante q̄ iuſte iu dicat. qꝛ duꝫ facere penitentiam potui. no lui. Et hec dicens mortuꝰ eſt. ¶ O ¶ In paſſione beati bartholomei legit. ꝙ ange lus volens oſtendere dyabolū illis qͥbus beatꝰ bartholomeꝰ predicauerat. precepit eis in frontibus fieri ſignū crucis. et tunc oſtendit eis ingentem maurū nigriorem fuligine. facie acuta. barba prolixa. crini bus vſqꝫ ad pedes protenſis. de ocul̓ igne as ſcintillas emittentem. ex ore et naribuſ ſulphureum ignem ſpirantem. vinctis re tro manibus. ¶ P ¶ Item greḡ. dyal̓. xl. dicit de criſaurio. ꝙ cū infirmaret̉ vidit multitudinem demonū horribiliuꝫ. ⁊ cuꝫ ęlamaret īducias vſqꝫ mane. ⁊ ſe hūc illuc qꝫ verteret. ne eos videret. nec poſſꝫ eos n̄ videre. in terrore illo mortuus eſt. ¶ Q ¶ In dyal̓. xl. exemplū de theodoro et de monacho guloſo. q̄ videbat̉ valde religio ſus ⁊ abſtinenſ. ſed comedebat in occulto q̇ in fine hoc clamauit. ⁊ ꝙ dyabolꝰ abſor beret animam eiꝰ vt draco. ⁊ ꝙ pedes eꝰ ⁊ genua iam ligauerat. et animam eius ab ſorbebat. os ſuū habens in ore ſuo. Hoc dicens mortuus eſt. ¶ R ¶ Exempluꝫ in dyalogo de ſtephano preſbitero. Qui cum diceret mancipio ſuo. veni dyabole diſcalciā me. ſtatim affuit dyabolꝰ diſcal cians eū. ¶ S ¶ Cum adiuraret q̇dā ſanctus demone q̄ mirabiliter affligebat quendam arreptum. vt diceret quo voca ret̉. dixit. ꝙ mille artifex. eo ꝙ haberet infi nitos modos fallendi ⁊ nocendi. Iob. xx. Pluet ſuper eos bellū. ⁊cͣ. Ideo in Apoc .xij. dracō dicit̉ habere ſeptem capita ⁊ de cem cornua. Ideo in vitis patꝝ ſub ſpecie diuerſaꝝ feraꝝ beato antonio apparebat. vnde aliquando fingebat dyabolus leo num rugitus. aliqn̄ ſibilos ſerpentum. vt ſic eum ab heremo fugaret. ¶ T ¶ Itē dyal̓. iiij. Greḡ. dicit. ꝙ cū dacius mediol̓. ep̄us chorintū adueniret intrauit domuꝫ quam multis annis demoneſ inhabitan tes inhabitabilē reddiderant. Et cū vellet ibidē nocte qͥeſcere. cepit audire magnis clamoribus rugitus leonū. balatꝰ pecoꝝ ſibilos ſerpentum. ruditꝰ aſi noꝝ. pecorū et ſoricū. ⁊ hmoi. Tūc epus ait. Bene tibi contigit miſer. tū eſ ille q̄ dixiſti. Ponam ⁊c. ero ſimilis altiſſimo. ecce ꝑſuꝑbiā tuaꝫ his beſtijs ſimilis factꝰ es. Ad hͦ qͣſi erube ſcens dyabolus receſſit ¶ U ¶ In dyal̓. liiij. de valerio cui ep̄s bexie. p̄cio accepto īeccīa ſua locū ſepulte dedit. q̇ vſqꝫ ad de crepita etatē fuerat leuis et lubricus. No cte eadem qua ſepultus eſt btūs fauſtinꝰ martir apparuit cuſtodi dicens. ꝙ diceret ep̄o vt carnes fetidas quas in eccleſia po ſuerat inde remoueret. qd̓ niſi faceret die triceſima moreret̉. Qd̓ cuſtoſ bis amoni tus timuit ep̄o dicere. Ep̄s die triceſimo ¶ Exempla. incolumīs ad lectum rediens. ſubita ⁊ im prouiſa morte defunctꝰ eſt. ¶ X ¶ Item dyal̓. lv. De valentino mediolanen. occu pato cūctis leuitatibꝰ ⁊ lubrico apd̓ ianu am in eccīa beati ſyri martiris ſepulto ī qͣ cuſtodes eccīe ip̄iꝰ voces audierunt. ac ſi aliqͥs violenter ab eccl̓ia repelleret̉. Qui ſurgentes viderūt duos teterrimos ſpūs dictū valentinū ligatu ꝑ pedeſ ab eccleſia eijcientes clamante nimis ac vociferante Mane aūt facto in ſepulcro ſuo nō eſt in uentꝰ. ſed extra in alio ligatis adhuc pedi bus vt fuerat eiectꝰ. Ibi greg̓. dixit. Hi qͦs peccata grauia dep̓mūt. ſi in ſacro loco ſe peliri ſe faciūt reſtat vt et̄ de ſua p̄ſūptōne iudicent̉. Iteꝫ dyal̓. lvj. de tinctuario ſepul to in eccl̓ia ianuarij martiris romē iuxta portam brati laurentij. a cuius ſepultura audiuit media nocte voces exire. ardeo ar deo. Cum vxor eꝰ hͦ audiens feciſſet ſepul crum aperiri. veſtimenta intacta reperūt corpꝰ āt oīno nō inuenerūt. ac ſi nō fuiſſet ibi ſepultū. ¶ Y ¶ Dicit̉ ꝙ cum q̇d̓ā ma gnus fenerator inſtantia amicoꝝ ⁊ ſpe co modi tꝑalis in clauſtro quorūdaꝫ mona choꝝ ſepultꝰ eſſet. nocte de ſepulcro exiēs. clamādo ⁊ eiulando domū diſcoopiebat monachos ꝑ̄cutiebat. et in mane extra ci miteriū inuentus eſt. ⁊ adhuc in ſepulcro ſuo corpꝰ eius repoſituꝫ eſt. Cūqꝫ pluries hoc feciſſet adiuratꝰ eſt a qͣdaꝫ bono viro ꝙ diceret ei quo ⁊ monachi et ipſe quieteꝫ haberent. ait. Ego ⁊ ſi alij quieſcere poſſēt in inferno quieſcere nō poſſuꝫ. qꝛ exercui peccatum vſure. a quo nullo die ac nocte quieui. et vos ſi quieſcere vultis a loco re quietionis et ſepulture me proijcite. Qd̓ cum factū eſt nō eſt poſtea auditꝰ. ¶ Z ¶ Dicit̉ ꝙ q̇dam nigromanticꝰ habēbat diſcipulum qͥ promittebat ei multa bona cūqꝫ vellet exꝑiri vtrū ita faceret. fecit eī ꝑ incantōem videri ꝙ eligeret̉ in imꝑatoreꝫ conſtantinopol̓. et ꝙ ad eum venirent pri mo nūcij. poſt milites eum rapientes et imꝑatorem facientes eū. ⁊ homagia traꝝ ſuaꝝ. Cūqꝫ multe terre obuenirent ei que non habebant dn̄oſ. vt videbatur ei. roga uit eum magiſter ſuus vt recordaret̉ pro miſſi dans ei aliqͣm terraꝝ illaꝝ. Cūqꝫ ille diceret ſe neſcire quis eſſet. intulit. Ego ſū ille qui vobis dedi hec omīa. et vobis hec aufero. Et exufflata incantōne ip̄e inueīt ſe pauꝑem. Sic facit chriſtus diuitibus. Iob. xxvij. Diues aperiet oculos ſuos et nihil inueniēt. Pſal. Dormierūt ſomnū ſuū et nihil inuenerūt. ¶ AA ¶ In vi tis patrum legit̉ ꝙ multum duo frēs tem ptati ad ſeculuꝫ eutes contraxerūt. ⁊ poſt ad inuicem dixerunt. Ꝙ pro modica illa delectatōne haberent tormenta eterna. q̄ vitam dimiſerant angelicā. et ſic redierūt ad heremū veniam petentes. et confiten tes peccatum. quos equalis corpulentie patres incluſerunt in equalibus locis. et equalem eis dabant victus portōꝫ Poſt annum eos conſiderantes viderūt alterū macilentiſſimū et pallidum. et aliuꝫ econ uerſo ſe habentem. Primus reqͥſitꝰ dixit. ꝙ hoc ideo erat quia ſemper cogitauerat d̓ penis eternis qͣs meruerat propter pec cata ſua. rogans vt dimitterent̉ ei. Aliꝰ ꝙ cogitauerat de miſcd̓ia dei. et delectabat̉ ī hoc. Et iudicauerunt patres equaleꝫ eo rum penitentiam apud deum. Item cuꝫ pariſius quidam diues pinguis obuiuꝫ haberet quendam ſcolarem pallidum et macilentuꝫ. dixit ei. Dn̄e clerice vos vide mini venire de inferno. Qui reſpōdit. Et vos videmini habere faciem euntis illuc. ¶ B B ¶ In vitis patrum dicit̉ ꝙ qui dam iuuenis temptatus querebat conſi lium a ſene quomodo euaderet temptati on. cui ille dixit. ꝙ faceret ſicut nutrix. que cum vult ſeparare puerum ab vbere. po nit deſuper aliqd̓ amaruꝫ. quod ſentiens puer. refugit. ſic tu temptationē amaritu dine inferni. ¶ C C ¶ Dicit̉ in vitiſpa trum de eo qui temptatus ad ſoleꝫ nudū ſe ponebat. querens quo ſuſtinere poſſet inferni ignem. qui non poterat ſolem ſu ſtinere. ¶ DD ¶ Greg. dyal̓. xxxvij. di cit. ꝙ ſtephanꝰ illuſtris romanꝰ apud cō ¶ Exempla. ſtantinopolim defunctꝰ eſt. In mane cuꝫ deberet findi et condiri ſurrexit. multa ſe vidiſſe retulit de inferni locis. que prius non crediderat. ſed iudex cum eſſet ei ob latus dixit. non hūc ſed ſtephanū ferrari um voluiſſe q̄ erat iuxta eum. q̇ iſto redu cto mortuus eſt. prior autem ſtephanus vixit diu. ſed vt opus ei fuiſſet vitam non correxit. Hic aūt in peſte vrbis in qua vi ſibiliter ſagitte viſe ſūt de celo venire occi ſus eſt. quem q̇dam miles mortuus. et re ſuſcitatꝰ vidit labi a ponte. et a demonibꝰ trahi inferius. vt ſupra dictum eſt. ¶ E E ¶ In legenda bt̄i ioh̓is euāgeliſte legitur ꝙ cum qͥdam mūdū contemnentes ad p̄ dicatōnem beati iohānis. auruꝫ ⁊ gēmas vendidiſſent. ⁊ pauꝑibꝰ dediſſent. vidētes poſtmodū ſe pauꝑes ⁊ abiectos et ſeruoſ ſuos magnos effectos in hoc mūdo. d̓ ſꝫ ꝙ fecerūt peniterent. btūs iohannes que dam iuuenem q̇ mortuus efferebat̉ ſuſci taſſet. et ille eiſ referret que p̄mia amiſerat et gaudia. et que ſupplicia eis parata erāt. ex eo ꝙ ad vomitum rediſſent. ⁊ quobtoſ angelos d̓ ſua ruina flere faciebant. ⁊ ma los gaudere. illi redditis gēmis ⁊ auro. ſe et mundum poſtmodū ꝓpter dn̄m con tempſerūt. ¶ F F ¶Legitur in vitis pa trum ꝙ qͥdam puella patrem habuit reli gioſum valde. et timentem. ⁊ amantē deū et matrem luxurioſam et inhoneſtā. Iſta aut bone indolis patrem imitabat̉. Pat autem eius graui languore ⁊ cum multa miſeria vitam finiuit. in cuius morte ita cōmotuſ eſt aer. ⁊ tanta facta eſt intempe ries ꝙ vix potuit ſepeliri. Matre āt mor tua in magna ꝓſperitate. magna facta eſt ſerenitas. ita ꝙ viderent̉ ſeruire ei elemen ta. et cū maximo honore eſt ſepulta. Et cū filia cogitaret cuius vita magis eſſꝫ eligē da. et videretur ꝙ matris cui ita proſpere ſemꝑ ſucceſſerat in peccato ſuo. et videba tur habuiſſe ita pulcerrimū finem. viſum fuit ei ꝙ ip̄a duceret̉ ad loca tormentoruꝫ. et ꝙ videret ibi matrē ſuam mirabilit̓ tor queri a d̓monibꝰ ⁊ cū alijs pctōribꝰ. Po ſtea ducta eſt ad locuꝫ ineſtimabilis clari tatis. in quo vidit patrem ſuū cū alijs ml̓ tis ſpecioſiſſimū ⁊ ineffabiliter exultantē. ꝙ cum ipſa rogaret vt poſſet ibi morari ⁊ remanere cuꝫ eo. dixit ille ꝙ ſi vellet ibi cū eo morari vitam duceret illam et peniten tiam per que ip̄e ad illa bona deuenerat. aliter ſi matreꝫ imitaretur cum matre pu niretur. Illa autem rediens a viſione in bona vita perſeuerans patre eſt imitata. ¶ Exempla de purgatorio. Capi. III. A N uitis patrū dicitur. ꝙ cum quidam ma lus prepoſitus eſſet qui nec I deum timebat nec homineſ reuerebatur. deus miſertus eius dedit ei grauem quandam infirmitatem. in qua expendit omīa que habebat in medicinis et alijs et nihil valuit ei. Vnde cum ꝑ qui quennium ſuſtinuiſſet ita grauem infir mitatem. cum non poſſet ſurgere nec ha beret aliquid vnde neceſſaria poſſet habe re. et ab omnibus deſtitutus eſſꝫ. et prope paupertatem. et vilitatem languoris. ⁊ do lorem. cepit deſperans murmurare ꝯtra deum. de hoc ꝙ in iſtis miſerijs tam diu viueret. Mittitur ei angelus increpans eum de murmure. monens ad patientiā. et vt per duos annos alios ſuſtineret per quos plene purgatus ſtatim euolaret. Qui cum diceret ſe hoc facere non poſſe ſe potius velle occidi. dixit angelus. ꝙ aut duos annos oporterꝫ eum ſuſtinere. aut per duos dies in purgatorio. Iſte autem pene acerbitatem ſentiens credidit ibi fu iſſe per infinitos dies anteqͣꝫ dimidiā diē compleuiſſet. clamans et eiulans. et con querenſ angelum mendacem. nec angelū eſſe ſed dyabolum. Affuit angelus ad pa tientiam monens eum et arguēs de mur mure. et dicensqͣꝫ parum fuiſſet ibi. Tūc oprio ¶ Exempla. rem ſtatum. et ſi vellet ipſe paratus eſſet non ſolum ſuſtinere patienter vſqꝫ ad du os annos imo vſqꝫ ad diem iudicij. Qd̓ fecit angelus. et vſqꝫ ad complementum duorum annorum omnia patienter ſuſti nuit. ¶ B ¶ Petrus cluniacen̄. dicit ꝙ cuidam ſancto viro proſtrato in orato ne in die ſancto veneris rapto in fletu vſ qꝫ ad diem paſce. fuit facta hec reuelatio. Uidit in purgatorio quendā grauiſſime puniri. q̇ fuerat magne guloſitatis. quia frequent conſueuerat nimis bibere. Qui cum aliquando exceſſiſſet in potu. dyabo lus ingurgitatum ſuffocauit eum. aſcen dens ſuper cor eius. et dum eum traheret ad infernum beatus nicolaus queꝫ mul tum dilexerat et honorauerat occurrit eiſ et traxit eos ad iudicium dei. qui grauiſſi me pene purgatorie adiudicauit eum ¶ C ¶ Item vidit alium ibi qui fuerat miles largus. curialis. hoſpitalis et conti nēs in ſuo coniugio. et multas bonaſ gra tias habuerat. tamen multum ſemꝑama uerat ludum auium. et aucipiuꝫ ſemper fuerat ſecutus. hic ab alijs penis fuerat li beratus. excepto eo ꝙ auiculam in manu tenebat. que cum roſtro et vnguibus ma num eius dilacerabat. et maximum dolo rem ei inferebat. ¶ D ¶ Item vidit ibi quendam militem iuuenem. qui fuerat vanus. et vicioſus. et crucem acceperat ⁊ obierat. qui per totam diem a demonibꝰ torquebatur mirabiliter in medio rogo de nocte faciebat peregrinatōnem tranſ marinam. ſed parum proficiebat propter tenebras et noctis intempiem. et vie et ae ris incommoditatem. quem facto die de mones reducebant ad tormentuꝫ affligē dum. facta nocte vbi primo acceperāt eū reponebant. et ſic poſtea. ¶ E ¶ Uidit idem qui ſupra alium militem qui cum haberet iuſpatronatus in quadam eccle ſia accipiens a quodam clerico. xxv. mar cas preſentauit eum ad curam Qui de hͦ penitens mandauit vxori red̓di pecunia dicta a peregrinatōne tranſmarina. ī qua mortuus eſt. et ꝙ miſſas faceret pro eo ce lebrari. hic dicte pecunie denarios accen ſos ſingulis diebus miniſtrantibus ſibi demonibuſ accipiebat et reddebat. et dice bat ſe liberari poſſe omnino vt credebat. ſi adhuc pro eo reddita pecunia quiqꝫ tri cenalia celebrarentur. multam enim acce perat pene alleuiatōnem. per miſſas pro eo celebratas. ¶ F ¶ In dyal̓. dicitur. ꝙ quidaꝫ abbas moriens cum interroga retur a monachis ſuis quem ei ſubſtitue rent in abbatē. motus carnaliter monuit et conſuluit quendam nepotem ſuuꝫ ſibi ſubſtitui. Quod et ipſi fecerunt. Cum aut dictus nepos factus abbas iret ſolus ad fontem qui erat in ortu ſuo. audiuit de fō te exire quaſi vocem auunculi ſui mirabi liter plangentis. Quem cū adiuraret ab bas vt ei diceret quis eſſet. dixit ſe eē auu culum ſuuꝫ. qui ineſtimabiliter ibi vreret̉ quia motus carnaliter euꝫ eligi ſuaſerat. Et cum diceret nepos ꝙ ibi non multum poſſet affligi in fonte temperato. rogat vt deferat candelabrum cupreuꝫ quod erat retro altare et proijceret in fonteꝫ. Quod ille fecit. ⁊ ſtatim in aqua quaſi cera cande labruꝫ in igne. ⁊ butirum in olla bullienti liquefactum eſt. et tunc abbas reſignaui nec eum vltra audiuit. ¶ G ¶ Audiui a quodam fratre apulo. ꝙ cum quidā in quodā monte iuxta vulcanuꝫ vbi dicitur locus purgatorij prope ciuitateꝫ cathen quereret equū domini ſui. inuenit vt ſibi viſum eſt ciuitatem quandaꝫ cuius erat oſtiolum ferreum. et queſiuit a portitore de equo quem querebat. Qui reſpondit. ꝙ iret vſqꝫ ad aulā dn̄i ſui qui redderet eū vel doceret. Et adiuratus ab eo portitor ꝑ deum ꝙ diceret ei quid ageret. dixit ei por titor. ꝙ caueret ne comederet d̓ aliquo fer culo qd̓ ei daretur. Videbatur ei ꝙ vide bat per vicos illius ciuitatis tot homineſ quot ſunt in mundo de omni gente. et ar tificio. tranſiens per multas aulas venit in quandam vbi vidit principem ſuis cir cumuallatum. offerunt ei multa fercula. Exempla. nō vult de eis guſtare. oſtendunt̉ ei quat tuorlecti ⁊ d̓r ei. ꝙ vnus eoꝝ erat dn̄o ſuo paratus. et alij tres trium feneratoꝝ. et di cit ei p̓nceps ille. ꝙ aſſignabat die dn̄o ſuo talem ꝑemptoriam. ⁊ tribus dictis fenera toribus. alioqͥn venirent inuiti. et dedit ei ciphum aureum cooptuꝫ oꝑculo aureo. dicit̉ ei ne illum diſcooperiret. ſed illum in huius rei interſignum p̄ſentaret domīo ſuo. vt biberēt de potu ſuo. equus ſuus ei reddit̉. implet iuſſa. ciphus aperit̉. flāma ebullit. in mari cuꝫ cipho proijcit̉. mare in flāmat̉. ¶ H ¶ Cum quidam capellāꝰ apud nouū caſtruꝫ in dioceſi lauſan. ⁊vil helmus noīe. qui etiam ſanctꝰ modo dici tur ꝓpter miracula multa q̄ dn̄s d̓r ꝑ euꝫ feciſſe. eſſꝫ in domo ſua ſuꝑ lacu maximū et q̇dam miles q̇ erat cum eo quereret ab eo. cur ſe affligeret. imo quaſi occideret. ie iunijs. cilicijs. et lacrimis. cum aſſertione dixit. ꝙ vellet eſſe vſqꝫ ad diem iudicij ī tan to igne qͣntus erat lacus. et eſſet ſecuruſ ꝙ poſſet euadere cum omni penitentia ſua. vel ignem inferni vel purgatorij. Et refere bat qḋdam exemplum. Ꝙ cum q̇dam la tro fugaretur ab hoſtibus ſuis. videns ſe nō poſſe euadere proſtrauit ſe in cruce et dixit. ꝙ bene morteꝫ promeruerat. qꝛ deū offenderat. flebat pro hoc. confitebatur ſe peccatorem. et rogabat eos vt eum de eo vindicarent. exponendo membra marti rio. Quidaꝫ aūt erat heremita prope qui multis annis maxima penitentiā egerat. cui reuelatum eſt ꝙ angelus cuꝫ laudibꝰ in celum illius latronis animā deportarꝫ Qui nō egit deo gratias. ſed indignatur hoc dicens apud ſe. ꝙ poſtqͣꝫ ſe expoſuiſſꝫ omnibꝰ flagicijs ſimiliter in fine peniterꝫ et ſic ei fieret vt latroni. Et cum ad ſeculū rediret tranſiens aquam de ponte cadēs ſubmergitur. et a demonibus in infernuꝫ proijcit̉ ¶ I ¶ Item cum beatus Mar cialis vnus de. lxxij. diſcipulis gentē lemo nicenſiū conuertiſſet cum duce eoꝝ. et. xv. milibꝰ militum vna die baptizatoꝝ. cum rediſſent de roma vbi beatum petrum vi ſitauerant. et logiaſſent iuxta quēdaꝫ flu uium cum filius cuiuſdam comitiſ picta uien̄. in flumīe ſe balnearet. a dyabolo op primitur et extinguitur. Et cum inueniri nō poſſet. beatus marcialis rogatus veīt ad fluuium adiurans demones qui hoc fecerant. vt viſibiliter appareant et defun ctum reddant Cunc exierunt de flumnie tres demones quaſi ethiopes fuligine ni griores. manibus et pedibus terribilibꝰ. oculis cruentis. capilli totum corpus te gentes. per os et ꝑ nares igneꝫ ſulphureū emittentes. loquendo vocem coruinam emittentes. Et cum iuſſi dixiſſent nomina ſua et officia ſua. p̄cepit ne alicui nocerēt. ſed deſerta peterent. Suſcitauit iuueneꝫ qui narrauit quomodo eū demones ſuf focauerunt. Cunqꝫ raperent eum ⁊ vellēt cathenis conſtringere. angelus domini eripuit eum oſtendens ei ignem purga torij. et penam multiplicem eius. Et cum duxiſſet eum ad portam paradiſi et d̓mo nes pro eo multipliciter litigarent. venit vox de celo precipiens vt ad corpus redi ret. et reſurgeret. et adhuc ſedecim annis viueret. Quibus dic̄tis ſe totondit. et ſic̄ eum angelus docuerat. in mirabili abſti nentia remanſit. et beato marciali poſtea adheſit. Item de horrore demonum de qͣ ſupra. ¶ K ¶ Audiuia fratre remeio viro perito et religioſo. qui aliquando fu it prior prouincialis fratrum p̄dicatorū. in prouincia prouincie. ꝙ cum beatuſ do minicus illas nobiles dominas quas ab hereticis manicheis rapuerat. in mona ſterio fani iouis congregaſſet ⁊ ſciret deo reuelante multas earum temptari d̓ hoc ꝙ dimiſerant hereticorum conſortium. cum ipſe predicaſſet eis in eccleſia de ſer uicio dei ⁊ dyaboli. ⁊ quomodo ẜuierant dyabalo in errore illo. aliquas illaruꝫ no bene firmatas in propoſito perſiſtendi ī fide ait. et ego rogo dominum. vt vobis oſtendat cui domino ſeruiuiſtis. Tūc de campanili ſub quo erant. ꝑ foramē corde exiuit catus teterrimꝰ excedens magnitu ¶ Exempla. dinem aliorū. Quod foramen ita artum erat et lapideum vt vix corda inde deſcen deret. ⁊ ſubito proſilijt in medio eorum. Cuius aſpectu et horrore ita fuerūt ꝑterri te ꝙ vix viuerent. Cunc beatus dominicꝰ adiurauit eū ꝙ ab eis omnino recederet. nec eas ſuꝑ hoc de cetero infeſtaret. Quo dicto catus dictꝰ ſaltans ad cordaꝫ redijt eo modo q̇ deſcenderat per ideꝫ foramen eis videntibꝰ per qd̓ vix aer modicꝰ cum dicta corda videret intrare ¶ L ¶ Ꝙ aūt miſſa ⁊ ſacre euchariſtie oblatio profi ciat exiſtentibus in purgatorio patet ml̓ tis exemplis Greg. dyal̓. xxiij. dicit ꝙ cum due ſanctimoniales ſeruum dei qui ſib miniſtrabat exteriora. tumide pro nobili tate carnis. multis contumelijs afficerent beatus benedictus hoc audiens manda uit eis. Corrigite linguaꝫ veſtram alioqͥn excommunico v̓os. Quam ſententiaꝫ vt dicit Greg. non intulit proferendo ſed in tentando. Quibus non correctiſ. ſed defū ctis. cum dyaconꝰ clamaret. qui non com municat det locū. nutrix earū de ſepulcriſ ſuis videbat eas ſemper egredi. Qd̓ audi ens beatus benedictuſ eas abſoluens ob latōnem dedit pro eis. eam precipiēs im molari. qua immolata non ſunt vlterius viſe egredi. quas ex hoc patet communio nem recepiſſe per ſeruū dei vt dicit Greḡ. ¶ M ¶ Itē dicebat petrus cluniacen. abbas ꝙ qͥd̓am ſacerdos conſueuerat ſin gulis diebus anni celebrare Requiē eter nam pro mortuīs. Qui cum accuſatꝰ eſſꝫ apud ſuum epiſcopū ſuſpendit eū ab of ficio. Cum autem epiſcopꝰ in qͣdam ma gna feſtiuitate iret ad matutinas trāſiēs per cimiteriū viſū eſt ei ꝙ omneſ mortui qͥ erant in cimiterio ſurgerent contra illum ſub illo ſcēmate cuiꝰ officij fuerant in mū do dicēteſ. Iſte epiſcopꝰ nullas miſſas no bis dat. in ſuper ſacerdotem noſtrū abſtu lit nobiſ. ſed certe niſi emendauerit morie tur Qui non ſolū ſacerdotē abſoluit īmo pro mortuis celebrauit. ¶ N ¶ It̓ dyal̓. in par iulꝰ m nachꝰ ſine licentia viſitaſſꝫ parentes et ſine bene dictione. mox defūctꝰ eſt ibi ⁊ ſepultꝰ. ſed ſequenti die eū extra inuenerūt. ⁊ hoc quo tiēſcūqꝫ eū ſepeliebāt inueniebāt eum ſe quenti die extra. Parentes eius recurrē tes ad beatū benedictū accipiūt ab eo ſa cram cōmunionem. vt eam cū omni reue rentia ponant ſuper pectꝰ defūcti. ⁊ ſic ſe peliebant. qd̓ faciūt nec vltra reijcitur. O ¶ Item dicit̉ ꝙ cū q̇dam epus geben. faceret piſcari in lacu. extraxerunt piſcato res maximū aceruuꝫ glaciei in eſtate. de qͣ audierūt exire vocem plangentis. Poſt adiuratōem reſpondit vox. ꝙ erat anima cuiuſdaꝫ piſcatoris. in purgatorio graui ter afflicta. et rogauit epiſcopuꝫ ꝙ pro ea celebraret. habens glaciem ſub pedibꝰ vſ qͣꝫquo eſſet reſoluta. et tūc ſciret eam libe ratam eſſe. Quod et ip̄e fecit. ¶ P ¶ Itē dyal̓. lvij. dicit Greḡ. ꝙ dū felix p̄ſbiter ad lauandum ad balnea veniret. inuenit ibi ignotum hominem ad eiꝰ obſequiū p̄pa ratu. qui eum diſcalceabat. ⁊ veſtes ab eo accipiebat. et amminiſtrabat. Cum auteꝫ hoc pluries feciſſet veniens ad balnea du as coronas panum ei detulit. quas cum balneatus ei offerret. dixit ſe illo pane nō indigere. quia fuerat dn̄s illiꝰ loci. ibi pro culpis ſuis grauiter torqueret̉. ſed roga uit eum ꝙ pro eo in altari omnipotēti d̓o offerret. et ſciret ſe exauditum. ſi eum redi ens non inueniret. et hoc dicto diſparuit. Dictus autem preſbiter ꝑ ſeptimanā in tegram pro eo ſe affligens. et ſingulis die bus ſacrificiū offerens. eundem rediens ad balnea non inuenit. ¶ Q ¶ Itē dyal̓. lviij. In monaſterio beati Gregorij fuit q̇ dam monachꝰ iuſtꝰ nomine. q̄ grauiter i firmꝰ tres aureos qͣs abſconderat frī ſuo carnali tradidit. Qd̓ ſciens btus greḡ. pra cepit ne aliqͦs fratrū moriēti aſſiſteret. ſed frater ſuus ei cauſam hꝰ rei diceret. vt in morte dolor eius animū trāſuerberaret. qd̓ cū frater eiꝰ ei dixiſſet grauiter pro cō miſſo dolens ⁊ gemens in ip̄o dolore quē habuit ꝓ commiſſo mortuꝰ eſt. queꝫ fecit ¶ Exempla. beatus gregoriꝰ in ſterquilinio ſepeliri et tres aureos cum eo proijci a fratribus di centibus. pecunia tua tecum ſit in perdi tionem. triginta diebuſelapſis p̄cepit bt̄s gregoriꝰ defūcto ꝯpatiens. vt in ſingulis diebus vſqꝫ ad triceſimā pro eo celebrare tur. Quod factū eſt. et die triceſima appa ruit defunctus fratri ſuo carnali. Qui cū quereret quomodo eſſet ei. ait. Vſqꝫ mo do male fuit mihi. ſꝫ modo bene. quia ho die receptus ſum ad cōmunionē. Quod referens fratribus iſte ignorās quid egiſ ſent. computantes dies inuenerūt ꝙ dies eſſet in qua triceſima oblatio ꝓ eo fuerat immolata. ¶ R ¶ Item in vita marie di gni quā ſcpͥſit magiſter iacobuſ de vitria co tuſculanen̄. epiſcopꝰ dicitur ꝙ cum di cta maria deuotiſſime oraret. vidit infini tam multitudinem manuū ad eam dire ctam et cōiunctarum ad inuicem. Seq̄n ti die cum tranſiſſet per cimiterium vidit eaſdem manus abimo cōſcendere. quaſi vellent eam detinere. Ad quaꝝ viſionem ꝑterrita fugit ad eccīam rogans dn̄m. vt intimaretur ei quid hoc ſibi vellet. Tunc dictum eſt ei. ꝙ erant anime exiſtentes in purgatorio que oratōnes eius petebant. in quibus multum beneficiū recipiebāt. ¶ S ¶ Item in prologo eiuſdem vite d̓r ꝙ quedam mulier defuncta ad preces ali quoꝝ de pena purgatoria reuocata ad vi tam vt penitentiam hic compleret ita aff fligebat ſe ꝙ in ſepulcris habitabat. ī niue et glacie et igne ſe inuoluebat. que cuꝫ hic penitentiam feciſſet. hoc donuꝫ habuit vt frequenter extra ſe raperetur ⁊ animas in purgatorio conduceret. et per purgatori um ſine aliqua leſione tranſiret. ¶ T ¶ Itēdicitur ꝙ cum quidam ivilhelmꝰ archidiaconus pariſien̄. eſſet legatus ī ter ra albigien̄. et quidam miles ſtrenuus ꝑ feciſſet ibi ſtrenuiſſime quadrageſimam. ⁊ terra remaneret in ꝑiculo. nec vellet pro aliquo ſtipēdio ibi remanere. dixit ei lega tus ꝙ auctoritate dei ⁊ pape et eccleſie cō cedebat patri ſuo defuncto indulgentiam et ip̄e pro eo per aliaꝫ quadragenam ſuſtineret laborem ibi. quod fecit miles. qͥ bus completis pater eius apparuit ei lu ce clarior. gratias ei agens pro ſua libera tione. ¶ U Legitur in vita ſancti Se uerini colonien̄. archiep̄i. de quo fit men tio in vitā ſancti martini. ꝙ poſt mortem apparuit illi archidiacono ſuo. qui audi uit in tranſitū dicti beati martini voces cum eo indutus pontificalibus. habens nubem ſuper caput eius ſtillanteꝫ ei gut tas igneas ſuper caput. Qui cum quere ret quare hoc pateretur cum ſanctus cre deretur. reſpondit eo ꝙ horas ſuas negli genter dicebat. quia cum famuli ſui inter horas ſecularia negocia ingerebant eis ī tendebat. nec horas cum ſuis clericis tuc dicebat. Et cum quereret ſi eſſet illa pena magna. cecidit vna gutta ſuper brachiuꝫ eius comburens ei carnem vſqꝫ ad oſſa. Qui cuꝫ eiularet pre vehementia doloris ait ſanctꝰ. Noli timere. nunc videbis quā ta poſſum apud deum. et eleuauit manu et in ſigno crucis ſtatim curauit eum. X ¶ Narrauit frater petrus dictus re men. epiſcopus poſt agen̄. Ꝙ quidā fra ter religioſus valde dictus frater matheꝰ hiſpanus apparuit cuidam fratri pꝰ mor tem in clara facie dicens. ꝙ poſt mortē de tentus fuerat per quattuordecim dies in purgatorio. et cū quereret cauſam huius frater dixit. ꝙ hoc fecerat negligentia illo rum fratrum qui miſſas et ea que ipſi de bebant n̄ ita cito ſoluerant vt debuiſſent. et monebat fraties ſuper hoc ammonen dos. vt cito ſoluerent. ¶ Y ¶ Item dici tur in hiſtoria Karoli magni. ꝙ quidam miles moriens in exitu hyſpanie de roce uax dimiſit equum ſuum cuidam nepoti ſuo vendendum. et pauperibus erogan dum. Quem nepos videns bonum ſibi retinuit. Cum autem ille peregiſſet peni tentiam ſuam in purgatorio apparuit ne poti ſuo valde pulcer dicens. ꝙ nō im pune ferret. ꝙ pro retentione eius legati eum tantum in purgatorio dimiſiſſet. ¶ Exempla. In craſtino cū ip̄e iret ſuꝑ equuꝫ multis videntibꝰ ⁊ miratibꝰ infiniti corui ⁊ fere eū lacerauerūt ⁊ occiderūt ¶ L ¶ Dici tur ꝙ q̇dam miles fuit raptor ⁊ flagicio ſus. q̇ ad inſtantiaꝫ vxoris ſue que valde deuota erat veīt ad ꝯfitendum ep̄o ſuo Qui cū reus eſſet multoꝝ homicidiorū et alioꝝ ſceleꝝ. nec vellꝫ ire romā vel aliā pniam facere ꝯdignam. ait ep̄s ꝯfiſus d̓ dn̄o. ꝙ in facto ſuo aliqd̓ conſiliū deberꝫ apponere. Tu inq̇t q̇ tot noctes ī ſeruitio dyaboli vigilaſti. velles tu ſaltē h̓ modi cum facere. ꝙ ꝑnoctem integrā in dei ſer uitio in eccīa vigilares. nulli alij loquēs vel intendēs niſi deo et ſanctis eꝰ. rogan do eos pro tua ſalute. et hoc ſoluꝫ tibi in iūgimꝰ ꝓ remiſſiōe oīm peccatoꝝ tuoꝝ. Ille cogitanſ de bono foro qḋ ſibi fiebat et de leuitate ⁊ breuitate dicte pn̄īe. hanc gratanter accepit. Quem ep̄s in eccīam introduxit. firmans hoſtium. et precepit ne oīno vſqꝫ in mane alicui loqueretur. niſi vt dictum eſt vſqꝫ q̄ ip̄e ad eū rediret facto mane. Cum autem circa mediam noctem miles coraꝫ crucifixo in pace vi gilando oraſſet. ecce quedam claritas in cepit ꝑ eccleſiaꝫ fulgere quaſi ſi dieſceret dyabolo ꝓcurante. et viſa eſt porta aper ta. et homines ⁊ mulieres quaſi ingredi entes ad orandū. Incepit audire qͣſi ſtre pitus quadrigaꝝ multarū. et viſum fuit ꝙ intrarent eccīaꝫ mercatores q̇ dixerūt ei. ꝙ miſſi eſſent ab vxore ſua. qꝛ mercato res erant ducentes multas quadrigas. et volebant euꝫ habere pro guidaio ⁊ cō ductore ꝑ terram vicinam. et dare ſibi d̓ pecunia ſua ad beneplacitū ſuum. Cum autem videretur ei ꝙ dies nō ita cito de beret eſſe. et ꝙ nec ep̄s ad eum venerat. co gitauit apud ſe ꝙ nullo modo ſuaꝫ peni tentiam frangeret. Cum autem illi ſolli citarent eum qualiter eis reſponderet. ⁊ ip̄e immobilis oraret. indignanteſ receſ ſerunt. et quaſi ad domū eius exeuntes adducunt ei vnum dyabolum in ſpecie vxoris tranſfiguratum. et aliuꝫ in ſpecie pueri ſui paruuli quē maxime diligebat quem portabat intbrachia mater. ⁊ dixit ei vxor. Dn̄e q̇d reſpondebitis iſtis mer catoribuſ. modo iuſte poteſtis lucrari qͣ ſolebatis aliena rapere. Similiter puer pomū ei porrigebat et ei applaudebat. et loquebatur balbutiendo. Cum autē nec per hoc ſtupens ſe moueret aut loquere tur eis. incepit vxor flere. et ſe miſeraꝫ di cere pro viro ſuo qui loquelam amihat et ſenſuꝫ. Et cum nec ſic loqueretur. mu tant ſe demoneſ in ſimilitudinē epiſcopi et clericoꝝ et veniunt admilitē. Ille fictꝰ ep̄us cum clero ſuo dicenſ. Bn̄dicite fili benedicat tibi dominus. quomodo fuit tibi. et huiuſmodi. obſtupuit miles et he ſitans diu ſi reſponderet. quia non vide batur ei nox trāſiſſe. rogabat intra ſe do minum. ne deciperetur. et deliberauit ſe primo ſignare qͣꝫ loqui. Quod cum face ret confuſi demones inuertunt ſe inhor ribiles ſpecies. militem verberantes vſ qꝫ ad mortem. et eum acerrime torquen tes. Cum autem ad crucifixum oculos leuaret. et ieſum crucifixum ⁊ matrē eiꝰ in ſuum adiutorium inuocaret. confuſi cum maximo ſonitū fugerunt. Mane autem facto aperiens portas epiſcopuſ venit ⁊ inuenit eum quaſi mortuū. Qui reuerſus ad vires retulit qualiter ſibi fue rat. Et cum epiſcopus diceret ei. ꝙ ei ali am penitentiam non iniungeret. ille ī ar tiſſima penitentia permanſit dicens. ꝙ magis vellet mori qͣꝫ demonibus tā cru delibus ſeruire de cetero. vel in manꝰ eo rum cadere. ¶ In vitis patrum dicitur ꝙ quidā migrans redijt ⁊ flebat dicens ſe audiuiſſe infinitas voces flentium et dicentium. Ue nobiſquia non fleuimꝰ Et dicebat idem. ſi poſſibile eſſet. ꝙ ho mines viderent aduentum iudicis. ce los ſciſſoſ. deum iratum. et ea etiam que precedent iudicium. totus munduſ mo reretur. quod patet in hoc ꝙ omnes ho mines ante aduentum morientur. ¶ Exempla. ¶ Exempla de iudicio et accu ſatione ſanctoꝝ Ca. IIII ¶ A Uidam ſcola ris cum adamaſſet quandā anteqͣꝫ iuiſſꝫ ad ſcolaſ. cedēs de eis. cum illa ſollicitaret eū veni mecum ait. et duxit illam in medio foro et dixit ei. Hic para te vt agaꝫ ꝙ vis Illa dixit. non hic vbi videret nos homī nes. ſed in domo. Reſpondit. Si tu non vis hic propter homines. nec ego in do mo propter deum. et celeſtem curiam. q̄ me videret. Item ad illud pertinet exem plum de thaide meretrice. ⁊ pannicio ſu pra de ſpeciebus timoris. ¶ B ¶ Di citur ꝙ cū q̇dam barbitonſor ſinguliſan nis feſtum faceret beati nicolai. reficienſ clericos aliquando cū deficerent eī car nes ad hoc neceſſarie. furatus eſt porcu cuiuſdam vicini ſui. cogitans cū diues eſſet ꝙ non eſſet peccatum. Queꝫ cū nol let deus ſic decipi. venit ad eum in ſpecie cuiuſdam hominis. quaſi pro radenda barba ſua. qui cum vellet ei collū primo madidare. inuenit collum plenum ocu lis. Et cū reſiliret pre ſtupore. et quereret quid hoc eſſet. ait illi dominus. Ego ſuꝫ ille qui video ante et retro. et vndiqꝫ. qui bene vidi quando in tali hora. ⁊ in tali lo co furatus es porcum talis hominis. ſꝫ reſtitue ne damneris. quia immolantis exiniq̄ oblatio eſt maculata. Ecc̄. xxxiij. e Et hoc dicto diſparuit dn̄s. ¶ C ¶ Iteꝫ in paſſione beati ypoliti legitur. ꝙ deciꝰ et valerianus prefectus traditi ſunt bea to laurentio et ypolito cruciandi. qͥ eos torſerant et occiderant. Dicitur autem ibi. ꝙ cum decius imperator et valeria nus prefectus de curru aureo deſcende rent in theatrū poſt paſſionem beati lau rentij et ypoliti. vt chriſtianos iudicaret et ſupplicijs interficerent. ſubito arreptꝰ a dyabolo decius clamauit. Ypolite ca thenis aſperis ducis me. Valerianꝰ cla mauit. Olaurenti cathenis igneis me trahis. Qui ſtatim preſente decio expira uit. Decius autem per triduū grauiter afflictus et vexatus a dyabolo mortuuſ eſt. Ad idem eſt ꝙ dicit Greg̓. dyal̓. xxxj. de hoc ꝙ quidam heremita vidit iohan nem papam. et Simacum patricium. quos ſcꝫ iohannem in carcere theodori cus rex affligendo occiderat. ⁊ aliū ferro trucidauerat. ſcꝫ Simacum. ducentes dictum theodoricum regeꝫ vinctum ca thenis proijci in vulcanuꝫ. De hoc habe tur etiam ſupra capl̓o. ij. C ¶ D ¶ Iteꝫ in paſſione ſancti Georgij. cum dacianꝰ rediret de martirio beati Georgij cuꝫ ſo cijs ſuis. igne de celo miſſo ſunt conſum pti. Et notandū ꝙ mali virga ſūt et bacu lus quo dominꝰ flagellat bonos. iuxta illd̓ yſa. x. a. Ve aſſur. Virga furoris mei aſſur. et baculꝰ meuſ eſt ip̄e. Sicut pater poſtqͣꝫ virga verberauit filiū ſuū. ad pla candū eū dat ei virgam quā verberatꝰ ē in manu vt de ea faciat volūtatem ſuam et ſe de ea vindicet. fragendo et in ignem proijciendo. Ita deus in manꝰ ſanctorū ponit malos. per qͣs ip̄e tanqͣꝫ virga fla gellauit bonoſ. vt eos in igne īferni ꝓijci ant. et eos ad volūtateꝫ ſuam flagellent Mal̓. vlt̓. Saliētis ſicut vituli ⁊ calcabi tis impios. ⁊cͣ. Vnde de h̓ elegans ponit exemplū Gre. dyal̓. jͣ. de rege vandalorū. cui viſū fuit de nocte ꝙ raꝑet̉ ad iudiciū et ꝙ videret iudices ſedentes in tribuna libꝰ cōtra ſe iudicantes. et flagellū qd̓ ac ceperat repetentes. int̓ qͣs vidit paulinū ep̄m. q̄ cū dediſſet pro captiuis q̇cq̇d ha buerāt. dedit ſe captu pro filio vidue libe rādo. ⁊ factꝰ ē ortulanꝰ generi regis van daloꝝ. cui mortē dicti regis p̄dixit. et ille regi. Qui mortuus eſt vt paulinꝰ ep̄s p̄ dixit. et flagellū potentie ꝑ quā multos bonos flagellauerat reddidit. et potens potent tormēta paſſꝰ ē. ⁊ ip̄e datꝰ ē ſāctis qͣs torſerat ad torqͣndū ¶ E ¶ Itē nota ꝙ ſi tam ſci hoīes. ⁊ innocentes ⁊ virgīes vt fuit ioh̓es. Apoc̄. jͣ. ei Daniel eiuſdem ¶ Exempla. .viij. et. x. viſo vnico angelo quaſi mortui ceciderūt. cum mitterentur ad eoꝝ ꝯſola tioneꝫ. quid facturi ſūt pctōres in iudicio vidētes tot ſanctos ⁊ angelos miſſos ad eoꝝ deſolatōnem ⁊ ꝯdemnatōnem. ¶ 3 ¶ Iudicabit dn̄s ẜm intentiōes ad exem plum cuiuſdā iudicis. coraꝫ quo venerūt due mulieres de vno globo fili. quelibet dicebat ꝙ globus ſuus erat. Tunc iudex queſiuit a qualibꝫ cum quo inchoauerat globum. Altera dixit ꝙ cum carbone ni gro. altera. ꝙ cum panno albo. Cunc iu dex dixit. Reuoluite globum quale fuerit inicium. et reddite filum illi cuiuſ patebit inicium. Inicium boni operis eſt mūda intentio. que lucrabit̉ boni operis globū ſi autem male intentōnis carbo inueniat̉ ibi. iudicabitur opus malum. Math̓. vij Arbor mala. id eſt. intentio mala fructus malos facit. et bona bonos. id eſt. opera bona. Ecc. xj. In fine hominis denudatio operū eius. ¶ G ¶ Legitur ī vitis patrū ꝙ quidam rex bonus habuit quendā mi litem in armis probū. ſed in moribꝰ et vi ta corruptū et reprobū. Frequenter āmo nitus in ſanitate contemnebat ſe corrige. Cuꝫ autē improuiſa infirmitate feriretur a rege viſitatur. ad penitendum et ꝯfiten dum monetur. Qui hoc renuit dicēs. ꝙ hoc videretur facere ex timiditate cordis et reſtabat ei ſatiſde tempore ad hoc faciē dum. Cum auteꝫ grauior infirmitas ſuc creſceret. et iudicaretur eſſe in ꝑiculo mor tis. adhuc eum rex viſitauit monēs ad pe nitendum. Qui dixit. Odomine mi rex. nimis tarde eſt. cum iam ſum iudicatus et damnatus non poſſum penitere. qꝛ an̄ parum anteqͣꝫ huc ingrederemi. intraue runt domum iſtam duo clariſſimi et ſpe cioſiſſimi. quorum vnus ſedit ad pedes lecti mei. et alius ad caput. et dixerūt. Iſte adiudicatus eſt morti. videamus ſi aliqd̓ ius habeamꝰ in eo. Et vnuſ extraxit librū de ſinu ſpecioſiſſimū. et valde paruulum lris aureis et fulgentibus conſcpͥtuꝫ. in qͣ qui ante lrās neſciebam omīa legi ⁊ ſciet vidi conſcripta aliqua bona licꝫ parua que feceram in iuuentute mea anqͣꝫ mor taliter peccaſſem. Sed cum miro modo exultarem in viſione hoꝝ. ecce duo maxi mi et teterrimi demones intrauerūt. vnꝰ portauit vnū librum magnū ad modum turris. ſcriptuꝫ teterrimis litteris. in quo vidi ſcripta omīa peccata et flagicia mea ⁊ dixerunt demones angelis qui aſtabāt Quid hic facitis cum in eo nulluꝫ ius ha beatis. cum liber veſter iam ex annis mul tis nihil valeat. ſed noſter preualeat. Tūc angeli reſponderunt. ꝙ verum dicebant. recedamus et ſibi adiudicatū dimittamꝰ quod fecerūt. Extunc duo dicti demoneſ habētes gladios mortis ſcindūt me. vnꝰ exparte capitis. alius ex parte peduꝫ. ecce percutiunt ſuper oculos et pedes. et ami ſi viſum ⁊ pedes. et ſic accedentes vſqꝫ ad cor. ſubito eum occiderūt. aīaꝫ rapuerūt. et in infernū deportauerunt. ¶ H ¶ Cū quidam pater ſectans tabernas filiū par uulum duceret ibi ſecum. factus grandis ita aſſuetus ludis ē et tabernis. quod no poterat retrahi. et furabatur primo patri. poſt vicinis q̄ ibi expenderet. Nec pater ſuus pͥmo corrigebat eum. Et cum factuſ eſſet magnus fur et iudicatus duceretur ad ſuſpendium. rogauit ꝓ d̓o vt aduoca ret̉ ei pater ſuus. Qui cum veniſſet et fle ret. rogauit eum filius vt oſcularetur euꝫ. et remitteret ei iniurias. Quod cum fa ceret pater ita momordit illū filius vt am putaret ei naſum cum labio. Et cū de hoc argueretur ait. ꝙ melius debuiſſet euꝫ oc cidere ſi potuiſſet. quia n̄ ip̄i baiuli. ſed ip̄e pater eum ad ſuſpendium ducebat. qͥ euꝫ non corripuerat. ſed potius exemplo ſuo corruperat. Et dicitur ꝙ dimiſſus ob hoc vitam ſuam correxit. ¶ I ¶ Audiui de quodam epiſcopo quem aliquando ego vidi. ꝙ cum egrotaret apparuit ei dyabo lus dicens. ꝙ citabat eum ſummus papa per eum. et aſſignabat ei dieꝫ qua ei nomi nauit. in qͣ vt dicebat oportebat eū rōem reddere de amminiſtratione ſua. Cui die ¶ Exempla. aſſignata viſum eſt ꝙ ip̄e traheret̉ in cau ſam coram papa. et ꝙ dyabolus q̇ ei appa ruerat contra eum de eo petebat ius a pa pa. de āminiſtrationibus ſuis qualitam miniſtrauerat in officio prioratus quem ante habuerat. et qualiter in officio abba tis. tertio in officio epiſcopi. Fuerat enim niger prior. abbas albus. et tandem erat ep̄us. Cum aut requireretur de officio pͥ oratus. et neſciret de eo ratōnem reddere queritur ratio de abbatis officio. in qua rōne magis deficiebat. et maxime poſt in rōne epātuſ. Cum aūt in ea omīno defice ret. et peterēt aliam diem ſibi aſſignari. al legans ꝙ nō fuerat in rōne dicta ꝑmedi tatꝰ. aſſignatur ei alia dies peremptoria. illi valde ꝓxima in qua debebat iudex ꝓ cedere ad ſententiā diffinitiuā. Cum autē pro hoc eiularet fortiter ad clamoreꝫ eiuſ conuenit familia eius. Cum hec dicta ſuc confeſſori indicaſſet et pluribus alijs. die ſequenti apparuit ei dyabolus qui pͥus et apparuerat. vrgens eum ad reddendā ra tionem. veniendū coram ſummo iudice. Qui cum ſe nodum paratum clamaret. et eius aſpectum horreret. et dyabolꝰ euꝫ magis purgeret. inuitis omībus aſtanti bus ſurrexit de lecto in quo iacebat. volēſ fugere. et demone effugere. Cum autē fu geret cū impetu impegit in columnaꝫ pe tens inducias. et eliſo in ea capite cecidit et expirauit. ¶ K ¶ Audiui ꝙ cum q̇dā frater noſter p̄dicaſſet in quadam ciuita te tuſcie. et cuꝫ q̄ affuerant recitarent v̓ba eius. et ꝯmendarent p̄dicatōnem eiꝰ. au diens hoc q̇dam demoniacus q̄ ligatꝰ te nebatur ibi ait. īmo potius dyaboluſ per eum loquebat̉. Ohomīes iſte frater nihil dixit ppl̓o ad comꝑatōnem huius qḋ ego predicarem. ſi populo mihi loq̄ ꝑmitteret̉ Si aūt ppl̓m ꝯuocaueritis ꝓmitto vobis ꝙ veritatem p̄dicabo. et in nullo mentiar et ꝙ in pace me habebo nullū oīno ledēs. Cum aūt ſuaſu aliquoꝝ ppl̓s aduocatus veniſſet. incepit retexere hiſtorias ml̓tas et de caſu ſuo. et hoīs. et qūo multos miſe rat deꝰ in mundū p̄dicatores. ꝓphetas. fi lium ſuū. apoſtolos. martires. ꝯfeſſores. p̄dicatores. et minoreſ. ⁊ ne aliqͥd omittat deus de ꝯtingentibus noueritis ait me eē dyabolum. q̇ vobis compellor veritatem p̄dicare. vt deuſ magis habeat in die iudi cij quid vobis improperet. et vn̄ vos ego magis accuſeꝫ. et vobis obijciat̉ per ip̄os dyabolos veritatem vobis p̄dicatā fuiſ ſe. Et vt vere dyabolū me ſciatis. ecce egre dior. Et exiuit cū magno ſonitū ab obſeſ ſo partem domus ſecū ferenſ. CL ¶ Di citur ꝙ accidit in theutonia ꝙ q̇daꝫ archi diaconus ambiens epatuꝫ. inſidiabatur ep̄o ſuo bono viro et ſeni quo euꝫ occide ret. Et cum ꝯſueuiſſet dictꝰ ep̄s venire ad matutinas. et ꝑ̄uenire alios ad ſalutāda btam v̓ginem. et intrare ꝑ quandam por tam veterem. collocauit archidiaconꝰ la pidem ſuꝑ portam dicta. ⁊ veniens ep̄ūs vt ꝯſueuerat. et aperiens portam lapide cadente excerebratur et morit̉. Archidia conus cum multo labore obtinet ep̄atuꝫ Cunqꝫ ꝯfirmatꝰ gaudens obtineret et fa ceret ꝯuiuium receptōnis ſue. quidaꝫ pͥn ceps ſeruiens in menſa coraꝫ eo flexis ge nibus ſubito rapitur ante tribunal ſūmi iudicis. et videt ibi beatā virginem cū in numera multitudine ſanctoꝝ et angeloꝝ adducentem dictum epiſcopū portanteꝫ cerebrum ſuum in manibus ſuiſ. Et dixit beata virgo. Fili adhuc recente ſanguine et vulneribus et cerebro. huius mei mili tis cuius hec ſunt vulnera. hic ſanguis. h̓ cerebrum. crudelis et proditor homicida gaudet ſe obtinere pontificalem eꝰ digni tateꝫ Rn̄dit dn̄s. Quem mittam et quis ibit nobiſ. Tunc beata virgo ait. Ecce hic ſeruitor ſuus. Cui dn̄s precepit ſub pena mortis. vt citet dominū ſuum ꝑemptorie vt cito veniat coram eo. de tam nefando crimine reſponſurus. et ei cauſam coram omnibus exprimat. Qui ſtatim rediens turbatus infremuit. tremuitqꝫ. ⁊ cultellu quem tenebat ad ſeruienduꝫ ꝓiecit ama riſſime flens. Rogatus ab omnibꝰ. ⁊ etiā Exempla. ab ip̄o ep̄o cām pandit. Qua audita ep̄s ſubita morte ꝑcuſſus ibi corā omībꝰ mor tuus eſt. ¶ M ¶ Item ꝙ angeli accuſāt pctōres oſtendit̉ in viſione eulogij h̓emi te. de q d̓r in vitis patrū. Ꝙ cum aliquā do veniſſet de heremo ad qͣndaꝫ ciuitateꝫ ꝓximam ad vendendū cōphinos qͣs fece rat nec inueniret hoſpitiū in ciuitate p̄di cta. collegit ſe in angulo qͥdam iuxta viaꝫ vbi orabat. Facta nocte ꝓfunda venit hō ad eum cū laterna querens q̇d ibi faceret Quod ab eo audiens ducit euꝫ ad hoſpi tiū cū maxima hilaritate ⁊ caritate euꝫ ſu ſcipiens et tractans. et ei largiter mīſtrās Qui admirans caritateꝫ dicti hoīs adiu rauit eū vt ei diceret vitam ſuam. Qui re fert ſe eſſe latomū. et ꝙ lucrū ſuū diuiderꝫ in tres ꝑtes. De vna ip̄e et familia ſua vi uebat. Scd̓am in oblatōes ⁊ alias elemo ſinas erogabat. Tertiam ad hoſpitalitatē viroꝝ religioſoꝝ reſeruabat. Cum aūt re diſſet ad cellam ſuam cogitans qͣꝫ bonuſ eſſet diſpenſator hoſpes ſuꝰ. aiebat apud ſe. ꝙ magnū damnū eſſet qꝛ non habebat magnā pecuniā ad diſpenſandū. rogauit dn̄m vt eius pecuniam multiplicaret. Cū in hͦ ꝑſeueraret mittit̉ ei angelus dicēs. ꝙ forſitan melior eſſet ei mediocris ſubſtan tia qͣꝫ nimie diuitie. Cum heremita nō ac quieſceret. querit angelꝰ ſi vellet fideiube re pro eo ꝙ bene vteret̉ datis diuitijs. Fi deiubet heremita. Cum aūt in mane lato mus iuiſſet ad q̄ndam murū antiquū di ruendū. inuenit caueam plenā aureis de narijs. portat ad domū ſuam. fugit cū au ro conſtantinopolim. acquirit cuꝫ mune ribus grām imperatoris. fit balliuꝰ eius. Et poſt quaſi dn̄s terre factꝰ opprimebat pauꝑes terre. Rapitur heremita ad iudi cium. videt et audit angelos querimoni as offerētes dn̄o de dicto latomo. a diuer ſis angelis. et pro diuerſis malicijs accu ſatur. Dicit iudex vt ꝓ eo fideiuſſor reſpō deat Cum aūt ille ſtupens ac tremens nō audiret̉ a quoqꝫ ⁊ neſciret q̇ ſe verteret. au dit angelos clamantes. Occurrite augu ſta venit. Intelligens hanc eſſe beatā vir ginem proſternit ſe ad pedes eius. Qui p̄ cibus eius obtinet. vt mittatur conſtan tinopolim ad eū reuocandū. Qui cū va dens ibi multotiens attemptas ei loqui. et ſe ingerens verberatꝰ fuiſſet a ſeruis eꝰ quaſi ad mortem. cū non poſſet ei loqui. redit ad cellam ſuam. affligens ſe. ⁊ rogāſ beatam virginem. Qui rapitur vt prius. et audit que ⁊ prius. et etiam plures ⁊ gra uiores accuſatōnes. Uenit beata v̓go vt prius. impetrat ei allegando pro eo apud iudicem. ꝙ liberetur a fideiuſſione. Mo ritur imperator. alius ſubſtituit̉. Qui cū vellꝫ capere dictū balliuū. fugit in barga. pauper redit ad locum ſuum ⁊ officium et ad penitentiaꝫ. ⁊ aſſueta opera pietatis Cum aūt dictus heremita veniret ad ciui tatem cū q̇dam diſcipulo ſuo in angulo ī quo prius latitans orabat. tunc dictus la tomus cum laterna veniens recepit eum vt prius. Ipſe autem incomparabilit̓ gau dens refert omnia facta diſcipl̓o ſuo que priꝰ dicta ſunt ¶ N ¶ Item ꝙ ſancti ac cuſant. audiui a q̇dam epiſcopo ꝙ q̇dam homo in ciuitate turon̄. conſueuerat ve nire ad matutinas maioris eccleſie. et cū viſum fuiſſet ei ꝙ fuiſſet pulſatum. venit ante horam. inueniens portas apertaſ in trat ⁊ orat retro columnam. videt lumen maximuꝫ intrare per eccleſiam. angelos aſportantes thronū lucidum. ⁊ iudiceꝫ ſū mū ſedentem in illo throno. ⁊ angelos aſ ſiſtentes ei. Tunc venit beatus martinꝰ cum multitudine ſocioꝝ accuſantiū quē daꝫ archiep̄m illius eccleſie de multis fla gicijs. ⁊ ꝙ tam indignus auderet occupa re cathedraꝫ beati martini. Citatur. adeſt. indutuſ pontificalibꝰ. ſedens in cathedra accuſatur de omnibꝰ malicijs ſuis. neſcit quid reſpondeat. Tūc dominꝰ quaſi indi gnatꝰ pede ſuo ad accuſatōem beati mar tini ⁊ alioꝝ illum percuſſit. et eum cū ſede euertit. ⁊ poſt viſio receſſit. Ille aūt q̇ hoc viderat ad domū epiſcopi currit. familiā excitat. rogans vt videret quid circa dn̄m ¶ Exempla. ſuū ageret̉. Qui inquirentes eum ſubito mortuū inuenerūt. Ecc̄. x. c. Sedes ducuꝫ ſuꝑboꝝ deſtruxit dn̄s. ⁊ ſedere fecit mites pro eis. ¶ O ¶ Ad hͦ facit exemplū beatꝭ hieronimi qd̓ refert de ſeip̄o in epl̓a ad eu ſtochiū. dicit enī ꝙ dum aliqn̄ ꝯtemeret libros ꝓphetaꝝ ꝓpter ẜmonem incultuꝫ. et totis viribus inſiſteret in ſtudio ⁊ lecti one librorum ph̓oꝝ gentiliū. arripit̉ febre grauiſſima. ⁊ dum crederet̉ mortuꝰ. et ei exequie pararent̉. ſubito ad tribunal iudi cis rapit̉. Et cum quereret iudex cuiꝰ eſſet conditōnis. ait. chriſtianus ſuꝫ. Cui iudex Mentiris. nes chriſtiāꝰ. ſed ciceronianꝰ qꝛ vbi eſt iheſaurus tuꝰ ibi eſt cor tuum Tradit̉ flagellandus miniſtris. Qui cuꝫ inter flagella veniam peteret. ſancti ange li ante iudicem prouoluti veniaꝫ ei impe trant. tali conditōne. ꝙ ſi de cetero libros gentiliū legeret grauiſſime puniret̉. Et cu ip̄e ad hoc ꝑ iuramentū ſe conſtringeret. ſubito reuixit. et cum lacrimis viſa retulit et liuentes ſcapulas ex plagis oſtendit ⁊ in ſacris libris poſtea ardētiſſime ſtuduit ¶ P ¶ Dicit̉ ꝙ q̇daꝫ comes pictauien. fuit qui voluit exꝑiri omnia officia. ⁊ ad vltimū dixit. ꝙ ip̄e omībus alijs prepone ret officiuꝫ mercatoꝝ in nundinis. quibꝰ tradit̉ qd̓ ip̄i volunt. et valde ſplendide vi uunt. Sed hoc ſolū in illo offico erat odi bile ꝙ in fine omīa eis computabant̉ ibi minima. que qͣ nō ſolueret captus detine bat̉ pro ſolutōne. ſic fiet in iudicio. ¶ Q ¶ Refert iohānes elemoſinariꝰ. ꝙ cum pauꝑes eſſent in qͣdam ciuitate ad ſolem. inceperūt dicere q̇ eſſent boni elemoſina rij. ⁊ q̄ nō. Et cū dicerēt ꝙ q̇daꝫ diues erat ibi petrus noīe cꝰ elemoſinā nullꝰ eoꝝ vn qꝫ receꝑat. vnꝰ eoꝝ firmauit ꝙ ab eo exto queret elemoſinā. Qui vadēs ad oſtium eꝰ tam ſepe ⁊ īprobe petiuit. ꝙ ille tedio af fectꝰ ꝓiecit ei panē ſiligineū. ſūptū d̓ maſ ſa q̇ de furno apportabat̉. Quem pauper gaudens defert alijs. ⁊ lucratꝰ ē qd̓ firma uerat. Demū diues dictꝰ egrotans rapit̉ ad iudiciū. in qͣ videt oīa fcā ſua appēdi in vna lance ſtatere. et teterrimos ſpūs oīa facta ſua ei improperātes. ⁊ eū accuſātes. ex oppoſito vidit quoſdā albos ⁊ lucidos dolentes qꝛ nihil inueniebant boni in fa ctis ſuiſ. qd̓ ī alia ꝑte libre ponerēt. Tūc q dā apportauit ſiligineū panē que pauperi dederat. ⁊ poſuit in alia parte libre. ⁊ ꝯpō derauit mala. Tūc dictū eſt ei. Reuertere et auge ad ſiliquā iſtam. alioqn non eua des manus hoꝝ. Qui extunc factꝰ eſt ab ſtinens. pius et miſericors. Et cuꝫ iret ad teloneuꝫ. occurrit ei q̇dam nauta. naufra gus. nudus. rogans eū vt eī veſtem darꝫ. Qui exuta veſte ſua dedit ei. Quam ille vendidit. nō audens eaꝫ portare. propter p̄cioſitatem. Quod audiens petrꝰ flebat ſe indignum vt veſte ſua veſtiret̉ pauper Cui in nocte apparuit dn̄s grās agens in dutus veſte ſua de hoc ꝙ ſic afflictum mi ſeriā ⁊ frigore veſtiuerat. Poſt hoc cepit anhelare ad pauꝑtateꝫ. dicens btos eſſe pauꝑeſ. vendidit cuncta ſua. deditqꝫ pau peribꝰ. excepto vno ſeruo ſuo quē emerat qͣdragīta aureis. Quē vocans iuramētuꝫ eius accepit. ꝙ eiꝰ p̄ceptis obediret. Tūc p̄cepit ei ꝙ euꝫ ad nundinas duceret. et vē deret. ⁊ p̄cium pauperibꝰ daret. iurās ꝙ ſi hͦ non faceret eū ip̄e barbaris venderet. ⁊ ſi eum venderet. eum liberū faciebat. Ob hoc compulſus ſeruus duxit eū in hierl̓ꝫ vendidit eum cuidam argentario. cui ſer uiuit in coquina multis ānis. a ſeruis eꝰ ſepe v̓beratꝰ. ⁊ vituperatꝰ. ⁊ afflictꝰ. ⁊ ip̄e in omībus gratias agebat oroni inſiſtēs ⁊ labori. Dn̄s aūt eꝰ videns eiꝰ patientiā et deuotōnem. dicebat ei ꝙ abiret liber qn̄ vellet. Qui hͦ nolebat. Cum aūt affligeret a ſeruis dn̄i ſui. q̇dam argentarij conſtan tinopolitani agnouerūt eū. Qui videns ſe nō poſſe latere veīt ad portitorē domꝰ ſurdū et mutum. precipiens vt aperiat et curaret̉. Qd̓ ita factū eſt. Ille aūt fugiens nō inuenit̉. ſed viſo miraculo penituerūt ſerui de iniuria illata. ¶ R ¶ In vitis patrum legit̉ ꝙ abbas ſiluanus raptus ī extaſi. et reuerſꝰ amariſſime flebat et dixit ¶ Exempla. fratribus adiuratus ſe raptuꝫ fuiſſe ad iu diciū. vbi viderat multos monachoſ ⁊ ca nonicos regulares ire ad ſuppliciū. ml̓toſ qꝫ ſeculares ire ad dei regnū. ¶ S ¶ Itē dyal̓. xlviij. de quodā fratre antonio noīe maxime ꝯpunctōnis et deuotōnis. cui no cte dictū eſt. paratꝰ eſto. dn̄s iuſſit. migra. Qui cū timens diceret ſe nō habere ſūptꝰ audiuit. ſi d̓ peccatis agit̉. dimiſſa ſūt tibi. Et cum adhuc trepidaret. nocte ſeq̄nti eſt āmonitus eiſdem verbis. die quintā defū ctus eſt. ¶ C ¶ Item in vitis patꝝ. cū ad obitum beati Syſoī multi patres conue niſſent viderūt faciem eiuſ fulgore q̇dam radiantem. Qui dixit eis. Conſolamī frēſ ecce venit abbas antoniꝰ. ⁊ poſt paululū ecce chorus ꝓph̓aꝝ. ⁊ poſt. ecce beati apl̓i. et poſt viſus eſt cū q̇buſdam loq̄. ⁊ cū q̄re rent cuꝫ quibus ait. veniunt ſancti angeli tollere anima meaꝫ. et ſupplico eis vt pau lulum ſuſtineant ꝓpter pn̄īaꝫ. Et cū dice rent pater tu nō indiges pnīa ait. In veri tate dico vobiſ ꝙ nec p̓ncipiū pnīe mee ad huc arripuiſſe recolo. Ex qͣ cognouerunt ꝙ in timore dn̄i eſſet ꝑfectꝰ Anima exeun te totus locus odore repletꝰ eſt ¶ Exempla de morte. ¶ Capi. V. ¶ A tuū. V. de ſa phyra ⁊ anania q̄ credebant diu viuere et recentē pecuni am poſſidere. ¶ Ad idem facit qd̓ dicit btūs Greg. Ep̄s bonifacius cū comederet in domo cuiuſdaꝫ diuitis. venit ad hoſtiū q̇dam hyſtrio ludēs cum ſymia et cymbala ꝑcutiens. Clamauit il le ſanctꝰ. Heu. heu. heu. mortuus ē miſer ille. mortuus ē. ⁊ ego nondū aperui os ad laudandū deū. date eī comed̓e ait. et dum egrederet̉ domū lapiſ ſuꝑ eū cecidit ⁊ expi rauit. ¶ B ¶Ypocras rediens a ſcolis ſciens matreꝫ ſuā nimis deſiderare aduē tum eꝰ. cuius tantam famā audierat. mi ſit ei nunciuꝫ de aduentu ſuo. et ne preni mio gaudio p̄focaret̉. dixit nūcio. vt dice ret eum aliquantuluꝫ infirmari. vt dolor gaudiū temperaret. ¶ C ¶ Item accidi vt audiui nuꝑ in dyoceſi remenſi. ꝙ tres puerriacebant in vno lecto. cū aut maxīa fierent tonitrua. et coruſcatōes. ille qui iā cebat in medio ſurrexit. ſedendo int̓alios duos ad oroem. Quem cū alij irriderent vocantes eū begumiū. et arguer et. ſubito fulgur deſcendens. vtrūqꝫ hinc inde occi dens. mediū orantem nec tetigit nec leſit ¶ D ¶ Vt audiui q̇dam vſurariꝰ dum in extremis laboraret. fecit apportari ante ſe vala aurea ⁊ argentea. ꝓmittenſanime ſue illa. et multo ampliora. vt agros ⁊ do mos ⁊ alia. ſi adhuc cum eo remaneret. et cum magis vrgeret eū dolor infirmitatis ait. Exqͣ non vis mecum morari reddo te dyabolo. Et hec dicens expirauit. ¶ E Saladinus magnus inter ſaracenos fecit ſibi d̓eportari ſudariū ſuū cū videret ſe propinquū morti. et fecit illud claman do deportari. Cantū deportabit ſecū p̓n ceps magnuſ ſaladinus de omībus rebꝰ ſuis. Bern̄. Anguſtum eſt foramen mor tis et de omnibꝰ bonis tuis nihil tecuꝫ de portare poteriſ. Item mundus inexorabi lem ꝯſtituit ianitoreꝫ ſibi.ſ. mortē. qͥ d̓ om nibus q̄ mundi ſunt nihil ſinit aſportari. ¶ F ¶ Item in vitis patrum. cum q̇daꝫ ſolitarius rogaret dn̄m vt oſtenderꝫ ei qͥ modo egredit̉ anīa a corꝑe. adeſt lupus trahenſ eum ꝑ veſtes ad ciuitatem. vbi vi dens cereos parari. et homines plangen tes pro morte cuiuſdam ſolitarij famoſi. aſſunt demones quibuſ vox dicit. ꝙ extra herent cum tridente a corpore animā. qd̓ faciunt et deportant. Item poſtea dicitur de diuite ad quem venit multitudo d̓mo num violenter extrahentium animā eius dicentis. dn̄e adiuua me. inproperantiū ei hoc qd̓ tunc pͥmo dei adiutoriuꝫ īuoca bat. cum dies ei deficeret. Bern̄. Quantꝰ erit tibi pauor o anima miſera cum dimiſ ſis omībus quoꝝ tibi fuit tam iocunda p̄ ſentia. tam gratus aſpectus. tam familia ris cohabitatio. alienaꝫ penitꝰ regionem ¶ Exempla. ingrediens. cateruatim tibi infinita d̓mo niā exire videbis. ¶ G ¶ Audiui ꝙ qui daꝫ iuuenis dux lotoringie cum eſſꝫ in ex tremis reſpicienſ in domos ſuas ⁊ caſtra dicebat. Odomine deus qͣntum contem nendus eſt mūdus iſte. qꝛ ego qui tot ha beo caſtra et palacia et in tot potui hoſpi tari. neſcio vbi adhuc in nocte hac debeo ire. aut quis me debet hoſpitari. ¶ H ¶ Uidi ego nobiliſſimū hominē. cuiꝰ cū mihi ſepulcrū p̄cioſum euolutum oſtēde retur ſubito inſilijt de ſepulcro illiuſ bufo rutus et maximus ſuꝑ marmoreuꝫ paui mentū eccīe. queꝫ aliunde habuiſſe origi nem non extimo niſi a carne illiuſ nobiliſ ſimi ibi ſepulti. Ex iſta vermiū generatio ne debent humiliari nobiles et potentes. de q̇bus dicit bt̄s bern̄. ¶ I ¶ Quid feti dius hūano cadauere. q̇d horribiliꝰ mor tuo homine. cuiuſ erat in vita gratiſſimꝰ amplexus. ſit in morte horribilis aſpectꝰ. quid ergo proſunt diuitie. qd̓ delicie. q̇d honores. Diuitie non liberant homine a morte. delicie non liberant hominē a ver me. honoreſ non liberant eum a fetore. qꝛ qui modo ſedebat diueſ ⁊ glorioſꝰ in thro no. modo iacet pauꝑ in tumulo. q̄ modo delicijs veſcebat̉. nūc a vermibus in ſepul cro conſumitur. qͥ paulo ante in aula ſua glorioſus aſtabat. modo in tumba igno minioſus ſepultus iacet. Memorare er go nouiſſima tua et ineternū nō peccabiſ ¶ K ¶ Item in maio in paſſione ſancti alexandri pape d̓r. ꝙ cum vellet inſurgere cōtra martires mortuos aurelius. virga ignea d̓ celo miſſa cecidit ante eum. ⁊ vox ad eum dixit. Accipe p̄mium meritoruꝫ. et in inferno ſcias te mittendū. qui furen do et p̄doloribus linguā ſuam māduca domortuus eſt. ¶ L ¶ Item in auguſto in paſſione thimothei ⁊ appollinaris dicit̉ ꝙ cum lampadius decapitaſſet eos. iacu lus igneus de celo deſcendens dextruꝫ eꝰ humerū ꝑforauit. et ſtatim a dyabolo eſt turpiter occiſus. ¶ M ¶ In paſſione ſā cti vrbani pape d̓r ꝙ cum carpaſinus rediret a cede martirū. idolis grās agerꝫ. ar reptus a dyabolo idola blaſphemabat. et inuitꝰ īuitos p̄dicans a dyabolo ſuffocat̉ ¶ Item in auguſto in paſſionē ſancti thi mothei ⁊ appollinaris. ⁊ in paſſione beati bartholomēi. ⁊ ī ſeptēbri ī paſſiōe euph̓ie v̓ginis. et in martio ī paſſiōe iuliane virgi nis. et in multis locis legit̉ quo ip̄i demo nes tormentauerūt et occiderūt tortores bonoꝝ. ¶ N ¶ Item in miraculis aſ ſumptōnis beate marie. ⁊ in triꝑtita hiſto ria legitur. ꝙ ſicut vidit ſāctus baſilius q̇ ppl̓m conuocauerat ad eccleſiam bte v̓gi nis vt orarent contra minas iuliani apo ſtate. beata virgo multitudini ſanctoruꝫ conqueſta eſt de iuliano apoſtata. q̄rens quis eam de blaſphemo illo vindicaret. Tunc ſurrexit mercurius martir nouus et miles de ſepulcro. et aſſumptis armis ſuis et equo qͦ adhuc in eccīa dicti baſilij ſeruabant̉. cum eſſet dictus iulianus cuꝫ exercitu ſuo cōminans chriſtianis. dictuſ mercurius pͦ medium exercituꝫ tranſcur rens lancea tranſuerberauit illum. Qui blaſphemando et ſanguinē ſuum contra deum ad celos proijciendo ⁊ dicendo. vi ciſti galilee viciſti. mortuus ē ¶ O ¶ Au diui ꝙ cum ariſtoteles eſſet propinquus morti quaſi laborans in extremiſ. cogitāſ de morte. requiſitus a diſcipulis ſuis. qͦs multa alta docuerat. ꝙ doceret eos ſentē tiam bonam quā retinerent. ait. Humili atus intraui in hunc mundum. anxiꝰ vixi turbatus exeo inſcius ⁊ ignarus. ¶ P ¶ Audiui ꝙ cum alexander nauigaret ꝑ quendam fluuium paradiſi. vt veīret ad ortum eius. q̇dam ſenex de rupe apparēs ei. ſuaſit ei regreſſum. ⁊ dedit ei lapidem p̄ cioſum pulcerrimum dicens ei. ꝙ in eius pondere cognoſceret valorem ſuū. Lapis ergo ille poſitus in ſtatera nudus omnia p̄pōderabat quecunqꝫ in alia lance pone bantur. coopertus puluere. nihil pōdera bat. ſꝫ ei preponderabat feſtuca vna. In hͦ dabatur ei ꝙ viuus alijs omnibus p̄pon aūt ⁊ oꝑtꝰ ſepulcro nihil. ¶ Exempla. ¶ Item legitur in vita iohannis elemo ſinarij patriarche conſtantinopol̓. ꝙ con ſuetudo imꝑatoꝝ erat ꝙ cum eſſent electi pͥma die coronatōis ſue veniebat latomꝰ ferens in manu tres aut quattuor petias marmoris diuerſoꝝ colorū dicens. Iube at imperator d̓ quo genere marmoris ve lit ſibi fieri monumentū. eo ꝙ homo mor talis eſt et habeat mortem in memoria vt humilietur. ¶ Q ¶ Idem iohannes ele moſinarius factus patriarcha fecit fieri ſi bi ſepulcrum imꝑfectu. ⁊ in p̄cipuis ſolē nitatibus ſtatuit quendam qui ei diceret eum eſſet in loco honoris ſui. Dn̄e imper fectū ſepulcrum tuum. iube illud perfici. quia neſcis qua hora fur veniat. ¶ Itē di citur cū papa conſecrat̉. et in ſūmū hono rem extollitur. ſtupa comburit̉ in eiꝰ ocu lis. et ei dicitur. ſic tranſit gloriā mūdi. qͣſi cogita te cinerem et mortalē. ¶ R ¶ Itē audiui ꝙ cum quedam eccīā conſecraret̉ in dioceſi ſiluanacenſi in qua erat comes ſepultꝰ. et deberet inde extrahi ꝓpter con ſecrationem. patefacto eius ſepulcro ap paruit immaniſſimūſbuſo ſuꝑ faciem eꝰ eam corrodens. ⁊ alij vermes et ſerpenteſ Ad quoꝝ aſpectum et horrorem omēs re ſilierunt. Filius aūt dicti comitis iuuenis hoc audiens acceſſit. et viſa carnis patne ſanie ⁊ vermiū diuerſitate ⁊ horrore. ince pit meſtus cogitare de morte. et qͣꝫ vana ſunt mūdi diuitie. delicie. et honores. Vn̄ de relictis omnibus fugit cogitans ſe fo re beatum. ſi pauꝑ fieret pro chriſto. Qui dam aut domicelli eum ſequentes. et iue nientes. nec eum reuocare valetes. vendi tis equis et rebus et pro deo erogatis ad monitionē eius eum pauꝑem pauꝑes ſe quebant̉. multa conuicia propter deuꝫ et eum cum eo ab hominibꝰ ſuſtinentes. et cum elemoſinas peterēt. quicq̇d̓ meliꝰ in ueniebant ei dabant. quod noluit ſꝫ dixit. qd̓ quilibet haberet quod deus daret. Et cum in introitu cuiuſdā ville duxiſſet eos per vicos. et ipſe pauperem eligeret. nihil in eo potuit inuenire niſi duriſſimaꝫ cruſtam et nigerrimā. quā in domo cuiuſdā pauꝑcule videns petiuit. et fragmē teſte vbi galline eius bibebant. Que agendo gratias ad ſocios ſuos deportauit. nec ali quid voluit comedere niſi cruſtaꝫ dictaꝫ inaqua teſte temꝑatam. Cum aūt cruſtā illam comederet ⁊ ſanguis de ore eius ex iret. flebant eius ſocij. Quos ipſe licentia uit ⁊ ab eis aufugit. ne emollirent cor eiuſ romam venit vbi factus eſt carbonariꝰ. et ſecretum ſuum cuidaꝫ cardinali cui cō feſſus eſt. ⁊ ſtatum ſuum reuelauit. Cum autem poſt plures annoſ ſemel vrbem in trāſſet ad vendendum carbones. et in do mum dicti cardinalis confeſſoris ſui car bones deportaſſet. arreptus infirmitate poſt ſuſcepta ſacramenta omīa. pauper iacēs ſub gradū ad dn̄m migrauit. Quo facto omēs campane vrbis per ſe ſonue runt. Quod cum papa miraret̉ et cardīa les. ꝯfeſſor eius reuelauit cauſam. Hoīes autem terre ſue exiſtentes in curia. audiē tes hoc quem viuū querebant mortuum inuenerunt. ¶ De timore peccati. C Capi. VI. ¶ A N uitis patrū dicitur ꝙ cum quidaꝫ ſenex ambularet ꝑ heremuꝫ. vidit IlI duos angelos concomitan tes ſe. vnum ad dextraꝫ et aliū ad ſiniſtrā. Et cum inueniſſēt cadauer homīs fetidū ſenex obturauit nares ſuas. nō valens fe torem ſuſtinere. Angeli autē viſo iuuene ornatōnares obturauerūt. Et cum ſenex quereret cauſam aīunt angeli. Cu cuꝫ ſis caro ſentis fetorem carnis. nos autē cum ſimus ſpūs ſentimus ſolum ſpūaleꝫ feto rem. Vnde Anſbelmuſ. Tolerabiliꝰ fetet canis putridus homībus. qͣꝫ anīa pecca trix deo et angelis eiuſ. ¶ B ¶ Dicitur ꝙ cum dyabolus ꝑquendā demoniacuꝫ diceret ꝙ peccatum ei feteret. et ille quere ret. quare ergo illud cum tanta diligentia procuraret. reſpondit. ꝙ propter lucrum. ¶ Exempla. Sicut cloacarius intrat latrinaꝫ propter lucrum licet ei feteat. ¶ C ¶ Item ī vi tis patrum. titulo de fornicatione dixit qͥ dā ſenex ꝙ cū eſſꝫ puer filiꝰ ſacerdotis ido lorum in eorum templo intrauit cum pa tre ſuo. vbi vidit de nocte excitatus princi pem demonum in ſolio ſedentem et exer citum eius aſſiſtentem ei. que vnus adue niens adorauit. requiſitus vnde veniſſet. aūt quid egiſſet. dixit ꝙ ī illa prouintia ml̓ tas guerras ſuſcitaſſet. ⁊ multā ſanguiniſ effuſionem procurauerat. Requiſitus in quanto ſpacio temporis. reſpondit in tri ginta diebuſ. Et iuſſus eſt multum flagel lari. Poſt hunc alius veniens et idem fa ciens ⁊ dicens ꝙ ml̓tas naues in mari ſb̓ merſerat ⁊ ducentos hoīes occiderat in ſpacio viginti oīerum. ſimiliter iuſſus eſt flagellari. Tertius ſimilter venienſ. ⁊ ſimi liter faciens ⁊ dicens. ꝙ fuerat in nuptijs vbi in ſpacio decem dierum multa prelia excitauerat ⁊ multos occiderat cum ipſo ſponſo. iuſſus eſt ſimiliter flagellari. Ue nit quartus poſtea quem cum adoratus requiſiſſet de factis ſuis. reſpondit ſe veni re de heremo vbi per quadraginta annoſ monachum quēdam temptauerat. et vix tandem tantum fecerat ꝙ in vnam forni catōnem ceciderat. Hic pre ceteris hono ratur. corona regia ei imponitur. incathe dratur et ab alijs honoratur et adoratur dicentibus omnibus ꝙ maximum quid feciſſet. ¶ D ¶ Item ſimile habetur dyalogo. iij. vij. capitulo. de iudeo qui vi dit in templo idolorum demonem aſſiſte re in modum regis. vt ſupra. ⁊ illum de monem comendantem et honorantem. ⁊ vt inceptum perficeret ſuadentem. q̄ pro curauerat multis tēporibus ꝙ ādreas fū dane eccleſie epiſcopus ſanctimonialem quandam per poſteriora percuteret ma nū. qd̓ audiētes demones gaudebant. et vt perficeret inceptum rogabant. ¶ E ¶ In vita beati andree legitur ꝙ cum ſu ſcitaſſet quadraginta iuuenes ſubmerſoſ in mari a dyabolo qui veniebant ad ſer monem eius cum ſolo breui verbo. q̇daꝫ ſenex nicolaus nomine audito ſermone eius qui per ſeptuaginta annos fuerat in immundicia luxurie obduratus venit ad eum hoc confitenſ. cui dedit euangelium in ſinu ſuo portanduꝫ. vt dum ardore ſuo aſſueto ſtimularetur. eius memoria ⁊ vir tute a peccato ſuo reuocaretur. Qui du inflammaretur libidine conſueta. iuit ad ſcortum. Cui clamauit meretrix. Egrede re ſenex. quia ſuꝑ te video mirabilia. Qui aduertens euangelium in ſinu ſuo confu ſus redijt ad apoſtolum. dicens ꝙ nō po terat continere niſi hoc ei ſuis oratōnibꝰ impetraret. Cunc andreas ei compaſſus diu contra illud peccatum predicans. a tertia vſqꝫ ad nonā ieiunauit. fleuit ⁊ ora uit. ⁊ cum non ſentiret ſe eē exauditu. dixit domino. ꝙ non comederet niſi exaudire tur. Et cum ieiunaſſet per quinqꝫ dies et oraſſet. nec exaudiretur dixit. Domine ꝓ mortuīs ſuſcitandis tuam obtinemꝰ mi ſericordiam. quare non pro iſto qui vult ſaluari. Tunc ad eius afflictionem vox d̓ celo ait. Non eſt paruꝫ andrea quia exau ditus es pro ſene. ſed oportebat ꝙ an̄ per ſex menſes ieiunio et oratione fatigaretur Qui cum hoc feciſſet et venditis omnibꝰ bonis ſuis ea pro deo pauperibuſ erogaſ ſet. migrauit ad dominum. et vox ad apo ſtolum. Andrea lucratus es ſenem. ¶ I ¶ Item legitur in vitis patrum. ꝙ cum quidam ſanctus epiſcopus in die paſche deberet ꝯmunicare ſuos parochianoſ ro gauit dominum ꝙ oſtenderet ei quales eſſent. Qui vidit diuina illuminatōne qͣſ dam vt pix nigros. alios habentes faciēs ignitas vt ferrum ardens. alios habenteſ faciēs ſanguineas. alios lucidas vt ſol. in ter qͥs vidit duas mulieres lucidiſſimas vt ſol. Apparuit ei angelus dicens. Ꝙ ni gri erant luxurioſi. ignei auari. ſanguinet iracundi et malicioſi. lucidi qui habebāt gratiam dei. Et ait ei. ꝙ due mulieres de quibus audierat ꝙ erant peccatrices. per penitentiam quam acceperant ſic fue ¶ Exempla. rant illuminate. ¶ G ¶ Item paulus ſimplex cum videret intrantes eccleſiam. inter alios vidit hominem nebuloſum ⁊ nigrum ductum a demonibus gaudenti bus et letantibus incathenatum ⁊ vinctu et angelos remotos et triſtes. Cunqꝫ con uerteret ſe ad orationem et fletum pro eo ꝙ viderat. ſurgens inde vidit quem priuſ viderat clarum et pulcrum et ſolutum. et angelos circa eum letantes. et demones remotos confuſos et triſtes. Cunqꝫ eum et alios conuocaret vt viderent et audiret mirabilia domini. ille adiuratus dixit ſe eſſe peccatorē. Sed audito in eccleſia ver bo yſa. j. Lauamini mundi eſtote. ⁊cͣ. cōpu ctus fuerat. ☞H ¶ Legitur in vitis pa trum. ꝙ angelus oſtendit cuidam patri tres homines triplici fatuitate laborātes. Primus faſciculum de lignis faciebat. et cum pre grauedine non poſſet portare. adhuc ligna ſemꝑ ei adiungebat. Secun dus aquam de puteo profundo cuꝫ mul to labore hauriebat. et hauſtam in momē to inutiliter fundebat. Tertius trabe por tans et volens intrare domum in hoſtio eius ex tranſuerſo ponebat et ſibi obicem ne intraret de ea faciebat. Sic peccator fa tuus peccatum peccato adijcit. gratiam dei pro qua acquirenda diu laborauerat effundit. regnum celorum per inobedien tie rigorem ſibi precludit. ¶ I ¶ In vi tis patrum dicitur. ꝙ cum quidam feciſſꝫ iniuriam fratri cuidam. venit ille cui fct̄ā eſt iniuria ad ſenem conquerendo de eo qui fecerat. reſpondit ſenex Non hoc fecit frater ſed peccata tua. Nam in omni tem pore que contingunt tibi per hominem non arguas eum ſed dic̄ ꝙ peccatatua hͦ tibi promeruerūt et hoc fecerunt. et ſic dic in omnibus aduerſis. ſed ſi quid tibi boni contingat. hoc impone diuine diſpenſati oni. Quia vt dicit Greg. Nulla nocebit aduerſitas ſi nulla dominetur iniquitas. ¶ K ¶ Duoperegrini venientes ad locum biuij. queſierunt a quodam ſapiē te de viā ſua. Qui reſpondit. Si iueritis ad ſiniſtram ibitis per quandam ciuitatē vbi conſuetudo eſt ꝙ peregrini cum gau dio recipiuntur. et per triduuꝫ optata eis large exhibentur. ſed poſt viliter eijciunt̉ et ſpoliatis omnibus ſuis ſuſpenduntur et occiduntur. Si ad dexteram per tridu um inueniētis viam difficilem. ſed poſtea pulcerrimam ciuitatem vbi recipiemini cum gaudio. coronabimini ⁊ ditabimini Peregrinatio vita preſens eſt. ciuitas pͥ ma eſt mundus. vbi poſtquā per tres di es diuitiarum. deliciarum. et honorum. que ſola lucent mundanis. qui poſtquaꝫ voluntates ſuas compleuerint ducutur homines rei et nūdi ad ſuſpendiū et mor tem eternaꝫ. Uia difficilis penitentia eſt vel religio. triduum eſt contritio. confeſ ſio ſatiſfactio. vel obedientia. continentia. paupertas voluntaria. In his auteꝫ per ſeuerantes coronantur in celeſti hieruſa lem. Ve illi qui preelegit priorem viam ti mendo modicam vie aſperitatem Bern̄. Uia peccati ingredientes contaminat. progredientes obſtinat. egredienteſ exter minat. ¶ Exempla de mala ſocietate. Capi. VII. A Alorum ſocie tas maxime eſt declinanda homini deſideranti ſuam ſa lutem exemplo beati iohan nis baptiſte. qui poſtqͣꝫ venit ad vltimaꝫ etatem magis elegit habitare inter feras qꝫ inter hoīes. Sen. Quotiens int̓ hoīes fui minuſ hō redij. Item exemplo macha beorum. qui magis elegerūt habitare ī d̓ ſertis et cū feris qͣꝫ cū gentilibꝰ. Mach̓. v ¶ B ¶ Itē in vitis patꝝ legit̉. ꝙ cū arſe nius adhuc moraretur in ſeculo ⁊ palaco et rogaret pro ſalute ſua. vox ad eum ait. Fuge hoīes et ſaluaberis. Qd̓ intelligit̉ d̓ malis ⁊ mūdanis. Et qꝛ multa mala facit mala ſocietas de aliquibꝰ eoꝝ aliqͣ oſten damus. ¶ C ¶ Refert petrus alfunſus ¶ Exempla. multa exempla. Vnū eſt tale. Dicit enim Cum qͥdam vellet ire apud mecham per deſerta egipti cōmendauit cuidam bone fame pecuniam. quaꝫ redeunti negauit. Qui conſilio cuiuſdā ſapientis fecit fieri decem cōphinos plenos ſabulo. ⁊ pulcer rimos extra. vnus p̄ceſſit cum muliere et ſeruo. alij nouē ſequebant̉ a lōge. Et dixit mulier illi qͥ negauerat depoſitum. ꝙ qui daꝫ magnus diues de cōſilio ſuo volebat bone fidei eius ꝯmittere illos decē cōphi nos plenos pecunia. Cui occurrit. Et per pendens eum cui eſſe negauerat depoſi tum ait. Nimis amice diu dimiſiſti pecu niam tuam apud me. Quos cum recepiſ ſet cum cōphinis et pecunia receſſit ¶ ¶ Quidam diues habens ſaccum ple num aureis. amiſit in quo erat ſerpēs au reus. Et cum faceret clamari ꝙ qui redde ret amiſſum. ꝙ inde haberet decem aure os. Pauper qui eam pecuniam inuene rat inuita vxorē reddidit eam. Diues aut dolens pro decem aureis quos pauꝑ ha bebat. accuſauit pauperem coram iudice dicens. ꝙ in ſacco dicto erant duo ſerpen tes aurei. Ad hͦ conſultus ph̓us dixit. Di ues probet. homo videtur ꝙ non debeat mentiri. pauper. qui cum poſſet retinere reddidit. videtur fidelis et veridicus. Se cundū dictū diuitis nō eſt iſte ſaccꝰ ſuus. retinē hunc ⁊ fac clamari ꝙ qui inuenerit ſaccum in quo ſunt duo ſerpentes aurei. reddat diuiti. ⁊ iſtum reddes cum inuene ris cuius eſſe debeat. Quod audiens di ues detexit dolum ſuum. ¶ E ¶ Item quidam volentes decipere ſic decepti ſūt cum irent ad deſertu et non haberent niſi modicam farinam. duo eoꝝ aſtuti ꝯdixe runt quo deciperent tertium. qui ſimplex videbat̉. et dixerunt ꝙ de farina facerent li bum. et cum cōqueretur in igne dixerunt duo tertio. ꝙ dormiret. et qui mirabilius ſomniaret panem comederet ſupradictu Tunc ſimplex fingebat ſe dormire ſterte do. et alij duo dixerunt ad inuicem. tu di ces ꝙ omniaſti te mortuum et ꝙ angeli portarent te in paradiſum. et ego ꝙ eram mortuus. et demones volebant me porta re in infernum. Alius poſt attendens ꝙ duo dormirent ſurrexit. ⁊ cōmedit libum Duo excitati. dixerunt ad inuicem. ꝙ ſic ſomniauerant excitantes tertium. querūt ſomnium eiꝰ. Ego ſomniaui ait ꝙ te mor tuum angeli ferrent in paradiſum. demo nes te in infernum. ideo ſurrexi ⁊ libuꝫ co medi. ¶ F ¶ Item in vitis patrum legi tur ꝙ cum quidam petens locum ſolitu dinis rogans dominuꝫ vt oſtenderet ſibi locum aptum. videt aquilam quā ſequit̉ quaſi angelum ſibi miſſum. precedit eum vſqꝫ adlocum in quo erat palma et fons in pede. in quo loco manſit pluribus an nis orationi inſtans. de fructibus palme comedens. et de folijs veſtiens. Tūc dya bolus in forma curſori ſaccedens cepit eū admirando inſpicere dicens. ꝙ eum que ſierat ꝑ heremum multo tempore. qꝛ pat ſuus mortuus erat in ſeculo. et ei h̓editas competebat. pro qua ml̓ti parati erāt pu gnare. Qui ei acquieſcens eum ſecutꝰ eſt cum ea intentione vt res diſtribueret. et poſt rediret Vbi cū veniret dyabolus diſ paruit. et ille parētes viuos inuenit. et ſo cietate illoꝝ illectus ibi remanens. et mul tis flagicijs ſe immiſcēs in eis miſerabilit̓ mortuus eſt. ¶ Exempla de verbo dei Capi. VIII. A N uitis patrū dicit q̇daꝫ ſen ex queꝫ dū frēs ꝯueniſſent dicētes v̓ba edifi catiōiſ. cuidā frī apparuerūt angeli manꝰ eleuantes. ⁊ laudātes deū. et eos. Cū erat locutio de ſecularibꝰ veīebāt porci fetidiſſimi. ⁊ eos fedabāt. Cum aut iteruꝫ eſſꝫ locutio edificatoria recedebant porci. ⁊ adueīebāt āgeli letātes. ⁊ eoſ leuā tes. ⁊ eadem q̇ prius faciētes. ¶ B ¶ In vitis patꝝ legit̉ titl̓o. vij. d̓ tēptatōe. d̓ ſene habitate in h̓emo. cꝰ cella diſtabat a fonte per. xxij. miliaria. ita ꝙ cum vellet aquam ¶ Exempla. totum diem expendebat. ⁊ cuꝫ vellet labo ri ſuo parcere ⁊ cellā ſuā iuxta fontē tranſ ferre. videt angelum ſpecioſum ſequenteꝫ eum. ⁊ cum quereret qd̓ ageret dixit ꝙ an gelus dei eſſet. ⁊ numerare paſſus eꝰ vene rat. vt ẜm laboreꝫ ſuū p̄miū ei redderetur a domino. quo audito magis ſe a fonte elongauit. ¶ C ¶ Scribit beatus Hie ronimus. ꝙ cum contemneret ſermoneꝫ propheticū. ⁊ alioꝝ ſacroꝝ libroꝝ. qͣi incul tu. ⁊ ſtuderet in libris philoſophoꝝ maxi me ciceronis arreptus ſubito febre. ⁊ defi ciente calore naturali. cū iam eius exeq̇e ⁊ ſepultura pararetur. et raperet̉ an̄ ſūmū iudicem. vbi cum quereret̉ ab eo cuius conditōnis eſſet ait. ꝙ chriſtianus eſſet. et reſponſum eſt ei ꝙ mentiretur. qꝛ erat po tius ciceronianꝰ qͣꝫ chriſtianus. Et dū fle tu ⁊ iuramento ſe aſtringeret. ꝙ de cetero non legeret libros gentiliū. angeli aſtāteſ pedibus iudicis ꝓuoluti. vix ei veniam ī petrarunt. ꝙ cum ei venia indulgeretur. tanto ſtudio inardēbat in libris ſacriſ. qͣn to nunqͣꝫ anteā in libris gentilium. ¶ D ¶ Item ī vitis patrum. x. titulo de diſcre tione. quidam dixit pater. Prophete ſcri pſerunt libroſ. patres noſtri venerunt pꝰ eos. et operati ſunt in eis plurima. ⁊ iterū ſucceſſores eoꝝ commendauerūt eos me morie. generatio autem que nunc eſt ſcri pſit ea in cartis. et repoſuit ea in feneſtris ocioſa. ¶ E ¶ In vitis patrum legitur ꝙ cum quidam ſenex ſtuduiſſet in intelle ctu cuiuſdam verbi dubij. et ieiunaſſꝫ per lxx. duas hebdomadas ⁊ ꝙ reuelaretur ei. ſemel in hebdomada comedens ſolū. nec ſic poſſꝫ intellige. cū iret ad aliū frēm vt do ceret eū. angelꝰ ei in via apparēs reuelauit ei ꝓpter huilitatē ſuā ¶ F ¶ Itē quidā pater impetrauit orōe vt ibidē d̓r. ꝙ nūqͣꝫ dormiret in p̄dicatōe. vel cū dicerent̉ v̓ba edificatiōis. Cum aūt diceretur verbum ocioſum. vel aliud non ꝑtinenſ ad edifica tionem ſtatim dormiebat. Cum auteꝫ ali quando fratribus loqueretur de diuinis omēs dormierūt. Quod aduertens inſe ruit de induſtria v̓bum ocioſū. ⁊ omēs ex citati ſūt. quos arguit oſtendēs deceptio nem dyabolicam. ¶ G ¶ Item d̓r ibi. ꝙ cū qͥdam fratres conueniret ad audiēduꝫ verbū. vel orandū vel pſallendū. quidam pater vidit paruulos ethiopes eoꝝ ocl̓os claudentes. ⁊ ad dormiendū eos incitan tes ¶ H ¶ Item in paſſione ⁊ miraculis beati andree legit̉. ꝙ cum p̄dicaret in qͣdaꝫ ciuitate ex fama eius cōmoti..xl. iuuenes venientes de macedoniā ad eum cuꝫ na uigio. a dyabolo ſubmerguntur. et cum p̄dicaret ī litore maris. vnda maris vnu ex eis emiſit. quem verbo ſuſcitauit beatꝰ andreas. Qui cum referret que facta ſūt. alij. xxxix. a mari ad litus eijciuntur. et ab eo ſuſcitantur omnes. ¶ I ¶ Refert ma giſter Ia. ſe audiuiſſe ꝙ cum q̇daꝫ abbas ciſtercienſis rediret a capitulo cū quodaꝫ monacho litterato. et eſſent ī medio cuiuſ dam ſilue in britania erranteſ. occurrerūt eis quidam qui videbant̉ valde religioſi. rogantes eos vt declinarent ad abbatiaꝫ ſuam. Quod cum facerent videbatur eis ornatiſſima et ordinatiſſima abbatia illa in omnibus officijs. et cum viderentur ia cere in lectis pulcerrimis garcones ⁊ mo nachi horrore conculſi. non poterant qui eſcere. ſed et equi nitebantur capiſtra ſua rumpere ⁊ fugere. nec de auena ſibi appo ſita guſtabant. Cum autē facto mane vel lēt recedere. venit abbas illius abbatie ro gans vt loqueretur aliquis eorum in ca pitulo. Quod cū intraſſent videntes ma ximū capitulum. ⁊ monachoꝝ maximaꝫ ſocietatem. mirati ſunt de apparentia ma xima religionis et de ſpiritualitate maxīa apparente monachorum dictoruꝫ. Cum autem ad preceptū abbatis predicaret di ctus monachus eſtimans eos ſpūaliſſi mos vt apparebant. incepit loqui d̓ gerar chijs et ordinibus angeloꝝ. Cum autē pͥ mo loqueret̉ de inferiori ordīe angeloꝝ. et de deiectione maloꝝ qui non ſteterūt. exi uit de capitulo maxima multitudo. Sil̓r cū de ſcd̓o ordine loqueret̉. iterū maxima Exempla. multitudo exiuit. ſimiliter ⁊ de tertio ordi ne ⁊ alijs loqueret̉. Cum aūt ad vltimum pauciſſimi remanſiſſent queſiuit indigtꝰ monachus quid hͦ eſſet. Tunc abbas ait. Nos fuimus de illis angelis de quibꝰ lo queris. Illi aūt de qͦꝝ ordine loquebaris et ruina cum de hͦ loquebaris recedebāt nō valentes ferre v̓ba ſue deiectōnis. nos qui remanſimꝰ ſumus de ſuꝑioribus de qͥbus nondū locutus es. nec volumus vl tra audire v̓ba tua. Et hͦ dicto cū oī abba tia illa cū maximo ſonitū euanuerūt. Di cti aut monachi ſe inuenientes intramoſ et paludēs. vix ad viam redire potuerūt. ¶ K ¶ In vitis patꝝ d̓r ꝙ cū paraſſent re fectōnem poſt ieiuniū. inceperūt loqui d̓ deo. ⁊ vſqꝫ ī craſtinū ita loq̄ndo de deo aſ ſidue. ⁊ ꝑſeuerauerūt ꝙ cibū corꝑis obliti accipere fuerūt. ſꝫ mirabat̉ ſi comediſſent ¶ L ¶ Cum q̇dam argueret qͣndaꝫ ribal dum de hͦ ꝙ freq̄ntabat ẜmones. reſpōdit Et ſi mō ſtatim nō īmuter. tn̄ ſemen mo do recipio qḋ aliqn̄ caleſcet in fructum. et erit mihi deo dante v̓bū qd̓ mō audio ſa lutis cauſa ⁊ emendatōis. ¶ M ¶ Exe plum ꝯtra illos q̇ fugiūt ſermōēs ſimiles ſūt cuidā ꝯtracto. de qͦ d̓r ꝙ btūs martinꝰ cum iret de villa in villam p̄dicando ⁊ mi racula faciendo. iſte ſemꝑ ante eum fugie bat de villa in villam. timens ne ſi curaret eum amitteret queſtum. et ita victuꝫ. Sic vſurarij ſermone timent ne vſuras dimit tant. Item qui dolent de curatōne et con uerſione peccatoꝝ ſimiles ſunt illis q̇ do lebant et qui ꝑſequebant̉ paulum pro cu ratione puelle a ſpiritu phitonico cā que ſtus. Act̉. xvj. d. ¶ N ¶ In ciuitate cuiuſ dam regis magni erant nundine vt dicit̉. Fllius autem regis cum ſuis ſocijs iuit ꝑ nundinas. videre diuerſitatem mercium ſi forte aliquid ibi videret quod ei placerꝫ Et cum pertranſiret vidit domuꝫ mirabi liter ornatam et paratam ſericeis et deau ratis. tamen intus vacuam. Admiratus intrauit nihil vidit intra niſi ſenem in ca thedra ſedentem. et in manu librum legētem et tenentem. a quo queſiuit quid ſibi vellet hoc. reſpondit. ꝙ domuſ iſta erat in qua vendebant̉ p̄cioſiora et̄ vtiliora que eſſent in nundinis. maxime hominibus q̇ alios habēt regere. ⁊ ſi ip̄e vellet emere ve deret ei. c. libratas. vel plus. et dicit ꝙ mer ces eius erant ſapientia ⁊ prudentia. Iſte emit centū libratas. ſcribit in cedula. hoc ī omnibus factis tuis attendas anteqͣꝫ fa cias ad quem finem inde venire valeas. aſſerens ꝙ ſi hoc ſemper haberet pre ocu lis. plus poſſet ei valere qͣꝫ vnum regnuꝫ. Iuuenis mortuo patre rex factus fuit. v̓ ba illa ſcripſit in mēſis. et ī nappis ⁊ ī map pulis. et in alijs rebus vbi poterat. Cū au tem barones eius cōſpiraſſent contra eū. fecerunt pactum cum barbitonſore eius ꝙ eum occideret. Cum autem hoc vellꝫ fa cere. et vellet faciendo barbaꝫ eius guttur amputare. legit ſcriptuꝫ quod erat ī map pula. et incepit ſtupere. fremere. et tremere Quod rex aduertens fecit eum teneri et vrgere vſqꝫ dum veritatem diceret. Qui proditores ſuos fecit capi. et ipſe a morte liberatus eſt. Id̓o merito dicit prouer. iiij. c. Melior negociatio eius eſt acquiſitiōe auri et argenti. ¶ O ¶ Prouer. xvj. f. fa uus mellis. verba compoſita.ſ. cū grā po ſita. ibi ſupra dicit. augꝰ. Hanc dulcedine non ſentiūt qui habent palatum infectuꝫ a febre iniquitatis. Sunt enī multi vt rū ſticus purgator latrinaꝝ qui trāſijt apd̓ apotecas. apud montem peſſulan. nō va lens ferre bonum odorem corruit vt mor tuuſ. Cum aut medici apportarēt ei electu aria cōfortatiua nō guſtauit. nec ſurrexit Unde cū ad conſiliū cuiuſdam dicentis ꝙ confortaret̉ in aſſuetiſſimis. deportaſſēt naribus eius ſtercꝰ quod aſſueuerat ſur rexit confortatꝰ. Sic eſt de peccatoribus ⁊ verbis dei. Mo. eze. ij. g. iij. a. Uolumen ezechieli traditum factum eſt in ore eius tanqͣꝫ mel dulce. Dicit̉ ꝙ bufo nō p̄t ſuſti nere bonū odore vinee florētis. ſic nec pec cator v̓bū dei ſimilit̓. ¶ P ¶ In vitis patꝝ legit̉ ꝙ quidam pater cuidā dicenti ¶ Exempla. ꝙ nolebat eius audire verbum dei. quia licet libenter audiret illud cito obliuioni tradebat q̄ audiebat. tradidit ei calatum ī mundū. ⁊ fumo nigrū. ⁊ fuligine plenum dicēs vt ī fonte emergeret ⁊ plenū ei d̓fer ret. Qd̓ cū attemptaret facere ſꝑ a pleno cū extraheret a fonte aqua exibat. Quem cū videret nō poſſe aquā in eo deferre re dijt triſtis. ꝙ inutilit̓ laboraſſꝫ. Dixit ei pa ter. Et ſi aquā nō detuliſti tn̄ calatū hunc mūdaſti. Sic eſt de corde. qd̓ ꝑtrā ſit v̓bu qꝛ ꝑ illud mundat̉. ¶ Q ¶ Item in mira culis beate v̓ginis in aſſūptōe eꝰ d̓r. ꝙ cū qͥ dam puer vndēnis curatꝰ fuiſſet ſueſion̄. in eccīabtē marie ab igne qui d̓r ſacer. et ꝓmiſiſſet ꝙ annis ſingulis locū viſitaret ⁊ mater nō ꝑmitterēt. cū cuſtos eſſet pecoꝝ rogauit deū vt redeunte infirmitate votū compleret. Quod ita fit. Et dum eſſent in eccīā ſupradicta priſtina tabefactꝰ egritu dine rapit̉ ante deū. ⁊ vidit btām mariaꝫ ſupplicantē pro hmoi infirmis. et filiuꝫ re ſpondenteꝫ ſibi. tu es maris ſtella. fiat vo luntas tuā. Redit curatꝰ. refert viſa ⁊ ml̓ ta futura. ⁊ ſe cito moriturū. vt factum eſt quia non vixit niſi ꝑmenſem. ¶ R ¶ It̓ in vitis patrū dicit q̇dam pater qui docet non ſit ſimilis puteo q̇ alios et non ſe pur gat. ſed ſordes retinet. ¶ S ¶ In vitis patrum dicitur ꝙ abbas nachor in hemo mediocriter gubernabat vitam ſuā Qui factus epiſcopuſ artiſſimo ieiunio ſe affli gebat. Et diſcipulo querenti cauſaꝫ reſpō dit. ꝙ hoc agebat ne ſibi ſubtraheret predi candi occaſionē. quia habebat officiū pre dicandi. ⁊ qꝛ in ſcl̓o habebat officiū p̄dicā di. in ſcl̓o habebat maiorem copiā ſibi ſub ueniendi. ¶ De pietate dei ad peccatores Capi. IX. A Tem dicitur ꝙ cum quidam miles habēs ca ſtrum in alta rupe ſupra ma re inueniſſet in camera adul terum cum vxore. volebat eum extrac ) gladio occidere. ſed ille proſtratus veniaꝫ petijt. ꝓmittens ꝙ talia de cetero nō attē ptaret. Miles autē eum per. x. paſſꝰ extra ſuam cameram deportauit. et promiſit ei ꝙ ſi de cetero eius ſimilia faceret ſꝑ decem paſſus vlterius elongaret. Ad vltimum aut videns ꝙ tam leuiter tranſiſſet et tam miſericordem maritum inueniſſet. redijt. et eum vir conſimili facto inuenit. et ꝑ. xx. paſſus conſimilia vt prius promittēti elō gauit. Cum autem tertio iterum redijſſet per triginta paſſus a camera ſua eū elon gans. in triceſimo fuit in fine rupis ſupra mare prominētis. et dimittens eum cade re in mare precipitauit Sic dn̄s parcit fre quenter homini. emendam promittenti. elonganſ eum a peccato ſuo. per adimple tionis decalogi promiſſioneꝫ. ⁊ trāſgreſ ſionis eius promiſſam emendationem. ſꝫ ad vltimum cum non ſe emendat in infer num precipitat. Sic dominus tertio an no veniens ad ficulneam et fructum no inueniens in ea. ⁊ expectaſſet per duoſ an nos tertio ei maledixit. Que ſtatim aruit Maih̓. xxj. Mar. xj. ¶ B ¶ In vitis pa trum dicitur. ꝙ quidam frater manenſ in heremo ſuaſu ſeniorum iuit in egiptum. vbi habebat ſororem carnalem. que mul tis erat cauſa perditōnis. Que cum audi ret eum aduenire occurrit ei relictis ama toribus ſuis nudato capite. et diſcalciata volens eum amplecti. Qui cum eam ar gueret. queſiuit ipſa ſi adhuc ſpes ſuꝑeſſꝫ ei. Qui ait ꝙ ſic. Illa petit ꝙ permittat eā ſecum ire in d̓ſerto. Ille ait. ꝙ prius vadat calciare et operire caput. Illa dicit ꝙ non rediret de cetero ad officium peccati ſui. Illa eum ſequitur ad deſertum. Cum au tem viderent homines. ne mō ludificarēt̉ dicit ei. ꝙ per aliam viam vadat. Cum au tem rediret ad eam. inuenit eam mortuā habentem pedes plenos ſpinis. ⁊ ſangui ne. Et reuelatum eſt patribus ꝙ deus ac ceptaſſet eius penitentiam. maxime ꝓ fer uore ſuo. quia non fuit reuerſa. ⁊ qͣſi non ſentiens dolorē iter arreptū nō dimiſerat ¶ Exempla. ¶ C ¶ Item ad h̓ facit exemplum marie egiptiacē de qͦ refert zozimas ſanctꝰ. ꝙ cuꝫ iret ꝑ ſecretiſſima et remotiſſima h̓emi vi dit figurā hoīs. ⁊ ſeq̇t̉. Et eo fatigato ſiſtit rogat eū vt ei ml̓ieri ꝓijciat medietatē pal lij ſui. q̄ ſe nudā oꝑiat. quod facit. ⁊ orauit diu eleuata a terra ſpacio vnius cubiti. re fert ꝙ fuit egiptiaca. patriam et parentes duodēnis relinquens. alexandriam veīt. vbi omī voluptati ſe dedit lenocinio iociſ et ebrietati. ita ꝙ ꝓſola libidine lenonibꝰ ſe exponeret. et hinc inde lenocinijs ẜuienſ animas dyabolo venabat̉. ⁊ hͦ fecit ꝑ. xvij annos. vel ampliꝰ. Cum aūt aliqn̄ viderꝫ hoīes currentes ad portum q̄ ibāt hieru ſalem cā crucis adorande. ingerit ſe cū eis iuuenes ⁊ ſenes trahens ad p̄ditōem om nibus ſe dans ſordibꝰ nō ſolū hierl̓m ſed ꝑ circūiacētes vrbes animas dyabolo ac qui rebat. Adueniēte die ſancte crucis cā curioſitatis ducta voluit intrare cuꝫ alijs ad crucem adorandā. freq̄nt nitente intra re repellebat eam vis diuina. q̄ ſeceſſit ad angulū. ⁊ recogitans peccata ſua amari ſime flebat. et videnſimagine beate virgi nis ſpondet ei. ꝙ ſi fideiubeat poſtea oībꝰ peccatis ⁊ ſeculo abrenuciabit. Tūc ſum pta fiduciā ſine difficultate intrat. crucem adorat. officiū audit. orans corā imagine audit ꝙ vltra iordānē eſſꝫ ei ſalꝰ. De tribꝰ minutis ſibi datis ꝓ deo emit tres panes in iordane abluta. penetrat deſerta. duos panes ⁊ dimidiū portans. nec aliū cibu materialem habuit ꝑ. xvij. annos. niſi illoſ et radices. ⁊ herbas. in q̇bus multas īpu gnatōnes habuit. maxime ꝯtra ferinaſ co gitatōnes. ſed proſternens ſe in orone die integro ⁊ nocte vincebat auxilio beate vir ginis. quā ducatricē ſuam ſibi adiutriceꝫ inuocabat. Per hoc autem tempꝰ ml̓taſ moleſtias ſuſtinuit. hyemis. eſtus. et tem poris. ⁊cͣ. veſtibus eius putrefactis. et per alios. xvij. annos verbum dei fuit ei veſti mentu. alimentu. documentuꝫ. Rogatu eius redit zozimaſ. ⁊ anno reuoluto affert corpꝰ chriſti qḋ ſuſcepit et ad rogatū eius redit ad ꝓpria. Item anno reuoluto alio redit et corpus eiꝰ exanime inuenit. ⁊ lrās de die mortis ⁊ noīe. Et cum non haberet niſi ſtipitem qͦ ad ſepelienduꝫ foueaꝫ face ret adfuit leo q̇ foueam fecit. Ille gaudēs redijt. et geſta fratribus enarrauit. ⁊ quaſ dam negligentias eoꝝ de q̇bus eos argu endos dixit. ¶ D ¶ Item in vitis patꝝ d̓r. ꝙ cū q̇dam h̓emita īpugnatꝰ a fornica tione veniſſet in qͣndam ciuitatem egipti et videret ibi filiam ſacerdotis idolorum adamauit eam. et petiuit a patre ꝙ daret eam ſibi in vxorem. Qui de cōſilio dyabo li in idolo loquentis dixit ꝙ nō daret ei eā ſibi niſi baptiſmū et deuꝫ negaret. et ꝓpo ſitum monachi. qd̓ vt fecit vidit colūbam de ore ſuo egredientem ⁊ in celū aſcenden tem. nec ſic adhuc voluit dare ei niſi cōſul to deo ſuo. Qui ait. nō d̓abis ei. quia deꝰ chriſtianoꝝ ⁊ ſi ip̄i negent eum. nō negat eos. ſed adiuuat. Quod cuꝫ referret ſace dos illi. ille compunctꝰ ⁊ reuerſus ad cor redijt ad heremū. et ad magnū quendam ſenem cui h̓ oſtendit. Qui cū ſibi data pe nitentia ꝑſiſteret ꝑ ebdomadā in ieiunio et oratōne. in fine redijt ad ſeneꝫ. Qui cuꝫ orarent. vident in celum columbā ſuꝑ ca put eius. ſed nodum deſcendenteꝫ. in fine ſcd̓e ebdomade vident eaꝫ appropinqͣntē. in fine tertie os eꝰ intrantē. ¶ E ¶ Item in vitis patrū cum btūs frontoniꝰ eſſet in quadam ciuitate vbi habebat in conuen tu triginta monachoſ. ſua ſit eis vt irēt ad heremū ad penitentiā faciendam relictis delicijs ciuitatis. Quod faciunt ſecuꝫ fe rentes ſarculos. et ſemina. Cum aūt ſocij murmurarent pro defectu cibi. v̓bis eos conſolabat̉. Angelus dn̄i apparuit cuidā diuiti arguens eum ꝙ delicate viueret. et dei ſeruos fame mori ꝑmitteret. Iterū ap paruit ꝯminādo. tertio eum grauiter fla gellauit mortem minans niſi dictis mo nachis prouideret. Qui cuꝫ neſciret quo eſſent. et conſuluerunt amici eius ei qͥbus vulnera ſua on̄debat. ꝙ. lxx. cameloſ ſuōs victualibus oneraret. et extra ciuitatem ¶ Exempla. conduceret. ⁊ in cuſtodia angeli ꝯmittet. Quod fecit. Cum aut monachi afflicti fa me deū laudarēt. audiūt campanulas ca meloꝝ. camelos recipiūt. lauāt pedeſ ⁊ re ficiūt. medietatē oneꝝ eoꝝ retinent. ⁊ aliā remittunt cū camelis. Cū aūt die qͣrto di ues ille lugeret credens amiſiſſe camelos recepit eos. Que reportauerūt dedit pau peribꝰ. Hoc faciebat ſingulis annis. quo uſqꝫ monachi ſūt reꝑti. ¶ F ¶ Item cuꝫ q̇dam frater eſſet in heremo ⁊ comederet herbas. licet eſſent dulces. ita diſſoluebāt eū ꝙ fere moriebatur. ⁊ cum ieiunaſſꝫ per ſeptē dies. timens oēs herbas. q̄dā beſtia dicta dorcas apportauit ei faſciculū de no nociuis. vt p eas cognoſceret qͥbus veſci haberet. ¶ G ¶ Cumbtus hilarius feſti naret ꝯtra hereticos pro fidei defenſione pedeſ. adiūxit ſe dyabolꝰ ei in ſpecie cuiuſ dam ſeruientis. portans ei capam. ⁊ alia. multū ſe ingerens in eius obſequiū. qͣſi ei ꝯpatiendo. rogat eū pͥmo vt vinū minus limpharet. vt laborem vie melius ſuſtine ret. Quod cū ad eiꝰ inſtantiā feciſſet. poſt vt ſine aqua biberet. poſt vt carnes come deret. ⁊ ſic eius pnīa paulatim minuta. cū veniſſent ad qͣndam villam dicit ei diabo lus. ꝙ ibi erat q̇dam religioſa mulier que multū affectabat ei loqͥ. ꝓcurate ergo dy abolo ita pluries locuta eſt. et ita vt ille ei ſanctū virū verbis ⁊ factis allexit. ꝙ ꝯmo tus fuiſſet ad caſum niſi deus hͦ opꝰ dya boli beato martino reuelaſſꝫ. q̇ occurrenſ ſubito demonē fugauit. ⁊ ꝓpalauit. ⁊ hila rium liberauit. ¶ H ¶ Item cū pafūtiꝰ artius ſe affligeret reſponſū eſt ei. ꝙ ſimil̓ foret pͥmario vici illius. vadit ad eum. ſu ſcipit̉ honorifice. Adiuratꝰ refert ꝙ ꝑ trigi ta annos cū vxore ſua manes ꝯtinuerat. nec eam ante cognouerat niſi cauſa ꝓlis. et ꝙ nūqͣꝫ ab hoſpitalitate ceſſauit. Adue niente ꝑegrino pͥor occurrit. et ꝙ viaticuꝫ in receſſu ſuo ſꝑ dedit. et ꝙ pauꝑem nullū deſpexerat. ſꝫ neceſſaria ꝓ poſſe ſuo eis de derat. ꝑſonam in iudicio nō acceꝑat. alie ne fruges in domū ſuā non introierant. l tem videns n̄ p̄terierit. ſꝫ ad pacē ꝓ viribꝰ reduxerat. famulos ſuos nemo in fero fa cto inuenerat. greges ſui alienas fruges no leſerant. qͣntum potuerat inferiore op primere non ſuſtinuerat. ſꝑ ſtuduerat ne minē ꝯtriſtare. ⁊ a nemine ꝯtriſtari. ī iudi cio neminē ꝯdemnauit. ſꝫ pacificauit Ad hec pafutius ait. hoc vnū tibi deeſt. vt ab neges temetip̄m. tollens crucem tuā et ſe quaris chriſtu. Qui ſtatim obediuit factꝰ monachꝰ Quadam aūt die dum in cella ſua reſideret. pafuntiꝰ vidit aīam dicti pri marij recipi a multitudinē angelorū pſal lentium. Btūs quē elegiſti ⁊ aſſūpſiſti do mine inha. in atriis tuis. ¶ I ¶ Itē poſt hec artius ſe affligens. qͣs ſibi adhuc foret ſimilis. audiuit ꝙ talis negociator alexan drinus viginti miliū ſolidoꝝ duas naueſ plenas mercibꝰ deducens hic decē ſaccoſ plenos leguminū deferebat. q̇ dabat viriſ religioſis. qͣs viſitabat. qͣꝝ or̄onibꝰ ſe com mitrebat. huic occurrit pafūciꝰ amplexās eū ⁊ dicens. Quid tibi cum his negocijs o deo digna et p̄cioſa margarita. Ille aut ſtatim eū ſequit̉. iubens oīa q̄ ducebat da ri ꝓ deo. Qui poſt breue tempꝰ ē ad dn̄m aſſumpꝰ. Poſtea aūt ait angelꝰ pafūcio oranti. Cras venies in eterna tabernacl̓a. Tunc vocato ſacerdote reuelauit ei ante dicta. ⁊ ſuſcipit ſacramenta. Tunc emiſſo ſpū q̄ aderant viderūt aīam eiꝰ ſuſcipi ab angelis et ſanctis hymnū canētibꝰ. ¶ R ¶ Item d̓r ꝙ q̇dam rex habens in tra ſua qndam diuitē ſapientē nō inueniens oc caſione quo eꝰ pecuniā extorqueret. queſi uit ab eo tres qͣſtiōes. qͣs niſi eas ſolueret multa pecuniā ei daret. qͥ videbant̉ īſolu biles. Prima fuit. Vbi erat mediū terre qͣi centrū. Alia qͦt modij aque erāt ī mari Tertia qͣꝫ magna erat miſcd̓ia dei. Cum aūt die aſſignata corā regis curia a carce re duceret̉. in qͣ detinebat̉ vt ſe redimeret. niſi dictas queſtiones ſolueret. aſſumpto baculo in terra infixit dicēs. Hic ē centrū terre. et mediū. improba ſi potes. Si vis vt menſurē modios maris retine flumīa ¶ Exempla. et aquas alias. ne ſubintrent illud quſqꝫ menſuraueriꝫ. ⁊ tibi dicā numeꝝ modioꝝ Tertiā ſoluere poto ſi tradideris mihi ve ſtes tuaſ regias. ⁊ ſoliū ad hͦ iudiciū facie dū. q̇ facto cū eſſet in ſublimi ſolio. in appa ratu regio ait. Audite ⁊ videte ſublimita tem miſcd̓ie dei. qꝛ paꝝ ante eram ſeruus mo ſubito factꝰ ſum rex. ante pauꝑ modo diues. ante in imo. mō in alto. ante ī cathe nis ⁊ carcere. mō in libertate. ⁊cͣ. Sic cen trum miſcd̓ie dei eſt vbiqꝫ et menſure eiꝰ nō eſt numerus. ſublimitas et īmenſitas eius eſt ꝙ de carcere ⁊ vinculis pctōꝝ pe pniam modicā venit peccator ad regnuꝫ celoꝝ Ecc̄s. iiij De carcere ⁊ cathenis egre dit̉ qͥs ad regnū. ¶ Exempla de incarnatōe chriſti Capitulū. X. N uitis patrū legit̉ ꝙ cuꝫ q̇dam mulier ve niſſet ad beatuꝫ hilarionem proſterilitatē tollenda. ⁊ ille fugeret eam. clamauit mulier hūc ſexum non eſſe ꝯtemnendū. qꝛ genuit ⁊ peꝑit ſal uatorē. ⁊ expectauit eaꝫ. et ei obtinuit fecū ditate. ¶ B ¶ Item cū q̇dam ſctūs mo reret̉ ridendo. adiuratꝰ qͣre rideret dixit. ꝙ hͦ ideo qꝛ in paradiſo gaudiū ſuū trāſcen deret gaudium angeloꝝ. qꝛ videret deuꝫ in natura ſua. Bern̄. Magnū q̇ppe gau diū ⁊ omī ſuauitatis dulcedie pleniſſimū videre hoīeꝫ hominū ꝯditorē ¶ C ¶ Ite d̓r ꝙ cū fames maxima eſſet in egipto ⁊ qͣ dam ꝯpatiens afflictoni pauꝑum. euacu aſſet horrea ſua dando eis. q̇dam domīa q̄ videbat̉ honeſtiſſima baiulans pueꝝ tioſiſſimū ⁊ ſpecioſiſſimū. veīt ad eū rogaſ vt benefaceret ei. Et cū ille aſſereret borrea ſua eſſe oīno euacuata. adiurauit euꝫ per illam dn̄am q̇ v̓go pepererat ſaluatorem mūdi ꝙ faceret videri ſi adhuc ibi aliq̇d ī ueniret̉. Cū aūt ip̄e motus pietate currerꝫ ad horreuꝫ. inuenit oīa horrea plena. nec vltra dictaꝫ dn̄am potuit inuenire. Hoc viſo miraculo. et motus gr̄ā viſi pueri ba ptizatus ē cū oī domo ſua. ¶ D ¶ Qui dam clericus ſcl̓aris in qͣdam neceſſitate poſitus vt audiui vouit deo ⁊ btē v̓gini ꝙ ſeruiret ei in religione. Cū aūt intraſſet or dine p̄dicatoꝝ ⁊ grauiter temptaret̉. ꝯſue uerat venire coraꝫ imagine beate v̓ginis ad oroem. ⁊ ad memoriā infantie ſaluato ris ꝯſueuerat reciꝑe ꝯſolatōem. aliqn̄ cuꝫ victus temptatōne occulte recederet ⁊ fu geret. cogitauit ꝙ nō acceꝑat licentiaꝫ ab illa imagine. Vnd̓ reuerſus flexis genibꝰ dicebat ꝙ non poterat vltra morari ibi. ⁊ vadens cepit oſculari pedes imaginis. et pueri ⁊ beate v̓ginis. accipiendo licentiaꝫ tantis lacrimis fuit ꝑfuſus ⁊ gr̄ā ꝙ ita oī nō poſt receſſit illa tēptatio ꝙ ꝓ toto mun do nō exiret. ¶ E ¶ Legit̉ in libro petri cluniacen̄. ꝙ abbas hugo clun. retulit d̓ ſe quaſi de alio ꝙ in vigilia natalis bt̄a v̓go apparuit cuidam monacho tenēs puerū ſuū in gremio ⁊ ludens cū eo. qͥ dicebat et Noſti mater ꝙ eccīa tota celebrat diē na talis mei cū maximo tripudio laudis. et q̇d poteſt nūc dyabolꝰ dicere. aut facere. ⁊ vbi eſt virtus eꝰ mō. tūc videbat̉ qͣſi de an tro ſurgere ⁊ cōqueri. Ego in eccīa tua n̄ poſſum intrare. qꝛ fiunt ibi laudes tue. ſꝫ in capitulo ⁊ dormitorio bene intrabo et refectorio. hoc attemptanſ inuenit hoſtiū capituli ſibi nimis groſſo. nimis artū. ho ſtiū dormitorij nimis baſſū ſibi elato. refe ctorij nimis repagulatuꝫ impedimentis caritate ſibi miniſtrantiū ⁊ ſeruientiuꝫ. et auiditate audiendi lectōnes et ſobrietate cibi ⁊ potus ⁊ ſic confuſus receſſit. ¶ I ¶ Item legitur de ſancto haymone cātu arienſi. ꝙ cum legeret et vigilaret ad ſtu dium. ⁊ deberet in craſtinū diſputare d̓ in carnatōe apꝑuit ei dyabolꝰ. ⁊ cū eleuaret manū vt ſe ſigret tenuit eā dyabolꝰ. ⁊ cuꝫ vellꝫ ſe ſignare de alia tenuit eā ſimiliter. ⁊ cum diceret. ego ſigno me corde in noīe pris ⁊ filij et ſpūſſancti. dyabolus dimiſit eum. et cum quereret ad quid venerat. re ſpondit dyabolus. ꝙ ad impediendū euꝫ ne haberet qd̓ elegant diceret de eo ꝙ ma ¶ Exempla. xime timebat. ꝙ totā virtutem et potētiaꝫ demonū attriuerat ⁊ ꝯfuderat.ſ. incarna tio dei. ꝑ ea q̄ deus geſſit in carne. ¶ C ¶ Refert thimotheꝰ hiſtoriographꝰ ſe ī antiq̇s romanoꝝ hiſtorijs inueniſſe ꝙ ter tius orbis monarcha octauianꝰ. xxxv. re gni ſui anno capitoliū adijt q̄rens q̇ poſt ſe rem publicā gubernaret. Et audiuit ꝙ puer hebreꝰ ex deo viuenti in celo genitꝰ. q̇ tꝑe ſuo naſciturꝰ eſſet ſine macula ex vir gine intemerata. ipſe hͦ audito edificauit ibi aram ⁊ titulū talem. Hec ara ē filij dei viuētis. Ibi pꝰ edificata ē baſilica bte ma rie honeſtiſſime decorata. ¶ De paſſione chriſti. ¶ Capi. XI. ¶ A Ibilla in pro phetia ſua ſic ſcribit. Conue niēt ſacerdotes hebreoꝝ poſt hͦ ꝯtra illū q̇ multa ſigͣ faciet. ⁊ ꝯp̄hendent eū. dabūt aūt alapas d̓o ma nibus inceſtis. et in vultū ſacro expuēt ve nenata ſputa Dabit ergo ad v̓bera ſimpli citer dorſuꝫ ſctūm. ad colaphos accipiēs tacebit. ad cibū aūt fel. et ad ſitim acētū da būt. et ſuſpendent eū in ligno. ⁊ nihil vale bit eis. qꝛ tertia die reſurget a mortuis( B ¶ Legitur in barl̓. quē ſcp̓ſit damaſce nus. qͥ dixit ad ioſaphat. ꝙ q̄daꝫ habuerat qͣttuor amicos qͦꝝ tres pluſqͣꝫ ſe dilexerat et negocia ſua ꝓ eis dimiſerat. ꝑ qͣrto val de pauca facere voluerat. Cū aūt in terri bilibus ſui regis caperet̉ ꝓ decē milibꝰ ta lentorū q̄ debebat ſibi. inducit̉ vt amicos rogaret pro dicti debiti ſolutiōe. vt ſic a ſu ſpedio liberaret̉. Primus rogatꝰ ab eo reſpondit. ꝙ exqͣ in illo diſcrimine cecidiſ ſet nō daret ei niſi linteolū qͦ ductus ad ſu ſpendiū inuolueret̉. Scd̓us dixit ꝙ hanc grām ſolā ei faceret. ꝙ cū duceret̉. eū cōdu ceret vt honorabiliꝰ ad ſuſpendiū duceret̉ Tertiꝰ dixit ideꝫ ꝙ ꝓ ſeruitio qd̓ ei fecerat eū ad ſuſpendiū duceret ⁊ eū ſuſpenderet. Quartꝰ aūt hͦ audiēs ꝓ quo parū fecerat dixit ei. licet ꝓme nō feciſti. qꝛ tamē ad me recurris in neceſſitate ⁊ me diligere de ce tero ꝓponis. ꝓ te ne ſuſpendaris venaleꝫ me exhibeo et ſuſpendi volo. Primꝰ ami cus falſus eſt mundꝰ. a qͦ hō in morte no recipit niſi ſudariū. Scd̓us ſūt amici mū di qͥ ꝯducūt vſqꝫ ad ſepulcrū. Tertius eſt dyabolus q̇ hoīem ſuſpendit ſi ad eum re currit. Quartus chriſtꝰ qͥ ꝓ hoīe ſuſpēdi voluit. ¶ C ¶ Petrus alfunſus dicit. ꝙ arabs ph̓us moriens queſiuit a filio ſuo qͦt amicos ſibi acquiſierat. Qui cū diceret ꝙ multos. rn̄dit ꝙ ip̄e iam ſenex vix potu it acquiſiſſe vnū. Et ſubiuxit. Non ſit tibi parū vnū habere inimicū. nō multū. mil le habere amicos. qꝛ in mille vix vnꝰ verꝰ īuenit̉. Ecc̄s. vij. gͦ. Virū de mille vnū reꝑi Et ꝙ nō reputes amicuꝫ niſi ꝓbaueris. qꝛ ille ſolus amicꝰ tuus eſt q̇ tibi nō defuit ī neceſſitate. Tunc p̄cepit filio vt vitulū la niaret ⁊ ī ſacco poneret. ⁊ amicos ſuos cir cuiret dicens. ꝙ homicidiū ꝯmiſerat. ⁊ de bebat domus eius ſcrutari. ⁊ ꝙ p̄mitteret occiſū apud ſe ſepeliri ⁊ ſe abſcōdere. Tūc omēs repulerūt eū ꝙ hͦ feciſſet. Et cū rediſ ſet ad pr̄em ſuū miſit eū ad ſuū amicū idē rogās ex ꝑte patris. recipit̉ amicus ille ex cluſa familia ſua et vxore ſua. foueā fecit. ⁊ illū abſcondit dicens. Hec non eſt res qͣ debeat ꝓpalari Similit̓ chriſtꝰ ē verꝰ ami cus q̇ periculū noſtrū recipit et in neceſſi tate amici ſui non deſtitit. Ecc̄. xij. b. Non agnoſcet̉ in bonis amicus ⁊c. ¶ D ¶ Itē in dyoc̄. tharentaſienſi ſupra qd̓daꝫ caſtꝝ quod d̓r chirū eſt qḋdam ſaxum emine tiſſimū altitudine. qd̓ nō videt̉ aſcendibi le. adeo eſt altum ⁊ arduuꝫ. vbi vt audiui ꝯmuniter ab incolis terre ꝙ tanta et tam frequens videbat̉ ibi ꝯgregatio demonū et ludificatio. aliqn̄ videbāt̉ ſuccēd̓e hoīeſ loci. Habito cōſilio q̇d cōtra hͦ facere poſ ſent laborauerūt. aliqͣ montē illū aſcende rūt. ⁊ cruceꝫ ligneā in cacumine poſuerūt ⁊ extūc nūqͣꝫ poſtea ibi demones aut illa incendia ⁊ ſudificationes cōparuerunt. ¶ E ¶ Item in vita btī bartholomēi d̓r. ꝙ cū ip̄e templū in qͣ fuerat cultꝰ idolatrie ¶ Exempla. conſecraret. apparuit angeluſ ꝑ quattuor ꝑtes circūuolāſ. et ꝑ qͣttuor pariētes tēpli digito ſignū crucis impreſſit. ⁊ dixit. Sic̄ me miſit deus vt vos qͥ credideritis cure mini a varijs languoribus. ita me miſit hͦ templum purgare ab idolatria et ip̄is de monibꝰ. omēs infirmi ibi curati ſūt. ange lus poſtqͣꝫ omībus demonē in ſua defor mitate oſtendit emiſit eum eiulantem ad loca deſerta vbi nulli noceret. ¶ F ¶ Iteꝫ chriſtꝰ in paſſione ſua ſimiliſ fuit caladrio q̄ applicatus infirmo ad mortem egrotan ti. ſi alis extenſis in eum oculos ꝓijcit et infirmitateꝫ eius bibit egrotat ꝓ infirmo. et eger liberat̉. Camen vt d̓r ꝑ iſtuꝫ modū auis dicta curatur. qꝛ ad ardoreꝫ ſolis ele uatur. alas extendit. et cū ſudore emiſſo ī firmitatem emittit. Sic chriſtus quos re ſpicit de cruce oculis miſcd̓ie curat ſudo re ſuo ſanguineo. Yſa. liij. Vere lāguores noſtros ip̄e tulit. ⁊ do. no. ip̄e pͥor. De hͦ d̓r Ecc̄. vj. b. Amicus fidelis medicamentuꝫ vite. ¶ G ¶ Legit̉ in triꝑtita hiſtoria li bro. v. ꝙ q̇dam imago fuit in ceſaria phi lippi vbi erat imago mulieris tangētiſfim briam veſtimenti imaginiſ chriſti. vbi cre ſcebat q̇dam herba a medicis incognita. q̇ qn̄ creuerat adeo ꝙ tangebat veſtimen ti imaginis fimbriam habebat vim curā di de iſta infirmitate. aliter nō. Hāc ima ginem cū iulianuſ apoſtata feciſſet remo ueri. et ſuam vt honoraret̉ loco eiꝰ apponi. fulgur cadēs caput illiꝰ imaginis iuliani amputauit. ¶ H ¶ Item in exaltatōe ſā cte crucis cum reduxiſſet eraclius crucem in hierl̓m. fuit vnus mortuus ſuſcitatus. paralitici curati. leproſi decem mundati. ceci illuminati. infirmi multi curati. ¶ I ¶ Item ibidē legit̉. ꝙ cum q̇dam chriſtia nus manſiſſet ibi iuxta iudeoꝝ ſinagogaꝫ tranſferens manſionē ſuā alibi. imagineꝫ crucifixi. quaꝫ iuxta lectuꝫ ſuū infixerat vt coraꝫ ea oraret. que erat mirabiliter bene cōpoſita ibi reliqͥt. Cum aūt q̇dam iudeꝰ domū illam cōduxiſſet. ⁊ qͣndam ſuū con tribulē inuitaſſet. aduertit imaginē ibi eē. et ſignificauit h̓ alijs iudeis. Qui cū dictū iudeū q̄ ibi habitabat v̓beraſſent. ⁊ d̓ ſina goga eieciſſent. licet ſe aſſereret imagineꝫ dicta ignorare. crucifixum illū clauis con fixerunt. et alia paſſionis dn̄i facta inoua uerunt. Cum at latus eius lancea aperi rent. exiuit inde ſanguis et aqua. Qui re cipiētes in vaſe ſtupefacti infirmos ſuos de illo liquore tetigerunt. et omēs curati ſunt. Quo viſo miraculo factum ep̄o loci retulerunt. et baptizati ſunt omēs. ⁊ eoruꝫ ſina goge in eccleſias dedicate ſunt. Inq̇ſi tus et requiſitus chriſtianus cuiꝰ fuerat imago. vbi eam acceperat ⁊ quis eam ſic pulcre compoſuerat. reſpondit h̓ ei fuiſſe traditum ab anteceſſoribus ſuis ꝙ eaꝫ cō poſuit nichodemꝰ. q̇ mories reliquit eam gamalieli. gamaliel zacheo. ⁊ ita per diuer ſas ſucceſſiones ad eū venerat. ¶ De ſigno crucis. ¶ Capi. XII. A Egitur in eccle ſiaſtica hiſtoria. xj. libro. xxv iij. ca. ꝙ anteqͣꝫ chriſtiani fctī eſſent egiptij gentiles omēs ꝑalexandriam pinxerant arma ſiue tora ces ſerapis in pariētibꝰ ⁊ feneſtris ſuis. p̄ cipiente autē theodoſio omīa phana ido loꝝ deſtructa ſunt. et loco eoꝝ in eis ꝯſtru cte ſunt eccīe martirum in honore. et dele tis dicti ſerapis toracibus loco illoꝝ poſi tum eſt et depictum ſignum crucis. quo viſo obſtupuerunt gentiles. et maxime ſa cerdotes idoloꝝ ⁊ baptizati ſunt ⁊ ꝯuerſi ſunt dicentes. ꝙ erat eis ab antiq̇s tradi tum ꝙ ea que tūc colebant tamdiu ſtarēt vſqꝫ q̄ viderent ſignū illud veniſſe ī quo eſt vita. et qͥdam lrā erat apud eos quam ſacram vocabant formam habenſ ſigni crucis. quā dicebant interpretari vitaꝫ vē turam. eſt ſiq̇dem in cruce ſalꝰ vita ⁊ reſur rectio nr̄a. qd̓ ſit auteꝫ ſerapis oſtendit̉ in eadem hiſtoria et ſcolaſtica. hunc colebāt egiptij. ¶ B ¶ Dicitur in libro d̓ geſtis ſaluatoris. ꝙ cuꝫ adam ſenuiſſet guttam ¶ Exempla. patiebat̉. miſſum filiū ſuū ſeth. verſus ori entem ad portam paradiſi terreni vt ibi ſi poſſet obtineret ab angelo cuſtode. ꝙ da retur ei de oleo miſcd̓ie. qd̓ fluebat d̓ qͣdā arbore q̇ dicebat̉ arbor miſcd̓ie. qꝛ liquo ris illius inunctio valebat ad miẜiaꝝ pre ſentiū mitigatōem. Quo veniente et fler te ad portaꝫ paradiſi apparuit ei michae angelus dicens vt ad patrem rediret ⁊ ſci ret ꝙ chriſtus veniret qui ſuoſ inungeret oleo miſcd̓ie et grē quo ip̄e eſſet inunctus p̄ participibus ſuis. q̇ etiā ī iordane bapti zaret̉. et baptizatis celeſtem daret vnctōꝫ Et d̓r ꝙ dedit illi illius arboris cuiꝰ vncto nem querebat. vnū ramū vt illū plantarꝫ Quod cum feciſſet creuit in arboreꝫ pul cerrimā. q̄ tꝑe ſalomonis fuit inuenta et amputata ad edificium templi. Sed cuꝫ lignū eſſet pulcerrimū nec cōgrueret oꝑi alteri. fecit inde fieri reclinatoriū ad oran dū ſuꝑ illud. et auro tegi. et in templo ī lo co in quo orabat reponi. Sed cū manda ret ei regina ſaba ꝙ viderat in tēplo lignū auro textu.ſ. illud ſuꝑ quod orabat. ī quo ſuſpenderet̉ rex iudeoꝝ q̄ ſuſpenſo regnū ceſſaret eorū. ſalomon fecit illud ſub terra abſcondi. Vnde cū ibi facta eſſet ꝓbatica piſcina illud lignū ſupenatauit tꝑe chriſti de quo erecta eſt plāta ad lutum euaden dum facta. et de ea crux dn̄ica fuit ꝓ mag ꝑte. De iſta materia magiſt ioh̓es beleth aliqͥd tāgit in ſūma ſua. Magiſter. p. co. aliqd̓ in hiſtoria ſcolaſtica. ⁊ alij hiſtorio graphi. vt q̇dam gerlandus et lanfredus ¶ Item in paſſione beati mathei dicit̉ ꝙ duo magi zaroen et arphaxat qui ſe per ethiopiam adorari faciebant tanqͣꝫ d̓ij. qꝛ hoīes vſu membroꝝ pͥuabant per incātio nes. et cū volebant eundem vſum eis red debant. Adduxerūt ad beatuꝫ matheum duos dracones flāminomos q̇ flatu ſuo homines occidebant vt eum deuorarent qꝛ eoꝝ maleficia detegebat. Sed cū oppo ſuiſſet draconibus ſignū cruciſ. qͣi mortui ad pedes eius ceciderūt. Qui adueniēte ppl̓o eos excitauit. et ad loca deſerta miſit vbi nulli nocerent. ¶ C ¶ Legit̉ in paſſi onibus cipriani et iuſtine v̓ginis ꝙ cum claudius q̇dam magnus homo adama ret iuſtinā virginē. nec p̄cibꝰ nec ꝓmiſſis. nec minis vellet ei conſentire. vel eius cō iugio. et cum violenter vellet eam rapere ⁊ interea ſigno crucis ſe muniret. ⁊ ille vi res amitteret. dedit cipriano incantatori duo talenta auri et totidem argenti. vt ꝑ maleficia ſua eam haberet. Dyabolꝰ ad iuratus dedit cipriano vnguentū quo di ctus claudiuſ tectum domus iuſtine con ſpergeret. Tūc media nocte cū temptaret eam dyabolus et eam inflāmaret. illuꝫ re pulit ſe ſignando et orando ꝯfuſus redijt dicens ꝙ eā adduxiſſe nō potuit. qꝛ quod dam ſignū ei fecerat ꝑ quod contabuerat Qui adiurauit aliuꝫ demonem fortioreꝫ qui fortius medicamentū dedit. et eaꝫ for tius temptans ſimiliter ab ea vt prior ē ex pulſus et ꝯfuſus. Tunc ip̄e adiurauit pͥn cipem et patrem omniū demonū. q̄ tranſ figurauit ſe in ſpecie v̓ginis intrās domū eius. et ſedens ſuꝑ lectum eius dixit. ꝙ ve nerat ad eam vt cū ea poſſet honeſte et re ligioſe viuere et chriſto viuere. Qui poſt multa v̓ba dei ad amorem dei incitātia ce pit tractare de ſtatu coniugalitatis inter alia interſerens. quo nuptie repleant pa radiſum. et quomodo deus p̄ceperat pri mis parentibus. creſcite et multiplica. ⁊cͣ. ⁊ quomodo hoc contemnentes iudicarē tur a deo inobedientes. ita inflāmauit iu ſtinam ꝙ fere voluit coniugio conſentire ſed tamen ad cor reuerſa ſe ſignando dya bolum exufflauit Legi alibi ꝙ primo ſolli citauit eam in ſpecie nutricis ſue. poſt ſb̓ forma ſororis. poſt matris. dicens ꝙ ſi cō traheret cum claudio tota eius ꝓgenies exaltaretur. ſin aut tota deſtrueret̉. Que cum cōmota ad matris lacrimas fleret ⁊ ꝯſentire vellet ſe ſignando dyabolū aduer tit et exufflauit. Cum aut ciprianus quere ret a demonū p̓ncipe qd̓ eſſet illud ſignuꝫ qd̓ ita eoſ cōtabeſcere faciebat. dixit adiu ratus ꝙ iuraret ei per magnas virtutes ¶ Exempla. uas qͣs nō erat fas deierare ꝙ ab eo nun qͣꝫ diſcederet. Dixit ei ꝙ exqͣ chriſtꝰ ī cruce pependerat ꝑ ſignū crucis tabefacti fugie bant. qꝛ ibi attrita erat eoꝝ fortitudo ꝑ cru cifixi paſſionem. Dixit ciprianꝰ Ergo cru cifixus maior eſt. Dicit dyabolꝰ. Uerū ē Dicit ciprianꝰ. Ergo ego cognoſcēs v̓tu tē cruciſſigno me hͦ ſigno. ⁊ vado ad ami cos eius. Quo ſigno facto dyabolꝰ cōfu ſus exclamans aufugit. Hic ciprianꝰ cur rens ad ep̄m flagicia ſua ꝯfitens baptiza tus eſt. ⁊ poſt p̄ſb̓r ordinatꝰ. ⁊ poſt. xvj. an nos in epatuꝫ baptizatori ſuo ſucceſſit. mi raculis claruit multis. poſt ipſe ⁊ iuſtina v̓go in dyaconiſſam ab eo conſecrata glo rioſo martirio coronati ſunt. ¶ D ¶ Itē in vitis patꝝ legit̉. ꝙ cum btus antoniꝰ ſo lus in hemo habitaret. ⁊ demones ſub di uerſaꝝ ſpecieꝝ ſimilitudine in eū irrueret ſigno crucis eos abigebat. ¶ E ¶ Itē cū ad eum venirent homīes ꝑterriti ꝑ ſolitu dinem a diuerſis horroribus et illuſioni bus demonū. dicebat eis. Signate vos ⁊ abite ſecuri ¶ F ¶ Item d̓r ꝙ cum qui dam dyabolus intraſſet corpus cuiuſdaꝫ iuuenis mortui. factus eſt cuiuſdā ep̄i ſe uus. et cū ſtrenuiſſime ſeruiret factꝰ eſt eꝰ camerariꝰ. intendens ſꝑ quo eum poſſet decipere. Cum aut iret ad cameras et ille lumen portaret. forte queſiuit ep̄s quota eſt luna. reſpondit ille ſtatim. xiiij. Et ep̄s dixit ei. Tu qūo ita cito ſciuiſti. qui nec lit teras noſti. reſpondit. qꝛ ego vidi qn̄ fctā fuit. et poſtea ſemꝑ ꝯtinuū eiꝰ curſū. Tūc ſtupens ep̄s horres ſignauit ſe ſigno cru cis. tūc demon ſtatim fugit. et cadauer ce cidit. Hic vt dicebat familia. nec eccleſiaꝫ intrabat. nec aliqn̄ ſe ſignabat. ¶ G ¶ It̓ d̓r cum apud tholetum hiſpanie eſſet qui dam maximus nigromanticꝰ dictꝰ magi ſter melchita. nobilis q̇dā ſcutifer genere pulcer corꝑe. ſed pauꝑ rebus. erubeſcens pauꝑtatem ſuaꝫ inter ſuos. acceſſit ad eū dicēs ei. ꝙ ſi vellet ei bn̄facere libēt̓ ẜuiret ei. Quem cum ille retineret ſecum multa promittens ei ſi bene ſeruiret ei. et acquie ſceret eius ꝯſilio. et diceret ꝙ hͦ faceret ip̄e ꝑ omīa. cum haberet eum familiareꝫ ſibi dixit ei magiſter melchita. ꝙ acciꝑet aueꝫ venaticam in manu et irent ſoli ad aucu pium in ſilua. Vbi dum diu ſtētiſſent. fco veſpere. viſum fuit ſcutifero ꝙ coram eis maximus fluuius tranſiret. et ꝙ caſtrum qd̓dam mirabilis ſtructure eſſet vltra lō ge. cuius ſimilis pulcritudinis n̄ viderat Et cum ſtupenſ quereret a magiſtro ſuo quid hoc eſſet. qꝛ nec ante viderat que vi debat. nec audiuerat de illis. ait magiſter iſte. ꝙ caſtrū erat dn̄i ſui qui multa bona fecerat ei. et faciebat omībus volentibus ei ſeruire. et dixit ei ꝙ ad illud caſtrum de clinarent ⁊ ibi ꝑnoctarent. et conſuluit ei ꝙ paratus eſſet facere homagiuꝫ regi qui morabatur in illo caſtro. qui amore ipiꝰ multa faceret ei bona. Ille reſpōdit ꝙ ad conſilium ſuum faceret Et cum ille nō au deret tranſire flumen. qꝛ ꝓfundiſſimuꝫ et rapidiſſimū videbatur. magiſtro tranſeū te et ille ſequitur. Tunc ſpeculator caſtri clamauit quis eſſet qͥ tranſiret. Clamauit magiſter melchita. ſum amicus dn̄i regiſ Cunc ſtatim aperiuntur porte. pons tor natilis inclinatur. bene quadragīta iuue nes pulcerrimi et ornatiſſimi. cū torticijs occurrunt. et eos in caſtrum introducūt. occurrunt milites. infantes. et domine et principes dicentes. beneuenerit magnꝰ amicus dn̄i noſtri regis. Introducūt eoſ vſqꝫ ad palacium regis. qui deſcendit de thalamo aureo. facit magiſtrū ſed̓e iuxta ſe. querit eam vie ſue. Qui cum diceret ꝙ propter ſociū ſuum qui pauꝑ erat ſed no bilis. vt eum reciperet ad homagiū ⁊ ma gnum eum faceret. dixit ꝙ hoc libēt̓ amo re eius faceret. Cunqꝫ ꝓ homagio ſuo vt rex ille petebat iuuenis acceſſiſſꝫ flexis ge nibus ⁊ manꝰ int̓manꝰ eꝰ poſuiſſꝫ. ait rex ꝙ h̓ debebat dicere homagium faciendo. Ego abnego pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpūmſanctuꝫ. ille obſtupuit. et dextraꝫ retraxit ſe ſignas et dicens. Ego reddo me pr̄ī ⁊ filio ⁊ ſpui ſco. Quo facto cum maximo ſonitū tota ¶ Exempla. illa curia cū rege ⁊ mgrō ⁊ oīa menia illa p̄cipitata in ab yſſum deſcenderūt ibi ſolo iuuene remanente ꝑterrito. ¶ H ¶ Item d̓r ꝙ cum q̇dam homo bonus diu in ma gna pace et ſanctitate moratus ſuiſſꝫ cuꝫ vxore ſua. ⁊ illa ſimiliter cum eo. immiſit vtriqꝫ dyabolus inuidens temptatōnem vt ſe ſuſpenderent. et ſic p̄ſentes miſerias euaderent. Cum aut vterqꝫ in hac teptati on ex iproba ⁊ importuna hac cogitati on triſtis efficeret vt nec ſomnum cape rēt nec comedere poſſēt. queſiuit alter ab altero cauſas ſue triſticie. reſpondit vir ꝙ ſuꝑ omīa magnam voluntateꝫ habebat ſe ſuſpendendi. Mulier reſpondit illd̓ eē ſuū cōſimile deſideriū. Conſentienteſ am bo in idip̄m laqueos aptant. vt ſe ſuſpen dant. Tunc mulier dixit viro. Odn̄e cōſu lerem ꝙ nos pͥus biberemus d̓ illo bono vino noſtro qd̓ valde p̄cioſum fecimuſ d̓ vinea illa noſtra de quo nodum guſtaui mus nec ſcimus quale ſit adhuc. vt pota ti letius et ſuauius moriamur. conſulo vt bibamus de eo. Placet hoc viro. vinum defert. quod cum vellet bibere ſicut cōſue uerat ſignauit illud. bibit et d̓dit vxori ſue Cum autbibiſſent vinum cruce ſignatuꝫ ita ſtatim fugit dyabolus et temptatio ꝙ pro toto mundo hoc qd̓ facere cogitaue rant perpetraſſe noluiſſent. ⁊ ꝯfuſi ad con feſſionem ꝯfugiunt. ¶ I ¶ In miraculiſ ioh̓is euangeliſte d̓r ꝙ cum datum fuiſſꝫ ei venenū mortiferuꝫ. de cuius potū duo mortui fuerant. facto ſigno crucis bibit il leſus. ¶ K ¶ Item in vita beati bn̄dicti d̓r ꝙ cum q̇dam monachi eū in abbatem elegiſſent ⁊ artaret eos ad regule obſerua tōnem. dum q̇dam eoꝝ venenum ꝓpina ret ei facto ſigno crucis v̓tute eiꝰ vitrū frā gitur et venenuꝫ effundit̉. ¶ L ¶ Item dyal̓. v. d̓r ꝙ cum ſabinus ep̄s iam ꝑ ſenio lumen oculoꝝ amiſiſſet. q̇dam archid ya conus eius ambienſ ep̄atum fecit ei ꝑ pu erum poculū dari venenatū. Qui cuꝫ di ceret puero hoc qd̓ mihi das bibe tu. ⁊ pu er p̄ verecūdia magis vellꝫ mori qͣꝫ n̄ bibe re. cum haberet poculuꝫ ad os ꝓhibuit di cens. Ego venenū qd̓ mihi das bibam. ſꝫ dn̄s tuus ep̄s non erit. Qui accepto cali ce facto ſigno cruciſbibit. qd̓ nihil ei nocu it. ſed ſtatim archidiaconus ille mortuꝰ ē. ac ſi ꝑ os ep̄i venenū bibiſſet. ¶ M ¶ It̓ d̓r dyal̓. vij. ꝙ q̇dam iudeuſ de campania romam veniens nocte adueniente neceſ litate cogente intrauit templuꝫ apollinis vbi ꝑtimeſcens loci ſacrilegia ſignauit ſe ſigno crucis licet in ea non crederet. Qui circa mediam noctē vidit malignos ſpūſ qͣi obſequiū p̄ſtare cuidam p̄ſidenti pote ſtati. et facta ſinguloꝝ diſquirenti. et quid ſinguli dicerent qd̓ ꝯtra bonos ꝑfeciſſent Unus proſilijt in mediū q̄ dixit ꝙ vſqꝫ ad hoc ꝑ̄fecerat licet multis annis laboraſſet et nihil ꝑfeciſſet. ꝙ die antecedenti andre as ep̄s fundane ciuitatis dorſum ſctimo nialis quā ꝓpter religionem ſuam ſecuꝫ plurimis anniſ habitare conſenſerat. pal ma ꝑ̄cuſſerat blandiendo. Tunc malignꝰ ſpūs q̇ p̄erat exhortatuſ eſt euꝫ quā diligē tiuſ potuit vt qd̓ ceperat ꝯlūmaret. vt pre ceteris ſingularem gl̓am obtineret. Cum aut iudeus hoc videnſtremeret ⁊ palpita ret. ille princeps demonū dixit alijs ꝙ inq rerent quis naͣm eſſet qui eoſ inſidiari au deret. Quod faciētes inſignitū crucis mi ſterio inuenientes demones iudeum. no valentes euꝫ remouere clamauerunt. ve. ve. vas vacuū ſed ſignatū eſt aiunt. Qd̓ audientes cuncta agmina illa diffugiunt Iudeus aut virtute crucis liberatus. viſa et audita ep̄o pͥmo neganti factū ſuū om nia retulit baptizatus ab eo. qui templuꝫ illud in honore beati andree dedicauit. et monialem illam a domo ſua et oēm mu lierem expulit ¶ N ¶ Itē pͥmo dial̓. iiij ponitur exemplum de moniali que itrās ortum vidit lactucam. qua cupienſſigno crucis oblito momordit. et arrepta ē a de mone. q̄ ab equitio patre expulſus clama uit dicens. Ego quid feci. ſedebaꝫ ſuper la ctucam et me momordit. ¶ O ¶ Cum btus dominicꝰ de roma veniret cū fratre ¶ Exempla. bertrando. et irrueret ſuꝑ eoſ tēpeſtas aq̄ ſignū cruciſ ſcūs dn̄icꝰ oppoſuit. qd̓ eoſ qͣi ſub papiliōe ab illa alluuione ꝯtexit inta ctos. cū vndiqꝫ circūq̄qꝫ pluuia inunda ret ¶ P ¶ Exemplum de q̇dam religio ſo qͥ cū temptaret̉ de duricia ordinū maxi me cibi et potus. cū vellet exire ordine cō gitauit ꝙ de ꝓditōne poſſet merito argur ſi redderet caſtrū p aliqͣ indigētia niſi pͥˢ ea expoſita. et petito adiutorio a dn̄o pͥn cipali. a qͣ caſtrū tenet̉. Vn̄ veīt ad crucifix um corā q̄ orare ꝯſueuerat. exponens ne ceſſitates ſuas. ⁊ petens eius adiutorium qꝛ non poterat ciboꝝ duriciā ſuſtinere. qꝛ fuerat in ſeculo delicatꝰ. Tunc viſuꝫ fuit ei ꝙ diceret ei crucifixꝰ. Intingebucellam tua in aceto paſſionis mee. et fac tuum d̓ meis vulneribus ſalſamentū. Qui extuc recepit tantā ꝯſolatōem ꝙ oīa dura ciba ria viſa ſūt ei dulcia. ¶ Q ¶ Item cū bea tus remigius circuiret ꝑrochias p̄dican do et veniſſet ad domū cognate ſue quaꝫ videbat ꝯfundi. qꝛ vinū nō habebat qd̓ ei apponeret. ip̄e orauit retro tonellū. quod facto ſigno crucis ita fuit optimo vino re pletū ꝙ deſuꝑ exibat. ¶ R ¶ Item dicit̉ ꝙ cū miles gallicus cruce ſignatꝰ viſitarꝫ oīa loca ſcā in terra ſctā. ſequens veſtigia dn̄i. poſtremo veniens ad monteꝫ oliuēti vbi aſcendit dn̄s expanſis manibꝰ ⁊ eleua tis ad celū cū oculis ait. Dn̄e qͣntuꝫ valui veſtigia tua ſecutꝰ fui. mō qꝛ volui volare ad te vt auis nequeo. quia alas nō habeo nec ſcalam habeo. rogo te in pace ſuſcipe ſpūm meū. trahes me poſt te. Hoc dicto ſtatim euolauit. ¶ S ¶ Crux eſt ſigilluꝫ et merellū qd̓ qui oſtendent introducent̉ ad celeſte conuiuiū. et regnuꝫ. In libro de geſtis ſaluatoris d̓r. ꝙ cū latro dexter cui dixit dn̄s hodīe mecū eris in paradiſo. ve niſſꝫ ad portā paradiſi. q̇ a temporibꝰ ade fuerat clauſa. inſtabat vt ei angelus aperi ret. Et cū quereret qͣs eſſet. ⁊ reſponderꝫ ſe fuiſſe latronē. et angelus dixit ꝙ maxime tales hoīes nō intrabant ibi. dixit ei d̓ pro miſſione quā fecerat ei dn̄s in cruce. et de eiꝰ paſſione et exhibuit ei ſignū crucis qͣſi merellū. qd̓ ei p̄ceperat dn̄s offerendum Quo viſo. ſtatim cū gaudio introductuſ eſt. Et d̓r in illo libro ꝙ dictus latro ī para diſo.ſ. terreſtri expectauit cū ſanctis quos dn̄s eduxit de inferno dn̄i aſcenſioneꝫ ibi. et cū eo in celū aſcendunt. Ille aūt liber ē epl̓a de miracul̓ et paſſiōe chriſti. que ſcri pſit nicodemus et pilatꝰ miſit īperatori et ſenatoribꝰ. et theodoſius inuenit eā in ge ſtis publicis pilati. De qua epl̓a loquūt̉ tam euſebius qͣꝫ hieronimꝰ. greg. ⁊ hugo in cronicis ſuis in qua multa explanant̉. et alia aliqͣ q̄ habemꝰ circa paſſioneꝫ et re ſurrectionem chriſti. ¶ Exempla de beate virginis cō ceptione. ¶ Capi. XIII. A Ota ꝙ ſanctuſ ioachim de ciuitate nazareth duxit ī vxorē ſanctā annā d̓ ci Quitate bethlehem. q̇ iuſte ⁊ pre ẜm deū viuentes ⁊ hoīes. vnam partem bonoꝝ ſuoꝝ ꝑegrinis ⁊ pauꝑibus erogā tes. ſcd̓aꝫ ſeruitoribꝰ templi et templo. ter tiam ad vſus ꝓprios ⁊ familie reſeruabāt ꝑ viginti annos ſimul cohabitantes ꝓle non habentes vouerūt vt ſi eis daret deꝰ ꝓlem eam diuino ſeruitio manciparent. cū aut huius rei grā in tribus precipue fe ſtiuitatibꝰ ſingulis annis frequenter hie ruſalē viſitarent. accidit vt in die encenio rū offerrꝫ ioachi et ab abyatar potifice cū ſua oblatōne repulſꝰ eſt. tanqͣꝫ infecundꝰ a lege maledictꝰ. Vnde erubeſcenſ p̄ſenti am ꝯtribulū ſuoꝝ noluit domuꝫ redire. ſꝫ cū ſuis paſtoribꝰ ꝑ dies aliquot remapſit Ubi cū aliqn̄ ſolus eſſet angeluſ dn̄i appa ruit ei cum multo lumine dicens or̄ones eꝰ eē exauditas. et elemoſinas eius aſcen diſſe in ꝯſpectu dn̄i. et vidiſſe dn̄m oppro brium eius qui peccatoꝝ peccati vltor eſt n̄ nat̉e. qn̄ aliqn̄ alicuius vterū claudit vt ¶ Exempla. mirabiliter aperiat vt diuini muneris eē non libidinis qḋ naſcit̉ cognoſcat̉. ⁊ pro poſuit ei exempluꝫ de ſara nonagenaria q̄ peperit yſaac. et de rachel q̄ ioſeph. d̓ ſā ꝑſone fortiſſimo. et ſamuele ſctīſſimo. qui matres diu ſteriles habuerunt. et ait dila tos diu ꝯceptus ⁊ ſteriliū partus mirabi liores ſolere eſſe. Adiuxit etiā ꝙ anna vxor ſua pareret filiā q̄ vocaret̉ maria. hec erit ſancta. et ab vtero matris dn̄o cōſecrata. et ſpūſctō repleta. hec nō int̓ populares. ſꝫ in templo dn̄i ꝑmanebit. ne de ea aliqd̓ ſi niſtrū valeat ſuſpicari qͥ ſicut mirabiliter de ſterili ꝯciperet̉. ita ſingularit̓ v̓go pari et ſaluatorē. et hoc erit tibi ſignū. Cū vene ris ad aureā portam que eſt in hieruſalē. anna vxor tua obuiabit tibi ſollicita d̓ tua tardatōne. et te viſo gaudebit. Et his dc̄is angelus diſparuit. et anne ſimiliter appa ruit dicens. Ego ſum angelus ille qͥ p̄ces veſtras obtuli ante deū. et ait illi. de ea na ſciturā filiā q̄ poſt tertiū ablactatiōis ſue annū in templo deo ſeruiens virgo ſcā et munda dei filiū generabit. et nunc ſurge ⁊ aſcēde in hieruſalē vbi in porta aurea vo cata qꝛ deaurata erat obuiabis viro tuo et hoc tibi ſit pro ſigno. Igit̉ iuxta angeli p̄ceptū hieruſalem veniētes et ſe vt dictū eis fuerat inuenientes gratias agentes et dn̄m in templo adorantes. domū regreſ ſi filiā genuerunt quā mariā vocauerūt. quā ablactatōnis impleto tēꝑe. ad tēpluꝫ dei cū oblatōnibus obtulerunt. que quin decim gradus ſine aliquo iuuante ī tam tenera etate aſcendit. vbi eam cū alijs vir ginibus dimittentes domī redierunt. ip̄a aut ibi in ſumma ſanctitate proficiens et ſuccreſcens ſepe diuina ⁊ angelica appari tione ꝯſolabat̉ ¶ Exempla de Natiuitate beate virginis. ¶ Capi. xIIII. A īpla. Otandum aūt ſicut dicit iohannes beleth in ſūma ſua ꝙ iſtitutū fuit feſtuꝫ ntitatiſ beate virginiſ hoc mo do. Quidam ſanctus heremita ml̓te ꝯtē plationis ſingulis annis multo tempore conſueuerat audire laudes celeſtes ī die natiuitatiſ beate marie. qui diem pluribꝰ annis annotatis inuenit diem eſſe in qua armoniam celeſtem audiebat ſemper an no reuoluto. qui cū deum rogaret inſtan tiſſime vt ei reuelaret que eſſet cauſa illiuſ celeſtis exultationis. ei reuelatum eſt ꝙ il la die eſſet natiuitas beate virginis pro qua in celis gaudebant angeli et collau dabant filium dei. Qui heremita hoc po pulo reuelauit compertis indicijs. qui fe ſtum hoc faciendum ſingulis annis ipſo die quo dictus heremita docuerat facien dum inſtituit. papa innocentius quartꝰ in concilio nuper lugdonen̄. octauas eiꝰ inſtituit faciendas vbiqꝫ. ¶ Exempla de annunciatione. Capi. XV. A Tem dicit hie ronimus in libro de ortu eiꝰ quem tranſtulit de hebreo. Cuꝫ beata virgo enutrita fu iſſet in templo in omni ſanctitate. cum eſ ſet quattuordecim annorum. dixit ei pon tifex vt iuxta morem gentis iudeorū cum alijs virginibus nuberet. Alijs auteꝫ ſpō te obedientibus. ait ipſa ſe non poſſe face re hoc quia ipſa eſſet a parentibus ſuis diuinis officijs mancipata. et inſuper ip̄a domino vouerat immobilem virginita tem. Pontifex autem timens nouuꝫ mo rem genti ſue inducere et contra votum aliquid attemptare. conſilio ſeniorum q̇d in re tam dubia fieret dominum conſulu it. et vox fcā ē ad eū de loco oratorij cūctis audiētibꝰ. vt q̇cūqꝫ eſſent apti ad nuptiaſ d̓ domo dauid v̓gas ſingl̓as ſingl̓i d̓ferrēt ¶ Exempla. ⁊ offerrent et cuiuſcūqꝫ poſt oblatōꝫ v̓gu la germinaret et in ſūmitate ſpūſſctus ſic̄ p̄dixerat yſa. in colūbe ſpē ſic̄ p̄dixerat yſa xj. req̇eſcerꝫ. vt ei deberet v̓go regia deſpō ſari. Cuꝫ aūt ſinguli habiles cū v̓gis ſuis ad pontificem veniſſent et obtuliſſent. io ſephſolus p̄ſenectute verecundans cum alijs accedere virgam ſuam retraxit. Un de cū nihil miraculi fieret conſulenti pon tifici iterum dn̄m dictum eſt. ꝙ ille ſolus virgam ſuaꝫ retraxerat. nec acceſſerat cui ſoli v̓go debebat̉. Cum auteꝫ proditus io ſeph virgam ſuam obtuliſſet in ip̄a ilico germinante columba de celo deſcendit. ⁊ v̓go ſtatim eſt ei deſponſata. Cum autem in bethlehem rediſſꝫ domui ſue diſpoſitu rus. et de nuptijs ſibi prouiſurus. beata v̓ go cum ſeptem v̓ginibus ſibi coetaneis a pontifice traditis. ob honoreꝫ generis ⁊ miraculi reuerſa eſt in nazarethin domo parentum. In diebus illis cū ſecreto ī co claui oraret. miſſꝰ eſt gabriel āgeluſ a deo in ciuitatem nazareth. ⁊cͣ. ſicut d̓r Luce. jͣ. ¶ B ¶ Quidam multis petentibus fi liam eius promiſit eaꝫ illi qui haberet pul criores manus. Et cū multi ſimul oſtēde rent manus pulcras. dixit cuidam fabro qui erubeſcebat oſtēdere manus ſuas ni gras et curuas ex igne et martello. Extra he manus tuas. et cū extraxiſſet dixit pat. Iſte manus ſunt pulcrioreſ. quia bene li crabuntur panem filie mee et filijs eius. et dedit eam illi. quia manus inqͣt delica te neſciunt niſi decios tenere. ¶ C ¶ Ali us auariſſimus nihil oīno dare ꝓ deo po terat. ſic tn̄ operante deo cepit vt diceret ſuo ſeruienti. ꝙ aliquid ſed minimū ⁊ oc culte daret. cominās ei ꝙ ſi hoc ſciret ſicut furem eū puniret. Poſt annū cōputatis expenſis. bona ſua duplicata cognouit. ⁊ cognito qͣntum ſeruiens dediſſet iuſſit ei vt occl̓te pauperibus duplū daret. Quo facto ſequenti anno bona ſua quadrupli cata inueniens dixit ei. furare mihi et iſto anno quadruplum eius quod ſoles. et occulte da pauperibus ꝙ non poſſem videre. Sic ꝑ multos annos multiplicatis rebus eius ex fideli fraude ſeruientis. ⁊ d̓i miſcd̓ia largiētis ita deuicta eſt auaricia eius vt diceret ſeruiēti. furare michi quic quid de cetero poteris et rape etiā de ma nibꝰ meis. et da pauꝑibꝰ Sic ⁊ q̇dā nobi lis volens tranſfretare. viſo tumore ⁊ bor rore maris extimuit. ⁊ nutu dei p̄cepit ſer uis ſuis. vt euꝫ pedibus ⁊ manibꝰ fortiter ligarent. et violenter in naue mitterēt. nec aliqͣ modo de naui emitterent donec trāſ fretaſſet. Quo facto gauiſus ē ꝙ deus vi tutem eius tam debilē ſic adiuuit. ¶ D ¶ Alius miles pro ml̓tis peccatis vix ac cepit in pnīaꝫ vt vnā miſſam audiret. Cū ergo eſſet in ecc̄īa venit nunciꝰ dicens ei ꝙ hoſtes ſui obſidebant caſtrū eiꝰ. Et cum nollet exire. ecce alius dixit ei flendo ꝙ ca ſtrum captū erat. Et cū fortiter ſtaret pro pter pn̄iam. ecce vxor eiꝰ cū filijs clamare cepit et flere. ꝙ totum caſtꝝ cōbuſtū erat. et ꝙ alijs occiſis ip̄a vix euaſerat. Int̓ iſtas anguſtias ſtans miles īmobilis totā miſ ſam audiuit. et qͣi ꝑditis omībus ſecomē dans. inuenit caſtrū ſuū vt pͥus. et ingreſ ſus vidit vxorem et filios et famulos. qui parata mēſa expectabāt eū. et ſtupefactꝰ queſiuit a ſingulis quid eſt hoc. nōne voſ et vos iſta modo mihi dixiſtiſ. ⁊ illis negā tibus cognouit temptatōnem dyaboli qͥ volebat impedire pnīam eꝰ. ¶ E ¶ Cla mauit beatus bernardus cuꝫ adhuc eſſet iuuenis ſcolaris qn̄ mulier occulte venū ad lectu ſuū. Cum enī in mane culparet̉ a ſocijs ſuis cur tertio latrones clamaſſet. cum tota nocte ꝑtotaꝫ domū inueniri nō poʳſent. Reſpōdit. veraciter aderat latro quia caſtitatem hoſpita noſtra mihi nite batur auferre irrecuperabilē thelaurum ¶ F ¶ Cum q̇dam ep̄s frequenter vide ret qndam puellā orantē in angulo eccīe et columbā niueā lacrimas eius bibentē et in celum volantem. cum audiſſet ab ea ꝙ nihil omnino diceret niſi oratōeꝫ dn̄icā dedit ei pſalteriū. Quod cū illa didiciſſet. et in eccleſia quotidie totū legeret. et ep̄ūs ¶ Exempla. conſiderans eam. nihil ſicut ſolebat vide ret dixit ei. Filia mī puto ꝙ paruā d̓uotōꝫ habes in legendo. Certe inqͣt dn̄e qͦtidie to tum lego et nihil ibi ſaporis habeo. Tunc ep̄s recepit pſalteriū. iubens ei ꝙ ſicut ſo lebat oraret. Et illa ſic fecit ⁊ grāꝫ quā ꝑdi derat recuperauit. ¶ G ¶ Exempluꝫ de tribus fratribꝰ qͦꝝ vnus elegit facere oꝑa miſcd̓ie ꝓpt̓ illud btī miẜicordes. ⁊cͣ. Aliꝰ elegit ꝯcordare diſcordes ꝓpter illd̓. beati pacifici. ⁊cͣ. Tertiꝰ elegit vitā ſolitariam. vt deo et ſibi vacaret. ꝓpt̓ illd̓. btī md̓o corde. X. Math̓. v. Uidentes ergo illi duo ꝙ ne ceſſitatibꝰ pauꝑum ⁊ litibꝰ diſcordantiuꝫ ſufficere nō valerēt. ꝑrexerūt ad frēm ſuuꝫ in heremū. et dixerunt ei ꝙ pacē habere n̄ poterant. Tunc ille frater miſit aquā in ſi tulam. ⁊ cū turbaſſꝫ eam dixit eis. vt ſe ibi intuerent̉. id ē. ſpecularent̉. et dixerūt ꝙ nō poterant. qꝛ aqua turbata erat. Poſtea ſtante aqua viderūt ibi clare facies ſuas. Et dixit eis frater. Quia ſic ē de hoīe. q̄ im plicat ſe negocijs ſeculi. qꝛ nō pōt vacare deo nec ſibi. Id̓o dicit dn̄s. Vacate ⁊ vide te. ¶ H ¶ Btus pacomiꝰ occidēte ſole extenſas manꝰ tenebat in orōe donec ſol ories in mane radiaret ei in facie Sic bea tus antonius in exceſſu mentis frequēter orans. oriente ſole in feruore ſpūs procla mabat. Quid me impedis ſol q̇ ad hͦ iam oriris. vt me ab hꝰ veri lumīs abſtrahas claritate. Ideo vt dicit yſaac abbas. infati gabiliter eſt dn̄o ſupplicandū etiam ſi noſ tardius ſenſerimuſ exaudiri. ne forte exau diti oīs grā diſpenſatiōe dn̄i vtiliter diffe ratur. ¶ Exempla de gloria eterna. ¶ Capi. XVI. A Um quidam ſcolaris canonicus intraſſꝫ ordine ciſter. poſt obitū ſuū apparuit in pontificalibus veſtimentis et claritate maxima cuidam olim cōcanonico. et amico ſuo. dicens qꝛ ne eſſe p̄us cum ad hoc viderer idoneꝰ. deꝰ celi ne fecit ep̄m paradiſi. ¶ G ¶ Quidam eligioſus rogauit deum. vt oſtenderet ei ninimum gaudiū paradiſi. ⁊ ſtatim par ua auicula cepit cantare mirabilit̓ coram eo. et cum vellet eam capere ſecutus ē eaꝫ pͥſqꝫ in ortum abbatie. ⁊ auſcultando eaꝫ ſtetit ſub arbore. ccclxv. annis. et tunc au diens campanam properauit ad portam et videns totam abbatiam mutatam. vix ꝑmiſſus eſt intrare. qꝛ nō poterat cogno ſci ab aliquo fratre. et cum omnes de illo. et ille de omnibus miraretur. queſiuit ab bas ab illo quid feciſſet. et quo abiſſꝫ. ⁊ qͦs erat abbas et prior quādo exiuit. ⁊ allatiſ cronicis inuenerunt tot annos tranſiſſe a tempore illo. ⁊ ille dixit ꝙ non putabat vl tra vnam horā fuiſſe in orto. ¶ C ¶ Qui dam pater familias ſenex totam heredita tem ſuam dimiſit filio ſuo. Filius vero ille primo benigne ſe habuit erga patrem. ſꝫ poſt expulit eum a thalamo ſuo volens thalamum habere ſibi et vxori ſue. Et ad vltimum fecit ſibi lectuꝫ fieri poſt hoſtiuꝫ et cum hyems eſſet. et pater ſenex frigore grauaretur. quia filius abſtulerat ſibi bo na opertoria. ip̄e rogauit filium filij vt ro garet patrem pro eo. vt daret et aliq̇d ad tegendum ſe. Puer autem vix obtinuit duaſ vlnas burelli a patre ſuo ad opꝰ aui ſui. Et cum alie due remanerent patri pu eri. puer flendo rogauit euꝫ vt ſibi eas da ret. Qui fletibus illius victus dedit que rens quid inde faceret. Qui reſpondit. Seruabo eas quouſqꝫ ſis talis qualis ē pater tuus. nec dabo amplius. ſicut tu no vis dare modo patri tuo. Qui enim ſine pietate eſt erga parentes ſuos non videꝰ pietatem habere erga alioſ. Vnde ſimpl citer videt̉ ſine pietate eſſe. et ideo vix miſ ricordiam conſequetur. ¶ D ¶ Cum quidam miles rogaret quendam virun ſanctum vt a morbo liberaret eum preci bus ſuiſ. vir ſctūs audito ab eo qd̓ melio eſſꝫ ī egritudīe ⁊ deuotior qͣꝫ ī ſaitate dixi Oro dn̄m vt ſeruet te ī ſtatu ī amelior eē ¶ Exempla. ¶ E ¶ Et quidam pater diſcipulo ſuo dixit. Ne contriſteris ex infirmitate l̓ pla ga corporis. Si enim ferrum es erugine per limam amittis. Si vero aurum es ꝑ ignem probatus a magnis ad maiora ꝓ ueheris ¶ Exempla de virginibꝰ. Capitulū. XVII. ¶ A Ancta iuliana eadeꝫ cathena qua ipſa tene bat̉ in carcere verberauit et alligauit dyabolum. et tra xit ꝑ mediam ciuitatem. et proiecit ī latri nam. quando tortores ducebant eā ad p nam. ſic ſuꝑat̉ dyaboluſ ab ancilliſ chriſti ¶ Item ſcribit beatus ambroſius ī libro de virginitatē. Puella q̇dam nobilis cū a parentibꝰ vrgeretur ad nuptias. ad ſan ctum altare confugit. et ſacerdotis dextrā capiti imponens et p̄ceꝫ poſcens velamē altaris pro ſacro velo īpoſuit. et retrahen tibus amicis reſpondit. Sponſum offer tis. meliorem reperi. potente imperio. no bilem in celo. Et cum q̇dam diceret. quid ſi pater tuus viueret. nunqͣd te innuptaꝫ ꝑmitteret. Ait illa. Ideo fortaſſe defecit ne me impediret. Statim illo mortuo ceteri ſimilia metuentes fauere ceperunt qͥ īpe dire venerant ¶ B ¶ Simile narrat hie ronimꝰ quod cū matertera ſcē euſtochiū retraheret eam a ꝓpoſito virginitatis. Et ſtudioſe eam ornaret. dixit ei vox de celo. Tu v̓ginem deo dicatam ſceleratiſ mani buſ ꝯtingere ⁊ retrahere p̄ſumpſiſti. Ecce manus tue dei iudicio ꝯburentur ⁊ mari tus tuus hoc anno morietur. Qd̓ ⁊ factū eſt. Et ſic virgo liberata libere chriſto ſer uiuit ¶ C ¶ Oqualis virgo erat illa q̄ ſemꝑ in cella latītanſ etiā ſanctu martinū videre nolebat Sꝫ ſcō viro eā deſideranti videre ⁊ eēt ad ianuam. illa mādauit ei vi oraret ꝓ ip̄a. qꝛ nullū virum vid̓e volebat ¶ D ¶ Quidam habēs fidelem ſeruū ⁊ benignū vt meliꝰ ip̄m retinerꝫ circa ſe tra didit ſibi filiā ſuā. ⁊ habita ip̄a īcepit ip̄am multū verberare. ⁊ nūqͣꝫ bene viuere cuꝫ ip̄a. Tandē requiſitꝰ a dn̄o cur ita crudel eſſet. cū pͥus manſuetꝰ fuiſſꝫ. tunc ille dixit ſemper ſe taleꝫ fuiſſe. ⁊duxit illū ī ſtabuluꝫ et oſtēdit illi trabes magnas et ligna que pre ira corroſerat quotiens iratus fuerat Modo v̓o inqͣt cum dn̄s ſim vxoris ī ip̄a extinguo ira meā. Cale q̇d freq̄nt̓ ſolet cō tinge viduis q̄ ſeruos ſuos ducūt ī mari tos. ¶ E ¶ Item ſupra inuenies in ca. xij C. de bta iuſtina v̓gine qͣnta paſſa eſt a de monibus ⁊ ab illuſionibus magicarū ar tium quas oēs v̓tute chriſti ſuperauit ¶ F ¶ Legitur in vitis patꝝ. ꝙ cū btus mar tirius de heremo ad qd̓dam monaſteriū pergeret. chriſtus eī in ſpecie leproſi ⁊ ml̓ tum infirmi in eadem via iacenſ apparuit rogās qͣtinus ip̄iꝰ auxilio ad monaſteriū pōſſet ꝑueīre. Queꝫ btūs marturiꝰ letāter ſuꝑ ſe accipiens. cū ad monaſteriuꝫ defer ret. monachi in ſpū p̄uidentes clamare ce perūt. Occurrite martirio q̄ chriſtu ptat. Interim chriſtꝰ diſparens dixit martirio. Quia nerubuiſti me cū ſic vilis apparere nō erubeſcā te corā pre meo in cel̓. Cunqꝫ moachi marturio dicerēt vbi ē chriſtꝰ quē portabas rn̄dit. Si chriſtū ſciuiſſem ip̄m ne tam cito diſced̓et ꝑ pedes tenuiſſeꝫ. ¶ G ¶ Quidā comes pictauienſis vt ꝓba ret hoīm ꝯditōes et affectiōes ſub vili ha bitu multa loca circuiuit Candem a qͣdā ſacerdote hūaniſſime receptus in eo reco gnouit eē hūanitatis obſequiū. Vn̄ poſt multos circuitus ad ſua rediens. illum fe cit ad ſe vocari ſacerdotem et dixit ei. Tu me incognituꝫ ſub vili habitu honorifice ſuſcepiſti. et ego promoueo te ad honorē epiſcopatus pictauienſis. ¶ Exempla ꝙ bonum ſit miſſaꝫ audire. ¶ Capi. XVIII. ¶ A Uidā nobilis cū diu fidelit̓ regi ſuo ẜuiuiſſꝫ ī morte ſua recōmēdauit filiū luū gilhelmū noīe regi vt ip̄m ¶ Exempla. in ſuū ſeruitiū reciperet. Quod cū rex an nuiſſet. ille filio in ſecreto dixit. Fili tria tibi ꝯſulo. ⁊ illa ſi tenueriſbn̄ tibi erit. Primū vt nūqͣꝫ ſis ī ſocietate inuidi ⁊ detractoris Scd̓m eſt vt qͣtienſcūqꝫ videris dn̄m vel dn̄am turbatos vel triſtes. ip̄is te ꝯdolere oſtendaſ. Tertiū eſt vt ꝓ nulla neceſſitate miſſā obmittas audire. Cū ergo gilpelmꝰ mortuo prē in ſeruitio regis prudent̓ aget et omībꝰ placeret. quidā baliuꝰ regis vi dens ꝙ gilhelmus ab eo caueret tanqͣꝫ a detractore motꝰ inuidiā accuſauit gilhel mū apud regē ꝙ reginā adamaret. ⁊ ſi in qͦt vultis ꝓbare ꝓuocate reginā ꝑ v̓bū cō tumelie ad fletū ⁊ videbitis gilhelmū ip̄a flente flere. Qd̓ ⁊ factū eſt. Cūqꝫ rex nimiſ iratꝰ cogitaret qͣliter gilhelmū ꝑd̓et. occul te tn̄. ille inuidus ꝯſuluit regi vt mādaret ingro calcis. ꝙ q̄cunqꝫ cras mane pͥmꝰ ex ꝑte regis ad fornaceꝫ iret. ip̄m ſine mora ī fornace calcis iactaret. Rex ergo ī ſero di xit gilhelmo vt nullo mō dimitt̓et qn ſum mo mane ꝑgeret ad fornacē. ⁊ diceret ma giſtro vt faceret qḋ̓ rex ſero ſibi p̄ceperat. Gilhelmus ergo tota nocte ſollicitꝰ quo mādatū regis expleret. cito mane ſurgēs cū iter ageret audiuit in nemore miſſam pulſari. ⁊ recordatꝰ ꝯſilij pr̄is illuc diuertit Cunqꝫ ſacerdos morā ꝓtraheret. ⁊ diu ex pectās miſſam de btā v̓gine ſolēnit̓ īchoa ret ille multū times imꝑiuꝫ regis negliḡe vrgebat̉ exire. et tn̄ ꝓpter deū et pr̄is ꝯſiliū nolebat miſſā dimitt̓e. Dū ſic ꝑ miſſaꝫ de tineret̉. ille inuidꝰ impetrato a rege vt ad fornacē vadēs ſciret vtrū gilhelmꝰ iā cre matus eſſꝫ. q̄rente ip̄o a mgro vtrū iuſſuꝫ regis impleſſꝫ audiuit ꝙ no. ſꝫ ꝓtinꝰ inqͥt faciemꝰ. ⁊ ip̄m rapiēs ꝓiecit in fornacem. Tandeꝫ finita miſſa gilhelmꝰ veniens ad fornace. ⁊ q̄rens a fornario. ſi mandatū re gis īpleret. rn̄dit ille. Dicite dn̄o regi. ꝙ fe cimꝰ qͥcq̇d dixit. Cū ergo ad regē veniſſet. ⁊ rex ip̄m quē ꝯbuſtu credebat vidiſſꝫ. qͣſi uit vbi fuiſſꝫ ꝙ tam diu morā feciſſꝫ. Ille ti mens regē qḋ factū fuerat ignorās. ꝓpter miſſā detentū ſe fuiſſe rn̄dit. quaꝫ de ꝯſilio prīs ſui nullo mō dimitte auſus fuit. Tūc rex inueniens illū inuiduꝫ diuino iudicio ꝯbuſtū fuiſſe. gilhelmū que plus omībuſ fidelē inueīt extūc plus omībꝰ honorauit. ¶ B ¶ Auguſtinꝰ in qͣdā ẜmone Quo tiens in dn̄ica vel alijs ſollēnitatibꝰ miſſe fiut. nullꝰ de eccīa diſcedat. donec diuina miſteria ꝯpleant̉. nec tūc ē miſſa qn̄ lcōes in ecc̄īa recitant̉. ſꝫ qn̄ corpꝰ ⁊ ſanguis dn̄i noſtri ꝯſecrat̉. Nā lctōnes ꝓpheticas vel apl̓icas vel euangelicas in domibꝰ canta re vel legere vel audire poteſtis. ꝯſecratōꝫ v̓o corꝑis chriſti nullatenꝰ qͣꝫ in domo d̓i videre poteritis. ¶ C ¶ Quidā clericus pariſius iuit ad ſanctū victore vt ibi pctā ſua alicui ꝯfiteret̉ fratri. Et cū eſſꝫ corā cō feſſore et ꝯfiteri voluiſſet ex nimia ꝯtritōe expirauit. ¶ Duo clerici multū inuicem dilecti adiurauerūt ſe vt q̇ pͥus decederet alteꝝ d̓ ſtatu ſuo certificaret. Cū ergo vnꝰ eoꝝ mortuꝰ fuiſſꝫ. alteri poſt menſeꝫ appa ruit in eadē formā ⁊ habitu quaꝫ pͥus ha buit. Et interrogatꝰ damnatuꝫ ſe eē rn̄dit. Sūt ergo ait ille multi q̇ damnant̉. ⁊ qͣleꝫ penā ſuſtinetis. Et ille expͥmes manuꝫ in iecit tres guttas ſudoris in facie eiꝰ. Et cū ille qͣi mortuꝰ cecidiſſꝫ. ne timeas ait. de hͦ nō morieris. Et extrahens vnā lrāꝫ d̓ ſinu ſuo. dedit illi. huiꝰ tenoris Principes in ferni et rectores tenebraꝝ vniuerſis eccīe p̄latis. tartareā ſalutē. Quoniaꝫ optime q̇ noſtra ſunt ſentitis nobiſcum. ⁊ tot ani mas trāſmittitis ī infernum ꝙ via lata et ſpacioſa vix eos capiat. ſciatis vos dignā habituros retributōnem in temꝑe opor tuno. Cum ille cū ſtupore legiſſet et que ſiſſet ſi ei aliq̇d ꝓdeſſe poſſet. dicente illo ꝙ no. ordinatis rebus ſuis intrauit religio nem. ¶ D ¶ Legitur in miraculis be atibern̄. de heremita q̄ fuerat decanꝰ lin gonenſis. ꝙ cum fuiſſꝫ per quindecim an nos in nemore ardanenſi. poſt morte ſuā apparuit lingonenſi epiſcopo in maxima gloria. et dixit ei ꝙ in hora mortis eius triginta milia deceſſerunt ē quibus ipſe et beatus bernardus ſtatim in celum ¶ Exempla. aſcenderunt. ⁊ tres in purgatoriuꝫ. reliq̄ omēs in infernum. ¶ E ¶ Nuper maxi mus magiſter pariſius in ſciā famoſus ī hora mortis fuerat cōmonitus ab ep̄o vt ſaltem in fine reſignaret pluribꝰ bn̄ficijs. et vnū retineret. Et ille ꝑmanens in obſti natōne ſua. temptabo inqͥt ſi poteſt aliqͦs cū pluribus p̄bendis ſaluari. Poſt mor tem ſuā apparuit eodem mō ſuo ep̄o orā ti hora tertia. Qui interrogatꝰ quo ſe ha beret. ego ſum ait ineternū damnatꝰ. Cuꝫ quereret cam reſpondit. Suꝑbia inquit eleuatu me occidit me. Et cum dicerꝫ ep̄s de conſtitutōne pluriū p̄bendaꝝ reſpōdit Nihil omino adiuuabit Et addidit. Dic mihi epiſcope ſi eſt aliquis adhuc viues in ſeculo. Et dixit epiſcopus. Quomodo tu tantus clericus iſta queriſ. vt tam cito mundum finitum eſſe credas. cū defūctiſ nō deſūt et bona ſaltem naturalia vt me moria et ingenium nō amittitur. Ille ait. Certe quia exquo mortuuſ fui. tam infini ta multitudo animaꝝ corruit in infernuꝫ ꝙ tot homines nō credidi viuere in mun do. Preterea tantus eſt dolor et anxietaſ in damnatis ꝙ nihil penitꝰ retinent in me moria niſi ſenſum doloris. Et pro vna die videtur nobis ꝙ arſerimus mille annis. Expliciunt Ser mones de tempore et de ſanctis ſuper epiſtolas ⁊ euangelia fra tris Martini ordinis predica torū Penitentiarij dn̄i Pape. cum promptuario exemplorū. Impreſſi Argentine. Anno do mini. M.cccclxxxiiij. Expliciunt Ser mones de tempore et de ſanctis ſuper epiſtolas ⁊ euangelia fra tris Martini ordinis predica torū Penitentiarij dn̄i Pape. cum promptuario exemplorū. Impreſſi Argentine. Anno do mini. M.cccclxxxiiij.